cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jón Sigurðsson (í bankanum)
Ferill
Hann var 14 ára þegar hann samdi fyrsta lagið. Það var lagið „Komdu í kvöld". Þá var hann að fara á milli bæja á hesti og varð takturinn til eftir tölti hestsins. Þegar hann var kominn bæjarleiðina var lagið tilbúið. Lögin samdi hann oft þegar þegar hann var að leika sér á hljóðfæri og er orðinn leiður á því sem hann var að spila. Þá fór hann að gutla eitthvað frá sjálfum sér og lögin urðu til. Nú, ef honum fannst laglínan þess virði að gera eitthvað við hana, þá samdi hann texta líka og reyndi svo að gleyma því ekki. Yfirleitt urðu lögin til fyrst og er það sennilega vegna þess að hann hafði gert svo marga texta við erlend og innlend lög frá öðrum. Oftast reyndi hann að láta textann segja einhverja sögu eða ná ákveðinni stemmningu. Hann byrjaði að spila um fermingu og má segja að hann hafi verið að spila frá því. Fyrst spilaði hann á orgel á böllum innan sveitarinnar, síðan spilaði hann á tvöfalda hnappaharmonikku og svo stækkaði þetta smátt og smátt. Mér finnst töluverður munur á skemmtunum í dag og áður.
Fyrsta lagið hans sem kom út á plötu var „Komdu niður" sungið af Soffíu og Önnu Siggu.
Heimildir
1. Einn þessara texta var við lagið „Vagg og velta“ sem Erla Þorsteinsdóttir söng (sbr. Gunnar L Hjálmarsson 2001:17)
Rhytisma eucalypti
Rhytisma eucalypti er sveppategund sem leggst á blöð Eucalyptustegunda.
The Flaming Lips
thumb| The Flaming Lips The Flaming Lips er bandarísk rokk-hljómsveit, sem leikur öðruvísi rokk, stofnuð í Oklahoma City, Oklahoma árið 1983. Hljómsveitin náði talsverðum vinsældum á tíunda áratug síðustu aldar og hefur haldið stöðugum vinsældum fyrir framsækið rokk sem og mikilfenglega sviðsframkomu. Grunnmeðlimir hljómsveitarinnar eru Wayne Coyne, Michael Ivins og Steve Drozd.
Bombus magnus
Bombus magnus er tegund af humlum, útbreidd og algeng um Evrópu. Hún er talin undir B. lucorum complex, en þær geta verið illaðgreinanlegar, jafnvel fyrir sérfræðinga.
Ætt
Bombus magnus tilheyrir ættkvísl hunangsflugna (Bombus) og undirættinni Bombus sensu stricto, sem telur fimm tegundir í Evrópu: B. terrestris, B. sporadicus, B. lucorum, B. magnus og B. cryptarum. B. magnus er skyldust B. terrestris, B. cryptarum, og B. lucorum, með örfáum illgreinanlegum einkennum til að skilja þær í sundur. Til dæmis er þar notast við mun á nemum á þreifurum tegundanna.
Sitkareynir
Sitkareynir (Sorbus sitchensis) er smávaxinn runni frá norðvestur Norður Ameríku.
Lýsing
Margstofna runni, vex á strönd Kyrrahafsins, til fjalla Washington fylkis, Óregon og norður- Kaliforníu og austur til hluta Idaho og vestur-Alberta og Montana. Hann er algengur í Bresku Kólumbíu.
C-dúr
C-dúr er dúrtóntegund byggð á grunntóninum C. C-dúr hefur engin föst formerki og er tónstiginn spilaður á hvítu nótunum á píanói á milli C og C áttund ofar.
C-dúrtónstiginn inniheldur sömu nótur og jóníska kirkjutóntegundin í sömu röð.
thumb|330px|Einnar áttundar C-dúrtónstigi.
Myntsafnarafélag Íslands
Myntsafnarafélag Íslands (Icelandic Numismatic Association) er íslenskt félag myntsafnara sem var stofnað árið 1969.
Skæri
thumb|Stór skæri til hverskyns nota Skæri er tæki til að klippa með, t.d. pappír eða klæðisefni. Skærin samanstanda af tveimur örmum, sem nefnast kinnar, og eru yfirleitt úr málmi. Kinnarnar falla þannig hver að annarri að skörpu brúnirnar saxa hver að annarri þegar finguraugunum er japlað sundur og saman. Skæri eru notuð til að klippa alls konar efni, en einnig til að skerða hár og klippa til mat, en ýmis íslensk þjóðtrú mælir gegn því. Klippur eru svipaðar skærum en öllu stærri.
Til eru allavega skæri til ýmissa nota, t.d. barnaskæri með bitlausum kinnum úr plasti. Þau eru þá aðeins ætluð til að klippa pappír. Skæri sem notuð eru til að klippa hár eða fataefni eru öllu beittari. Stærstu skærin, nefnd klippur, eru notuð til að klippa málm eða limgerði (þ.e. garðklippur). Önnnur skæru er til dæmis: saumaskæri, sem eru með aðra kinnina beitta en hina bitlausa, naglaklippur, með stuttum bognum blöðum til að klippa tá- og fingurneglur. Annað dæmi um sérstök skæri eru takkaskæri, sem eru með aðra kinnina sagtennta og sem þá myndar bylgjaðan skurð þegar klippt er.
Talið er að skærin hafi verið fundin upp í Egyptalandi hinu forna 1500 f.Kr. Elstu þekktu skærin voru brúkuð í Mesópótamíu fyrir 3000 til 4000 árum síðan.
Trident
Trident er myndsetningarvél fyrir vefsíður sem er notuð í Microsoft Windows-útgáfum Internet Explorer. Hún var fyrst kynnt til sögunnar með Internet Explorer 4.0 árið 1997. Með útgáfum Internet Explorer 7 og 8 var stuðningur við vefstaðla bættur verulega. Vélin er skrifuð í C++ með COM-viðmót fyrir forritun í C++ og .Net. Auk Internet Explorer er Trident-vélin notuð til að sýna vefsíður í Windows Explorer og Windows-útgáfum forrita á borð við LimeWire og Skype. Trident er séreignarhugbúnaður í eigu Microsoft.
Vilborg Halldórsdóttir
Vilborg ólst upp í Kópavogi hjá foreldrum sínum Jóhönnu Guðmundsdóttur og Halldóri Magnússyni. Hún á tvær systur. Vilborg lærði í Kvennaskólanum í Reykjavík þegar hann var enn gagnfræðaskóli og fór síðan í Menntaskólann í Reykjavík. Vilborg er einnig útskrifuð úr Leiklistarskóla Íslands. Á seinni árum fór hún í Háskóla Íslands og lærði ítölsku og heimspeki.
Vilborg býr nú í Þingholtunum með eiginmanni sínum Helga Björnssyni. Vilborg og Helgi eiga saman þrjú börn.
Vestur-kongóska karlalandsliðið í knattspyrnu
Vestur-kongóska karlalandsliðið í knattspyrnu er fulltrúi Lýðveldisins Kongó í knattspyrnu, og er stjórnað af Kongóska knattspyrnusambandinu.
Arlon
Lega og lýsing
Arlon liggur nær suðaustast í héraðinu og nema eystri bæjarmörkin að furstadæminu Lúxemborg. Næstu stærri borgir eru Lúxemborg til austurs og Sedan í Frakklandi til vesturs. Til Brussel eru 200 km til norðvesturs. Arlon liggur í 404 metra hæð milli tveggja hæðarhryggja í Ardennafjöllum. Mikill landbúnaður er í kringum bæinn. Þar renna engar ár.
Söguágrip
Rómverjar reistu bæ á staðnum árið 52 f.Kr. sem þeir nefndu Orolaunum. Því gerir Arlon tilkall til þess að vera elsta borg Belgíu. Reyndar gera Tongeren og Tournai það líka. Arlon lá við krossgötur. Norður/suðurleiðin lá frá Tongeren til Metz, en austur/vesturleiðin frá Reims til Trier. Vel fyrir fall Rómaveldis flæddu germanir yfir svæðið. Arlon varð að greifadæmi. 1214 varð borgin hluti af hertogadæminu Lúxemborg. Arlon varð síðan eign Búrgúndar, Habsborgara og síðan Spánverja á 16. öld. Borgin kom lítið við sögu í frelsisstríði Niðurlanda, en 1558 réðist Frans frá Lorraine þó á hana og eyddi henni að miklum hluta. Arlon var endurreist en brann á ný 1785. Árið 1793 og 94 fóru fram nokkrar orrustur milli fransks byltingarhers og Austurríkismanna, sem endaði með því að Austurríkismenn drógu sig til baka úr héraðinu. Í kjölfarið hertóku Frakkar borgina, sem innlimu hana Frakklandi. Frakkar drógu sig ekki í hlé fyrr en við fyrra tap Napoleons 1814. 1830 var konungsríki Niðurlanda stofnað, sem Arlon varð hluti af, eins og allt furstadæmið Lúxemborg. En þegar Belgar gerðu uppreisn gegn Hollandi 1839, ákváðu frönskumælandi menn í Lúxemborg að taka þátt í uppreisninni. Borgin Arlon var ekki á meðal þeirra. Þegar uppreisninni lauk með sjálfstæði Belgíu, var samt ákveðið að Arlon skyldi tilheyra belgíska hluta Lúxemborgar, þar sem engar borgir væru þar í grennd sem gætu tekið að sér hlutverk héraðshöfuðborgar. Því varð Arlon belgísk, þrátt fyrir að þar væri töluð lúxemborgíska, en ekki franska. Næstu áratugi fjölgaði þar hins vegar frönskumælandi íbúum og nú er svo komið að flestir borgarbúar tala frönsku. Arlon var fyrsti belgíski bærinn sem þjóðverjar hertóku í upphafi heimstyrjaldarinnar fyrri 1914. Hann var einnig meðal fyrstu bæja sem Þjóðverjar náðu í innrás þeirra í Belgíu 1940. Borgarstjórinn var Þjóðverjum hliðhollur og starfaði með þeim allt stríðið. Hann var skotinn til bana 1946. Síðustu áratugi hefur Arlon vaxið talsvert, því margir sem starfa í furstadæminu Lúxemborg kjósa að búa þar. Árið 2004 komst borgin aftur í heimsfréttirnar vegna dómsmáls barnaníðingsins Marc Dutroux en réttað var yfir honum þar í borg.
Viðburðir
Karneval er haldið í Arlon á hverju vori fyrir páska. Það sver sig í ætt við karneval í Sviss, þ.e. fólk fer í skrúðgöngur klætt skrúðklæðum. Á hátínni tíðkast að afhenda karnevalsprinsinum borgarlyklana á formlegan hátt.
Vinabæir
Arlon viðheldur vinabæjatengslum við eftirfarandi borgir eða bæi:
Bryntogari
thumb|250px|right|Bryntogarinn [[HNoMS Honningsvåg|HNoMS Honningsvåg við Íslandsstrendur.]] Bryntogari er herskip sem líkist mjög togurum, sem notaðir eru til fiskveiða, en eru að nokkru leyti útbúnir eins og brynskip til sjóhernaðar. Bryntogarar voru mikið notaðir í fyrri og seinni heimsstyrjöldinni, og komu t.d. við sögu við Grænland- og Íslandsstrendur í þeirri seinni.
Textavafri
thumb|right|Forsíða Wikipediu á ensku í vafranum ELinks Textavafri er vafri sem sýnir vefsíður í textaham og horfir þannig framhjá upplýsingum um leturgerðir, leturstærðir, liti, myndir, myndbönd og íforrit. Textavafrar geta því verið mun hraðvirkari en hefðbundnir margmiðlunarvafrar. Algengt er að nota textavafra á bak við talsetningarforrit fyrir blinda og sjónskerta.
Slysavarnafélag Íslands
Slysavarnafélag Íslands var stofnað 29. janúar 1928. Félaginu var ætlað það hlutverk að draga úr slysum á sjó og koma upp búnaði til björgunar. Á stofnfundinum gengu 200 manns í félagið. Lögð var áhersla á að félagið yrði þverpólitískt.
Saga félagsins
Í fyrstu stjórn félagsins voru kosnir:
Aðdragandi að stofnun SVFÍ var nokkuð langur en á þessum tíma var ekki óalgengt að tugir sjómanna létu lífið í sjóslysum á ári hverju.
Ásamt stofnun slysavarnadeilda beitti Slysavarnafélagið sér fyrir útbreiðslu svokallaðra fluglínutækja til slysavarnadeildanna um landið, en fluglínutæki eru sérhæfður búnaður til bjargar mönnum úr strönduðum skipum.
Fyrsta björgun með fluglínutækjum var þegar Slysavarnadeildinni Þorbirni í Grindavík auðnaðist sú mikla gæfa að bjarga 38 manna áhöfn franska síðutogarans Cap Fagnet frá Fécamp, sem strandaði í slæmu veðri við bæinn Hraun, austan Grindavíkur, aðfaranótt 24. mars 1931. Slysavarnadeildin Þorbjörn hafði verið stofnuð röskum 5 mánuðum áður eða þann 2. nóvember 1930. Síðan þá hefur þessari einu slysavarnadeild og björgunarsveit hennar tekist að bjarga 205 sjómönnum með fluglínutækjum úr strönduðum skipum, en samtals eiga 232 sjómenn þessari einu slysavarnadeild líf sitt að launa.
Alls eiga vel á þriðja þúsund íslenskir og erlendir sjómenn fluglínutækjum og íslenskum slysavarnadeildum og björgunarsveitum líf sitt að launa.
Björgunarskip
Slysavarnafélag Íslands beitti sér einnig fyrir kaupum á björgunarbátum og -skipum. Fyrsti björgunarbátur félagsins kom til landsins í apríl 1929 og var nefndur Þorsteinn, eftir Þorsteini Þorsteinssyni skipstjóra sem gaf félaginu andvirði bátsins. Þorsteinn, sem var keyptur notaður af hinu konunglega breska björgunarbátafélagi Royal National Lifeboat Institution (RNLI), var fyrst um sinn staðsettur í Reykjavík en var síðar komið fyrir í Sandgerði. Þorsteinn var drifinn með seglum og árum en seinna var sett vél í bátinn. Síðar var hann að nýju staðsettur í Reykjavík uns hann varð fyrir skemmdum og í kjölfarið tekinn úr notkun. Þorsteinn er varðveittur í Sandgerði.
Fljótlega eftir stofnun Slysavarnafélagsins komu fram hugmyndir um hafa björgunarskútur í hverjum landsfjórðungi og voru stofnaðir sérstakir björgunarskútusjóðir til að halda utan um fjármagn sem safnaðist. Vegna nafngiftar sjóðanna voru þau björgunarskip sem sjóðirnir styrktu smíði á oft kölluðu björgunarskútur þrátt fyrir að aðeins eitt þessara skipa hafi í raun verið skúta. Vel gekk að safna fyrir björgunarskútu fyrir Faxaflóasvæðið og árið 1937 kom til landsins björgunarskútan Sæbjörg sem sérsmíðuð var fyrir félagið. Sæbjörg var seglskip með hjálparvél og var í raun strax óhentug þar sem útgerð seglskipa var að leggjast af og flest önnur skip af sömu stærð mun öflugri. Hugmyndin hafði hins vegar verið sú að lágmarka útgerðarkostnað en seglabúnaður skipsins var óhentugur og hin litla vél því væntanlega mikið notuð. Árið 1945 var tekin ákvörðun um gera umtalverðar breytingar á Sæbjörgu. Var hún m.a. lengd og sett í hana mun öflugri vél auk þess sem byggð var á hana ný brú. Í apríl 1948 tók íslenska ríkið Sæbjörgu á leigu og gerði Landhelgisgæslan hana út sem björgunar- og varðskip til ársins 1965.
Næsta björgunarskúta var smíðuð fyrir Vestfirði. Árið 1950 fékk félagið afhent björgunarskip sem fékk nafnið María Júlía. Hluti af andvirði hennar var greiddur af Björgunarskútusjóði Vestfjarða. María Júlía var smíðuð úr eik og var tæpar 140 brúttórúmlestir að stærð. Eftir að hætt var að gera Maríu Júlíu út sem björgunarskip var henni breytt í fiskiskip og hún gerð út sem slík til margra ára. María Júlía liggur nú í höfninni á Ísafirði en til stendur breyta henni í safn.
Þriðju björgunarskútuna fékk Slysavarnafélagið árið 1956. Skipið sem var um 200 brl. stálskip fékk nafnið Albert og var hann annað stálskipið sem smíðað var á Íslandi. Hluti af andvirði Alberts var greiddur af Björgunarskútusjóði Norðurlands. Við smíði bæði Maríu Júlíu og Alberts var samið við íslenska ríkið um að skipin yrðu gerð út af Landhelgisgæslunni sem björgunar- og varðskip.
Árið 1956 kom einnig til landsins nýr og fullkominn björgunarbátur sem staðsettur var í Reykjavík. Báturinn var nefndur Gísli J. Johnsen í höfuðið á Gísla J. Johnsen stórkaupmanni sem gaf félaginu andvirði bátsins. Árið 1989 keypti félagið notað björgunarskip af RNLI sem leysti Gísla J. Johnsen af hólmi og fékk það nafnið Henry A. Hálfdansson. Árið 1993 keypti félagið notað björgunarskip af þýska slysavarnafélaginu og staðsetti í Sandgerði. Var það nefnt Hannes Þ. Hafstein. Árið 1996 keypti félagið notuð björgunarskip af hollenska slysavarnafélaginu og staðsetti á Neskaupstað, Raufarhöfn og á Rifi og árið 1997 voru enn keypt notuð skip af Þjóðverjum og staðsett á Siglufirði og Ísafirði. Öll þessi skip hafa verið tekin úr notkun.
Í dag eru gerð út 13 björgunarskip allt í kringum landið auk fjölmargra minni björgunarbáta, þ.e. slöngubáta og harðbotna slöngubáta, og hefur félagið alla tíð notið velvilja og stuðnings landsmanna til kaupa og reksturs þeirra. Flest núverandi björgunarskipa eru af svokallaðri ARUN gerð og keypt af Konunglega breska björgunarbátafélaginu RNLI. Fyrsta slíka skipið var staðsett í Grindavík árið 1998 og fékk það nafnið Oddur V. Gíslason, eftir hinum kunna presti sem þjónaði á Stað í Grindavík á seinni hluta 19. aldar, en hann var frumkvöðull slysavarna á Íslandi. ´
Fyrsta þyrlan
Árið 1947 stóð Elding Tranding Co. fyrir innflutningi á þyrlu til kynningar sem mögulegu björgunartæki i samstarfi við Slysavarnafélagið. Þyrlan var af gerðinni Bell 47J og bar einkennisstafina TF-HET. Röskum tveimur áratugum síðar, eða árið 1968, keyptu Slysavarnafélagið og íslenska ríkið saman fyrstu þyrluna, TF-EIR.
Tilkynningaskyldan
Árið 1968 fól ríkið Slysavarnafélaginu að koma á fót og reka Tilkynningaskyldu íslenskra skipa. Mikil umræða hafði verið árin þar á undan um mikilvægi slíkrar þjónustu og höfðu Vestmannaeyingar verið með vísi af einhvers konar tilkynningaskyldu fyrir sína báta. Það var þó ekki fyrr en síldarbáturinn Stígandi fórst djúpt norður í höfum í ágúst mánuði árið 1967 að málið komst á rekspöl. Á þessum tíma voru engar markvissar upplýsingar um ferðir skipa. Þó var vitað að Stígandi væri á landleið. Þegar skipið skilaði sér ekki til lands var farið að óttast um að og fljótlega hófst mikil leit. Rétt tæpum fimm sólarhringum eftir slysið fannst áhöfn skipsins á reki í björgunarbátum. Er þetta lengsti tími sem íslenskir sjómenn hafa þurft að dvelja í björgunarbátum svo vitað sé. Samhliða Tilkynningaskyldunni rak Slysavarnafélagið björgunarmiðstöð sem stjórnaði leit og björgun á hafinu. Slysavarnafélagið sá um rekstur Tilkynningaskyldunnar til ársins 2004 þegar hún varð hluti af vaktstöð siglinga en vaktstöðin er nú hluti af stjórnstöð Landhelgisgæslunnar.
Önnur verkefni
Árið 1985 stofnaði Slysavarnafélagið Slysavarnaskóla sjómanna sem heldur úti kennslu í öryggismálum sjómanna.
Slysavarnafélag Íslands hefur verið frumkvöðull að ýmsum stórum þáttum í björgunar- og öryggismálum og hefur ætíð látið til sín taka á þeim vettvangi. Má þar meðal annars nefna þætti eins og Slys í landbúnaði og Vörn fyrir börn. Oftast þurfti félagið að bera kostnað af slíkum verkefnum fyrstu árin en síðar fóru íslenska ríkið eða aðrir aðilar að taka þátt í rekstrarkostnaði þeirra.
2. október 1999 sameinuðust Slysavarnafélag Íslands og Landsbjörg - landssamband björgunarsveita í ein slysavarna- og björgunarsamtök; Slysavarnafélagið Landsbjörg.
Samningur um alþjóðaverslun með tegundir í útrýmingarhættu
thumb|right|Aðildarlönd CITES Samningur um alþjóðaverslun með tegundir í útrýmingarhættu eða CITES (e: Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora) er alþjóðasamningur sem takmarkar milliríkjaverslun með tilteknar tegundir dýra og jurta. Samningurinn var saminn af Alþjóðlegu náttúruverndarsamtökunum árið 1973 og tók gildi 1. júlí 1975. Ísland gerðist aðili að samningnum 3. janúar árið 2000. Árið 2008 höfðu 173 ríki gerst aðilar. Í samningnum eru um 33.000 tegundir flokkaðar í þrjá flokka eftir því hversu miklar takmarkanir gilda um inn- og útflutning þeirra.
Eftirfarandi flokkar dýra eru í heilu lagi í viðaukum I og II (háð sérstökum útflutningsleyfum):
Listi yfir klifurhnúta
Listi yfir hnúta sem eru notaðir í klettaklifri og fjallamennsku:
Mengjasafn
Hugtakið safn er notað því, í sumum tilfellum, má mengjasafn innihalda endurtekningar af sömu tölu.
Helíos
Helíos (forngríska Ἥλιος) var sólargoð í grískri goðafræði sem er talið líklegt að borist hafi frá Asíu til Grikklands. Hann hélt þar ólíkt mörgum öðrum goðum náttúruþýðingu sinni óbreyttri.
Dýrkun Helíosar var ávallt bundin við fáeina staði, einkum eyna Ródos. Þar var goðinu haldin vegleg hátíð árlega. Skáldin lýsa Helíosi sem fögrum sveini í æskublóma með leiftrandi augu. Undan gylltum hjálmi hans hrynja gullnir lokkar.
Á hverjum degi flytur hann goðum og mönnum dagsljósið. Ekur hann á gullnum vagni afmarkaða braut um himinhvolfið. Fjórum eldfnæsandi gæðingum beitir hann fyrir vagn sinn. Hefur hann ferð sína í austurátt frá Eþíópíu og lýkur henni í vesturátt á eynni Þrinakíu (Sikiley), eins og segir í Ódysseifskviðu. Sú eyja var það land, sem Grikkir þekktu þá vestast. Um næturskeiðið siglir Helíos á gullnökkva yfir Ókeansstraum til austursins, þar sem hann á sér veglega höll.
Helíos var sonur Hyperíons (forngríska Ὑπερίων = hinn efri) og Þeiu, en þau voru bæði Títanar. Helíos sér og heyrir allt og ekkert fer framhjá honum. Leyndustu afbrot dregur hann fram í dagsins ljós. Í hátíðlegum eiðum og særum var hann því ákallaður sem vitni.
Helíos, hinn óþreytandi ekill sólbrautarinnar, var tignaður (einkum í Róm), sem verndarvættur kappakstursbrautanna.
Faeþón
Með Klymene, dóttur Ókeanosar, átti Helíos son, er Faeþón (forngríska Φαέθων = sá skínandi) hét. Er hann var frumvaxta, gekk hann fyrir föður sinn í sólarhöllinni og beiddist þess að fá leyfi til að aka sólarvagninum einn dag. En sveininn skorti afl til að stjórna hinum flugólmu gæðingum. Svifu þeir of nærri jörðinni, og lá við sjálft, að hún brynni upp í loga sólar. Til að afstýra frekari ófarnaði laust Seifur Faeþón reiðarslagi, og steyptist hann niður í fljótið Eridanos. Systur hans grétu hann, uns þær urðu að öspum, en tár þeirra að rafi. Ovidius segir snilldarvel frá þessu í Myndbreytingunum (Metamorphoses).
Risinn á Ródos
right|thumb|250px|Risinn á Ródos, eins og [[Martin Heemskerck ímyndaði sér hann; hluti af Sjö undrum veraldar.]] Stærsta stytta fornaldar er sögð hafa verið líkneskja Helíosar við hafnarmynni Ródoseyjar. Var styttan reist í minningu um sigur í sjóorrustu árið 304 f.Kr., en hrundi 60 árum seinna í jarðskjálftum. Hún var 31 metri á hæð, talin eitt af sjö furðuverkum heimsins. Stóð risinn sínum fæti á hvorum hafnarhaus við innsiglinguna. Sigldu skip þöndum seglum hindrunarlaust milli fóta honum.
C-moll
C-moll er molltóntegund með frumtóninn C. Í hreinum c-moll eru þrjár lækkaðar nótur, B, Es og As, svo að föst formerki hans eru þrjú lækkunarmerki (♭).
Þarfanaut Íslands
Þarfanaut Íslands var íslenskur raunveruleikaþáttur veturinn 2005 í Kastljósi Ríkissjónvarpsins þar sem Gísli Einarsson fór um landið og leitaði að „eftirnauti“ Guttorms úr húsdýragarðinum.
Í úrslitum voru:
Það var svo ákveðið að Eldur 04001 myndi hreppa titilinn „Þarfanaut Íslands“ og varð hann hirðnaut Fjölskyldu- og Húsdýragarðsins. Hann var síðar felldur vegna geðslagsgalla.
1623
Árið 1623 (MDCXXIII í rómverskum tölum) var 23. ár 17. aldar sem hófst á sunnudegi samkvæmt gregoríska tímatalinu en miðvikudegi samkvæmt júlíska tímatalinu sem er tíu dögum á eftir.
Atburðir
thumb|right|Maximilían 1. lagði Pfalz undir sig með fulltingi keisarans [[Ferdinand 2. keisari|Ferdinands 2. en Friðrik 5. kjörfursti neyddist til að flýja í útlegð.]]
Fjöltyngi
Fjöltyngi er getan til að tala fleira en eitt tungumál. Um allan heim er fleira fjöltyngt fólk en eintyngt. Við alþjóðavæðingu og útbreiðslu netsins er það orðið mikilvægara að vera fjöltyngdur þar sem æ fleira fólk er að verða vant því að nota fleira tungumál í daglegu lífi. Orðið tvítyngi á við getuna til að tala tvö tungumál.
Pseudotsuga lindleyana
Pseudotsuga lindleyana, er barrtré sem er einlent í Mexíkó. DNA röðun og útlitseinkenni benda til að hún sé skyldust fjalladegli (P. menziesii var. glauca) og væri helst talin þriðja afbrigðið innan P. menziesii.
Útbreiðsla
Pseudotsuga lindleyana er ættuð frá Sierra Madre Occidental, Sierra Madre Oriental, og dreift í fjöllum suður til Oaxaca.
Mexíkóstjórn skráir tegundina sem "undir sérstakri vernd" vegna smárra stofna og einangraðra og að hann virðist með laka frjósemi og nýliðun vegna innræktunar.
Quonset-braggi
thumb|250px|Quonset braggar fyrir framan Laguna Peak í Kalíforníu árið 1946. thumb|250px|Quonset-braggi settur ofan á grunn á bandarískri herstöð í Japan. thumb|right|250px|Umbreyttur Quenset-braggi notaður sem verslun.
Quonset-braggi er bandarísk gerð af bragga sem byggir á hinum bresku Nissen-bröggum sem framleiddir voru í Bretlandi á tímum fyrri heimstyrjaldarinnar. Milli 150 þúsund til 170 þúsund Quonset-braggar voru framleiddir fyrir bandaríska herinn og seldir til almennings við stríðslok.
Upphaflega voru braggarnir 5 m x 11 m með stálbogum þar sem radíus var 2,4 m. Hliðarnar voru úr bárujárnsplötum og framhlið og bakhlið úr spónaplötum með dyrum og gluggum. Braggarnir voru einangraðir með viðargólfum og voru settir á steyptan grunn eða beint á jarðveg. Einnig voru framleiddar aðrar gerðir og stærðir og voru algengasta 6m x 15 m með 3 m radíus en það þýddi að nýtanlegur gólfflötur varð 67 m² og 1,2 m langt bíslag við báða enda. Aðrar stærðir voru 6 m x 12 m og birgðageymslur sem voru 12 m x 30 m. Quonset braggar frá stríðstímum standa víða ennþá sem útihús í sveitum en einnig sem stríðsminjasöfn.
Jóhanna 1. Navarradrottning
thumb|right|Jóhanna, drottning Navarra og Frakklands. Jóhanna 1. (14. janúar 1273 – 31. mars/2. apríl 1305) var konungsdóttir frá Navarra sem erfði krúnuna og var drottning Navarra frá 1274 til dauðadags og drottning Frakklands frá 1285.
Jóhanna var einkabarn Hinriks 1., konungs Navarra, og konu hans Blönku af Artois, sonardóttur Loðvíks 8. Faðir hennar dó þegar hún var á öðru ári og varð hún þá drottning Navarra en móðir hennar var ríkisstjóri. Ýmsir, bæði innan og utan Navarra, reyndu að nýta sér þessa stöðu og leitaði Blanka því skjóls við hirð Filippusar 3. Frakkakonungs og ólst Jóhanna þar upp að mestu leyti. Hún hafði verið trúlofuð Hinrik, krónprinsi Englands, syni Játvarðar 1., frá fárra mánaða aldri en hann dó árið 1274, sjö ára að aldri.
Þegar Jóhanna var 11 ára, 16. ágúst 1284, giftist hún Filippusi, krónprinsi Frakklands, sem þá var 16 ára. Filippus 3. faðir hans dó ári síðar og urðu þau þá konungur og drottning. Filippus konungur þótti glæsimenni og var kallaður Filippus fagri en Jóhanna er sögð hafa verið þybbin og fremur óásjáleg. Hún var hins vegar áræðin, framtakssöm og fylgin sér. Hún hafði þó engin áhrif á stjórnarhætti manns síns en beitti sér þeim mun meira í sínum eigin lendum í Navarra og Champagne og þegar greifinn af Bar gerði uppreisn gegn henni stýrði hún sjálf hernum sem mætti honum og fangaði hann. Jóhanna stofnaði líka háskóla í París, College de Navarre.
Jóhanna dó árið 1305, líklega af barnsförum. Hún átti fjögur börn sem upp komust, Loðvík, Filippus og Karl, sem allir urðu konungar Frakklands, og Ísabellu, sem varð drottning Englands. Þegar Jóhanna dó varð Loðvík, elsti sonur hennar, konungur Navarra. Konur áttu erfðarétt í Navarra en ekki Frakklandi og því hefði Jóhanna dóttir Loðvíks átt að erfa krúnuna þótt hún gæti ekki orðið drottning Frakklands en af ýmsum ástæðum var gengið framhjá henni. Hún varð þó drottning 1328 og þá slitnaði ríkjasambandið sem myndast hafði milli Navarra og Frakklands við giftingu Jóhönnu eldri og Filippusar 4.
Magnús Ólafsson (ljósmyndari)
thumb|right|Ljósmynd eftir Magnús. Tvær stúlkur á Valhúsahæð. Í baksýn eru Mýrarhús og Reykjavík. Magnús Ólafsson (10. maí 1862 að Hvoli í Saurbæ, Dalasýslu – 26. september 1937 í Reykjavík) var íslenskur ljósmyndari sem var virkur um og upp úr aldamótunum 1900. Hann tók myndir af sögulegum atburðum á borð við brunann mikla í Reykjavík 1915 og heimsókn Graf Zeppelins til Reykjavíkur árið 1930. Flestar ljósmyndirnar hans eru úr höfundarétti samkvæmt íslenskum höfundalögum. Ljósmyndasafn Reykjavíkur hefur að geyma 1.449 myndir eftir Magnús sem mynda kjölfestuna í safneign safnsins.
Cephalotaxus latifolia
Cephalotaxus latifolia er sígrænt tré frá suður-Kína.
Drekaþyrnir
Drekaþyrnir (fræðiheiti: Crataegus dahurica) er tegund af þyrnaættkvísl ættaður frá norðaustur Asíu. Hann er náskyldur C. sanguinea. Berin eru rauð eða gul. Kelur lítið í Lystigarðinum á Akureyri.
Evrópusambandið
Evrópusambandið (stytt ESB) er stjórnmálaleg og efnahagsleg alþjóðasamtök 27 Evrópuríkja með höfuðstöðvar í Brussel. Sambandið var stofnað í núverandi mynd með undirritun Maastrichtsamningsins þann 7. febrúar 1992 þar sem byggt var á Evrópubandalaginu. Rúmlega 500 milljónir borgara búa innan ríkja Evrópusambandsins og samanlagt er verg landsframleiðsla aðildarríkja um 30% af vergri landsframleiðslu heimsins.
Í Evrópusambandinu er sameiginlegur markaður sem er staðlaður með löggjöf sem öll aðildarríki eru skyldug til þess að setja. Þau lög snúa að hinu svokallaða fjórfrelsi sem tryggir frjálsa för fólks, varnings, þjónustu og fjármagns um landamæri þeirra. Að auki má nefna sameiginlega viðskiptastefnu, landbúnaðarstefnu og sjávarútvegsstefnu auk byggðastefnu. Sextán aðildarríki hafa tekið upp sameiginlegan gjaldmiðil, evruna sem mynda Evrusvæðið. Evrópusambandið hefur einnig hlutverki að gegna í utanríkismálum, sameiginlegur fulltrúi ESB-ríkja semur um kjör og kosti í Alþjóða viðskiptastofnuninni, á fundum G7-ríkjanna, G20-ríkjanna og hjá Sameinuðu þjóðunum. Með Schengen-samstarfinu eru vegabréf óþörf fyrir ríkisborgara 22 ríkja Evrópusambandsins auk fjögurra annarra ríkja utan Evrópusambandsins, það er að segja Noregs, Íslands, Liechtenstein og Sviss þegar kemur að ferðum landanna á milli. Tuttugu og eitt ríki Evrópusambandsins eru meðlimir NATO.
Evrópusamtökin
Eftir eyðileggingu síðari heimsstyrjaldarinnar einsettu Evrópubúar sér að endurbyggja Vestur-Evrópu. Markmiðið var að koma á varanlegum friði í Evrópu, eftir að hvert stríðið hafði rekið annað frá örófi alda. Kola- og stálbandalag Evrópu varð fyrsti vísirinn að því að efla samstarf Evrópuríkja, fyrst skyldi leitast við að gera ríkin efnahagslega víxlháð og sáttmálinn um Kola- og stálbandalagið gerði það með því að setja kola-, járn- og stálframleiðslu undir sameiginlega stjórn og á sameiginlegan markað. Það er athyglisvert að Kola- og stálbandalagið varð til upp úr viðræðum Frakka og Þjóðverja, en skærur milli þessara tveggja þjóða höfðu verið einn af meginþáttunum í áðurnefndri stríðssögu Evrópu, allt frá því að mörk þess, sem seinna varð að Frakklandi og Þýskalandi nútímans, voru dregin með Verdun-samningnum árið 843.
Meðal helstu áhrifavalda að Evrópusamrunanum á þessum upphafsárum voru Jean Monnet, Robert Schuman, Paul-Henri Spaak og Alcide de Gasperi. Upphaflegu stofnríki Kola- og stálbandalagsins voru Belgía, Frakkland, Holland, Lúxemborg, Ítalía og Vestur-Þýskaland. Árið 1957 undirrituðu þessi sex ríki Rómarsáttmálann. Þá varð til Efnahagsbandalag Evrópu (EBE) en því til viðbótar var Kjarnorkubandalag Evrópu stofnað sem hálf-sjálfstæð stofnun. Áratug seinna, árið 1967, gekk Samrunasamningurinn í gildi en þá voru stofnanir EBE færðar undir einn hatt.
Árið 1973 gengu þrjú lönd í EBE: Danmörk, Írland og Bretland. Aðildarríki töldu nú níu. Norðmenn höfðu lokið aðildarviðræðum en í þjóðaratkvæðagreiðslu höfnuðu þeir aðild. Árið 1979 var kosið til Evrópuþingsins í fyrsta skiptið.
Grikkland gekk í EBE árið 1981 og Spánn og Portúgal fylgdu eftir árið 1986. Schengen-samstarfið hófst árið 1985 með undirritun fimm ríkja um að opna landamæri sín fyrir ríkisborgurum þeirra í milli og leyfa fólksflutninga án vegabréfa. Árið 1986 var Evrópufáninn tekinn í notkun og Einingarlögin bjuggu til sameiginlegan markað ríkja EBE.
Eftir hrun kommúnismans og fall Sovétríkjanna opnaðist möguleiki fyrir Austur- og Mið-Evrópuríkja á að ganga í EBE. Af því tilefnu komu aðildarríki EBE sér saman um Kaupmannahafnarkríteríuna þar sem tekin voru fram þau skilyrði sem aðildarríki þurftu að hafa til að geta hlotið inngöngu.
Evrópusambandið (ESB) varð formlega til þegar Maastrichtsamningurinn tók gildi 1. nóvember 1993. Austurríki, Finnland og Svíþjóð gengu í ESB árið 1995 en þessi ríki höfðu fram að þessu viljað gæta hlutleysi með tilliti til Sovétríkjanna. Amsterdamsáttmálinn gekk í gildi 1997 en með honum voru ýmsir hnökrar á Maastrichtsáttmálanum lagfærðir og búið í haginn fyrir yfirvofandi stækkun ESB. Með Nicesáttmálanum 2001 var þessu starfi haldið áfram. Árið 2002 var evran, gjaldmiðill ESB, tekin í notkun í tólf aðildarlöndum. 2004 stækkaði Evrópusambandið um tíu ríki, og taldi þá 25 aðildarríki, þegar Malta, Kýpur, Slóvenía, Eistland, Lettland, Litáen, Pólland, Tékkland, Slóvakía og Ungverjaland gengu í ESB.
Steinkrympill
Steinkrympill er afar eitraður hrár en í honum er eitrið Gyromitrin. Eitrunaráhrif hafa verið þekkt lengi en sums staðar er sveppurinn þurrkaður því mest af eitrinu hverfur við þurrkun. Eftir það er hann soðinn og vatninu hellt af.
Evrópusambandið
Evrópusamtökin
Ýmsar umbætur voru gerðar á stjórnkerfi Evrópusambandsins með Lissabon-sáttmálanum, sem var undirritaður þann 13. desember 2007 og tók gildi þann 1. desember 2009. Meðal annars var Evrópuþinginu veitt aukin völd, breytingar voru gerðar á þingmannafjölda aðildarríkjanna, til varð fastkjörið forsetaembætti fyrir evrópska ráðið og sérstakt lagaferli um útgöngu úr Evrópusambandinu var samþykkt.
Fjármála- og efnahagsráðuneyti Íslands
Fjármála- og efnahagsráðuneyti Íslands er eitt af átta ráðuneytum Stjórnarráðs Íslands. Ráðuneytið hefur umsjón með ríkisfjármálum, tekjum þess, skuldum og lánum opinberra stofnanna. Æðsti yfirmaður þess er fjármála- og efnahagsráðherra og æðsti embættismaður er ráðuneytisstjóri. Ráðuneytið var upprunalega stofnað árið 1922 en hefur farið í gegnum miklar breytingar en þær síðustu og víðtækustu tóku gildi 1. september 2012 þegar það tók yfir málefni er varða efnahagsmál til viðbótar við fjármálin.
Evrópusambandið
Evrópusamtökin
Þann 1. janúar 2007 bættust Rúmenía og Búlgaría í hóp aðildarríkja, sem töldu þá 27 talsins og Slóvenía tók upp evruna. 1. júlí 2013 gekk Króatía í sambandið sem 28. aðildarríkið.
Árið 2016 hélt Bretland þjóðaratkvæðagreiðslu um það hvort ríkjasambandið myndi ganga úr sambandinu. Úrslitin fóru á þá leið að tæp 52% kusu með úrsögn en rúm 48% með áframhaldandi aðild. Bretland yfirgaf sambandið formlega þann 31. janúar árið 2020.
Steinkrympill
Steinkrympill hefur fundist á Íslandi.
Putonghua
Putonghua eða 普通话 (Pinyin: Pǔtōnghuà) er opinbera talmálið í Kína sem er m.a. notað í sjónvarpi og útvarpi sem og við kennslu í skólum á öllum skólastigum. Flestir Kínverjar á meginlandinu nota Putonghua til tjáskipta ef þeir eru frá ólíkum landsvæðum. Framburður í Putonghua byggist á Beijing-mállýsku sem er hluti af mandarín-mállýskunni. Framburður á Putonghua er merkt með Pingyin.
Evrópusambandið
Staða
Evrópusambandið er um margt einstakt þegar kemur að alþjóðastofnunum, hvort heldur er alþjóðlegum eða svæðisbundnum. Fyrst ber að líta á, að Evrópusambandið felur í sér dýpra og víðtækara samstarf milli aðildarríkja en nokkur önnur alþjóðasamtök geta státað af, einnig það að áhrif Evrópusambandsins á löggjöf aðildarríkjanna eru meiri en gengur og gerist og þar með eru áhrif þess á daglegt líf borgara í þessum löndum meiri en fylgja yfirleitt aðild að alþjóðasamtökum. Sambandið getur sjálft sett lög, sem gilda sjálfkrafa í öllum aðildarríkjum.
Sambandið starfar á sviðum frá heilsugæslu og efnahagsmálum að utanríkis- og varnarmálum en aðildarríkin hafa framselt mismikið af valdi sínu til ESB eftir því um hvaða málaflokk er að ræða. Hvað varðar peningastefnu, landbúnað, viðskipti og umhverfismál til dæmis má líkja ESB við sambandsríki að völdum. Utanríkismál eru hins vegar dæmi um málaflokk, sem er alveg á hinum enda skalans, samstarfið í þeim flokki er meira í ætt við hefðbundið milliríkjasamstarf, þar sem ekki er hægt að þvinga aðildarríki til samstarfs. Aðrir málaflokkar lenda svo þarna mitt á milli. Evrópusambandið er þannig einstakt, hvorki hefðbundin alþjóðastofnun né sambandsríki, heldur er það stofnun sem er „sinnar eigin tegundar“ (l. sui generis).
Það hversu langt á að ganga með þessu samstarfi hefur verið uppspretta deilna frá upphafi þess og skoðanir eru skiptar bæði innan aðildarríkja sem og á milli þeirra. Þannig hafa meginlandsþjóðir á borð við Frakka, Þjóðverja og Benelúxlöndin yfirleitt verið jákvæðari gagnvart dýpra sambandi en þjóðir eins og Norðurlöndin og Bretland til dæmis hafa ekki viljað ganga eins langt.
Aðildarríki og stækkunarlotur
Athugasemdir:
Úrsagnir úr Evrópusambandinu
Fyrsta landið sem dró sig úr Evrópusambandinu var Grænland árið 1985, eftir þjóðaratkvæðagreiðslu árið 1982 þar sem 53% höfnuðu aðild.
Í kjölfar þjóðaratkvæðagreiðslu í Bretlandi árið 2016 þar sem tæplega 52% samþykktu úrsögn úr Evrópusambandinu hóf breska ríkisstjórnin formlegt úrsagnarferli. Bretar gengu úr Evrópusambandinu eftir langar samningaviðræður þann 31. janúar 2020.
Uppbygging
Stofnanir og lagareglur Evrópusambandsins eru fjölmargar og hlutverk þeirra skarast oft. Þetta er afleiðing þess að sambandið byggir á röð milliríkjasamninga, sem hafa orðið til á nokkrum áratugum. Á seinni árum hefur verið hreyfing í þá átt að sameina og einfalda samningana og voru fyrirhuguð Stjórnarskrá Evrópusambandsins og Lissabon-sáttmálinn árið 2007 dæmi um það.
Frá 1993 til 2009 byggðist stjórnkerfi Evrópusambandsins á svokölluðum „þremur stoðum“ sambandsins: Evrópubandalaginu, sameiginlegri utanríkis- og öryggisstefnu og lögreglusamvinnu og lagalegri samvinnu í refsimálum. Stoðirnar þrjár voru leystar upp eftir gildistöku Lissabon-sáttmálans þann 1. desember 2009 og Evrópusambandið gert að einni lögpersónu. Evrópubandalagið var leyst upp og stofnanir þess, sem sneru að efnahags-, samfélags- og umhverfismálum, færðar undir Evrópusambandið.
Stofnanir ESB
thumb|right|235px|[[Evruturninn í Frankfurt am Main, aðsetur Seðlabanka Evrópu.]] Stofnanir Evrópusambandsins eru:
Á vegum ESB eru einnig fjármálastofnanirnar:
Að auki hafa verið settar á laggirnar álitsgefandi nefndir:
Evrópski umboðsmaðurinn hefur eftirlit með því að stofnanir ESB misbeiti ekki valdi sínu.
Varnarmál
thumb|left|[[Eurofighter Typhoon|Eurofighter-þotan er framleidd í samvinnu fjögurra Evrópusambandsríkja.]] Evrópusambandið hefur ekki sameiginlegan her. Forverar Evrópusambandsins voru hugsaðir sem öflug hernaðarbandalög vegna þess að NATO gegndi því hlutverki fyrir flestar aðildarþjóðirnar. Tuttugu og eitt aðildarríki Evrópusambandsins er einnig aðildarríki NATO en hin fjögur Evrópusambandslöndin (Austurríki, Finnland, Írland og Svíþjóð) halda fram hlutleysi. Aftur á móti hefur verið dregið í efa að hlutleysi þeirra samrýmist aðildinni að Evrópusambandinu og þegar á reynir, til dæmis í tilviki hryðjuverka eða utanaðkomandi ógnar, er samstaða og eining innan Evrópusambandsins samkvæmt sáttmálum þess. Vestur-Evrópusambandið, sem var hernaðarbandalag með sáttmála um sameiginleg varnarviðbrögð, var lagt niður árið 2010 vegna þess að Evrópusambandið hafði tekið við hlutverki þess.
Samkvæmt Alþjóðlega friðarrannsóknasetrinu í Stokkhólmi (SIPRI) varði Bretland meira en 48 milljörðum evra í varnarmál árið 2009 og var þar með í þriðja sæti á eftir Bandaríkjunum og Kína. Frakkland varði 47 milljörðum evra og var í fjórða sæti. Saman bera Bretland og Frakkland ábyrgð á 45% af heildarútgjöldum Evrópusambandsins til varnarmála, 50% af herafla þess og 70% af útgjöldum til rannsókna þróunar í varnarmálum. Árið 2000 báru Bretland, Frakkland, Spánn og Þýskaland ábyrgð á 97% af öllum útgjöldum til rannsókna og þróunarvinnu í varnarmálum.
Í kjölfarið á Stríðinu í Kosovo árið 1999 ákvað Evrópuráðið að Evrópusambandið yrði að hafa getuna til þess að framkvæma hernaðaraðgerðir á eigin vegum, hersveitirnar til að framkvæma þær og viljann og getuna til að ákveða að nota þær til þess að geta brugðist við aðstæðum sem gætu komið upp. Með það í huga var ráðist í að auka hernaðargetu Evrópusambandsins.
Friðargæslusveitir Evrópusambandsins hafa verið sendar til ríkja fyrrum Júgóslavíu á Balkanskaga, til Afríku og Miðausturlanda. Ýmsar stofnanir styðja við hernaðaraðgerðir Evrópusambandsins, þar á meðal Varnarmálastofnun Evrópu, Gervihnattamiðstöð Evrópusambandsins og Hermálaráð Evrópu.
Lýðfræði
Íbúafjöldi Evrópusambandsríkjanna allra var áætlaður rúmlega hálfur milljarður 1. janúar 2010. Íbúafjöldi Evrópusambandsins er 7,3% af fólksfjölda heimsins en Evrópusambandið nær þó einungis yfir um 3% af landsvæði jarðar. Evrópusambandið er því tiltölulega þéttbýlt svæði, með 115,9 íbúa á km².
Stórborgarmyndun
Auk margra stórborga eru í löndum Evrópusambandsins fjölmörg afar fjölmenn þéttbýlissvæði sem hafa engan einn kjarna en hafa myndast úr nokkrum stórborgum. Stærstu svæðin af þessu tagi eru Rín-Ruhr svæðið með tæpar tólf milljónir íbúa (sem Köln, Dortmund, Düsseldorf og fleiri borgir mynda), Randstad með um sjö milljónir íbúa (sem Amsterdam, Rotterdam, Haag, Utrecht og fleiri borgir mynda), Frankfurt/Rín-Main með tæpar sex milljónir íbúa (sem Frankfurt, Wiesbaden og fleiri borgir mynda), Flæmski demanturinn með um 5,5 milljónir íbúa (þéttbýlissvæðið milli Antwerpen, Brussel, Leuven ogGhent), Eyrarsundssvæðið með um 3,7 milljónir íbúa (Kaupmannahöfn í Danmörku og Malmö í Svíþjóð) og Efri Slesíu iðnaðarsvæðið með um 3,5 milljónir íbúa (sem Katowice, Sosnowiec og fleiri borgir mynda).
Menntun og vísindi
thumb|right|220px|Bókasafn [[Háskólinn í Grenoble|Háskólans í Grenoble í Frakklandi.]]
Í menntun og vísindum takmarkast hlutverk Evrópusambandsins við að aðstoða aðildarríkin. Menntastefna Evrópusambandsins varð til á 9. áratug 20. aldar og miðaði í upphafi einkum að því að auðvelda nemendaskipti og hreyfanleika. Þekktast þessara verkefna er Erasmus-verkefnið, sem er skiptinemaverkefni á háskólastigi sem var ýtt úr vör árið 1987. Á fyrstu tveimur áratugunum hefur það gert hálfri annarri milljón háskólanema kleift að að heimsækja erlenda háskóla og hefur orðið að nokkurs konar táknmynd evrópsks háskólalífs.
Nú eru einnig sams konar verkefni í boði fyrir grunn- og framhaldsskólanema og kennara, fyrir iðnnema og í símenntun. Þeim er ætlað að stuðla að aukinni þekkingu á öðrum löndum og breiða út góða starfshætti í menntun og þjálfun innan Evrópusambandsins. Með Bologna-viðmiðunum reynir Evrópusambandið einnig að stuðla að stöðlun námskrafna og námsgráða innan Evrópu.
Ísland og Evrópusambandið
Ísland er ekki aðili að Evrópusambandinu, en hefur sótt um aðild. Þann 16. júlí 2009 samþykkti Alþingi Íslendinga þingsályktunartillögu um umsókn um aðild að ESB. Össur Skarphéðinsson, utanríkisráðherra Íslands afhenti Carl Bildt, utanríkisráðherra Svíþjóðar, umsóknina með formlegum hætti þann 23. júlí. Guðmundur Árni Stefánsson, sendiherra Íslands í Svíþjóð, hafði þó afhent umsóknina í Stokkhólmi 17. júlí. Ísland hefur hins vegar verið aðili að Fríverslunarsamtökum Evrópu (EFTA) síðan 1970, en þeim var ætlað að stuðla að frjálsri verslun. Með Evrópska efnahagssvæðiðnu, sem Ísland gerðist aðili að 1994 fengu íslensk fyrirtæki aðgang að evrópskum markaði.
Fjármála- og efnahagsráðuneyti Íslands
Saga
Stjórnarráð Íslands tók til starfa árið 1904 í kjölfar þess að Ísland hafði fengið heimastjórn og tók það við störfum ráðuneytisins í Kaupmannahöfn sem skipt var í þrjár deildir. Ein af þeim deildum, fjármála- og endurskoðunardeild, sá um þau störf sem fjármálaráðuneytið myndi síðar sinnar.
Evrópusambandið
Ísland og Evrópusambandið
Eftir alþingiskosningar árið 2013 tók ríkisstjórn Sjálfstæðisflokksins og Framsóknar við völdum á Íslandi og voru báðir flokkarnir opinberlega á móti aðild Íslands að Evrópusambandinu. Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins, hafði þó margsinnis lýst því yfir bæði fyrir og eftir kosningarnar að ríkisstjórnin myndi ekki hverfa frá aðildarviðræðunum við Evrópusambandið án þess að leggja málið fyrst í þjóðaratkvæðagreiðslu. Þvert á þessi ummæli fór svo að Gunnar Bragi Sveinsson, þáverandi utanríkisráðherra, sendi Evrópusambandinu árið 2015 tilkynningu um að aðildarviðræðum Íslendinga við Evrópusambandið, sem þá höfðu verið á ís í nokkur ár, skyldi alfarið hætt. Tilkynningin um endalok aðildarviðræðanna var ekki lögð í þjóðaratkvæðagreiðslu, né var hún afgreidd af alþingi. Aðspurður hví ekki hefði verið staðið við loforðið um að binda ekki enda á viðræðurnar án samþykki í þjóðaratkvæðagreiðslu sagði Bjarni Benediktsson síðar að „pólitískur ómöguleiki“ hefði komið í veg fyrir að þjóðaratkvæðagreiðsla yrði haldin um málið.
Vefsíða Evrópusambandsins
Vefsíða Evrópusambandsins, europa.eu.int á opinberum tungumálum þess. Valdar undirsíður:
Fjármála- og efnahagsráðuneyti Íslands
Saga
Ráðherra var einungis einn í fyrstu og hafði hann landritara sér til aðstoðar, en hann var nokkurs konar yfirskrifstofustjóri stjórnarráðsins, gekk næstur ráðherra og var staðgengill hans. Árið 1917 var fyrst skipaður sérráðherra fyrir málaflokkinn Björn Kristjánsson. Fjármálaráðuneytið var síðan formlega stofnað árið 1922 þó það væri ekki enn orðið sjálfstæð opinber stofnun.
Umsvif þeirra málaflokka sem Fjármálaráðuneytið hafði umsjón með breyttist reglulega á 20. öldinni. Ráðuneytið í sinni núverandi mynd varð til við gildistöku laga nr. 73/1969 og voru þá stofnuð þrettán ráðuneyti og féllu þrjár stjórnardeildir undir ábyrgð fjármálaráðherra: fjármálaráðuneytið, ríkisendurskoðun og fjárlaga- og hagsýslustofnun. Síðarnefndu málaflokkarnir voru síðan færðir undir Alþingi og Ríkisbókhald.
Eftir farið var í rannsókn á efnahagshruninu haustið 2008 var eitt af aðalgagnrýninni sem beindist að stjórnsýslunni fjöldi ráðuneyta og aðskilnaður þeirra sem veikti eftirlit ríkisins með þróun mála. Ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur fór í að sameina marga málaflokka undir einu ráðuneyti og var fjármálaráðuneytinu formlega breytt í fjármála- og efnahagsráðuneytið þann 1. september 2012. Oddný G. Harðardóttir var skipuð fjármálaráðherra þann 31. desember 2011, og síðar fjármála- og efnahagsráðherra, og var fyrsta konan til að gegna embættinu í sögu lýðveldisins.
Skipulag
Ráðherra skiptir verkefnum ráðuneytisins í sex skrifstofur og stýrir ráðuneytisstjóri því undir yfirstjórn hans en auk þess hefur hann allt að tvo aðstoðarmenn.
Ráðuneytið starfar sem ein heild og skiptist í eftirfarandi skrifstofur; skrifstofa efnahagsmála, skrifstofa fjármálamarkaðar, skrifstofa opinberra fjármála, skrifstofa skattamála, skrifstofa stjórnunar og umbóta, skrifstofa yfirstjórnar og skrifstofa rekstrar og innri þjónustu. Að auki er kjara- og mannauðssýsla ríkisins  hluti af ráðuneytinu og telst hún vera ráðuneytisstofnun í skilningi 17. gr. stjórnarráðslaga.
Umbra, þjónustumiðstöð Stjórnarráðsins, er ráðuneytisstofnun sem heyrir undir fjármála- og efnahagsráðuneytið. Umbra sinnir upplýsingatæknimálum og ýmsum sameiginlegum rekstrarþáttum ráðuneytanna, að hluta eða í heild, með það að markmiði að stuðla að hagkvæmni í rekstri.
Málaflokkar
Samkvæmt reglugerð um Stjórnarráð Íslands fer ráðuneytið með þau mál er varða:
Tattoo (lag)
„Tattoo“ er lag eftir sænsku söngkonuna Loreen. Lagið var gefið út sem smáskífa þann 25. febrúar 2023 og var samið af Loreen, ásamt Jimmy „Joker“ Thörnfeldt, Jimmy Jansson, Cazzi Opeia, Peter Boström og Thomas G:son. „Tattoo“ vann Melodifestivalen 2023 og varð framlag Svíþjóðar til Söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva 2023, þar sem það endaði í fyrsta sæti með 583 stig.
Eftir flutning lagsins á undanúrslitakvöldi Melodifestivalen komst það efst á smáskífulistann í Svíþjóð.
Norræna húsið
thumb|300 px|Séð vestur yfir Reykjavík úr turni Hallgímskirkju, Norræna húsið fyrir miðri mynd Norræna húsið er stofnun hýst í samnefndu húsi í Vatnsmýrinni í Reykjavík, sem á að stuðla að samvinnu og efla tengsl Íslands og hinna Norðurlandanna.
Byggingin var hönnuð af finnska arkitektinum Alvar Aalto, fullbyggð 1968 og opnuð almenningi þann 24. ágúst sama ár. Þar má finna bókasafn, veitingastaðinn AALTO Bistro og sali, sem leigðir eru til sýninga-, ráðstefnu- og fundahalda — auk ýmissa annara viðburða allan ársins hring. Húsið er opið alla daga vikunnar og almennt enginn aðgangseyrir að neinum viðburðum sem Norræna húsið sjálft stendur fyrir. Rekstur hússins er greiddur sameiginlega af Norrænu ráðherranefndinni.
Norræna húsið er bæði bakhjarl og þátttakandi í helstu menningarviðburðum Íslands svo sem Kvikmyndahátíðinni í Reykjavík, Bókmenntahátíð Reykjavíkur, Iceland Airwaves, Listahátíð Reykjavíkur og Norræna tískutvíæringnum en Norræna húsið átti frumkvæðið að þeim viðburði. Fram að þessu hefur Norræna húsið einnig skipulagt og haft frumkvæði af margvíslegum menningarviðburðum og sýningum.
Á fyrstu árum Norræna hússins voru kennslustundir í húsinu hjá nemendum við Háskóla Íslands sem lærðu norræn tungumál.
Forstjóri Norræna hússins síðan 2. janúar 2019 er Sabina Westeholm.
Fredric Lehne
Fredric Lehne (fæddur Fredric G. Lehne, 3. febrúar 1959) er bandarískur leikari sem er þekktastur fyrir hlutverk sín í Men in Black, Lost og Supernatural.
Einkalíf
Lehne fæddist í Buffalo, New York. Lehne var meðlimur að Salt City Playhouse (Salt City Center for the Performing Arts) . . Lehne hefur komið fram í leikritum eftir Shakespeare, Moliere og Ibsen á Broadway. Lehne er giftur Sherley Naples og saman eiga þau tvö börn.