Պալոմա_Պիկասո
Կարիերա
Պալոման սկսել է իր կարիերան որպես ոսկերիչ 1968 թվականին, Փարիզում, երբ աշխատում էր հագուստի մոդելավորման վրա։ Գլխավոր դերակատարուհու համար նրա կողմից ընտրված լեռնային բյուրեղապակուց պատրաստված վզնոցը ցուցադրել է նրա գեղարվեստական ճաշակն ու բարձր է գնահատվել քննադատների կողմից։ Հաջողությունից շատ ոգևորված` նա ընդունվել է ոսկերչության դասընթացի։ Այս դեպքից քիչ անց նա պատվեր է ստացել Իվ Սեն Լորենի կողմից, ով Պալոմային հանձնարարել է մշակել իր հավաքածուներից մեկի ուղեկցող աքսեսուարների դիզայնը, իսկ արդեն 1971 թվականին նա սկսել է աշխատել հունական Zolotas ոսկերչական ընկերության համար, զբաղվել է մի իտալական ընկերության պայուսակների ու կոշիկների ձևավորմամբ, Ժակ Կապլանի համար աշխատել է մորթիներով ։ 1973 թվականին, հոր մահից հետո Պալոման որոշ ժամանակով կորցրել է հետաքրքրությունը դիզայնի հանդեպ և դեպրեսիայի մեջ է ընկել։ Պաբլո Պիկասոն կտակ չէր թողել, և նրա արտաամուսնական երեխաները` Պալոմոն, նրա եղբայր Կլոդը և միակողմանի քույր Մայան դիմել են դատարան` բաժանելու 250 միլիոն դոլար գնահատվող նրա կարողությունը։ Պալոման ստացել է 90 միլիոն դոլար և համաձայնել է օգնել ֆրանսիական կառավարությանը` Փարիզում Պիկասոյի թանգարան ստեղծելու հարցում ։ 1974 թվականին Պալոման նկարահանվել է լեհ ռեժիսոր Վալերիան Բորովչիկի «Անբարոյական պատմություններ» էրոտիկ ֆիլմում, ինչի արդյունքում սկանդալային հայտնիություն է ձեռք բերել։ 1970-ականների վերջին Պալոմա Պիկասոն հայտնի է դարձել որպես նյույորքյան «Ստուդիա 54» դիսկո-ակումբի մշտական հաճախորդ, որտեղ ժամանակ էին անցկացնում այնպիսի հայտնի մարդիկ, ինչպիսիք էին Էնդի Ուորհոլը, Միք Ջագերը և շատ ուրիշներ։ Հիմնական գործունեությունից բացի, Պալոման զբաղվում էր նաև արգենտինացի դրամատուրգ և ռեժիսոր Ռաֆայել Լոպես-Կամպիլի համար դեկորացիաներ պատրաստելով, ում հետ էլ ամուսնացել է 1978 թվականին։ Հարսանիքը մեծ իրադարձություն է դարձել, քանի որ հարսանեկան արարողության հագուստն ստեղծել էին անձամբ Իվ Սեն Լորենն ու Կարլ Լագերֆելդը, ովքեր վերադարձնում են Պալոմայի հետաքրքրությունը դիզայնի հանդեպ, իսկ ինքը դրանից հետո դեռ երկար ժամանակ եղել է փարիզյան հարսանեկան հագուստ մոդելավորողների մուսան։ 1980 թվականին Պալոման պայմանագիր է կնքել Tiffany & Co ոսկերչական կազմակերպության հետ։ Այդ ժամանակ արդեն Պալոմա Պիկասոյի անունը լայնորեն հայտնի էր ոսկերչական աշխարհում ։ Նրա աշխատանքների բնորոշ գիծն ու ստորագրությունը դարձել են աղավնին ու կարմիր գույնը։ Այդ նույն թվականին թողարկվել է նրա առաջին հավաքածուն։ 1981 թվականին Պալոմայի աջակցությամբ բացվել է Պիկասոյի թանգարանը Փարիզում։ Հաջորդ տարի նա տեղափոխվել է Նյու Յորք ։ 1983 թվականին Պալոման հայտնվում է Ամենաոճային մարդկանց փառքի սրահի միջազգային ցուցակում ։ Շուտով Պալոման փորձում է իրեն դիզայնի այլ ոլորտներում։ 1984 թվականին նա հիմնադրել է սեփական նույնանուն բրենդը` թողարկելով «Paloma Picasso» բույրը L'Oréal-ի համար ։ Երեք տարի անց նա ամուսնում հետ բացել է կազմակերպության մասնաճյուղը Նյու Յորքում, որտեղ Պալոմայի աքսեսուարների հավաքածուները միջազգային ընդունելություն են գտել` անթերի որակի ու դիզայնի համար։ 1989 թվականին Նորաձևության դիզայներների ամերիկյան խորհուրդը Պալոմային շնորհել է աքսեսուարների տարվա լավագույն դիզայներ ։ 1999 թվականին Պալոման բաժանվել է Ռաֆայելից և շուտով ամուսնացել է ֆրանսիացի բժիշկ Էրիկ Տեվեննեի հետ ։ Նրանք տեղափոխվել են Շվեյցարիա, որտեղ Լոզանում Պալոման հիմնադրել է հատուկ ֆոնդ, որի միջոցներն ուղղված են եղել իր ծնողների` հատկապես մոր, ստեղծագործության լուսաբանմանը, ում գեղարվեստական ջանքերը գրեթե անհայտ են Եվրոպայում։ 2000-ականների սկզբին Պիկասոն, ով հայտնի էր իր վառ գույներով, փոխել է աքսեսուարների երանգները։ Երբեմնի հիմնական վառ գույները տեղը զիջել են մոխրագույն երանգներին, ոսկեգույնին ու դեղնա-շագանակագույն գույներին ։ 2010 թվականին Պալոման նշել է Tiffany & Co. ընկերությունում աշխատելու իր 30-ամյակը` ներկայացնելով նոր հավաքածու, որի հիմքում Մարոկկոյի հանդեպ իր սերն էր ։ 2011 թվականին նա թողարկել է «Venezia» հավաքածուն, որը նվիրված էր Վենետիկ քաղաքին։ 2011 թվականին Պալոման Վաշինգտոնի Կանացի արվեստի ազգային թանգարանի կողմից արժանացել է պարգևի` արվեստի ոլորտում ունեցած ձեռքբերումների համար ։