cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռոտոսի Աքրոփոլիս
Ճեմուղին («Սթոա»)
Անոր տպաւորիչ ճակատը նաւահանգիստէն տեսանելի էր։
Արդեմիսիոն
Արտեմիս աստուածուհիին նուիրուած պաշտամունքի վայրը կը գտնուի բլուրին հարաւ-արեւելեան մասը։
Harry Potter and The Prisoner of Azkaban
Harry Potter and The Prisoner of Azkaban-ը Հէրի Փոթըր վիպաշարի երրորդ գիրքն է, գրուած Ճոան Ռոուլինկի կողմէ: Գիրքը կը պատմէ Հէրիին երրորդ իւսանողական տարին Hogwarts-ի մէջ։ Հէրին իր ընկերներուն՝ Ռոն եւ Հըրմայոնիին հետ կը լուծեն Սիրիուս Պլաք բանտարկեալին գաղտնիքը: Բոլոր կախարդական աշխարհը կը կարծէր թէ Սիրիուսը Voldemort-ին հետեւորդներէն մէկն է:
Գիրքը հրատարակուած է 8 Յուլիս, 1999 թուականին Bloomsbury Publishing տպարանի կողմէ Մեծ Պրիթանիոյ մէջ, իսկ Ամերիկեան Միացեալ Նահանգներուն մէջ 8 Սեպտեմբեր, 1999 թուականին, Scholastic Inc տպարանի կողմէն : Ռոուլինկ մէկ տարի այս գիրքին վրայ աշխատած է, եւ անոր գրութիւնը հեշտ եւ դիւրին կը նկատէ: Սկիզբը, Մեծ Պրիթանիոյ մէջ, այդ վաճառուած է 68.000 օրինակով: 3 տարի վերջ այդ թիւը հասած է 3 միլիոն օրինակի : 1999 թուականին գիրքը յաղթած է Քոսթա մրսակաբաշխութիւնը, իսկ 2000 թուականին Լոքուսի մրցանակը լաւագոյն գիրքի անուանագրութեան:
Ռոտոսի Աքրոփոլիս
Տե՛ս նաեւ
Լինտոսի Աքրոփոլիս (Ռոտոս)
Harry Potter and The Prisoner of Azkaban
Harry Potter and The Prisoner of Azkaban-ի ֆիլմը հրատարակուած է 2004 թուականին, 796 միլիոն տոլար մուտք եւ շահ գործելով եւ արժանանալով քննադատներու լաւ կարծիքներուն:
Harry Potter and The Prisoner of Azkaban գիրքին վրայ հիմնուած համակարգիչի խաղը նոյնպէս հրատարակուած է, ստանալով դրական կարծիքներ քննադատներուն կողմէ:
Ռոտոսի Աքրոփոլիս
Տե՛ս նաեւ
Աքրոփոլիս
Harry Potter and The Prisoner of Azkaban
Նիւթը
Գիրքը կը սկսի երբ Հէրին Տարսլիներու տունէն կը հեռանայ որովհետեւ Վերնոնին քոյրը կ'այցելէր իրենց եւ նեղութիւն կ'ուտար Հէրիին: Հէրին փախչելով տունէն, կախարդական հանրակառք մը կը նստի որ իրեն պիտի հասցնէր Լոտնոն: Հանրակառքին վրայ լուրերու թերթ մը տեսնելով, կը գիտնայ թէ մարդասպան՝ Սիրիուս Պլաքը կախարդական Ազքապան բանտէն փախչած է: Հէրին կը մնայ Լոտնոն մինչեւ դպրոց սկսիլը:
Ռոտոսի Աքրոփոլիս
Արտաքին յղումներ
Ստորոգութիւն:Յունական կղզիներու հնավայրեր Ստորոգութիւն:Յունաստանի հին թատրոններ Ստորոգութիւն:Հնագիտական վայրեր Ստորոգութիւն:Սրբավայրեր Ստորոգութիւն:Տաճարներ այբբենական կարգով Ստորոգութիւն:Տաճարներ Ստորոգութիւն:Աքրոփոլիսներ
Harry Potter and The Prisoner of Azkaban
Նիւթը
Hogwarts-ի ճամբուն վրայ, երբ Հէրին, Ռոնը եւ Հըրմայոնին եւ միւս բոլոր աշակերները կը հանդիպին Dementor-ներուն, որոնք Ազքապանի պահպանողներն են եւ բոլոր տեղերը կը շրջին Սիրիուս Պլաքը գտնելու: Սակայն այս Dementor-ները ունին վատ ազդեցութիւն եւ երբ մարդոց մօտ ըլլան, անոնց հոգիները կը քաշեն եւ մարդիկ կը մնան դատարկ եւ տխուր: Այս պատճառով, Հէրին կը կորսնցնէ իր հաւասարակշռութիւնը եւ Hogwarts-ի նոր պարոնը՝ Րիմուս Լուփինը կ'օգնէ անոր:
Երբ դպրոցին մէջ դասերը կը սկսին եւ Հէրին ամէն անգամ կ'ազդուի Dementor-ներու ներկայութիւնէն, Լուփինը կ'որոշէ իրեն սորվեցնել ինչպէս Patronus մը կրնաս ստեղծել եւ դիմագրաւել Dementor-ները:
Տարուան ընթացքին, բոլոր աշակերտները որպէս պտոյտ կ'այցելեն Hogsmead եւ հոն Հէրին խօսակցութիւն կը լսէ մի քանի հոցիի մէջ որ կ'ըսէ թէ Սիրիուս Պլաքը, Րիմուս Լուփինը, Փիթըր Փեթիկրիւն եւ Հէրիին Հայրը՝ Ճէյմզը, եղած են շատ լաւ ընկերներ եւ Սիրիուսը նշանակուած էր Հէրիին նախահայրը: Բայց կ'ըսուի թէ Սիրիուսը դաւաճանած է Ճէյմզին եւ Լիլիին ու Voldemort-ին ըսած է անոնց պահուած վայրը. ոչ միայն այս, ալ նաեւ կ'ըսուի թէ ան սպանած է իրենց միւս ընկերոջ՝ Փիթըրին, ձգելով անոր միայն մէկ մատը եւ ուրիշ 11 ոչ կախարդ անմեղ մարդիկ: Այս մէկը լսելէ ետք, Հէրին կ'ուզէ գտնել Սիրիուսին եւ անոր սպաննել:
Նոյն ժամանակ, Հակրիտին արարածը՝ Պաքպիքը վտանքի մէջ էր։ Կախարդական նախարարութեան անդամները կ'ուզէին սպաննել զայն, որովհետեւ ան կը նկատուէր սպառնալիք արարած մը եւ մահապատիժը ենթարկուած է: Հէրի, Ռոն եւ Հըրմայոնին կ'ուզեն օգնել անոր, բայց Ռոնին մուկը՝ Սքապերզը, կը փախչի եւ Ռոն կը սկսի ետեւէն վազել: Յանկարծ կը յայտնուի վայրի շուն մը ու կը վիրաւորէ Ռոնին ոտքը: Հէրին ու Հըրմայոնին կը հետեւին անոնց, եւ շունին փոխարէն անոնք կը գտնեն Սիրիուսին, որ կրնար կերպարը փոխել: Անոնց կը հետեւի նաեւ Լուփինը, ու անոնք իրավիճակը կը բացատրեն երեքին: Անոնք կ'ըսեն թէ, Ռոնին մուկը Փիթըր Փեթիկրիւն է որ իր կերպարը փոխած է երբ մատնած է Ճէյմզին ու Լիլիին եւ յանձանքը նետած է Սիրիուսին վրայ, 'ոչնչանալով' աշխարհէն: Եւ նաեւ Լուփինի կերպարը ամէն ամիս կը փոխուի գայլի, իսկ Սիրիուսն ալ կարողէ փոխուիլ շունի:
Հրատարակութիւն
Harry Potter and The Prisoner of Azkaban-ը վիպաշարին երրորդ գիրքն է: Առաջինը՝ Harry Potter and The Philosopher's Stone, որ հրատարակուած է 26 Յունիս, 1997 թուականին: Երկրորդը՝ Harry Potter and The Chamber of Secrets, որ հրատարակուած է 2 Յուլիս, 1998 թուականին : Ճոան, Harry Potter and The Prisoner of Azkaban-ը սկսած է գրելու, երկրորդ գիրքը վերջացնելէն մէկ օր յետոյ :
Հէրի Փոթըրի 3 գիրքերուն մէջ, այս երրորդը ամէնէն կարճ ժամանակը խլած է գրուելու մէջ։ Առաջինին գրելը տեւած է 5 տարի, երկրորդը՝ 2 տարի, իսկ վերջինս՝ միայն մէկ տարի : Ճոանի ամենասիրած բաժինը, Րիմուս Լուփինի կերպարին ներկայացումի բաժինն է: Ճոան նաեւ ըսած է: «Harry Potter and The Prisoner of Azkaban-ը լաւ գրային փորձ մը եղաւ ինծի համար: Իմ նիւթական խնդիրներս ոչնչացած էին եւ շատ մամուլի ուշադրութիւն ու ճնշում չկար վրաս:»:
Քննադատներու ընդունելիութիւն
Կրեկորի Մակիրը իր կարծիքը «New York Times» ամսագրին մէջ գրած է ըսելով՝ «Նիւթին կողմէն գիրքերուն մէջ փոփոխութիւն չկայ, սակայն շատ հիանալի պատմութիւն մըն է:» : Թերթին մէջ յիշուած է նաեւ թէ այս գիրքը կարող է ըլլալ վիպաշարին ամենալաւ գիրքը: Kidsreads.com կայքի քննադատը կ'ըսէ՝ «Այս գիրքը կրնայ յաղթահարել միւս 4 գիրքերը որուն վրայ Րոուլինկ կ'աշխատի: Հէրիին 3-րդ տարին կախարդական տարի մըն է:» :
Մարթա Փրաւանոնն ալ նոյնպէս դրական կարծիք մը կը յայտնէ գիրքին վերաբերեալ, անուանելով՝ բաւական լաւ գիրք: Անթոնի Հոլտենը որ այս գիրքի դատողներէն մէկն էր, բացասական կարծիք կը յայտնէ, ըսելով՝ «Բոլոր կերպարները սեւ ու ճերմակ են: Պատմութիւնը կանխատեսելի է, ըսկ զգայականութիւնը չափաւոր է:» :
Մրցանակներ
Harry Potter and the Prisoner of Azkaban գիրքը յաղթած է շարք մը մրցանակներ: Այդ թուականին: 1999 Պրամ Սկորտի երիտասարդ ընթերցողներու համար նախատեսուած լաւագոյն աշխատանքի անուանակարգումը: 1999 թուականի FCGB երեխաներու մրցանակաբաշխութիւնը: 1999 թուականին Քոսթա գրական մրցանակը եւ 2000 թուականին Լոքուսի մրցանակը լավագոյն վէպ անուանակարգումը։ Այն նաեւ պաշտօնի նշանակուած է 2000 թուականի Հիւկոյի մրցանակին լաւագույն վէպ անվանակարգումին, սակայն պարտուած է: Այն նաեւ յայտնուած է New York Times-ի ամենալաւ վճառումներու ցուցակին մէջ։ 2003 թուականին վէպը BBC-ի 24 գիրքերու շարքին յայտնուած է :
Վաճառք
Harry Potter and The Prisoner of Azkaban գիրքը ծախուած է 68,000 օրինակով Մեծ Պրիթանիոյ մէջ։ Հրատարակութիւնէն երեք օր յետոյ այդ դարձած է բոլոր ժամանակներու ամենաարագ վաճառուած Անգլիական գիրքը։ Ընդհանուր վաճառքը 2012 թուականի դրութեամբ կազմած է 3,377,906 օրինակ :
Ֆիլմը
Harry Potter and The Prisoner of Azkaban ֆիլմը հրատարակուած է Յունիս, 2004 թուականին : Ֆիլմը ցուցադրուած է 2 շաբաթ ամէն օր: Ունեցած է 96.7 միլիոն տոլար շահ եւ մուտք, ու եղած է ամենայաջող ֆիլմը Շրեք 2-էն ՛յետոյ։ Ֆիլմը կը համարուի 471-րդը «Empire» ամսագիրի 2008 թուականի ցուցակի բոլոր ժամանակներու 500 ամենալաւ ֆիլմերուն մեջ :
Համակարգիչի խաղը
Համակարգիչի խաղը հրատարակուած է ֆիլմին զուգահեռ: Տարբեր տեսակներ հրատարակուած են Յունիս, 2004 թուականին : Խաղը տարբեր հարթակներու համար է՝ PC, Game Boy Advance, Xbox, Playstation 2 եւ GameCube: Խաղը, ընդհանուր առմամբ, յաջողած է։ Ամենաբարձր գնայատականին արժանացած է «Game Boy Advance» տարբերակին համար՝ 7.5/10 :
Տիգրան Համասեան
Տիգրան Համասեան (ծն.՝ 17 Յուլիս 1987, Գիւմրի ), հայազգի ճազ դաշնակահար։ 2006 թուական ին աշխարհահռչակ Մոնքի անուան միջազգային Ճազ մրցոյթ (Thelonious Monk International Jazz Competition) յաղթող։
Կենսագրութիւն
Համասեան ծնած է 1987 թուական ին Գիւմրիի մէջ։ Աւարտած է Երեւան ի Միքայէլ Միրզոյեան ի անուան երաժշտական դպրոցը, այնուհետեւ ընդունուած է Պ. Չայկովսկիի անուան երաժշտական ուսումնարան, ուսանած է Միացեալ Նահանգներու մէջ:
2000 թուական ին կայացած Երեւանեան երկրորդ միջազգային ճազային փառատօնի ծիրին մէջ տաղանդաւոր երաժիշտը ծանօթացած է Չիկ Քորէայի, Աւիշա Քոհենի եւ ֆրանսահայ ճազային դաշնակահար, փառատօներու կազմակերպիչ Ստեփան Կոչոյեան ի, որուն հրաւէրով տարի մը ետք մասնակցած է քանի մը հեղինակաւոր փառատօներու:
Տիգրան Համասեանը բազմիցս արժանացած է հեղինակաւոր մրցանակներու, ունի անձնական սկաւառակներ։
Հայաստան ի մէջ դաշնակահարը համերգներով հանդէս եկած է 2009-2010 թուականներուն: Ան ելոյթներ կ՛ունենայ խումբերու եւ ճազի աստղերու հետ, կը ստեղծագործէ, կու տայ մենահամերգներ, կը մասնակցի աշխարհի տարբեր երկիրներու մէջ տեղի ունեցող փառատօներուն:
Արտաքին Յղումներ
Ստորոգութիւն:1987 ծնունդներ Ստորոգութիւն:17 Յուլիսի ծնածներ Ստորոգութիւն:Գիւմրի ծնածներ Ստորոգութիւն:Հայ դաշնակահարներ
Պեկկէն
Պեկկէն (լիւքս.՝ Beggen), Լիւքսեմպուրկի մեծ դքսութեան համանուն մայրաքաղաքի 24 վարչական շրջաններէն մէկը, որ կը գտնուի քաղաքին Հիւսիսային հատուածին մէջ ։ Ըստ 2017-ի մարդահամարի տուեալներուն՝ թաղամասի բնակչութիւնը կը կազմէ 3653 հոգի ։
Բնիկ լիւքսեմպուրկցիները կը կազմեն Պեկկէնի բնակչութեան ընդամէնը 30 %-ը։ Աւելի մեծ տոկոս կը կազմեն Եւրոպական Միութեան (յատկապէս՝ Ֆրանսայի, Փորթուկալի, Իտալիոյ, Պելճիքայի, Գերմանիոյ, Յունաստանի, Սպանիոյ) եւ Ռուսաստանի Դաշնութեան քաղաքացիները։ Թաղամասին մէջ կը գտնուի XIX դարուն կառուցուած ռուսական դեսպանատունը, որ կառուցուած է 18-րդ դարու թուղթ ապտադրող գործարանն աւերակներուն վրայ։ 20-րդ դարուն դեսպանատան շէնքը բարեբախտաբար կանգուն կը մնայ՝ ծառայելով որպէս Լիւքսեմպուրկին մէջ պողպատ արդիւնահանող ընկերութեան մը տնօրէնին առանձնատունը։ Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմի ընթացքին շէնքը եւ հարակից տարածքները գրաւուած են գերմանական զօրքերու կողմէ։ Ամերիկեան բանակի կողմէ Լիւքսեմպուրկի ազատագրումէն ետք շէնքը սկսած է օգտագործուիլ իբրեւ հիւրանոց եւ ապա վարձով տրուած է Խորհրդային Միութեան դեսպանութեան։ Խորհրդային Միութեան փլուզումէն ետք այն դարձածէ Լիւքսեմպուրի մէջ Ռուսական Դաշնութեան դեսպանատան շէնքը ։
1943 թուական
1943 թուական, ոչ նահանջ տարի, 20րդ դարու 43րդ տարին է
Ծնունդներ
Տե՛ս նաեւ՝ Ստորոգութիւն:1943 ծնունդներ
Մահեր
Տե՛ս նաեւ՝ Ստորոգութիւն:1943 մահեր
Արտաքին յղումներ
Ստորոգութիւն:1943
Շիրվանզադէ
Շիրվանզադէ (Ալեքսանդր Մովսիսեան) (18 Ապրիլ 1858, Շամախ – 7 Օգոստոս 1935), հայ թատերագիր։
Ծնած է Շամախի, Պաքուի մօտակայքը։ Ունեցած է դժուար պատանեկութիւն մը, ցնցուած՝ յատկապէս, ծննդավայր քաղաքը քանդող երկրաշարժներէն եւ հօրը սնանկութենէն։
Կենսագրութիւն
Նախնական դպրատունէ մը ետք ռուսական վարժարան կը յաճախէ: Պատանի՝ կը լքէ ուսումը, կ'երթայ Պաքու՝ ազգականներու մօտ ու կը դառնայ պաշտօնեայ, միաժամանակ ընթերցումներով կը ջանայ ինքնազարգացում ձեռք բերել։ Շուտով մամուլի մէջ կը սկսին երեւիլ իր առաջին թղթակցութիւններն ու պատմուածքները։ 1883-ին Շիրվանզադէ կը հրաժարի պաշտօնեայի կեանքէն ու կը փոխադրուի Թիֆլիս՝ զբաղելու համար առաւելաբար գրականութեամբ։ Կը ծանօթանայ Րաֆֆի ի եւ այլ երէց գրագէտներու։ Հոն կը մնայ աւելի քան քսան տարի, կը գրէ իր գլխաւոր վէպերը, նաեւ բազմաթիւ պատմուածքներ, իբր գլխաւոր նիւթ ունենալով քաղաքաբնակ (առաւելաբար՝ քաղքենի խաւի) հայութիւնը եւ զայն շրջապատող ուրիշ ազգի տիպարներ, նկարագիրներ ու կենցաղ։
1898-ին՝ իբր յեղափոխական, ցարական ոստիկանութեան կողմէ ձերբակալուած՝ տարի մը կ'աքսորուի Օտեսա՝ Սեւ Ծով ու վրայ, ապա կը դառնայ Կովկաս։
1905-ին կ'անցնի Փարիզ, ուր հնգամեակ մը կը հետեւի Սորպոն ի գրականութեան դասընթացքներուն։
1911-ին, արեւելահայ եւ արեւմտահայ շրջաններուն մէջ կը նշուի Շիրվանզադէի գրական գործունէութեան 30-ամեակը, իբր արտայայտութիւն իր վայելած համահայկական ճանաչման։ Նոյն տարին, ան կը վերադառնայ Կովկաս (նախ՝ Թիֆլիս, ապա 1917-էն 1919՝ Երեւան)։
Տասնամեայ գործունէութեան ընթացքին, Շիրվանզադէ յատկապէս կը գրէ եւ կը բեմադրէ իր գլխաւոր թատերգութիւնները։
Քանի մը տարի կրկին արտասահման (Եւրոպա ու Ամերիկա) ապրելէ ետք, Շիրվանզադէ 1926-ին վերջնականապէս կը հաստատուի Հայաստան, ուր խորհրդային վարչակարգը՝ իր կարգին, անոր կը շնորհէ անհրաժեշտ ճանաչումը։ 1930-ին, յոբելեանին առիթով, Երեւան ի մէջ կը հրատարակուին իր ամբողջական երկերը։
Արտաքին յղումներ
Ստորոգութիւն:1858 ծնունդներ Ստորոգութիւն:1935 մահեր Ստորոգութիւն:18 Ապրիլի ծնածներ Ստորոգութիւն:7 Օգոստոսի մահացածներ Ստորոգութիւն:Պաքու ծնածներ Ստորոգութիւն:Հայ թատերագիրներ
Կոլիա Տէր Յովհաննէսեան
Կոլիա Տէր Յովհաննէսեան, ծնած է Իրանի Թաւրիզ քաղաքը։ Յաճախած է տեղւոյն միակ Հայկական դպրոցը։
Յետաքային մասնագիտութեան տիրացած է տնտեսագիտութեան մարզին մէջ։
Կենսագրութիւն
Սկսած է գրէլ պատանի հասակին։ Մայրը Թեմական դպրոցէն շրջանաւարտ՝ Հայերէնի Հմուտ ըլլալով, մեծապէս նպաստած է զաւկին գրական ասպարէզ նետուելուն։
1973-ին իր Մայթե՜ր, Մայթե՜ր բանաստեղծութիւններու գիրքը արժանացած է Հ.Բ.Ը.Մ. Ալէք Մանուկեան գրական մրցանքի բանաստէղծութեան բաժնի յիշատակութեան, եւ տպագրուած է Պէյրութ, 1973 թուին, Հիմնադրամի ծախքով։
2007 թուականին հիմնադրած է «Գրական Կամուրջ» կայքը ։
Պաշտօնավարել է միջազգային ընկէրութեան մը Իրանի մասնաճիւղին մէջ, որպէս ելմտական բաժնի տնօրէն։ Հանգստի է կոչուել 2005 թուին։ Ամուսնացած է եւ բախտաւորուած երկու դուստերով։
Իր քերթուածները կը ցոլացնեն Հոգեկան ապրումները եւ տուայտանքները՝ օտարութեան մէջ ապրող հայու բէկորներուն :
Պատուերով թարգմանել է Իրանի Շահի «Առաքելոթիւն Հայրենիքիս համար» գիրքը պարսկերէնից, ունի նաև թարգմանութիւններ անգլերէնից։
Արտաքին յղումներ
Ստորոգութիւն:Հայ գրողներ
Լիէժի Տաճար
Լիէժի Սուրբ Պօղոս տաճար (ֆր.՝ Cathédrale Saint-Paul de Liège) — Մայր տաճար Պելճիքայի Թագաւորութեան Լիէժ քաղաքին մէջ, Լիէժի եպիսկոպոսի նստավայրը։
Պատմութիւն
Մինչեւ 1795-ը Լիէժի մէջ Մայր տաճարի կարգավիճակ ունէր Լամպերտ Մաաստրիխտցիի տաճարը, որ Ֆրանսական մեծ յեղափոխութեան 0'f'yuh աւերուած է, իսկ Սուրբ Պօղոսի տաճարը քաղաքին եօթը տաճարներէն մէկն էր պարզապէս: Վերջինիս շինարարութիւնը սկսած է տասներորդ դարուն (969-971 թուականներուն) եւ իր աւարտին հասած՝ 13-15-րդ դարերուն: Տասնիններորդ դարու կէսերուն Սուրբ Պօղոսի տաճարը վերակառռւցուած է, նորացուած՝ ճարտարապետ Ժան-Շարլ Տելսոյի նախագիծով եւ ղեկավարութեամբ : Վերնասրահը, լայնական նաւը եւ գլխաւոր նաւը կառուցուած են տասներեքերորդ դարուն, ապսիդները՝ տասնչորրորդ դարուն: Ճարտարապետական այդ տարրերը կառուցուած են կոթական՝ ճառագայթային կոթիկայ ոճով: Յետագայ վերակառուցումները կատարուած են պարոքի եւ դասականութեան ոճեր ով:
Սուրբ Պօղոսի տաճարը Մայր տաճարի կարգավիճակ ստացած է Նափոլիոն Ա.-ի իշխանութեան տարներուն, Լիէժի քաղաքացիներու խնդրանքով: 1804-ին կայսեր կողմէ տաճարին ընծայուած է պատկառելի չափեր ունեցող զանգ մը, որ կ՛օրտագործուի մինչեւ օրս:
Դասաբանութիւն
Դասաբանութիւնը կամ Թաքսոնոմիան
(Յունարէնէն՝ տեղաւորում ըստ կարգի + օրէնք) պարզէն բարդ համակարգի նպատակներու և արդիւնքներու դասակարգօրէն (Հայըրարքիականօրէն) կառուցուած համակարգ է։ Դասաբանութեանց կառուցումը կու տայ մարդու գործունեութեան տարբեր ասպարեզնեու հեռանկար համակարգեր՝ ճանաչողական, գերագրգիռ, հոգեշարժային և այլն։
Hate That I Love You
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Ռիհաննայի երգեր Ստորոգութիւն:Նի Յոյի երգեր
Շիքակոյի Հայերը
Շիքակոյի Հայերը հիմնականօէն արհեստաւորներ, ծառայողներ, առեւտրականներ, մտաւորականներ են։ Շիքակոյի մէջ եւ անոր արուարձաններուն մէջ կը գործեն Սուրբ Գրիգոր Լուսաւորիչ, Ամենայն Սրբոց, Սուրբ Պօղոս, Սուրբ Փրկիչ առաքելական եկեղեցիները, Շիքակոյի հայ աւետարանական եկեղեցին, որոնց կից՝ Դանիէլ Վարուժան, ՀԲԸՄ-ի Վարժապետեան, Մեսրոպեան միօրեայ դպրոցները։ Համայնքի ձեւավորումէն ի վեր այստեղ կը գործեն հայ ազգային կուսակցութիւններու տեղական կազմակերպութիւնները, Հայ կրթական հիմնարկութիւնը, ՀԲԸՄ-ի մասնաճիւղը, ՀՕՄ-ի «Անահիտ» կրտսերաց մասնաճիւղը, Շիքակոյի համալսարանի հայ ուսանողներու ընկերակցութիւնը, համագաղութային այլ կազմակերպութիւններու եւ հայրենակցական միութիւններու տեղական մարմինները, տիկնանց եւ երիտասարդաց միութիւնները։ 1922-ին Շիքակոյի մէջ կազմակերպուած է «Շանթ» թատերախումբը, որ ներկայացումներ տուած է Յովհաննէս Աբելեանի եւ Յովհաննէս Զարիֆեանի մասնակցութեամբ։ Շիքակոյի մէջ լոյս տեսած է 10-էն աւելի պարբերականներ, առաջինը՝ «Դաստիարակը»՝ 1903-ին։
Պենի Սուէյֆ
Պենի Սուէյֆ (بني سويف), քաղաք՝ Եգիպտոսի մէջ，որ Պենի Սուէյֆ նահանգի վարչական կեդրոնն է։ Պենի Սուէյֆը գիւղատնտեսական խոշոր կեդրոն է։ Միջնադարէն սկսեալ，ան յայտնի է բամպակի վերամշակմամբ եւ գորգագործութեամբ։ Մօտակայ բլուրներէն կ՛արտահանուի ալեպասթր։ Ան կը գտնուի Եգիպտոսի մայրաքաղաք՝ Գահիրէէն 115 ք.մ. դէպի հարաւ։ Քաղաքէն ոչ շատ հեռու կը գտնուին՝ Մետումի բուրգը եւ Ֆայյումի ովասիսը։ Պենի Սուէյֆի մէջ կը գտնուի նոյնանուն համալսարանը եւ «Ալ-Նահտա» մասնաւոր համալսարանը։
Արտաքին յղումներ
Ստորոգութիւն:Եգիպտոսի քաղաքներ
Պեհէշթ է Զահրա
Պեհէշթէ Զահրա ՝ Իրանի ամէնախոշոր գերեզմանատունը, որ Թեհրանին մէջ է եւ կապուած է Թեհրանի մեթրոյի առաջին գիծին:
Անունը
Գերեզմանատունին անունը թարգմանաբար կը նշանակի Զահրայի Դրախտ՝ իսլամի հիմնադիր Մուհամէտ մարգարէի կրտսեր դուստր Ֆաթիմա ազ-Զահրայի անունով:
Պատմութիւն
1950-ականներու սկիզբին նախատեսուած էր Թեհրանը մայրաքաղաք կարգելու հետ կապուած բոլոր գերեզմանատուները տեղափոխել Դէպի մի քանի խոշորները: Պեհէշթէ Զահրան շինուեցաւ 1960-ականներու վերջերը Թեհրանի հարաւային մասին մէջ Ղոմ քաղաքի ուղղութեամբ եւ բացուեցաւ 1970-ին: Առաջին թաղուած մարդը եղաւ Մոհամատ-Թաղի Խիալը: Նահատակներու հատուածին մէջ թաղուած են Իրան-իրաքեան պատերազմի զոհերէն շատեր:
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Գերեզմանատուներ Ստորոգութիւն:Իրաք
Ազատիկեան
Ազատիկեան, հայկական մականուն ։
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Մականուններ այբբենական կարգով Ստորոգութիւն:Հայկական մականուններ
1944 թուական
1944 թուական, նահանջ տարի, 20րդ դարու 44րդ տարին է
Ծնունդներ
Տե՛ս նաեւ՝ Ստորոգութիւն:1944 ծնունդներ
Մահեր
Տե՛ս նաեւ՝ Ստորոգութիւն:1944 մահեր
Արտաքին յղումներ
Ստորոգութիւն:1944
Հրաչեայ Մաթեւոսեան
Հրաչեայ Մաթեւոսեան (Հրաչօ, ), հայ արձակագիր, հրապարակախօս, լրագրող, Հայաստանի գրողներու միութեան անդամ (1985-էն)։ Հրանդ Մաթեւոսեանի եղբայրն է։
Կենսագրական գիծեր
Ծնած է Ահնիձոր: Աւարտած  է Երեւանի համալսարանի լրագրութեան բաժանմունքը: Երկար տարիներ աշխատած է Հայաստանի կոյրերու միաւորման հրատարակչութեան եւ մամուլին մէջ՝ «Աւանգարդ», «Հայրենիքի ձայն», «Հայաստան»:
Անոր բազմաթիւ ակնարկները, պատմուածքները, յօդուածները, հարցազրոյցները տպագրուած են մամուլին եւ գրական հանդէսներուն մէջ։ Հեղինակ է նաեւ մանկական գիրքերու :
Հրաչեայ Մաթեւոսեան Ռազմածովագիրներու միջազգային ընկերակցութեան եւ Լրագրողներու միութեան անդամ էր :
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Հայ արձակագիրներ Ստորոգութիւն:Հայ հրապարակախօսներ
Գէորգ Ա. Քհնյ. Տէր Յարութիւնեան
'''Տ. Գէորգ Ա. Քհնյ. Տէր Յարութիւնեան''' (1892-1979), Աւազանի անունով՝ Գրիգոր, որդի Գէորգի եւ Ովսաննայի, ծնած է Այնթապ, 1892-ին, վախճանած է 1979-ին, Լիբանան։
Կենսագրութիւն
'''Տ. Գէորգ Ա. Քհնյ. Տէր Յարութիւնեան''' (1892-1979), Աւազանի անունով՝ Գրիգոր, որդի Գէորգի եւ Ովսաննայի, ծնած է Այնթապ, 1892-ին։
Ուսումը ստացածէ Ադենականի բարձրագոյն վարժարանին մէջ, զոր փայլուն նիշերով աւարտած է 1909-ին։
Վկայականը ստանալէ ետք, ընտրած է ուսուցչական ասպարէզը եւ 1909-1911 տարիներուն կրթական պաշտօն վարած է հայկական վարժարանին մէջ։ Ապա, 1911-ին զինուորագրուած է ֆրանսական բանակին մէջ, ուր ծառայած է իբրեւեւ ենթասպայ մինչևւ 1920 թուականը։ Ւսկ զինուորական ասպարէզէն հրաժարելէ ետք, կրկին նուիրուած է կրթական կեանքին։
1921-1935 տարիներուն ան ուսուցչկան առաքելութեամր տեղափոխուած է զանազան հայկական գաղութներ ու պաշտօնավարած՝ Ատանայի, Անթիլլիասի, Թրիփոլիի, Ռագգայի, ճիւնիի եւ Թէլ Ապիատի Ազգ. վարժարաններուն մէջ։
Ան ընտրած է իր կեանքի ընկերը՝ Անահիտը, որու հետ պսակուած է 1927-ին։ Ունեցած է երեք զաւակներ՝ Շաքէ, Գէորգ եւ Արամ։
Երբ աոաջին կնոջ մահով դժրախտացած է, տարիներ ետք վերամուսնացած է Մարումի հետ, իր երեք երեխաներուն հոգածութիւնր վստահելով անոր։
Ուսուցչական պաշտօնի բերումով տեղէ տեղ իր թափառումները վերջ գտած են, երբ 1935-ին Ազգ. Իշխանութիւնը զինք հրաւիրած է քահանայութեան։ Իր սիրայօժար Հաւանութիւնը տալէ ետք, Բերիոյ Թեմի Առաջնորդը Կ'որոշէ ձերնադրութեան թուականըը։
Քահանայական ձեռնադրութիւնն ու օծումը տեղի ունեցած են Բերիոյ Թեմի Աոաջնորղ՝ Տ. Արտաւազդ Արք. Սիւրմէեանի ձեռամբ, Հալէպի Ս. Քառասնից Մանկանց Մայր եկեղեցւոյ մէջ, 28 Յուլիս 1935-ին, վերակոչուելով Տէր Գէորգ։
Քահանայական պատրաստութեան քառասնօրեայ շրջանը լրանալէ ետք, Բերիոյ Թեմի Առաջնորդին ու կրօնական Ժողովին տնօրինութեամբ Տ. Գէորգ հոգեւոր հովիւ նշանակուած է Հասաքէի, Թէլ Ապիատի եւ այլ շրջաններու։
Նիւթական համեստ պայմաններով ան սկսած է քահանայագործել այս փոքրաթիւ գաղութներուն մէջ։ Իրրեւ փորձառու կրթական մշակ, դպրոցին մէջ կրօնական դասեր աւանդած՝ ու իր նոր պիտելիքներով դպրոցին ներքին կեանքը կազմակերպած կըրթական նոը շունչ բերած է այդ յաըկէն նեըս։
Թադականութեան հետ համագործակցաբաը, ան իը կարելին ըրած է եկեղեցիին ու կրթական օճախին նիւթական կարիքները ապահովելու ու զանոնք կանգուն պահելու ու պահպանելու համար։
Նոյն թափով աշխատանք տարած է նաեւ շրջաններուն մէջ։ Հովուական յաճախակի այցելութիւններով հոգեւոր մխիթարութիւն տուած է անոնց, զանոնը Հայց. Եկեդեցւոյ աւանդութիւններուն ու արժէքներուն կառչած պահելու։
Իր քահանայագործութեան րնթացքին մեծ կարեւորութիւն ընծայած է հոգեւոր ու կրթական դաստիարակութեան։ Իր կեանքը իրրեւ եկեղեցական զսպանակուած է քրիստոնէական սկզբունքներով ու զօրաւոր հաւատքով։ Իր մատուցած պատարաքը, աղօթքներն ու մանաւանր քարոզները կրած են հոգեւոր դրօշմ եւ հաւատքի ջերմութիւն, որովհետեւ ապրումով կատարած է այդ րոլոըը։
Աւելի քան 18 տարի, նիւթական ձանր պայմաններով Հասաքէի մէջ քահանայագործելէ ետք, Բերիոյ Թեմի Առաջնորդին բարէհաճ հաւանութեամբ՝ Տէր Գէորգ ընտանեօք տեղափոխուած է Հալէպ 1953-ին եւ հոգեւոր հովիւ նշանակուած՝ Սրիան կոչուած արւարձանի Ս. Յակոր եկեդեցւոյ։
Աւելի քան տարի մը այդ եկեղեցւոյ մէջ քահանայագործելէ ետք, Լիբանանի Հայոց Առաջնորդին տնօրինութևամբ, ան փոխադրըւած է Պէյրութ ու հոգեւոր հովիւ նշանակուած՝ Էշրէֆիէի Ս. Յակոբ եկեղեցւոյ։
Իրեն յանձնուած է այդ շրջանի բուոբ հայ ընտանիքներու հովւութիւնը։ Համեմատաբաբ աւելի լաւ պայմաններու մէջ քահանայադգրծած է ու հետագային ապրած՝ բարեկեցիկ կեանք մը։
Տարիներու անձնուէր ծառայութեամբ՝ իր հօտին համար հեղինակաւոր դէմք դարձած է։ Իր օրինակելի վարք ու բարքով՝ անխըտիր յարգուած է բոլորէն։ Սակայն եկեդեցական կեանքի յաջողութիւնը անկարող կ'ըլլայ ամոքելու իր հայրական կսկիծը, որ ծնունդ առածէր 27տարեկան իր Գէորգ զաւկին խեղդամահ ըլալէն։
Յառաջացեալ տարիքին, ան կր հիւանդանայ եւ շրջան մը անկողնռյ ծառայելէ ետք կը մահուան 1979-ին, 88 տարեկանին։ Իր թագմանական կարգն ու վերջին օծումը կը կատարուին Տ. Վարդանեպս. Տէմիրճեանի ձեռամբ, 4 Յունուար 1979-ին, էշրէֆիէի Ս. Յակոբ եկեդեցւոյ մէջ, խուռներամ հաւատացեալներու ներկայութեամբ։
Մարմինը կ'ամփոփուի Պէյրութի հայոց Ադգ. Գերեզմանատունը։
Տարիներու բարւոք ծառայութեան համար ստացած է նախ Լանջախաչ կրելու արտօնութիւնը, 23 Հոկտեմբեր 1944-ին, Մեծի Տանն Իիլիկիոյ Կաթողիկոսական տեղապահ՝ Տ. Խադ Արք. Աջապահեանէն եւ ապա՝ Ծաղկեայ սեւ փիլոն եւ Աւագութեան պատիւ ու տիտղղոս։
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Հովեւոր Հովիւներ
Լինտոսի Աքրոփոլիս (Ռոտոս)
Տեղեկութիւններ
Լինտոս բնակուած է նախապատմական շրջանէն եւ ունի հարուստ պատմութիւն։ Համաշխարհային  համբաւի արժանացած է «Լինտոսի Աքրոփոլիս» հնագիտական վայրը։ Հնադարին, Լինտոսի Աքրոփոլիսի պաշտամունքի գլխաւոր վայրը Աթինա Լինտիա* տաճարը եղած է։ Ըստ յունական դիցաբանութեան երբ Տանաոս (Եգիպտոսի եւ Լիպիոյ թագաւորին տղան) իր աղջիկներուն հետ Եգիպտոսէն կը մեկնի, Լինտոս կը հասնի։ Բնակիչները զայն ուրախութեամբ կը դիմաւորեն։  Ան, Արղոս (Պելոպոնեսի հնամենի քաղաք) չմեկնած կը կառուցէ Լինտիա Աթինա աստուածուհիին տաճարը։  Պատմական վկայութիւններ կը յիշատակեն թէ Ք․Ա․ 6-րդ դարուն Լինտոսի բռնակալը՝ Քլէովուլոս (հնադարի եօթը գիտուններէն մին), տաճարը կը վերականգնէ։  Ք․Ա․ 342-ին, հրդեհի պատճառով տաճարը կը քանդուի։  Հնագէտները գնահատած են թէ Դորեան ոճի տաճարը վերականգնուած է Ք․Ա․ 4-րդ դարուն։
Լինտիա Աթինա ․ Աթինա աստուածուհիին տաճարը Լինտոսի մէջ։
Նշանաւոր թագաւորներ Լինտիա Աթինա տաճարին բազմաթիւ նուէրներ կատարած են․ Մեծն Աղեքսանտր, Պտոմեղէոս, Սոթիր, Փիրոս, Փիլիպոս Ե․։
Լինտոսի Աքրոփոլիսի վերջնական ձեւաւորումը կատարուած է Ասպնջական Ասպետներու իշխանութեան ժամանակաշրջանին։
Տե՛ս նաեւ
Ռոտոսի Աքրոփոլիս
Աքրոփոլիս
Արտաքին յղումներ
Ստորոգութիւն:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Ստորոգութիւն:Յունական կղզիներու հնավայրեր Ստորոգութիւն:Տաճարներ այբբենական կարգով Ստորոգութիւն:Տաճարներ Ստորոգութիւն:Աքրոփոլիսներ Ստորոգութիւն:Յունաստանի սրբավայրեր Ստորոգութիւն:Սրբավայրեր
Ազիկեան
Ազիկեան, հայկական մականուն ։
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Հայկական մականուններ Ստորոգութիւն:Մականուններ այբբենական կարգով
Ռուսականացման Քաղաքականութիւնը Հայոց Դէմ
Ռուսիոյ քաղաքականութիւնը ունէր մէկ նպատակ, որն էր հասնիլ տաք ջուրեր (Միջերկրական Ծով), որուն պստճառով ալ ան որոշում տուաւ իր իշխանութեան տակ գտնուող բոլոր ոչ-ռուս ազգերը ձուլել (Ռուսականացման Քաղաքականութիւն) եւ զանոնք օրթոտոքս դարձնել դիւրաձնելու համար իր նպատակնին հասնելու աշխատանքները, սակայն այս գործողութեան ամէնայ մեծ զոհը դարձան հայերը։
1836-էն սկսեալ հայերը ուրախ էին, որովհետեւ ինքնավարութեան իրավունքը պիտի ունենային քրիստոնեայ երկրի մը իշխանութեան տակ, սակայն անոնց յոյսերը ի թերեւ յայտնաբերուեցան. ռուսերը հայերուն տուին Պոլոժենիա անունով կրթական իրաւունքներ, որով արեւելահայերը իրաւունքներ ունէին դպրոցներ բանալու, տպարաններ հիմնելու եւ թերթեր հրատարակելու. այս մէկը զարգացումի առիթ տուաւ, որմէ ետք սկսաւ մտաւոր զարթօնքը։ Սակայն ռուսականացման քաղաքականութեան հետեւող ցարական իշխանութիւնը գոհ չմնաց հայութեան այս վիճակէն ու որոշում տուաւ հայկական դպրոցները եւ մատենադարանները փակելու, արգիլելու հայերէնի դասաւանդութիւնը եւ հայութիւնը ճնշումի տակ դնելու համար. շնորհիւ հայուն ուժեղ կամքին, հայ աշակերտը տուներուն մէջ իսկ սորվեցաւ հայերէն լեզունն ու գրականութիւնը։ Ցարական կառավարութիւնը վերաբացաւ հայկական դպրոցնրը։
Հայ Եկեղեցւոյ Գոյքերու Բռնագրաւումը
Նոյն ժամանակամիջոցին լրտեսական իսկական կազմակերպութիւն մը հաստատուեցաւ հայ եկեղեցւոյ եւ եկեղեցականութեան շուրջ։ Ռուս թերթերուն մէջ հակահայ գրգռութեան պայքար մը մղուեցաւ՝ կառավարութեան ներշնչումով։ Անդրկովկասի վարժարաններուն մէջ ընդունուելու սեղմումներ հաստատուած էին հայերու հանդէպ։ Ռուսերու առաջին որոշումին ձախողութեան մէջ մեծ դեր խաղացած էր էր եկեղեցին, որուն պատճառով երկրորդ հարուածը փորձեցին ուղղել եկեղեցիին, ու 1903-ին հրահանգ տուաւ եկեղեցական գոյքերու գրաւման։
Կաթողիկոս Մկրտիչ Խրիմեան փորձեց ունկնդրութիւն մը խնդրել Նիկոլա Բ.-էն։ Ներքին գործոց նախարարը զինք գլխէն նետեց բրտօրէն։
Այս բոլորը ընդհանուր ընդվզում յառաջ բերին հայ բնակչութեան մէջ։ Բազմաթիւ գիւղերու մէջ հայ գիւղացիները զինեալ ընդդիմութիւն ցոյց տուին իրենց կրօնական սրբատեղիներու բռնաբարման դէմ։ Ռուս ոստիկանութիւնը եւ զօրամասերը միջամտեցին եւ բազմաթիւ վայրերու մէջ սպաննութիւններ տեղի ունեցան։ Էջմիածնի մէջ ռուսական զօրքերը շրջապատեցին հնադարեան վանքը, կաթողիկոսի աթոռը եւ պահանջեցին տաճարին եւ գանձերուն բանալին։ Մկրտիչ Խրիմեանի Կորովի մերժումին վրայ՝ ռուսերը բռնի ուժով ներս մտան դուռերը խորտակելով։ Այս դէպքերուն եւ այս դիրքին հետեւանքներէն մէկը այն եղաւ, որ ազգային շարժում մը առաջ եկաւ հայ քաղքենի դասակարգին մէջ։
Հայ յեղափոխական շրջանակները, գլխաւորութեամբ դաշնակցութեան, այս դէպքերուն ընթացքին վճռաբար կեցան եկեղեցիին կողքին եւ զինեալ դիմադրութիւն մը կազմակերպեցին ցարական իշխանութեան բռնագրաւումներուն դէմ։ Ոչ սովորական տեսարան մը պարզուեցաւ. հայ յեղափոխական մարտիկներ, որոնք նախապէս անաստուած կը դաւանէին իրենք զիրենք, այժըմ մէկը միւսին ետեւէն կը զոհուէին եկեղեցիին դրան առջեւ, բռնագրաւումէ պաշտպանելով եկեղեցական գոյքերը։
1905-ի Ջարդերը
Ցարական կառավարութիւնը, տկարացած ռուսեւճափոնական պատերազմէն եւ յեղափոխական խմորումէն, որ զգալի կը դառնար ամբողջ Ռուսիոյ մէջ՝ Մանչուրիոյ ձախողանքներուն հետեւանքով, շատ չանցած որոշեց ջարդերու դիմել, սակայն ուրիշներու ձեռքով, հայկական դիմադրութիւնը խորտակելու համար։
Թաթար հորդաներ, ռուս իշխանութեանց միջոցով զինուած, Անդրկովկասի հայոց դէմ հանուեցաւ 1905-ի Փետրուարին։ Ամէնէն կարեւոր կոտորածներն ու թալանը տեղի ունեցան Պաքուի մէջ, Փետրուարի կէսերուն։ Քանի մը թաթար մտաւորականներ, օրինակ նշանաւոր Աղայեւ, որ ապագային կարեւոր դեր մը խաղաց համաթուրանական շարժման մէջ, հլու գործիքները դարձան ռուսական իշխանուլեանց, որոնզմէ պաշտօն ստացած էին ջարդերը կազմակերպելու։ Երբ ջարդերը սկսան, ռուս իշխանութիւնները, մեղսակից ջարդարարներուն, մերժեցին միջամտել եւ ոստիկանութիւնն ու զինեալ ուջերը իրենց զօրանոցներուն մէջ փակուած պահեցին, ազատ ասպարէզ տալու համար թաթարական մոլեռանդութեան։
Ցարական վարիչներու խմբակին նպատակն էր փշրէլ հայոց դիմադրութիւնը՝ ռուսացման քաղաքականութեան դէմ, անոր յիշեցնել տալով, թէ կ’ապրէին վտանգաւոր շրջապատի մը մէջ, պաշարուած մոլեռանդ մահմետական տարրերով եւ Ռուսիան մէկն էր, որ կրնար երաշխաւորել իրենց ապահովութիւնը, պայմանաւ որ այսուհետեւ խոնարհ աղաչաւորի դիրքին մէջ մնան Ռուսիոյ հանդէպ։
Տայանա Տէր Յովհաննէսեան
Տայանա Տէր Յովհաննէսեան ՝ ամերիկահայ անգլեագիր բանաստեղծուհի, թարգմանչուհի, լրագրող:
Կենսագրութիւն
Ծնած է Պոսթընի մէջ, խարբէրդցի ծնողնէրէ։ Աւարտած է Պոսթընի համալսարանի ամերիկեան գրականութեան ճիւղը։ Հարվըրտ Համալսարանի քէրթողական արուեստի նշանաւոր բանաստեղծ Ռապըրթ Լոուէլի (Robert Lowell) առաջնորդութեամբ՝ հմտացած է բանաստեղծութեան արուեստին մէջ։ Դպրոցական գրասեղաններէն սկսեալ բանաստեղծութիւններ գրած է թերթերու եւ հանդէսներու մէջ, յէտոյ աշխատած է որպէս խմբագիր, եւ երկար տարիներ վարած է բանաստեղծութեան դասընթացքներ Պոսթընի ուսումնական հաստատութիւններէն ներս։
Եղած է Նոր-Անգլիոյ բանաստեղծութեան ակումբին նախագահը եւ «Պոսթըն Կլոպ» թերթի փառատօն»ի պատասխանատու վարիչը։ Որպէս դասախօս՝ դասաւանդած է ամերիկեան զանազան համալսարաններու մէջ։
Շահած է շարք մը մրցանակներ, ի միջի այլոց Ամերիկեան պոէզիայի ընկերութեան եւ նշնաւոր Պրն Քլապ-ի մրցանակները։
1991-ին Հայաստանի գրողներու միութեան կողմէ արժանացաւ Յովհաննէս Թումանեան մրցանակի, Հայ բանաստեղծներու գործերուն անգլերէնի թարգմանութեան համար։ Այս մարզին մէջ Տ. Տէր Յովհաննէսեան հոյակապ գործ մը կը կատարէ։ Կը կազմակերպէ նաեւ Հայ բանաստեղծներու նուիրուած երեկոներ, դասընթացքներ եւ ձայնասփիւռի ու հեռատեսիլի հաղորդումներ։ 1978-ին Մարզպետ Մարկոսեանի հետ միասին կազմեց, թարգմանեց եւ անգլերէն լեզուով հրատարակեց Հայ բազմադարեան քերթողութենէն ընտիր նմոյշներ, սկսեալ հեթանոսական շրջանի երգերէն մինչեւ ժամանակակից հայ բանաստեղծութեան գիրքեր։ Իր բանաստեղծութիւնները թարգմանուած են եօթը լեզուներու։
Գործեր
Իր Հրատարակուած գործերն են՝ How To Choose Your Past (1978), Սեւ աչքեր կանաչ աչքերի խորքում (Երեւան 1985), About Time (Նիւ Եորք. 1987) եւ Songs Of Bread, Songs Of Salt (Նիւ Եորք. 1990): Տ. Տէր Յովհաննէսեան 1994-ի գարնան Հայաստան այցելեց նախաձեռնութեամբ ամերիկեան «Ֆուլպրայթ» կազմակերպութեան։ Շարք մը դասախօսութիւններ տուաւ Երեւանի Պետական եւ Ամէրիկեան Համալսարաններուն մէջ, ամերիկեան գրականութեան մասին։ Տայանայի պոէզիային հիմնական տարրը կը կազմէ ազգային արմատներու որոնումը։ Իր ամերիկեան ու համամարդկային նիւթերուն կարգին կու տայ զուտ Հայկական։ Պարզ եւ ինքնատիպ է իր ոճը։ Սրտագրաւ են իր տաղերը եւ հաղորդական :
Մկրտիչ Քհնյ. Տէր Յովհաննէսեան
'''Մկրտիչ Քհնյ. Տէր Յովհաննէսեան''', աւազանի անունով՝ Խորէն։
Կենսագրութիւն
Մկրտիչ Քհնյ. Տէր Յովհաննէսեան, նախակրթարանի ուսումը ստացած է Արամոյի ծխական վարժարանին մէջ։
Քառասուն տարեկանին որոշած է հոգեւորական ըլլալու մտադրութիւնը յայտնել Թեմիս առաջնորդին ու կրօնական ժողովին։
1908-ին, Խորէն ձեռնադրուած է քահանայ, ձեռամբ՝ Սահակ Կաթողիկոսին, վերակոչուելով Տէր Մկրտիչ։
Քառասնօրեայ պատրաստութեան շրջանը լրանալէ ետք, Առաջնորդին տնօրինութեամբ ու հայրենակիցներուն փափաքով Տէր Մկրտիչ հոգեւոր հովիւ նշանակուած է Արամոյի հայ գաղութին ու շրջակայ հայ ընտանիքներուն։
1921-ին, զինադադարէն անմիջապէս ետք, նշանակուած է հոգեւոր հովիւ Լաթաքիոյ հայ գաղութին, ուր քահանայագործած է ութ տարի՝ մինչեւ 1929։ Այնուհետեւ, վերադարձած է Արամօ ու ծառայած՝ իր հայրենակիցներուն մինչեւ 1936։
1936-ին, կրօնական առաքելութեամբ ինն ամիսներու համար դարձեալ Լաթաքիոյ մէջ պաշտօնավարած է։
Վախճան
Կեանքի տեսակաւոր դառնութիւնները ճաշակած ու իր ժողովուրդին դժբախտութիւններուն ականատես եղած, վախճանած է 26 Դեկտեմբեր, 1939-ին, Արամօ՝ իր գիւղին մէջ։
Թաղման կարգն ու վերջին օծումը կատարուած են Արամոյի Ս. Ստեփանոս եկեղեցւոյ մէջ, 28 Դեկտեմբեր, 1939-ին, ձեռամբ՝ Տ. Մեսրոպ քհնյ. Պագամճեանի ։
Ծանօթագրութիւններ
Ստորոգութիւն:Հայ քահանաներ Ստորոգութիւն:1868 ծնունդներ Ստորոգութիւն:1939 մահեր Ստորոգութիւն:26 Դեկտեմբերի մահացածներ Ստորոգութիւն:Արամօ ծնածներ Ստորոգութիւն:Արամօ մահացածներ
Մանչեսթըր Իւնայթըտ
«Մանչեսթըր Իւնայթըտ» (Manchester United Football Club; արտասանութիւն։ ), անգլիական բրոֆեսիոնալ ֆութպոլային ակումբ Մեծ Մանչեսթըրի Սթրետֆորդ քաղաքէն, կը մասնակցի Բրիմիորլիկայի մէջ։ Կը հիմնադրուի որպէս «Նիւթոն Հիթ (Լանկաշիր Էնդ Յորքշիր Ռեյլուէյ)» 1878 թուականին, կ՛անուանափոխուի 1902 թուականին՝ «Մանչեսթըդ Իւնայթըտ»։ Կը տեղափոխուի «Օլդ Թրաֆորդ» 1910 թուականին։ Աշխարհի ամենահանրահայտ ֆութպոլային ակումբներէն մեկն է, անգլիական Բրիմիորլիկայի հիմնադիր ակումբներէն մէկը 1992 թուականին ։
Ակումբը 1910 թուականէն իր խաղերը կ՛անցկացնէ «Օլդ Թրաֆորդ» մարզադաշտին, որ Անգլիոյ՝ տարողութեամբ երկրորդ ֆութպոլային մարզադաշտն է՝ «Ուեմբլիէն» ետք եւ կը տեղաւորուի գրեթէ 76000 հանդիսական։
«Մանչեսթըր Իւնայթըտ» կը համարուի աշխարհի ամենահարուստ եւ ամենաշատ երկրպագուներ ունեցող ակումբներէն մէկը ։ Վերջին 20 տարիներու ընթացքին Անգլիոյ ամենայաջողակ ակումբներէն մէկն է. 1986 թուականին նոյեմբերէն, երբ ակումբը սկսաւ գլխաւորել Ալեքս Ֆերգիւսոնը, կը նուաճէ 27 խոշոր բաժակ ։ Բրիմիորլիկայի 2010-2011 մրցաշրջանին խումբը կը նուաճէ մրցանիշի 19-րդ տիտղոսը՝ դառնալով Անգլիոյ մրցանիշակիր յաղթականներու տիտղոսներու քանակով եւ շրջանցելով «Լիւըրբուլին», որ յաղթած էր 18 յաղթականական տիտղոս։ 2012-2013 թուականերուն մրցաշրջանին մէջ ակումբը կը նուաճէ նաեւ 20-րդ տիտղոսը։ 1968 թուականին «Մանչեսթըր Իւնայթըտը» կը դառնայ առաջին անգլիական ակումբը, որ նուաճած է Յաղթականներու բաժակը՝ եզրափակչին յաղթելով «Պենֆիքային» 4-1 հաշիւով ։ 1999 թուականին «Մանչեսթըր Իւնայթըտ» կը յաղթէ եւրոպական ամենապատուաբեր ակումբային առաջնութեան՝ ԻՒԵՖԱ Յաղթականներու լիկայի եզրափակչին՝ կամային յաղթանակ տանելով «Պաւարիոյ Միւնխենի» նկատմամբ 2-1 հաշիւով ։ 2008 թուականին խումբը կրկին կը նուաճէ Յաղթականներու լիկան՝ յաղթելով Լոնտոնեան «Չելսիին» ։ «Մանչեսթըր Իւնայթըտ» մրցանիշակիր է նաեւ Անգլիոյ բաժակներու քանակով (11 տիտղոս) ։
2012-2013 մրցաշրջանի աւարտէն ետք «Մանչեսթըր Իւնայթըտի» գլխաւոր մարզիչը Ալեքս Ֆերգիւսոնը, որ նշանակուած էր այդ պաշտոնին 1986 թուականին նոյեմբեր 6-ին, ձգեց պաշտոնը, սակայն մնաց ակումբային կառոյցներուն մէջ եւ ակումբի տնօրեններու խորհրդի անդամ է, բացի այդ կը հանդիսանայ ակումբի դեսպան ։ Ալեքս Ֆերգիւսոնի գլխաւորութեամբ ֆութպոլային ակումբը 27 տարուայ ընթացքին նուաճած էր 38 տիտղոս, որուն շնորհիւ ան դարձաւ ֆութպոլի պատմութեան մէջ մեծագոյն մարզիչներէն մէկը։
Ներկայիս խումբի գլխաւոր մարզիչը հոլանտացի մասնագէտ Լուի վան Գալն է։ Ան փոխարինեց մարզչի պարտականութիւնները կատարող Ռաեան Գիգզին. վերջինսը նշանակուած էր այդ պաշտոնին Դաւիթ Մոյեսի հեռանալէն ետք ։ Խումբի աւագը Ուէյն Ռունին է, որ 2014 թուականին ամրան փոխարինեց Նեմանեա Վիտիչին ։
Կանուխ շրջան (1878-1945)
Ակումբը կը ձեւաւորուի «Նիւտոն Հիթ (Լանկաշիր էնդ Յորքշիր Ռէյլուէյ)» (Newton Heath L&YR F.C) անուամբ Մանչեսթըրի երկաթողիի խումբ մը աշխատողներու կողմէ 1878 թուականին ։ Ակումբային մարզահագուստը ունէր երկու գոյն՝ կանաչ եւ ոսկեգոյն։ 15 տարուայ ընթացքին ակումբը կու գար տարածքով փոքր եւ կիսավեր «Նորթ Ռոուդ» մարզադաշտին մէջ, որմէ ետք՝ 1893 թուականին, տեղափոխուեցաւ Քլեյտոնի մէջ գտնուող «Պենք Սթրիթ» մարզադաշտը։ Անոնցմէ մէկ տարի առաջ ակումբը միացաւ Անգլիոյ Ֆութպոլային լիկային եւ առանձնացաւ երկաթուղիներէն ։ Ստեղծուեցաւ ակումբային քարտուղարի պաշտոնը, իսկ անուանումէն հանուեցաւ «Լանկաշիր էնտ Յորքշիր Ռեյլուէյ» լրացումը. ակումբը սկսաւ պարզապէս կոչել «Նիւտոն Հիտ»։ 1902 թուականին խումբը սնանկութեան եզրին էր՝ ունենալով աւելի քան 2500 ֆոնտ ստեռլինգի պարտք։ «Պենք Սթրիթ» մարզադաշտը պէտք է փակուեր դատարանի կողմէ ։ Ճոն Հենրի Դեւիսը՝ Մանչեսթըրի գարեջուրի գործարանի ղեկավարը, բաւական մեծ չափի ներդրումներ կատարեց ։ 1902 թուականին ապրիլ 26-էն ետք ակումբը փոխեց իր անունը եւ պաշտոնապէս սկսաւ անուանուիլ «Մանչեսթըր Իւնայթըտ»։ Միաժամանակ փովուեցաւ նաեւ ակումբի գոյները. կանաչը ու ոսկեգոյնը վերափոխուեցան կարմիրի եւ սպիտակի։
1903 թուականին ակումբային քարտուղար նշանակուեցաւ Ճէյմս Մանգնել Էռնեստը, որուն մէջ ղեկավարութեամբ 1906 թուականին «Իւնայթըտը» դուրս եկաւ Առաջին փաժանում, իսկ 1907-08 թուականներու մրցաշրջանին մէջ նուաճեց իր առաջին յաղթական տիտղոսը՝ Անգլիոյ յաղթական կոչումը ։ Այդ ժամանակ հարեւան «Մանչեսթըր Սիթիէն» «Իւնայթըտ» տեղափոխուեցան շարք մը ֆութպոլիստներ, այդ թիւին՝ Պիլլի Մերետիտ եւ Սենդի Թերնբուլլ, որոնք հետագային դարձան խումբին առանցքային խաղացողները ։ 1908 թուականին «Մանչեսթըր Իւնայթըտ» առաջին անգամ նուաճեց Անգլիոյ սուբըրբաժակը, իսկ 1909 թուականին՝ Անգլիոյ առաջին բաժակը ։ 1910-1911 թուականներու մրցաշրջանին «Իւնայթըտ» երկրորդ անգամ դարձաւ Առաջին փաժանումի յաղթանակ։ Նոյն մրցաշրջանին տեղափոխուեցաւ իր նոր «Օլդ Թրաֆորդ» մարզադաշտ ։
Յաջորդ տասնամեակի ընթացքին «Մանչեսթըր Իւնայթըտ» չ՛կարողացաւ նոր տիտղոսներ նուաճել, իսկ 1922 թուականին կրկին վերադարձաւ Երկրորդ փաժանում ։ 1925 թուականին «Իւնայթըտ» վերադարձաւ Առաջին փաժանում, բայց կը պայքարէր միայն մրցաշարային աղոյսակի առաջին հատուածին մէջ տեղ գտնելու համար եւ նորէն անցաւ Երկրորդ փաժանում 1931 թուականին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին (1939-1945) նախորդող ութ տարիներու ընթացքին «Իւնայթըտ» պարբերաբար փաժանումէ մը միւսը կը տեղափոխուէր, իսկ 1934 թուականին առաջնութեան մէջ գրաւեց իր պատմութեան մէջ ցածրագոյն՝ 20-րդ հորիզոնականը Երկրորդ փաժանման մէջ ։ 1927 հոկտեմբերին՝ Ճոն Հենրի Դեւիսի մահէն ետք, «Մանչեսթըր Իւնայթըտի» ֆինանսական դրութիւնը կտրուկ վատթարացաւ, եւ 1931 թուականին վերջին ակումբը հայտնուեցաւ սնանկութեան եզրին։ Խումբին հովանաւորեց տեղացի գործարար Ճէյմս Ուլիլիամ Կիբսոնը, որ մարեց ակումբի բոլոր պարտքերը եւ դարձաւ նոր ղեկավարը ։ 1938-39 մրցաշրջանը խումբը աւարտեցաւ Առաջին փաժանման 14-րդ հորիզոնականին մէջ։
Պասպիի ժամանակաշրջանը (1945-1969)
1945 թուականին «իւնայթըտի» գլխաւոր մարզիչ նշանակուեցաւ Մեթ պասպին։ Պասպիի եւ իր օգնական՝ Ճիմ Մերֆիի ղեկավարութեամբ ակումբը երեք մրցաշրջան շարունակ կրցաւ երկրորդ տեղը գրաւել առաջնութեան մէջ՝ 1946-47, 1947-48 եւ 1948-49, իսկ 1948 թուականին նուաճեց Անգլիոյ բաժակը ։ 1951-52 թուականներու մրցաշրջանին մէջ՝ վերջին յաղթանակէն 41 տարի անց, «իւնայթըտ» յաղթեց Առաջին փաժանման առաջնութեան մէջ ։ Խումբի նոր կազմը բաղկացած էր բարձր տարիքային խումբի ներկայացուցիչներէն, եւ պասպին սկսաւ հիմնական խումբ հրաւիրել երիտասարդական հաւաքականի ֆութպոլիստներուն՝ Ռոճեր Բեռնին, Պիլ Ֆոուլքսին, Մարկ Ճոնսին, Տենիս Վայոլեթին։ Սակայն առաջին շրջանին՝ 1952-53 թուականներու մրցաշրջանին, պասպիի երիտասարդացած խումբը աւարտեց առաջնութիւնը միայն 8-րդ տեղին մէջ, իսկ արդեն 1955-56 թուականներու մրցաշրջանին «իւնայթըտ» Անգլիոյ յաղթանակ հռչակուեցաւ։ Խումբին խաղացողներու միջին տարիքը 22 էր։ Մամուլի մէջ ակումբի երիտասարդ սաներուն «պասպիի փոքրիկներ» կ՛անուանէին։ 1956-57 թուականներու մրցաշրջանին «իւնայթըտ» կրկին նուաճեց Առաջին փաժանման առաջնութեան յաղթանակ կոչումը, ինչպէս նաեւ հասաւ Անգլիոյ բաժակի եզրափակիչ եւ Եւրոպայի յաղթականներու բաժակի կիսաեզրափակիչ՝ դառնալով առաջին անգլիական ակումբը, որ մասնակցութիւն ունեցաւ այդ եւրոպական մրցաշարին մէջ ։
1957-1958 թուականներու մրցաշրջանին՝ «Ցրուենա Զուեզդայի» հետ խաղէն ետք՝ Պելկրատէն վերադառնալով, «իւնայթըտի» խաղացողներով ինքնաթիռը 1958 փետրուար 6-ին Միւնխենի օդանաւակաեանին մէջ վթարի ենթարկուեցաւ։ Աւիաւթարը ութ ֆութպոլիստի կեանք խլեց (Ճեֆ Բենթ, Էտի Քոլման, Դունկան Էտուարտս, Մարկ Ճոնս, Տեւիդ Փեգ, Թոմի Թեյլոր եւ Լիան Ուիլան)։ Զոհուեցան տասնհինգ այլ ուղեւորներ՝ ներառեալ մարզչական շտապի անդամները՝ Ուոլթեր Քրիքմերը, Ուոլի Բերթը եւ Թոմ Քարին ։ Մեթ Բեսբին ծանր վնասուածքներ ստացաւ, բայց կրցաւ բուժուիլ եւ վթարէն երեք ամիս անց կրկին վերադարձաւ ակումբի ղեկավարման աշխատանքներուն։ Ի զարմանս շատերու՝ չունենալով հիմնական կազմի շարք մը առանցքային ֆութպոլիստներ՝ «իւնայթըտ» կրցաւ հասնիլ Անգլիոյ բաժակի եզրափակիչ, ուր զիջեց «Պոլթոնին»։ Մրցաշրջանի վերջը ԻՒԵՖԱ-ն առաջարկեց Անգլիոյ ֆութպոլի ասոցիացիային երկու խումբ հայտաւորել Եւրոպայի յաղթականներու բաժակին մէջ, սակայն Ֆութպոլի ասոցիացիան մերժեց առաջարկը։ 1958-59 թուականներու մրցաշրջանին «իւնայթըտ» գրաւեց երկրորդ տեղը ։
Ակումբի երկրպագուներու համար կը գործեն Manchester United Finance եւ One United ծրագիրները, որոնց անդամներուն համար մատչելի են ակումբի հետ կապուած իրերը, ապրանքները եւ ծառայութիւնները։ Գոյութիւն ունի նաեւ ակումբային հեռուստատեսութիւն՝ MUTV հեռուստաալիքը, որուն հասանելիութիւնը վճարովի է ։ Ակումբը նաեւ նշանակալի եկամուտներ կը ստանայ իր հովանաւորներէն. բացի Nike ընկերութենէն եւ տիտղոսային հովանաւորէն (այն այս պահին Chevrolet ընկերութիւնն է), ակումբի հովանաւորներու թիւին կը պատկանի նաեւ Audi, Budweiser, Betfair, Hublot, Smirnoff, Turkish Airlines, Աերոֆլոտ, Hi Seoul, aigo, Kumho, Airtel, MTN, STC, Tri Indonesia, Bakcell, Lucozade Sport, Viagogo, Key 103, Globacom ընկերութիւնները ։ Nike ընկերութիւնը կը զբաղի ակումբային մարզահագուստի մերչանդայզինգով. գովազդային համաձայնութեան գործունէութեան առաջին 22 ամիսներուն ընթացքին ակումբը կը վճառէ «Իւնայթըտի» խորհրդանիշով 3,8 միլիոն մարզաշապիկ։
Հովանաւորներ
Ակումբը իր պատմութեան ընթացքին հինգ հովանաւոր ունեցած է, որոնց անունները գրուած են մարզաշապիկներուն վրայ։ Առաջին եւ ամենաերկար գործունէութիւն ծաւալած հովանաւորը եղած է Sharp-ը (1982 թուականէն մինչեւ 2000 թուական)։ Sharp-ի հետ պայմանագիրը դարձաւ ամենաերկարատեւ եւ շարունակական հովանաւորչական պայմանագրերէն մէկը անգլիական ֆութպոլի պատմութեան մէջ ։
2000 թուականին ակումբը 30 միլիոն ֆոնտ արժողութեամբ քառամեա հովանաւորչական պայմանագիր կնքեց Vodafone ընկերութեան հետ ։ Հովանաւորչական պայմանագիրը հետագային երկարաձգուեցաւ երկու տարի, իսկ պայմանագրային վճարումներու ընդհանուր գումարը կազմեց 36 միլիոն ֆոնտ։ 2005 թուականին նոյեմբեր 23-ին Vodafone ընկերութիւնը հայտարարեց, որ համաձայնութիւնը պիտի չ՛երկարացուի ։
2006 թուականին ապրիլ 6-ին ակումբի գործադիր տնօրէն Դաւիթ Ալան Կիլը հայտարարեց, որ ակումբի նոր հովանաւորը պիտի դառնայ AIG ընկերութեան։ Մեծ Պրիթանիոյ համար մրցանիշի պայմանագիր ստորագրուեցաւ 56,5 միլիոն ֆոնտ արժողութեամբ, որ պէտք է ակումբին վճարուէր չորս տարուայ ընթացքին (տարեկան 14,1 միլիոն) ։ Այդ ձեւով «Մանչեսթըր Իւնայթըտ» դարձաւ աշխարհի ամենախոշոր հովանաւորչական պայմանագրի սեփականատէրը ։ AIG ընկերութիւնը որոշեց չ՛երկարաձգել պայմանագիրը 2010 թուականին մայիսի պայմանագրի ժամկէտը աւարտելէ ետք, եւ 2009 թուականին իւնիս 3-ին ակումբը նոր հովանաւորչական պայմանագիր կնքեց ամերիկեան Aon ընկերութեան հետ , որ սկսաւ գործել 2010 թուականին իւնիս 1-էն ։ Քառամեա պայմանագրի համաձայն՝ վճարումները կազմեցին £80 միլիոն, որ մրցանիշ է ֆութպոլի պատմութեան հովանաւորչական համաձայնութիւններու բնագաւառին մէջ ։
2012 թուականին յուլիս 30-ին «Մանչեսթըր Իւնայթըտ» եւ General Motors ընկերութիւնը յոթամեա հովանաւորչական համաձայնութիւն կնքեցին ։ Վերջին պայմաններուն համաձայն՝ սկսած 2014-15 մրցաշրջանէն՝ ակումբի տիտղոսային հովանաւորը Chevrolet-ն է։ Ակումբը 7 տարուայ ընթացքին կը շահի 559 միլիոն Ամերիկեան տոլար կամ տարեկան 80 միլիոն Ամերիկեան տոլար ։
Ներկայ կազմ
Կը թարմանացուի 2015 թուականին սեբտեմբեր 2-ին :
Ակումբի պաշտօնատար անձիք
«Մանչեսթըր Իւնայթըտ» չափաւոր
«Մանչեսթըր Իւնայթըտ» ֆութպոլային ակումբ
Գլխաւոր մարզիչներ
Մանչեսթըր Իւնայղըտը իր պատմութեան մէջ ունեցած է 22 մարզիչ։ Ստորեւ աղիւսակով ներկայացուած է մարզիչներու վերաբերեալ վիճակագրութիւն.
Տիտղոսներ
«Մանչեսթըր Իւնայթըտ» ակումբին կը պատկանի Անգլիոյ առաջնութեան մէջ ամենաշատ յաղթանակներու մրցանիշը (20 տիտղոս) ։ Բացի այդ՝ «Մանչեսթըր Իւնայթըտ» ակումբը իր պատմութեան մէջ երեք անգամ կը յաղթէ «տուպլը» (մէկ մրցաշրջանի ընթացքին թէ՛ առաջնութեան մէջ, թէ՛ բաժակի խաղարկութեան մէջ յաղթանակ տանելով)։
* սուբըրբաժակի առանձնացուած յաղթանակները (խաղերուն ոչ մէկուն կը գրանցէ եւ յաղթող կը ճանչուին երկու ակումբ-մասնակիցներն ալ)։
Խմբային Մրցանիշեր
2015 թուականին յուլիս 30-ի դրութեամբ «Մանչեսթըր Իւնայթըտ» ակումբը բոլոր պաշտոնական մրցաշարերուն կ՛անցկացրէ 5434 խաղ, որոնցմէ՝ 2668 յաղթանակ, 1284 ոչ-մէկուն եւ 1482 պարտութիւն ։
ԻՒԵՖԱ-ի վարկածով տարուայ լաւագոյն ֆութպոլիստ
Այս ֆութպոլիստները դարձած են ԻՒԵՖԱ-ի վարկածով տարուայ լաւագոյն ֆութպոլիստ՝ հանդես գալով «Մանչեսթըր Իւնայթըտի մէջ».
ՖԻՖԱ-ի վարկածով տարուայ լաւագոյն խաղացողներ
Այս ֆութպոլիստները դարձած են ՖԻՖԱ-ի վարկածով տարուայ լաւագոյն ֆութպոլիստ՝ հանդես գալով «Մանչեսթըր Իւնայթըտի մէջ».
Աշխարհի յաղթականներ
Այս ֆութպոլիստները դարձած են Աշխարհի յաղթական՝ հանդես գալով «Մանչեսթըր Իւնայթըտի մէջ».
Եւրոպայի յաղթականներ
Այս ֆութպոլիստները դարձած են Եւրոպայի յաղթական՝ հանդես գալով «Մանչեսթըր Իւնայթըտի մէջ».
Ֆութպոլային լիկայի 100 լեճընտներ
''«Մանչեսթըր Իւնայթըտի» այս ֆութպոլիստները ներառուած են Ֆութպոլային լիկայի 100 լեճընտներու ցանկին մէջ.
Անգլիական ֆութպոլի փառքի սրահի անդամներ
''«Մանչեսթըր Իւնայթըտի» այս ֆութպոլիստները ներառուած են Անգլիական ֆութպոլի փառքի սրահի կազմի մէջ.
Կարէն Դեմիրճեանի Անուան Մարզահամերգային Համալիրի
Կարէն Դեմիրճեանի անուան մարզահամերգային Համալիր (կը հանդիպի նաեւ «Դեմիրճեան մարզահամալիր», կամ պարզապէս՝ համալիր), Երեւանի մէջ գտնուող ամենամեծ մարզահամերգային համալիրն է։ Կը գտնուի Ծիծեռնակաբերդի բլուրին վրայ՝ Երեւանի արեւմտեան մասը՝ Հրազդան գետի մօտ։ Համալիրը բաղկացած է 2 մեծ սրահներէ՝ մարզական եւ համերգային։
Մարզահամերգային առաջին դահլիճը՝ մարզադահլիճը, շահագործման յանձնուած է դեռեւս 1983-ին, իսկ երկրորդ դահլիճը շահագործման յանձնուած է 13 Հոկտեմբեր 1984-ին՝ անոր հանդիսաւոր բացումով։
Պատմութիւն
1960-ականներուն «Հայպետնախագիծ» ինստիտուտը նախատեսած է կառուցել համերգային սրահ 1966-ին։ Յաղթող նախագիծն էր 10 հազար տեղանոց շրջանաձեւ շինութիւնը։
Գումարներու սղութեան պատճառով նախագիծը չիրականացուեցաւ։
Համալիրը բացուած է 1983-ին, սակայն ստիպուած էր փակել մէկ ու կէս տարի ետք, 1985-ին եղած հրդեհէն ետք։ Վերանորոգման գործընթացը տեղի ունեցած է մինչեւ 1987-ի վերջը, երբ կրկին կը պատրաստուէր հիւրընկալել համերգներ եւ մարզական միջոցառումներ։ Համալիրը մշակուած է խումբ մը հայ ճարտարապետներու` Կ․ Յակոբեանի, Ա. Թարխանեանի, Ս. Խաչիկեանի, Հ. Պողոսեանի եւ Գ. Մուշեղեանի, ինժեներ կոնստրուկտորներ՝ Ի. Ծատուրեանի, Գ. Ազիզեանի, ինժեներ տեխնոլոգ Մ. Ահարոնեանի կողմէ։
1990 -ին Յան Կիլլանի խումբը համերգներ ունցած է այնտեղ ։ Դեմիրճեան համալիրին մէջ տեղի ունեցաւ նաեւ 32-րդ շախմատի ողոմպիականը։
1999-ին ՀՀ Ազգային ժողովի խորհրդարանի նախկին խօսնակ Կարէն Դեմիրճեանի սպանութենէն շատ չանցած համալիրը վերանուանուած է անոր պատուին` խորհրդային ժամանակաշրջանին շինարարութեան եւ համալիրի վերանորոգման գործին մէջ ունեցած աւանդի համար։