Ցիկլոպրոպան
Կիրառությունը բժշկության մեջ
Ցիկլոպրոպանն ունի ուժեղ անզգայացնող ազդեցություն։ Չափազանց դյուրավառ է. դրա, թթվածնի, ազոտի օքսիդի և օդի խառնուրդը կարող է պայթել կրակի, էլեկտրական կայծի և այլ բռնկում առաջացնող աղբյուրների առկայությամբ։ Այդ պատճառով ցիկլոպրոպանն օգտագործելիս անհրաժեշտ է ձեռնարկել բոլոր միջոցները հնարավոր պայթյունից խուսափելու համար։ Անզգայացնող հատկության շնորհիվ այն այժմ բժշկության մեջ կիրառվում է որպես թմրաքուն։ Այն ազդում է շատ արագ։ 4% կոնցենտրացիայով լուծույթը կիրառվում է անալգիայի մեջ, 6%-ը քնեցնում է, 8—10%-ն առաջացնում է անեստեզիա, իսկ 20-30%-ը` խորը անզգայացում։ Օրգանիզում ցիկլոպրոպանը չի ոչնչացվում և արտազատվում է օրգանիմից ինհալացիան դադարեցնելուց 10 րոպե հետո։ Այն չունի որևէ բացասական ազդեցություն լյարդի և երիկամների վրա, սակայն փոքր-ինչ նվազեցնում է միզարտադրությունը։ Երբեմն ցիկլոպրոպանով անզգայացումից առաջանում է կարճաժամկետ հիպերգլիկեմիա, որը կապված է ադրենոռեակտիվ համակարգի ընկալիչների գրգռման հետ։ Սակայն այս եղանակով անզգայացումն ավելի քիչ է հայտնի, քան անզգայացումը եթերներով։ Ցիկլոպրոպանի ազդեցությամբ կարող է դանդաղել զարկերակի աշխատանքը, ինչպես նաև կարող է առաջանալ առիթմիա։ Բացի դրանից մեծանում է ինֆարկտի հավանականությունը, նաև կարող է առաջանալ ստամոքսի խանգարումներ։ Անզգայացման ժամանակ մեծանում է արյան ճնշումը, որը կարող է հանգեցնել արյունոսության։ Ցիկլոպրոպանն օգտագործվում է հիմնական և այլ անզգայացումների ժամանակ` թթվածնի հետ միասին։ Այն հաճախ օգտագործվում է նաև այլ նյութերի համակցությամբ, օրինակ` ազոտի օքսիդի, անզգայացման համար նախատեսված եթերների։ Ցիկլոպրոպանը նշանակվում է թոքային հիվանդությունների բուժման համար, քանի որ չի առաջացնում շնչուղիների լորձաթաղանթի գրգռումներ։ Կարելի է նար նշանակել լյարդի հիվանդություններ կամ շաքարային դիաբետ ունեցող մարդկանց։ Ցիկլոպրոպանային անզգայացումը կարող է կիրառվել նաև կարճատև վիրահատական միջամտությունների դեպքում։ Այն կարող է օգտագործվել թթվածնի հետ այնպիսի փակ կամ կիսափակ համակարգերով անզգայացման ապարատների հետ, որոնք ունեն դոզիմետր։ Ցիկլոպրոպանի քանակը պետք է լինի այդտեղ 15-18%։ Վիրահատության ավարտից հետո ցիկլոպրոպանի մատակարարումն օրգանիզմ դադարեցվում է, և 2-5 ր հետո առանց ցիկլոպրոպան թթվածին ներշնչելիս հիվանդն արթնանաում է։ Թթվածնի ներմուծումը պետք է կատարվի շարունակաբար, որպեսզի կարգավորվի թոքերի օդափոխանակությունը և օրգանիզմն ազատվի ածխածնի երկօքսիդից։ Երբեմն ցիկլոպրոպանն օգտագործվում է «Շեին Աշմենի խառնուրդ»-ի բաղկացուցիչ մաս։ Ներերակային անզգայացնող թիոպենտալ-նատրիում ներարկելուց հետո կիրառվում է գազային խառնուրդը հետևյալ հարաբերությամբ` ազոտի օքսիդ` 1, թթվածին` 2 ցիկլոպրոպան` 0,4 մաս։ Այս խառնուրդի օգնությամբ ցավազրկելուց հետո դրա բաղադրամասերն անհրաժեշտ է հեռացնել հատուկ հաջորդականությամբ(հիպոքսիայից խուսափելու համար)` առաջին կանգնեցնում են ցիկլոպրոպանի մատակարարումը, դրանից 2-3 րեպո հետո` ազոտի օքսիդի, և վերջում` թթվածնի։ Ցիկլոպրոպանային անզգայացումը ճիշտ քանակներով կատարելու դեպքում այն ընթանում է առանց բարդույթների և հիվանդ արթնանում է անմիջապես ինհալացիայի ավարտից հետո։ Դրա գերդոզավորման դեպքում կարող է առաջանալ շնչառության կանգ և սրտի ճնշման մեծացում` նույնիսկ մինչև սրտի աշխատանքի կանգ։ Նարկոզից հետո արագ արթնանալու պատճառով հիվանդները կարող են վիրահատությունից հետո հիվանդանալ. դրա համար վիրահատության համար խորհուրդ է տրվում օգտագործել անալգետիկներ։ Նարկոզից հետո հիվանդի մոտ նկատվում են գլխացավեր, հետվիրահատական փսխումներ, աղիքային պարեզ։ Դրա համար պահանջվում է նախքան հիվանդին արթնացնելը մանրակրկիտ զննել նրան։Ցիկլոպրոպանի օգտագործումը թույլատրվում է միայն վերապատրաստված բժշկական անձնակազմի։