cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hagahlynur
Hagahlynur (fræðiheiti: Acer campestre) er lauftré af ættkvísl hlyna. Það vex víðast hvar í Evrópu, norður- og suðurhluta Englands, Danmörku, Póllandi og Hvíta-Rússlandi en einnig í suðvestur Asíu frá Tyrklandi til Kákasus og í Norður-Afríku til Atlas fjallanna. thumb|right|Hagahlynur að haustlagi í Frakklandi. thumb|Hagahlynur, blóm thumb|right|Hagaþynur í Þýskalandi Hagahlynur er meðalstórt tré sem verður 15 - 25 m hátt með ummál að 1 m. Hann er ekki landnámsplanta heldur sáir sér þar sem fyrir er gróður og skjól. Hagahlynurinn þolir mikinn skugga í uppvexti en plöntur sem bera fræ þurfa meiri birtu. Hann er oft ræktaður til skrauts í almenningsgörðum og stórum görðum og er vinsæll sem dvergtré.
Sigurður Breiðfjörð
right|thumb|200px|Engin mynd var gerð af Sigurði meðan hann var á lífi en eftir dauða hans teiknaði [[Helgi Sigurðsson (f. 1815)|Helgi á Melum mynd af honum eftir minni. H. P. Hansen gerði þessa stungu eftir teikningu Helga.]] Sigurður Breiðfjörð (Eiríksson) (4. mars 1798 – 1846) var fæddur í Rifgirðingum á Breiðafirði. Sigurður fór ungur til Kaupmannahafnar og nam þar beykisiðn. Þar kynntist hann einnig dönskum skáldskap og hreifst einkum af ljóðum skáldsins Jens Baggesen. Eftir að Sigurður kom heim fékkst hann við verslun og beykisiðn. Hann fór síðan aftur til Kaupmannahafnar og hugðist nema þar lög en úr því varð lítið og fékk hann þá vinnu hjá einokunarverslun Dana á Grænlandi og var þar í þrjú ár. Á þeim árum orti hann ýmislegt, meðal annars Númarímur sem jafnan eru taldar bestar rímna hans. Eftir veru sína á Grænlandi dvaldist hann á Íslandi til æviloka. Sigurður orti geysimikið, einkum rímur, og er trúlega þekktasta rímnaskáld sem uppi hefur verið.
Fyrsta bók Sigurðar, Rímur af Tristani og Indíönu kom út árið 1831. Um þá bók var skrifaður afar hvassyrtur ritdómur af Jónasi Hallgrímssyni. Rímnadómurinn birtist í Fjölni árið 1837. Jónas getur ekki Númarímna í þessum ritdóm.
Sigurður hvílir í kirkjugarðinum við Suðurgötu í Reykjavík.
Glysrokk
Glysrokk er tónlistarstefna sem varð til á Bretlandi snemma á áttunda áratug tuttugustu aldar. Mikið var lagt upp úr sviðsframkomu sem hafði mjög leikræn tilþrif, tónlistarmennirnir léku sér með kynhlutverk, klæddust þykkbotna skóm og skreyttu sig með glimmer og áberandi förðun. Tónlistin sjálf var mjög einföld með grípandi melódíum úr saklausa tyggjópoppi ungdómsins og „hip-shaking“ ryþmum frá fyrra rokki og róli. Stefnunni má skipta í tvær greinar þótt skylin þar á milli séu ekki alltaf ljós og skörun mikil. Annarsvegar voru það listamenn eins og Marc Bolan og félaga í T. Rex sem léku sér fyrst og fremst með tónlistina og kynhlutverk, á hinn bóginn var David Bowie fremstur í flokki fleiri listamanna sem lögðu mikið upp úr listrænni hlið sviðsframkomunnar og tónlistarinnar.
Upphaf og hápunktur
Upphaf glysrokksins er miðast við árið 1971 þegar T. Rex gaf út metsöluplötuna Electric Warrior en aðrir tónlistarmenn voru einnig farnir að gera tilraunir með kvenlega förðun og búninga. Árið á eftir var þó aðal brautryðjendaár stefnunnar, það var kominn tími fyrir eitthvað nýtt þar sem fólk var komið með leiða á „ást og friðar“ tímabilinu sem ríkti á sjöunda áratuginum. Á því ári varð geimverurokkarinn Ziggy Stardust til, ein af uppskálduðu persónum David Bowie. Þá varð Mott the Hopple‘s frægari en nokkurn tímann með plötunni All the Young Dudes sem David Bowie stjórnaði upptökum af ásamt því að semja samnefnt lag plötunnar sem náði miklum vinsældum. Hjómsveitin Roxy Music gaf út sína fyrstu plötu, Virginia Plain, sem naut gríðarlegra vinsælda á Bretlandi og The New York Dolls lögðu af stað í sinn fyrsta túr um England.
Listræna glysrokkið
Tónlistamennirnir sem töldust til listrænna glys rokkara lögðu áherslu á að gera tónleika sína sérstaka fyrir tónleikagesti. Þar sem MTV var ekki en tilkomið voru tónleikarnir meira atriði, þetta var eina tækifæri fólks til þess að sjá tónlistarmennina flytja tónlist sína. Þeim fannst mikilvægt að tónleikarnir væru frábrugðnir því sem hægt væri að hlusta á heima í stofu, það gerðu þeir með því að gera tónleikana sjónræna. Þeir klæddu sig í búninga sem mikið var lagt í og færðu leikræn áhrif yfir í tónlistina. Í þessum hópi var David Bowie, Lou Reed, Roxy Music og fleiri. David Bowie gekk þá svo langt að hann bjó til persónur eins og til að mynda Ziggy Stardust, Aladdin Sane og Thin White Duke sem allir höfðu sér einkenni og persónuleika. Aðal einkenni leikrænu áhrifana voru gamaldags vísinda skáldskapur og gamlar myndir.
Glitter rokk
Glitter rokkið var stór partur af breska glysrokkinu og snerist fyrst og fremst um skemmtun. Áherslan var frekar lögð á að krækja í hlustandann með einföldum og skemmtilegum textum, grípandi hljóðfæraleik og söng. Þá voru búningarnir mjög ýktir, litríkir og glitrandi. Þeir sem tilheyrðu þessum flokki voru, til að mynda, Gary Glitter og The Sweet en þeir áttu eftir að hafa mikil áhrif á hljómsveitir eins og til dæmis Kiss og Queen svo eitthvað sé nefnt.
Endalok
Hápunkti glysrokksins lauk um 1975. Þrátt fyrir það hafði stefnan mikil áhrif á pönk rokkið og post-pönkið sem þróaðist á miðjum áttunda áratuginum. Hún hafði einnig mjög mikil áhrif á þróun glysþungarokksins á níunda áratuginum þrátt fyrir að flest glysþungarokk-böndin hafi komið frá Ameríku og ekki haft mikla hugmynd um upphaf stefnunnar.
Gregory Vlastos
Gregory Vlastos (27. júlí 1907 – 12. október 1991) var fræðimaður um fornaldarheimspeki, einkum gríska heimspeki og höfundur margra bóka um Platon og Sókrates.
Vlastos fæddist í Istanbúl, þar sem hann læðri til B.A. gráðu við Robert College en þaðan hélt hann til Harvard University og hlaut doktorsgráðu þaðan árið 1931. Þegar hann hafði kennt um árabil við Queen's University í Kingston, Ontario í Kanada flutti hann sig yfir til Cornell University í bænum Ithaca í New York fylki árið 1948. Hann var Stuart Professor í heimspeki við Princeton University frá árinu 1955 til ársins 1976 og síðan Mills Professor í heimspeki við University of California, Berkeley fram til ársins 1987. Hann hlaut styrk frá MacArthur stofnuninni árið 1990.
Vlastos beitti gjarnan nútímarökfræði til að setja fram gátur og vandamál fornra heimspekinga á eins skýran hátt og mögulegt var. Óhætt er að fullyrða að fáir fræðimenn hafi átt jafnríkan þátt og Vlastos í að gera fornaldarheimspeki að lifandi undirgrein í fornfræði og heimspeki.
Helstu ritverk
Meðal helstu rita Vlastosar eru:
Ragnar Bjarnason - Heyr mitt ljúfasta lag
Heyr mitt ljúfasta lag - Vertu sæl mey er 45-snúninga hljómplata gefin út af Íslenzkum tónum árið 1962. Á henni syngur Ragnar Bjarnason tvö lög með hljómsveit Svavars Gests. Platan er hljóðrituð í mono. Upptaka: Ríkisútvarpið. Umslag: Amatörverslunin ljósmyndastofa. Pressun: AS Nera í Osló.
Hvað er svo glatt
Hvað er svo glatt er 45-snúninga hljómplata gefin út af Íslenzkum tónum árið 1962. Á henni syngja Alfreð Clausen og Sigrún Ragnars nokkur eldri lög við undirleik Jan Morávek. Platan er sú fyrsta af þremur plötum í röðinni Tekið undir með Sigrúnu og Alfreð. Platan er hljóðrituð í mono. Upptaka: Ríkisútvarpið. Umslag: Amatörverslunin ljósmyndastofa. Pressun: AS Nera í Osló.
Normandí
alt=|thumb|Fáni Normandí. Normandí eða Norðmandí (normannska: Normaundie; franska: Normandie; enska Normandy) skiptist í dag í héraðið Normandí sem tilheyrir Frakklandi og Ermarsundseyjar (Þær skiptast í tvö umdæmi: Guernsey og Jersey. Bæði umdæmin eru breskar krúnunýlendur þótt hvorugt þeirra sé hluti af Bretlandi).
Íbúar Normandí heita Norðmandingar eða Normannar. Í Gerplu eftir Halldór Laxness segir svo í upphafi 28. kafla: Normandíbúar, þeir er vér köllum rúðubændur.
Saga
Áður var Normandí sjálfstætt hertogadæmi sem náði yfir ósa Signu frá Pays de Caux að Cotentin-skaganum. Ermarsundseyjar voru hluti af hertogadæminu og fylgdu titlinum (sem Bretadrottning ber nú sem hertoginn af Normandí) þótt normannska meginlandið væri innlimað í Frakkland. Upphaflega stofnaði Karl einfaldi Frankakonungur lénið sem lausnargjald handa víkingnum Göngu-Hrólfi og mönnum hans sem herjuðu á Franka árið 911. Nafnið Normandí er dregið af því að þar settist að norrænt fólk.
thumb|Bayeux-refillinn, gerður í lok 11. aldar segir frá því þegar Normannar lögðu undir sig England árið 1066. Vilhjálmur sigursæli réðst inn í England frá Normandí árið 1066, lagði það undir sig eftir orrustuna við Hastings og gerðist þar konungur. Áhrif Normanna á England urðu mikil. Þeir reistu kirkjur og kastala (sá frægasti er án efa Lundúnaturn) og tungumál þeirra blandaðist tungu heimamanna. Englendingar tóku upp normönnsk mannanöfn eins og Williame sem varð að William. Á svipuðum tíma lögðu Normannar undir sig Suður-Ítalíu og önnur landsvæði.
Menning
Norræn áhrif eru víða í Normandí. Þar er að finna hundruðir örnefna af norrænum uppruna og margir Normannar bera ættarnöfn sem eiga uppruna sinn að rekja til norrænna nafna.
Tungumál Normanna, normannska, er rómanskt mál með norrænum tökuorðum. Roman de Rou (Saga Hrólfs) er eitt höfuðrita normannskar bókmenntaarfleiðar. Hana skrifaði sagnaritarinn Wace í byrjun 12. aldar. Frægustu frönskumælandi rithöfundar Normandí eru Barbey D'Aurevilly, Gustave Flaubert og Guy de Maupassant.
Þjóðaríþrótt Normanna er Choule Crosse sem er ekki ósvipuð knattleik þeim er Íslendingar léku til forna.
thumb|Choule Crosse er þjóðaríþrótt Normanna.
Tilvísanir
thumb|Camembert er frægasti ostur Normandí
Helgi Sigurðsson (f. 1815)
Helgi Sigurðsson (2. ágúst 1815 – 13. ágúst 1888) var íslenskur prestur, myndlistarmaður, ljósmyndari, fræðimaður og áhugamaður um forngripi og þjóðminjar sem átti þátt í stofnun Forngripasafnsins ásamt Sigurði Guðmundssyni.
Æviferill
Helgi var sonur Sigurðar Helgasonar, bónda og dannebrogsmanns á Ísleifsstöðum í Mýrasýslu, þar sem Helgi fæddist, Krossholti og Jörfa í Hnappadalssýslu, og konu hans Guðrúnar Þorkelsdóttur. Hann fór í Bessastaðaskóla tvítugur að aldri og útskrifaðst þaðan 1840. Þá fór hann til náms í Kaupnannahafnarháskóla og lagði fyrst stund á lögfræðinám en síðar læknisfræði, lauk því námi en tók ekki próf og kom heim 1846. Auk háskólanámsins lærði hann myndlist við Kunstakademiet í þrjú ár og eru ýmsar teikninga hans varðveittar. Það var hann sem teiknaði vangamynd af Jónasi Hallgrímssyni á líkbörunum, sem Sigurður Guðmundsson teiknaði síðar eftir. Hann varð líka fyrstur Íslendinga til að læra ljósmyndun með daguerreaðferð og fékkst nokkuð við myndatökur en engar myndir hans hafa varðveist.
Eftir að heim kom var Helgi bóndi á Jörfa til 1850 og fékkst einnig við fræðastörf og ritstörf, smíðar, lækningar og fleira en 1866 tók hann prestvígslu og varð fyrst prestur á Setbergi við Grundarfjörð en frá 1874 á Melum í Melasveit og var síðasti prestur þar. Þegar kirkjan var lögð niður 1883 fluttist hann á Akranes og dó þar. Hann er jarðaður í Akraneskirkjugarði
Hann giftist Valgerði Pálsdóttur og áttu þau fjögur börn en skildu eftir nokkurra ára hjónaband. Hann bjó síðar með Jóhönnu Guðmundsdóttur og eignuðust þau tvo syni en hún fór svo með þá til Vesturheims 1883.
Forngripasöfnun
Helgi var mikill áhugamaður um fornfræði og fór eitthvað að safna fornum munum eftir að hann kom heim frá Kaupmannahöfn. Eftir að Sigurður málari skrifaði greinina Hugvekja til Íslendinga í Þjóðólf 1862 og hvatti til stofnunar forngripasafns reið Helgi á vaðið og gaf fimmtán forngripi sem hann átti til safnsins í janúar 1863 og voru það, ásamt haugfé úr kumli í Baldursheimi í Mývatnssveit, fyrstu munirnir sem Forngripasafnið eignaðist en það var stofnað 24. febrúar 1863.
Eftir að Helgi kom að Melum jókst forngripasafn hans til muna og safnaði hann þar á þriðja hundrað gripa og mun hafa ætlað þá Forngripasafninu en hann vildi þó fá einhverja greiðslu fyrir, enda hafði hann keypt marga munina fyrir eigið fé og lagt mikið á sig til að afla þeirra. En þar strandaði á því að Sigurður Vigfússon, sem þá sá um Forngripasafnið, taldi munina ekki nógu merkilega eins og fram kemur í bréfum sem hann skrifaði stiftsyfirvöldum og fjárlaganefnd, þótt hann hefði raunar aldrei séð þá. Varð úr að safnið, yfir 250 gripir, var selt Nordiska museet í Stokkhólmi fyrir 800 krónur skömmu fyrir andlát Helga 1888. Munirnir komu aftur til Íslands ásamt öðrum munum úr Nordiska museet árið 2007.
Húnavatnssýsla
Húnavatnssýsla getur átt við eftirfarandi:
Afleiða (fjármál)
Afleiða (e. derivative) í viðskiptum er samningur eða fjármálagerningur þar sem undirliggjandi verðmæti þeirra fer eftir verðþróun annarrar eignar eða eigna. Nafnið vísar því til þess að verðmæti verðbréfsins er leitt af verðþróun annarra eigna.
Því eru lítil takmörk sett á hverju afleiður geta byggt. Sem dæmi má nefna hlutabréf, húsnæðislán, almenn lán, verðbréf, gjaldmiðla, hagvísitölur eða vextir banka. Þannig er hægt að eiga viðskipti með afleiður með hrávörur t.d.: ál, hveiti eða olíu sem undirliggjandi eignir. Til dæmis gæti afleiða kveðið á um réttinn til að kaupa tiltekið magn af áli á tilteknu verði á tilteknum degi eða tímabili en það kallast kaupréttarsamningur (e. call option).
Algengustu tegundir afleiða eru framvirkir samningar, valréttarsamningar eða vilnanir, t.d. kaup- eða söluréttarsamningar (e. put option) og skiptasamningar, t.d. vaxtaskiptasamningar.
Öðruvísi afleiður
Þar sem afleiður eru í eðli sínu samningar á milli tveggja aðila þá eru því nánast engin takmörk sett hvað getur verið sem viðmið, eða undirliggjandi eign, þegar verðmæti afleiðusamningsins er reiknaður. Þannig eru til afleiður sem reiknast útfrá veðri, t.d. fjöldi góðviðris- eða rigningardaga á ákveðnu landsvæði, eða ævilengd einhverns ákveðins hóps fólks, t.d. meðlima í lífeyrissjóð.
Þetta útskýrist af því hvernig afleiður eru notaðar til að verjast áhættu. Appelsínuræktendur í Flórída eru háðir veðri og rekstraraðilar lífeyrissjóða háðir því að raunveruleg ævilengd sé ekki lengri en þær ævilíkur sem voru notaðar til að reikna út réttindi til lífeyrisgreiðslna. Það er því eðlilegt að þessir aðilar reyni að verjast þessari áhættu en til þess má nota afleiður. Skilyrðið er að finna aðila sem er tilbúinn til þess að taka áhættuna, gegn greiðslu, á því að veðrið verði vont eða meðalævi lengist ekki úr hófi.
Stóner-rokk
Stóner-rokk, stóner-metal er undirstefna þungarokks. Þar er blandað saman eiginleikum úr blúsrokki, sýrurokki, klassísku þungarokki og doom-metal. Stefnan einkennist af hægum töktum, þungum bassa og hljóðtrufluðum gíturum sem oft eru stilltir í lægri tóntegundir. Framleiðsla og söngur eru mjög hrá. Stefnan spratt upp á síðari hluta 20. aldar með hljómsveitum á borð við Kyuss og Sleep.
Uppruni heitis
Slangrið „stóner-rokk“ kom upprunalega með plötunni ''Burn One Up! A Music For Stoners'', safnplötu frá plötufyrirtækinu Roadrunner Records sem gefin var út 1997. Á henni mátti heyra í Kyuss, Sleep, Fu Manchu og Queens of the Stone Age. Stuttu eftir gaf MeteorCity Records út stóner-rokksafnplötuna Welcome To MeteorCity: Desert Rock, Sludge and Cosmic Doom. Margir voru ósáttir með gælunafnið sem stefnan hafði fengið og sögðu að nafnið gæfi til kynna neyslu kannabisefna hjá tónlistarmönnum og þar af leiðandi að hún höfði aðeins til takmarkaðs hóps fólks.
Áhrifavaldar á 7. áratug til miðs 9. áratugs
Hægt er að benda á nokkrar hljómsveitir og tiltekin lög þegar rekja á rætur stóner-rokks. Stefnan er undirstefna þungarokks og á þar af leiðandi rætur að rekja á svipaðar slóðir. Black Sabbath eru oft taldir frumkvöðlar stóner-rokks og miklir mótendur þungarokks yfirleitt. Plöturnar Master of Reality og Black Sabbath Vol.4 eru oft kenndar við uppruna stóner-rokksins. Til að mynda hefur hljómsveitin Sleep gert ábreiður af lögum af þessum plötum. Fyrrum söngvari Sleep, Al Cisnero, segir sjálfur: „... tónlist hefur aðeins farið versnandi eftir útgáfu plötunnar Black Sabbath Vol.4“. Greg Parto ritaði á síðunni Allmusic: „Þegar talað er um stóner-rokk þá er algengt að horft sé framhjá hljómsveitinni Blue Cheer." Fyrsta plata þeirra Vincebus Eruptum er talin mikill áhrifavaldur í stóner-rokki og einnig mótun þungarokks. Sir Lord Baltimore er hljómsveit stofnuð 1968 sem hefur verið kölluð guðfaðir stóner-rokks og einnig hefur hljómsveitinn Leaf Hound verið margoft tengd við stofnun stefnunnar. Eina plata hljómsveitarinnar Primevil, Smokin‘ bats at Camton‘s frá árinu 1974, hefur verð kölluð „hornsteinn stóner-rokks“. Jim DeRogatis segir stóner-rokkið vera undir áhrifum djammsena hljómsveita eins og Cream, Black Sabbath, Deep Purple og Hawkwind. Einnig bætir hann við að rætur stóner-rokks felist í plötunni Master of Reality með Black Sabbath, plötum Hawkwinds frá 1973-1977, frægustu lögum Blue Cheer, Machine Head með Deep Purple og safnplötunni Workshop of the Telescopes með Blue Öyster Cult. Á Allmusic er stefnunni lýst svo: „Stóner-metalhljómsveitir uppfæra löngu „hugarbjagandi“ stefin og ofurþungu gítartaktana frá hljómsveitum á borð við Black Sabbath, Blue Cheer, Blue Öyster Cult og Hawkwind með því að sía sýrurokkáhrifin í gegnum hljóm grugg stefnunnar.“
Sumar hljómsveitir fengu ekki innblástur frá gömlu rokkgoðunum. Josh Homme, fyrrum gítarleikari Kyuss og stofnandi Queens of the Stone Age, segir að hann hafi aldrei haft áhuga á þungarokki og hafi meira að segja reynt að forðast að hlusta á tónlist sem átti að vera innblástur í senuna. Frekar náði hann í innblástur frá pönk plötum á borð við My War með hljómsveitinni Black Flag.
Stóner rokk á seinni hluta 9. áratugs til 21. aldarinnar
Í Kaliforníu á seinni hluta 9. áratugarins mynduðust nokkrar hljómsveitir sem hófu stóner-rokksenuna. Þó er fyrsta plata Soundgarden, Ultramega OK sem kom út 1988, talin fyrsta platan sem mætti skilgreina sem stóner-rokk. Stóner-rokkið myndaðist í kringum það sem mætti kalla Palm Desert-senuna. Í þeirri senu voru hljómsveitir á borð við Kyuss, Nebula, Fu Manchu og fleiri. Fyrsta plata Kyuss Blues for the Red Sun kom hljómsveitinni strax á kortið og er talinn mikill hornsteinn í stefnunni. Árið 1992 kom út platan Sleep‘s Holy Mountain með hljómsveitinni Sleep. Þessi plata varð strax vinsæl meðal aðdáenda stóner-rokks og voru þessar tvær hljómsveitir kallaðar „leiðtogar senunnar“. Sama ár kom úr platan Spine of God frá þeim félögum í Monster Magnet. Hljómsveitin kom frá New Jersey og hafði þá tileinkað sér hljóm frá áður upptöldum hljómsveitum. Hljómsveitin Acid Kings varð til í Kaliforníu á svipuðum tíma.
Í Bretlandi varð til hljómsveit að nafni Acrimony sem mótaði stóner-rokksenuna þar. Þótt hún hafi aldrei náð almennilegri frægð hjálpaði hún verulega við myndun stóner-rokks í Bretlandi. Meðal breskra stóner-rokkhljómsveita má nefna Orange Goblin, Electric Wizard og The Heads.
Eftir að Kyuss hættu árið 1995 fór gítarleikari hljómsveitarinnar Josh Homme að vinna að nýu verkefni sem kallaðist Desert Sessions. Verkefnið fór af stað í ágúst 1997 og fékk hann í lið með sér tónlistarmenn úr Palm Desert-senunni og er verkefnið enn í gangi í dag.
Í september 1997 var stofnuð verslun að nafni All That's Heavy í Albuquerque, New Mexico. Eigendur voru Jadd Shickler og Aaron Emmel og seldu þeir sjaldgæft efni með hljómsveitunum Kyuss, Monster Magnet og Fu Manchu. Verslunin fór fljótt að bæta við sig og tóku inn plötur frá hljómsveitum með svipaðan stíl. Tillaga var birt á heimasíðu fyrrum Kyuss -aðdáenda að verslunin ætti að gefa út plötu með tónlist sem myndi höfða til aðdáenda Kyuss. Var þá stofnað útgáfufyrirtækið Meteor City Records og gáfu þau út plötuna Welcome to MeteorCity: Desert Rock, Sludge and Cosmic Doom. Platan kom út í maí 1998 og innihélt lög með hljómsveitum eins og The Atomic Bitchwax, Sixty Watt Shaman, Dozer, Fatso Jetson, Los Natas, Lowrider, Demon Cleaner og Goatsnake. Allt voru þetta hljómsveitir úr neðanjarðarsenunni og þetta því í fyrsta sinn sem þær heyrðust á plötu.
Samkvæmt stofnendum MeteorCity Records var á þessum tíma ekkert sem hét beinlínis „stóner-rokk“ og var tónlistin oft kölluð einfaldlega þungarokk eða metal. „Tónlistin féll ekki undir neina ákveðna senu sem var í gangi á þeim tíma; kalla þurfti tónlistina eitthvað og varð „stóner-rokk“ fyrir valinu.“ Seinna fóru þessar neðanjarðarhljómsveitir á samning hjá MeteorCity Records ásamt hljómsveitum úr Palm Desert-senunni og öðrum frá Evrópu og víðar.
Vefslóðin Stonerrock.com var stofnuð árið 1999 og varð hún að ákveðinni grunnstoð hjá þungarokksaðdáendum.
Stóner rokk á 21. öldinni til dagsins í dag
Árið 2000 kom út platan Rated R með hljómsveitinni Queens of the Stone Age sem var annað verkefni hans Josh Homme. Platan vakti nokkra athygli á þeim tíma. Næsta plata þeirra Songs for the Deaf er talin sjöunda besta metal-plata allra tíma samkvæmt Roadrunner Records.
Plötufyrirtækið Small Stone Records stóð fyrir útgáfu þriggja platna þar sem tekin voru lög frá 1970 og þau endurgerð af stóner-rokkhljómsveitum. Plöturnar heita Right in the Nuts: A tribute to Aerosmith (2000), Sucking the 70‘s (2002) og Sucking the 70‘s – back in the saddle again (2006).
Hljómsveitin High on Fire var stofnuð 1998 af fyrrum gítarleikara Sleep, Matt Pike. Fyrsta plata þeirra The Art of Self Defence kom úr árið 2000 og fékk þó nokkuð góðar móttökur. Hljómsveitin er enn virk.
Nokkrir hljómsveitarmeðlima Kyuss komu aftur saman í mars 2011 undir nafninu Kyuss Lives!. Þeir fóru í tónleikaferðalag undir því nafni og spiluðu víða um Evrópu. Í mars 2012 var lögð fram kæra af hálfu Josh Homme og bassaleikarans Scott Reeder gegn John Garcia og Brant Bjork vegna notkunar nafnsins Kyuss.
Beruneshreppur
Beruneshreppur var hreppur við Berufjörð í Suður-Múlasýslu, kenndur við kirkjustaðinn Berunes.
Hinn 1. október 1992 sameinaðist Beruneshreppur Búlandshreppi og Geithellnahreppi undir nafninu Djúpavogshreppur.
Búlandshreppur
Búlandshreppur var hreppur í Suður-Múlasýslu. Hann varð til 15. apríl 1940 úr nyrsta hluta Geithellnahrepps, umhverfis kauptúnið Djúpavog.
Hinn 1. október 1992 sameinaðist Búlandshreppur Geithellnahreppi og Beruneshreppi undir nafninu Djúpavogshreppur.
Þingeyjarsýsla
Þingeyjarsýsla er sýsla á Norðurlandi eystra og nær frá botni Eyjafjarðar að Bakkaflóa sunnan Langaness. Sýslumaður hefur aðsetur á Húsavík. Upphaf sýslunnar má rekja til Jónsbókar þar sem talað er um Þingeyjarþing.
Kjördæmi
Þingeyjarsýsla var sérstakt kjördæmi frá 1844 til 1877 þegar henni var skipt í tvö einmenningskjördæmi, Suður-Þingeyjarsýslu og Norður-Þingeyjarsýslu. Þessi skipting hélst til 1959 þegar þau urðu bæði hluti af Norðurlandskjördæmi eystra. Nú er sýslan hluti Norðausturkjördæmis.
Bæjarstjórnarkosningar á Eskifirði
Kosningar til bæjarstjórnar á Eskifirði hafa verið haldnar reglulega frá því að bærinn endurheimti kaupstaðarréttindi sín.
1966
Sveitarstjórnarkosningarnar 1966 fóru fram 22. maí.
1978
Sveitarstjórnarkosningarnar 1978 fóru fram 28. maí.
Skaftafellssýsla
Skaftafellssýsla var sýsla á Suðurlandi sem náði frá Mýrdalsjökli í vestri að Hvalsnesskriðum í austri. Hún skiptist nú í Vestur-Skaftafellssýslu og Austur-Skaftafellssýslu með sýslumenn á Vík í Mýrdal og Höfn í Hornafirði.
Sýslan var kjördæmi frá 1844 til 1877 þegar henni var skipt í tvö einmenningskjördæmi: Vestur-Skaftafellssýslu og Austur-Skaftafellssýslu. Með nýju kjördæmaskipaninni 1959 varð Vestur-Skaftafellssýsla hluti Suðurkjördæmis en Austur-Skaftafellssýsla hluti Austurlandskjördæmis. Þegar kjördæmaskipaninni var breytt aftur 1999 varð öll Skaftafellssýsla hluti Suðurkjördæmis.
Geithellnahreppur
Geithellnahreppur (áður Álftafjarðarhreppur) var hreppur í Suður-Múlasýslu sunnanverðri, kenndur við bæinn Geithellar við Álftafjörð.
Hreppurinn náði upphaflega yfir Álftafjörð og Hamarsfjörð allt að Búlandstindi, en 15. apríl 1940 var nyrsti hlutinn umhverfis kauptúnið Djúpavog gerður að sérstökum hreppi, Búlandshreppi.
Hinn 1. október 1992 sameinaðist Geithellnahreppur Búlandshreppi og Beruneshreppi undir nafninu Djúpavogshreppur.
Sósíalistaflokkurinn
Sósíalistaflokkurinn er nafn á ýmsum stjórnmálaflokkum í fjölmörgum löndum sem kenna sig við sósíalisma. Á Íslandi getur nafnið meðal annars átt við:
Erlendis getur nafnið meðal annars átt við:
Vertu sæl mín kæra - Stafróf ástarinnar
Vertu sæl mín kæra - Stafróf ástarinnar er 45-snúninga hljómplata gefin út af Íslenzkum tónum árið 1963. Á henni syngur Ragnar Bjarnason með hljómsveit Svavars Gests lögin Vertu sæl mín kæra og Stafróf ástarinnar. Magnús Ingimarsson útsetur lögin. Platan er hljóðrituð í mono. Upptaka: Ríkisútvarpið. Umslag: Amatörverslunin ljósmyndastofa. Pressun: AS Nera í Osló.
Antoni Tàpies
thumb|Antoni Tàpies árið 2008 thumb|Verk Tápiers um [[Picasso í garðinum Parc de la Ciutadella í Barselóna]] Antoni Tàpies i Puig (13. desember 1923 – 6. febrúar 2012) var myndlistarmaður, listfræðingur og myndhöggvari frá Katalóníu. Hann var einn frægasti listamaður Evrópu á sinni tíð. Yfirlitssýning á verkum Tàpies var opnuð á Kjarvalsstöðum 17. mars 2011.
Tàpies fékk hjartaáfall af völdum berkla aðeins 17 ára gamall og fór þá að nema myndlist. Hann skráði sig þó upphaflega til náms í lögfræði en tveimur árum seinna þá hóf hann myndlistarnám. Tàpies var í upphafi ferils síns undir áhrifum frá Miro og Klee en þróaði síðar sitt eigið myndmál með uppbyggðum myndfleti sem oft var ýfður upp með stöfum, tölum og táknum. Flest verka hans eru úr hversdagslegum hlutum eins og efni sem hann hefur fundið, mold sandi, jarðvegi, blóði eða steinryki.
Sólartími
thumb|Sólartíma má mæla með [[sólúri]] Sólartími er tímakvarði þar sem sá tími sem sólin er á hvirfilpunkti sínum samsvarar hádegi, hann er hægt að mæla með sólúri.
Rökgreiningarheimspeki
Rökgreiningarheimspeki eða analýtísk heimspeki er ríkjandi heimspeki í hinum enskumælandi heimi. Hún varð til í upphafi 20. aldar en á rætur að rekja aftur til loka 19. aldar. Upphafsmenn rökgreiningarheimspekinnar voru þýski heimspekingurinn Gottlob Frege (1848-1925) og bresku heimspekingarnir G.E. Moore (1873 – 1958) og Bertrand Russell (1872 – 1970).
Rökgreiningarhefðin spratt upp úr tilraunum heimspekinga til að finna traustari grunn fyrir rökfræðina og til að smætta alla stærðfræði í rökfræði sem og frá áhuga þeirra á máli og merkingu. Rökgreiningarheimspekingar sóttu sumir innblástur sinn í breska raunhyggjuhefð, meðal annars til Davids Hume (1711 – 1776) og Johns Stuarts Mill (1806 – 1873), enda þótt ýmsir mikilvægir hugsuðir rökgreiningarhefðarinnar kæmu frá meginlandi Evrópu.
Ein afleiðing þessa var sú að rökfræði og málspeki urðu miðlæg viðfangsefni í heimspeki allt frá upphafi 20. aldar, enda þótt þau gnæfi ekki lengur yfir heimspekinni. Ýmsir skólar í heimspeki eiga uppruna sinn í fyrsta skeiði rökgreiningarheimspekinnar, sem fékkst einkum við tungumál og rökfræði. Meðal þeirra eru: rökfræðileg raunhyggja, rökfræðilegur atómismi, rökfræðihyggja and heimspeki hversdagsmáls. Rökgreiningarheimspekingar síðari tíma hafa meðal annars fengist við siðfræði (svo sem Philippa Foot, R.M. Hare, og J. L. Mackie), stjórnmálaheimspeki (svo sem John Rawls og Robert Nozick), fagurfræði (svo sem Arthur Danto), trúarheimspeki (svo sem Alvin Plantinga og Richard Swinburne), málspeki (svo sem W.V.O. Quine, Hilary Putnam, Donald Davidson, David Kaplan, John Searle og Saul Kripke), hugspeki (svo sem Donald Davidson, John Searle, Daniel Dennett og Paul Churchland) og athafnafræði (svo sem Elizabeth Anscombe og Donald Davidson). Analýtísk frumspeki hefur einnig orðið fyrirferðamikil (svo sem hjá P.F. Strawson, Saul Kripke, David Lewis og Peter van Inwagen).
Skilgreiningar á rökgreiningarheimspeki
Hugtakið rökgreiningarheimspeki er margrætt en í grófum dráttum má greina á milli þrenns konar skilgreininga á rökgreiningarheimspeki: (a) skilgreininga út frá tiltekinni kenningu, (b) skilgreininga út frá aðferðafræði, og (c) skilgreininga út frá hefðinni.
Skilgreiningar út frá aðferðafræði
„Aðferðafræði” rökgreiningarheimspekinnar er almenn aðferð við iðkun heimspekinnar. Upphaflega aðferðin fólst í rökgreiningu eða hugtakagreiningu. Seinna tók málgreining við sem meginaðferðafræði innan rökgreiningarheimspekinnar. Nú um stundir leggja rökgreiningarheimspekingar áherslu á skýrleika og nákvæmni í framsetningu heimspekilegra vandamála og í viðureigninni við þau, á röksemdafærslur og vitnisburð umfram mælskulist, og á að forðast margræðni. Þetta hefur leitt til þess að mörg viðfangsefni heimspekinnar eru betur fallin til sérhæfingar og nákvæmnisvinnu og hefur einnig gert skrif margra heimspekinga mun tæknilegri en þau voru áður. Leiða má líkum að því að þessi þróun hafi einnig gert að verkum að heimspekin hafi mun síður „lífsspekilegu“ víddina (sem fjallar til dæmisum tilgang lífssins og svo framvegis), sem oft er kennd við heimspeki. Gagnrýnendur rökgreiningarheimspekinnar benda gjarnan á þetta. Á hinn bóginn hefur þessi þróun eflt heimspekina sem fræðigrein og aukið mátt hennar, bætt rökræðugrundvöllinn og dregið úr líkununum á því að heimspekingar tali hverjir fram hjá öðrum.
Skilgreiningar út frá hefðinni
Hefð rökgreiningarheimspekinnar hófst seint á 19. öld og um aldamótin með Gottlob Frege, Bertrand Russell, G. E. Moore, og Ludwig Wittgenstein við upphaf 20. aldar og henni tilheyra allir sem vinna í anda og að arfleifð þeirra sem og þau verk rökgreiningarheimspekinga sem hafa birst síðan. Hún einkennist fyrst og fremst af tilhneigingu til þess að skýra heimspekileg mál og gátur með greiningu og beitingu rökfræðinnar, þ.e. með aðferðinni sem lýst er í (2) að ofan.
Tengsl við meginlandsheimspeki
Hugtakið „rökgreiningarheimspeki“ vísar til þess að rætur þessarar heimspeki liggi að nokkru leyti í hugmyndinni um „rökgreiningu“ frá upphafi 20. aldar. Hugtakið hefur einnig verið notað til að greina að „rökgreiningarheimspeki“ frá annars konar heimspeki, einkum „meginlandsheimspeki“. Síðarnefnda heimspekin vísar einkum til evrópskrar heimspeki eftir Immanuel Kant Kant hefur verið innblástur bæði meginlandsheimspekingum og rökgreiningarheimspekingum en er venjulega ekki flokkaður sem meginlandsheimspekingur sjálfur né heldur sem rökgreiningarheimspekingur.
Annað hugtakið (rökgreiningarheimspeki) gefur til kynna heimspekilega aðferð, en hitt hugtakið (meginlandsheimspeki) gefur hins vegar til kynna landfræðilegan uppruna. Af þessum ástæðum er greinarmunurinn afar villandi. Margir af upphafsmönnum rökgreiningarheimspekinnar, Gottlob Frege, Ludwig Wittgenstein, Rudolf Carnap, og rökfræðilega raunhyggjan (Vínarhringurinn og Berlínarhringurinn), og pólsku rökfræðingarnir voru allir að störfum (a.m.k. hluta ævinnar) á meginlandi Evrópu. Í dag er stór hluti heimspekinnar í Þýskalandi, á Norðurlöndum og víða á meginlandi Evrópu rökgreiningarheimspeki. Á hinn bóginn fást gríðarlega margir í enskumælandi löndum við meginlandsheimspeki, oft í bókmenntafræði- eða menningarfræðideildum innan veggja háskóla.
Formleg mál og náttúruleg tungumál
Markmið rökgreiningarheimspekinnar er að skýra og leysa heimspekileg vandamál með því að rannsaka og skýra tungumálið, sem er notað til að setja vandamálin fram. Þetta hefur borið nokkurn árangur, meðal annars: nýtíma rökfræði, greinarmunurinn á skilningi og merkingu í greinargerð fyrir eðli merkingar, ófullkomleikasetningu Kurts Gödel, lýsingarhyggju Bertrands Russell, hrekjanleikakenningu Karls Popper og merkingarfræðilegu kenninguna um sannleikann, sem Alfred Tarski setti fram.
Það eru tveir rauðir þræðir í gegnum alla rökgreiningarhefðina. Annars vegar viðleitni til að skilja tungumál með hjálp táknlegrar rökfræði. Með öðrum orðum, að setja fram gátur heimspekinnar á formlegan máta með einum eða öðrum hætti.
Hins vegar viðleitni til að skilja heimspekilegar hugmyndir með ítarlegri og nákvæmri rannsókn á því náttúrulega tungumáli, sem er notað til að setja þær fram – oftast með þó nokkurri áherslu á heilbrigða skynsemi í meðförum erfiðra hugtaka.
Þessar tilhneigingar togast stundum á en stundum bæta þær hver aðra upp. Eins og frægt var Ludwig Wittgenstein í upphafi hallur undir þá aðferð að beita formlegum málum til þess að leysa heimspekileg vandamál en endaði á greiningu á náttúrulegum málum.
Jan Morávek og hljómsveit - 14 barnalög
14 barnalög er 45-snúninga hljómplata gefin út af Íslenzkum tónum árið 1962. Á henni syngja börn, meðal annars úr Landakotsskóla og Brákarborg, 14 barnalög með hljómsveit Jan Morávek. Jan útsetur lögin. Platan er hljóðrituð í mono. Upptaka: Ríkisútvarpið. Teikning á umslagi: Ó.T. Pressun: AS Nera í Osló.
Davíð Hildiberg Aðalsteinsson
Davíð Hildiberg Aðalsteinsson (fæddur 29. ágúst 1990) er íslenskur sundmaður sem æfði með ÍRB í Reykjanesbæ. Davíð flutti til Tempe í Arizona þar sem hann æfði með ASU eða Arizona State University. Hann útskrifaðist sem Arkitekt sumarið 2013 og kláraði mastersgráðu í arkitektúr árið 2016. Hann starfar hjá Basalt arkitektum.
Grundarkirkja
thumb|Grundarkirkja. thumb
Grundarkirkja er í Laugalandsprestakalli í Eyjafjarðar- og Þingeyjarprófastsdæmi. Grund er bær og kirkjustaður frá fornu fari í Hrafnagilshreppi. Þar voru kaþólskar kirkjur helgaðar heilögum Lárentíusi. Grund tilheyrði Grundarþingum fyrrum. Magnús Sigurðsson, bóndi, byggði núverandi kirkju árið 1904-05 fyrir eigið fé.
Örn Arnarson
Hann hefur þrívegis verið kjörinn íþróttamaður ársins; árið 1998, 1999 og 2001
Í dag (2016) þjálfar Örn Arnarson Esbjerg Svømmeklub í Danmörku
Jeffrey Dahmer
Jeffrey Lionel Dahmer (21. maí 1960 – 28. nóvember 1994) var bandarískur raðmorðingi og kynferðisafbrotamaður, sem var m.a. haldinn náhneigð og stundaði mannát. Dahmer myrti 17 unga menn á árunum 1978 til 1991 sem flestir voru af afrísku eða asísku bergi brotnir.
Yngri ár
Dahmer fæddist í Milwaukee, Wisconsin. Þegar hann var átta ára gamall flutti hann með fjölskyldu sinni til Bath í Ohio. Dahmer var feminn frá unga aldri. Sem krakki naut hann þess að pynta dýr og á kynþroskaaldri fór hann að dreyma um að gera hið sama við manneskjur. Dahmer var illa meðhöndlaður í æsku og þjáðist mjög af lágu sjálfsmati og skorti á sjálfstrausti. Foreldrar hans tóku eftir því og vildu hjálpa honum með því að gefa honum hund. Einnig fékk hann að skýra yngri bróðir sinn, hann valdi nafnið David. Foreldrar hans skildu á meðan hann var táningur.
Skóla árin
Jeffrey byrjaði ungur að drekka og var orðinn alkohólisti áður en hann varð 16 ára. Hann gekk í Ohio State University. Hann var þekktur sem bekkjar trúðurinn í skólanum sínum og var hann oft að fíflast. Það var orðið svo alvarlegt að hann var byrjaður að fá borgað fyrir að vera með fíflalæti í verslunarmiðstöð.
Her
Faðir hans fékk hann til að ganga í herinn þar sem hann starfaði sem herlæknir. Dahmer var staðsettur í Þýskalandi en var seinna rekinn vegna drykkjusýki. Árið 1988 var Jeffrey handtekinn fyrir að áreita 13 ára gamlan dreng kynferðislega. Þar með var hann skráður kynferðisafbrotamaður. Stuttu eftir þetta byrjaði hann að myrða fólk, sem endaði með handtöku hans 1991.
Morð
Dahmer framdi sitt fyrsta morð þegar hann var átján ára gamall. Hann myrti Stephen Hicks. Jeffrey var á leiðinni heim úr búðinni þegar hann sá puttaling. Jeffrey bauð honum far, puttalingurinn hét Stephen Hicks. Jeffrey fór með Stephen heim til sín þar sem þeir drukku saman. Þegar Stephen vildi fara þá fór Jeffrey fyrir veg hans og sagði Jeffrey að hann vildi ekki að Stephen færi. Þá kom til átaka og enduðu þau þannig að Jeffrey sló Stephen með lóði í hausinn og kyrkti síðan Stephen. Jeffrey skar líkið í búta og gróf það á ruslahaugunum. Hann framdi 16 önnur morð á árunum 1978 til 1991. Flest fórnarlömbin voru svört. Hann bauð þeim heim til sín og er þangað var komið gaf hann þeim drykk sem hann var búinn að lauma í svæfingarlyfi og eftir að þeir sofnuðu kyrkti hann þá, skar líkin í búta. Borðaði þau og geymdi sum líkin í klakabaði svo hann gæti notað þau til að stunda kynlíf með. Sumarið 1991 var Dahmer á „hátindi“ sínum, myrti um það bil einn dreng á viku.
Dahmer var dæmdur 1991. Hann fékk fimmtánfaldan lífstíðardóm eða 957 ár. Í fangelsinu réðst á hann annar fangi sem sló hann með lóði. Dahmer dó síðan seinna af áverkum.
Andrés Guðmundsson
Andrés Guðmundsson (um 1440 – 1508) var íslenskur sýslumaður og bóndi á 15. öld og bjó fyrst lengi á Felli í Kollafirði og síðan í Saurbæ á Rauðasandi. Hann var launsonur Guðmundar Arasonar ríka, auðugasta manns á Íslandi á sinni tíð, en móðir hans er óþekkt.
Æviferill
Andrés ólst upp á Reykhólum hjá föður sínum fyrstu árin en var á barnsaldri þegar Guðmundur var dæmdur útlægur og eignir hans gerðar upptækar. Tóku mágar Guðmundar, Björn og Einar Þorleifssynir, þær undir sig. Talið er að Andrés hafi alist upp á vegum Björns og fengið hjá honum allmiklar eignir, þar á meðal höfuðbólið Fell í Kollfirði, þótt hann væri ekki arfgengur eftir Guðmund. Andrés giftist 1. ágúst 1462 Þorbjörgu Ólafsdóttur og hélt Björn þeim veglegt brúðkaup á Reykhólum.
Árið 1465 fór Solveig Guðmundsdóttir, hálfsystir Andrésar, að reyna að ná arfi eftir foreldra sína með aðstoð hans og frænda síns Lofts Íslendings Ormssonar á Staðarhóli í Saurbæ en það tókst ekki og lauk með því að þau Solveig, Loftur og Andrés fóru öll til Noregs 1468 eða 1469, líklega til að reyna að leita liðsinnis konungs eða ef til vill hafa þau einfaldlega hrakist úr landi undan ofríki Þorleifs og Einars Björnssona, en Björn hirðstjóri hafði verið veginn í Rifi 1467. Solveig var í mörg ár erlendis en Andrés hefur líklega fljótlega snúið heim.
Virkisveturinn
Þegar Þorleifur kom heim sumarið 1482 settist hann aftur að á Reykhólum en Solveig leitaði til Andrésar hálfbróður síns á Felli. Þorleifur mun hafa óttast ófrið frá þeim og lét gera virki á Reykhólum um sumarið en var svo ekki heima um sumarið þegar Andrés kom með vopnað lið til Reykhóla, náði staðnum á sitt vald og sat í virkinu fram eftir vetri. Hafði hann þar meðal annars útlenda menn vopnaða byssum og er það í fyrsta sinn sem skotvopna er getið á Íslandi.
En þann 3. janúar 1483 kom Þorleifur með lið til Reykhóla og þrátt fyrir harða skothríð úr virkinu hafði hann betur og náði Andrési á sitt vald. Einn úr liði Þorleifs féll í skothríðinni og margir særðust. Andrés var fangi á Reykhólum fram í apríl en þá sættust þeir fyrir milligöngu ýmissa vestfirskra höfðingja og varð Andrés að gefa upp allt tilkall til eigna Guðmundar.
Um Andrés og atburði vetrarins 1482-1483 skrifaði Björn Th. Björnsson skáldsöguna Virkisvetur.
Endanlegar sættir
Eftir að Þorleifur og Einar bróðir hans voru báðir látnir tók Andrés málið upp að nýju og samdi þá við Björn son Þorleifs og fékk ýmsar jarðir, þar á meðal höfuðbólin Saurbæ á Rauðasandi og Núp í Dýrafirði, en viðurkenndi rétt hans til Reykhóla. Jafnframt varð úr að ættirnar tengdust með því að Guðmundur sonur Andrésar giftist Jarþrúði systur Björns og bjuggu þau á Felli en Andrés flutti að Saurbæ og dó þar 1508.
Önnur börn Andrésar voru Bjarni, bóndi og lögréttumaður á Brjánslæk, Ari bóndi í Saurbæ, Ólöf og Sigríður húsfreyja á Neðri-Brekku í Saurbæ.
Thomas Rowlandson
Thomas Rowlandson (júlí 1756 – 22. apríl 1827) var enskur listmálari og skopteiknari.
Sanok
thumb|right|250px Sanok er borg í Póllandi í Podkarpackie sýslu. Sanok liggur við ána San. Íbúar voru 39.106 þann 31. desember 2010.
Trip hop
Trip Hop, einnig þekkt sem Bristol hljóðið eða Bristol sýrurapp, er tónlistarstefna sem á uppruna sinn að rekja til Englands, þá sérstaklega Bristol, seint á 9. áratug, en varð þó ekki vinsælt fyrr en á 10. áratug. Hugtakið „trip hop“ var fyrst notað í danstónlistartímaritinu Mixmag árið 1989 þar sem reynt var að koma nafni á djass-, fönk-, og sálartónlistarbræðing með hægum takti sem var að koma fram. Þegar reynt er að skilgreina trip hop sem einstaka tónlistarstefnu er það oft erfitt og endar á því að það sé skipað sem undirstefna fyrir aðrar tónlistarstefnur eins og hip hop eða elektró. Trip hop á margt sameiginlegt með mörgum öðrum tónlistarstefnum eins og hip hop, hústónlist, danstónlist og dub reggí. Sagt hefur verið um trip hop að það sé „blöndun af hip hop og elektróník þar til tónlistarstefnan er þekkjanleg“.
Einkenni
Í trip hop tónlist er hægur taktur og einfaldar og dimmar bassalínur og bergmál er mikið notað. Trommutaktarnir eru þéttir þannig að hljóðbútarnir hljóma þungir. Í trip hop er oft rapp í lögunum ásamt kvenmannsrödd sem syngur yfir lögin. Hljóðbútarnir í trip hop eru oft teknir af gömlum plötum, hljóðgæði samplanna haldast óbreytt, þannig að suðið sem heyrist á gömlu plötunum heyrist líka í nýja laginu. Hins vegar eru hljóðbútarnir oft klipptir í sundur, endurraðað og hægt á þeim. Sé hljóðbúturinn ekki af gamalli plötu og ekkert suð er til staðar er því oftar en ekki bætt við.
Uppruni
Í Bristol, fæðingarstað trip hop, var áður ein mikilvægasta bryggja Englands fyrir þrælaiðnaðinn. Afleiðingar þrælaiðnaðarins í Bristol eru þær að samfélagið þar er afar fjölmenningarlegt. Er þar mikið um fólk af afrískum og karabískum uppruna sem hefur haldið til þarna lengi. Ódýrt er að búa í Bristol sem laðar að bóhema, námsmenn og fólk frá mörgum mismunandi menningum. Fjölmenningin gerir Bristol að frjóum jarðveg fyrir nýsköpun í tónlist. Þar hefur hip hop, reggí, sálartónlist, hústónlist, sýrudjass, pönk og teknó lengi verið til taks. Fyrir íbúum Bristol er það sjálfsagt að blanda saman þessum stefnum og úr þeim tónbræðingi fæddist trip hop.
Níundi áratugurinn
Á 9. áratug hafði hip hop náð gífurlegum vinsældum í Bandaríkjunum. Hip hop náði aldrei jafn miklum vinsældum í Bretlandi, nema þá hvað varðar tísku. Sýruhústónlist og sýrudjass höfðu verið vinsælar tónlistastefnur í Bretlandi en í lok 9. áratugar var orðin stöðnun í sköpun í sýrudjassinum. Stöðnunin í sýrudjassinum kallaði á meiri sköpun í öðrum stefnum. Undir áhrifum frá vinsældum sýruhústónlistar í Bretlandi og hip hop í Bandaríkjunum, fæddist ný stefna, trip hop. Vegna vinsælda reggí og dub áttu hip hop tónlistarmenn í Bretlandi það til að taka meiri hljóðbúta úr jamaískri tónlist. Í fjölmenningarborginni Bristol fóru tónlistarmenn, sem voru nú þegar vel að sér í þessari jamaísku tónlist, að búa til hæga og taktþunga tónlist.
Á meðal áhrifamikilla hljómsveita sem létu finna fyrir sér í sköpun trip hop má nefna Wild Bunch frá Bristol. Þeir, ásamt Adrian Thaws, einnig þekktur sem Tricky Kid á þeim tíma, höfðu mikil áhrif á þróun hip hop stefnunnar í átt að sýrudjass og hústónlistar. Seinna hlutu þeir plötusamning og ganga nú undir nafninu Massive Attack.
Massive Attack
Í byrjun 10. áratugarins bað pistilhöfundurinn og plötusnúðurinn James Lavelle hip hop aðdáendur að senda sér lögin þeirra sem hann svo gaf út á plötunni Mo’Wax. Flest lögin voru ekkert öðruvísi en það sem var að gerast í sýrudjass, en á b-hlið plötunnar voru tilraunakenndari, frumlegri lög. Fjarstæðukennd, taktmikil og taktþung skringilegheit með sömplum spiluðum með hljóðfærum. Þessi nýi hljómur sló í gegn bæði hjá plötusnúðum og almennum hlustendum. thumb|upright|[[Daddy G á Eurockéennes]] Árið 1991 kom Blue Lines út, fyrsta plata Massive Attack frá Bristol. Massive Attack voru áður þekktir sem Wild Bunch og meðlimir hennar voru „Mushroom“ Vowles og „Daddy G“ Marshall. Robert „3D“ Del Naja bættist síðar í hópinn og þeir stofnuðu Massive Attack 1987. Wild Bunch hafði verið ein stærsta hljómsveitin í Bristol á sínum tíma og þeirra tónlistarpartí voru víst svo rosaleg að þegar þau voru haldin var nánast algjört logn í lifandi tónlist á sama tíma í kring. Blue Lines sló í gegn í Bretlandi en hún gat ekki talist til neinna tónlistarstefna sem voru í gangi á þeim tíma. Það var ekki fyrr en þeir gáfu út aðra plötuna sína, Protection, sem komið var nafn yfir þá tónlist sem þeir voru að skapa. Árið 1998 gáfu þeir síðan út plötuna Mezzanine sem sló í gegn um allan heim.
Tricky
Adrian Thaws, fæddur 1964 og líka þekktur undir listamannsnafninu Tricky, var oft í nánu samstarfi við Massive Attack. Á árum fyrr hafði hann verið einn meðlima Wild Bunch. Hann rappaði inn á plötu þeirra, Blue Lines og skrifaði texta fyrir aðra plötu þeirra Protection. 1993, ári eftir að hann hafði rappað inn á Blue Lines, gaf hann út sína fyrstu smáskífu, Aftermath. Þar vann hann með stelpu sem hann hafði hitt stuttu áður, Martina Topley-Bird. Martina og Tricky áttu eftir að vinna mikið saman í tónlist í framtíðinni og á öllu sem Tricky hefur gefur út má sjá framlag frá Martinu. thumb|165px|[[Tricky.]] Árið 1995 gaf Tricky út fyrstu breiðskífu sína, Maxinquaye. Maxinquaye fékk mjög jákvæð viðbrögð hjá gagnrýnendum og veitt Tricky alþjóðlega frægð, sem hann kunni illa við. Á plötunni hljómar reykkennd rödd Martinu yfir voveiflegan bakgrunnshljóm annars vegar, einnig er að finna lög sem sýna harðari hlið Tricky, eins og Hard Steel. Tricky gaf út aðra plötu sína, Nearly God, árið 1996. Á Nearly God var tónlistin hægari, þokukenndari og meira truflandi. Í umsögn um plötuna er sagt að Nearly God sé „...ásækjandi, brotakennd, fjarstæðukennd martröð sem virðist ekki alltaf vera rökrétt en tekst alltaf að hafa áhrif“. Eftir útgáfu Maxinquaye fóru fleiri tónlistarmenn í heiminum að gera svipaða tónlist og setti það trip hop inn á örugga poppsvæðið. Tricky kunni illa við það og ferðaðist til Jamaíku til að taka upp þriðju plötu sína, Pre-Millenium Tension. Platan þótti taugastrekkjandi og innilokunarkenndarleg. Á Pre-Millenium Tension voru taktarnir hægari en á Maxinquaye. Hljóðheimur plötunnar var ofskynjunarlegur og taktarnir, hljóðbútarnir og gítarinn vefjast saman í skríðandi framvindu af ógnandi hljóðum og óhlutlegra hótana. Tricky er enn starfandi í tónlistarheiminum og hefur unnið saman með þekktum tónlistarmönnum á borð við Björk, Elvis Costello og PJ Harvey.
Árið 1993 gaf DJ Shadow út endurútgáfu af laginu Doin’ Damage frá bandarísku rapphljómsveitinni Zimbabwe Legit. Þessi útgáfa DJ Shadow vakti athygli Lavelle. Lavelle fékk DJ Shadow til að gefa út plötu, sem var kölluð In/Flux. Á In/Flux var að finna blöndu af fönk, djass, sálartónlist og hip hop. Það var í umfjöllun um þessa plötu í tímaritinu Mixmag, árið 1994, sem tónlistarblaðamaðurin Andy Pemberton kom fyrst fram með nafnið á tónlistarstefnunni, „trip hop“. Í kjölfar In/Flux streymdi inn tónlist sem gat verið flokkuð undir trip hop stefnuna.
Portishead
Árin 1994 og 1995 hafði trip hop náð miklum vinsældum og þær áttu aðeins eftir að aukast. Portishead var ein af þeim hljómsveitum sem áttu þátt í að skapa og móta trip hop stefnuna. Hljómsveitarmeðlimir Portishead heita Geoff Barrow, Beth Gibbons og Adrian Utley. Hljómsveitin á uppruna sinn að rekja til Bristol, eins og margar áhrifamiklar trip hop hljómsveitir. Portishead voru öðruvísi en Massive Attack að því leyti að þau bættu meiri djass og sýruhústónlist við hljóminn sem Massive Attack höfðu, einnig voru þau ekki jafn bundin danstónlist og Massive Attack. Andrúmsloftskennd, gervi kabaretthljómur laga Portishead höfðaði til breiðari hóps fólks, þeirra sem þótti trip hop og danstónlist áður of framandi og var bundnari við danstónlist. Með útgáfu á fyrstu plötu sinni, Dummy, jók hljómsveitin gífurlega vinsældir trip hop, enda var sú plata margverðlaunuð og var hlaut meðal annars Mercury tónlistarverðlaunin sem besta breska platan. Hljómur Portishead var svipaður hljóms Massive Attack að því leyti að báðar hljómsveitir notast við grófa djasshljóðbúta. Mikil frægð Portishead jók, nú þegar mikil, áhrif trip hop á tónlistarheiminn og gerði trip hop aðgengilegra fyrir almenning.