cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քուէյթի Ազգային Վարժարան
Յատկանշելի իրադարձութիւն՝ քուէյթահայութիւնը կ’օժտուի իր կրօնական պահանջները բաւարարող համեստ շինութեամբ մը՝ եկեղեցիով մը
Հետագային այս շինութիւնը պատճառ պիտի դառնայ դպրոցի փոխադրութեան:
1974թ մինչեւ օրս նորաշէն վարժարանը
1974-ին դպրոցի հողի սեփականացումէն ետք նորաշէն վարժարանը մինչեւ օրս կը գործէ Ալ Սուրրա տարածքին մէջ:
Քուէյթի Ազգային վարժարանը անցած է աւելի քան հինգ տասնեակ տարիներու ճանապարհ
Քուէյթի Ազգային Վարժարանը, որ Ծոցի Արաբական երկիրներու միակ ամէնօրեայ վարժարանն է, հիմնադրուած է 1960-ին: 1965-ին կու տայ նախակրթարանի, 1970-ին՝ միջնակարգի, իսկ 1980-ին՝ երկրորդականի առաջին հունձքերը: Դպրոցը անխափան կը գործէ նոյն հանգրուաններով (մանկապարտէզէն մինչեւ ԺԲ. կարգ)՝ դառնալով արաբական գաղութներու ամէնէն կարեւոր կրթական հաստատութիւններէն մԵկը:
Մինչեւ 1990՝ իրաքեան բանակի ներխուժումը Քուէյթ, աշակերտութեան թիւը կը հասնի 800-ի, իսկ պատերազմի հետեւանքով հայութեան թիւը կտրուկ կը նուազի եւ յետեւապէս աշակերտութեան թիւն ալ կը նուազի ընդհուպ մինչեւ 125, մեծ զոհողութիւններու գնով դպրոցը կանգուն կը պահուի եւ հետզհետէ կը գտնէ իր բնական վիճակը:
2014թ աշակերտութեան թիւը 443 է: Քուէյթի Ազգ. Վարժարանը, յաչս պետութեան, նոյն շէնքին մէջ գործող երկու տարբեր վարժարաններու կարգավիճակ ունի: Մանկապարտէզէն մինչեւ Թ. կարգ կը նկատուի օտար վարժարան, որ կ’իրագործէ Քուէյթեան հանրային վարժարաններու ծրագիրը եւ ազատ է հայերէնի, հայոց պատմութեան ու կրօնի դասաւանդութիւններուն մէջ, իսկ ճեմարանը (Թատամոն) ունի արաբական դպրոցի կարգավիճակ, բայց կրնայ հայագիտական նիւթեր դասաւանդել (հայ գրականութիւն եւ հայ դատ):
Դպրոցի նիւթական ամբողջ կարիքները կը հոգայ հայ գաղութը: Պետական նպաստ չկայ: Ընդհակառակը դպրոցը պարտաւոր է հայթայթել երկրի կրթական հաստատութիւններուն համար նախատեսուած կամ կիրարկութեան մէջ դրուող բոլոր պայմանները (շէնքային, ուսումնական, վարչական, առողջապահական, ընկերային եւ այլն):
Աշակերտները ամբողջութեամբ հայեր են: Մակարդակի առումով մրցունակ է եւ աշակերտները պետական աւարտական քննութիւններուն կ’ապահովեն լաւ արդիւնքներ: Վերջին չորս տարիներուն ունինք 100 տոկոս յաջողութիւն եւ պետական գնահատանքի արժանացած աշակերտներ: Մեր աշակերտները իրենց համալսարանական կրթութիւնը կը շարունակեն ե՛ւ Քուէյթի ե՛ւ այլ երկիրներու մէջ: Նախքան սուրիական տագնապը մեծ թիւով աշակերտներ Սուրիոյ, յատկապէս Հալէպի համալսարանի տարբեր ճիւղերու մէջ կ’ուսանէին, վերջին երկու տարիներուն հիմնականին մէջ ուղղուեցան Երեւան (23 ուսանող), Պէյրութ (15 ուսանող), եւ այլ երկիրներ՝ Յորդանան, Գերմանիա, Գանատա եւ այլն… անշուշտ մեծագոյն մասը կ’ուսանին Քուէյթի զանազան համալսարաններու մէջ: Պէտք է նշել, որ սուրիական տագնապին պատճառով Քուէյթի հայկական վարժարան տեղափոխուած է 17 աշակերտ:
Ազգային վարժարանի յիսնամեայ ճանապարհը՝ 2010-2011 տարեշրջանը յայտարարելով Յիսնամեակի տարեշրջան
Յիսնամեակի հանդիսութիւններուն նախագահութիւնը ստանձնեց, գաղութի անձնուրաց բարերար, Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութեան ասպետ՝ պրն. Մելիք Մելիքսէթեան, որն ամենայն վեհանձնութեամբ եւ պատրաստակամութեամբ ընդառաջեց խնդրանքին:
2010 թուականի Նոյեմբեր ամսուն, լոյս տեսաւ յիսնամեակի տեղեկագիրքը, որուն մէջ մանրամասնօրէն ներկայացուած էր միամեայ ծրագիրներ, հարցազրոյցներ: Տեղեկագիրքի ծանուցումներու բաժնին մէջ իրենց մասնակցութիւնը բերին ինչպէս Քուէյթէն, նոյնպէս ալ Հայաստանէն, Ամերիկայէն, Ֆրանսայէն, Սուրիայէն, Լիբանանէն, Քաթարէն եւ Արաբական Էմիրութիւններէն շատ գործարարներ, իսկ կարգ մը ազգայիններ յատուկ խօսքերով իրենց շնորհաւորական մաղթանքները փոխանցեցին Ազգային վարժարանի մեծ ընտանիքին:
Սուրիահայ բազմավաստակ մանկավարժ, գրականագէտ եւ լեզուագէտ՝ պրն. Յակոբ Չոլաքեան ստանձնեց Ազգային վարժարանի յուշամատեանի պատրաստութեան աշխատանքը, որ լոյս տեսաւ 17 Մայիս 2011-ին, մեկենասութեամբ Մելիքսէթեան եղբայրներու: Յուշամատեանի աշխատանքներուն օժանդակելու համար Գործադիր մարմինը յառաջացուց յուշամատեանի օժանդակ յանձնախումբ մը:
17 Մայիս 2011-ին, տեղի ունեցաւ Ազգային վարժարանի յուշամատեանի շնորհանդէս եւ յուշակոթողի բացման արարողութիւն: Սոյն ձեռնարկին ներկայ գտնուեցան Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Վեհափառ Հայրապետ ՆՍՕՏՏ Արամ Ա. Կաթողիկոս, գերաշնորհ՝ Տէր Շահէ եպս. Փանոսեան, Սփիւռքի նախարար՝ տիկ. Հրանոյշ Յակոբեան, ՀՅԴ Բիւրոյի ներկայացուցիչ՝ պրն. Աղուան Վարդանեան, ՀՀ Արտակարգ եւ Լիազօր դեսպան՝ պրն. Ֆատէյ Չարչօղլեան:
Քուէյթի պատմութեան մէջ առաջին անգամ ըլլալով լոյս տեսաւ հասցէատետր, որն իրար կամրջեց անցեալի եւ ներկայի քուէյթահայերը:
Քուէյթի Ազգային վարժարանի աշակերտները նուէր ստացան հայերէն Աստուածաշունչի պատկերազարդ հատորներ
Չորեքշաբթի, 25 Հոկտեմբեր 2017ին Տոքթ. Հրայր Ճէպէճեան այցելեց Քուէյթի Ազգային վարժարան, ընկերակցութեամբ Քուէյթի Աստուածաշունչի Ընկերակցութեան Տնօրէն Շէյխ Եուսէֆ Սապրիի եւ Արժ. Տ. Արտակ Ա. Քհնյ. Քէհեայեանի ու իւրաքանչիւր աշակերտի (առաջինէն վեցերորդ) նուիրեց նշեալ գեղատիպ գիրքը, քաջալերելով ներկայ սերունդը կարդալու Աստուծոյ խօսքը, հասկնալու եւ կեանքի վերածելու անոր պատգամները
Աղբիւրներ
Ստորոգութիւն:Քուէյթի Հայերը
Վասպուրականի տարազ
Վասպուրականի տարազ, հայկական ազգային տարազի բաղկացուցիչ մասերէն է, որ աշխարհագրական առումով կ'ընդգրկէ Շատախը,  Վանայ լճի  շրջակայքը,  Մանազկերտը,  Սասունը։ Այս տարազախումբի մէջ իշխող  գոյնը կարմիրն  էր։ Վասպուրականի տարազը հայկական բոլոր նահանգներու տարազային համալիրներուն մէջ թերեւս ձեռարուեստով ամէնէն հարուստ տեսակներէն մէկն է։ Այստեղ ասեղնագործուած են ոչ միայն կանացի այլեւ տղամարդկանց հագուստները։ Վասպուրականի հանդերձի ոչ միայն գոգնոց-մեզարներն են առատօրէն պատուած կարպետանախշ ասեղնագործութեամբ, այլեւ զգեստի փէշերը ու յատկապես թեւերու եզրերը։
Պատմութիւն
Մեծ Եղեռնի եւ հետագայ տարիներուն հայ ժողովուրդին վիճակուած փորձութիւններու հետեւանքով ոչնչացան հայ մշակոյթի համար բացառիկ արժէք ունեցող անթիւ մասունքներ, այդ թիւին մէջ՝ հայկական տարազի բազմատեսակ նմոյշներ։ Օսմանեան Թուրքիայի բարբարոսութան հետեւանքով Արևմտեան Հայաստանի բոլոր նահանգներէն տեղահանուած ու գաղթած հայութեան կեդրոնը դարձաւ Սուրբ Էջմիածինը։ Եւ այստեղ ալ հայ մեծանուն նկարիչներ Վարդգէս Սուրենեանցը, Արշակ Ֆեթուաճեանը եւ Սարգիս Խաչատրեանը, որոնք կը շրջէին եւ կ'օգնէին  թշուառ գաղթականութեանը, ձեռնամուխ եղան նաեւ անոնց պատկերմանը։ Այս կերպ պահպանուեցան արեւմտահայ տարբեր գաւառները ներկայացնող տարազային համալիրները, որոնք հետագային  խթան հանդիսացան տարազի պատմութեան ուսումնասիրման համար ։
Վասպուրականի եւ յարակից շրջաններու տարազներու մէջ սերունդէ սերունդ պահպանուեր են ազգային գոյներն ու ձեւերը։ Վան-վասպուրականը որպէս ասեղնագործութեան կեդրոն կ'առանձնանար զարդաձեւերու, գոյներու համադրութեան եւ ամբողջ յօրինուածքի ռիթմիկ ու ոճական նկարագրով։
Վանայ լճի աւազանի գաւառներուն մէջ կը նկատուէր կանացի զգեստներու երկու համալիր։ Առաջինը աւանդականն էր, որուն տարատեսակները տարածուած էին Տուրուբերանի, Աղձնիքի եւ Փոքր Հայքի որոշ գաւառներու մէջ։ Սակայն 1915 թուականի կոտորածներու հետեւանքով վերացան։ Վասպուրականի կանացի տարազի երկրորդ համալիրը, որ առաջինին կատարելագործումն էր, մշակուեր էր 19-րդ դարու վերջերին Վան քաղաքի մէջ։ Այս համալիրը նոյնպէս վերացաւ 1920-ական թուականներու վերջերը։
Կանացի զգեստներ
Կանանց տարազի մեջ իշխող ձեւը երկար շրջազգեստներն էին` գոգնոցի զուգակցութեամբ։ Բնորոշը բոլոր շրջազգեստներու քղանցքներու շրջագիծերը ցուցադրելու սովորութիւնն էր։ Իւրաքանչիւր զգեստ ներքեւէն վերեւ մէկը միւսէն 5-6 սմ բարձր էր. կ'երեւէին կարմիր ոտաշորի ծայրերը, ասոր վրայ հագնուող շապիկի զարդարուն փէշերը, վերջինիս վրայ հագնուող պճնաւոր զբուն եւ կոլոտիկ – բաճկոնը։ Տօն օրերուն կանայք կը հագնէին 2-5 զբուն, որոնց տարբեր գոյները պէտք է երեւէին։ Կար նաեւ հագնելու մէկ այլ ձեւ, որ վերջին շրջազգեստը կը ծածկէր տակի զգեստները` բացառութեամբ շապիկի քղանցքին։ Բոլոր շրջազգեստները կրծքաբաց էին. լանջը կը ծածկուէր ասեղնագործուած կրծքակալով։ Կոլոտիկ – բաճկոնի վրայ կը փաթաթուէր 2 – 4 մ երկարութեամբ կարմիր կտաւէն մէջկապը ։ Մանուսա գծաւոր կտորէն կարուած երկարաթեւ բաճկոնակի վրայէն կը հագնէին նուրբ շալ կարմիր կտորէն կարուած զպուն - վերնազգեստը։ Նոյն կտորէն էր նաեւ փէշը, որ երկար էր եւ կ'երեւէր վերնազգեստի տակէն։ Գօտին գծաւոր բուրդ կտորէն էր եւ կ'ունենար շուրջ 4 մեթր երկարութիւն։ Այն կը փաթաթէին մէջքին։ Անոր ծայրերէն կը կախուէին փնջիկներ։ Գոգնոցը բացառիկ էր իր տեսակի մէջ, կը պատրաստուէր բրդեայ թելերէն եւ կը զարդարուէր կոճակներով՝ օրոճկներով (խխունջներ) կարմիր մարջաններով, կապոյտ աչքի հուլունքներով եւ փունջերով ։
Գուլպան եւ ոտնամանը հայոց տարազի անբաժան մասը կը կազմէր։ Կին թէ տղամարդ կը հագնէին կաշիէ սրածայր ոտնաման՝ տրեխ։ Տարազի կարեւոր բաղադրիչ էր նաեւ զարդը։
Կանանց եւ աղջիկներու գլխու յարդարանքը կը տարբերուէր։ Աղջիկներու ֆեսի նման գլխարկները զարդարուած էին բազմաթիւ զարդերով։ Պարանոցը, կուրծքը եւ բազուկները զարդարուած էին քանի մը շարք արծաթէ վզնոցներով եւ ապարանջաններով։ Կանանց գլխուն յարդարանքը հետեւեալն է. երկու՝ իրարմէ անջատ գլաններ եւ 3-5 գլխաշոր ։
Տղամարդկանց զգեստներ
Արևմտահայ տղամարդու տարազը կը տարբերուի արեւելահայ տղամարդու տարազէն։ վերջինիս վրայ առաւել ազդեցութիւն ձգած է կովկասեան տարազային ոճը։ Վասպուրականի տղամարդու տարազը կազմուած էր ասեղնագործ տարրերով տաբատէն, կարճ անթեւ զգեստէն, վերնաշապիկէն, կարճ վերնազգեստէն։ Շապիկի թեւքերը յարդարուած էին ասեղնագործութիւններով։ Մէջքին կը կապուէր բուրդէ գօտի ու կը կրէր սպիտակ, կոնի ձեւով գլխարկներ։
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Հագուստ ըստ տեսակի Ստորոգութիւն:Հագուստի ոճեր Ստորոգութիւն:Հայկական տարազներ
Փրիտիեշ Րիս
Փրիտիեշ Րիս ՝ հունկար թուաբանագէտ եղած է, գործունէական վերլուծութեան մէջ հիմնային ներդրումներ ըրած է:
Կեանքը Եւ Գործունէութիւն
Ան նած է հրէական ընտանիքի մը մէջ Աւստրիա-Հունկարիոյ Տեէօր (Győr) քաղաքին մէջ։ 1911-ի եւ 1919-ի միջեւ փրոֆեսոր եղած է Փրանց-Եոսէփի համալսարանէն ներս: Այնուհետեւ, Սեկէտի համալսարանէն ներս, ինչպէս նաեւ՝ Հունկարիոյ Գիտութիւններու աքատեմիոյ Լեհական Կրթութեան աքատեմիոյ անդամ: Ան հունկար-շուէտացի թուաբանագէտ Մարսել Րիսին աւագ եղբայրն էր:
Րիսը ըրած է հիմնային աշխատանքներ գործունէական վերլուծութեան զարգացման գործի մէջ եւ անոր աշխատանքը կարգ մը կարեւոր կիրառութիւններ ունեցած է բնագիտութեան մէջ։ Ան հաստատած է սփեքթրալ տեսութիւնը հիմնելու համար համաչափ գործողները ձեւին մէջ մը, որուն ներկայիս կը վերաբերին որպէս սթանտարթ: Ան նաեւ շատ ներդրումներ ըրած է այլ բնագաւառներու մէջ, ներառեալ էրկոտիք տեսութիւնը եւ տուած է տարրական ապացոյց մը երկոտիք անունով թէորէմին:
Ալփրէտ Հարին հետ միասին հիմնած է Acta Scientiarum Mathematicarum հանդէսը:
Ան ունեցած է դասախօսութիւններ կարդալու անսովոր եղանակ մը, երբ լսարան կը մտնէր օգնականի մը եւ տոցէնթին մը հետ: Տոցէնթը այնուհետեւ կը սկսէր կարդալ պատրաստի պարբերութիւններ Րիսի ձեռագիր գիրքէն եւ օգնականը կը գրէր համապատասխան հաւասարումները գրատախտակին վրայ, այնժամ, երբ Րիսն ինքը կողքի կանգնած երբեմն գլխով կ'ընէր:
Փրիտիեշ Րիս մահացած է 1956-ին, թաղուած է Պուտափեշտի Քերէփեշի գերեզմանատանը:
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:22 Յունուարի ծնածներ Ստորոգութիւն:28 Փետրուարի մահացածներ
Հէրքուլիս (ֆիլմ)
Նիւթ
Ծնած է Զեւսի որդին՝ Հէրքուլիսը, որմով կ'ուրախանայ Օլիմփիաի ամբողջ բնակչութիւնը։ Հէյտիզ, Զեւսի եղբայրը եւ մեռեալներու աշխարհի տիրակալը, գոհ չէր Հէրքուլիսի ծնունթով։ Հէյտիզը կը կարգադրէ իր կամակատարները, կախարդ-փոխակերպութիւն Փէյնին եւ Փանիքին, գողնալ մանուկը եւ անոր դեղ տալ, սպասել, որ մինչեւ վերջ խմէ այն, որպէսզի սպաննուէր։
Օլիմփիաի տէրը իր որդիին կու տայ Փէկասուս ձին եւ ուղղութիւն կու տայ գտնելու համար այծամարդ Ֆիլոկդեդիսին՝ հերոս վերածողին։ Ֆիլոկդեդիսը կը կանչուի որպէս Ֆիլ։ Տարիներ մարզելէ ետք ուրիշ մարդիկ, հիասթափուած է ալ իր աշակերտներէն։ Ֆիլը կ'երազէր այնպիսի աշակերտի մասին, ով աստուածային աստղ կ'ըլլար։ Երբ Հէրքուլիսը կ'ըսէ Ֆիլին, որ ինքը Զեւսի որդին է, Ֆիլը կը ծաղրէ անոր։ Բայց Զեւսը կայծակ կը նետէ եւ կը պնդէ, թէ Հէրքուլիսին մարզէ անպայման։
Անկէ ետք քանի մը տարի Հէրքուլիսը Ֆիլի հետ կ'ուղղարկուի արկածներու որոնման, եւ առաջին արարքը այն կ'ըլլայ, որ Հէրքուլիսը մարդաձիէն պիտի փրկէ Մեկարան (անոր նաեւ Մեկ կ'անուանէին) անունով աղջկան։ Ան իր փրկողին թերահաւատօրեն կը վերաբերուի եւ Հէրքուլիսը կը սիրահարուի անոր հետ։ Ֆիլը նոր ծանօթին կասկածանքով այդ կ'ընդունի։ Հաջորդաբար կը պարզուի, որ Մեկը Հէյտիզի ստրուկն է, անոր շնորհիվ եւս մէկ անգամ ձեռք կը բերէ իր հոգին։ Իմանալով ով եկած է օգնելու իր ստրուկին, Հէյտիզը կը զայրանայ եւ նորէն կը պատժէ Փէյնը եւ Փանիքը, իսկ հետո ծրագիր մը կը մշակէ իր թշնամիին դէմ։
Այդ ժամանակ Հէրքուլիսը, Ֆիլը եւ Փէկասուսը կ'երթան Թիպզ, ուր մարդիկ անընդհատ կը յայտնուէին ամէն տեսակ դժուարութիւններու մեջ։ Հէրքուլիսը պետք է ազատէր անոնց այդ դժուարութիւններէն։ Հանկարծ կու գայ Մեկը եւ կ'ըսէ, որ երկու երեխաներ (իրականութեան մէջ Փէյնը եւ Փանիքը ուրիշ կերպարանքով) կ'անցնին տապալող ժայռի վրայէ։ Հէրքուլիսը ուրախութեամբ կը փրկէ «երեխաները», կը տեղափոխէ քարը, եւ այդպիսով կ'ազատէ անոնց։ Սակայն անոր համար եւս մէկ փորձութիւն կար սպաննել հայտրան։
Հրեշին սպանելու փորձերը անյաջողութեամբ կ'ընթանան։ Կտրելով մէկ գլուխը, կ'աճին եւս երեքը։ Վերջի-վերջոյ Հէրքուլիսը քարերով կը սպանէ հրեշը։ Անկէ ետք Հէրքուլիսը մեծ հեղինակութիւն ձեռք կը բերէ հաղթելով թշնամիներուն դէմ մեկը միւսին ետեւէն։ Բայց չի կրնար վերադառնալ Օլիմփիա, ան կը հասկնայ, որ տակաւին չէր կատարած այդ հերոսական քայլը, Աստուած դառնալու համար։
Այդպիսով՝ Հէյտիզ կը հրամայէ Մեկին՝ ձեւանալ, թէ սիրահարուած է Հէրքուլիսի հետ։ Մեկը Հէրքուլիսին ժամադրութեան կը կանչէ եւ կը փորձէ հասկնալ անոր թոյլ կողմերը, սակայն չի յաջողիր։ Անկէ ետք անոր մօտ զգացմունքներ կ'առաջանան դէպի Հէրքուլիս եւ մոյս խոսակցութեան ժամանակ Հէյտիզը կը պարզէ, որ Հէրքուլիսի թուլութիւնը Մեկն է։
Փէյնը եւ Փանիքը Փէկասուսին կը հրապուրեն ցգելով զինքը թակարդի մէջ, իսկ Հէյտիզը Հէրքուլիսին հետ գրաւի կու քայ, խոստտանալով սպանել Մեկը։ Հէյտիզը Հէրքուլիսի ուժերը կ'օգտագործէ։ Օգտուելով հերոսին ուժէն, ազատելով Մեկին, Հէյտիզը տղուն կ'ըսէ, որ Մեկը իրեն համար կ'աշխատի։ Հէյտիզը ազատ կ'արձակէ հսկաները, որոնք երկար տարիիներէ ի վէր բանտարկուած էին եւ անոնց կ'ուղղարկէր Օլիմփիաի վրայ, ավերելու հոն։ Սակայն Հէրքուլիսը կը հասնի եւ կը սպանէ այդ Թիթաննները։
Վերջին բաժնին մէջ՝ Հէրքուլիսը, Մեկը, Ֆիլը եւ Փէկասուսը կ'երթան Օլիմփիա, անոնց աստուածները ուրախութեամբ կ'ընդունին։ Բայց Հէրքուլիսը կը որոշէ մնալ աշվարհի վրայ, միայն այդ ձեւով Մեկը կրնար ապրիլ իր հետ։ Զեւսը կ'ընդունի իր որդիին ըսածը եւ անոր մարդ կը դարձնէ։ ։
Արտաքին յղումներ
Ստորոգութիւն:Ամերիկեան շարժանկարներ Ստորոգութիւն:1997 շարժանկարներ
Էրեբունի-Երեւան (օրհներգ)
Երեւանի օրհներգ 2004 թուականէն որպէս Հայաստանի Հանրապետութեան մայրաքաղաք Երեւանի խորհրդանիշ սահմանուած օրհներգն է։ Օրհներգին բառերու հեղինակը Եղիշե Չարենցն է, երաժշտութիւնը՝ Էտկար Յովհաննիսեանի:
Օրհներգի բառերը
Երեւան դարձած իմ Էրեբունի, Դու մեր նոր Դուին, մեր նոր Անի, Մեր փոքրիկ հողի դու մեծ երազանք, Մեր դարէ կարօտ, մեր քարէ նազանք:
կրկներգ : Երեւան դարձած իմ Էրեբունի, Դարէր ես անցել, բայց մնացել ես պատանի, Քո Մասիս հորով, քո Արաքս մօրով, Մեծանաս դարով, Երեւան:
Մենք արեան կանչեր ունենք մեր սրտում, Անկատար տենչէր ունենք դեռ շատ, Մեր կանչն առանց քեզ` իզուր կը կորչի, Առանց քեզ` մեր տաք տենչն էլ կսառչի:
Կեանքում ամէն սէր լինում է տարբեր, Բայց մենք բոլորս ենք քեզնով հարբել, Տաք է սէրը մեր` շէկ քարերիդ պէս, Հին է սէրը մեր` ձիգ դարերիդ պէս:
Տե՛ս նաեւ
Ստորոգութիւն:Երեւան
Էրեբունի թանգարան եւ երեգան թանգարան
Էրեբունի թանգարան, հիմնուած է 1968 թուականին։ Թանգարանի բացումը զուգադիպած է Երեւան քաղաքի 2750-րդ ամեակի տօնակատարութիւններու հետ։ Թանգարանը կը գտնուի Արին Բերդ բլուրի վրայ, վայր մը, ուր մ․թ․ա․ 782-ին հիմնուած է ուրարտական Էրեբունի ամրոցը։
Պատմական ակնարկ
Երեւանի հիմնադրումին պատմութեան «Էրեբունի» թանգարանը ստեղծուած է ՀՀ Կառավարութեան 24 Մայիս 1968-ի թիւ 225 որոշումով, որու համար գիտական հիմք հանդիսացած են Երեւան քաղաքի վարչական սահմաններուն մէջ գտնուող նշանաւոր 3 հնավայրերէն՝ Արին բերդէն, Կարմիր Բլուրէն եւ Շէնգավիթէն յայտնաբերուած գտածոները։ Հանրութեան առջեւ թանգարանը իր դռները բացած է 19 Հոկտեմբեր 1968-ին՝ ի նշանաւորում Երեւան քաղաքի 2750-րդ տարեդարձի։ Այնուհետեւ ՀՀ Կառավարութեան 7 Մարտ 2003-ի թիւ 313-Ն որոշումով՝ վերանուանելով որպէս պատմահնագիտական արգելոց-թանգարան, Էրեբունին այսօր կը գործէ «Կարմիր բլուր» եւ «Շենգավիթ» մասնաճիւղերով՝ հանդիսանալով հանրութեան համար այցելելու միակ հնագիտական արգելոց-թանգարանը Երևան քաղաքին մէջ եւ կարեւոր ուրարտագիտական կեդրոն տարածաշրջանին մէջ։ Թանգարանի շէնքը կրկնում է ուրարտական պալատական կառոյցներու յօրինուածքը՝ պահպանելով արտաքին խուլ պատերով ու երդիքաւոր հարթ կտուրներով ներքին բակի շուրջ ամփոփուած ժողովրդական բնակելի տան տրամաբանական սկզբունքը։ Նախագիծի հեղինակներն են ճարտարապետներ Շմաւոն Ազատեանն ու Պաղտասար Արզումանեանը, քանդակագործը՝ ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Արա Յարութիւնեանը։
Հաւաքածոյ
«Էրեբունի» պատմահնագիտական արգելոց-թանգարանի թանգարանային հաւաքածոն կը կազմեն Արին բերդ, Կարմիր բլուր, Շենգավիթ հնավայրերէն, ինչպես նաեւ Հայաստանի տարբեր շրջաններէն դիպուածով կամ պարբերաբար իրականացուող պեղումներէն յայտնաբերուած նախաուրարտական, ուրարտական, աքեմենեան, հելլենիստական եւ վաղ հայկական ժամանակաշրջաններուն վերաբերող 11295 հնագիտական առարկաները՝ խմբաւորուած 128 հաւաքածուներուն մէջ. այդ թիւին մէջ՝
Պատմութիւն
Թանգարանը հիմնադրուած է 1931 թ.։ Սկիզբը՝ ըլլալով Երեւանի քաղխորհուրդի կոմունալ բաժինին առընթեր՝ Կոմունալ թանգարան, իսկ 1936 թուականին վերանուանուած է Երեւան քաղաքի պատմութեան թանգարան։ Թանգարանը հիմնադրութեան պահուն զբաղեցուցած է Երեւանի հրշէջ վարչութեան շէնքի 2-րդ յարկի սենեակներէն մէկը։ 1936 թ. թանգարանը տեղափոխուած է Կապոյտ մզկիթի շէնք, ուր գործած է մօտ 60 տարի։ 1994-1997 թթ. թանգարանը գտնուած է նախկին Հռիփսիմեան իգական գիմնազիայի շէնքին մէջ, իսկ 1997-2005 թթ.՝ Շահումեանի անուան թիւ 1 միջնակարգ դպրոցի մասնաշէնքին մէջ։
Ստորոգութիւն:Երեւան
Լիբանանի Հայկական Մամուլ
Լիբանանի լոյս տեսած առաջին հայերէն պարբերականը «Լոյս» (1918, Զահլէ) խմորատիպ թերթն է։ Լիբանանահայ մամուլը հիմնականում տպագրուած է Պէյրութի, որտեղ այսօր լոյս տեսած են կուսակցական, հայրենակցական, գրական-գեղարուեստական, մշակութային, կրօնական, մարզական, երիտասարդական, պաշտօնական, կրթական 200-էն աւելի պարբերականներ։ Առաւել աչքի ինկած եւ տեւական հրատարակուածներուն հասարակական-քաղաքական, գրական «Լիբանան» (1924-1935) եռօրեայ թերթը, գրական-գեղարուեստական «երիտասարդ հայուհի» (1932-1934, 1947-1968) ամսագիրը, հասարակական, մշակութային «Ամէնուն նոր տարեցոյցը» (1937-1942) տարեգիրքը, քաղաքական, ագգային, գրական, մարզական «Առաւօտ» (1938-1947) օրաթերթը, Լիբանանի համայնավար, կուսակցութեան հայկական հատուածի հասարակական-քաղաքական, գրական «Ժողովուրդի ձայն» (1938-1949, անկանոն) պաշտօնաթերթը, գրական, գեղարուեստական, գիտական, «Հայ գիր» (1938-1944) հանդէսը եւ «Ծիածան» (1939-1949) պարբերաթերթը, ՀՄՄ գրական, գեղարուեստական, մարզական «Կայծ» (1943-1947) պաշտօնական հանդէսը, գրականութեան եւ արխիւային «Անի» (1946-1955, անկանոն) ամսագիրը, Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան կրօնական, հասարակական-քաղաքական, գրական «Մասիս» (1947-1983 եւ 1988-1995) շաբաթաթերթը, «Փարոս» (1951-1952) երգիծական կիսամսեայ հանդէսը, Թեքէեան մշակութային միութեան գրական եւ մշակութային «Շիրակ» (1956-1997) ամսագիրը, բժշկական եւ առողջապահական «Բժիշկ» (1955-1984, անկանոն) ամսաթերթը, «Յառաջ» (1957-1964) քաղաքական շաբաթաթերթը, Լիբանանահայ գրական շրջանակի «Էջեր գրականութեան եւ արուեստի» (1965-1972) հանդէսը, գրական, հասարակական «Յառաջ» (1965-1970) շաբաթաթերթը, գրական, հասարակական «երիտասարդ հայ» (1969-1975) երկշաբաթաթերթը, մշակութային «Ահեկան» (1966-1970) եռամսեայ հանդէսը, ՀՅԴ-ի պաշտօնական «Ագդակ Շաբաթօրեակ-Դրօշակ» (1969-1985) հասարակական-քաղաքական շաբաթաթերթը, Հայաստանի Ազատագրութեան Հայ Գաղտնի Բանակի «Հայաստան» ([[1980-1987, 1991-1997, անկանոն) պաշտօնաթերթը, «Արին» (1996-1998) ընկերային երիտասարդական պարբերաթերթը եւայլն։
Գրական օրաթերթեր
Ներկայիս լոյս կը տեսնեն «Ագդակ» (1927 թուականէն ի վէր, 1965 թուականէն՝ ՀՅԴ-ի Լիբանանի շրջանի պաշտօնաթերթ) հասարակական, քաղաքական, ազգային, գրական օրաթերթը, Հայ կաթողիկէ պատրիարքութեան կրօնաբանասիրական «Աւետիք» (1932 թուականէն, անկանոն) պաշտօնական հանդէսը, Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան կրօնական, գրական ու բանասիրական «Հասկ» (1932 թուականէն) պաշտօնական ամսագիրը եւ «Հասկ հայագիտական հանդէս» (1948 թուականէն), ՌԱԿ-ի պաշտօնական «Զարթոնք» (1937 թուականէն, անկանոն) ազգային-քաղաքական, հասարակական, գրական օրաթերթը, Մերձաւոր Արեւելքի Հայ աւետարանական քրիստոնեական Ջանից ընկերակցութեան «Ջանասէր» (1937 թուականէն) պարբերաթերթը, ՍԴՀԿ կեդրոնական վարչութեան եւ Լիբանանի շրջանի ազգային, քաղաքական, գրական «Արարատ» (1937 թուականէն) պաշտօնաթերթը, ագգային-գրական «Նայիրի» (1941 թուականէն, մինչեւ 1952 թուականը՝ Հալէպի) պարբերաթերթը, մանկապատանեկան «Պատանեկան արձագանք» (1951 թուականէն) ամսաթերթը, «Նոր կեանք» (1957 թուականէն, անկանոն) պարբերաթերթը, ՀԲԸՄ Լիբանանի շրջանի հանձնաժողովի ազգային, գրական, հասարակական եւ տեղեկատուական «Խօսնակ» (1957 թուականէն) պաշտօնաթերթը, գրական, գեղարվեստական, հասարակական «Սփիւռք» (1958 թուականէն, անկանոն) հանդեսը, ՀՅԴ-ի եւ Համազգային մշակութային միութեան կեդրոնական վարչութեան «Բագին» (1962 թուականէն) գրականութեան եւ արուեստի հանդէսը, Հայկազեան համալսարանի հայագիտական ամբիոնի «Հայկազեան Հայագիտական Հանդէս» (1970 թուականէն, անկանոն) տարեգիրքը, հասարակական-քաղաքական, գրական «Կանչ» (1971 թուականէն, անկանոն) շաբաթաթերթը, Հայ կաթողիկէ Զմմառեան միաբանութեան «Զուարթնոց» (1980 թուականէն) կրօնական հանդէսը, ՀՄԸՄ կեդրոնական վարչութեան «Մարզիկ» (1980 թուականէն) մարզական ամսաթերթը, ՀՅԴ-ի երիտասարդական միութիւններու «Կայծեր» (1983 թուականէն, անկանոն, 2003 թուականէն՝ Երեւանի մէջ՝ էլեկտրոնային) եւ «Ռազմիկ» (1983 թուականէն) հասարակական քաղաքական պարբերաթերթերը, գրական, կրօնական, հասարակական, «Արծիւ» (1992 թուականէն) պարբերաթերթը, հանրամատչելի «Դիտակ» (1996 թուականէն) ամսագիրը եւայլն։
Նամուս (ժապաւէն)
«Նամուս», հայկական առաջին գեղարուեստական ժապաւէնը։ Նամուսը, Համօ Բեկնազարեանի (1925-1926) բեմագրութեամբ ստեղծուած է հայկական առաջին գեղարուեստական ժապաւէնն է։
«Նամուսը» նկարահանուած է ըստ Ալեքսանդր Շիրվանզադէի համանուն ստեղծագործութեան։
Թեմա
Ժապաւէնը կը պատմէ երիտասարդ զոյգի՝ Սէյրանի եւ Սուսանի, ողբերկական սիրոյ մասին ։
Հետաքրքիր փաստեր
Սռաջին անգամ ցուցադրուած է Մոսկուայի մէջ Հոկտեմբէր 3 1926 թուականին։ Ժապաւէնը ձայնաւորուած է 1960-ականներուն։
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Շարժապատկերներ այբբենական կարգով
Էլվիս Փրեսլի
Էլվիս Ահարոն Փրեսլի, առաւել յայտնի պարզապէս որպէս Էլվիս, 20-րդ դարու ամենայայտնի եւ նշանաւոր ամերիկացի երգիչներէն։ Փրեսլիին յաճախ կը կոչէին «Ռոքն'ռոլի արքայ» ("King of Rock and Roll")։ Անոր փառքը կը շարունակուի մահէն ետք։ Եղած է նաեւ շարժապատկերի դերասան։
Կենսագրութիւն
Ծնած է Թուփելօ, Միսիսիփի, ապա ընտանիքին հետ տեղափոխուած է Մեմֆիս, Թենեսի, երբ ան 13 տարեկան էր։ Անոր երաժշտական գործունէութիւնը սկսաւ 1954-ին, երբ սկսաւ աշխատիլ Սեմ Ֆիլիփսի՝ Sun Records-ի հիմնադիրին հետ։ Աշխատելով կիթառահար Սքոթի Մուրի եւ պասկիթառահար Պիլ Պլեքի հետ՝ Փրեսլին դարձաւ ռոք երաժշտութեան վաղ տարածողներէն մէկը։ RCA Victor-ը պայմանագիր կնքեց իր հետ շնորհիւ գնդապետ Թոմ Փարքերի, որ կը զբաղէր երգիչի գործերով աւելի քան երկու տասնամեակ։ Փրեսլիի առաջին RCA ձայներիզը՝ «Heartbreak Hotel», որ լոյս տեսաւ 1956 թուականի Յունուարին, ԱՄՆ-ի համար մէկ հիթն էր։ Ան դարձաւ ռոքն ռոլի արքան շարք մը հեռատեսիլի հաղորդումներէն եւ հիթ-շքերթներէն ետք։ Երգերու իր առանձնայատուկ կատարումը եւ գրաւիչ ներկայանալու ոճը՝ համադրուած արտասովոր, ազդեցիկ գունաւոր գիծերու միախառնման հետ, որ համընկաւ քաղաքացիական իրաւունքներու շարժման անկման հետ, իրեն դարձուցին հռչակաւոր եւ հակասական։
1956 թուականի Նոյեմբերին, ան առաջին անգամ հանդէս եկաւ «Love Me Tender» ֆիլմին մէջ։ 1958-ին կը զօրակոչուի բանակ։ Ան կը վերսկսի իր ձայնագրման ասպարեզը երկու տարի ետք՝ ներկայացնելով իր ամենայաջող աշխատանքը, նախքան 1960-ականներուն իր ժամանակը տրամադրելով հոլիուուդեան ֆիլմերուն եւ ատոնց մէջ հնչող երգերու ձայնասկաւառակներու ստեղծման, որոնցմէ շատերը քննադատաբար ծաղրանքի կ'ենթարկուէին։ 1968-ին, կենդանի կատարմամբ համերգներու 7-ամեայ դադարէ ետք, ան բեմ վերադարձաւ բուռն կերպով, Էլվիսը, որ մեծ համերգ ունեցաւ Լաս Վեկասի մէջ եւ գլխաւորեց ամենաեկամտաբեր շրջագայութիւններու շքերթը։ 1973-ին Փրեսլիի համերգը ճանչուեցաւ արբանեակի միջոցով աշխարհի վրայ ամենաշատ հեռարձակուած համերգը ՝ Այոուայէն մինչեւ Հաուայեան կղզիներ: Մի քանի տարի շարունակ թմրանիւթերոպ կախուածութիւնը հանգեցուց անոր առողջական վիճակի վատթարացումը, եւ ան մահացաւ 1977 թուականին 42 տարեկան հասակին։
Փրեսլին 20-րդ դարու ամենանշանաւոր երաժիշտներէն մէկն է։ Յաջողութեան հասնելով շարք մը ժանրերու մէջ՝ ներառեալ փոփ, պլուզ եւ կոսփըլ, ան ամենավաճառուած մենակատարն է երաժշտութեան պատմութեան մէջ՝ ավելի քան 600 միլիոն օրինակ ալպոմներու վաճառքով ամբողջ աշխարհի վրայ : Ան առաջադրուած է Կրեմմիի 14 անուանակարգերուն մէջ եւ յաղթած երեքը՝ ստանալով Կրեմմի «Կեանքի նուաճում» մրցանակը 36 տարեկանին, որ բազմիցս ներկայացուած է հռչակաւոր երաժշտական դահլիճներուն մէջ :
Մանկութիւնը Թուփելոյի Մէջ
Փրեսլին ծնած է 8 Յունուար 1935-ին Միսիսիփիի նահանգի Թուփելօ քաղաքին մէջ՝ Կլետիս Լովի (նախապէս՝ Սմիթ; 25 Ապրիլի 1912 - 14 Օգոստոս 1958) եւ Վերնոն Փրեսլիի (10 Ապրիլի 1916 - 26 Յունիս 1979) ընտանիքին մէջ, երկուսենեականոց փայտէ տան, որ կառուցած էր Վերնոնի հայրը՝ երեխայի ծննդեան առիփով։ Ճես Կարոն Փրեսլին՝ Էլվիսի երկուորեակ եղբայրը, ծնած է մահացած Էլվիսի ծնունդէն 35 վայրկեան առաջ : Որպէս միակ երեխայ՝ Փրեսլին մտերիմ յարաբերութիւններ ունեցած է իր ծնողներու հետ եւ կապուած եղած է յատկապէս մօրը հետ։ Ընտանիքը յաճախ եկեղեցի կ'այցելէր, ուր Էլվիսը գտաւ իր սկզբնական ոգեշնչման աղբիւրը:
Փրեսլին ծագումով արեւմտաեւրոպական ազգերու խառնուրդ է. Ան ունի սքոտլանտա-իրլանտական, սքոտլանտական, գերմանական եւ որոշ ֆրանսական արմատներ։ Կլետիսի մեծ մօրը մեծ մայրը՝ Մորնինկ Տաւ Ուայթը, հաւանաբար Չերոքի հնդիկ ցեղի բնիկ ամերիկացի էր : Ազգականներու եւ ընկերներու կողմէ Կլետիսը կը համարուէր իր փոքր ընտանիքի գլուխը, իսկ Վերնոնը՝ Փրեսլիի հայրը, պատահական գործէ մը միւսին կ'անցնէր՝ ցուցաբերելով ոչ պատուախնդիր բնաւորութիւն։ Ընտանիքը յաճախ յոյսը կը դնէր հարեւաններու եւ կառավարութեան կողմէ տրամադրուած մթերքի օժանդակութեան վրայ։ Փրեսլիները փրկուեցան 1936 թուականի F5 պտուտահողմէն: 1938 թուականին անոնք կորսնցուցին իրենց տունը, քանի որ Վենոնը մեղաւոր ճանչուած էր սեփականատիրոջ փասթաթուղթը կեղծելու մէջ։ Սեփականատէրը Օրուիլ Ս.Պինն էր՝ անասնապահ մը, որուն մօտ այդ ժամանակ կ'աշխատոէր Վենոնը։ Վենոնը բանտին մէջ մնաց ութ ամիս, իսկ Կլետիսն ու Էլվիսը տեղափոխուեցան ազգականներու մօտ:
1941 թուականի Սեպտեմբերին Փրեսլին առաջին դասարան գնաց, ուր ան ՛միջակի՛ համբաւի արժանացաւ: Ուսուցիչը իրեն խրախուսեց մասնակցիլ երգի մրցոյթի, երբ ան տպաւորեց առաւօտեան աղօթքին Ռետ Ֆոլեյի "Old Shep" երգի կատարմամբ։ Մրցոյթը տեղի ունեցաւ Միսիսիփի-Ալաւամա տօնավաճառին մէջ 3 Հոկտեմբեր 1945-ին. ատիկա տասնամեայ Փրեսլիի առաջին հանրային ելոյթն էր։ Ան քաուպոյի զգեստով էր եւ կանգնեցաւ աթոռին բարձրախօսին հասնելու համար։ Այս մրցոյթին ան գրաւեց 5-րդ տեղը: Քանի մը ամիս ետք Փրեսլին առաջին կիթառը ստացաւ իր ծննդեան օրը, սակայն ան այլ բան կ'ակնկալէր՝ տարբեր տուեալներով, հեծանիւ կամ հրացան: Այդ տարի ան կիթառի հիմնական դասեր ստացաւ իր երկու քեռիներու եւ ընտանիքի եկեղեցւոյ նոր հոգեւոր հովիւի կողմէ։
1946 թուականին Փրեսլին տեղափոխուեցաւ վեցերորդ դասարան նոր դպրոցին մէջ։ Այնտեղ անոր մենակեաց կը համարէին։ Յաջորդ տարին ան ամէն օր սկսաւ բերել կիթառը իր հետ։ Ան կը նուագէր եւ կ'երգէր մեծ դասամիջոցին, սակայն անոր յաճախ կը ծաղրէին իր ՛անլուրջ՛ երաժշտութեան համար։ Ընտանիքը այդ ժամանակ կ'ապրէր մեծ մասամբ սեւամորթներով բնակուած թաղամասին մէջ: Փրեսլին կ'երգրպակէր Թուփելօ քաղաքի WELO ռատիօ կայանի Միսիսիփի Սլիմ անունով հաղորդավարին։ Սլիմի փոքր եղբայրը՝ Փրեսլիի դասընկերը, յաճախ կը տանէր իրեն ռատիօկայան եւ կը նկարագրէր Փրեսլիին որպէս երաժշտութեան խելագար։ Սլիմը սորվեցուց Էլվիսին եւս մի քանի ակորդ: Երբ Փրեսլին 12 տարեկան էր, Սլիմը կազմակերպեց անոր երկու ելոյթը ուղիղ եթերով։ Առաջին ելոյթի ժամանակ անոր պատած էր բեմի վախը, սակայն յաջորդ շաբաթ ան յաջողութիւն ունեցաւ:
Արտաքին յղումներ
Ստորոգութիւն:Ամերիկացի երգիչներ Ստորոգութիւն:Էլվիս Փրեսլի Ստորոգութիւն:Ամերիկացի դերասաններ Ստորոգութիւն:8 Յունուարի ծնածներ Ստորոգութիւն:16 Օգոստոսի մահացածներ
1929 թուական
1929 թուական, ոչ նահանջ տարի, 20րդ դարու 29րդ տարին է
Ծնունդներ
Տե՛ս նաեւ՝ Ստորոգութիւն:1929 ծնունդներ
Մահեր
Տե՛ս նաեւ՝ Ստորոգութիւն:1929 մահեր
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:1929
Էրէրնայ Սուրբ Սահակ եկեղեցի
Էրէրնայ Սուրբ  Սահակ  եկեղեցին  կը գտնուի Էրէրին գիւղի հարաւային կողմը բարձրացող լերան լանջին, պարսպապատ է եւ բաղկացած է գմբէթայարկ տաճարէ եւ հասարակ դարպասէ մը։ Այստեղ կը պահուին սուրբ Սահակի աջը, որ այժմ փոխադրուած է Լիմ անապատը, որու իրաւասութեան կ'ենթարկուiի այս վանքը։ Ս. Սահակի վանքի լերան գագաթը կը կոչուի «Խաչգլոխ» ուր աւանդութեան համաձայն ճգներ է սուրբ Գրիգոր Լուսաւորիչը եւ խաչ մը օծեր։ Այս տեղը տակաւին կանգուն է փոքրիկ մատուռ մը, ուր որպէս թէ աղօթեր է սուրբ Գ.Լուսաւորիչը։ Վարդավառի օրը բաւական մեծ բազմութիւն ուխտի  կու գայ այստեղ ։
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Կրօն Ստորոգութիւն:Հայկական եկեղեցիներ
Անտոն Քահանայ
Անտոն Քահանայ, Սիւնեցի հայ քահանայ։ Երբ հայ մելիքները, Աղուանի Եսայի կաթողիկոսին մասնակցութեամբ, Ռուսիոյ կայսեր Մեծն Պետրոսին հետ 1724 թուականին ժողով կը գումարեն եւ յարաբերութիւններ կը սկսին մշակել: Անտոն քահանան Քեխա Չէլէպիի, Պետրոս երէցի եւ Սիմէոն Բոբովի հետ աղերսական նամակներով կայսեր մօտ կ'ուղարկեն օգնութիւն խնդրելու։
Անտոն քահանայ բուրգ հասնելով ինքնագլուխ կարգադրութիւններ կ'ընէ, որ Կասպից ծովու ափերուն ռուսերու նոր տիրած երկիրներուն մէջ հայերուն բնակման տեղ տան։ 10 նոյեմբեր 1724 թուականը կրող Բարձրագոյն Հրովարտակով այդ խնդիրին բաւարարութիւն կը տրուի եւ Անտոն քահանայ իր ընկերներով կը վերադառնայ։ Կանցլեր Գրաֆ Գօլովկին հայերուն համար կ'որոշէ Գիլան, Մազանդարան, Դերբենտ եւ այլ շրջաններ։
Անտոն քահանայ կը ներկայանայ զինք ուղարկող ժողովին, եւ երբ կը լսեն անոր արարքները՝ կ'այպանեն իր ինքնագլուխ կարգադրութիւններուն համար եւ որովհետեւ Անտոն կը վախնար մելիքներէն, որ կրնան զինք խիստ պատիժի ենթարկել, մանաւանդ որ ինք առիթ տուած էր շարք մը տարաձայնութիւններու, երկու օր ետք ան փախուստ կու տայ երկիրէն։
Աղբիւր
Ստորոգութիւն:Հայ քահանաներ
Մայքըլ Յակոբ Յակոբեան
Կենսագրութիւն
Մայքըլ Յակոբ Յակոբեան ծնած է 20 Հոկտեմբեր 1913-ին, Խարբերդ, Օսմանեան Կայսրութեան մէջ։ 1915-ի Ամրան երբ Օսմանցի թուրքերը Խարբերդի մէջ էին, Մայքլի մայրը կը պահէ իր զաւակը թթենիի տակ եւ կ'աղօթէ, որպէսզի թուրքերը զինքը չգտնեն։ Երկուքը կը փախինն, եւ կը մեկնին Ֆրեզնօ, Գալիֆորնիայ։ Յակոբեան կը ստանայ գոլէճի վկայական «University of California»ի համալսարանէն, «Պերքլի», եւ ետքը կը մասնագիտանայ «համաշխարհային յարաբերութիւն» ճիւղին մէջ «Harvard University»ի մէջ։ Ան ստեղծած է «Atlantis Films Company», եւ 50 վաւերագրական շարժապատկերներ։ Ան շահած է 2 «Էմմի մրցանակ»ներ իր շարժապատկերուն «The Forgotten Genocide»ը, որ հայոց ցեղասպանութեան մասին է: Այս շարժապատկերը պատրաստելու համար 20 տարի աշխատանք տարուած է: 1979-ին, Յակոբեան ստեղծած է անշահաւէտ հաստատութիւն մը «Armenian Film Foundation»ը նուիրուած Հայ ցեղասպանութեան վկայութիւններուն:
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:1913 ծնունդներ Ստորոգութիւն:20 Հոկտեմբերի ծնածներ Ստորոգութիւն:2010 մահեր Ստորոգութիւն:10 Դեկտեմբերի մահացածներ Ստորոգութիւն:Ֆիլմեր Հայոց ցեղասպանության մասին
Լիբանանի Նախագահներու Անուանացանկ
Լիբանանի նախագահներու անուանացանկը սկսած է 1926 թուականին, երբ ստեղծուեցաւ պաշտոնը։ Ըստ 1943 թուականին երկրի տարբեր էթնիք-դաւանաբանական համայնքներուն միջեւ ձեռք բերուած բանաւոր համաձայնութեան, Լիբանանի նախագահը պէտք է մարոնի համայնքի ներկայացուցիչ ըլլայ։
3 անգամ, սակայն, նախագահի պաշտոնակատար եղած են սուննիներ։ Սուննի նախագահներն են Սելիմ Հոսսը, Ֆուատ Սինյորան եւ Թամամ Սալամը։
Լիբանանի նախագահներ
{| class="wikitable" style="text-align:center" ! # ! Լուսանկար ! width=180|Անուն (Ծնած է-մերած է) (ժամկէտ) ! colspan=2|Նախագահութեան տարիներ ! Կուսակցութիւն
Մեծ Լիբանանի նախագահ (Լիբանանը ֆրանսական գերիշխանութեան ընթացքին) (1926–1943)
! 1
! 2 ! 3
! 4 ! — ! 5 ! 6
Լիբանանի Հանրապետութեան նախագահներ (1943–)
! (5) ! (6) ! — ! 7 ! 8 ! 9 ! 10 ! 11 ! — ! 12 ! — ! 13 ! — ! 14 ! 15 ! — ! 16 ! — ! 18
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Լիբանան
Պելճիքայի Զինանշան
Պելճիքայի զինանշանի ներկայիս տեսքը հաստատուած է 17 Մարտ 1837-ին, արքայական հրամանագիրով, որ նաեւ կը նկարագրէ զինանշանին տարբեր չափերու հետ կապուած մանրամասնութիւնները։ Ըստ Պելճիքայի Սահմանադրութեան 193-րդ (նախապէս՝ 125-րդ) յօդուածին, «Պելճիքայի ժողովուրդը կ՛ընդունի կարմիր, ոսկեգոյն եւ սեւ գոյները իբրեւ պետական զինանշանին գոյները, Պելճիքայի առիւծն ու «Միասնութիւնը ուժ կու տայ» կարգախօսը»։
Մեծ զինանշան
Սեւ վահանին վրայ պատկերուած է ոսկեգոյն, ծառս կանգնած առիւծ, կարմիր ճանկերով եւ դուրս ցցուած կարմիր լեզուով (Պելճիքայի առիւծ)։ Վահանին վերը հատուածը տեղակայուած է ոսկեգոյն սաղաւարտ՝ բացուած երեսկալով։ Սաղաւարտին վրայ տեղադրուած է մեծ դքսութեան թագ, որուն ետին կը գտնուին գայիսոնները, մէկը` «Արդարութեան ձեռքով», իսկ միւսը՝ առիւծով։ Վահանը կը պատէ Լեոպոլտի շքանշանի ոսկի շղթան։ Վահանը բռնած առիւծները պահած են նաեւ պելճիքական դրօշակները ոսկիէ ձողերու վրայ։ Ներքեւը կը գտնուի կարմիր ժապաւէնը։ Անոր վրայ ոսկի տառերով գրուած է «Միասնութիւնը ուժ կու տայ» (L’UNION FAIT LA FORCE ֆրանսերէնով կամ EENDRACHT MAAKT MACHT հոլանտերէնով)։ Այս ամբողջը տեղակայուած է ոսկիէ ծոպերով եւ վրձիններով պատմուճանի վրայ։ Պատմուճանը կը պահեն կղաքիսները եւ այն պսակուած է մեծ դքսութեան թագով։ Պատմուճանին վրայ բարձրացուած են 1837-ի դրութեամբ Պելճիքայի բոլոր մարզերուն դրօշակները (մարզերու քանակի փոփոխութիւնը չէ ազդած զինանշանին վրայ)։
Մեծ զինանշանը հազուադէպօրէն կ՛օգտագործուի։ Այն կը զարդարէ օրէնքներու կնիքները եւ միջազգային պայմանագրերը:
193 (թիւ)
193 (հարիւր իննսուներեք)՝ կենտ եռանիշ բնական թիւ է 192-ի եւ 194-ի միջեւ
Յովհաննէս Շիրազ
Յովհաննէս Շիրազ (Օննիկ Կարապետեան, ), քնարերգակ բանաստեղծ։
Կենսագրութիւն
Ուսումը ստացած է Երեւանի Պետական Համալսարանին եւ Մոսկուայի Մաքսիմ Կորգիի անուան Գրականութեան հիմնարկին մէջ։ 1958-ին հրատարակած է «Քնար Հայաստանի» գիրքին առաջին հատորը։ Երկրորդ եւ երրորդ հատորները հրատարակուած են 1965-ին եւ 1974-ին։ Այս ժողովածուները նկատուած են Շիրազի բանաստեղծութեան լաւագոյն նմոյշները։
1946-ին, լոյս տեսած է «Պիպլիական» խոհափիլիսոփայական բանաստեղծութիւնը, որու հերոսը մարդն է՝ ժամանակային մեծ ընդգրկումներու մէջ։ Ցաւն ու տառապանքը այդ մարդը կը մաքրեն մեղքերէ, կը դարձնեն հնարամիտ, հրաշագործ եւ որոնող, որ կ'իմաստաւորէ կատարելութեան հասնելու անոր ձգտումը:
Շիրազի ստեղծագործութիւնները չափածոյ են։ Ան հեղինակ է հանրաճանաչ հայրենասիրական բանաստեղծութիւններու, որոնցմէ են՝ «Անի», «Սիամանթօ եւ Խջեզարէ», «Իմ Սուրբ Հայրենիք», «Սէրս Գաղտնի Թող Մնայ», «Հայերի Ճակատագիր», «Անդրանիկին» եւ այլն։ Ան գրած է «Հայոց Տանթէական» մեծածաւալ բանաստեղծութիւնը, որ Հայոց ցեղասպանութեան մասին է, թեմա մը, որ արգիլուած էր Սովետական Միութեան մէջ. գլուխգործոց համարուող այս ստեղծագործութեան առաջին տարբերակը գրուած է 1941-ին։ Շիրազի կենդանութեան օրերուն այդ գործէն միայն կարճ հատուածներ հրատարակուած են Սովետական Միութեան մէջ ու քանի մը գլուխներ Պէյրութի եւ Թեհրանի մէջ։ Ամբողջութեամբ (աւելի քան 8000 տող) լոյս տեսած է Երեւանի մէջ 1990-ին։
«Յուշարձան մայրիկիս» (Քնար Մայրիկիս) (1968), «Համամարդկային» (1975, ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ) ժողովածուներով եւ «Խաղաղութիւն ամենեցուն» (1982) բանաստեղծութիւններով մեծ ժողովրդականութեան կ'արժանանայ: Թաղուած է «Երեւանի Կոմիտասի անուան պանթէոն»ին մէջ, այլ հանրայայտ հայերու կողքին։ Անոր առաջին կինը յայտնի բանաստեղծուհի Սիլվա Կապուտիկեանն էր։ Անոնց տղան՝ Արա Շիրազը քանդակագործ է։ Շիրազ իր երկրորդ կնոջմէն՝ Շուշանէն, եօթը երեխայ ունեցած է։ իրենց որդին՝ Սիփան Շիրազ, բանաստեղծ էր։
Յովհաննէս Շիրազի անուամբ կը կոչուին Երեւանի թիւ 169 դպրոցը եւ Սպահանի մարզի Ջուղայի մէջ փողոց մը։ Կիւմրիի ԺԹ. դարու կառոյցին մէջ բացուած է Յովհաննէս Շիրազի յուշատուն-թանգարանը։
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:1915 ծնունդներ Ստորոգութիւն:1984 մահեր Ստորոգութիւն:27 Ապրիլի ծնածներ Ստորոգութիւն:14 Մարտի մահացածներ Ստորոգութիւն:Կիւմրի ծնածներ Ստորոգութիւն:Երեւան մահացածներ Ստորոգութիւն:Հայ գրողներ Ստորոգութիւն:Հայ բանաստեղծներ Ստորոգութիւն:Հայ տղամարդ գրողներ Ստորոգութիւն:Խորհրդային բանաստեղծներ
Տղամարդոց Միջազգային Օր
Տղամարդոց միջազգային օր (անգլ.՝ International Men's Day, IMD), ամէնամեայ միջազգային տօն մը, որ կը նշուի 19 Նոյեմբերին։ Առաջին անգամ անիկա նշուած է 1999-ին Թրինիտատ եւ Թոպաքոյի (Republic of Trinidad and Tobago) մէջ։ Հետագային տօնը աջակցութիւն ստացած է Աւստրալիոյ, Քարիպեան աւազանի երկիրներուն, Հիւսիսային Ամերիկայի, Մերձաւոր Արեւելք ի, Եւրոպա յի եւ ՄԱԿ-ի մէջ ։
Տղամարդոց միջազգային օրը նշելու նպատակը տղամարդոց նկատմամբ սեռային խտրակութեան վրայ ուշադրութիւն հրաւիրելն ու սեռային խտրականութեան harxn է։ Տօնիn կազմակերպիչները կը կեդրոնանան տղամարդոց եւ պատանիներու առողջութեան պահպանման վրայ   ։
ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի անունով կազմակերպութեան հանրութեան հետ կապերու պատասխանատու, ինչպէս նաեւ «Կանայք եւ սեռային անհաւասարութիւն» ծրագիրին նախկին ղեկավար Ինկեպորկ Պրէյնեսն ըսած է, որ այս հիանալի գաղափարը առիթ կ'ընծայէ բարելաւելու սեռային խտրականութիւնը։ Ան կը յայտնէ նաեւ, որ ԵՈՒՆԵՍՔՕ մտադիր է համագործակցիլ տօնին կազմակերպիչներուն հետ ։
Ներկայիս տօնը կը նշուի աշխարհի աւելի քան 60 երկիրներու մէջ, ինչպէս՝ Մեծ Բրիտանիոյ, Քանատայի, Դանիոյ, Նորվեկիոյ, Ֆրանսայի, Իտալիոյ, Իրլանտայի, Աւստրալիոյ, Հնդկաստանի, Չինաստանի, Թրինիտատ եւ Թոպաքոյի, Ճամայքայքի, Ռումանիոյ, ՀԱՀ-ի, Թանզանիոյ, Զիմպապուէի, Պոթսուանայի, Սեյշելեան կղզիներու, Պուրունտիի, Մէն կղզիի, Աւստրիոյ, Պոսնիա եւ Հերցեկովինայի, Ուքրանիոյ, Փաքիստան ի, Քուպայի, Անդիկուա եւ Պարպուտայի, Սեն Քիթս եւ Նեւիսի, Սեն Լիւվսիոյ, Քայմանեան կղզիներու, Հունգարիոյ, Պելառուսիոյ, Կանայի, Սինկափուր ի, Մալթայի եւ այլ երկիրներու մէջ ։
Պատմութիւն
Տղամարդոց միջազգային օրը նշելու հետ կապուած առաջին յիշատակումը հասած է 1960-ականներէն, երբ կ'առաջարկուի 23 Փետրուարը նշել իբրեւ տղամարդոց միջազգային օր, կանանց միջազգային օրուան՝ 8 Մարտի օրինակով։
1990-ականներուն Միսսուրի-Քանզաս համալսարանի «Տղամարդոց հետազօտութեան կեդրոնի» ղեկավար Թոմաս Օասթերի նախաձեռնութեամբ ԱՄՆ-ի մէջ տեղի կ'ունեան փոքրիկ միջոցառումներ։ Օասթերի կը յաջողի տօնին նշումը ապահովել մինչեւ 1994, սակայն 1995-ին կը ձախողի անոր փորձը եւ վերջինս կը հրաժարի հետագայ տարիներու ծրագիրներէն։
23 Փետրուարը իբրեւ տօն նշելէն կը հրաժարի նաեւ Աւստրալիան: Մալթա կը մնայ միակ երկիրը, ուր տօնը ամէն տարուան Փետրուարին կը նշուի մինչեւ 2009, ապա կը տեղափոխուի 19 Նոյեմբերին ։
Թրինիտատ եւ Թոպաքօ
Թրինիտատ եւ Թոպաքոյի բնակիչները առաջիններն էին, որոնք տղամարդոց միջազգային օրը նշած են 19 Նոյեմբերին։ Այդ մտայղացման հեղինակը եւ կազմակերպիչը եղած է Ուեսթ Ինտիզ համալսարանի Դոկտ. Ժերոմ Թիլուքսինկը։ Տօնին ստեղծման շարժառիթը Թիլուքսինկ հիմնաւորած է հետեւեալ ձեւով. «Ես նկատեցի, որ ոչ մէկ օր տղամարդոց համար է... Ոմանք կ'ըսեն, թէ «Հայրերու օր» կայ, իսկ ի՞նչ տօն կայ տղաներու, դեռահասներու եւ այն տղամարդոց համար, որոնք հայրեր չեն»։ Դոկտ. Թիլուքսինկ բարձր գնահատելով տղամարդոց դերը հանրութեան մէջ, գիտակցելով, որ իր հայրը հիանալի օրինակ է իրեն համար, ընտրած է 19 Նոյեմբերը, որ վերջինիս ծննդեան օրն է ։ Հետագայ տարիներուն Թիլուքսինկին տօնը կազմակերպելու հարցով օգնած է «Citizens for a Better Trinidad and Tobago» կազմակերպութեան նախագահ Հարաք Պալրամսինկը։
Արամ Անտոնեան
Կենսագրութիւն
Անտոնեան ծնած է Կոստանդնուպոլիս։ Խմբագրած է «Լոյս», «Ծաղիկ» եւ «Սուրհանդակ» թերթերը։ Ապա ծառայած է օսմանեան կառավարութեան ։
1928-1951-ին Անտոնեան կարգուած է Փարիզի «Նուպարեան» գրադարանի տնօրէն, յաջողելով պահել եւ պահպանել գրեթէ բոլոր հաւաքածոները գերմանական գրաւման ժամանակ։
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:23 Դեկտեմբերի մահացածներ Ստորոգութիւն:Հայ լրագրողներ Ստորոգութիւն:Հայ պատմաբաններ
367 Ամիկիտիա
367 Ամիկիտիա (Amicitia, նախնական անունը՝ 1893 AA) Գլխաւոր գօտիի աստեղնեակ մըն է : 1893 թուականի 19 Մայիսին  ֆրանսացի աստղագէտ Օկիւսթ Շարլուան ( 1864 - 1910) Նիսի մէջ յայտնագործած է:
Անունը լատիներէն «ընկերասիրութիւն» բառէն սերած է:
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Աստղաբաշխութիւն Ստորոգութիւն:367
Էրըն Փոլ
Էրըն Փոլ Սթըրթէվընթ, Ամերիկացի դերասան: Ամէնէն շատ ճանչցուած է իր «Ճէսի Փինքմըն» դերով AMC կայանի Breaking Bad հեռուստաշարքին մէջ, որուն շնորհիւ ալ արժանացած է բազմաթիւ մրցանակներու, ինչպէս՝ «Critics' Choice Television Award for Best Supporting Actor in a Drama Series 2014», «Satellite Award for Best Supporting Actor – Series, Miniseries or Television Film 2013», եւ «Primetime Emmy Award for Outstanding Supporting Actor in a Drama Series» (միակ դերասանն է, որ այս մրցանակը երեք անգամ ստացած է՝ 2010, 2012 եւ 2014 թուականներուն), ինչպէս նաեւ ստացած է երեք «Saturn Award for Best Supporting Actor on Television» (2009, 2011, 2013), կատակերգութեան եւ ողբերգութեան մէջ :
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:27 Օգոստոսի ծնածներ Ստորոգութիւն:Ամերիկացի դերասաններ
Փրկութեան Բանակ
Փրկութեան բանակ, միջազգային քրիստոնէական բարեգործական եւ միսիոնարական կազմակերպութիւն : Կը գործէ 19-րդ դարու կէսերէն: Սկսած է որպէս միութիւն Լոնտոն ի աղքատ շրջաններուն մէջ. 1865-ին հիմնադրած են քարոզիչ Ուիլիըմ Պութն ու Քեթրին Պութը:
Սկիզբը յայտնի եղած է որպէս Արեւելեան Լոնտոնի քրիստոնէական առաքելութիւն, սակայն 1878 թուականին Պութ վերակազմակերպած է առաքելութիւնը, դառնալով կազմակերպութեան առաջին ղեկավարը:
Ներկայիս համաշխարհային առաջատար փրկութեան բանակի ղեկավարը Անտրէ Քոքսն է, որ ընտրուած է Փրկութեան բանակի գերագոյն խորհուրդին կողմէ՝ 3 Օգոստոս 2013-ին : Կազմակերպութիւնը կը գործէ 125 երկիրներու մէջ :
«Փրկութեան բանակը»ին առաքելութիւնն է Աւետարան ի քարոզչութիւնը եւ նիւթական օգնութեան տրամադրումը կարիքաւորներուն, իսկ քարոզչութիւնը հիմնաւորուած է սիրոյ վրայ :
Անյայտ մնալ ցանկացող ամուսնական զոյգին բարեգործութիւնը՝ «Փրկութեան բանակ»ին
Փրկութեան բանակը կարիքաւորներուն համար զոհաբերութիւնները կը հաւաքէ յատուկ կարմիր փոքր դոյլերու մէջ, որոնք կը տեղադրուին մարդաշատ վայրերու մէջ։ Մթերային խանութի մէջ տեղադրուած այդպիսի արկղին մէջ նետած են նաեւ 500 հազար տոլարի համազօր չէք: Անյայտ մնալ ցանկացած զոյգը կապ հաստատած են բարեգործական կազմակերպութեան հետ եւ պատմած, որ երիտասարդութեան իրենք շատ դժուարութիւններ կրած են: Այժմ անոնք կը փափաքին օգնել կեանքի դժուար պայմաններու մէջ յայտնուած երիտասարդներուն:
«Փրկութեան բանակ»ին երաժշտական նուագախումբը
«Փրկութեան բանակ» քրիստոնէական բարեգործական կազմակերպութեան երաժշտական նուագախումբի անդամներն «Եւրատեսիլ 2013» երգի մրցոյթին ներկայացուցած են Զուիցերիա ն: «You And Me» երգն ընտրուած է զուիցերիացի ամբոխին քուէարկութեամբ: Խումբը, որ ելոյթ ունեցած է «Heilsarmee» անուանումով, հաւաքած է լսարանի ձայներուն 37.5%-ը: Մրցոյթը տեղի ունեցած է զուիցերիական Մալմէ քաղաքին մէջ։ Խումբը բաղկացած էր 6 հոգիէ, իսկ խումբի ամենատարեց անդամը 94 տարեկան եղած է: «Եւրատեսիլ» երգի մրցոյթին ան մրցանիշ արձանագրած է որպէս «ամենատարեց մրցակից»:
Արտաքին յղումներ
Ստորոգութիւն:Կազմակերպութիւններ
Տէյվիտ Թէնընթ
Տէյվիտ Թէնընթ/Տէյվիտ Ճոն Մքտոնըլտ (David Tennant/David John McDonald, ծնած 18 Ապրիլ, 1971) Սքոթլանտցի դերասան մըն է, ճանչցուած իբրեւ Տասներրորդ Տոգթորը հռչակաւոր անգլիական Doctor Who հեռուստաշարին մէջ, Ալէք Հարտի Broadchurch հեռուստաշարին մէջ, Ճիաքոմո Քասանովա Casanova, Քոլկրէյվ Jessica Jones հեռուստաշարին մէջ, եւ Պարթի Քրաուչ Harry Potter and the Goblet of Fire ֆիլմին մէջ։ Ֆիլմերէ եւ հեռուստաշարներէ զատ ան ձայնային եւ թատերական դերասանութիւն ալ ըրած է, ներառեալ շատ քնահատուած Hamlet ներկայացումը : 2015-ի Յունուարին, Թէնընթ ստացաւ National Television Award մրցանակ մը:
Վաղ Կեանք
Թէնընթ ծնած է Պէթ Կէյթ, Ուէսթ Լոթյըն, Սքոթլանտա, Սէնտի Մքտոնըլտ (դեսպան)Սէնտի Մքտոնըլտ դեսպանին (1937–2016 ) եւ Հէլըն Մքլէոտին զաւակը :
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:1971 ծնունդներ Ստորոգութիւն:18 Ապրիլի ծնածներ
Րաֆֆի Անտոնեան
'''Րաֆֆի Մ. Անտոնեան''',, լիբանանահայ արուեստագէտ, գեղանկարիչ-քանդակագործ ։ Ծնած է Այնճար՝ Լիբանան, 1964-ին։ Նկարել սկսած է փոքր տարիքէն։
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Գեղանկարիչներ Ստորոգութիւն:Քանդակագործներ
Լիբանանի Վարչական Բաժանումները
Լիբանանի Հանրապետութիւնը բաժնուած է 6 մարզերու (محافظة - մուհաֆազա), որոնք իրենց հերթին կը բաժնուին 25 շրջաններու (قضاء - քատա)։ Իսկ շրջաները կը բաժնուին համայնքներու։
Հայաստանի Ազզային Գրադարան
Հայաստանի ազգային գրադարանը աշխարհի ամենախոշոր հայերէն գրականութեան պահոցն է։ Հիմնադրուած է 1921 թուականին։ Պաշտօնապէս բացուած է 1922-ին։ Կը գտնուի Աբովեանի պուրակի հարեւանութեամբ, Տերեան 72 հասցէով։
Գրքերի ֆոնտը
Այժմ Գրադարանը ունի աւելի քան 7 միլիոն գիրք։ Ամենահին գիրքն «Ուրբաթագիրք»ն է։ Այն առաջին հայկական տպագիր գիրքն է (Վենետիկ, 1512) եւ տպագրուած է Յակոբ Մեղապարտի կողմէ։ Բացի «Ուրբաթագիրք»էն, գրադարանին մէջ կը պահպանուին նաեւ Մեղապատի կողմէ տպագրուած բազմաթիւ այլ գիրքեր՝ «Պատարագատետր»ը (պատճէն), «Պարզատումար»ը, «Տաղարան»ը, «Աղթարք»ը (պատճէն)։
Արտաքին հղումներ
Հայաստանի ազգային գրադարանի կայքը
Հայաստանի ազգային գրադարան
Ստորոգութիւն:Հայաստան
Անտորրա Լա Վելլա
Անտորրա Լա Վելլա (քաթալոներէն.՝ Andorra la Vella) կամ Անտորրա լա Վիեխա (սպաներէն Andorra la Vieja), Անտորրայի մայրաքաղաք, 7 մարզերէն մէկը (երկիրը բաժանուած է 7 վարչական մասերու)։
Քաղաքը կը գտնուի 1000 մ․ բարձրութեան վրայ, Վալիրա Տը Օրտինօ (կատ.՝ Valira d’Ordino) եւ Վալիրա Տը Էնքամփ (կատ.՝ Valira d’Encamp) գետերու միախառնուած տեղը, որոնք կը կազմեն Վալիրա գետը։
Ստորոգութիւն:Անտորրայի քաղաքներ Ստորոգութիւն:Եւրոպական մայրաքաղաքներ
Չինաստանի Արուեստի Ազգային Թանգարան
Չինաստանի արուեստի ազգային թանգարան (անգլ.՝ National Art Museum of China), տեղակայուած Չինաստանի Փեքին քաղաքին մէջ գտնուող Տոնկչենկ թաղամասի Ուուսի պողոտայ 1 հասցէին վրայ։ Այն Չինաստանի արուեստի խոշորագոյն թանգարաններէն մէկն է եւ կը ֆինանսաւորուի Մշակոյթի նախարարութեան կողմէ ։ Թանգարանի կառուցումը սկսած է 1958-ին եւ աւարտած՝1962-ին։ Այն ունի ընդհանուր 30,000 քառ․մեթր տարածք։ Թանգարանը վերանորոգուած է Մայիս 2004-էն մինչեւ Յունուար 2005 եւ անոր տրուած է 5,375 քառ․մեթր մակերեսով լրացուցիչ տարածք։
Հաւաքածոյ
Թանգարանին մէջ կը գործէ 21 ցուցասրահ։
Թանգարանի հաւաքածոները բաժնուած են յատուկ ստորաբաժանումներու.
Արտաքին յղումներ
Ստորոգութիւն:Ազգային թանգարաններ Ստորոգութիւն:Չինաստանի թանգարաններ Ստորոգութիւն:Ասիոյ թանգարաններ Ստորոգութիւն:Թանգարաններ Ստորոգութիւն:Ազգային պատկերասրահներ
368 (թիւ)
368 (երեք հարիւր վաթսունութ) զոյգ եռանիշ բնական թիւ է 367-ի եւ 369-ի միջեւ
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:368
Քրիստոնէութեան Ընդունումը Հայաստանի մէջ
Քրիստոնէութեան ընդունումը Հայաստանի մէջ տեղի ունեցած է 301-ին։ Ատիկա հայ ժողովուրդի պատմութեան մէջ մեծ իրադարձութիւն էր։ Տրդատ Գ. Մեծ Արշակունին (287-330) աշխարհի առաջին թագաւորը եղաւ, որ ճանչցաւ քրիստոնէութիւնը՝ որպէս պետական, պաշտօնական կրօն ։
Հայոց եկեղեցին կոչուած է Հայաստանեայց, Հայոց կամ Հայ անունով, իսկ սուրբ, առաքելական, ուղղափառ կամ այլ կոչումները կը գործածուին որպէս պատուանուն։ «Առաքելական» անունով անիկա կը տարբերի Մերձաւոր Արեւելքի քրիստոնէական միւս եկեղեցիներէն ։
Քրիստոնէութեան մուտքն ու տարածումը Հայաստանի մէջ
Հայոց եկեղեցւոյ առաջին հիմնադիրները են եղած են Ս.Թադէոս (քարոզչութեան տարիները՝ 35-43) եւ Ս. Բարդողիմէոս (44-60) առաքեալները, որոնք կը կոչուին Հայաստանի Առաջին Լուսաւորիչները[3]։ Անոնց գերեզմանները որպէս նուիրական սրբավայրեր յարգուած ու պահպանուած են պատմական Հայաստանի հարաւ արեւելեան կողմերը գտնուող Արտազի (Մակու) եւ Աղբակի (Բաշկալէ) վանքերուն մէջ։ Այսպիսով, հայ եկեղեցին ունի առաքելական ծագում։