Սթենլի_Կուբրիկ
Նորարարական կինո (1965–1971
1968 թվականին թողարկվելուց հետո «2001 թվականի տիեզերական ոդիսականը» միանգամից հաջողության չհասավ։ Կինոքննադատները թերություն էին համարում ֆիլմում երկոսությունների պակասը, դեպքերի դանդաղ ընթացքը և առաջին հայացքից անթափանցելի թվացող սյուժեն։ Ֆիլմը կարծես անտեսել էր գիտաֆանտաստիկ ժանրին բնորոշ պայմանականությունները և նման չէր դրանից առաջ նկարահանված որևէ գիտաֆանտաստիկ ֆիլմի, ինչպես նաև նման չէր Կուբրիկի նախորդ ֆիլմերից և ոչ մեկին։ Կուբրիկին հատկապես բարկացրել էր Պոլին Կաելի սուր քննադատությունը, որը ֆիլմը համարում էր սիրողական, որտեղ Կուբրիկը ներմուծուլ է բոլոր այն հիմարությունները, որ երբևէ ցանկացել է անել։ Չնայած բոլոր իրարամերժ գնահատականներին ֆիլմը մեծ տարածում գտավ և մինչև 1972 թվականի ավարտը բերեց 31 միլիոն դոլարի եկամուտ։ Այսօր այն համարվում է ամենահանճարեղ և ամենաազդեցիկ ֆիլմերից մեկը ողջ կինեմատոգրաֆի պատմության ընթացքում և ներառված է բոլոր ժամանակների թոփ տասը ֆիլմերի ցուցակում  ։ Բաքսթերը նկարագրում է ֆիլմը որպես կինոյի պատմության ամենադիտված և քննարկված ֆիլմերից մեկը։ Սթիվեն Սփիլբերգը ֆիլմն անվանել է իր սերնդի ֆիլմերի մեծ պայթյունը։ ԼոԲրուտոն նշում է՝ ֆիլմը Կուբրիկին բարձրացրեց իսկական արվեստագետի մակարդակի, և դրանից հետո նա ընդգրկվեց կինոյի վարպետների շարքում։ «2001 թվականի տիեզերական ոդիսականը» ավարտելուց հետո Կուբրիկը փնտրում էր մի նախագիծ, որի համար ավելի քիչ բյուջե կպահանջվեր։ Նրա ընտրությունը կանգ առավ «Լարովի նարինջ» (1971) ֆիլմի վրա, որը իրավապահ մարմինների կողմից բռնության և փորձարարական վերականգնողական աշխատանքների ուսումնասիրություն է, որի հիմքում Ալեքսի կերպարն է, որին մարմնավորել է Մալքոլմ Մաքդաուելը։ Առաջին անգամ Կուբրիկը ծանոթացավ Էնթոնի Բյորջեսի «Լարովի նարինջ» վեպին Թերրի Սաուզերնի միջոցով, երբ երկուսով աշխատում էին «Դոկտոր Ստրեյնջլավ» ֆիլմի շրջանակներում։ Կուբրիկը մերժեց առաջարկը՝ նշելով, որ նադսաթը՝ դեռահասների փողոցային լեզուն շատ բարդ էր հասկանալ։ 1969 թվականին եկավ իսկական պահը երիտասարդության այլասերվածության մասին ֆիլմ նկարահանելու։ Նոր Հոլիվուդ շարժումը ականատեսավ եղավ բազմիթիվ ֆիլմերի երիտասարդության սեռական կյանքի և ըմբոստության թեմաներով։ «Լարովի նարինջը» նկարահանվեց 1970-1971 թվականներին և ֆիլմի բյուջեն կազմեց 2 միլիոն ֆունտ ստերլինգ։ Կուբրիկը Ալեքսի կերպարի դերակատար Մաքդաուելի մասին նշում է, որ ամենայն հավանականությամբ չէր նկարի ֆիլմը, եթե Մաքդաուելը չկարողանար նկարահանվել ֆիլմում։ Դեռահասների բռնության տեսարանների պատճառով «Լարովի նարինջը» դարձավ ամենախնդրահարույց ֆիլմերից մեկը։ Բրիտանիայում և Ամերիկայում 1971 թվականին Սուրբ Ծննդյան տոներից առաջ թողարկվելուց հետո ֆիլմը ստացավ X ռեյտինգ, որը նշանակում էր որ ֆիլմի թույլատրվում էր դիտել միայն չափահասներին։ Սակայն որոշ կինոքննադատներ կարծում էին, որ ֆիլմի բռնության տեսարաններն ավելի շատ ծաղր են և պակաս բռնի՝ համեմատած նմանատիպ այլ ֆիլմերի հետ։ Կուբրիկն ինքն է Մեծ Բրիտանիայում ֆիլմը հանում շրջանառությունից, երբ ստանում է մահվան սպառնալիքներ, որոնց նախորդել էին մի քանի սպանություններ, որոնք արվել էին ֆիլմի տեսարանների նմանությամբ։ Ֆիլմը ՄԲ-ում հասանելի դարձավ միայն Կուբրիկի մահից հետո։ Ֆիլմի քննադատներից մեկը՝ Ջոն Տրեվելյանը նշում է, որ անձամբ համարում է որ «Լարովի նարինջը» կինոյի՝ իր երբևէ տեսած ամենահոյակապ նմուշներից է, և այն ավելի շատ ներկայացնում է ինտելեկտուալ փաստարկներ, քան սադիզմի դրսևորումներ բռնության տեսարանների ժամանակ։ Կինոքննադատը սակայն նշում էր, որ շատերը կարող են չհամաձայնել այս տեսակետի հետ։ 1972 թվականին «Լարովի նարինջը» ներկայացվեց չորս Օսկարի՝ Լավագույն ֆիլմ, Լավագույն ռեժիսոր, Լավագույն էկրանավորում և Լավագույն մոնտաժ անվանակարգերում։ Նյու Յորքի կինոքննադատների շրջանակը  «Լարովի նարինջը» համարեց 1971 թվականի լավագույն ֆիլմ։ Ուիլյամ Ֆրիդկինը, որը 1971 թվականին արժանացավ լավագույն ռեժիսոր կոչմանը, լրատվամիջոցներին տված հարցազրույցում նշել էր. «Անձամբ կարող եմ նշել, որ Կուբրիկին եմ համարում տարվա լավագույն ռեժիսորը։ Անգամ ոչ միայն այս տարվա, այլ մեր ժամանակների»։