cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fornleifarannsóknir í Papey
Rannsóknir Kristjáns Eldjárns
Hann rannsakaði marga staði á eyjunni, til að mynda Írskuhóla, Papa- og Goðatættur, forna garða og garðlög og tvö hús við Áttahringsvog. Eins og sjá má af þessum nöfnum er það ekki einungis heiti eyjarinnar sem vísar til papa heldur líka ýmis örnefni á eyjunni. Þeir staðir voru helst skoðaðir af fornleifafræðingum. Írskuhólar reyndust vera náttúrulegir en tóftir voru við þá sem eru nefndar Papatættur. Þar var grafið niður, ekkert mannvistarlag fannst og er tóftin talin hafa verið kindakofi. Aldursgreiningar eru erfiðar í eyjunni því öskulög (sem eru eitt helsta tæki íslenskra fornleifafræðinga til tímasetningar) eru illgreinanleg í eyjunni. Helst er það hvítt öskulag Öræfajökuls sem gaus 1362 sem er greinanlegt. Öskulag þetta fannst ekki innan í tóftinni en utan þess. Af því má ráða að húsið hafi staðið fyrir 1362 en hve snemma það var byggt er ekki vitað með vissu.
Þær minjar sem reyndust svo verða árangursríkastar til rannsókna á eyjunni voru Goðatættur. Byggingarnar sem þar fundust voru víkingaaldarbyggingar, sennilega frá 10. öld. Þar fannst það sem talið er vera fjós, og hýbýli manna. Þarna hafa þá líklegast fundist bæjarstæði frá landnámsöld. Húsin voru orðin að rúst einni þegar öskulag Öræfajökuls 1362 féll þar yfir.
Munir
Í eyjunni fundust nokkrar leifar af munum, til dæmis spýtnabrot, dýrabein, brýnisbrot, snældusnúður og öxi. Reynt var að komast að því hvort spýturnar hefðu eitt sinn verið kross, sem gætu þá verið vísbending um veru kristinna manna þar fyrir komu norrænna heiðinna manna. Ekki tókst að færa sönnur á það með vissu að þetta væru minjar papa en mjög líklega voru spýtubrotin eitt sinn krossar. ''„...skorið hefur verið gróp í stofn og þvertré, hálft í hálft, og smellt saman...engir slíkir krossar eru áður kunnir hér á landi...“. . Þau fundust á hæðsta stað eyjarinnar, Hellisbjargi, er verið var að grafa fyrir vatnsþró.
Kristján efaðist um búsetu papa í Papey eftir sínar rannsóknir. Hann leiddi að því líkur að hólarnir í eyjunni hafi getað orðið tilurð nafnsins, því slík býkúpulöguð mannvirki voru þekkt byggingarform írskra munka, eins og sjá má vel enn þann dag í dag í eyjunni Skellig Michael við Írlandsstrendur. Þekkt er að munkaklaustur á þessum slóðum urðu iðulega fyrir barðinu á víkingainnrásum og því hafa þeir þekkt þessar byggingar keltnesku munkanna.
Niðurstaðan er því sú að ekki verður sannað út frá forn- og mannvistarleifum að írskir munkar hafi dvalið í eyjunni fyrir komu norrænna manna en hitt er víst að búseta norrænna manna hófst þar mjög snemma eða við landnám. Þessi búseta varði fram á miðja tuttugustu öld, en þá lagðist hún af.
Heimild
Kristján Eldjárn, „Papey. Fornleifarannsóknir 1967-1981“, Árbók Hins íslenzka fornleifafélags 85 (1988).
Tenglar
[http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=140163&lang=fo Kristján Eldjárn, „Papey. Fornleifarannsóknir 1967-1981“, Árbók Hins íslenzka fornleifafélags 85 (1988).]
Hefðarfrúin og umrenningurinn
Hefðarfrúin og umrenningurinn (enska: Lady and the Tramp) er bandarísk teiknimynd framleidd af Walt Disney Productions. Myndin var frumsýnd þann 22. júní 1955.
Kvikmyndin var fimmtánda kvikmynd Disney-kvikmyndaversins í fullri lengd. Leikstjórar myndarinnar voru þeir Clyde Geronimi, Wilfred Jackson og Hamilton Luske. Framleiðandinn var Walt Disney. Handritshöfundar voru Erdman Penner, Joe Rinaldi, Ralph Wright, Don DaGradi og Joe Grant. Tónlistin í myndinni er eftir Oliver Wallace. Árið 2001 var gerð framhaldsmynd, Hefðarfrúin og umrenningurinn 2: Vaskur í ævintýraleit, sem var aðeins dreift á mynddiski.
Tilvísanir
<references group="https://www.non-disneyinternationaldubbingcredits.com/hefetharfruacutein-og-umrenningurinn--lady-and-the-tramp-icelandic-voice-cast.html" />
Tengill
<references group="https://www.non-disneyinternationaldubbingcredits.com/hefetharfruacutein-og-umrenningurinn--lady-and-the-tramp-icelandic-voice-cast.html" />
Lögskýring
Lögskýring er sú aðgerð að skýra sett lög.
Greinarmun má gera á því að rannsaka merkingu lagagreinar (skýring), eða hitt að „ákveða hvaða tilvik megi falla undir lagareglu (heimfærslu)“. Sá greinarmunur hefur þó ekki mikla þýðingu fyrir íslenskum dómstólum.
Almennt er talið að lögskýringarleiðir séu þrjár. Almenn lögskýring, þrengjandi lögskýring og rýmkandi lögskýring.
Félag kvikmyndagerðarmanna
Félag kvikmyndagerðarmanna er félag kvikmyndagerðarfólks á Íslandi og á aðild að Bandalagi íslenskra listamanna fyrir hönd þeirra, annarra en kvikmyndaleikstjóra sem eru í Samtökum kvikmyndaleikstjóra. Félagið var stofnað 25. maí 1966 meðal annars í þeim tilgangi að vera samningsaðili kvikmyndagerðarmanna við hið nýstofnaða Ríkissjónvarp. Félagið gaf út tímaritið Land og syni frá 1995 en Íslenska kvikmynda- og sjónvarpsakademían hefur nú tekið við útgáfu þess og samnefnds vefrits.
Callitris baileyi
Callitris baileyi er barrtré af einisætt (Cupressaceae)
Það finnst einvörðungu í Ástralíu.
Óperuhúsið í Sydney
thumb|Óperhúsið í Sydney séð að norðan Óperuhúsið í Sydney er tónlistarhús í Sydney, Nýja Suður-Wales, Ástralíu. Það var hannað af danska arkitektinum Jørn Utzon og opnaði 1973. Leyfi var veitt fyrir byggingu hússins af bæjarstjórn Nýja Suður-Wales 1958 og framkvæmdir hófust ári síðar. Óperuhúsið er staðsett á Bennelong Point í höfn Sydney, nálægt Syndneyhafnarbrúnni. Það er í norðaustasta hluta aðalviðskiptahverfis Sydney og er umlukið á þrjá vegu af höfninni og á landi af konunglega grasagarðinum.
Húsið er rekið af Sydney Opera House Trust, undir menningaráðuneyti Nýja Suður-Wales. Húsið komst á heimsminjaskrá UNESCO 28. júní 2007.
Mike Huckabee
thumb|Mike Huckabee Michael Dale „Mike“ Huckabee (f. 24. ágúst 1955) er bandarískur stjórnmálamaður fæddur í Hope í Arkansasfylki. Hann gegndi stöðu fylkisstjóra Arkansas frá árunum 1996 til 2007. Huckabee sóttist eftir tilnefningu repúblikana í forsetakosningunum árið 2008 en hætti kosningabaráttu sinni 4. mars, 2008.
Sviðslistir
thumb|right|Dans er dæmi um sviðslist. Sviðslistir eru listir þar sem listamaðurinn notar rödd, eigin líkama, hljóðfæri, búninga, brúður og aðra leikmuni til listsköpunar. Íslenska hugtakið (og sambærilegt hugtak á ýmsum öðrum tungumálum) vísar til þess að slíkar listgreinar fara oft fram í rauntíma á leiksviði fyrir framan áhorfendur, en ýmis önnur mál kenna þessar listgreinar við flutninginn sem í þeim felst. Þótt sviðslistir fari oft fram á leiksviði eru greinar þeirra sem aðallega fara fram á götum úti, í sirkustjöldum, bænahúsum, galleríum eða á börum; og þótt sviðslistir séu oft rauntímalist koma sömu listgreinar við sögu í kvikmyndagerð, tónlistarútgáfu, myndbandagerð, útvarpsleikhúsi og sjónvarpsleikhúsi.
Óperur
Í óperu blandar listamaðurinn saman munnlegri tjáningu, leik, söng. Í flestum óperum að þá eru tvær eða fleiri aðalpersónur þar sem þau eða þeir eða þær eru að leika og syngja um eitthvað sem er að gerast. Oftast eru óperur flokkaðar sem söngleikir en að vissu leyti eru þær ekki söngleikir. Óperur tjá og túlka tónverk og skala eftir tónlistarhöfund, þar sem tónlist er blandað ofan í leikverkið.
Leiklist
Leikrit er mjög svipuð óperum nema að handrit kemur í stað tónverks og mælt mál í stað söngs. Upphaflega voru þó leikrit í bundnu máli og sungin í Grikklandi hinu forna. Listamaðurinn segir frá sögu eða sönnum atburði eða jafnvel sýnir rannsóknir.
Söngleikir
söngleikir er nánast það sama og leikrit í smáatriðum, segja sögu eða lýsa sönnum atburði eða eitthvað annað sem listamanninum dettur í hug. Nema í söngleik er tjáð eins og í óperu, með tónlist söng og alls kyns brellum. Það sem er náskylt söngleik eru tónleikar nema að á milli laga í söngleik bætist við leikur og einhverju er komið fram. Munurinn á söngleik og óperu er sá að í söngleik er samið handrit og skrifaður er annaðhvort gamanleikur, drama eða hryllingur. Tökum sem dæmi ef gamaleikur er saminn er frekar valin lífleg og skemmtileg tónlist sem fer vel i eyru allra. En aftur á móti í óperu er fengið tónskáld og fær hann að semja heilt tónverk (óperu). Þegar tónverkið er tilbúið er samið handrit eftir tónverkinu; ef lagið er dapurt á sér stað dapur atburður í óperunni.
Aðfarargerð
Aðfarargerð, oftast kölluð aðför, er lögfræðilegt hugtak, sem felst í fullnustu skyldu eða samnings með aðstoð sýslumanns, þegar aðili gerir slíkt ekki sjálfviljugur. Sá sem krefst aðfarar kallast gerðarbeiðandi en sá sem aðför beinist að kallast gerðarþoli. Þegar aðför snýst um að gerðarþoli efni skyldu um greiðslu fjármuna þá nefnist hún fjárnám, innsetning ef hún snýr að því gerðarþoli afhendi tiltekinn hlut eða útburður ef gerðarþoli á að víkja af fasteign.
Til þess að aðfarargerð geti farið fram þarf aðfararheimild en hún er oftast veitt með dómi eða sótt í skuldabréf eða önnur áþekk skjöl sem fela í sér heimild til aðfarar án dóms.
Viktor Ambartsúmjan
thumb|230px|Viktor Ambartsúmjan
Viktor Ambartsúmjan (rússneska: Ви́ктор Амаза́спович Амбарцумя́н, armenska: Վիկտոր Համբարձումյան; 18. september 1908 – 12. ágúst 1996) var sovét-armenskur vísindafræðingur og einn stofnenda fræðilegrar stjarneðlisfræði. Hann starfaði við eðlisfræði um stjörnur og geimþokur, stjörnufræði og heimsmyndunarfræði í sambandi við stjörnur og stjörnuþokur. Auk þess lagði hann sitt að mörkum í stærðfræðilegri eðlisfræði.
Ridley Scott
Sir Ridley Scott (fæddur 30. nóvember 1937) er breskur kvikmyndaleikstjóri og kvikmyndaframleiðandi. Þekktustu myndir hans eru Alien, Blade Runner, Thelma & Louise og Gladiator.
Einkalíf
Ridley fæddist í South Shields, Tyne and Wear, og ólst upp í herfjölskyldu. Faðir hans var liðsforingi í Corps of Royal Engineers og eldri bróðir hans, Frank, hóf störf í breska kaupskipaflotanum þegar Ridley var enn ungur og höfðu þeir mjög lítið samband sín á milli. Á þessum tíma flutti fjölskylda hans oft og var aðsetur þeirra meðal annars í Cumbria, Wales og Þýskalandi. Eftir seinni heimstyrjöldina flutti fjölskyldan aftur á heimaslóðir sínar í Norðaustur-Englandi og settist að lokum að í Teesside (þar sem atvinnuhúsnæði var seinna notað í atriðum í Blade Runner). Honum finnst gaman að horfa á kvikmyndir, og uppáhaldsmyndir hans eru Lawrence of Arabia, Citizen Kane og Sjö samúræjar.
Fjölskylda
Fimm meðlimir Scott-fjölskyldunnar eru leikstjórar, og allir vinna þeir fyrir Ridley Scott Associates (RSA). Bróðir hans, Tony, er vinsæll kvikmyndaleikstjórii; synirnir, Jake og Luke, eru auglýsingaleikstjórar sem og dóttir hans, Jordan. Jake og Jordan vinna bæði í Los Angeles og Luke er staðsettur í London.
Núverandi sambýliskona hans er leikkonan Giannina Facio sem hefur leikið í öllum myndum hans síðan hann gerði White Squall, að undanskilinni American Gangster. Ridley býr ýmist í London, Frakklandi eða Los Angeles. Hann var sleginn til riddara af Bretadrottningu árið 2003.
Nám
Scott stundaði nám frá 1954 til 1958 við Grangefield Grammar School, Stockton og seinna meir við West Hartlepool College of Art, þar sem hann útskrifaðist með diplóma í hönnun. Hann lauk M.A.-gráðu í grafískri hönnun við Royal College of Art þar sem hann nam frá 1960 til 1962. Við RCA þá vann hann við skólablaðið, ARK og hjálpaði við að mynda kvikmyndadeildina. Fyrir seinasta verkefni sitt bjó hann til svarthvíta stuttmynd, Boy and Bicycle, þar sem, Tony Scott, og faðir hans léku hlutverk. Sjónræni hluti myndarinnar varð mikilvægur hluti af vinnu Scotts í framtíðinni. Myndin var gefin út sem aukaefni á The Duellists DVD-disknum.
BBC
Scott fékk vinnu sem lærlingur í leikmyndahönnun hjá BBC eftir útskriftina árið 1963, sem leiddi til vinnu við hinn vinsælan sjónvarpsþátt Z-Cars og vísindasöguseríuna Out of the Unknown. Eftir að hafa komist inn hjá BBC endurgerði Scott Paths of Glory sem stuttmynd. Ridley vann sem hönnuður við aðra þáttaröð Doctor Who og The Daleks. Hjá BBC bauðst Scott að taka þátt í leikstjórnarverkefni og áður en hann yfirgaf fyrirtækið leikstýrði hann þætti af Z-Cars, Softly, Softly, og ævintýraseríunni Adam Adamant Lives!.
The Duellists
The Duellists frá árinu 1977 var fyrsta kvikmynd Ridley Scott í fullri lengd. Hún var framleidd í Evrópu og vann verðlaun sem besta frumraun á Cannes-kvikmyndahátíðinni. Myndin gerist í Napóleonsstríðunum þar sem tveir franskir húsaraliðsforingjar, D'Hubert og Feraud (leiknir af Keith Carradine og Harvey Keitel), rífast yfir litlu slysi sem magnast með árunum, sem flækist saman við stærri baráttu sem gefur bakgrunninn í myndinni. Myndinni hefur verið hrósað fyrir sögulega rétta búninga og atferli hersins, sem og nákvæmni varðandi nítjándu aldar skylmingatækni, sem var þróuð af brelluhöfundinum William Hobbs.
Alien
Scott hafði upprunalega ætlað að kvikmynda óperuna, Tristan og Ísold, en eftir að hafa séð Stjörnustríð: Ný von, þá var hann ákveðinn í að búa til mynd sem væri miklu stærri og með vel gerðum tæknibrellum. Þess vegna samþykkti hann að leikstýra Alien, hinni byltingarkenndu hryllings-/vísindaskáldsögumynd frá 1979 sem gerði hann heimsfrægan. Myndin var að mestu tekin upp árið 1978, en framleiðsluhönnun hans og hið sjónræna andrúmsloft, og áhersla myndarinnar á raunsæi í staðinn fyrir kvikmyndahetju hefur gefið Alien varanlegt aðdráttarafl. Þó að Scott haf ekki leikstýrt framhaldsmyndunum Alien, var hann hluti af endurútgáfunni frá 2003 með viðtölum og kynningum. Á þessum tíma þá hafði Scott gefið til kynna að hann hefði hafið samræður um að gera fimmtu og síðustu Alien-myndina. Í viðtali árið 2006 sagðist hann hins vegar ósáttur með Alien: The Director's Cut, þar sem honum fannst upprunalega útgáfan gallalaus og aukasenurnar voru aðeins til þess að auka söluna á myndinni.
Blade Runner
Eftir að hafa eytt um ári í að búa til myndina Dune byggða á bókinni, og eftir snöggt andlát Franks bróður hans, samdi Scott um að leikstýra kvikmyndaútgáfu af bók Philip K. Dick Do Androids Dream of Electric Sheep?, (sem var endurnefnd Blade Runner eftir velgegni myndarinnar). Myndin var með Harrison Ford í aðalhlutverki og tónlist eftir Vangelis. Blade Runner náði ekki miklum árangri í kvikmyndahúsum árið 1982. Athugasemdir Scotts voru notaðar af Warner Brothers til þess að gera leikstjóraútgáfu árið 1991 þar sem talsetning var tekin út og endirinn lagaður. Scott sá persónulega um stafrænu endurgerðina af Blade Runner og samþykki lokaútgáfuna. Þessi útgáfa var gefin út í kvikmyndahúsum í Los Angeles, New York og Toronto þann 5.október 2007. DVD-útgáfan var gefin út 18. desember 2007. Í dag er Blade Runner oft hátt skrifuð meðal gagnrýnenda og sem ein af mikilvægustu vísindaskáldsögumyndum 20.aldar. Skrifað er um hana í bókinni Neuromancer eftir William Gibson's sem fjallar um fyrstu stafrænu tegundina. Scott segir að Blade Runner sé „fullkomnasta og persónulegasta mynd sem hann hefur gert“.
1984 Apple Macintosh-auglýsingin
1984 er bandarísk auglýsing frá 1984 sem var leikstýrt af Scott, skrifuð af Steve Hayden og Lee Clow og framleidd af TBWA\Chiat\Day. Auglýsingin sýndi íþróttakonuna Anya Major sem hina ónefndu kvenhetju og David Graham sem „stóra bróður“. Hún var sýnd í sjónvarpi í Bandaríkjunum þann 22. janúar, 1984, á undan þriðja hluta Super Bowl XVIII. Auglýsingin kynnti Macintosh í fyrsta sinn og er oft talað um sem „tímamóta atburð“.
1984 notaði hina ónefndu kvenhetju til þess að kynna Macintosh (gefið til kynna með hvítum toppi með Pablo Picasso-mynd af Apple-tölvunni (Apple Macintosh) sem er þýðing fyrir að bjarga mannkyninu frá „hlýðni“ (Stóri Bróðirinn).
Þessar myndir voru óbein tilvísun í bók George Orwell's, Nítjánhundruðáttatíuogfjögur, sem lýsir framtíð stýrðri af „stóra bróður“.
Legend
Árið 1985 þá leykstýrði Scott Legend, fantasíumynd sem var framleidd af Arnon Milchan. Þar sem hann hafði aldrei áður gert svona mynd ákvað hann að búa til „einu sinnu endur fyrir löngu“ sviðsetningu með heim fullan af álfkonum, prinsessum og púkum. Scott réði Tom Cruise sem hetjuna, Jack, Mia Sara sem prinsessuna Lily, og Tim Curry sem Satan-Herra myrkursins. Mikil vandræði urðu við tökur: skógurinn varð eldi að bráð og eftirvinnslan (mikil klipping og breyting á tónlistinni eftir Jerry Goldsmith með aukatónlist frá Tangerine Dream) tafði útgáfu myndarinnar með þeim afleiðingum að hún fékk lélega dóma gagnrýnenda. Síðan þá hefur myndin orðið költmynd sem má þakka endurútgáfu hennar á DVD, sem er í meira samræmi við sýn Scotts.
1987 – 1992
Þar sem hann langði að gera fleiri stórmyndir ásamt því að fá þá viðurkenningu sem hann vildi, þar sem enn var litið á hann sem auglýsingaleikstjóra, ákvað hann að fresta öllum áformum um að búa til frekari vísindasagnamyndir og fara frekar út í dramamyndir, spennumyndir og jarðbundnar myndir.
Meðal þess sem hann gerði var Someone to Watch over Me, rómantískt lögregludrama með Tom Berenger, Lorraine Bracco og Mimi Rogers frá 1987, og Black Rain, lögregludrama frá 1989 með Michael Douglas og Andy Garcia, sem var tekin upp í Tókýó og Osaka, Japan. Þrátt fyrir lélega miðasölu þá var Scott enn og aftur lofaður fyrir sjónrænar áherslur sínar, en var enn gagnrýndur fyrir að gera kvikmyndir sem voru aðeins lengri útgáfa af sjónvarpsauglýsingum hans. Thelma og Louise (1991) með Geena Davis sem Thelma, og Susan Sarandon sem Louise, fékk mjög góða dóma og naut velgengni í miðasölu, ásamt því að Scott var lofaður sem kvikmyndagerðarmaður. Samt sem áður gekk næsta verkefni hans ekki eins vel. Hann hafði umsjón með framleiðslu sjálfstæðrar myndar 1492: Conquest of Paradise. Myndin er sjónrænt góð mynd um sögu Kristófers Kólumbusar og er talin vera hægasta mynd hans til þessa. Scott gaf ekki frá sér aðra mynd í fjögur ár.
Scott Free framleiðslufyrirtækið
Árið 1995, ásamt Tony bróður sínum, stofnaði Scott kvikmynda- og sjónvarpsframleiðslufyrirtækið Scott Free í Los Angeles. Allar myndir og þættir sem hann og Tony hafa gert hafa verið framleiddar af Scott Free. Einnig keyptu bræðurnir Shepperton Studios, sem var síðan sameinað Pinewood Studios.
2000-2005
Eftir þá miklu velgegni sem Gladiator naut, ásamt því að margir segja hana vera þá mynd sem endurvakti „sverð og sandala“-myndirnar. Þá sneri Scott sér næst að Hannibal, framhaldsmynd Lömbin þagna. Árið 2001 gerði hann Black Hawk Down, stríðsmynd byggða á sannsögulegum atburðum sem gerðust í Sómalíu árið 1993. Hún lyfti Scott frekar upp á stall sem kvikmyndagerðarmanni. Árið 2003 þá leikstýrði hann Matchstick Men, sem var byggð á bók Eric Garcia þar sem Nicolas Cage, Sam Rockwell og Alison Lohman léku aðalhlutverk. Árið 2005 leikstýrði hann Kingdom of Heaven um krossferðirnar. Á meðan tökum stóð í Marokkó fékk Scott hótanir frá öfgamönnum. Yfirvöld í Marókkó sendu herflokk til þess að leika í bardagasenum. Þar sem hann var ósáttur með upprunalegu útgáfuna hafði Scott umsjón með leikstjóraútgáfunni af Kingdom of Heaven, sem var gefin út á DVD árið 2006. Þegar hann var spurður út í efnið í kynningarviðtali svaraði Scott: "„Það fer eftir því hver situr í ökusætinu. Ef þú hefur brjálæðing sem gerir vinnu mína, þá þarftu að hafa kynningarsýningu. En góður leikstjóri ætti að hafa þá reynslu sem þarf til þess að ákveða hvað honum finnst vera rétta útgáfa af myndinni áður en hún fer í kvikmyndahús.“"
2006 – 2008
Scott tók höndum saman við leikarann Russell Crowe þegar hann leikstýrði A Good Year sem byggð er á samnefndri bók. Myndin var frumsýnd 10. nóvember 2006, með tónlist eftir Marc Streitenfeld. Rupert Murdoch, yfirmaður News Corp og dótturfyrirtækis 20th Century Fox (sem studdi myndina) vísaði því á bug að A Good Year væri „misheppnuð“ á hluthafafundi nokkrum dögum eftir að myndin var gefin út. Næsta leikstjóraverkefni Scotts var American Gangster, saga um raunverulegt líf eiturlyfjabarónsins Frank Lucas. Hann var þriðji leikstjórinn sem reyndi við verkefnið eftir Antoine Fuqua og Terry George. Denzel Washington og Benicio del Toro höfðu verið ráðnir upphaflega í tengingu við Steven Zaillian-handritið að nafni Tru Blu. Eftir að George hætti tók Scott við í byrjun ársins 2006. Scott sótti Zaillian aftur til þess að endurskrifa handritið til þess að einbeita meira sögunni að sambandinu á milli Frank Lucas og Richie Roberts. Washington skrifaði aftur undir sem Lucas og Crowe skrifaði undir sem Roberts. Myndin var frumsýnd í nóvember 2007 og fékk jákvæða dóma og gott gengi í miðasölunni.
Frá 2008
Scott vann enn á ný með Crowe, og Leonardo DiCaprio við gerð myndarinnar Body of Lies árið 2008. Árið 2010 vann Scott aftur með Crowe og núna réðust þeir að Robin Hood sem fjallar um uppruna og þjóðsögninan á bakvið hetjuna. Lék Crowe Robin Hood á meðan Cate Blanchett lék ástarefni hans.
Þann 31. júlí 2009 komu fram fréttir um að gera átti tvær myndir sem áttu að gerast á undan myndinn Alien og átt Scott að leikstýra þeim. Verkefnið breyttist í aðeins eina mynd Prometheus, sem Scott leikstýrði og var myndin meðal annars tekin upp á Íslandi. Myndin var gefin út í júní 2012.
Þann 6. júlí 2010 tilkynnti YouTube að þeir myndu sýna Life in a Day, heimildarmynd sem framleidd var af Scott. Myndin var sýnd á Sundance kvikmyndahátíðinni þann 27. janúar 2011. Myndin nýtir sér efni sem tekið var upp 24. júlí 2010 af notendum YouTube alls staðar af úr heiminum.
Árið 2012 framleiddi Scott auglýsingu fyrir nýtt ilmvatn Lady Gaga.
Í nóvermber 2012 var tilkynnt að Scott myndi framleiða heimildarmyndina Springsteen & I sem er leikstýrð af Baillie Walsh.
Nálgun og stíll
Til að byrja með þá var Scott varla þekktur sem leikara leikstjóri en varð meira opinn fyrir tillögun frá leikurum sínum þar sem ferill hans var að þróast. Dæmi um þetta er vísbending Susan Sarandon að persóna hennar Louise pakkaði skónum sínum í plastpoka í einni senunni í Thelma & Louise, og hin vísbendingin var að persóna hennar skiptir skartgripum út fyrir hat og aðra hluti, sem og samvinna Tim Robbins með Scott og Susan Sarandon til að endurvinna lokasenuna til þess að gera betri endi. Russell Crowe hefur sagt, „Mér líkar að vera á setti Ridleys þar sem leikarar geta starfað [...] og fókusinn er á leikarana.“ Paul M. Sammon, í bók sinni Future Noir: The Making of Blade Runner, segir í viðtali við Brmovie.com að samband Scotts við leikara sína hefur batnað yfir árin. Samt sem áður, þá getur hann verið mjög kröfuharður og erfiður leikstjóri til að vinna með. Hann fékk gælunafnið „Guvnor“ við tökur á Blade Runner. Nokkrir starfsmenn klæddust stuttermabolum með slagorðunum „Yes Guvnor, my ass“ og Will Rogers sem aldrei hefur hitt Ridley Scott, í sambandi við tilvitnun frá Will Rogers, „Ég hef aldrei hitt mann sem ég hef aldrei líkað við“. Var þetta í tengslum við viðbrögð við því hvernig Scott leikstýrði fyrsta bandaríska starfsliðinu, sem margir telja að hafi verið dálítið harkalegt. Sjónræna sýn hans, ásamt nákvæmni í hönnum og lýsingu hefur verið mikill implástur fyrir yngri kvikmyndagerðarmenn – sem margir hafa byrjað að notast við. Scott hægir ofast nær senurnar stuttu áður en aðalbardaga senurnar byrja, sem einkennast af tíðum fljótum klippingum. Dæmi um þetta má sjá í Alien og Blade Runner; LA Times gagnrýnandinn Sheila Benson, kallar til að mynda Blade Runner Blade Crawler „vegna þess hversu hæg hún er. Önnur tækni sem hann notar er að nota hljóð og tónlist til þess að byggja upp spennu, sem má sjá í Alien með hissandi gufu, pípandi tölvum og hávaða frá vélabúnaði.
Þó að Scott er þekktur fyrir leikstjórastíl sinn, þá hafa aðrar aðferðir komið sterklega fram hjá honum:
DVD framsetning og leikstjóraútgáfa
Scott er þekktur fyrir að nota mismunandi DVD framsetningar, eins og tal lýsing og viðtöl fyrir myndir sínar. Í júlí 2006 útgáfunni af Total Film tímaritinu,þá segir hann: "Eftir alla þá vinnu sem við förum í gegnum, myndin fer í gegnum kvikmyndahús og síðan hverfa alveg er algjör synd. Til þess að gefa myndinni aukið líf sem er flott fyrir þá sem misstu af henni eða þeir sem elskuðu hana."
Sérstakar útgáfur af myndum Scotts eru þekktar fyrir hágæðamynd og hljóð, sem og velgerðar heimildarmyndir og lýsingar, framleitt af félaga hans, DVD framleiðandanum Charles de Lauzirika.
Meðfram áhuga sínum á DVD, Scott er oft talinn vera „faðir“ leikstjóraútgáfunnar. Hin jákvæðu viðbrögð á leikstjóraútgáfunni af Blade Runner Director's Cut hvatti Scott til þess að endurklippa nokkrar myndir sem höfðu fengið vonbrigði á sínum tíma (Legend and Kingdom of Heaven).
Verðlaun og tilnefningar
AFI-verðlaunin
Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Film-verðlaunin
BAFTA-verðlaunin
Boston Film Festival-verðlaunin
Cannes Film Festival-verðlaunin
Chicago Film Critics Association-verðlaunin
César-verðlaunin, Frakkland
DVD Exclusive-verðlaunin
Dallas-Fort Worth Film Critics Association-verðlaunin
David di Donatello-verðlaunin
Directors Guild of America-verðlaunin
Empire-verðlaunin
Emmy-verðlaunin
European Film-verðlaunin
Fantasport-verðlaunin
Golden Globe-verðlaunin
Hugo-verðlaunin
Italian National Syndicate of Film Journalists-verðlaunin
Las Vegas Film Critics Society-verðlaunin
Óskarsverðlaunin
PGA-verðlaunin
Sant Jordi-verðlaunin
Satellite-verðlaunin
Mandla
thumb|Möndlur. thumb|Möndlutré. thumb|Blóm. Mandla (fræðiheiti: Prunus amygdalus eða prunus dulcis) er fræ úr aldini samnefnds trés af rósaætt sem er upprunið í V-Asíu, aðallega Íran. Möndlutré verður 4-10 metra hátt og blómstrar hvítum blómum. Mandla er samt sem áður oft talin til hnetna. Möndlur eru prótein- og trefjaríkar og ríkar af kalki og magnesíum. Unnin er olía og mjólk úr þeim.
Möndlumaðurinn
Í Danmörku er haldið ár hvert upp á hátíð Möndlumannsins (d. Mandleman fest). Þá er til siðs að fljúga litlum flugvélum um Danmörku og sturta möndlum yfir allt, skemmtikraftar klæðast Mandelmankostum og að lokum er blásinn upp stór og mikill Möndlumaður sem fólkið dansar í kring um og syngur.
Alþjóðaklósettstofnunin
Alþjóðaklósettstofnunin er alþjóðleg samtök tileinkuð vandamálum er varða klósett og hreinlæti. Stofnunin er með aðsetur í Singapúr. Aðildarstofnanir um allan heim eru 17.
Þverhluti
Þverhluti er annar hluti tvinntölu, z táknaður með eða Im(z). Hinn hlutinn kallast raunhluti. Tvinntala z, gefin á forminu z = x + iy, þar sem i er þvertala, hefur raunhluta x og þverhluta y. Reikna má þverhluta z með eftifarandi jöfnu:
Alþjóðaklósettstofnunin
Á hverju ári frá 2001 er haldin alþjóðleg ráðsefna um klósett, World Toilet Summit, en samtökin standa einnig fyrir alþjóðlegum vörusýningum eins og World Toilet Expo & Forum sem haldin verður í Bangkok árið 2006.
Þverhluti
þar sem \bar{z} er samoki z.
Alþjóðaklósettstofnunin
Stofnunin stendur að því að 19. nóvember er haldinn hátíðlegur sem alþjóðlegi klósettdagurinn.
Valdimar 3.
right|thumb|Hertogi Valdimar 5. af Slésvík. Valdimar 3. (um 1314 – 1364) var konungur Danmerkur 1326-1330 og hertogi af Slésvík (Valdimar 5.) 1325-1326 og frá því að hann lagði niður konungstign 1329 og til dauðadags.
Valdimar var sonur Eiríks 2. hertoga af Slésvík og Aðalheiðar konu hans, en hún var systir Geirharðs 3. greifa af Holtsetalandi. Eiríkur hertogi var afkomandi Abels konungs og því kom Valdimar til greina sem ríkiserfingi eftir lát Eiríks menved en Kristófer bróðir hans var þó valinn konungur. Þegar Eiríkur dó 1325 vildu Geirharður og Kristófer báðir fá forræði yfir honum og hertogadæmi hans. Þau átök ásamt mikilli óánægju með harðstjórn og skattpíningu Kristófers urðu til þess að hann var rekinn úr landi og Valdimar gerður að konungi í hans stað. Geirharður móðurbróðir hans, sem líka var stærsti veðhafinn í skuldum Danmerkur, var útnefndur ríkisstjóri. Stjórn hans og hinna aðalsmannanna naut þó ekki vinsælda meðal bænda; bæði voru þeir flestir útlendingar og svo skattpíndu þeir almenning engu minna en Kristófer hafði gert. Bændauppreisnir voru gerðar 1328 og 1329 og þótt þær væru bældar niður gafst Geirharður upp á að halda Valdimar á konungsstóli. Kristófer sneri aftur 23. febrúar 1329 - varð þó raunar ekki konungur nema á Sjálandi og Skáni og aðeins að nafninu til - en Valdimar varð aftur hertogi af Slésvík og ríkti þar í 35 ár.
Þegar Valdimar varð fullorðinn þótti honum nóg um veldi móðurbróður síns, sem réði yfir Vestur-Holtsetalandi, Fjóni og Norður-Jótlandi og var farinn að seilast inn í Slésvík. Hann hafði því samband við Valdimar, yngsta son Kristófers 2., sem var við keisarahirðina í Bæjaralandi, og ýmsa jóska aðalsmenn, og urðu þeir sammála um að endurreisa konungdæmið. Geirharður bjóst til að kæfa þessa hreyfingu í fæðingu en var veginn í Randers 1. apríl 1340 af Niels Ebbesen. Eftir nokkur átök um sumarið gengu synir Geirharðs, Járn-Hinrik og Kláus, til friðarsamninga og Valdimar atterdag settist á konungsstól (en réði að vísu fyrst í stað aðeins yfir Norður-Jótlandi) með stuðningi Valdimars hertoga.
Kona Valdimars var Richardis af Schwerin-Wittenburg, og þau áttu synina Valdimar og Hinrik, sem erfði hertogadæmið eftir föður sinn.
Mörtulykill
Mörtulykill (fræðiheiti Primula auricula) er blóm af ættkvísl lykla.
Kaldbaksvík
thumb|right|séð til suðurs: Kaldbakshorn gnæfir yfir Kaldbaksvík.
Kaldbaksvík á Ströndum er stærsta víkin á milli Bjarnarfjarðar og Veiðileysufjarðar í Kaldrananeshreppi.
Landnámsmaðurinn Önundur tréfótur nam þar land og byggði þar bæ sinn Kaldbak, að norðanverðu í víkinni. Á þeirri jörð stendur hús sem byggt var 1955 úr viðum húss kaupmannsins í Kúvíkum við Reykjarfjörð. Bærinn Kleifar stendur sunnan við víkina og er einungs notað til sumardvalar líkt og Kaldbakur. Fáein önnur smærri sumarhús í einkaeign eru í landi Kleifa.
Kaldbaksvíkurvatn er í dalnum inn af víkinni og þar nokkru ofar er að finna heita hveri með allt að 70°C heitu vatni.
Fjallendið milli Kaldbaksvíkur og Veiðileysufjarðar er á náttúruminjaskrá og hæsti tindur svæðisins er Lambatindur, 854 m.
Haífa
thumb|right|Horft yfir gröf Bábsins og höfnina í Haífa. Haífa (hebreska: חיפה) er hafnarborg í Ísrael sem liggur á norðurströnd landsins við Miðjarðarhaf, nálægt landamærum Líbanons. Íbúafjöldi er um 300.000. Bærinn hefur lengi verið þekktur sem dæmi um það að ólíkir trúarhópar geti búið saman í sátt og samlyndi.
Í Haífa er heimsmiðstöð Bahá'í trúarinnar þar sem meðal annars er grafhýsi Bábsins á Karmelfjalli. Regla Karmelíta var stofnuð á fjallinu á miðöldum.
Höfnin í Haífa er stærsta farþegahöfn Ísrael og með stærstu útskipunarhöfnum landsins.
Les faiseurs de silence
Les faiseurs de silence (íslenska: Hljóðsugan) er 32. Svals og Vals-bókin og sú þriðja og síðasta eftir Nic og Cauvin. Hún kom út á frönsku árið 1984 en hefur enn ekki verið gefin út á íslensku.
Söguþráður
Sagan hefst skömmu eftir að La boîte noire lýkur. Valur útbýr tæki eftir einni af míkrófilmunum úr svarta kassanum. Tækið er nokkurs konar hljóðsuga sem gleypir öll umhverfishljóð úr sínu nánasta umhverfi. Sá er þó galli á gjöf Njarðar að tæma þarf tækið reglulega með tilheyrandi ógnarhávaða.
Svalur og Valur prófa tækið, en það veldur fjölda óhappa svo sem árekstra þegar fólk bregst furðu lostið við að heyra engin hljóð. Þrjótarnir Alexander og Kalloway rekast á Val á förnum vegi, stela tækinu og nota til að fremja bankarán.
Yfirmaður þeirra félaga skipar þeim að brjótast inn hjá Sval og Val til að ná Svarta kassanum. Þegar þangað er komið uppgötva þrjótarnir að afhlaða þarf tækið sem er orðið fullt. Þeir flýja í dauðans ofboði og skilja tækið eftir.
Svalur og Valur ákveða að farga tækinu með því að steypa það inn í klump og varpa í sjóinn. Svo undarlega vill til að klumpurinn fellur á snekkju þeirra Alexanders og Kalloways sem sekkur. Svalur og Valur bjarga þeim úr sjónum en loftfar þeirra verður þá of þungt svo það lendir í áreksti. Allir mennirnir fjórir enda því á spítala, talsvert lemstraðir.
Lýtingur
Lýtingur getur átt víð:
Frjáls markaður
Frjáls markaður er markaður þar sem öll viðskipti fara fram án þvingunar frá þriðja aðila. Hugtakið getur átt jafnt við einföld viðskipti líkt og að greiða með peningum fyrir banana sem og yfir heilt efnahagskerfi. Engin þjóð hefur fullkomlega frjálsan markað, samfélagið þarfnast tekna og skattar á viðskipti eru algeng tekjulind.
Perseifur (stjörnumerki)
thumb|right|Stjörnumerkið Perseifur. Perseifur er stjörnumerki á norðurhimninum sem heitir eftir grísku hetjunni Perseifi. Það er eitt af 48 stjörnumerkjum sem Kládíos Ptólemajos lýsti á 2. öld og er í námunda við önnur stjörnumerki sem líka bera heiti úr grískum goðsögum. Vetrarbrautarsléttan liggur í gegnum stjörnumerkið.
Bjartasta stjarna stjörnumerkisins er Mirfak (Alfa Persei), reginrisi með birtustigið 1,79. Þekktasta stjarnan er Algol (Beta Persei), myrkvastirni sem er mjög breytilegt og sýnilegt með berum augum og hefur þannig verið tengt við spádóma.
Papey
thumb|Frá Papey Papey er stór eyja við austurströnd Íslands og tilheyrir Múlaþingi. Eyjan er 2,0 ferkílómetrar að stærð, og er hæsti punktur hennar í um 58 metrar yfir sjávarmáli.
Búið var í Papey frá landnámsöld og fram til ársins 1966 og þar er enn íbúðarhús, viti og kirkja. Stór lundabyggð er í Papey. Í eynni hefur verið sjálfvirk veðurathugunarstöð síðan 1998.
Papar
Í Landnámabókum er Papa getið, og að fleiri hlutir hafi fundist eftir þá "þeir, er það mátti skilja, að þeir voru Vestmenn". Ennfremur er þess getið, að gripir þessir hafi fundist í "Papey austur og í Papýli"
Einnig er þess getið í Landnámu, í tengslum við vetursetu Ingólfs Arnarsonar á Geithellum í Álftafirði, að um vorið hafi konur gengið upp í fjall og séð reyk úti í Papey. Þegar farið var að athuga um reykinn, voru þar papar fyrir.
Papey er því einn þeirra staða sem talið er að papar hafi búið. Í Papey má finna mörg örnefni sem benda til veru papa þar, s.s. Papatættur og Írskuhólar. Engar minjar hafa þó fundist í eynni sem benda til veru papa þar, þrátt fyrir að nokkuð hafi verið leitað að ummerkjum um veru þeirra í Papey og nágrenni Djúpavogs. Dr. Kristján Eldjárn var við rannsóknir í Papey, einkum á árunum milli 1970 og 1980, án þess að finna ummerki um veru Papa þar. Hins vegar fann hann rústir bæja í Papey sem ber öll merki norrænna manna sem þar munu hafa verið á landnámsöld.
Fjöleignarhús
Fjöleignarhús er hús, sem skiptist í séreignir í eigu fleiri en eins aðila og í sameign, sem bæði getur verið allra og sumra. Fjölbýlishús er fjöleignarhús með mörgum íbúðum en fjöleignarhús geta einnig skipst niður í minni einingar atvinnuhúsnæðis, t.d. verslunar eða iðnaðarhúsnæði. Blokk er fjöleignarhús með mörgum íbúðum og á fjórum eða fleiri hæðum.
Ameríkuyllir
Ameríkuyllir (fræðiheiti: Sambucus canadensis) er tegund af ylli sem er útbreiddur um stór svæði Norður-Ameríku austur af Klettafjöllum, og suður um austur Mexíkó og Mið-Ameríku til Panama. Hann vex við fjölbreyttar aðstæður, þó helst þar sem er sólríkt.
Lýsing
Þetta er lauffellandi runni sem verður að 3 m hár. Blöðin eru gagnstæð, fjöðruð með 5 til 9 smáblöð, smáblöðin eru 10 sm löng og 5 sm breið. Hann blómstrar á sumrin í stórum klösum (20 til 30 sm í þvermál) af hvítum blómum.
Berin eru dökkfjólublá til svört, 3 -5 mm í þvermál, í drúpandi klösum að hausti. Berin og blómin eru æt, en aðrir hlutar plöntunnar eru eitraðir, með kalsíum oxalat kristalla.
Flokkun
Hann er náskyldur Svartylli (Sambucus nigra), og sumir höfundar telja þá sem sömu tegundina, þá undir nafninu Sambucus nigra subsp. canadensis.
Miðilsgáfa
Miðilsgáfa er umdeildur hæfileiki sem á að gera fólki mögulegt að hafa samband við framliðna. Fólk, sem segist hafa miðilsgáfu, starfar stundum sem miðlar og tekur að sér milligöngu um samband við látna ástvini og aðra. Misjafnt er eftir miðlum hvort þeir taka greiðslu fyrir þjónustu sína eða ekki.
Íslenskir miðlar
Nokkrir tugir miðla starfa á Íslandi við að veita öðrum þjónustu sína fyrir greiðslu, en sumir gera það ókeypis. Þekktastur íslenskra miðla er Þórhallur Guðmundsson, en meðal annarra þekktra má nefna Garðar Jónsson, Hermund Rósinkranz Sigurðsson, Maríu Sigurðardóttur, Skúla Viðar Lórenzson, Valgarð Einarsson og Þórunni Maggý Guðmundsdóttur. Íslenskir miðlar starfa sumir sjálfstætt, en sumir í félögum á borð við Sálarrannsóknafélag Íslands og Sálarrannsóknafélag Akureyrar
Kalli litli könguló
Kalli litli könguló er barnagæla til er á fjölmörgum tungumálum um könguló sem í íslensku útgáfunni fjallar um tilraun köngulóarinnar „Kalla“ til að klifra upp á vegg. Í þeirri ensku fjallar hún hinsvegar um klifur hans upp tepott. Hinir ýmsu hlutar vísunnar eru svo oft táknaðir með hreyfingum sem tákna aðstæður Kalla.
FreeBSD
FreeBSD er frjálst Unix-líkt stýrikerfi komið af AT&T UNIX upprunalega frá Berkeley Software Distribution (BSD) í gegnum 386BSD og 4.4BSD stýrikerfin. Það keyrir á Intel x86-fjölskyldunni (IA-32) IBM PC-samhæfum tölvum, DEC Alpha, Sun UltraSPARC, IA-64, AMD64, PowerPC, ARM og NEC PC-9801-örgjörvum að ógleymdu Xbox frá Microsoft.
Anna Pálína Árnadóttir
Anna Pálína Árnadóttir (9. mars 1963 – 30. október 2004) var íslensk vísnasöngkona og dagskrárgerðarmaður. Meðal þekktra verka eftir hana er barnaplatan „Berrössuð á tánum“ frá 1998 sem hún gaf út með eigimanni sínum Aðalsteini Ásberg.
Ævi
Anna Pálína gekk í Flensborg í Hafnarfirði og útskrifaðist frá Kennaraháskólanum 1988.
Frá fyrri hluta 10. aldar dagskrárgerðarmaður í útvarpi og voru þættir hennar oft um vísnatónlist eða barnaþættir.
Hún átti útgáfufyrirtækið Dimmu með manninum sínum. Þau gáfu út djass, sálma, vísnatónlist, og barnatónlist. Önnu var sérlega annt um vísnatónlist og flutti lög víða. Hún var formaður félagsins Vísnavina.
Hún greindist með brjóstakrabbameini 1999. Árið 2004, sama ár og hún lést, gaf hún út bókina Ótuktina þar sem hún fjallaði um lífið með krabbamein. Þar persónugerði hún krabbameinið sem „Kröbbu frænku“. Ótuktin var sett upp sem einleikur með söngvum árið 2011, lögin samdi maðurinn hennar.
Anna Pálína átti þrjú börn.
Belti (fatnaður)
thumb|250px|Dæmigert leðurbelti
Belti er band sem sett er um mittið, oftast úr leðri eða öðru þykku efni, fest saman með beltissylgju, til að halda buxum, pilsum eða öðrum flíkum uppi, en geta líka verið notað til skreytingar.
Saga
Frá lokum 19. aldar þangað til fyrri heimsstyrjaldar var beltið notað bæði sem skreyting og sem þarfaþing í búningi herforingja. Í heröflum í Prússlandi, Rússlandi og öðrum austurevrópskum löndum var algengt að herforingja settu á mjög þröng og breidd belti um mittið, á ytri hluta búningsins, bæði til að bera bjúgsverð og af fegrunarástæðum. Þessi þröngu belti dugðu til að draga mittið inn til að gefa beranum granna líkamsbyggingu, beina athygli að breiðum öxlum og áberandi bringu. Oft dugði beltið aðeins til að beina athygli að mittinu sem var minnkað með lífstykki sem haft var undir búningnum. Þessi venja var mjög algeng á tíma Krímstríðsins og var oft viðurkennd af hermönnum á vesturvíglínunni.
Í nútímanum var byrjað að nota belti á þriðja áratug 20. aldar þegar buxnamittið var lækkað. Fyrir þriðja áratuginn gegndu belti aðallega skreytilegu hlutverki og voru tengd hernum. Ennfremur höfðu buxur ekki beltislykkjur fyrir þennan tíma og var þeim haldið uppi með axlaböndum. Íþróttabuxur voru með beltislykkjum ennþá á 19. öld. Í dag er það algengt að karlmenn setja belti um mittið með buxunum.
Björn Leví Gunnarsson
Björn Leví Gunnarsson (f. 1. júní 1976) er íslenskur stjórnmálamaður og tölvunarfræðingur. Björn var kjörinn á Alþingi fyrir Pírata árið 2016 en hefur þó áður sest á þing sem varaþingmaður.
Björn var ræðukóngur Alþingis 2017-2018 og 2021-2022.
Skúlagata
thumb|Saltfiskverkun við Skúlagötu sumarið 1925. Lengst til hægri sést í Kveldúlfshúsið sem hefur verið rifið. Húsin til vinstri eru við Lindargötu. Skúlagata er gata í Reykjavík kennd við Skúla Magnússon landfógeta. Hún náði áður milli Höfðatúns og Ingólfsstrætis, en eftir 2012 hefur vegurinn frá Snorrabraut að Höfðatúni heitið Bríetartún. Eldra heiti Skúlagötu er „Vindheimagata“, sem vísar til torfbæjarins Vindheima sem stóð við norðvesturenda Klapparstígs, en þangað náði gatan til 1914 þegar hún var lengd til vesturs við lagningu járnbrautar frá Öskjuhlíð að Reykjavíkurhöfn. Árið 1918 var ákveðið að nefna götuna Skúlagötu.
Ríkisútvarpið var með starfsemi sína að Skúlagötu 4 frá 1959-1987, þegar starfsemi þess var flutt í Efstaleiti. Þar eru nú til húsa Sjávarútvegsráðuneytið, Hafrannsóknastofnun og Rannsóknastofnun fiskiðnaðarins.
Hluti Skúlagötu, frá Snorrabraut að Höfðatúni fékk árið 2012 heitið Bríetartún eftir Bríeti Bjarnhéðinsdóttur. Skúlagata er einnig staðsett í Borgarnesi.
Sjálfsofnæmissjúkdómur
thumb|Kona með dæmigerð útbrot af völdum [[Rauðir úlfar|rauðra úlfa.]] Sjálfsofnæmissjúkdómur kemur fram þegar ónæmiskerfi líkamans ræðst á eðlilegan hlut af sjálfum sér. Til eru um 80 mismunandi gerðir af sjálfsofnæmissjúkdómum og geta sjúkdómarnir beinst að flestum hlutum líkamans. Algeng einkenni sjálfsofnæmissjúkdóma er vægur hiti og þreytutilfinning. Einkennin koma oft í köstum.
Ástæðan er oftast óþekkt. Sumar gerðir líkt og rauðir úlfar geta verið algengir í fjölskyldum, sumar gerðir koma fram eftir sýkingu eða annarra umhverfisþátta. Dæmi um algenga sjálfsofnæmissjúkdóma eru: sykursýki af gerð 1, MS-sjúkdómurinn, húðsjúkdómurinn sóri (psoriasis), liðagigt, rauðir úlfar, Hashimoto-sjúkdómur (veldur vanvirkum skjaldkirtli), Graves-sjúkdómur (veldur ofvirkum skjaldkirtli), og glúteinóþol. Oft getur verið erfitt að greina þessa sjúkdóma.
Meðferð við sjálfsofnæmissjúkdómum reynir að draga úr einkennum, en nær ekki að lækna sjúkdóminn. Oft eru bólgueyðandi verkjalyf og ónæmisbælandi lyf notuð. Í sumum tilfellum eru mótefni gefin í æð.
Hattur
thumb|250px|Karlkyns hattar frá 18. og 19. öldum
Hattur er höfuðfat notað til að verja hausinn, af trúarlegum eða táknrænum ástæðum eða sem tískugripur. Að fornu voru hattar tákn um félagslega stöðu. Í herjum geta hattar verið tákn um þjóðerni, tign og hersveit. Til eru margs konar hattar.
Kútter Sigurfari
Kútter Sigurfari er 85 smálesta tvímastra kútter, smíðaður 1885 í Englandi og keyptur til Íslands 1897, en áður var hann gerður út frá Hull. Hann var gerður út til handfæraveiða á Faxaflóa og þótti mikið happaskip. Skipið var selt til Færeyja 1920 og komst þangað eftir að hafa lent í mánaðarlöngum hrakningum á sjó milli landanna. Frá Færeyjum var skipið gert út til 1970 en 1974 var báturinn aftur keyptur til Íslands að undirlagi Jóns M. Guðjónssonar prests á Akranesi. Hann stendur nú á steyptum undirstöðum á safnasvæðinu á Görðum á Akranesi.
Brot úr sögu Sigurfara
Rauðkengúra
Rauðkengúra (fræðiheiti: Macropus rufus), líka þekkt sem risakengúra, er stærsta pokadýr heims. Rauðkengúran tilheyrir kengúruætt ásamt 4 öðrum.
Byrkningar
Byrkningar (fræðiheiti: Pteridophyta) er hópur plantna sem inniheldur burkna, jafna og elftinga, ásamt tungljurtum og álftalaukum. Á Íslandi vaxa um 40 tegundir af byrkningum þar af um 23 tegundir burkna.
Flokkun
Byrkningar eru afar frumstæður hópur plantna og telja fræðimenn að þeir hafi verið fyrsti hópur jurta til að verða ráðandi landplöntur á jörðinni, fyrir rúmum 400 milljónum ára síðan, nánar tiltekið á sílúrtímanum. Fyrir 280-300 milljónum ára voru 20 - 40 metra háir byrkningaskógar algengir og útbreiddir. En gullöld byrkninganna fjaraði út samfara miklum loftslagsbreytingum sem urðu á permtímabilinu fyrir um 250 milljón árum. Þá varð veðurfar kaldara og þurrara og nýr hópur jurta, blómplöntur (fræplöntur), nánar tiltekið berfrævingar svo sem barrtré, kom fram og tók við af byrkningum sem ráðandi jurtahópur á jörðinni.
Æxlun
Byrkningar bera ekki fræ líkt og blómplöntur, heldur mynda þeir gró. Mest áberandi hluti byrkningna er nefndur gróliður og þar myndast gróin. Þau eru síðan losuð út og vaxa upp sem kynliðir, sem er önnur birtingarmynd byrkninga. Kynliðurinn er langoftast mjög smár og lítt áberandi, ólíkt gróliðnum. Í kynliðnum myndast sáð- og eggfrumur, þau losna út og mynda saman okfrumu sem síðar á eftir að vaxa upp sem gróliður.
Algengar tegundir byrkninga á Íslandi
Áberandi tegundir byrkninga á Íslandi eru meðal annars klóelfting sem vex víða og í margs konar gróðurlendi, ekki síst í námunda við bæi. Önnur jurt af ætt byrkninga er tófugrasið. Það er að öllum líkindum algengasti burkni landsins og er kjörbúsvæði þess urð og klettar um allt land. Tófugrasið verður 5 — 30 cm á hæð. Mosajafni er algengur um allt land og vex í margs konar þurrlendi.
María Sigurðardóttir (leikkona)
María lauk námi frá Leiklistarskóla Íslands árið 1983 og hefur síðan þá unnið við fjölda verkefna sem leikkona og leikstjóri jafnt í kvikmyndum sem leikhúsi. Hún hefur jafnframt starfað við kennslu í leiktúlkun, meðal annars við Listaháskóla Íslands. María hefur leikið í ýmsum sýningum hjá Leikfélagi Reykjavíkur, Alþýðuleikhúsinu, Leikfélagi Akureyrar og Þjóðleikhúsinu. Hún hefur á undanförnum tveimur áratugum leikstýrt yfir tuttugu leiksýningum áhugamanna, meðal annars hjá Leikfélagi Húsavíkur, Umf. Eflingu í Reykjadal og Freyvangsleikhúsinu.
Í Borgarleikhúsinu leikstýrði María Sex í sveit, Pétri Pan, Fegurðardrottningunni frá Línakri, Leitinni að vísbendingu að vitsmunalífi í alheiminum, Bláa herberginu, Öfugu megin uppí og söngleiknum Honk!. Hún leikstýrði Þjóni í súpunni í Iðnó og á Friðriki V á Akureyri árin 2008-2010, Sýndri veiði hjá Leikfélagi Íslands, Fífli í hófi hjá Sögn ehf. í Íslensku Óperunni, Hálsfesti Helenu hjá Þjóðleikhúsinu og Fló á skinni, Fúlum á móti og 39 þrep hjá Leikfélagi Akureyrar. María leikstýrði dans- og söngvamyndinni Regínu og heimildamyndunum Locomotion og My Family and Me. Hún hefur einnig starfað sem aðstoðarleikstjóri við yfir tíu íslenskar kvikmyndir, meðal annars Tár úr steini, Bíódaga, Djöflaeyjuna, Stikkfrí og Engla Alheimsins.
Berserkjasveppur
Berserkjasveppur (fræðiheiti: Amanita muscaria) er sveppur af ættkvísl reifasveppa. Hann hefur mjög einkennandi útlit með rauðan hatt sem hefur hvítar doppur og hvítan beinan stilk. Berserkjasveppur verður stór; hatturinn nær allt að 30 sm í þvermál. Hvítu flekkirnir á hattinum eru leifar af hvítri himnu sem þekur allan sveppinn þegar hann er mjög ungur.
Berserkjaveppur er eitraður og inniheldur nokkur geðvirk efni. Sjaldgæft er að fólk deyi af neyslu hans en jafnvel lítið magn veldur meltingartruflunum, sljóleika, skapsveiflum og ofskynjunum. Magn eiturefna í sveppnum er þó mjög mismunandi eftir stöðum og árstíma.
Íslenska heitið er dregið af þeirri hugmynd að víkingar hafi étið sveppinn áður en þeir fóru í bardaga til að ganga berserksgang. Þessi sögn kemur fyrst fram í grein eftir sænska prestinn Samuel Ödmann árið 1784 þar sem hann reynir að útskýra berserki og berserksgang í anda upplýsingarinnar. Engar eldri heimildir geta hins vegar um slíka notkun meðal norrænna manna og verður að teljast afar ólíklegt miðað við þekkt áhrif af neyslu hans að menn hafi verið til stórræða í orustu eftir að hafa innbyrt berserkjasvepp.