cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նորմանի
Կենսագրություն
Նորմանի Քորդեյ Համիլթոնը ծնվել է 1996 թվականի մայիսի 31-ին ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի Ատլանտա քաղաքում և մեծացել Լուիզիանա նահանգի Նոր Օրլեան քաղաքում։ Ծնողներն են Դերիք և Անդրեա Համիլթոնները ։ Այն բանից հետո, երբ 2005 թվականին Նոր Օռլեանին մեծ ավերածություններ է հասցրել Կատրինա փոթորիկը, ընտանիքը տեղափոխվել է Հյուսթոն (Տեխաս) ։ Նորմանին չորս տարեկան հասակից սկսել է երգել և պարել։ Երաժշտության բնագավառում նրա կուռքերի թվում են Բեյոնսեն, Միսի Էլիոթն ու Լորին Հիլլը ։ Նորմանին արժանացել է պարային մրցանակների Լուիզիանայում ու Տեխասում, եղել մոդել և հասել Միսս Տեխաս մրցույթի եզրափակիչ, մասնակցել է The X-Factor շոուին։ 2012 թվականից Fifth Harmony աղջիկների խմբի անդամ է ։
The X Factor և Fifth Harmony
2012 թվականի ամռանը Նորմանին լսումների է մասնակցել The X Factor մրցույթի համար Գրինսբորոյում ։ Նա կատարել է ամերիկացի երգչուհի Արետա Ֆրանկլինի «Chain of Fools» երգը ։ Նա չի հաղթահարել լսումների երկրորդ փուլը որպես մենակատար, բայց կազմակերպիչները նրան չորս այլ տաղանդավոր աղջիկների հետ միասին (ներառյալ նաև Կամիլա Կաբելոն) վերադարձրել են և նրանցից կազմել խումբ։ Այդ հնգյալը հետագայում հայտնի է դաձել որպես Fifth Harmony ։ Արդյունքում այդ կոլեկտիվն զբաղեցրել է երրորդ տեղը, և նրանք պայմանագիր են կնքել Syco Music և Epic Records լեյբլների հետ ։
Բարեգործություն
Fifth Harmony խմբի հետ միասին Նորմանին համագործակցումէ մի շարք բարեգործական կազմակերպությունների հետ, ինչպիսիք են՝ «Girl Scouts of America» և «Ryan Seacrest Foundation»  ։ 2016 թվականի սեպտեմբերին Նորմանին նշանակվել է Cybersmile Foundation հիմնադրամի դեսպան, որը միջազգային ոչ առևտրային կազմակերպություն է, որն օգնություն է ցուցաբերում կիբերահաբեկումների և ատելության օնլայն դրսևորումների զոհերին այն բանից հետո, երբ նրանք ենթարկվել են ռասիստական բռնության համացանցում ։ 2017 թվականի հունվարի 26-ին Նորմանին նշանակվել է առաջին պաշտոնական դեսպան բոուլինգի ամենամյա մրցաշարի շրջանակներում, որը կազմակերպել է «A Place Called Home» ոչ առևտրային կազմակերպությունը ։ 2017 թվականի փետրվարի 24-ին հայտարարվել է, որ Նորմանին համագործակցում է Ամերիկյան օնկոլոգիական միության հետ որպես համաշխարհային դեսպան, որպեսզի բարձրացնի կրծքագեղձի քաղցկեղի սքրինինգի և մարդու պապիլոմա վիրուսի դեմ պատվաստման կարևորության մասին տեղեկացվածության մակարդակը  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:RCA Records-ի արտիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգչուհիներ
Զոնեն
Զոնեն (գերմաներեն Sonnen), Համայնք Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասի վրա։
Ջոն Դեյվիս
Ջոն Սկարլետ Դեյվիս, բնանկարիչ, դիմանկարիչ, ճարտարապետական ոճի նկարիչ, վիմագիր ։
Կյանքը և ստեղծագործական ուղին
Դեյվիսը ծնվել է Լեոմինսթերում (Հայ Սթրիթ 2 հասցեում գտնվող կառույցը այժմ էլ պահպանված է) ։ Նա արծաթագործ և ժամագործ Ջեյմս Դեյվիսի հինգ երեխաներից երկրորդն էր ։ Սկարլետը նրա մայրիկի օրիորդական անունն է։ Նրա մայրը Ջեյմս Սկարլետի հեռավոր ազգականն էր։ Տասնմեկ տարեկանում Դեյվիսը ստանում է նկարչության ոլորտի խրախուսական մրցանակ։ Նա սովորել է Լոնդոնի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի դպրոցում։ 1825 թվականից նա մասնակցել է Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի ամենամյա ցուցահանդեսին («Իմ առանձնասենյակը» նկարով)։ Վերջին անգամ ցուցահանդեսին մասնակցել է 1844 թվականին։ Նրա վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել այդ ժամանակների նկարիչ Ռիչարդ Փարկս Բոնինգտոնը։
Նա նկարել է դիմանկարներ, բնանկարներ, եկեղեցական տեսարաններ և ցուցաբերել է պատկերասրահներ նկարելու առանձնահատուկ կարողություններ։ Նրա «Բրիտանական պատկերասրահ ինստիտուտի ինտերիերը» նկարը ընդգրկված է Հին վարպետների պատկերասրահի հավաքածույում։ Նա վիմագրել և հրապարակել է Ռուբենսի 12 ստեղծագործություն, իսկ 1832 թվականին պատկերել է Բոլթոն վանքի բնապատկերը քարի վրա։ Բենջամեն Գոլդֆրեյ Ուինդուսի (1835) թանգարանի ջրաներկի հավաքածույում ցուցադրված են Թըրների նկարները։ (Ջոն Ռասկինը ուսումնասիրում էր Թըրնրի աշխատանքները «Ժամանակակից Նկարիչներ» գիրքը գրելիս) ։ Նա նկարել է Լուվրի թանգարանից տեսարաններ ևս։ 1842- 1845 թվականներին նրան էր լիազորված նկարել Բրիտանիայի արքայական պալատների նկարների կրկնօրինակները։
Նա մահացել է տուբերկուլոզից 1845 թվականին, երբ դեռ նոր էր ոլորել 41 տարին։ Նա մահացել է Բեդֆորդ Հրապարակի, Բեդֆորդ փողոց 11 հասցեում գտնվող իր տանը ։ Նրան հուղարկավորել են Քենսալ Գրինի Օլ Սոուլզ գերեզմանատանը ։
Ի հիշատակ Ջոն Դեյվիսի, 2002 թվականի սեպտեմբերին, նրա ծննդավայր Լեոմինստերում տեղադրվել է կապույտ հուշատախտակ ։ Նրա աշխատանքներից մի քանիսը գտնվում են Քարդիֆի ազգային թանգարանում, Դիմանկարների ազգային պատկերասրահում, Թեյթ բրիտանական պատկերասրահում, Հերֆորդի գեղարվեստի պատկերասրահ - թանգարանում, Լեոմինստեր թանգարանում, Մետրոպոլիտեն թանգարանում և Յեյլ արվեստի կենտրոնում    ։ Նրա աշխատանքների գերակշիռ մասը ցուցադրվել են Հերֆորդում 1937 թվականին ։ Նրա մի շարք նամակներ գտնվում են Հերֆրոդշիրի գրադարաններում և տեղեկատվական ծառայություններում ։
Ծանոթագրություններ
= Արտաքին հղումներ =
Կատեգորիա:Անգլիացի դիմանկարիչներ Կատեգորիա:1804 ծնունդներ Կատեգորիա:1845 մահեր Կատեգորիա:Անգլիացի ճարտարապետներ
Փոքր Բեգլար
Փոքր Բեգլարի (პატარა ბეგლარი, Bala Bəylər), գյուղ Վրաստանի Քվեմո Քարթլի երկրամասի Մառնեուլի մունիցիպալիտետում։
Աշխարհագրություն
Գյուղը գտնվում է Վրաստանի հարավում՝ Բորչալների պատմական տարածքում։ Սահմանակից է Մառնեուլի մունիցիպալիտետի Մեծ Բեգլարի, Օրջոնիկիձե, Ծերեթելի, Ալավարի, Իմիրի, Թամարիսի և Ներքին Ղոշաքիլիսի գյուղերին ։
Բնակչություն
Վրաստանի Պետական վիճակագրական կոմիտեի տվյալներով, համաձայն 2002 թվականի պաշտոնական մարդահամարի, գյուղի բնակչությունը կազմում է 395 մարդ, որոնց 100% ադրբեջանցիներ են ։
Հարկադիր կատարող
Հարկադիր կատարող, դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած ակտերի կատարումը անմիջականորեն ապահովող ծառայող ։
Փոքր Բեգլար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մառնեուլի շրջան
Հարկադիր կատարող
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դատական համակարգ
Ֆիս (Տրապիզոնի գավառ)
Ֆիս, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում : Գտնվում է Սև ծովի ափամերձ անտառապատ տարածքում, Տրապիզոն քաղաքից 14 կմ արևմուտք :
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Նիկոպոլիս (Էպիրոս)
Պատմություն
Հիմնադրվել է Օգոստոս Օկտավիանոս կայսեր կողմից՝ Մարկոս Անտոնիոսի նկատմամբ Ակտիումի ճակատամարտում տարած վճռորոշ հաղթանակից հետո ։ Կայսրը քաղաքը կառուցել է այն վայրում, որտեղ ճակատամարտի նախօրյակին կանգնած է եղել իր բանակը, իսկ որտեղ խփված է եղել իր վրանը, նա հետագայում կառուցել է տվել Նեպտունի տաճարը, որի մերձակայքում ամեն տարի անց են կացվել Ապոլլոնին նվիրված ռազմական մրցումներ (հետագայում դրանք վերածվել են մարզական ու արվեստների տոնախմբության՝ Ակտիական խաղեր անվանումով)։ Նորակառույց քաղաքը նա բնակեցրել է Ամբրասիա, Անակտորիա քաղաքներից և մինչև անգամ իր կողմից նվաճված Եթովպիայից տեղափոխված մարդկանցով։ Ըստ պատմիչ Հովսեփոսի՝ Նիկոպոլիսի հասարակական շենքերից շատերը կառուցվել են Հերովդես Մեծի ֆինանսական աջակցությամբ ։
Նիկոպոլիսը դարձել է Էպիրուսի գլխավոր քաղաքը՝ ինքնավար կառավարմամբ՝ ըստ հունական եղանակի։
268 թվականին գոթերի՝ Հունաստան կատարած արշավանքից հետո Նիկոպոլիսն աստիճանաբար անկում է ապրել, դադարեցրել է իր մետաղադրամի հատումը։ 293 թվականին Դիոկղետիանոսի ձեռնարկած վարչատարածքային բարեփոխումների արդյունքում այս քաղաքը դարձել է Հին Էպիրուս (լատ՝. Epirus Vetus) պրովինցիայի կենտրոնը։ Կոստանդին Մեծի օրոք Հին ու Նոր Էպիրուսները մտել են Մակեդոնիա դիոցեզի կազմի մեջ։ Հուստինիանոս Առաջինը վերականգնել է Հին Էպիրուսը՝ Նիկոպոլիս կենտրոնով, բայց արդեն միջնադարից սկսած՝ այս քաղաքն այլևս չի հիշատակվում պատմիչների կողմից։
Պահպանվել են նրա ավերակները (երկու թատրոն, ակվեդուկ, մարզադաշտ և այլն)։
Գրավերե
Գրավերե (Gravere), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Նիկոպոլիս (Էպիրոս)
Նիկոպոլիսը և քրիստոնեությունը
Նիկոպոլիսը մեկ անգամ հիշատակված է Աստվածաշնչում՝ «Նոր կտակարան»-ի «Գործք առաքելոց» բաժնում։ Պողոս առաքյալը որոշել էր այս քաղաքում ձմեռն անցկացնել և իր մոտ է հրավիրում Տիտուսին՝ իր հետ հանդիպում ունենալու այստեղ։ Դա տեղի է ունենում Պողոսի՝ երկրորդ անգամ բանտարկվելուց և Հռոմում նահատակվելուց մի փոքր առաջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ
Գրավերե
Բնակչությունը՝ 682 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 38 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 18 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0122։
Ժողովրդագրոթյուն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բյոբրախ
Բյոբրախ  (Böbrach), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ռեգենի շրջանում։ Ենթարկվում է Իլմեի Պվաֆենհոֆեն շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 1627 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 27,55 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 86 122։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Գարձիլիանա
Գարձիլիանա (Garzigliana), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 544 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 78 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0121։ Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Աննան։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լոնդոնի կինոփառատոն
Լոնդոնի Կինոփառատոն (London Film Festival, կրճատ՝ LFF, ինչպես նաև հայտնի է BFI London Film Festival), Միացյալ Թագավորության ամենախոշոր և ամենահեղինակավոր միջազգային կինոփառատոներից է ։ Անցկացվում է ամեն տարի սկսած 1956 թվականից, հոկտեմբերի 2-րդ կեսին, նոյեմբերի սկզբին, Լոնդոնում։
Կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակը հանդիսանում է Սասերլենդ Տրոֆին, որով պարգևատրվում են ամենաօրիգինալ դեբյուտային ֆիլմերը։ Փառատոնի կազմակերպիչը Բրիտանիայի կինոյի ինստիտուտն է, The Times թերթի խոշոր հովանավորը։ Ամեն տարի անց է կացվում ավելի քան 300 վավերագրական և կարճամետրաժ ֆիլմերի ընտրություն, աշխարհի 50 երկրներից։ Փառատոնի ավանդական ծրագիրը նեռարում է նկարներ, որոնք Մեծ Բրիտանիայում չէին ցուցադրվել։ Կինոփառատոնի ընթացքում ամեն տարի ներկայացվում է կրթական միջոցառումների ծրագիր, դասախոսություններ, վարպետաց դասեր, կինոարտադրության իրադարձություների ներկայացումներ ։
Մրցանակներ
Ամենամյա կինոփառատոների ընթացքում մրցանակներ են արժանացնում հետևյալ անվանակարգերում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կինոփառատոներ Կատեգորիա:1953 հիմնադրված կինոփառատոններ
Դրաքսելսրիդ
Դրաքսելսրիդ  (Drachselsried), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ռեգենի շրջանում։ Ենթարկվում է Իլմեի Պվաֆենհոֆեն շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 2371 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 41,73 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 86 122։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Լեռնիկ Պապյան
Լեռնիկ Պապյան, հայ բռնցքամարտիկ, թեթևագույն քաշային կատեգորիայի ներկայացուցիչ։ 1980-1990-ական թվականներին հանդես է եկել ԽՍՀՄ և Հայաստանի բռնցքամարտի հավաքականներում։ Պապյանը ազգային առաջնության հաղթող և մրցանակակիր է, ԽՍՀՄ գավաթի դափնեկիր, Ատլանտայի ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից։ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ է։ Ներկայումս հանդես է գալիս որպես բռնցքամարտի մարզիչ։
Կենսագրություն
Լեռնիկ Պապյանը ծնվել է 1966 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Լոռու մարզի Վանաձոր քաղաքում։
Մեկ տարի անց բարձրացել է թեթևագույն քաշային կարգ և Երևանում տեղի ունեցած բռնցքամարտի ԽՍՀՄ առաջնության ժամանակ նորից զբաղեցրել երրորդ հորիզոնականը։ Ներառվել է բռնցքամարտի ԽՍՀՄ հավաքականի կազմի մեջ և մասնակցել Բուդապեշտում տեղի ունեցած բռնցքամարտի Եվրոպայի առաջնությանը, որտեղ, այդուհանդերձ, լուրջ հաջողություններ չի գրանցել։ Լեռնիկը 1/8 եզրափակչում պարտվել է հունգարացի բռնցքամարտիկ Յանոշ Վարադիին։
ԽՍՀՄ-ն ներկայացրել է 1986 թվականին Մոսկվայում տեղի ունեցած Բարի կամքի խաղերին, սակայն չի կարողացել մրցանակային տեղ գրավել՝ 1/4 եզրափակչում պարտվելով վենեսուելացի Դեյվիդ Գրիմանին։
1991 թվականին ԽՍՀՄ ժողովուրդների X ամառային սպարտակիադայի ժամանակ դարձել է բրոնզե մեդալակիր։ Սպորտում ունեցած հաջողությունների համար արժանացել է «ԽՍՀՄ սպորտի վարպետի միջազգային աստիճանի»։
ԽՍՀՄ փլուզումից հետո միջազգային հարթակներում հանդես է եկել Հայաստանի հավաքականի կազմում։ Այսպես, 1993 թվականին Բուրսայում մասնակցել է Բռնցքամարտի Եվրոպայի առաջնությանը, իսկ Տամպերեում՝ Բռնցքամարտի աշխարհի առաջնությանը։ 1995 թվականին Մոսկվայում հաղթել է միջազգային մրցաշար։ 1995 թվականին Բեռլինում մասնակցել է Բռնցքամարտի աշխարհի առաջնությանը։ 1996 թվականին Ատլանտայում մասնակցել է ամառային օլիմպիական խաղերին, որտեղ առաջին մենամարտի ժամանակ հաղթել է ճապոնացի Կաձումասա Ցուձիմոտոյի հետ, սակայն 1/16 եզրափակչում զիջել է կուբացի Մաիկրո Ռոմերոյին, ով արդյունքում դարձել է չեմպիոն։
Ատլանտայի օլիմպիադայից հետո Պապյանը մի որոշ ժամանակ հանդես է եկել Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում և շարունակել մասնակցել միջազգային խոշոր մրցաշարերի։ Մասնավորապես, 1998 թվականին Բուլղարիայում դարձել է «Ստրանջա» միջազգային մրցաշարի արծաթե մեդալակիր ։
Սպորտային կարիերայից հետո աշխատել է որպես մարզիչ՝ Սանկտ Պետերբուրգի «Զդորովյե» ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի կենտրոնում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բռնցքամարտիկներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:Բռնցքամարտիկներ այբբենական կարգով
Ֆե լե Մարսիյի
Ֆե լե Մարսիյի (Fay-lès-Marcilly), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 106 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.76 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 37 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 63 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 49-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,8 %։ 49 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 40 անձ (24 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (2 տղամարդ և 7 կին)։ 14 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աննետտե ֆոն Դրոստե-Հյուլսհոֆֆ
Աննետտե ֆոն Դրոստե-Հյուլսհոֆֆ (Annette von Droste-Hülshoff, ), գերմանացի բանաստեղծուհի, արձակագիր և կոմպոզիտոր։
Կենսագրություն
Աննետտե ֆոն Դրոստե-Հյուլսհոֆֆը ծնվել է 1779 թվականի հունվարի 12-ին Հյուլսհոֆֆ ամրոցում՝ գերմանական հայտնի Դրոստե-Հյուլսհոֆֆ ազնվական ընտանիքում։ Վաղ մանկությունից սկսած վարել է փակ և առանձնացած կյանք, որի պատճառը նրա տկար առողջությունն էր։ Կրթությունը ստացել է տանը (1812-1819)՝ ժամանակի գերմանացի հայտնի գրող Անտոն Մաթթիաս Շպիքմաննի (Anton Matthias Sprickmann) մոտ։ 1826 թվականին՝ հոր մահից հետո, մոր և քրոջ հետ բնակության է տեղափոխվում Մյունստեր։ Շուտով նրա քույրն ամուսնանում է իր ժամանակի հայտնի գերմանացի լեզվաբան և գրող Յոզեֆ ֆոն Լասսբերգի (Joseph von Laßberg) հետ և բնակություն հաստատում Բոդենի լճի մոտակայքում գտնվող ամուսնու Մերսբուրգ ամրոցում։ Աննետտե ֆոն Դրոստե-Հյուլսհոֆֆը հաճախ էր այցելում քրոջը. նրա ստեղծագործական եռանդի վրա կարևոր ազդեցություն էր ունենում տեղի բնությունը։ 1841 թվականից սկսած հիմնականում նա բնակվում էր Մերսբուրգ ամրոցում, սակայն որոշակի կարճ ժամանակահատվածներ անց էր կացնում Մյունստերում։ Աննետտե ֆոն Դրոստե-Հյուլսհոֆֆը վախճանվել է 1848 թվականի մայիսի 24-ին Մերսբուրգ ամրոցում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գերմանացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Գերմանալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գերմանացի վիպասաններ Կատեգորիա:Գերմանացի կին գրողներ
Ջակարտայի արվեստի տուն
Ջակարտայի արվեստի տուն (Gedung Kesenian Jakarta), պատմականորեն հայտնի է Վելտեվրեդեն թատրոն (Schouwburg Weltevreden) անվանումով, համերգասրահ Ջակարտայում, Ինդոնեզիայում, կառուցվել է Հոլանդական Օստ Ինդիայի գաղութացման տարիներին։ Գտնվում է Ջակարտայում Իստիկլյալ մզկիթի և Ջակարտայի տաճարի մոտ։
Պատմություն
Բատավիայում (գաղութացման տարիներին այդպես էր կոչվում Ջակարտան) թատրոն կառուցելու միտքն առաջացել է քաղաքի գեներալ նահանգապետի մոտ, ով այդ ժամանակ Հերման Դանդելսն էր։ Այն իրականցվել է Ստէմֆորդ Ռաֆֆլզի օգնությամբ, ով հայտնի էր տեղական մշակույթն ուսումնասիրելու և պահպանելու իր մեծ ցանկությամբ։ 1814 թվականին Ռաֆֆլզը պատվիրում է «Venue զինվորական թատրոն» անունով բամբուկից շենք կառուցել Վաթերլոյի մոտ (Ջակարտայի հրապարակի մոտ, այժմ հայտնի է որպես Lapangan Banteng անունով). Այն կառուցվել է անգլիացի զինվորների կողմից և նախատեսված էր 250 հոգու համար ։ Բատավիայի առաջին թատրոնն աշխատել է 1881-1816 թվականներին և զվարճացրել է բրիտանացի զինվորներին։ 1816 թվականի օգոստոսին այստեղ է վերադառնում Հոլանդական Օստ Ինդիայի տիրապետությունը և Բատավիան նորից ընկնում է Նիդերլանդների նահանգապետների տիրապետության տակ։ 1817 թվականի ապրիլի 21-ին հոլանդացի կատարողների սիրողական ելույթները նորից վերադառնում են շենք։ 1820 թվականին բամբուկե շենքի դրությունն սկսում է վատթարանալ, իսկ 1821 թվականի հոլանդական գաղութային իշխանությունների օգնությամբ այն փոխարինվում է առավել հաստատուն կառույցով։ Կապալառուն Լի Ատիխեն էր, ով քաղաքի հին հատվածից շինանյութ էր բերում` նոր թատրոն կառուցելու համար։ Թատրոնի շենքի շինարարությունը տևել է 14 ամիս։ Նոր թատրոնը կառուցվել է նեոդասական ոճով և կոչվել է Վելտեվրեդեն Թատրոն (Schouwburg Weltevreden), ժողովրդի շրջանում հայտնի է որպես «Կատակերգությունների տուն» (Gedung Komedi) անվանումով։ Թատրոնում առաջին բեմադրված առաջին ներկայացումը եղել է Վիլյամ Շեքսպիրի Օթելլո ներկայացումը։
19-րդ դարի կեսերին Վելտեվրեդեն Թատրոնի զարգացումը դանդաղ էր առաջ ընթանում, դժվար էր շահույթ ստանալ, քանի որ Բատավիայում քիչ էին եվրոպացի օպերային երգչուհիները, իսկ նվագախումբն ամբողջական չէր։ Պետությունը 1848-1892 թվականներին հովանավորել է թատրոնը։ Ի սկզբանե թատրոնի շենքի ներսի լուսավորությունն իրականացվում էր մոմերի ու կերոսինային լամպի միջոցով։ Շենքում էլեկտրականությունն առաջին անգամ օգտագործվել է 1882 թվականին, սակայն գազի լամպերն օգտագործվել են մինչև 1910 թվականը։ 1926 թվականին, Ինդոնեզիայի ազգային վերածննդի ժամանաշրջանում, շենքն օգտագործվել է Երիտասարդության առաջին կոնգրեսի ժամանակ։ Ճապոնական շրջափակման տարիներին, 1942-1945 թվականներին շենքը ժամանակավոր օգտագործվել է որպես զինվորական շտաբ։ 1943 թվականին թատրոնն օգտագործվել է Սին Սեկիզու (Sin’tsu Cekizyoo) անվամբ։ Անկախության ձեռքբերման ժանանակ շենքն օգտագործվել է որպես Սենիման Մերդեկա («Անկախ նկարիչներ») անվանումով հայտնի երիտասարդ նկարիչների հանդիպման վայր, որոնց մեջ էին Ռոսիխան Անվարը, Ուսմարյա Իսմայիլը, Էլ-Հաքիմն ու Հասսինը։ 1945 թվականի օգոստոսի 29-ին, Ինդոնեզիայի անկախության հռչակումից 12 օր անց Ինդոնեզիայի առաջին նախագահ Սուկարնոյի երդմնակալությունն անց է կացվել այս շենքում։ 1951 թվականին թատրոնի շենքն օգտագործվել է որպես Ինդոնեզիայի համալսարանի իրավունքի և տնտեսագիտության ֆակուլտետ։ 1957-1961 թվականներին շենքն օգտագործվել է Ինդոնեզիայի ազգային թատերական ակադեմիայի կողմից։ 1970 թվականին շենքը վերաձևափոխվել է և դարձել է կինոթատրոն, որը ցուցադրում էր չինական ֆիլմեր։ Այդ ընթացքում այն նաև հայտնի էր Քաղաքային թատրոն անունով ։ 1984 թվականին որոշում է կայացվել շենքը վերադարձնել իր սկզբնական նշանակությանը։ Դրա վերակառուցումն արժեցել է 3 միլիարդ ռուպի։ 1987 թվականի սեպտեմբերի 5-ին այն վերանվանվել է Ջակարտային Գեդունգ Կեսենիան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի թատրոններ Կատեգորիա:1821 կառուցումն ավարտված թատրոններ
Իդլիբի ճակատամարտ (2012)
Իդլիբի ճակատամարտ ՝ ռազմական գործողություն, անցկացվելով Սիրիայի զինված ուժերի 2012 թվականի մարտի 10ից մինչև մարտի 13ը Իդլիբ քաղաքը ազատագրելու և ընդիմական ուժերի ոչնչացնելու նպատակով։
Նախապատմություն
Մի քանի ամիս զինյալներին հաջողվել է դիմակայել կառավարական ուժերի հարձակումներին։ Մարտից մեկ շաբաթ առաջ ռազմական ուժերի կուտակում և սկսվեց գրոհի նախապատրաստությունները։ 2012 թվականի մարտի 9-ին սյունը,որը բաղկացած էր 42 տանկից և 131 տրանսպորտներից զինվորականների հետ շարժվեցին դեպի քաղաք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճակատամարտեր այբբենական կարգով
Վռամ Ղազանչյան
Վռամ Խաչատուրի Ղազանչյան, Հայաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1917)
Կենսագրություն
Սովորել է Ներսիսյան դպրոցում (Թիֆլիս)։ 1917-1919 թվականներին կուսակցական ընդհատակյա աշխատանք է տարել Հայաստանի ու Վրաստանի տարբեր շրջաններում, 1919-1920 թվականներին՝ Կարսում, ուր եղել է ընդհատակյա կազմակերպության կազմակերպիչներից և Մայիսյան ապստամբության ղեկավարներից (Կարսի ռազմահեղափոխական կոմիտեի անդամ)։ Ապստամբության պարտությունից հետո՝ Ախալցխայի և Ախալքալաքի կուսկազմակերպությունների պատասխանատու կազմակերպիչ։ Եղել է քաղաքացիական աշխատող 11-րդ կարմիր բանակում և հյուսիսային Կովկասում, արևելքի ժողովուրդների համագումարի (1920) պատգամավոր։ 11-րդ կարմիր բանակի կազմում, որպես ջոկատի հրամանատար, կռվել է Ղարաքիլիսայում (Վանաձոր)՝ խորհրդային ռեժիմ հաստատելու համար։ Քաղաքացիական կռիվների ժամանակ Լոռիում և Ղամարլուի (Արտաշատ) ճակատում կազմակերպել է կարմիր ապստամբ ջոկատներ։ Մասնակցել է 1939-1940 թվականների խորհրդա-ֆիննական պատերազմին («ձմեռային պատերազմ»)։ Սպանվել է խորհրդա-գերմանական ռազմաճակատում («հայրենական մեծ պատերազմ»)։
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:1897 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 23 մահեր Կատեգորիա:1941 մահեր Կատեգորիա:Հեղափոխական գործիչներ Կատեգորիա:Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Բարմեն
Բարմեն (bar՝ բարային հենակ, man՝ մարդ), բարային հենակի հետևից հաճախորդներին սպասարկող բարի աշխատակից։ Բարմենը ողջունում է իր հաստատության հյուրերին, բացահայտում է նրանց համային նախասիրությունները, տեղեկացնում է նմուշակազմի մասին, առաջարկում է հյուրերին համապատասխանող ըմպելիքների տարբերակներ, պատվերներ է ընդունում և լցնում է ալկոհոլային ու ոչ ալկոհոլային խմիչքների չափաբաժիններ, ներառյալ՝ իրենց իսկ կողմից պատրաստված կոկտեյլները։
Պատմություն
Բարմենի մասնագիտությունը ծագել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում «ոսկե տենդի» ժամանակներում։ Այդ ժամանակ բնակավայրերի առևտրի կենտրոններում վաճառվում էր միանգամից ամեն ինչ։ Տերերն ապրանքաշրջանառությունը մեծացնելու նպատակով սկսեցին հենց տեղում ալկոհոլային խմիչք առաջարկել։ Հետո խանութի տարածքում տեղափոխեցին բարիերը՝ բաժանելով «առևտրի գոտու» և «հանգստի համար նախատեսված տեղի», որն սկսեց անվանվել բար։ Նույն ժամանակ էլ հայտնվեցին առաջին բարմենները։ Կոկտեյլներն իրենց ժամանակակից տեսքով նույնպես ԱՄՆ֊ում հայտնվեցին։
Եվրոպայում բարմենի մասնագիտությունը զարգանում էր ինչպես maitre liquoriste֊ը, ովքեր XIX դարի առաջին կեսում աշխատում էին սրճարանում ։
1862 թվականին լույս տեսավ «Bartender’s Guide»֊ը՝ առաջին գիրքը, որը ներառում է կոկտեյլների բաղադրատոմսերը և բարմենի մասնագիտական կոդեքսը։ Հեղինակը Ջերրի Թոմասն է, ով անձամբ երկար տարիներ աշխատել է բարային հենակի հետևում ։
Մեծ Բրիտանիայում բարմենի աշխատանքը չի դիտարկվում որպես մշտական և տևական աշխատանք, այլ ընդունվում է որպես երկրորդական աշխատանք՝ նախատեսված արդեն իսկ աշխատանք ունեցողների կամ ուսանողների համար։ Այդ կերպ այս աշխատանքը չի ունենում կայուն բնույթ, և աշխատակիցների փոփոխությունը նորմալ է։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սննդի սպասարկման մասնագիտություններ
Գայերսթալ
Բյոբրախ  (Geiersthal), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ռեգենի շրջանում։ Ենթարկվում է Իլմեի Պվաֆենհոֆեն շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 2235 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 22,38 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 86 122։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ախթա
Ախթա, Անթաքախու վանք, Սուրբ Արաքյալ վանք, Թադեի վանք, Թարցմանչաց վանք, Մակաթաւյեցվոց վանք, Սպիտակ վանք, Աթխա — վանք Թուրքիայում, Դիարբեքիրի նահանգում Դիարբեքիր քաղաքից հյսւսիս–արևելք, Հազրո, Լճը և Ֆարկին ավանների միջև, Ախթա լեռան վրա։ Հայտնի է իր ագարակներով, այգիներով, ծառաստաններով։ Ունեցել է 15 թեմական գյուղ։ Ըստ ավանդության վանքը կառուցվել է Թադևոս առաքյայի կողմից։ Կոչվում է նաև Թադեի կամ ս Առաքյալ վանք, Մակաբայեցվոց վանք և այլն։ Հայաստանի հին վանքերից է. 1321 թ. տաճարը երկրաշարժից փլվել է, ապա վերանորոգվել։ Միջին դարերին եղել է գրչության կենտրոն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի վանքեր Կատեգորիա:Դիարբեքիրի նահանգ
Էլիզաբեթ Շորթ
Էլիզաբեթ Շորթ (Elizabeth Short, առավել հայտնի որպես Սև գեորգենի (the Black Dahlia, ), անբացահայտելի մնացած հանցագործության զոհ՝ տեղի ունեցած Լոս Անջելեսի մերձակայքում 1947 թվականին։ Էլիզաբեթ Շորթի գործը եղել և մնում է ԱՄՆ-ում կատարված ամենադաժան և հանելուկային հանցագործություններից մեկը ։
Կենսագրություն
Էլիզաբեթ Շորթը, որին Մասսաչուսեթս նահանգում պահում էր մայրը և ուներ ևս չորս քույր, 19 տարեկանում տեղափոխվեց Լոս Անջելես, Կալիֆորնիա՝ ընտանիքը լքած հոր մոտ, որի հետ, սակայն, փոխահարաբերությունները հաջող չստացվեցին։ Կարճատև թափառումներից հետո Շորթը հայտնվեց Սանտա Բարբարայում, որտեղ ձերբակալվեց ալկոհոլի կիրառման անօրինական տարիքի պատճառով և հետ ուղարկվեց Մասսաչուսեթս։ Հետագա հաջորդ տարիներին նա գերազանցապես ապրում էր Ֆլորիդայում, որտեղ գումար էր վաստակում որպես մատուցողուհի։
Ֆլորիդայում նա հանդիպեց ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի մայոր Մեթյու Մ. Գորդոն կրտսերին, որին ընկերներին ներկայացնում էր որպես իր փեսացու. ինքը Գորդոնը ուսումնական թռիչքների էր Հնդկաստանում, որտեղից Շորթին նամակներ էր գրում։ Համենայն դեպս, ամուսնական պլանները չիրագործվեցին, քանի որ 1945 թվականի օգոստոսի 10-ին Գորդոնը զոհվեց ավիավթարից, մինչ կհասցներ վերդառանալ ԱՄՆ և ամուսնանալ Շորթի հետ։ Ավելի ուշ Շորթը հաստատեց, որ ինքն ու Գորդոնն արդեն ամուսնացած էին նրա մահվան ժամանակ և ունեցել էին երեխա, որը մանուկ ժամանակ մահացել էր։ Նշանադրության փաստը հաստատեցին նաև Գորդոնի ծառայակիցները, ամեն դեպքում Շորթի սպանությունից հետո Մեթյու Գորդոնի ընտանիքը ամեն կերպ հերքեց նրանց կապը։
Ռիկարդո Գոմեշ
Ռիկարդո Խորտե Պիրեշ Գոմեշ (Ricardo Jorge Pires Gomes, )՝ կաբո -վերդինյան ֆուտբոլիստ, հարձակվող (ֆուտբոլ)։ Ներկայումս խաղում է «Պարտիզան» հավաքականի կազմում։
Էլիզաբեթ Շորթ
Կենսագրություն
1946 թվականին Շորթը վերադարձավ Կալիֆորնիա, որպեսզի տեսակցի իր նախկին սիրելիին՝ լեյտենանտ Գորդոն Ֆիկլինգին, որի հետ ծանոթացել էր Ֆլորիդայում։ Կյանքի մնացած վեց ամիսները նա անցկացրեց հարավային Կալիֆորնիայում, մեծ մասամբ՝ Լոս Անջելեսում՝ հանգրվանելով անթիվ հյուրանոցներում, վարձով բնակարաններում և մասնավոր տներում, ոչ մի տեղ կանգ չառնելով մի քանի շաբաթից ավել։
Ռիկարդո Գոմեշ
Միջազգային կարիերա
Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է Բատուկուե ֆուտբոլային ակումբում։ Հետո տեղափոխվեց Պորտուգալիա, որտեղ էլ խաղաց այնպիսի ակումբներում, ինչպիսիք են «Վիզելան», «Վիտորիան», «Նասոնալը»։ 2015 թվականից խաղում է Կավո Վերդեի կազմում։ 2018 թվականի հունիսի 8-ին պայմանագիր ստորագրեց սերբական Պարտիզան ֆուտբոլային ակումբի հետ ։ Հուլիսի 22-ին մասնակցեց «Radnik» - ի դեմ խաղին։ Խաղին մասնակցեց ամբողջ 90 րոպեն։ Ազգային հավաքականի տարիքային ելույթները և գոլերը
Էլիզաբեթ Շորթ
Կենսագրություն
Էլիզաբեթ Շորթին վերջին անգամ ողջ տեսել են 1947 թվականի հունվարի 9-ին, Լոս Անջելեսի կենտրոնական մասում գտնվող «Բիլթմոր» (Biltmore Hotel) հյուրանոցի հանգստասրահում։ Այդ ժամանակ Շորթը 22 տարեկան էր։
Սպանություն
1947 թվականի հունվարի 15-ին Էլիզաբեթ Շորթի այլանդակված մարմինը գտնվեց Սաութ Նորթոն ավենյուից Լեյմերթ Պարկ ընկած անտեր հողամասում, ոչ հեռու Լոս Անջելես քաղաքի սահմաններից։ Մարմինը գոտկատեղից բաժանված էր երկու մասի և մասնատված (հեռացված էին արտաքին և ներքին սեռական օրգանները, նաև պտուկները) ։ Կնոջ բերանն այլանդակված էր Չելսիի ժպիտով։
Ռիկարդո Գոմեշ
Միջազգային գոլեր
Գոմեսը նվաճեց իր առաջին հաղթանակը Կաբո Վերդիի թիմում` մարտի 31-ին. խաղում էր Պորտուգալիայի հետ Էստորիլում, ընկերական խաղում 2-0 հաշվով հաղթանակ գրանցեց  վերջին տասը րոպեներին ։ 2016 թվականի հունիսի 4-ին, Սան Տոմեի և Պրինսիպի դեմ խաղում, նա վաստակել է իր առաջին միջազգային գոլը Կաբո Վերդի թիմում, իսկ 2017 թ. ԱԱՖ-ի ազգերի որակավորման մրցաշարում՝ 2-1 հաշվով հաղթանակով։ 2018 թ. Հունիսի 1-ի դրությամբ (Կաբո-Վերդայի հաշվարկը առաջինն է, հաշվի սյունակում նշվում է հաշիվը՝ Գոմեսի յուրաքանչյուր գոլից հետո )
Էլիզաբեթ Շորթ
Սպանություն
Ոստիկանությունն այդպես էլ չգտավ Էլիզաբեթ Շորթին սպանողին, և «Սև գեորգենու» գործը առ այսօր մնում է չբացահայտված։ Շորթը թաղվեց կալիֆորնիական Օքլենդ քաղաքի Մաունթին Վյու գերեզմանոցում, այլ ոչ թե Մասսաչուսեթսում (որովհետև նրա ավագ քույրն ապրում էր Բերքլիում, ըստ նրա խոսքերի, նաև նրա համար, որովհետև «Էլիզաբեթը սիրում էր Կալիֆորնիան») ։
Ռիկարդո Գոմեշ
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Վիտորիա Գիմարայնշի ֆուտբոլիստներ
Էլիզաբեթ Շորթ
Հետաքննություն
Էլիզաբեթ Շորթի մարմնի հայտնաբերումից անմիջապես հետո ոստիկանությունը ուշադրությունը սևեռեց այն անձանց վրա, որոնք ըստ հայտարարության տեսել էին աղջկան հունվարի 9-ին նրա վերջին հայտնվելու և մարմնի հայտնաբերման միջակայքում։ Սակայն ամեն անգամ պարզվում էր, որ վկաները շփոթել էին Շորթին ուրիշ կնոջ հետ (նրանցից ոչ ոք Շորթին կյանքում չէր ճանաչում)։
Լրատվամիջոցները, լայնորեն լուսաբանելով հանցագործությունը, հաղորդեցին, որ Շորթը մահվանից քիչ առաջ ստացել էր «Սև գեորգենի» մականունը (այդ ժամանակ բավականին հայտնի Ալան Լեդդի և Վերոնիկա Լեյքի մասնակցությամբ «Կապույտ գեորգենի» ֆիլմի անվան փոփոխումով)։ Լոս Անջելեսի ոստիկանությունը բազմիցս հայտարարեց, որ մամուլը այդ պատմությունը հորինել է միայն այն բանի համար, որ «ավելի վառ» դարձնեն սպանության մասին իրենց հոդվածները։ Սրա օգտին է խոսում այն փաստը, որ Շորթին իրականում իմացող մարդիկ երբեք չէին լսել նրա այդ մականվան մասին։
Բացի այդ, ըստ Լոս Անջելեսի շրջանային դատախազի պաշտոնական հայտարարության և հակառակ բազմաթիվ կեղծ հիմնավորումների, որոնցով զոհին կոչում էին «զանգով աղջիկ», Էլիզաբեթ Շորթը մարմնավաճառուհի չէր։
Մեկ այլ տարածված առասպելի համաձայն՝ ի ծնե թերզարգացած սեռական օրգանների պատճառով Շորթը չէր կարող սեռական հարաբերությունների մեջ մտնել։ Լոս Անջելեսի շրջանային դատախազության նյութերում կան երեք տղամարդկանց հարցաքննության սղագրություններ, որոնց հետ Շորթը սեռական հարաբերություններ է ունեցել (որոնցից մեկը Չիկագոյի ոստիկանության աշխատակից)։ Գործի նյութերի վերջնական քննությամբ հետևություն արվեց, որ Շորթը «նորմալ զարգացած վերարտադրողական օրգաններ» ուներ։ Դիահերձման արդյունքում հաստատվեց նաև այն փաստը, որ սպանության ժամանակ Շորթը հղի չի եղել (ինչպես նաև, որ երբևէ չի հղիացել և չի ծննդաբերել)։
«Սև գեորգենու» սպանության քննությունը դարձավ ԱՄՆ իրավապահ մարմինների պատմության մեջ ամենաերկարատևը և մեծամասշտաբը Լոս Անջելեսի ոստիկանության և օգնության հասած ՀԴԲ-ի համար։ Գործի դժվարության պատճառով նախնական հետախուզական խմբի օպերաշխատողները քննության առան բոլոր այն մարդկանց, որոնք ծանոթ էին եղել Շորթի հետ։ Կասկածի տակ առնվեցին մի քանի հարյուր մարդ, մի քանի հազարը հարցաքննվեցին։ Լրագրողների սենսացիոն և երբեմն ամբողջովին կեղծված լուսաբանող հաղորդումները, ինչպես նաև հանցագործության սարսափելի մանրամասները գրավեցին հանրության սևեռուն ուշադրությունը։ Մոտ 60 մարդ մեղավոր ճանաչեց իրեն այդ սպանության մեջ (այդ թվում և կանայք)։ 22 մարդ տարբեր ժամանակահատվածներում հայտարարվեց Էլիզաբեթ Շորթին սպանող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոստոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Չբացահայտված սպանություններ ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:Չբացահայտված սպանություններ Կատեգորիա:Հանցագործությունն ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կանայք Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ
Ձևափոխություն
Ձևափոխություն, մաթեմատիկայի հիմնական գաղափարներից։
X-ի բազմությունը Y-ի բազմության մեջ
Ձևափոխություն (X բազմությունից Y բազմության մեջ) օրենք Է, որով X-ի յուրաքանչյուր տարրի համապատասխանության մեջ է դրվում Y-ի մեկ տարր։ Այսպիսով, տրամաբանական տեսակետից, Ձևափոխություն հասկացությունը համընկնում Է արտապատկերում (ֆունկցիա, օպերատոր) հասկացությունների հետ։
Ձևափոխության կիրառում
Ձևափոխություն տերմինը ավելի հաճախ օգտագործվում է երկրաչափության մեջ և ֆունկցիոնալ անալիզում, ընդ որում, հիմնականում այն դեպքում, երբ X=Y, իսկ համապատասխանությունը փոխմիարժեք Է։ Այդ դեպքում յուրաքանչյուր ձևափոխություն ունի հակադարձ, և եթե որպես երկու [ձևափոխությունների արտադրյալ հասկանանք նրանց կոմպոզիցիան, ապա ձևափոխությունների բազմությունը դառնում է խումբ։
Կատեգորիա:Մաթեմատիկա
Միլևա Մարիչ
Միլևա Մարիչ (Սերբական կիրիլիցա՝ Милева Марић, ), սերբ ֆիզիկոս։ Նա Ցյուրիխի տեխնիկական բարձրագույն դպրոցում Ալբերտ Այնշտայնի միակ կին համակուրսեցին էր։ Նրանք սկսեցին հանդիպել և դուստր ունեցան մինչև ամուսնությունը, ով կամ շուտ մահացել է, կամ որդեգրվել։ 1903 թվականին ամուսնությունից հետո նրանք ունեցան երկու որդի՝ Հանս Ալբերտ և Էդուարդ Այնշտայններ։
Զույգը բաժանվեց 1914 թվականին, և Մարիչը, վերցնելով երկու որդիներին, Բեռլինից վերադարձավ Ցյուրիխ։ 1919 թվականին նրանք վերջնականապես ամուսնալուծվեցին, և նույն տարում Այնշտայնը կրկին ամուսնացավ։ Երբ 1921 թվականին նա Նոբելյան մրցանակ ստացավ, գումարը փոխանցեց Մարիչին՝ որդիներին ապահովելու համար։ 1930 թվականին ընդամենը 20 տարեկան հասակում նրանց երկրորդ որդու՝ Էդուարդի մոտ հայտնաբերվեց շիզոֆրենիա։ Վերջինիս խնամքի ծախսերը հոգալու համար 1930-ական թվականների վերջին Մարիչը վաճառեց իր և Այնշտայնի երեք տներից երկուսը։ Այնշտայնը երեխաների խնամքի համար մշտապես աջակցում էր Մարիչին, ինչը շարունակվեց նաև այն ժամանակ, երբ Այնշտայնը երկրորդ կնոջ հետ մեկնեց ԱՄՆ։
Կենսագրություն
Միլևան սկսեց իր միջնակարգ կրթությունը 1886 թվականին Նովի-Սադի աղջիկների համար նախատեսված ավագ դպրոցում, սակայն նույն տարում տեղափոխվեց Սրեմսկա Միտրովիցայի ավագ դպրոց ։ 1890 թվականին նա ընդունվեց Շաբացի սերբիական թագավորական ճեմարան ։ 1891 թվականին Մալևայի հայրը հատուկ թույլտվություն ստացավ աղջկան գրանցելու որպես Զագրեբի դասական թագավորական ավագ դպրոցի միակ աղջիկ ուսանող ։ Նա հաղթահարեց ընդունելության քննությունը և 1892 թվականին դարձավ 10-րդ դասարանի աշակերտուհի։ Միլևան արժանացավ 1894 թվականի փետրվարին ֆիզիկայի լեկցիաներին մասնակցելու հատուկ թույլտվության և նույն թվականի սեպտեմբերին հաղթահարեց վերջնական քննությունը։ Նրա գնահատականները մաթեմատիկայից և ֆիզիկայից ամենաբարձրն էին ։ Այդ տարի նա լուրջ հիվանդացավ և որոշեց տեղափոխվել Շվեյցարիա, որտեղ էլ նոյեմբերի 14-ին սկսեց սովորել Ցյուրիխի «Աղջիկների ավագ դպրոցում» ։ 1896 թվականին Մարիչը հանձնեց ավարտական քննությունները և մեկ կիսամյակ բժշկություն ուսումնասիրեց Ցյուրիխի համալսարանում ։
1896 թվականի աշնանը Մարիչը, հանձնելով ընդունելության քննություն մաթեմատիկայից և ստանալով 4,25 (1-6 գնահատման համակարգից), ընդունվեց Ցյուրիխի տեխնիկական բարձրագույն դպրոց ։ Ալբերտ Այնշտայնի հետ միասին նա գրանցվեց ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի ուսուցման դիպլոմային կուրսի (VIA բաժին)։ Նա խմբի միակ աղջիկն էր և բաժնի ընդամենը 5 անդամներից մեկը ։ Կարճ ժամանակ անց Միլևան և Ալբերտը ընկերացան։
1897 թվականի հոկտեմբերին Մարիչը մեկնեց ուսման Հայդելբերգի համալսարանում, որպեսզի որպես ունկնդիր հաճախի ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի դասերի ։ 1898 թվականի ապրիլին Մալևան վերադարձավ Ցյուրիխ, որտեղ նրա կրթական ծրագիրը ներառում էր դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հաշիվներ, նկարագրական և պրոյեկտիվ երկրաչափություն, մեխանիկա, տեսական ֆիզիկա, կիրառական ֆիզիկա, փորձարարական ֆիզիկա և աստղագիտություն ։ Նա միջանկյալ քննությունները հաձնեց մյուս ուսանողներից 1 տարի ուշ՝ 1899 թվականին։ Նրա միջին գնահատակը 5,05 էր (1-6 գնահատման համակարգից), ինչի արդյունքում նա այդ տարում քննությանը մասնակցած 6 ուսանողների շարքում 5-րդն էր ։ Նախորդ տարում Այնշտայնը 5,7 գնահատականով 1-ինն էր ), ընդ որում՝ ֆիզիկայից նրա գնահատականը նույնն էր, ինչ Մարիչինը՝ 5,5։ 1900 թվականին Մարիչը ձախողեց ավարտական քննությունները՝ ապահովելով 4 միջին գնահատական, ընդ որում՝ մաթեմատիկական քննություններից մեկից (ֆունկցիաների տեսություն) նա ստացել էր 2,5։ Այնշտայնը 4,91 արդյունքով 4-րդն էր ։
Ամուսնություն և ընտանիք
Այնշտայնը և Մարիչը ամուսնացան 1903 թվականին շվեյցարական Բեռն քաղաքում։ Այնշտայնն աշխատանքի անցավ տեղի Մտավոր սեփականության դաշնային գրասենյակում։ 1904 թվականին ծնվեց նրանց որդին՝ Հանս Ալբերտը։ Մինչև 1909 թվականը Այնշտայններն ապրում էին Բեռնում, այնուհետև երբ Ալբերտն աշխանտանքի անցավ Ցյուրիխի համալսարանում, նրանք տեղափոխվեցին։ 1910 թվականին ծնվեց նրանց երկրորդ որդին՝ Էդուարդը ։ 1911 թվականին նրանք տեղափոխվեցին Պրահա, որտեղ Այնշտայնը դասավանդում էր Կարլովի համալսարանում։ Մեկ տարի անց ընտանիքը վերադարձավ Ցյուրիխ։ Այնտեղ Այնշտայնը համաձայնվեց վարել պորֆեսորի պաշտոն։
Տեղափոխությունը Բեռլին և ամուսնալուծությունը
1913 թվականի հուլիսին Մաքս Պլանկը և Վալտեր Նեռնստը Այնշտայնին խնդրեցին գալ Բեռլին, և վերջինիս համաձայնությունը խիստ վշտացրեց կնոջը ։ Օգոստոսին ընտանիքը ծրագրում էր որդիների և Մարիա Կյուրիի ու նրա դստրերի հետ արշավ գնալ, սակայն Մարիչը Էդուրարդի հիվանդության պատճառով փոքր-ինչ հետաձգեց մեկնումը ։ Սեպտեմբերին նրանք մեկնեցին Մարիչի հայրական տուն, որը գտնվում էր Նովի-Սադի մոտակայքում, և Վիեննա մեկնելու օրը Մարիչը ուղղափառ եկեղեցում երեխաներին կնքեց ։ Վիեննայից հետո Այնշտայնը այցելեց Գերմանիայի իր հարազատներին, իսկ Մարիչը Ցյուրիխ վերադարձավ։ Սուրբ Ծնունդից հետո նա երեխաների հետ գնաց Բեռլին, որտեղ հաստատվեց 1914 թվականի ապրիլի կեսերին ։
Ամուսնական հարաբերությունները լարվեցին 1912 թվականին, երբ գարնանը Այնշտայնը սկսեց գաղտնի նամակագրական կապ պաշտպանել իր զարմուհու՝ Էլզա Լեվենտալի (ի ծնե ազգանուն՝ Այնշտայն) հետ։ Մարիչն ի սկզբանե չէր ցանկանում մեկնել Բեռլին, և իրավիճակը ավելի էր լարվում։ Բեռլին տեղափոխվելուց որոշ ժամանակ անց Այնշտայնը հայտարարեց, որ իր կողքին մնալու համար Միլևան պետք է հարմարվի խստորեն առաջադրված պայմաններին։ Նրանց միջև ընդհարում եղավ, և 1914 թվականի ամռանը Մարիչը երեխաներին տարավ Ցյուրիխ։ Այնշտայնը կնոջը և երեխաներին ապահովելու նոտարական պարտավորության հանձնառություն առավ, որի համաձայն եռամսյակը մեկ պետք է 5600 ռեյխսմարկ վճարեր, ինչը կազմում էր նրա աշխատավարձի գրեթե կեսը ։ Հնգամյա բաժանումից հետո զույգն ամուսնալուծվեց 1919 թվականի փետրվարի 14-ին ։
Հետագա կյանքը
Մարիչն ու երեխաներն ապրում էին շատ նեղ պայմաններում։ 1922 թվականին, երբ Այնշտայնն արժանացավ Նոբելյան մրցանակի, Մարիչը ստացավ խոստացված գումարը։ Դրանով Ցյուրիխում գնվեց երեք տուն, որոնցից մեկում Մարիչը պետք է ապրեր երեխաների հետ, իսկ մյուս երկուսը գնվել էին որպես ներդրում ։
1930-ական թվականներին Էդուարդի մոտ նյարդային պոռթկում տեղի ունեցավ, որից հետո բժշկական հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ նրա մոտ առկա է շիզոֆրենիա։ Երկու տները վաճառվեցին՝ Ցյուրիխի համալսարանին կից գործող հոգեբուժական կլինիկայում բուժման ծախսերը հոգալու նպատակով ։ Երրորդ տան կորստից խուսափելու համար դրա նկատմամբ բոլոր իրավունքները փոխանցվեցին Այնշտայնին, ով կանոնավոր կերպով գումար էր փոխանցում Էդուարդի և նախկին կնոջ համար։
Մարիչը մահացավ Ցյուրիխում 1948 թվականի օգոստոսի 4–ին 72 տարեկան հասակում։ Նա թաղված է Նորդհեյմի գերեզմանատանը ։
Գիտական ներդրում
Ալբերտ Այնշտայնի վաղ շրջանի աշխատանքներում (հատկապես՝ «Հրաշքների տարիներ» աշխատության մեջ) Մարիչի ներդրումներ ունենալու հարցը որոշ չափով ենթակա է քննարկման։ Ֆիզիկա գիտության մասնագիտացված պատմաբանների շրջանում տարածված է այն կարծիքը, որ Մարիչի չի ունեցել էական գիտական ներդրում ։ Որոշ գիտնականներ պնդում են, որ Մարիչն օգնում էր Այնշտայնին գիտական հետազոտություններ կատարելիս և ինքն էր հավաքում նյութերը   ։
Այնշտայնի վաղ շրջանի աշխատանքներում Մարիչի համահեղինակության ենթադրությունները հիմնվում են հիմնականում հետևյալ տվյալների վրա․
Չկա որևէ համոզիչ ապացույց, որ Մարիչն օգնել է Այնշտայնին իր տեսությունները զարգացնելու հարցում ։ Նրանց առաջին որդին՝ Հանս Ալբերտը, ասել է, որ երբ մայրն ամուսնացել է Այնշտայնի հետ, հրաժարվել է իր բոլոր գիտական ձգտումներից ։ Նա այդպես էլ ոչինչ չհարատարակեց ։ Այնշտայնի ընկերներից և ոչ մեկը չի հիշատակել, որ Մարիչը որևէ կերպ կապված է եղել նրա աշխատանքին։ Ավելին, Մարիչը ևս երբեք չի ակնարկել, որ որևէ նշանակալի դեր է խաղացել Այնշտայնի գիտական աշխատանքներում, անգամ իր լավագույն ընկերուհուն ուղղված նամակներում ։
Հիշատակ
2005 թվականին Ցյուրիխում՝ Շվյցարական բարձրագույն տեխնիկական դպրոցում և Ֆրաումյուստերի միությունում հարգեցին Միլևա Մարիչի հիշատակը։ Ցյուրիխում գտնվող նրա նախկին տան պատին հուշատախտակ տեղադրվեց ։ Նույն տարում Մարիչի կիսանդրին տեղադրվեց Սրեմսկա-Միտրովիցայի միջնակարգ դպրոցում, որտեղ նա սովորել է։ Մեկ այլ կիսանդրի տեղադրված է Նովի-Սադ քաղաքի համալսարանի ուսանողական ավանում։ Տիտել քաղաքի միջնակարգ դպրոցը և Նովի-Սադ քաղաքի տեխնիկական վարժարանն անվանվել են նրա անունով։ Մարիչի մահվանից 60 տարի անց հուշատախտակ տեղադրվեց նախկին կլինիկայի պատին, որտեղ նա մահացել է։ 2009 թվականին հիշատակի շիրմաքար տեղադրվեց այն վայրում, որտեղ թաղված է Մարիչը՝ Նորդհեյմի գերեզմանատուն  ։
1995 թվականին Narodna knjiga հրատարակչությունը Բելգրադում հրատարակեց Դրագանա Բուկումիրովիչի «Միլևա Մարիչ-Այնշտայն» գիրքը սերբերենով ։ Երեք տարի անց Վիդա Օգնենովիչը ներկայացնում է «Միլևա Այնշտայն» պիեսը, որը 1999 թվականին թարգմանվում է անգլերեն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ կին ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սերբ գիտնականներ Կատեգորիա:Սերբ ուսուցիչներ
Ֆե լա Շապել
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 152 մարդ, բնակչության խտությունը` 304.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0.5 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 100 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 19 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 86 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 69-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,2 %։ 69 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 60 անձ (33 տղամարդ և 27 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (1 տղամարդ և 8 կին)։ 17 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Քրիստոֆեր Մարկուս և Սթիվեն ՄաքՖիլի
Նրանք, որպես սցենարիստ իրենց դեբյուտը կատարել են 2004 թվականին Պետեր Սելերսի կյանքը և մահը ֆիլմում, որի համար ստացել են «Էմմի» մրցանակը մինի-սերիալի, ֆիլմի կամ դրամատիկական ծրագրի լավագույն սցենարի համար։ Նրանք գրել են նաև Դու սպանում ես ինձ և «Ցավ և ձեռքբերում» ֆիլմերի սցենարները։
Հեռուստատեսություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ
Կաստելֆրանկո Էմիլիա
Կաստելֆրանկո Էմիլիա  (Castelfranco Emilia, Castelfrànch, կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Մոդենա գավառում ։
Բնակչությունը ըստ 2014 թվականի տվյալների կազմում է 32.543 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 317,46 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 102,51 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 41013։ Հեռախոսային կոդը՝ 059։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Անատոլի Լյադով
Անատոլի Կոնստանտինովիչ Լյադով, ռուս կոմպոզիտոր, դիրիժոր, մանկավարժ, երաժշտական, հասարակական գործիչ։ 1878 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի կոնսերվատորիան (դասատուն Ա. Ռիմսկի Կորսակով), դասավանդել է կոնսերվատորիայում (պրոֆեսոր՝ 1886 թվականից), միաժամանակ (1884 թվականից)՝ երգեցիկ կապելլայում։ Աշակերտներից են՝ Մյասկովսկի, Ս. Ս. Պրոկոֆև, Մ. Ֆ. Գնեսին, Բ. Վ. Ասաֆև և ուրիշներ։ 1880-1890-ական թվականներին հանդես է եկել որպես դիրիժոր։ Մանրանվագների վարպետ է։ Գրել է դաշնամուրային երկեր (պրելյուդներ, էտյուդներ, արաբեսկներ, «Երաժշտական ծխախոտատուփ» շարքը են), ժողովրդական տեքստերով մանկական երգեր (3 տետր), մշակել 200-ից ավելի ժողովրդական երգեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս ազգագրագետներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ
Գոթեսցել
Գոթեսցել (Gotteszell), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ռեգենի շրջանում։ Ենթարկվում է Իլմեի Պվաֆենհոֆեն շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 1200 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 9,22 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 76 123։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Հին կոշկով նատյուրմորտ
«Հին կոշկով նատյուրմորտ» (Natura morta del sabatot), Խոան Միրոյի յուղաներկով նկարը՝ ստեղծված 1937 թվականին։ Այժմ գտնվում է Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանի հավաքածուում ։ 1970 թվականին Ջեյմս Թրալլա Սոբիից թանգարանը ստացել է որպես նվեր։
Երբ սկսվեց Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմը, Միրոն որոշ ժամանակով գնում է Մոնտ րոչ դել Կամպի իր տունը։ Հետո Միրոն մեկնում է Ֆրանսիա։ 1936 թվականի դեկտեմբերի 6-ին նա գնում է Փարիզ իր կնոջ՝ Պիլարի և իր փոքրիկ աղջկա՝ Մարիա Դոլորեսի հետ։ Նրանք ապրում էին փոքրիկ, էժանագին հյուրանոցում և չէին աշխատում։ Այդ ժամանակ նրան ոչինչ չէր մնում անելու, քան պատկերել իր մտքերը էսքիզների միջոցով։ Նկարելու մեջ վարժվելու համար, ինչպես 1920 թվականին, երբ նորից եկել էր Փարիզ, հաճախել է Գրանդ Շոմերի ակադեմիայի դասընթացներին։
Միրոն աշխատանք չուներ, դրա համար նա աշխատանքի է անցնում Պիեռի պատկերասրահում։ Այստեղ հինգ ամիս սովորելով՝ 1937 թվականի մայիսից մինչև հունվարը ստեղծեց իր ամենաարտասովոր և կարևոր նկարներից մեկը՝ «Հին կոշկով նատյուրմորտը»։
Նկարն ստեղծված է յուղաներկով։ Այնտեղ Միրոն արտահայտում է իր ցավը Իսպանիայի իրավիճակի հետ կապված։ Նկարիչը ներկայացնում է չարիքի ներխուժումը, հրեշներին, փոխաբերորեն նվազեցնում է մարդկային կերպարը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:1937 նկարներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Խոան Միրոյի նկարներ
Ցանովի վարսակ
Ցանովի վարսակ, Կերային վարսակ կամ Սովորական վարսակ (Avéna satíva), միամյա խոտաբույս, ցեղի տեսակը Վարսակ (Avena), լայնորեն օգտագործվում է հացազգիների գյուղատնտեսության մեջ։
Հողի մշակում
Վարսակի նորմալ զարգացման համար անհրաժեշտ է բարձր խոնավություն։ Վարսակի ցանքից առաջ, երբ իրականացվում է ցանքաշրջանառության մեջ նախորդ հանդիսացող մեկ այլ հացազգի մշակաբույսի բերքահավաք, ժամանակ դաշտի հողը վարում, փխրեցնում են խոզանի հետ միասին` խոնավության բավարար պաշարներ կուտակելու համար։
Բուսաբանական նկարագրություն
Միամյա, 50-170 սմ բարձրությամբ խոտաբույս է, միշտ մերկ հանգույցներով։
Արմատը մազարմատային է։
Ցողունը 3-6 մմ տրամագծով, երկուական-չորսական հանգույցներով ծղոտ է։
Ֆերե Կենսե
Ֆերե Կենսե (Ferreux-Quincey), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Ցանովի վարսակ
Բուսաբանական նկարագրություն
Տերևները հերթադիր են, կանաչ կամ գորշակապույտ, ակոսավոր, բնապատյանային, անհարթ, 20–45 սմ երկարությամբ և 8–30 մմ լայնությամբ։
Ծաղիկները փոքր են, հասկում հավաքվում են 2-3-ական՝ ձևավորելով ցրված, հազվադեպ միակողմանի, մինչև 25 սմ երկարություն ունեցող հուրան։ Հասկերը միջին չափի են, երկգույն կամ եռագույն, ծաղիկները ցածրադիր են, քիստերով, հազվադեպ ամբողջությամբ անքիստ։ Հասկի թեփուկները մինչև 25 մմ երկարություն ունեն, մի փոքր ավելի երկար, քան ծաղիկը։ Հասկում բոլոր ծաղիկները միակցված չեն, սռնակը մերկ է։ Ստորին ծաղկային թեփուկները նշտարաձև են, մոտավորապես 20 մմ երկարությամբ, վերինները՝ երկատամնավոր, մեծ մասով մերկ, որոշակի մազմզուկներով հիմնված կամ լիովին մերկ։ Քիստերը մի փոքր ծռված են կամ ուղիղ կամ էլ բացակայում են։ Ծաղկում է հուլիսից օգոստոս ժամանակահատվածում։
Ֆերե Կենսե
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 80 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 39 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Ցանովի վարսակ
Բուսաբանական նկարագրություն
Պտուղը սերմնապտուղ է։
Տարատեսակներ
Ցանովի վարսակը բաժանվում է երկու խմբի՝ մերկ և թաղանթային։ Առավել պտղաբեր է թաղանթային ձևը, որն զբաղեցնում է ամենամեծ ցանքատարածությունները, իսկ մերկ հացահատիկը հազվադեպ է տարածված։ Մերկ վարսակը ունի փափուկ թաղանթներով, մեծ բազմածաղիկ հասկեր, ուստի կալսելիս (ծեծելիս) հացահատիկը հեշտությամբ դուրս է գալիս թաղանթներից։ Թաղանթավորների մոտ ծաղկային թաղանթները ամուր են։ Մերկ վարսակը պահանջկոտ է խոնավության նկատմամբ։ Վարսակի տեսակները միմյանցից տարբերվում են հուրանի կառուցվածքով (ցրված կամ միակողմանի), ծակային թեփուկների գույներով (սպիտակ, դեղին, շագանակագույն) և հացահատիկի քիստավորությամբ։ Վարսակի անքիստ ձևերը հուրանի մեջ ունեն ոչ ավելի, քան 25% քիստավոր հասկեր։ Անձրևոտ տարիների քիստերը պակաս են, իսկ չորացման դեպքում (գյուղատնտեսական տեխնիկայի քչություն), նույն սորտի քիստավորումը մեծանում է։ Թաղանթային վարսակի ամենատարածված ձևերն են՝ mutica, aristata և aurea :
Ֆերե Կենսե
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ