cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sveinbjörn Sigurjónsson
Sveinbjörn fæddist á Efri-Sýrlæk í Villingaholtshreppi. Hann las utanskóla til gagnfræðaskólaprófs í Menntaskólanum í Reykjavík 1918, settist síðan í hinn nafntogaða 4. bekk; sextán skálda bekkinn sem Tómas Guðmundsson hefur gert ódauðlegan í kvæði sínu Austurstræti. Sveinbjörn stytti sér leið og lauk stúdentsprófi utanskóla 1920. Síðan lauk hann meistaraprófi í íslenskum fræðum við Háskóla Íslands 1926. Lokaritgerð hans fjallaði um Sigurð Breiðfjörð, en Sveinbjörn gaf síðar út ljóðasafn hans í vandaðri útgáfu og rakti æviferil skáldsins.
Sveinbjörn ferðaðist þá til Þýskalands, Svíþjóðar og Danmerkur, vann við fræðslustörf og kynnti sér skóla og kennslumál. Hann kenndi síðar við Gagnfræðaskóla Reykjavíkur (síðar Gagnfræðaskóli Austurbæjar), sem þá nefndist oftast aðeins Ingimarsskólinn. Hann varð yfirkennari við skólann 1949 og skólastjóri frá 1955, uns hann lét af störfum fyrir aldurssakir.
Sveinbjörn var einnig íslenskukennari við Bréfaskóla SÍS 1941, og starfaði þar í rúm fjörtíu ár.
N er aðeins bókstafur
N er aðeins bókstafur er fjórtánda ljóðabók Geirlaugs Magnússonar. Bókin kom út árið 2003 hjá Lafleur útgáfunni.
Olga Syahputra
Yoga Syahputra (f. 8. febrúar 1983; d. 27. mars 2015) var indónesískur leikari, skemmtikraftur, söngvari og þáttarstjórnandi. Olga kemur oftast fram sem klæðskiptingur en neitar því að hann sé samkynhneigður.
Michihiro Yasuda
Michihiro Yasuda (fæddur 20. desember 1987) er japanskur knattspyrnumaður. Hann spilaði 7 leiki og skoraði 1 mark með landsliðinu.
Juniperus durangensis
Juniperus durangensis er tegund af barrtré í einisætt. Upprunninn frá Mexíkó.
Bergsteinbrjótur
thumb|
Bergsteinbrjótur (fræðiheiti: Saxifraga paniculata) er blómplanta sem finnst á tempruðu belti norðurhvels. Á Íslandi finnst hann á blágrýtissvæðum austur- og vesturlands.
Bergsteinbrjótur vex á melum, áreyrum, skriðum og klettum. Er lágvaxin planta með blöð í þéttum hvirfingum og hvítum blómum sem deilast í 5 blöð á stöngli sem verður 10–18 sm. Hann blómgast í júlí.
Qualcomm
thumb|250px|Rannsóknamiðstöð Qualcomm í San Diego
Qualcomm er bandarískur hálfleiðaraframleiðandi sem hannar og selur vörur fyrir þráðlaus samskipti. Höfuðstöðvar fyrirtækisins eru í San Diego í Kaliforníu. Þau Irwin M. Jacobs, Andrew Viterbi, Adelia Coffman, Andrew Cohen, Klein Gilhousen og Franklin Antonio stofnuðu fyrirtækið árið 1985.
Qualcomm lék aðalhlutverki í þróun farsímastaðlanna CDMA, WCDMA og LTE. Meðal vara fyrirtækisins er tölvupóstforritið Eudora.
Upptökustjóri
Upptökustjóri er í tónlistarútgáfu sá sem hefur yfirumsjón með upptöku, hljóðblöndun og frumritun tónlistar fyrir framleiðslu hljómplötu. Yfirleitt er upptökustjórinn í mörgum hlutverkum, stjórnar upptökusessjónum og samræmir vinnu flytjenda.
Upptökustjórar eru oft tengdir við vissan hljóm eða tónlistarstefnu og hafa mikil áhrif á það hvernig endanlega útgefin tónlist hljómar. Dæmi um fræga upptökustjóra eru Phil Spector, Alan Parsons, Nigel Godrich og Dr. Dre.
Járnbrautarbólan í Bretlandi
Járnbrautarbólan í Bretlandi var efnahagsbóla sem átti sér stað í Bretlandi á fjórða áratug 19. aldar. Hún fól í sér ákveðið æði sem skapaðist í kringum lagningu járnbrautateina þvert og endilangt um Bretland þar sem fólk hópaðist til við að versla hlutabréf í fyrirtækjum í járnbrautariðnaði. Rétt eins og internetbólan sem átti sér stað í lok 20. aldar, var breska járnbrautar bólan afleiðing af oftrú gagnvart viðskiptatækifærum í þeirri nýsköpun sem járnbrautir voru á þessum tíma. Þó að járnbrautalestir séu nú partur af daglegu lífi fólks víða um heim, voru þær eitt sinn rétt eins byltingakenndar eins og internetið þegar það fór í loftið. Á meðan hlutabréf í járnbrautarfyrirtækjum óx og náði nýjum hæðum á hlutabréfamarkaði, byggðust upp þúsundir kílómetra af lestarteinum þannig að um offjárfestingu var að ræða. Þegar járnbrautarbólan loks sprakk fóru mörg fyrirtæki sem fjárfest höfðu í þessum brautarteinum á hausinn, hlutabréf í fyrirtækjunum hrundi og fjárfestar töpuðu gríðarlega háum fjárhæðum.
thumb|right|A painting of the inaugural journey of the Liverpool and Manchester Railway, by A.B. Clayton. Iðnbyltingin í Bretlandi var komin vel á veg á 4. áratug nítjándu aldar og vegna þess hversu hröð þróun átti sér stað í henni var þörfin fyrir hraðvirkari flutningsmáta ríkari en áður. Flytja þurfti mikið magn af kolum, járni og öðrum hráefnum. Landið var rísandi og hagvöxtur talsverður og þar sem slíkar aðstæður voru uppi, buðu hestvagnar og flutningar á ám og vötnum ekki upp á þann hraða sem sífellt meir var sóst eftir. Það var svo árið 1830 sem að fyrstu járnbrautateinarnir voru teknir í notkun. Það var leið milli iðnaðarborganna Liverpool og Manchester.
Bóluskeiðið
Samdráttarskeið átti sér stað seint á þriðja áratug nítjándu aldar og snemma á fjórða áratug. Háir vextir og mótmæli gagnvart lagningu járnbrautateina dró tímabundið úr þróun í járnbrautaiðnaði. Iðnrekenda og fjárfestar leituðu meir í átt að fjárfesta í sveigjanlegum ríkisskuldabréfum í stað þess að fjárfesta í verkefnum tengdum járnbrautum. Skömmu eftir að Englandsbanki lækkaði vexti til að örva efnahagslífið um miðjan fjórða áratug nítjándu aldar, fór efnahagslífið í Bretlandi í mikin uppgang, knúin áfram af framleiðslu atvinnugreinum. Járnbrautir vöktu áhuga fjárfesta á ný þökk sé hækkandi gengi hlutabréfa og verð og vaxandi kröfur um flutning á farþegum og farmi með lestum jókst.
Á fjórða áratug var afar frjósamt umhverfi fyrir markaðinn í Bretlandi og bólumyndun á hlutabréfamarkaðinn fór að taka á sig mynd. Iðnbyltingin leiddi til aukningar á fjölda fólks í miðstétt og auðugum heimilum tók að fjölga. Nýjum verkefnum fyrirtækja, þar á meðal járnbrautarfyrirtækja, gátu nú aukið fjármagn frá tiltölulega vel menntuðum fjárfestum í stað eingöngu að treysta á fé banka, auðugra aðalsmanna og iðnrekenda, sem þeir höfðu gert í fortíðinni. Það má með sanni segja að upphaf járnbrautar bólunnar hafi í raun hafist árið 1925 þegar ríkisstjórn Bretlands ákvað að afnema Bólulögin svokölluð sem sett voru árið 1720 eftir Suðursjávarbóluna svokölluðu. Þessi lög voru hönnuð til þess koma böndum yfir nýjan iðnað og lágmarka skaða fjármagnseigenda. Aðeins máttu eiga hlutabréf í fyrirtækjum að hámarki fimm mismunandi aðilar. Afnám laganna gerð því almenningi einnig kleift að fjárfesta í hlutabréfum með mun ríkulegri hætti en áður og leyfði einnig fyrirtækjum að kynna sig mun frekar fyrir mögulegum fjárfestum í gegnum miðla.
Járnbrautarfyrirtæki urðu sum mjög aðgangshörð í að kynna sig og eigin hlutabréfum sem þeir lýst sem nánast áhættulaus fjárfesting. Til þess að frekari tæla fjárfesta, buðu járnbrautarfyrirtæki upp á kynningar tilboð á birgðir af þeim þar sem þeir leyfðu fjárfestum að kaupa hluti þeirra með aðeins 10% innborgun, en félagið hélt sér rétt til að kalla eftir hinum 90% á hverjum tíma. Fjárfestar urðu fljótt hrifnir af vaxtarmöguleika járnbrautarfyrirtækja. Breska ríkisstjórnin stundað nánast laissez-faire nálgun í átt að stjórnun og þróun járnbrauta. Þó fyrirtæki þurftu að leggja fram frumvarp á Alþingi um viðurkenningu á nýjum járnbrautalínum, voru engin takmörk á fjölda fyrirtækja í járnbrautariðnaði og næstum allir gátu myndað járnbrautarfyrirtæki og lagt fram frumvarp til Alþingis um lagningu þeirra. Fjárhagslegir hagsmunir af járnbrautarlínum var ekki skilyrði fyrir samþykki þingsins og flestir lög var samþykkt vegna þess að margir þingmenn höfðu mikið fjárfest í fyrirtækjum í járnbrautariðnaði með eftirfarandi hagsmunaárekstrum. Það voru því engar hömlur lengur eftir og markaðurinn var nánast stjórnlaus.
Hlutabréf í járnbrautarfyrirtækjum hélt áfram að hækka og fjárfestar urðu sífellt meira uppteknir af greininni. Margar miðstéttar fjölskyldur fjárfestu öllum sparnaði sínum, slík var oftrúin. Mikið magn af fjármagni sem var nú í boði fyrir járnbrautarfyrirtæki gerði það að verkum að fyrirtækin fóru að taka mun meiri áhættu og dirfskan jókst. Óhagkvæmar og oft sviksamlegar áætlanir tóku að myndast. Með hámarki járnbrautarbólunnar árið 1845 og 1846, voru járnbrautarfyrirtæki sífellt að myndast og margar fyrirhugaðar áætlanir eins og „beinar“ járnbrautalínur sem voru beint lagðar yfir sveitir í Bretlandi. Á þessum tímapunkti, vildi næstum hver einasti bær eigin járnbraut og árið 1846 voru 272 lög af Alþingi samþykkt í þeim tilgangi að fela nýjum félögum járnbrautarleyfi, sem lögðu samtals 15.300 km af nýjum línum. Frá 1844-1846, tvöfaldaðist vísitala í járnbrautarfyrirtækjum um það bil sem íhugandi oflæti greip um sig. Það sem á eftir kom átti eftir að hafa skelfilegar afleiðingar.
Hrunið
Árið 1845, byrjaði Englandsbanki með mikið aðhald í peningastefnu sinni með því að hækka vexti, sem hafði tilhneigingu til að draga úr efnahagslegum bólum þar sem fjármagn var ekki lengur eins ódýrt og það var áður. Hærri sveigjanleg skuldabréf urðu meira aðlaðandi fyrir fjárfesta aftur. Skömmu síðar, árið 1846, er járnbrautar vísitalan náði hámarki, fór hún að falla hratt vegna blöndu af hærri vöxtum og minni trú fjárfesta á að framkvæmdir í járnbrautum væru ekki eins arðbærar og jafnvel eins hagkvæmar og menn vildu láta vera af. Hlutabréf í járnbrautarfyrirtækjum héldu áfram að hrapa um 50% 1846-1850, sem varð til þess að auka á að kallað var eftir hinum 90% af því fé sem þeir höfðu lánað fjárfestum sem hluti af kynningar tilboði þeirra. Millistéttin og auðugir fjárfestar sem höfðu fjárfest sparnaði sínum í hlutabréfum járnbrautariðnaði lentu í skelfilegum aðstæðum og fjármagn þeirra tapað með öllu loks þegar bólan tók að springa.
Þegar Járnbrautar bólan loks sprakk varð mönnum ljóst að viðfangsmikil svik og slæleg vinnubrögð við áætlanagerð gerði það að verkum að bylgja gjaldþrota átti sér stað og metnaðarfullar áætlanir um lagningu teina voru frestað að hætt við. Nærri þriðjungur þeirra áætlana sem leyfi var komið fyrir frá Alþingi voru aldrei byggðar. Þróun í járnbrautariðnaði hægðist mjög og árin eftir að járnbrautarbólan sprakk voru aðeins reistar nýjar járnbrautarlínur af stærri fyrirtækjum í járnbrautariðnaði sem stóðu af sér versta hjallann af hruninu. Þróun í járnbrautariðnaði hélt þó áfram á fimmta og sjötta áratug nítjándu aldar en þó hvergi nærri eins mikið og á bóluskeiðinu sjálfu á fjórða áratug nítjándu aldar.
Áhrifin
Ólíkt flestum bólum, þar sem lítið er um gildi og tilhneigingu til að halda áfram eftir að bólan birtist (til dæmis hollensku túlípanabólunni), hjálpaði járnbrautarbólan til við að örva þróun járnbrauta kerfisins í Bretlandi, sem varð einn af þeim háþróaðustu í heiminum. Í þessu sambandi er járnbrautarbólan í Bretlandi oft miðað við fjarskiptabólunu í lok tuttugustu aldar, þar sem mikið magn af fjarskiptatækni og samskiptabúnaði var lagt um allan heim, þar á meðal djúpt undir sjó. Þótt að fjarskipta bólann hafi sprungið, fór henni að baki dýrmæt fjarskipti uppbygging svipað því þegar járnbrautarbólan skildi að baki dýrmæta samgöngu innviði. Á árunum milli 1844 og 1846 voru 6.220 kílómetrar af járnbrautarteinum reistir, sem enn er mikilvægur hluti af öllum ellefu þúsund km sem nú eru fyrir hendi í Bretlandi. Margar leiðir sem mistókst eftir að járnbrautar bólan sprakk urðu á endanum hagkvæmar og arðbærar eftir að þær voru keyptar af stórum og vel reknum járnbrautarfyrirtækjum.
Goðalyklar
Goðalyklar (fræðiheiti: Dodecatheon) er ættkvísl jurtkenndra blómstrandi plantna af Maríulykilsætt. Tegundirnar eru með blöðin í hvirfingu niður við jörð og lútandi blóm á enda langs blómstönguls sem kemur úr miðri blaðhvirfingunni. Ættkvíslin er afmörkuð að mestu við Norður Ameríku og hluta notrðaustur Síberíu. Nokkrar tegundir eru ræktaðar vegna skrautlegrar og sérstakrar blómgerðar.
Flokkun
Goðalyklar er skyld ættkvíslinni Lyklar; í raun, er Dodecatheon líklega undirættkvísl af Primula; Primula subg. Auriculastrum sect. Dodecatheon (L.) A.R.Mast & Reveal.
Tegundir
Það eru 17 tegundir:
Norðurlandasamningur um almannatryggingar
Norðurlandasamningur um almannatryggingar er samningur sem stjórnvöld Norðurlandanna undirrituðu þann 18. ágúst 2003 um almannatryggingar sem tekur við af fyrrum samkomulagi um almannatryggingar frá 15. júní 1992. Sá samningur kom í stað fyrra samkomulags um almannatryggingar frá 5. mars 1981 og norræns samkomulags frá 12. nóvember 1985 um atvinnuleysisbætur.
715
Árið 715 (DCCXV í rómverskum tölum)
Norðurlandasamningur um almannatryggingar
Samkomulagið tók gildi 1. september 2004.
Samkomulagið sníður samstarf Norðurlanda varðandi félagslegar bætur að samkomulaginu um samstarfssvæði Evrópska efnahagssvæðisins frá 2. maí 1992. Jafnframt kveður samkomulagið á um vissar norrænar sérreglur.
Novara
Novara er borg í Piedmont á Ítalíu.
Norðurlandasamningur um almannatryggingar
Samkomulagið nær yfir þau atriði í almannatryggingakerfi Norðurlanda, sem fela í sér félagslegar bætur í sambandi við foreldrarétt, börn, öldrun, fötlun, atvinnuleysi, vinnuslys, veikindi og dauðsfall.
Novara
Borgin er stærsta borgin í Novara-hluta héraðsins með 105.024 (2010) íbúa.
Norðurlandasamningur um almannatryggingar
Samkomulagið kveður í aðalatriðum á um samstarf milli Norðurlanda á sviði félagslegra bóta. Þannig njóta norrænir ríkisborgarar, sem dvelja í öðru norrænu landi sömu almannatrygginga og þegnar viðkomandi lands.
Die Toten Hosen
thumb|right|Die Toten Hosen Die Toten Hosen (Dauðu buxurnar) er þýsk pönkhljómsveit frá Düsseldorf sem var stofnuð árið 1982. Stofnendur hennar voru: Andreas Frege eða Campino, eins og hann kallar sig, Andreas von Holst, Andreas Meurer, Michael Breitkopf, Trini Trimpop og Walter November. Frá því hljómsveitin var stofnuð hefður hún gefið út ellefu plötur. Die Toten Hosen spila blöndu af rokki og pönki
Misodendron brachystachyum
Misodendron brachystachyum er viðarkennd jurt sem var fyrst lýst af Augustin Pyrame de Candolle. Misodendron brachystachyum er í ættkvíslinni Misodendron og ættbálkinum Misodendraceae. Engar undirtegundir eru skráðar í Catalogue of Life.
Sveitarfélagið El Hatillo
Sveitarfélagið El Hatillo (Spanish: Municipio El ) er stjórnsýslueining í Miranda-fylki í Venesúela; ásamt Baruta, Chacao, Libertador og Sucre er það eitt af fimm sveitarfélögum Caracas, höfuðborgar Venesúelaa. Það er staðsett í suðaustur hluta Caracas og í norðvestur hluta Miranda-fylkis.
Cerastium guatemalense
Cerastium guatemalense er jurt af hjartagrasaætt. Hún er ættuð frá Mið-Ameríku.
Sveitarfélagið El Hatillo
Höfuðstöðvar sveitarstjórnarinnar eru í El Hatillo, stofnaðar árið 1784 af Don Baltasar de León, sem átti stóran þátt í mótun svæðisins. Þótt saga bæjarins nái til spænska nýlendutímans var sveitarfélagið ekki formlega stofnað fyrr en árið 1991. Árið 2000, ári eftir að ný stjórnarskrá var samþykkt í Venesúela, voru sumum verkefnum sveitarfélagsins úthlutað til skrifstofu borgarstjóra sem kallast Alcaldía Mayor, sem hefur einnig vald yfir hinum fjórum sveitarfélögum Caracas.
Í El Hatillo eru dæmi um nýlenduarkitektúr, þar á meðal 18. aldar kirkju og einstaka rétttrúnaðarkirkju. Í sveitarfélaginu er einnig fjölmargir listrænir viðburðir, svo sem tónlistarhátíðir sem haldnar eru árlega og fjölmörgar hátíðir sem byggja á arfleifð El Hatillo. Menningin, notalegt hitastig, landslag og matarhefð sveitarfélagsins hafa gert það áhugaverðan stað fyrir ferðamenn og góðan stað til að búa á. Sveitarfélagið fær hluta af tekjum sínum frá ferðaþjónustu sem stjórnvöld stuðla að.
Þótt verslunar- og viðskiptasvæði vaxi hratt er landbúnaður enn grundvöllur hagkerfisins í dreifbýli í suðurhluta El Hatillo. Viðskiptageirinn er að mestu leyti óþróaður, sem hefur í för með sér mikla fólksflutninga til og frá sveitarfélaginu sem aftur hefur áhrif á uppbyggingu samgangna.
Saga
Á 16. öld, þegar Spánverjar lögðu svæðið undir sig, var El Hatillo byggð af Mariches, sem hugsanlega tengjast Kalina (Karíbahafs). Cacique Tamanaco var leiðtogi þessara ættbálka, þekktur fyrir berjast gegn spænsku nýlenduvæðingunni. Þegar nýlendan þróaðist voru innfæddir íbúar drepnir; samkvæmt fyrirmælum stofnanda Caracas, Diego de Losada, var Tamanaco einnig myrtur. Árið 1752 kom Don Baltasar de León García til El Hatillo frá Cádiz á Spáni, eftir að hafa afplánað fangelsisvist í La Carraca á Spáni fyrir að mótmæla (með föður sínum) einokun Guipuzcoana fyrirtækisins, sem var ábyrgt fyrir því að viðhalda einokunar viðskiptum milli Spánar og Venesúela. Don Baltasar stofnaði El Hatillo og varð einn áhrifaríkasti maðurinn þróun þess. Don Baltasar einbeitti sér að því að gera El Hatillo að sterku, sameinuðu og sjálfstæðu samfélagi, sem minnst háð Baruta. Hann náði þessu 12. júní 1784, þegar landstjóri og biskupinn samþykktu fyrir framan 180 fjölskyldur af Kanaríeyjum, að lýsa El Hatillo sjálfstætt og undir stjórn Don Baltasar; þessi dagsetning er viðurkennd sem upphafsdagur El Hatillo.
Árið 1809 náði landeigandi og liðsforingi Manuel Escalona að skilja El Hatillo frá Petare, öðru úthverfi Caracas, og gerði það að öðru Tenientazgo de Justicia sem var stjórnsýslueining á þeim tíma. Þann 19. apríl 1810 tengdi Escalona bænum við sjálfstæðishreyfingu undir stjórn Simón Bolívar sem varð þannig mótandi maður í sögu sveitarfélagsins.
Ana Francisca Pérez García, eiginkona Don Baltasar, var áhrifakona í El Hatillo. Hún lagði sig fram við að sinna börnum, öldruðum og sjúkum og gaf umtalsverða upphæð til að byggja sjúkrahús í Petare eftir jarðskjálftann árið 1812; þessi spítali er nú þekktur sem Pérez de León de Petare spítalinn.
Eitt af metnaðarfyllstu verkefnum í El Hatillo frá stofnun þess var hverfið sem heitir La Lagunita. Á sjötta og sjötta áratugnum var La Lagunita S.A. byggt sem "skilvirkt, framtíðarlegt og þægilegt" íbúðahverfi. Til að hvetja fólk til að setjast að á svæðinu voru allir með aðild að Lagunita Country Club, golfklúbbi sem var formlega opnað völl árið 1964. Brasilíski landslagshönnuðurinn Roberto Burle Marx lagði sitt af mörkum í þessu verkefni, sem var byggt á 4,3 milljón fermetra hacienda sem eitt sinn tilheyrði fyrrverandi forseta Venesúela, Eleazar López Contreras. La Lagunita hefur síðan orðið auðugur hverfi El Hatillo.
Þó að El Hatillo hafi verið sjálfstætt frá Petare frá árinu 1809 varð það síðar hluti af sveitarfélaginu Sucre, þar sem Petare er einnig. Þann 19. nóvember 1991 veitti löggjafarþing Miranda, El Hatillo fullt sjálfstæði og gerði það að sjálfstæðu sveitarfélagi. Þessi ákvörðun var gefin út í Gaceta Oficial þann 17. janúar 1992. Árið 1993 var Mercedes Hernández de Silva kjörinn fyrsti borgarstjóri El Hatillo. Frá árinu 2000 hefur Alcaldía Mayor stjórnað sumum verkefnum sveitarfélagsins.
Landfræði
Sveitarfélagið El Hatillo er í suðausturhluta borgarinnar Caracas og í norðvesturhluta Miranda-fylkisins; það er eitt af 21 sveitarfélögum fylkisins. El Hatillo er einnig undir lögsögu Alcaldía Mayor, sem hefur vald yfir þremur aðliggjandi sveitarfélögum Miranda, Libertador og höfuðborgarsvæðinu. Þessi fimm sveitarfélög mynda borgina Caracas. El Hatillo er 114 ferkílómetrar að flatarmáli og er þriðja stærsta sveitarfélag höfuðborgarinnar.
Náttúruleg suðurlandamæri sveitarfélagsins eru Turgua-svæðið og aðskilur El Hatillo frá Baruta og Paz Castillo sveitarfélögum. Samhliða Turgua í norðri er Sabaneta-svæðið; Prepo-fljót rennur á milli þessara tveggja svæða. Norður af Sabaneta-svæðinu rennur Prepo-áin inn í Tusmare-áin sem endar í Guaire-ánni. La Guairita áin rennur í Guaire í norðausturhluta El Hatillo. Áin Guaire er austurmörk sveitarfélagsins og aðskilur það frá Sucre og Paz Castillo. La Guairita er norðurmörk El Hatillo og sveitarfélaga Baruta og Sucre. Landamæri sveitarfélagsins liggja að Baruta í vestri og fylgja El Volcán, Pariaguán, La Mata og öðrum tindum þar til þeir mæta Turgua í suðausturhluta El Hatillo.
Umhverfi
thumb|Verslanir inn í nýlenduhúsnæði El Hatillo, sem stendur hærra en nágrannasvæði Caracas, er örlítið kaldara svæði en nærliggjandi miðbær Caracas. Meðalhiti er á milli 21° og 24° C. Á hæstu hæðum getur hitastigið lækkað niður í 18 °C og þoka getur verið viðvarandi. Meðalúrkoma er 997,3 millimetrar á ári; árlegt gildi getur verið á bilinu 800 til 1.500 millimetrar. Meðalraki er 75%; líkt og í Venesúela, er rigningartími frá maí til nóvember, en allir aðrir mánuðir eru taldir þurrkatími. Vindar nir eru norður alizé vindar.
Um 30% af gróður í El Hatillo er þéttur skógur. Smærri plöntur eins og runnar um 9% og lágplöntur svipað hlutfall. Árið 1972 voru skógarnir El Hatillo lýstir verndarsvæði stórborgarsvæðisins Caracas.
Lýðfræði
Á 16. öld voru frumbyggjar Mariches drepnir af landkönnuðum; þegar saga El Hatillo hófst settust Spánverjar frá Kanaríeyjum að á svæðinu. Fjölskyldur frá Madeira í Portúgal fluttust einnig til El Hatillo og unnu aðallega í landbúnaði í La Unión. Árið 2001 voru 86% íbúa El Hatillo fæddir í Venesúela; stærsti hópurinn sem ekki fæddist í Venesúsela var frá Kólumbíu, 4,2% íbúa, á Spáni 2,0%, Ítalíu 1,0%, Bandaríkunum 1,0%, og Portúgal 0,8%.
Í manntalinu árið 2001 var íbúafjöldi El Hatillo sveitarfélagsins 54.225 en lýðfræðilegar upplýsingar sýna að íbúafjöldinn jókst hratt. Vegna fjölgunarinnar eru íbúar El Hatillo ekki lengur einsleitur þjóðernishópur. Árið 2001 voru 997 fæðingar í El Hatillo, sem jafngildir 18,4 fæðingum á hverja þúsund íbúa. Dauðsföll sama ár voru 2,9 á hverja þúsund íbúa. 2001 gögn sýna að það eru að meðaltali 21,3 ár af hugsanlegum lífshættulegum. Aðalorsök dauða samkvæmt gögnum frá 1999 var krabbamein, sem fylgdi hjartasjúkdómum og morðum. vinstri|thumb|200x200dp|Mannfjöldapíramídi fyrir El Hatillo byggt á gögnum frá árinu 2000. Gögn frá árinu 2000 sýna að fjölmennasti aldurshópurinn er 15 -19 ára, sem er 9,5% af íbúum El Hatillo. Fyrir hverja 100 konur eru 94,2 karlar í sveitarfélaginu. Atvinnuleysi árið 2001 var 6,1% og það er það fjórða lægsta í tuttugu og einu sveitarfélagi í Miranda.
Árið 2001 voru 18.878 skráð heimili í El Hatillo, þar af voru 13.545 í notkun; hin húsin voru annað hvort ekkert notuð, stundum notaðuð, í byggingu eða til sölu. Að meðaltali voru fjórir í hverju heimili. Efnahalgsleg staða íbúa var þannig að 74,7% voru yfir fátæktarmörkum, 21,5% voru fátækir og 3,8% voru mjög fátækir. Samkvæmt manntalinu árið 2001 fékk hvert heimili í sveitarfélaginu að meðaltali 1.316.906 bolívares frá Venesúela á mánuði, jafnt og 1.832 Bandaríkjadala á þeim tíma eða 21.984 Bandaríkjadala á ári.
Hverfi
Þótt það séu engin skilgreind mörk fyrir hverfi El Hatillo, skiptir vefur ríkisins sveitarfélaginu í þéttbýli og dreifbýli. Í norðurhluta sveitarfélagsins eru þéttbýlishverfin El Hatillo bær, El Calvario, La Lagunita, Alto Hatillo, La Boyera, Las Marías, Oripoto, Los Pomelos, Los Naranjos, Los Geranios, La Cabaña, Cerro Verde, Llano Verde, Colinas, Vista El Valle, Los Olivos og El Cigarral. Dreifbýlishverfin eru í suðurhluta El Hatillo; þau eru La Unión, Corralito, Turgua, La Hoyadita, Sabaneta, La Mata, Caicaguana og Altos de Halcón.
Atvinnulíf
hægri|thumb|300x300dp|Paseo El Hatillo verslunarmiðstöð. Atvinnulíf El Hatillo, líkt og annarra samfélaga samanstendur af þremur sviðum: þjónustugeirinn, sem hefur vaxið samhliða fólksfjölgun og er aðallega verslunarmiðstöðvar og smásöluverslanir í þéttbýli sem flestir selja dæmigerðar handverk landsins; landbúnaður, í suðurhluta sveitarfélagsins og hefur verið til síðan El Hatillo var stofnað; og ferða ferðaþjónusta, sem skapar verulegar tekjum í El Hatillo og er studd af stjórnvöldum.
El Hatillo er stutt frá Caracas; aðeins 15 km suðaustur af miðbæ Caracas og í fjöllunum hefur áherslan verið á dagferðamennsku. Miðborgartorgið og umhverfi þess eru vel viðhaldið og sveitarstjórnin býður upp á rútuferðir um þröngar götur til að skoða nýlenduarktektúr bæjarins. Handgerðir minjagripir og vörur eru í boði í handverksmiðjum og það eru fjölmargir veitingastaðir. Það eru að minnsta kosti þrjár menningarmiðstöðvar í sveitarfélaginu sem laða að sér ferðamenn og eru vettvangur tónlistarhátíða og listsýninga.
Vegna vaxandi íbúafjölda hafa fjölmargar verslunarmiðstöðvar verið byggðar í sveitarfélaginu. Hverfi eins og La Lagunita, Los Naranjos og El Hatillo Bær bjóða nú upp á stórar verslunarmiðstöðvar með fjölsala kvikmyndahúsum. Frá því á níunda áratugnum hefur eldri dæmigerðum húsum El Hatillo Bæ verið breytt í verslanir og veitingastaði, en nýlendu arkitektúr þeirra varðveittur.
Atvinnumöguleikar innan svefnbæjarins El Hatill fara minnkandi. Fyrirtæki í sveitarfélaginu eru nánast eingöngu viðskiptalegs eðlis og hagkerfið hefur ekki vaxið á annan hátt. Skortur á landi fyrir stórar skrifstofur hefur stafað af skorti á landi, sem gerir það kostnaðarsamt að staðsetja stórar skrifstofur eða fyrirtæki á svæðinu. Þeir sem leita að atvinnu í skrifstofum eða stærri fyrirtækjum verða að fara út fyrir El Hatillo, sem stuðlar að mikilli umferð til, frá og í El Hatillo.
Kjóalilja
Fritillaria orientalis er Evrasísk tegund af liljuætt. Henni var lýst af Johann Friedrich Adam 1805, eftir eintökum sem var safnað í Ossetíu.
Sveitarfélagið El Hatillo
Lög og stjórnsýsla
vinstri|thumb|200x200dp|Borgarráðið El Hatillo Lög í Venesúela tilgreina að sveitarstjórnir hafi fjögur megin hlutverk: framkvæmdastjórn, reglusetningu, endurskoðun og skipulagningu. Framkvæmdastjórnin er stjórnað af sveitarstjóranum, sem fulltrúi stjórnsýslu sveitarfélagsins á því sviði. Reglusetningin er í höndum bæjarráðsins, sem samanstendur af sjö fulltrúum, sem bera ábyrgð á umfjöllun um nýjar tilskipanir og staðbundin lög og reglur. Endurskoðunarverkefnunum er stjórnað af skrifstofu endurskoðunar sveitarfélagsins. Að lokum er skipulagningarfulltrúi Local Public Planning Council, sem stjórnar þróunarverkefnum fyrir sveitarfélagið.
El Hatillo hafa verið fimm borgarstjórar fram til ársins 2014. Mercedes Hernández de Silva var fyrsti borgarstjóri sveitarfélagsins og var við völd frá 1993 til 1996. Flora Aranguen tók við af henni og var borgarstjóri frá 1996 til 2000. Sama ár var Alfredo Catalán kjörinn borgarstjóri og endurkjörinn árið 2004. Þann 23. nóvember 2008 var Myriam Do Nascimento kjörin borgarstjóri. Hún gegndi því starfi til ársins 2013 þegar David Smolansky tók við.
Kjóalilja
Fritillaria orientalis þrífst með grasi og runnum í kalksteins-dölum. Hún blómstrar frá apríl til í maí. Blómin eru fjólublá, stök, eða tvö eða þrjú saman
Sveitarfélagið El Hatillo
Lög og stjórnsýsla
Forseti bæjarráðsins árið 2007 er Leandro Pereira. Hann er studdur af stjórnmálaflokknum Justice First. Allir nema einn af sjö ráðsmönnum tilheyra stjórnmálaflokkum sem eru á móti ríkisstjórn Hugo Chávez forseta. Árið 2007 er löggjafarnefnd einnig stjórnað af Salvador Pirrone. Starf nefndarinnar er að aðstoða sveitarfélagið við lagaleg málefni, svo sem að búa til ný lög og tilskipanir.
Kjóalilja
Tegundin vex í Frakklandi, Ítalíu, Grikklandi, Balkanlöndunum, Austurríki, Moldóva, Úkraínu, suður Rússlandi, Tyrklandi, og Kákasus.
Sveitarfélagið El Hatillo
Lög og stjórnsýsla
Þann 8. mars árið 2000, ári eftir að ný stjórnarskrá var kynnt í Venesúela, var ákveðið að Metropolitan District of Caracas yrði stofnað og að sumt af verkefnum El Hatillo yrðu afhent Alcaldía Mayor, sem myndi einnig stjórna Baruta, Libertador, Sucre og Chacao. Hverju sveitarfélagi er skipt í sóknir; El Hatillo hefur aðeins eina sókn, Santa Rosalía de Palermo, stundum kallað Santa Rosalíu de El Hatillo sókn eða einfaldlega El Hatillo sókn.
Í desember 2006 lagði Chávez til endurskipulagningu sveitarstjórnarinnar, sem hluti af stjórnarskrárbreytingu. Chávez nefndi endurbætur sínar aftur í forsetatíð sinni í janúar 2007 og lagði til nýja tegund sveitarfélaga þar sem borgarstjórum og sveitarfélögum yrðu skipt út fyrir sameiginleg völd almennings.
Glæpir
El Hatillo með lægstu glæpatíðni í Caracas. Gögn frá árinu 2003 sýna að 53.555 glæpir áttu sér stað í fimm sveitarfélögum Caracas, en aðeins 418 (um 0,78%) áttu sér stað innan El Hatillo. Glæpatíðni í El Hatillo er verulega lægri en í systurhverfum þess; miðað við glæpaskýrslur frá 2003 og manntalið 2001 voru í El Hatillo 7,7 glæpir fyrir hverja þúsund íbúa, en meðaltal fimm Caracas sveitarfélaga var 19,4 fyrir hverja þúsund íbúa. Aðallögreglan í El Hatillo er sveitarlögregla, stundum kölluð Poli-Hatillo. Aðrir lögreglumenn geta einnig komið að löggæslu í sveitarfélaginu, þar á meðal Metropolitan Police og Miranda State Police.
Menntun
El Hatillo býður upp á ókeypis opinbera menntun, með alls sautján grunnskólum; ellefu eru opinberir og sex eru einkaskólar. Nítján leikskólar eru í El Hatillo: tíu opinberir og níu einkareknir. Gögn um framhaldsskóla eru ófullkomin; það eru fimm einkaskólar í sveitarfélaginu, en fjöldi opinberra framhaldsskóla er ekki þekktur. Gögn ríkisstjórnarinnar sýna hvert menntunarstig aðskilið, en einstök aðstaða getur innihaldið leikskóla, grunn- og framhaldsskóla. Manntalið 2001 sýnir að 8.525 nemendur voru skráðir á skólaári 2000-2001; í lok skólaársins höfðu 8.149 lokið skóla það ár.
Menning
Umfangsmesta táknmynd í menningar El Hatillo er kirkjan Santa Rosalía de Palermo. Hún er við hliðina á torginu á miðsvæði El Hatillo bæjarins og er nefnd eftir Santa Rosalía. Eina sóknin í sveitarfélaginu ber einnig nafn hennar. Samfélagið er að mestu leyti kaþólskt; verslanir á staðnum selja flestar trúarlegar handgerðar vörur. Sveitarfélagið er heimili Santa Rosa de Lima Seminary, áður San José Seminary. Í El Hatillo og um allt Venesúela eru myndir af Jesú og Maríu hluti af list og menningu.
Don Baltasar de León og eiginkona hans, Ana Francisca, er minnst fyrir að stofna og vinna að uppbyggingu El Hatillo. Manuel Escalona er þekktur fyrir að hafa tekið þátt í sjálfstæðishreyfingunni El Hatillo á 19. öld; líkt og í öðrum hlutum Venesúela er Simón Bolívar talinn hetja.
Arfleifð
Santa Rosalía de Palermo sem er fædd í Palermo á Ítalíu er verndari El Hatillo. Rosalía var þekkt árið 1624 þegar leifar hennar fundust í helli. Þær voru fluttar til dómkirkjunnar í Palermo og sýndar á götum Palermo í þegar plágu gekk yfir borgina. Innan þriggja daga lauk plágunni; Rosalía var talin hafa bjargað mörgum frá pláguninni og lýst verndari borgarinnar.
Menningu El Hatillo hefur vaxið í kringum Santa Rosalía; hún er talin vera sú sem annast fólk og verndar El Hatillo frá öllum faraldri sem gæti komið á svæðið. Don Baltasar tengdi Rosalíu við menningu El Hatillo að minnsta kosti í tvígng. Fyrst árið 1776 þegar El Calvario kapellan var byggð og tileinkuð hinum heilaga og síðan árið 1784 þegar stærri sóknarkirkja sem hét Iglesia Santa Rosalía de Palermo var byggð.
Svæðisbundnar hátíðir
Til viðbótar við hátíðir eins og jól, nýári, kjötkveðjuhátíð og páska, hefur El Hatillo fjölda hátíða sem eru einstakar á svæðinu. Frá stofnun El Hatillo árið 1766 hefur vikulöng hátíð til heiðurs Santa Rosalía de Palermo (Spanish: Fiestas Patronales en honor a Santa Rosalías de Palergo) verið haldin í september með skrúðgöngum, kaþólskum messum og hefðbundnum leikjum. Hátíðinni lýkur með hefðbundinni losun blaðra með flugeldum. Á skírdag er skrúðganga þar sem mynd af krossfestum Kristi skreytt með blómum og sýnd á Plaza Bolívar í El Hatillo. Frá árinu 1938 hefur kjötkveðjuhátíð verið haldin í El Hatillo með dansi, skrúðgöngum og kosningu kjötkveðjudrottningar á Plaza Bolívar. Upphafs El Hatillo er minnst 12. júní ár hvert með hátíðarhöldum, þar á meðal hefðbundnum leikjum, messum og blöðrum. Hefð sem hefur trúarlega og landbúnaðarlega skírskotun hefur verið haldin í maí frá byrjun tuttugustu aldar. Þriðji sunnudagur í maí er hátíð Dama antañona, þar sem íbúar heiðra konur El Hatillo með dæmigerðum mat og gjöfum.
List
hægri|thumb|245x245dp|Bolívar torgið, hjarta El Hatillo. Menningar- og félagsmiðstöðin El Hatillo, El Hatillo Listamiðstöðin og El Hatillo Atheneum eru miðstöðvar listrænnar starfsemi á svæðinu. Árið 2006 opnaði Dave Samuels árlega Alþjóðlegu tónlistarhátíðina í El Hatillo í El Hatill Art Center. Simón Díaz, Steve Smith, Serenata Guayanesa, Mike Stern og aðrir þekktir tónlistarmenn fylgdu Samuels. Frá árinu 1999 hefur El Hatillo Jazz Festival laðað að sér gesti til sveitarfélagsins til að hlusta á innlenda og erlenda jazz listamenn.
Listræna menning El Hatillo er rík af handverki. Leirker er algengur minnjagripur fyrir ferðamenn og það eru margir og helga sig leirkerasmíði í sveitarfélaginu. Turgua Group er listamannasamfélag með næstum tuttugu leirkerasmiðum og járnsmiðum, stofnað árið 1992 af Guillermo Cuellar, alþjóðlega þekktum leirkerasmiður. Hópurinn hefur tvær sýningar á ári, sem hafa vaxið frá leirkerasýningu eingöngu til umfangsmeiri sýninga á skartgripum, ljósmyndunum, tréverki, teikningum og vefnaði.
Í maí 2005 vann sveitarstjórnin með japanska sendiráðinu í að skipuleggja Japan Cultural Week, sýningu sem haldin var í Listamiðstöðinni með bonsai, origami, kimono, bardagalistum, anime og öðrum þáttum japanskrar menningar. Viðburðurinn bauð upp á ókeypis vinnustofur til að læra þessar japanskar listir. Í framhaldi af menningarlegri kynningu í sveitarfélaginu var III Salón de Fotografía El Hatillo, ljósmyndasamkeppni fyrir börn, áhugamenn og atvinnumenn, skipulögð í október 2005.
Matarmenning
vinstri|thumb|200x200dp|Churros með [[súkkulaði.]] Matarmenningin í El Hatillo hefur dafnað samhliða þróun viðskipta innan sveitarfélagsins. Í grein í september árið 2006, í vikuritinu Venesúela Estampas, var matarmenningu í El Hatillo lýst og þar benti á að El Hatillo er boðið upp á venjulegan Venesúelsk mat, auk nýrrar matargerðarlistar. Sjónvarpskokkurinn Yuraima Blanco opnaði Matreiðslustofnunina í El Hatillo, þar sem gestir geta notið margs konar matar. Það eru einnig dæmigerðir cachapa veitingastaðir og kaffihús, auk annarra veitingastaða sem gera út á samþættingu erlendra og innlendra matvæla. Samkvæmt Estampas er vel þekktur veitingastaður á staðnum sem heitir "Mauricio's" sem blandar svissneskum og frönskum mat með Karibbískri gastronomy. El Hatillo býður einnig upp á margar tegundir af sælgæti, svo sem churros, kökur og ís. Það eru ýmsir aðrir veitingastaðir í El Hatillo sem bjóða upp á fjölbreytta matargerð eins og þýskan og taílenskan mat.
Íþróttir
Lagunita Country Club er ein mikilvægasta íþróttaaðstaða í sveitarfélaginu. Félagið býður upp á tennis og sund, en það er best þekkt fyrir golfvöllinn sinn, heimili WGC-heimsmeistaramótsins 1974. Gólfvöllurinn er hannaður af Dick Wilson, félagið hóf starfsemi með bráðabirgða höfuðstöðvum árið 1959, og opnaði formlega árið 1964. Lagunita Country Club gegndi mikilvægu hlutverki í þróun og uppbyggingu La Lagunita hverfisins sem er metnaðarfullt þéttbýlisverkefni sem hefur orðið eitt auðugasta svæði Caracas.
El Volcan er lítið fjall um 1500 m hæð.og um 500 metra hækkun frá umhvefinu. Vinsælt að fara þagað upp gangandi, hjólandi eða akandi. Svæðið er opið almenningi og reiðhjólið er hvorki sérstaklega leyfilegt né bannað samkvæmt lögum. Gönguleiðirnar eru einnig notaðar af göngufólki alla vikuna. Bílferð kostar um 10 Venesúela bolivars á ferð, þeir keyra frá bílastæði Farmatodo apótekabúð í La Boyera, upp á toppinn, tekur frá 15 mínútum til 30 mínútum eftir umferð á svæðinu. Svæðið, auk þess að vera notaður aðallega í afþreyingarskyni, hefur hann einnig verið notaður fyrir óreglulega skipulagðar undanhallahjólreiðar vegna skorts á skipulagi á hjólreiðum samfélaginu.
Ferðamennska og afþreyingar
Í El Hatillo garðtorgið Bolívar Plaza (Spanish: Plaza Bolívar). Það er í miðju bæjarins og gegnir lykilhlutverki í samkomum bæjarbúa. Plaza var byggð árið 1785 og hét upphaflega Plaza Mayor eða Plaza del Mercado. Árið 1911 var brjóstmynd til heiðurs Manuel Escalona sett á torgið, sem var nefnt til heiðurs honum. Árið 1952 var brjóstmynd af Simón Bolívar skipt út fyrir brjóststmyndina af Manuel Escalona og torgið var aftur nefnt eftir hetjunni í Venesúela. Hinum megin við Bolívar torgið er 18. aldar Santa Rosalía de Palermo kirkjan, sem var lýst þjóðsaga minnisvarði árið 1960.
Á milli El Hatillo og La Lagunita er minna torg, Manuel Escalona Plaza (Spanish: Plazoleta Manuel Escalena). Þar er annar þéttbýlis minnisvarði sem sýnir brjóstmynd Escalona sem áður var á Bolívar torginu. Sucre Plaza (Spanish) er í suðurhluta bæjarins; þetta er sögulegur staður þar sem fólk batt múldýr sín á meðan það fer á The Four Corners, og það er einnig þekkt sem Plaza La Ceiba. The Four Corners (Spanish: Las Cuatro Esquinas) var þægilegur samkomustaður í El Hatillo, sem samanstóð af almennri verslun, vélbúnaðarverslun, fjárhættuspili og bar.
La Lagunita er svæði San Constantino og Santa Elena rúmensku rétttrúnaðarkirkjunnar. Byggingin er byggð á 16. öld. Hún var flutt frá Rúmeníu og gerð algjörlega úr eik, firviði, og skreytt með meira en 40.000 sérskornum flísum. Hún er ein af aðeins 15 kirkjum af sinni tegund sem eftir eru í heiminum og ein af aðeins tveimur utan Rúmeníu; hin er í Sviss.
Samgöngur
vinstri|thumb|200x200dp|Hefðbundin gata með nýlenduhúsum. Fjöllin og landfræðileg sérkenni El Hatillo hafa gert það erfitt að lengja Caracas Metro til suðaustur Caracas, þannig að helstu samgöngur í sveitarfélaginu eru einkabílar og almenningssamgöngur. Lagt hefur verið til að framlengja neðanjarðarlest 5, en bygging hefur ekki hafist; 2. áfangi Línunnar 4 er enn í smíðum. Skipulagsáætlun í sveitarfélaginu hefur verið brotakennd. Fréttaheimildir sýna að að minnsta kosti frá árinu 1998 hafa nágrannar verið að kvarta yfir þéttri umferð sem stafar af nýjum íbúðahúsnæði og verslunarbyggingum, en ekki hefur verið lokið við nýja eða bætta vegi til að leysa umferðarvandamálin. Suðurvegur sem mælt var með fyrir 25 árum hefur ekki verið byggður vegna mikils kostnaðar. Hins vegar er ný leið í smíðum sem mun tengja La Lagunita við Macaracuay hverfi í norðausturhluta Karákas og áætlað er að lokið verði við hana árið 2010. Samkvæmt borgarstjóra Catalán munu 23% íbúa El Hatillo að lokum nota þessa leið. Kostnaðurinn var áætlaður í byrjun árs 2006 19.572.000 $.
Lausnir eins og fyrirhuguð framlengingu neðanjarðarlestarinnar og vegurinn sem tengir La Lagunita og Macaracuay, geta bætt umferðarteppu í kringum El Hatillo, en umferðarvandinn hefur áhrif á allt Caracas. Áætlað er að ein milljón ökutækja fari í gegnum Caracas á hverjum degi og veldur því að samgöngukerfið hrundi. Bílar ferðast á meðalhraða 15 km / klst á götum og hraðbrautum Caracas. Fjölmargir þættir stuðla að umferðarvandamálum í Caracas. Samkvæmt Venesúela Samtökum flutningaverkfræðinga ætti borgin að nota 20% af almenningssvæði sínu til samgöngur. Í Caracas er minna en 12% notað. Árið 2004 voru fimmtíu þúsund nýir bílar seldir í Caracas. Árið 2005 voru sextíu þúsund fleiri seldir og í nóvember 2006 höfðu sjötíu þúsund verið seldir. Á fimm árum eru 250 þúsund fleiri bílar í umferð í Caracas á vegum sem hafa ekki vaxið að umfangi í hlutfalli við aukningu á fjölda bíla. Ennfremur eru almenningssamgöngur ekki áreiðanlegar; að meðaltali tekur ferð í borginni með almenningssamskiptum um níutíu mínútur.
Heimildir
<references group="" responsive="0">
Borgarsögusafn
Borgarsögusafn er safn í eigu Reykjavíkurborgar sem starfar á nokkrum stöðum í borginni. Safnið varð til árið 2014 við sameiningu Árbæjarsafns, Sjóminjasafns Reykjavíkur, Ljósmyndasafns Reykjavíkur, Landnámssýningarinnar í Aðalstræti og Viðeyjarstofu. Forstöðumaður safnsins er Guðbrandur Benediktsson.
Fab lab
thumbnail|Fab lab í borginni Bermeo á [[Spánn|Spáni]] Fab lab er stafræn smiðja eða verkstæði þar sem hægt er að smíða ýmis konar hluti með aðstoð tölvutækni. Þar eru oft til staðar tölvutengdar vélar til að skera út eða brenna í ýmis konar efni.
Campanula argentea
Campanula argentea er tegund af klukkuætt (Campanulaceae), ættuð frá Tyrklandi, eða Armeníu.
Kiðafífill
Kiðafífill (fræðiheiti: Doronicum clusii) er fjölær jurt af körfublómaætt, ættuð frá fjöllum mið-, suður- og suðaustur-Evrópu.
Hann verður um 10 til 20 sm á hæð. Blómgast í júní. Sjaldgæfur í ræktun hérlendis.
Haugsnesbardagi
thumb|300px|right|Herfylkingarnar táknaðar með steinhnullungum. Her Ásbirninga til vinstri býr sig til að taka á móti Sturlungum úr suðri en þeir birtast skyndilega úr austurátt. Krossarnir á sumum steinanna tákna þá sem féllu í bardaganum. Haugsnesbardagi (oft einnig nefndur Haugsnesfundur )) var mannskæðasti bardagi á Íslandi, háður 19. apríl 1246 og var ein af stórorrustum Sturlungaaldar. Þar börðust Sturlungar (aðallega Eyfirðingar) undir forystu Þórðar kakala Sighvatssonar við Ásbirninga (Skagfirðinga), sem Brandur Kolbeinsson stýrði. Hann hafði á sjötta hundrað manna í sínu liði en Þórður kakali nærri fimm hundruð og voru það því yfir þúsund manns sem þarna börðust og tíundi hver féll, eða yfir eitt hundrað manns.
Bardaginn var háður á Dalsáreyrum í Blönduhlíð, í landi sem nú tilheyrir jörðunum Djúpadal og Syðstu-Grund. Skagfirðingar höfðu gist á Víðimýri nóttina fyrir bardagann en komu austur yfir Héraðsvötn og tóku sér stöðu utan við Haugsnes, sem er nes sem skagar til norðurs út í Dalsáreyrar. Lið Eyfirðinga hafði verið um nóttina á bæjum frammi í Blönduhlíð og bjuggust Skagfirðingar við að þeir kæmu ríðandi út með brekkunum en Eyfirðingar komu fyrir ofan Haugsnesið og gátu komið Skagfirðingum að óvörum, svo að þeir voru illa viðbúnir. Þórður kakali hafði líka komið flugumanni í lið Skagfirðinga, sem flýði manna fyrstur og fékk marga til að leggja á flótta með sér.
Margir þeirra sem féllu voru drepnir á flótta, þar á meðal Brandur Kolbeinsson, foringi Ásbirninga. Hann var höggvinn á grundinni fyrir ofan Syðstu-Grund og var þar síðan reistur róðukross og nefndist jörðin Syðsta-Grund eftir það Róðugrund í margar aldir. Sumarið 2009 var kross endurreistur á Róðugrund til minningar um bardagann og var hann vígður 15. ágúst 2009.
Shrewsbury
thumb|Torg borgarinnar. thumb|Lord Hill's column. thumb|Tudor byggingarlist.
Shrewsbury er gamall markaðsbær og í gamla bænum er skipulag gatna frá miðöldum. Charles Darwin fæddist í bænum og er þar haldin árlega hátíð í febrúar honum til heiðurs. Einnig er vinsæl þjóðlagahátíð í Shrewsbury í lok ágúst.
Christian Gyldencrone
Hann var sonur Vilhelms Marselis, sem var Hollendingur sem kom ungur til Danmerkur, var aðlaður í lok 17. aldar og tók sér þá ættarnafnið Güldencrone, og konu hans Regitse Sophie Vind. Faðir Christians dó þegar hann var barn að aldri og móðir hans giftist aftur hinum þekkta diplómata og embættismanni Jens Juel, sem var einn af áhrifamestu ráðgjöfum Kristjáns 5. Danakonungs.
Christian Gyldencrone ferðaðist um Evrópu á árunum 1694 – 1697 og heimsótti þá Holland, Þýskaland, Frakkland, Ítalíu, Pólland og Svíþjóð og er til frásögn af ferðalögum hans. Hann fékk konferensráðstign 1717 og varð stjórnardeildarforstjóri (deputeret) sama ár. Hann var skipaður stiftamtmaður á Íslandi 2. júlí 1728 og ári síðar var hann gerður að leyndarráði en árið 1730 varð hann stiftamtmaður í Viborg og amtmaður í Halds-amti. Þeim embættum gegndi hann til 1744, þegar sonur hans tók við. Hann lést svo tveimur árum síðar.
Kona hans var Margrethe Amalie Moth (1683 – 3. febrúar 1755) og giftust þau 1699.
Prinsessan og froskurinn
Prinsessan og froskurinn (enska: The Princess and the Frog) er bandarísk teiknimynd framleidd af Walt Disney Pictures. Myndin er byggir að hluta á skáldsögu E. D. Baker The Frog Princess frá árinu 2002 sem aftur nýtir sér þjóðsagnaminnið um froskaprinsinn sem meðal annars kemur fyrir í þjóðsagnasafni Grimmsbræðra. Myndin var frumsýnd þann 11. desember 2009.
Kvikmyndin var fertugasta og níunda kvikmynd Disney-kvikmyndaversins í fullri lengd. Leikstjórar myndarinnar voru þeir Ron Clements og John Musker. Framleiðendur voru Peter Del Vecho og John Lasseter. Handritshöfundar voru Ron Clements, John Musker og Rob Edwards. Tónlistin í myndinni er eftir Randy Newman.
Goodluck Jonathan
Goodluck Ebele Azikiwe Jonathan (f. 20. nóvember 1957) er nígerískur stjórnmálamaður sem var forseti Nígeríu frá 2010 til 2015. Hann tapaði forsetakosningunum 2015 fyrir fyrrum herstjóra landsins, Muhammadu Buhari, og varð þannig fyrsti sitjandi forseti landsins sem tapaði endurkjöri og viðurkenndi ósigur. Jonathan hafði áður verið varaforseti Nígeríu frá 2007 til 2010 í forsetatíð Umaru Musa Yar'Adua og fylkisstjóri hins olíuríka Bayelsa-fylkis frá 2005 til 2007.
Þegar Umaru Yar'Adua lést þann 5. maí 2010 var Goodluck Jonathan svarinn í embætti þjóðhöfðingja og útnefndi Namadi Sambo sem varaforseta sinn. Jonathan vann síðan forsetakosningarnar 16. apríl 2011, sem voru almennt taldar hafa farið sómasamlega fram. Kosningunum fylgdi þó ofbeldi milli kristinna og múslima í norðurhluta Nígeríu, þar sem Jonathan hafði fyrst og fremst sótt fylgi sitt til kristinna íbúa landsins.
Stjórnmálaferill
Árið 1999 var Jonathan kjörinn varafylkisstjóri í heimahéraði sínu, Bayelsa, í suðvesturhluta Nígeríu, og gegndi því embætti í tvö kjörtímabil. Þegar fylkisstjórinn Diepreye Alamieyeseigha sagði af sér vegna spillingar árið 2005 tók Jonathan við embætti hans þann 9. desember.
Jonathan var valinn sem varaforsetaefni í forsetaframboði Umaru Yar'Adua fyrir Lýðræðisflokk alþýðunnar í kosningum árið 2007, meðal annars til þess að skapa mótvægi við Yar'Adua á kjörseðlinum. Þar sem Yar'Adua var múslimi frá norðurhluta landsins var það talið gefa framboðinu breiðari skírskotun ef varaforseti hans yrði kristinn. Í kosningabaráttunni varð Jonathan fyrir árás sem lögreglan lýsti sem morðtilræði. Jonathan tók við embætti varaforseta þann 29. maí 2007. Sem varaforseti varði Jonathan talsverðum tíma í að fást við vopnaða uppreisnarhópa kristinna Nígeríumanna í olíuhéruðum Nígerósa og hvatti marga þeirra til þess að leggja niður vopnin. Þegar Yar'Adua forseti veiktist af hjartasýki í nóvember 2009 var Jonathan settur í forsetaembættið til bráðabirgða. Þann 9. febrúar 2010 sló alríkisdómstóll því föstu að Jonathan væri starfandi forseti vegna veikinda Yar'Adua. Yar'Adua lést þann 5. maí og Jonathan sór því embættiseið sem forseti Nígeríu næsta dag. Jonathan bauð sig fram til heils kjörtímabils sem forseti í kosningum sem haldnar voru í apríl árið 2011 og vann sigur með um tíu milljóna atkvæða forskoti á helsta keppinaut sinn, Muhammadu Buhari.
Frá árinu 2012 einkenndist stjórnartíð Jonathans einna helst af baráttu stjórnar hans gegn hryðjuverkahópnum Boko Haram. Í aðdraganda kosninganna sem fóru fram árið 2015 gagnrýndi Muhammadu Buhari forsetann fyrir lélegan árangur í baráttunni gegn Boko Haram og fyrir að hafa ekki tekist að hafa upp á 219 skólastúlkum sem samtökin höfðu rænt frá bænum Chibok. Jonathan bauð sig fram til endurkjörs í forsetakosningunum 2015 en bað í þetta sinn ósigur gegn Buhari, sem hlaut um tveimur milljónum fleiri atkvæði en Jonathan. Goodluck Jonathan játaði sig sigraðan og lét friðsamlega af völdum í lok maí 2015. Hann er fyrsti forseti í sögu Nígeríu sem hefur látið friðsamlega af völdum eftir að hafa tapað endurkjöri.
Einkahagir
Jonathan er kvæntur Patience Goodluck Jonathan. Eiginkona hans var árið 2006 ákærð fyrir peningaþvætti upp á um 13,5 milljónir Bandaríkjadala og sætti spillingarrannsókn vegna málsins. Hún var hins vegar aldrei dæmd.
Plágan síðari
Plágan síðari var mjög mannskæð farsótt sem gekk á Íslandi á árunum 1494-1495. Yfirleitt er talið að þetta hafi verið lungnapest, sú sama og Svartidauði, sem gekk um landið í upphafi aldarinnar, en þó er ekki fullvíst um hvers konar sjúkdóm var að ræða, en hann var bráðsmitandi og bráðdrepandi.