cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hlutanet
thumb|right|Ilmvatnsdreifari sem stjórnað er með farsíma. Hlutanet vísar til nets efnislegra hluta sem eru búnir skynjurum, hugbúnaði og annarri tækni til að að tengjast og skiptast á gögnum við önnur tæki og kerfi um Internetið.
Hugmyndin um hlutanetið kom fram vegna samruna ýmis konar tækni, rauntímagreiningar, vélanáms, skynjara og innfelldra kerfa. Hefðbundin innfelld kerfi, þráðlaus skynjaranet, stjórnkerfi, sjálfvirkni (þar með talin sjálfvirkni heimila og bygginga) og önnur tækni eiga þátt í því að gera hlutanetið mögulegt. Á neytendamarkaðnum er hlutanetið yfirheiti yfir vörur sem mynda „snjallheimilið“, þar með talin tæki (svo sem ljósabúnað, hitastilla, öryggiskerfi, myndavélar og önnur heimilistæki) sem styðja eitt eða fleiri algeng vistkerfi og hægt er að stjórna með tækjum sem tengjast því vistkerfi, svo sem snjallsímum og snjallhátölurum.
Mörg alvarleg álitamál tengjast hættum sem stafa af vexti hlutanetsins, sérstaklega varðandi einkalíf og öryggi. Ýmsar iðngreinar og stjórnvöld hafa hafið vinnu við að takast á við þessi álitamál, meðal annars með þróun alþjóðlegra staðla.
Snjáldurpota
Snjáldurpota (fræðiheiti: Sorex hoyi) er tegund snjáldra.
.cz
.cz er þjóðarlén Tékklands.
Tenglar
Toppdomän
Santa Monica-fjallgarðurinn
thumb|right|250px|Santa Monica-fjallgarðurinn thumb|Staðsetning fjallanna. Santa Monica-fjallgarðurinn er fjallgarður við strönd Kaliforníu í Bandaríkjunum. Fjallgarðurinn spannar 64 kílómetra og hæsta fjallið er 948 metrar að hæð. Nokkuð er um mannvirki á svæðinu.
Svæðið er vinsælt útivistarsvæði enda er það 40 kílómetrum frá Hollywoodhæðum í Los Angeles.
Fáfnir
thumb|Fáfnir gætir gulls síns. Fáfnir er dvergur í norrænni goðafræði sem breytist í dreka eftir hafa orðið fyrir bölvun sem lá á gulli og hring dvergsins Andvara. Hann er síðar drepinn af Sigurði Fáfnisbana.
Þorbjörg Sveinsdóttir
Þorbjörg Sveinsdóttir (1827 – 1903) var íslensk ljósmóðir og baráttukona fyrir kvenréttindum og rétti kvenna til menntunar. Hún var menntuð í ljósmóðurfræðum í Kaupmannahöfn og lét til sín taka í mörgum þjóðmálum svo sem háskólamálinu, Elliðaármálinu og stofnun Hins íslenska kvenfélags.
Illýríska
Illíríska er lítið þekkt útdautt indóevrópskt mál sem talað var í Illýría vestur á Balkanskaga að fornu.
Þorbjörg Sveinsdóttir
Þorbjörg var fædd að Sandfelli í Öræfum og var faðir hennar prestur á Sandfelli en síðar á Þykkvabæjarklaustri en síðar Mýrum í Álftaveri en þar ólst Þorbjörg upp til ársins 1853 en þá flutti hún með móður sinni norður í Skagafjörð. Þorbjörg var ein átta systkina. Einn bræðra hennar var Benedikt Sveinsson faðir Einars Benediktssonar. Árið 1855 fór Þorbjörg til Kaupmannahafnar og lærði ljósmóðurfræði og útskrifaðist 30. apríl 1856 og flutti þá til Íslands og starfaði um hríð í Skagafirði en flutti svo til Reykjavíkur. Hún starfaði í átta ár sem ljósmóðir í Reykjavík en var þá skipuð embættisljósmóðir í Reykjavík ásamt annarri konu og gengdi því starfi til 1902. Samfara því sá hún um kennslu nema í ljósmæðrafræðum og bjuggu nemarnir oft heima hjá Þorbjörgu og yfirleitt nokkrir samtímis. Þorbjörg var ógift og barnlaus en tók að sér systurdóttur sína Ólafíu Jóhannsdóttur þegar Ólafía var fimm ára. Móðir Þorbjargar bjó hjá henni til dánardags og feðgarnir Benedikt Sveinsson og Einar Benediktsson bjuggu hjá henni um tíma. Þorbjörg bjó í steinbæ á Skólavörðustíg 11.
Illýríska
Litlar sem engar heimildir eru til um illírísku en hægt hafa verið að álykta einhverjar hljóðbreytingar frá frumindóevrópsku með því sem vitað er um málið. Engar illírískar bókmenntir hafa varðveist nema messapískar áletranir en deilt er um hvort þær teljist illírískar. Ekki er vitað hverjum öðrum indóevrópskum málum illíríska er skyld og þess vegna hefur hún verið flokkuð í sína eigin grein.
Þorbjörg Sveinsdóttir
Þorbjörg tók virkan þátt í þjóðmálaumræðu og var vel máli farin. Hún var fylgismaður Jóns Sigurðssonar. Hún barðist fyrir stofnun háskóla hér á landi en árið 1893 hafði Alþingi samþykkt lagafrumvarp Benedikts Sveinssonar um stofnun háskóla en konungur neitaði að staðfesta það. Þann 26. janúar 1894 voru að frumkvæði Þorbjargar stofnuð samtök kvenna sem höfðu að markmiði að knýja á um að háskóli yrði settur upp á Íslandi. Haldinn var fundur þar sem um 200 konur komu og stofnuð nefnd kvenna sem skyldi vinna að fjársöfnun fyrir háskóla. Þetta var upphaf Hins íslenska kvenfélags og fyrsta fjöldahreyfing kvenna á Íslandi. Árið 1897 tók Þorbjörg við formennsku félagsins og gengdi starfinu til dauðadags.
Listamaður
Listamaður er kona eða karl sem skapar list. Listamaður er ekki lögverndað starfsheiti sem þýðir að nánast hver sem er getur kallað sig listamann, þó þau eigi ekki rétt á því. Ár hvert eru veitt listamannalaun en tilgangur þeirra er að gera íslenskum listamönnum kleift að skapa íslenska list sem annars myndi ekki vera mikill hagnaður á.
Menntun
Flestir listamenn sýna áhuga á list frá ungum aldri og fara svo í listaháskóla líkt og Listaháskóla Íslands til að þróa sig sem listamann, kynnast öðrum listamönnum og koma sér á framfæri. Þó er ekki nauðsynlegt að fara í listaháskóla til að teljast listamaður.
Miðborg Miami
thumb|right|300px|Downtown Miðborg Miami er hverfi í Miami í Bandaríkjunum.
Iceland Review
Iceland Review er elsta tímarit um Ísland gefið út á ensku. Það birtir frásagnir um íslenskt þjóðfélag, stjórnmál, menningu, tónlist, myndlist, bókmenntir og atburði. Þar eru líka viðtöl við kunna Íslendinga, greinar um ferðalög til Íslands o.fl. Páll Stefánsson er ljósmyndari og ritstjóri Iceland Review.
Iceland Review er gefið út fimm sinnum á ári og var stofnað í agúst 1963. Tímaritið er með vefsíðu icelandreview.com sem birtir daglegar fréttir um Ísland á ensku og þýsku.
Sesselja Eldjárn
Sesselja Eldjárn f. 26. júlí 1893 á Tjörn í Svarfaðardal, d. 28. júlí 1987 í Reykjavík. Foreldrar hennar voru Petrína Hjörleifsdóttir og séra Kristján Eldjárn Þórarinsson á Tjörn. Sesselja var yngst 8 systkina, en 5 þeirra komust á fullorðinsár.
Störf
Sesselja Eldjárn dvaldist í heimahúsum til 1918. Ráðskona var hún á Dalvík 1919-1923. Starfaði næst sem matráðskona við Gagnfræðaskólann á Akureyri, síðar Menntaskólann 1924-1928. Stofnaði matsölu á Akureyri 1928 og rak hana með Ingibjörgu systur sinni til 1949, lengst af í Brekkugötu 9. .
Félagsmál
Sesselja stofnaði með fleirum kvenfélagið Tilraun í Svarfaðardal og var ein af stofnendum Ungmennafélags Svarfdæla og starfaði í báðum þessum félögum. Hún vann lengi á Akureyri að málefnum Slysavarnafélags Íslands, stofnaði þar ásamt fleirum kvennadeild 1935 og var formaður hennar frá upphafi og um langt árabil. Hún var heiðursfélagi Slysavarnafélags Íslands.
Um Sesselju
Um Sesselju var sagt í eftirmælum að hún væri í eðli sínu forystu- og athafnakona, kjarkmikil, úrræða góð og framtakssöm. Ekki rak hún matsölu sína í ábata- eða hagnaðarskyni og laut ekki lögmálum markaðarins. Hún seldi fæðið ódýrt og það sem hún setti upp fyrir það, var jafnan undir gangverði. Reiknuðu þær systur sér lágt kaup en á hinn bóginn ómælda vinnu. Sóttu þær laun sín í þá starfs- og lífsgleði, sem margt vel unnið starf veitir í sjálfu sér. Aldrei rukkaði Sesselja kostgangara sína um borgun en hún var heppin að því leyti að flestir þeirra voru skilamenn. Þó voru þar innanum fáeinir sem aldrei inntu neina greiðslu af hendi fyrir matinn, en ekki erfði Sesselja það við þá, því að þeir voru boðnir velkomnir til hennar á ný, ef þeir þurftu aftur á gjafafæði að halda. Svo sem vænta mátti reiddi Sesselja ekki digran sjóð frá ævistarfi sínu, því að eignalaus var hún eftir á, en stóð þó í skilum við alla og skuldaði engum neitt þegar upp var staðið.
Sesselja giftist aldrei og á ekki afkomendur en Ingibjörg, systir hennar, sem var 9 árum eldri, var alltaf í heimili með henni og til aðstoðar svo lengi sem þær lifðu báðar. Þórarinn Kr. Eldjárn bóndi og kennari á Tjörn var bróðir þeirra systra.
Sesselja Eldjárn hlaut riddarakross fálkaorðunnar fyrir störf sín að slysavarnarmálum
22. janúar
22. janúar er 22. dagur ársins samkvæmt gregoríska tímatalinu. 343 dagar (344 á hlaupári) eru eftir af árinu.
Gondí
Gondí (Gōndi) er dravídamál talað af um það bil 2 milljón Gondum, aðallega í Madhya Pradesh, Gújarat, Telangana, Maharashtra, Chhattisgarh og Andhra Pradesh á Indlandi. Þótt gondí sé ættfeðramál Gonda talar aðeins helmingur þeirra málið. Gondí á sér langa bókmenntasögu.
Johnny Cash
thumb|right|Johnny Cash árið 1969. Johnny Cash (J.R. Cash) (26. febrúar 1932 – 12. september 2003) var áhrifamikill bandarískur tónlistarmaður og lagahöfundur sem ólst upp í Arkansas á tímum kreppunnar miklu. Hann kunni illa við að flokka tónlistina sína með einhverri ákveðinni tónlistarstefnu heldur vildi hann meina að hann spilaði einfaldlega Johnny Cash-tónlist. Hann var þekktur fyrir sína ákaflega djúpu og voldugu rödd, dökkt yfirlit, dökkan klæðnað sem ávann honum gælunafnið „svartklæddi maðurinn“ ásamt ákaflega einkennandi takti í lögum sínum, takti sem minnir helst á lest á lítilli ferð (boom chicka boom). Hann byrjaði iðulega tónleika sína á að kynna sig með orðunum: „Halló, ég er Johnny Cash“. Á sjöunda áratugnum hélt hann tvo óvenjulega tónleika í fangelsunum Folsom og San Quentin sem vöktu mikla athygli. Hann er í hávegum hafður hjá mjög fjölbreyttum hópi fólks á öllum aldri og margir vilja meina að hann hafi verið táknmynd karlmennskunnar.
Tónlist Cash var innblásin af viðburðaríku einkalífi og erfiðleikum. Á meðal vinsælustu laga í hans flutningi eru I Walk The Line, Folsom Prison Blues, Ring of Fire, Man in Black og Hurt. Eftir hann liggja einnig lög í gamansamari kantinum eins og One Piece at a Time, The One on the Right is on the Left og A Boy Named Sue sem Shel Silverstein samdi.
Tónlistarferill Cash entist í næstum fimm áratugi og í hugum margra er hann sem holdgervingur kántrítónlistarinnar þrátt fyrir að hann hafi sjálfur haft óbeit á hinni ráðandi Nashville stefnu. Líkt og önnur stór nöfn í tónlistarheiminum eins og Ray Charles, Bítlarnir, Bob Dylan og Elvis Presley þá takmörkuðust áhrif Cash ekki við neina einstaka tónlistarstefnu. Hann gerði lög sem geta flokkast sem rokk, blús, rokkabillí, þjóðlagatónlist eða gospel.
Árið 2005 var frumsýnd verðlaunamyndin Walk the Line sem byggð er á lífi Cash og stormasömu hjónabandi hans og tónlistarkonunnar June Carter Cash.
Uppeldisárin
J.R. Cash fæddist í Kingsland í Arkansas árið 1932, fáeinum árum eftir að kreppan mikla skall á. Um veturinn árið 1935, þegar J.R. var þriggja ára, fluttist fjölskyldan á eitt af bóndabýlunum í Dyess sem ríkisstjórn Franklins D. Roosevelts úthlutaði fjölskyldum sem áttu um sárt að binda vegna heimskreppunnar. Cash fjölskyldan fluttu inn í hús númer 266, á þessu nýja heimili þeirra ræktuðu þau bómull og J.R. ólst upp við vinnu á bómullarakrinum allt þar til hann lauk gagnfræðaskólaprófi en þá flutti hann að heiman. J.R. átti sex systkini og af þeim leit hann sennilega mest upp til eldri bróður síns Jack. Þegar J.R. var ungur dreymdi hann að engill hefði heimsótt hann í draumi og sagt honum að bróðir hans, Jack, mundi deyja en það væri áætlun Guðs og einhvern daginn mundi hann skilja að svo væri. Tveimur vikum seinna var hann dáinn. Jack vann inn tekjur fyrir fjölskylduna við að saga timbur á borðsög fyrir landbúnaðarskóla héraðsins en þann örlagaríka dag 12. maí 1944 lenti Jack í mjög alvarlegu slysi. Hann hafði lent í söginni og dregist með henni yfir borðið en við það hlaut hann skurð allt frá bringu niður að nára. Ótrúlegt en satt þá lét hann ekki lífið samstundis heldur tórði í átta daga eftir slysið sem veitti fjölskyldunni færi á því að kveðja. Jack hafði verið órólegur daginn sem slysið varð og fannst einsog eitthvað ætti eftir að gerast. Mamma hans tók eftir þessu og bað hann um að fara ekki í vinnuna og það gerði J.R. líka, hann bað hann að koma með sér að veiða, en Jack var samviskusamur og fór því í vinnuna. Þar sem Jack var í eins miklum metum hjá J.R. og raun ber vitni þá hafði slysið mikil áhrif á J.R. til frambúðar.
Röddin
Reba Cash, systir J.R. sagði eitt sinn. „Hann hafði sópranrödd þegar hann var lítill strákur, síðan breyttist röddin hans allt í einu, hann fór aldrei í mútur.“ Johnny Cash er þekktur fyrir sína voldugu bassa-barítón rödd sem margir hafa öfundað hann af. „Ekki síðan Jóhannes Skírari var uppi hefur nokkur haft svona rödd, öskrandi í auðninni. Karlmannlegasta rödd í öllum hinum kristna heimi. Allir menn vita að þeir eru kveif miðað við Johnny Cash“ sagði Bono um rödd Johnny Cash. Tónlistin skipaði stóran sess í lífi Johnny Cash allt frá því hann mundi eftir sér, það var honum næstum eins eðlilegt að syngja og anda. Hann söng í kirkjunni, hann söng á bómullarökrunum þegar hann var að vinna, hann söng hvert sem hann gekk, hann söng sig meira að segja í svefn á kvöldin en hafði kveikt á útvarpinu á lágum styrk spilandi kántrí smelli, bara svo pabbi hans vissi ekki að hann var að vaka frameftir. Pabba hans leist ekki á hversu miklum tíma hann eyddi í að hlusta á plöturnar sem spilaðar voru í útvarpinu og hafði á orði að ef hann færi ekki að einbeita sér að einhverju öðru en tónlist þá gæti hann aldrei framfleytt sér. J.R. var sár út í pabba sinn fyrir að reyna að gera lítið úr draumum hans á þennan hátt en um leið hvatti það hann til þess að afsanna kenningu pabba síns.
Mamma J.R., Carrie Cash, var sú sem studdi hann mest til að sinna tónlistinni. Hún skynjaði hversu rík tónlistin var innra með J.R. rétt einsog henni sjálfri og pabba hennar, en hann var sagður vera nógu góður til að geta lifað af söngnum einum, sem var þó mun meira mál þá en það er núna. Carrie lagði svo mikið á sig fyrir J.R. að hún vann aukavinnu við að þvo þvott, bara svo hún gæti komi J.R. í söngnám. J.R. var hneykslaður á móður sinni að vilja nota þennan auka pening til að borga söngkennara og neitaði að fara í fyrstu en gafst að lokum upp fyrir mömmu sinni og fór í tímann. J.R. hóf að læra söng hjá Mae Fielder og voru fyrstu tímarnir þar ansi tíðindalitlir og fór svo að í þriðja tímanum hætti hún að spila á píanóið í miðju lagi og bað hann um að syngja það sem hann langaði að syngja. Í því hóf hann að syngja lagið Long gone lonesome blues eftir Hank Williams. Þegar hann hafði lokið söngnum var hún svo uppnumin að hún fékk hann til að lofa sér að fara aldrei aftur í söngþjálfun og ekki leyfa neinum undir nokkrum kringumstæðum breyta því hvernig hann syngi.
Hljómplötuútgefandinn Sun
Um vorið 1955 hringdi Johnny Cash fullur bjartsýni í Sam Phillips hjá Sun, sem áður hafði gefið út efni með mönnum á borð við Elvis Presley og Roy Orbison, og tjáði honum að hann væri gospelsöngvari sem langaði að gefa út plötu. Sam Phillips tók ekki vel í það, sagði að hann gæti ómögulega markaðssett gospeltónlist, þá reyndi Johnny að segja honum að hann væri kántrísöngvari en því trúði Sam ekki og því hafði Johnny ekki erindi sem erfiði. Johnny gafst hinsvegar ekki upp og mætti galvaskur fyrir framan stúdíó Sun eldsnemma morgun einn áður en nokkur var mættur til vinnu. Fyrstur til að mæta var Sam sjálfur, Johnny heilsaði honum og bað hann að hlusta á sig því hann ætti ekki eftir að sjá eftir því. Sam Phillips var svo ánægður með hversu sjálfsöruggur Johnny var að hann veitti honum áheyrn. Johnny steig því inn í stúdíó og söng nokkur vel valin lög eftir aðra höfunda. Sam hafði aftur á móti ekki áhuga á að heyra hann flytja lög eftir aðra og vildi heyra eitthvað sem hann hafði samið sjálfur. Johnny mannaði sig því upp í að syngja lagið Hey, Porter!, lag sem hann hafði verið að semja en væri ekki orðinn alveg ánægður með enn þá. Sam varð svo hrifinn að hann bauð honum að koma aftur daginn eftir ásamt þeim Marshall Grant og Luther Perkins til þess að spila lagið Hey, Porter! inn á smáskífu.
San Quentin
Eftir langa og erfiða baráttu við eiturlyf, þar sem litlu mátti muna að eiturlyfin yrðu honum að aldurtila, náði Johnny Cash sér aftur á strik. Hann hafði nýlega komið fram edrú í fyrsta skipti í um áratug og fékk þá hugmynd að halda tónleika í fangelsi. Fyrstu tónleikarnir af því tagi voru haldnir í Folsom fangelsinu sem lag hans Folsom Prison Blues heitir eftir. Árið 1969 hélt hann tónleika í San Quentin fangelsinu sem voru bæði hljóðritaðir og myndritaðir, þar frumflutti hann meðal annars lag eftir Shel Silverstein, A Boy Named Sue, sem varð hans söluhæsta lag. Johnny Cash heyrði lagið í fyrsta skipti í veislu sem hann og síðari kona hans, June Carter, héldu kvöldið fyrir tónleikana í San Quentin en gestirnir í þeirri veislu voru meðal annars Bob Dylan, Joni Mitchell, Kris Kristofferson, Graham Nash og Shel Silverstein. Daginn eftir stakk June upp á því að hann mundi flytja A boy named Sue á tónleikunum í San Quentin. Honum leist ekki vel á það í byrjun og fannst tíminn ansi naumur til þess að læra lagið en gaf eftir að lokum. Þegar hann hafði safnað nægum kjark til að flytja lagið setti hann textann á nótnastatíf fyrir framan sig og hóf upp raust sína. Johnny söng-las textann og hljómsveitin spilaði melódíuna af fingrum fram en móttökurnar létu ekki á sér standa. Fangarnir trylltust þegar Johnny Cash öskraði ögrandi og einkennandi texta lagsins. ''„My name is Sue! How do you Do? Now you gonna die!“'' Hann hafði náð föngunum algjörlega á sitt band. Seinna hafði hann á orði að gráir fyrir járnum hefðu fangaverðirnir verið logandi hræddir. Fangarnir voru orðnir algjörlega stjórnlausir og meðan á seinni endurflutningi lagsins San Quentin stóð, lag sem hann hafði samið fyrir tilefnið, hefði hann aðeins þurft að segja ‚uppreisn!‘ og þá hefði allt farið á annan endann. „Ég vissi að ég hafði tökin á föngunum og það eina sem ég hefði þurft að segja var: „Gerið uppreisn! Takið yfir!“ og þá hefðu þeir gert það. Verðirnir vissu það líka, það var freistandi en mér var hugsað til June og Carter fjölskyldunnar sem voru stödd þarna með mér svo ég sat á mér. Ég var virkilega tilbúinn fyrir smá æsing.“
Skýrr
Skýrr var stórt upplýsingafyrirtæki á íslenskan mælikvarða, með starfsemi í Reykjavík og á öðrum stöðum. Skýrr varð til sem einkafyrirtæki við einkavæðingu opinbers fyrirtækis stofnað um miðja 20. öld. Fyrirtækið hét á tímabili Skýrsluvélar ríkisins og Reykjavíkurbæjar. Í janúar 2012 var Skýrr sameinað öðrum fyrirtækjum, meðal annars fyrirtæki fyrir utan landsteinana, og var nafninu breytt í Advania.
Naomi Watts
thumb|180px|right|Naomi Watts Naomi Ellen Watts (28. september 1968) er bresk-áströlsk leikkona.
Shunsuke Nakamura
Shunsuke Nakamura (fæddur 24. júní 1978) er japanskur knattspyrnumaður. Hann spilaði 98 leiki og skoraði 24 mörk með landsliðinu.
Andvari
Andvari er dvergur í norrænni goðafræði. Hann á óheillahringinn Andvaranaut sem gat hjálpað eiganda sínum að finna gull.
Andvari býr undir fossi og getur breytt sér í fisk (geddu) að vild. Eitt sinn gómar Loki Laufeyjarson hann sem geddu og neyðir Andvara til að gefa sér gull sitt og hringinn sinn. Andvari kastar þá bölvun á þessa gripi sína.
Dagur
Dagur er tímaeining sem afmarkast þeim tíma dags sem að staður er lýstur upp af sólinni. Hann byrjar við sólarupprás og endar við sólsetur. Meðallengd dags eru 12 klukkutímar.
Í mörgum löndum er skilgreiningin á einum degi oft sú sama og sólarhringur, það er, tíminn frá sólarupprás til næstu sólarupprásar. Lengd dagsins fer eftir möndulsnúningi jarðarinnar. Dagur getur jafnframt verið helmingur sólarhringsins á móti nóttu.
Forn hefð er fyrir því að nýr dagur hefst og lýkur þegar sólin er við sjóndeildarhring. Nákvæmur tími fer eftir hnattfræðilegri stöðu og árstíðum. Í Forn-Egyptalandi var dagurinn skilgreindur frá sólarupprás til næstu sólarupprásar. Í Forn-Evrópu afmarkaðist dagurinn af sólsetri.
Gasterophilus haemorrhoidalis
Gasterophilus haemorrhoidalis er tegund af flugum í ættkvíslinni Gasterophilus sem verpir á vörum og í kring um munn hesta múldýra og asna, en einnig hreindýra.
Í Equidae, festir lirfan á þriðja stigi sig við maga, en einnig við endaþarm, stundum mikill fjöldi. Mikil sýking getur valdið endaþarms "prolapse" í folum og múldýrum in foals and mules.
Í hreindýrum vaxa lirfurnar í nasaholum og hálsi og er hnerrað út að vori.
Hún sníkir ekki á mönnum.
Solano-sýsla, Kaliforníu
Solano-sýsla í Kaliforníu var stofnuð árið 1850. Höfuðstaður Solano er Fairfield (102.500), aðrir þéttbýliskjarnar eru Benicia (27.050), Dixon (16.150), Rio Vista (5.725), Suisun City (26.850), Vacaville (93.900), Vallejo (120.100), utan þéttbýlis (19.560). Tölur í sviga tákna íbúafjölda. Benicia var höfuðstaður Kaliforníu frá 1853 - 1854.
Meðal helsta iðnaðar má nefna þjónustu, verslun, framleiðslu og landbúnað. Framleiðendur sælgætisins "Jelly Belly" hafa höfuðstöðvar í Fairfield. Þar má einnig finna Anheuser-Busch verksmiðju (Budweiser bjór).
Í Suisunflóa, milli Solano og Contra Costa er hægt að sjá hóp gamalla herskipa sem hafa verið tekin úr notkun. Á meðal þeirra má þekkja orrustuskipið USS Iowa, sem er eitt síðasta orrustuskip sem var tekið úr notkun í heiminum.
Hofsárkot
Hofsárkot er bær í Svarfaðardal, í miðri sveit austan við Svarfaðardalsá. Hofsá er næsti bær norðan við en Ytrahvarf að sunnan. Hvarfsfjall rís upp frá bænum. Í Jarðabókinni frá 1712 segir að Hofsárkot hafi verið byggt upp fyrir um 50 árum (um 1660) á fornu eyðibóli sem legið hafi undir Hofsá. Árið 1712 var Hofsárkot lögbýli sem heyrði undir Danakonung en síðan Landsjóð. Gunnlaugur Sigurðsson keypti jörðina snemma á 20. öld og hafa afkomendur hans búið þar síðan.
Fangavaktin
Fangavaktin er sjónvarpsþáttaröð sem var frumsýnd 27. september 2009 og er þriðji hluti Vakta-seríunnar (þar sem fyrsti og annar hlutinn voru Næturvaktin og Dagvaktin). Fangavaktin fjallar um þá Georg Bjarnfreðarson, Ólaf Ragnar Hannesson og Daníel Sævarsson og ævintýri þeirra. Þáttaröðin er sýnd á Stöð 2.
Meðal aukaleikara í Fangavaktinni eru Björn Thors, Ólafur Darri Ólafsson, Ingvar E. Sigurðsson og Sigurður Hjaltason.
Þættirnir voru að hluta til teknir upp í fangelsinu Litla-Hrauni.
New York Red Bulls
New York Red Bulls er bandarískt knattspyrnulið með aðsetur í New York-borg.
Liðið var stofnað 15. júní 1994 og leikur í austurdeild Major League Soccer. Frægir leikmenn sem hafa spilað með félaginu eru meðal annara Thierry Henry, Lothar Matthaus og Alexi Lalas.
Liðið spilar heimaleiki sína á Red Bull Arena í Harrison í New Jersey sem var sérstaklega reistur fyrir knattspyrnu. Höfuðstöðvar félagsins eru í Secaucus í New Jersey. Heimabúningur félagsins er í stíl við orkudrykkinn Red Bull en árið 2006 var liðið keypt af Austurríska orkurdrykkjafarleiðandanum fyrir um 100 miljónir, og fékk þá liðið nafnbótina New York Red Bulls. Nafnbreytingin hefur verið umdeild á meðal stuðningsmanna félagsins. Red Bull keypti einnig SV Austria Salzburg í Austurríki og breyti nafninu í  FC Red Bull Salzburg, sem er nafn sem þeir bera enn.
Félagið hefur aldrei unnið MLS eða US Open Cup. Einn Íslendingur hefur spilað fyrir liðið, Guðlaugur Victor Pálsson.
Long Time Gone
„Long Time Gone“ er kántrílag eftir Darrell Scott sem kom fyrst út á plötunni Real Time árið 2000. Sú plata var gerð í samvinnu við Tim O'Brien. Lagið varð fyrsta lag stúlknanna sem komst í eitt af efstu 10 sætin á bandaríska popp-vinsældalistanum og komst hæst í annað sætið og varð mjög vinsælt.
Lagið fjallar um ungan mann sem ferðast frá bæ foreldra sinna til Nashville til að verða tónlistarmaður og hvernig hann kemur aftur til heimabæjarins þar sem hann sest að og stofnar fjölskyldu. Síðasta erindið gagnrýnir nútímatónlist fyrir að hafa enga "sál" og vísar í marga fræga kántrítónlistarmenn:
"„Now they sound tired but they don't sound haggard / They got money but they don't have cash / They got junior but they don't have Hank...“"
Útgáfa Dixie Chicks
Lagið kom út í flutningi Dixie Chicks á breiðskífunni Home árið 2002.
Helgi P. Briem
Helgi Pálsson Briem (18. júní 1902 - 2. ágúst 1981) var sendiráðsstarfsmaður og og sendiherra.
Hann stundaði hagfræðinám í Oxford, varð skattstjóri í Reykjavík 1929 og var frá 1930 bankastjóri Útvegsbankans. Árið 1932 varð hann fiskifulltrúi Íslands á Spáni. Hann bjó í Barcelona í nokkur ár og fór svo til Þýskalands og vann í þar í sendiráði Danmerkur og var þar þegar síðari heimsstyrjöldin hófst. Kona hans Doris var bresk. Þau fluttu til Portúgals og þaðan til Bandaríkjanna og svo til Svíþjóðar en Helgi varð þar sendiherra til 1956.Í stríðinu þegar Helgi var staðsettur í Portúgal sá hann um miðlun á sendibréfum milli Íslands og hernuminna landa. Bréfin fóru í gegnum ritskoðun í þeim löndum.
St. Elmo's Fire
St. Elmo's Fire er bandarísk kvikmynd frá árinu 1985 sem Joel Schumacher leikstýrði og bæði skrifað með Carl Kurlander. Myndin er framleidd af Lauren Shuler Donner. Myndin er með Rob Lowe, Demi Moore, Emilio Estevez, Ally Sheedy, Judd Nelson og Mare Winningham í aðalhlutverkum. Myndin er dreift af Columbia Pictures. Myndin kom út i kvikmyndahús í Bandaríkjunum 28. júlí 1985.
Snjáldra
Snjáldra (fræðiheiti: Sorex araneus), einnig kölluð snjáldurmús, er tegund snjáldra.
Kólaskagi
Kólaskagi (eða Kolaskagi) er skagi í norðvesturhluta Rússlands og er hluti af Múrmansk-fylki. Kólaskagi skilur að Barentshaf í norðri og Hvítahaf í austri og suðri.
Joey
thumbnail|Upphafsmynd Joey þáttanna Joey voru bandarískir sjónvarpsþættir um leikarann Joey Tribbiani úr þáttunum Vinir. Joey er leikinn af Matt LeBlanc og voru þættirnir á dagskrá frá 9. september 2004 til 5. júlí 2006.
Þættirnir fjalla um hinn misheppnaða leikara Joey sem fær starfstækifæri í Los Angles. Hann dvelur hjá einni af sjö systrum sínum og einu nördalegu persónunni í ættinni hans. Hann er álitinn stefnumótaguð af fleirum en einum. Þátturinn var búinn til af sömu höfundum gerðu þættina um Vini, Shana Goldberg-Meehan og Scott Silveri.
Sófistar
Sófistar (forngríska: σοφιστής, sofistēs) eða fræðarar voru viskukennarar og róttæklingar í Grikklandi til forna. Hugtakið er dregið af gríska lýsingarorðinu σοφός, sofos, sem merkir „vitur“. Sófistar ferðuðust borga á milli og héldu námskeið og þénuðu sumir vel á kennslunni. Þeir voru sannfærðir um að margt sem talið var heilagt að gömlum sið og talið liggja í eðli hluta væri í raun merki um mannlega hagsmuni og árangur af mannlegum ákvörðunum. Þeir gagnrýndu kynþáttafordóma, þrælahald og kvennakúgun. Hafa ber í huga að sófistarnir voru sundurleitur hópur sem hafði ólíkar skoðanir um margt.
Almenn æðri menntun
Sófistar áttu snaran þátt í að móta evrópska menntun. Þeir mótuðu hugmyndir um almenna æðri menntun. Þeir lögðu áherslu á málfræði, mælskulist og rökleikni. Málfræði þýddi hjá þeim þekking á málinu, uppbyggingu þess og réttri notkun, mælskulist táknaði listina að flytja ræðu á lýtalausan hátt og rökleikni þýddi hæfileikann til að nota rök í málflutningi.
Mælskulist og rökbrellur
Sófistar lögðu áherslu á hið ytra form og létu málefnið víkja fyrir framsetningu. Þeir reyndu með rökbrellum og mælskulist að sigra andstæðinga í rökræðum. Það komst á sá orðrómur að þeir væru meistarar í að gera svart að hvítu. Þessi áhersla sófista á rökvísi er sprottinn upp úr afstæðiskenndu lífsviðhorfi þeirra. Sumir sófistar trúðu ekki að til væri hlutlægur sannleikur eða algerlega bindandi siðferði. Þetta snerist svo upp í grímulausa einstaklingshyggju þar sem frelsi var túlkað sem hömluleysi og réttlæting þess að sá sem færi með völd hefði einnig réttinn sín megin.
Sókrates
Sókrates trúði því, öfugt við sófista, að sannleikurinn væri til og unnt væri að finna hann. Sókrates var frábrugðinn sófistum að því leyti að hann tók ekki fé fyrir kennslu sína og hann fullyrti ekki að hann væri vitur.
Varðveitt þekking um sófista
Það sem vitað er um sófista er einkum umsögn um þá í ritum andstæðinga þeirra og þá sérstaklega Platons og Aristótelesar. Á seinni hluta 5. aldar f. Kr. var orðið „sófistar“ notað til að lýsa óskipulögðum hópi hugsuða sem notaði rökræður og mælskulist til að kenna og sannfæra aðra. Þessir hugsuðir fengu oft háar greiðslur frá nemendum því stjórnkerfi í Aþenu var þannig uppbyggt að mikilvægt var að vera mælskur og rökfimur. Prótagóras er talinn fyrsti sófistinn. Aðrir þekktir sófistar eru Pródíkos, Hippías, Þrasýmakkos, Lykofron og Antifon.
Mannát
thumb|200px|Mannát eftir [[Leonhard Kern, árið 1650]]
Mannát er það að leggja sér til munns hluta mannslíkama, stundum kallað „mannakjöt“. Mannát er víðast hvar fordæmt núorðið en deilt er um hvort mannát hafi nokkurn tímann tíðkast mjög víða. Því hefur verið haldið fram að mannát hafi aldrei verið útbreitt og sögur af því ýkju- og lygasögur. En víða hafa sögur verið sagðar af mannáti á sögulegum tíma. Forngríski sagnaritarinn Heródótos greinir til að mynda frá því í riti sínu að Messagetar hafi stundað mannfórnir og stundað mannát og landræðingurinn Strabon greinir frá mannáti Kelta til forna. Og margir mannfræðingar telja að mannát hafi áður fyrr tíðkast víða um heim. Til dæmis eru fullyrðingar Strabons um mannát Kelta til forna studdar fornleifum.
Hugsanlega hefur mannát einnig tíðkast á forsögulegum tíma. Sumir telja að Neanderdalsmenn hafi stundað mannát og hugsanlegt er að nútímamenn hafi lagt sér kjöt Neanderdalsmanna til munns.
Sumir ættflokkar á Papúa Nýju-Gíneu hafa stundað mannát, þar má nefna Fore-ættbálkinn þar sem uppgötvaðist að kuru-sjúkdómurinn smitaðist við át á heila ættingja. Fólk af Korowai-ættbálknum er sagt enn stunda mannát þótt dregið hafi úr því en það telur sig þó ekki mannætur þar sem aðeins eru etnir þeir sem taldir eru galdramenn og þar með ómennskir.
Á Íslandi eru til ýmsar þjóðsögur um mannát, bæði útilegumannasögur, tröllasögur og ævintýri, en einnig frásagnir af fólki sem lagði sér mannakjöt til munns fremur en að svelta til bana í harðindum og í Húnvetninga sögu Gísla Konráðssonar er þessi frásögn af hungraðri skagfirskri flökkustúlku, Tófu-Gunnu frá Syðsta-Vatni, í Móðuharðindunum: „Hún fékk og gistingu á bæ einum í Refasveit. Lá þar barnslík í útikofa. Urðu menn varir við að hún gekk úr bóli sínu um nóttina, er þá var björt, og var komið að henni, að tekin var hún að skera vöðva úr líkinu og vildi éta, en varð hindruð.“
Tegundir mannáts
Stundum er gerður greinarmunur á mannáti eftir því hvaða stöðu fórnarlambið hefur hjá þeim sem stunda mannátið. Í grófum dráttum felst munurinn í því að borða einstaklinga sem tilheyra ekki hópnum annars vegar og hins vegar að borða einstaklinga sem teljast til hópsins.
Einnig er gerður greinarmunur á útfararmannáti annars vegar og stríðsmannáti hins vegar. í fyrra tilvikinu leggja syrgjendur sér til munns kjöt eða líkamshluta látinna ættingja. Af þessu tagi er mannát það sem Heródótos greinir frá meðal Messagetanna og einnig mannát Wari’-fólksins í Amazon-skóginum. Á hinn bóginn felst stríðsmannát í því að leggja sér til munns kjöt eða líkamshluta fallinna andstæðinga í bardaga.
Mannát í bókmenntum og kvikmyndum
Mannát kemur fyrir í ýmsum grískum goðsögum þar sem það veldur ættarskömm og bölvun. Atreifur drap til að mynda bróðursyni sína og matreiddi þá ofan í bróður sinn Þýestes. Einnig í germönskum sögum, til dæmis drepur Guðrún Gjúkadóttir, eiginkona Atla Húnakonungs, syni þeirra og matreiðir þá ofan í hann.
Campanula suanetica
Campanula suanetica er tegund af klukkuætt (Campanulaceae), ættuð frá Kákasus.
Ho Chi Minh
thumb|200px|right|Ho Chi Minh, [[1946.]] Hồ Chí Minh (framb. ) (19. maí, 1890 – 2. september, 1969) var víetnamskur byltingarmaður sem varð síðar forsætisráðherra (1946-1955) og forseti (1946-1969) í Norður-Víetnam. Hann var leiðtogi sjálfstæðishreyfingarinnar Viet Minh frá 1941 og stofnaði Alþýðulýðveldið Víetnam 1945. Hann vann sigur á Franska sambandinu í orrustunni við Dien Bien Phu 1954 og var leiðtogi norðurvíetnamska hersins í Víetnamstríðinu til dauðadags. Fyrrum höfuðborg Suður-Víetnams, Saigon, var nefnd Ho Chi Minh-borg honum til heiðurs 1976.
Blómið
Blómið var hljómsveit sem íslenski tónlistarmaðurinn Bubbi Morthens stofnaði árið 1989. Með Bubba voru þeir Guðmundur Pétursson og Björgvin Gíslasson gítarleikarar, Ásgeir Óskarsson trommuleikari og Björgúlfur Egilsson bassaleikari. Sveitin var ekki langlíf, en hún gaf bara út eina plötu: smáskífuna Hver er næstur.
Hver er næstur: lagalisti
Plata eitt: A-hlið
Hver er næstur
Þú þekkir þessi augu
Plata eitt: B-hlið
Sumarið í Reykjavík
Einingarlögin
thumb|right|Þau lönd sem voru aðilar að Evrópubandalaginu árið 1986. Einingarlögin er alþjóðlegur sáttmáli sem settur var árið 1986. Einingarlögin voru fyrsta stóra endurskoðunin á Rómarsáttmálanum sem stofnaði Evrópubandalagið. Með Einingarlögunum var komið á tímaramma á það ferli sem leiða ætti að sameiginlegum frjálsum markaði innan Evrópubandalagsins en lengi hafði staðið til að ná því markmiði. Stefnt var að því að ljúka því fyrir 31. desember 1992. Með sáttmálanum var einnig komið á sameiginlegri utanríkisstefnu í formi Evrópska Stjórnmálasambandsins sem seinna varð að Sameiginlegri utanríkis- og varnarmálastefnu Evrópusambandsins með setningu Maastrichtsamningsins. Einingarlögin voru samin á ráðstefnu sem haldin var frá september 1985 til janúar 1986. Einn af hvötum þess að til þeirra var stofnað var sú aukna spenna sem hlaupið hafði í kalda stríðið milli stórveldanna tveggja, Bandaríkjanna og Sovétríkjanna. Löggjafarþing allra aðildarríkja EB nema Danmerkur samþykktu Einingarlögin en í kjölfarið var haldin þjóðaratkvæðagreiðsla í Danmörku þar sem þau voru samþykkt.
Græna vítið
thumb|right|Bob Moran Nr. 3 Græna vítið er unglingasaga eftir Henri Vernes.
Söguþráður
„Samkvæmt skýrslu þeirri, sem sérfræðingar við mannfræðistofnunina í London hafa tekið saman, hefur fengizt vissa fyrir því, að mannabein þau, sem fundust við bakka Rio Kuluene í Brazilíu, geta ekki átt rót sína að rekja til rannsóknarleiðangurs Fawcett ofursta.“ Þessi fregn, sem útvarpið bar að eyrum þeirra Bob Morans og vinar hans, Alejandro Riasar, verður upphafið að röð óvenjulegra atburða, sem þessir tveir vinir verða þátttakendur í, þó að þeim sé það þvert um geð. Áður en þeir vita almennilega af, eru þeir komnir á slóð hins sögufróða ævintýramanns og landkönnuðar, Fawcett ofursta. - Þeir eru á leið til hinnar leyndardómsfullu höfuðborgar Musuþjóðflokksins, sem allir hafa heyrt getið um í Matto Grosso, "Græna vítinu" svo kallaða, en engin veit, hvar borgin er. Skref fyrir skref brýzt Moran áleiðs að marki sínu, sem á að vera hin leyndardómsfulla borg, - gegnum hinn lífshættulega frumskóg, þar sem slöngur, rándýr, og jafnvel fiskar, sem éta menn, og blóðþyrstir indíánar liggja hvarvetna í leyni. En Bob Moran bítur á jaxlinn - hann veit, hvað bíður hans, ef hann gefst upp. Og að gefast upp er ekki að hans skapi.
Aðalpersónur
Bob Moran, Don Alejandro Rias, Tsinu, Carlos Paez, Antonio Paez, Coya
Sögusvið
Matto grosso, Brazilía - Rio de Janeiro, Brazilía
Samningur Sameinuðu þjóðanna um líffræðilega fjölbreytni
Samningur Sameinuðu þjóðanna um líffræðilega fjölbreytni er alþjóðasamningur sem fjallar um varðveislu líffræðilegrar fjölbreytni, sjálfbæra nýtingu hennar og sanngjarna og jafna skiptingu gæða sem verða til við nýtingu erfðaauðlinda. Samningurinn var lagður fyrir á Umhverfisráðstefnunni í Ríó 1992 og tók formlega gildi 29. desember 1993. Útfærsla samningsins fer aðallega fram með aðgerðaáætlunum einstakra ríkja um vernd og nýtingu líffræðilegrar fjölbreytni. Aðildarlönd eiga auk þess að skila skýrslum um innleiðingu samningsins.
Árið 2000 var Cartagena-bókunin sem fjallar um líföryggi tekin upp en hún fjallar um mögulegar hættur vegna erfðabreyttra lífvera á grundvelli varúðarreglunnar. Bókunin tók gildi þegar 50 ríki höfðu undirritað hana árið 2004.
Árið 2010 var Nagoya-bókunin sem fjallar um erfðaauðlindir og nýtingu þeirra tekin upp.
Ísland undirritaði samninginn 1992 og Alþingi staðfesti hann árið 1994. Ísland hefur ekki undirritað bókanirnar.
Flikrudepla
Flikrudepla (fræðiheiti: Coccinella undecimpunctata), einnig nefnd ellefudeppla, en oftast kölluð maríuhæna á Íslandi, er bjalla af ætt maríubjalla.
Útlit
Flikrudepla er svört á lit með hvít framhorn og tvo hvíta depla á höfði. Skjaldvængirnir eru rauðir með svörtum deplum. Venjuleg flikrudepla í Evrópu hefur ellefu depla, fimm á hvorum væng og einn fremst fyrir miðju á skilum vængjanna. Það afbrigði berst stundum til Íslands með varningi. Íslenska afbrigði flikrudeplur er með mun stærri depla og hafa þeir fjórir öftustu runnið saman í tvo stóra depla og finnst þetta afbrigði einnig í Norður-Noregi og er því talið líklegt að hún hafi komið til landsins með Norskum landnemum. Þekkt er að skordýrategundir sem flytja sig norður á bóginn séu dekkri en sömu tegunda sunnar og er það talið stafa að því að með dekkra yfirborði nái þau að fanga betur hita sólarljóssins.
Lirfa flikrudeplunar er ljós í grunninn. Með skýrt afmarkað höfuð og eru þrír stórir frambolsliðir með löngum fótum og saman mynda þeir um helmingur af lengd hennar. Hún er síðan með níu afturbolsliði sem eru þó styttri og mjókka aftur. Þvert yfir hvern lið búksins hefur lirfan dökka hnúða með mörgum bursthárum.
Almennt
Flikrudepla lifir á blaðlúsum af öllum tegundum, bæði fullorðnar bjöllur og lirfur, og lifir hún því alsstaðar þar sem blaðlýs er að finna. Talið er að fullorðnar bjöllur leggist í vetrardvala en mest er hún á ferli frá miðjum maí fram í miðjan september. Lirfur finnast helst í júlí og ágúst.
Glíma
thumb|Glímubragðið krækja tekið í glímukeppni. Íslenskir glímukappar ganga fylktu liði á Austurvelli 1925|thumbnail thumb|1925. Glíma er íslensk íþrótt. Í upphafi viðureignar heilsast glímumenn, taka sér stöðu, taka tökum og stíga. Þegar báðir eru tilbúnir gefur yfirdómari merki, mega þeir þá sækja brögðum hvor gegn öðrum. Markmiðið í hverri viðureign er að veita andstæðingnum byltu með löglegu glímubragði, en halda jafnvægi sjálfur að því loknu.
Glíma flokkast sem fangbragðaíþrótt eins og til dæmis júdó og súmó.
Nauthóll
thumb|Bærinn Nauthóll stór rétt fyrir ofan Nauthólsvík Nauthóll var kotbær og þurrabúð í landi jarðarinnar Skildinganess við Reykjavík. Um 1870 voru sex byggð kot í landi Skildinganess en það voru Margrétarkot, Harðarkot, Austurkot, Nauthóll, Þormóðsstaðir og Lambhóll. Bærinn Nauthóll stóð skammt fyrir norðan samnefnda vík Nauthólsvík og við vegarslóða meðfram sjónum frá Fossvogsdal yfir í Skildinganes. Aðfaranótt 1. október 1902 var bærinn brenndur. Síðan hefur ekki verið búið þar. Á stríðsárunum 1940-1945 setti setuliðið upp mastur með steypti undirstöðu þar sem aðalbæjarhúsin á Nauthóli höfðu staðið.
Í blaðinu Reykjavík frá 11. október 1902 er frétt um brunann á Nauthól: ''Nauthóll brendur aðfaranóttina 1. þ. brendu þeir Ingjaldur á Lambastöðum Sigurðsson og Guðmundur í Nýabæ Olafsson Nauthól. Var bærinn orðinn fornfálegur, og þótti þeim ekki svara kostnaði að gera við hann. Maður sá er leigði þar átti þar nokkra muni, fluttu þeir þá að Skildingarnesi, en eitthvað hafði þó brunnið t. d. mór''. Sigurður Briem póstmálastjóri varð eigandi stórs hluta af Skildinganesi um aldamótin 1900 og hafði í huga að reisa hafskipabryggju í landi Skildinganess við Skerjafjörð og stofnaði ásamt öðrum árið 1907 hlutafélagið Höfn með það í huga og að frá hafskipabryggjunni yrði sporbraut um land Reykjavíkur niður í miðbæ.
Í æviminningum Sigurðar Briem kemur fram að Sigurður Briem lét kveikja í kotinu Nauthóll vegna þess að ábúandinn vildi ekki fara þaðan um fardaga að vori.
Kvæðið Nauthóll sem birtist í Nýja Ísland 1. janúar 1906 fjallar um brunann á Nauthól og tengir það við hafnarframkvæmdir, athafnalíf og landakaup í Reykjavík á þessum tíma.
Spákonurnar Guðný Eyjólfsdóttir og Jósefína Eyjólfsdóttir ólust upp á Nauthól. Guðný var niðursetningur á öðrum bæ þegar kveikt var í bænum. Eyjólfur faðir þeirra var þá út á sjó. Jósefína var þá 11 ára og mun hafa tryllst og hlaupið upp í Öskjuhlíð. Áður en eldur var lagður að kotinu hafði hreppsnefnd Seltjarnarness samþykkt að leysa upp heimilið og var húsfreyjan Helga og börnin flutt burt og sett niður á bæjum í hreppnum. Jósefína er fyrirmynd að sögupersónunni Karólínu spákonu í Eyjabókum Einars Kárasonar (Þar sem djöflaeyjan rís, Gulleyjan og Fyrirheitna landið). Þær sögur hafa verið kvikmyndaðar.
Opinn borgarafundur
Opinn borgarafundur er breiðfylking fólks sem á það sameiginlegt að vera umhugað um lýðræðislegt stjórnarfar á Íslandi. Félagsskapurinn er ekki flokkspólítískur og er opinn öllum sem áhuga hafa.
Á opnum borgarafundum voru stjórnmálamönnum, seðlabankastjórnum, bankastjórnum, fréttastjórum og öðru fjölmiðlafólki boðið að mæta til þess að svara almennum borgurum milliliðalaust.
Fundirnir fóru fram nokkrum sinnum í mánuði ýmist í Iðnó, Nasa eða Háskólabíó og sóttu fjölmargir einstaklingar fundina, oft komust færri að en vildu.
Fundastjóri opnu borgarafundanna
Gunnar Sigurðsson leikstjóri var fundastjóri á opnu borgarafundunum.
Fyrirkomulag fundanna var þannig að 4 frummælendur hófu umræðuna og höfðu um 5-10 mínútur hver. Þegar frummælendur höfðu lokið máli sínu fengu almennir borgarar úr sal tækifæri til að tjá sig í rúmar 3 mínútur hver til þess að spyrja þátttakendur í pallborði spurningar. Settur var fundaritari og tekin saman ályktun í lok fundar.
Opnir borgarafundir
Átta fundir hafa verið haldnir.
Frummælendur: Einar Már Guðmundsson talaði fyrstur og gagnrýndi hann harðlega hvernig íslenskt samfélag væri og að að það þyrfti engin að taka ábyrgð á þeim hörmungum sem komu  yfir íslenskt efnahagslíf. Hann sagði alla geta flækst í vafasaman félagsskap og nefndi sem dæmi íslensk stjórnvöld sem hefðu tekið sér hlutverk kynningarfulltrúa íslensku bankanna. Einar sagði það speki frjálshyggjumannanna sem hafa verið við stjórn undanfarin ár að gera ekki neitt nema kannski að stofna sérsveit ríkislögreglustjóra.
Vilhjálmur Bjarnason sagðist hingað til hafa talið sig vera kapítalista, auðhyggjumann. Hann hafi viljað vera öðrum óháður og að þegar hann hafi átt afgangsfé hafi hann lagt það fyrir. „Þessi hlutabréfamarkaður hefur gjörsamlega brugðist mér.“ Vilhjálmur Bjarnason sagðist hafa spurt margra spurninga til að fá upplýsingar um stöðu og starfsemi fyrirtækja en engin svör fengið.
Kalksvampar
Kalksvampar (fræðiheiti: Calcarea) er flokkur svampdýra sem inniheldur um 500 tegundir í sex ættbálkum, þar af einum útdauðum. Kalksvampar hafa nálar úr kalsíumkarbónati í vefjum sínum, ýmist úr kalsíti eða aragóníti. Nálar flestra tegunda kalksvampa eru þrístrendar en sumar tegundir hafa nálar með tveimur- eða fjórum oddum.
Lýsing
Kalksvampar eru yfirleitt smávaxnir, undir 10 cm að hæð og litlitlir, þó nokkrar litskrúðugar tegundir séu þekktar. Kalksvampar eru breytilegir að líkamsgerð og meðal þeirra er að finna allar þrjár helstu líkamsgerðir svampa, ascon-, sycon- og leucon-svampa.
Útbreiðsla og vistfræði
Allir kalksvampar eru bundnir við sjó sem búsvæði. Tegundir kalksvampa lifa um allan heim en flestar tegundir er að finna á grunnsævi í hitabeltinu. Eins og nánast allir svampar, eru kalksvampar botnfastir og lifa sem síarar.
Vesturport
Vesturport er íslenskur leiklistar hópur, stofnaður 18. ágúst 2001. Hópurinn hefur sett upp leikverk í Bandaríkjunum, Evrópu, Asíu, Suður Ameríku, Tasmaníu og Ástralíu. Hópurinn vann evrópsku leiklistarverðlaunin fyrir frumleika, nýsköpun og framlag til leiklistar árið 2011.
Kalksvampar
Flokkun
Kalksvampar birtust fyrst á Kambríumtímabilinu og fjölbreytileiki þeirra var mestur á Krítartímabilinu. Mögulega voru kalksvampar fyrsti dýrahópurinn til að skilja sig frá flokkunartré dýra og því hafa komið fram tillögur um að aðgreina kalksvampa frá svampdýrum sem nýja fylkingu.
Kalksvampategundir eru um 500 og skiptast í tvo undirflokka og sex ættbálka, þar af er einn útdauður (Pharetronida):
Vesturport
Á stofndegi hópsins var leikverkið Discopigs sett upp. Hópurinn setti á næstu þremur árum upp leikverkin Lykill um hálsinn, Titus Andronius og Mr. Man. Hópurinn fór þó ekki í útrás fyrr en 2004 með verkið Rómeo og Júlía. Romeó og Júlía var frumsýnt á Íslandi 20. nóvember 2002 og 18. nóvember 2004 í Playhouse Theatre, London. Í kjölfarið var verkið sýnt í Þýskalandi, Póllandi, Noregi og Finnlandi.
2004 setti félagið upp verkið Brim og fékk Jón Atli Jónasson Grímuverðlaunin sama ár sem leikskáld ársins. Síðar var gerð kvikmynd byggð á sama verki sem fékk sex Edduverðlaun fyrir hljóð ársins, leikonu í aðalhlutverki, tónlist ársins, bíómynd ársins, kvikmyndatöku ársins og klippingu ársins. Seinna á árinu, þann 30. apríl 2004 frumsýndi leikfélagið fyrsta leikhúsverk Víkings Kristinssonar Kringlunni rústað.
Á árinu 2008 frumsýndi hópurinn verkin Kommúnan og Love í Borgarleikhúsinu og Dubbeldelush í Leikfélagi Akureyrar. 15. október setti hópurinn upp verkið Woyzeck í BAM (Howard Gilman óperuhúsinu), New York, Brooklyn, Bandaríkjunum. Ári síðar var hópurinn kominn til Tasmaníu til að frumsýna Hamskiptin í samstarfi við Breska leikhúsið Lyric Hammersmith. Tónlistarmennirnir Nick Cave og Warren Ellis urðu meðlimir hópsins frá því að þeir tóku að sér tónlistar smíðar fyrir Woyzeck 2005 og aftur fyrir Hamskiptin 2006. Þeir voru aftur kallaðir til leiks til að semja tónlist fyrir leikverkið Faust sem var síðar sett upp í London - Ludwigshafen, Germany - St. Petersburg, Russia - S-Korea - BAM, NYU.
2010 fékk hópurinn frábæra gagnrýni í New York Times fyrir leikverkið Hamskiptin, sem auk vinsældir hópsins. Sama ár fékk félagið Evrópsku leiklistarverlaunin fyrir frumleika, nýsköpun og framlag sitt til leiklistar í Evrópu. Samhliða verðlaunaafhendingunni setti félagið upp leiksýningarnar Faust og Hamskiptin.
Gjiljak
Gjiljak, ennfremur stundum nefnt nivk eða nivkí, er tungumál talað af aðeins um fjögur þúsund manns á Norður-Sakhalín og umhverfis mynni Amúr-fljóts í Ytri-Mansjúríu. Það er talið til paleósíberískra mála, en tengsl þess við önnur þau eru þó ekki skýr.
Leikmannabiblía
Leikmannabiblía eða Biblia Laicorum er kristnifræðibók sem Guðbrandur Þorláksson þýddi úr þýsku eftir verki Johanns Aumanns frá Saxlandi og prentaði á Hólum árið 1599. Guðbrandur keypti 27 tréskurðarmyndir frá Þýskalandi til að nota í bókina og fleiri bækur sem hann lét prenta. Bókin er mjög fágæt. Hún er spurningakver sem fylgir Fræðunum minni eftir Lúther.
Metacritic
Metacritic er vefsíða sem safnar saman umsögnum um hljómplötur, kvikmyndir, tölvuleiki, sjónvarpsþætti og áður fyrr, bækur. Fyrir hverja vöru er reiknuð meðaleinkunn sem er fundin út frá dómum sem hafa verið gefnir af gagnrýnendnum. Síðan sýnir ágrip af hverri umsögn og hlekk að heimildinni. Einnig eru litirnir grænn, gulur og rauður til að segja til um hversu mikil meðmæli hver umsögn gefur. Metacritics var búin til af Jason Dietz, Marc Doyle og Julie Doyle Roberts árið 1999.
Contra Costa-sýsla, Kaliforníu
Contra Costa sýsla var stofnuð 1850 þegar Kalifornía var innlimuð Bandaríkjunum. Íbúar árið 2020 voru 1.165.927.
Táknsaga
Táknsaga, líkingarsaga eða allegóría er  táknlist eða táknsaga þar sem  mynd eða saga merkir annað en það sem virðist augljóst. Oft er hugmynd, hugtak eða eitthvað óhlutbundið klætt upp í söguform og þannig er einföld og auðskilin táknmynd notuð til að lýsa flóknum hugmyndum eða tilfinningum. Gríska hugtakið allegoria er myndað úr orðunum „allos“ sem merkir annar og „agoreuein“ sem þýðir að tala opinberlega.
Sófistar og grískir heimspekingar túlkuðu goðsögur skáldanna Hómers og Hesíódosar sem allegóríur og má rekja upphaf allegórískrar túlkunar til þeirra. Platón hafnaði allegórískri túlkun á bókmenntum. Stóuspekingar aðhylltust hins vegar allegóríska túlkun.
Kristnir menn eins og heilagur Ágústínus vöruðu við að allegórísk túlkun gæti gengið út í öfgar og stundum væri nauðsynlegt að skilja frásagnir eða myndir bókstaflega. Miðaldir voru blómaskeið allegórískra verka eða svonefndra leiðslubókmennta.
Dæmi um allegóríur
Líta má á sumar Íslendingasögur sem allegórískar sagnir til dæmis Njálu sem allegóríu um kristnitökuna þar sem  Njálsbrenna markar aldaskil milli heiðni (og keltneskrar kristni) og rómverskrar kristni.