cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յուլիա Մենշովա
Կենսագրություն
1990 թվականին ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիայի դերասանական ֆակուլտետը (կուրսի ղեկավար՝ Ալեքսանդր Կալյագին, դերասանական վարպետության դասավանդող՝ պրոֆեսոր Ալլա Պոկրովսկայա), ստացել գերազանցության դիպլոմ ։
1990-1994 թվականներին եղել է Մոսկվայի Անտոն Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնի թատերախմբի դերասանուհի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:ՏԷՖԻ մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ
Մենես
Մենես (Մենա, Մինա, Մենի, հին հունարեն՝ Μήνης; մոտավորապես մ.թ.ա. 3200-3000 թվականներ ), Հին Եգիպտոսի առաջին կամ երկրորդ փարավոնը։
Նույնականացում և պատմականություն
Հին Եգիպտոսի առաջին կամ երկրորդ փարավոնը։
Մենեսի անունը առաջին անգամ հիշատակվում է նրա ենթադրյալ կառավարումից մեկ ու կես հազարամյակ անց կնոջ՝ փարավոն Հատշեպսուտի տաճարում, որտեղ այն գրված է նրա անվան կողքին։ Այնուհետև այն հայտնվում է Սետի I-ի տաճարում, Աբիդոսում, որտեղ Մենան (Մենես) հանդես է գալիս որպես Եգիպտոսի հիմնադիր, որից առաջացել են բոլոր փարավոնները ։ Թուրինի ցուցակում նրա անունը երկու անգամ է հիշատակվում. առաջինը որպես փարավոնների նախահայրի անունը, ապա որպես մահացած փարավոնի անունը։ Այսպիսով, նրան սկսեցին դիտարկել որպես երկրի առաջին մարդկային կառավարիչ աստվածների դարաշրջանից հետո, որը անմիջապես իշխանություն է ստացել Խորի ձեռքից։ Մենեսը հայտնվում է նույնիսկ Հերոդոտոսի և Մանեֆոնի տարեգրություններում, հունարեն-ռոմեական վեպերում։ Ակնհայտ է, որ Մենեսը իսկապես հայտնի էր որպես Նարմեր։ Հատկանշական է, որ վաղ թագավորական անալներն ու ցուցակները (օրինակ, Պալերմայի քարը) չեն ճանաչում այդ անունով փարավոնին։ Որոշ գիտնականներ կարծում են, որ Մենեսը Նարմերի կամ Խոր Ահայի փարավոնն է, քանի որ նրանց կառավարման ժամկետները համընկնում են, բացի այդ, Մանեֆոնի տարեգրություններում նա նշվում է որպես Վերևի և Ստորին Եգիպտոսի միավորիչ, որը համարվում է Նարմեր։ Խոր Ահայի, Մենեսի և Նարմերի պատմականության հարցը մինչ օրս բաց է մնում ։ Որոշ գիտնականներ մերժում են Մենեսի գոյության փաստը։ Մ.թ.ա. I հազարամյակի կեսերին Մենեսի մասին առասպելական տեղեկությունները նրան դարձրել են մշակութային հերոս եգիպտացիների հիշողության մեջ։ Մենեսի մասին առասպելն ընդգրկվել է հունական, ավելի ուշ՝ հռոմեական պատմական ավանդույթներում, նրա մասին տեղեկություններ կան Հերոդոտոսի, Դիոդորոսի, Մանեթոնի, Պլինիայի, Պլուտարքոսի և Էլիանի մոտ։ Նրան են վերագրում Եգիպտոսի պետականության հիմքը՝ վերին և ստորին Եգիպտոսի թշնամական թագավորությունների միավորման ճանապարհով, մասնավորապես՝ Մեմփիսի հիմնադրումը, պաշտամունքների հաստատումը, գրքի հորինումը (Պլինեոս)։
Մենեսի մասին լեգենդներ
Եգիպտոսի հետագա և հին ավանդույթների համաձայն, Մենեսը փորձառու զինվորական էր և եռանդուն քաղաքական գործիչ։ Հավանաբար նա ենթարկեց Ստորին Եգիպտոսը (չնայած մենք չունենք նրա դեմ պատերազմի մասին տվյալներ) և միացրեց երկու թագավորությունները, այսպիսով ավարտելով Եգիպտոսի կենտրոնացման երկարատև գործընթացը։ Նրա իմաստուն քաղաքականության ակնհայտ արդյունք է Սայսայում տաճարի կառուցման մասին գրառումը, որը նվիրված էր Նեյթ աստվածուհուն, որը Հյուսիսը պաշտպանում էր։
Նրա հայրենի քաղաքը Թինն էր (հուն.՝ Тинь,Տինիս), Վերին Եգիպտոսում (Աբիդոսի կողքին), բայց այն չէին գտնվում Դելտայից բավականաչափ մոտ, որպեսզի ծառայեն նրա նստավայրը։ Հետևաբար, այս դեպքում մենք կարող ենք հավատալ Հերոդոտին, որը պնդում է, որ Մենեսը մեծ կուտակ է անցկացնում, շրջանցում է Նեղոսի հոսքը, և շահագործված տարածքում կառուցում է Ինեբու-հեդժ ամրոցը ( բառացի՝ «Սպիտակ պատեր», ավելի ուշ՝ Մեմփիսը դարձել է թագավորական նստավայր։ Քաղաքի պատերից հարավում կառուցվել է տեղական աստված Պտահուի համար սրբավայր, որը մնացել է քաղաքի հովանավոր աստված ամբողջ հնագույն և երկար պատմության ընթացքում։ Մենեսը բացման օրը առաջին անգամ խորհրդանշական արարողություններ է կատարել՝ միացնելով պապիրուսը (հյուսիսային խորհրդանիշ) և լոտոսը (հարավային խորհրդանիշ)։ Նա իրեն պսակեց սպիտակ և կարմիր պսակներով, ներմուծեց վերին և ներքևի Եգիպտոսի թագավորի տիտղոսը և հանդիսավոր երթով շրջանցեց Սպիտակ պատը։ Մինչև եգիպտական քաղաքակրթության վերջը փարավոնները, ներառյալ համապատասխան տիտղոս կրող Պտղոմեոսը, կրկնում էին այս ծեսը իրենց թագադրության ժամանակ։
Մի ավանդույթ, որը գրված է Թիվայի Ամոնի տաճարում գտնվող քարե սթելայի վրա Բոկխորիսի հայր Թեբեի հրամանով (24-րդ դինաստիա), անիծում է Մենեսին այն բանի համար, որ նա վատթարացրել է եգիպտացիների կյանքը, իրեն շրջապատել շքեղությամբ և փայլով ։ Մեկ այլ լուրի համաձայն, Մենեսը սահմանել է աստվածապաշտության և տաճարային ծեսերի կարգը։ Նրա անվան հետ կապված էր նաև առաջին օրենսդիրի, պաշտամունքների (հատկապես Ապիսայի և կոկորդիլոսների) հաստատողի մասին պատկերացումը։
Առաջին եգիպտացի փարավոնի մասին պատմական ավանդույթը պատմել է Դիոդորոսը, սակայն նրա պատմությունը հեքիաթային բնույթ է կրում, ուստի շատ կասկածելի արժեք ունի։ Ըստ այդ հին հեղինակի, թագավորը, որսորդելիս Ֆայումայում (հին հունականներին հայտնի էր որպես Կրոկոդիլոպոլ), հանկարծակի հարձակվել է իր սեփական որսորդական շների կողմից և փրկվել միայն այն պատճառով, որ նետվել է լճի մեջ, որտեղ հայտնվել է Նեղոսյան կոկորդիլոսը, որը նրան դուրս է բերել հակառակ ափին։ Այս գերբնական փրկությունը նշելու համար նա այդ վայրում քաղաք է կառուցել, իսկ լիճը նվիրել է կոկորդիլոսին։ Դիոդորոսը նաև հայտնում է, որ թագավորը իր համար պիրամիդ է կառուցել (իրականում, պիրամիդալ ճարտարապետական ձևը գյուտել է վիզիր Իմհոթեպ չորս դար անց) իր հարևանության մեջ և որ եգիպտացիները առաջին անգամ այդ թագավորից սովորել են, թե ինչպես երկրպագել աստվածներին և ապրել մշակութային կարգով։ Վերջինը, հնարավոր է, իր գործունեության յուրահատուկ արձագանքն է երկրին խաղաղելու համար անարխիայի երկար ժամանակահատվածից հետո և միավորման համար պայքարի ժամանակ արյունահեղության ժամանակ։ Ջորջ Սթենլի Ֆաբերը 1816 թվականին Դիոդորի այս պատմության հիման վրա campsa բառը մեկնաբանել է որպես «կոկորդիլոս» բառի փոխարեն «քանդակ» և նույնացրել է եգիպտական Մենեսին Նոյի և համաշխարհային ջրհեղեղի պատմության հետ։
Ըստ Աֆրիկանի մեջբերած Մանեֆոնի, մեծ թագավորը մահացել է իր կառավարման 63-րդ տարում՝ որսորդության ժամանակ հեպոմոտի կողմից հասցված վնասվածքներից։ Այս պատմությունը այնքան էլ անհավանական չի թվում, քանի որ մենք գիտենք, որ հիպոթամների որսը հայտնի զվարճանք էր, որը թույլ էին տալիս հին եգիպտացի թագավորները։ Սակայն հնարավոր է, որ այս պատմությունը և Դիոդորոսի պատմությունը նույն լեգենդար սյուժեի ընդամենը երկու տարբերակ են։
Ժամանակակից մեկնաբանություններ
Մինն իր անձնական անվան տակ հիշատակվում է միայն թագավոր Նարմերի կնքում։ 19-րդ դարում Նարմերի պալատի հայտնաբերման հետ կապված մի շարք տեսություններ են առաջադրվել, որոնք բացատրում են Եգիպտոսի միավորումը։ Երկար ժամանակ համարվում էր, որ Մենեսը նույնն է պատմական Նարմերի հետ։
Ներկայումս Մենեսին հաճախ նույնացնում են I դինաստիայի առաջին թագավորի հետ, որի («գահային») անունը փոխանցվում է որպես Նարմեր (բառացիորեն՝ «Խոր-Սոմ» մոտավորապես մ.թ.ա. 3007-2975 թվականներին)։ Նախկինում կարծում էին, որ Խոր Ահան այն առասպելական Մենեսն է, սակայն Նակադայի տարեվերջային լեգենդի շնորհիվ, որում հայտնվում է Նեբտի-Մինի անունը, նորագույն հետազոտությունները ցույց են տվել, որ դա ընդամենը եկեղեցու անունն է։
Միևնույն ժամանակ մի շարք եգիպտագետներ մերժում են Մենեսի պատմականությունը։ Նշվում է, որ նրա կերպարը հին պատմագրության մեջ շատ մոտ է այլ լեգենդար իշխողների կերպարներին (օրինակ՝ Ռոմուլոսին), ինչպես նաև, որ Մենեսի մասին ավանդույթները հիշեցնում են էպիկ ավանդույթ, որը սովորաբար առաջանում է համայնքային միջավայրում։ Որոշ հետազոտողներ կարծում են, որ Մենեսին վերևի և ներքևի Եգիպտոսի միավորումը վերագրելը լիովին իրավաչափ չէ, քանի որ իրականում այս գործընթացը ավարտվել է միայն Հասեքեմուիա դինաստիայի փարավոն II-ի կառավարման ժամանակ։
Խոր Ահայի երգչախմբի գործունեությունը
Ինչպես ենթադրում են հնագիտական տվյալների հիման վրա, Նարմերի կառավարման տարիներին է պատկանում հին եգիպտական տարեգրության սկիզբը, քանի որ սկսվել է տարիների հաշվարկը տարիներով (յուրաքանչյուր տարի հատուկ անուն է ստացել ուշագրավ իրադարձությունների համար), ինչը արտացոլվել է Պալերմոյի քարերի տարեգրության մեջ։
Խոր Ահան պատերազմներ է վարել Նուբիայում, նրա թագավորության տարիներից մեկի անվանումը հնչում է որպես «Սատիի (Նուբիա) ծեծկռտուք» Տարիների մնացած անվանումները վկայում են Խոր Ահայի խաղաղ կառավարման մասին և հանգեցնում են տոնակատարությունների, ելույթների, աստվածների կուռքեր պատրաստելու, տաճարներ այցելելու։ Հնարավոր է, որ այդ փարավոնը նաև պատերազմել է լիբիացիների դեմ, ինչը կարող է ցույց տալ փղձի ոսկորով պատրաստված տախտակը, որում պատկերված են լիբիացի գերիները։ Այնուամենայնիվ, այստեղ տեղադրված հիերոգլիֆների ընթերցանությունը որպես «Մինա» անունը շարունակում է վիճելի մնալ։
Եթե ընդունենք, որ Խոր Ահան եղել է Նարմերի և Նեյթհոտեպի որդին, ապա նրա հավակնությունները ինչպես Բարձր, այնպես էլ Ստորին Եգիպտոսի նկատմամբ հիմնված են եղել հաղթողի և ժառանգողի իրավունքի վրա, և չնայած տպավորություն է ստեղծվում, որ Հյուսիսում ապրող բոլոր մարդիկ համաձայն չեն եղել համակերպվել նրա իշխանության հետ, երկրի մեծ մասը, այնուամենայնիվ, ենթակա էր նրան։
Խոր Ահայի կառուցվածքը
Նակադեում պահպանվել է գերեզման, որը, հավանաբար, կառուցվել է Խոր Ահայի համար իր մոր համար Նեյթհոտեպ (Նեյթ-հաթպի, «Նեյթը գոհ է»), ինչի օգտին խոսում է այն փաստը, որ այս գերեզմանոցում փարավոնի անունից բացի հայտնաբերվել է նաև նրա անունը։ Բացի Նեյթհոտեպի հավանական գերեզմանից, պահպանվել են այս թագավորի ևս երկու խոշոր կառույցներ (Աբիդոսում և Սակկարում)։ Հնարավոր է, որ դրանք կառուցվել են որպես նրա հյուսիսային և հարավային գերեզմանոցներ և սկիզբ են տվել վաղ թագավորության և հատկապես Հին թագավորության փարավոնների ավանդույթին կառուցել երկակի գերեզմանոցներ, որոնք խորհրդանշում էին Բարձր և Ստորին Եգիպտոսի հավասարությունը։
Աբիդոսի գերեզմանատունը, որը ամենախոշորն է հյուսիս-արևմտյան գերեզմանատների խմբում, վերագրվել է Խոր Ահային՝ ելնելով պեղումների ժամանակ հայտնաբերված իրերից։ Ինչպես Աբիդոսում գտնվող բոլոր հնագույն գերեզմանները, այստեղ էլ վերևի հատվածը գրեթե ամբողջությամբ փլուզվել է, իսկ պահպանվել է միայն հողում փորված և աղյուսակներով թաղված մեծ սենյակ։ Այս ստորգետնյա սենյակի հատակին հոսանքներ կան փայտե սյուների համար, որոնք, հավանաբար, աջակցում էին դամբարանի տանիքին։ Հուշարձանի ընդհանուր չափերը, ներառյալ հաստ օժանդակ պատերը, կազմում են 11,7 × 9,4 մ։ Այս գերեզմանի հարևան փոքրիկ գերեզմանում հայտնաբերվել է փոքրիկ ոսկե սկավառակ։ Դրանում գրված է Խոր Ահայի անունը, բայց դրա նշանակությունը դեռևս անհասկանալի է։
Կաուդե
Կաուդե (Kaude), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Յիգևա շրջանում։
Մենես
Խոր Ահայի կառուցվածքը
Սակկարի հյուսիսային գերեզմանատունը շատ ավելի լայն և պրակտիկ կառույց է։ Չնայած այն մեծությամբ զիջում է թագուհի Նեյթհոտեպի գերեզմանատունին, սակայն ընդհանուր ձևավորմամբ նման է նրան։ Այն ավելի նրբագեղ է և հետագա զարգացման նշաններ է ցուցաբերում հիմնականում ստորգետնյա գերեզմանի շնորհիվ, որը բաղկացած է մեծ ուղղանկյուն խոռոչից, որը կտրված է սոխից և ժայռից, և բաժանված է խաչմերուկ պատերով հինգ առանձին սենյակների։ Այս ստորգետնյա սենյակները վերևից փայտե տանիքով էին ծածկված, իսկ վերևում, արդեն հողի մակարդակում, կառուցվել էր մեծ ուղղանկյուն երկերկյա խողովակաշարով սենյակ, որը դատարկ էր ներսից և բաժանված էր քսանյոթ պահարանների կամ պահեստների լրացուցիչ թաղման պարագաների համար։
Կաուդե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Յիգևա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մենես
Խոր Ահայի կառուցվածքը
Կառուցվածքի արտաքին պատերը զարդարված էին խորացված պանետներով։ Ամբողջ շինությունը շրջապատված էր երկու պատերով, իսկ դրա չափերը հասնում էին 48,2 × 22 մ։ Հաղթանակի հյուսիսային կողմում գտնվում էր շենքերի մի շարք մոդելներ և մեծ դամբարան, որը պատրաստված էր ճոճանակներով։ Նավի համար նախատեսված գերեզմանատունը ի սկզբանե իր մեջ պարունակում էր փայտե «արեգակնային նավակ», որում մեծ թագավորի ոգին կարող էր ճանապարհորդել երկնային աստվածների հետ միասին, ցերեկը երկինք հատելով, իսկ գիշերը՝ ստորգետնյա թագավորության մեջ լողալով։
Ինչպես Աբիդոսում, այնպես էլ Սակկարում հայտնաբերվել են Խոր Ահա անունով առարկաներ։ Հիմնականում դրանք փայտե պիտակներ և կավե տպագրություններ են։ Ինչ վերաբերում է Սակկարի գերեզմանին, ապա այնտեղ հայտնաբերվել են հարյուրավոր կաթսաներ, որոնց յուրաքանչյուրի վրա գրված է թագավորի անունը և նշված է բովանդակությունը։
Ավելի ուշ մշակույթում
Շոտլանդացի արևելագետ և դրամատուրգ Ալեքսանդր Դոուն գրել է «Սետոնա» ողբերգությունը, որի գործողությունները տեղի են ունենում Հին Եգիպտոսում, իսկ Մենեսը հանդիսանում է Սերապիսի ժառանգներից մեկը։ 1774 թվականին Դեյվիդ Գարրիկը այն ներկայացրել է Դրուրի Լեյնի թագավորական թատրոնում։
Ֆլորենցիայի համալսարան
Պատմություն
Studium generale-ն («համընդհանուր դպրոց») բացվել է 1321 թվականին Ֆլորենցիայում: 15-րդ դարի վերջին և 16-րդ դարի սկզբին ուսումնական հաստատությունը մի քանի անգամ Ֆլորենցիայից տեղափոխվել է Պիզա: 1859 թվականին վերակազմակերպվել է որպես Պրակտիկ զբաղվածության և որակավորման բարձրացման ինստիտուտի, որը գործել է մինչ 1923 թվականը: 1923 թվականին վերակազմակերպվել է Ֆլորենցիայի համալսարանի:
Ֆակուլտետներ
Համալսարանում գործում են 12 ֆակուլտետներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի համալսարաններ
(5517) Ջոնռոջերս
(5517) Ջոնռոջերս (Johnerogers), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունիսի 4-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Օդալենգո Պիկոլո
Օդալենգո Պիկոլո (իտալ.՝ Odalengo Piccolo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է՝ 273 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 36 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Պետրոս Առաքյալը։ Տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վերին Սոչ
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Նիկոլայ Ստորոնսկի
Նիկոլայ Ստորոնսկի (Николай Николаевич Сторонский ), ռուս-բրիտանացի գործարար, ֆինանսիստ, Revolut ֆինտեխ ընկերության հիմնադիր։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Ստորոնսկին ծնվել է 1984 թվականի հուլիսի 21-ին մերձմոսկովյան Դոլգոպրուդնիում։ Ավարտել է ֆիզիկամաթեմատիկական դպրոցը։ 2002 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտի ընդհանուր և կիրառական ֆիզիկայի ֆակուլտետը, իսկ 2006 թվականին՝ Ռուսաստանի տնտեսագիտական դպրոցի տնտեսագիտության մագիստրատուրա։ Երկու դիպլոմներն էլ ստացել է 2007 թվականին ։
2006 թվականին Ստորոնսկուն պրակտիկայի են հրավիրել Լոնդոնի Lehman Brothers-ում, որտեղ նա աշխատել է որպես թրեյդեր մինչև բանկի սնանկացումը՝ 2008 թվականը։ Դրանից հետո թրեյդերների թիմը գնել է ճապոնական խոշորագույն Nomura բրոքերային տունը, սակայն այնտեղ մեկ ամիս աշխատելուց հետո Ստորոնսկին տեղափոխվել է Credit Suisse, որտեղ աշխատել է հաջորդ հինգ տարիներին։
Revolut
Ստորոնսկին Revolut-ը մտահղացել է 2014 թվականին։ Նրա առաջին գաղափարը բազմարժութային բանկային քարտն էր, որը թույլ կտա փոխարկել արժույթը ճանապարհորդելիս հարմար փոխարժեքով։ Նախագծում առաջին ներդրողը եղել է ինքը՝ Ստորոնսկին, ով ներդրել է մոտ £300 000 ֆունտ ստերլինգ իր սեփական խնայողություններից։ Մի քանի ամիս անց ձեռնարկատերը ստարտափ է կանչել Deutsche Bank-ի նախկին ծրագրավորող Վլադ Յացենկոյին, ով դարձել է տեխնիկական տնօրեն։ Revolut-ի առաջին նախատիպը պատրաստ էր 2015 թվականի սկզբին, իսկ 2015 թվականի հուլիսին հավելվածը լիովին գործարկվել է։ 2015 թվականին՝ գործարկումից գրեթե անմիջապես հետո, Revolut-ը փորձել է մուտք գործել ռուսական շուկա, բայց խնդիր է առաջացել։ Ծառայությունը ստիպված էր վճարել հավելյալ 2% յուրաքանչյուր գործարքի համար ռուսական քարտերից համալրելու համար։ 2016 թվականի աշնանը ծառայությունը հայտարարել է Ռուսաստանից հեռանալու մասին։ 2018 թվականի ապրիլին Revolut-ի գնահատումն աճել է մինչև $1,7 միլիարդ դոլար։ 2020 թվականի փետրվարին Revolut-ի գնահատումն աճել է մինչև 6 միլիարդ դոլար։
Պետություն
2019 թվականին Ստորոնսկին ընդգրկվել է ռուսական Forbes-ի ցուցակում՝ 0,5 միլիարդ դոլար կարողությամբ զբաղեցնելով 199-րդ տեղը։ 2020 թվականին Revolut-ում նրա մասնաբաժինը (մոտ 30%) ռուսական Forbes-ի կողմից գնահատվել է 1,65 միլիարդ դոլար։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։ Ապրում է Լոնդոնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս գործարարներ Կատեգորիա:Միլիարդատերեր Կատեգորիա:Ռուդիկ Ղարիբյանի հիշատակին նվիրված հոդվածներ
Խոդյակովո
Խոդյակովո (Ходяково, Хитекушкăнь), գյուղ Ռուսաստանի, Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Էմիլիո Սալգարի
Էմիլիո Կարլո Ջուզեպե Մարիա Սալգարի (Emilio Carlo Giuseppe Maria Salgàri, ), իտալացի գրող, պատմական և արկածային վեպերի հեղինակ։ Նրա ստեղծագործությունների թվում կան նաև ծովահենական վեպեր։
Կենսագրություն
Էմիլիո Սալգարին ծնվել է Վերոնայում, որտեղ և ավարտել է բժշկական քոլեջը։ Նա պատրաստվում էր դառնալ նավապետ, բայց մրցույթից դուրս մնաց։ Քոլեջում սովորելու ժամանակ նա գրել է իր առաջին պատմվածքը՝ «Պապուասները» (1883)։ Նա խմբագրությանը հայտնեց, որ ինքն ունի մի քանի պատմվածքներ, գրված Ժյուլ Վեռնի, Գուստավ Էմարի և Ֆենիմոր Կուպերի ոճով։ 1887 թ.-ից հետո նա որոշեց իրեն ամբողջովին նվիրել գրականությանը։ Նա գրել է ավելի քան 200 վեպեր և պատմվածքներ։
Նա մեծ ճանաչում է ձեռք բերել Իտալիայում, Իսպանիայում և Պորտուգալիայում։ Նրան անվանում են նաև «իտալական Ժյուլ Վեռն»։ Չնայած մեծ ճանաչմանը և մեծ տպաքանակով գրքերին, Սալգարին ֆինանսական մեծ դժվարություններ ուներ։ Պարտքերի ճնշման ազդեցության տակ և ընտանեկան որոշ դժվարությունների պատճառով, նա վերջ տվեց իր կյանքին 1911 թ.-ի ապրիլի 25-ին ճապոնական սամուրայների ոճով՝ բացելով իր որովայնը և կտրելով իր կոկորդը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Արկածային գրողներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Իտալացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի ծովագնացներ Կատեգորիա:Իտալացի վիպասաններ
Ռուդնյա (գյուղ, Վելիժսկի շրջան)
Ռուդնյա (Рудня), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 27 մարդ։
Ոլորտային աստղագիտություն
Ոլորտային աստղագիտություն՝ աստղաչափության բաժին, որն զբաղվում է երկնոլորտի վրա լուսատուների դիրքի ու շարժման ուսումնասիրման մաթեմատիկական մեթոդների մշակմամբ։ Լուսատուները և դրանց շարժումները «պրոյեկտվում են» երկնոլորտի վրա, որը հեշտացնում է դրանց ուսումնասիրությունը։ Անհրաժեշտության դեպքում, կիրառելով աստղագիտական զանազան այլ մեթոդներ, հնարավորություն է ստեղծվում ստանալ լուսատուի իրական տարածական դիրքերն ու շարժումները։ Կախված ուսումնասիրվող երևույթների բնույթից, ոլորտային աստղագիտությունում օգտագործվում են երկնային կոորդինատների հորիզոնական, հասարակածային, խավարածրային և գալակտիկական համակարգեր։ Դրանց նկատմամբ կիրառվում են ոյորտային եռանկյունաչափության օրինաչափությունները, որով հնարավորություն է ստեղծվում լուծել գործնական աստղագիտության մի շարք խնդիրներ որոնցից են ժամանակի չափումը, ժամանակի ճշտումը, օրացույցների կազմում ու դրանց օրինաչափությունների բացահայտումը, տեղի աշխարհագրական կոորդինատների որոշումը, Երկրի առանցքի դիրքի պրեցեսիոն ու նուտացիոն շարժումների չափումը, ինչպես նաև Արեգակի շուրջը Երկրի բոլորման, լուսատուների պարալաքսային տեղափոխման և մթնոլորտում լույսի ճառագայթների շեղման հետևանքով լուսատուների կոորդինատների փոփոխությունների որոշումը։ Ոլորտային աստղագիտության մեթոդները կիրառվում են նաև տիեզերագնացությանան մեջ՝ կողմնորոշվելու, երկնային մարմինների վրայից աստղագիտական դիտումներ կատարելու, լուսատուների փոխադարձ ծածկումներն ուսումնասիրելու համար։
Կատեգորիա:Աստղաչափություն Կատեգորիա:Աստղագուշակություն
Դամբլենվիլ
Դամբլենվիլ (Damblainville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 230 մարդ, բնակչության խտությունը` 36.22 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.35 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 36 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 128 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 103-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,5 %։ 103 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 93 անձ (48 տղամարդ և 45 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (6 տղամարդ և 4 կին)։ 25 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մորկվինա
Մորկվինա (Морквина), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մորկվինա գյուղում բնակվում էր 248 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Տիգրան Քելեկյան
Կենսագրություն
Տիգրան Քելեգեանը ծնվել է 1868 թվականին կեսարացի հայ վաճառական Կարապետ Քելեկյանի ընտանիքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Կոստանդնուպոլսի Հակոբ Գուրգենի հայկական վարժարանում։ 1892 թվականին եղբոր՝ Գևորգի հետ Ստամբուլում հիմնել են անտիկ իրերի բիզնես։ 1893 թվականին Քելեկյանը Չիկագոյի միջազգային ցուցահանդեսում հիմնել է Պարսկաստանի տաղավարը և ցուցադրել արևելյան իրերի իր հավաքածուն։ 1904 թվականին ԱՄՆ-ի Սենտ-Լուիս քաղաքում նշանավոր գորգավաճառ Հովհաննես Թավշանճյանի հետ սեփական ծախսով կառուցել են մի թանգարան-տաղավար, որտեղ ցուցադրել են պատմական գորգերի ու կերպասների թանկարժեք, հարուստ հավաքածու։ Պարսկական արվեստը միջազգային ասպարեզ հանելու, Պարսկաստանին մատուցած ծառայությունների համար Քելեկյանը շահի կողմից արժանացել է խանի տիտղոսի, պարգևատրվել «Շիր ի խուրշիդ» շքանշանով և 1884-1904 թվականներին եղել է Նյու Յորքում Պարսկաստանի պատվավոր հյուպատոսը ։ Քելեկյանը ներկայացրել է միջագետքյան, ղպտական, պարսկական հախճապակե իրերի, բյուզանդական ու արևելյան մետաքսեղենի, հյուսվածքների, կերպասների, թավիշների ու գորգերի, հայկական ձեռագրերի իր հավաքածուն 1907 թվականին Փարիզի դեկորատիվ արվեստի թանգարանում, 1912 թվականին՝ Լոնդոնի Սաութ Կենսինգտոն, 1931 թվականին՝ Բրիլինգտոն Հաուզ և այլ ցուցահանդեսներում, իսկ 1936 թվականին, որպես աներկբա հեղինակություն, Լենինգրադում մասնակցեց պարսկական արվեստի 3-րդ միջազգային կոնգրեսին։
1909 թվականին Ադանայի հայոց կոտորածներից հետո 1912 թվականին Դորթյոլում հիմնել է Քելեկյան որբանոցը, որը հետագայում տեղափոխվեց Բեյրութ և գոյատևեց մինչև 1932 թվականը, այսինքն, մինչ որբերը կմեծանային։ 1910 թվականից եղել է ՀԲԸՄ բարերար, ապա՝ վարչության անդամ, իսկ 1922 թվականից՝ փոխնախագահ։ Նա բարեգործություն է արել նաև Կոստանդնուպոլսի Սուրբ Փրկչյան ազգային հիվանդանոցին, Երուսաղեմի Սուրբ Հակոբ վանքին, Կեսարիայի որբերին, Փարիզի հայ ուսանողներին, Կահիրեի «Կեսարիո և շրջակայքի հայրենակցական միությանը։ 1910-ական թվականներին ֆինանսական, նյութական ու բարոյական օժանդակություն է ցույց տվել նկարիչներ Բրաքին, Մատիսին, Պիկասոյին։
Քելեկյանը եռանդորեն մասնակցել է ազգային-քաղաքական խնդիրների լուծմանը. 1912-1920 թվականներին եղել է Ազգային պատվիրակության անդամ, 1918-1920 թվականներին՝ Համահայկական համագումարների պատգամավոր և ջանք չի խնայել Հայ դատի, հայոց պետականության վերականգնման և ամրապնդման համար։ Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո, Քելեկյանն, այն համարելով չարյաց փոքրագույն՝ ստեղծել էր մի օջախ, որտեղ հայության մի հատվածը կարող էր ապահով և անվտանգ գոյատևել։ Հայաստանի ազգային պատկերասրահին է նվիրել հայ նկարիչների 18 կտավներ, Մաշտոցի անվան մատենադարանին՝ Իգնատիոսի 13-րդ դ. ավետարանը, իսկ 1946 թվականին նպաստեց հայրենադարձության կազմակերպմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ հավաքորդներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Ամերիկահայեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ում օսմանյան ներգաղթյալներ
Սիսվանի փողոց (Երևան)
Սիսվանի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Կոչվել է Կիլիկյան Հայաստանի անվանումներից մեկի (Սիսուան) անունով։
Տվյալներ
Գտնվում է Կիլիկիա թաղամասում։ Սկսվում է Աթենքի փողոց չհասած (Երևանի գինու կոմբինատի բնակելի տների բակ), ձգվում հարավարևմտյան ուղղությամբ, հասնում Վերֆելի փողոց։ Խորհրդային տարիներին, ի պատիվ պարտիզանական շարժման մասնակից Ելիզավետա Չայկինայի, կոչվում էր Չայկինայի փողոց (Կիլիկիայի նախկին 5-րդ փողոցը)։ Հատվող փողոցներ չունի։
Լավը, վատը, չարը
«Լավը, վատը, չարը» (Il buono, il brutto, il cattivo, The Good, the Bad and the Ugly), հայտնի ռեժիսոր Սերջիո Լեոնեի նկարահանած վեստեռն ժանրի ֆիլմ, կինոյի պատմության ամենադասական վեստեռն ֆիլմերից է։
Ֆիլմում հնչող Էնիո Մորիկոնեի երաժշտությունը կարելի է ասել ավելի հանրահայտ է, քան ինքը ֆիլմը։
250 լավագույն ֆիլմեր (ըստ IMDb վարկածի) ցանկում ֆիլմը 4-րդն է (2011 թվականի օգոստոսի 4-ի դրությամբ)
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են ԱՄՆ-ի Նյու Մեքսիկո նահանգի տարածքում՝ քաղաքացիական պատերազմի տարիներին։ Գլխավոր հերոսները՝ 3 արկածախնդիր, տարբեր բնավորության և պաշտոնի մարդիկ, փորձում են գտնել հայտնի ավազակներից մեկի թաքցրած ոսկին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեստերն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպանական վեստերն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական վեստերն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական վեստերն ֆիլմեր Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր Կատեգորիա:Սերջիո Լեոնեի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմերի երաժշտություն ըստ Էնիո Մորիկոնեի Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:United Artists ֆիլմեր
Սոբոլևկա (այլ կիրառումներ)
Սոբոլևկա, կարող է վերաբերել՝
Չամըռլու
Չամըռլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում ։ Գտնվում էր Չամըռլու գետի ափին։
Բնակչություն
Գյուղն ունեցել է 150 տուն բնակիչ, որոնք գաղթել են Կովկաս։ XX դարի սկզբին գյուղն ուներ 43 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ալմաստ
Հայտնի ադամանդներ
Ադամանդի զարմանալի փայլը պայմանավորված է նրանով, որ անդրադարձնում է իր վրա ընկնող լուսային ճառագայթները։ Ալմաստի արժեքը որոշվում է նրա զանգվածով, վերջինս չափում են հատուկ միավորներով՝ կարատներով. 1 կարատը 0, 2 գ է։ 50 կարատից բարձր զանգված ունեցող բոլոր ալմաստներին տրվում են հատուկ անուններ։ 1905 թ-ին Հարավային Աֆրիկայում գտնվել է «Կուլինա» ալմաստը, որի զանգվածը 3106 կարատ (621, 2 գ) էր։ Նրանից պատրաստել են 105 ադամանդ, որոնցից ամենամեծի («Աֆրիկայի աստղ») զանգվածը 530 կարատ է։ 17-րդ դարում Ռուսաստանում գտնվել է «Օռլով» ալմաստը, որի զանգվածը 190 կարատ (38 գ) էր։ 2007 թ-ին Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում գտնվել է ամենախոշոր ալմաստը՝ 7000 կարատ (մոտ 1, 5 կգ) զանգվածով։
Ալմաստները տեխնիկայում
Տեխնիկական ալմաստները բացառիկ կարծրության շնորհիվ օգտագործվում են լեռնային ապարներում խորը անցքեր հորատելիս։ Ալմաստով հանդերձված հորատիչի հատուկ թագագլխիկները 10 անգամ մեծացնում են հորատման արագությունը։ Ալմաստե կտրիչներն ու շաղափները լայնորեն կիրառվում են կարծր համաձուլվածքներ, մետաղներ, ապակիներ, պլաստմասսաներ մշակելու համար։ Ալմաստից պատրաստում են բարակ մետաղալարեր (օրինակ՝ վոլֆրամի և պողպատի) ստանալու թելքակորզաններ։ Դրանք նրբագույն՝ 0, 1–0, 001 մմ տրամագիծ ունեցող անցքերով թիթեղներ են, որոնցով մետաղը միջաձգելիս վերածվում է համապատասխան տրամաչափի մետաղալարի։ 1950-ական թվականներին բացահայտվեց, որ տեխնիկական ալմաստներ կարելի է ստանալ արհեստական եղանակով. 100.000 մթնոլորտ ճնշման, կատալիզատորի առկայության, թթվածնի բացակայության և 3000 °C-ից բարձր ջերմաստիճանի պայմաններում գրաֆիտը մի քանի ժամվա ընթացքում վերածվում է ալմաստի մանր կտորների (դրանց զանգվածը սովորաբար չի անցնում 0, 1 կարատից)։ Այդ ժամանակներից սկսեց զարգանալ արհեստական ալմաստի արտադրությունը։ Այդպիսի ալմաստները լայնորեն կիրառվում են տեխնիկայում։ Արհեստական ալմաստներ ստանալուց հետո դժվար չէր կռահել, թե ինչպես է այն առաջանում բնության մեջ։ Դա տեղի է ունենում լեռնային ապարների շերտերի խորը ճեղքերում ու բնական անցքերում՝ բարձր ճնշման և ջերմաստիճանի ազդեցության տակ։ Բնական ալմաստի խոշոր հանքեր կան Ռուսաստանում, Աֆրիկայում (Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն, Կոնգոյի Ժողովրդավարական Հանրապետություն, Բոթսվանա, Նամիբիա), Բրազիլիայում, Հնդկաստանում և այլուր։
Ալմաստե գահը
1660-ին առևտրական բանակցություններ վարելու նպատակով Իրանի Սպահան քաղաքից Մոսկվա է գնում Զաքար Սահրատյան անունով մի վաճառական։ Նա ցար Ալեքսեյ Միխայլովիչին նվիրում է մի թանկագին գահ, որը պատրաստել էին Նոր Ջուղայի հայ վարպետները։ Գահը պատրաստված էր սոսու և հաճարենու փայտից՝ պատված սև թավիշով, կարմիր մետաքսով ու դեղին կերպասով, ընդելուզված տարբեր չափերի 897 ալմաստներով, 1298 մարգարիտներով և այլ թանկարժեք քարերով, ոսկով ու արծաթով։ Ալեքսեյ Միխայլովիչ ցարը շատ է հավանում նվերը և Զաքար Սահրատյանին խնդրում է, որ Մոսկվա ուղարկի հայ ոսկերիչների, արծաթագործների, թանկագին քարեր հղկողների ու նկարիչների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ածխածին Կատեգորիա:Անօրգանական նյութեր Կատեգորիա:Միներալներ Կատեգորիա:Ածխածնի ալոտրոպ ձևափոխություններ
Կաուգատոմա
Կաուգատոմա (Kaugatoma), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Սալմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Սալմե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Յան Կուլչիկ
Յան Կուլչիկ (Jan Jerzy Kulczyk, ), լեհ ձեռնարկատեր, «Kulczyk Holding» և «Kulczyk Investment House» միջազգային ընկերության ղեկավար, միլիարդատեր։
Կենսագրություն
Յան Կուլչիկը ծնվել է 1950 թվականի հունիսի 24-ին Բիդգոշչ քաղաքում։ Ավարտել է Պոզնանի Ադամ Միցկևիչի համալսարանը և Պոզնանի Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցը։ Եղել է Միջազգային իրավունքի դոկտոր (1975), երկու տարի Պոզնանի Լեհաստանի Գիտությունների ակադեմիայի Արևմտյան ինստիտուտի գիտաշխատող։
Նախկին կինը՝ Գրաժինա Կուլչիկը, Պոզնանում գտնվող «Stary Browar» առևտրի և արվեստի կենտրոնի սեփականատերն է։ Նրանց դուստրը՝ Դոմինիկա Կուլչիկ-Լյուբոմիրսկան (Արքայազն Լյուբոմիրսկու նախկին կինը), «Kulczyk Foundation» նախաձեռնողը և նախագահն է, իսկ 2013 թվականից՝ Լեհաստանի օլիմպիական կոմիտեի փոխնախագահը։
Մահացել է 2015 թվականի հուլիսի 29-ին Վիեննայի հիվանդանոցում՝ սրտի վիրահատությունից հետո առաջացած բարդությունների հետևանքով ։.
Կարամբոլ
Կարոմբոլ (carambole), բիլիարդի տեսակ, դասվում է գնդապարկ չունեցող բիլիարդի տեսակների շարքում։ Այս խաղի տարբեր խաղատեսակներում նպատակը տարբեր է։ Առավելապես տարածված է կենտրոնական Եվրոպայում և Արգենտինայում։
Մեկ եզրային բիլիարդ
Խաղի նպատակը - հավաքել ավելի շատ միավոր քան հակառակորդը։ Արդյունավետ հարվածի համար պետք է հավաքել գոնե մեկ միավոր։
Հարվածը արդյունավետ է համարվում եթե՝ Հիմանական կանոն՝ Ամեն կատարված խախտումից հետո հակառակորդի հաշվին ավելանում է մեկ միավոր։ Արդյունավետ հարվածը թույլ է տալիս շարունակել հերթը։
Երեք եզրային բիլիարդ
Խաղի նպատակը այն է, որ պետք է հակառակոդին անել մեկ եզրային կարամբոլ։ Հարվածը արդյունավետ է համարվում եթե՝ Հիմանական կանոն՝ Եթե հարվածից հետո մեկ կամ երկու գնդակ դուրս են գալիս սեղանի սահմաններից, նշանակվում է ֆոլ։
Կատեգորիա:Բիլիարդ
Իսրայել Կամակավիվոʻօլե
Իսրայել Կամակավիվոʻօլե (Israel Ka’ano’i Kamakawiwo’ole, ), երաժիշտ Հավայան կղզիներից, ով երգերը կատարել է հիմնականում հավայան կիթառով՝ ուկուլելեով։ Այս փոքրիկ, չորսլարանի կիթառով Իսրայելը նվագել սկսել է դեռ մանուկ հասակից։ Իր եղբոր և երեք ընկերների հետ կազմակերպել և ձևավորել է «The Makaha Sons of Ni’ihau» խումբը։ Այս խմբով մասնակցել է բազմաթիվ հյուրախաղերի և թողարկել է թվով հինգ ալբոմներ։
Կենսագրություն
Իսրայել Կամակավիվոʻօլեն ծնվել է 1959 թվականի մայիսի 20-ին Հոնոլուլուում։ Նրա անդրանիկ ալբոմը լույս է ընծայվել 1990 թվականին։ Այն ստացավ տարվա ալբոմ կոչումը, իսկ երգիչը՝ տարվա վոկալիստը տեղական Ձայնագրման ակադեմիայի կողմից։
Լինելով ամենահայտնի երաժիշտներից մեկը Հավայան կղզիներում, նա դարձավ աշխարհահռչակ՝ շնորհիվ «Facing Future» ալբոմի։ Վերջինս դարձավ Հավայան կղզիներում առաջին պլատինե ալբոմը։ ԱՄՆ-ում վաճառվեց մի քանի միլիոն օրինակներով։ Այս ալբոմի գլխավոր հիթը դարձավ պոպուրին դասական երգերից՝ «Somewhere Over The Rainbow» և «What A Wonderful World»:  Այն դարձավ նաև «Ծանոթացեք՝ Ջո Բլեք», «Գտնել Ֆորեստերին», «Առաջին 50 համբույր» ֆիլմերի և «Կլինիկա», «Շտապ օգնություն», «Կախարդված» և այլ սերիալների սաունդթրեքը։ Իսրայել Կամակավիվոʻօլեի սկավառակները ստացան պազմաթիվ մրցանակներ և տեղ զբաղեցրին ամերիկյան չարթերում։ Իր ամբողջ կարիերայի ընթացքում Իսրայելը պրոպագանդեց հավայացիների իրավունքները, որպես անկախ ազգ։ Բազմաթիվ անգամներ երգիչը հանդես եկավ կղզիների սուվերենության համար մղվող շարժամ ժամանակ։
1997 թվականին երգչին երկրորդ անգամ շնորհեցին մրցանակ տեղական Ձայնագրման ակադեմիայի կողմից. նա հաղթց գրեթե բոլոր հրանավոր նոմինացիաներին։ Սակայն, դժբախտաբար, երեկույթին չկարողացավ մասնակցել, քանի որ գամված էր հիվանդանոցի մահճակալին։
Մահ
Իսրայել Կամակավիվոʻօլեն մահացել է 38 տարեկան հասակում։ Նրա մոտ սիրտ-թոքային անբավարարություն էր, որը հետևանք էր ճարպակալման։ Հավայան կղզիներում նրա փաղաքշորեն անվանում էին «Նուրբ հսկա» (անգլ. The Gentle Giant): Նա գիգանտ էր. Իսրայելի հասակը 190 սմ էր, իսկ քաշը՝ 343 կիլոգրամ։ Իսրայել Կամակավիվոʻօլեն մահացավ 1997 թվականի հունիսի 26-ին Հոնոլուլուի հիվանդանոցում։ Նրա հուղարկավորության օրը՝ հուլիսի 10-ին, ի հիշատակ ազգային հերոսի, ամբողջ կղզիների տարածքում խոնարհեցին բոլոր պետական դրոշները։ Իսրայելը երրորդ մարդն էր կղզիներում, ում հիշատակին իջեցրին դրոշները։ Թվով տասը հազար մարդիկ եկան Մակուա լողափ, որպեսզի հետևեն, թե ինչպես է երաժշտի մոխիրը լցվում նրա սիրած Խաղաղ օվկիանոսը. դրա նրա վերջին ցանկությունն էր։
Հիշատակ
2003 թվականի սեմպտեմբերի 20-ին բացվեց նրա մեծ բրոնզաձույլ կիսանդրին։ Այն գտնվում է «Waianae Neighborhood Community Center» շենքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոնոլուլու քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Հավայան կղզիների երաժիշտներ Կատեգորիա:Անկախության ակտիվիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կիթառահարներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Խոդնևո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Խոդնևո (Ходнево), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
(5518) Մարիոբոտա
(5518) Մարիոբոտա (Mariobotta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Ջոան Բաուրի կողմից Չաոնիսում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,271646 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8533 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,69 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1250,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287868 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,75° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ջոան Բաուրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հերսթմոնսի ամրոց
Պատմություն
Հերսթմոնսի ամրոցը ամենահին նշանակություն ունեցող աղյուսե կառույցներից մեկն է, որը մինչ օրս կանգնած է Անգլիայում։ Այդ ժամանակներում աղյուսը համարվում էր անսովոր նյութ և այն կառուցողները կենտրոնացել էին ոչ թէ պաշտպանության, այլ շքեղության և հարմարավետության վրա։ Հերսթմոնսի ամրոցը իրադարձությունների կենտրոն է հանդիսանում ողջ տարվա ընթացքում, այդ թվում նաև՝ ամենամյա Անգլիայի Միջնադարյան փառատոնը, որը տեղի է ունենում այստեղ, օգոստոս ամսին՝ բանկի տոնակատարության օրերին։ Հերսթմոնս ամրոցի այգիներն ու պուրակները նշված են «Պատմական այգիներ և պուրակներ» ։
Վաղ շրջան
Առաջին գրավոր ապացույցը Հերսթի բնակավայրի գոյության մասին հայտնվում է Վիլյամ Նվաճողի Դոմսդի գրքում, որտեղ ասվում է, որ Ուիլյամի ամենամոտ կողմնակիցներից մեկը վարձակալության հիմունքներով Հերսթի կալվածքը տալիս է Ուիլբերթ անունով մի մարդու։ 12-րդ դարի վերջերին, վարձակալող ընտանիքը ուներ լուրջ կարգավիճակ։ Գրված հաշվետվությունները հիշատակում է մի կնոջ՝ Իդոնեա դե Հերսթ անունով, ոն ամուսնացած էր մի նորմանդացի ազնվականի հետ, որի անունը Ինգելրման դե Մոնս էր։ Այդ ժամանակներից ի վեր, կալվածքը կոչվեց Մոնսի Հերսթ, որն էլ վերջիվերջո դարձավ Հերսթմոնս։
Մոնս ընտանիքի հետնորդ Ռոջեր Ֆայնեսը ի վերջո պատասխանատու եղավ Հերսթմոնս ամրոցի կառուցմանը։ Սըր Ռոջերը նշանակվեց Անգլիայի Հենրի VI-ի ընտանիքի գանձապետը և անհրաժեշտ էր մի տուն, որտեղ կապրեր նա։ Այսպիսով 1441 թվականին հին կալվածքի մի կողմում սկսվեց ամրոցի կառուցումը։ Օրիգինալ ամրոցի կառուցման համար անհրաժեշտ եղավ £3,800 գումար և որպես գանձապետ նա ի վիճակի եղավ նման հնարավորություն իրեն թույլ տալ։ Արդյունքում այն ոչ թե պաշտպանական կառույց է այլ ամրոցի ոճով կառուցված պալատական նստավայր։
1541 թվականին Սըր Թոմաս Ֆայնեսը թագավորի եղնիկներին ապօրինի կերպով որսալու համար մահվան դատապարտվեց, նա կախաղան հանվեց որպես հասարակ մարդ, իսկ Հերսթմոնսի կալվածքը ժամանակավորապես առգրավվեց Հենրի VIII -ի կողմից, սակայն Հենրիի երեխաներից մեկի թագավորության ընթացքում այն վերականգնվեց Ֆայնես ընտանիքի կողմից ։
1708 թվականին Ֆայնեսի ժառանգորդին ստիպեցին վաճառել կալվածքը Ջորջ Նայլորին, որը Լոնդոնում Լինքոլնի պանդոկի իրավաբանն էր։ Նրա մահից հետո, իր եղբոր միակ դուստրը՝ Բեթայա Նայլորը տնօրինեց Հերսթմոնսը։ Նա ամուսնացած էր Ֆրանսիս Հեյրի հետ և ուներ որդի, որին էլ փոխանցվեց ժառանգությունը։ Ամրոցն ի վերջո անցավ Ռոբերտ Հեյր- Նայլորի տիրապետության տակ ։ Նրա երկրորդ կնոջ՝ Հենրիետա Հենկելի առաջարկով և ճարտարապետ Սամուել Ուայթի խորհրդով ձևափոխեցին ամրոցը մի գեղատեցիլ ավերակի՝ ոչնչացնելով ինտերիերը։ Այն շահագործման է հանձնվում 1776 թվականին. ։ 1777 թվականին ամոցը ապամոնտաժվում է և ավերակ է հիշեցնում մինչև 20-դ դարը ։
20-րդ դար, վերակառուցում
1913 թվականին գնդապետ Լոթերի կողմից արմատապես վերականգնման աշխատանքներ ձեռնարկվեցին։ Ավերված կառույցը փոխակերպվեց նստավայրի՝ Սըր Փոուլ Լաթամի համար և ամբողջացվեց ճարտարապետ Ուոլթեր Գոդֆրիի կողմից։ Գոյություն ունեցող ինտերյերները հիմնականում թվագրվում են այս ժամանակահատվածում, ներառելով Անգլիայից և Ֆրանսիայից ճարտարապետական հնաոճ իրեր ։ Միակ հիմնական փոփոխությունը նախագծում չորս ներքին բակերի միացումն է մեկ խոշոր բակի։ Վերականգնման աշխատանքները դիտվում են որպես Գոդֆրիի ճարտարապետական ձեռքբերման գագաթնակետ, ինչպես ասել է քննադատ Նիկոլաս Փևսնեն և նկարագրել այն որպես իրականացված տիպիկ օրինակ։
Գրինվիչի արքայական աստղադիտարան
Սեփականությունը որոշ մասնավոր սեփականատերերի ձեռքն անցավ՝ մինչև վաճառվեց ծովային նախարարությանը 1946 թվականին։ 1957 թվականին Հերսթմոնսի ամոցի հրապարակը դարձավ Գրինվիչի արքայական աստղադիտարանի տունը մինչև 1988 թվականը, որից հետո տեղափոխվեց այն Քեմբիրջ։ Մի քանի հեռադիտակներ մնացին, սակայն ամենամեծը՝ Իսահակ Նյուտոնի հեռադիտակը 100 դյույմ (254 սմ)բացվածքով, տեղափոխվեց Լա Պալմա, Կանարյան կղզիներ, 1970-ական թվականներին։ Կալվածքը տրամադրում է կացարան՝ Հասարակածային աստղադիտական շինություններին, որոնք վերածվել են դպրոցականների համար ինտերակտիվ գիտական կենտրոնի։ Նյուտոնի աստղադիտակի դատարկ գմբեթը մնում է իր տեղում և այն ուղենիշ է, որ տեսանելի է հեռվից։
Համալսարան ուսումնառության կենտրոն
1992 թվականին Ալֆրեդ Բադերը, որը Օնտարիոում Քուին համալսարանի շրջանավարտ էր, սովորում էր ամրոցի տնօրենի թափուր պաշտոնի համար, առաջարկում է իր կնոջը գնել ամրոցը ։ Նա մերժում է՝ կատակելով, թե այնտեղ չափից շատ սենյակներ կլինեն մաքրելու համար։ Բադերն ավելի ուշ կապվում է համալսարանի տնօրենի՝ Դեյվիդ Չադվիք Սմիթի հետ և հարցնում, արդյոք հնարավոր է ամրոցը հարմարացնել դպրոցական պլանների մեջ որպես միջազգային ուսումնական կենտրոն։ 1994 թվականին, ինտենսիվ վերանորոգումներից հետո, բացվեց Քուինի միջազգային ուսումնական կենտրոնը։ Այն հիմնականում ընդունում է բակալավրիատի ուսանողների՝ սովորելու Արվեստ կամ Առևտուր, Կանադայի համալսարանի արտասահմանում սովորելու ծրագրի միջոցով, ինչպես նաև ուսանողներին սովորելու Միջազգային հանրային իրավունք կամ Միջազգային գործարար իրվունք։ 2009 թվականին ՄՈՒԿ-ը (Միջազգային ուսումնական կենտրոն) վերանվանվեց Բադերի միջազգային ուսումնասիրության կենտրոն։
Ֆիլմերում հայտնվելը
Ամրոցն օգտագործվել է «Արծաթե աթոռը» ֆիլմի համար, 1990 թվականին, Ս. Ս. Լյուիսի «Նարնիայի քրոնիկներից մեկը» գրքի մոտիվներով։ Ամրոցն ու պուրակները օգտագործվել են Ռիվես և Մորթիմեր երկիծաբանների կեղմից՝ իրենց «Մուիգան և Օ․Հեը» սկետչերի համար։ 2002 թվականի օգոստոսին Կոկա-կոլա ընկերությունը վարձակալեց ամրոցը, որպես մրցանակի մի մաս՝ Հարրի Փոթերին առնչվող գործունեությունների օրերին ձիարշավագրազ հաղթողներին, որը ծառայեց որպես Հոգվարթս։ Ամրոցի նկարները օգտագործվեց որպես կախարդական անիծված օբյեկտ՝ ԱՄՆ-ի հեռուստատեսության շոուներից մեկի համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ
Մարյուս Ռապալիս
Մարյուս Ռապալիս (Marius Rapalis, ), լիտվացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։
Ակումբային կարիերա
Կրետինգ քաղաքի ֆուտբոլի դպրոցի սան է։ Նրա առաջին մարզիչն է եղել Գեդեմինաս Պետրաուսկասը։
Խաղացել է վիլնյուսյան «Պոլոնիյա» և «Ժալգիրիս» ֆուտբոլային ակումբներում։ 2008 թվականի օգոստոսին ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է սիմֆերոպոլյան «Տավրիա» ֆուտբոլային ակումբ` մեկ տարվա պայմանագիր կնքելով ։ 2008 թվականի օգոստոսին 15–ին «Տավրիայի» կազմում իր դեբյուտն է նշել կիևյան Արսենալի դեմ խաղում (1:3) ։ Այս մրցախաղում Ռապալիսը վնասվածք է ստացել` ջարդելով ծնոտը ։ Ֆուտբոլիստն այդպես էլ չի խաղացել «Տավրիայի» հիմնական կազմում։ 2009 թվականի ամռանը նա ազատ գործակալի կարգավիճակով լքել է ակումբը ։ Նա կարող էր տեղափոխվել ադրբեջանական «Ստանդարտ» ֆուտբոլային ակումբ, սակայն վերադարձել է հայրենիք` միանալով «Վետրա» ֆուտբոլային ակումբին։
Կարիերան հավաքականում
2007 թվականի նոյեմբերին հրավիրվել է մասնակցելու Լիտվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի խաղին` ընդդեմ Ուկրաինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ
Լիլլի Բեխեր
Յոհաննես Ռոբերտ Բեխերի կինը։
Կենսագրություն
Լիլլի Բեխերը սովորել է Մյունխենի գիմնազիայում, այնուհետև լեզուներ է ուսումնասիրել Հայդելբերգի համալսարանում։ 1919 թվականին անդամակցել է Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցությանը։ Աշխատել է Մյունխենի հրատարակչություններում և Բեռլինի Die Rote Fahne թերթում։ 1922-1923 թվականներին Բեռլինի Նյուքյոլն շրջանում ղեկավարել է KKE կանանց մասնաճյուղը։ 1924-1926 թվականներին ղեկավարել է իր կողմից հիմնադրված Die Arbeiterin կանանց ամսագիրը և աշխատել է Neuer Deutscher Verlag հրատարակչությունում` որպես սրբագրիչ և խմբագիր։ 1932-1933 թվականներին զբաղեցրել է Arbeiter Illustrierte Zeitung  թերթի գլխավոր խմբագրի պաշտոնը։ 1933-1934 թվականներին ապրել է Վիեննայում, այնուհետև մինչև 1936 թվականն աշխատել է Փարիզի «Editions du Carrefour» հրատարակչությունում, որտեղ հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն՝ Յոհաննես Բեխերին։ 1936 թվականին Լիլլի Բեխերը հրապարակել է Ազգային սոցիալիստների կողմից հրեաների հետապնդման մասին առաջին փաստաթղթերը՝ «Դեղին բիծ» խորագրի ներքո ։ Մինչև 1945 թվականը Լիլլի Բեխերը բնակվել է Մոսկվայում և աշխատել որպես պետական հրատարակչատան  թարգմանիչ, ինչպես նաև «Ինոստրաննայա լիտերատուրա» ամսագրում, Մոսկովյան ռադիոյում և «Ազատ Գերմանիա» ազգային կոմիտեում։ Վերադառնալով Գերմանիա` ընդունվել է Գերմանիայի Սոցիալիստական Միավորված կուսակցության շարքերը։ 1945-1950 թվականներին զբաղեցրել է  Neue Berliner Illustrierte-ի գլխավոր խմբագրի պաշտոնը։ 1958 թվականին ամուսնու մահից հետո ղեկավարել է Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի նրա անունը կրող արխիվը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Կին կենսագիրներ Կատեգորիա:Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կին լրագրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի լրագրողներ Կատեգորիա:Կոմունիստ կին գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի կենսագիրներ
Դրյույա
Դրյույա (Druillat), Ֆրանսիական կոմունա, գտնվում է Ռոն Ալպերի մարզում։ մտնում է Պոն դ’Էն գավառի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի INSEE կոդը ` 01151։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզից գտնվում է 390 կմ հարավ-արևելք, Լիոնից 50 կմ հյուսիս-արևելք և 18 կմ հարավ Բուրկ ան Բրեսից ։
Կոմունայի արևելքում հոսում է Սյուրան գետը։
Կլիմա
Կլիման Ցամաքային է ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։
Բնակչություն
2010 թվականի կոմունայում բնակչությունը կազմել է 1134 մարդ։
Ղեկավարներ
Քաղաքապետերի ցանկը
Տնտեսություն
2010 թվականին 686 աշխատանքային տարիք (15-64 տարեկան) ունեցող մարդկանցից տնտեսապես ակտիվ էր 512 մարդ, իսկ անգործ 174 մարդ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 74.6 % է, 1999 թվականին եղել էր 70.7 %)։ 512 ակտիվ տեղաբնակ մարդկանցից աշխատել են 476-ը (249 տղա և 227 աղջիկ), չաշխատողները եղել են 36-ը (22 տղա և 14 աղջիկ)։ 174 չաշխատող մարդկանից 50 մարդ եղել է դպրոցական, 84 մարդ թոշակառու 40 մարդ չի աշխատել այլ պատճառներով ։
Եղբայրական քաղաքներ
Ունգուրենի (2000 թվականին)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (196301-196400)
Աստերոիդների ցանկ (196201-196300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (196401-196500)
Ռուդնյա (քաղաքատիպ ավան, Ռուդնյանսկի շրջան)
Ռուդնյա (Рудня), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
40Վ6Մ (ունիվերսալ դիտաշտարակ)
Ունիվերսալ շարժական 40Վ6Մ դիտաշտարակ, Ս-300 զենիթահրթիռային համալիրի բաղկացուցիչ մաս տարբեր վերափոխություններով։ Մշակվել է համալիրների՝ անտառապատ կամ խիստ կտրտված տեղանքներում զենիթային դիվիզիոնների և ռադիոտեխնիկական զորքերի ստորաբաժանումների տեղակայման ժամանակ ոչ բարձր թիրախների հայտնաբերման հայտնաբերման և ուղեկցման հնարավորությունների ընդլայնման համար։ Դիտաշտարակը սպառազինության կազմում ընդգրկվել է 1970-ական թվականների վերջերին և 1980-ական թվականների սկզբներին։ Ավելի ուշ զորքերում ներառվել է մոտ 39 մ բարձրությամբ 40Վ6ՄԴ դիտաշտարակը, որը 40Վ6Մ դիտաշտարակից տարբերվում էր 13 մետրանոց լրացուցիչ կցանով ։
Ռուդնյա (քաղաքատիպ ավան, Ռուդնյանսկի շրջան)
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7372 մարդ։
40Վ6Մ (ունիվերսալ դիտաշտարակ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային զենքեր
Անդրաս Բեք
Անդրաս Բեք (Beck András, ), հունգարացի քանդակագործ։
Կենսագրություն
1960-ական թվականների վերջում ստեղծել է «Գաղթականները» (1967) և «Պար» (1969) քանդակները, գրող Սեն-Ժոն Պերսի հայտնի բրոնզե դիմակը։
1970-ական թվականների վերջում աշխատանքի է անցել Փարիզի դրամահատարանում, որտեղ ցուցադրվել են նրա մի շարք գործեր։ 1980 թվականից դադարել է ակտիվ քանդակագործական գործունեությունը։
Մահացել է 1985 թվականին Փարիզում ավտովթարից։
Յան Պալախի հիշատակին Բեքի ստեղծած 3,5 մետր բարձրությամբ հուշարձանը Պալախի մահվան 40-ամյա տարելիցի կապակցությամբ Փարիզից տեղափոխվել է Չեխիա՝ տեղադրվելու Մելնիկում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունգարացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Կոշութի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ
Դարվինի պետական թանգարան
Դարվինի պետական թանգարան (Государственный Дарвиновский музей), Մոսկվայի ամենամեծ թանգարաններից մեկը։
Պատմություն
Թանգարանի ստեղծման նախաձեռնությունը պատկանում է կենդանաբան Ալեքսանդր Կոտսին, որը թանգարանը հիմնադրել է 1907 թվականին։ Պյոտր Սուշկինի և Նիկոլայ Կոլցովի հրավերով Կոտսը Մոսկվայի կանանց բարձրագույն դասընթացներում սկսեց կարդալ էվոլյուցիոն ուսուցման դասեր՝ որպես տեսողական նյութ օգտագործելով կենդանիների խրտվիլակների հավաքածուն, որը 1913 թվականին նվիրել է դասընթացների կենդանաբանական լաբորատորիային։
Դրանից հետո Դևիչի պոլեի դասընթացների շենքում տեղակայված հավաքածուն հայտնի դարձավ որպես Մոսկվայի կանանց բարձրագույն դասընթացների էվոլյուցիոն տեսության թանգարան։ Այդ ժամանակ որոշվեց թանգարանի փաստացի հիմնադիրների կազմը`Ա. Ֆ. Կոտս, Ն. Ն. Լատիգինա-Կոտս, Վասիլի Վատագին և Ֆ. Ե. Ֆեդուլով ։
Իր օրագրում 1918 թվականին Կոտսը գրել է.
1964 թվականին թանգարանի տնօրենի պաշտոնում շարունակել է աշխատել Ա. Ֆ. Կոտսը։
Մինչև 1989 թվական թանգարանի հավաքածուի հիմնական պահապանն է եղել Վալենտինա Օրեշնիկովան (1946-1989), ով մինչև 1970 թվականը եղել է թանգարանի խրտվիլակագործը ։ Նրա շնորհիվ թանգարանի հավաքածուն համալրվել է արժեքավոր ցուցանմուշներով և նկարիչների 1970-1980 թվականներին արվեստի գործերով, այդ թվում՝ Ալեքսանդր Բելաշովի, Անդրեյ Մարցի և այլոց։ Դարվինի թանգարանը դարձավ անիմալիստական ոճի գեղանկարներ ներառող երկրի ամենահարուստ հավաքածուի սեփականատերը։ Այն շարունակեց Ա. Ֆ. Կոտցի և Վ. Ա. Վատագինի դպրոցի թանգարանային ավանդույթները, պատրաստվելով նոր շենք տեղափոխելու ցուցանմուշները։