cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Movimento pedophile in Nederland
Prime movimentos (1940–1969)
In le annos 1950, a partir del restos del branca nederlandese del WhK, Frits Bernard e alteres funda in Le Haya le association Enclave Kring, dedicate al studio scientific del pedophilia. Considerate como le prime organisation del activismo pedophilic, le gruppo se installa postea in Rotterdam. Su objectivos son "rumper con le prejudicios super le questiones concernente al contactos erotic e relationes inter minores e adultos (...), forninte information e assessoramento (...) [e] initiar un programma de assistentia directe [pro avantiar] verso un revision del codice penal". In 1958 Bernard funda un editorial con le mesme nomine a fin de diffunder le ideas del association. Disveloppate con le idea de devenir un organisation international, Enclave Kring obtene appoio in Europa occidental, New York, Japon e Hong Kong, locos ubi in alcun casos Bernard mesme habeva conferentiate. Fructo de su effortios, le association recipe un responsa favorabile super le activismo pedophilic de diverse publicationes independente, como le nederlandese Vriendschap (publicate desde 1859), le german Der Weg zu Freundschaft und Toleranz, le danese Amigo e le nederlandese Verstandig Ouderschap in le annos 1960. Le NVSH, vanguarda del movimento pro le libertates sexual, ha alora, in parolas de Bernard, un attitude multo critic verso le pedophilos.
San Salvatore di Fitalia
San Salvatore di Fitalia es un communa que se trova in le Citate Metropolitan de Messina, in le region del Sicilia, in Italia. Illo ha un population de habitantes.
Movimento pedophile in Nederland
Prime movimentos (1940–1969)
Ante le poc quantitate de studios dedicate al phenomeno del pedophilia e con le desiro de combatter le stigmatisation social, Brongersma e Bernard scribe, de 1959 a 1964, diverse articulos presentante le pedophilia desde un puncto de vista favorabile, le quales son publicate in Vriendschap ("Amicitate"), le revista del Cultuur en Ontspanningscentrum, Centro de Cultura e Otio (COC, hodie COC Nederland), association de defensa del derectos del homosexuales al qual illes pertine, benque illes non attinge le creation de un gruppo interne de travalio.
Inter 1966 e 1969, Frits Bernard remane occupate in altere projectos e le activitates de Enclave Kring diminue. Le disveloppamento de un secunde phase in le activismo pedophilic non se concretara usque a 1970.
Avantiamento transitori (1970–1981)
Al initio del annos 1970, le majoritate del articulos in defensa del pedophilia, le major parte del quales tenta definir le consequentias a curte e longe termino del contactos sexual inter adultos e infantes super istes ultime, son scribite in Nederland, tanto desde perspectivas theoric como practic, per Frits Bernard, Edward Brongersma, Frans Gieles e le psychologo social Theo Sandfort. Le datos utilisate per iste investigatores proveni del analyse directe de pedophilos e de juvenes e adultos qui, durante le infantia o adolescentia, habeva relationes sexual con adultos. In continuitate con le vias aperite in le annos 1950 per Frits Bernard, le activismo pedophilic tende a coincider con un studio plus general super le sexualitate, le familia e le infantes.
Le positiones del NVSH cambia debite al evolution social e al radicalisation de alcun discursos politic e intellectual e on crea, impulsate principalmente per Frits Bernard e Edward Brongersma, le Stiching Studiegroep Pedofilie, Gruppo de Studio super le Pedophilia (SSP), gruppo specific del association, integrate per specialistas infantil, psychiatros e advocatos, le qual realisa un importante labor informative. Le gruppo, que ha como membros Frits Bernard, Edward Brongersma, Ids Haagsma, Wijnand Sengers e Peter van Eeten, organisa reuniones septimanal e colecta information super le pedophilia, que es archivate in un centro de documentation situate in Hasselt.
Provincia de Vicenza
Le Provincia de Vicenza es un provincia de Italia.
Movimento pedophile in Nederland
Avantiamento transitori (1970–1981)
In 1972, le SSP publica le libro Sex met kinderen ("Sexo con infantes"), scribite per Frits Bernard in collaboration con Edward Brongersma, Wijnand Sengers, Peter van Eeten e Ids Haagsma. Le obra, que describe le historia de Enclave Kring e del investigation international super le interactiones sexual inter adultos e infantes, in parte stimulate per Enclave Kring e in parte independente, usque ille momento, aperiva le debatto super le pedophilia in Nederland e preparava le fundamentos pro le activismo pedophilic del annos 1970 in Europa occidental.
In 1973 ha loco in Breda le prime incontro international de pedophilos, organisate per NVSH, que le mesme anno formalisa su section super pedophilia. In 1976 isto prende le nomine Emancipatie van Oudere-Jongere-relaties, Gruppo de Travalio pro le Emancipation del Relationes Intergenerational, e in 1979 passa a appellar se Landelijke Werkgroep Jeugdemancipatie, Gruppo National de Travalio pro le Emancipation del Infantes. In 1974 se organisa in Utrecht, sub le devisa "Pedophilia e Societate", le prime incontro del section super pedophilia de NVSH. On reivindica le dispenalisation del pederastia e le derecto del infantes de "expressar lor sentimentos e necessitates".
Minecraft
Minecraft es un serie de video jocos disvellopate per Mojang Studios.
Movimento pedophile in Nederland
Petition de 1979 contra le etate de consentimento
Le 22 de junio 1979 NVSH, le Liga Coornhert pro le Reforma del Legislation Penal, le Confederation Humanitari e le prestre Alje Klamer inviava un petition, junctemente con un lettera con contento simile, al ministro de justitia nederlandese e, simultaneemente, al Parlamento nederlandese. Ambes demandava le dispenalisation del relationes sexual consentite inter infantes e adultos.
Iste petition era signate per diverse organisationes public de benesser social e salute mental, inter le quales era le sequentes :
Como scribeva Jan Schuijer, de NVSH, "apparentemente alarmate pro le successo del petition", le section de psychiatria infantil e juvenil del Societate Nederlandese de Psychiatria se opponeva publicamente al demandas de dispenalisation, affirmante que illo debilitarea le autoritate parental.
Cambio moral (1982–1989)
Al initio del annos 1980 ha loco in Europa un cambio moral drastic verso le pedophilia. Le censura se intensifica e le pedophilos comencia a ser reguardate per le opinion public como le criminal le plus abjecte. In iste decade, le idea que qualcunque contacto sexual inter adultos e infantes provoca sequelas psychologic grave super istes ultime deveni un opinion multo extendite. In Nederland, le discursos favorabile al pedophilia experientia un reculamento quando, in parolas de Frits Bernard, le pedophilia es tractate novemente como un infermitate mental.
In 1982 se registra officialmente in le Camera de Commercio de Nederland le association Martijn, que devenira le organisation le plus importante e durabile del activismo pedophilic in Europa e facera parte de ILGA usque a 1994. Un de su principal medios de action es le revista Martijn, que in 1986 passa a appellar se OK Magazine, pro Ouderen-Kinderen (Adultos-Infantes), con le voluntate de dirigir se al pedophilos in general, non solmente al homosexual.
In 1985 Frits Bernard prende su retiro de su travalio como psychologo, como teste experte e de su functiones in organisationes international.
In 1987 se lancea Paidika: The Journal of Paedophilia, un revista academic in anglese dedicate al studio del pedophilia desde un perspectiva positive e normalisator, editate in Amsterdam. Inter le membros de su consilio de redaction, alcunos apertemente favorabile al activismo pedophilic, il ha specialistas como Frits Bernard, Edward Brongersma, Vern L. Bullough e Donald H. Mader. A causa de su character activista, le publication, editate usque a 1995, era attaccate e dispreciate como "revista pedophilic" per su detractores.
In 1989, le ministro de justitia nederlandese, Frits K. Altes, declarava que on habeva tenite reuniones septimanal super iste subjectos con le FBI e le governo britannic desde 1985. Desde 1984, le Congresso e le Senato del Statos Unite habeva accusate de modo continuate (a traverso le Subcommittee Permanente de Investigationes e le Committee de Affaires Governamental -dirigite alora per le republican William Roth-, que soleva elaborar e diffunder iste typo de accusationes per le pressa national e international) Nederland de ser "[un del] principal exportatores de pornographia infantil al Statos Unite", affirmante que in Amsterdam on auctionava infantes publicamente pro le prostitution e le pornographia, extremo que se demonstrava "insustenibile" mediante le informe final del Gruppo de Travalio super le Pornographia Infantil (publicate in augusto 1986), dirigite per le ministro de justitia mesme.
Declino e isolamento (1990–2000)
Al initio del decade se crea in Nederland International Pedophile and Child Emancipation, Emancipation International del Pedophiles e Infantes (IPCE), un organisation de vocation principalmente informative que promove le debatte academic super le interactiones adulto-infante. Le gruppo celebra reuniones annual e gere un sito web que reuni un importante archivo documental super le pedophilia.
In 1998, Edward Brongersma, qui habeva essite objecto de molestation de su vicinos e de agressiones in le via public a causa de su activismo in favor del acceptation del pedophilia, immerse in un profunde depression decide suicidar se mediante euthanasia, in favor del qual ille se habeva manifestate durante su ultime annos. Depost su morte, su archivos personal e su bibliotheca era transferite al Instituto International de Historia Social de Amsterdam. Un parte de su collection de imagines era confiscate per le policia, que los considerava pornographia infantil.
In junio 1994, depost obtener un status consultive como ONG in le Consilio Economic e Social del Nationes Unite e pressionate per le Statos Unite, le Association International de Gays e Lesbianas (ILGA), in su 6e Conferentia Mundial, celebrate in New York, vota le expulsion de su sino de plure organisationes del activismo pedophilic, como NAMBLA, Martijn e Project Truth, per 214 votos in favor e 30 contra, e approba un resolution pro permitter in le futuro necun typo de gruppo o association pedophilic.
Movimento pedophilic hodie (2001–presente)
A causa del contexto social e legislative actual, multe poc personas osa expressar publicamente lor appoio al movimento pedophilic in nostre dies. Le defensa del pedophilia es excludite del debatto public e le poc activistas qui travalia apertemente son anglophone e nederlandese, como Tom O'Carroll, Frans Gieles e Ad van den Berg.
In 2006, tres activistas pedophilic, inter illes Ad van den Berg, presidente de Martijn, fundava in Nederland le Partito del Caritate, Libertate e Diversitate (PNVD). Desde su creation, le PNVD era centro de un polemica mundial a causa de alcun propositiones de su programma, como le reduction progressive del etate de consentimento e le legalisation del pornographia infantil. Illo non veniva a participar in le electiones de 2006, pois que illo non succedeva recoltar le numero minime de signaturas exigite per le lege electoral nederlandese pro poter presentar candidatos. Finalmente le partito se dissolveva in 2010. In nostre dies, le Partito Communistic de Grande Britannia (CCP) es le sol partito politic que defende in Europa le suppression del etate de consentimento.
In 2012, le tribunal de Assen (Nederland) illegalisava le association Martijn. Benque illo se manteneva sempre intra le legalitate in vigor, le procura adduceva que "[le] activitates e ideas del association son contrarie al ordine public e le moral". Le association se dissolveva immediatemente e claudeva su sito web. Le 2 de april 2013 le illegalisation era annullate per le tribunal de Leeuwarden, post que le association habeva presentate un recurso de appellation. Le tribunal fundamentava su decision in le derecto al libertate de association e in le facto que le activitates de Martijn non pote ser considerate como illegal.
Tony Duvert
Tony Duvert (Villeneuve-le-Roi, Francia, 2 de julio 1945 – Thoré-la-Rochette, Francia, 2008) esseva un scriptor e jornalista francese, autor de romances e essayos. Le thematica principal de su obra es centrate super le pedophilia homosexual, le infantia, le critica al familia e le critica al education sexual del societate burgese moderne. In 1973 ille ganiava le Premio Médicis con le romance Paysage de fantaisie.
Le 'revolution sexual' e le attitude relativemente tolerante del intellectuales verso le pedophilia e le sexualitate infantil in le annos 1970 permetteva que Tony Duvert deveniva un figura public respectate e un scriptor de certe renomine.
Desde 1980, le successo de Tony Duvert diminueva. Ille viveva isolate in le departimento de Loir-et-Cher, se installava con su matre in le fin del annos 80 e in 1989 publicava un ultime libro, Abécédaire malveillant, ante de esser quasi totalmente oblidate. Depost le morte de su matre, ille passava sol e multo distante del vita public le ultime dece-duo annos de su vita, conservante multe poc relationes personal.
Provincia de Venetia
Le Provincia de Venetia es un provincia de Italia.
Tony Duvert
Infantia e education (1945–1966)
Tony Duvert nasceva le 2 de julio 1945 in Villeneuve-le-Roi, filio de Georges Duvert, receptor de registration nascite in Meknès (Marocco) in 1918, e de Ferdinande Maury, nascite in Worms (Germania) in 1920. Ille habeva duo fratres, Alain e Gilles. Puero «timide e plus tosto reservate», ille apprendeva multo juvene a leger e sonar le piano e manifestava un gusto pronunciate pro le campania. In 1980, in su ensaio L'Enfant au masculin, ille scribera que su vita sexual comenciava al etate de 8 annos e que se faceva sodomisar pro le prime vice a 12:
Iste vita sexual hastive le valeva esser expulsate del schola a 12 annos pro haber habite relationes homosexual con un companion plus grande: su parentes le inviava al psychiatro Marcel Eck, specialista in le «tractamento» del homosexualitate, cuje methodos ille describerea in 1980 como brutal e humiliante. Postea ille realisava un fuga e un tentativa de suicidio. Su patre moriva poco postea.
In 1961 ille se incorporava al lyceo Jean-Baptiste Corot de Savigny-sur-Orge, reputate in le region. Alumno brillante, ille esseva rejectate pro su orgolio e pro su homosexualitate, e habeva poc amicos proxime usque su professor de philosophia le presentava in le fin de 1963 a Christian Duteil, futur professor de philosophia e jornalista. Ambes son primate in 1964 in le concurso general del lyceo (Duvert con un accessit e Duteil con un mention special). Illes se displacia sovente a Paris, ubi Duvert multiplica su experientias homosexual. Depost le lyceo ille se installa in Paris pro comenciar un licentia de litteras, ma ille prefereva dedicar se al scriptura.
Initios litterari (1967–1973)
In 1967, Tony Duvert inviava le manuscripto de Récidive a Jérôme Lindon, del editorial Minuit, cuje catalogo exigente e successo de critica (illo ha publicate Samuel Beckett e un grande numero de autores del «nouveau roman») pareva al juvene scriptor un garantia de qualitate. Lindon recognosceva immediatemente le potential de Duvert e acceptava publicar le obra. Tony Duvert debutava inde in litteratura al etate de 22 annos. Totevia, Lindon, conscie del riscos de publicar un roman ubi le pornographia esseva tanto presente, optava pro un edition limitate (712 exemplares) e pro un lanceamento discrete: publicate sin servicio de pressa, le libro solmente esseva disponibile per subscription, o in librerias seligite que lo vendeva discretemente.
Multo productive, Duvert publica in le annos sequente tres romanes: Interdit de séjour e Portrait d’homme-couteau in 1969, Le Voyageur in 1970. «Sempre plus sexual, sempre plus violente e sempre plus experimental», illos ancora son vendite per subscription, lo que non impediva que on prohibirea le vendita al minores de Interdit de séjour, assi como su publicitate e exposition, per un decreto del 10 de julio 1969.
In iste quatro prime romanes, le rejection al conventiones del roman classic deveni plus e plus extreme, plus pro voluntate subversive que pro sequer le moda: stylo incoherente, jocos typographic, absentia o multiplicitate del intrigas, del narratores, del chronologia o del factos, absentia de punctuation in Le Voyageur. In plus, iste experimentationes narrative e stylistic esseva accompaniate de un «dimension politic» del obras, que critica le societate burgese per medio del pornographia violente, del apologia del fuga e del promotion del relationes sexual inter adultos e infantes. Duvert serea sovente relationate con le currente del Nove Roman; del resto ille elogiarea in 1968 le romancero Robert Pinget in un articulo publicate in le revista Critique. Totevia, demandate sur su filiation litterari, Duvert precisarea sentir un «grande aversion» pro le stylos de altere autores del Nove Roman, como Alain Robbe-Grillet o Michel Butor.
Benque iste characteristicas comenciava assecurar le un certe successo critic, ille vendeva poco. A fin de assecurar le un salario fixe, Lindon decideva ingagiar le pro diriger un nove revista litterari, Minuit, que publicarea desde su prime numero, in plus de Duvert, Samuel Beckett, Pierre Bourdieu, Roland Pinget e Alain Robbe-Grillet. Benque durante plure annos ille realisava su labor con successo, su character limitava ancora le extension de su rete de influentia, etsi le mesme anno ille ligarea amicitate con le designator Michel Longuet.
Al initio del annos 1970, Tony Duvert se amica con un matre celibe que ille apprecia poco, a fin de approximar se a su filio. Apparentemente poco attentive al puero, e desirante partir in viage sol, le matre confideva le infante a Tony Duvert durante le estate 1973. Duvert passava con le puero, de octo annos de etate, un septimana sol in un casa comprate poco antea per le matre del scriptor e un de su fratres in Thoré-la-Rochette. Il sembla probabile que durante iste tempore Duvert habeva relationes sexual con le infante. Iste episodio servirea de trama pro su roman Quand mourut Jonathan.
Recognoscentia critic (1973–1979)
Le publication in 1973 de su roman Paysage de fantaisie marcava un momento crucial. Sorta de longe reverie hallucinate sur un bordello de infantes, illo esseva recipite multo favorabilemente per le critica del epocha que videva ibi, secundo le psychoanalysta Serge André, «le expression de un san subversion». Pro Claude Mauriac, le obra revela «un capacitates e un arte que le parola talento difficilemente pote expressar».
Gratias al appoio de Roland Barthes, qui habeva entrate poco antea al jurato, Duvert recipeva al initio de novembre le Premio Medicis 1973, lo que constitueva un parve surprisa. Duvert, ante le jornalistas qui discoperiva su facie pro le occasion, appareva nervose e mute, e su character difficile le duceva a disputar le mesme nocte con su sustenos, Barthes inclusive, durante le repasto de celebration del premio: un violente querela explodeva inter Tony Duvert e Roland Barthes, a proposito del pedophilia.
Usque alora poco cognoscite in le sino del mundo cultural e del medias, Tony Duvert comenciava a dar su prime interviews al pressa. Iste visibilitate mediatic permitteva que su prime essayo, Le Bon Sexe illustré, prolongation de su articulo de 1973 "La sexualité chez les crétins", esseva commentate in le pressa depost su publication in 1974. In iste obra, partialmente inspirate in su experientia del estate de 1973, ille criticava fortemente le education sexual e le familia. In Le Bon Sexe illustré, Duvert affirmava: «On debe recognoscer al minores, infantes e adolescentes, le derecto de facer amor». Le reception esseva positive, benque le criticos laudava plus su humor e su capacitate pro observar le hypocrisia del «societate burgese» que le prescriptiones e le ideologia ipse de Duvert. Cata un del capitulos del essayo esseva illustrate con un photo que representava un juvene adolescente erecte.
Al initio de 1974, gratias al denero del premio, ille quittava Paris, que ille non gustava multo, e se installava in Marrakech, in le quartiero del Guéliz. In su prime menses in Marocco, ille jaceva con numerose adolescentes e infantes, e abandonava le scriptura. Al fin del anno, ille quittava su allogiamento moderne pro un appartamento plus parve in le citate vetule, e se imbarcava in le redaction de Journal d'un innocent, transposition espaniol de su experientia maroccan, con un stylo plus classic que illo de su libros precedente. Ille retornava in Francia in le medio de 1975, bastante disabusate pro su experientia del societate maroccan, passava le estate in Thoré-la-Rochette e postea se installava in Tours, fuginte de Paris e del mundo litterari. Le libro serea publicate in 1976.
Al fin del anno, ille se mitteva a scriber un roman, transposition romantisate de su histoira del estate 1973: le redaction de Quand mourut Jonathan le prendeva un longe anno que ille passava recludite in le Loir-et-Cher. Su contactos con Lindon serea unicamente epistolar. Durante le mesme periodo, ille scribeva poemas in prosa, curte novellas recolligite per le editorial Fata Morgana in 1978 in duo obras: District e Les Petits Métiers.
Totevia, le estima critic non permitteva a Duvert de attinger le successo que ille expectava como resultato de su premio Medicis; ille decideva alora scriber un roman que reprendeva su themas de predilection, tote essente minus pornographic e presentante un factura stylistic absolutemente classic a fin de sensibilisar de su ideas un publico que ille expectava le plus large possibile. Publicate in martio 1979, L'Île Atlantique «suscita[va] articulos dithyrambic» de Bertrand Poirot-Delpech, François Nourissier o Madeleine Chapsal, e se vendeva effectivemente «un poco melior» que le libros precedente.
Al fin del annos 1970, Duvert esseva presente in le pressa (ille scribeva grillias de parolas cruciate pro Le Gai Pied, esseva interviewate per Libération), e in le librerias: in 1980, le essayo L'Enfant au masculin, in le qual ille denunciava le rejection ancora persistente del pedophilia e criticava lo que ille appellava «le heterocratia», constitueva su quinte publication in tres annos. Ille continuava tamen a viver in Tours, sojornante brevemente in Paris solmente in rar occasiones.
Abraham Joshua Heschel
''Iste articulo es del rabbin e philosopho del 20e seculo. Pro altere rabbinos appellate Abraham Joshua Heschel o Avraham Yehoshua Heschel vide le pagina de disambiguation:'' Avraham Yehoshua Heschel
Abraham Joshua Heschel ( - ) era un rabbin, philosopho, e activista pro derectos civil e contra le Guerra de Vietnam nate in Polonia qui iva al SUA post fugir le nazis. Ille trabalhava pro directos civil con Martin Luther King, Jr., qui appellava Heschel "un del vermente grande homines de su tempore" e "un grande propheta."
Lorenzo Da Ponte
Lorenzo Da Ponte (Ceneda, nunc in Vittorio Veneto, Italia le – New York City, New York, SUA le ) esseva un autor de librettos e professor de italiano judee-italian-statounitese, melio cognoscite pro haber scribite le librettos de tres operas in italiano cuje musica esseva componite per Mozart: Le Nuptias de Figaro, Don Giovanni, e Così fan tutte.
Gemmano
Gemmano es un municipalitate que se trova in le provincia de Rimini, in le region de Emilia-Romania, in Italia.
George Harrison
George Harrison (Liverpool, Anglaterra le – Los Angeles, California, SUA le ) era un musico e le guittarista principal del Beatles. Harrison era le membro plus juvene del gruppo e era cogniscite como "le quiete Beatle". Ben que John Lennon e Paul McCartney scribite le majoritate de lor cantos, post 1965 Harrison contribueva al minus duo cantos a cata nove album, inclusive alcun con influentias del musica indian. Su cantos includeva Taxman, Within You Without You, While My Guitar Gently Weeps, Here Comes the Sun e Something.
Le prime influentias de Harrison includeva George Formby e Django Reinhardt. Ille deveniva etiam inspirate per le rock del annos 1950. Ille participava in le movimento de skiffle e se univa con The Quarrymen in 1958, que deveniva The Beatles. In 1965, ille comenciava un interesse longeve in indian cultura, spiritualitate e musica, que expandeva le influentias musical del Beatles. Ille etiam introduceva le banda a folk rock e experimentava con synthesisatores. Post le dissolution del banda in 1970, ille publicava un album longe acclamate All Things Shall Pass con le single succedite My Sweet Lord. Le album introduceva su usage de guitarra slide, que deveniva su sono distinctive durante su carriera solo.
Canicula
Canicula esse appellate colloquialmente le dies calorose in estate in Europa, plus precisemente durante le periodo ab le 23 de julio al 23 de augusto.
George Harrison
In 1971, Harrison e le musico indian Ravi Shankar organisava le Concert for Bangladesh, un concerto caritabile que era un precursor al concertos caritabile altere como Live Aid. Ille continueva su carriera solo e travaliava etiam como un productor de film e musica. In 1988 ille formava le Traveling Wilburys, que univa qualque musicos popular. Ille sonava con le artistas Bob Dylan, Eric Clapton, Eric Clapton, Tom Petty, Badfinger, Ronnie Wood, Billy Preston e alteros. Rolling Stone le placiava in le dece-prime loco de su lista de "100 Melior Guitarristas de Tote le Tempores". Ille habeva essite inducite duo vices in le Rock and Roll Hall of Fame – con le Beatles in 1988 e como un artista solo in 2004.
Paul McCartney
James Paul McCartney (nascite in Liverpool, Anglaterra le ) es un musico, cantator e autor-compositor qui era le vocalista principal juncte e bassista del Beatles. Ille e John Lennon era le partenariato plus succedite de composition de cantos in historia musical. Post le dissolution del banda, McCartney comenciava un carriera solo succedite. Ille formava Wings con su prime sposa Linda e Denny Lane.
Abraham Joshua Heschel
Ille era un professor a Jewish Theological Seminary (JTS) e in scriptor cuje libros include The Sabbath (Le Sabbato) e The Prophets (Le Prophetas). Ille moriva al etate de 65 in su appartamento in le vicinitate de JTS a 425 Riverside Drive in Manhattan, NYC. Su filia es le scriptor feminista e professor Susannah Heschel.
Lorenzo Da Ponte
Ille viveva in London del annos 1790 usque 1805, quando ille immigrava al Statos Unite, ubi al recommendation de su amico Clement Clarke Moore ille deveniva le prime professor del lingua italian al Columbia University in le Citate de Nove York.
Abraham Joshua Heschel
Il ha quatro scholas appellate in su honor, in le Upper West Side de Manhattan; Northridge, California; Agoura Hills, California; e Toronto, Ontario, Canada.
George Harrison
Harrison ha duo maritages. Le primo era con Pattie Boyd ab 1965 usque lor divorcio in 1977. Le anno subsequente, ille maritava Olivia Arias; illes habeva un filio Dhani. Ille moriva in 2001 a causa de cancere de pulmon.
Peter Lamborn Wilson
Peter Lamborn Wilson, qui alsi scribe usante le pseudonymo Hakim Bey, (1945—22 de mayo 2022) era un scriptor, essayista, poeta, e philosopho anarchista, nate in Baltimore, Maryland. Ille describeva se como un "anarchista ontologic" e un sufi. Ille es ben cognoscite pro su obra de 1990 Temporary Autonomous Zones (anglese pro "Zonas Temporari Autonome").
Mantidactylus manerana
Mantidactylus manerana es un specie de en del familia en. Es endemic a Madagascar.
Brignano-Frascata
Brignano-Frascata es un communa que se trova in le provincia de Alessandria, in le region del Pedemonte, in Italia. Illo ha un population de habitantes.
Mantidactylus manerana
Distribution
Mantidactylus manerana vive al altitudes usque 1600 m sur le montanias del nord-est e in le forestes del centro-septentrional. Iste specie es cognite a Ambatobe, Befanjana, Marojejy (super 700 m), Sahavontsira e Sorata.
Etymologia
Le nomine del specie deriva del adjectivo malgache manerana, que significa 'ubique', proque le specie es consuete e se incontra quasi ubique sur le montanias de Marojejy.
Subspecies
Se distingue 3 subspecies:
Tasca
Un tasca es un parve receptaculo suite in pantalones o giletes pro per exemplo moneta, claves o un telephono mobile.
Assedio de Edessa (1144)
Antecedentes
Le Contato de Edessa esseva le prime del stato Cruciade a esser establite durante e post le Prime Cruciada. Illo datava ab 1098 quando Baldwin de Boulogne disjuncteva del armada principal del Prime Cruciada e fundava su proprie principato.
Tasca
Signification ulterior
Un altere nomine pro sacco a mano es tasca de mano.
Assedio de Edessa (1144)
Antecedentes
Edessa era le plus septentrional, le plus debile e le minus populate; como tal, sufferiva de frequentes attaccos del statos muslim circumjacente governate per le Ortoqids, le Danishmends e le Seljuk Turks. Le conte Baldwin II e le futuro conte Joscelin de Courtenay esseva prender captiv post lor defaita al Battalia de Harran in 1104. Joscelin esseva captivate un secunde vice in 1122, e ben que Edessa recuperava un poco post le Battalia de Azaz in 1125, Joscelin esseva occidite in battalia in 1131. Su successor Joscelin II esseva fortiato a facer un alliance con le Imperio Byzantine, ma in 1143 tanto le imperator Byzantine Joanne II Comnenus como le Rey de Jerusalem Fulk de Anjou moriva. Joanne II esseva succedite per su filio Manuel I Comnenus, qui debeva occupar se de consolidar le potentia in su pais contra su fratre senior, durante que Fulk esseva succedite per su sposa Melisende e su filio Baldwin III. Joscelin tamben habeva litigiate con Raymond II de Tripoli e Raymond de Poitiers, lassante Edessa sin potent allies.
Le sege de Edessa
In 1144, Joscelin poteva facer un alliance con Kara Arslan, le governator ortoqide de Diyarbakır, contra le crescente poter e influentia de Zengi. Joscelin marcchava foras de Edessa con quasi tote su exercito pro supportar Kara Aslan contra Aleppo. Zengi, ja cercante approfitar del morte de Fulk in 1143, se dirigeva rapidemente verso le nord pro segerir Edessa, arrivante le 28 de novembre. Le citate esseva avisate de su arrivata e era preparate pro un sege, ma il habeva pauco que illes poteva facer durante que Joscelin e su exercito se trovava alibi.
Le defensa de le citate esseva guidate per le archiepiscopo latin Hugh, le episcopo armenio John e le episcopo jacobite Basil bar Shumna. John e Basil se assecurava que nulle del christianos natives abandonarea a Zengi. Quando Joscelin apprendeva del sege, il portava le exercito verso Turbessel, cognoscite que ille non poterea dislocar Zengi sin adjuta del altere statos de crociates. In Jerusalem, le regina Melisende respondeva al appello de Joscelin per enviar un exercito guidate per Manasses de Hierges, Philip de Milly e Elinand de Bures. Raymond de Poitiers ignorava le appello pro adjuta, ja que su exercito era ja occupate contra le Imperio Bizantino in Cilicia.
Zengi circumdava tote le citate, recognoscite que il habeva pauco exercito pro le defenser. Il construeva machinas de sege e comenciava a minar le muros, durante que su fortias era adjunte per reinforcementos kurde e turcoman. Le habitantes de Edessa resistentava tanto que illes poteva, ma non habeva experientia in le guerra de sege; le numerosos torres de le citate remaneva sen defensor. Illes anque non cognosceva le contraminazione, e parte del muro proxim le Porta de le Horas collabiva le 24 de decembre. Le truppas de Zengi irrumpite in le citate, uccidendo tote illos qui non poteva fugar verso le Citadel de Maniaces. Milliares de personas suffocava o esseva triturate a morte durante le panico, includente le archiepiscopo Hugh. Zengi ordinava a su homines de stoppar le massacrio, ben que tote le prisioneros latine que ille prendeva esseva executate; le christianos natives habeva libertate. Le citadel esseva cedite le 26 de decembre. Un de le comandantes de Zengi, Zayn ad-Din Ali Kutchuk, esseva nominate governator, durante que le episcopo Basil, apparentemente beneto a dar su lealitate a qualcunque governava le citate, esseva recognoscite como le guidator del population christian.
San Filippo del Mela
San Filippo del Mela es un communa que se trova in le Citate Metropolitan de Messina, in le region del Sicilia, in Italia. Illo ha un population de habitantes.
Provincia de Verona
Le Provincia de Verona es un provincia de Italia.
Cabella Ligure
Cabella Ligure es un communa que se trova in le provincia de Alessandria, in le region del Pedemonte, in Italia. Illo ha un population de habitantes.
Bozzole
Bozzole es un communa que se trova in le provincia de Alessandria, in le region del Pedemonte, in Italia. Illo ha un population de habitantes.
Feretro
Un feretro es un socculo o lectiera, sur lo que on pone un persona defuncte o un sarcophago jacente. In ecclesias christian, durante le funerales o exequias le feretro pote esser placiate in le centro del nave.
A vices solmente le sarcophago claudite sin socculo pote se nominar le feretro.
Harold Minchum
Harold Minchum, in le fiction super le mundo magic de Harry Potter scripte per J. K. Rowling, era le ministro pro magia britannic 1975-1980. Su predecessor era Eugenia Jenkins e su successor era Millicent Bagnold.
Nebula
Nebula es un termino general referente al suspension de guttas parve in un gas. In meteorologia, se refere al suspension de guttas parve de aqua que produce un visibilitate de minus de 1 km. Illo es un phenomeno meteorologic que consiste in nubes multo basse, circa o al nivello del solo.
Pennabilli
Pennabilli es un municipalitate que se trova in le provincia de Rimini, in le region de Emilia-Romania, in Italia.
Maschetta hygienic
Un maschetta hygienic es un masca fabricate de textiles commun, usualmente coton, que se usa sur le bucca e le naso. Iste typos de mascas esse usate durante le Pandemia de coronavirus 2019-2020.
Rometta
Rometta es un communa que se trova in le Citate Metropolitan de Messina, in le region del Sicilia, in Italia. Illo ha un population de habitantes.
Cavallaria medieval
Le cavallaria esse un codice de conducta informal de varie natura que se disveloppava in Europa ab 1170 usque 1220. Illo es associate cum le figura del cavalleros e del altere membros del ordines cavallerose, ubi lor comportamento e lo del gentilhomines in general esseva subjecte ad alicun normas social del codice cavallerose ipse. Le ideales del cavallaria esseva popularisate in le litteratura del Medievo, supertoto in cyclos litterari cognite como Materia de Francia – connexe al cameradas legendari de Carolo Magne, le paladinos – e le Materia de Britannia, que popularisava le conto del rege Arthuro e de su cavalleros del ronde tabula.
Catafalco
Un catafalco es un feretro o tribuna elevate, sovente mobile, pro le adoration public del persona defuncte. Illo pote esser usate solmente durante le funerales o pote esser un monumento durabile, per exemplo de marmore.
Tony Duvert
Retiro del mundo (1981–2008)
Malgrado iste interesse pro su travalio, Duvert se recludeva plus e plus. Depost L'Île Atlantique, ille se dedicava al roman de genere con Un anneau d'argent à l'oreille, inspirate in le roman policiari, ma ancora multo critic con le societate adulte. Convincite que Lindon non gusta iste libro, Duvert es disappunctate del reception del pressa. Le critico de Le Figaro Michel Nuridsany vide tamen «un momento crucial» in le obra de ille «qui on concorda a considerar como un del melior scriptores de su generation».
Cavallaria medieval
Quamquam le codice cavallerose se sia disveloppate in Europa medieval, illo habe radices in le historia del seculos precedente. Il pare que illo nasceva como un idealisation del figura del soldato equestre dum le Imperio carolinge, que comprehendeva corage, excercitation individual e servicio al indigentes; supertoto in Francia inter le soldatos equestre del armea de Carolo Magne.
Tony Duvert
Retiro del mundo (1981–2008)
Le reculamento de Duvert se aggravava, ille se affundeva in le rejection de tote rol social e in le paranoia. Le incontros con su amicos, mesmo le plus proximes, como Michel Longuet, assi como le responsas a lor litteras, se spatiava plus e plus. Ille se imbarcava in un projecto autobiographic, La Ronde de nuit, que ille non finirea, benque Lindon reciperea alcun capitulos. Al fin del annos 1980, malgrado le extreme patientia de su proprietario, Duvert non poteva plus pagar le location de su appartamento, depost plure annos jam passate sin calefaction ni telephono. Ille se retirava alora presso su matre in Thoré-la-Rochette. In 1988, quando L'Île Atlantique esseva editate in pocha per Seuil, François Nourissier regrettava in Le Monde le disparition litterari de Duvert. In 1989 se publicava ancora un libro de aphorismos, Abécédaire malveillant. Malgrado su grande qualitate litterari, le libro esseva mal recipite per le critica, Le Figaro exceptate. Tony Duvert publicava nihil plus desde alora.
In 1996, le matre de Duvert moriva. Ille le faceva incinerar sin ceremonia. Ille viveva absolutemente sol, sortinte solmente in le vespere o pro facer emptiones in taxi. Ille non habeva contactos con su vicinos e passava pro un sorta de folle qui legeva in voce alte textos que ille destrueva immediatemente. Benque oblidate, su obra tamen influentiarea ancora, al fin del annos 1980, alcun autores del editorial Minuit, como Eugène Savitzkaya, Hervé Guibert e Mathieu Lindon o plus tarde Gilles Sebhan.
Cavallaria medieval
In le tempore, le signification de ‘cavallaria’ in Europa se affinava emphatisante supertoto virtutes social e moral. Le codice cavallerose – assi quomodo illo esseva circa le fin del Medievo – esseva un systema moral que misceva le spirito del guerrero, le pietate del rege e le gratiose manieras de corte, que, insimul, constitueva le notion de honor e nobiltate tanto appreciate in le societate del tempore.
Moses Housepian
Dr. Moses Minas Housepian (armenio: Մովսես Մինասի Հովսեփյան, Movses Minas Hovsepyan; Kessab, Cilicia, Imperio Ottoman 1876 - New York City, ) era un medico armenie-statounitese qui faceva un mission medical humanitari a Armenia russe in 1916, ubi ille dava assistentia medical al refugiatos del genocidio armenie in un epidemia de typho tanto effectivemente que ille era appellate per multe de su patientes Dr. Purgich, significante "Dr. Salvator" in armenio."
Paul McCartney
McCartney sona le guitarra basso, guitarra, piano e batteria. Ille es cogniscite pro su accostamento melodic al guitarra basso, su voce tenor versatile con un diapason vaste e su eclectismo musical. Su musica es centrate al rock con influentias diverse, inclusive musica pop traditional, musica classic e musica electronic. Ille comenciava su carriera con le banda The Quarrymen, que deveniva The Beatles in 1960. In le annos plus tarde del banda, McCartney era lor chef non-official. Su cantos And I Love Her, Yesterday, Eleanor Rigby e Blackbird es alcun del cantos interperate plus sovente in musica popular.
Sarcophago
Un sarcophago o cassa de morto es un receptaculo de ligno, de zinc, de petra o de plumbo, in lo que on pone un persona defuncte pro interrar. Un urna cinerari non es considerate como un sarcophago.
Santa Domenica Vittoria
Santa Domenica Vittoria es un communa que se trova in le Citate Metropolitan de Messina, in le region del Sicilia, in Italia. Illo ha un population de habitantes.
Moses Housepian
Dr Housepian era active in le partito Liberal Democratic Armenie, cuje capitulo in le Citate de Nove York era postumemente appellate in su honor.
Paul McCartney
In 1970, McCartney publicava le album solo McCartney. Durante le annos 1970, ille dirigeva le banda Wings, que era un del bandas plus popular del decade. Ille recomenciava su carriera solo in 1980. Postea 1980, ille ha facite sovente toures de concertos. In 1993, ille formava The Fireman, un duo con le musico Youth de Killing Joke. Foras musica, ille ha participate in activismo contra veneria de phocas e minas terran e caritates pro derectos animal, vegetarianismo, education musical e relevamento ab povressa.
Moses Housepian
Post su morte su sposa, Makrouhie Housepian (nate Makrouhie Ashjian), era durante multe annos un membro del Concilio del Union General Armenie de Benevolentia. Moses e Makrouhie Housepian era le parentes de Marjorie Housepian Dobkin e Edgar Housepian.
Jewish Theological Seminary
Jewish Theological Seminary (anglese pro "Seminario Theologic Judee") es un seminario judee in Manhattan in le Citate de Nove York, fundate in 1902, que educa rabbis in le tradition de Judaismo Conservative, que (nonobstante su nomine) es un movimento liberal judee.
Assedio de Edessa (1144)
Postea
Zengi esseva assassiniate per un schiavo in 1146 durante le obsidione de Qalat Jabar, e succedeva lo in Aleppo su filio Nur ad-Din. Joscelin tentava recuperar Edessa sequente le morte de Zengi, et recapturava tote le citate excepte le citadella in octobre 1146. Tamen, illo non habeva auxilio del altere statos cruciate, et su expedition de mal planate esseva expulsate de Edessa per Nur ad-Din in novembre. Joscelin, timente pro le securitate del Armenios christian del citate, tentava romper un apertura in le fortias de Nur ad-Din a travese del qual le autoctonos poteva fugar al salveitate. Tamen, le tentativa de Joscelin falliva e su timores deveniva ver quando le truppas de Nur al-Din massacrate le Armenios qui fugeva e forceva le supraviventes a devenir schiavos.
Tony Duvert
Retiro del mundo (1981–2008)
In 2005, Gérard Mordillat adaptava pro le canal de television ARTE L'Île Atlantique, sin que Duvert interveniva in nulle maniera in le procedimento, ma pro dar su approbation al editor, pois que ille ancora habeva necessitate de denero. Depost le diffusion del telefilm in decembre 2005, le revista Livres-Hebdo recordava que on videva in Duvert «un autor essential», potentialmente «le plus grande scriptor de su generation». Immediatemente postea, L'Île Atlantique esseva reeditate in pocha per Minuit, ma Duvert non reapparerea plus. In februario 2008, Jean-Pierre Tison sera le ultime persona qui recipera notitias del scriptor.
Assedio de Edessa (1144)
Postea
In iste tempore, le nove del cadita de Edessa arribava a Europa, et Raymond de Poitiers jam habeva inviate un delegation includente Hugh, Episcopo de Jabala, pro cercar auxilio del Papa Eugene III. Le 1 decembre 1145, Eugene emitteva le bulla papal Quantum praedecessores pro invocar le Secunde Cruciada. Isto cruciada esseva guidate per Louis VII de Francia e Conrad III de Germania, ma in 1148 illo terminava in un catastrofe, e Edessa nunquam esseva recuperate.
In octobre 1146, Joscelin recapturava Edessa, ma su victoria durava solmente un question de dies. Nur ad-Din assediava rapidemente le citate et forceva Joscelin a abandonar lo. Le population christian esseva massacrate, enslave o exiliate e le citate perdeva su importantia.
Báb
Litteratura
-Sitio Oxford Islamic Studies
Browne, E.G. (ed.): A Traveller’s Narravtive written to illustrate de Episode of the Báb. Cambridge 1891 (repr. 1975). Browne, E.G.: The Táríkh-i-Jadíd or New History of ‘Alí Muhammad the Báb. Cambridge 1893 (repr. 1975). Browne, E.G.: Art. Bāb/Bābīs. In: Encyclopaedia of Religion and Ethics. Ed. by James Hastings. Vol II. Edinburgh 1909. Browne, E.G.: Materials for the Study of the Bābī Religion. Cambridge 1918 (repr. 1961). Ficicchia, F.: Der Bahā’ismus – Weltreligion der Zukunft? Geschichte, Lehre und Organisation in kritischer Anfrage. Stuttgart 1981.
Ficicchia, Francesco: Bahā’ī – Einheitsreligion und globale Theokratie. Ein kritischer Einblick in die Universalreligion der Zukunft. Monsenstein & Vannerdat, Münster 2009, ISBN 978-3-86582-806-4.
Torriana
Torriana es un municipalitate que se trova in le provincia de Rimini, in le region de Emilia-Romania, in Italia.
Báb
Litteratura
MacEoin, D.: From Bābism to Bahā’ism. In: Religion 13/1983. MacEoin, D.M.: Art. Bāb. In: Ecyclopaedia Iranica. London/New York 1988. MacEoin, D.M.: Art. Babism. In: Ecyclopaedia Iranica. London/New York 1988. MacEoin, D.: Divisions and Authority Claims in the Bābism (1850-1866). In: Studia Iranica, Tome 18/1989, fascicule 1, pp. 93-129. MacEoin, D.: The Sources of Early Bābī Doctrine and History. Leiden 1992. MacEoin, D.: Rituals in Babism and Baha’ism. London 1994. MacEoin, D.: Art. Bāb / Art. Bābism. In: The Oxford Encylclopedia of the Modern Islamic World. New York/Oxford 1995. Nicolas, A.L.M. (ed.): Le Béyân Arabe. Paris 1905. Nicolas, A.L.M. (ed.): Le Béyân Persan. Paris 1911-14. Roemer, H.: Die Bābī-Behā’ī. Ein Kapitel neuzeitlicher Religionsgeschichte. Stuttgart 1911. Todd Lawson, B.: Art. Bāb. In: The Oxford Encyclopedia of the Modern Islamic World. New York/Oxford 1995.
Tony Duvert
Stylo litterari
Su obras son marcate, in plus del influentia del nouveau roman, per le recurrentia del themas characteristic de Tony Duvert: le infantia, le pornographia, le dolor, le sexo, le innocentia. Le critico Claude Mauriac lo describe in Paysage de fantaisie como un «passage continue de lo abominabile a lo deliciose e de lo execrabile a lo exquisite» que revela, secundo ille, «un capacitates e un arte que le parola talento difficilemente pote expressar».
Martyre
Un martyre es un homine, qui pro le profession de su fide suffre et indura le morte.
Tony Duvert
Stylo litterari
Plure de su obras entra in le tradition sadian de association del violentia con le sexualitate, ligate al credentia in le importantia fundamental del cruelitate tanto in le relationes social como sexual. De altere parte ille es considerate in su initios como un «discipulo de Jean Genet » (autor que ille ipse affirma appreciar poco). René de Ceccatty le describe como un «excellente portraitista del stupiditate», in le tradition de Gustave Flaubert. Su prime fictiones poetic son proxime al obras de Alain Robbe-Grillet, ben que ille se inclina postea verso un realismo poetic attente al innovationes de Ian McEwan.
Defensa del pedophilia e del sexualitate infantil
Cognoscite pro le reivindication de su pedophilia, Tony Duvert defende «le derecto del infantes a disponer de lor libere sexualitate». Duo ensaios in particular illustra su convictiones (Le Bon Sexe illustré, publicate in 1974, e L'Enfant au masculin in 1980), le quales se trova anque transponite in plure romances ubi le relationes pedophile con pueros juvene occupa un loco preponderante, como Quand mourut Jonathan o Journal d'un innocent. In Quand mourut Jonathan, le puero appare como le initiator de su relation sexual con le protagonista adulte, a qui ille incoragia a le sodomisar.
Cracovia
Cracovia (in polonese: Kraków) es un del plus grande citates in Polonia, situate in le sud del pais. In le anno 2010 illo habeva 1.39 milliones de habitantes in su area metropolitan. Illo es le citate capital del voivodato Parve Polonia.
Isabel Allende (disambiguation)
Isabel Allende pote referer a differente personas con differente supernomines: