cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fulgencio Batista
Skæruliðar undir stjórn Fidels Castro háðu stríð á landsbyggðinni gegn Batista frá desember 1956 til desember 1958. Batista var loks sigraður af uppreisnarmönnum undir stjórn Che Guevara í orrustu við Santa Clara á nýársdag 1959. Batista flúði eyjuna með persónuleg auðævi sín og kom til dóminíska lýðveldisins, þar sem bandamaður hans, Rafael Trujillo, réð með einræðisvaldi. Batista fékk síðar hæli hjá stjórn António de Oliveira Salazar í Portúgal og bjó þar fyrst á Madeiraeyjum og síðar í Estoril nálægt Lissabon. Batista tók þátt í viðskiptum á Spáni og bjó þar í Guadalmina nærri Marbella þegar hann lést úr hjartaáfalli þann 6. ágúst 1973.
Pólýfónkórinn, Hamrahlíðarkórinn, Kór Öldutúnsskóla og 2 kammersveitir – Mattheusarpassía
Uppfærsla og umsagnir
Í flutningi á Mattheusarpassíunni fékk Pólýfónkórinn, sem þá var skipaður 133 manns, til liðs við sig Hamrahlíðarkórinn með 78 félaga og Kór Öldutúnsskóla með 41 félaga. Hljóðfæraleikarar og einsöngvarar voru 50 samtals. Tónleikunum var afar vel tekið og sagði Thor Vilhjálmsson í umsögn sinni: „Það er árvisst undur og kraftaverk að Ingólfur Guðbrandsson ofurhugi flytur okkur hin stærstu kórverk tónbókmenntanna, með sínu vaska liði; og hefur komið sér upp dýrlegu hljóðfæri sem er Pólýfónkórinn, hefur náð að virkja músíkást hugsjónafólks sem leggur á sig ómælda vinnu og sækir æ hærra. Og nú síðast Mattheusarpassían eftir Bach. Þetta gerðist þann dag sem á að vera leiðinlegasti dagur ársins, að sögn; föstudaginn langa. Mikið var gaman þennan dag.“ 150px|thumb|left|Í efnisskrá með plötunum má finna nafnalista yfir flytjendur, umfjöllun um einsöngvara, ljósmyndir og umfjöllun um verkið, ásamt öllum textum og íslenskri þýðingu þeirra. Sigurður Þór Guðjónsson segir: „Mér fallast satt að segja hendur að skrifa um fyrsta flutning Mattheusarpassíunnar í heild á Íslandi. Ég er þeirrar skoðunar að þetta verk sé kannski heilagasta tónlist sem sköpuð hefur verið. Þó hafði ég aldrei heyrt verkið í tónleikasal. En nú á föstudaginn langa rann upp sú langþráða stund. Og ég hika ekki við að telja þennan flutning einhverja fegurstu, einstæðustu og upphöfnustu athöfn sem ég hef lifað. Þetta var allt eins og í öðrum heimi.“
Jón Ásgeirsson segir í umsögn sinni; „Það tekur nærri fjóra klukkutíma að flytja allt verkið og með rétt mátulegu kaffihléi, stóð flutningur þess frá því kl. 2 e.h. til 7 um kvöldið eða nærri því og fyrir undirritaðan var þetta aðeins stundarkorn [..]. Ingólfur Guðbrandsson, stjórnandi þessa flutnings, leitaði fanga víða og sparaði hvergi til svo flutningur verksins yrði sem mestur og glæsilegastur. Umhverfis kórinn hans, Pólýfónkórinn, hafði hann skipað Barnakór Öldutúnsskóla, Egils Friðleifssonar, Kór Menntaskólans við Hamrahlíð sem Þorgerður Ingólfsdóttir stjórnar, tveimur kammerhljómsveitum, þar sem saman sátu efnilegir tónlistarnemendur og bestu tónlistarmenn þjóðarinnar, undir handleiðslu Rutar Ingólfsdóttur og Þórhalls Birgissonar, ásamt erlendum tónlistarmönnum, gambaleikaranum Alfred Lessing, söngvurunum Michael Goldthorpe, Ian Caddy, Simon Waughan og íslenskum söngvurum, Elísabetu Erlingsdóttur, Sigríði Ellu Magnúsdóttur og efnilegum söngvurum eins og Kristni Sigmundssyni, Unu Elefsen, Margréti Pálmadóttur og Ásdísi Gísladóttur. Þessum stóra hópi ágætra tónlistarmanna stýrði Ingólfur Guðbrandsson til fangbragða við erfitt og krefjandi tónverk meistara Bach, með þeim árangri að telja verður þessa tónleika tímamót í sögu tónleikahalds á Íslandi og tónleikana í heild mikinn listasigur fyrir fullhugann, bardagamanninn og listamanninn Ingólf Guðbrandsson.“
Um Mattheusarpassíu
Í efnisskrá með útgáfunni skrifar Ingólfur Guðbrandsson um Mattheusarpassíuna; „Í fyrsta sinn á Íslandi gefst nú kostur á að heyra Mattheusarpassíu Bachs í heild sinni. Ef grannt er skoðað, sést að margslungið form verksins er svo rökrænt, heilsteypt og táknrænt, að jafnvægi raskast um leið og eitthvað er fellt úr.
Texti Mattheusarpassíunnar er ofinn úr þremur þáttum. Uppistaða hans er 26. og 27. kapítuli Mattheusarguðspjalls, en inn á milli er fléttað trúarlegum hugleiðingum um píslarsöguna eftir póstmeistarann og skáldið Christian F. Henrici, sem betur er þekktur undir skáldheitinu Picander. Til viðbótar þessu tvennu koma svo trúarljóð hins kristna safnaðar um píslarsöguna, eins og þau birtust í lútherskum safnaðarsöng á dögum Bachs. Þessi þríþætta samröðun textans liggur til grundvallar skilningi á verkinu og byggingu þess.
Á sama hátt og texti verksins á sér þrjár ólíkar uppsprettur má innan þess finna þrjár aðgreindar heildir, sem hver um sig spannar afmarkað svið, en af einstæðri snilld sinni mótar Bach úr þeim heildarmynd, dregna skýrum dráttum.
Í fyrsta lagi er hið jarðneska sögusvið atburðanna, sem lýst er í píslarsögu Krists, eins og hún birtist í 26. og 27. kapítula Mattheusarguðspjalls. Hér eru raktir atburðir þeir, sem áttu sér stað í höll æðsta prestsins, húsi Símons líkþráa, á Olíufjallinu, í Getsemane, á Golgatahæð og við gröf Jesú. Þar eru túlkuð orð og athafnir persónanna, sem guðspjallið segir frá: Jesú, Péturs, Júdasar, æðsta prestsins, Pílatusar, vitnanna, þjónustustúlknanna, hermanna, lærisveinanna, prestanna og hinna skriftlærðu og viðbrögð lýðsins. Söguþráðurinn er tengdur saman af frásögn guðspjallamannsins. Þessi þáttur verksins er þrunginn dramatískri spennu, sem sífellt vex eftir því sem lengra líður rás atburðanna og nær hámarki í hrollvekjandi hrópi lýðsins, sem vill fá Barrabas látinn lausan en Jesú krossfestan: Barrabam — Lass ihn kreuzigen.
Annað svið verksins er andlegs og huglægs eðlis. Í resitatívum og aríum við texta Picanders eru orð og tilfinningar trúaðra sálna látin í ljós í dýpstu samhyggð með þjáningum og fórnardauða frelsarans. Þar eru atburðir hins jarðneska sögusviðs hugleiddir og skýrðir á æðra plani — eins konar upphafinn trúaróður kristinnar, guðhræddrar sálar. Til þessa þáttar verksins telst einnig hin volduga kóralfantasía, sem lýkur upp verkinu: Kommt ihr Töchter, helft mir klagen. Þar er hinum trúuðu og dætrum Zions — táknmynd kristninnar — stefnt til Golgata til að taka þátt í þjáningum og krossdauða Krists. Sama gildir um lokakór fyrri þáttar, aðra kóralfantasíu: O, Mensch, bewein dein Sünde gross, hugleiðingu um jarðvist Krists frá fæðingu til dauða, sem myndar ásamt inngangskórnum ramma um atburðina í fyrri þætti verksins, allt til Júdasarkossins og handtöku Jesú.
Þriðja svið verksins, kóralarnir, er ekki bundið hinum tveimur fyrrnefndu, hinu sögulega, dramatíska né hinu huglæga, ljóðræna í tíma né rúmi, heldur ótímabundin hugleiðing hins kristna safnaðar um líf og dauða frelsarans. Bach fléttar þá inn á milli atriða passíunnar með þátttöku safnaðarins í huga. Þannig mynda þeir einnig sjálfstæða heild innan ramma verksins. Óvíða er fagnaðarerindið fagurlegar boðað en í hendingum þessara einföldu en máttugu laglína, sem Bach hefur klætt í listrænan búning af einstæðri hugkvæmni og snilld, svo að því er líkast sem þær spanni alla kristna kenningu og kristinn dóm.“
Hoya callistophylla
Hoya callistophylla er fjölær jurt í vaxblómaættkvísl. Henni var lýst af T. Green. Útbreiðslan er í Malasíu.
Loeb Classical Library
Loeb Classical Library er ritröð, sem er gefin út af Harvard University Press. Í ritröðinni eru gefnir út allir helstu bókmennta- heimspeki- og vísindatextar klassískrar fornaldar, þ.e. á forngrísku og latínu. Í bókunum eru textarnir bæði á frummálinu, hægra megin í hverri opnu, og í enskri þýðingu, vinstra megin í hverri opnu. Auk söguljóða og lýrísks kveðskapar, harmleikja og gamanleikja og rita um sagnfræði, landafræði, heimspeki, vísindi og læknisfræði, mælskufræði og ræðumennsku eru einnig gefin út verk þeirra kirkjufeðra, sem studdust mjög við heiðna menningu.
Ágóði vegna útgáfunnar er nýttur í námsstyrki fyrir framhaldsnema í klassískum fræðum við Harvard University.
Tilurð
James Loeb átti upphaflega hugmyndina að ritröðinni og stofnaði hana. T.E. Page, W.H.D. Rouse og Edward Capps ritstýrðu fyrstu bindunum, sem komu út hjá William Heineman and company árið 1912. Bækurnar voru frá upphafi innbundnar í grænu og rauðu litunum (grísku textarnir eru grænir en latnesku textarnir eru rauðir), sem einkenna bækurnar í dag. Síðan þá hefur mikill fjöldi bóka komið út í ritröðinni og og margar elstu þýðingarnar hafa veruð endurskoðaðar jafnvel nokkrum sinnum.
Viðtökur
Enda þótt fornfræðingar noti ógjarnan Loebs bækur (sem hafa einungis lágmarks apparatus criticus) og telji þær öðru fremur vera þýðingar með texta til hliðsjónar fremur en fræðilega útgáfu á textunum með þýðingu til hliðsjónar, og margir almennir lesendur séu lítt hrifnir af stílnum á ensku þýðingunum (sem er oft fórnað til þess að þýðingarnar megi vera eins nákvæmar og kostur er), eru Loeb útgáfurnar eigi að síður afar útbreiddar.
Árið 1917 skrifaði Virginia Woolf (í Times Literary Supplement):
Harvard University tók að öllu leyti við ritröðinni árið 1989 og á undanförnum árum hafa verið gefin út árlega fjögur eða fimm endurskoðuð bindi.
Árið 2001 hóf Harvard University Press útgáfu á nýrri ritröð bóka með svipuðu formi. Í ritröðinni I Tatti Renaissance Library koma út lykilverk frá miðöldum og endurreisnartímanum á frummálinu (venjulega latínu) með enskri þýðingu til hliðar; bækurnar eru innbundnar eins og Loeb bækurnar en eru bláar á litinn. (Bækurnar eru hins vegar í öðru broti.)
Joan Fontaine
thumb|Fontaine, [[1943]] Joan de Beauvoir de Havilland (22. október 1917 – 15. desember 2013), þekkt sem Joan Fontaine, var bandarísk leikkona og systir leikkonunar Olivia de Havilland.
Ský
thumbnail|[[Bólstraský í góðu veðri]] Ský er sýnilegur massi samþjappaðs vatns eða ískristalla í andrúmsloftinu á Jörðinni eða annarri reikistjörnu. Þau endurvarpa öllum sýnilegum bylgjulengdum ljóss og eru því hvít, en geta virðst grá eða jafnvel svört ef þau eru það þykk að ljós nær ekki í gegnum þau. Vatnsdropar í skýjum eru að jafnaði 0,01 mm í þvermál og verða því sýnilegir þegar þeir safnast saman og mynda ský.
Ský á öðrum reikistjörnum en Jörðinni eru oft úr öðrum efnum en vatni (t.d. metani) en það fer þó eftir umhverfisaðstæðum.
Skýjamyndun
Ský myndast þegar vatnsgufa í andrúmsloftinu myndast þá litlir vatnsdropar og ískristallar. Þetta gerist einkum á tvennskonar hátt:
1. Loftið kólnar og mettast. Þetta gerist þegar loftið kemur í tæri við kalt yfirborð eða yfirborð sem hefur kólnað af geislum. Auk þess getur loft kólnað vegna þess að það stígur. Fyrir því eru þrjár ástæður:
2. Hitastig loftsins breytist ekki heldur tekur til sín meiri raka og mettast þannig.
Ský eru þung. Vatnið í venjulegu skýi getur vegað mörg milljón tonn en þar sem rúmmálið er líka mikið reynist nettó þéttleiki vatnsgufunnar það lítill að loftstreymi yfir og undir skýjunum getur haldið þeim uppi. Flest ský myndast þegar vatnsgufa þéttist í kringum þéttimiðju sem ýmist getur verið reykur, gas, aska eða salt. Í yfirmettuðum tilvikum geta vatnsdropar einnig virkað sem þéttimiðja. Flugslóðar eru dæmi um manngerð ský, sem myndast út útblæstri þotuhreyfla.
Gerðir skýja
Ský skiptast í háský, miðský, lágský og háreist ský. thumb|350px|Skýringarmynd yfir gerðir skýja
Háský
Háský eru í 6-12 km hæð, til þeirra teljast:
Jahangir
Jahangir var elsti sonur Akbars mikla og fæddist í Sikri í nágrenni höfuðborgarinnar Agra. Síðar flutti hann hirð sína til Sikri. Hann fékk bestu menntun sem völ var á og var tólf ára gamall gerður að hershöfðingja og árið 1585 giftist hann fyrstu eiginkonu sinni.
1599 gerði Jahangir uppreisn gegn föður sínum og náði að leggja hásætið undir sig átta dögum eftir lát Akbars, 3. nóvember 1605. Um leið þurfti hann að verjast uppreisn sonar síns, Khusrau Mirza, og lét taka hann til fanga og blinda hann 1606. 1611 giftist hann tuttugustu og síðustu eiginkonu sinni, Nur Jahan, sem varð frægasta keisaraynja í sögu Mógúlveldisins og hinn raunverulegi valdhafi.
Ský
Miðský
Miðský eru í 2-6 km hæð, til þeirra teljast:
Lágský
Lágský eru í 0-2 km hæð, til þeirra teljast:
Háreist ský
Háreist ský eru í 0-12 km hæð, til þeirra teljast:
Quneitra
Ísrael hertók borgina á síðasta degi Sex daga stríðsins 1967. Sýrland náði borginni aftur í upphafi Jom kippúr-stríðsins 1973 en Ísrael náði borginni brátt aftur. Ísraelsher hvarf frá borginni í júní 1974 en lagði hana áður nær alveg í rúst. Nú stendur borgin á vopnahlésbelti milli hernámssvæða Ísraels og Sýrlands.
Atti katti nóa
Atti katti nóa er íslensk vísa. Texti lagsins er nokkur ráðgáta en lagið sem textinn er sunginn við er Gamli Nói eftir Carl Michael Bellman (1740-1795) sem heitir Gubben Noak á frummálinu.
Textinn
Textinn barst til Íslands með skátahreyfingunni á 6. áratuginum og varð vinsæll eftir að Rannveig og Krummi höfðu flutt hann í Stundinni okkar og var síðar gefinn út á hljómplötu árið 1967.
Í söngvabók frá Þýskalandi og nefnist Liederbuch er lagið og textinn undir heitinu „Atte katte nuwa“. Svo virðist vera að bókin hafi verið tekin saman af Ernst Hossenfelder en nafn lagsins er skrifað frekar illa. Ekkert ártal er á bókinni, talið er að hún sé frá árinu 1970. Textinn er á þessa leið:
Ruth Rugaard gefur upp hreyfingar með söngnum (hér) og segir hún að söngurinn fjalli um indverskan fiskimann sem fer á bát sínum að veiða. Á annarri síðu eru hreyfingar gefnar upp með textanum og stendur að hann fjalli um fiskveiðar en ekkert er gefið upp um uppruna hans.
Það er þess vegna ráðgáta hvaðan upprunalegi textinn „Atti katti nóa“ er kominn.
Benedikt Gíslason frá Hofteigi
Benedikt Gíslason (21. desember 1894 – 1. október 1989) var íslenskur fræðimaður, bóndi, rithöfundur og skáld. Hann bjó lengst af í Hofteigi á Jökuldal (1928 – 1944) og kenndi sig við þann stað. Hann var í Búnaðarskólanum á Eiðum 1911–1913 og lauk þaðan búfræðiprófi. Síðar skrifaði hann sögu Eiðaskóla. Hann var í fyrsta árgangi Samvinnuskólans veturinn 1918-1919, og útskrifaðist þaðan. Á unglingsárum kynntist hann ættfræðirannsóknum séra Einars Jónssonar en sem fullorðinn maður gaf hann út verk hans Ættir Austfirðinga ásamt fleirum. thumb|Samvinnunámskeiðið 1918, Benedikt er annar frá vinstri í efstu línu.
Benedikt var bóndi til fimmtugs, og síðar starfaði hann alllengi hjá Framleiðsluráði landbúnaðarins. Hann var afkastamikill rithöfundur seinni hluta ævi sinnar. Hann gaf út ljóðabók 1947, og lítið vísnasafn kom út 1981, en aðrar bækur hans eru af sagnfræðilegum toga.
Hinn 19. nóv. 1921 giftist Benedikt Geirþrúði Bjarnadóttur (30. október 1921 – 8. febrúar 1978). Þau bjuggu fyrst á Egilsstöðum í Vopnafirði þar sem þau áttu fjögur börn, en síðan í Hofteigi þar sem sjö börn bættust við. Þau brugðu búi 1944 og fluttu til Reykjavíkur. Benedikt keypti jörðina Helgavatn í Borgarfirði og síðar jörðina Litladal í Lýtingsstaðahreppi í Skagafirði, en þessar tilraunir til að hefja búskap aftur stóðu stutt.
Fornbókmenntir og saga þjóðarinnar voru Benedikt hjartfólgin viðfangsefni. Hann vildi ekki rengja ritaðar heimildir, heldur leita skýringa á textum þeirra og komast að niðurstöðu um hvernig bæri að túlka þá texta. Hann var kunnugur á söguslóðum Hrafnkelssögu og hélt því fram gagnstætt ríkjandi söguskoðun, að rétt væri þar farið með frásagnir af byggð í Hrafnkelsdal. Nýjasta tækni við könnun á landi hefur nú sannað, að þar hafði Benedikt rétt fyrir sér.
Heimildir
- Íslenskir samtímamenn.
- Gunnar Valdimarsson, 1985. Aldursforseti íslenzkra skálda og fræðimanna : Dagskrá flutt í Ríkisútvarpið á níræðisafmæli Benedikts Gíslasonar frá Hofteigi 21. des. síðastliðinn. Heimilispósturinn, 21. árgangur, 8-9. bls. 111-117.
Taílandsflói
frame|right|Kort sem sýnir Taílandsflóa. Taílandsflói er flói í Suður-Kínahafi (Kyrrahafi). Umhverfis hann eru löndin Malasía, Taíland, Kambódía og Víetnam. Flóinn þekur um það bil 320 þúsund ferkílómetra stórt svæði. Suðurmörk flóans eru miðuð við beina línu sem nær frá Bai Bung-höfða á suðurodda Víetnam (rétt sunnan við ósa árinnar Mekong) að borginni Kota Baru á austurströnd Malasíu.
Dnípropetrovskfylki
thumb|right|Kort sem sýnir staðsetningu Dníprópetrovskfylk í Úkraínu. Dníprópetrovskfylki (úkraínska: Дніпропетровська о́бласть, Dníprópetrovska oblast) er fylki í Úkraínu um 430 km vestan við Kænugarður. Höfuðstaður fylkisins er borgin Dnípró. Íbúar fylkisins voru tæp 3 300 309 árið 2013.
Vallakía
thumb|right|Vallakía sem hluti af Rúmeníu. Vallakía er sögulegt hérað í Rúmeníu, norðan við Dóná og sunnan við Suður-Karpatafjöll.
Vallakía var gerð að furstadæmi á 14. öld af Basarab 1. eftir uppreisn gegn Karli 1. Ungverjalandskonungi. 1415 gerðist Vallakía undirsáti Tyrkjaveldis og var það oftast allt fram á 19. öld. 1862 gekk Vallakía í samband við Moldavíu til að mynda Rúmeníu.
Her
thumb|right|Lágmynd á súlu Trajanusar sem sýnir rómverska hermenn. Her er skiplagður hópur vopnaðra manna, hermanna, sem hlotið hafa þjálfun í vopnaburði og eru reiðubúnir fyrir bardaga.
Forsögulegir herir voru líklega myndaðir af mönnum með steina og tréspjót, en í gegnum tíðina hefur vopnabúnaður þróast mikið. Dæmi um þróun vopna er þegar herir tóku í notkun hesta, járnsverð, boga og örvar, umsátursvopn, framhlaðninga og önnur skotvopn.
Nútímaher skiptist í landher, flota og flugher og innan herja er ákveðin tignarröð (sjá stöðuheiti í hernaði). Vopnuð átök herja nefnast skærur, stríð eða styrjöld, en styrjöld á einkum við um meiriháttar og langvinn vopnuð átök milli þjóðríkja. Herdómstóll fer með mál hermanna og fanga en um dómstólinn gilda herlög. Genfarsáttmálinn fjallar m.a. um meðferð stríðsfanga.
Tove Jansson
thumb|right|250px|Tove Jenssen með Múmín brúður, 1956 Tove Marika Jansson (9. ágúst 1914 – 27. júní 2001) var finnlandssænskur rithöfundur, listmálari og teiknari, fædd í Helsinki. Hún var komin af listafólki en móðir hennar var sænska listakonan, Signe Hammarsten-Jansson og faðir hennar finnski myndhöggvarinn Viktor Jansson. Hún er þekktust fyrir bækur sínar um Múmínálfana, þó skrifaði hún einnig aðrar bækur ásamt því að myndskreyta bækur eftir aðra. Til dæmis myndskreytti hún bæði Hobbitann eftir J.R.R. Tolkien og Ævintýri Lísu í Undralandi eftir Lewis Carroll.
George Eads
George Coleman Eads III (fæddur 1. mars 1967) er bandarískur leikari þekktastur fyrir hlutverk sitt sem Nick Stokes í CSI: Crime Scene Investigation.
Einkalíf
Eads fæddist í Fort Worth, Texas og ólst upp í Belton, Texas. Á hann eldri systur, Angela Eads Tekel. George útskrifaðist frá Belton High School árið 1985 og frá Texas Tech Háskólanum árið 1989 með gráðu í markaðsfræði. Í háskóla þá var hann meðlimur bræðralagsins Phi Delta Theta.
Á hlut í Hollywood-matsölustaðnum CineSpace sem er „matur og bíó“-staður.
Þegar hann byrjaði í CSI þá gaf líksviðsmyndin honum endurteknar martraðir. Í einni af þeim, samkvæmt George, þá eru blóðslettur — engin öskur og stórir stafir með orðinu DOA.
Ferill
Til þess að fylgja eftir leikaraferli sínum, þá flutti hann til Los Angeles, Kaliforníu, í pallbíl sem hann fékk lánaðan frá stjúpföður sínum. Þegar hann kom svo til Los Angeles, þá gat hann aðeins keyrt á daginn þar sem höfuðljósin voru brotin. Eads fékk fyrsta tækifæri sitt í sápuóperunni Savannah. Þó að persóna hans dó í fyrsta þættinum, Eads varð svo vinsæll að framleiðendurnir héldu áfram að nota hann í endurhvörf og var á endanum settur aftur inn sem eineggja tvíburabróðir persónunnar.
Eads var gestaleikari í ER, og vann við nokkrar sjónvarpsmyndir á borð við Crowned and Dangerous með Yasmine Bleeth frá 1997.
Árið 2000 Eads varð einn af aðalleikurum CBS sjónvarpseríunnar CSI: Crime Scene Investigation, þar sem hann leikur Las Vegas réttarrannsóknarmanninn Nick Stokes.
Auk þess að leika í CSI: Crime Scene Investigation hefur Eads unnið við fleiri sjónvarpsmyndir, Monte Walsh með Isabellu Rossellini og Evel Knievel, þar sem hann lék Evel Knievel.
Ágreiningur
Árið 2004, Eads og CSI samleikkonan Jorja Fox fengu mikla fjölmiðlaumfjöllun þegar það fréttist að þau hefðu verið rekin úr CSI, vegna að talið var vegna ágreinings vegna samnings. Sagt var frá því að Eads hefði mætt seinnt til vinnu fyrsta dag fimmtu seríunnar, hann segist hafa sofið yfir sig, og að Fox hafi ekki sent bréf til CBS að hún myndi mæta til vinnu. Þessi ágreiningur var leystur fljótlega og þau voru bæði endurráðin en hvorug þeirra fékk launahækkun eins og samstarfsleikarar þeirra.
Dendragapus
Dendragapus er ættkvísl fugla í orraætt. Einungis tvær tegundir teljast nú til hennar og eru þær stundum taldar sem ein. Áður voru grenijarpi og Falcipennis falcipennis (vantar íslenskt nafn) einnig taldir til hennar.
Evan Almighty
Evan Almighty er gamanmynd frá árinu 2007. Myndin er framhald kvikmyndarinnar Bruce Almighty. Leikstjóri er Tom Shadyac, líkt og í fyrri myndinni.
Dendragapus
Steingervingar
Steingervingar tegunda frá síð-Pleistósen hefur verið lýst sem Dendragapus gilli (vestur og miðvestur US), upphaflega settir í eigin ættkvísl: Palaeotetrix, og Dendragapus lucasi (þekkist einvörðungu frá Fossil Lake í Wyoming, BNA).
George Eads
Ágreiningur
Árið 2006 varð Eads fyrir neikvæðri fréttumfjöllun í Ástralíu þar sem hann átti að koma fram á Logie Award (sama og Emmy verðlaunin). Talið er að fjölmiðlafulltrú hans hafi hringt í skipuleggjendurnar tveimur tímum áður en atburðurinn átti að byrja og hafi sagt að Eads „líkaði ekki rauða dregilinn.“ Einnig á hann að hafa átt í nokkrum ástarsamböndum við ástralskar sápuóperustjörnur.
Evan Almighty
Leikarar
Jim Carrey og Jennifer Aniston neituðu bæði að leika í myndinni. Carrey sagði að hann væri ekki mikill aðdáendi að leika sama hlutverkið tvisvar.
George Eads
Verðlaun og tilnefningar
Screen Actors Guild verðlaunin
Teen Choice verðlaunin
Náttfaravíkur
thumb|Náttfaravíkur Náttfaravíkur er lítil eyðibyggð við vestanverðan Skjálfandaflóa í Suður-Þingeyjarsýslu. Víkurnar voru í byggð frá landnámsöld og fram á 20. öld. Í þeim voru þrjú býli, Vargsnes nyrst, Naustavík sunnar og Kotamýrar syðst. Á Kotadal, ofan í landi Kotamýra eru ennfremur óljósar tóftir sem nefnast Helgastaðir.
Frá Náttfaravíkum er hægt að komast á tvenna vegu landleiðina, vestur á Flateyjardalsheiði yfir Almannaskarð og suður í Köldukinn annað hvort upp Kotadal og yfir Kotaskarð. Áður fyrr var hægt að vara fjörurnar suður í Bjargarkrók. Sú leið er með öllu ófær í dag þar sem mikið hefur gengið á fjörurnar og gengur sjórinn í dag alveg upp að bjarginu á löngum kafla.
Uppruni nafnsins
Garðar Svavarson, hinn sænski landkönnuður var, ef marka má Landnámu, fyrsti norræni landnámsmaðurinn á Íslandi. Hann átti þó litla dvöl hér á landi og sneri brátt aftur til Noregs. Í upphafi Landnámu segir orðrétt:
Seinna, um miðbik Landnámu, stendur:
Náttfari hefur sem sagt numið land í Náttfaravíkum en síðan einnig í Reykjadal, en verið rekin þaðan aftur ofan í Náttfaravíkur sem við hann eru kenndar, eða fyrst verið í Reykjadal og síðar fengið Náttfaravíkur. Nafn víkanna kann að vera seinni tíma skýring á örnefninu, en skammt fyrir sunnan Naustavík er klettur sem er mjög ljós að lit, og kann hann að hafa heitið Náttfari til forna, og víkurnar verið kenndar við hann.
Tengill
[https://www.mbl.is/greinasafn/grein/569072/ Náttfaravíkur - Mbl - Valgarður Egilsson. 2000]
Naoki Yamada
Naoki Yamada (fæddur 4. júlí 1990) er japanskur knattspyrnumaður. Hann spilaði 2 leiki með landsliðinu.
Kansas City (Missouri)
Kansas City er stærsta borg Missouri-ríkis í Bandaríkjunum. Íbúar voru um 489.000 árið 2017. Kansas City er miðsvæðis á Kansas City stórborgarsvæðinu en þar er einnig Kansas City í Kansas.
Al-Suwayda
thumb|right|Rómverskt hringleikahús í Al-Suwayda Al-Suwayda (arabíska: السويداء‎ as-Suwaydā’) er borg í suðvesturhluta Sýrlands, aðallega byggð drúsum. Íbúar voru rúmlega 70 þúsund árið 2004. Borgin er höfuðstaður Al-Suwayda-héraðs.
Kansas City (Missouri)
Borgin var stofnuð árið 1853 með 2500 íbúa.
Kim Campbell
Æviágrip
Kim Campbell ólst upp í Vancouver og nam stjórnmálafræði við Háskólann í Bresku-Kólumbíu. Þar hlaut hún styrk til doktorsnáms í sovéskri stjórnmálafræði í Hagfræðiskóla Lundúna en hætti í náminu og útskrifaðist þess í stað úr lögfræðinámi árið 1983 úr Háskólanum í Bresku-Kólumbíu. Árið 1984 hóf hún lögfræðistörf í Vancouver.
Kansas City (Missouri)
thumb|800px|center|Kansas City.
Kim Campbell
Æviágrip
Campbell var árið 1986 kjörin á löggjafarþing Bresku-Kólumbíu. Hún gekk síðan árið 1988 á neðri deild kanadíska þingsins og sat þar til ársins 1993 fyrir Framsækna íhaldsflokkinn. Árið 1990 varð hún dómsmálaráðherra í ríkisstjórn Brians Mulroney. Hún varð síðan varnarmálaráðherra Kanada í janúar árið 1993.
Mulroney settist í helgan stein árið 1993 eftir níu ára stjórnarsetu. Þá hafði lengi verið litið á Campbell sem vænlegan arftaka hans, bæði á formanns- og forsætisráðherrastól. Á flokksþingi Íhaldsmanna í júní þetta ár bauð Campbell sig fram til að taka við af Mulroney sem formaður og sigraði Jean Charest í formannskjörinu. Þar með varð Campbell forsætisráðherra Kanada, fyrst kvenna. Kjör Campbells þótti boða sveiflu til hægri innan Íhaldsflokksins eftir miðhægrisinnaða stjórn Mulroney og var Campbell gjarnan líkt við Margaret Thatcher í Bretlandi. Þegar Campbell tók við völdum var stutt í kosningar og því einkenndist stjórnartíð hennar fyrst og fremst af kosningabaráttu flokksins. Íhaldsflokkurinn bað afhroð í kosningunum sem haldnar voru í október þetta ár og því varð Campbell að segja af sér bæði sem forsætisráðherra og flokksformaður þann 4. nóvember. Jean Charest varð nýr formaður Íhaldsflokksins en Jean Chrétien, formaður Frjálslynda flokksins, varð forsætisráðherra.
Árni Gunnarsson
Árni Gunnarsson (f. á Ísafirði 14. apríl 1940- d. 1. júlí 2022) var alþingismaður fyrir Alþýðuflokkinn og fyrrum fréttastjóri Ríkisútvarpsins. Hann sat á þing frá 1978-1991 með hléum. Einng sat hann eitt tímabil í borgarstjórn Reykjavíkur, 1970-1974.
Árni var blaða- og fréttamaður fyrir þingmennsku. Hann var m.a. fréttaritstjóri Alþýðublaðsins og Vísis. Hann lýsti Heimaeyjargosinu 1973 fyrir landsmönnum í Rikisútvarpinu og skrifaði í kjölfarið bókina Eldgos í Eyjum.
Þórir dúfunef
Þórir dúfunef var landnámsmaður í Skagafirði, leysingi Öxna-Þóris. Hann nam land í Blönduhlíð, frá Glóðafeykisá (nú Hvammsá) suður að Djúpá (nú Djúpadalsá) og bjó á Flugumýri. Hann er þekktastur fyrir hross sín, en um hann segir í Landnámabók:
Dúfunefsfell á Kili er sagt kennt við Þóri dúfunef, sem á að hafa hleypt Flugu þar í kapp við Örn nokkurn, en Fluga var svo miklu fljótari en hestur Arnar að Þórir sneri henni og mætti Erni á miðju skeiði. Hryssan Fluga var móðir góðhestsins Eiðfaxa, sem fluttur var til Noregs og varð þar sjö manna bani á einum degi. Fluga týndist í feni á Flugumýri og er bærinn sagður kenndur við hana.
Púnversku stríðin
thumb|right|350px|Yfirráðasvæði Karþagó og breytingar þess á tíma púnversku stríðanna.
Púnversku stríðin voru þrjú stríð milli Rómverja og fönísku borgarinnar Karþagó á annarri og þriðju öld fyrir Krist. Nafn stríðanna er dregið af latneska orðinu Punici sem þýddi Karþagóbúar (afbökun af Poenici, Föníkumenn). Stríðin voru að miklu leyti afleiðing stækkunar áhrifasvæðis Rómar á kostnað áhrifasvæðis hins mikla veldis Karþagó sem þá var. Við lok stríðanna var Karþagóveldið að öllu leyti komið undir vald Rómar. Við byrjun stríðana var Karþagó sterkasti aðilinn á Miðjarðarhafi en við lok þeirra og með sigri Rómverja í Makedóníustríðunum á sama tíma voru Rómverjar búnir að taka við því hlutverki.
Bakgrunnur
Þegar fyrsta púnverska stríðið braust út höfðu Rómverjar tryggt sér yfirráð yfir öllum Ítalíuskaganum sunnan Pó-dalsins. Rómverjar höfðu háð nokkur stríð við nágranna sína áratugina á undan, meðal annars Latneska stríðið, Samnítastríðin og Pyrrhíska stríðið, sem höfðu öll endað með sigri rómverja og stækkun yfirráðasvæðis þeirra. Rómverjar höfðu því sterkan landher þegar fyrsta púnverska stríðið hófst en lítinn sem engan sjóher. Karþagó var öflugasta ríkið við vesturhluta Miðjarðarhafsins í upphafi stríðsins, sérstaklega í Norður-Afríku, Sikiley og á Íberíuskaganum. Karþagómenn voru þekktir sem miklir sæfarar og höfðu þeir yfir að ráða öflugum sjóher sem þeir notuðu til að verja viðskiptaveldi sitt. Her Karþagómanna var að miklu leyti skipaður málaliðum en þó voru flestir herforingjar þeirra innfæddir Karþagómenn.
Stríðið
Fyrsta púnverska stríðið var háð á landi og sjó, á Sikiley, í Norður-Afríku og á Miðjarðarhafi. Fyrstu aðgerðir Rómverja í stríðinu voru á landi en fljótlega hófu þeir að byggja flota og mættu Karþagómönnum í nokkrum sjóorrustum. Rómverjar höfðu aldrei stundað sjóhernað að neinu marki áður og þurftu því að læra af óvinum sínum, sem voru mun reyndari í sjóhernaði. Rómverjar komu Karþagómönnum á óvart með því að útbúa skipin sín með búnaði sem þeir kölluðu corvus (hrafn). Corvus var einskonar brú sem Rómverjar létu falla á óvinaskip og varð hún til þess að skipin voru þá föst við hvort annað, auk þess gátu hermenn þá farið yfir brúnna yfir í óvinaskipin. Þessi búnaður hjálpaði Rómverjum að vinna nokkrar orrustur, m.a. orrustuna við Mylae. Karþagómenn lærðu þó smám saman að verjast corvus búnaðinum og að lokum hættu Rómverjar að nota hann. Einnig gerðu Rómverjar misheppnaða innrás í Norður-Afríku, undir stjórn Marcusar Atiliusar Regulusar, þar sem Karþagómenn nutu aðstoðar spartneska hershöfðingjans Xanþipposar, sem stöðvaði her Regulusar í orrustunni við Tunis. Stríðið var báðum þjóðum dýrkeypt en Rómverjar höfðu sigur og lögðu undir sig Sikiley, sem varð fyrsta skattland þeirra.
Eftirmál
Í kjölfar stríðsins átti Karþagó í fjárhagserfiðleikum, ekki síst vegna hárra skaðabóta sem Rómverjar kröfðust, og gátu ekki borgað málaliðum sem þeir höfðu ráðið í stríðinu. Málaliðarnir gerðu uppreisn og út braust stríð sem kallað er málaliðastríðið. Karþagómenn áttu í fullu fangi með að berja niður uppreisnina og áttu því erfitt með að verja áhrifasvæði sín. Rómverjar gripu tækifærið og sölsuðu undir sig eyjarnar Sardiníu og Korsíku. Eftir stríðið var Rómaveldi öflugasta ríkið við vestanvert Miðjarðarhaf og viðskiptaveldi Karþagó var verulega laskað. Karþagómenn hófu þó fljótlega að einbeita sér meira að Íberíuskaganum og stóðu í landvinningum þar næstu áratugina.
Bakgrunnur
Eftir Málaliðastríðið var hershöfðinginn Hamilcar Barca einn valdamesti stjórnmálamaðurinn í Karþagó. Hamilcar hafði verið einn helsti hershöfðingi Karþagómanna bæði í Fyrsta púnverska stríðinu og í Málaliðastríðinu og nú fór hann með her sinn til Íberíuskagans og einsetti sér að stækka yfirráðasvæði Karþagó þar. Með Hamilcar var sonur hans, Hannibal Barca, sem tók við stjórn Íberíu árið 221 f.Kr. Rómverjar óttuðust aukin umsvif Karþagómanna á Íberíu en gripu þó ekki inní þegar íbúar borgarinnar Saguntum biðluðu til þeirra um aðstoð gegn Hannibal. Hannibal hertók borgina og hóf að því loknu herleiðangur sinn til Ítalíu.
Gangur stríðsins
Annað púnverska stríðið er frægt fyrir herleiðangur Hannibals, herforingja Karþagómanna, yfir Alpana. Hann gerði innrás í Ítalíu úr norðri og fékk í lið með sér gallíska ættbálka á norður-Ítalíu sem þegar höfðu hafið uppreisn gegn Rómverjum. Hannibal sigraði Rómverja fljótlega í tveimur stórum orrustum, Orrustunni við Trebia árið 218 f.Kr. og Orrustunni við Trasimene árið 217 f.Kr. Eftir þetta hélt Hannibal suður Appenínaskagann með her sinn en ákvað að ráðast ekki á Rómaborg sjálfa, þrátt fyrir að Rómverjar hefðu lítinn herafla tiltækan til að mæta honum. Þess í stað hélt hann til suður-Ítalíu og því fengu Rómverjar tíma til að safna liði. Rómverjar mættu Hannibal í orrustunni við Cannae, árið 216 f.Kr., þar sem Rómverjar biðu sinn versta ósigur í stríðinu og misstu þar bróðurpartinn af herdeildum sínum á Ítalíu. Svar Rómverja við ósigrinum var að mæta Hannibal ekki í stórum bardögum heldur að ráðast gegn flokkum hans sem voru í fæðuleit og einnig að skilja eftir sig sviðna jörð svo Hannibal ætti erfiðara með að útvega mönnum sínum vistir. Helsti höfundur þessarar herkænsku var Fabius Maximus og var þetta til þess að Hannibal náði aldrei hinu endanlega markmiði sínu að grafa undan stjórnmálasambandi Rómaveldis og bandamanna þess.
Rómverjar sendu snemma í stríðinu herafla til Íberíuskagans undir stjórn bræðranna Gnaeusar Corneliusar Scipio Calvusar og Publiusar Corneliusar Scipio (sem var faðir Scipio Africanusar). Þar börðust þeir gegn Hasdrubal Barca og Mago Barca, bræðrum Hannibals, og hindruðu að þeir gætu sent liðsauka til Hannibals á Ítalíu. Scipio-bræðurnir féllu báðir í bardaga gegn Barca-bræðrunum árið 211 f.Kr. og árið eftir tók Scipio Africanus við stjórn Rómverja á Íberíu. Scipio var sigursæll á Íberíu, og sigraði Karþagómenn árið 206 f.Kr. í Orrustunni við Ilipa en í kjölfarið yfirgáfu Karþagómenn Íberíu fyrir fullt og allt. Sikiley og Balkanskaginn komu einnig við sögu í stríðinu og höfðu Rómverjar alls staðar sigur. Að lokum var barist í Africu og Karþagómenn voru sigraðir í orrustunni við Zama af rómverskum her undir stjórn Scipios Africanusar.
Bakgrunnur
Á árunum á milli annars og þriðja púnverska stríðsins náði Karþagó að borga Rómverjum stríðsskaðabæturnar og átti miklum efnahagslegslegum uppgangi að fagna á árunum fyrir þriðja stríðið. Margir Rómverjar litu enn á Karþagó sem ógn við Rómaveldi og frægastur þeirra er Cato eldri sem endaði lengi allar ræður sínar í öldungaráðinu með orðunum „Auk þess legg ég til að Karþagó verði lögð í eyði“. Rómverjar litu svo á að Karþagó væri undir áhrifavaldi Rómar og þegar Karþagó myndaði her og háði stríð gegn Númidíu (sem þeir töpuðu) töldu Rómverjar að Karþagómenn væru að brjóta gegn samningum þeirra eftir Annað Púnverska stríðið.
Stríðið
Þriðja púnverska stríðið var að mestu leyti langt umsátur um Karþagó sem lauk með því að borgin var lögð í rúst. Rómverjar sendu um 80.000 manna herlið til norður-Afríku árið 149 f.Kr. og hófu umsátur. Næstu tvö árin náðu Rómverjar ekki teljandi árangri í stríðinu en árið 147 f.Kr. tók Scipio Aemilianus við stjórn umsátursins og náði að knýja fram sigur árið eftir.
Hoya caudata
Hoya caudata er fjölær jurt í vaxblómaættkvísl. Henni var lýst af Joseph Dalton Hooker. Útbreiðslan er í hitabeltisskógum Malasíu og Taílands.
Juniperus saltuaria
Juniperus saltuaria er tegund af barrtré í Einisætt. Upprunninn frá Kína (S–Gansu, SA-Qinghai, V-Sichuan, A-Xizang, NV-Yunnan).
Chagoseyjar
thumb|Chagoseyjar Chagoseyjar er eyjaklasi í Indlandshafi. Heildarflatarmál eyjanna er 60 km². Eyjarnar eru breskt yfirráðasvæði. Eyjarnar eru Salómonseyjar, Peros Banhos kóralhringeyjan, Bræðurnir þrír, Arney, Háskaeyjar, Egmonteyjar og Diego Garcia. Diego Garcia er stærsta eyjan en hún er í kringum 44 ferkílómetrar. Á þeirri eyju hafa Bandaríkjamenn sett upp herstöð. Í Persaflóastríðinu 1991, árás bandamanna á Talibana í Afghanistan 2001 og í innrásinni í Írak 2003 lá hún mjög vel við fyrir flugvélar bandamanna á leið frá Bandaríkjunum. Fangabúðir eru á eyjunni.
Portúgalskir landkönnuðir komu til Diego Garcia á 16. öld. Eyjan var undir yfirráðum Máritíus á tímabilinu 1814-1965. Íbúar eyjunnar Diego Garcia voru um 2000 en þeir voru allir fluttir á brott með valdi á árunum 1967-73 þegar samningar voru gerðir milli Breta og Bandaríkjamanna að gera eyjuna að herstöð. Chagossar en svo nefnast eyjarskeggjar voru fluttir til Máritíus þar sem þeir búa ennþá í örbirgð um 2000 km frá heimkynnum sínum. Árið 2000 kvað breskur dómstóll upp þann úrskurð að skipun um brottflutning fólksins hefði verið ólögleg og þar með ógild en einnig að hernaðarmannvirkin á eyjunni væru nauðsynleg og að búseta þar yrði eingöngu í tengslum við herstöðina. Chagossar stefndu breskum yfirvöldum og kröfðust skaðabóta og að eyjarskeggjar fengju að snúa aftur. Dómur féll árið 2003 og í honum er fallist á að meðferðin á eyjarskeggjum hafi verið skammarleg en ekki viðurkenndur bótaréttur.
Laukætt
Laukætt (fræðiheiti: Alliaceae) er ætt laukplantna af laukabálki. Áður voru þessar plöntur oft flokkaðar með liljuætt.
Einkennandi fyrir þessa ætt er ættkvíslin laukar (Allium) sem inniheldur meðal annars graslauk og hvítlauk.
Olivia de Havilland
thumb|180px|right|Olivia de Havilland Olivia Mary de Havilland (fædd 1. júlí 1916 í Tókýó, Japan; d. 25. júlí 2020 í París, Frakklandi) var bresk-bandarísk leikkona og systir leikkonunar Joan Fontaine.
Sakis Rouvas
thumb|right|Sakis Rouvas Anastasios „Sakis“ Rouvas (gríska: Αναστάσιος „Σάκης“ Ρουβάς, fæddur 5. janúar 1972) er grískur söngvari.
Naustavík
Naustavík er eyðibýli í Náttfaravíkum í Suður-Þingeyjarsýslu. Hún var í byggð frá landnámsöld og fram á 20. öld. Þar stendur ennþá bæjarhúsið, þar sem ferðamenn og afkomendur síðustu ábúenda gista stundum. Eins og nafnið bendir til er þokkaleg höfn, frá náttúrunnar hendi, í fjörunni.
Sognfjörður
thumb|right|. Sognfjörður (n. Sognefjorden) er lengsti fjörður í Noregi, um 205 km að lengd, og næst lengsti fjörður í heimi. Sognfjörður er í Sogn og Fjarðafylki og skiptist í fjölda minni fjarða sem kvíslast af honum.
Kristjana Stefánsdóttir
Kristjana Stefánsdóttir (f. 25. maí 1968) hefur verið leiðandi tónlistarkona í íslenskri jazztónlist um árabil og verðlaunað tónskáld fyrir leiksýningar og söngleiki. Hún hefur hljóðritað bæði í eigin nafni og kemur reglulega fram í útvarpi, sjónvarpi og á tónleikum, bæði hérlendis og erlendis. Kristjana starfar reglulega með öðru tónlistarfólki ma. Stórsveit Reykjavíkur, Svavari Knút, Ragnheiði Gröndal, Daða Birgissyni, Kjartani Valdemarssyni og Sigurði Flosasyni og auk þess að starfa með sínum eigin böndum.
Nám
2005 Complete Vocal Institute Kaupmannahöfn í Danmörku
1999-2000 Konunglegi Listaháskólinn í Haag í Hollandi
Tónlistarferill
Fyrsta geislaplata hennar „Ég verð heima um jólin“ kom út árið 1996. Á þeirri plötu voru gestasöngvarar Páll Óskar Hjálmtýsson og Emilíana Torrini. Síðan þá hefur hún hljóðritað fjölda platna í eigin nafni. Það á meðal hljóðritaði hún 24 íslensk jazzsönglög á plötunni „Hvar er tunglið“ sem kom út árið 2006 og inniheldur tónlist Sigurðar Flosasonar við ljóð Aðalsteins Ásbergs Sigurðssonar.
Hún syngur reglulega með Stórsveit Reykjavíkur og hefur unnið meðal annars með stjórnendunum á borð við Daniel Nolgard og Ole Kock Hansen. Hún hefur haldið tónleika víða erlendis meðal annars í Evrópu, Japan og Bandaríkjunum. Kristjana hefur í seinni tíð unnið meira með frumsamda tónlist og útsetningar auk þess að starfa við upptökustjórn á söng. Kristjana hefur starfað sem tónlistarstjóri og útsetjari fyrir Borgarleikhúsið í nokkur ár.
Kristjana hefur nokkrum sinnum verið tilnefnd til Íslensku tónlistarverðlaunanna fyrir plötur sínar. Árið 2009 hlaut hún Grímuverðlaunin ásamt kollegum sínum fyrir sýninguna Jesú litla og var einnig tilnefnd til fyrir tónlist sína og söng í sýningunni.
Friðþjófur Thorsteinsson
Friðþjófur Thorsteinsson (28. ágúst 1895 – 13. apríl 1967) var íslenskur knattspyrnumaður, þjálfari og formaður Knattspyrnufélagsins Fram.
Ævi og störf
Friðþjófur var sonur athafnamannsins Péturs J. Thorsteinssonar og Ásthildar Guðmundsdóttur. Hann ólst upp í Kaupmannahöfn og Reykjavík. Á fyrrnefnda staðnum hóf hann að æfa knattspyrnu og náði þegar töluverðri færni. Meðal systkina Friðþjófs voru Gunnar sem gegndi um tíma formennsku í Fram og Samúel, einn fremsti knattspyrnumaður sem Ísland hefur alið. Þeir voru allir bræður listamannsins Guðmundar „Muggs“ Thorsteinssonar.
Í Reykjavík gekk hann til liðs við hið nýstofnaða knattspyrnufélag Fram og lét þegar til sín taka. Hann skoraði bæði mörk Framara í frægum sigri á Fótboltafélagi Reykjavíkur á landsmóti UMFÍ á Melavellinum, 17. júní 1911. Sú viðureign hefur oft verið talin fyrsti opinberi knattspyrnuleikurinn á Íslandi.
Friðþjófur hélt til verslunarnáms í Edinborg í Skotlandi árið 1914 og dvaldi ytra í fjögur ár. Á þeim tíma mun hann hafa leikið knattspyrnu með áhugamannaflokki skoska stórliðsins Hibernian FC.
Sumarið 1918 sneri Friðþjófur aftur í herbúðir Framara og lék andstæðinga sína grátt. Í leikjunum þremur skoraði hann tólf af fjórtán mörkum Fram, þar af sex á móti KR-ingum, sem er met í efstu deild Íslandsmóts karla. Árið eftir endurtók hann afrekið og skoraði sex mörk í leik gegn Val. Engu að síður var hann gagnrýndur í Vísi fyrir að hafa verið latur í leiknum.
Friðþjófur var lykilmaður í íslenska úrvalsliðinu sem atti kappi við danska stórliðið Akademisk boldklub í fyrstu heimsókn erlends knattspyrnuliðs til Íslands sumarið 1919. Hann skoraði tvö af fjórum mörkum Íslendinganna í frægum sigurleik (sem sumir hafa þó viljað skýra að hluta til sem afleiðingar af reiðtúr dönsku leikmannanna).
Ekki naut Friðþjófs þó lengi við að þessu sinni. Hann fluttist fljótlega til Kanada og bjó þar um árabil, þar sem hann mun m.a. hafa leikið og þjálfað knattspyrnu.
Árið 1934 voru Framarar í þjálfaravandræðum og kviknaði þá sú hugmynd að leita til Friðþjófs og kanna hvort hann væri til í að snúa aftur heim. Þetta varð að ráði og þjálfaði Friðþjófur Framliðið sumrin 1934-37 og aftur 1940. Þá sá hann um þjálfun íslenska úrvalsliðsins sem hélt í keppnisför til Þýskalands sumarið 1935. Framliðið tók miklum framförum undir stjórn Friðþjófs, enda kynnti hann Íslendingum ýmsar nýjungar í knattspyrnunni, s.s. stuttan samleik.
Friðþjófur Thorsteinsson gegndi formennsku í Fram 1919-20 og um nokkurt skeið árið 1935. Á þrjátíu ára afmæli félagsins var hann útnefndur heiðursfélagi.
The Perseus Project
The Perseus Project (sem er enska fyrir Perseifs verkefið) er verkefni, sem unnið er að í Tufts University og felst í því að gera aðgengilegar á stafrænu formi mikilvægar heimildir í húmanískum fræðum. Verkefninu er stýrt af fornfræðideildinni.
Verkefnið var sett á laggirnar árið 1987 en þá var hafist handa við að safna efni er varðaði rannsóknir á Grikklandi hinu forna. Tveir geisladiskar hafa verið gefnir út og árið 1995 var sett upp vefsíða, sem hýsir nú Perseus Digital Library. Frá því að verkefnið hófst er það búið að vinda upp á sig; nú er safnað textum á grísku og latínu, enskum textum frá endurreisnartímanum, ritgerðum Edwins Bolles og efni er varðar sögu Tufts University.
Yfirritstjóri verkefnisins er Gregory Crane.
Bombus sibiricus
Bombus sibiricus er tegund af humlum, ættuð frá S-Síberíu, Mongólíu og NA-Kína. Hún er aðallega ljósgul á lit.
Slovjansk
thumb|Slovjansk. Slovjansk (úkraínska: Слов'янськ) er borg í Donetsk í austur-Úkraínu. Íbúar eru um 107.000 (2021).
Upphaf borgarinnar má rekja til að byggt var þar virki af Alexei rússakeisara um miðja 17. öld. Saltframleiðsla var mikilvægur iðnaður í Slovjansk á fyrstu öld borgarinnar. Í nútíma er vélaframleiðsla mikilvæg.
Slovjansk var hertekin af aðskilnaðarsinnum styrktum af Rússlandi í apríl 2014 en Úkraínuher náði borginni á sitt vald í júlí sama ár. Í innrás Rússlands í Úkraínu 2022 sóttu Rússar að borginni í því miði að ná yfirráðum yfir öllu Donetsk-héraði.
Svala Þórisdóttir Salman
Ævi
Svala ólst upp í Reykjavík. Foreldrar hennar voru Borghildur Jónsdóttir (1912 – 1997) og Þórir Baldvinsson arkitekt (1901 – 1986). Þórir var forstöðumaður Teiknistofu landbúnaðarins og einn af frumkvöðlum funkisstefnunnar á Íslandi.
Barbara Árnason listamaður, var náinn fjölskylduvinur og hafði mikil áhrif á að Svala hóf listnám. Svala nam við Handíða- og myndlistarskólann í Reykjavík um tveggja ára skeið en fór til náms í Englandi 19 ára gömul, 1964. Þar dvaldi hún í 4 ár ásamt Karólínu Lárusdóttur, vinkonu sinni, við listnám.
Svala giftist John B. Ritch 1970, starfsmanni utanríkismálanefndar bandaríska þjóðþingsins og fluttist til Washington DC eftir tæplega ársdvöl í Seúl, Suður-Kóreu. Kóreudvölin hafði mikil áhrif á list hennar. Svala og John skildu 1978. Árið 1981 giftist Svala Dr. Melhem D. Salman, frá Líbanon, hagfræðingi hjá Alþjóðabankanum í Washington. Þau eignuðust soninn Daoud Salman 1983.
Mestan hluta starfsævinnar dvaldi Svala í Washington en heimsótti land sitt og fjölskyldu nánast á hverju ári. Hún lést í Washington 28. mars 1998 eftir áralanga baráttu við brjóstakrabbamein.
Nám
Svala var samtíða Karólínu Lárusdóttur listmálara, í báðum skólunum í Englandi.
Ferill
Fyrsta einkasýning Svölu var í Christ Church College í Oxford í júní 1968. New College í Oxford keypti 2 verka hennar. Í nóvember 1968 hélt Svala sína fyrstu einkasýningu á Íslandi í Unuhúsi.
Haustið 1968 fékk hún vinnuaðstöðu í Klúbbnum við Borgartún en þar voru vinnustofur og gallerí um tíma. Þar sýndi Svala verk ásamt öðrum listamönnum í september 1969. Þar kynntist hún einnig meðlimum hljómsveitarinnar Trúbrot og teiknaði þau. Tvö verk eru geymd á Rokksafni Íslands í Reykjanesbæ.
thumb|right|299x299px|Frá [[Leiðtogafundurinn í Höfða|fundi Ronalds Regan og Mikhail Gorbachev í Höfða 1986.]] Á þessum árum kynntist Svala, gegnum vini og ættingja, Bjarna Benediktssyni forsætisráðherra, áður borgarstjóra. Svo fór að hann fól henni að mála portrett af sér fyrir borgarstjórn Reykjavíkur, mynd sem síðar hékk uppi í Höfða. Sú mynd er sennilega það verk Svölu sem víðast hefur birst. Hún er áberandi í bakgrunni á myndum í Höfða 1986. Síðar málaði Svala andlitsmyndir af nokkrum öðrum þekktum einstaklingum heima og erlendis. 1969 – 1970 dvaldi Svala ásamt þáverandi manni sínum, John Ritch, í Seoul. Þar kynntist hún tússteikningum á hrísgrjónapappír, listformi sem hún nýtti sér vel. Í janúar 1971 hélt hún sýningu í Norræna húsinu á 18 verka sinna frá þessum tíma. Í apríl 1973 var sýning á 40 verkum Svölu á vegum listafélags Alþjóðabankans í Washington DC, flestar myndanna voru að láni úr safni Michael J. Gillette, starfsmanns bankans. Fram til loka árs 1980 tók hún þátt í nokkrum samsýningum í Washington og síðar starfaði hún um tíma með Spectrum Gallery í Georgetown og sýndi þar verk sín.
Svala kynntist menningu Mið-Austurlanda gegnum seinni mann sinn, Melhelm Salman, en áður hafði hún kynnst og heillast af list austurlanda er hún dvaldist í Suður-Kóreu. Hún kynntist Súfisma og tengdist Center of Sufism Reoriented í Washington. thumb|Svala Þórisdóttir Salman, sjálfsmynd gerð 1977.
Í veikindum sínum síðustu 4 árin var hún mjög virk og málaði mikið. Verk hennar frá þessum tíma sýna augljós áhrif kynna hennar af menningu austurlanda. Eftir lát Svölu 28. mars 1998, var haldin sýning á nokkrum síðustu verkum hennar í Washington Home and Community Hospice, þar sem hún hafði dvalið 2 – 3 síðustu vikur ævi sinnar.
Ári síðar, 20. febrúar – 7. mars 1998, var haldin yfirlitssýning á verkum Svölu í Gerðarsafni, Kópavogi.
Hjálmólfur
Hjálmólfur var landnámsmaður í Skagafirði og er sagður hafa numið land ofan um Blönduhlíð en landnámi hans er ekki nánar lýst í Landnámabók. Af því sem sagt er um takmörk næstu landnáma sést þó að hann hefur numið land frá Djúpadalsá suður til Bóluár. Landámsjörðin er ekki þekkt en þess hefur verið getið til að hann hafi búið á Úlfsstöðum.
Jensína
Nafnið er leitt af nafninu Jens sem er stytting á Jóhannes.