cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hús Sláturfélags Suðurlands (Laugarnesvegi)
Árið 1978 var borgarafundur með þáverandi borgarstjóra Reykjavíkur, Birgi Ísleifi Gunnarssyni. Þar kom fram að í febrúar 1977 skrifuðu 630 íbúar Laugarneshverfis undir áskorun til borgarstjórnar Reykjavíkur um að tún það, sem afmarkast af Laugarnesvegi, Laugalæk og Sætúni, yrði ekki lagt undir frekari byggingar en lagfært sem útivistarsvæði fyrir íbúa hverfisins með því að slétta það og ræsa fram, en á því voru opnir skurðir sem fylltust af vatni og alls konar drasli og svæðið af þeim sökum í megnustu óhirðu. En borgarstjórn hafði tekið afstöðu til málsins og hún var sú að halda sig við upphaflega skipulagið, það er að segja að þarna yrði úthlutað lóðum til fyrirtækja sem starfa í kjötiðnaði. Samband íslenzkra samvinnufélaga hafði þá þegar fengið þarna lóð og Sláturfélag Suðurlands sótt um lóð.
Bygging SS-hússins hófst árið 1985. Árið 1987 höfðu farið 94,5 milljónir til byggingaframkvæmdanna og þá var enn langt í land og talað var um 150, 200 eða jafnvel fleiri milljónir á þávirði færu í framkvæmdir við bygginguna áður en yfir lyki. En reyndin var sú að alls fóru yfir 500 miljónir í bygginguna. Á þessum árum átti SS að rýma þáverandi höfuðstöðvar sínar við Skúlagötu fyrir árið 1990 vegna nýs Skúlagötuskipulags borgarinnar og þeir hugðust flytja í hið nýja húsnæði í Laugarnesi. Af því varð þó ekki, Sláturfélag Suðurlands varð að endurskipuleggja allan rekstur sinn vegna slæmrar stöðu. Húsið var því aldrei klárað og 1989 sagði forstjóri Sláturfélags Suðurlands, Steinþór Skúlason, að húsnæðið væri ekki komið svo langt í byggingu að það væri orðið of sérhæft til að nýtast öðrum en Sláturfélaginu. Og hugðust þá selja það. Forráðamenn félagsins biðu þess síðan óþreyjufullir að Ríkið mundi kaupa húsnæðið en salan var í raun forsenda þess að flutningur á kjötvinnslu SS til Hvolsvallar gæti orðið að veruleika.
Árið 1991 keypti síðan ríkissjóður SS-húsið með það fyrir augum að þar yrði í framtíðinni miðstöð æðri listmenntunar. Kaupverðið var 430 milljónir en þar af greiddi ríkið 300 milljónir með tíu fasteignum. Ólafur Ragnar Grímsson, þáverandi fjármálaráðherra, og Steinþór Skúlason, forstjóri Sláturfélags Suðurlands, undirrituðu samninginn. Sama dag var húsið opið frá klukkan 14 til 17 þar sem nemendur og kennarar Leiklistarskólans, Myndlista- og handíðaskólans og Tónlistarskólans í Reykjavík „munu láta kjötvinnslustöðina iða af lífi í samræmi við þá framtíð sem nú blasir við“, eins og sagði í fréttatilkynningu frá fjármálaráðuneytinu.
Hornkani
Hornkani (fræðiheiti: Pelecanus erythrorhynchos), einnig kallaður nashyrningskani, er tegund pelíkana.
Ingiveig
Ingiveig er íslenskt kvenmannsnafn.
Æsa
Æsa er íslenskt kvenmannsnafn.
MacCormick-fjörður
MacCormick-fjörður (grænlenska: Iterlassuaq) er fjörður á norðvestur-Grænlandi í umsýsludæminu Qaasuitsup og er í um 1600 km fjarlægð frá höfuðstaðnum Nuuk. Hann heitir eftir Robert MacCormick.
Fjalldalafífilslús
Fjalldalafífilslús (fræðiheiti: Macrosiphum gei ) er blaðlús sem lifir á fjölda jurtategunda, helst þó af rósaætt (t.d. Geum) og sveipjurtaætt.
Furulundur
Furulundur er skógarlundur í þjóðgarðinum á Þingvöllum. Hann er einn elsti gróðursetti trjálundur á Íslandi. Danskur maður, Carl Hartvig Ryder fékk styrk frá Danska landbúnaðarsambandinu til skógræktartilrauna á Íslandi og fékk hann skógfræðinga og garðyrkjufræðing til liðs við sig. Á árunum 1899 til 1906 voru gróðursettar ýmsar trjátegundir á Þingvöllum en lundurinn dregur nafn af fjallafurum sem þar eru.
Tengill
Skógræktin - Furulundurinn á Þingvöllum
Eiðrofsmálið
thumb|right|Breska [[korvettan HMS Abelia (K184) á ferð um Hvalfjörð í leit að þýska herskipinu Tirpitz um viku eftir hinn örlagaríka ráðherrafund í byrjun árs 1942.]] Eiðrofsmálið var íslenskt stjórnmálahneyksli árið 1942 sem snerist um kjördæmaskipan. Skipan kjördæma var ákaflega hagstæð Framsóknarflokknum þar sem vægi atkvæða var meira til sveita, þar sem Framsóknarflokkurinn hafði meira fylgi, en í þéttbýli. Eftir því sem fjölgaði í þéttbýlissvæðunum, og sérstaklega Reykjavík, fannst framámönnum í Sjálfstæðisflokknum og Alþýðuflokknum, tveimur vinsælustu flokkunum, mikilvægara að þeir fengju kosna þingmenn í meira samræmi við hlutfallslegt kjörfylgi flokkanna óháð hvernig dreifing atkvæðanna væri.
Sjálfstæðisflokkurinn og Alþýðuflokkurinn neyttu lags og breyttu kosningakerfinu sér í hag þvert á persónuleg drengskaparheit sem leiðtogar Sjálfstæðisflokksins höfðu gefið leiðtogum Framsóknarflokksins um að ekki yrði farið í slíkar breytingar. Afleiðingarnar urðu þær að stirt var á milli flokkanna, einkum leiðtoga þeirra, Hermanns Jónassonar og Ólafs Thors. Ekki voru gerðar veigamiklar breytingar á kjördæmakerfinu fyrr en 1959.
Aðdragandi
Á þessum árum geysaði seinni heimsstyrjöldin og höfðu fyrst Bretar hernumið Ísland en þegar hernáminu lauk vorið 1941 tóku Bandaríkjamenn að sér hervernd Íslands að ósk íslenskra stjórnvalda. Annað ráðuneyti Hermanns Jónassonar, sem var þjóðstjórn mynduð af Sveini Björnssyni þá ríkisstjóri Íslands, hafði tekið við 18. nóvember 1941. Hermann Jónasson, formaður Framsóknarflokksins, var forsætisráðherra eins og hafði verið í þeirri ríkisstjórn sem á undan sat, Stjórn hinna vinnandi stétta. Ísland var ekki enn orðið sjálfstætt lýðveldi, það gerðist ekki fyrr en 17. júní 1944, en Danmörk var hersetin af Þjóðverjum.
Því sem nær dró áramótunum 1941-42 sögðu fleiri stéttarfélög upp kjarasamningum og óttuðust stjórnmálamenn að dýrtíðin, eða mikil verðbólga, yrði óviðráðanleg. Ráðherrar Stjálfstæðisflokksins og Framsóknarflokksins sáu þá einu leið færa að láta setja gerðardóm um laun og verðlag en það gekk þvert á stefnu Alþýðuflokksins sem tók það ekki í mál. Þann 8. janúar var frumvarp um gerðardóm lagt fram á ráðherrafundi og samþykkt sem bráðabirgðalög. Stefán Jóhann Stefánsson mótmælti þessu frumvarpi ráðherra Sjálfstæðis- og Framsóknarflokksins og sagðist ekki geta stutt það. Hinir ráðherrarnir vissu hins vegar að þetta myndi þýða stjórnarslit enda baðst Stefán lausnar frá ráðherraembætti utanríkis- og félagsmálaráðherra og lauk þannig þjóðstjórn Hermanns þann 17. janúar 1942. Ríkisstjórn Hermanns hafði þá setið í aðeins tvo mánuði.
Breytingar á kjördæmakerfinu
Framsóknarmenn óttuðust að Alþýðuflokkurinn myndi bregðast við útgöngu sinni úr ríksstjórn með því að bjóða Sjálfstæðisflokknum samvinnu við breytingar kjördæmakerfinu þannig að það kæmi báðum flokkunum vel. Alþýðuflokkurinn hafði áður haft það á sinni stefnuskrá að landið allt yrði gert að einu kjördæmi, það hugnaðist Sjálfstæðisflokknum hins vegar ekki. Kjördæmaskiptanin hygldi Framsónarfloknum þó mjög á kostnað þéttbýlisflokkanna, í síðustu alþingiskosningunum 1937 fékk Framsóknarflokkurinn 24,6% atkvæða og 19 þingmenn en Sjálfstæðisflokkurinn fékk 40,8% atkvæða en 17 þingmenn.
Til þess að tryggja sig fékk Hermann Jónasson drengskaparloforð frá Ólafi Thors, formanni Sjálfstæðisflokksins og Jakobi Möller ráðherra Sjálfstæðisflokksins, á ráðherrafundi 17. janúar 1942 að Eysteini Jónssyni viðstöddum, um að ekki yrði farið í slíkar kjördæmabreytingar á komandi þingi. Breytingar á kjördæmunum þurfti að gera með breytingu á stjórnarskránni en samkvæmt stjórnarskránni þurfti og þarf enn að efna til nýrra þingkosninga eftir að samþykktar hafa verið breytingar á stjórnarskránni og þarf hið nýkosna Alþingi að staðfesta breytingarnar.
Á áðurnefndum fundi ráðherra Sjálfstæðis- og Framsóknarflokksins 17. janúar 1942 var ákveðið samkomulag um verkefni ríkisstjórnarinnar eftir að Stefán Jóhann hafði beðist lausnar. Verkefnin voru í fimm liðum og snerust um breytingar á skattalögum, ráðstöfunum til höfuðs dýrtíðinni og frestun á bæjarstjórnarkosningum í Reykjavík vegna verkfalls prentara. Í ævisögu Ólafs Thors kemur fram að samkomulagið hafi verið skrifað af Eysteini Jónssyni og undirritað af öllum fjórum ráðherrunum. Þá kemur fram að eftirfarandi textabút hafi verið bætt við, nú með rithendi Hermanns Jónassonar, dagsett degi eftir:
Stjórnarskrármálið
Snemma á árinu 1942 lögðu þingmenn Alþýðuflokksins sem nú voru í stjórnarandstöðu fram tillögu um breytingu á stjórnarskránni þannig að þingmönnum í Reykjavík yrði fjölgað og hlutbundnar kosningar yrðu í tvímenningskjördæmum. Eftir umræðu í neðri deild var málinu vísað til sérstakrar stjórnarskrárnefndar 30. mars. Fulltrúar Framsóknarflokksins vildu þá tengja fyrirhugaðar breytingar á stjórnarskránni við fyrirhuguð sambandsslit við Danmörku en því var hafnað og sögðust Framsóknarmenn þá ekki ætla að styðja nokkra breytingu á stjórnarskránni. Stjórnarskrárnefndin lauk störfum sínum 8. maí og var frumvarpið samþykkt með atkvæðum þingmanna Alþýðuflokksins, Sósíalistaflokksins og Sjálfstæðisflokksins. Hermann Jónasson leit á þetta sem svik við sig. Hann hafði lofað því á miðstjórnarfundum Framsóknarflokksins að ekkert yrði aðhafst á yfirstandandi þingi varðandi breytingar á kjördæmum. Þann 16. maí 1942 baðst Hermann Jónasson því lausnar fyrir sig og ráðherra Framsóknarflokksins og þá lauk 15 ára valdatíð Framsóknarflokksins. Við tók fyrsta ráðuneyti Ólafs Thors.
Hvorki Hermann né Eysteinn gerðu nokkuð opinskátt um þetta meinta eiðrofsmál fyrr en þeir sendu bréf til margra flokksmanna þann 21. júní 1943 þar sem þeir greindu frá þessari viðbótarbókun að viðlögðum drengskap þeirra Ólafs og Jakobs. Að eigin sögn greindi Hermann þó frá málinu á miðstjórnarfundi þann 14. maí 1942 og lagði að lokum til að ekki yrði haft hátt um þetta:
Deilur í málsgögnum stjórnmálaflokkanna
Þann 30. júlí 1943, um sama leyti og barist var í orrustunni um Kúrsk í Sovétríkjunum, birtist grein í Tímanum, málsgagni Framsóknarflokksins, undir fyrirsögninni „''Svika-Mörður og 17. janúar” en undirfyrirsögnin var „Vinsamlegt bréf til Ólafs Thors''”. Höfundur greinarinnar Þórarinn Þórarinnsson, sem seinna ritaði sögu Framsóknarflokksins, ásakaði Ólaf Thors um drengskaparbrot í greininni án þess þó að útskýra nánar málsatvik.
Þá liðu um þrír mánuðir þangað til að öll forsíða Tímans þann 28. október var lögð undir „Skýrslu Eysteins Jónssonar og Hermanns Jónassonar” undir fyrisögninni „Rofið drengskaparheit”. Í ítarlegri skýrslu sinni röktu Eysteinn og Hermann málið og sökuðu Ólaf Thors staðfastlega um að hafa gengið á bak orða sinna. Þessari skýrslu svöruðu Ólafur Thors og Jakob Möller með grein sem birtist í Morgunblaðinu 9. nóvember.
Kristín Helga Gunnarsdóttir
Kristín Helga Gunnarsdóttir, kölluð Dinna, (fædd í Reykjavík 24. nóvember 1963) er íslenskur rithöfundur, sem hefur skrifað fjölda barna- og fjölskyldubækur. Kristín Helga hefur BA-próf í spænsku og fjölmiðlafræði og starfaði lengi sem fréttamaður á Stöð 2.
Ritverk
Fyrsta bók Kristínar Helgu kom út árið 1997, Elsku besta Binna mín. Ári seinna kom út framhald af þeirri bók Bíttu á jaxlinn Binna mín.
Verðlaun og viðurkenningar
Kristín Helga hefur hlotið Bókaverðlaun barnanna fjórum sinnum, 2002, 2004, 2006 og 2007. Árið 2004 hlaut hún viðurkenningu Ibby á Íslandi fyrir bókina Strandanornirnar. Árið 2001 hlaut hún Barnabókaverðlaun fræðsluráðs Reykjavíkur fyrir bókina Mói hrekkjusvín. Kristín Helga hlaut Fjöruverðlaunin, bókmenntaverðlaun kvenna, fyrir Draugaslóð árið 2007.
Skáldsögur
arnir]]''
Herjólfur (mannsnafn)
Herjólfur er íslenskt karlmannsnafn.
Pol Pot
Saloth Sar, betur þekktur sem Pol Pot, var fæddur 19. maí 1925 og dó 15. apríl 1998. Hann var leiðtogi Rauðu khmeranna í Kambódíu frá 1963 til 1979 og er þekktastur fyrir dauða óhemjumargs fólks í stjórnartíð sinni, sem var frá 1975 til 1979. Rauðu khmerarnir reyndu að framfylgja sýn sinni um samyrkjuvæðingu, en meðal þess sem hún átti að fela í sér var að borgarbúar flyttu út í sveitir og ynnu þar við landbúnað eða í betrunarvinnu. Þeir töldu sig geta byrjað siðmenninguna upp á nýtt og tóku því upp tímatal sem átti að hefjast með valdatíð þeirra. Sú valdatíð var ekki löng, en því mannskæðari. Þrælkunarvinna, vannæring, hrun í heilbrigðiskerfinu og beinar aftökur kostuðu á bilinu 750.000 - 1.700.000 manns lífið (sumir segja á bilinu 300.000 til 3.000.000) -- í landi sem hafði 14 milljónir íbúa árið 2006. Meðal þeirra sem voru ofsóttir voru menntamenn og aðrir „borgaralegir óvinir“, sem taldir voru hættulegir og andsnúnir umbreytingunum.
Brúni kani
Hinn brúni kani (fræðiheiti: Pelecanus occidentalis) er tegund pelíkana.
Pol Pot
Árið 1979 réðust Víetnamar inn í Kambódíu og komu Rauðu khmerunum frá völdum. Pol Pot slapp undan réttvísinni og flúði inn í frumskóg, þar sem hann bjó, í haldi annarra rauðra khmera sem höfðu steypt honum frá völdum innan hreyfingarinnar, þar til hann bar beinin 72 ára að aldri, af náttúrlegum ástæðum að því er sagt var.
Uppruni
Pol Pot var af sæmilega vel stæðu fólki kominn, og af kambódískum og kínverskum ættum, í Kambódíu, sem þá var frönsk nýlenda. Hann gekk í kaþólskan skóla í Phnom Penh sem barn, en komst til náms í París í Frakklandi eftir stríð. Þar lagði hann stund á rafmagnsfræði frá 1949 til 1953. Í Frakklandi komst hann í samband við víetnamska þjóðfrelsissinna og andheimsvaldastefnu franska kommúnistaflokksins, sem höfðaði mjög til hans.
Snýr heim
Kambódía fékk sjálfstæði árið 1954. Stjórnmálaflokkarnir glímdu um völdin, en konungurinn, Norodom Sihanouk, tefldi þeim hverjum gegn öðrum — deildi og drottnaði. Hann beitti her og lögreglu til að bæla niður stjórnmálaöfl sem honum þóttu of öfgafull. Eftir kosningasvindl 1955 misstu margir vinstrimenn vonina um valdatöku eftir friðsömum og lýðræðislegum leiðum. Kommúnistaflokkurinn taldi sig þó ekki nógu sterkan til að geta hafið skæruhernað eða uppreisn. Á þessum tíma var Pol Pot tengiliður Demókrataflokksins og Pracheachon-flokksins við neðanjarðarhreyfingu kommúnista.
Kemst til metorða innan flokksins
Sumarið 1962 átti að halda þingkosningar, og í ársbyrjun voru helstu lykilmenn Pracheachon teknir fastir og útgáfa flokksins stöðvuð. Í júlí 1962 var ritari kommúnistaflokksins, Tou Samouth, svo handtekinn, og var drepinn meðan hann var í varðhaldi. Þar með var Pol Pot raunverulegur leiðtogi flokksins, og árið eftir var hann valinn ritari meiðnefndar hans. Þá var hann kominn í felur, því hann var eftirlýstur vegna stjórnmálastarfs síns. Hann leitaði til Norður-Víetnams eftir hæli og stuðningi.
Árið 1964 fékk Pol Pot Norður-Víetnamana til að hjálpa sér að koma upp bækistöðvum í Kambódíu. Síðan kom miðnefndin saman og gaf út yfirlýsingu þar sem hún kallaði eftir vopnaðri baráttu gegn ríkisstjórninni. Í yfirlýsingunni var lögð áhersla á að landið yrði „óháð“ öðrum löndum, sem má skilja sem sterka þjóðernisstefnu. Á meðan þróuðu Rauðu khmerarnir hugmyndafræði sína í bækistöðvunum við víetnömsku landamærin: Þeir sögðu skilið við marxískar hugmyndir og lýstu smábændur hina „sönnu“ vinnandi öreigastétt og hjarta byltingarinnar. Auk þess tileinkaði flokkurinn sér þætti úr Theravada-búddisma. Enginn miðnefndarmanna kom úr stétt verkalýðs, heldur voru þeir allir uppaldir í hálf-lénsku bændasamfélagi. Það kann að skýra áherslur þeirra.
Aðdragandi uppreisnarinnar
Snemma árs 1967 ákvað Pol Pot að hefja uppreisnins, sama hvort Víetnamar samþykktu að veita henni virkan stuðning eða ekki. Hún hófst svo með árás á herstöð þann 18. janúar 1968. Það var í Battambang-héraði, sem hafði verið einn helsti vettvangur undangenginna átaka. Árásinni var hrundið, en khmerarnir tóku mikið magn vopna sem herfang, og notuðu þau svo til að stökkva lögreglunni á flótta frá þorpum. Sumarið 1968 byrjaði Pol Pot að breyta flokksskipulaginu frá sameiginlegri stjórn yfir í sterka leiðtogastjórn. Hann kom sér m.a. upp sérstökum vistarverum í bækistöðinni og sínum eigin lífvörðum.
Hreyfingin hafði ekki fleiri en 1500 óbreytta hermenn, en voru studdir margfalt meiri fjölda þorpsbúa, og þótt þeir væru illa vopnum búnir gátu þeir samt háð stríð í tólf af nítján héröðum landsins. Þeir tóku nýja stefnu í áróðri, og hættu að tjá andstöðu sína við konunginn sem slíkan, heldur beindu þeir spjótum sínum í staðinn að hægrisinnuðum stjórnmálaöflum.
Í janúar 1970 var Sihanouk konungur staddur erlendis og skipaði ríkisstjórn sinni að sviðsetja mótmæli gegn Víetnömum. Þau fóru úr böndunum, og var m.a. sendiráðum bæði N-Víetnam og S-Víetnam rústað af mótmælendum. Konungurinn fordæmdi þá mótmælin og kenndi ónafngreindum „öflum“ um að hafa verið á bak við þau. Þessi vanhugsaða leikflétta fékk ríkisstjórnina og þjóðþingið til að ákveða að setja konunginn af valdastóli. Samstarfi við Norður-Víetnama var rift í kjölfarið. Phạm Văn Đồng fór fyrir hönd N-Víetnama og átti fund við Sihanouk í Kína, þar sem hann féllst á að mynda bandalag við khmerana. Á sama tíma sömdu þeir við Pol Pot um að þiggja aðstoð N-Víetnama og vinna með konunginum. Þegar Pol Pot kom aftur til Kambódíu í maí 1970, færðist uppreisnin mjög í aukana. Í millitíðinni höfðu norður-víetnamskir hermenn ráðist á kambódíska hermenn og lagt stóran hluta landsins undir sig áður en þeir voru hraktir til baka.
Kaffibaunamálið
Á þessum árum voru gjaldeyrishöft á Íslandi. Endurgreiðslur kaffisala sem keyptu kaffi frá Brasilíu á árunum 1979, 1980 og 1981 áttu að renna til Kaffibrennslu Akureyrar eftir útreikninga, en komu aldrei úr sjóðum Sambandsins. Rannsókn fór fram á vegum rannsóknardeildar gjaldeyriseftirlits Seðlabankans. Sambandið framvísaði reikningum án þess afsláttar, sem sölufyrirtækið í Brasilíu veitti og fékk gjaldeyrisyfirfærslur til að greiða fyrir kaffið. Þannig munu hafa fengist gjaldeyrisyfirfærslur fyrir 16 milljónir dollara, en í raun var ekki greidd til hins erlenda fyrirtækis nema um hálf ellefta milljón. Sambandið greiddi kaffibrennslunni mismuninn eftir að rannsókn ríkisskattstjóra hófst. Þá beindist rannsóknin að því að kanna hvað orðið hefði um hálfa milljón Bandaríkjadala, sem ekki var skilað til íslenskra gjaldeyrisyfirvalda.
Pol Pot
Aðdragandi uppreisnarinnar
Í október 1970 gaf miðnefndin út ályktun um að Kambódía skyldi verða fullkomlega óháð öðrum löndum og að Víet Minh hefðu svikið kambódíska kommúnista á sjötta áratugnum. Hún markar upphaf and-víetnamskrar stefnu sem átti eftir að einkenna stjórnartíð Pol Pot þegar hann seinna náði völdum. Það voru samt áfram norður-víetnamskir hermenn og suður-víetnamskir skæruliðar sem sáu um mestalla baráttuna við kambódísk stjórnvöld. Rauðu khmerarnir störfuðu næstum því eins og þeim til aðstoðar. Pol Pot nýtti tækifærið og fjölgaði í liði sínu, auk þess sem þjálfun og hugmyndafræðilegt uppeldi fengu meira vægi en verið hafði. Nýir liðsmenn voru teknir inn óháð uppruna sínum, en khmerarnir höfnuðu samt stúdentum (menntamönnum) og millistéttarbændum -- þótt forystumennirnir væru reyndar næstum allir úr þessum stéttum. Þeir eftirsóttustu voru fátækir smábændur.
Uppreisnin vinnur sigra
Snemma árs 1972 fór Pol Pot um landið, þá hluta sem voru á valdi khmeranna og Víetnama, og hafði umsjón með 35.000 manna fastaher með 100.000 manna varaliði sem var að taka á sig mynd. Þeir fengu 5 milljón dollara styrk frá Kína á ári, til vopnakaupa og komu sér auk þess upp óháðum tekjum með gúmmíplantekrum. Jafnframt byrjuðu þeir að „jafna“ fólkið á yfirráðasvæði sínu: Allir bændur skyldu hafa yfir jafnstórum landskika að ráða; aukin áhersla var lögð á aga og samræmi; skartgripir voru bannaðir; þjóðernisminnihlutahópar (eins og Cham-þjóðin) voru látnir aðlagast kambódískri menningu, t.d. í klæðaburði o.fl. Almennt séð komu þessar aðgerðir sér vel fyrir fátæka bændur, en illa fyrir aðra, t.d. flóttamenn úr borgum.
Kaffibaunamálið
Þeir sem lágu undir grun reyndu að hafa áhrif á almenningsálit í gegnum umfjöllun fjölmiðla. Fyrir málflutning í Hæstarétti réð Samband íslenskra samvinnufélaga til sín ráðgjafa til að vinna skýrslu um málið sem gagnast gæti verjendum í málinu. Skýrslan var lögð fyrir Hæstarétt og jafnframt afhent fjölmiðlum.
Pol Pot
Uppreisnin vinnur sigra
Síðla árs 1973 ákvað Pol Pot að hefja það sem kalla má umsátur um höfuðborgina. Lokað var fyrir aðdrætti og náið var fylgst með öllum sem vildu fara út úr henni. Khmerarnir litu á umsátrið öðrum þræði sem nokkurs konar sóttkví, þar sem borgarbúarnir væru spilltir og gætu „smitað“ sveitafólk. Á sama tíma hófu þeir hreinsanir á yfirráðasvæðum sínum. Fyrrverandi embættismenn voru teknir fyrir, og einnig allir sem höfðu menntun, og margir lokaðir inni í þar til byggðum fangelsum. Cham-fólk gerði uppreisnartilraun til að reyna að verjast. Hún var bæld niður með mikilli hörku.
Þegar Rauðu khmerarnir höfðu tekið bæinn Kratie árið 1971, hafði þeim brugðið við að sjá hvað lífið þar var fljótt að fara í sama farveg og hafði verið -- það er að segja, að hverfa frá sósíalísku skipulagi. Eftir ýmsar tilraunir ákváðu þeir því að tæma borgirnar; reka borgarbúana út í sveitir og láta þá vinna þar á ökrum. Pol Pot skrifaði á þeim tíma: „Ef við færum allar þessar fórnir, og auðvaldið er samt áfram við völd, hver er þá tilgangurinn með byltingunni?“ Fjöldi fólks var rekinn frá Kratie og frá Kompong Cham árið 1973, og árið eftir rýmdu þeir Oudong, umtalsvert stærri borg. Á sama tíma hlaut stjórn Rauðu khmeranna viðurkenningu 63 af ríkjum heims, og munaði mjóu að hún tæki sæti Kambódíu hjá Sameinuðu þjóðunum.
Sigur í sjónmáli
Í september 1974 kallaði Pol Pot miðnefnd flokksins saman og kynnti henni hugmyndir sínar fyrir næstu skref baráttunnar. Í fyrsta lagi vildi hann rýma borgirnar fljótlega eftir sigurinn, sem nálgaðist. Í öðru lagi skyldu peningar verða teknir úr umferð. Loks skyldu vítækar hreinsanir eiga sér stað. Fyrr á árinu hafði háttsettur maður innan flokksins, að nafni Prasith, verið hreinsaður úr honum -- með því að fara með hann út í skóg og skjóta hann, án þess að gefa honum neitt tækifæri til að verja mál sitt. Eftir það var fjöldi annarra hreinsaður með ýmsum hætti -- og flestir áttu það sameiginlegt að vera af thaílensku bergi brotnir.
Í janúar 1975 bjuggu Rauðu khmerarnir sig undir lokaatlögu gegn ríkisstjórninni. Á blaðamannafundi í Beijing kynnti bandamaður þeirra, Sihanouk konungur, sérstakan „dauðalista“ Pol Pots — með nöfnum þeirra sem yrðu teknir af lífi eftir sigurinn. Það voru 23 nöfn, þar á meðal allir æðstu leiðtogar ríkisstjórnarinnar og hersins. Nú kom líka samkeppnin milli Víetnamanna og Kambódíumannanna aftur upp á yfirborðið; Norður-Víetnömum var mikið kappsmál að vinna Saigon áður en Rauðu khmerarnir ynnu Phnom Penh, og töfðu meira að segja vopnasendingar til Khmeranna í því skyni. Í september 1975 skipaði ríkisstjórnin nýtt ríkisráð, sem hún fól að semja við Rauðu khmerana um uppgjöf. Fyrir ráðinu fór Sak Sutsakhan, sem var tvímenningur við Nuon Chea, aðstoðarritara khmeranna. Viðbrögð Pol Pot voru þau að bæta öllum í ríkisráðinu við dauðalistann sinn. Loks féll ríkisstjórnin og lagði niður vopn þann 17. september 1975.
Hin lýðræðislega Kampútsea
thumb|right|Pol Pot í heimsókn hjá [[Nicolae Ceaușescu, leiðtoga Rúmeníu, árið 1978.]] Rauðu khmerarnir tóku Phnom Penh þann 17. apríl 1975. Ný ríkisstjórn var mynduð og nafni landsins breytt: Hin lýðræðislega Kampútsea skyldi það heita. Sihanouk konungur var aftur settur á hásætið, þótt hann væri valdalaus. Skipað var fyrir, að Phnom Penh skyldi rýmd í snatri, ásamt öðrum stærri borgum. Sú skýring var gefin að von væri á loftárásum frá Bandaríkjamönnum. Þótt rýming borga hafi staðið yfir í mörg ár, var Phnom Penh svo miklu stærri að það gerbreytti aðstæðum og erfiðara var að hýsa, fæða og klæða þennan mikla fjölda borgarbúa til sveita. Þar sem verkalýður í borgum — sem marxistar telja vera byltingaraflið — var frekar fámennur í Kambódíu, tóku Rauðu khmerarnir þá maóísku stefnu upp, að líta á fátæka bændur sem undirstöðu byltingarinnar. Þess vegna sáu þeir lífið til sveita í miklum ljóma og vildu að þannig skyldu allir lifa.
Mannfall
thumb|left|Höfuðkúpur fórnarlamba Rauðu khmeranna. Árið 1976 voru landsmenn flokkaðir í (a) fólk með full réttindi, (b) fólk sem hafði von um að öðlast full réttindi og (c) ómaga. Þeir síðastnefndu voru kallaðir svo vegna þess að þeir höfðu flestir verið settir niður á sveitirnar eftir að hafa verið reknir frá borgunum. Þeim síðastnefndu voru skammtaðar tvær skálar af hrísgrjónasúpu á dag, svo þeir voru við hungurmörk. Í ríkisútvarpinu tilkynntu khmerarnir að aðeins þyrfti tvær milljónir fólks til að manna landið eins og þeir sáu það fyrir sér. Annarra yrði ekki saknað. Þegar fólk var tekið af lífi var það oft látið taka sína eigin gröf fyrst, og síðan ráðinn bani með bareflum til þess að spara kúlur. Ofsóknir gegn minnihlutahópum færðust líka í vöxt: Öll trúarbrögð voru bönnuð og minnihlutahópum var tvístrað og bannað að stunda menningu sína. Khmerarnir neituðu að þiggja neyðaraðstoð, og varð það síst til þess að bæta ástandið.
Reynt var að gera sem flest sameiginlega: Sameignarskipulagi var komið á, skólar voru reknir með samvinnuskipulagi, börn voru alin upp sameiginlega og máltíðir voru etnar sameiginlega. Stjórn Pol Pot var mjög vör um sig og umbar enga andstöðu. Fólk var metið sem andstæðingar eftir útliti sínu eða stöðu. Þúsundir stjórnmálamanna og embættismanna týndu lífi. Phnom Penh breyttist í draugaborg, á meðan fólk til sveita byrjaði að stráfalla vegna hungurs, sótta og beinna aftaka.
Það er deilt um hversu margir létu lífið í borgarastríðinu, hreinsununum eða seinna vegna innrásar Víetnama. Þeir eru til sem segja 300.000 hafa dáið, en varfærnislegar ágiskanir eru frá 750.000 upp í rúmlega 1½ milljón. Tvær til þrjár milljónir heyrast líka nefndar. Eftir á var haft eftir Pol Pot sjálfum að 800.000 hefðu látist, og hann var ekki líklegur til að ýkja fjöldann.
Hugmyndafræðin
Árið 1976 hætti Sihanouk sem konungur. Mönnum ber ekki saman um hvort hann ákvað sjálfur að hætta eða var látinn gera það, en hann hélt áfram að þjóna stjórnvöldum, m.a. með því að tala máli þeirra fyrir Sameinuðu þjóðunum þegar Víetnam réðst inn. Pol Pot gerðist forsætisráðherra, en Khieu Samphan varð forseti.
Í desember 1976 lýsti Pol Pot því yfir við aðra leiðtoga landsins, að Víetnamar skyldu skoðast sem óvinir. Varnir við landamærin voru styrktar og fólki sem stjórnvöld treystu ekki skipað að flytja lengra inn í landið. Þessar aðgerðir voru viðbrögð við ályktun á fjórðu ráðstefnu Kommúnistaflokks Víetnams, um „sérstakt samband“ Víetnams við Kambódíu og Laos og „hlutverk“ Víetnams í uppbyggingu og vörnum landanna tveggja.
Átök við Víetnam
Samskiptin við Víetnama fóru versnandi á árinu 1977. Í byrjun árs svöruðu Kambódíumenn þreifingum á landamærunum, svo skærur hlutust af. Þeir reyndu að semja, en það gekk illa og átökin jukust. Þann 30. apríl hélt kambódíski herinn yfir landamærin til Víetnam, studdur af stórskotaliði. Þetta kann að hafa verið ætlað sem ógnun, en vakti í staðinn reiði landsmanna og stjórnvalda í garð Rauðu khmeranna. Í maí gerði víetnamski flugherinn loftárásir á Kambódíu. Eftir að hafa þvingað Laos í „vináttubandalag“ í júlí, þá fengu Víetnamar mjög umfangsmikil völd í landinu og Kambódíumenn bjuggust við að vera næstir í röðinni. Yfirmenn í hernum byrjuðu að segja undirmönnum sínum að vera við öllu búnir. Kambódíumenn bjuggust til þess að hertaka hluta af Víetnam, sem áður höfðu verið hlutar af Kambódíu, ef til stríðs kæmi - einkum héraðið Khmer Krom, þar sem íbúarnir börðust fyrir sjálfstæði undan Víetnam.
Í september 1977 réðst allstór herdeild frá Kambódíu inn í Víetnam og skildi eftir sig slóð eyðileggingar. Víetnamar sögðu yfir 1.000 manns hafa fallið eða særst. Þrem dögum seinna lýsti Pol Pot því fyrst yfir opinberlega að Kommúnistaflokkur Kampútseu væri kominn upp á yfirborðið og að landið væri kommúnistaríki. Í desember þóttust Víetnamar ekki eiga aðra kosti en að svara fyrir sig, og sendu 50.000 manna her inn í Kambódíu. Innrásinni var hrundið. Víetnamar hétu því að snúa aftur, með tilstyrk Sovétmanna. Þeir höfðu ætlað innrásinni að fara lágt, en Pol Pot nýtti sér sigurinn í áróðursskyni til þess að láta andstæðinginn lít út fyrir að vera veikari en hann var. Víetnamar reyndu að fá Kínverja til að þrýsta á Kambódíumenn, en þegar þeir neituðu, og eftir aðra misheppnaða lotu af samningaviðræðum, komust Víetnamar að þeirri niðurstöðu að þeir yrðu að búa sig undir stórt stríð.
Stjórnin fellur
Síðla árs 1978 réðust Víetnamar inn í Kambódíu með það fyrir augum að steypa stjórn Rauðu khmeranna. Á undan höfðu gengið hótanir og heitingar, svo Víetnamar sögðust vera í sjálfsvörn. Þó varð fljótlega ljóst að Víetnamar ætluðu sér meiri og lengri áhrif í landinu en þeir létu uppi. Kambódíski herinn tapaði, stjórnin féll og Pol Pot flýði til landamæra Thaílands. Í janúar 1979 komu Víetnamar upp nýrri ríkisstjórn undir Heng Samrin. Sú stjórn samanstóð að mestu af Rauðum khmerum sem höfðu flúið land undan hreinsunum og ofsóknum. Á meðan endurskipulagði Pol Pot lið sitt á landamærasvæðunum. Herforingjastjórnin í Thaílandi umbar umsvif Khmeranna, og notaði þá sem nokkurs konar stuðara til að halda víetnamska hernum frá landamærunum. Loks tókst Pol Pot að koma upp kröftugum sveitum á nýjan leik, með stuðningi Kínverja — sem háðu sitt eigið stríð við Víetnama um sömu mundir.
Eftirleikurinn
thumb|right|Styttur af Pol Pot voru framleiddar þar sem áætlað var að hann yrði andlag leiðtogadýrkunar. Bandaríkjastjórn var andvíg innrás Víetnama í Kambódíu og studdu tvær andspyrnuhreyfingar þar á níunda áratugnum. Þær mynduðu bandalag við Rauðu khmerana, þrátt fyrir mjög ólíkar hugmyndir. Bandalagið var kallað Samsteypustjórn lýðræðislegrar Kampútseu. Rauðu khmerarnir nutu ennþá stuðnings Kínverja, og gagnrýnendur Bandaríkjastjórnar sögðu hana veita þeim óbeinan stuðning með því að styðja bandamenn þeirra, fyrir utan að leyfa þeim að halda sæti sínu við Sameinuðu þjóðirnar. Í desember 1984 gerðu Víetnamar stórt áhlaup á búðir Rauðu khmeranna og hinna uppreisnarhópanna, sem urðu fyrir þungum skakkaföllum.
Pol Pot flúði þá til Thaílands og bjó þar í sex ár. Bækistöðva hans var gætt af thaílenskum sérsveitarmönnum. Hann sagði sig opinberlega úr flokknum 1985, en hélt áfram að vera burðarásinn í honum og í and-víetnömsku andspyrnuhreyfingunni þótt daglegur rekstur hreyfingarinnar væri í höndum félaga hans, Son Sen.
Árið 1986 fæddist honum dóttirin Sitha. Árin 1986-1988 dvaldi hann löngum í Kína, þar sem hann sótti sér lækningar vegna krabbameins.
Víetnamar hurfu frá Kambódíu árið 1989 og Rauðu khmerarnir komu sér upp nýjum bækistöðvum í landinu, vestan við thaílensku landamærin. Pol Pot sneri líka aftur, og neitaði að taka þátt í samningaviðræðum eða friðarferli, heldur hét því þess í stað að halda vopnaðri baráttu áfram gegn nýju ríkisstjórninni. Þeir litu svo á að forsætisráðherrann, Hun Sen, ætlaði sér hreint ekki að deila völdunum, hvað þá að afsala sér þeim. Rauðu khmerarnir héldu stjórnarhernum í skefjum til 1996, en þá fór að bera á liðhlaupi. Þar sem hreyfingin í heild vildi ekki semja um frið, þá tók ríkisstjórnin þá stefnu að semja við einstaklinga eða hópa innan hennar í staðinn.
Árið 1995 fékk Pol Pot heilablóðfall, og lamaðist í vinstri helmingi líkamans.
Þann 10. júní 1997 fyrirskipaði Pol Pot að Son Sen skyldi tekinn af lífi fyrir samningaviðleitni við stjórnvöld. Það var gert, og ellefu fjölskyldumeðlimir hans voru drepnir í leiðinni. Pol Pot neitaði að hafa gefið skipanir um þetta, en flúði til annarra bækistöðva, þar sem hann var handtekinn seinna af Ta Mok, einum af foringjum Rauðu khmeranna. Í nóvember 1997 voru haldin sýndarréttarhöld þar sem hann var dæmdur í ævilangt stofufangelsi fyrir dauða Son Sen.
Dauði
Aðfararnótt 15. apríl 1998 kom tilkynning um að Rauðu khmerarnir hefðu samþykkt að afhenda alþjóðlegum stríðsglæpadómstól Pol Pot. Hins vegar hefði hann andast í svefni síðar sömu nótt, á meðan hann beið þess að verða fluttur annað. Ta Mok hélt því fram að hjartað hefði gefið sig, en líkið var brennt áður en yfirvöld fengu að kryfja það eða skoða. Grunur leikur því á að hann hafi svipt sig lífi.
Kristínartindar
thumbnail|Kristínartindar í júní. thumbnail|Kristínartindar í nóvember. thumb|Útsýni frá Kristínartindum niður að Morsárjökli. Kristínartindar eru fjöll norður af Skaftafellsheiði í svæði Skaftafells í suðurhluta Vatnajökulsþjóðgarðs. Þeir mynda hálfhring um fornan gíg, sem opnast til vesturs. Hæsti tindur þeirra rís 1126 metra yfir sjó. Norðan tindanna er þverhnípi, þannig að gæta verður fyllstu varúðar í göngu á tindinn. Til norðausturs frá Kristínartindum liggur örmjór kambur, Skörðin, til Skarðatinds (1385 m) sem er í jaðri Vatnajökuls. Gönguleiðir á Kristínartinda eru frá tjaldstæðinu í Skaftafelli.
Ingrid
Ingrid er íslenskt kvenmannsnafn.
Theódór Elmar Bjarnason
Theódór Elmar Bjarnason (fæddur 4. mars 1987) er íslenskur atvinnumaður í fótbolta sem spilar sem miðjumaður fyrir KR Reykjavík.
Snemma á ferlinum
Theódór fæddist í Reykjavík og spilaði fyrir KR á Íslandi. Hann spilaði eitt tímabil fyrir varalið IK Start 16 ára, en hafnaði atvinnumannaferli og flutti aftur til Íslands.
Celtic
Theódór gekk til liðs við Celtic 2004. Hann lék fyrsta deildarleik fyrir félagið gegn Hibernian í síðasta leik 2006-07 tímabilsins og spilaði allar 90 mínóturnar og var valinn maður leiksins af vefsíðu Celtic. Hann var einnig á bekknum í 1-0 sigri gegn Dunfermline í Skoska bikarnum 2007.
21. maí 2007 tilkynnti Theódór að hann myndi skrifa undir tveggja ára samning við Celtic til að tryggja að hann verði áfram hjá félaginu til sumarsins 2009. 13. júní skrifaði hann undir þriggja ára samning.
Lyn Oslo
15. janúar 2008 skrifaði Theodór undir hjá Lyn Oslo til að fá að spila oftar í byrjunarliði.
Árblinda
thumb|right|Mynd af svartmýi í hárri upplausn. Árblinda er hitabeltissjúkdómur sem er mjög algengur í Mið-Austurlöndum, Afríku og í Mið- og Suður-Ameríku. Árblinda berst með svartmýi (bitmý) sem verpir í flúðum fljóta og áa. Bit sýktrar flugu veldur útbrotum á húð og kýlum, og veldur því jafnframt að ormar berast inn í líkamann, tímgast þar ört og breiðast út. Loks berast þeir inn í augun og valda blindu. Um 30 milljónir manna víðs vegar um heim þjást af árblindu. Verst er ástandið í savannalöndum Vestur-Afríku.
Theódór Elmar Bjarnason
IFK Göteborg
Eftir alvarlega fjárhagslega erfiðleika í rekstri Lyn flutti Theódór til IFK Göteborg 22. júlí 2009.
Hvítmæruætt
Hvítmæruætt (fræðiheiti: Icmadophilaceae) er ætt fléttna. Ættin inniheldur fimm ættkvíslir og 13 núlifandi tegundir. Tvær tegundir ættarinnar finnast á Íslandi: hvítmæra (Dibaeis baeomyces) og ormagrös (Thamnolia vermicularis).
Norræna velferðarkerfið
Norræna velferðarkerfið eða norræna módelið er hugtak sem er stundum notað til að vísa til svipaðrar nálgunar Norðurlandanna til skatta, samtryggingar og ríkisafskipta á sviði velferðarmála, menntunar og heilbrigðisþjónustu. Norrænu velferðarkerfin byggja á ríkisborgararétti og löndin eiga samstarf sín á milli hvað varðar flutning réttinda við flutning ríkisborgara eins ríkis til annars (Norðurlandasamningur um almannatryggingar). Í raun er það ekki svo að til sé eitt kerfi eða módel sem gildir á öllum Norðurlöndunum heldur er um að ræða mikla skörun og hliðstæða löggjöf á ákveðnum sviðum. Það sem sögulega hefur verið talið einkenni á norræna velferðarkerfinu er stór skattafleygur, hátt atvinnuhlutfall og mikill jöfnuður (lágur Gini-stuðull).
Hvítmæruætt
Einkenni flestra tegunda af hvítmæruætt er ljós litur, ávalar og oft stuttstilkaðar askhirslur og glær, einhólfa gró sem oft hafa fáa þverveggi.
Gagnrýni
Gagnrýni er mat eða dómur á einhverju svo sem listaverki, hugsun eða framleiðslu og getur verið allt frá einni athugasemd eða stuttri blaðagrein upp í heila bók. Íslenska orðið gagnrýni er myndað af forliðnum gagn-, sem merkir í gegn og nafnorðinu rýni sem merkir nákvæm athugun. Orðið kemur fyrst fram á prenti í Eimreiðinni árið 1896, þar sem Valtýr Guðmundsson leggur það til sem þýðingu á orðinu krítík. Sá sem gagnrýnir er nefndur gagnrýnandi.
Alþýðuskýringin um að orðið merki að rýna til gagns, þ.e. að eitthvað sé skoðað nytsamlega, hefur í seinni tíð náð nokkurri fótfestu, en sú skýring er í engu samræmi við merkingu og tilurð orðsins.
Theódór Elmar Bjarnason
Randers FC
Í byrjun árs 2002 skrifaði Theódór undir nýjan samning við danska liðið Randers FC. Hins vegar, meiddist hann í byrjunarliðinu og gat ekki spilað í sex mánuði.
Gazişehir Gaziantep
5. janúar 2019 skrifaði hann undir eins og hálfs árs samning við tyrkneska félagið Gazişehir Gaziantep.
Akhisarspor
24. júlí 2019 skrifaði hann undir samning viðAkhisarspor.
Landsliðsferill
Hann var hluti af Íslenska liðinu á Euro 2016, lagði til eina stoðsendingu og spilaði í Kínabikarnum 2017 þar sem Ísland vann silfurverðlaun.
Fjölskylda og einkalíf
Afi hans, Theódór Jakob Guðmundsson, spilaði fyrir KR á gullnu árum félagsins og spilaði gegn Liverpool 1964 í fyrsta evrópska leik beggja félaganna.
Calandrinia filifolia
Calandrinia filifolia er plöntutegund sem var lýst af Per Axel Rydberg.
Herlaugur
Herlaugur er íslenskt karlmannsnafn.
Ágústa Guðmundsdóttir
Ágústa Guðmundsdóttir (f. 1945) er fyrrum prófessor við heilbrigðisvísindasvið Háskóla Íslands og rannsóknarstjóri líftæknifyrirtækisins Zymetech.
Ferill
Ágústa lauk BS námi í matvælafræði frá Háskóla Íslands árið 1980 og varð þar með ein af fyrstu matvælafræðingum til að útskrifast úr skólanum. Þá lauk hún BS námi í lífefnafræði frá sama skóla 1984 og árið 1988 lauk hún doktorsprófi í örverufræði og sameindaerfðafræði frá University of Virginia, School of Medicine. Ágústa hefur unnið við rannsóknarstörf og kennslu um árabil. Frá 1980 – 1984 vann hún við rannsóknir hjá Raunvísindastofnun Háskóla Íslands og frá 1989 hefur hún verið gestaprófessor við University of Virginia, School of Medicine. Hún var dósent í matvælaefnafræði 1989-1993 og 1993 var hún skipuð fyrsti prófessorinn í matvælaefnafræði við Háskóla Íslands. Með skipuninni varð hún fyrst kvenna til að verða skipuð prófessor við raunvísindadeild HÍ. Ágústa hefur einnig stundað rannsóknir við University of California, San Francisco og New York University.
Rannsóknir
Rannsóknir Ágústu hafa beinst að notkun þorskaensíma gegn örverusýkingum og þróun lækningavara. Í doktorsverkefni sínu "Genetic Analysis of BtuB: A Vitamin B12 Binding and Transport Protein in the Escherichia coli Outer Membrane" framkvæmdi hún erfðafræðilega greiningu á BtuB. Ágústa hefur einnig ritað fjölda vísindagreina og bókakafla.
Líftæknifyrirtækið Zymetech
Ágústa er annar af tveimur stofnendum líftæknifyrirtækisins Zymetech. Fyrirtækið, sem var stofnað árið 1999, byggist á rannsóknum Ágústu og Jóns Braga Bjarnasonar heitins, prófessors í lífefnafræði. Zymetech nýtir meltingarensím úr Norður-Atlantshafsþorski sem í gegnum tíðina hefur að mestu leyti verið fargað og þar með þróað vöru sem margfaldar virði þorsksins. Fyrirtækið framleiðir m.a. lækningavöruna PreCold gegn kvefi og ýmiss konar húð- og snyrtivörur. Má þar nefna Penzim húðáburðinn. Þá vinnur fyrirtækið að þróun lækningavara gegn bakteríusýkingum, húðkvillum og til sáragræðinga.
Fyrirtækið Zymtech, hlaut Nýsköpunarverðlaun Íslands árið 2015 sem Ágústa veitti viðtöku. Þau verðlaun eru veitt til fyrirtækja sem þykja skara fram úr í þróun nýrrar vöru eða þjónustu, sem byggð er á rannsókna- og nýsköpunarstarfi og náð hafa árangri á markaði. Á Matvæladaginn 20. október 2016 veitti Matvæla- og næringarfélag Íslands Ágústu heiðursviðurkenningu fyrir lofsvert framtak í þágu matvæla- og næringarrannsókna á Íslandi. Þetta var í fyrsta skipti sem slík viðurkenning var veitt. Þann 2. nóvember 2017 var málþingið Rannsóknir og verðmætasköpun haldið til heiðurs Ágústu.
Nefndar- og stjórnarstörf
Ágústa hefur sinnt fjölda nefndar- og stjórnarstarfa bæði innan og utan Háskóla Íslands þar sem hún hefur verið tengiliður rannsókna og nýsköpunar. Hún var formaður kynningarnefndar háskólaráðs 1990-1993 og sat í stjórn Nýsköpunarsjóðs atvinnulífsins (NSA) 2003-2009 og í stjórn Matís 2006-2016. Ennfremur var Ágústa fyrsta konan sem var skipuð formaður stjórnar Landsbókasafns-Háskólabókasafns 2014-2018. Þá hefur hún verið formaður í stjórn Samtaka íslenskra líftæknifyrirtækja frá 2012 og frá 2016 hefur hún verið vísindalegur ráðgjafi líftæknifyrirtækisins Enzymatica AB og stjórnarformaður vísinda- og læknisráðgjafar Enzymatica. Hún var einnig forseti Rótarýklúbbs Reykjavíkur 2015-2016. Árið 2019 var Ágústa ein af tíu frumkvöðlum og fjárfestum sem skipaðir voru af Ferðamála-, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra til setu í hugveitu ráðherra. Verkefni hugveitunnar er að leggja til ábendingar, tillögur eða vandamál sem þarfnast úrlausna á málefnasviðinu. Einnig að veita endurgjöf á áætlanir og verkefni ráðuneytanna sem snerta málaflokkinn.
Einkalíf
Fyrrverandi maki Ágústu er Pálmi Ragnar Pálmason, verkfræðingur en þau eiga 16 afkomendur þar af 3 börn, þau Ingibjörgu Ýr, skólastjóra Fossvogsskóla, Önnu Theodóru, ljósmyndara í New York og Guðmund framkvæmdastjóra í London. Seinni maki var Jón Bragi Bjarnason heitinn prófessor í lífefnafræði við HÍ. Foreldrar Ágústu voru hjónin Þuríður Þórarinsdóttir, myndlistarkennari og Guðmundur Ágústsson, bakarameistari og skákmaður.
Undir Svörtufjöllum
thumb|Kápa belgísku útgáfu bókarinnar. Undir Svörtufjöllum (franska: Les Collines noires) eftir Morris (Maurice de Bevere) og René Goscinny er 21. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1963, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í teiknimyndablaðinu Sval á árunum 1961-62. Bókin hefur ekki komið út á íslensku.
Ögmunda
Ögmunda er íslenskt kvenmannsnafn.
Okotsk
thumb|right|Kort af Okotsk frá 1737. Okotsk (rússneska: Охо́тск) er bær við mynni Okotafljóts við Okotskhaf á Kyrrahafsströnd Rússlands. Bærinn var fyrsta byggð Rússa við Kyrrahafið. Hann var upphaflega reistur sem vetrarbækistöðvar kósakka undir stjórn Semjons Sjelkovnikovs árið 1643 en kósakkarnir höfðu fyrst komið þangað fjórum árum fyrr.
Íbúafjöldi hefur minnkað mikið frá falli Sovétríkjanna og var áætlaður um 5.500 árið 2004.
Auðmagnið
Auðmagnið (þýska: Das Kapital) er eitt af frægari verkum eftir hinn þýska Karl Marx (5. maí 1818 – 14. mars 1883), sem einnig er höfundur Kommúnistaávarpsins. Í Auðmagninu fjallar Marx um kapítalisma og auðhyggju út frá hugmyndum sem fella má undir heimspeki, stjórnmálafræði og hagfræði. Alls voru gefin út 3 bindi (árin 1861, 1885, 1894) en Marx var látinn þegar bindi 2 og 3 komu út. Friedrich Engels, aðstoðarmaður og vinur Marx, sá um að taka saman og gefa út bindi 2 og 3 að Marx látnum. Mjög mikið hefur verið vitnaði í Auðmagnið í skrifum um stjórnmál og hagfræði og segja má að ritið hafi gengið í endurnýjun lífdaga eftir efnahagskreppuna sem skall á haustið 2008. .
Berglind Björg Þorvaldsdóttir
Berglind Björg Þorvaldsdóttir (f. 18. janúar 1992) er íslensk knattspyrnukona, fædd og uppalin í Vestmannaeyjum. Hún leikur nú með Hammarby IF í Svíþjóð.
Hún varð markahæsti leikmaður undir 19 ára landsliðsins frá upphafi eftir tvö mörk í 4-0 sigri liðsins á Úkraínu. Hún hefur lengst af spilað með Breiðabliki á Íslandi.
Frumspeki
Frumspeki (áður fyrr einnig nefnd háspeki) er undirgrein heimspekinnar sem fjallar um eðli raunveruleikans sem slíks. Frumspekin hefur ávallt verið ein af megingreinum heimspekinnar ásamt þekkingarfræði, rökfræði og siðfræði. Þeir sem leggja stund á frumspeki kallast frumspekingar.
Ingrún
Ingrún er íslenskt kvenmannsnafn.
Alfreð Flóki
Alfreð Flóki Nielsen (19. desember 1938 – 18. júní 1987) var íslenskur myndlistarmaður. Hann sérhæfði sig í teikningu og var eini íslenski teiknarinn á sínum tíma. Myndir hans hafa vakið mikla athygli, þær eru myrkar, erótískar og grófar. Myndir hans hafa oftar en ekki valdið mikilli hneykslun meðal almennings. En margir heillast af listargáfu Flóka og sjá fegurðina í myndum hans. Alfreð Flóki var íslenskt séní sem dó langt fyrir aldur fram.
Bernskuár
Hann fæddist á Óðinsgötu í Reykjavík. Foreldrar hans voru Guðrún Guðmundsdóttir Nielsen og Alfreð Nielsen. Guðrún var dóttir Ingibjargar og Guðmundar Helgasonar frá Reykjum. Alfreð Nielsen var danskur í föðurætt, faðir hans hét Niels Christian Nielsen og vann hjá Det forenede Dampskibselskab DFDS, móðir hans hét Guðlaug Ólafsdóttir. Foreldrar Ingibjargar fluttust að Hlíð í Reykjavík árið 1917. Þau fluttu þaðan á Óðinsgötu 4 þar sem Guðmundur hafði reist stórhýsi og þar ólst Alfreð Flóki upp fyrstu tólf árin sín. Þaðan flutti Alfreð Flóki og fjölskyldan hans á Bárugötu 18.
Menntun og störf
Flóki gekk í Austurbæjar- og Miðbæjarskóla, hann teiknaði mikið á næturnar og las. Amma hans samdi við skólakerfið um að hann mætti mæta seinna í skólann svo hann gæti sofið út.
Flóki vann aðeins á þrem almennum vinnustöðum á sinni ævi og í stuttan tíma hverju sinni. Fyrsta vinna hans var hjá unglingavinnunni, Tóta lét hann hætta í vinnunni, fannst vinnan of erfið fyrir hann. Aðra vinnuna fékk hann árið 1952 þegar Flóki var 13 ára, þá var hann fenginn til að mála húsmódel fyrir Iðnsýninguna í Reykjavík. Honum fannst það skelfilegt púl. Þriðja vinnan og sú síðasta var Flóki verkstjóri hjá Sameinaða gufuskipafélaginu og fól það í sér að vakta pakkhúsið. Flóki var aldrei neinn vinnumaður í sér, það var aðs myndlistin sem komst að.
Jóhann Briem listmálari og teiknikennari kenndi Flóka í Gaggó-Vest. Hann hafði hvað mest áhrif á Flóka og var valdur þess hvaða braut Flóki hélt. Flóki gekk í Myndlista og handíðaskólann og fór strax sínar eigin leiðir. Það var fljótt sagt um Flóka að hann væri enginn málari heldur frekar teiknari og grafíker. Flóki fór svo út til Danmerkur þegar hann var 19 ára gamall að læra í Konunglega listaháskólanum í Kaupmannahöfn og stundaði hann mesta málaradeildirnar þar.
Ástir
Alfreð Flóki kynntist Bríet Héðinsdóttur. Þau hittust í febrúar 1959. Ástarsamband þeirra byrjaði eftir áramót 1960. Samband þeirra lauk sumarið 1961. Flóki og Jette Marid Andersen voru elskendur Ingibjörg Alfreðsdóttir varð svo unnusta hans á hans eldri árum. Alfreð Flóki kynntist Anette Bauder Jensen árið 1963, þau giftur sig svo 6. júlí 1963 í Reykjavík. Þau eignuðust saman soninn Axel Darra Flókason 4. júlí 1964 og er hann eina barnið hans Flóka. Þau skildu svo að lokum eftir sjö ára hjónaband. Flóki var mikið fyrir sopann en það varð honum þó ekki að falli. Þann 18. júní 1987 dó Alfreð Flóki snögglega aðeins 48 ára að aldri. Banamein hans var arfgeng heilablæðing.
Betula fruticosa
Betula fruticosa (kínverska: 柴桦 chai hua) er tegund af birkiætt sem vex í mið- og austur- evrópu (nema Finnlandi) og Síbería og Mongólía í 600 - 1100 m. hæð í skógum, á árbökkum og mýrum.
Alfreð Flóki
Myndlistin
Flóki var undrabarn í myndlistinni. Fyrsta teikningin hans varð til í Landsveitinni þar sem hann fór í sveit þegar hann var lítill, hann teiknaði svo allar götur síðan. Fyrstu myndlistarsýninguna sína hélt Flóki þegar hann var aðeins 19 ára gamall. Nær allar myndirnar seldust.
Betula fruticosa
Lýsing
Þessi tegund verður að 3 m há.
Alfreð Flóki
Myndlistin
Alfreð Flóki notaði penna ýmsar tegundir af litakrít, bleki og kolkrít í myndirnar sínar. Flóki hallaðist að 19. aldar symbolistum og súrealistum. Myndir Flóka eru myrkar og dularfullar, fegurð þeirra óhugnaleg. Hvatir og kynórar Flóka birtast í myndum hans sem hafa hneyklsað fólk. Fólk túlkar þó myndir hans á mismunandi hátt. Danski gagnrýnandinn Virtus Schade segir myndir Flóka ekki klámfengnar heldur þær séu æxlun og fæðing. Margt sem kemur fram í myndum hans er sprottið úr undirvitundinni. Kvenlegar konur og óhugnalegir menn einkenna myndir Flóka. Fólk kann að meta myndir eftir Flóka. Sýningar með myndum eftir hann eru vel sóttar og eftirspurn eftir myndum hans er stöðugt að aukast. Myndir hans hafa einnig vakið mikla athygli erlendis. Myndefnið er aðalega flugur, alsberar konur.
Davíðspenninn
Davíðspenninn voru íslensk bókmenntaverðlaun kennd við Davíð Stefánsson frá Fagraskógi sem Félag íslenskra rithöfunda veitti á árunum frá 1991 til 1997 á afmælisdegi skáldsins 21. janúar.
Evrópska efnahagssvæðið
[[Mynd:EEA.svg|thumb|250px|Lituðu löndin mynda saman EES