cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sveinn Ástríðarson
Sveinn er álitinn sá konungur sem færði Danmörku frá víkingaöld inn í miðaldir. Hann vildi eiga gott samband við kirkjuna og reyndi að koma á erkibiskupsdæmi í Danmörku til að losna undan valdi þýskra erkibiskupa. Áður en það markmið náðist lést hann þó í Søderup á Suður-Jótlandi og var jarðsettur í Hróarskeldudómkirkju.
Hann átti þrjár konur, Gyðu, dóttur Önundar Jakobs Svíakonungs, Gunnhildi Sveinsdóttur, ekkju Önundar og þvi móður eða stjúpmóður Gyðu, og Þóru Þorbergsdóttur, sem áður hafði verið gift Haraldi harðráða.
Með Gunnhildi átti hann soninn Svein, sem dó ungur, og með Þóru Knút Magnús, sem Sveinn sendi til Rómar til að hljóta smurningu sem ríkisarfi en hann dó í ferðalaginu. Auk þess er hann sagður hafa átt fjórtán frillusyni og nokkrar dætur. Fimm sona hans urðu Danakonungar, þeir Haraldur hein, Knútur helgi, Ólafur hungur, Eiríkur góði og Níels. Enn einn sonur hans var Sveinn krossfari, sem gat sér mjög gott orð fyrir frammistöðu sína í fyrstu krossferðinni.
Ancona
thumb|Ancona. Ancona er borg á mið-Ítalíu, í héraðinu Marche með um 102.000 íbúa (2015). Hún ein helsta hafnarborgin við Adríahaf og er um 280 kílómetra norðaustur af Róm. Ancona kemur af gríska orðinu Ἀγκών (Ankṓn) en borgin á grískar rætur frá 4. öld fyrir Krist.
Hringspinnir
Hringspinnir (fræðiheiti: Malacosoma neustria) er náttfiðrildi af ætt spunafiðrilda. Hringspinnir er gulbrúnn með allt að 3 cm vænghaf. Kvendýrið verpir eggjum í skrúflínuferil á fingurgildar trjágreinar. Lirfur hringspinna nærast á laufi ýmissa trjáa og eru meindýr í ávaxtarækt.
Mario Basler
Mario Basler (fæddur 18. desember 1968) er þýskur fyrrverandi knattspyrnumaður. Og Þjálfar núna TSG Eisenberg.
Basler var sérfræðingur í dauðum boltum, Basler var þekktur fyrir að skora mikið af mörkum úr aukaspyrnum, og tvisvar sinnum tókst honum að skora beint úr hornspyrnu. Hann spilaði 51 landsleik fyrir Þýskaland, og skoraði 20 mörk. Hann lék meðal annars með Werder Bremen, FC Bayern München og Kaiserslautern.
Þýskaland
EM 1996 (Gull)
Kýros mikli
Kýros mikli, einnig þekktur sem Kýros eldri, (um 600 f.Kr. eða 576 f.Kr. – 530 f.Kr.) var fyrsti konungur Persaveldis og stofnandi þess. Hann var sonur Kambýsesar 1. af akkæmenísku ættinni. Kýros ríkti í 29 eða 30 ár. Á valdatíma hans lagði Persaveldi undir sig nær allar þjóðir í Miðausturlöndum, mikið af Suðvestur-Asíu og Mið-Asíu, frá Egyptalandi og Hellusundi í vestri til Indus-fljóts í austri. Veldi hans var stærsta heimsveldi sögunnar á hans tíma. Kýros virti hefðir og trúarbrögð þeirra landa sem hann lagði undir sig.
LINQ
Language Integrated Query (LINQ, borið fram „link“) er hluti af Microsoft .NET Framework sem bætir við þeim hæfileika á .NET tungumálin að gera fyrirspurnir og notar til þess setningarfræði sem minnir á SQL. Mörg af þessum hugtökum sem LINQ hefur kynnt voru upphaflega prófuð í rannsóknarverkefninu Cω hjá Microsoft. LINQ var gefið út sem hluti af .NET Framework 3.5, 19. nóvember 2007.
LINQ skilgreinir seríur af skipunum sem er hægt að nota til að gera fyrirspurnir, á verkefni til að aðgreina gögn í fylkjum, á teljanlega klasa, á XML, á venslaða gagnagrunna, og á þriðja aðila gagnaskrár. Á meðan það leyfir að gera fyrirspurn á hvaða gagnaskrá sem er, krefst það að gögnin séu þjöppuð saman sem hlutir. Þannig að, ef gagnaskráin er ekki upphaflega að geyma gögn sem hluti, verður að varpa gögnunum yfir í lén hlutsins. Fyrirspurnir sem eru skrifaðar sem skipanir eru framkvæmdar annað hvort af LINQ vinnslu eða með viðbótar vélbúnaði, sem afhendir það svo LINQ skaffara sem annað hvort útfærir aðskilda fyrirspurnarvinnslu eða þýðir yfir á annað snið sem verður framkvæmt á öðrum gagnagrunni (eins og t.d. á gagnagrunnsþjóni sem SQL fyrirspurnir). Niðurstaða fyrirspurnar er skilað til baka sem safni af hlutum sem geta verið teljanlegir.
Staðlaðar fyrirspurnir
Seríur af fyrirspurnum sem eru skilgreindar af LINQ eru sýndar notandanum sem staðlaðar fyrirspurnir API. Fyrirspurnir sem API styður eru:
Framlenging á forritunarmál
Á meðan að LINQ er fyrst og fremst útfært sem bókasafn fyrir .NET Framework 2.0, er það einnig skilgreint sem framlenging á forritunarmál sem hægt er að útfæra á frjálsan hátt af forritunarmálum til að gera fyrirspurnir að fyrsta flokks forritunarmáli og útvega setningaskipanir til að skrifa fyrirspurnir. Þessi framlenging á forritunarmál hefur upphaflega verið útfærð í C# 3.0, VB 9.0 og Chrome, ásamt öðrum forritunarmálum eins og F# og Nemerle sem tilkynntu takmarkaðan stuðning. Framlengingar á forritunarmálum hafa að geyma: Til dæmis, í fyrirspurninni sem velur alla hluti í safninu  sem eru minni en 10,
tegundin af breytunum result, c og results eru allar ályktaðar af þýðandanum - ef gert er ráð fyrir að  er , c verður  , results verður   og result verður  , þar sem   verður skilaklasi þýðanda með eingöngu   og   eigindi og eru gildin þeirra fengin frá samsvarandi afleiðingu af upphaflega hlutnum. Skipanir eru svo þýddar í fallaköll eins og:
Odisha
Odisha (áður Orissa) er fylki á Austur-Indlandi.
Flatarmál þess er 155 707 km² og íbúatal 36,7 milljónir. (2001)
Stærsta borg og höfuðborg er Bhubaneshwar.
thumb|
Birna Guðrún Friðriksdóttir
Birna Guðrún Friðriksdóttir fæddist í Brekku í Svarfaðardal 10. nóv. 1924 en lést á Dalbæ, Dalvík 2011. Birna ólst upp á Hverhóli í Skíðadal með foreldrum sínum Svanfríði Gunnlaugsdóttur og Friðriki Jónssyni ásamt með 6 systkinum. Árið 1949 giftist Birna Halldóri Hallgrímssyni á Melum í Svarfaðardal. Þar bjuggu þau hátt í þrjá áratugi þar til þau hættu búskap og settust að á Dalvík og síðar á Akureyri. Birna var hagyrðingur og ljóðskáld og samdi auk þess sönglög. Ljóðabókin Grýtt var gönguleiðin kom út 1995 og er skáldsaga í bundnu máli um ævi förukonu. Bókin inniheldur yfir eitt þúsund ferhendur, mismunandi að formi. Önnur bók hennar kom út 2018, Melgras, með yfir 100 ljóðum og lausavísum. Ljóð eftir hana hafa einnig birst í blöðum og tímaritum.
Netlunjóli
Netlunjóli (fræðiheiti: Chenopodium murale ) er einær jurt af hélunjólaætt.
Mónakó
Mónakó, opinbert heiti Furstadæmið Mónakó (franska: Principauté de Monaco; mónakóska: Prinçipatu de Múnegu, oksítanska: Principat de Mónegue), er borgríki og annað minnsta ríki heims. Það er innan landamæra Frakklands með strandlengju að Miðjarðarhafi við frönsku rívíeruna, rétt vestan við ítalska héraðið Lígúríu. Íbúar eru tæplega 40 þúsund, en aðeins tæp 10 þúsund eru mónakóskir ríkisborgarar. Mónakó er almennt álitið eitt ríkasta og dýrasta land heims. Franska er opinbert tungumál í furstadæminu, en þar eru líka töluð mállýskan monégasque, sem er skyld lígúrísku. Flestir íbúar tala og skilja auk þess ítölsku og ensku.
Í Mónakó er þingbundin konungsstjórn og þjóðhöfðingi landsins er furstinn Albert 2. af Mónakó sem hefur mikil völd. Forsætisráðherra Mónakó getur ýmist verið mónakóskur eða franskur ríkisborgari. Furstinn ráðfærir sig við ríkisstjórn Frakklands fyrir skipun hans. Dómsvaldið er að mestu skipað frönskum dómurum. Grimaldi-ætt frá Genúu reyndi að leggja „klettinn“ undir sig fyrst árið 1297 en var hrakin þaðan skömmu síðar. Á 14. öld missti Genúa stjórn svæðisins til Konungsríkisins Aragóníu. Árið 1419 keypti Grimaldi-ættin klettinn af Aragóníu og hefur ríkt þar síðan. Frakkland viðurkenndi fullveldi landsins formlega með samningi árið 1861. Mónakó varð fullgildur meðlimur Sameinuðu þjóðanna árið 1993. Frakkland fer með varnir landsins, en Mónakó rekur samt her með tveimur litlum herdeildum.
Efnahagslíf Mónakó tók kipp þegar fyrsta spilavítið var opnað þar á 19. öld ásamt því að landið fékk járnbrautartengingu við París. Síðan þá hefur furstadæmið verið vinsæll ferðamannastaður fyrir ríkt fólk. Síðustu ár hefur landið orðið fjármálamiðstöð og vinsælt skattaskjól. Þar er enginn tekjuskattur og fyrirtækjaskattar eru lágir. Um 30% íbúa eru milljónamæringar og fasteignaverð í Mónakó fór yfir 100.000 evrur á fermetra árið 2018.
Mónakó er ekki formlega hluti af Evrópusambandinu en á aðild að vissum þáttum þess, eins og álagningu tolla og landamæravörslu. Mónakó notar evruna sem gjaldmiðil, en notaði áður mónakóska franka sem voru bundnir frönskum franka til 1. janúar 2002. Mónakó gerðist aðili að Evrópuráðinu árið 2004 og er meðlimur í La Francophonie. Monaco Grand Prix er árlegt Formúlu 1-kappakstursmót sem haldið er á götum Mónakó og Monte Carlo-rallíið sem er haldið í frönsku Ölpunum heitir eftir akstursíþróttafélagi Mónakó. Knattspyrnufélag Mónakó, AS Monaco, keppir í frönsku fyrstu deildinni Ligue 1 og hefur nokkrum sinnum orðið franskur meistari. Við Mónakó er eitt af fyrstu verndarsvæðunum á sjó og þar eru Sjávardýrasafn Mónakó og rannsóknarstofur Alþjóðakjarnorkumálastofnunarinnar í umhverfisvísindum.
Heiti
Mónakó dregur nafn sitt af gríska orðinu μόνοικος monoikos „eitt hús“. Þetta var það sem Lígúrar kölluðu gríska nýlendu sem var stofnuð þar á 6. öld f.Kr. Samkvæmt fornri arfsögn fór Herakles þarna um og hrakti eldri guði landsins á brott. Í kjölfarið var honum reist hof sem þá var eina hofið á svæðinu. Af því er nafnið „eitt hús“ dregið.
Saga
Þegar Sardinía varð að Ítalíu á 19. öld lenti Mónakó á áhrifasvæði Frakka sem leyfðu því að halda sjálfstæði sínu. Öxulveldin lögðu Mónakó undir sig í síðari heimsstyrjöld og um stutt skeið var stjórn þess flutt til Ítalíu og síðan Þriðja ríkisins. Hernámið stóð aðeins stutt, en varð þó til þess að Gyðingar og franskir andspyrnumenn sem dvöldu þar voru fluttir þaðan og teknir af lífi. Frá lokum síðari heimsstyrjaldar hefur Mónakó verið sjálfstætt ríki, en er að hluta þátttakandi í Evrópusambandinu.
Koma Grimaldi-fjölskyldunnar
Hinrik 6. keisari veitti Genúa Mónakó sem lén árið 1191 og landið varð nýlenda þaðan árið 1215. Mónakó komst fyrst undir stjórn Grimaldi-fjölskyldunnar árið 1297 þegar Francesco Grimaldi, sem var kallaður „Malizia“ og má þýða sem „hinn illi“ eða „hinn kæni“, og menn hans náðu að leggja virkið á Mónakókletti undir sig, dulbúnir sem fransiskumunkar („munkur“ er monaco á ítölsku, þótt það sé í raun tilviljun).
Nokkrum árum síðar var Francesco hrakinn þaðan af her frá Genúa og átökin um „klettinn“ héldu áfram næstu áratugi. Grimaldi-fjölskyldan var frá Genúa og átökin snerust meðal annars um ættarerjur í borginni. Seint á 14. öld missti Genúa Mónakó til Aragóníu vegna átaka um Korsíku. Aragónía varð síðan hluti af Spáni og önnur lönd féllu undir yfirráð annarra konungsríkja.
1400–1800
Árið 1419 keypti Grimaldi-fjölskyldan Mónakó af konungi Aragóníu og varð við það formlegur eigandi Mónakókletts. Árið 1612 tók Honoríus 2. að titla sig „fursta af Mónakó“. Á 4. áratug 17. aldar óskaði hann eftir aðstoð Frakka gegn spænskum her og fékk móttöku við hirð Loðvíks 14. sem „duc et pair étranger“. Varð furstadæmið, ásamt héruðunum Menton og Roquebrune, sem tilheyrt höfðu því síðan á 14. öld, þá franskt verndarsvæði.
Furstarnir af Mónakó urðu eftir þetta undirmenn frönsku krúnunnar sem sjálfstæðir þjóðhöfðingjar með minni frönsk lén, eins og hertogadæmið Valentinois sem Grimaldi-fjölskyldan gerir enn tilkall til. Furstarnir bjuggu lengst af í París og giftust inn í franskar og ítalskar aðalsfjölskyldur. Furstadæmið var áfram til allt fram að frönsku byltingunni.
19. öldin
Árið 1793 lagði franski byltingarherinn Mónakó undir sig og til 1814 var landið hernumið af Frökkum, líkt og megnið af meginlandi Evrópu á þeim tíma. Furstadæmið var endurreist árið 1815 sem verndarríki konungsríkisins Sardiníu á Vínarþinginu. Þeirri stöðu hélt Mónakó til 1860 þegar herir Sardiníu hurfu þaðan í samræmi við skilmála Tórínósáttmálans og Nice-sýsla sem umkringir landið (auk Savoja) gekk til Frakklands. Eftir það varð Mónakó franskt verndarríki að nýju.
Fyrir þennan tíma var órói í Menton og Roquebrune þar sem bæjarbúar voru þreyttir á mikilli skattlagningu Grimaldi-fjölskyldunnar. Þeir lýstu yfir sjálfstæði og vonuðust til þess að Sardinía myndi innlima bæina. Frakkland mótmælti, en átökin héldu áfram þar til Karl 3. af Mónakó gaf eftir tilkall sitt til bæjanna tveggja, sem voru 95% af landi furstadæmisins. Frakkland tók þá við stjórn þeirra og greiddi Grimaldi-fjölskyldunni 4.100.000 franka fyrir. Þessi flutningur og fullveldi Mónakó voru fullgilt með samningi Frakka og Mónakó árið 1861. Árið 1869 hætti furstadæmið að innheimta tekjuskatt af íbúuum þar sem tekjurnar af spilavíti fjölskyldunnar, sem var opnað 1863, nægðu henni. Við þetta varð Mónakó bæði leikvöllur fyrir auðmenn og skattaskjól.
20. öldin
Furstarnir af Mónakó voru einvaldar fram að byltingunni í Mónakó 1910 sem leiddi til þess að stjórnarskrá Mónakó var samþykkt 1911. Nýja stjórnarskráin dró þó lítið úr völdum Grimaldi-fjölskyldunnar og Albert 1. af Mónakó felldi hana úr gildi í fyrri heimsstyrjöld.
Í júlí 1918 var nýr samningur við Frakka undirritaður um takmarkaða vernd Frakka. Samningurinn varð hluti af Versalasamningunum 1919 og fól í sér að alþjóðasamskipti Mónakó yrðu í samræmi við hagsmuni Frakklands. Hann leysti líka erfðadeilur í Mónakó.
Árið 1943 gerði ítalski herinn innrás í Mónakó og kom þar á fasistastjórn. Þegar Mussolini var steypt af stóli 1943 hernam þýski herinn Mónakó og Ítalíu og hóf að flytja Gyðinga þaðan. Ballettdansarinn Réne Blum sem stofnaði óperuballettinn í Monte Carlo var handtekinn í París og fluttur til Auschwitz þar sem hann var myrtur. Félagi Blums, Raoul Gunsbourg, forstjóri Óperunnar í Monte-Carlo, flúði til Sviss með aðstoð frönsku andspyrnunnar. Í ágúst 1944 tóku Þjóðverjar andspyrnuleiðtogana René Borghini, Joseph-Henri Lajoux og Esther Poggio af lífi.
Rainier 3. tók við völdum þegar faðir hans, Loðvík 2. af Mónakó lést 1949 og ríkti til 2005. Þann 19. apríl 1956 giftist Rainier bandarísku leikkonunni Grace Kelly. Brúðkaupið vakti mikla athygli fjölmiðla og furstadæmið varð þekkt um allan heim.
Með breytingu á stjórnarskránni 1962 var dauðarefsing afnumin, konur fengu kosningarétt og hæstiréttur Mónakó var stofnaður til að tryggja borgaraleg réttindi. Árið 1963 kom upp kreppa þegar Charles de Gaulle setti hafnbann á Mónakó vegna þess að ríkið var þá vinsælt skattaskjól franskra auðmanna. Kvikmyndin Grace of Monaco frá 2014 byggist lauslega á þessum atburðum. Árið 1993 varð Mónakó aðili að Sameinuðu þjóðunum með fullan kosningarétt.
21. öldin
Árið 2002 var nýr samningur gerður milli Frakklands og Mónakó sem kvað á um að ef enginn erfingi að titlum Grimaldi-fjölskyldunnar kæmi fram yrði furstadæmið samt sjálfstætt ríki, en ekki hluti af Frakklandi. Albert prins var þá hálffimmtugur, ókvæntur og átti ekki skilgetin börn. Varnir Mónakó eru þó enn í höndum Frakka.
thumb|right|Albert fursti og Charlene furstynja, ásamt Hermanni Bühlbecker og Karli Lagerfeld. Þann 31. mars 2005 varð Rainier 3. of veikur til að sinna skyldum sínum og lét einkasyni sínum og erfingja, Albert, völdin eftir. Hann lést sex dögum síðar eftir 56 ára valdatíð. Albert 2. af Mónakó tók við sem fursti af Mónakó og var krýndur 12. júlí 2005. Sérstök móttaka erlendra þjóðhöfðingja var svo haldin 18. nóvember 2005 í furstahöllinni í Monaco-Ville. Þann 27. ágúst baðst Albert afsökunar á hlut Mónakó í síðari heimsstyrjöld í brottflutningi 90 gyðinga og andspyrnuleiðtoga, en aðeins 9 þeirra lifðu af. Albert giftist suðurafrísku sundkonunni Charlene Wittstock árið 2011. Furstahjónin eignuðust tvíburasystkinin Gabríellu og Jakob árið 2014.
Árið 2015 samþykkti Mónakó gerð landfyllinga sem áttu að uppfylla þörf fyrir húsnæði og lítið grænt svæði. Ætlunin er að landfyllingin verði um sex hektarar að stærð þar sem verða íbúðir, garðar, verslanir og skrifstofur.
Landfræði
Mónakó er sjálfstætt borgríki sem skiptist í tvö verndarsvæði og sjö hverfi. Það stendur á frönsku rívíerunni í Vestur-Evrópu og á landamæri að franska héraðinu Alpes-Maritimes á þrjá vegu, en strönd að Miðjarðarhafi á eina. Miðja Mónakó er um 16 km frá Ítalíu og aðeins 13 km norðaustan við borgina Nice.
Mónakó er aðeins 2,1 km² að stærð, eða 208 hektarar, og íbúar eru 38.400. Mónakó er þannig annað minnsta og þéttbýlasta land heims. Landamærin að Frakklandi eru 5,47 km á lengd, strandlengjan er 3,83 km og landhelgin nær 22,2 km út í sjó. Breidd landsins er milli 1700 og 349 metrar.
Hæsti punkturinn í Mónakó er við innganginn að íbúðablokkinni Patio Palace í Chemin des Révoires frá götunni D6007 (Moyenne Corniche) í 164,4 metra hæð. Neðsti punktur landsins er við Miðjarðarhafið.
Saint-Jean-á er lengsta vatnsfallið í Mónakó, um 0,19 km að lengd, og Fontvieille-vatn er stærsta stöðuvatnið, um 0,5 hektarar að stærð. Fjölmennasta hverfi Mónakó er Larvotto.
Eftir nýlega stækkun Herkúleshafnar stækkaði land Mónakó í 2,08 km². Síðan þá hefur verið samþykkt að stækka land við Fontvieille um 0,08 km² með landfyllingum. Að auki er verið að bæta 6 hekturum við í nýja hverfinu Le Portier. Það eru tvær hafnir í Mónakó, Herkúleshöfn, og Fontvieille-höfn. Alveg við landamærin vestan megin er franska höfnin Cap d'Ail. Eina náttúruauðlindin sem Mónakó býr yfir eru fiskimið. Þar sem nær allt landsvæðið er þéttbýlt er enginn landbúnaður stundaður í Mónakó.
Stjórnmál
Frá 1911 hefur Mónakó verið með þingbundna konungsstjórn þar sem Mónakófursti er þjóðhöfðingi. Framkvæmdavaldið er í höndum forsætisráðherra sem er stjórnarleiðtogi og forseti ríkisstjórnar með fimm aðra ráðherra. Til 2002 var forsætisráðherrann alltaf franskur ríkisborgari sem furstinn skipaði samkvæmt tillögum ríkisstjórnar Frakklands. Frá stjórnarskrárbreytingu árið 2002 getur forsætisráðherrann verið ýmist Frakki eða Mónakóbúi. Þann 1. september 2020 skipaði Albert 2. franska ríkisborgarann Pierre Dartout í embættið.
Samkvæmt stjórnarskrá Mónakó frá 1962 deilir furstinn neitunarvaldi sínu með þjóðarráði sem situr í einni deild. Í þjóðarráðinu sitja 24 þingmenn sem eru kosnir til 5 ára í senn. 16 þeirra eru kosnir með meirihlutakosningu og 8 með hlutfallskosningu. Öll löggjöf krefst samþykkis þjóðarráðsins, þar sem meirihluti þingmanna er úr íhaldsflokknum Samkoma & málefni sem hefur 20 þingsæti. Mónakósambandið er með þrjú sæti og Endurreisnarflokkurinn er með eitt sæti. Sveitarstjórn Mónakó fer með málefni borgarinnar. Þar sitja 14 kjörnir borgarráðsfulltrúar og borgarstjóri. Georges Marsan hefur verið borgarstjóri frá 2003. Ólíkt þjóðarráðinu eru meðlimir borgarráðsins kosnir til fjögurra ára og tilheyra engum flokkum. Samt myndast oft stjórnarandstaða innan borgarráðsins.
Furstinn skipar dómara í Mónakó. Lykilstöður eru í höndum franskra dómara samkvæmt tillögum frá Frakklandi. Þrír rannsóknardómarar starfa í Mónakó.
Stjórnsýslueiningar
Mónakó er aðeins eitt sveitarfélag, sveitarfélagið Mónakó, sem nær yfir allt furstadæmið. Áður fyrr skiptist það í þrjú sveitarfélög, Monaco-Ville, Monte Carlo og La Condamine, en þau voru sameinuð í eitt árið 1917.
Efnahagur
Spilavítið, Monte Carlo Casino, var stofnað 1856 til að ráða bót á efnahagsvanda sem skapaðist þegar Grimaldiættinn tapaði meginhluta lenda sinna, og byggingu hússins lauk 1863. Það skilaði fljótt miklum hagnaði og árið 1869 var hætt að leggja tekjuskatt á íbúa Mónakó því tekjur af spilavítinu dugðu. Allar götur síðan hefur Mónakó verið vinsælt skattaskjól og spilavítið hefur lengst af verið aðaltekjulind furstafjölskyldunnar og ríkisins þótt ferðamannaiðnaðurinn verði stöðugt mikilvægari.
Þetta veldur því að húsnæðisverð er afar hátt í furstadæminu og hvergi eru hlutfallslega fleiri auðmenn. Mikill hluti þeirra sem starfa í Mónakó býr hins vegar utan landamæra furstadæmisins og um 48.000 manns koma þangað daglega til starfa frá Frakklandi og Ítalíu og fara heim á kvöldin.
Tvær hafnir eru í Mónakó og mikill fjöldi af lystisnekkjum og bátum hefur þar bækistöðvar sínar, auk þess sem fjöldi stórra skemmtiferðaskipa kemur þar við.
Íbúar
Íbúafjöldi í Mónakó var 38.400 árið 2015 og Sameinuðu þjóðirnar áætluðu hann vera 39.511 í júlí árið 2021. Mónakó er óvenjulegt land að því leyti að innfæddir Mónakóbúar eru í minnihluta í eigin landi. Stærsti hópur íbúa eru Frakkar (28,4%), en þar á eftir koma Mónakóbúar (21,6%), Ítalar (18,7%), Bretar (7,5%), Belgar (2,8%), Þjóðverjar (2,5%), Svisslendingar (2,5%) og Bandaríkjamenn (1,2%).
Mónakóbúar, hvort sem þeir eru innfæddir eða hafa gerst ríkisborgarar síðar, eru nefndir Monégasques á frönsku. Mónakó er það land þar sem lífslíkur eru hvað mestar, eða næstum 90 ár.
Íþróttir
Mónakókappaksturinn hefur verið haldinn frá árinu 1929 og er hluti Formúlu 1-keppninnar. Brautin þykir ein sú erfiðasta í keppninni en hún einkennist af þröngum götum og kröppum beygjum.
Knattspyrnufélagið AS Monaco FC keppir í frönsku fyrstu deildinni og er í hópi sigursælli liða hennar. Félagið hefur átta sinnum orðið deildarmeistari í Frakklandi, fimm sinnum bikarmeistari og leikið til úrslita í Evrópukeppnum. Mónakó er ásamt Vatíkaninu eina fullvalda ríkið í Evrópu sem ekki er aðili að UEFA og getur því ekki teflt fram formlegu landsliði.
Mónakómaraþonið er árviss viðburður og mun vera maraþonhlaupið sem fer um þrjú lönd: Frakkland, Mónakó og Ítalíu.
Höfuðstöðvar Alþjóðafrjálsíþróttasambandsins eru í Mónakó.
Mónakó sendi fyrst íþróttafólk til keppni á Ólympíuleikunum í Antwerpen 1920. Í Ríó 2016 tók íþróttafólk frá Mónakó þátt í sínum 20. sumarleikum og í Pyeongchang 2018 í sínum 10. vetrarleikum. Mónakó hefur enn ekki komist á verðlaunapall, sem gerir landið að þeirri þátttökuþjóð sem oftast hefur verið með án þess að vinna til verðlauna. Kunnasti keppandi Mónakó á öllum þessum leikum er vafalítið Albert 2. sem keppti á fimm leikum í röð í sleðabruni.
Eyríki
thumb|[[Kort af eyríkjum]] Eyríki er ríki sem afmarkast af einni eða fleiri eyjum, það er það á sér ekki yfirráðasvæði á neinu meginlandi. Til eru tvenns konar eyríki:
Ríki sem eiga sér yfirráðasvæði á einhverju meginlandi eru ekki talin til eyríkja, jafnvel þó að mesti hluti ríkisins sé á eyjum. Dæmi um slíkt er Danmörk (Jótland er meginland) og Malasía (Malakka er meginland). Sömuleiðis eru eylönd sem ekki eru að fullu sjálfstæð, þó að þau séu með heimastjórn, ekki talin til eyríkja. Dæmi um slíkt eru Færeyjar, Grænland og Gvam.
Listi eyríkja heims
Eins og stendur eru eyríki heims 47 að tölu. Það stærsta og fjölmennasta er Indónesía. Það yngsta er Austur-Tímor, en sjálfstæði þess var viðurkennt árið 2002.
Sertã
thumb|Skjaldarmerki Sertã
Eyríki
Listi eyríkja heims
Eyríki heims eftir stærð:
Tengt efni
Ọbọdọ élú mmírí
Sertã
Sertã er borg og kirkjusókn í Portúgal. Hún er 180 kílómetra fyrir norðaustan Lissabon, heildarflatarmál sóknarinnar er 453,13 km² og íbúafjöldi árið 2001 var 16.720.
Goð
thumb|right|Ólympsgoðin tólf. Goð er yfirnáttúruleg, guðleg vera, sem oft er talin búa yfir umtalsverðum kröftum, og er dýrkuð og virt af hópum manna. Þeir hópar sem dýrka tiltekin goð trúa því yfirleitt að þau séu til, en aðrir trúa því yfirleitt ekki. Í íslensku getur goð átt sérstaklega við um æsi, en einnig er orðið notað almennt um yfirskilvitlegar verur sem fylgismenn ýmissa fjölgyðistrúarbragða trúa á.
Goð geta tekið á sig ýmsar myndir, en oft líkjast þau annað hvort mönnum eða dýrum. Í sumum trúarbrögðum telst það guðlast að gera myndir af goðum, eða jafnvel að ætla goðunum tiltekna ásýnd. Yfirleitt eru goð talin ódauðleg. Þau eru einnig oft talin búa yfir tilteknum persónueinkennum, svo sem meðvitund, greind, löngunum og tilfinningum, ekki ósvipað mönnum. Oft eru goðin talin bera ábyrð á ýmsum náttúrufyrirbrigðum, svo sem eldingum, flóðum og jarðskjálftum, og þau eru stundum talin geta gert kraftaverk. Kraftar goðanna eru þó ærið misjafnir, sum goð eru talin ráða tíma og rúmi, og hafa jafnvel skapað heiminn, á meðan önnur eru talin hafa litla krafta umfram menn.
Maðkígull
250px|thumb|Maðkígull
Maðkígull (fræðiheiti: Zaglossus bruijni), einnig kallaður nýjugíneumjónefur eða langnefur, er nefdýr sem finnst í Nýju-Gíneu. Hann étur einkum ánamaðka.
Walter Benjamin
Walter Benjamin (15. júlí 1892 - 26. september 1940) var þýskur heimspekingur, bókmenntagagnrýnandi, pistlahöfundur, þýðandi og listfræðingur af gyðingaættum. Fyrsta rit hans var um upphaf þýska sorgarleiksins (Ursprung des deutschen Trauersþiels) og kom út  árið 1928 en um svipað leyti varð  hann fyrir miklum áhrifum frá Bertolt Brecht og gerðist  marxisti. Benjamin lauk ekki doktorsprófi og fékk því ekki fast starf við háskóla. Hann vann við skriftir og þýðingar og dvaldi oft í París.
Verk
Benjamin er þekktur fyrir framlag sitt til menningarfræða og oft er vitnað í verk  hans í fræðilegu og listfræðilegu samhengi og þá sérstaklega í verkin  „The Task of the Translator“ (1923) and „The Work of Art in the Age of Mechanical Reproduction“ (1936) en það hefur komið út í íslenskri þýðingu undir titlinum Listaverkið á tímum fjöldaframleiðslu sinnar. Þegar hann skrifaði þá bók þá var hann flóttamaður í París í Frakklandi á flótta undan ofsóknum nasista og hafði dvalið í París í þrjú ár. Árið 1927 hóf hann að rita verkið Das Passagen-Werk (e. The Arcades Project) en það er ófullgert handrit sem var athugun hans á mannlífi í París á 20. öld. Hann hafði upphaflega ætlað að skrifa stóra bók um París á 20. öld en skildi eftir sig mikið magn af tilvitnunum tengt því verki. Þessar nótur hafði hann skrifað yfir 13 ára tímabil. Þessi drög voru fyrst gefin út árið 1982 og er yfir 1.000 blaðsíður. Hann taldi París bera merki hnignunar sem væri fyrir tilstuðlan mikilla þjóðfélagsbreytinga og hann skoðaði allt það smáa sem hafði breyst í mannlífinu á tímum nýrrar tækni, hann skoðaði götulíf, markaði og tívolí en hafði sérstaklega mikinn áhuga á Les Passages á vesturbakka Signu en það var verslunarmiðstöð þess tíma. Árið 1937 vann Benjamín að Das Paris des Second Empire bei Baudelaire og þá hitti hann franska rithöfundinn Georges Bataille sem hann fékk til að geyma handrit að Das Passagen-Werk. Árið 1938 fór hann í síðasta skipti í heimsókn til Bertolt Brecht sem þá var í útlegð í Danmörku. Um þetta leyti svipti nasistastjórnin í Þýskalandi alla þýska gyðinga ríkisfangi sínu og Benjamin varð því ríkisfangslaus og var af þeim sökum fangelsaður af frönsku yfirvöldum og var um hríð í fangabúðum nærri Nevers í Burgundy. Hann kom til Parísar í janúar 1940 og þá skrifaði hann ritið Über den Begriff der Geschichte (e. Theses on the Philosophy of History).
Benjamin reyndi að fá ríkisborgararétt í Frakklandi og innflytjendaleyfi til Bandaríkjanna en umsókn hans um ríkisfang var hafnað. Þegar Þjóðverjar hertóku París í byrjun ársins 1940 lagði hann á flótta. Hann fór fyrst Marseille og reyndi að komast þar á skip en það tókst ekki. Þá lagði hann á stað fótgangandi yfir Pýreneafjöllin til Spánar en þaðan átti að reyna að komast til Portúgals og þaðan í skip til Bandaríkjanna. Hann og samferðamenn hans voru handsamaðir á landamærum inn í Spáni og til stóð að senda þau aftur til Frakklands. Hann gafst upp og framdi skömmu síðar sjálfsmorð.
Murakami Haruki
thumb|right|Murakami Haruki (2009)
Murakami Haruki (村上春樹), einnig þekktur sem Haruki Murakami, (f. í Kýótó þann 12. janúar 1949) er vinsæll japanskur rithöfundur og þýðandi.
Ævi og störf
Murakami hafði hins vegar meiri áhuga á bandarískum bókmenntum en japönskum, eins og glögglega má sjá í skrifum hans, en vestrænn ritstíllinn er frábrugðinn flestum öðrum japönskum bókmenntum samtímans.
Hann lagði stund á leiklist í Waseda háskóla í Tókýó, og hitti þar Yoko, eiginkonu sína. Fyrsta starf hans var í hljómplötuverslun, en að námi loknu stofnaði hann djassbar í Tókýó, sem hann rak á árunum 1974 til 1982. Tónlistaráhuginn kemur líka fram í sögum hans, sérstaklega í Dansu dansu dansu (e. Dance, Dance, Dance) og Noruwei no mori (e. Norwegian Wood), sem nefnd er eftir samnefndu Bítlalagi.
Fyrsta skáldsaga hans: Kaze no oto wo kike (e. Hear the Wind Sing) vann til verðlauna árið 1979. Ári síðar gaf hann út 1973 nen no pinbohru (e. Pinball, 1973). Þessar skáldsögur mynda Rottuþríleikinn, ásamt Hitsuji wo meguru Bohken (e. A Wild Sheep Chase). Árið 1985 gaf hann út vísindaskáldsögu, Sekai no owari to hahdo bohrudo wandahrando (e. Hard-Boiled Wonderland and the End of the World).
Hann sló loks í gegn í Japan með útgáfu Noruwei no mori árið 1987. Árið 1986 fór Murakami frá Japan til vesturlanda. Hann þvældist um Evrópu og Bandaríkin og settist að lokum að í bænum Cambridge í Massachusetts í Bandaríkjunum. Á þessum árum skrifaði hann Dansu dansu dansu og Sunnan við mæri, vestur af sól (Kokky no minami, taiyou no nishii).
Árin 1994 og 1995 sendi hann frá sér Nejimakidori kuronikuru (e. The Wind-Up Bird Chronicle) í þremur hlutum. Bókin fjallaði meðal annars um japanska stríðsglæpi í Mansjúríu. Fyrir þá skáldsögu fékk hann Yomuiri bókmenntaverðlaunin.
Með Nejimakidori kuronikuru varð vendipunktur á ferli Murakamis. Rit hans urðu þyngri, en fram að þessu höfðu þau verið háfgert léttmeti. Þegar hann var að leggja lokahönd á bókina, reið Kóbe-jarðskjálftinn yfir og gerð var taugagasárás á neðanjarðarlestakerfið í Tókýó. Í kjölfar þessara atburða sneri hann aftur til Japans. Atburðirnir voru þungamiðjan í smásagnasafninu Kami no kodomotachi ha mina odoru (e. After the Quake) og í fyrsta ritgerðasafni hans, Andaguraundo/Yakusoku sareta basho de (e. Underground).
Auk skáldsagna sinna og smásagnasafnsins Kami no kodomotachi ha mina odoru, sem fyrr er getið, hefur Murakami skrifað fjölda smásagna. Hann hefur einnig þýtt verk eftir F. Scott Fitzgerald, Raymond Carver, Truman Capote, John Irving, Paul Theroux og fleiri á japönsku.
Smásögur
Einnig hefur komið út á ensku smásagnasafn sem hefur að geyma sögur eftir hann frá níunda áratugnum:
Biskup Íslands
Biskup Íslands er æðsti titill vígðs manns innan þjóðkirkjunnar og fylgir titlinum nafnbótin „herra“. Biskup er ríkisstarfsmaður og þiggur laun úr ríkissjóði. Biskup er sjálfkrafa handhafi Hinnar íslensku fálkaorðu og fær diplómatavegabréf eins og æðstu embættismenn ríkisins.
Biskupar Íslands voru lengst af tveir, annar með aðsetur í Skálholti (frá 11. öld) og hinn á Hólum í Hjaltadal (frá 12. öld). Aðsetur biskups er kallað biskupsstóll. Þegar Skálholtsstaður eyddist að mestu í Suðurlandsskjálftanum um aldamótin 1800, var sá stóll lagður niður og Hólastóll líka og var embættisbústaður sameinaðs biskupsembættis fluttur til Reykjavíkur, árið 1801, með nýbyggða Dómkirkjuna sem embættiskirkju.
Fyrr á öldum, á meðan kirkjan réði miklum landareignum, hlunnindum og öðrum landkostum sem henni höfðu áskotnast með ýmsu móti, var embætti biskups mjög valdamikið. Í seinni tíð eru áþreifanleg völd biskups lítil. Alla tuttugustu öld voru biskupar þó áhrifamiklar raddir í samfélaginu. Deilur og hneyksli innan kirkjunnar hafa grafið undan þessum áhrifum á seinustu árum, samhliða því að hneigð þjóðarinnar til kristni og annarrar trúar hefur farið minnkandi.
Hvítönd
Útlit
Hvítandarsteggir í fullum skrúða þekkjast vel á litnum. Þeir eru snjóhvítir með stuttan hvítan topp og nokkra svarta bletti og rákir. Svartur blettur er í andliti frá auga til nefs, og svört rák er aftan auga aftur á hnakka. Á baki og bringuhliðum eru einnig svartar rákir. Stélið er dökkt. Fíngerðar gráar þverrákir eru á síðum. Kvenfuglar og ungfuglar eru með hvíta kverk og kinnum sem skera sig frá rauðbrúnum lit á ofanverðu höfði.
Urumqi Diwopu alþjóðaflugvöllurinn
alt=Mynd sem sýnir farþegarmiðstöð Diwopu alþjóðaflugvallarins við Urumqi borg, Xinjiang í norðvesturhluta Kína.|thumb| Diwopu alþjóðaflugvöllurinn í Urumqi borg í Kína. Alþjóðaflugvöllur Urumqi Diwopu (IATA: URC, ICAO: ZWWW) (kínverska: 乌鲁木齐地窝堡国际机场; rómönskun: Wūlǔmùqí Dìwōpù Guójì Jīchǎng; úígúrska: ئۈرۈمچى دىۋوپۇ خەلقئارا ئايروپورتى) er meginflughöfn Urumqi borgar í sjálfstjórnarhéraðinu Xinjiang í norðvesturhluta Alþýðulýðveldisins Kína.
Alþjóðaflugvöllurinn er staðsettur í Xinshi hverfi Diwopu borgar, um 16 kílómetrum norðvestur af miðborg Urumqi. Hann er safnvöllur China Southern Airlines og mikilvæg fyrir Hainan Airlines. Á honum eru höfuðstöðvar fyrir heimaflugfélagið og lággjaldafélagið Urumqi Air. Önnur flugfélög eru meðal annarra: 9 Air, Beijing Capital Airlines, China Eastern Airlines, Juneyao Airlines, Loong Air, Lucky Air, Shandong Airlines, Sichuan Airlines og XiamenAir.
Árið 2018 var flugvöllurinn með um 23 milljónir farþega og var hann 19. fjölmennasti flugvöllurinn í Kína. alt=Mynd sem sýnir flugvélar Xinjiang Airlines á alþjóðaflugvellinum Urumqi Diwopu í Xinjiang héraði í norðvesturhluta Kína.|thumb|Nokkrar flugvélar Xinjiang Airlines á alþjóðaflugvellinum Diwopu.
Urumqi Diwopu alþjóðaflugvöllur er stærsti flugvöllurinn í Xinjiang héraði og eini flugvöllurinn í Kína sem þjónar flugi frá Afganistan, Kirgistan og Tadsíkistan. Hann var fyrst opnaður erlendum farþegum árið 1973. Flugvöllurinn hefur verið notaður til neyðarlendinga fyrir alþjóðlegt flug milli Evrópu og Vestur-Asíu.
Ekta grískt brúðkaup
Ekta grískt brúðkaup (enska: My Big Fat Greek Wedding) er bandarísk gamanmynd sem er skrifuð af Niu Vardalos og leikstýrt af Joel Zwick. Myndin var fimmta tekjuhæsta kvikmyndin árið 2002 í Bandaríkjunum, með 241.438.208 dollara gróða, og tekjuhæsta rómantíska-gamanmyndin í sögunni. Hún er líka tekjuhæsta myndin sem hefur aldrei verið á toppi vinsældalistanna. Á 76. Óskarsverðlaunahátíðinni var hún tilnefnd fyrir besta handritið.
Söguþráður
Myndin fjallar um Fotulu „Toulu“ Portokalos, grísk-ameríska konu (Nia Vardalos, sem einnig skrifaði handritið), sem verður ástfangin af sögukennaranum Ian Miller (John Corbett). Myndin sýnir einnig baráttu hennar við fjölskyldu sína, sem er mjög stolt af menningu sinni, siðum og gildum og vill halda þeim í fjölskyldunni og stundum er sambandið erfitt en það endar allt vel.
Toula er að ganga í gegnum snemmbúna miðaldra-tilvistarkreppu. Þegar hún er þrítug, er hún eina konan í fjölskyldunni sinni sem hefur „fallið“ í grískum siðum (fjölskyldan hennar ætlast til þess að hún giftist Grikkja, eignist grísk börn og gefi öllum að borða þangað til þau deyja). Í staðinn er Toula föst í því að reka fjölskyldufyrirtækið, veitingastaðinn „Dancing Zorba's“. Miðað við systur sína, Athenu (Stavroula Logothetis), er Toula uppstökk, bitur manneskja sem getur varla látið minnstu drauma sína og þrár rætast. Toula, sem er nú þrítug, óttast að líf hennar verði svona til frambúðar.
Á veitingastaðnum, rekst hún á Ian Miller (John Corbett), kennara (persónan deilir fyrsta nafni með jafn-grískum eiginmanni í Vardalos fjölskyldunni, Ian Gomez, sem leikur aukahlutverk í myndinni). Með hjálp móður sinnar Mariu (Lainie Kazan), talar hún föður sinn „Gus“ (Michael Constantine) á það að hún fari í háskólann og taki námskeið í tölvum og segir hún að það geti hjálpað til við viðskiptin á veitingastaðnum. Þar sem henni er meira annt um útlit sitt nú en áður fyrr, skiptir hún út ljótu gleraugunum sínum fyrir linsur og byrjar að farða sig og klæðast aðlaðandi kjólum. Tilkynningataflan í skólanum kynnir námskeið fyrir tölvur á ferðaskrifstofum. Frænka Toulu, Volua, rekur ferðaskrifstofu og ákveður Toula að skipta um starf og fer að vinna hjá frænku sinni. Með hjálp móður sinnar og frænku tekst þeim að telja föður Toulu (með því að láta hann halda að hann eigi hugmyndina) á að hún fari að vinna á ferðaskrifstofunni svo að Voula geti verið meira með eiginmanninum sínum sem rekur fatahreinsun.
Toulu líður mun betur í nýju vinnunni, sérstaklega þegar hún sér að Ian er fyrir utan og er að horfa á hana í gegnum gluggann. Þau kynna sig loksins fyrir hvort öðru og fara á stefnumót. Ian fattar ekki strax að Toula er uppstöka gengilbeinan frá Zorba's en þegar hann kemst að því segir hann Toula að hann vilji verja meiri tíma með henni. Hún heldur sambandinu leyndu fyrir fjölskyldunni þar til nokkrum vikum seinna þegar Gus (faðir hennar) kemst að því. Gus verður fúll út í Toulu því að Ian er ekki grískur. Ian biður um leyfi til þess að fá að halda áfram að hitta Toulu. Gus neitar, en Toula og Ian halda samt áfram að hittast. Ian biður Toulu og hún játast honum og neyðist Gus til þess að samþykkja samband þeirra. Ian samþykkir strax að vígjast inn í grísku rétttrúnaðarkirkjuna til þess að vera nógu góður fyrir Toulu og er skírður á hefðbundinn hátt. Í páskaveislufjölskyldunnar segist hann vera grænmetisæta — sem veldur fjölskyldunni miklum áhyggjum — og hann á erfitt með að bera fram grísk orð.
Árið heldur áfram að líða og brúðkaupsplönin fara í rúst þegar ættingjar Toulu fara að „hjálpa“ henni; faðir hennar krefst þess að allir í kirkjunni komi í athöfnina, móðir hennar pantar boðskortin en stafar nöfn foreldra Ians vitlaust og frænka Toulu, Nikki, pantar brúðarmeyjarkjólana. Toula verður mjög hrædd þegar hún kemst að því að foreldrar hennar hafa boðið allri fjölskyldinni í það sem átti að vera þægilegur og lítill kvöldverður með Miller-hjónunum, sem eru óvön svona mikilli samheldni í fjölskyldunni.
Biblía 21. aldar
'''Biblía 21. aldar''' er ný heildarþýðing Biblíunnar á íslensku, sem kom út 19. október 2007. JPV útgáfa gaf hana út fyrir hönd Hins íslenska biblíufélags.
Ekta grískt brúðkaup
Söguþráður
Gus og Maria hafa keypt gjöf handa ungu hjónunum: hús við hliðina á þeirra húsi. Lokaatriði myndarinnar sýnir lífið hjá þeim nokkrum árum seinna þegar þau eiga dóttur sem þau ala upp að grískum sið.
Biblía 21. aldar
Saga
Undirbúningur útgáfunnar hófst árið 1986, þegar Hið íslenska biblíufélag fékk dr. Sigurð Örn Steingrímsson og dr. Þóri Kr. Þórðarson til að gera tilraunaþýðingu á Jónasarbók og Rutarbók, og var dr. Guðrún Kvaran fengin til að vinna með þeim sem málfarsráðunautur. Verkinu lauk vorið 1988.
Haustið 1990 var gerður samstarsfssamningur milli Guðfræðistofnunar Háskóla Íslands og Hins íslenska biblíufélags um að þýða að nýju Gamla testamentið, og komu á næstu árum út 9 kynningarhefti með þýðingu á öllum ritum þess. Aðalþýðandi var dr. Sigurður Örn Steingrímsson, en einnig komu að verkinu Jón Gunnarsson lektor, séra Árni Bergur Sigurbjörnsson, Þórir Kr. Þórðarson prófessor og Gunnlaugur A. Jónsson prófessor. Skipuð var nefnd til að fara yfir textana fyrir hönd Biblíufélagsins. Í nefndinni voru upphaflega Þórir Kr. Þórðarson (formaður), Árni Bergur Sigurbjörnsson, séra Gunnar Kristjánsson, Gunnlaugur A. Jónsson og Guðrún Kvaran, sem var fulltrúi Íslenskrar málnefndar. Síðar dró Þórir Kr. Þórðarson sig úr nefndinni; varð Guðrún Kvaran þá formaður og einnig kom séra Sigurður Pálsson inn í nefndina.
Í Biblíunni 2007 er birt þýðing á Apókrýfum bókum Gamla testamentisins, sem ekki höfðu verið í íslenskum biblíuútgáfum frá 1859. Var þar notuð þýðing Árna Bergs Sigurbjörnssonar frá 1994, nokkuð endurskoðuð.
Haustið 2001 var ákveðið að endurskoða og endurþýða texta Nýja testamentisins frá 1981, og í þýðingarnefnd voru þau kosin Jón Sveinbjörnsson (aðalþýðandi), Árni Bergur Sigurbjörnsson og Guðrún Kvaran. Árið 2003 kom Einar Sigurbjörnsson í nefndina í veikindum Árna Bergs. Ákveðið var að líta einkum til þeirra rita sem ekki höfðu verið þýdd 1981.
Þýtt var úr frummálunum, en einnig stuðst við eldri biblíuþýðingar íslenskar og nýlegar erlendar þýðingar Biblíunnar. Nefndunum var gert að þýða textann á vandað og aðgengilegt nútímamál, en hafa samt hliðsjón af íslenskri hefð í biblíumáli. Í fyrsta sinn var reynt að koma á málfari beggja kynja. Þannig er oftast sett systkin í stað bræður, ef verið er að ávarpa blandaðan hóp, en þess er þó getið neðanmáls hvað stendur í frumtexta.
Fyrsta prentun Biblíunnar 2007 er í tvenns konar broti. Stærra brotið er hægt að fá í svörtu rexinbandi eða rauðu flauelsbandi. Minna brotið fæst í svörtu, rauðu eða hvítu bandi.
Íslandshreyfingin
thumb|right|100px|Tákn Íslandshreyfingarinnar. Íslandshreyfingin – lifandi land var íslenskur stjórnmálaflokkur, stofnaður vorið 2007, sem lagði höfuðáherslu á umhverfisvernd en kenndi sig einnig við frjálslyndisstefnu. Formaður (til bráðabirgða) var Ómar Ragnarsson og varaformaður Margrét Sverrisdóttir. Að flokknum kom einnig Jakob Frímann Magnússon og Ósk Vilhjálmsdóttir. Flokkurinn fékk 5.953 atkvæði, 3,3% fylgi, í Alþingiskosningum 2007 og engan mann kjörinn. Flokkurinn var á fyrri hluta árs 2009 sameinaður Samfylkingunni þar sem flokkurinn taldi að erfitt yrði að ná yfir 5% múrinn sem flokkar verða að ná í kosningum til að fá jöfnunarmann. Íslandshreyfingin gekk inn í Samfylkinguna í mars 2009, nokkrum dögum eftir að tilkynnt hafði verið um framboð hreyfingarinnar í öllum kjördæmum. Íslandshreyfingin varð þar með fimmti flokkurinn sem hefur gengið í Samfylkinguna.
Robert Wagner
Robert Wagner (fæddur Robert John Wagner, 10. febrúar 1930) er bandarískur leikari sem er þekktastur fyrir hlutverk sín í It Takes a Thief, Switch, Hart to Hart og sem Nr. 2 í Austin Powers myndunum.
Einkalíf
Wagner er fæddur í Detroit, Michigan en fjölskylda hans fluttist til Los Angeles þegar hann var sjö ára. Wagner vildi alltaf verða leikari og vann hann ýmis störf þar á meðal sem bílstjóri fyrir Clark Gable í leit sinni að draumastarfinu. Wagner var uppgvötaður á veitingastað með foreldrum sínum. Fékk hann samning hjá 20th Century-Fox þar sem hann lék ýmis hlutverk næstu árin. Wagner gaf út sjálfsævisögu sína Pieces of My Heart: A Life sem var skrifuð af Scott Eyman og gefin út 23.september 2008.
Fjölskylda
Wagner hefur verið giftur fjórum sinnum. Þegar hann var 27 ára þá kynntist hann unglingsstjörnunni Natalie Wood sem hann giftist árið 1957 en skildu síðan árið 1962. Eftir skilnaðinn þá fluttist Wagner til Evrópu og þar hitti hann leikkonuna Marion Marshall og saman fluttust þau til bandaríkjanna árið 1963. Wagner og Marion giftust árið 1963 og saman áttu þau eina dóttur Katie Wagner. Skildu þau árið 1970 eftir níu ára hjónaband. Wagner hélt alltaf sambandi við Natalie Wood og giftust þau aftur árið 1972 og saman áttu þau eina dóttur Courtney Wagner. Þann 29. Nóvember 1981, þá drukknaði Wood nálægt snekkju þeirra fyrir utan Catalina Island, með um borð var Wagner og Christopher Walken sem var samleikari Wood í Brainstorm. Wagner varð forræðismaður yfir dóttur Wood Natasha Gregson. Árið 1982 þá byrjaði Wagner með leikkonunni Jill St. John og eftir átta ára samband þá giftust þau árið 1990.
Kvikmyndir
Fyrsta hlutverk Wagners var í kvikmyndinni The Happy Years síðan 1950, lék hann síðan smáhlutverk í nokkrum hermyndum þangað til honum varð boðið hlutverk í With a Song in My Heart frá 1952, sem lamaður hermaður. Lék hann á móti Susan Hayward en þetta hlutverk gaf honum samning hjá 20th Century Fox. Wagner lék síðan í kvikmyndum á borð við: White Feather, The Mountain, In Love and War, The Pink Pather og Titanic. Árið 1972 þá framleiddi hann og lék í á móti Bette Davis í smyndinni Madame Sin sem var gefin út á erlendan markað. Árið 1974 þá lék Wagner á móti Steve McQueen, Paul Newman og Faye Dunaway í kvikmyndinni The Towering Inferno. Síðan þá hefur Wagner komið fram í kvikmyndum á borð við: Midway á móti Charlton Heston, Henry Fonda og James Coburn, Austin Power: Inernational Man of Mystery, Crazy in Alabama, Austin Powers in Goldmember, Little Victim og Man in the Chair.
Sjónvarp
Fyrsta hlutverk Wagners í sjónvarpi var í þáttum fyrir 20th Century Fox árin 1955-1956. Árið 1968 þá var honum boðið hlutverk í It Takes a Thief sem Alexander Mundy, þar lék hann á móti Fred Astaire sem lék föður hans. Astaire og Wagner voru góðir vinir áður en þeir léku saman í þættinum en Wagner hafði stundað nám með syni Astaires. Wagner lék í þættinum til ársins 1970. Kom hann síðan fram sem gestaleikari í þáttum á borð við The Red Skelton Show, Colditz og The Streets of San Francisco.. Árið 1975 þá var Wagner boðið hlutverk Pete T. Ryan í Switch sem hann lék til ársins 1978. Árið 1979 þá bauðs Wagner aðalhlutverk í Hart to Hart sem Jonathan Hart, þáttur sem hann lék í til ársins 1984. Síðan þá hefur Wagner komið fram sem gestaleikari í sjónvarpsþáttum á borð við: Julie, Cybill, Las Vegas, NCIS, Boston Legal og Two and a Half Men.
Verðlaun og tilnefningar
Emmy-verðlaunin
Golden Globe-verðlaun
Method Fest
People's Choice-verðlaun
Phoenix Kvikmyndahátíðin
Miðnætti í París
Söguþráður
Gil og Inez fara í ferðalag til Parísar, ásamt foreldrum Inez sem eru að fara þangað í viðskiptaerindum. Gil er rithöfundur sem gengur ekki alltof vel, en verður ástfanginn af borginni og leggur til að þau Inez flytji þangað þegar þau eru búin að gifta sig. Inez er ekki eins hrifin af borginni, né heldur tekur hún undir þá skoðun Gil að þriðji áratugur síðustu aldar hafi verið gullöld. Þegar Inez fer út á lífið með vinum sínum, þá fer Gil í göngutúr og uppgötvar eitthvað sem gæti orðið hinn fullkomni innblástur fyrir skrifin hans. Miðnæturgöngutúrar Gil í París gætu tengt hann og borgina nánari böndum, en á sama tíma gætu göngutúrarnir gert það að verkum að hann fjarlægðist konuna sem hann ætlar að kvænast.
Skarðverjar
Skarðverjar eru ætt á Vesturlandi, kennd við bæinn Skarð á Skarðsströnd, og hefur fólk af ættinni búið á Skarði að minnsta kosti frá tólftu öld og hugsanlega allt frá landnámsöld og til dagsins í dag.
Skarðverjar voru alltaf ein helsta ætt landsins en eru þó ekki ein af höfuðættum Sturlungaaldar, enda virðast þeir ekki hafa seilst mikið til valda á þeim tíma. Þeir bjuggu hins vegar á einni mestu hlunnindajörð landsins og söfnuðu auði; Skarðs-Snorri var talinn auðugasti maður vestanlands og lengi fram eftir öldum héldust geysimiklar eignir í ættinni og margir einstaklingar af henni voru í hópi ríkustu manna landsins.
Sá fyrsti af ættinni sem víst er að hafi búið á Skarði var Húnbogi Þorgilsson sem bjó þar á fyrri hluta 12. aldar. Síðan bjó þar sonur hans, Snorri Húnbogason lögsögumaður, þá bræðurnir Þorgils og Narfi Snorrasynir og síðan sonur Narfa, Snorri Narfason sem kallaður var Skarðs-Snorri, sem kemur töluvert við sögu í Sturlungu. Narfi sonur hans bjó á Kolbeinsstöðum en tveir synir Narfa, þeir Þórður og Snorri, bjuggu á Skarði og síðan sonur Snorra, Ormur Snorrason lögmaður. Eftir hann eignaðist sonarsonur hans, Loftur Guttormsson, jörðina og hafði bú þar. Frægastur allra Skarðverja á miðöldum er dóttir hans, Ólöf ríka, sem bjó lengi á Skarði ásamt manni sínum, Birni Þorleifssyni hirðstjóra, og síðan afkomendur þeirra, svo sem Þorleifur Pálsson lögmaður (d. 1558), Eggert ríki Björnsson, sýslumaður á Skarði (1612-1681) og Arnfríður dóttir hans.
Skarðverjar voru líka lengi ein helsta embættismannaætt landsins, voru lögsögumenn, hirðstjórar, lögmenn og sýslumenn mann fram af manni. Margir þeirra voru miklir bókamenn - Þórður Narfason er talinn hafa tekið Sturlungu saman í þeirri mynd sem hún er nú - og tvær af helstu gersemum íslenskra handrita eru kenndar við Skarð, Skarðsbók Jónsbókar og Skarðsbók postulasagna.
Ragnar Bjarnason
thumb| Ragnar Bjarnason - 1963 thumb| Ragnar Bjarnason - 1960 thumb| Ragnar Bjarnason - 1964 thumb|Raggi Bjarna, 2011. Ragnar Bjarnason, oftast kallaður Raggi Bjarna, (22. september 1934 - 25. febrúar 2020) var íslenskur söngvari.
Æviágrip
Hann fæddist í lítilli risíbúð að Lækjargötu 12a, sonur hjónanna Bjarna Böðvarssonar og Láru Magnúsdóttur sem voru bæði mikið tónlistarfólk. Móðir hans var ein fyrsta dægurlagasöngkona landsins og söng með Dómkirkjukórnum í marga áratugi. Faðir hans var hljómsveitarstjóri og hljómsveit hans sem bar nafn hans var landsfræg á sínum tíma.
Ragnar hóf ekki tónlistarferil sinn sem söngvari, heldur sem trommuleikari, en þegar hann var 16 ára söng hann ásamt Sigurði Ólafssyni inn á lakkplötu tvö lög sem komu út áratugum seinna á safndiski í tilefni 75 ára afmælis hans.
Árið 1954 komu svo út fyrstu plöturnar með söng Ragnars Bjarnasonar á plötumerkinu Tónika sem Músikbúðin gaf út alls fjórar plötur.