cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գրիգոր Սամվելյան
Գրիգոր Կարապետի Սամվելյան, լեզվաբան։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1985), պրոֆեսոր (1987)։ ԽՍՀՄ բարձրագույն դպրոցի (1985) և ՀՀ կրթության վաստակավոր գործիչ (1990)։
Մածևանի
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 77 մարդ ։
101 (ալբոմ)
Սկավառակ 2
CD: Mute / Stumm 101
SACD: Mute / LCDStumm 101 (վերաթողարկվել է 2003 թվականին)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1989 ալբոմներ Կատեգորիա:Համերգային ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Իրինա Ղափլանյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի Անտոն Չեխովի անվան թիվ 55 դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մալթայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լոնդոնի դիվանագիտական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քաղաքական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքագետներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Հայք
Ծովից ծով Հայք
Ծովից ծով Հայք կամ Ծովից ծով Հայաստան, հայ ժողովրդի մոտ տարածված իրրեդենտիստական գաղափար, որը ենթադրում է ամբողջական Հայքի կամ Պատմական Հայաստանի տարածքային ամբողջականության վերականգնումը, նկատի ունենալով Մեծ Հայքի, Փոքր Հայքի, Գամիրքի, Կիլիկյան Հայաստանի, Հայոց Միջագետքի և Կոմմագենեի վերամիավորմամբ մեկ՝ միացյալ հայկական ազատ, անկախ ազգային պետության ստեղծումը։ Այդպիսով Պատմական Հայքի սահմանները ձգվում են Միջերկրական ծովից մինչև Սև և Կասպից ծովերը ։
Blue Ocean Floor
«Blue Ocean Floor», ամերիկացի երգիչ Ջասթին Թիմբերլեյքի երգը։ Այն ընդգրկվել է նրա «The 20/20 Experience» անվանումը կրող երրորդ ալբոմում, որը թողարկվել է 2013 թվականի մարտին։ Երգը գրվել է Թիմբերլեյքի, Թիմբալենդի, J-Roc-ի և Ջեյմս Ֆաունտլերոյի կողմից։
A Deeper Kind of Slumber
A Deeper Kind of Slumber, շվեդական Tiamat խմբի հինգերորդ ստուդիական ալբոմը, թողարկված 1997 թվականին Century Media Records-ի ներքո։
Սավելևկա (գյուղ, Կույուրգազինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռուդոլֆ Գարգալոյան
ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ Հարություն Գարգալոյանի որդին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ
Ջովաննի Սամարտինի
1726 թվականից՝ եկեղեցական կապելմայստեր, 1760-1770 թվականներին՝ Միլանի 7 եկեղեցիների կապելմայստեր։ 1767 թվականից աշխատել է նաև հերցոգի կապելլայում (1768 թվականից՝ տնօրեն)։ Գրել է 78 սիմֆոնիա, 7 օպերա, 3 մեսսա, 15 concerti grossi, 20 լարային կվարտետ, կվինտետներ, 187 տրիո-սոնատ, սոնատներ և այլն։ Սամարտինին երաժշտության պատմության մեջ մտել է որպես «նախադասական սիմֆոնիա»-ի ստեղծող։ Սամարտինիից դասեր են առել Գլյուկը, Բախը։
Ելակ (այլ կիրառումներ)
Ելակ, կարող է վերաբերել՝
Բրազիլիայի դրամահատարան
1868 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում բացվեց դրամահատարանի նոր շենք։ 1984 թվականին դրամահատարանը տեղափոխվեց նորակառույց արտադրական կոմպլեքս Սանտա Կրուզ շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրամագիտություն Կատեգորիա:Բրազիլիայի ընկերություններ Կատեգորիա:Ռիո դե Ժանեյրո Կատեգորիա:Դրամահատարաններ
Մադագասկար (մուլտֆիլմ)
Սյուժե
Մի օր գազանանոցի մոտակայքում Մարտինը նկատում է որ պինգվինները գաղտնի թունել են փորում և ուզում են փախչել ազատություն։ Մարտինին դուր է գալիս այս գաղափարը և նա ասում է իր ընկերներին սակայն նրանք չեն համաձայնում փախչել գազանանոցից։ Հաջորդ օրը առավոտյան ընկերները տեսնում են որ Մարտինը չկա և նրանք գնում են մետրո նրա ետևից, որպեսզի ետ բերեն գազանանոց։ Հասնելով մետրո նրանք գտնում են Մարտինին և այդ ժամանակ ոստիկանությունը գալիս է և բռնում գցում տուփերի մեջ։ Նրանք արթնանալով տուփերում տեսնում են որ նավի վրա են գտնվում և այդ նավը ուղևորվում դեպի Քենյա։ Պինգվինները գալիս են և կապում են նավապետին և նավի ուղղությունը փոխում դեպի Անտարկտիդա։ Նավի ուղղությունը փոխելու ժամանակ նավի վրայից տուփերով ջուրն են ընկնում Ալեքսը, Մարտինը, Գլորիան և Մելմանը։ Ջուրը նրանց քշում տանում է դեպի Մադագասկար։
Աշխարհիկ հումանիզմ
Հռչակագրում նշվում է, որ աշխարհիկ հումանիզմը բարոյական և գիտական արժեքների ամբողջություն է, որը չի կարող և չպետք է հանգեցվի կրոնական հավատքին։ Այս ամենի հետ մեկտեղ աշխարհիկ հումանիստները պաշտպանում են հավատացյալների զգացմունքների հարգանքի, խղճի ազատության սկզբունքները։ Նրանք հանդես են գալիս ինչպես կրոնական, այնպես էլ հումանիստական աշխարհայացքների քաղաքականացման և դրանք գաղափարախոսության վերածելու դեմ։
Բենդեժյոն
Կոմունայի տարածքը կազմում է 6.35 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 892 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 949 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 149.4 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Դրեզդենի պետական օպերա
Ժամանակավոր շենք
Հրդեհից չորս շաբաթ անց օպերայի շենքի ավերակների տեղում կառուցվեց ժամանակավոր փայտե թատրոն, որտեղ կարող էին տեղավորվել 1800 հանդիսական։ 1869 թվականի դեկտեմբերի 2-ին «Փայտե թատերաշենքում» տեղի ունեցավ Յոհան Վոլֆգանգ Գյոթեի «Իֆիգենիան Տավրիդայում» դրամայի պրեմիերան։
Սան Ռեմոյի կոնֆերանս
Քննարկումներ
Քննարկումների շարքում էին Մոսուլի նավթի ճակատագիրը, Հայաստանի կարգավիճակի, մանդատի ու սահմանային խնդիրները և Պաղեստինում հրեական օջախի ստեղծումը (տես Իսրայել պետության ստեղծում)։
Մեսամե Շամթա
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ ։
Կամպու դաս Վերտենտիսի մարզ
Կամպու դաս Վերտենտիս (մեզոշրջան) (Mesorregião do Campo das Vertentes) վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Մինաս Ժերայս նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 546 007 հազար մարդ (2006 թվականի տվյալներով)։ Զբաղեցված տարածքը 12 563,667 կմ²։ Բնակչության խտությունը 43,5 մարդ/կմ²։
Մի՛ նայիր վերև (ֆիլմ, 2021)
Զարգացում
Մինչդեռ Ջենիֆեր Լոուրենսի և Ռոբ Մորգանի մասնակցությունը հայտարարվել է 2020 թվականի փետրվարին, հիմնական դերասանական կազմը միացել է նրանց ավելի ուշ՝ նույն թվականի աշնանը ։
Ատոմ Անձևացի
Ատոմ Անձևացի (ծ. և մ. թթ. անհայտ), 9-10-րդ դարերի քաղաքական գործիչ, մատենագիր։ Արծրունիների Գուրգեն իշխանի կրտսեր որդին։ Եպիսկոպոս է ձեռնադրվել կյանքի վերջին տարիներին՝ 938 թվականից հետո։ Մտահոգված կենտրոնաձիգ պետության անվտանգությամբ՝ գործունորեն մասնակցել է երկրի ռազմաքաղաքական կյանքին։ Մանազկերտի Կայսիկ ամիրայի ապստամբությունը ճնշելիս իր զորքով օգնության է հասել Հայոց Սմբատ արքային (902)։ Սատարել է Վասպուրականի Գագիկ Արծրունի արքային (914)` վանելով արաբ բռնակալ, Ատրպատականի Յուսուֆ ամիրայի հարձակումը։ Աչքի է ընկել նաև մշակութային գործունեությամբ։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ մատենագիրներ Կատեգորիա:Հայ եկեղեցական գործիչներ Կատեգորիա:Միջնադարյան հայ հոգևորականներ Կատեգորիա:Անձևացիներ Կատեգորիա:Արծրունիներ
Գյոնգջու
Գյոնժջուն հին Կորեայի Սիլա նահանգի մայրաքաղաքն էր և Արևելյան Ասիայի ամենաբարեկեցիկ քաղաքներից մեկը։ Սիլլայի իշխանությունը, որն ի հայտ եկավ մեր թվարկության 1-ին հազարամյակի սկզբին, տարածվել է Կորեական թերակղզու մեծ մասում VII- ից IX դդ. Այդ ժամանակվանից ի վեր քաղաքում մնացել են բազմաթիվ պատմամշակութային հուշարձաններ։ Սիլլա տոհմի անկումից հետո քաղաքն աստիճանաբար կորցրեց իր նշանակությունը։
Աշխարհագրություն
Գյոնջուի գետային համակարգը ձեւավորվում է այս լեռների կողմից։ Դոնդեսանի լեռները կազմում են քաղաքի արևմտյան մասի գետային համակարգը, որի մեծ մասը Հոնգսանգան գետի ավազանն է, որը սկիզբ է առնում Ուլսանից և թափվում է ծովը Պոհանգ ծովածոցի մոտ։ Հյոնգսանգանի հիմնական վտակները Բուխչեոն և Նամչեոն փոքր գետերն են (համապատասխանաբար Հյուսիսային հոսք և Հարավային հոսք), որոնք հոսում են Գյոնգջուի ջրամբար։ Քաղաքի հարավ-արևմտյան մասում հոսում է Նակտոնգի վտակը ՝ Կումհոգան գետը, իսկ հարավային մասում ՝ Թաեհվագան գետը, որը Ուլսանի մոտակայքում ծով է թափվում։
Ռադոստնոե (գյուղ, Նովոուկրաինկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ռադոստնոե գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։
Կոռկունա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Տահևա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Քերծ (Հայոց ձորի գավառ)
Անուն
Հնագույն ժամանակներից բնակավայրի անունը Քերծ է։ Ըստ ավանդության՝ բնակավայրը ստացել է Քերծ անունը, քանի որ բնակիչների մի մասի նախնիները այստեղ են եկել Մոկս գավառում գտնվող համանուն գյուղից։ Տարածված է եղել նաև Քերց, Քըռձ, Գերծ անվանաձևերը ։ Հայոց ցեղասպանությունից հետո, երբ բնակավայրն արդեն հայաթափվել էր, Թուրքիայի իշխանությունները այն վերանվանել են Աբալը։ Հայկական գրականության մեջ գյուղի անունը շարունակվում է օգտագործվել Քերծ անվանաձևով ։
Պատմություն
Քերծ գյուղը թուրքերի և քրդերի կողմից հարձակումների է ենթարկվել նաև 1894-1896 թվականներին Օսմանյան կայսրությունում հայերի դեմ տեղի ունեցած համատարած հարձակումների ժամանակ, որոնք պատմության մեջ մտել են որպես Համիդյան ջարդեր։ Այդ հարձակումներին զոհ է դարձել Քերծի 72 բնակիչ։ Այլ տվյալների համաձայն բնակավայրից սպանվել է 48, հարկադրաբար կրոնափոխ եղել 24 բնակիչ և կողոպտվել 70 տուն ։
Կրթություն
Մեծ եղեռնից հետո դպրոցի ուսուցիչ Տիգրան Տեր-Կարապետյանը բռնագաղթից հետո հայտնվում է Ռուսաստանում, այնուհետև մեկնում Ամն-ի Ֆրեզնո քաղաք։ Նա ավարտել էր Աղթամարի դպրոցը և վերադարձել Քերծ։ Եղել է Հայ հեղափոխական դաշնակցության անդամ, մասնակցել է ֆիդայի և մասնակցել բազմաթիվ կռիվների ։
Ալեքսանդրա Յակոբի
Հայտնի խորհրդային հնագետ Տատյանա Սերգեևնա Պասեկի տատն է։
Կյանքն արտասահմանում
Արտասահմանում Յակոբին հայտնվել է նույն ազատամիտ հասարակական միջավայրում, որը նրանց ծանոթ էր Պետերբուրգում։ Դեռևս Ռուսաստանում Վալերի Յակոբին հանդիպել է Նիկոլայ Չեռնիշևսկու հետ, որին խնդրել էր գտնել բնորդ-ուսանողներ «Ռոբեսպերի մահը» («Смерть Робеспьера») նկարի համար, հնարավոր է՝ տեսակցել է դատապարտված Միխայիլ Միխայլովի հետ «Միխայլովը՝ դատավճռի վավերացումից հետո» («Михайлов — после конфирмации») նկարի ստեղծման ժամանակ ։ Նիկոլայ Շելգունովին և Լյուդմիլա Շելգունովային՝ Պետրոպավլովյան ամրոցից ուղարկված 1861 թվականի նոյեմբերի 13-ի նամակում Միխայիլ Միխայլովը հղել է խոնարհումներ Ալեքսանդրա Յակոբիին և Նադեժդա Խվոշչինսկայային ։ Արտասահմանում գտնվելու պահից սկսած՝ 1862 թվականից մինչև 1883 թվականը, Ալեքսանդրաա Նիկոլաևնան օրագիր է վարել։ Դրա առաջին էջում նա ամբողջությամբ տեղադրել է Միխայիլ Միխայլովի «Պատասխան» («Ответ») բանաստեղծությունը :
1860-ական թվականների առաջին կեսին Վալերի Յակոբիի ստեղծագործությունը հեղափոխական-Ժողովրդավարական վերելքի ազդեցության տակ կրել է սուր-սոցիալական և քննադատական բնույթ։ «Կալանավորներից» բացի դա ազդել է նրա «Աղքատի սուրբ Կիրակին» («Светлое Воскресенье нищего», 1860), «Միխայլովը՝ դատավճռի վավերացումից հետո» («Մ. Ի. Միխայլովին ձեռնաշղթաներ են անցկացնում» («М. И. Михайлова заковывают в кандалы»), 1862), «Թերմիդորի ինը» («Девятое термидора», սկզբնապես՝ «Մեռնող Ռոբեսպիերը» («Умирающий Робеспьер»), հետագայում՝ «Умеренные и террористы») նկարներում, վերջին նկարն ավարտվել է արդեն Փարիզում 1864 թվականին ։ Ալեքսանդրա Յակոբիի օրագիրն օգնում է հետևել 1860-ական թվականների նկարների վրա Վալերի Յակոբիի աշխատանքի, մասնավորապես «Ռոբեսպիերի վերջին րոպեները» նկարի վրա կատարված աշխատանքի մանրամասներին։ Այսպես, 1862-1863 թվականների ձմռանն Ալեքսանդրա Յակոբին թարգմանել և ամուսնու համար կարդացել է Լուի Բլանի «Ֆրանսիական հեղափոխության պատմությունը» աշխատությունը ։
Ալեքսանդրա Յակոբին և գարիբալդիականները
Հռոմի բանտերն ու հոսպիտալները լցվել են Գարիբալդիի կողմնակից գերիներով և վիրավորներով։ Նման մարտիկներից մեկը, որին խնամում էր Ալեքսանդրա Նիկոլաևնան, լեհ հեղափոխական Արթուր Բեննին էր։ Մենտանայի ճակատամարտից հետո՝ 1867 թվականի նոյեմբերի 4-ին, նա մասնատված ձեռքով տեղափոխվել է այդ հոսպիտալ, որտեղ, ինչպես և մյուս պարտված գարիբալդիականները, թողնվել է առանց խնամքի։ Յակոբի պնդմամբ Բեննիին տեղափոխել են Սուրբ Ագաթայի հոսպիտալ, այնտեղ հիվանդի վիճակը լավացել է, բայց այնտեղ էլ նա պատշաճ խնամք չի ստացել։ Բազկի անդամահատումից հետո զարգացած գանգրենայի հետևանքով նա մահացել է դեկտեմբերի 28-ին։ Այս էպիզոդը, Ա. Յակոբիի խոսքերով, մանրամասն ներկայացված է Նիկոլայ Լեսկովի «Խորհրդավոր մարդը» («Загадочный человек») պամֆլետում»։
Ըստ այդ ծրագրի՝ Ալեքսանդրա Նիկոլաևնային Գարիբալդիի հանձնարարությունը պետք է փոխանցեր գրող Մարիա Շվարցը՝ հռչակավոր հեղափոխականի ընկերուհին։ Նախօրեին Յակոբին օրագրում գրել է․ «Ես որոշել եմ, որ վաղը գնալու եմ Սան Միշելի բանտ և օգտագործելու եմ բոլոր ուժերը Կաստելլացիին տեսնելու համար», իսկ ավելի ուշ հիշողություններում նա հայտնել է, որ իր ձեռնարկությունը հաջողությամբ է պսակվել ։ Հինգ տարի անց՝ 1872 թվականին, Գարիբալդին անձամբ շնորհակալություն է հայտնել Ալեքսանդրա Նիկոլաևնային, երբ նա այցելել է նրան Կապրերա կղզում․ «Ես վաղուց էի ուզում արտահայտել իմ երաժտագիտությունը Կաստելլացոյի համար, դուք առաջինն էիք, որ մտավ նրա մոտ բանտում, և ձեր շնորհիվ նա փրկված է։ Նման ծառայությունները չեն մոռացվում» ։
Հետագայում՝ 1871 թվականին, Ալեքսանդրա Նիկոլաևնան կրկին ուղևորվել է Իտալիա՝ այս անգամ հանդիպելու Գարիբալդիի հետ ։ Նոյեմբերին նա եղել է Թուրինում էր Պ. Յակոբիի և նրա կնոջ՝ Վ. Յակոբիի հետ։ Լուիջի Կաստելացոյից նա վերցրել է առաջնորդին ուղղված նամակներ և մտադրվել է գնալ նրա մոտ որդու՝ Գարիբալդի Ռիչոտիի հետ։ Սակայն Գարիբալդի կրտսերը հիվանդացել է և երկար ժամանակ չի կարողացել ուղեկցել Ալեքսանդրա Նիկոլաևնային իր ճանապարհորդության ժամանակ, և նա ստիպված է եղել մենակ գնալ։ Յակոբին Կապրերա կղզում հայտնվել է միայն 1872 թվականի հուլիսին, և այդ ժամանակ էլ կարողացել է անձամբ ծանոթանալ Իտալիայի հերոսի հետ և մեկ շաբաթ հյուրընկալվել է նրա մոտ։ Յակոբին Գարիբալդիին նվիրել է երկու կարմիր վերնաշապիկ Ռուսաստանից և փոխանցել Կաստելացցոյի նամակները։ Գարիբալդին նրան ինքնագրով լուսանկար է նվիրել և նրա միջոցով ողջույններ փոխանցել Նիկոլայ Պիրոգովին։ Հայտնի վիրաբույժը, Գարիբալդիի խոսքով, փրկել է հեղափոխականի կյանքը ։
Հասարակական գործունեություն
Ալեքսանդրա Նիկոլաևնայի գրական ժառանգության որոշ մասը մինչ օրս մնում է չհրապարակված և պահվում է արխիվներում։ Մասնավորապես, լույս չեն տեսել «Դրեզդեն», «Փոքր փորձ մարդու վրա» («Маленький опыт на человеке»), «Պատկերներ ռուս նկարիչների կյանքից Հռոմում» («Картинки из жизни русских художников в Риме») ակնարկները, Պ. Ա. Ստրեպետովայի, Կ. Վ. Լուկաշևիչի մասին հիշողությունները ։ ՌԳԱՊԱ-ում պահվում են նրա «Յակով Պետրովիչ Պոլոնսկի» (1878) և «Շառլատան» ձեռագրերը՝ Նիկոլայ Լեսկովի ուղղումներով, Էդմոնդո դե Ամիչիսի «Ռազմական կյանք» պատմվածքի թարգմանությունը, Գարիբալդիի, Տատյանա Պասեկի մասին հիշողությունները, «Նոթատետրերը», նրան ուղղված և նրա գրած նամակները, Գարիբալդիի նամակի պատճենը, Գարիբալդիի հարթաքանդակը, որը նվիրել է Վ. Ս. Չոգլոկովային՝ Անատոլի Ֆեոդորովիչ Կոնին և այլն ։
Ա․ Պեշկովա Տոլիվերովան մշակույթի և արվեստի գործիչների շրջանում
1908 թվականին Պեշկովա-Տոլիվերովան ապարդյուն փորձել է Լև Տոլստոյի հետ քննարկել այն հարցը, թե ինչն է ամենակարևորը երեխաների ընթերցանության համար, սակայն նա չի հասցրել ծավալուն պատասխան տալ՝ սահմանափակվելով այդ հարցի վերաբերյալ ընդհանուր նկատառումներով ։ Նրա նամակն առաջին անգամ հրապարակվել է 1912 թվականին «Տոլստոյյան տարեգրքում», իսկ 1917 թվականին «Նևսկի ալմանախում» նամակը վերարտադրվել է ֆաքսիմիլային եղանակով ։ Ռաիսա Բենյաշը հայտնել է Ալեքսանդրա Նիկոլաևնայի և Իվան Տուրգենևի հանդիպման մասին Ալեքսեյ Պիսեմսկու «Դառը ճակատագիր» ներկայացման ժամանակ։ Ներկայացումը կայացել է Սանկտ Պետերբուրգի Կոնոնովյան դահլիճում, Տուրգենևը, իր կողքին տեսնելով հարևանուհուն, հոռետեսորեն հարցրել է. «Դուք հավանաբար եկել եք լացելո՞ւ։ Կանայք միշտ լաց են լինում»։ «Իսկ դուք տեսե՞լ եք Ստրեպետովին»։ «Ոչ, Ստրեպետովին չեմ տեսել, իսկ «Դառը ճակատագիր» գիտեմ, ծանր բան է...»: Տոլիվերովան չի շարունակել խոսակցությունը, իսկ ներկայացման վերջում տեսել է, որ «Տուրգենևի արցունքները հոսում էին առուներով, և նա չէր սրբում դրանք»։ «Սա իրականությունն է <...> այո, բոլորը խոսում են դպրոցի մասին։ Թե ինչպիսի դպրոց կարող է տալ այն, ինչ մեզ այսօր ցույց տվեցին։ Այսպես խաղալ սովորել չի կարելի։ Այսպես կարելի է միայն անհանգստանալ՝ սրտում ունենալով Աստծո կայծը...»: Ավելի ուշ Ալեքսանդրա Պեշկովա-Տոլիվերովան դարձել է Պոլինա Ստրեպետովայի ընկերուհին և նրա մահվանից քիչ առաջ հիվանդանոցում եղել է նրա մահճակալի մոտ ։
Աննա Շաբանովան Տոլիվերովայի մշակութային և հասարակական գործունեությունը գնահատել է հետևյալ խոսքերով. «Ա. Ն. Պեշկովայի ամբողջ կյանքը ներկայացնում էր մշակութային, մարդասիրական, հասարակական խնդիրներին նվիրված կնոջ կյանքի պատկերը, որը կարողանում էր ընտանեկան կյանքի, մայրության պարտականությունները համատեղել քաղաքացիական հասարակության խնդիրների հետ»։ Ժամանակակից գրականագիտության մեջ Ալեքսանդրա Պեշկովայի անունը հիշատակվում է միայն Նիկոլայ Լեսկովի, Ֆեոդոր Դոստոևսկու, Լև Տոլստոյի, Նիկոլայ Նեկրասովի, Անտոն Չեխովի կենսագրության առանձին փաստերի կապակցությամբ, սակայն գրողի գեղարվեստական ստեղծագործությունը չի դիտարկվում։ Նրա անունը հիշատակվում է միայն որպես երկրորդ կարգի գրողի անուն ։
Նիկոլայ Նեկրասով
Պատմվածքի և հռոմեական թղթակցությունների ճակատագիրը շարունակել է հուզել Ալեքսանդրա Նիկոլաևնային։ Այդ մասին նա բազմիցս գրել է օրագրի էջերում և Նեկրասովին ուղղված նամակներում։ Անդրեյ Կրաևսկին՝ «Հայրենական գրառումների» և «Գոլոս» թերթի հրատարակիչը, Նեկրասովից ստանալով Ալեքսանդրա Յակոբիի հռոմեական գրառումը, այն տպագրել է առանց հեղինակի ստորագրության «Գոլոս» թերթում՝ № 298, 1867 թվականի հոկտեմբերի 28-ին «Հռոմից, հոկտեմբերի 26-ին։ «Գոլոս»-ի պատահական նամակագրություն» («Из Рима, 26 октября. Случайная корреспонденция „Голоса“») խորագրով։ 1868 թվականի մայիսի 27-ին Յակոբին Նեկրասովին կրկին հարցրել էր հռոմեական կառնավալի մասին իր թղթակցության և «Գարիբալդիի փախուստը Կապրերայից» հոդվածի թարգմանության վերաբերյալ նրա երկարատև լռության պատճառների մասին։ Այդ հոդվածները չեն տպագրվել, և դրա պատճառները Նեկրասովի մեկնաբանները տեսնում են ինչպես այն բանում, որ դրանք կարող էին ձերբակալվել Երրորդ բաժանմունքի կողմից, այնպես էլ նրանում, որ կարող էին բռնագրավված լինել Նեկրասովի պատասխան նամակները ։
Ֆեոդոր Դոստոևսկի և Աննա Դոստոևսկայա
Յակոբիի և Դոստոևսկու հարաբերությունները հիմնականում գործնական բնույթ են կրել։ Հաջորդ տարի Ալեքսանդրա Նիկոլաևնան Դոստոևսկուն ուղարկել է «Նիկոլայ Ալեքսեևիչ Նեկրասովի հիշատակին» («На память о Николае Алексеевиче Некрасове») գիրքը։ Գրքում նա վերատպել է Ֆեոդոր Դոստոևսկու «Գրողի օրագրի» 1877 թվականի դեկտեմբերյան համարի երկրորդ գլխի առաջին չորս բաժինները։ Նրանք նվիրված էին մահացած Նիկոլայ Նեկրասովին։ Յակոբիի ժողովածուի վրա նշված էր, որ «այս հրատարակությունից ստացված շահույթը նախատեսվում է Ս. Պետերբուրգի համալսարանում բանաստեղծի անվան կրթաթոշակի ստեղծման համար»։ Այնուամենայնիվ, Ֆեոդոր Դոստոևսկու նոր հոդվածի վերատպումի հետևանքով ծագելիք անհարմարությունից խուսափելու համար 1878 թվականի փետրվարի 8-ի գրողին ուղղված նամակում Ալեքսանդրա Նիկոլաևնան տեղեկացրել է. «Վերատպելով մայրաքաղաքային և մարզային մամուլի արձագանքները, մենք ձեզ չենք դիմում հանգուցյալի մասին ձեր հոդվածը վերատելու թույլտվության համար, քանի որ գրքույկի հասույթը գնում է վերը նշված նպատակին»։ Բացի այդ, նա Ֆեոդոր Միխայլովիչից թույլտվություն է խնդրել հրատարակել նրա «Տղան Քրիստոսի տոնածառի վրա» («Мальчик у Христа на ёлке») պատմվածքը ։
Նիկոլայ Լեսկով
Քսան տարի անց՝ 1891 թվականին, Նիկոլայ Լեսկովը հրատարակել է «Գիշերները արթուն մնացողները» «Полунощники» վիպակը։ Վիպակը քննադատաբար ուղղված էր Իոհան Կրոնշտադտսկու դեմ։ Վիպակին նախորդել է «Իվան Սերգիև (Կրոնշտադտսկի) ավագերեցը երեք խմբագրություններում» («Протопоп Иван Сергиев (Кронштадтский) в трёх редакциях») խորագիրը կրող էսքիզը։ Վիպակի սյուժեն հետևյալն է. 1890 թվականին պետերբուրգյան երեք խմբագրություններ որոշել են հրավիրել ավագերեց Սերգիևին՝ մաղթանք կատարելու. դրանք են եղել Ադոլֆ Մարքսի «Նիվա» խմբագրությունը, Ա. Ս. Սուվորինի «Նոր ժամանակի» խմբագրությունը և «Խաղալիքի» խմբագրությունը՝ «Տատյանա Պ. Պասեկի հիմնադրած և այժմ շարունակվող տիկին Տյուֆյաևի կողմից (կեղծանունը՝ «Յակոբի», «Տոլիվերովա» և էլի ինչ-որ բան)»։ Ադոլֆ Մարքսը և Ա. Ս. Սուվորինը միանգամայն ապահովված և բարեկեցիկ հրատարակիչներ են, իսկ Տյուֆյաևան ապրում է աղքատ, վարկառու և ի վիճակի չէ ժամանակին վճարել վարկատուներին։
Նիոկլայ Լեսկովի որդին՝ Անդրեյ Նիկոլաևիչ Լեսկովը, երկար ժամանակ անձամբ հետևել է Լեսկովի ու Տոլիվերովայի ոչ միայն գրական, այլև ընկերական, «տնային» հարաբերություններին. երկու գրողներն էլ ապրել են Պետերբուրգում, Տոլիվերովան ընտանիքի ընկերոջ իրավունքով հաճախակի հյուր է եղել Լեսկովների տանը. երկու գրողներն էլ աչքի են ընկել բնավորությունների երբեմն զավեշտական անհամապատասխանությամբ։ Անդրեյ Լեսկովն ինքը լավ է ճանաչել Ալեքսանդրա Նիկոլաևնային և նրա երեխաներին, նա մանրամասն հիշողություններ է թողել իր երկու մտերիմ մարդկանց փոխհարաբերությունների մասին, միևնույն ժամանակ, չի արդարացրել ոչ հորը, ոչ էլ Ալեքսանդրա Նիկոլաևնային։ Այսպես, նա իր հուշերում ներկայացրել է մի դրվագ, որում, հեղինակի արտահայտությամբ, անխոհեմ Ա. Ն. Տոլիվերովան մտածել է հովանավորություն փնտրել ժողովրդական լուսավորության նախարար Իվան Դելյանովի մոտ Նիոկալյ Լեսկովի միջոցով, որին ինքը՝ Դելյանովը, դրանից քիչ առաջ հեռացրել էր ժողովրդական լուսավորության նախարարությունից։ Մեկ այլ անգամ կարեկցող և ամենահաս Տոլիվերովան Լեսկովին խնդրել է միջնորդել ինչ-որ անհայտ աղջկա համար։ Այս առիթով Տոլիվերովային ուղղված կշտամբանքով նամակը Նիկոլայ Լեսկովն սկսել է «անգութ Ալեքսանդրա Նիկոլաևնա» բառերով և շարունակել բարկացած արտահայտությունները՝ «դուք ցանկանում եք ինձ օգտագործել մի աղջկա ծառայելու համար, որն այնքան ճարպիկ է, որ սկսում է իր համար գովազդներ սարքելուց...» և այլն։
Բայց հենց որ Լեսկովի որդու՝ Անդրեյի առողջությանը փոքր-ինչ վտանգ էր սպառնում, ամուրի գրողն անմիջապես պատրաստ էր մոռանալ իր վիրավորանքների ու «բթագլուխ», «խղճուկ» մակդիրների մասին. նա գրություն է ուղարկել Ա. Ն. Տոլիվերովային՝ խնդրելով գնալ իր տուն, որպեսզի նրա հետ խորհրդակցեր որդու առողջության մասին։ Ընկերների միջև խաղաղությունը հաստատվել է կարճ ժամանակով։ Որքան մեծացել է Նիկոլայ Լեսկովը, այնքան ավելի դյուրագրգիռ, անհանդուրժող և անզուսպ է դրսևորել իրեն Ալեքսանդրա Նիկոլաևնաի նկատմամբ։ Եթե նախկինում նա նրան անվանել է «անգութ», ապա կյանքի վերջում նա դիմել է նրան՝ «ձեր բարձրաանխելամտությունը», իսկ «Խաղալիք» ամսագիրը կոչել է «Գորտ» («Игрушечка» - «Лягушечка»): Նրան նյարդայնացրել է Տոլիվերովայի կյանքի տարերային, անկանխատեսելի կենսակերպը, հրատարակչական գործերի վարման եղանակը, որոնք արժանացել են գրողի կտրուկ արձագանքներին։ «Պահանջվում էր նրա բացառիկ անհեռանկարությունն ու ներողամտությունը, որպեսզի ոչ միայն տաներ դրանք, այլ նաև անխռով շարունակեր պահպանել շատ սուր դարձած հարաբերությունները»,— գրել է Անդրեյ Լեսկովը հոր կյանքի այս դրամատիկ շրջանի մասին։ Տրագիկոմիկական երանգներով Անդրեյ Լեսկովը նկարագրել է Լեսկովի ու Տոլիվերովայի հանդիպումներից մեկը 1891 թվականին։ Լեսկով ավագին հատկապես ձանձրացրել են կանացի մեկնաբանությունները նրա ծերունական տկար արտաքին տեսքի վերաբերյալ։ Մասնավորապես, Ալեքսանդրա Տոլիվերովան այս առումով գերազանցում էր մյուս կանանց և առանձնահատուկ համառությամբ ընդգծում էր հիվանդ գրողի իբրև թե գերազանց արտաքին տեսքը, ինչով նրան լրացուցիչ ֆիզիկական և բարոյական տառապանքներ էր պատճառում։ «Լեսկովի «տեսքով» նրա անզուսպ հիացմունքը, չնայած բոլոր նախազգուշացումներին ու խնդրանքներին, անմիջապես նյարդային անհանգստություն էին առաջացնում նրա շարժուն դեմքին, որից փախչում էր ժպիտը, այտերը դառնում էին հողագույն, աչքերը նայում էին ներկաների կողքով ինչ-որ տեղ։ Բայց խանդավառ հյուրը, չնկատելով իրեն ուղղված նախազգուշացնող հայացքները, չէր հանդարտվում»։ Չնայած կրծքային հեղձուկի նոպայի ակնհայտ նշաններին՝ Տոլիվերովան չէր նկատում, թե ինչ է կատարվում իր շուրջ․ Լեսկովն սկսում էր պարանոցն ազատել վերնաշապիկի նուրբ կապանքներից... Աննկատ խոհանոց են փոխանցվում հրահանգներ՝ նախապես պատրաստել շիկացած կամֆորկա կամ աղյուս, որը րոպե առ րոպե կարող է պետք լինել օդը գոլորշով խոնավացման համար, սառը ջրի մեջ ճմլված կավ կրծքին և ձախ նախաբազկին դնելու համար, եռացող ջրի մեջ քամված սրբիչներ՝ ձեռքերի դաստակների համար։ Ննջարանում մահճակալի մոտ գտնվող սեղանի վրա երևան են գալիս ալկոհոլ, կաթիլներ… Բոլոր վախերը առաջացրած անսանձելի, գերազանց առողջությունից օգտվող չաչանակի վրա գցում են արդեն բացահայտ վրդովեցուցիչ հայացքներ։ Սուրբ պարզասրտությամբ նա շարունակում է դրանք չնկատել…
Գրախոսության մեջ, որը վերնագրված է «Համեստ և պասի սեղան...», հրատ.՝ Տիֆյաևի» («„Скоромный и постный стол…“, изд. Тюфяева»), գրողը գովազդել է Ա. Ն. Տոլիվերովայի «Խոհարարական գիրք երիտասարդ տանտիրուհիների համար։ Համեստ և պասի «տնական սեղան» խոհարարական գրքի վերահրատարակումը։ Գիրքը առաջին անգամ թողարկվել է 1880 թվականին։ Խոհարարական գրքի սովորական գովազդը Լեսկովի գրչի տակ սահուն վերածվել է Ա. Ն. Տոլիվերովայի անձնական գնահատման․ «... տիկին Տյուֆյաևան իր այս գրքում լիովին մարմնավորում է այդ անգործ «պարկեշտ» տնային տնտեսուհուն, որն ամենուր հասցնում է, ամեն ինչ տեսնում է, ամեն ինչ գիտի, ամեն ինչ կարողանում է կազմակերպել և ջանում է օգնել բոլորին»։ Սակայն այս երկիմաստ հաճոյախոսությունների վրա գրողը կանգ չի առել, այլ անցել է իրեն նյարդայնացնող հրատարակչական անգործնականությանը, որն այս անգամ ի հայտ է եկել Ալեքսանդրա Նիկոլաևնայի ազգանվան հաճախակի փոփոխություններում ։ "Ափսոսում ենք միայն մի բանի համար․․․ որ նման գործնական լավ հրատարակություններ հանրությանը նվիրող անձը չի պահպանվում որևէ կեղծանուն, այլ անընդհատ հանդես է գալիս նորով։ Հազիվ է հանրության ուշադրությունը գրավում «Յակոբի» անունը, հայտնվում է «Տոլիվերովա», հենց որ սովորում են «Տոլիվերովային», հայտնվում է «Սալնիկովա-Տոլիվերովա» կամ «Վորոտիլինա-Տյուֆյաևա-Տոլիվերովա»։ Դրանով հաստատ կարելի է գնորդին մոլորության մեջ գցել այնպես, որ նա չի էլ կարող հիշել, թե ով է իրեն պետք <...> Վաղուց արդեն թվում է, թե ժամանակն է այդ բոլոր կոտորակները բերել մեկ հայտարարի։" 1885 թվականի «Ամանորյա սերմնագռավներ և ծիծեռնակներ» («Новогодние грачи и ласточки») անանուն թերթային գրառման մեջ Նիկոլայ Լեսկովը գրախոսել է վաճառքի հանված ամանորյա օրացույցները։ Այստեղ նրա ուշադրությունը կրկին գրավել է Ալեքսանդրա Նիկոլաևնայի կեղծանունը. «տիկին Տոլիվերովայի վայելչատես գրչով և խոշոր չափերով «խոշորակն» օրացույցը։ Այն արդեն վաստակել է իր մականունը՝ «արդյոք հավատարիմ օրացույցը...», այլ գովեստ չի կարելի նրան ասել»։ Խմբագիր-հրատարակիչ Ս. Ն. Խուդեկովին գրողն այսպես է ներկայացրել իր գրախոսականը. «Մի հրաժարվեք ողորմության մեջ գրական այրիին, որը կերակրում է գրական որբերին իր օրացույցով։ Դա, իհարկե, գովազդ է, բայց ոչ մի անզգույշ գովասանք չի պարունակում․ ընդհանրացված և հարթված պարկեշտ կատակով, խոսքը տիկին Յակոբիի (Տոլիվերովա) «Օրացույցի» մասին է» ։
Ալ․ Ալտաև
Տոլիվերովային այցելությանը նախորդել է Յամշիկովայի հանդիպումը Վիկտոր Օստորոգորսկու հետ, որը ապագա վիպասանի համար երաշխավորական նամակ է գրել Ալեքսանդրա Նիկոլաևնային։ Լրագրող-մանկավարժը նրան պատմել է Տոլիվերովայի զարմանալի կենսագրության մասին, մասնավորապես, Ն. Վ. Շելգունովի էջի մասին Պավել Գայդեբուրովի «Շաբաթվա» գրքույկներում» (իրականում՝ Վիկտոր Գոլցևի «Ռուսական մտքի» մեջ)՝ նվիրված Ալեքսանդրա Նիկոլաևնայի կողմից Գարիբալդիի համհարզի փրկությանը, խորհուրդ է տվել նրան՝ որպես կանանց և երիտասարդների ընկեր, խնդրել է ուշադրություն դարձնել նախկին գարիբալդիականի տան բազմաթիվ իտալական մասունքներին՝ արյունով թաթախված կարմիր վերնաշապիկ, սեղանի վրա Իտալիայից բերված չոր կիտրոն և այլն։ Օստորոգորսկին Յամշչիկովային պատմել է, որ «Տոլիվերովա» կեղծանունը կազմվել է Ալեքսանդրա Նիկոլաևնայի երեխաների՝ Տոլյայի և Վերայի անուններից։ Մեմուարիստուհին փոխանցել է Վիկտոր Պետրովիչի խանդավառ, բայց փոքր-ինչ շփոթեցնող մենախոսությունը Ալեքսանդրա Յակոբիի մասին. «Այժմ նա հիսուն տարեկան է կամ դրա մոտ, սակայն դեռ շատ գեղեցիկ է, իսկ նախկինում պաահում էր, հիշում եմ, թատրոնում բոլոր հեռադիտակները սևեռվում էին նրա վրա։ Բեմին այնքան չեն նայում, որքան այդ գարիբալդիականին։ Ահա, ես կասեմ ձեզ, գործիչ։ Նա կանանց իրավահավասարության ջատագով է։ Մեզնից՝ հիմարներիցս քանիսն էին խենթանում նրա համար։ Եվ այդքան հիմարներից քանիսը չգիտեր, թե ինչպես պետք է գնահատել այդ մարգարիտը» ։
Ընտանիք և երեխաներ
Ալեքսանդրա Նիկոլաևնայի ընտանեկան կյանքը հեշտ չի եղել։ Հեռանալով առաջին ամուսնուց՝ Վասիլի Տյուֆյաևից՝ նա չէր կարող օրինական կերպով ամուսնանալ Վալերի Յակոբիի հետ, ուստի նրա որդին՝ Վլադիմիրը, ապօրինածին է համարվել։ Յակոբի ընտանիքում ներդաշնակ հարաբերությունները, որոնք տիրում էին առաջին մի քանի տարիներին, աստիճանաբար փոխարինվել են սառեցմամբ։ Իր դերն է խաղացել արտասահմանյան կյանքի թանկությունն ու այլ ֆինանսական խնդիրներ, որոնք երկար ժամանակ հետապնդել են երիտասարդ ընտանիքին, այնպես որ Վալերի Յակոբին 1865 թվականին ստիպված է եղել վաճառել մեծ ոսկե մեդալը, որը նա ստացել էր «Կալանավորների դադարքատեղ» նկարի համար։ Ֆինանսական դժվարությունները չեն լքել ընտանիքին նաև Ռուսաստան վերադառնալուց հետո, բայց Ալեքսանդրա Նիկոլաևնան, հույսը չդնելով ամուսնու վրա, փորձել է հաղթահարել դրանք։ 1870 թվականին նա դիմել է Պյոտր Եֆրեմովին Գրական հիմնադրամում՝ խնդրելով իրեն տրամադրել 300 ռուբլի։ Գումարը ստացվել և հիմնադրամին վերադարձվել է 1874 թվականին գրահրատարակչական գործունեություն սկսելուց հետո։
Գրգռականություն
Նկարագիր
Գրգռականությունը որոշվում է սպիտակուցային մարմինների պլաստիկությամբ։ Ֆիզիոլոգիական պրոցեսների կենսաքիմիական հիմքերը հետազոտելիս հայտնաբերվել և նկարագրվել են հատուկ սպիտակուցներ օրինակ, մկանների կծկվող սպիտակուցը՝ միոզինը իսկ սպիտակուցների կառուցվածքում՝ ֆունկցիոնալ օրինակ, սուլֆհիդրիլային խմբերը։ Սուլֆհիդիլային խմբերը մեկուսացնելիս օրգանիզմի մի շարք ռեակցիաներ անհետանում կամ այլափոխվում են։
Միավոր
Գրգռականություն միավորը գրգիռման շեմքն Է՝ արտաքին ազդեցության այն նվազագույն ուժը, որն անհրաժեշտ և բավարար է հյուսվածքի գործունյա վիճակ առաջացնելու համար։ Որոշ հեղինակներ գրգռականություն հասկացությունը նույնացնում են դրդողականության հետ։ Հետազոտողների մեկ այլ խումբ դրդողականությունը դիտում է որպես կենդանի նյութի ավելի բարդ հատկություն, որը հատուկ է միայն որոշ այսպես կոչված դրդվող հյուսվածքներին։ Գրգռականության բնականոն մակարդակը կենդանի օրգանիզմում պահպանվում և կարգավորվում է նյարդային համակարգով։
Բույսերի գրգռականություն
Գրգռականություն բույսերի, բուսական օրգանիզմներին հատուկ են գրգռականությունը և դրդողականությունը։
Բուսական հյուսվածքներում որոշակի ուժի, տնողության և հաճախականության որևէ գրգռմանը ի պատասխան զարգանում է դրդման վիճակ, որը բնորոշվում է գործողության պոտենցիալների և հոսանքի առաջացմամբ, բջիջների ու հյուսվածքների գործունեության ուժեղացմամբ։ Բույսերում ևս հայտնաբերվել են կծկվող սպիտակուցներ, որոնք շատ նման են կենդանական հյուսվածքի սպիտակուցին։ Սակայն բույսերը, որպես կանոն չունեն գրգռումը ընկալող և դրդումը հաղորդող հատուկ հյուսվածքներ, ինչպիսիք են կենդանիների նյարդային բջիջները։ Արտաքին և ներքիև գրգռիչներին արձագանքելու հատկությամբ օժտված են բույսերի բոլոր բջիջները, սակայն ավելի զգայուն են երիտասարդ բջիջները, հյուսվածքները, օրգանները, հատկապես՝ ընձյուղների գագաթները և արմատների ծայրերը։ Դրդումները հաղորդելու արագությունը կազմում է վայրկյանում մի քանի միկրոնից մինչև մի քանի սանտիմետր։ Այդ հաղորդումը կատարվում է, ըստ երևույթին կենսահոսանքներով ու ֆիզիոլոգիական բարձր ակտիվություն ունեցող նյութերով՝ տոքսիններով։ Գրգռականությունը ընկած է բույսերի կենսագործունեության հիմքում, սակայն ավելի լավ դրսևորվում է զանազան շարժումներում՝ աճման (արոպիզմներ, սողացող և փաթաթվող բույսերի, արևածաղկի զամբյուղի շարժումը), տուրգորային (պատկառուկի, լոբու, թթվառվույտի տերևների շարժումը) և լոկոմոտոր՝ ազատ լողացող ստորին բույսերի, զոոսպորների, գամետների, քրոմոսոմների շարժումը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նեյրոֆիզիոլոգիա Կատեգորիա:Էմոցիաներ
Հեդվիգ Ռաա-Վինթերհելմ
Վաղ տարիներ
Հեդվիգ Ռաա-Վինթերհելմ ծնվել է Շվեդիայի Ստոկհոլմ քաղաքում ոսկերչի ընտանիքում, իրական անունը եղել է Շառլոտա Ֆորսման։ 1854–1856 թվականներին սովորել է Ստկհոլմի Դրամատենի ուսանողական դպրոցում, որից հետո թատերական խմբերի հետ հյուրախաղերի է մեկնել Շվեդիայում և Ֆինլանդիայում։
1866 թվականին նա ամուսնացել է իր գործընկերոջ՝ դերասան Ֆրիտիոֆ Ռաայի հետ (1840-1872)։
Արևմտյան աշխարհ
Արևմտյան աշխարհ, հայտնի նաև որպես Արևմուտք և Occident (լատիներեն՝ occidens "արևամուտ, Արևմուտք"; ի հակադրություն Արևելքին), տերմինը վերաբերում է տարբեր ազգերին կախված կոնտեքստից։ Չկա ոչ մի համաձայնեցված սահմանում, թե ինչ ընդհանրություն ունեն այս բոլոր ազգերը ։
Արևմուտք անվա­նումը տրվում է Արևմտյան Եվրոպա­յի և Հյուսիսային Ամերիկայի արդյու­նաբերապես զարգացած պետություննե­րին։ Դրանք զարգանում են ժողովրդավարության և շուկայական տնտեսության սկզբունքներով և համար­վում են արդի աշխարհի ժողովրդավա­րական արժեքների ստեղծման կենտրոն։ Այդ պետություններում էապես բարձրացել է քաղաքացիների կենսամակարդակը, որի շնորհիվ նրանք դարձել են արդի քաղաքակրթության առաջատարը։ Սոցիալիստական պետությունների ստեղ­ծումից, հատկապես Երկրորդ աշխարհամարտից հետո՝ սառը պատերազմի շրջանում, շրջանառության մեջ են դրվում Արևելք-Արևմուտք հետագայում նաև ՝ Հյուսիս-Հարավ հակասությունները։
Ամերիկյան ընտանիք
Սյուժե
Ամբողջ պատմությունը պտտվում է երեք ընտանիքների շուրջը, որոնք պարզվում է, որ փոխադարձ կապի մեջ են գտնվում Ջեյի, նրա տղայի՝ Միտչելի և աղջկա՝ Քլերի հետ։ Ընտանիքները ստիպված էին բախվել միմյանց՝ ընտանեկան խնդիրները լուծելու համար։
Պավել Վոլյա
Մինչև «Comedy Club» հումորային նախագիծը Պավելը հանդիսանում էր ՈւՀԱ «Վալեոն Դասոն»-ի մասնակից։ «Սպանիչ գավաթ» և «Ծիծաղ առանց կանոնների» նախագծերի նախկին հաղորդավար։ Այժմ հանդիսանում է «Comedy battle»-ի հաղորդավար, որը ցուցադրվում է TNT ալիքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Ռուս կատակերգուներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասաններ
Ջեյմս Բեթչելլեր Սամներ
Ջեյմս Բեթչելլեր Սամներ (James Batcheller Sumner, ), ամերիկացի կենսաքիմիկոս, փիլիսոփայության դոկտոր, ԱՄՆ-ի Ազգային ԳԱ և արվեստների ու գիտությունների ամերիկական ակադեմիայի անդամ։
Վալ (Ալգոյ)
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Արևելյան Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2198 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) Տարածքը կազմում է 27,93 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 77 177։
Վիկտոր Վանյամա
Վիկտոր Մուգաբբե Վանյամա (Victor Mugabe Wanyama, ), քենիացի ֆուտբոլիստ, Տոտտենհեմ Հոտսպուր ակումբի կիսապաշտպան։
Ասատուր Ասրիյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի քաղաքապետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Հարձակում Մայդանշախրի ռազմաբազայի վրա
Իրադարձությունների ընթացք
Հայատարարվում է, որ անվտանգության աշխատակիցներին հաջողվել է հայտանբերել և ապաակտիվացնել բազայի մոտ գտնվող երկրորդ ականապատ մեքենան ։
Արձագանք
Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը քննադատեց հարձակումը և ցավակցական հեռագիր հղեց Աֆղանստանի նախագահին ։
Սեմենաստոե
Սեմենաստոե (Семенасте), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
Թելուկ սպիտակ
Թելուկ սպիտակ, պատկանում է թելուկազգիների ընտանիքին։ Լավ զարգացած է, ունի խիտ արմատներ։ Ցողունը կլոր է, կանաչ, ուղղաձիգ գծերով։ Գլխավոր ցողունը հաստ է և բարձրությունը հասնում է մեկ մետրի։ Տերևները խմբերով են։ Ընդհանուր բույսը պատված է ալրանման փառով, որը բույսին տալիս է սպիտակավուն երանգ։
Արևելք (տարածաշրջան)
Արևելք` ավանդաբար այն ցույց է տալիս Եվրոպայի նկատմամբ դեպի արևելք գտնվող աշխարհի մասը։ Հիմնականում դա գործածվում է Ասիա աշխարհամասի վերաբերյալ։ Իր հերթին, Արևելք հասկացությունը բաժանվում է ըստ տարածաշրջանների` Հեռավոր Արևելք, Մերձավոր Արևելք և Միջին Արևելք նշանակումների։
Սաղմոսերգություն
Կատեգորիա:Քրիստոնեություն Կատեգորիա:Կալվինիզմ Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ Կատեգորիա:Եկեղեցական երաժշտություն
Սնկային թունավորումներ
Մահացու թունավոր սնկեր
•	Գոմաղբասունկ մոխրագույն (Goprinus atramentarius)
•	Հովազային ճանճասպան (Amarita pantherina)
•	Էնտոլոմա գարնանային (Entoloma vemum)
•	Խոզուկասունկ հաստ (Paxillus atrotomentosus)
•	Ճանճասպան աբրուպտա (Amanita abrupta)
Օրելանինային թունավորում կամ պարաֆալոիդային համախտանիշ
Շատ ծանր թունավորում է, հաճախ մահացու ելքով-57 էջ։ Դրա ախտանիշները նման են ֆալոիդինով թունավորմանը։ Թունավորման պատճառ է հանդիսանում ջերմակայուն տոքսին օրելլանինը, որը հայտնաբերված է մի շարք սնկերի մոտ՝ սարդոստայնների ընտանիքից՝ սարդոստայնասունկ գեղեցկագույն և  սարդոստայնասունկ նարնջագույն։ Մինչև 1950 թվականները սրանք համարվել  են ուտելի, իսկ  1957 թվականից համարվում են թունավոր։ Այս սնկերն օգտագործելիս զարգանում է օրելանինային համախտանիշ, որին բնորոշ է երիկամային ծանր ախտահարումը։ Օրելլանինով թունավորումը հատկապես ծանր է նրանով, որ այն ունի  անսովոր երկարատև գործողության գաղտնի շրջան։ Թունավորման առաջին նշաններն ի հայտ են գալիս մի քանի օր կամ նույնիսկ շաբաթներ անց։ Սա շատ դժվարացնում է ինչպես ախտորոշումը, այնպես էլ ժամանակին բուժումը։ Առաջին դրսևորումը անհագ ծարավի զգացողությունն է, այնուհետև գլխացավերը, որովայնի և երիկամների ցավը, վերջույթների սառնության զգացումը։ Մահը կարող է առաջանալ երիկամի անդառնալի վնասից։ Սնկերը, որոնք առաջացնում են այս թունավորումը, սովորաբար չեն գրավում սունկ հավաքողների ուշադրությունը, ուստի թունավորման դեպքերը հազվադեպ են լինում։
Գիրք թղթոց
«Գիրք թղթոցի» բովանդակությունը
Ժողովածուի առաջին թուղթը Կ. Պոլսի պատրիարք Պրոկղի նամակն է՝ ուղղված Հայոց կաթողիկոս Սահակ Ա Պարթևին և Մեսրոպ Մաշտոցին։ Դատապարտելով Նեստորին ու նրա համախոհներին՝ նա Հայ եկեղեցու հայրերին կոչ է արել զգուշանալ Հայաստանում նեստորականության տարածումից։ Երկրորդ թուղթը Սահակ Ա Պարթևի և Մեսրոպ Մաշտոցի պատասխանն է Պրոկղ պատրիարքին («Պատասխանի թղթոյն Պրոկղի երանելոյ, ի Սահակայ և ի Մաշդոցէ, սուրբ վարդապետացն Հայոց»), որը որպես ուղղափառության փաստարկ ընթերցվել է 553-ի Կ. Պոլսի ժողովում՝ Կյուրեղ Ալեքսանդրացու թղթից հետո։
Բարոն Մյունխհաուզեն (ֆիլմ, 1961)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխոսլովակիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:1962 ֆիլմեր Կատեգորիա:Լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ստամբուլում
Ֆորմուլա 1
Ֆորմուլա 1-ի բոլոր չեմպիոնները
1964 Ջոն Սարտիս
1987 Նելսոն Պիկե
1992 Նայջել Մենսել
2003 Միխայել Շումախեր
2022 Մաքս Ֆերստապպեն
Ջան Բոնոմո
Ջան Բոնոմոն (Can Bonomo, ), թուրք ջազային երգիչ է, ազգությամբ հրեա։ Նա ներկայացրել է Թուրքիան Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթում «Love Me Back» երգով և մրցույթի եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 7-րդ հորիզոնականը ։
Գլոբալացում
Գլոբալացում կամ համաշխարհայնացում, ապրանքների, կապիտալի, ծառայությունների, մարդկանց, տեխնոլոգիայի և տեղեկատվության ազատ տեղաշարժը։ Այն երկրների միջազգային ինտեգրման գործընթացն է, որը առաջանում է աշխարհայացքների, արտադրանքի, մտքերի և մշակույթի այլ տեսակետների հաղորդակցումից ։ Գլոբալացմանը նպաստում են տրանսպորտային միջոցների և հեռահաղորդակցության ենթակառուցվածքների զարգացումը ։ Չնայած շատ գիտնականներ գլոբալացումը վերագրում են ժամանակակից աշխարհին, ուրիշները կարծում են, որ այն սկսվել է դեռևս Աշխարհագրական մեծ հայտնագործությունների ժամանակաշրջանից և դեպի Նոր աշխարհ ճանապարհորդություններց առաջ, ոմանք նույնիսկ կարծում են, որ այն սկսվել է Ք.ա. 3-րդ հազարամյակում ։ Գլոբալացումը մեծ մասշտաբների է հասել 1820-ականներին ։
Ակադեմիական գրականությունը գլոբալացումը բաժանում է երեք հիմնական տեսակի՝ տնտեսական, մշակութային և քաղաքական գլոբալացում ։
Նախնական շրջան
Գլոբալացման վաղ շրջանում իրարից հեռու երկրների միջև հաղորդակցում իրականացնելը բավականին դժվար էր։ Սակայն, երբ ի հայտ եկան նոր տեխնոլոգիաներ, հեռավոր երկրներն աստիճանաբար տեղեկացան միմյանց գոյության մասին, և սկսվեց գլոբալացման գործընթացը։ Երրորդ նախադրյալը վերաբերում է փոխադարձ կախվածությանը, կայունությանը և կանոնավորությանը։ Երբ մի երկիր կախված չէ մեկ այլ երկրից, ապա անհնարին է, որ դրանցից մեկը մյուսի վրա ինչ-որ ազդեցություն ունենա։ Սա համաշխարհային հարաբերությունների հիմնական շարժիչ ուժն է։ Առանց դրա յուրաքանչյուր երկիր ուղղակի կախված կլիներ սեփական տնտեսությունից և ռեսուրսներից։ Սա գլոբալացման վաղ շրջանի հիմնական նախադրյալն է։ Նախնական շրջանում գլոբալացումը չէր ընթանում այն կերպ ինչպես այն ընթանում է ներկայումս, քանի որ այն ժամանակ պետություններն այնքան միմյանցից կախված չէին որքան հիմա ։ Գերմանացի պատմական տնտեսագետ և սոցիոլոգ Անդրե Գունդեր Ֆրենկը պնդում է, որ գլոբալացումը սկսվել է մ.թ.ա. III հազարամյակում Շումերի և Ինդոսի հովտի Հարապպայի քաղաքակրթության միջև առևտրային կապերի զարգացմանը զուգընթաց։ Նախնական գլոբալացումը գոյություն է ունեցել Հելլենիստական դարաշրջանում, երբ առևտրայինացված քաղաքային կենտրոնները շրջապատում էին հունական մշակույթի առանցքը, որը տարածվում էր Հնդկաստանից Իսպանիա՝ ներառելով Ալեքսանդրիան և այլ քաղաքներ։ Ավելի վաղ Հունաստանի աշխարհագրական դիրքը և ցորեն ներկրելու անհրաժեշտությունը ստիպեցին նրան զբաղվել ծովային առևտրով։ Հին Հունաստանում առևտուրը սահմանափակված չէր։ Պետությունը կառավարում էր միայն հացահատիկի պաշարները ։ Չինաստանի, Հինդուստանի, Պարսկաստանի, Եվրոպայի և Արաբիայի զարգացման գործում մեծ դեր է խաղացել Մետաքսի ճանապարհով իրականացվող առևտուրը, որը թույլ էր տալիս քաղաքական և տնտեսական հաղորդակցում իրականացնել քաղաքակրթությունների միջև ։ Չնայած մետաքսը Չինաստանի հիմնական առևտրի առարկան էր, այնտեղ իրականացվում էր նաև շատ այլ ապրանքների առևտուր, և առևտրի միջոցով երկրեերկիր փոխանցվում էին կրոնական, փիլիսոփայական գաղափարներ, մտքեր, նոր տեխնոլոգիաներ, ինչպես նաև հիվանդություններ ։ Տնտեսական առևտրից բացի Մետաքսի ճանապարհը թույլ էր տալիս փոխանակել մշակույթներ։ Մարդկանց տեղաշարժը նպաստեց կրոնի, մշակույթի, արվեստի, արհեստի, լեզուների և նոր տեխնոլոգիաների փոխանակմանը ։
Տնտեսական գլոբալացում
Տնտեսական գլոբալացումն աշխարհի մասշտաբով ազգային տնտեսությունների միջև տնտեսական փոխկախվածության աճի միտումն է, որը պայմանավորված է ապրանքների, ծառայությունների, տեխնոլոգիայի և կապիտալի միջսահմանային շարժի աճով ։ Եթե բիզնեսի գլոբալացման հիմքում միջազգային առևտրային կանոնակարգերի, ինչպես նաև սակագների, հարկերի և գլոբալ առևտուրը սահմանափակող խոչընդոտների նվազեցնում է, ապա տնտեսական ինտեգրումը երկրների միջև տնտեսական ինտեգրումը խթանող գործընթաց է, որը բերում է գլոբալ շուկայի կամ մեկ համաշխարհային շուկայի ի հայտ գալուն ։ Տնտեսական գլոբալացումը կարող է դիտարկվել որպես դրական կամ բացասական երևույթ։ Տնտեսական գլոբալացման բաղկացուցիչ մաս է կազմում արտադրության գլոբալացումը, որը հնարավորություն է տալիս աշխարհի տարբեր մասերից որոշակի աղբյուրից ձեռք բերել ապրանքներ և ծառայություններ և օգուտ քաղել արժեքի և որակի տարբերություններից։ Բացի այդ, այն ներառում է նաև շուկաների գլոբալացում, որը սահմանվում է որպես տարբեր և առանձին շուկաների միավորում մեկ խոշոր գլոբալ շուկայի մեջ։ Տնտեսական գլոբալացումը նաև ընդգրկում է մրցակցության, տեխնոլոգիայի, ինչպես նաև կորպորացիաների և արդյունաբերության բնագավառները ։
Մշակութային գլոբալացում
Գլոբալացման գործընթացում, տնտեսական և մշակութային զարգացման հարցում, կարևորվում է երաժշտության դերը։ Երաժշտության մեջ այնպիսի ժանրեր, ինչպիսիք են՝ ջազը և ռեգին սկսել են զարգանալ տեղային մակարդակում, իսկ ավելի ուշ դարձել են միջազգային երևույթ։ Գլոբալացումը նպաստել է համաշխարհային երաժշտություն երևույթի ի հայտ գալուն՝ զարգացող երկրների երաժշտությունը հասանելի դարձնելով ավելի լայն լսարաններին:[14]: Չնայած որ «համաշխարհային երաժշտություն» եզրույթը ի սկզբանե նախատեսված էր էթնիկ երաժշտության համար, սակայն գլոբալացումը այսօր այնքան է ընդլայնել իր շրջանակները, որ ներառում է այնպիսի հիբրիդ ենթաժանրեր, ինչպիսիք են՝ «համաշխարհային համադրումը», «գլոբալ համադրումը», «էթնիկ համադրումը»[15] և վորլդ բիթ:[16][17]
Թեհրան
Թեհրանում կան մեծ թվով պատմական հուշարձաններ, ներառյալ թագավորական համալիրներ Գոլեսթանը, Սաադաբադը և Նիավարանը, որտեղ հանգրվանել են իրանական կայսրեական վերջին երկու տոհմերը։ Թեհրանի տեսարժան վայրերից են Թեհրանի Ազատության աշտարակը, որը կառուցվել է Մոհամմադ Ռեզա Փահլավիի օրոք 1971 թվականին Իրանական կայսրության հիմնադրման 2500-րդ տարեդարձի առիթով, և Միլադի աշտարակը, որը աշխարհում վեցերորդ ամենաբարձր աշտարակն է և կառուցվել է 2007 թվականին։ Վերջերս կառուցված տեսարժան վայրերից է Բնության կամուրջն է, որի շինարարությունն ավարտվել է 2014 թվականին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ Կատեգորիա:Թեհրան Կատեգորիա:1794 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Մետաքսի ճանապարհի բնակավայրեր
Մարիլու Պադուա
Գործունեություն
COVID-19 համավարակի ընթացքում Պադուան փորձել է ի ցույց դնել այն մարտահրավերները, որոնց բախվում են տնային աշխատողները և անարդար կամ վտանգավոր փորձերը, որոնք գործատուները կիրառում են նրանց նկատմամբ։ Նրա մտահոգությունների թվում են՝ ախտահանման և մաքրման մեջ օգտագործվող քիմիական նյութերից պաշտպանվելու անհատական պաշտպանիչ միջոցները, աշխատանքի երաշխիքի բացակայությունը (2020 թվականին շատերն են կորցրել իրենց աշխատանքը, այդ թվում` Պադուան և նրա ամուսինը), որը կապված է COVID-19- ի ռիսկի տակ գտնվող անձանց ազդեցությամբ, համաճարակի հետ կապված նոր պարտականությունների համար վճարովի արտաժամյա աշխատանքի բացակայությամբ և նրանով, որ երեխաներն անձամբ դպրոց չեն հաճախում և դպրոցի հետ կապված խնամքի կարիք չունեն:
Մինա բիբին
Մինա Բիբի, Ակսել Բակունցի պատմվածքը, որը գրվել է 1925 թվականին հայրենի Գորիս քաղաքում և ուղարկվել Թփղիս տպագրության։
Ֆիլարետ Պակուն
Կենսագրություն
Մահացել է Սանկտ Պետերբուրգում 2002 թվականին։
Կազալե Մոնֆերատո
Բնակչությունը կազմում է՝ 548 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 23 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 24 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0143։
Հևեսի շրջան
Աշխարհագրություն
Հևեսի շրջանը աշխարհագրորեն բազմազան տարածք է, հյուսիսային մասը լեռնային է (Մատրան և Բուկը Հունգարիայի երկու ամենաբարձր լեռնաշղթաներն են), հարավում այն ընդգրկում է Մեծ Հունգարիայի դաշտի մի մասը։ Հարավից նրան սահմանակից է Հունգարիայի ամենամեծ արհեստական լիճը ՝ Տիսան։ Միջին ջերմաստիճանը 8-ից 10 °C- ի սահմաններում է (շրջանի հարավային մասերում ավելի բարձր)։
Սավինկա (գյուղ, Պալասովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1839 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Պալասովսկի շրջանի բնակավայրեր
(5755) 1992 OP7
(5755) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հուլիսի 20-ին Անրի Դեբեոնի և Ալվարո Լոպես-Գարսիայի կողմից Լա Սիլյայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ալվարո Լոպես-Գարսիայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Էրվին Զադոր
Կենսագրություն
Էրվին Զադորը ծնվել է 1935 թվականի հունիսի 7-ին Բուդապեշտում։ 1945 թվականին՝ 11 տարեկան հասակում, հետևելով եղբոր օրինակին, սկսել է զբաղվել լողով, սակայն 15 տարեկանում վթարի հետևանքով վնասվածքի պատճառով սկսել է խաղալ ջրագնդակ։
21 տարեկանում Էրվին Զադորն ընդգրկվել է Հունգարիայի ազգային հավաքականում, որի կազմում մասնակցել է 1956 թվականի Օլիմպիական խաղերի՝ ԽՍՀՄ հավաքականի դեմ անցկացված կիսաեզրափակչին, որտեղ հունգարացիները հաղթել են 4։0 հաշվով։ Պայմանավորված այն հանգամանքով, որ խաղն անցկացվել է ԽՍՀՄ զորքերի՝ Հունգարիա մտցվելուց հետո, այն եղել է չափազանց լարված։ ԽՍՀՄ հավաքականի անդամ Վալենտին Պրոկոպովը Զադորի հետ խոսքակռվից հետո բռունցքով խփել է հունգարացուն՝ պատռելով նրա աջ աչքի վերևի կաշին, ինչի հետևանքով եղել է ուժեղ արյունահոսություն։ Չնայած դրան՝ հունգարացի մարզիկը շարունակել է խաղը՝ իր հետևից թողնելով արյունոտ հետք ջրավազանում։ Հանդիսատեսը բողոք է բարձրացրել ԽՍՀՄ հավաքականի դեմ, և խաղի ավարտից մեկ րոպե առաջ ԽՍՀՄ հավաքականը որակազրկվել է։ Եզրափակչում հունգարացիները հաղթել են Հարավսլավիայի հավաքականին 2:1 հաշվով և դարձել Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։
2006 թվականին թողարկվել է Քոլին Ք․ Գրեյի «Ազատության մոլուցք» ֆիլմը՝ նվիրված Հունգարիայի հավաքականի ելույթին Մելբուրնի Օլիմպիական խաղերում։ Նույն թվականին Էրվին Զադորը հրաժարվել է մեկնել Բուդապեշտ՝ մասնակցելու Հունգարական հեղափոխության 50-ամյակին նվիրված միջոցառումներին։ Իր մերժումը նա պատճառաբանել է նրանով, թե չի ուզում մրցանակ ստանալ այն կառավարությունից, որի անդամ են այնպիսի անձինք, ովքեր մինչև 1989 թվականը եղել են ակտիվ կոմունիստներ։
Աննա Մանյանի
Հակիրճ տեղեկատվություն
Աննա Մանյանին ծնվել է Հռոմում ։ Մայրը իտալուհի էր, հայրը՝ եգիպտացի։ Վաղ մանկական հասակից նախ՝ հոր, ապա նաև մոր կողմից շպրտվել է փողոց։ Մեծացել է քաղաքի հետնախորշերում։ Նրա խնամքի ու դաստիարակության գործով զբաղվել են մորական տատն ու պապը։ Սովորել է Հռոմի Սիլվիո Դ Ամիկոյի դրամատիկական արվեստի ակադեմիայում։ Որոշ ժամանակ հաճախել է դրամատիկական արվեստի դպրոց, այնուհետև տեղափոխվել է Սան Ռեմո, որտեղ ավուր հացը վաստակել է գիշերային ակումբներում ու վարիեթեներում ոչ այնքան պարկեշտ երգեր կատարելով։ Այստեղ նրան միանգամայն պատահականորեն նկատել է կինոբեմադրիչ Գոֆրեդո Ալեսանդրինին. վերջինիս կարծիքով՝ ինքը հանձին Աննա Մանյանիի հայտնաբերել էր իտալական Էդիթ Պիաֆին։
Լը Ֆուրնե
Լը Ֆուրնե (Le Fournet), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Ինֆուզորիաներ
Ինֆուզորիաներ, կամ թարթիչավորներ (Ciliophora), նախակենդանիների խումբ, որը բնութագրվում են մարմնի վրա թարթիչների առկայությամբ, որոնք կառուցվածքով նման են շոշափուկների, բայց ավելի կարճ են ու շատ ավելի մեծ քանակությամբ։ Թարթիչները հանդիպում են խմբի բոլոր անդամների մոտ (սուկտորիաները թարթիչներ  ունեն միայն իրենց կյանքի ցիկլի մի մասի ընթացքում) և ծառայում են տարբեր նպատակների՝ լողալու, սողալու, կառչելու, կերակրման և զգայության։
Տաքսոնոմիական համակարգերի մեծ մասում Ciliophora դասակարգվում է որպես տիպ մի քանի թագավորություններում, ներառյալ Chromista, Protista կամ Protozoa ։ Որոշ ավելի հին դասակարգման համակարգերում, ինչպիսիք են Ալֆրեդ Կալի աշխատանքները, թարթիչավորները ներառվում են Ciliata դասի մեջ (մի տերմին, որը կարող է վերաբերել նաև մի ձկների տեսակին)։ Տաքսոնոմիկ սխեմայում, որը հաստատվել է Պրոտիստոլոգների միջազգային միության կողմից, որը բացառում է մի քանի աստիճաններ, ինչպիսիք են տեսակը և դասը, Ciliophora-ն չդասակարդգավծ տաքսոն է ալվեոլատների կազմում  ։
Տեսանելի աստղային մեծություն
Աստղային երկնքում, տեսանելի տիրույթի ամենածպայծառ աստղը Սիրիուսն է, իսկ ինֆրակարմիր ՝ Բետելգեյզեն է։
Կիռցիալուսե
Կիռցիալուսե (Kõrtsialuse), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Ասեռի շրջանում։
Լովրո Մայեր
Կենսագրություն
2019 թվականի հունիսի 7-ին նա ընդգրկվել է Խորվաթիայի ֆուտբոլի երիտասարդական մարզիչ Նենադ Գրաչանի հայտացուցակում՝ ՈՒԵՖԱ-ի մինչև 21 տարեկանների Եվրո 2019-ին մասնակցելու համար։ Նա խմբային փուլում խաղացել է մեկ խաղ՝ Անգլիայի հետ՝ ոչ-ոքի։ Հետագայում Խորվաթիան դուրս է մնացել խմբային փուլից ։
Chupa Chups
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանական ընկերություններ
Հունաստանի պետության ղեկավարներ
Հունական երկրորդ հանրապետություն (1924-1935)
Երկրորդ Հունական Հանրապետությունը եղել է խորհրդարանական հանրապետություն, որը հռչակվել էր մարտի 25-ին 1924 թվականի հանրաքվեն անցկացվել է վերացնել միապետությունը։ Երկրորդ Հանրապետությունը լուծարվել է 1935 միապետության հանրաքվեից հետո։