cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սեմյուել Բեմֆորդ
Սեմյուել Բեմֆորդ (անգլերեն՝ Samuel Bamford, ), անգլիացի ծայրահեղական և գրող ։
Կատարժինա Լյուբնաուեր
Կենսագրություն
1993 թվականին եղել է ժողովրդավարական միության անդամ, 1994 թվականից  Ազատության միության անդամ։ 1998-2002 թվականներին նա եղել է Լոձի 3-րդ գումարման քաղաքային խորհրդի անդամ։ 2001 թվականին Կատաժինա Լյուբնաուերը Լոձի Վարշավայի համալսարանի նախագահի թեկնածու էր ։ 2001 թվականին նա հաջողությամբ առաջադրվել էր Վարշավայի համալսարանի Սեյմում ։ 2002 թվականին անարդյունք մասնակցել է ավագանու ընտրություններին ։ 2005 թվականին ընդգրկվել է դեմոկրատական կուսակցության մարմինների կազմում։
Սեմյուել Բեմֆորդ
Կենսագրություն
Սեմյուելը ջուլհակ և հեռակա ուսուցիչ, նաև Սալֆորդ աշխատանքային տան վարպետ Դենիել Բեմֆորդի և նրա կնոջ՝ Հանայի հինգ երեխաներից մեկն է։ Մանչեսթերի քերականական դպրոցից հեռացվելուց հետո Սամուելը դարձավ ջուլհակ, այնուհետև պահեստապետ Մանչեսթերում ։ 1918 թվականին Բեմֆորդը բանտարկվել է Սալֆորդում գտնվող Նյու Բեյլի կալանավայրում ՝ իր քաղաքական գործունեության մեջ դավաճանության համար։ Այնտեղից նա տեղափոխվել է Լոնդոն և ուսումնասիրվել նախքան Լորդ Սիդմաութի՝ Մասնավոր խորհրդի նախագահելը որպես ներքին գործերի նախագահ։ Ապագայում լավ վարքագիծ ցուցաբերել խոստանալով՝ նա ազատ է արձակվել և կարողացել է վերադառնալ Միդըլթոնի իր տուն կնոջ՝ Ջեմիմիայի հետ ։
Կատարժինա Լյուբնաուեր
Կենսագրություն
Եղել է գիտության, տեխնիկայի և արվեստի փառատոնի համակազմակերպիչը ։ Հուլիսին Լեշեկ Յաջևսկու հետ միասին նախաձեռնել էր «Աշխարհիկ դպրոց» ակցիան՝ պետական բյուջեից կրոնի ֆինանսավորումը վերացնելու մասին Քաղաքացիական օրենսդրական նախաձեռնությունը ։ Շատ ակտիվ ելույթ է ունեցել ԶԼՄ-ներում ։ 2016 թվականին նա դարձել է կուսակցության փոխնախագահ, 2017 թվականի հունվար-մայիս ամիսներին եղել է մամուլի քարտուղար , իսկ այդ տարվա ապրիլին ստանձնել է պատգամավորական ակումբի նախագահությունը ։ 2017 թվականի նոյեմբերի 25-ին ընտրվել է կուսակցության նախագահ՝ քվեարկությունում առաջ անցնելով նրա հիմնադիր Ռիշարդ Պետրուից ։ 2018 թվականի հունվարի 9-ին Կուսակցության նախագահի պաշտոնում նրան փոխարինել է Կամիլ Գասյուկ-Պիխովիչը ։
Անձնական կյանք
Կատաժինայի մայրը միկրոկենսաբանության պրոֆեսոր Զդիսլավա Լիբուդզիշն է ։ Հայրը քիմիկոս Եժի Լիբուձիշն է ։ Նրա ընտանիքը 19-րդ դարի երկրորդ կեսից ապրել է Լոձում ։
Սեմյուել Բեմֆորդ
Կենսագրություն
1819 թվականի օգոստոսին Բեմֆորդը գլխավորում է մի խումբ Միդըլթոնից մինչև Սբ. Պետրոս՝ խորհրդարանական բարեփոխումների և հացահատիկի վերացման համար կայանալիք նիստին մասնակցելու։ Այնտեղ նրանք ականատես եղան Մանչեսթերյան ջարդերին, որտեղ Բեմֆորդը բանտարկվեց և մեղադրվեց դավաճանության մեջ։ Չնայած որ վկայությունը ցույց տվեց, որ ոչ Բեմֆորդը և ոչ էլ իր խմբի անդամներից մեկը ներգրավված չէին բռնության մեջ, միևնույնն է նրան մեղավոր ճանաչեցին խռովություն բարձրացնելու համար և մեկ տարով բանտարկեցին Լինքոլնի բանտում։ Կոտորածի փորձը մեծ ազդեցություն ունեցավ Բեմֆորդի վրա, հաստատելով այն փաստը, որ իշխանությունները միշտ հաջողություն կունենան ռադիկալ զինված գործողությունների դեմ։ Նա եկավ արմատական բարեփոխումների համար՝ ընդդեմ լինելով ցանկացած գործունեությանը, որը ներառում է ֆիզիկական ուժ ։
Կատարժինա Լյուբնաուեր
Անձնական կյանք
1991 թվականի մարտին Կատաժինան ամուսնացել է ֆինանսիստ Մացեյ Լյուբնաուերի հետ ։ 1997 թվականին նրանք դուստր են ունեցել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լեհ կին մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Լեհաստանի կին քաղաքական գործիչներ
Սեմյուել Բեմֆորդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի ծայրահեղականներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ
Նվարդ Ալիխանյան
Նվարդ (Նինա) Միքայելի Ալիխանյան , հայ դերասանուհի, երգչուհի։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1956)։
Կենսագրություն
Նվարդ Ալիխանյանը ծնվել է 1896 թվականին, Տրապիզոնում։ 1896 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Բաթում։ Հետագայում ձայնը մշակել է Թիֆլիսում, երգել Կոմիտասի երգչախմբում, 1916 թվականին երաժշտական կոմեդիայի խմբում խաղացել մի շարք դերեր (Անուշ՝ «Անուշ», ըստ Թումանյանի), 1919-1920 թվականներին հանդես եկել Վահրամ Փափազյանի դրամատիկական, 1924-1927 թվականներին՝ Դոնի Ռոստովի հայկական և Ռուսաստանի երաժշտական խմբերում։ 1922 թվականին Երևանում հանդես է եկել Անուշի դերերգի կատարմամբ՝ Շարա Տալյանի (Սարո) հետ։ 1927 թվականից եղել է Թիֆլիսի հայկական թատրոնի, ապա՝ Երևանի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի դերասանուհի ։
Մահմութ Օրհան
Կարիերա
2017 թվականի հունվարին թուրքական «Sabah» օրաթերթին տված հարցազրույցում Օրհանը ասել է, որ հայրենի Բուրսայում սկսել է աշխատել երաժշտության բնագավառում, երբ ընդամենը 15 տարեկանէր։ 2011 թվականին Օրհանը մեկնում է Ստամբուլ՝ Բեբեքի գիշերային ակումբներից մեկում աշխատելու։ Հարցազրույցի ժամանակ նա նշել է նաև, որ իր սիրելի վայրը Տիմիշոարան է ։
Նրա առաջին գործիքային կոմպոզիցիան «Age of Emotions»-ն է՝ ստեղծված 2015 թվականին ։ Նրա «Feel» երգը Սենա Շեների մասնակցությամբ ունեցավ համաշխարհային ճանաչում՝ հայտնվելով մի շարք միջազգային չարթերում՝ Լեհասատանի, Բուլղարիայի , Հունաստանի, Ղազախստանի, Ռումինիայի և Ուկրաինայի թոփ քառյակում, Ռուսաստանի թոփ հնգյակում և Սերբիայի թոփ տասնյակում ։ 2018 թվականին Օրհանը Քոլոնել Բեգշոթի հետ ստեղծեց «Six Day War» երգի «6 Days» ռեմիքսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրք դիջեյներ Կատեգորիա:Թուրք երաժիշտներ Կատեգորիա:Անձինք Բուրսայից
Ալբերտինա Սիսուլու
Ալբերտինա Սիսուլու (Nontsikelelo Albertina Sisulu, ), հարավաֆրիկացի հակա-ապարտհեյդ ակտիվիստ, ակտիվիստ Ուոլթեր Սիսուլուի (1912-2003) կինը։ Հարավաֆրիկյան հասարակությունը նրան ճանաչում են որպես Մա Սիսուլու։ 2004 թվականին SABC 3 հեռարձակած 100 մեծն հարավաֆրիկացիների մեջ դասվել է 57-րդ։
Կենսագրություն
Նոնցիկելելո Թեթիվեն (ծննդյան անունը) ծնվել է 1918 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Տրանսկեյ շրջանի Ցոմո բնակավայրում, Բոնիլիզվե և Մոնիկազի Թեթիվեների ընտանիքում։ Ընտանիքի հինգ երեխաներից երկրորդն է եղել։ Սիսուլուի մայրը փրկվել է իսպանական գրիպից, սակայն դրա պատճառով շարունակ հիվանդ և թույլ է եղել։ Քույր-եղբայրների համար հոգ է տարել Սիսուլուն։ Նա ստիպված էր դպրոցից դուրս մնալ երկար ժամանակ, որի արդյունքում իր դասընկերներից երկու տարով մեծ էր։ Երբ սկսեց սովորել Քսոլոբի Պրեսբիտերյան դպրոցում, իր համար ընտրեց Ալբերտիա անունը ։
Անձնական կյանք
Սիսուլուն Ուոլթեր Սիսուլուին առաջին անգամ հանդիպել է 1941 թվականին Յոհանեսբուրգի ընդհանուր հիվանդանոցում, երբ վերջինս երիտասարդ ակտիվիստ էր։ Իրավաբանն ու բուժքույրն ամուսնացան 1944 թվականին։ Նրանց հարսանիքի խաչեղբայրը Նելսոն Մանդելան էր։ Հարսանիքին ներկա էին նաև Անտոն Լեմբեդեն և Էվելին Մանդելան ։ Զույգն ունեցել է 5 երեխա և որդեգրել է ևս չորսին։ Որդեգիր դուստրը՝ Բերիլ Ռոզ Սիսուլուն եղել է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության դեսպանը Նորվեգիայում։
Նրանք ամուսնացած են եղել 59 տարի, մինչև Ուոլթերի մահը (2003 թվական, մայիս, 90 տարեկան հասակում)։ Ուոլթեր Սիսուլուն մեղավոր է ճանաչվել դավաճանության և սաբոտաժի մեջ, սակայն մահապատժի փոխարեն 25 տարի անց է կացրել Ռոբբենայլենդում կալանքի տակ Նելսոն Մանդելայի կողքին։ Մինչ ամուսինը գտնվում էր Ռոբբենայլենդում, Սիսուլուն երեխաներին միայնակ է մեծացրել։ Նա խնայելով կարողացել է երեխաներին Սվազիլենդի լավագույն դպրոցներում կրթության տալ Բանտու կրթական համակարգից դուրս։ Նրա երեխաներից շատերը դեմոկրատական Հարավային Աֆրիկայում դարձել են առաջնորդներ, Մաքս Սիսուլուն՝ խորհրդարանի խոսնակ, Մլունգիսի Սիսուլուն՝ Ուոլթեր Սիսուլուի անվան Մանկական սրտային հիվանդության հիմնադրամի և Arup Africa-ի նախագահ, որդեգիր դուստր Բերիլ Սիսուլուն՝ Հարավաֆրիկյան Հանրապետության դեսպանը Նորվեգիայում, Լինդիվե Սիսուլուն՝ պաշտպանության նախարար (2009-2012), Զվելակհե Սիսուլուն՝ (մահացել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 4-ին), հայտնի գործարար, Մաքսի կինը՝ Էլինոր Սիսուլուն՝ հայտնի գրող, մարդու իրավունքների պաշտպան։ 2000 թվականին ընտանիքը հրապարակավ բացահայտեց, որ իրենց որդին` Ջերալդ Լոքմանը, մահացել է ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ից։
Ալբերտինա Սիսուլուի կենսագրությունը մանրամասնորեն շարադրել է նրա հարսը՝ Էլինոր Սիսուլուն, «Ուոլթեր և Ալբերտինա Սիսուլու. Մեր կյանքի ընթացքում»։
Քաղաքական գործունեություն
Սկզբում Սիսուլուն քաղաքականության մեջ հետաքրքրություն չի ցուցաբերել, Ուոլթերի հետ մասնակցել է քաղաքական հանդիպումներին և աջակցել նրան, սակայն ի վերջո ներգրավվել է քաղաքականության մեջ, երբ 1955 թվականին միացել է Աֆրիկյան Ազգային Կոնգրեսի (ԱԱԿ) կանանց լիգային և նույն տարում մասնակցել Ազատության խարտիայի մեկնարկին։ 1954 թվականի օգոստոսի 9-ին Սիսուլուն դարձել է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության կանանց ֆեդերացիայի գործադիր մարմնի անդամ։ 1956 թվականի օգոստոսի 9-ին Սիսուլուն Հելեն Յոզեֆի և Սոֆիա Ուիլյամս-Դե Բրուինի հետ միացել է 20 հազար կանանց երթին դեպի Պրետորիայի միության շենք՝ բողոքարկելով ապարտհեյդ կառավարության պահանջը, որ կանայք կրեն ուղեկցող փաստաթղթեր որպես անցումային օրենքների մի մաս։ «Մենք ասացինք, «ոչինչ չենք անի»։ Մենք չենք պատրաստվում կրել անցագրեր»։ Այդ օրը Հարավային Աֆրիկայում նշվում է որպես Կանանց ազգային օր։ Նա երեք շաբաթ անցկացրեց բանտում և նրա փաստաբանը Նելսոն Մանդելան էր։ Սիսուլուն դեմ է եղել Բանտու կրթությանը, այն է դպրոցը վարել տանից։ 1980-ական թվականներին եղել է Միացյալ ժողովրդական ճակատի համանախագահը։
1984-1989 թվականներին Սիսուլուն աշխատել է հայտնի Սոուետո թաունշիփի բժիշկ Աբու Բեյքեր Ասվատի մոտ, որը նրան թույլատրել է շարունակելու քաղաքական գործունեությունը։ Սիսուլին ներկա է եղել նրա սպանությանը։ Նա իրենց հարաբերությունները համարում էր որպես «մոր և որդու», և նրանք երբեք մրցակցություն չեն թույլատրել Միացյալ ժողովրդական ճակատի և Ազանյան ժողովրդական կուսակցության միջև (որի Առողջապահության քարտուղարը և հիմնադիր անդամը՝ Ասվատն էր), որը կմիջամտեր նրանց բարեկամությանը կամ աշխատանքային հարաբերություններին ։
1986 թվականին Ալբերտինա Սիսուլուն ստացել է Ռեջիո Էմիլիա (Իտալիա) քաղաքի պատվավոր քաղաքացիություն։
1989 թվականին նա կարողացել է անձնագիր ստանալ և ղեկավարել Միացյալ ժողովրդական ճակատի արտասահմանյան պատվիրակությունը, հանդիպել Բրիտանիայի վարչապետ Մարգարետ Թետչերին և ԱՄՆ նախագահ Ջորջ Բուշին։ Լոնդոնում կազմակերպել է հակա-ապարտհեյդ հանրահավաք` բողոքելու Ազգային կուսակցության առաջնորդ ՖՎ դե Քլերքի այցի դեմ։ 1994 թվականին ընտրվել է առաջին ժողովրդավարական խորհրդարանում, և պաշտոնավարել մինչև 4 տարից անց թոշակի անցնելը։ Այս խորհրդարանի առաջին նիստում նա պատիվ է ունեցել Նելսոն Մանդելային ներկայացնելու որպես Հարավաֆրիկյան Հանրապետության նախագահ։ Այդ տարի նա Մանդելայից ստացել է մրցանակ։
Համայնքային գործունեություն
Ավելի քան 50 տարի Սիսուլուն իրեն նվիրել է Ալբերտինա Սիսուլու հիմնադրամին, որն աշխատում է փոքր երեխաների և ծերերի կյանքի բարելավման համար։ Պարգևատրվել է հակա-ապարտհեյդ պայքարի և սոցիալական աշխատանքի հանդեպ իր նվիրվածության համար։ 1993-1996 թվականներին եղել է Շվեյցարիայի Բազել քաղաքում տեղակայված Համաշխարհային խաղաղության խորհրդի նախագահ։ Նա բուժքույրեր է հավաքագրել և ուղարկել Տանզանիա՝ փոխարինելու բրիտանացի բուժքույրերին, որոնք հեռացել էին Տանզանիայի անկախությունից հետո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հակա-ապարտհեյդ ակտիվիստներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի մանկավարժներ
Սաի Ֆլիբոկուր
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1037 մարդ, բնակչության խտությունը` 97.46 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.64 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 639 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 441-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 198։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,0 %։ 441 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 379 անձ (217 տղամարդ և 162 կին)։ Գործազուրկ են եղել 62 անձ (26 տղամարդ և 36 կին)։ 198 անաշխատունակներից 39-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 73-ը` թոշակառուներ, իսկ 86-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Բախչիսարայի շրջան
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բախչիսարայ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1589 կմ²։
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 90850 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 57,17 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետություն Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Թոմաս Ուիլյամ Հերինգշոու
Թոմաս Ուիլյամ Հերինգշոու, ամերիկացի լրագրող, հրատարակիչ, ծագումնաբան և կենսագրականների հեղինակ, առավել հայտնի է կենսագրական աշխատանքների խմբագրման և հրատարակման համար ։
Կենսագրություն
Համաձայն National Library of American Biography-ին տված սեփական համառոտ ակնարկին՝ Հերինգշոուն ծնվել է Լինքոլնշիր քաղաքում, Անգլիա, այնուհետ ընտանիքի հետ տեղափոխվելով Բոսթոնի Լինքոլշիր քաղաքը՝ սկիզբ դնելով Հերոնշոու ընտանիքին։ Նրա մանկությունը անց է կացել Ամերիկայում, որտեղ նա սովորել է  Chicago Athenaeum-ում և Չիկագոյի իրավունքի միավորված քոլեջում։ 1875-1879 թվականներին որպես տպագրող աշխատել է Նյու Յորքում, Ֆիլադելֆիայում և Չիկագոյում։ 1879-ին հիմնել և խմբագրել է Farm, Field և Fireside ամսագիրը, իսկ 1880 թվականին հիմնել է համանուն ընկերությունը և հանդիսացել է վերջինիս նախագահը։
Հերինգշոուն, ով իրեն համարում էր «Մուլիերոլոգիա» խորագրով հատորի հեղինակ, 1880 թվականին ամուսնանում է Մերի Լինա Ջոնսի հետ հետ։ Նրանք ապրում էին Չիկագոյի Լինքոլն պարկի մոտակայքում։ Նրանք նաև ունեին մի վիլլա՝ Հերինգշո հոլլը, որը կառուցված էր հատված գրանիտից և գտնվում էրԻլոյնս նահանգի Լեյք շրջանի ամենաբարձր կետում։ Վաճառելով Farm, Field և Fireside-ի իր մասնաբաժինը՝ Հերինգշոուն ստեղծեց Չիկագոյի  տպարանը։ 1884 թվականին նա հիմնեց Ամերիկյան հրատարակիչների ասոցիացիան, որոշ ժամանակահատվածում այդ ասոցիացիայի նախագահն էր և  օգտագործում էր իր անվան հետ կապված կենսագրական տեղեկատու տարբեր աշխատանքներ հրապարակելու համար։ Նա մահացավ Իլոյնս նահանգի Քուկ շրջանում՝ 69 տարեկան հասակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հրատարակիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կենսագիրներ
Հայոց ցեղասպանության խաչքար (Առնուվիլ լե Գոնես, Ֆրանսիա)
Հայոց ցեղասպանության խաչքար, խաչքար Ֆրանսիայի Առնուվիլ լե Գոնես քաղաքի Վարագա Սուրբ Խաչ եկեղեցու բակում։
Պատմություն
Խաչքարը նվիրված է Հայոց Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։ Կառուցման աշխատանքները սկսվել են 1970 թվականին, տեղադրվել է 1975 թվականի ապրիլին։ Հուշակոթողը իրենից ներկայացնում է նուրբ փորագրությամբ և գեղեցիկ նախշազարդով սպիտակ խաչքար ։
Խաչքարի վրա ֆրանսերեն և հայերեն փորագրված է.Խաչքարի պատվանդանին մակագրված է
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ
Բելոգորսկի շրջան (Ղրիմ)
Բելոգորսկի շրջան (Білогірський район, Qarasuvbazar rayonı), շրջան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բելոգորսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1894 կմ²։
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 64032 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 33,81 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետություն Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Նիժնի Տագիլի Պ. Պ. Բաժովի անվան պատանի հանդիսատեսի թատրոն
'''Նիժնի Տագիլի Պ. Պ. Բաժովի անվան պատանի հանդիսատեսի թատրոն''' (Театр юного зрителя им. П. П. Бажова при МБУК ДЦ Урал), Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Նիժնի Տագիլ քաղաքի չորս թատրոններից մեկն է, քաղաքի բոլոր թատրոններից ամենափոքրը։ Թատրոնը ստեղծվել է «Ուրալ» կինոթատրոնի սրահներից մեկի հիման վրա։ Գտնվում է քաղաքի Լենինսկի շրջանում, Կոսմոնավտների և Ֆրունզեի փողոցների խաչմերուկում։
Պատմություն
Թատրոնը կոչվել է խորհրդային գրող և ժողովրդական բանահավաք Պավել Պետրովիչ Բաժովի պատվին, ով առաջին է կատարել ուրալական հեքիաթների գրական մշակումը։ «Մալախիտե զարդատուփ» գրքի համար ստացել է Ստալինյան մրցանակ ։
Ռեպերտուար
Թատրոնը հիմնականում ուղղված է կրտսեր, միջին և դպրոցական տարիքի հանրությանը։ ներկայացվող հիմնական ստեղծագործություններն են՝ հեքիաթներ, մանկական ներկայացումներ, երբեմն` տիկնիկային թատրոններ։ Բացի այդ, կազմակերպվում են շրջիկ ներկայացումներ ճամբարներ, դպրոցներ, մանկապարտեզներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիժնի Տագիլի թատրոններ Կատեգորիա:2013 հիմանդրումներ Ռուսաստանում
Կնոջ բույրը (այլ կիրառումներ)
Կնոջ բույրը կարող է վերաբերել՝
Ձարաշուշան
Ձարաշուշան, պատկանում է շքանարգիզազգիների (Amaryllidacea) ընտանիքին։ Հայրենիքը Հարավային Աֆրիկան է, Արևադարձային Ասիան և Ամերիկան։
Կենսաբանական նկարագիր
Խոշոր սոխուկավոր բույս է, խոտային հաստ ցողունով, որի վերևում դեպի բոլոր կողմերը տարածվում են մշտադալար, կանաչ, ժապավենաձև, կախված երկար ու լայն տերևները։ Երկար ու հաստ ծաղկոթունը իր վրա կրում է բավական խոշոր, հովանոցաձև ծաղկաբույլ՝ 10-15 հատ խոշոր ծաղիկներով, որոնք նման են շքանարգիզի ծաղիկներին։ Բավական չորոդիմացկուն և խիստ լուսասեր է։ Ծաղկում է ինչպես ամռան և աշնան, այնպես էլ ձմռան ընթացքում։ Դա կախված է ջրման ռեժիմից, սնուցումից, լուսային պայմաններից, թաղարի չափերից և այլն։ Սոխուկները շատ խոշոր են, արձակում են մեծ քանակությամբ հաստ մսալի, արմատներ։
Տեսակներ
Ձարաշուշանի ցեղն ունի մոտավորապես 80 տեսակ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Շքանարգիզազգիներ
Իշուկներով ծովափի երկայնքով (նկար)
«Իշուկներով ծովափի երկայնքով» (Ezeltje rijden langs het strand), հոլանդացի ժանրային գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ Իսաակ Իսրայելսի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1898-ից 1901 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 51 × 70 սմ։
«Իշուկներով ծովափի երկայնքով» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Պետական թանգարանում (Ամստերդամ, Նիդերլանդներ)։
Պատմություն
1886 թվականից նկարի հեղինակը՝ Իսաակ Իսրայելսը բնակվել է Ամստերդամում, սակայն 1890-ական թվականների կեսերին՝ հատկապես ամռանը, նա հաճախակի էր լինում Հաագայում, որտեղ գտնվում էր հայրը՝ հայտնի իմպրեսիոնիստ-գեղանկարիչ Յոզեֆ Իսրայելսը։ Հայր և որդի միասին վարձակալում էին Սխեվենինգենում գտնվող Օրանիե-Օտել վիլլան։ Իսրայելս կրտսերը նախընտրում էր հանգստանալ ծովափին՝ վայելելով արևն ու ծովը օրվա տարբեր պահերին։ Այդ ընթացքում նրանք մի շարք նկարներ վրձնեցին, որոնք հիմնականում իմպրեսիոնիզմի ոճով էին ստեղծվում։ Կտավներում հանդիպում էին երեխաներ, որոնք իշուկներին նստած տեղաշարժվում էին ծովափի երկայնքով. այդ ժամանակ մեծ տարածում ուներ ծովափերին էշերով զբոսանքը։
Նկարագիր
«Իշուկներով ծովափի երկայնքով» ստեղծագործությունում հեղինակը վրձնել է ճերմակազգեստ երեք փոքրիկ աղջկա, որոնք ծավափի երկայնքով տեղաշարժվում են իշուկներին նստած։ Աղջիկներից երկուսի գլխին կարմիր գլխարկ կա, իսկ ամենակրտսեր աղջկա գլխին՝ սպիտակ։ Նրանց հետևից քայլում է բոկոտն մի տղա, որի հագին կապույտ վերնաշապիկ է, մոխրագույն տաբատ և նույն գույնի կեպի. այդ տղան իշապան է։ Աղջիկները նկարիչների ծանոթներից մեկի դուստրներ են։ Ձախից աջ նկարված են՝ Ագաթա Պաուվը, Սուզե Փոնթը և Ագաթայի կրտսեր քույրը։ Գեղանկարիչը կտավին հաղորդել է ամառային օրվա անհոգությունը՝ թեթև զեփյուռ, ջերմություն և ալիքների աղմուկը։
Կտավը ողողված է արեգակնային լույսով։ Դա, առաջին հերթին, հեղինակի տպավորությունն է արևային օրից։ Այս և նույն շարքի մյուս նկարներն արված են իմպրեսոնիզմի ոճով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1898 նկարներ Կատեգորիա:Իսաակ Իսրայելսի նկարներ Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիզմ Կատեգորիա:Ամստերդամի պետական թանգարանի նկարներ
Տիրամայրն անմորուս Հովսեփի հետ
«Սուրբ ընտանիք» («Տիրամայրն անմորուս Հովսեփի հետ»), Ռաֆայելի երկու ստեղծագործություններից մեկը, որոնք մնացել են Ռուսաստանում 1930-ականների Էրմիտաժի հավաքածուի վաճառքից հետո։
Նկարը 18-րդ դարում Պիեր Քրոզի հավաքածուի հետ հայտնվել է Էրմիտաժում, որը մեծ զեղչով ձեռք է բերվել Կարլ Բերրիերեն դուքսից։ Կտավը վերականգնողական նպատակներով վերականգնվել է անփորձ նկարչի կողմից և որակազրկվել։ Հետագայում նկարի պատկերումը կտավի վրա անցումն ու ու վերականգնման անհաջող փորձերը լավագույնս չեն անդրադարձել ստեղծագործության վիճակի վրա։
19-րդ դարասկզբի գիտնականները կասկածներ են հայտնել դրա իսկության վերաբերյալ, ինչի պատճառով խորհրդային կառավարությանը 1930-ական թվականներին չի հաջողվել կտավի համար արտասահմանյան գնորդ գտնել։
Սուրբ ընտանիքի ավանդական խմբում նորածին Քրիստոսը պատկերված է Մարիամի գրկին նստած, շարժուն կեցվածքով։ Նրանից աջ նստած է ճերմակ մազերով մի տարեց մարդ։ Նա հայացքը չի կտրում նորածնից։ Արվեստագետները, ավանդույթի համաձայն, ծերունու կերպարի մեջ տեսնում են Սուրբ Հովսեփին, որին ընդունված է պատկերել խոր մտախոհության մեջ ընկղմված որդու ճակատագով։ Սա Հովսեփի շատ հազվադեպ նկարներից է առանց մորուքի, այստեղից էլ նկարի երկրորդ անունը՝ «Տիրամայրն անմորուս Հովսեփի հետ»:
Նկարի ինտերիերը, որտեղ բացված կամարից երևում է բնապատկերի մի հատված, մի շարք այլ դետալների հետ միասին (երեխայի դեմքի արտահայտությունը, նրա կեցվածքը, Մարիամի սանրվածքը) ցույց է տալիս Լեոնարդո դա Վինչիի ազդեցությունը։ Սա թույլ է տալիս ենթադրել, որ նկարը Ռաֆայելի վաղ շրջանի գործերից է՝ նկարված Ֆլորենցիայում։
Վերականգնված նկարը 19-րդ դարի սկզբում գրավել է Ա. Պուշկինի ուշադրությունը, որը 1819 թվականին այս թեմայով գրել է «Վերածնունդ» բանաստեղծությունը։ Ավելի ուշ իր «Մոցարտ և Սալերի» ստեղծագործության մեջ Սալերիի անունից գրել է հետևյալ խոսքերը.
«Ես չեմ ուրախանում, որ «նկարիչն» անկար է, ինձ տխրեցնում է նրա «կեղտոտած» Ռաֆայելի Մադոննան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1506 նկարներ Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ Կատեգորիա:Ռաֆայել Սանտիի նկարներ Կատեգորիա:Վերածննդի արվեստ Կատեգորիա:Ռաֆայել Սանտի
Եգոր Լեոնտև
Եգոր Օլեգովիչ Լեոնտև, ռուս ֆուտբոլիստ, ռուսական Սպարտակ ակումբի կիսապաշտպան։
Կենսագրություն
Սկզբում նա խաղացել է կարմիր-սպիտակների կազմում, և նա իր առաջնաելույթը կատարել է 2011 թվականին Ամկար ակումբի դեմ խաղի ժամանակ, որը ավարտվել է 3:2 հաշվով։
2014 թվականի սեպտեմբերի 5-ին նա մասնակցել է Սպարտակ - Ոտկրիտե Արենա խաղին, որը ավարտվել է ոչ ոքի հաշվով՝ (1:1) սերբիական Ցրվենա Զվեզդա թիմի հետ։ Այդ խաղում նա դուրս եկավ փոխարինման ։
Նա Սպարտակ Ակումբում իր պաշտոնական խաղը անց է կացրել 2015 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Ռուսաստանի գավաթի շրջանակներում՝ Վոլգա ակումբի դեմ խաղի ժամանակ ։
2015 թվականի Օգոստոսի 25-ին նա կատարել է իր առաջնախաղը Ռուսաստանի առաջնությունում՝ Մոսկվայի Դինամո ակումբի դեմ խաղի ժամանակ, խաղը ավարտվել է հոգուտ կարմիր-սպիտակներին 3:2 հաշվով ։
Ակումբային
Սպարտակ (Մոսկվա) Սպարտակ-2 (Մոսկվա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Ջերմաէլեկտրական երևույթներ
Ջերմաէլեկտրական երևույթներ, ջերմաէլեկտրականություն, ֆիզիկական երևույթներ, որոնք պայմանավորված են մետաղներում և կիսահաղորդիչներում ջերմային և էլեկտրական երևույթների փոխադարձ կապով։
Հայտնի են՝
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆիզիկական էֆեկտներ և երևույթներ
Լենինյան շրջան (Ղրիմ)
Լենինյան շրջան (Ленінський район, Yedi Quyu rayonı), շրջան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լենինո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2919 կմ²։
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 63191 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,65 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետություն Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Դուդուկներ (համույթ)
Դուդուկներ համույթ, ստեղծվել է 1998 թվականին ՀՀ վաստակավոր արտիստ Գեորգի Մինասովի կողմից։
Գործունեություն
«Դուդուկներ» համույթը Գեորգի Մինասովի ղեկավարությամբ 2000 թվականին ձայնագրել է ձայներիզ, որտեղ ընդգրկված են Կոմիտասի, Մակար Եկմալյանի, Գ. Պահլավունու, Գրիգոր Նարեկացու ստեղծագործությունները։
Համույթի նվագացանկում են նաև Յոհան Սեբաստիան Բախի, Մոցարտի, Ջորջ Գերշվինի և այլ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ։ Համույթի անդամները բազմաժանր ստեղծագործությունները կատարում են Գեորգի Մինասովի ստեղծած դուդուկներով։
2006 թվականին համույթը համերգներ է ունեցել Կոստրոմայում, 2007 թվականին Պերմում մասնակցել է փառատոնի, 2008 թվականին համերգներով հանդես է եկել Բելգիայում, 2009 թվականին Մոսկվայում, Հռոմում և Բարսելոնայում։
Դուդուկահարներ
Խմբավար՝
Սաի Լոռետ
Սաի Լոռետ (Sailly-Laurette), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 286 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.76 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.39 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 23 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 195 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 146-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 49։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,9 %։ 146 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 130 անձ (76 տղամարդ և 54 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (6 տղամարդ և 10 կին)։ 49 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Բալլադ կոմսուհի Էլլեն դե Կուրսիի մասին
«Բալլադ կոմսուհի Էլլեն դե Կուրսիի մասին» (Баллада о графине Эллен де Курси), Մաքսիմ Գորկու բանաստեղծական բալլադը, որը նրա կողմից գրվել է ենթադրաբար 1896 թվականին և առաջին անգամ հրատարակվել է 1917 թվականին «Լետոպիս» ամսագրում։ Գրողի ամենավաղ ստեղծագործություններից մեկն է։
Ըստ գրականագետ Նիկոլայ Պիկսանովի, բալլադը գրվել է 1890-ական թվականների առաջին կեսերին, ստեղծագործությունը կապելով գրողի անձնական ապրումների և Օլգա Կամինսկայի հանդեպ տածած նրա զգացմունքների հետ։ Ըստ Եկատերինա Պեշկովայի հիշողությունների բալլադը գրվել է 1896 թվականին՝ մինչև Ղրիմ մեկնելը կամ 1897 թվականի սկզբին։ Բալլադը այդ ժամանակ ընթերցվել է ընտանեկան միջավայրում, բայց չի հրատարակվել։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Գորկին կրկին վերամշակում է բալլադը։ Վերամշակված խմբագրությունը վերագրվում է 1914-17 թվականներին։ Փոփոխված տարբերակի ձեռագրում կան բազմաթիվ ոճաբանական ուղղումներ և երկու ենթավերնագիր։ Առաջինը նշված է. «Վերագրված է Բեռնարդ դե Վայտրադուրնին՝ Ռենեյի բարի արքային»։ Երկրորդը նշված է. «Վերագրված է Գյուգու դե Բրյունին՝ Ռենեյի բարի արքային»։
Բալլադ կոմսուհի Էլլեն դե Կուրսիի մասին ստեղծագործությունը առաջին անգամ տպագրվել է 1917 թվականին «Լետոպիս» ամսագրում (№ 7-8, էջ 81-84)։ Նույն թվականին նկարազարդումներով տպագրվել է Պետրոգրադի «Ազատ արվեստ» ամսագրի 6-րդ համարում։ 1969 թվականին ստեղծագործությունը հրապարակվել է Գորկու ակադեմիական երկերի ժողովածուի երրորդ ամբողջական հատորում։
Իմաստային առումով «Բալլադ կոմսուհի Էլլեն դե Կուրսիի մասին» ստեղծագործությունը պատկանում է Գորկու վաղ պատմվածքների շարքին, գրված «ուժեղ մարդկանց» ժամանակների մասին։ «Զրույց կոմս էտելվուդ դե Կոմինի և վանական Թոմ Էշերեյի մասին», «Նորմանների վերադարձը Անգլիայից», «Սիրո Կուրությունը», որոնք գրվել են 1890-ական թվականների կեսերին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու աշխատություններ
Վարագա Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Առնուվիլ լե Գոնես)
Վարագա Սուրբ Խաչ եկեղեցի, հայ առաքելական եկեղեցի Ֆրանսիայի Առնուվիլ լե Գոնես քաղաքում։
Պատմություն
Վարագա Սուրբ Խաչ եկեղեցին կառուցվել է 1931 թվականին բարերար Արմենակ Համբարձումյանի նվիրած հողատարածքի վրա։ Եկեղեցու շինարարության թույլտվությունը եղել է 1931 թվականի հուլիսի 23-ին։ Եկեղեցու առաջին քարը դրել է եպիսկոպոս Վռամշապուհ Կիբարիանը 1931 թվականի օգոստոսի 2-ին։ Եկեղեցու առաջին քահանան եղել է Հայր Հուսիկ Ադամյանը։ Եկեղեցին ունի հայկական ոճով ութանկյուն աշտարակավոր գմբեթ ։ Եկեղեցու հոգևոր հովիվն է Տեր Հարություն քահանա Տաշճյանը ։
Եկեղեցու ճարտարապետն է Արմեն Աոփյանը։
Եկեղեցու բակում է գտնվում Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված խաչքարը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հայկական եկեղեցիներ
Կիրովի շրջան (Ղրիմ)
Կիրովի շրջան (Кіровський район, İslâm Terek rayonı), շրջան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կիրովսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1208 կմ²։
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 53929 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 44,64 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետություն Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Դիվերգենցիա (այլ կիրառումներ)
Դիվերգենցիա տերմինը կարող է վերաբերել՝
Ռութ Գիլմոր
Ռութ Էմիլի Գիլմոր, անգլիական ծագմամբ ամերիկացի թատրոնի դերասանուհի։
Գիլմորը «Actors' Equity» ընկերության նախկին նախագահ Ֆրենկ Գիլմորի և դերասանուհի Լորա ՄակՋիլիվրեյի դուստրն էր և դերասանուհի Մարգալո Ջիլմորի քույրը։ Նրա մեծ հորաքույրը բրիտանացի դերասան-մենեջեր Սառա Թորնն էր, իսկ մեծ հորեղբայրներն էին դերասաններ Թոմաս Թորնը և Ջորջ Թորնը։
Հոր կողմից լինելով չորրորդ սերնդի դերասանուհի՝ Գիլմորի առաջին պրոֆեսիոնալ բեմելը տեղի է ունեցել 1918 թվականին Մորիս Մաետերլինկի՝ Նյու Յորքում բեմադրված «Նշանադրություն» ներկայացման մեջ։ Հետագայում հանդես է եկել տարբեր դերերով տարբեր ներկայացումներում․ Էդդի Ափթոնի դերում 1921 թվականին բեմադրված «Կողոպուտ» ներկայացման մեջ, Ջեննիի դերում 1922 թվականին բեմադրված «Բույնը» ներկայացման մեջ, 1922 թվականին բեմադրված «49-ականները» ներկայացման մեջ , «No Sirree!» (1922) ներկայացման մեջ , Գեյլ Կառլթոնի դերում 1931 թվականին բեմադրված «Այլևս ոչ մի սահման» ներկայացման մեջ և տիկին Հովարդի դերում 1934-5 թվականներին բեմադրված «Գյուղացին ամուսնանում է» ներկայացման մեջ ։
Ամուսնացել է թատերկան պրոդյուսեր Մաքս Սոնինոյի հետ Իտալիայի Ֆլորենցիա քաղաքում։ Նրանք հանդիպել են այն ժամանակ, երբ 1931 թվականին Մաքսը բեմադրում էր «Այլևս ոչ մի սահման» պիեսը, որում Ռութը դերակատարում ուներ ։ Միասին նրանք թարգմանել են Լուիջի Պիրանդելլոյի «Finding Oneself » (1933), Ջիվակինո Ֆորցանոյի «Gutlibi » և «Սան-Լուցիոյի զանգերը» պիեսները։ Նրանց դուստրը Միլդրեդ Սոնինոն էր (1836 թվականի փետրվարի 18 - 1986 թվականի հունվար)։
Իր քրոջ՝ Մարգալո Գիլմորի հետ նա «Ալգոնկինի կլոր սեղանի» անդամ էր։ Մահացել է Նյու Յորքում 1976 թվականի փետրվարին 76 տարեկան հասակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1899 ծնունդներ Կատեգորիա:1976 մահեր Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Մահվան տեսիլ
Մահվան տեսիլ, բանաստեղծություն, Եղիշե Չարենցի գրական ստեղծագործությունը, որը գրվել է 1920 թվականին։ 1933 թվականին ներառվել է «Գիրք ճանապարհի» ժողովածուում ։
Սյուժե և գաղափար
Չարենցի հայրենասիրական ստեղծագործությունների մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում «Մահվան տեսիլը»։ Բանաստեղծությունը իր մեջ պատկերում է հայ ժողովրդի 19-20-րդ դարերի ճակատագիրը, ուր նկարագրված է հայերի ազատագրական պայքարի ուղին։ 1920 թվականին նորաստեղծ Հայաստանը շրջապատված էր թշնամիներով և գտնվում էր ծանր կացության մեջ։ Չարենցը թերհավատ էր երկիրը կառավարող իշխանությունների նկատմամբ, իսկ այդ ամենը խորացնում էին նրա ծանր ապրումները։ Հոկտեմբերի 6֊ին ծնունդ առավ «Մահվան տեսիլը»։ Բանաստեղծությունը իր մեջ խտացնում է Հայաստանի գորշ ճակատագիրը, անիրական թվացող հույսերը։ Սկզբից մինչև վերջ ստեղծագործությունում իշխում է մահը, որը դառնում է հայրենի հողի պատկերի գլխավոր գիծը։ Կյանքը ասես ծավալվում է կախաղանի շուրջ և իր ստվերով ծածկում ամեն ինչ։ Հայրենիքի այս վիճակը տեսնելով հերոսը առաջին հերթին մտածում է իր պատասխանատվության ու մեղքի մասին։ Ի տարբերություն ուրիշների, այդ ամենի մեջ, Չարենցը ինքն իրեն  էր մեղադրում։  Բանաստեղծը՝ ով իր ճակատագիրն արյան կանչով ձուլել էր ժողովրդի հետ, այդ ճգնաժամային պահին ոտքի է կանգնում, որպեսզի դառնա վերջին զոհը, կախաղանից կախված վերջին օրորվող մարմինը։ Եվ նա հայրենիքի փրկության համար իրեն զոհ է առաջարկում ։
Մշակույթում
Չարենցի մահվան օրը՝ նոյեմբերի 27֊ին, ներկայացվեց բանաստեղծի կյանքի ողբերգական դրվագները՝ «Մահվան տեսիլ» գեղարվեստական կինոդրամայում, որը նկարահանված է Եղիշե Չարենցի կնոջ՝ Իզաբելա Չարենցի հուշերի հիման վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայերեն ստեղծագործություններ
Բուչինե (կոմունա)
Բուչինե (Bucine), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզի Արեցո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1183 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 10 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 119 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 53032։ Հեռախոսային կոդը՝ 0575։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ալֆոնսո II (Աստուրիայի թագավոր)
Ալֆոնսո II Հնարամիտ (Alfonso II el Casto, ծնվ․ 765-842) ՝   Աստուրիայի թագավոր 791 թվականից, Ֆրուել I Դաժանի և Մունիյա Իվեկիյուսի որդին։
Տարեգրություններում նշված է, որ նա շատ հնարամիտ և ճարպիկ է եղել, որի արդյունքում էլ ստացել է այդ կեղծանունը։
Կենսագրություն
Ալֆոնսոյի ծննդյան ճշգրիտ տարեթիվն անհայտ է։ Հավանաբար, նա ծնվել է 760-765 թվականների ընթացքում։ Ալֆոնսո II-ը ծնվել է Օվիեդո քաղաքում, որը հիմնադրվել էր իր հոր կողմից։
768 թվականին ազնվականների դավադրության արդյունքում սպանվում է Ալֆոնսոյի հայրը՝ Աստուրիայի  Ֆրուել I Դաժան թագավորը ։ Երկրի իրավահաջորդ թագավոր պետք է դառնար թագաժառանգ Ալֆոնսոն, ով բավականին երիտասարդ էր։ Ազնավականները համառորեն դեմ էին նրա թագադրմանը և մերժեցն երեխային թագավոր ընտրել ։ Արդյունքում թագավոր ընտրվեց այլ դինաստիայից  Աուրելիոն, իսկ նրա մահվանից հետո ՝  Սիլոն։
783 թվականին Սիլո թագավորի մահից հետո, նրա կնոջ ՝ Ադոսինդայի ջանքերի շնորհիվ, ով Ֆրուել I-ի քույրն էր, Ալֆոնսոն թագավոր ընտրվեց։ Սակայն, նա դեռևս երիտասարդ և անփորձ էր, որից օգտվեց Մաուրեգատոն ՝ Ալֆոնսո II-ի պապ Ալֆոնսո I-ի ապօրինի որդին։ Նա աստուրիացի ֆեոդալների և Կորդովայի ամիրայության Աբդ ար Ռահման I-ի օգնությամբ տիրեց գահին։ Ալֆոնսոն իր համախոհների հետ փախավ Ալավա, որտեղ ապրում էին նրա մոր ազգականները ։
789 թվականին Մաուրեգատոյի մահից հետո, Բերմուդո I Սարկավագը ՝ Ֆրուելի զարմիկը, Ալֆոնսոյին վերադարձնում է պալատ, նշանակելով նրան բանակի հրամանատար ։
788 թվականին ամիրա Աբդ ար Ռահման I-ի մահից հետո նոր հարաբերությունների փուլ սկսվեց արաբների և քրիստոնյաների միջև։ Նոր ամիրա Խիշամ I-ը Մաուրեգատոյի մահից հետո որոշեց ազատվել Աստուրիայի նկատմամբ ունեցած ատասխանատվությունից և 791 թվականին կազմակերպեց ռազմական արշավ Գալիսիա և Ալավա։ Նրա զորքերը Բուրբիա գետի ափին պարտության մատնեցին աստուրիական բանակին, որից հետո Բերմուդո I-ը հրաժարվեց գահից հօգուտ Ալֆոնսոյի, ով դարձավ թագավոր՝ Ալֆոնսո II և կրկին ձեռնադրվեց ։
Ալֆոնսոն թագավոր հռչակվեց 791 թվականի սեպտեմբերի 14-ին .։ Նա իր թագավորության մայրաքաղաքը տեղափոխեց Օվիեդո (մինչ այդ, Աստուրիայի թագավորության մայրաքաղաքը Պրավին էր), որի սահմաններն ավելի ամրացրեց, կառուցեց պալատ և Սան-Տիրսո եկեղեցին ։
Ալֆոսո II-ի իշխանության օրոք արաբները մի քանի անգամ հարձակումներ կատարեցին թագավորության վրա։ 792-802 թվականների ամռանը նրանք ներխուժեցին Աստուրիայի մի շարք տարածքներ, հատկապես ծանր հարվածներ հասցնելով Գալիսիային։ 794 թվականին Ալֆոնսոն արաբներին պարտության մատնեց Լուտոսի ճակատամարտում, սակայն հաջորդ տարի արաբները երեք ճակատամարտերում (Բաբիասեի, Կիրոսի և Նալոնի ճակատամարտեր) հաղթեցին աստուրիացիներին և ավերեցին Օվիեդո քաղաքը ։
Արաբների հարձակումները կասեցնելու համար Ալֆոնսոն 794 թվականին օգնության նպատակով դիմեց Ֆրանկական թագավորության թագավոր Կառլոս Մեծին և նրա որդուն, Աքվիտանիայի արքա Լյուդովիկոս I Բարեպաշտին, որոնց տարածքները նույնպես տուժել և վնասվել էին արաբների արշավանքներից։
Շնորհիվ այս համագործակցության Աստուրիան ընկավ Կարոլինգյան կայսրության մշակութային, քաղաքական և կրոնական ազդեցության տակ։
Կառլոս Մեծն ու Լյուդովիկոս I-ը բազմիցս ներխուժեցին Իսպանիա և մի շարք տարածքներ ետ նվաճեցին արաբներից։ Օգտվելով ֆրանկների աջակցությունից Ալֆոնսոն նունպես արշավանքներ սկսեց էմիրության տարածքներ։ 789 թվականին գրավեց Լիսաբոնը, 805-ին Պիսուերգա գետի հովտում պարտության մատնեց արաբերին, 816-ին հաղթանակ տարավ Լոդոսում, իսկ 825-ին՝ Նառոնում և Անսեոնում  ։
Ալֆոնսոյի իշխանության օրոք Աստուրիայի թագավորությունը վերջապես հաստատեց իր իշխանությունը Գալիսիայ, Լեոնի և Կաստիլիայի վրա։ Նա թագավորության վերջին տարիներին ստուրիայի սահմանները հասնում էին մինչև Դուերո գետի ափերը ։ Ավելի ուշ, Ալֆոնսոյին հաջողվում է հաշտություն կնքել արաբների հետ, որը տևեց 15 տարի ։
Ալֆոնսոն մեծ ուշադրություն էր դարձնում ներքին քաղաքականությանը։ Նա վերակառուցեց քաղաքները, նպաստեց քրիստոնյաների վերաբնակեցմանը նվաճած տարածքներում։ Արաբական հարձակումներից պաշտպանվելու համար նա սկսեց Էբրո գետը հատող կատալոնյան լեռների վրա բնակավայրեր և ամրոցներ, այս տարածքը հետագայում կոչվեց Կաստիլիա։
Ալֆոնսոն նաև հին օրենսդրության մեջ փոփոխություններ արեց, որտեղ թույլատրվում էր որոշ ազնվական աղջիկների ամուսնանալ մավրերի հետ ։
Թագավորության մեջ Ալֆոնսոն շատ հակառակորդներ է ունեցել։ 801 թվականին նրա դեմ ծուղակ էին լարել, որի արդյունքում նա ստիպված էր սեպտեմբերին տեղափոխվել վանական համալիր։ Սակայն Ալֆոնսոյին հաջողվեց դեմ կանգնել հակառակորդներին և հաջորդ սեպտեմբերին,802 թվականին վերադառնալ իր գահին ։
814 թվականին Աստուրիայում հայտնաբերվել է տապան, որտեղ եղել է Հակոբոս առաքյալի մասունքները։ Այս վայրում ուխտագնացություն է արել թագավորը, իսկ ավելի ուշ կառուցվել է Սանտյագո դե Կոմպոստելան ՝ Իսպանիայի Գալիսիա ինքնավար համայնքի մայրաքաղաքը ։
Ալֆոնսո I-ը մահացել է 842 թվականի մարտի 20-ին և հուղարկավորվել է Օվիեդոյի Սան-Տիրսո եկեղեցում ։
Կան վկայություններ, որ Ալֆոնսոն ամուսնացած է եղել Բերտայի հետ, ով Կարոլինգների դինաստիայից էր։ Նրանք երեխաներ չեն ունեցել։ Տարեգիրները նշել են, որ նա կնոջ հետ ինտիմ հարաբերություններ չի ունեցել։
Ալֆոնսոյի մահից հետո թագավորել է Բերմուդո I- ի որդի Ռամիրո I-ը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Աննա Հարիսոն
Աննա Տատխիլլ Սիմմս Հարիսոն (Anna Tathill Simms Garrison, նախագահ Ուիլյամ Հենրի Հարիսոնի կինը՝ նախագահ Բենջամին Հարիսոնի տատը։ ԱՄՆ-ի առաջին տիկին է եղել 1841 թվականի մարտի 4-ից մինչև ապրիլի 4-ը։
Վաղ կյանք և ամուսնություն
Աննան ծնվել է Նյու Ջերսիի Մորիսթոն քաղաքում, 1775 թվականի հուլիսի 25-ին, նրա ծնողներն էին Ջոն Քլիվ Սիմսը և Աննա Թաթիլ Սիմսը։ Մայրը մահացել է 1776 թվականին։ Պատերազմի ժամանակ նրան խնամել են Լոնգ-Այլենդում գտնվող նրա տատերն ու պապերը։
Նա մեծացել է Լոնգ-Այլենդում ՝ ստանալով անսովոր լայն կրթություն այդ ժամանակի կնոջ համար։ Երբ նա տասներեք տարեկան էր, Աննան հայրիկի և խորթ մոր հետ տեղափոխվել են Օհայո նահանգի Հյուսիսային Բենդ քաղաք։ 1795 թվականի ապրիլին որոշ հարազատների այցելելիս՝ Աննան հանդիպել է Ուիլյամ Հենրի Հարիսոնի հետ։ Հարիսոնը, այն ժամանակ բանակի լեյտենանտ էր, գտնվում էր քաղաքում՝ ռազմական գործերով։ Չնայած Աննայի հոր նախնական դժգոհությանը, երիտասարդները սկսել են հանդիպել և ամուսնացել են 1795 թվականի նոյեմբերի 22-ին։ Նրանք ունեցել են տաս երեխա։
Առաջին տիկին
Երբ նրա ամուսինը՝ Ուիլյամ Հարիսոնը, ընտրվել է նախագահ 1841 թվականին, Աննան արգելափակվել էր հիվանդության պատճառով Նորթ Բենդում գտնվող իր տանը և չի կարողացել ամուսնուն ուղեկցել Վաշինգտոն։ Նախագահ Հարիսոնին ուղեկցում էր որդու այրին Ջեյն Իրվին Գարիսոնը, որին նա տվել էր իր անունը, որը պետք է իրականացներ առաջին տիկնոջ բոլոր գործառույթները մինչև այն պահը, երբ Աննան կառողջանա։ Սակայն ապրիլի 4-ին՝ ընտրվելուց ուղիղ մեկ ամիս անց, նախագահ Հարիսոնը մահացել է, և Աննան այդպես չի մտել Սպիտակ տուն։
Կյանքի և մահվան վերջին տարիները
Աննա Հարիսոնը մահացել է 1864 թվականի փետրվարի 25-ին, 88 տարեկան հասակում և թաղվել է Հյուսիսային Բենդ նահանգի հուշահամալիրի Ուիլյամ Հենրի Հարիսոն գերեզմանոցում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:1864 մահեր Կատեգորիա:Փետրվարի 25 մահեր Կատեգորիա:1775 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի առաջին տիկիններ
Բիլալ Բաշաչիքօղլու
Բիլալ Բաշաչիքօղլու (Bilal Başaçikoğlu;), հոլանդացի ֆուտբոլիստ։ «Ֆեյենոորդ» ակումբի կիսապաշտպան։
Հայրը՝ Բասասիկօղլուն, Թուրքիայից է, իսկ մայրը՝ Մարոկկոյից։
Ակումբային կարիերա
Բաշաչիքօղլու՝ Այաքս ակումբի սան է։ 2011 թվականին նա «Հերենվեն» ակումբի երիտասարդական հավաքականի կամզում ընդգրկվեց։ 2013 թվականի  Նոյեմբերի 8-ին «Վալվիկ» ակումբի  դեմ խաղի ժամանակ Բիլալը իր դեբյուտը կաատրեց Էրեդիվիզիի  շրջանակներում,  փոխարինմաբ դուրս գալով խաղի ընթացքում Հակիմ Զիեհա փոխարեն ։ դեկտեմբերի 21-ին նա կատարել է րի նորամուտը ԱԶ ակումբի դեմ խաղի ժամանակ «Հերենվեն» աոկումբի կազմում ։ 2014 թվականին Բալալը տեղափոխվել է ֆեյենորդ աոկումբի կազմ ։ Փոխարինման գումարը եղել է 2,5 մլն եվրո։ Օգոստոսի 10-ին «ԱԴՕ Հեն Հաագ» աոկւմբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը ։ Օգոստոսի 23-ին Բաշաչիքօղլուն Վիտես ակումբի դեմ խաղում նա Ֆեյենորդ ակումբի կազմում կատարել ։ 2016 թվականի նիդերլանդների առաջնության ժամանակ նա խաղ է ունեցել։ 2017 թվականին նա օգնել է Ֆեյենորդին 18 տարվա մեջ առաջին անգամ հաղթել առաջնությունում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի երիտասարդական միջազգային կարգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականի միջազգային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տրաբզոնսպորի ֆուտբոլիստներ
Ագաթ (այլ կիրառումներ)
Ագաթ կարող է վերաբերվել.
Կոնստիտուսիոն (դեպարտամենտ)
Կոնստիտուսիոն (Departamento Constitucion), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Սանտա Ֆե պրովինցիայի հարավում։ Բնակչությունը կազմում է շուրջ 86 000 մարդ, ըստ 2007 թվականի տվյալների։ Գլխավոր քաղաքը Վիլյա Կոնստիտուսիոնն է (բնակչությունը շուրջ 45000)։ Հարևան դեպարտամենտներն են՝ Ռոսարիոն, Սան Լորենցոն և Կասերոսը՝ հյուսիսում, Խեներալ Լոպեսը՝ արևմուտքում։ Հարավում բնական սահմանը Մեդիոն գետն է, որից այն կողմ սկսվում է Բուենոս Այրեսի շրջանը։ Արևելքում սահմանն անցնում է Պարանա գետի երկայնքով, որի հակառակ ափին Էնտրե Ռիոս պրովինցիան է։ Տնտեսության հիմքը գյուղատնտեսությունն է։ Դեպարտամենտը, ինչպես և ողջ Սանտա Ֆե պրովինցիան, գտնվում է սևահողային գոտում, Պավոն գետի ավազանում, որտեղ հողատարածքի 100%-ը մշակված է։
Մունիցիպալիտներ և կոմունաներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի դեպարտամենտներ
Կրասնոգվարդեյսկի շրջան (Ղրիմ)
Կրասնոգվարդեյսկի շրջան (Красногвардійський район, Qurman rayonı), շրջան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնոգվարդեյսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1766 կմ²։
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 90908 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 51,48 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետություն Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Զեբու
Զեբու, սապատավոր տավար (Bos indicus), խոշոր եղջերավոր մսատու և բանող կենդանի։ Ծագումով մոտ է տավարին։ Արտաքնակազմում ամենաբնորոշը 5—8 կգ սապատն է (գտնվում է պարանոցի վրա, մնդավի առաջնային մասում)։ Գույնը՝ սև կամ կարմիր խայտաճամուկ, շիկագույն, մոխրագույն, գորշ։ Կովերի կենդանի քաշը 250—270 կգ է, ցուլերինը՝ 300—350 կգ։ Կաթնատվությունը՝ 500—600 կգ, կաթի յուղայնությունը՝ 4,5—5 %։ Ենթադրվում Է, որ Զեբուն ընտելացվել է Եգիպտոսում և Փոքր Ասիայում մ․ թ․ 2—3 հզ․ տարի առաջ։
Առաջին սուգը (նկար)
«Առաջին սուգը» (Premier Deuil), ֆրանսիացի նկարիչ, ակադեմիական սալոնային կերպարվեստի կարկառուն ներկայացուցիչ Ուիլյամ Բուգրոյի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1888 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 203 × 252 սմ։
Զեբու
Կատեգորիա:Ցուլեր Կատեգորիա:Ընտանի կենդանիներ
Առաջին սուգը (նկար)
«Առաջին սուգը» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Կիրառական արվեստի ազգային թանգարանում (Բուենոս Այրես, Արգենտինա)։
Պատմություն
Նկարում հեղինակը պատկերել է այն պահը, երբ Ադամն ու Եվան հայտնաբերել են իրենց որդու՝ Աբելի, մարմինը, որին սպանել էր իր ավագ եղբայրը՝ Կայենը։ Ըստ Աստվածաշնչի՝ դա առաջին մահն էր Երկրի վրա, այդ իսկ պատճառով նկարը Բուգրոն անվանել է «Առաջին սուգը»։
Նախքան նկարի աշխատանքները՝ սկսելը Ուիլյամ Բուգրոն ունեցավ անձնական ողբերգություն՝ կորցնելով երկրորդ որդուն ։ Նկարի անդրանիկ էսքիզները ստեղծվել են 1885 թվականին ։ «Լողացողները» կտավի հետ այս ստեղծագործությունը ցուցադրվել է Փարիզյան սալոնում՝ 1888 թվականին ։
Նկարագիր
«Առաջին սուգը» ստեղծագործությունում հեղինակը օգտագործել է բրգաձև կոմպոզիցիա, որն առավել բնորոշ է Ռաֆայել Սանտիի և Միքելանջելոյի ստեղծագործություններին։ Բուգրոյին հաճախ անվանում էին «ֆրանսիական Ռաֆայել» ։
Դիտողի ուշադրությունը կենտրոնանում է հերոսների տառապանքների վրա։ Եվայի հույզերը հստակորեն են պատկերված, թեև նրա դեմքը ծածկված է ձեռքերով ։ Հերոսների մարմինները նկարելիս հեղինակը կրկին դիմել է դասական գեղանկարչության ավանդույթներին. տղամարդը պատկերված է առավել մուգ մաշկի գույնով, կնոջ մաշկը պայծառ է, գրեթե փղոսկրյա, իսկ մեռած պատանու մարմինը պատկերված է իդեալականացված գեղեցկությամբ, առանց սպանության հետքերի, միայն գետնին թափված արյունն է վկայում վերջինիս մահը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուենոս Այրեսի Կիրառական արվեստի ազգային թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:1888 նկարներ Կատեգորիա:Ուիլյամ Բուգրոյի նկարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի արվեստ Կատեգորիա:Քրիստոնեական արվեստը մահվան մասին Կատեգորիա:Հին Կտակարանի թեմայով նկարներ
Զգայունակություն (ավտոմատ կառավարման տեսություն)
Զգայունակություն, ավտոմատ կառավարման տեսության մեջ, համակարգի պարամետրերի ազդեցության աստիճանը նրա կոորդինատների և ցուցիչների վրա։ Զգայունակության գնահատման ցուցիչը զգայունակության ֆունկցիան է։ Վերջինս համակարգի կոորդինատների կամ կառավարվող պրոցեսի որակական ցուցիչների մասնակի ածանցյալն է ըստ պարամետրի վարիացիայի։ Զգայունակության տեսության հիմնական խնդիրը համակարգի դինամիկայի վրա պարամետրերի փոփոխությունների և արտաքին պայմանների ազդեցությունների վերլուծությունը և համակարգի սինթեզն է։
Սաի լը Սեկ
Սաի լը Սեկ (Sailly-le-Sec), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 353 մարդ, բնակչության խտությունը` 52.37 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.74 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 21 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 225 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 165-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 60։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,3 %։ 165 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 152 անձ (84 տղամարդ և 68 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (5 տղամարդ և 8 կին)։ 60 անաշխատունակներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Նիկոլայ Զելինսկի
Նիկոլայ Դմիտրիևիչ Զելինսկի (Николай Дмитриевич Зелинский, ), խորհրդային քիմիկոս-օրգանիկ։ ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1929), սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1945)։
Կենսագրություն
Նախնական կրթությունը ստացել է տեղի գավառային գիմնազիայում, ապա Օդեսայի գիմնազիան։ 1884 թ. ավարտել է Օդեսայի համալսարանի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետի բնագիտական բաժինը։ 1891 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն և ապա աշխատանքի անցել Մոսկվայի համալսարանում ։ Հիմնականում զբաղվել է օրգանական կատալիզի, ածխաջրածինների և նավթի քիմիայի հարցերով։ Նավթի ծանր ածխաջրածինների կատալիտիկ ճեղքմամբ ստացել է նոր բենզիններ և արժեքավոր արոմատիկ ածխաջրածիններ, որոնք ներկերի, պայթուցիկ նյութերի, սինթետիկ կաուչուկի են սինթեզի համար ելանյութեր են։ Ստեղծել է ածխային հակագազը (1915 թ.)։ Զելինսկին արժանացել է պետական մրցանակի (1942, 1946, 1948 թթ.)։
Գերմանական կայսրության Հարավային բանակ
Գերմանական կայսրության Հարավային բանակ (Südarmee / Armeeoberkommando Süd / A.O.K. Süd), գերմանական բանակի մաս կազմող զորամիավորում։ Ստեղծվել է 1915 թվականի հունվարի 11-ին Ռուսական կայսրության դեմ ռազմական արշավանքներ կազմակերպելու նպատակով; Հիմնականում մասնակցել է Արևելյան ռազմաճակատի մարտերին։ Կազմալուծվել է 1918 թվականի հունվարի 25-ին։
Պատմություն
Գերմանական կայսրության Հարավային բանակը ստեղծվել է 1915 թվականի հունվարի 11-ին Բրեսլաուի տարածքում 2-րդ կորպուսի՝ բանակի ձևափոխման ճանապարհով։ Այն պետք է մասնակցեր հունգարական Կարպատի շրջանում։ Հրամանատար էր նշանակվել հետևազորի գեներալ Ալեքսանդր ֆոն Լիզինգը։ 1915 թվականի հուլիսի 8-ին վերջինս դարձավ Բուգյան բանակի հրամանատար։ Հարավային բանակի ղեկավարումը ստանձնեց 2-րդ Բավարական պահեստային կորպուսի հետևազորի գեներալ Ֆելիքս ֆոն Բոտմերա։