Քեթրին_Մենսֆիլդ
Վաղ կյանք
Քեթլին Մենսֆիլդ Բյուչեմփը ծնվել է 1888 թվականին Նոր Զելանդիայի Վելինգտոն քաղաքում, հասարակության մեջ ճանաչված ընտանիքում։ Նրա հայրը բանկիր էր, իսկ Քեթրինն ինքը կոմսուհի Էլիզաբեթ ֆոն Արնիմի զարմուհին էր։ Նա ուներ երկու ավագ քույր, մեկ կրտսեր քույր և մեկ կրտսեր եղբայր՝ ծնված 1894 թվականին ։ Նրա հայրը՝ Հարոլդ Բյուչեմփը, շուտով դառնում է Նոր Զելանդիայի բանկի կառավարիչ և ստանում ասպետի կոչում ։ Նրա պապը՝ Արթուր Բյուչեմփը, Նոր Զելանդիայի պառլամենտի Փիքտոն ընտրատեղամասից ընտրված պատգամավոր էր ։ 1893 թվականին Մենսֆիլդ ընտանիքը Թորնդոնից տեղափոխվում է Կառորի, որտեղ Քեթրինն իր մանկության լավագույն տարիներն է անցկացնում։ Այս ժամանակահատվածին վերաբերվող որոշ հիշողություններ նա հետագայում օգտագործում է իր «Նախերգանք» պատմվածքում։ Նրա առաջին պատմվածքները հրատարակվում են Բարձրագույն դպրոցի զեկույցում (1898թ.) և Վելինգտոնի օրիորդաց բարձրագույն դպրոցի ամսագրում (1899թ.), երբ ընտանիքը վերադարձել էր Վելինգտոն 1898 թվականին ։ 1902 թվականին Քեթրինը սիրահարվում է թավջութակահար Առնոլդ Թրոուելին, սակայն նրա զգացմունքը փոխադարձ չէր ։ Քեթրինն ինքը կայացած թավջութակահարուհի էր. նա դասեր էր վերցրել Թրոուելի հորից։ Իր օրագրերում Քեթրինը գրում էր, որ իրեն օտար է զգում Նոր Զելանդիայում և հիասթափված է Մաորիների ճնշումից։ Իր հետագա պատմվածքներում, սակայն, նա հաճախ է նկարագրում մաորիական բնավորությունը դրական լույսի ներքո, ինչպես, օրինակ, «Թե ինչպես գողացան մարգարտե կոճակը» պատմվածքում։ 1903 թվականին նա տեղափոխվում է Լոնդոն, որտեղ քույրերի հետ հաճախում է Լոնդոնի «Թագուհու քոլեջ»։ Քեթրինը վերսկսում է թավջութակ նվագելը՝ հավատալով, որ դա մի զբաղմունք է, որին պիտի մասնագիտորեն տիրապետել, բայց նաև սկսում է թղթակցել քոլեջի լրագրին այնպիսի նվիրումով, որ ի վերջո դառնում է դրա խմբագիրը ։ Նա հատկապես հետաքրքրվում էր ֆրանսիացի խորհրդապաշտների ստեղծագործություններով և Օսկար Ուայլդով։ Միևնույն ժամանակ նա իր ժամանակակիցների շրջանում գնահատանքի էր արժանանում կյանքի նկատմամբ իր կենսուրախ ու խարիզմատիկ մոտեցման համար։ Նա քոլեջում հանդիպում է երիտասարդ գրող, հարավաֆրիկուհի Իդա Բեյքերին (նաև հայտնի է Լեսլի Մուր անվամբ), և նրանք ամբողջ կյանքում ընկերներ են մնում։ Լոնդոնում ապրելու ժամանակ Քեթրինը բնավ չէր հետաքրքրվում քաղաքականությամբ։ Օրինակ, նա այդքան էլ ակտիվորեն չէր աջակցում Միացյալ Թագավորությունում կանանց ընտրական իրավունքի հաստատմանը. Նոր Զելանդիայում կանայք ընտրական իրավունք ձեռք էին բերել 1893 թվականին։ 1903-1906 թվականներին Քեթրինը ճանապարհորդում է մայրցամաքային Եվրոպայում՝ հիմնականում մնալով Բելգիայում և Գերմանիայում։ 1906 թվականին Անգլիայում կրթությունը ավարտելուց հետո նա վերադառնում է Նոր Զելանդիա և միայն այդ ժամանակ է, որ սկսում է պատմվածքներ գրել։ Մի քանի ստեղծագործություններ հրատարակության է հանձնում Ավստրալիայի «Native Companion» հրատարակչությանը. սրանք նրա առաջին շահույթ բերած գործերն էին, և այդ ժամանակից ի վեր նվիրվում է պրոֆեսիոնալ գրող դառնալու գործին։ Հենց այդ ժամանակ էր, որ նա առաջին անգամ օգտագործեց Քեթրին Մենսֆիլդ գրական կեղծանունը։ Սակայն շատ շուտով նա հոգնում է թե՛ գավառական Նոր Զելանդիայից և թե՛ իր ընտանիքից և երկու տարի անց նորից մեկնում է Լոնդոն։ Մնացած ողջ կյանքում հայրը տարեկան 100 ֆունտ ապրուստավճար էր ուղարկում Քեթրինին։ Քեթրինը ռոմանտիկ հարաբերություններ է հաստատել երկու կանանց հետ, որոնց մասին հատկանշական է հիշատակել։ Նա շարունակում էր հանդիպել նաև տղամարդկանց հետ՝ փորձելով իր մեջ ճնշել իր իսկական զգացմունքները։ Նրա առաջին համասեռամոլ հարաբերությունը Մաաթա Մահուպուկուի հետ էր (հայտնի է նաև Մարթա Գրեյս անվամբ), ով մի հարուստ, երիտասարդ մաորի կին էր, որին առաջին անգամ հանդիպել էր Վելինգտոնում՝ Միս Սվեյնսոնի դպրոցում, ապա՝ Լոնդոնում 1906 թվականին։ 1907 թվականին նա գրում է. «Ես ցանկանում եմ Մաաթային, ես սարսափելի ցանկանում եմ նրան։ Դա կեղտոտություն է, գիտեմ, սակայն ճշմարտություն է»։ Նա հաճախ էր Մաաթայի մասին հիշատակում որպես Կարլոտա։ Մաաթայի մասին նա մի քանի պատմվածք է գրել։ 1907 թվականին Մաաթան ամուսնանում է, սակայն պնդում են, որ նա գումար էր ուղարկում Քեթրինին՝ Լոնդոն։ Երկրորդ ռոմանտիկ կապը Էդիտ Քեթլին Բենդոլի հետ 1906-1908 թվականներին էր։ Իր երկրպագությունը Էդիտի նկատմամբ նա դարձյալ արտահայտում էր իր օրագրերում ։