cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Միոտոնիկ դիստրոֆիա
Համաճարակաբանություն
ՄԴ1 երեխաների մոտ ախտորոշված առավել հաճախ հանդիպող միոտոնիկ մկանային դիստրոֆիան է։ Ճապոնիայում հանդիպում է 1:100.000, իսկ Եվրոպայում 15:100.000 հաճախականությամբ ։ Այնպիսի մարզերում, ինչպիսին է Կվեբեկը, տարածվածությունը կարող է հասնել 1:500։ Բնակչության մեծ մասում DM1- ը առավել տարածված է, քան DM2- ը:Այնուամենայնիվ վերջին հետազոտությունները ցույց են տվաել, որ տիպ 2-ը Գերմանիայում և Ֆինլանդիայում կարող է նույնքան տարծված լինել ինչպես տիպ1-ը ։
Բնածին միոտոնիկ դիստրոֆիայի տարածվածությունը կազմում է 1:20.000: ՄԴ հանդիպում է 7.000-8.000 անհատից մեկի մոտ և նկարագրված է ամբողջ աշխարհում։ Այն ախտահարում է կանանց և տղամարդկանց գրեթե հավասարապես:Միացյալ նահանգներում տառապում է շուրջ 30.000 մարդ։
Պատմություն
Միոտոնիկ դիստրոֆիան առաջին անգամ նկարագրել է գերմանացի բժիշկ Հանս Գուստավ Վիլհելմ Շտայնտերտը, ով հրապարակել է 6 դեպքեր նկարագրված 1909 թվականին ։ Ավելի վաղ նկարագրվել է այլ առանձին դեպք ներառյալ Ֆրեդերիկ Էուստաս Բատտենի և Հանս Կուրսշմանի հաղորդումները։ Այդ պատճառով հաճախ տիպ 1-ը կոչվում է նաև Կուրսշման-Բատտեն-Շտայնտերտի սինդրոմ ։ Տիպ 1-ի հիմքում ընկած պատճառը հայտնաբերվել է 1992 թվականին ։
Արճկան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Կուրի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Ասկերանի շրջան
Նիկոլսկոե (գյուղ, Կրասնոկամսկի շրջան)
Նիկոլսկոե (Никольское, Никольск), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 572 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի բնակավայրեր
Գոռ Էլյազյան
Գոռ Էլյազյան, հայ ֆուտբոլիստ, «Շիրակ» ֆուտբոլային ակումբի դարպասապահ։
Ակումբային կարիերա
Էլյազյանը սկսել է ֆուտբոլ խաղալ 12-13 տարեկանում Մալաթիայի օլիմպիական ռեզերվների դպրոցում, որտեղ հաճախել է իր եղբոր հետ։ Նա առաջին իսկ մարզման ժամանակ որոշել է, որ խաղալու է բացառապես դարպասապահի դիրքում, որովհետև բակում խաղալիս միշտ կանգնել է դարպասի մոտ։
Մարզումների ժամանակ Էլյազյանին նկատել է մարզիչներից մեկը, որն աշխատում էր և՛ այդ դպրոցում, և՛ «Բանանց» ֆուտբոլային ակումբում։ Նա էլ տղային հրավիրել է ակումբ։ Կես տարի անց նա պայմանագիր է կնքել ակումբի հետ։ Առաջին մրցաշրջանում նա ակումբի երկրորդ կազմում մասնակցել է Առաջին լիգային։ Սակայն հետագայում «Բանանցում» նրա կարիերան սկսել է անկում ապրել, և նա սկսել է ավելի վատ հանդես գալ։ Այդ ժամանակ հրավեր է ստացել «Իմպուլս» ակումբից և տեղափոխվել այնտեղ։
Առաջին երկու մրցաշրջանն անցկացրել է «Իմպուլսի» երկրորդ կազմում։ 2011 թվականի մրցաշրջանի նա նույնպես սկսել է ակումբի երկրորդ թիմի կազմում, սակայն ակումբի երկու հիմնական դարպասապահների անհաջող խաղը մարզիչներին ստիպել է փոփոխություններ կատարել։ Էլյազյանը տեղափոխվում է հիմնական կազմ, որտեղ իր նորամուտը կատարում է հունիսի 11-ին՝ մասնակցելով «Բանանցի» դեմ արտագնա խաղին ։ 2011/12 մրցաշրջանում թիմի հետ հասել է Հայաստանը գավաթի խաղարկության եզրափակիչ, որտեղ (0:1) հաշվով պարտվել է Գյումրիի «Շիրակին» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Ուրարտուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շիրակի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ
Գևորգ Մուրադյան (մեքենագետ)
Գևորգ Գեղամի Մուրադյան, հայ մեքենագետ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1991), պրոֆեսոր (2005): ՀԳԳԱ թղթակից անդամ (1994):
Կենսագրություն
Գևորգ Մուրադյանը ծնվել է 1924 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, Երևանում։ 1948 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1950-1960 թվականներին և 1965 թվականից աշխատում է Երկրագործության և բույսերի պաշտպանության գիտական կենտրոնում (1960-1964 թվականներին՝ Գյուղատնտեսության մեքենայացման և էլեկտրիֆիկացման գիտահետազոտական ինստիտուտի բաժնի վարիչ), 2005 թվականից միաժամանակ դասախոսել է Հայկական պետական ագրարային համալսարանում ։
(7288) 1991 FE1
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,265694 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9329 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5985 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1245,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,289003 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,19° անկյուն։
Գևորգ Մուրադյան (մեքենագետ)
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են հացազգիների, շաքարի ճակնդեղի, բամբակենու, խորդենու, բանջարեղենի մշակության տեխնոլոգիայի շարժընթացների մեքենայացման, գյուղատնտեսական մեքենաների կառուցվածքային հարաչափերի և համակարգերի ճշգրտման ու շահագործման հարցերին։
(7288) 1991 FE1
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ացուշի Սուգիեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գևորգ Մուրադյան (մեքենագետ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մեքենագետներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀԱԱՀ շրջանավարտներ
Զեյթուն
Զեյթուն, քաղաք Կիլիկիայում, Զեյթունի գավառում, Զեյթունի գավառի կենտրոնը։ Գտնվում է Մարաշից 38 կմ հյուսիս–արևմուտք, դժվարամատչելի լեռնային վայրում, Ջահան (Պիռամոս) գետի հովտում։ Մինչև 1920 թ.-ը մտնում էր Հալեպի վիլայեթի Մարաշ սանջակի մեջ, իսկ 1980 թ.-ի դրությամբ Մարաշ վիլայեթի մեջ։ Ներկայումս քաղաքը վերանվանվել է Սուլեյմանլըի։
Անվանման ստուգաբանություն
Զեյթունն իր անունն ստացել է թուրքերեն «զեյթուն» (ձիթենի) բառից, որը փոխառված է հայերեն «ձեթուն» բառից։ Այս պտղի ծառերը մեծ չափով աճում են քաղաքի շուրջը և տաք ձորերում։ Երկրորդ անունը՝ Ուլնիա, կոչել են Զեյթունի տեղում բյուզանդական Ուլնիա բնակավայրի անունով։
Աշխարհագրություն
Զեյթունը հյուսիսից շրջապատված է Չըրըգ, Բերիտ, Սաղ Դաղ, Աղաջ–Առ, Յոթնեղբայր, արևելքից՝ Պերզինկա, Մավլ, Ավագ, հարավից՝ Կյուվրտին, իսկ արևմուտքից՝ Մոլախդերե լեռներով։ Այս լեռները, քաղաքի շուրջը կազմելով բնական պատնեշ, Զեյթունը դարձնում են դժվարամատչելի թշնամիների համար։
Զեյթունով են հոսում Ջահան գետի վտակները, որոնք սկիզբ են առնում Տավրոս լեռնաշղթայից։
Գետերը հարուստ են ձկներով (կարմրախայտ և այլն)։
Կլիմա
Կլիման բարեխառն է, տաք ու առողջարար։ Աճում են պտղատու ծառեր, ձիթենի, նռնենի, թզենի, խաղող, հացահատիկներից՝ ցորեն, գարի, եգիպտացորեն։
Օգտակար հանածոներ
Օգտակար հանածոներից կան երկաթ, արծաթ։ Կան նաև հանքային ջրեր։
Պատմություն
Բագրատունիների անկումից հետո (1045 թ.) Զեյթունի տարածքում Անիից գաղթած յոթ հայ ընտանիք բնակություն են հաստատել Շեհիրճոկում՝ տալով նրան «Անի–ձոր» անունը։ Տարածքը 1080–1375 թթ.-ին մտել է Կիլիկիայի հայկական պետության մեջ։ Բնակչությունն ավելացել է Շիրակից գաղթած հայերով, իսկ հիմնական զանգվածը եկել է Կիլիկիայից, հայկական պետության անկումից հետո (1375 թ.)։
Գավառի և ավանի Զեյթուն անունն առաջին անգամ հիշատակվում է XV դարի սկզբին, երբ Կիլիկիայի մեծ մասին տիրում էր Զյուլ–Կադիրների ցեղը։ XV դարի մինչն XVI դարի սկիզբը եղել է Զյուլ–Կադիրների և Կարաման ցեղի տիրապետության տակ։
1517 թ.-ին Զեյթունն ընդունել է թուրքական հպատակությունը՝ պարտավորվելով հարկ վճարել Բարձր Դռան (5000 ղուրուշ)։ 1626–1627 թթ.-ին թուրքական սուլթան Մուրադ IV-ը, Ջալալների շարժումից վախենալով, Զեյթունի հայերին իր կողմը գրավելու նպատակով, նրան տվեց կիսանկախության հրովարտակ (ֆերման), ըստ որի նրանք միայն 15000 ղուրուշ հարկ պետք է վճարեին։
XVI–XVIII դարերում Զեյթունը կառավարվեց ռազմական դեմոկրատիայի սկզբունքով։ Գավառը ղեկավարում էին չորս իշխանական տներ՝ Շովրոյանները, Յաղուբյանները, Ենի–Դունյանները և Սուրենյանները։ Այս տների անունով կոչվել են Զեյթունի չորս թաղերը, որոնց նրանք տիրում էին ժառանգական իրավունքով։ Ամբողջ գավառին վերաբերող հարցերը լուծում էր իշխանական խորհուրդը, որտեղ վերջին խոսքն ասելու իրավունքը վերապահված էր ավագ իշխանին և Զեյթունի արքեպիսկոպոսին։ Մինչև XIX դարի 2-րդ կեսը Զեյթունի վրա թուրքական տիրապետությունը անվանական էր, գավառի հայերը պաշտպանում էին իրենց կիսանկախ վիճակը, արգելում օտարների մուտքը իրենց սահմանները։
1865 թ.-ին Զեյթունում հաստատվեց թուրքական կառավարությունը և իշխանական իրավունքները վերացան ։
Չնայած Մուրադ IV-ի տված հրովարտակին, շրջակա թուրքերը, հատկապես Մարաշի կառավարիչները, միշտ ջանացել են ասպատակել, իրենց ենթարկել գավառը։ Նման փորձեր կատարվել են 1780, 1808, 1819, 1829, 1835 թթ.-ին, բայց միշտ ավարտվել են լեռնականների հաղթանակով։ Ըմբոստ, հաղթանդամ, քաջակորով զեյթունցիները դարեր շարունակ զենքի ուժով պաշտպանել են իրենց արտոնյալ վիճակը, հաճախ հրաժարվել չնչին հարկատվությունից։
Թուրքիան չէր հաշտվում Զեյթունի կիսանկախ վիճակի հետ և 1860-ական թթ․-ին ձեռնարկում է վերացնելու գավառի անկախությունը, հիմնահատակ կործանելու Զեյթունը։ 1862 թ.-ին բռնկվեց Զեյթունի ապստամբությունը թուրքերի դեմ, որն ավարտվեց հաղթանակով։ Չնայած դրան, Աբդուլ Մեջիդ սուլթանը հասավ գավառի կիսանկախության վերացման, իսկ բնակիչները ենթարկվեցին ծանր հարկահանության։ Ի պատասխան թուրքերի բռնության, 1878 թ.-ին բռնկվեց նոր ապստամբություն՝ Ենի–Դունյան տոհմի Պապիկ իշխանի գլխավորությամբ։ Շուրջ երկու տարի տնող կռիվներն ավարտվեցին փոխադարձ զիջումներով։ Զեյթունի համայնքը շարունակեց իր գոյությունը, բայց քաղաքին հսկող բարձունքում թուրքերը զորանոց կառուցեցին և սկսեցին հետևել լեռնականներին։ Զեյթունցիները 1895–1896 թթ.-ին անձնազոհ դիմադրություն ցույց տվեցին համիդյան ջարդարարներին։ Ինքնապաշտպան ական կռիվները գլխավորում էին 75-ամյա իշխան Ղազար Շովրոյանը և հնչակյան գործիչ Աղասին։ Այդ կռիվները վերջացան եվրոպական պետությունների հյուպատոսների միջամտությամբ։ 1780–1909 թթ.-ին Զեյթունը 41 անգամ դիմակայել է թուրք, զորքերին՝ հերոսական էջեր գրելով հայ ազատագրական պայքարի պատմության մեջ։
1915 թ.-ի մարտին Զեյթունի հայությունը բռնությամբ տեղահանվեց և քշվեց Դեյր-էլ-Զորի անապատը, իսկ քաղաքը հրդեհվեց։ Բնակիչների մի մասը կոտորվեց, փրկվածները տարագրվեցին տարբեր երկրներ։ Թուրքիայի պարտությունից հետո Ֆրանսիան գրավեց Կիլիկիան։ Վերապրող 1500 զեյթունցիներ վերադարձան իրենց բնակավայրերը։ 1921 թ.-ին, երբ Ֆրանսիան Կիլիկիան հանձնեց Թուրքիային, Զեյթունը վերջնականապես դատարկվեց հայերից։
Մեծ եղեռնից վերապրող զեյթունցիները 1930-ական թթ․ Երևանի հյուսիսային մասում հիմնադղրեցին Նոր Զեյթուն թաղամասը ։
Բնակչություն
Ըստ պատմական աղբյուրների սկզբում Զեյթունում բնակվել են հույներ և մի քանի տուն հայեր։ Հայերը սկզբում գաղթել են Անիից և Ուլնիայից։ 1045 թ.-ի Բագրատունիների թագավորության անկումից հետո հայերը թիվը արագ տեմպերով աճել է, իսկ հույներինը նվազել ։
Կ․ Պոլսի պատրիարքարանի տվյալներով 1880 թ.-ին Զեյթունն ուներ 17 000 (1600 ընտանիք) հայ բնակիչ և 200 (24 ընտանիք) թուրք բնակիչ։ Զեյթունի գավառն ուներ 28 գյուղ, որտեղ բնակվում էին 17460 հայեր և 8344 մուսուլման բնակիչներ (թուրքեր, քրդեր և լազեր)։
Տնտեսություն
Բերիտի լեռան մոտ արդյունահանում էին երկաթ, պղինձ, որի մի մասը օգտագործում էին զենքեր պատրաստելու համար, իսկ մյուս մասը փոխանակում հացահատիկի հետ։ Զեյթունցին հմուտ զինագործ Էր։ Նրանք պատրաստում էին կայծքարով կրակող հրացաններ և վառող։
Պատմամշակութային կառույցներ
Զեյթունի տները դասավորված էին շարքերով՝ ընդհուպ իրար կիպ կպած։ Շուկան, իր հարակից կրպակներով հանդերձ, գտնվում էր քաղաքի կենտրոնում ։
Ընդհանուր առմամբ Զեյթունն ունեցել է 11 եկեղեցի և 2 ավերակ վանքեր։
Զեյթունում գործում էր չորս եկեղեցի Ս․ Աստվածածին՝ Սուրենյան թաղում, Ս․ Սարգիս՝ Յաղուբյան թաղում, Ս․ Հովհաննես՝ Շովրոյան թաղում և Ս․ Լուսավորիչ՝ Ենի–Դունյան թաղում։ Զեյթունի կաթոլիկ և բողոքական հայերն ունեին մեկական եկեղեցի և վարժարան։
Զեյթունի հայերն ունեին նաև երկու վանք՝ Ս․ Աստվածածին և Ս․ Փրկիչ։
Շուղուր գետակի վրա կար երկու կամուրջ` Կարասի, որը տանում էր դեպի Սուրենյան թաղը և Շուղուրի, որը տանում էր դեպի Յաղուբյան թաղը ։
Կրթություն և գրչություն
Քաղաքի չորս թաղերում գործում էին չորս վարժարան, օրիորդաց դպրոց և նախակրթական։ Զեյթունում կար 2 դպրոց, որտեղ սովորում էին 600 աշակերտներ։
Զեյթունում ընդօրինակվել են բազմաթիվ ձեռագրեր ։
Գուղաքաղաքի մոտ գտնում էին Էրեֆե քարայրներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի փոքր քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Գոդունովկա (այլ կիրառումներ)
Գոդունովկա, կարող է վերաբերել՝
Սեն Ժորժ դ'Օնե
Սեն Ժորժ դ'Օնե (Saint-Georges-d'Aunay), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
2017 թվականի հունվարից Կուլվեն և Լա Բին համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Սյուլին համայնքի մաս։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 434 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 343-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 91։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,0 %։ 343 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 330 անձ (189 տղամարդ և 141 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (3 տղամարդ և 10 կին)։ 91 անաշխատունակներից 38-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Դամալախարաբա
Դամալախարաբա (თაზახარაბა - Թազախարաբա), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Քվեմո Քարթլիի մարզի Ծալկայի շրջանում, Ծալկայից 20 կմ հյուսիս։ Գտնվում է Թրիալեթի լեռնաշղթայի հարավային լանջին, ծովի մակարդակից 1818 մ բարձրության վրա։
Բնակչություն և տնտեսություն
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 137 բնակիչ, հիմնականում հայեր, իսկ 2014 թվականին գյուղում արդեն ապրում էր 47 մարդ , ովքեր զբաղվում էին հացահատիկային բույսերի և կարտոֆիլի մշակությամբ, ինչպես նաև անասնապահությամբ։ Գյուղն ուներ տարրական դպրոց։
Անվանումը
Դամալա, վրացերենից թարգմանաբար նշանակում է «թաքնված», իսկ` խարաբա բառը թուրքերենից թարգմանվում է որպես «քանդված»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծալկայի շրջան Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Գոլոլոբովո (այլ կիրառումներ)
Գոլոլոբովո, կարող է վերաբերել՝
Նիկոլսկոե (գյուղ, Միյակինսկի շրջան)
Նիկոլսկոե (Никольское, Никольский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 79 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի բնակավայրեր
Այոս Նիկոլաոս
Այոս Նիկոլաոս, (Αγιος Νικόλαος) գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 74 մարդ։ Տեղակայված է Պրաիտորի գյուղից 3 կմ դեպի հյուսիս։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Թարգմանություն գրո միո պարոն Շամիր Սուլթանումյանե
«Թարգմանություն գրո միո պարոն Շամիր Սուլթանումյանե…» («Թարգմանութիւն գրոյ միոյ պարոն Շամիր Սուլթանումեանէ»), Շահամիր Սուլթանումյանի պատասխանն է անգլիացի բժիշկ Ջեյմս Անդերսենի հարցերին։
Պատմություն
Տպագրվել է հավանաբար 1793 թվականին Մադրասում՝ առանց տպարանի հիշատակության՝ «Թարգմանութիւն գրոյ միոյ պարոն Շամիր Սուլթանումեանէ առ մեծ բժիշկն քաղաքիս պարոն Ջեմս Անդրսանն» (4 էջ, 4°, 20 x 15,5 սմ) խորագրով։
1–3-րդ էջերում Շահամիր Սուլթանումյանը պատասխանում է Ջեյմս Անդերսենին՝ ասելով, որ հայ ժողովուրդը և հայոց լեզուն հնագույնն են։ Իր նամակին նա կցել է (4-րդ էջը) Պետր Մուրիլոյի՝ 1752 թվականին Մադրիդում տպագրած մի հոդված, որով նույնպես հաստատվում է, որ հայերն են Հայաստանի բնիկները, և հայոց լեզուն Ադամի լեզուն է, իսկ հայերի մայրաքաղաքը՝ Նախիջևանը։ Տպագրվել է նաև «Ազդարար»-ի 1794 թվականի 1-ին համարի 11–14-րդ էջերում։
Կատեգորիա:Հայերեն ստեղծագործություններ
Դիոնիսի
Աշխատել է Մոսկվայում և Միջին Ռուսաստանի մենաստաններում։ Գործերի մեծ մասը չի պահպանվել։ Դիոնիսի սրբապատկերներին և որմնանկարներին բնորոշ են նուրբ բներանգն ու գծանկարը, վայելչակազմ, ձգված ֆիգուրները, հանդիսավորությունն ու դեկորատիվությունը («Օդիգիտրիայի աստվածամայրը», 1482, «Խաչելություն», 1500, երկուսն էլ՝ Տրետյակովյան պատկերասրահում)։
Ֆերոպոնտի մենաստանում (ք․ Կիրիլովի մոտ) Դիոնոսի և որդիների կատարած որմնանկարները ռուսական միջնադարյան մոնումենտալ արվեստի կատարյալ նմուշներից են։
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Կադիլի
Կադիլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Պատմություն
Հետագայում գյուղն ընդգրկվել է Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի Զանգելանի շրջանում։ Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ տարածքն անցել է Արցախի Քաշաթաղի շրջան։ 2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում տարածքը Քաշաթաղի ողջ շրջանի հետ անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
1886 թվականին գյուղն ունեցել է 211, իսկ 1908-ին՝ 364 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Գոլոչևո (այլ կիրառումներ)
Գոլոչևո, կարող է վերաբերել՝
Ջոշուա Օպենհայմեր
Ջոշուա Լինքոլն Օպենհայմերը, ամերիկաբնակ բրիտանացի կինոռեժիսոր է, որը բնակվում է Կոպենհագենում, Դանիա ։ Նա հայտնի է Օսկարի առաջադրված «Սպանության գործողությունը» (2012) և «Լռության տեսքը» (2014) ֆիլմերով։ Օպենհայմերը 2014 թվականին ստացել է MacArthur-ի անվան ֆելոուշիփ և 1997 թվականին՝ Մարշալի գիտնականի կոչում ։
Կյանք և կարիերա
Օպենհայմերը ծնվել է հրեական ընտանիքում ՝ Օստինում, Տեխաս, և մեծացել է Վաշինգտոնում, Կոլումբիայի շրջան, և  Սանտա Ֆեում, Նյու Մեքսիկո ։ Օպենհայմերը ստացել է հումանիտար գիտությունների բակալավրի  աստիճան (BA), կինոարտադրության summa cum laude (լատինական պարգևներից ամենաբարձրը) Հարվարդի համալսարանի կողմից և դոկտորի կոչում՝ Սուրբ Մարտինի անվան արվեստի և դիզայնի կենտրոնական քոլեջից, Լոնդոնի արվեստների համալսարանից՝ Մարշալի անվան կրթաթոշակով սովորելիս։ Նա կինոյի պրոֆեսոր է Վեստմինստերյան համալսարանում։ Նրա առաջին ֆիլմը՝ «Louisiana Purchase-ի ամբողջ պատմությունը», արժանացել է Ոսկե Հյուգոյի Չիկագոյի միջազգային կինոփառատոնից ։
2004-2012 թվականներին Ինդոնեզիայում արտադրել է ֆիլմերի շարք։ Նրա դեբյուտային լիամետրաժ ֆիլմը (The Act of Killing (2012) այն մարդկանց մասին է, ովքեր մասնակցել են  1965-66 թվականների ինդոնեզական զանգվածային սպանություններին։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի ունեցավ 2012 թվականին Թելուրիդ կինոփառատոնում։ Այն շարունակեց  արժանանալ  բազմաթիվ մրցանակների ամբողջ աշխարհում, այդ թվում՝ Եվրոպական կինոմրցանակ լավագույն վավերագրական ֆիլմի համար, ինչպես նաև Պանորամա  հանդիսատեսի մրցանակ, Տիեզերական ժյուրիի մրցանակ՝ Բեռլինի 63-րդ միջազգային կինոփառատոնից ։ Ֆիլմը նաև արժանացել է Դանիայի կինոակադեմիայի Ռոբերտ  մրցանակին, Դանիայի կինոքննադատների ազգային ասոցիացիայի Բոդիլի մրցանակին և Աուն Սան Սու Չժի մրցանակին՝ 2013 թվականի Մարդու իրավունքների  մարդու արժանապատվության միջազգային կինոփառատոնում ։
Օպենհայմերը 2013 թվականի օգոստոսի13-ին հայտնվեց The Daily Show հեռուստատեսային ծրագրում՝ խոսելու The Act of Killing ֆիլմի մասին ։
The Act of Killing-ը հաղթեց BAFTA-ն, Եվրոպական ֆիլմերի մրցանակ, Asia Pacific Screen մրցանակը լավագույն վավերագրական ֆիլմի համար և առաջադրվեց «Լավագույն վավերագրական ֆիլմ» անվանակարգում՝ Օսկարի 86-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ ։
Օպենհայմերի հաջորդ ֆիլմը՝ The Look of Silence (2014)-ը, «The Act of Killing»-ի ուղեկիցն է։
Այն առաջադրվել է «Լավագույն վավերագրական ֆիլմ» անվանակարգում՝ Օսկարի 88-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ։ Այն մրցութային կարգով ցուցադրվել է Վենետիկի 71-րդ միջազգային կինոփառատոնում և արժանացել ժյուրիի մեծ մրցանակին, միջազգային կինոքննադատների մրցանակին (FIPRESCI), իտալական առցանց քննադատների մրցանակին (Mouse d'Oro), European Film Critics մրցանակին (F.E.D.E.O.R.A.)՝ Վենետիկիայի 71-ի լավագույն ֆիլմի համար, ինչպես նաև մարդու իրավունքների գիշերների մրցանակը ։ Այդ ժամանակից ի վեր այն շարունակել է շահել ևս 70 միջազգային մրցանակ, այդ թվում՝ Independent Spirit մրցանակ, IDA, Gotham մրցանակներ՝ լավագույն վավերագրական ֆիլմի համար, և երեք Cinema Eye մրցանակ, ներառյալ Best Film և Best Director։ Cinema Eye Honors-ը  2016 թվականին նրան ճանաչեց որպես տասնամյակ սահմանող կինոգործիչ և նրա երկու ֆիլմերն էլ՝ որպես տասնամյակ սահմանող ֆիլմեր։
2015 թվականի «Նյու Յորք Թայմս»-ին տված հարցազրույցում Օպենհայմերը հայտարարեց, որ Արևմուտքը կիսում է «մեծ պատասխանատվություն» Ինդոնեզիայում զանգվածային սպանությունների համար, մասնավորապես նշելով, որ «Միացյալ  Նահանգները տրամադրեց հատուկ ռադիոհամակարգ, որպեսզի բանակը  կարողանա համակարգել  սպանությունները  հսկայական կղզեխմբի վրայով։ Բոբ Մարտենս անունով մի մարդ, ով աշխատում էր Ջակարտայում Միացյալ նահանգների դեսպանատանը, կազմում էր ինդոնեզական հասարակական գործիչների հազարավոր անունների ցուցակներ, որոնք կարող էին դեմ լինել նոր ռեժիմին և այդ ցուցակները փոխանցեց Ինդոնեզիայի կառավարությանը» ։ 2014  թվականին, ԱՄՆ Կոնգրեսի անդամների համար «The Act of Killing» ֆիլմի ցուցադրությունից հետո, Օպենհայմերը կոչ արեց ԱՄՆ-ին ճանաչել իր դերը սպանությունների մեջ ։ 2017 թվականի հոկտեմբերին ԱՄՆ կառավարությունը գաղտնազերծեց սպանությունների հետ կապված հազարավոր ֆայլեր, իսկ պաշտոնյաները վկայակոչեցին Օպենհայմերի ֆիլմերի ազդեցությունը ։
2016 թվականի հուլիսին նա դարձել է Վենետիկիայի 73-րդ միջազգային կինոփառատոնի հիմնական մրցութային ժյուրիի անդամ ։ 2017 թվականի սեպտեմբերին նա Թելուրիդ կինոփառատոնի հյուր ռեժիսորն էր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Գոլովինո (այլ կիրառումներ)
Գոլովինո, կարող է վերաբերել՝
Չերեպկովցի
Չերեպկովցի (Черепківці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերեպկովցի գյուղում բնակվում էր 2 082 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Թեթրի Ծղարոյի շրջանային մամուլ
Թեթրի Ծղարոյի շրջանային մամուլ, Վրաստանի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում հայերեն պարբերականների հրատարակման պատմություն։
Պատմություն
Վրաստանի Թեթրի Ծղարո շրջկենտրոնում (նախկինում՝ Բելի Կլյուչ կամ Աղբուլաղ) տպարան հիմադրվել է 1930 թվականին։ Նույն թվականից հրատարակվել է Վրաստանի առաջին շրջանային եռալեզու (հայերեն, ռուսերեն և վրացերեն) «Կոլխոզային ուղի» (1930–61) թերթը, որի հիմնադիր-խմբագիրը եղել է Հրաչյա Կոստանյանը։ Թերթի հայերեն էջը որոշ ընդհատումերով տպագրվել է մինչև 1947 թվականը։
1934-1935 թվականներին լույս է տեսել նաև «Հանուն սոցիալիստական խոզաբուծության» (հայերեն և ռուսերեն) թերթը։
Բադյա (Լեմպուայի վտակ)
Բադյա (Бадья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լեմպուա գետի աջ ափին 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է Սիկտիվկար քաղաքից մինչև իր գետաբերան, գետի ենթավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Նիկոլսկոե (գյուղ, Նուրիմանովսկի շրջան)
Նիկոլսկոե (Никольское, Никольский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 679 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Օդերևութաբանական հրթիռ
Օդերևութաբանական հրթիռ, մթնոլորտի վերին շերտերի կառուցվածքի և պարամետրերի (ջերմաստիճան, ճնշում, խտություն, օդի բաղադրություն) և քամու ուղղության հետազոտման համար օդերևութաբանական գործիքները բարձրացնող հրթիռ։ Թռիչքի բարձրությունը 100-150 կմ է, զանգվածը՝ մինչև 400 կգ։ Սովորաբար օգտագործում են մինչև 80 կգ զանգված և 70 կմ բարձրության հասնող օդերևութաբանական հրթիռներ։ Օդերևութաբնական հրթիռի արձակումը կատարվում է աշխարհագրական տարբեր շրջաններում՝ ներառյալ նաե Արկտիկան և Անտարկտիկան։ Օդերևութաբանական հրթիռում տեղադրված գործիքների հաղորդիչ մասերի ազդանշաններն ընդունվում են ռադիոհեոուստատեսությամբ։
Կատեգորիա:Օդերևութաբանական սարքեր
Բեռլինի կենդանաբանական այգի
Բեռլինի կենդանաբանական այգի, (Zoologischer Garten Berlin) կենդանաբանական այգի Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության Բեռլին քաղաքում։ Գերմանիայի ամենամեծ կենդանաբանական այգին։ Կենդանաբանական այգին աշխարհի ամենաշատ այցելու ունեցող այգիներից է։
Այգում հանդիպում են մոտ 1500 տեսակների 15.000 կենդանիներ։ Կենդանաբանական այգուն կից գործում է ակվարիում, որը կազմված է երեք հարկերից։ Երեք հարկերում ցուցադրվում են ոչ միայն ձկների, այլ նաև սողունների, երկկենցաղների, միջատների և այլ անողնաշարավորների շատ տեսակներ։ Բեռլինի կենդանաբանական այգին Բեռլինի հիմնական տեսարժան վայրերից մեկն է։
Ամեն տարի, կենդանաբանական այգի են այցելում շուրջ 2,6 միլիոն մարդ։
Ավեխու ջուր
Ավեխու ջուր (Ամպաջուր, Համեղաջուր, Համպաջուր), գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Տիգրիսի ավազանում, հոսում է Բաղեշ քաղաքից արևմուտք և ձախից թափվում է Բաղեշ գետը։ Սրա հովտում է գտնվում Ավեխու սուրբ Աստվածածին վանքը և գետը հավանաբար իր անունը ստացել է այդ վանքից ։
Բեռլինի կենդանաբանական այգի
Պատմություն
Բեռլինի կենդանաբանական այգին Գերմանիայի առաջին և աշխարհի իններորդ ամենամեծ կենդանաբանական այգին է, որը հիմնադրվել է 1884 թվականի օգոստոսի 1-ին։
Ավեխու ջուր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Պարսից ծոցի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր
Բեռլինի կենդանաբանական այգի
Պատմություն
1869 թվականին տնօրենի պաշտոնը զբաղեցրել է Հենրիխ Բոդինուսը։ Կենդանաբանական այգում կառուցված աղավնատնից հետո (այն կազմված էր էկզոտիկ ոճով), այն դարձավ զբոսաշրջության նշանավոր կենտրոն։ Ավելի ուշ, այստեղ կառուցվեցին բաժիններ, որոնք նախատեսված են փղերի, ջայլամների, ֆլամինգոների, առյուծների և այլ կենդանիների համար։
1888 թվականին կենդանաբանական այգու տնօրեն է դառնում Լյուդվիգ Հեքը։ Նրա օրոք ստեղծվեց կենդանաբանական այգու հիմնադրամը և սկսվեց համագործակցություն Միացյալ Թագավորության Լոնդոն քաղաքի կենդանաբանական այգու հետ։
1913 թվականին արդեն ստեղծված էր կենդանաբանական այգու հիմնական բաժինները, սակայն դրանց ավելացմանը խոչընդոտեց Առաջին աշխարհամարտի սկսելը։ Այդ պատճառով ողջ մնացած կենդանիները տեղափոխվեցին որոշ ժամանակով խաղաղ գոտի՝ Համբուրգ։
Առաջին աշխարհամարտի աղետներին որոշ ժամանակ անց փոխարինեց ավելի կատաղի երկրորդ աշխարհամարտը։ Դրա արդյունքում կենդանաբանական այգու կառույցները ամբողջությամբ ավերվեցին, իսկ 3715 կենդանատեսակներից ողջ մնացին միայն 91-ը, այդ թվում երկու առյուծներ, երկու բորենիներ, մեկ Ասիական փիղ, մեկ արու գետաձի, տասը համադրիլ կապիկ, մեկ շիմպանզե, մեկ արագիլ և մեկ Աֆրիկյան թռչուն։
1945 թվականից 1956 թվականներին այգու տնօրեն է դարձել այգու պատմության մեջ առաջին կին տնօրենը՝ Օսկար Հայնրոտան։ Նա կարողացել է վերակառուցել կենդանաբանական այգու բաժինները, ինչպես նաև կառուցել պարիսպ գետաձիերի անվտանգության համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի կենդանաբանական այգիներ
Գոլովկինո (այլ կիրառումներ)
Գոլովկինո, կարող է վերաբերել՝
Հունաստանի բանկ
Հունաստանի բանկ (Τράπεζα της Ελλάδος Trapeza tis Ellados, abbreviated ΤτΕ), Հունաստանի կենտրոնական բանկն է։ Նրա շտաբակայանը տեղադրված է Աթենքում, Պանեպիստիմիու փողոցի վրա, բայց այն ունի տարբեր մասնաճյուղեր ամբողջ երկրով մեկ։ Այն հիմնադրվել է 1927 թվականին, իսկ նրա գործունեությունը պաշտոնապես սկսվել է 1928 թվականին։ Շենքը, որտեղ ներկայումս տեղակայված է շտաբակայանը, կառուցվել է տասը տարի անց` 1938 թվականին ։
Հունաստանի բանկը Աթենքի ֆոնդային բորսայի ցանկում է։
Ներածություն
Հունաստանի բանկը, որը Կենտրոնական բանկերի եվրոպական համակարգի անդամ է, Հունաստանի ազգային կենտրոնական բանկն է և հիմնադրվել է 1927 թվականի 3424/7 օրենքով։ Հունաստանի բանկի բաժնետոմսերը 1930 թվականի հունիսի 12-ից գրանցված են և գտնվում են են Աթենքի բորսայում։
Այն մասնակիորեն պետական պատկանող SAA բաժնետիրական ընկերություն է հատուկ արտոնություններով, հատուկ սահմանափակումներով և պարտականություններով ։ Այն չի կարող գործել որպես առևտրային բանկ և բաժնետոմսերի տոկոսը, որոնք կարող են լինել հունական պետական սեփականության տակ, չպետք է գերազանցի 35% -ը [սկզբից այդ սահմանը 10% էր )): Այն ունի ավելի քան 3000 աշխատակից։
Հունաստանի բանկի հիմնական խնդիրը Հունաստանի գնային կայունության ապահովումն է։ Այն նաև վերահսկում է մասնավոր բանկերը և գործում է որպես գանձապետ և ֆինանսական գործակալ Հունաստանի կառավարության համար։ 3867/2010 օրենքի ընդունումից հետո Հունաստանի բանկը պատասխանատու է նաև մասնավոր ապահովագրական ընկերությունների վերահսկման համար` 3229/2004 օրենքով միանալով Ապահովագրական ընկերությունների վերահսկողության կոմիտեի հետ։
Նրա եվրոյի թղթադրամների տպիչի նույնականացման կոդը Y- ն է ։
Հունաստանի բանկը վաճառում է նաև ոսկե սովերեններ։
Կառավարիչ
Հունաստանի բանկի գլխավոր պաշտոնյան կառավարիչն է (διοικητής, ), պետության կողմից նշանակված անձ ։
Տես նաև
Հիմնական.
Ծանոթագրություններ
Hellenic Parliament June 2015 Page 22
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենտրոնական բանկեր Կատեգորիա:Հունաստանի տնտեսություն Կատեգորիա:1927 հիմնադրումներ Հունաստանում Կատեգորիա:1927 հիմնադրված բանկեր Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքականություն
Թողարկման տեղեկություններ
Թողարկման տեղեկություններ, հրատարակության (գրքի) հակիրճ հրատարակչատեղեկատվական բնութագիրը, դասակարգման ցուցիչները և այլն, որոնք անհրաժեշտ են նրա մատենագիտական մշակման, վիճակագրական հաշվառման, գրավաճառ ցանցում ներկայացնելու համար։
Զետեղվում են գրքի առավել նկատելի տեղերում՝ տիտղոսաթերթին, կազմի կամ շապիկի վրա, վերջին էջերին և այլն։
Թողարկման տեղեկությունների բաղկացուցիչ մասն են թողարկման տվյալները, որոնք ներառում են տպագրության ստորագրման ամսաթիվը, թղթի ձևաչափն ու էջերի չափերը, հրատարակության ծավալն ու տպաքանակը, պատկերի համարը, հրատարակչի և պոլիգրաֆիական ձեռնարկության իրական անվանումներն ու հասցեները և այլն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տպագրություն
Գամպերյան
Գամպերյան, հայկական ազգանուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Գոնչարովո (այլ կիրառումներ)
Գոնչարովո, կարող է վերաբերել՝
Կազիան
Կազիան, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Բնակչություն
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 295, իսկ 1908 թվականին՝ 591 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ակուրսոս
Ակուրսոս, (Ακουρσός) գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 74 մարդ։ Տեղակայված է Կաթիկաս գյուղից 3 կմ դեպի հարավ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
(70) Պանոպեա
(70) Պանոպեա (Panopaea), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1861 թվականի մայիսի 5-ին Հերման Գոլդշմիդտի կողմից Փարիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,614324 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1376 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0911 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Պանոպեա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,1578 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1543,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233166 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,59° անկյուն։
Պանոպեա աստերոիդը պատկանում է Էվնոմիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,54 - 2,72 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 11,6°-14,8° ուղեծրի թեքում և 0,121-0,180 էքսցենտրիսիտետ։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
*Անվանման բացատրությունը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում
Պանոպեա Պանոպեա
Պանոպեա Պանոպեա Պանոպեա
(7289) Կամեգամորի
(7289) Կամեգամորի (Kamegamori), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի մայիսի 5-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,318672 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0044 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,633 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1289,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,279155 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,41° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Սեկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Թորոս Հռոմկլայեցի
Թորոս Հռոմկլայեցի, 14-րդ դարի սկզբի գրիչ։
Կենսագրություն
1311 թվականին Ջերմաղբյուր վանքում ընդօրինակել է «Մասունք Նոր կտակարանի» (Մատենադարան, ձեռ. № 154) մատյանը, 1319 թվականին Տեր Հակոբ քահանայի հետ՝ Ժամագիրք (Հալեպ, Սբ Քառասուն մանկունք եկեղեցու հավաքածու, ձեռ. № 6), 1331 թվականին՝ Սարգիս Պիծակի ծաղկած Ավետարանը (Վենետիկի Մխիթարյան մատենադարան, ձեռ. № 16)։ Գեղագրել է նաև Շարակնոց (Նյու Յորքի հանրային գրադարան, ձեռ. № 1489) և Ավետարան՝ գրված Կիպրոսում (հավանաբար՝ 1317-1318 թվականներին, Մատենադարան, ձեռ. № 242)։
Կատեգորիա:Հայ գրիչներ
Իգնատի Կրաչկովսկի
Իգնատի Յուլիանի Կրաչկովսկի, արաբագետ, խորհրդային արաբագիտության հիմնադիրներից։ ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1921)։ 1905 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի արևելյան լեզուների ֆակուլտետը։ 1918 թվականից՝ Պետրոգրադի, ապա՝ Լենինգրադի համալսարանի պրոֆեսոր։ «Արաբական աշխարհագրական գրականությունը» (1957) մենագրությունը արաբագիտության մեջ այդ նյութին նվիրված լավագույն ուսումնասիրությունն է, որտեղ անդրադարձել է նաև Հայաստանի մասին արաբ աշխարհագրագետների տեղեկություններին։ Ռուսերեն է թարգմանել Ղուրանը՝ մեկնաբանություններով (հրատարակվել է 1963 թվականին)։ Արաբագիտության մեջ առաջինն է ուսումնասիրել արաբական նոր գրականությունը։ Արժեքավոր աշխատություններ ունի եվրոպական, ռուսական արաբագիտության վերաբերյալ։ Եղել է Դամասկոսի արաբական ակադեմիայի, Լեհաստանի, Իրանի և այլ ակադեմիաների, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի թագավորական ասիական ընկերության անդամ։ Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1951)։ Պարգևատրվել է Լենինի 2 շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային արաբագետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս արևելագետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ռուս աշխարհագրագետներ
Կրիմկա (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)
Կրիմկա (Кримка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1792 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1792 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գորբովո (այլ կիրառումներ)
Գորբովո, կարող է վերաբերել՝
Նիկոլսկոե (գյուղ, Ստերլիբաշևսկի շրջան)
Նիկոլսկոե (Никольское, Никольский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 68 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Թուղթք
«Թուղթք», Անտիոքի եպիկոպոս Իգնատիոս Աստվածազգյացի քրիստոնեական վարդապետության բովանդակությամբ թղթերը (նամակներ)՝ հասցեագրված տարբեր քաղաքների։
ԱԵՖ-սինթազ
Ադենոզինեռֆոսֆատսինթազ (ԱԵՖ-սինթազ, ԱԵՖ-ֆոսֆոհիդրոլազ), ֆերմենտների խումբ, որը պատկանում է հիդրոլազների դասին։ Ադենոզիներկֆոսֆատից (ԱԿՖ) և անօրգանական ֆոսֆատներից սինթեզում է ադենոզինեռֆոսֆատ (ԱԵՖ)։ Ըստ անվանակարգման անվանվում է ԱԵՖ-ֆոսֆոհիդրոլազ, սակայն այն մեծմասամբ գործում է հակադարձ, այսինքն սինթեզում է ԱԵՖ։ Այն, ըստ գործառույթի, անվանում են սինթազ։ Սինթեզի համար անհրաժեշտ էներգիան ԱԵՖ-սինթազը հաճախ ստանում է պրոտոններից, որոնք անցնում են էլեկտրաքիմիական գրադիենտով, օրինակ՝ քլորոպլաստի ստրոմայի լուսավորման ժամանակ, կամ էլ միջմեմբրանային տարածությունից պրոտոնները անցնում են դեպի միտոքոնդրիումի մատրիքս։ Սինթեզի ռեակցիան է՝
Թուղթք
Հրատարակվել է 1783 թվականին Կ. Պոլսում՝ Ստեփանոս Պետրոսյանի տպարանում։ Տիտղոսաթերթին գրված է՝ «Թուղթք Սրբոյն Իգնատիոսի աստուած–ազգեաց մարտիրոսի Անտիոքայ եպիսկոպոսի….» (159 էջ, 8°, 13 x 8 սմ)։
ԱԵՖ-սինթազ
ԱԿՖ+Ֆանօրգանական→ ԱԵՖ+ H2O
ԱԵՖ-սինթազները շատ կարևոր են համարյա բոլոր կենդանի օրգանիզմների կենսագործունեության համար, քանի որ ԱԵՖ-ը պատկանում է այսպես անվանված մակրոէրգիկ միացություններին, որոնց հիդրոլիզի ժամանակ տեղի է ունենում մեծ քանակությամբ էներգիայի անջատում։
Թուղթք
Կատեգորիա:Կրոնական գրականություն
ԱԵՖ-սինթազ
Օլիգոմիցին հակաբիոտիկը նվազեցնում է միտոքոնդրիումների ԱԵՖ-սինթազի FO բաղադրիչի ակտիվությունը։
Կառուցվածք և անվանակարգում
Միտոքոնդրիումներում գտնվող F1FO ԱԵֆ-սինթազը շատ լավ ուսումնասիրված է. FOF1 ԱԵՖ-սինթազային կոմպլեսը ձևով հիշեցնում է սնկի պտղամարմին, որում F1  բաղադրիչը գլխարկն է, իսկ ոտիկը՝ F1 բաղադրիչի γ-ենթամիավորն է, սնկի «արմատները FO բաղադրիչն է, որը գտնվում է մեմբրանում։
ԱԵՖ-սինթազը կազմված է երկու խոշոր հատվածներից, որոնք նշանակվում են F1 և FO: Նրանցից առաջինը՝ F1-ը ուղղված է դեպի միտոքոնդրիումի մատրիքս և դուրս է ցցված 8 նմ երկարությամբ և 10 նմ լայնությամբ գնդաձև գոյացության տեսքով։ Այն կազմված է ինը ենթամիավորներից, որոնք ներկայացված են հինգ տեսակի սպիտակուցներով։
Երեք α և նույն քանակով β ենթամիավորները դասավորված են կառուցվածքով իրար նման սպիտակուցային գլոբուլներում։ Վերջիններս իրար հետ կազմում են (αβ)3 հեքսամեր, որն ունի թեթևակիորեն տափակացված գնդի տեսք։ α և β ենթամիավորները դասավորված են հաջորդաբար և նման են նարնջի շերտերին։ Դրանք առաջացնում են կառուցվածք, որը բնորոշվում է երրորդ մակարդակի համաչափության առանցքով` պտտման 120° անկյամբ։ Հեքսամերի կենտրոնում գտնվում է γ ենթամիավորը, որը կառուցված է երկու պոլիպեպտիդային շղթաներց և հիշեցնում է 9 նմ երկարությամբ թեթևակիորեն դեֆորմացված ծռված լար։ γ ենթամիավորի ներքևի հատվածը գնդից դուրս է ցցված 3 նմ-ով դեպի F0 մեմբրանային համալիրը։ Հեքսամերի ներսում է գտնվում նաև ε մինորային ենթամիավորը, որը կապված է γ-ի հետ։ Վերջին (իններորդ) ենթամիավորը նշանակվում է δ սիմվոլով ու գտնվում է F1-ի արտաքին կողմում։
ԱԵՖ-սինթազի մեմբրանային հատվածը անվանվում է FO գործոն. այն իրենից ներկայացնում է հիդրոֆոբ սպիտակուցային համալիր և ունի երկու կիսանցքուղիներ ջրածնի իոնների անցման համար։ FO համալիրի կազմում գտնվում են մեկ а տիպի սպիտակուցային ենթամիավոր, b ենթամիավորի երկու պատճեններ, ինչպես նաև c ենթամիավորի 9-ից 12 պատճեններ։ а ենթամիավորը (20 կԴա մոլեկուլային զանգված) ամբողջությամբ ընկղմված է մեմբրանում, որտեղ առաջացնում է մեմբրանը հատող վեց α-պարուրաձև հատվածներ։ b ենթամիավորը (30կԴա մոլեկուլային զամգված) պարունակում էմիայն մեկ համե,ատաբար կարճ թաղանթում ընկղմված α-պարուրաձև հատված։ Ենթամիավորի 9-12 պատճենմերից յուրաքանչյուրը համեմատաբար փոքր սպիտակուց է՝ կազմված երկու հիդրոֆոբ α-պարույրներից, որոնք միացված են իրար հետ կարճ հիդրոֆոբ հանգույցով։ Բոլորը միասին կազմում են մեկ միասնություն, որը ունի մեմբրանում ընկղմված գլանի տեսք։
Ֆերմենտի անվանակարգումը ավանդական ծագում ունի։
F1 բաղադրիչի նշանակումը «Fraction 1» (մաս 1)-ի կրճատումից է, իսկ FO (ինդեքսում O տառն է, ոչ թե զրո) այն հատվածն է, որը կապված է օլիգոմիցինի հետ։
Ֆերմենտի որոշ ենթամիավորներ ունեն տառային նշանակում. Մյուս մասերը ավելի բարդ նշանակում ունեն. F1 բաղադրիչը բավականին մեծ է (նրա տրամագիծը կազմում է 9 նմ) և տեսանելի չէ տրանսմիսիոն էլեկտրոնային մանրադիտակով՝ նեգատիվ ներկման ժամանակ ։
Նապոլեոնի դարաշրջան
Նապոլեոնի վարչակարգը
1799 թվականի հեղաշրջումից հետո Ֆրանսիայի հանրապետությունը շարունակեց ձևականորեն գոյություն ունենալ մինչև 1804 թվականը։ Գալով իշխանության՝ Նապոլեոնը հայտարարեց. «Հեղափոխությունը հասել է այն նպատակներին, որոնց համար սկսվել էր։ Հեղափոխությունն ավարտված է»։ Նա խոստանում էր պահպանել հեղափոխության նվաճումները և դրանք զարգացնել միայն բարեփոխումների ճանապարհով։
1804 թվականին անցկացվեց հանրաքվե, և Նապոլեոնը հռչակվեց «բոլոր ֆրանսիացիների կայսր»։ Փարիզի Սուրբ Աստվածամոր տաճարում տեղի ունեցավ նրա շքեղ թագադրությունը։ Այսպես հիմնադրվեց Առաջին կայսրությունը, որը գոյատևեց մինչև 1814 թվականը։
Բարենորոգումները
Տնտեսություն։ Կայսեր ջանքերով զարկ տրվեց ծանր արդյունաբերությանը։ Տասը տարվա ընթացքում հիմնվեց հարյուր խոշոր ձեռնարկություն՝ հանքահարսստացման, մետաղաձուլության, զինագործության, նավթաշինության, սարքաշինության։ Բուռն ճանապարհաշինության արդյունքում կայուն կապ հաստատվեց երկրի տարբեր շրջանների միջև։ Աշխուժացան տնտեսական կապերն ինչպես երկրի ներսում, այնպես էլ երկրից դուրս։ Տնտեսության զարգացման նպատակով հիմնվեց Ֆրանսիական բանկ։ Շրջագայության մեջ դրվեց դրամական նոր միավոր ֆրանկը։ Արդյունաբերության ցուցանիշներով Ֆրանսիան զբաղեցրեց երկրորդ տեղը աշխարհում՝ զիջելով միայն Անգլիային։
Օրենսդրություն։ Մեծ հեղափոխությունից հետո Ֆրանսիայում հաստատվել էին հասարակական նոր հարաբերություններ։ Հարկ էր դրանց տալ իրավական ձևակերպում։ Կայսրը կազմեց «Քաղաքացիական օրենսգիրքը», որը տարածվեց նաև Եվրոպայում։ Այն ամրագրում էր մարդկանց բնական իրավունքները։ Առանձնակի ուշադրություն էր դարձվում ընտանիքի և սեփականության խնդիրներին։ Ընտանիքը ճանաչվում էր որպես հասարակության կարևորագույն բջիջ։ Կարգավորվեցին նաև տնտեսական, քրեական, դատական բնագավառները։
Վարչական համակարգ։ Հեղափոխության տարիներին Ֆրանսիայում ձևավորվել էր նոր վարչական կառույց։ Երկիրը բաժանվել էր դեպարտամենտների(նահանգ)` յուրաքանչյուրն իր ընտրովի վարչակազմով։ Նապալեոնը պահպանեց դրանք։ Նրա նշանակած պաշտոնյաները(պրեֆեկտ) տնօրինում էին նահանգների բոլոր կարևոր գործերը։ Այս կերպ պետության կառավարումը խիստ կենտրոնացվեց։
Մշակութային ձեռնարկումներ։ Կայսրը` իրեն համարելով լուսավորականների հետևորդ, ձգտում էր նրանց գաղափարներով ձևավորել ազգային նոր վերնախավ։ Բոլոր դեպարտամենտներում ստեղծվեցին պետական վարժարաններ, որոնք տալիս էին միջնակարգ կրթություն։ Այնուհետև բացվեցին բարձրագույն բժշկական, իրավաբանական և ռազմական դպրոցներ։ Այդ բոլորի պսակը դարձավ Կայսերական համալսարանը։ Նապոլեոնը հովանավորում էր գիտությունը և արվեստը։ Ձևավորվեց կայսերական նոր ազնվականությունը, որի շատ ներկայացուցիչներ դուրս էին եկել ստորին խավերից։
Կրոնական հանդուրժողականություն։ Հեղափոխության տարիներին պայքար էր ծավալվել կաթոլիկ եկեղեցու դեմ։ Բայց Նապոլեոնը հասկանում էր, որ դա վիրավորում է միլիոնավոր կաթոլիկների կրոնականզ գացմունքները և պառակտում ազգը։ Հետևելով խղճի ազատության սկզբունքին՝ նա կաթոլիկությունը ճանաչեց «ֆրանսիացիների մեծ մասի կրոն»։ Հին կարգերի կողմնակիցները շարունակում էին պայքարը։ Կայսրը երբեմն դիմում էր խստությունների։ Անգամ մտցրեց գրաքննություն, փակեց որոշ թերթեր ու ամսագրեր։ Սակայն Նապոլեոնի վարչակարգի անկումից հետո էլ բարենորոգումները պահպանեցին իրենց ուժը։ Մեծ էր դրանց ազդեցությունը նաև այլ երկրների վրա։
Պատերազմները և «Մեծ տերության» կազմավորումը
Բարենորոգումների ուղիով ընթացող Ֆրանսիան արագորեն հզորանում էր։ Դա սարսափեցնում էր հարևան երկրներին, այդ թվում՝ Անգլիային և Հոլանդիային։ Նրանց ընդհանրումն անխուսափելի էր։ Հեղափոխության ընթացքում Ֆրանսիայում ձևավորվել էր նոր բանակ։ Դրա շարքերում աճել էին Նեյը, Դավուն, Մյուրատը և այլք։ Նորություն էր սպայակույտի(ռազմական շտաբ) ստեղծումը, որը կոչված էր մշակելու մարտական գործողությունների ծրագրեր։ Սկզբում Ֆրանսիան վարում էր պաշտպանողական պատերազմ, բայց հետո անցավ հարձակման և հասավ հաջողությունների։ Պատերազմները հեղափոխական էին՝ միտված տապալելու ավատատիրական կարգերը։ Նրանք ողջ Եվրոպայում տարածում էին ժամանակի առաջավոր գաղափարները՝ մարդու և քաղաքացու ազատությունները, ազգերի ինքնորոշման իրավունքը։ Այդ պատերազմները նպաստում էին Ֆրանսիայի տիրապետության տարածմանը։ Շուտով Եվրոպայի առաջատար երկրները հայտնվեցին Ֆրանսիայի տիրապետության կամ ազդեցության ներքո՝ Իտալիան, Իսպանիան, Ավստրիան, Պրուսիան, Բացառություն էին Ռուսաստանը և Անգլիան։
Տերության կործանումը
Ռազմական ուժի վրա հիմնված «Մեծ տերությունը» անընդհատ ծավալման միտում ուներ։ Նապոլեոնը երազում էր հասնել համաշխարհային տիրապետության։ Այդ նպատակով նա ստեղծել էր Մեծ բանակը, որի կազմում հավաքագրված էին նաև դաշնակից երկրների ուժերը։ 1812 թվականին Մեծ բանակը մտավ Ռուսաստան։ Օգոստոսին Բորոդինոյի դաշտում տեղի ունեցավ գլխավոր ճակատամարտը։ Ռուսական բանակը պարտվեց և հանձնեց Մոսկվան։ Ռուսաստանի համար պատերազմն ընդունեց համաժողովրդական բնույթ, բանակը համալրվում էր և զորանում։ Այրված և կողոպտված Մոսկվայում Նապոլեոնը իրեն զգում էր թակարդում։ Ռուսական զորքերն անցան հակահարձակման և ստիպեցին ֆրանսիացիներին նահանջել։ 1812 թվականի դեկտեմբերին Մեծ բանակի մնացորդները լքեցին Ռուսաստանը։ Ֆրանսիայի դեմ ձևավորվեց նոր ռազմական դաշինք՝ Ռուսաստան, Անգլիա, Պրուսիա, Ավստրիա և այլ երկրներ։ 1813 թվականի Լայպցիգի Ճակատամարտում դաշնակիցները հաղթանակ տարան և մտան Փարիզ։ Նրանք Նապոլեոնին աքսորեցին և Ֆրանսիայում վերականգնեցին տապալված արքայատոհմը։
Հին վարչակարգի վերականգնումը մեծ դժգոհություն առաջացրեց Ֆրանսիայում։ Օգտվելով դրանից՝ 1815 թվականի մարտին Նապոլեոնը փախավ աքսորից, վերադարձավ և վերականգնեց կայսրությունը։ Սակայն նրա իշխանությունը տևեց ընդամենը հարյուր օր։ Դաշնակիցներն արագ վերամիավորվեցին։ Նապոլեոնը պարտություն կրեց և այս անգամ աքսորվեց Ատլանտյան օվկիանոսի հեռավոր կղզիներից մեկը, որտեղ էլ կնքեց իր մահկանացուն։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն
Գորիցի (այլ կիրառումներ)
Գորիցի, կարող է վերաբերել՝
Կալաջուկ-Խոջա-Մուսակլու
Կալաջուկ-Խոջա-Մուսակլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Արաուա
Արաուա  (Arauá), համայնք Բրազիլիայում՝ Սերժիպի նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սերժիպի նահանգի գյուղատնտեսական շրջանում։ Մտնում է Բոկինի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 061 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 194,6 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 56,84 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սերժիպի նահանգի բնակավայրեր
Չինաստան-Ճապոնիա հարաբերություններ
Չինաստան-Ճապոնիա հարաբերություններ կամ չին-ճապոնական հարաբերություններ (中日關係, 日本中关系〔日中关系〕／にっちゅうかんけい), վերաբերում են Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության և Ճապոնիայի միջև երկկողմ հարաբերություններին։ 1949 թվականին Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության հիմնադրումից հետո Ճապոնիան վերսկսեց դիվանագիտական հարաբերությունները Չինաստանի Հանրապետության հետ, որը նահանջեց Թայվան 1952 թվականին։ 1972 թվականին Ճապոնիան խզեց դիվանագիտական հարաբերությունները Չինաստանի Հանրապետության հետ և դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատեց Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության հետ։ Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունն այժմ երկու երկրների հարաբերություններն անվանում է «փոխշահավետ ռազմավարական հարաբերություններ»։
Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության և Ճապոնիայի հարաբերություններն ունեցել են իրենց վերելքներն ու վայրէջքները։ Շոուայի դարաշրջանի վերջում և Հեյսեի (1989-1995) սկզբին (2018-ից մինչ այժմ), չին-ճապոնական հարաբերություննվիրել Ճապոնիաերը եղել են համեմատաբար լավ և Ջունիչիրո Կոիզումին վեց անգամ այցելել է Յասուկունի Սրբավայրը։ Ճապոնիայի կողմից Տիաոյու կղզիների միակողմանի ազգայնացումը 2012 թվականին սառեցրել են չին-ճապոնական հարաբերությունները։ Ի պատասխան 2020 թվականին Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի, այն ժամանակ Ճապոնիայի վարչապետ Սինձո Աբեն ծրագրում էր ապրիլին Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության ղեկավար Սի Ծինփինին որպես պետական հյուր հրավիրել Ճապոնիա։ Այնուամենայնիվ, այն հետաձգվեց COVID-19 համաճարակի և Հոնկոնգի Ազգային անվտանգության օրենքի պատճառով։ 2020 թվականի օգոստոսի 28-ին Սինձո Աբեն հայտարարեց իր՝ վարչապետի պաշտոնից հրաժարվելու մասին ՝ առողջական պատճառներով, ինչը անորոշություն ավելացրեց Սի Ծինփինի՝ Ճապոնիա կատարած այցի հետաձգման վրա ։