Աննա_Բոլեյն
Պատմություն
1523 թվականի սկզբին Աննան գաղտնի նշանվում է Նորթամբեռլենդի 6-րդ կոմսի՝ Հենրի Պերսիի հետ, բայց նշանադրությունը չեղարկվում է, երբ Հենրի Պերսիի հայրը հրաժարվում է հովանավորել նրանց միությունը։ Աննային հետ են ուղարկում տուն՝ Հիվեր ամրոց (Hever Castle )։ 1526 թվականի փետրվարին (կամ մարտին) Հենրի VIII սկսում է հետապնդել Աննային։ Վերջինս դիմադրում էր արքայի՝ իրեն գայթակղելու փորձերին՝ հրաժարվելով դառնալ նրա սիրուհին, ով եղել էր իր քույրը՝ Մարիա Բոլեյնը։ Դա շուտով դարձավ Հենրիի ցանկությունները միավորող, կլանող օբյեկտը․ չեղյալ համարել իր ամուսնությունը  Եկատերինա Արագոնացու հետ, որպեսզի ազատ լիներ՝ Աննայի հետ ամուսնանալու համար։ Երբ պարզ դարձավ, որ Հռոմի Պապ Կլիմենտ VII-ը չեղյալ չի համարի ամուսնությունը, Անգլիայում սկսվեց Կաթոլիկ եկեղեցու իշխանության կործանումը։ 1532 թվականին Հենրին տրամադրեց Աննային Պեմբրոքի մարգինալը։ Հենրին և Աննան պաշտոնապես ամուսնացան 1533 թվականի հունվարի 25-ին, 1532 թվականի նոյեմբերի 14-ին տեղի ունեցած գաղտնի ամուսնությունից հետո։ 1533 թվականի մայիսի 25-ին նոր նշանակված Քենթերբերի արքեպիսկոպոս Թոմաս Քրանմերը հայտարարեց Հենրիի և Եկատերինայի ամուսնությունը անվավեր և ոչ պաշտոնական․ հինգ օր հետո նա հայտարարեց Հենրիի և Աննայի ամուսնությունը վավերական։ Կարճ ժամանակ անց Հռոմի Պապը հեռացման հրամանագրեր ուղարկեց Հենրիի և Քրանմերի դեմ։ Այդ ամուսնության ու հեռացումների արդյունքն էլ եղավ Անգլիայի և Հռոմի եկեղեցիների միջև առաջին անջատումը։ Այդուհետ Անգլիական եկեղեցին գտնվում էր թագավորի վերահսկողության տակ։ Աննան թագադրվեց որպես Անգլիայի թագուհի 1533 թվականի հունիսի 1-ին։ 1533 թվականկի սեպտեմբերի 7-ին ծնվեց Հենրիի և Աննայի դուստրը՝ Անգլիայի ապագա թագուհի Եղիսաբեթ I-ը։ Հենրին հիասթափվել էր, որ ունեցել էր աղջիկ, սակայն հույս ուներ, որ նրան կհաջորդի տղան և հայտարարեց, որ սիրում է Եղիսաբեթին։ Աննան հետագայում ունեցավ 3 վիժում։ 1536 թվականի մարտին Հենրին արդեն համակրում էր Ջեյն Սեյմուրին։ Ջեյն Սեյմուրի հետ ամուսնանալու նպատակով նա պատճառ էր փնտրում, որպեսզի ամուսնալուծվեր Աննայից։ 1536 թվականի ապրիլին Հենրի VIII մեղադրում էր Աննային պետական դավաճանության մեջ և հետապնդում էր վերջինիս։ Մայիսի 2-ին նա ձերբակալվեց և ուղղարկվեց Թաուեր, որտեղ նա քննվեց երդվյալ ատենակալների կողմից, որի կազմի մեջ էին նաև Հենրի Պերսին՝ իր նախկին նշանածը, և իր քեռին՝ Թոմաս Հովարդը։ Նա մեղավոր ճանաչվեց մայիսի 15-ին և գլխատվեց 4 օր անց։ Ժամանակակից պատմաբանները ուսումնասիրել են նրա դեմ եղած մեղադրանքները, որոնցից էին շնությունը  (դավաճանությունը, ամուսնական պարտականությունների խախտումը), արյունապղծությունը (ազգակցական կապ ունեցող մարդկանց միջև սեռական հարաբերությունները․ Աննան կասկածվում էր եղբոր հետ սեռական կապ ունենալու մեջ) և արքային սպանելու դավադրությունը, և համարել են դրանք անհիմն։ Ոմանք ասում են, որ նա մեղադրվել է կախարդության մեջ, բայց դատական եզրակացության մեջ այս մասին չի հիշատակվում։ Դստեր՝ Եղիսաբեթի թագադրությունից հետո, Աննային մեծարում են որպես մարտիրոս (նահատակ) և «Անգլիական ռեֆորմների» հերոսուհի, հատկապես Ջոն Ֆոքսն իր աշխատություններում։ Դարեր շարունակ նա ոգեշնչել կամ հիշատակվել է բազմաթիվ գեղարվեստական և մշակութային աշխատություններում՝ դրանով իսկ պահպանելով իր ուրույն տեղը ԱՆգլիայի պատմության մեջ։ Նա անվանվել է «ամենաազդեցիկ և կարևորագույն թագուհի, ում երբևիցե ունեցել է Անգլիան», քանզի նա դարձավ Հենրի VIII և Եկատերինա Արագոնացու բաժանության և Անգլիայի եկեղեցու անկախացման պատճառը։