cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bikarkeppni karla í knattspyrnu
Bikarkeppni karla í knattspyrnu (Mjólkurbikar karla)er keppni á Íslandi sem fer fram milli aðildarfélaga KSÍ. Leikið er samkvæmt útsláttarfyrirkomulagi þannig að sigurvegari leiks heldur áfram keppni en taplið er úr leik. Viðureignir eru valdar af handahófi. Í bikarkeppninni er leikið til þrautar. Sé jafnt eftir venjulegan leiktíma skal framlengt og sé enn jafnt skal fara fram vítaspyrnukeppni.
Aðalstyrktaraðili er Mjólkursamsalan. Mótið tók aftur upp nafnið Mjólkurbikarinn frá og með árinu 2018 en bikarkeppnin bar einnig sama nafn á árunum frá 1986-1996. Á upphafsárum keppninnar frá 1960 til 1972 var úrslitaleikurinn leikinn á Melavellinum, sem var malarvöllur. En frá árinu 1973 hefur úrslitaleikurinn verið leikinn á Laugardalsvelli.
Undankeppni hefst að venju í aprílmánuði en í henni leika öll félög að frátöldum þeim sem taka þátt í Úrvalsdeild karla.
Svæðakeppni skal viðhöfð í undankeppninni og hún uppsett þannig að 20 lið komist áfram í aðalkeppnina, 32-liða úrslitin, ásamt 12 liðum Úrvalsdeildarinnar.
Úrslitaleikur Mjólkurbikars karla 2022, á milli FH og Víkings fór fram á Laugardalsvelli þann 1. október 2022.
20x20dp Víkingar eru Mjólkurbikarmeistarar árið 2022.
Verðlaunafé bikarkeppninnar
Upplýsingar úr ársskýrslu KSÍ
Sigrar í úrslitaleikjum
Sjá lista yfir titla í íslenskum íþróttum
Besti árangur annarra liða
+ Keppir ekki lengur undir eigin merkjum. ++ Mun að lágmarki ná 2. sæti en gæti enn orðið meistari.
Áhorfendur á úrslitaleikjum
Fjöldi áhorfenda á úrslitaleikjum og dagsetningar þeirra frá aldamótum
Skála
thumb|Staðsetning. thumb|Fótboltavöllurinn á Skála. Skála (eða Skáli á íslensku) er þéttbýlisstaður vestan megin í Skálafirði á Austurey. Íbúar voru 658 árið 2015. Skála Skipasmiðja er stærsti atvinnuveitandinn þar en þar eru byggð mörg færeysk skip. Bæjarhátíð er þar hvert ár og er keppt í róðri og knattspyrnu meðal annars. Hjá íþróttahúsi bæjarins er tjaldsvæði.
Heimild
[https://fo.wikipedia.org/wiki/Skála Færeyska Wikipedia -Skála. Skoðað 19. apríl, 2017]
Jacob Brønnum Scavenius Estrup
Jacob Brønnum Scavenius Estrup (16. apríl 1825 – 24. desember 1913) var danskur landeigandi og stjórnmálamaður sem var forsætisráðherra Danmerkur frá 1875 til 1894. Á nítján ára stjórnartíð sinni stjórnaði Estrup í óþökk danska þjóðþingsins með því að leysa það ítrekað upp og beita konunglegum stjórnartilskipunum til að fá vilja sínum framgengt. Estrup var einn voldugasti stjórnmálamaður Danmerkur á 19. öld og um leið einn sá umdeildasti og hataðasti. Estrup er jafnframt sá forsætisráðherra Danmerkur sem lengst hefur setið í embætti.
Æviágrip
Jacob B. S. Estrup fæddist árið 1825 í Sórey, en þar var faðir hans stórgósseigandi, söngkennari og síðar skólameistari. Móðir Estrups lést þegar hann var barn og hann ólst því upp hjá föður sínum og stjúpmóður, sem var jafnframt móðursystir hans. Estrup var undir miklum áhrifum af föður sínum, sem var þekktur fræðimaður og hafði skrifað kennslubækur og ritgerðir um samband Danmerkur og Slésvíkur. Estrup var heilsuveill í æsku og því var hann skráður til náms í skógræktarfræði í stað langskólanáms þar sem útivera var talin honum til góðs.
Faðir Estrups lést þegar hann var 21 árs og Estrup erfði eftir hann óðalið Kongsdal á Jótlandi og síðar óðalið Skaffögaard, þar sem hann átti eftir að búa til æviloka. Estrup hóf þátttöku í dönskum stjórnmálum þegar hann var kjörinn á danska þjóðþingið árið 1854. Slæm heilsa Estrups olli því að hann sat aðeins á þinginu í eitt ár en eftir ósigur Dana í síðara Slésvíkurstríðinu árið 1863 ákvað Estrup að snúa sér aftur að stjórnmálum. Hann var aftur kjörinn á þingið árið 1864 og var útnefndur innanríkisráðherra Danmerkur árið 1865. Í því embætti beitti Estrup sér fyrir umtalsverðri iðnvæðingu í Danmörku, meðal annars með byggingu járnbrauta og byggingu hafnar og hafnarborgar í Esbjerg.
Forsætisráðherratíð
Vorið 1875 bauð Kristján 9. Danakonungur Estrup að gerast forsætisráðherra Danmerkur eftir að tvær stjórnir hægrimanna höfðu hrunið á síðustu fimm árum. Estrup þáði boðið og gerðist forsætisráðherra (eða „stjórnarforseti“; sbr. konseilspræsident) þann 11. júní. Á þessum tíma var mikil stjórnmálaólga í Danmörku þar sem vinstrimenn höfðu meirihluta á þjóðþinginu en hægri- og íhaldsmenn viðhéldu jafnan meirihluta á efri deild þingsins, landsþinginu, þar sem kjörgengi var talsvert takmarkaðara. Stjórnarskrá Danmerkur kvað á um að ríkisstjórnin þyrfti staðfestingu beggja þingdeilda á fjárlögum en þegar vinstrimenn í neðri deildinni hugðust hafna fjárlögum Estrups árið 1877 fór hann á sveig við reglurnar með því að leysa upp þingið og setja bráðabirgðafjárlög með samþykki konungsins.
Estrup endurtók sama leik ítrekað á næstu árum og fór margsinnis gegn vilja þjóðþingsins með því að leysa það upp og setja bráðabirgðalög. Estrup og bandamenn hans áttu í hörðum deilum við vinstrimenn á þinginu um málefni eins og hernaðarútgjöld, sem Estrup vildi auka til muna til þess að geta tryggt hlutleysi Danmerkur ef til stríðs kæmi. Þingmenn á neðri deild neituðu að endingu að vinna með Estrup og beittu svokallaðri „visnunarpólitík“ gegn stjórn hans, sem þeir álitu ekki hlýða lýðræðislegum þjóðarvilja. Estrup lét sömuleiðis jarða öll frumvörp sem komu frá stjórnarandstöðunni með því að senda þau í svokallaða „jarðarfararnefnd“. Í kosningum árið 1884 hlaut stjórn Estrups aðeins 19 af 102 sætum á þjóðþinginu. thumb|left|Tilræðið gegn Estrup árið 1885 í myndskreytingu úr dagblaðinu Illustreret Tidende. Eftir þingfund þann 21. október árið 1885 reyndi ungur prentari að nafni Julius Rasmussen að ráða Estrup af dögum. Rasmussen sat fyrir Estrup fyrir utan heimili hans og skaut á hann þegar hann nálgaðist. Forsætisráðherranum varð ekki meint af þar sem vestishnappur hans stöðvaði byssukúluna sem hæfði hann. Vegfarendur og lögreglumenn yfirbuguðu síðan Rasmussen og fóru með hann til lögreglustöðvarinnar í Store Kongensgade.
Morðtilræðinu á Estrup fylgdi mikill pólitískur æsingur. Stuðningsmenn forsætisráðherrans flykktust til heimilis hans til að hylla hann en fjölmargir andstæðingar hans lögðu einnig leið sína þangað til að gera aðköll að honum. Estrup notaði tilræðið sem tylliástæðu til þess að hefja ofsóknir gegn stjórnarandstöðunni og lét meðal annars handtaka tvo höfuðandstæðinga sína, vinstrileiðtogana Christen Berg og Viggo Hørup. Estrup lét jafnframt seinka þinginu til þess að geta sett fleiri bráðabirgðalög og lét þá meðal annars setja á fót sérstakar löggæsluhersveitir og breytingar á hegningarlögum sem takmörkuðu mjög prent- og málfrelsi í Danmörku.
Árið 1894 var gert samkomulag við stjórnarandstöðuna sem fól m. a. í sér að Estrup sagði af sér sem forsætisráðherra. Estrup sat þó áfram á þingi til æviloka. Hann lifði nógu lengi til að upplifa stórtækar breytingar á stjórnarskrá Danmerkur í átt til aukins frjálslyndis og þingræðis og var lítt hrifinn af þeim. Hann sagði þó að breytingarnar hefðu orðið verri ef hans hefði ekki notið við.
Fjölskylduhagir
Árið 1857 kvæntist J.B.S. Estrup Regitze Holsten, dóttur barónsins Adams Christophers Holsten-Charisius. Meðal barna hjónanna voru kammerherrann og hirðveiðimaðurinn Hector Estrup, Adam Estrup og fræðimaðurinn Jacob Estrup.
Sveinbjörn Egilsson
Sveinbjörn Egilsson (24. febrúar 1791 í Innri-Njarðvík í Gullbringusýslu á Íslandi – 17. ágúst 1852) var íslenskur guðfræðingur, kennari, þýðandi og skáld. Hann er einna best þekktur sem fyrsti rektor Menntaskólans í Reykjavík (sem þá hét Lærði skólinn) og sem þýðandi Hómers. Faðir hans, Egill Sveinbjarnarson, var lítið þekktur en þó efnaður bóndi. Sveinbjörn var í fóstri hjá Magnúsi Stephensen og hlaut menntun sína frá ýmsum aðilum. Hann gekk aldrei í latínuskóla, en þess í stað brautskráðist hann úr heimaskóla Árna Helgasonar 1810. Hann komst ekki í háskóla strax vegna ófriðar, en hóf 1814 guðfræðinám við Hafnarháskóla, sem hann lauk árið 1819. Við komu sína aftur til Íslands fékk hann kennarastöðu við Bessastaðaskóla, en þegar skólinn flutti til Reykjavíkur var hann gerður rektor. Hann var því fyrsti rektor Lærða skólans í Reykjavík. Aðalkennslugrein hans var forngríska. Sveinbjörn var giftur Helgu Gröndal, dóttur Benedikts Gröndals eldra, yfirréttardómara.
Færeysk króna
thumb|100 kr. seðill.
Færeyska krónan er sá gjaldmiðill sem notaður er í Færeyjum. Krónan er gefin út af seðlabanka Danmerkur og er ekki sjálfstæður gjaldmiðill heldur sérútgáfa af dönsku krónunni og með sama gildi og danska krónan. Færeyska krónan skiptist í 100 aura.
Sveinbjörn Egilsson
Á meðan hann gegndi kennara- og rektorsembætti vann hann mikið að ýmiss konar þýðingum, oft fyrir skólann (t.d. skólaþýðingu á Menón eftir Platón), en einnig á öðrum vettvangi. Frægastar eru sennilega þýðingar hans á kviðum Hómers, Ilíonskviðu og Ódysseifskviðu. Fyrir Fornfræðafélagið, sem hann var stofnfélagi að, þýddi hann Íslendingasögurnar á latínu (Scripta historica Islandorum). Hann tók saman orðabók yfir íslenskt skáldamál Lexicon poeticum antiquæ linguæ septentrionalis sem varð grundvallar-uppsláttarrit fyrir allar framtíðarrannsóknir á fornum íslenskum kveðskap síðar meir. Hann þýddi einnig Snorra-Eddu á latínu og gaf út með frumtexta og vísnaskýringum. Hann samdi að auki nokkuð af ljóðum, meðal annars sálminn Heims um ból og tvo aðra sálma í sálmabókinni. Þegar hann dó var hann enn að vinna að þýðingu Ilíonskviðu í bundnu máli, en sonur hans, Benedikt Gröndal yngri, lauk við verkið.
Veturinn 1849-50 gerðist í Lærða skólanum atburður sá, sem kallaðist Pereat. Forsagan var sú Sveinbjörn vildi þröngva skólapilta að ganga í bindindisfélag skólans. Þeir gengu þó flestir fljótlega úr félaginu, en við það reiddist Sveinbjörn mjög og flutti þeim harða skammaræðu 17. janúar 1850. Skólapiltar brugðust við með því að heimsækja rektor og hrópa pereat, sem er latneskt afhróp og þýðir niður með hann! Sveinbjörn fór þá til Kaupmannahafnar að leita liðsinnis danskra skólayfirvalda, sem kváðust styðja hann. Hann lét þó af störfum 1851 og lést rúmu ári síðar.
Vogagöngin
thumb|Gangnamunninn.
Vogagöngin (færeyska: Vágatunnilin) eru neðansjávargöng, þau fyrstu í Færeyjum. Þau voru opnuð árið 2002, en framkvæmdin hafði tafist vegna færeysku kreppunnar um áratug áður. Göngin tengja eyjarnar Voga og Straumey en millilandaflugvöllur Færeyja er á fyrrnefndu eyjunni; Vogaflugvöllur. Þau eru 4,9 kílómetra löng.
Mennta- og menningarmálaráðherra Íslands
Mennta- og menningarmálaráðherra Íslands er æðsti yfirmaður mennta- og menningarmálaráðuneyti Íslands. Ráðuneytið í núverandi mynd var stofnað árið 2009 en menntamálaráðuneyti hefur verið starfandi á Íslandi síðan 1947. Ráðherra fer með yfirstjórn ráðuneytisins og ber ábyrgð á stjórnarframkvæmdum þess. Sitjandi ráðherra er Lilja Dögg Alfreðsdóttir.
Ratsjá
thumb|Ratsjárloftnet. Ratsjá eða radar er tækni sem notar rafsegulbylgjur til að reikna út fjarlægð, hæð, átt og hraða hluta (hvort sem þeir hreyfast eður ei), til dæmis flugvéla, skipa, ökutækja, veðurfars og svo framvegis. Orðið radar varð til úr enskri skammstöfun RADAR sem stendur fyrir radio detection and ranging. Þessi skammstöfun var fyrst notuð árið 1941.
Ratsjárkerfi eru með sendi sem sendir út örbylgjur eða útvarpsbylgjur. Bylgjurnar endurspeglast í viðtakanda sem er yfirleitt á sama stað og sendandi. Enda þótt merkið sem sent er til baka sé veikt getur það verið magnað og sýnt á skjá. Þess vegna getur ratsjá fundið það sem hljóð eða ljós væri of veikt til að finna.
Kardínálahunangsfugl
Kardínálahungangsfugl (fræðiheiti: Myzomela cardinalis) er hungangsfugl ættaður um Bandarísku Samóu, Nýju-Kaledóníu, Samóu, Salómonseyjum og Vanúatú ásamt nokkrum eyjum í Míkrónesíu.
Þríhyrningsójafna
Þríhyrningsójafna (stundum kölluð þríhyrningaójafnan) er ójafna, sem segir að summa tveggja hliða þríhyrnings er stærri en lengd þriðju hliðarinnar. Framsetning, fyrir tölur:
þar sem x og y geta verið rauntölur, tvinntölur eða vigrar.
Fyrir sérhver tvö stök í firðrúmi (M,d) gildir:
Aurskriða
Í miklum rigningum verður jarðvegurinn afar blautur og þungur ef holklaki er undir vegna þess að þá nær regnvatnið ekki að síga niður. Á hallandi landi getur þetta orðið til þess að gróðurþekjan rifnar í sundur í stað þess að leggjast í fellingar og aurskriður fara af stað. Þær fletta jarðveginum stórum spildum og bera mikið magn af jarðvegi og auri niður á láglendi. Aurskriður af þessu tagi eru hættulegar og hafa valdið stórtjóni og mannsköðum.
Þríhyrningsójafna
d(a,b) ≤ d(a, c) + d(c,b),
þar sem a, b og c eru stök í (M,d).
Hænir
thumb|right|Mynd af Hæni í íslensku handriti frá 17. öld. Hænir er einn ása í norrænni goðafræði. Á hann er minnst í ýmsum goðsögum en sjaldan er hann þar í aðalhlutverki.
Í Völuspá birtist Hænir ásamt Óðni og Lóði sem einn af sköpurum mannanna. Þar er kveðið á um að Hænir hafi gefið mönnunum „óð“. Óvíst er hver merking þessa orðs er í þessu samhengi en líklega er átt við að Hænir hafi gefið mönnunum lífsanda. Aðrar frásagnir af sköpun fyrstu mannanna í norrænum kveðskap nefna bræður Óðins, Vilja og Vé í þessu samhengi fremur en Hæni og Lóð og má því vera að Hænir sé annað nafn á Vilja. Aftur er minnst á Hæni í lok Völuspár og þar virðist gefið í skyn að Hænir sé einn fárra ása sem lifa af Ragnarök.
Í Skáldskaparmálum Snorra-Eddu er nokkrum sinnum minnst á Hæni. Hann er nefndur sem einn tólf ása sem taka á móti Ægi konungi í veislu í Valhöll. Hænir birtist síðan í aðgerðarlausum aukahlutverkum í tveimur sögum sem fylgja, í bæði skiptin í fylgd með Óðni og Loka. Í þeim hluta Skáldskaparmála sem víkur að Skáldskaparkenningum eru gefnar upp kenningar sem vísa að Hæni. Stendur þar um hann: „Hvernig skal kenna Hæni? Svá, at kalla hann sessa eða sinna eða mála Óðins ok inn skjóta ás ok inn langa fót ok aurkonung.“
Í Ynglingasögu gegnir Hænir stærra hlutverki. Þar er þess getið að eftir stríð ása við vani hafi Hænir ásamt Mími verið gefinn í gíslaskiptum til vana á móti Nirði og Frey. Vanir hafi síðan gert Hæni að höfðingja en hann hafi verið illa fallinn í það hlutverk og ráðfært sig við Mími í sífellu. Þegar Mímis naut ekki við hafi Hænir alltaf vísað frá öllum ákvörðunum með því að segja: „Ráði aðrir“. Vanir hafi því talið sig svikna í gíslaskiptunum og hálshjuggu því Mími. Ekki er frekar minnst á afdrif Hænis.
Túlkanir
Kenningar hafa verið lagðar fram um að Hænir tengist dýrkun á storknum sem lífgjafa, sem hafi síðar gefið af sér goðsögnina um að storkurinn beri út nýfædd börn í foreldrahús. Þá er Hænir talinn birtast í líki storks eða sem guð storkanna. Kenningin beitir þeirri röksemdafærslu að nafnið Hænir gæti verið komið af forngermanska orðinu *hehōniaz sem þýðir storkur. Tengsl Hænis við storkinn gætu einnig útskýrt kenninguna „hinn langi fótur“.
Önnur kenning er að nafn Hænis sé dregið af gríska orðinu χυχνος („svanur“) í gegn um forngermanska orðið *hohnijas („svanslegur“) og að þar með tengist Hænir á einhvern hátt álftinni.
Hænir (mannsnafn)
Hænir er íslenskt karlmannsnafn.
Nikkel
Nikkel eða nikull er frumefni með efnatáknið Ni og er númer 28 í lotukerfinu.
Almennir eiginleikar
Nikkel er silfurhvítur málmur sem tekur á sig mikinn gljáa. Það tilheyrir járnhópnum og er hart, þjált og sveigjanlegt. Það finnst í efnasambandi við brennistein í milleríti, við arsen í steintegundinni nikkólíti, og við arsen og brennistein í gersdorfíti.
Sökum þess hversu stöðugt það er í snertingu við loft og tregðu þess gagnvart oxun, er það mikið notað í mynt, til að málmhúða járn, látún o.fl., í efnafræðitæki, og í málmblöndur, þá gjarnan kallað nýsilfur. Það er segulmagnað, finnst oft með kóbolti, og finnast bæði efnin stundum með járni úr loftsteinum. Það er einkum verðmætt sökum málmblandna sem það er notað í.
Nikkel er eitt af fimm járnsegulmögnuðum frumefnum.
Algengasta oxunarstig nikkels er +2, en 0, +1 og +3 hafa einnig fundist.
Notkun
Um það bil 65% þess nikkels sem notað er í hinum vestræna heimi fer í framleiðslu á ástenísku ryðfríu stáli. Önnur 12% eru notuð í hitaþolnar málmblöndur. Afgangurinn, eða um 23%, skiptist á milli stálmálmblandna, endurhlaðanlegra rafhlaðna, efnahvata og annarra efna, myntar, smiðjuvara og húðunar.
Almenn not nikkels eru til dæmis:
1258
thumb|right|[[Orrustan um Bagdad|Umsátrið um Bagdad.]] Árið 1258 (MCCLVIII í rómverskum tölum)
Á Íslandi
Dáin
Erlendis
Fædd
Dáin
Cambaridae
Cambaridae er stærsta ætt þriggja ætta ferskvatns krabba, með yfir 400 tegundir. Flestar tegundirnar eru ættaðar frá meginlandi Norður-Ameríku. Þrjár eru á Kúbu. Tegundirnar í ættkvíslinni Cambaroides eru þær einu utan Norður-Ameríku, þar sem þær eru í austur Asíu.
Fáeinar tegundir, þar á meðal hinar ágengu Procambarus clarkii og Orconectes rusticus, hafa verið fluttar til svæða utan Norður-Ameríku. Hinsvegar eru margar tegundirnar með lítil útbreiðslusvæði og er alvarlega ógnað; fáeinar eru þegar útdauðar.
Sameindarannsókn á ættkvíslunum 2006 bendir til að ættin Cambaridae gæti verið nærri því einstofna, með ættina Astacidae innan hennar, staða ættkvíslarinnar Cambaroides er óviss.
Sagan um Kark
Sagan um Kark (danska: Historien om Quark) er fjórða bókin í bókaflokknum um Goðheima. Hún kom út árið 1987. Teiknari hennar var listamaðurinn Peter Madsen, en auk hans komu þeir Hans Rancke-Madsen, Per Vadmand og Henning Kure að gerð handritsins. Bókin, sem og framhaldssagan Förin til Útgarða-Loka, fylgja í meginatriðum teiknimyndinni Valhalla frá árinu 1986.
Söguþráður
Loki situr að sumbli hjá nafna sínum Útgarða-Loka og lætur blekkjast til að taka með sér hrekkjalóminn Kark og reyna að siða hann til. Þegar í Bilskirni er komið gerir Karkur allt vitlaust og kemur öllum upp á móti sér. Með tímanum sýnir hann þó á sér mýkri hliðar og vinátta myndast milli hans og barnanna Röskvu og Þjálfa. Í bókarlok snýr Þór aftur úr ferðalagi og bregst illur við þegar hann uppgötvar að Karkur sé þar enn. Hann skipar Loka að koma honum aftur til síns heima, en í ljós kemur að Útgarða-Loki og jötnaher hans hefur engan hug á að fá óróabelginn aftur til sín.
Íslensk útgáfa
Sagan um Kark kom út hjá Iðunni árið 1988. Þýðandi var Bjarni Fr. Karlsson. Hún var endurútgefin árið 2013 með nýrri forsíðu.
Lögmál Hubbles
Lögmál Hubbles er lögmál í heimsfræði, sem segir að rauðvik vetrarbrauta sé í réttu hlutfalli við fjarlægð þeirra. Lögmálið er kennt við stjörnufræðinginn Edwin Hubble og er sett fram með jöfnunni:
þar sem v er hraðinn í km/s, D fjarlægðin í megaparsek (Mpc) og Ho Heimsfastinn, sem er um 71 ± 4 (km/s)/Mpc.
Rauðvik vetrarbrauta er talið stafa af úþenslu alheims allt frá dögum miklahvells.
Edduverðlaunin
Edduverðlaunin eru íslensk sjónvarps- og kvikmyndaverðlaun veitt af Íslensku sjónvarps- og kvikmyndaakademíunni fyrir bestu frammistöðu og verk sérhvers árs í nokkrum verðlaunaflokkum.
Edduverðlaunin voru fyrst veitt 15. nóvember 1999 og hafa verið árlegur viðburður síðan.
Verðlaunaflokkar
Verðlaunaflokkarnir á Edduverðlaununum hafa tekið stöðugum breytingum frá ári til árs. Upphaflega voru veitt verðlaun í átta flokkum en síðan hafa flokkarnir að jafnaði verið um fimmtán talsins.
Þórður Jónassen
Þórður Jónassen (Jónasson) (f. 26. febrúar 1800 í Nesi í Aðaldal, d. 25. ágúst 1880) var íslenskur embættismaður og stjórnmálamaður. Þórður var háyfirdómari, þingmaður og settur stiftamtmaður.
Fjölskylda
Foreldrar Þórðar voru Jónas Jónsson (f. 1773, d. 1861) prestur að Nesi í Aðalreykjadal og önnur kona hans, Þórdís Jónsdóttir. Þórður giftist 1838 Dorotheu Sophiu Rasmusdóttir Lynge (f. 1808, d. 1890). Þau áttu sjö börn, og að auki átti Þórður eitt barn utan hjónabands. Tveir synir Þórðar og Dorotheu, Jónas Jonassen og Theodór Jónassen, urðu alþingismenn.
Menntun og embættisstörf
Þórður lauk stúdentsprófi frá Bessastaðaskóla árið 1820 og embættisprófi í lögfræði frá Hafnarháskóla árið 1830. Í nokkur ár eftir nám dvaldi Þórður í Danmörku og starfaði á ýmsum stjórnarskrifstofum. Árið 1835 var honum veitt embætti sýslumanns í Eyjafjarðarsýslu 1834 – 1837. Dómari í landsyfirrétti 1837 – 1877, háyfirdómari frá 1856 þar til hann baðst lausnar árið 1877 sökum aldurs. Settur sýslumaður í Gullbringu- og Kjósarsýslu um skeið 1840 og að nýju 1850 – 1853, gegndi þar og dómarastörfum 1855 – 1856.
Þórður var settur amtmaður í Norður- og austuramtinu 1849 – 1850. Settur landfógeti frá marsmánuði 1852 fram á sumar. Settur stiftamtmaður um stund 1855 meðan Trampe greifi fór utan og er Trampe greifi fór alfarið af landi sumarið 1860 var Þórður settur stiftamtmaður til vors 1865 er Hilmar Finsen kom til landsins.
Þórður var stundakennari við Lærða skólann í Reykjavík árin 1847 – 1852. Ritstjóri Skírnis 1828 – 1835 og Reykjavíkurpóstsins 1847 – 1849.
Þátttaka í stjórnmálum
Árin 1847 – 1850 og 1851 – 1856 sat Þórður í bæjarstjórn Reykjavíkur. Hann var konungkjörinn þingmaður árin 1845 – 1859 og 1869 – 1875. Þórður var konungsfulltrúi á Þjóðfundinum 1851. Þá var Þórður konungsfulltrúi á Alþingi 1861—1865 og aðstoðarmaður konungsfulltrúa 1867.
Karl Benz
Karl stofnaði fyrirtækið Benz & Co. árið 1883 í Mannheim sem framleiddi iðnaðarvélar. Fyrirtækið sameinaðist fyrirtæki Gottlieb Daimler árið 1926 og kallaðist eftir það Daimler-Benz og framleiddi Mercedes-Benz bílategundina. Daimler-Benz keypti svo hinn bandaríska bílaframleiðanda Chrysler Corporation árið 1998 og var nafni fyrirtækisins breytt í DaimlerChrysler. Það var von eigenda fyrirtækisins að með sameiningunni yrði til sterkt og öflugt fyrirtæki en þar sem þær áætlanir stóðust ekki þá seldi DaimlerChrysler Chrysler merkið til Cerberus Capital Management. Þann 5. október 2007 var nafninu svo breytt úr DaimlerChrysler í Daimler AG.
Framfarafélagið Kópavogur
Framfarafélagið Kópavogur var stofnað 13. maí 1945 í herskála (bragga) í Camp Hilton við Fífuhvamm. Þetta var menningar- og hagsmunafélag íbúa Kópavogs.
Félagsstarf og útgáfa
Félagið átti hlut í Félagsheimili Kópavogs með Kvenfélagi Kópavogs, Ungmennafélaginu Breiðabliki, Skátafélaginu Kópum, Slysavarnarfélagi Kópavogs og Leikfélagi Kópavogs.
Félagið gaf einnig út blaðið Kópavogur, blað um sveitarmál í Kópavogshreppi árið 1950, en það blað var svo gefið út af Óháðum kjósendum í Kópavogi, síðar Alþýðubandalaginu í Kópavogi og Samfylkingunni í Kópavogi.
Önnur framfarafélög
Framfarafélög hafa starfað víða um land og má þar nefna Framfarafélög Seltirninga, Vestmannaeyja og Akureyrar. Á höfuðborgarsvæðinu störfuðu Framfarafélög Kleppshyltinga, Árbæjar- og Seláshverfis, Vatnsendahverfis og Breiðholts.
Biskupastríðin
Biskupastríðin (latína: Bellum Episcopale) voru tvenn vopnuð átök milli Karls 1. og skoskra sáttmálamanna 1638 og 1640 sem áttu þátt í því að hrinda Ensku borgarastyrjöldinni og Þríríkjastríðunum af stað.
Aðdragandi
Í kjölfar skosku siðbótarinnar 1560 voru áfram deildar meiningar um það hvernig stjórn skosku ríkiskirkjunnar skyldi háttað og tvær fylkingar komu fram sem studdu öldungakirkju annars vegar, þar sem kirkjuráð stjórnar kirkjunni, og biskupakirkju hins vegar, þar sem biskupar stjórna kirkjunni. Róttækir kirkjumenn hneigðust fremur að fyrri stefnunni en konungur að þeirri síðari. Jakob 6. Skotakonungur lýsti því yfir að enginn biskup væri það sama og enginn konungur og við upphaf 17. aldar fullmannaði hann stöður biskupa innan skosku kirkjunnar. Við það fékk kirkjan nánast nákvæmlega sömu stjórn og hún hafði haft fyrir siðaskiptin þótt hún væri nú kalvínísk hvað kenningu varðaði.
Biskupar konungs voru ekki síður ógnun við skoska aðalinn sem taldi sig hafa mátt þola síminnkandi áhrif, einkum eftir að Jakob flutti til London og gerðist konungur Englands 1603. Karl 1. bætti svo um betur á 4. áratugnum með því að skipa biskupa í leyndarráð sitt og embætti innan skoska framkvæmdavaldsins.
Alvarleg kreppa kom þó ekki upp fyrr en Karl 1. ákvað að láta skosku kirkjuna taka upp nýja bænabók árið 1637 sem var í anda ensku biskupakirkjunnar (raunar gegn ráði helstu biskupa) án nokkurs samráðs. Í kjölfarið tóku öldungakirkjumenn höndum saman við aðalinn og gerðu með sér Þjóðarsáttmálann í febrúar 1638 þar sem allri kirkjuskipan Karls var hafnað. Sáttmálamenn ráku síðan alla biskupana á kirkjuþingi í Glasgow í nóvember sama ár. Skoska kirkjan var þar með orðin öldungakirkja. Karl krafðist þess að ákvarðanir þingsins yrðu dregnar til baka en sáttmálamenn neituðu.
Fyrsta biskupastríðið (1639)
Karl hafði stjórnað Englandi án enska þingsins í ellefu ár og átti því erfitt með að blása til styrjaldar gegn Skotum þar sem stríðsskattur á íbúa landsins hefði krafist samþykkis þingsins. Boðun nýs þings var hins vegar áhættusöm vegna opinnar andstöðu við stefnumál hans. Hann reyndi því þess í stað að mynda bandalag gegn sáttmálamönnum og safna saman því liði sem hann gat með þeim hætti. Andstaða við sáttmálamenn var mest í hálöndunum og Aberdeenskíri undir stjórn markgreifans af Huntley og við það bættust írskar hersveitir.
Herförin var illa skipulögð og hermennirnir voru illa þjálfaðir og illa búnir, flutningur með skipum var vandkvæðum bundinn og bækistöðvar illa vistaðar. Huntley beið ósigur fyrir Montrose í orrustunni um Dee-brú, eina alvarlega bardaga stríðsins, og þar með var megninu af andstöðunni við sáttmálamenn innan Skotlands lokið.
Karl kom til Berwick með her sinn í lok maí. Vistir voru af skornum skammti og sjúkdómar höfðu komið upp. Þegar veðrið tók að versna vantaði skjól og engin tré voru í nágrenninu sem hægt væri að nota til að byggja kofa úr. Hætta var á bólusóttarfaraldri. Hinum megin við landamærin var skoski herinn litlu betur settur en hvorugur herinn vildi taka af skarið til að hefja orrustu. Því var samningaleiðin eina færa leiðin.
Friðarsáttmálinn í Berwick
Friðarviðræður hófust 11. júní og sex Skotar og sex Englendingar mættust í búðum konungs til að ræða skilmála. Brátt birtist Karl sjálfur og bauð nýtt þing til að ákveða kirkjuskipanina. Báðir samþykktu að leysa upp her sinn og halda brott. Karl neitaði að vísu að samþykkja ákvarðanir kirkjuþingsins í Glasgow, en samþykkti að boða nýtt kirkjuþing í Edinborg 20. ágúst og nýtt löggjafarþing stuttu síðar. Friðarsáttmálinn var undirritaður 18. júní.
Uppreisnin fest í sessi
Líkt og við var búist staðfesti kirkjuþingið í Edinborg allar ákvarðanir þingsins í Glasgow, þar með að embætti biskupa væru lögð niður, og bætti um betur með því að banna öllum kirkjunnar mönnum að taka við veraldlegum embættum. Skipan biskupa var ekki aðeins dæmd röng framkvæmd heldur einnig gagnstæð lögmáli guðs. Með því lýsti skoska kirkjan því yfir að enska biskupakirkjan væri í raun andstæð ritningunni. Löggjafarþingið sem kom saman skömmu síðar staðfesti síðan þessar ákvarðanir allar og buðu þar með einveldi konungs birginn.
Með þessu var Karl kominn í ómögulega stöðu. Hann gat ekki ríkt sem þingbundinn konungur í einu ríki en sem einvaldur í hinum tveimur. Sérstaklega gilti þetta um England þar sem bæði var hefð og vilji fyrir þingbundinni konungsstjórn.
Annað biskupastríðið (1640)
Karl hóf því strax að leggja á ráðin um nýja herför gegn Skotum. Hann boðaði til sín frá Írlandi William Wentworth, 2. jarl af Strafford sem gerðist hægri hönd hans ásamt William Laud erkibiskup af Kantaraborg. Karl var með í höndunum bréf frá Skotum til Loðvíks 13. þar sem þeir báðu hann um að hafa milligöngu um sáttagerð við konung. Karl og Strafford voru sannfærðir um að enska þingið myndi líta á þetta bréf sem landráð. Skamma þingið sem boðað var í apríl 1640 hunsaði hins vegar bréfið og studdi ekki frekari stríð gegn Skotum. Eftir þrjár vikur var það leyst upp og Karl stóð verr að vígi á eftir.
Þessir atburðir sannfærðu sáttmálamenn enn frekar um að Karl hefði ekki stuðning Englendinga og boðuðu því stéttaþing, án konungsumboðs. Þingið skipaði framkvæmdanefnd til að sjá um landvarnir. Skoski herinn safnaðist saman við landamærin þegar leið á sumarið en konungur var í London og safnaði til sín því liði sem hann gat. 17. ágúst hélt skoski herinn yfir landamærin öllum að óvörum og gersigraði sveitir konungs í orrustunni við Newburn og hertóku síðan Newcastle. Með því var síðara biskupastríðinu í raun lokið.
Friðarviðræður hófust í Ripon 2. október. Skotar kröfðust þess að enska þingið kæmi að samningnum þar sem þeir gætu ekki lengur treyst konungi. Bráðabirgðasamningur fól í sér að Skotar fengu greiddan kostnað 850 sterlingspund á dag og héldu áfram norðurhéruðum Englands þar til endanlegur samningur yrði gerður í London. Langa þingið og sáttmálamenn komu í kjölfarið saman til viðræðna 3. nóvember.
Chongqing
alt=Mynd af skýjakljúfum Yuzhong hverfis Chongqing borgar.|thumb|450px|Skýjakljúfar Yuzhong hverfis Chongqing borgar. Árið 2020 var heildaríbúafjöldi undir lögsögu borgarinnar 32,1 milljónir.
Biskupastríðin
Annað biskupastríðið (1640)
Viðræðum lauk með samningi sem konungur staðfesti í ágúst 1641. Karl samþykkti að draga til baka allar yfirlýsingar sínar gegn sáttmálamönnum og staðfesta ákvarðanir kirkjuþingsins í Edinborg. Stríðsskaðabætur hljóðuðu upp á 300.000 pund og skoski herinn dró sig til baka frá norðurhéruðunum við fyrstu greiðslu.
Chongqing
Chongqing (eða Chungking) (kínverska: 重庆; rómönskun: Chóngqìng), er borghérað í suðvestur-miðhluta Alþýðulýðveldisins Kína. Borgin er mikilvæg fljótahöfn og samgöngumiðstöð. Hún er mennta-, vísinda-, fjármála-, verslunar- og iðnaðarmiðstöð efra vatnasvæðis hins mikla Jangtse fljóts. Í Seinna stríði Kína og Japans (1937–45) var hún höfuðborg Lýðveldisins Kína.
Chongqing (sem þýðir „tvöföld vegsömun“) sem var undir stjórn Sichuan héraðs var árið 1997 aðskilin frá héraðinu og gerð að sérstöku borghéraði, því fjórða (á eftir Beijing, Sjanghæ og Tianjin). Á þeim tíma var allur austurhluti Sichuan, aðliggjandi sveitir og borgir, felldur inn í sveitarfélagið sem stækkaði mjög að landsvæði og íbúafjölda.
Samkvæmt kínverska manntalinu árið 2020 bjuggu í borgarkjarna Chongqing 9,6 milljónir manna en heildaríbúafjöldi undir lögsögu borgarinnar var 32,1 milljónir.
Staðsetning
alt=Landakort af legu Chongqing borgar (rauðmerkt) innan Chongqing borgarhéraðsins.|thumb|Chongqing borg (rauðmerkt) innan Chongqing borgarhéraðsins.
alt=Mynd af Jiefangbei á Yuzhong skaga miðborgar Chongqing borgar.|thumb|Jiefangbei á Yuzhong skaga miðborgar Chongqing borgar.
alt=Landakort sem sýnir legu Chongqing borgarhéraðsins (rauðmerkt) í Kína.|thumb|Kort af legu Chongqing borghéraðsins (rauðmerkt) í Kína.
Chongqing er staðsett í suðvesturhluta Alþýðulýðveldisins Kína. Auk Sichuan í vestri liggur sveitarfélagið við héruðin Shaanxi í norðri, Hubei í austri, Hunan í suðaustri og Guizhou í suðri.
Þegar borghéraðið var skilið frá Sichuan var allur austurhluti þess (um 82.000 ferkílómetrar eða u.þ.b. stærð Austurríkis) með aðliggjandi sveitum og borgum, felldur inn í sveitarfélagið sem stækkaði mjög að landsvæði og íbúafjölda.
Sveitarfélagið Chongqing nær til borgarinnar Chongqing auk ýmissa ólíkra borga og aðliggjandi sveita. Chongqing sveitarfélag er því tæknilega séð stærsta borg veraldar. Borgin er staðsett í um 2.250 kílómetra fjarlægð frá sjó við ármót Jangtse og Jialing fljóts.
Sveitarfélagið Chongqing samanstendur af þremur flipum af misjafnri stærð sem teygja sig suðvestur, norðaustur og suðaustur. Hverfi í miðri Chongqing-borg ná yfir suðvesturhlutann og eru umkringd úthverfum. Þaðan breiðist norðaustur armurinn meðfram Jangtse fljótinu. Suðaustur flipinn, sem teygir sig suðaustur frá Jangtse dalnum, samanstendur af röð hóla og dala milli héraðanna Hunan og Guizhou. Wu-fljót (önnur af þverám Jangtse) liggur nokkurn veginn með suðvesturhlið flipans þar til hún sveigir suður í Guizhou héraðs.
Vestur- og suðvesturhlutar sveitarfélagsins liggja á vatnasvæði Sichuan og samanstanda af tiltölulega jöfnu og hæðóttu landslagi. Daba-fjöll liggja meðfram norðurlandamærum Shaanxi héraðs og í norðaustri afmarka Wu-fjöll inngöngu Jangtse inn í Hubei hérað, í þremur gljúfrum svæðisins. Fangdou-fjöllin eru í austurhluta sveitarfélagsins og í suðri ná Dalou-fjöllin norður frá Guizhou.
Miðhluti Chongqing-borgar er byggður á og í kringum hæðóttan höfða úr rauðum sandsteini sem marka suðurmörk hinna lágu Huaying-fjalla, sem ná allt suður frá Sichuan héraði. Höfðinn afmarkast í norðri af Jialing-fljóti og í austri og suðri af Jangtse og myndar þannig skaga sem rennur á milli fljótanna tveggja.
Saga
alt=Mynd af Búddista musterinu í Jiulongpo í Chongqing borg.|thumb|[[Búddismi|Búddista musteri í Jiulongpo hverfinu í Chongqing borg.]]
alt=Mynd af ríkisstjórnarbyggingu þjóðernissinna frá Seinna stríði Kína og Japans í Chongqing borg.|thumb|Ríkisstjórnarbygging þjóðernissinna í Chongqing borg frá [[Seinna stríð Kína og Japans|Seinna stríði Kína og Japans.]]
alt=Mynd af Chongqing listasafninu í Yuzhong hverfi Chongqing borgar.|thumb|Chongqing listasafnið í Yuzhong hverfi Chongqing borgar.
Samkvæmt fornum frásögnum var Chongqing fæðingarstaður hins goðsagnakennda Yu keisara, stofnanda Xia ættarveldisins, fyrir um 4.000 árum. Á 11. öld f.Kr., undir vesturhluta Zhou-ættarveldisins, varð það svæði sem Chongqing er nú, lénsríkið Ba. Á 5. öld f.Kr. stofnaði Ba til tengsla við ríkið Chu sem náði til miðhluta Jangtse fljótsins. Ríkið var síðar fellt inn í Qinveldið. Um miðja 3. öld f.Kr. var svæðið orðið hluti af ríkinu Shu sem var óháð Norður- og Mið-Kína.
Jiangzhou var síðan endurnefnd á tímum Norður- og Suður-ættarveldanna (420–589) í héraðið Chu, síðan í Yu hérað árið 581 e.Kr. á valdatímum Sui-veldisins (581–618) og síðar í Gong hérað árið 1102. Nafnið Yu lifir enn í dag sem skammstöfun fyrir Chongqing. Í miðborginni er einnig nafnið Yuzhong (eða Mið-Yu).
Núverandi nafn var gefið borginni árið 1189, eftir að Zhao Dun prins af Songveldinu (960–1279) lýsti krýningu sinni sem konungur og síðar sem keisara Guangzong sem „tvöfaldri vegsemd“ (eða chongqing). Í tilefni af krýningu hans var Yu héraði því breytt í Chongqing Fu. Á næstu öldum var borgin og nærsveitir hennar, ýmist hluti keisaradæma Norður- og Mið-Kína eða alveg óháð þeim. Borgin varð fyrst óaðskiljanlegur hluti þess á tímum Mingveldisins (1368–1644) og síðan á tímum Tjingveldisins (1644–1912).
Árið 1362, á valdatíma Júanveldisins (1271—1368) stofnaði leiðtogi uppreisnarmanna bænda, að nafni Ming Yuzhen, konungsveldið Daxia í Chongqing. Það varð skammlíft. Árið 1621 stofnaði She Chongming, annað skammlíft ríki, Daliang, með Chongqing sem höfuðborg.
Fyrsti borgarmúrinn var byggður um 250 f.Kr. Hann var lagfærður og stækkaður á 3. öld e.Kr. og aftur árið 1240. Síðan var múrinn endurreistur að verulegu leyti og styrktur á tímum Mingveldisins (1368–1644). Upp úr 1630, undir lok valdatíma Ming, var borgin eyðilögð í uppreisn Zhang Xianzhong og borgarbúum slátrað. Borgarmúrinn var endurreistur árið 1663 og aftur árið 1760.
Á árunum 1890 til 1904 voru ræðismannaskrifstofur Bretlands, Bandaríkjanna, Þýskalands, Frakklands og japans opnaðar í Chongqing. Verslunarhöfn Chongqing var opnuð fyrir viðskiptum Breta árið 1890, en siglingaerfiðleikar á Jangtse fljóti seinkuðu skipaumferðum í meira en áratug. Á meðan lauk fyrsta kínverska-japanska stríðinu (1894–95) og samkvæmt stríðslokaskilmálum fengu Japanir aðgang að bryggjum Chongqing borgar. Þessi ívilnun stóð til ársins 1937, þegar Seinna stríð Kína og Japans braust út (1937–45).
Árið 1911, í aðdraganda kínversku byltingarinnar, gegndi Chongqing borg - ásamt Chengdu héraðshöfuðborg Sichuan - aðalhlutverki í að koma Tjingveldinu frá. Margir frá borginni gengu til liðs við byltingarflokk kínverska þjóðernisleiðtogans Sun Yat-sen. Árið 1929 varð Chongqing sveitarfélagið í Lýðveldinu Kína. Ári eftir að seinna stríð Kína og Japans (1937–45) hófst var Chongqing gerð að bráðabirgðahöfuðborg ríkisstjórnar þjóðernissinnans Chiang Kai-shek. Hundruð ríkisskrifstofa voru þá fluttar til borgarinnar frá Nanjing ásamt sendiráðum erlendra ríkja. Tugþúsundir manna komu frá strandhéruðum og höfðu með sér hergögn, verksmiðjur og skóla. Vinaþjóðir á þessum tíma sendu einnig hergögn til Chongqing til að styðja þjóðernissinna í stríðinu gegn Japan. Íbúum fjölgaði úr 250.000 í eina milljón. Þrátt fyrir miklar sprengjuárásir Japana var baráttuandi meðal borgarbúa. Chiang Kai-shek gekk hins vegar illa að fást við verðbólgu og spillingu og hafði það mikil áhrif á stríðsrekstur hans frá árinu 1942.
Eftir áratuga hernað var Chongqing í rúst en uppbygging hófst skömmu eftir yfirtöku kommúnista. Ráðist var í að efla þann iðnað sem hafði byggst upp snemma á 20. öld. Sú uppbygging hægði þó verulega á sér á tímum „Stóra stökksins“ (1958–60) og menningarbyltingarinnar (1966–76).
Á þjóðernistímabilinu var Chongqing sjálfstætt sveitarfélag, en á árunum 1954 til 1996 var borgin sett undir stjórn Sichuan héraðs. Árið 1997 var borgin aðskilin frá héraðinu og gerð að sjálfstæðu borghéraði. Markmiðið var að styðja við uppbyggingu mið- og vesturhluta Kína. Allur austurhluti Sichuan var settur undir hið nýja borghérað. Efnahagur styrktist og íbúafjöldi jókst til muna. Sama ár var „Yú“ samþykkt sem opinber skammstöfun borgarinnar. Hún er dregin af gamla nafninu á þeim hluta Jialing-fljóts sem liggur í gegnum Chongqing og rennur til Jangtse fljóts.
Efnahagur
alt=Mynd af Raffles City Chongqing sem eru húsþyrping átta bygginga í Yuzhong hverfi Chongqing borgar.|thumb|Raffles City Chongqing, húsþyrping átta bygginga í Yuzhong hverfi Chongqing borgar.
alt=Mynd af Chaotianmen brú sem tengir Jiangbei hverfið við Nan'an hverfi Chongqing borgar.|thumb|Chaotianmen brú tengir Jiangbei hverfið við Nan'an hverfi Chongqing borgar.
Þéttbýlismyndun Chongqing hefur verið gríðarhröð á síðustu áratugum, sérstaklega eftir að Chongqing var aðskilin frá Sichuan héraði árið 1997.
Atvinnuvegir Chongqing eru fjölbreyttir, er útflutningsgreinar takmarkaðar vegna óhagstæðrar staðsetningar innanlands. Þess í stað hafa byggst upp verksmiðjur sem framleiða staðbundna neysluvörur á borð við unnar matvörur, bíla, ýmiskonar efnavörur, vefnað, vélar, íþróttabúnað og raftæki.
Í borghéraðinu er umfangsmikil framleiðsla á járni, stál, og álvörum. Meðal mikilvægra framleiðenda eru Chongqing Iron and Steel Company og Southwest Aluminum, sem rekur þar stærsta álver Asíu.
Landbúnaður í borghéraðinu er umtalsverður. Hrísgrjón og ávextir, sérstaklega appelsínur, eru aðalafurðir svæðisins.
Náttúruauðlindir eru einnig miklar á borð við kol, jarðgas og ýmis steinefni. Í borginni rekur CNPC (móðurfélag PetroChina) stórar olíuhreinsistöðvar.
Á síðustu árum hefur verið lögð áhersla á að auka hlut hátækni, upplýsingatækni og annars þekkingariðnaðar.
Borgin hefur einnig fjárfest mikið í innviðum til að laða að erlenda fjárfestingu. Net vega og járnbrauta sem tengja borgina við aðra landshluta Kína hefur verið stækkað og uppfært. Nærliggjandi „Þriggja gljúfra stífla“, stærsta fallorkuvirkjun heims, gefur Chongqing afl og auðveldar skipaflutninga frá hafi á Jangtse fljóti til Chongqing.
Þessar endurbætur innviða hafa leitt til fjölmargra erlendra fjárfestinga í atvinnugreinum allt frá bílum til smásölu og fjármögnunar. Þannig eru í borghéraðinu fjölþjóðleg fyrirtæki á borð við bílaframleiðendurna Ford og Mazda, smásölukeðjurnar Wal-Mart, Metro AG og Carrefour, og fjármálafyrirtæki á borð við HSBC, Standard Chartered Bank, Citibank, Deutsche Bank, ANZ Bank, og Scotiabank.
Menntun
Frá árinu 1949 hefur skólum á öllum stigum fjölgað - leikskólum, grunnskólum, gagnfræðaskólum, framhaldsskólum og háskólum. Lögð hefur verið rík áhersla á stofnun kennaraskóla, iðnnámsskóla og landbúnaðarskóla.
Samgöngur
alt=Mynd af þriðju farþegastöð Chongqing Jiangbei flugvallarins.|thumb|Þriðja farþegastöð [[Chongqing Jiangbei alþjóðaflugvöllurinn|Chongqing Jiangbei flugvallarins]]
alt=Mynd af Chaotianmen brú yfir Jangtse fljót við Chongqing borg.|thumb|Chaotianmen brúin yfir [[Jangtse fljót við Chongqing borg.]]
Frá því að Chongqing var gert að sjálfstæðu borghéraði árið 1997 hefur verið ráðsit í verulega uppbyggingu allra innviða og samgöngumannvirkja. Með byggingu járnbrauta og hraðbrauta til austurs og suðausturs er Chongqing orðin aðalsamgöngumiðstöð í suðvesturhluta Kína. Járnbrautarkerfi Chongqing þróaðist einnig hratt eftir árið 1949. Lagningu járnbrautar á milli Chongqing og Chengdu borgar lauk árið 1952. Chengdu-Baoji járnbrautin, sem lögð var fjórum árum síðar, tengir borgina við allt norðvestur Kína, sem og við Wuhan borg í Hubei héraði. Chongqing-Xiangfan járnbrautin tengir einnig borgina beint við Wuhan. Járnbrautin á milli Chongqing og Guiyang tengir ekki aðeins Chongqing við Guizhou hérað í suðri og sameinast öðrum járnbrautum í Yunnan og Guangxi við víetnamsku landamærin. Nýlokið er lagningu járnbrauta frá Chongqing til Huaihua veitir beinan aðgang til Hunan héraðs og tengist til Guangxi héraðs. Chongqing nú miðstöð umfangsmikils þjóðvegarnets. Helstu leiðir liggja suður til Guiyang, norðaustur til Wanzhou og norðvestur til Chengdu. Jangtse fljót og Jialing fljót eru mikilvægar samgönguæðar fyrir Chongqing. Allt frá fimmta áratug síðustu aldar hefur verið ráðist í umfangsmikla dýpkun, hreinsun gróðurs til að gera skipugengd á Jangtse auðveldari og öruggari. Þá hefur bygging „Þriggja gljúfra stíflu“, stærsta fallorkuvirkjun heims, gert skipaflutninga frá hafi á Jangtse fljóti til Chongqing mun auðveldari. Nú geta 3.000 tonna hafskipum siglt upp Jangtse til hafna í Chongqing. Megin flughöfn borghéraðsins er Chongqing Jiangbei alþjóðaflugvöllurinn sem opnaður var 1990 og er staðsettur um 21 kílómetra norður af miðborg Chongqing og þjónar sem mikilvæg flugmiðstöð fyrir suðvesturhluta Kína. Flugvöllurinn býður upp á bein flug til stærri borga Kína, Suðaustur-Asíu, Miðausturlanda, Norður-Ameríku og Evrópu. Hann er safnvöllur fyrir flugfélögin China Southern Airlines, Chongqing Airlines, Sichuan Airlines, China Express Airlines, Shandong Airlines og China West Air. Eftir 1949 jókst verulega notkun á reiðhjólum, rútum og mótorhjólum í borginni. Sporvagnar hafa lengi verið nýttir fyrir samgöngur í borginni. Byggðar hafa verið 31 brú yfir Jangtse fljót. Snemma á 21. öld hafa reiðhjól vikið fyrir umferð bifreiða og mótorhjóla. Borgin byrjaði einnig að þróa og byggja upp snarlestarkerfi árið 2005.
Suðurfirðir
thumb|Bíldudalur séður austan Vogs
Bæirnir í fjörðunum, ásamt Bíldudal, voru sérstakt sveitarfélag sem hét Suðurfjarðahreppur fram að 1987 þegar það sameinaðist Ketildalahrepp og mynduðu þeir í sameiningu Bíldudalshrepp. Árið 1994 sameinaðist hann Barðastrandahrepp, Rauðasandshrepp og Patrekshrepp í sveitarfélagið Vesturbyggð.
Búið var á 15 bæjum, þar af tveim tvíbýlum, fram undir miðja 20. öld. Nú er einungis búið á tveim, Fossi og Dufansdal. Eina þéttbýlissvæðið í Arnarfirði er Bíldudalur, þar búa nú um um 300 manns. Bíldudalur er gamall verslunarstaður allt frá einokunartímanum og þar hafa miklir athafnamenn sett sitt mark á staðinn, m.a. Ólafur Thorlacius (1761-1815) og Pétur J. Thorsteinsson (1854-1929). Í kaþólskri tíð var bænahús á Bíldudal og hálfkirkja frá 14. öld en hún var lögð niður 1670. Kirkja Suðurfjarða var í Otradal fram á tuttugustu öld en 1906 var vígð kirkja á Bíldudal.
Í Langaneshlíðum, norðan við Geirþjófsfjörð, var bærinn Steinanes. Í Geirþjófsfirði voru bæirnir Krosseyri, Langibotn og Sperðlahlíð. Í Trostansfirði (sem ævilega var nefndur Trosnasfjörður af seinni tíma Arnfirðingum) einn samnefndur bær. Í Reykjafirði var samnefnt tvíbýli. Í Fossfirði bæirnir Foss og Dufansdalur. Þar norðan við var Otradalur. Í Bíldudalsvogi voru, fyrir utan þorpið, bæirnir Litlaeyri og Hóll. Norðan við Bíldudalsvogin var bærinn Auðihrísdalur.
Landnám
í Landnámabók er sagt að Ketill ilbreiður Þorbjarnarson hafi numið Arnarfjarðardali frá Kópanesi til Dufansdals. Ketill ílengdist þó ekki í Arnarfjarðardölum heldur fór að Berufirði hjá Reykjanesi en skildi eftir sig nafnið Ketildalir. Ánn rauðfeldur Grímsson bjó einn vetur í Dufansdal en Dufan leysingi hans bjó þar eftir. Ánn er sagður hafa gert bú á Eyri, það getur annað hvort verið þar sem nú heitir Hrafnseyri í Arnarfirði eða þar sem nú er þorpið á Bíldudal. Geirþjófur Valþjófsson er sagður hafa numið í Arnarfirði, Fossfjörð, Reykjarfjörð, Trostansfjörð, Geirþjófsfjörð og bjó hann í Geirþjófsfirði.
2 Broke Girls
2 Broke Girls (stundum skrifað 2 BROKE GIRL$) er bandarískur gamanþáttur sem var frumsýndur á CBS-sjónvarpsstöðinni í september 2011. Þættirnir fylgjast með misheppnuðum ævintýrum herbergisfélaganna Max og Caroline, sem báðar hafa bága fjárhagsstöðu, og raunum þeirra við að stofna bollakökufyrirtæki í Williamsburg-hverfinu í Brooklyn, New York. Þættirnir voru búnir til af Michael Patrick King og Whitney Cummings fyrir Warner Bros. Television. Þann 5. október 2011 gerði CBS-sjónvarpsstöðin samning um heila þáttaröð fyrir þennan nýja gamanþátt. Þættirnir unnu verðlaunin Uppáhalds nýi sjónvarps-gaman-þátturinn á 38. áhorfendaverðlaununum (e. People's Choice Awards)
Þann 14. mars 2012 tilkynnti CBS að samið hefði verið um aðra þáttaröð af "2 Broke Girls" sem verður sýnd 2012-2013.
Umfjöllun
Þættirnir gerast í Williamsburg-hverfinu í Brooklyn-hluta New York borgar og snúast um líf tveggja gengilbeina á þrítugsaldri: Max (Kat Dennings), sem kemur úr fátækri fjölskyldu, og Caroline (Beth Behrs) sem fæddist inn í ríka fjöldkyldu en hefur tapað öllum auð sínum vegna þess að faðir hennar, Martin Channing, var gripinn við peningasvindl, og vinna þær saman á veitingastað í Brooklyn. Þær verða vinkonur og reyna að láta draum sinn rætast um að einn daginn muni þær opna bollaköku-bakarí. Á meðal þeirra sem vinna með þeim á veitingastaðnum er yfirmaðurinn, Han Lee (Matthew Moy); Oleg (Jonathan Kite), hress en kynferðislega áreitinn úkraínskur kokkur; og Earl (Garrett Morris), 75 ára gamall svartur gjaldkeri. Önnur persóna sem kemur seint í fyrstu þáttaröðinni er nágranninn og annar yfirmaður þeirra, Sophie (Jennifer Coolidge), pólskur innflytjandi sem rekur hreingerningafyrirtækið Sophie's Choice. Í meirihluta fyrstu þáttaraðar er Max einnig barnfóstra í hlutastarfi hjá Peach Landis (Brooke Lyons), sem ættleiðir hestinn hennar Caroline, Chestnut. Við lok hvers þáttar er sýnd sú upphæð sem þær hafa safnað til að ná takmarki sínu, en þær þurfa 250.000 dali til að opna fyrirtækið sitt.
Heart of Midlothian F.C.
Heart of Midlothian F.C. eða Hearts er knattspyrnufélag frá Edinborg, sem leikur í efstu deild í Skotlandi. Félagið var stofnað árið 1874 og heitir eftir samnefndri skáldsögu rithöfundarins Walter Scott. Einkennislitir Hearts eru vínrauður og hvítur. Heimavöllurinn nefnist Tynecastle Park og hefur hýst liðið frá 1886. Stuðningsmenn ganga undir viðurnefnunum The Jam Tarts og The Jamboos.
Hearts er eitt sögufrægasta lið Skotlands og í hópi þeirra sigursælli ef Celtic og Rangers eru undanskilin, með átta bikarmeistaratitla og fjóra skoska meistaratitla, þann síðasta árið 1960.