cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Silfuraldarlatína
Verk frá síðari hluta 1. aldar bera oft merki um áhuga höfunda á ruddalegu ofbeldi, göldrum og öfgakenndum ástríðum. Vegna áhrifa frá stóuspeki dvínaði mikilvægi guðanna en geðshræringar og orsakir þeirra eru mikilvægt stef. Geðshræringar eins og reiði, stolt og öfund fá nánast líffærafræðilega meðhöndlun í formi bruna, bólgu og uppsöfnunar blóðs eða galls. Statius lýsir jafnvel innblæstri sönggyðjanna sem „hitasótt“.
Þótt eindregnum aðdáendum klassískrar gullaldarlatínu, bæði í fornöld og á nýöld, hafi ekki líkað öfgar þessara skálda bæði í efnistökum og stíl voru þau eigi að síður í miklu uppáhaldi evrópskra menntamanna á endurreisnartímanum og meðal margra enskra skálda módernismans.
Við lok 1. aldar voru ýmsir höfundar farnir að bregðast við og Tacitus, Quintilianus og Juvenalis bera allir vitni um endurlífgun hófstilltari stíls undir áhrifum frá klassískri latínu á valdatíma Trajanusar og antonísku keisaranna.
Á silfuröldinni voru einnig samdar tvær skáldsögur á latínu sem eru varðveittar: Gullni asninn eftir Apuleius og Satyricon eftir Petronius.
Meðal höfunda silfuraldarinnar eru Petronius, Seneca, Phaedrus, Persius, Quintilianus, Lucanus, Statius, Valerius Flaccus, Silius Italicus, Tacitus, Martialis, Juvenalis, Plinius yngri, Suetonius, Aulus Gellius, og Apuleius.
Tengt efni
Silver Age of Latin literature
Alþingi
350px|thumb|right|Alþingishúsið séð frá [[Austurvöllur|Austurvelli.]] Alþingi er löggjafarþing Íslands sem upphaflega var stofnað árið 930 á Þingvöllum þar sem það kom saman árlega fram til ársins 1799. Alþingi var endurreist í núverandi mynd í Reykjavík árið 1844. Á þinginu sitja 63 fulltrúar þjóðarinnar, alþingismenn, sem eru kjörnir af henni í beinni og leynilegri kosningu. Alþingi er æðsti handhafi löggjafarvalds á Íslandi og samkvæmt þingræðisreglunni bera ráðherrar ábyrgð gagnvart Alþingi og ríkisstjórnin verður að njóta stuðnings meirihluta þingheims.
Alþingi kemur saman árlega á öðrum þriðjudegi septembermánaðar og stendur til annars þriðjudags septembermánaðar árið eftir ef kjörtímabilinu lýkur ekki í millitíðinni eða þing er rofið, kjörtímabilið er fjögur ár. Kosningarétt til Alþingis hafa allir íslenskir ríkisborgarar sem hafa náð 18 ára aldri. Allir þeir sem hafa kosningarétt til þingsins og óflekkað mannorð eru kjörgengir til Alþingis. Þingið starfar í einni deild ólíkt löggjafarþingum margra annarra ríkja.
Reglulegur samkomustaður þingsins er í Reykjavík þar sem það hefur aðstöðu í Alþingishúsinu við Austurvöll og fleiri nálægum byggingum. Við sérstakar aðstæður getur forseti Íslands skipað fyrir um að Alþingi komi saman annars staðar á landinu, sem gerist þó sjaldan og er yfirleitt vegna stórafmæla eða annarra hátíða.
Þjóðveldisöld
thumb|right|Þingvellir Alþingi er elsta starfandi þingum heims og er víða þekkt fyrir það. Það var fullstofnað á Þingvöllum árið 930, um hálfri öld eftir að landnám Íslands hófst. Samkvæmt Íslendingabók var Alþingi upprunalega staðsett í Bláskógum en eigandi landsins, Þórir kroppinskeggi, hafði gerst sekur um morð og landið varð almenningseign. Undirbúningur að stofnun þingsins var talinn hafa verið á árunum 920 til 930 en m.a. var maður að nafni Úlfljótur sendur til Noregs til að nema lög en fyrstu lögin eru einmitt nefnd Úlfljótslög eftir honum. Lögin í Hörðalandi í Noregi voru höfð sem fyrirmynd íslenskra laga. Talið er að Alþingi hafi verið valinn staður á Þingvelli vegna þess að það var tiltölulega miðsvæðis og því aðgengilegt flestum. Einnig er talið að ættingjar Ingólfs Arnarssonar, sem áður höfðu stofnað Kjalarnesþing, hafi nokkru ráðið um staðsetningu þingsins.
Undir erlendum yfirráðum
Alþingi starfaði sem löggjafarsamkoma og æðsti dómstóll landsins þar til á árunum 1262-64 þegar Íslendingar samþykktu Gamla sáttmála og gengu Noregskonungi á hönd. Þá voru nýjar lögbækur lögteknar, Járnsíða árið 1271 og síðan Jónsbók árið 1281. Við það breyttist hlutverk Alþingis mikið. Löggjafarvald var í höndum konungs og Alþingis sameiginlega, einkum konungs. Dómstörfin urðu aðalverkefni þingsins. Árið 1662 afsöluðu Íslendingar sér svo sjálfstjórn í hendur konungi með Kópavogssamningi. Þinghaldi lauk á Þingvöllum árið 1798, en Lögrétta kom þó saman í Hólavallaskóla í Reykjavík árið 1799 og 1800. Alþingi var lagt af þann 6. júní 1800 en þá fóru nær eingöngu dómstörf þar fram. Hafði það þá starfað samellt í 870 ár.
Endurreisn Alþingis
Danakonungur gaf út tilskipun um endurreisn Alþingis, þann 8. mars 1843 eftir mikla baráttu sjálfsstæðihreyfingarinnar íslensku, Baldvin Einarsson fór þar fremstur í flokki. Fyrstu kosningarnar fóru fram ári síðar og þing kom í fyrsta skipti saman á endurreistu Alþingi þann 1. júlí 1845. Fyrir um ca 170 árum.
Endurreist Alþingi starfaði fyrst um sinn í Latínuskólanum (nú Menntaskólinn í Reykjavík). Árið 1881 flutti Alþingi svo í sitt núverandi húsnæði í Alþingishúsinu við Austurvöll.
Fyrst um sinn var það þó eingöngu ráðgjafarþing, konungi til ráðuneytis um löggjafarmálefni Íslendinga. Árið 1871 voru Stöðulögin sett, þeim fylgdi ný stjórnarskrá, í tilefni af þúsund ára afmæli byggðar á Íslandi, þremur árum seinna. Alþingi fékk takmarkað löggjafarvald, en konungur hafði synjunarvald og beitti því nokkrum sinnum. Yfir Íslandi var skipaður landshöfðingi sem var fulltrúi konungs á Alþingi. Íslendingar fengu svo heimastjórn árið 1904 og þá var þingræði innleitt sem þýddi að Íslendingar fengu Íslandsráðherra, með aðstöðu á Íslandi, sem var ábyrgur gagnvart Alþingi. Ísland varð fullvalda ríki árið 1918 þegar Sambandslögin voru sett.
Sambandið við Danakonung rofnaði árið 1940 í seinni heimsstyrjöldinni, þegar Ísland var hernumið af Bretum, og þann 15. maí 1941 samþykkti Alþingi kosningu ríkisstjóra. Í það embætti var Sveinn Björnsson kosinn. Sambandslögin voru einróma felld úr gildi 25. febrúar 1944 á Alþingi en þjóðaratkvæðagreiðsla var haldin um málið 20.-23. maí. Sambandslögin voru síðan formlega felld úr gildi 16. júní sama ár og síðan var lýst yfir sjálfstæði Íslands þann 17. júní 1944.
Þróun kosningaréttar
Í fyrstu kosningunum til endurreists Alþingis, árið 1844, höfðu kosningarétt karlmenn 25 ára og eldri að uppfylltum ákveðnum skilyrðum um eignir. Það voru um 5% landsmanna. Árið 1903 voru ákvæði rýmkuð um kosningarétt efnaminni manna. Kosningar til Alþingis voru leynilegar frá 1908, en fram að því höfðu þær verið opinberar. Árið 1915 fengu hluti kvenna kosningarétt og skilyrðin um eignir voru felld niður. Eignalausir verkamenn og vinnumenn til sveita, konur og karlar, fengu samt ekki kosningarétt fyrr en þau höfðu náð 40 ára aldri. Aldursmörkin færðust svo niður um eitt ár á hverju ári. Allir fengu réttinn 25 ára árið 1920. Árið 1934 var kosningaréttur lækkaður í 21 ár, aftur í 20 ár árið 1968, og að lokum í 18 ár árið 1984.
Kjördæmaskipan og deildaskipting
Árið 1874 var þingi skipt í tvær deildir, efri og neðri deild. Þingmenn voru þá 36 og í efri deild sat þriðjungur þingmanna, eða 12 þingmenn. Sex þeirra voru þjóðkjörnir en sex konungkjörnir. Allir þingmenn í neðri deild voru þjóðkjörnir. Sameiginlegir fundir þingmanna beggja deilda nefndust sameinað Alþingi.
Árið 1903 var þingmönnum fjölgað um fjóra og voru þá 40. Við stjórnarskrárbreytingarnar 1915 var konungskjör þingmanna fellt niður og tekið upp landskjör þar sem allt landið var eitt kjördæmi. Landskjörnir þingmenn voru sex, þeir voru kosnir til 12 ára og sátu í efri deild. Árið 1920 var þingmönnum fjölgað í 42 og þá var ákveðið að Alþingi kæmi saman árlega. Árið 1934 var þingmönnum aftur fjölgað, nú um 7 eða í 49. Þá var landskjör einnig fellt niður það ár. 1942 var þeim svo fjölgað í 52. Þá var landið 28 kjördæmi, 21 einmenningskjördæmi, sex tvímenningskjördæmi og Reykjavík sem fékk átta þingmenn. Auk þess voru 11 uppbótarþingmenn. Árið 1959 var landinu skipt upp í átta kjördæmi með hlutfallskosningu auk 11 uppbótarþingsæta. Þingmönnum var aftur fjölgað, nú í 60. Árið 1984 var þingmönnum fjölgað í 63 og árið 1991 voru deildirnar tvær, efri og neðri deild, sameinaðar. Kjördæmaskipan var svo breytt árið 1999 með stjórnarskrárbreytingu og kjördæmunum fækkað í sex. thumb|mótmæli gegn inngöngu í Nató árið 1949.
Völd þingsins
Völd Alþingis eiga sér stoð í fyrstu og annari grein stjórnarskrár lýðveldisins Íslands. Í fyrstu greininni segir: „Ísland er lýðveldi með þingbundinni stjórn“ og þeirri annarri er mælt fyrir um þrískiptingu ríkisvaldsins. Almennt er talið að með orðalaginu þingbundin stjórn sé átt við að á Íslandi sé þingræði eða í það minnsta „að ráðherrar skuli vera háðir Alþingi með ein­hverjum hætti, t.d. með því að standa þinginu reikningsskil gjörða sinna.“ Mælt er nánar fyrir um ráðherraábyrgð í 14. gr. stjórnarskrárinnar þar sem segir að Alþingi geti kært ráðherra fyrir embættisrekstur þeirra og dæmi landsdómur þau mál.
Þrískipting ríkisvaldsins felur það í sér að löggjafarvaldið setur lög sem framkvæmdarvaldið framkvæmir og dómsvaldið sker úr um þegar ágreiningur kemur upp. Löggjafarvaldið getur ekki leyst úr dómsmálum né heldur getur það tekið einstaka stjórnvaldsákvarðanir sem er að öllu jöfnu viðfangsefni framkvæmdarvaldsins og nefnist opinber stjórnsýsla. Að því sögðu er það þó ljóst af þingræðisreglunni og fjárstjórnarvaldi þingsins að ekki er jafnræði milli þessara handhafa ríkisvaldsins heldur er Alþingi ótvírætt valdamesta stofnunin.
Mikilvægi fjárstjórnunarvaldsins sést í 42. gr. stjórnarskrárinnar sem segir að fyrir hvert reglulega samankomið Alþingi beri að leggja fram frumvarp til fjárlaga fyrir það fjárhagsár. Þetta er eitt viðamesta verkefni Alþingis ár hvert enda eru rekstrartekjur hinna ýmsu opinberra stofnana og styrkupphæðir til einkaaðila ákveðin þar.
Þá getur forseti Íslands rofið þing samkvæmt 24. gr. stjórnarskrárinnar. Slíkt hefur aldrei gerst á lýðveldistímanum en Alþingi var rofið árið 1931 fyrir tilstuðlan Kristjáns 10. Danakonungs.
Um fundarstjórn, embætti Alþingis og feril lagasetningar er mælt fyrir um í þingskaparlögum. Sumarið 2011 var þingskaparlögum nokkuð breytt, meðal annars var fjölda fastanefnda Alþingis breytt.
Lagasetning
Lagasetning á Alþingi fylgir föstu ferli sem mælt er fyrir um í stjórnarskránni og þingskaparlögum. 38. gr. stjórnarskrárinnar mælir fyrir um að aðeins þingmenn og ráðherrar megi leggja fram lagafrumvörp eða þingsályktunartillögur. 44. gr. stjórnarskrárinnar mælir fyrir um að ekkert lagafrumvarp megi samþykkja nema að undangengnum þremur umræðum á Alþingi. Þá segir í 53. gr. stjórnarskrárinnar að Alþingi geti ekki samþykkt mál nema meira en helmingur þingmanna séu viðstaddir atkvæðagreiðslu og 67. gr. þingskaparlaga mælir fyrir um að afl atkvæða ráði úrslitum um mál og málsatriði nema annað sé skýrt tekið fram í stjórnarskránni eða þingskaparlögum.
Sem fyrr segir skiptist umfjöllun Alþingis í þrjá umræður. Þriðji kafli þingskaparlaga fjallar nánar um lagasetningu á Alþingi. Þar er mælt fyrir um að að fyrstu umræðu lokinni vísi forseti Alþingis frumvarpinu til fastanefndar Alþingis að hans vali. Þingmenn geta krafist atkvæðagreiðslu á þeim tímapunkti um það hvort ljúka beri fyrstu umræðu eða hvort vísa eigi frumvarpinu til annarar fastanefndar en þeirrar sem forseti Alþingis leggur til.
Önnur umræða fer fram í fyrsta lagi nóttu eftir að fyrstu umræðu er lokið eða útbýtingu nefndarálits. Þá eru einstaka greinar frumvarpsins ræddar og breytingartillögur ef einhverjar hafa fram komið. Þá eru greidd atkvæði um einstakar greinar frumvarpsins og einstök atriði sem þingmenn æskja eftir að kosið sé um.
Þá gengur frumvarpið til þriðju umræðu en þingmenn geta óskað eftir atkvæðagreiðslu áður því til staðfestingar. Hafi frumvarpið breyst við aðra umræðu getur þingmaður eða ráðherra óskað eftir því að nefnd taki það til umfjöllunar á ný. Þriðja og síðasta umræðan fer fram í fyrsta lagi nóttu eftir aðra umræðu. Þá eru ræddar greinar frumvarpsins og breytingartillögur við frumvarpið og einnig frumvarpið í heild. Loks eru greidd atkvæði um breytingartillögurnar ef einhverjar eru og svo frumvarpið í heild.
Embætti þingsins
Æðsta embætti þingsins er forseti Alþingis. Núverandi forseti er Steingrímur J. Sigfússon, alþingismaður Vinstri grænna. Eins og segir í kynningarbæklingi Alþingis „stjórnar [forseti] þinghaldinu, ákveður dagskrá þingfunda og hefur frumkvæði að því að semja starfsáætlun Alþingis og áætlun um fundarhöld. Forseti hefur enn fremur umsjón með starfi þingnefnda og alþjóðanefnda og fyrirspurnir til ráðherra eru háðar leyfi hans. Forseti sker úr ágreiningi um túlkun þingskapa og umræður utan dagskrár eru bundnar samþykki hans.“ Samkvæmt stjórnarskránni er forseti Alþingis einn þriggja handhafa forsetavalds.
Forsetar Alþingis eru kosnir af þinginu strax eftir þingsetningu og stýrir aldursforseti þingsins, sá þingmaður með lengstu setu á þingi fundum þangað til að forseti Alþingis hefur verið kosinn. Þingmenn eru tilnefndir til embættisins og eru þeir í framboði sem ekki hreyfa við því mótmælum. Sá þingmaður er kosinn sem hlýtur yfir helming atkvæða eða hreinan meirihluta.
Samsetning þingsins
Eins og fram hefur komið er þingræði á Íslandi. Ísland skilur sig hins vegar frá hinum Norðurlöndunum að því leyti að á Íslandi er sterk hefð fyrir öflugum meirihlutastjórnum. Frá lýðveldisstofnun árið 1944 hafa 15 vantrauststillögur verið lagðar fram af stjórnarandstöðu. Allar hafa þær verið felldar af meirihluta ríkisstjórnarinnar. Þessi hefð er svo sterk á Íslandi að rætt hefur verið um samþættingu löggjafarvalds og framkvæmdavalds af þeim sökum. Í stefnuræðu við þingsetningu árið 1997 komst Davíð Oddsson, þá forsætisráðherra svo að orði:
Kosningar til Alþingis fóru síðast fram 28. október 2017 eftir að ríkisstjórn Sjálfsstæðisflokks, Viðreisnar og Bjartrar framtíðar klofnaði þann 15. september sama ár.
Gary Becker
thumb|right|Gary Becker árið 2008. Gary Stanley Becker (fæddur 2. desember 1930; d. 3. maí 2014) var bandarískur hagfræðingur, sem kunnur er fyrir frumlega útfærslu hagfræðilegrar greiningar á ýmsum sviðum mannlífsins og hlaut hann fyrir vinnu sína Nóbelsverðlaun í hagfræði 1992. Hann var einn Chicago-hagfræðinganna svonefndu, frjálshyggjumaður og fyrrverandi forseti Mont Pèlerin-samtakanna, alþjóðlegs málfundafélags frjálslyndra fræðimanna.
Æviágrip
Gary Becker fæddist í Pottsville í Pennsylvaníu-ríki. Flutti til Brooklyn, New York, eftir að faðir hans gerðist meðeigandi í fyrirtæki. Becker hafði mikinn áhuga á íþróttum á uppvaxtarárum. Um 16 ára aldur tók Becker upp að læra stærðfræði af áhuga. Becker útskrifaðist með B.A. gráðu úr háskólanum Princeton árið 1951 og lauk doktorsprófi í hagfræði í Chicago-háskóla árið 1955. Doktorsritgerð hans, The Economics of Discrimination (1957), þótti mjög frumleg og fékk mikið umtal. Hann hóf kennslu í Chicago-háskóla beint eftir doktorsnámið. Becker kenndi síðar í Columbia-háskóla í tólf ár samhliða rannsóknarvinnu í hagfræði. Árið 1970 sneri hann aftur til Chicago til að kenna. Árið 1954 gekk Becker í hjónaband með Doria Slote og voru þau saman til andláts hennar, árið 1970. Hann eignaðist með henni tvær dætur. Árið 1980 giftist hann sagnfræðinginum Guity Nashat.
Gary Becker lést 2014, 83 ára að aldri.
Kenningar
Gary Becker er þekktur fyrir kenningarnar sínar í hagfræði, félagsfræði og lýðfræði.
Mismunun
Í doktorsritgerðinni sinni tók hann til rannsóknar mismunun (e. discrimination). Þar var helsta áherslan kynþáttamismunun. Greining hans leiddi í ljós að tilhneiging var til staðar að hafna minnihlutahópum um starf vegna fordóma. Niðurstöður hans sýndu fram á að fordómar bitni einnig á gerandanum, ekki einungis þolandanum. Þar sýndi hann fram á það að kostnaður hleypidóma verður til staðar við val á umsækjendum og hægt væri að útrýma þann kostnað með því einu að láta fordóma ekki hafa áhrif á val.
Mannauðskenningin
Mannauðskenningin nýtist einkar vel til að meta mun í launum, lífsgæðum og væntri ævilengd ólíkra hópa. Becker hefur einnig nýtt mannauðskenninguna til mats á orsökum vímuefnamisnotkunar og glæpatilhneigingar. Hann færir rök fyrir því að þó vímuefnamisnotkun virðist órökrétt þurfi ekki svo að vera og bendir hann á að í tilvikum megi færa rök fyrir misnotkun vímuefna. t.d. kann að vera, að maður, sem geti aðeins valið um það tvennt að stytta sér aldur með byssukúlu eða eiga nokkur sæluár í heróínvímu, breyti skynsamlega, þegar hann verði heróínneytandi. Er það mjög í takti við viðhorf annarra Chicago-hagfræðinga.
Heimilisframleiðsla
Um miðjan sjöunda áratug tuttugustu aldar hönnuðu Becker og stærðfræðingurinn Kelvin Lancaster hagfræðilega hugmynd af heimilisframleiðslujöfnu. Gert var ráð fyrir að neytendur innan heimilisins fengu nytjar frá keyptum vörum, t.d. ef einstaklingur kaupir hráan mat fær hann nytjar frá því borða matinn, en einungis eftir matreiðslu, sem flokkuð er sem heimilisframleiðsla. Þar bendir líkanið á að heimilisframleiðslan eykur nytjar neytandans. Becker gaf út bókina Treatise on the Family, sem var samantekt kenninga hans um heimilisframleiðslu, árið 1981. Í bókinni ítrekaði hann mikilvægi sérhæfingu í heimilisstarfi með verkaskiptingu.
Hagfræði fjölskyldunnar
Um 1970 hafði Becker eytt miklum tíma að huga að fjölskyldu sinni. Hann var búinn að takast á við fjölskyldumál, svo sem andlát konu sinnar, skilnað, giftingar o.fl. Becker byrjaði að skoða fjárfestingar sem foreldrar setja í börn sín og hlutverkaskipti innan fjölskyldunnar til lengri tíma. Becker velti einnig fyrir sér hvort að barneignir eigi að teljast til fjárfestingu eða neyslu og var það umdeilt. Hann skoðaði einnig fæðingatíðni og fjölskyldustærðir. Becker rannsakaði fjölskyldumynstrið með hefðbundnum hagfræðilegum forsendum; svo sem nytjahámörkunarhegðun, smekk og jafnvægi innan fjölskyldunnar. Einnig rannsakaði hann ákvörðunarþætti; giftingar- og skilnaðar, fjölskyldustærðar og tíma sem fjárfest er í börn af höndum foreldra.
Flagðið í fjölskyldunni (e. the rotten kid theorem)
Ein af kenningum Becker sem fékk mesta umfjöllun var kölluð flagðið í fjölskyldunni. Hún gefur í skyn að börn sem fæðast í fjölskyldum sem reknar eru af fórnfúsum, auðugum framfærendum hafi hvata til þess að hámarka auð fjölskyldunnar umfram auð sinn, jafnvel þó einstaklingurinn sé fullkomlega eiginhagsmunasamur. Kenningin byggir á því að hvatinn um framtíðargróða leiði til hegðunarbjögunar í eigingjörnum einstaklingum. Þar má nefna dæmi um að börn efnamanna skyldu því huga að velferð foreldra sinna einungis vegna þess að þau óttist að vera tekin úr erfðaskrá foreldranna.
Kenningin telst vægast sagt umdeild og eru margar deilur um ágæti hennar. Helstu rök sem beitt hafa verið á móti kenningunni eru þær að kenningin tekur ekki tillit til nytjar af frítíma, hún gerir ekki ráð fyrir að einstaklingur hafi huglægan afskriftastuðul, né gerir hún ráð fyrir að einstaklingar fái nytjar úr nokkru öðru en fjármagni.
Blindsker
Blindsker getur átt við:
Abu Daoud
Abu Daoud (öðru nafni Mohammed Oudeh) var einn af skipuleggjendum blóðbaðsins í München árið 1972 þar sem 17 manns lágu í valnum, þ.á m. 11 ísraelskir íþróttamenn. Hann er nú búsettur í Jórdaníu. Hann hefur lýst yfir vilja sínum til að snúa aftur til Palestínu sjálfsstjórnarsvæðanna en vegna handtökuskipunar sem þýsk stjórnvöld gáfu út á hendur honum, er ólíklegt að hann eigi afturkvæmt þangað.
1. FC Magdeburg
1. FC Magdeburg, er þýskt knattspyrnufélag staðsett í Magdeburg. Félagið er frekar ungt, stofnað 1965. Magdenburg spilaði í Austur-Þýsku deildinni, fyrir sameiningu Þýskalands. Það sigraði Austur-Þýsku Úrvalsdeildina (DDR Oberliga) þrisvar og Austur-Þýsku Bikarkeppnina (FDGB Pokal) sjö sinnum, það var einnig eina félag Austur-Þýskalands sem tókst að sigra Evrópukeppni bikarhafa, árið 1974, eftir frækinn sigur á AC Milan í úrslitaleik 2-0. Eftir sameiningu Þýskalands hefur gengið erfiðlega hjá félaginu og í dag spila þeir í 3. Liga. Árið 1978 sigraði það Val í evrópukeppni félagsliða.
thumb|200px|Leikmenn 1. FC Magdenburg fagna sjöunda titlinum í Astur-Þýsku bikarkeppninni árið 1983.
Þekktir leikmenn
thumb|350px|right|Evrókpukeppni félagsliða, seinni leikur Bayern München og Magdenburg 6. nóvember árið 1974
Querétaro (fylki)
thumb|Kort. Querétaro er fylki í mið-Mexíkó. Íbúar eru um 2,4 milljónir (2020) og er flatarmál 11.700 ferkílómetrar. Höfuðborgin er Querétaro.
Rosslare
thumb|right|Rosslare Rosslare er strandbær í Wexford-sýslu á Írlandi.
Goðafoss
Goðafoss getur átt við:
Kal
thumb|Kalnar hendur Kal eru frostskemmdir eða sár af völdum ofkælingar. Frostskemmdir á túnum eða engjum sem og trjágróðri kallast einnig kal.
SFR - stéttarfélag í almannaþjónustu
SFR - stéttarfélag í almannaþjónustu var stéttarfélag sem nær yfir allt Ísland. Yfirlýst hlutverk þess er að vaka yfir velferð félagsmanna og stuðla að auknum lífsgæðum þeirra. Helstu verkefni félagsins eru á sviði kjara- og réttindamála, auk orlofs- og fræðslumála. SFR var stofnað 17. nóvember 1939 og var fullt nafn þess Starfsmannafélag ríkisstofnana til ársins 2004. Félagar voru síðast um 7000 og var félagið fjölmennasta aðildarfélag Bandalags starfsmanna ríkis og bæja. Árni Stefán Jónsson var formaður félagsins og Védís Guðjónsdóttir var varaformaður. Skrifstofa SFR var til húsa á Grettisgötu 89. Árið 2019 sameinaðist SFR Starfsmannafélagi Reykjavíkur og úr varð Sameyki.
Skipulag
Skipulagslega var aðild tvenns konar, og skiptist félagið að því leyti í tvo hluta, almennan og opinberan.
Í opinberum hluta félagsins eru starfsmenn ríkisins:
Í almennum hluta félagsins var starfsfólk fyrirtækja, sem áður voru ríkisstofnanir eða sjálfseignarstofnanir sem störfuðu í þágu almennings samkvæmt lögum.
Aðalfundur
Aðalfundur var haldinn árlega, fyrir lok marsmánaðar, og kýs stjórnir orlofssjóðs, vinnudeilusjóðs, starfsmenntunarsjóðs og styrktar- og sjúkrasjóðs. Formaður félagsins og stjórn er kosinn til tveggja ára og ekki á aðalfundi heldur í allsherjaratkvæðagreiðslu.
left|thumb
Trúnaðarmenn
Á hverjum vinnustað þar sem fimm eða fleiri félagar í SFR starfa, kusu þeir sér trúnaðarmann. SFR hafði um 250 trúnaðarmenn á sínum vegum. Trúnaðarmaður er fulltrúi stéttarfélagsins á vinnustaðnum. Það er í hans verkahring að gæta þess að kjarasamningar séu haldnir og að réttur starfsmanna sé virtur. Ef upp koma deilur um eitthvað sem snertir kjarasamninga, þá geta starfsmenn eða vinnuveitendur óskað eftir því að trúnaðarmaður aðstoði við lausn málsins. Trúnaðarmannakerfi félagsins hefur verið burðarás í starfsemi þess frá upphafi. Skipuleg trúnaðarmannafræðsla hófst á vegum SFR 1971. Árið 1998 tóku SFR og Starfsmannafélag Reykjavíkurborgar upp samstarf um menntun trúnaðarmanna. Auk þess sækja trúnaðarmenn námskeið á vegum BSRB og Félagsmálaskóla alþýðu um sitthvað sem þykir skipta máli að trúnaðarmenn hafi á valdi sínu.
Trúnaðarmannaráð
right|thumb|Frá fundi launamálaráðs SFR sumarið 2004. Allir trúnaðarmenn félagsins, auk stjórnar, mynda saman trúnaðarmannaráð. Það styður stjórn félagsins og leysir úr málum sem ekki þarf að leggja fyrir félagsfund. Trúnaðarmannaráð kemur mánaðarlega saman yfir vetrarmánuðina. Trúnaðarmannaráð kýs 15 menn í félagsráð, sem auk þeirra er skipað stjórn félagsins og formönnum fagfélaga. Auk þess kýs trúnaðarmannaráð samninganefndir fyrir gerð kjarasamninga.
Saga
Í kreppunni og síðari heimsstyrjöldinni var stéttabaráttan hörð og mörg stéttarfélög voru stofnuð á þeim árum. Vorið 1939 var gengi krónunnar fellt og kjör almennings urðu krappari. Um haustið hófst stríðið, og því fylgdi mikill skortur á öllum innfluttum vörum. Stór hópur ríkisstarfsmanna afréð að þeim væri best að stofna með sér samtök til að gæta hagsmuna sinna.
Stofnun
Stofnfundur SFR var í Alþýðuhúsinu þann 17. nóvember 1939 og voru stofnfélagar 142 talsins. Allt frá stofnun skilgreindi félagið starfssvæði sitt sem landið allt. Þó voru flestir félagarnir karlar á höfuðborgarsvæðinu, sem einkum unnu skrifstofustörf á rúmlega 20 ríkisstofnunum. Guðjón B. Baldvinsson, starfsmaður Tryggingastofnunar ríkisins, var kjörinn fyrsti formaður félagsins og gegndi því starfi til 1959. Þann 14. febrúar 1942 var SFR eitt af stofnfélögum BSRB.
Árið 1943 var Lífeyrissjóður starfsmanna ríkisins stofnaður. Þótti það mikill sigur fyrir ríkisstarfsmenn, en þetta var um aldarfjórðungi áður en almennir lífeyrissjóðir komu til sögunnar. Annar mikilsverður sigur var þegar Lög um réttindi og skyldur opinberra starfsmanna voru sett árið 1954.
Ör vöxtur á 7. áratugnum
Fram yfir 1960 bjuggu langflestir félaganna í Reykjavík og nágrenni og voru langflestir karlkyns. Félagið var fámennt, en er fram á sjöunda áratuginn kom óx það hratt, og 1965 varð það fjölmennasta aðildarfélag BSRB. Um svipað leyti hækkaði hlutfall kvenna í því. Það sem mest munaði um var mikill vöxtur samfélagsþjónustu á vegum hins opinbera á þessum árum, og að ríkið viðurkenndi, árið 1962, að félög ríkisstarfsmanna hefðu samningsrétt eins og önnur samtök vinnandi fólks, en fram að því höfðu kjör ríkisstarfsmanna verið ákveðin með lögum.
Ríkisstarfsmönnum fjölgaði ört á þessum árum, og þar með félögum í BSRB. Félögum í SFR fjölgaði úr um 650 árið 1960 í um 1100 árið 1966, og voru orðnir um 1450 árið 1969. Sem fyrr bjuggu langflestir félagsmanna á höfuðborgarsvæðinu. BSRB hélt sitt fyrsta trúnaðarmannanámskeið 1967, í Borgarnesi.
Frekari vöxtur
Árið 1973 voru sett ný lög um kjarasamninga, sem bættu stöðu stéttarfélaganna til muna. Einnig varð sú breyting á, að allir sem fengu borguð laun samkvæmt kjarasamningum stéttarfélaganna urðu skyldugir til þess að greiða þeim félagsgjöld. Þar með kusu margir að ganga í þau, sem ekki höfðu verið fullgildir félagar áður, og jókst þá fjöldinn enn. Árið 1972 voru félagar orðnir um 1700, en 1976 hafði þeim fjölgað í um 3200. Konur voru yfirgnæfandi meirihluti hinna nýju félaga, og komust í meirihluta innan félagsins.
Árið 1976 fékk BSRB verkfallsrétt um gerð aðalkjarasamnings og stofnaði vinnudeilusjóð 1979. Í ársbyrjun 1987 gengu svo lög í gildi, sem veittu aðildarfélögunum verkfallsrétt og samningsrétt, og þann 4. apríl sama ár gerði SFR sinn fyrsta heildarkjarasamning. 1992 var vinnudeilusjóður SFR svo stofnaður.
Kynjahlutföll
Á 8. og 9. áratugnum fjölgaði ríkisstarfsmönnum ört. Fjölgunin varð mikil í störfum þar sem konur voru margar, ekki síst í heilbrigðiskerfinu. Frá 1965 til 1990 fjölgaði ríkisstarfsmönnum úr um 11% í um 20% af vinnandi fólki í landinu, og á sama tíma jókst atvinnuþátttaka kvenna úr nálægt 20% og hátt upp undir 70%. Þetta tvennt hafði í för með sér mikla fjölgun kvenna í SFR. Þær voru um fjórðungur félaga árið 1959 en hlutfallið var komið upp í 70% árið 1989.
Kjarasamningar
SFR gerði kjarasamninga fyrir félagsmenn sína við fjármálaráðherra (fyrir hönd ríkissjóðs), Reykjavíkurborg, sjálfseignarstofnanir og fleiri. Kjarasamningar SFR eru tvíþættir: Þess var áður getið, að trúnaðarmenn fylgjast með því að kjarasamningar séu haldnir á vinnustöðum. Fyrir utan dagleg störf þeirra, starfa samstarfsnefndir SFR og vinnustaða, skipaðar allt að þrem fulltrúum frá hvorum tveggju, að öllu jöfnu með viðkomandi trúnaðarmanni þar á meðal. Nefndir þessar fást meðal annars við forsendur starfaflokkunar, röðun einstakra starfa í launaflokka, og koma á sáttum í ágreiningsmálum sem tengjast samningnunum.
Önnur þjónusta félagsins við félagsmenn
right|thumb|Orlofshús SFR í [[Vaðnesi.]]
Orlofshús
Fyrsta orlofshús SFR var tekið í notkun í Munaðarnesi árið 1971. Félagið á nú um 40 orlofshús víðsvegar um landið, sem félagsmönnum standa til boða: Í Munaðarnesi, Stóruskógum og Húsafelli í Borgarfirði, í Vaðnesi í Grímsnesi, Eiðum á Héraði, Arnarstapa og í Kjarnabyggð. Auk þess á félagið íbúðir í Reykjavík og á Akureyri.
Fræðslu- og útgáfumál
SFR bauð félagsmönnum upp á ýmis tómstundanámskeið á áttunda áratugnum. Áherslan hefur heldur færst til, og er nú að miklu leyti á símenntun félagsmanna, gagnkvæmt hagsmunamál launafólks og atvinnurekenda. Starfsmenntunarsjóður BSRB tók til starfa 1982 og SFR stofnaði sinn eigin starfsmenntunarsjóð árið 1994. Félagsmenn geta sótt um styrki í báða þessa sjóði á sínum eigin forsendum. Auk þess var Þróunar- og símenntunarsjóður stofnaður 1997, og hann styrkir námskeiðahald á vegum vinnustaða og SFR. Árið 2001 var Vefskóli SFR stofnaður, og einnig fræðslusetrið Starfsmennt.
SFR hélt úti vefsíðu og gefur út Blað stéttarfélaganna í samstarfi við Starfsmannafélag Reykjavíkurborgar.
Fagfélög
Innan SFR störfuðu nokkur fagfélög. Það eru: Fangavarðafélag Íslands, Félag áfengisráðgjafa, Félag íslenskra félagsliða, Félag íslenskra læknaritara, Félag heilbrigðisritara og Félag ráðgjafa og stuðningsfulltrúa.
Lífeyrismál
SFR á aðild að Lífeyrissjóði starfsmanna ríkisins, sem aðili að BSRB.
Innan félagsins starfaði deild lífeyrisþega, sem stofnuð var árið 1976. Meðlimir hennar voru um það bil einn sjöundi félagsmanna, eða um 800 (árið 2004). Formaður lífeyrisþegadeildar er Kristrún B. Jónsdóttir, og með henni sitja í stjórn þau Bjarndís R. Júlíusdóttir ritari, Emil L. Guðmundsson, Guðrún María Hjálmsdóttir, Haukur Ársælsson, Jan Agnar Ingimarsson og María B. Gunnarsdóttir.
Styrktar- og sjúkrasjóður
SFR rak styrktar- og sjúkrasjóð síðan 1999. Atvinnurekendur greiddu fast framlag í hann síðan árið 2000. Úr honum gátu félagsmenn fengið úthlutað styrkjum ef þeir verða fyrir heilsutjóni.
Mulhacén
thumb|Mulhacén. Mulhacén er hæsta fjall meginlands Spánar, 3479 metrar. Það er staðsett í Sierra Nevada í Andalúsíu. Fjallið er nefnt eftir síðasta múslimsaleiðtoga Granada á 15. öld, Abu l-Hasan Ali, þekktur sem Muley Hacén á spænsku.
Keltametall
Keltametall er tónlistarstefna sem er undirstefna þungarokks sem kom fram á Írlandi á tíunda áratug tuttugustu aldar. Líkt og nafnið gefur til kynna er um að ræða bræðing af þungarokki og keltneskum þjóðlagaáhrifum. Írsku hljómsveitirnar Cruachan, Primordial og Waylander voru brautryðjendur keltametals en tónlistarstefnan hefur síðar náð fylgi utan Írlands.
Folkmetal
Garðabær
Garðabær er sveitarfélag á höfuðborgarsvæðinu á milli Kópavogs og Hafnarfjarðar. Íbúar eru tæplega 19.000 (mars 2023).
Garðahreppur varð til árið 1878, ásamt Bessastaðahreppi, þegar Álftaneshreppi var skipt í tvo hluta. Var hann kenndur við kirkjustaðinn Garða á Álftanesi. Hafnarfjörður var innan hreppsins fyrstu þrjá áratugina, en var skilinn frá honum þegar hann fékk kaupstaðarréttindi 1. júní 1908. Sjálfur fékk Garðahreppur kaupstaðarréttindi 1. janúar 1976 og nefndist eftir það Garðabær.
Samhliða þjóðaratkvæðagreiðslu um tillögur stjórnlagaráðs þann 20. október 2012, fór fram íbúakosning í Garðabæ og sveitarfélaginu Álftanesi og var sameining þeirra í eitt sveitarfélag samþykkt. Hið nýja sveitarfélag heitir Garðabær. Sameiningin tók gildi um áramótin 2012/2013.
Náttúra
Í suðurhluta sveitarfélagsins er náttúrusvæði sem nær að Húsfelli, Vífilstaðahlíð í Heiðmörk og er Búrfellsgjá, gömul eldstöð, innan þess.
Vötnin Vífilsstaðavatn og Urriðavatn eru nálægt byggðinni í Garðabæ. Gálgahraun og Garðahraun, bæði hluti af Búrfellshrauni og Maríuhellar eru meðal friðlýstra svæði.
Reykjanesfólkvangur og Bláfjallafólkvangur eru að hluta innan Garðabæjar.
Á Bessastaðanesi er ríkulegt fuglalíf eins og á strönd Álftaness.
Stjórnmál
Sjálfstæðisflokkurinn hefur í áratugi verið með völd í bæjarfélaginu. Almar Guðmundsson er núverandi bæjarstjóri Garðabæjar.
Íþróttir
Ungmennafélagið Stjarnan er með lið í knattspyrnu, handbolta, fimleikum og fleiri íþróttum. Álftanes er með körfuboltalið sem komst í efstu deild árið 2023.
Verslun
Stórverslanirnar IKEA og Costco eru með aðsetur í verslunarkjarnanum Kauptún í Garðabæ. Annar verslunarkjarni er Garðatorg sem er meira miðsvæðis.
SimCity
SimCity er sandkassatölvuleikur þar sem spilari býr til borg. Leikurinn gengur í grunninn út á að skipuleggja, byggja og reka borgina. Leikurinn kom fyrst út árið 1989 og var hannaður af Will Wright. Komið hefur út röð leikja sem byggjast á SimCity hönnun. Frumkóði SimCity var gefinn út með GNU höfundarleyfi þann 10. janúar 2008 undir nafninu Micropolis. Hægt er að spila leikinn á Windows, MAC og Playstation.
Fatah
Fatah (arabíska: فتح); er tekið úr upphafsstöfum arabísku orðanna Harakat al-Tahrir al-Watani al-Filastini, er stærsta hreyfingin innan palestínsku regnhlífarsamtakanna PLO, eða Frelsishreyfingar Palestínumanna.
Vímara Peres
thumb|Stytta af Vimara Peres í Porto Vímara Peres (um 820 — 873) var kristinn stríðsherra á vesturströnd Íberíuskagans. Hann var lénsmaður Léon konungs sem sendi hann til að endurheimta lönd frá márum á vesturströnd Galíseu á milli ánna Minho og Douro. Meðal þess landssvæðis sem hann náði var borgin Portus Cale, síðar nefnd Porto og sem landið Portúgal dregur nafn sitt af. Auk Portó náði Peres borginni Vimaranis úr höndum mára en sú borg er í dag nefnd Guimarães og álíta Portúgalar að vagga siðmenningar þeirra liggi þar.
Einfrumungur
Einfrumungur er lífvera sem samanstendur af aðeins einni heilkjarna frumu allan lífsferilinn. Ekki eru þó allir einfrumungar skyldari innbyrðis en við aðrar lífverur, heldur er heitið einfrumungar notað sem safnheiti ýmissa oft fjarskyldra tegundahópa. Þó eru bakteríur, fornbakteríur og sveppir ekki talin.
til einfrumunga.
Nokkrar tegundir einfrumunga mynda sambýli þar sem margir þeirra lifa saman án þess þó að mynda sérhæfða frumuvefi eða frumulíffæri. Flestir fjölfrumungar mynda kynfrumur og lifa því hluta æviskeiðsins sem einfrumungar.
Sérókar
thumb|right|Myndir af nokkrum sérókum. Sérókar (enska: Cherokee) eru ein af frumbyggjaþjóðum Norður-Ameríku sem byggðu austur- og suðausturhluta Bandaríkjanna þar til þeir voru neyddir til að flytjast á slétturnar við Ozark-fjöll á 19. öld. Fyrir þann tíma bjuggu Sérókarnir aðallega í suðvesturhluta Norður-Karólínu, suðausturhluta Tennessee, vesturhluta Suður-Karólínu og norðausturhluta Georgíu. Í dag viðurkennir stjórn Bandaríkjanna þrjá ættbálka Séróka: Austurflokk Sérókaindíána í Norður-Karólínu, hinn Sameinaða Keetowah-flokk Sérókaindíána í Oklahoma og Sérókaþjóðina í Oklahoma.
Á 19. öld töldu evrópskir landnemar í Bandaríkjunum Sérókana í suðvesturhluta landsins meðal „hinna fimm siðmenntuðu ættbálka“ amerískra frumbyggja. Ástæðan var að Sérókarnir voru landbúnaðarþjóð og bjuggu í þorpum þar sem þeir höfðu tileinkað sér suma siði og tæknibúnað landnemanna. Sérókarnir voru meðal fyrstu þjóðflokkanna fyrir utan Evrópumenn sem urðu bandarískir ríkisborgarar. Í sáttmála sem Bandaríkjastjórn gerði við séróka árið 1817 var tekið fram að Sérókar mættu sækja um ríkisborgararétt.
Sérókaþjóðin telur til sín um 360.000 manns og er næststærsti viðurkenndi frumbyggjaættbálkurinn í Bandaríkjunum á eftir Navahóum. Í bandarískum manntölum eru um 819.000 manns sem segjast rekja ættir sínar til séróka.
Saga
Tungumál Séróka er hluti af tungumálafjölskyldu Írókesa. Samkvæmt munnmælasögum séróka fluttist þjóðflokkurinn suður á bóginn frá svæðinu í kringum vötnin miklu á fornöld. Samkvæmt öðrum munnmælaheimildum komu Sérókar frá suðausturhluta Bandaríkjanna en engar fornleifarannsóknir styðja þá kenningu.
Frá 1736 til 1743 bjó Þjóðverjinn Christian Gottlieb Priber með sérókum og reyndi sem „forsætisráðherra“ þeirra að skipuleggja andspyrnu innfæddra gegn enskum landnemum.
Á tíma bandaríska frelsisstríðsins leiddu ítrekuð samningsbrot evrópsku landnemanna gagnvart Sérókum til þess að sumir þeirra sögðu sig úr þjóðabandalagi Séróka. Þessir andófsmenn voru kallaðir Chickamauga-Sérókar og lutu stjórn höfðingjans Dragging Canoe. Þeir gengu í lið með Shawnee-indíánum og gerðu árásir á landnemabyggðir með stuðningi Breta.
19. öld
Ein mikilvægasta persóna í sögu Séróka var John Ross, öðru nafni Koowescoowe. Faðir hans var Skoti sem hafði flust til Bandaríkjanna fyrir frelsisstríðið. Móðir hans, sem einnig var dóttir skosks innflytjanda, var komin af Sérókum í aðra ætt móður sinnar. John Ross hóf embættisferil sinn árið 1809 og tók þátt í opinberri stofnun Sérókaþjóðarinnar samkvæmt bandarískum alríkislögum árið 1820. John Ross var útnefndur höfðingi Sérókaþjóðarinnar árið 1828 og gegndi þeirri stöðu til dauðadags árið 1866.
Á fjórða áratugi 19. aldar voru Sérókar neyddir til þess að flytjast frá heimalandi forfeðra sinna í Georgíu og Norður- og Suður-Karólínu til verndarsvæða í Oklahoma, aðallega vegna þess að gull hafði fundist nærri Dahlonega, sem var innan yfirráðasvæðis Séróka. Stærstu nauðungarflutningarnir á sérókum fóru fram árið 1839 og voru kallaðir táraslóðin (enska: Trail of Tears). Í flutningunum voru um 16.543 Sérókar hraktir frá heimkynnum sínum í Georgíu, Suður-Karólínu, Norður-Karólínu, Tennessee, Texas og Alabama og neyddir til að fara fótgangandi til verndarlanda í Oklahoma. Um 2.000–8.000 af Sérókunum létust á leiðinni. <ref name="books.google.com">  Bandaríkjastjórn réttlætti nauðungarflutningana með samningi sem stjórn Andrews Jackson hafði gert við fulltrúa Séróka í New Echota árið 1835, en í þeim samningi féllust fulltrúar Sérókanna formlega á að láta af hendi landsvæði í suðvesturhluta álfunnar og flytjast á verndarsvæðin. Umboð þessara fulltrúa til að semja í nafni allra Séróka var þó mjög vafasamt og hvorki John Ross né aðrir opinberir leiðtogar hinnar lagalega viðurkenndu Sérókaþjóðar áttu neina aðild að samningaviðræðunum.
Fyrir þrælastríðið höfðu Sérókar, líkt og fleiri frumbyggjaþjóðir í suðurhluta Bandaríkjanna, átt þræla. Þrælar þeirra voru frelsaðir í lok stríðsins, en margir þeirra bjuggu áfram með þjóðflokkunum sem þeir höfðu tilheyrt og sumir þeirra giftust frumbyggjum eftir að hafa hlotið frelsi sitt.
20. og 21. öld
Í Oklahoma voru Sérókar sviptir rétti til að kjósa eigin höfðingja árið 1907, þegar Oklahoma var viðurkennt sem fylki. Þaðan af útnefndu forsetar Bandaríkjanna stjórnendur Sérókaþjóðarinnar allt fram til ársins 1970, en þá fengu Sérókar aftur rétt til að kjósa eigin ríkisstjórn með þingsályktun sem Richard Nixon Bandaríkjaforseti skrifaði undir. Fyrsti höfðinginn sem Sérókar í Oklahoma-fylki kusu sér var W. W. Keeler, sem var jafnframt formaður olíufélagsins Phillips Petroleum. Eftirmenn hans sem höfðingjar Sérókaþjóðarinnar hafa verið Ross Swimmer, Wilma Mankiller, Joe Byrd, Chad Smith og núverandi höfðinginn Bill John Baker.
Þann 14. júní árið 2004 kaus stjórn Sérókaþjóðarinnar að skilgreina hjónaband opinberlega sem samband milli karls og konu og útilokuðu þannig lögleiðingu hjónabands samkynhneigðra. Chad Smith höfðingi sagði að þessi ákvörðun hefði fyrst og fremst verið tekin til að samræma lög Sérókaþjóðarinnar og þáverandi lög Oklahoma-fylkis.
Í mars árið 2007 kusu Sérókar með 77 prósenta meirihluta að útiloka afkomendur svartra þræla sem meðlimi Sérókaþjóðarinnar. Héraðsdómstóll séróka ógilti þessa ákvörðun árið 2011.
Schengen
Schengen er vínræktunarþorp í suðaustur Lúxemborg nærri landamærum Þýskalands, Frakklands og Lúxemborgar. Árið 2004 bjuggu þar 425 manns.
Þorpið komst í heimsfréttirnar 14. júní 1985 þegar Schengen-sáttmálinn var undirritaður á skipinu Princesse Marie-Astrid á ánni Mósel við Schengen.
Ýsa
Ýsa (fræðiheiti: Melanogrammus æglefinus) er fiskur sem er algengur á grunnsævi á norðurhveli jarðar. Hún lifir á 10-200 metra dýpi og er útbreidd í Norður-Atlantshafi. Hún er náskyld þorski og verður allt að metri að lengd og 20 kíló að þyngd. Hún er blágrá að lit, með svarta rönd eftir síðunni og skeggþráð á neðri góm. Fæða ýsu er fjölbreytileg, hún étur ýmis botndýr s.s. skelja r, snigla og marflær og smáfiska eins og sandsíli, loðnu og spærling.
Ýsan er eftirsóttur matfiskur.
Fishguard
thumb|right|Fishguard Fishguard (velska: Abergwaun) er strandbær í Pembrokeskíri í suðvesturhluta Wales. Íbúar voru 3.419 árið 2011. Þaðan gengur ferja til Rosslare á Írlandi.
Ýsa
Heimkynni
Ýsan finnst allt í kringum Ísland. Hún er mun algengari við sunnan- og vestanvert landið en í kalda sjónum norðanlands og austan. Oft er mikið um ýsu við Ingólfshöfða, Dyrhólaey og Vestmannaeyjar auk Faxaflóa, í Breiðafirði og við Ísafjarðardjúp. Ýsan er grunnsævis- og botnfiskur sem lifir á 10-200 metra dýpi og stundum dýpra á leir- og sandbotni.
Fæða
Ýsuseiðin éta einkum ýmis smákrabbadýr eins og ljósátu, rauðátu. Fullorðin ýsa étur frekar ýmis konar fiskmeti, mest loðnu, en fæða hennar er mjög margvísleg. Hún étur botndýr eins og krabba og lindýr, einnig smáfiska eins og sandsíli, smásíld og spærling étur, sem og rækju, fiskseiði, síldarhrogn og fleira. Mörg rándýr leggjast á ýsuna. Þar má nefna háf, þorsk, löngu, lúðu og fleiri stóra fiska. Selir og smáhveli láta hana ekki heldur í friði.
Vöxtur og lífssaga
Hrygningin stendur yfir í rúma tvo mánuði eða frá apríl til maíloka. Fjöldi eggja er frá þúsund og upp í milljón, fer allt eftir stærð hrygnunnar. Eggin eru sviflæg, vatnstær og um 1,5 mm í þvermál. Klak tekur um 12-14 daga og er lirfan um 4,5 mm við klakið. Ýsuseiðin leita til botns 2-3 mánaða gömul og eru þau þá 4-5 cm löng. Bæði eggin og lirfurnar berast með straumum vestur og norður með landinu, og jafnvel stundum austurfyrir.
Fyrstu æviár sín vex ýsan tiltölulega hratt. Hún getur verið orðin um 20 cm þegar hún er eins árs og á öðru aldursári rúmlega 30 cm. Yfirleitt er hún veidd á milli 50-65 cm löng, en stærsta ýsan sem hefur verið veidd við Ísland reyndist 112 cm. Lengd ýsu eftir aldri er nokkuð mismunandi eftir því hvort hún elur aldur sinn í hlýja sjónum sunnanlands eða þeim kalda norðanlands. Einnig verða ýsur í hlýja sjónum fyrr kynþroska en þær í kalda sjónum. Yfirleitt verður hún kynþroska 3-4 ára gömul. Ýsan getur orðið a.m.k. 15 ára gömul, og er hámarksþyngd hennar talin vera um 14 kg. Ýsan er flokkuð eftir stærð og kölluð eftir því, smáýsa kallast sú ýsa sem er á bilinu 25-45 cm, miðlungs – eða kurlýsa er 45-60 cm stór og stórýsa er stærri en 60 cm. Ýsur lengri en 80 cm eru samt sem áður sjaldséðar.
Ýsuveiðar við Ísland
Ýsan er að langmestu leyti veidd í botnvörpu og á línu. Ýsuafli íslenskra skipa á Íslandsmiðum var um 109 þúsund tonn árið 2007. Ýsa veiðist allt árið en þó mest á hrygningartíma eða í apríl og maí. Ýsa er vinsælasti matfiskur á Íslandi og er árleg ýsuneysla innanlands um 5.000 tonn eða um 5% af heildarafla.
Ýsuafli á Íslandsmiðum 1945-2007
1945 	18.992 1946 	19.302 1947 	20.892 1948 	28.130 1949 	30.764 1950 	28.385 1951 	22.164 1952 	15.116 1953 	14.895 1954 	21.258 1955 	21.652 1956 	25.889 1957 	31.194 1958 	28.636 1959 	27.670 1960 	46.411 1961 	55.070 1962 	54.276 1963 	51.606 1964 	56.689 1965 	53.560 1966 	36.204 1967 	38.072 1968 	34.024 1969 	35.036 1970 	31.928 1971 	32.393 1972 	29.250 1973 	34.586 1974 	34.401 1975 	36.658 1976 	34.871 1977 	35.428 1978 	40.552 1979 	52.152 1980 	47.915 1981 	61.033 1982 	67.038 1983 	63.889 1984 	47.216 1985 	49.553 1986 	47.317 1987 	39.479 1988 	53.087 1989 	61.799 1990 	66.030 1991 	53.538 1992 	46.139 1993 	47.006 1994 	58.430 1995 	60.125 1996 	56.223 1997 	43.256 1998 	40.712 1999 	44.729 2000 	41.698 2001 	39.825 2002 	49.951 2003 	60.330 2004 	84.563 2005 	96.580 2006 	96.591 2007 	109.313 2008   58.593 2009    31.489 2010    24.183 2011    11.398
Hreppsnefndarkosningar á Seltjarnarnesi
Seltjarnarnes valdi sína fyrstu hreppsnefnd árið 1875 og fékk kaupstaðarréttindi 29. mars 1974.
1946
Sveitarstjórnarkosningarnar 1946 fóru fram 7. júlí. Framfarafélagið Kópavogur bauð fram lista með mönnum úr öllum stjórnmálaflokkum með það að markmiði að ná meirihluta til að þrýsta á frekari framfarir í Kópavogi og höfðu fyrir kosningarnar sent kjósendum bréf þar að lútandi. Sameinaðir Kópavogsbúar unnu kosninguna með 4 atkvæða mun gegn A-lista þar sem fyrrum hreppsnefndarmenn skipuðu efstu sætin. Guðmundur Gestsson var skipaður oddviti en Finnbogi Rútur Valdimarsson gegndi störfum oddvita á meðan Guðmundur dvaldi erlendis. Sigurjón Jónsson vék sæti sínu skömmu eftir kosningar, hugsanlega vegna mikilla útstrikana af A-listanum og tók Kjartan Einarsson við sæti hans.
Ákveðið var svo að skipta hreppnum upp og kljúfa Kópavog úr honum enda sé hreppurinn í tveim ólíkum og ótengdum hlutum, og Kópavogur nú nær jafnfjölmennur og Sauðárkrókur sem hafði þá nýverið fengið kaupstaðarréttindi. Skiptingin fór fram um áramótin 1947-48, og héldu Kópavogsbúar eigin hreppsnefndarkosningu.
1948
Kosið var 29. janúar 1948. B-listinn vann kosningarnar.
1950
Sveitarstjórnarkosningarnar 1950 fóru fram 29. janúar. Sjálfstæðismenn náðu meirihluta.
1954
Sveitarstjórnarkosningarnar 1954 fóru fram 31. janúar. Sjálfstæðismenn héldu meirihluta.
1958
Sveitarstjórnarkosningarnar 1958 fóru fram 25. janúar en aðeins einn listi kom fram í hreppnum, skipaður frambjóðendum úr flestum flokkum, og var því sjálfkjörið.
1962
Sveitarstjórnarkosningarnar 1960 fóru fram 27. maí. Sjálfstæðisflokkurinn náði hreinum meirihluta.
1970
Sveitarstjórnarkosningarnar 1970 fóru fram 31. maí. Sjálfstæðisflokkurinn hélt meirihluta gegn sameiginlegu framboði hinna flokkanna.
Seltjarnarnes fékk kaupstaðarréttindi 29. mars 1974, því voru næstu kosningar bæjarstjórnarkosningar.
Unnur Jökulsdóttir
Unnur Þóra Jökulsdóttir (f. 1955 í Reykjavík) er íslenskur rithöfundur, sem er meðal annars þekkt fyrir bækur sínar og Þorbjörns Magnússonar um siglingar á skútunni Kríu yfir Atlantshafið og Kyrrahafið. Unnur hlaut Hin íslensku bókmenntaverðlaun og Fjöruverðlaunin fyrir bókina Undur Mývatns sem kom út árið 2017.
Hildur Guðnadóttir
Ferill
1997 stofnaði Hildur ásamt vinum sínum úr Hafnarfirði sveitina Woofer sem tók þátt í Músíktilraunum það sama ár. Woofer komust í úrslit en náðu ekki verðlaunasæti þrátt fyrir að vekja athygli. Í kjölfarið kom út þriggja laga smáskífan Táfýla. Haustið 1997 kom svo út eina stóra plata sveitarinnar sem bar sama nafn og hljómsveitin, Woofer.
Hildur stofnaði árið 2001 hljómsveitina Rúnk ásamt Svavari Pétri Eysteinssyni (Prins Póló), Benedikt Hermanni Hermannssyni (Benni Hemm Hemm), Birni Kristjánssyni (Borko) og Ólafi Birni Ólafssyni. Þá um jólin gaf sveitin út jólaplötuna Jólin eru og ári síðar plötuna Gengi Dahls sem naut talsverðra vinsælda. Sveitin kom að stofnun tónlistarhátíðarinnar Innipúkinn.
Árið 2006 gaf Hildur út sólóplötu undir titlinum Lost in Hildurness, sem var síðar endurútgefin með titlinum Mount A. Á plötunni spilaði Hildur sjálf á öll hljóðfærin og stjórnaði hljóðupptökunum. Platan var tekin upp í New York-borg og á Hólum í Hjaltadal. Árið 2009 gaf hún út aðra sólóplötu sína, Without Sinking, hjá bresku tónlistarútgáfunni Touch Music.