cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հերք Հարվի
Կենսագրություն
Հերք Հարվին ծնվել է Կոլորադոյի Վինձոր քաղաքում, Էվերեթ և Մինի Ռ. Փրյուիթ Հարվիների ընտանիքում։ Նա մեծացել է Իլինոյսի Վեյֆրլիում և Կոլորադոյի Ֆորթ Քոլինսում։ Հարվին ավարտել է Ֆորթ Քոլինսի դպրոցը։ Դպրոցից հետո, Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին նա ծառայել է ԱՄՆ ռազմածովային ուժերում, երրորդ աստիճանի կայանապետի կոչումով։ Այդ ժամանակահատվածում նա ուսումնառում էր քիմիատեխնիկա։ Սակայն հետագայում նա թողել է այդ մասնագիտությունը և սկսել է զբաղվել թատերական գործունեությամբ։
1945 թվականին Հերք Հարվին տեղափոխվել է Կանզասի Լոուրենս` Կանզասի համալսարանում սովորելու համար։ Այդտեղ նա սկսել է լրջորեն զբաղվել թատրոնով և խաղացել է շատ դերեր համալսարանական ներկայացումներում («Խոտի տենդ», «Ատամների կաշին», «Յունոնան և սիրամարգը», «Մուրացկանը թամբին», «Միջամառային գիշերվա երազ», «Ժաննա Լոթարինգացի», «Ցանցառամիտ հոգին», «Հարվի», «Համլետ»)։ Կանզասի համալսարանում սովորելու տարիներին Հարվին եղել է Թատերական արվեստանոցի փոխնախագահը և արական սեռի ուսանողների պատվավոր Բ.Ու. (O.W.L.) ընկերակցության անդամ։ 1948 թվականին նա ստացել է բակալավրի աստիճան Կանզասի համալսարանի Ճարտարախոսության և թատրոնի բաժնում, որտեղ էլ ընդունվել է աշխատանքի որպես հրահանգիչ։
Հարվիի ռեժիսորական առաջին աշխատանքը Իրվին Շոուի «Թաղեցեք մեռածներին» ստեղծագործության փորձարարական բեմադրությունն էր 1949 թվականին։ Դրանից հետո նա համալսարանում բեմադրել է մի քանի ներկայացումներ։ 1950 թվականին նա Կանզասի համալսարանի Ճարտարախոսության և թատրոնի բաժնում ստացել է մագիստրոսի աստիճան։ Նրա մագիստրոսական թեզի թեման է եղել Կանզասի համալսարանում «Թաղեցեք մեռածներին»-ը բեմադրելու իր փորձառությունը։ Բացի համալսարանական բեմադրություններում խաղը, Հարվին իր բեմական վարպետությունը բարելավում էր նաև ամառային արձակուրդներին խաղալով Տոպիկայի քաղաքային թատրոնում և Կանզաս Սիթիի շրջանային թատրոնում։ Վերջինում 1958 թվականին բեմադրված «Տրամվայ «Ցանկություն»»-ում նա մարմնավորել է Սթենլի Կովալսկիին։
1950 թվականի հունիսի 3-ին, իր ծննդյան 26-րդ տարեդարձին, Հարվին ամուսնացել է Բերնիս Բրեյդիի հետ, ով ուիչիտա էր և խաղացել էր Կանզասի համալսարանի մի քանի ներկայացումներում։ Ամուսնությունից հետո, 1950 թվականի ամռանը Հարվին Դենվերի համալսարանում պատրաստել է ավարտական աշխատանք և ընդունվել Կոլորադոյի համալսարանի ասպիրանտուրա։ «Ես դա արել եմ ամառային դասերի ընթացքում և վերադարձել եմ Կանզաս», նշել է Հարվին։ Հերք Հարվին և նրա կինը վերադարձել են Լոուրենս և երկուսն էլ դասավանդել են թատերագիտություն, Հարվին Կանզասի համալսարանում, նրա կինը` տեղական դպրոցում։ 1960 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են Բրեյդիի անհավատարմության պատճառով։ Դրանից շատ չանցած Հարվին հանդիպել է Փոլին Ջ. Փափասին, ով «Հոգիների պարահանդես» ֆիլմի հովանավորներից էր։ Նրանք ամուսնացել են 1967 թվականին։
1982 թվականին Լոուրենս է ժամանելԱմերիկյան հեռարձարկման ընկերության նկարահանող խումբը` միջուկային պատերազմի մասին «Հաջորդ օրը» հակասական հեռուստաֆիլմի նկարահանման համար։ Այդ ֆիլմում Հարվին խաղացել է գյուղացու աննշան ճառող դեր։ Ֆիլմում ներգրավվել են նաև տեղացի այլ դերասաններ։ Ֆիլմը հեռարձակվել է 1983 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանզասի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ Իլինոյսից Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Ալյոնկա Բրատուշեկ
Ալյոնկա Բրատուշեկ (Alenka Bratušek, ), սլովենացի քաղաքական գործիչ, Սլովենիայի վարչապետը 2013 թվականի մարտի 20-ից մինչև 2014 թվականի օգոստոսի 26-ը։
Կրթություն
Դպրոցն ավարտելուց հետո սովորել է Լյուբլյանայի համալսարանում, որը հաջողությամբ ավարտել է ֆինանսական մենեջերի մասնագիտությամբ։
Քաղաքական գործունեություն
1999 թվականից մինչև 2011 թվականը աշխատել է ֆինանսների նախարարությունում։ Այնուհետև եղել է կառավարության գործերի կառավարիչը։ 2011 թվականին ընտրվել է Սլովենիայի խորհրդարան։ 2013 թվականի հունվարին «Պոզիտիվնայա Սլովենիա» կուսակցության առաջնորդի պաշտոնում փոխարինել է հայտնի քաղաքական գործիչ և գործարար Զորան Յանկովիչին (Zoran Janković)։
Վարչապետ
2013 թվականի փետրվարի վերջին նախարարների կաբինետին անվստահության քվե հայտնելու ընթացքում Յանեզ Յանշին կոռուպցիոն սկանդալի պատճառով զբաղեցրել Է Սլովենիայի վարչապետի պաշտոնը՝ անկախությունից հետո դառնալով երկրի վարչապետի պաշտոնում առաջին կինը և Սլովենիայի ամենաերիտասարդ վարչապետը ։ Պաշտոնը ստանձնելիս Բրատուշեկը խոստացել է, որ «հունական սցենար» թույլ չի տա ։
2013 թվականի մարտի 20-ին Սլովենիայի Պետական ժողովը հաստատել է Հանրապետության նոր կառավարության կազմը՝ վարչապետ Ալյոնկա Բրատուշեկի գլխավորությամբ ։
2014 թվականի ապրիլի վերջին կուսակցական քվեարկության ընթացքում Ալյոնկան զրկվել է «Պոզիտիվնայա Սլովենիա» կուսակցության առաջնորդությունից, իսկ 2014 թվականի մայիսի 5-ին հրաժարական է տվել ։ Երկրի նախագահի որոշմամբ մինչև նոր կառավարության կազմավորումը (օգոստոսի կեսերին) Սլովենիայի վարչապետն էր։
Երկրում արտահերթ ընտրություններ են նշանակվել։ Ալյոնկա Բրատուշեկը նոր կուսակցություն է ձևավորել, սակայն ընտրությունների արդյունքում խորհրդարան է անցել միայն 4 պատգամավոր ։ Նոր խորհրդարանը օգոստոսի 26-ին հաստատել է կառավարության նոր ղեկավար Միրո Ցերարին ։
Կարիերան վարչապետությունից հետո
Կառավարության ղեկավարության վերջում Բրատուշեկը հասկանում էր, որ ֆիասկո է ապրում, և որպես նոր կուսակցության առաջնորդ Սլովենիայից իրեն առաջադրել է Եվրահանձնաժողով։ Յունկերը որոշել է իրեն վստահել Էներգետիկ միության փոխնախարարի պաշտոնը ։
Ընտանիք
Ալյոնկա Բրատուշեկը ամուսնացած է, ունի որդի և դուստր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լյուբլյանայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սլովենիայի կին նախարարներ Կատեգորիա:Կին վարչապետներ
Երկու Ֆրիդաները
Երկու Ֆրիդաները (Las dos Fridas), մեքսիկացի նկարիչ Ֆրիդա Կալոյի ստեղծած կտավը, որը համարվում է նրա լայնածավալ աշխատանքը և ամենահայտնի նկարներից մեկը ։ Այն կրկնակի ինքնադիմանկար է, որը պատկերում է երկու նստած Կալոների, որոնցից մեկը հագել է սպիտակ եվրոպական ոճով վիկտորյանական զգեստ, իսկ մյուսը կրում է ավանդական Տեհուանա զգեստը ։ Կտավը ստեղծվել է 1939 թվականին, նույն տարում, երբ Կալոն ամուսնալուծվել է Դիեգո Ռիվերայից ։
Երկու Ֆրիդաներն իրենց գրկում ինչ-որ իր ունեն. մեքսիկացի Ֆրիդայի ձեռքում Դիեգո Ռիվերայի դիմանկարն է, եվրոպացի Ֆրիդայի ձեռքում՝ պինցետ է, որից վնասված արյան անոթից եվրոպացի Ֆրիդայի սպիտակ զգեստին արյուն է թափվել։ Արյան անոթը կապում է երկու Ֆրիդաներին՝ ձեռքերով հասնում սրտերին ։ Այս աշխատանքը հիշեցնում է Կալոյի կյանքի շարունակական ցավը, վիրահատական ընթացակարգը և մարդկային զոհաբերության ացտեկական ավանդույթը ։ Քանի որ այս աշխատանքը Կալոն ավարտել է ամուսնալուծությունից կարճ ժամանակ անց, եվրոպական Ֆրիդային պակասում է իր Դիեգոն ։
Ըստ Կալոյի ընկեր Ֆերնանդո Գամբոայի՝ կտավը ստեղծելիս Կալոն ոգեշնչվել է նույն տարի Լուվրում տեսած երկու կտավներով՝ Թեոդոր Շասերիոյի «Երկու քույրեր» և անհայտ հեղինակի «Գաբրիել դ՛Էստրեն քրոջ հետ» ։
Երկու Ֆրիդաները կտավը գտնվում է Մեխիկոյի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1939 նկարներ Կատեգորիա:Ֆրիդա Կալոյի նկարներ Կատեգորիա:Ինքնադիմանկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Միզերի
Միզերի (Misery), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 137 մարդ, բնակչության խտությունը` 41.77 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.28 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 89 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 64-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,9 %։ 64 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 59 անձ (36 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 25 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ալստան
Ալստան, ավերակ գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում էր Չարդախլու գյուղից 2 կմ հարավ-արևելք ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Հաստոցանորմալ
«Հաստոցանորմալ», խորհրդային և հետխորհրդային շրջանի մետաղյա իրերի արտադրության գործարան ՀՀ մայրաքաղաք Երևանում։
Հիմնադրվել է 1958 թվականին, եղել է ԽՍՀՄ հաստոցաշինական և գործիքաշինական արդյունաբերության մինիստրության ձեռնարկությունը։ Արտադրել է հեղույսներ, պտուտակներ, պնդօղակներ, զսպանակավոր օղակներ են։ Ունեցել է հաստոցային նորմալները սառը նստեցմամբ և հղկմամբ տեղակայող արտադրամասեր։ Հիմնական հումքը՝ մետաղը, ստացել է Մագնիտոգորսկի մետալուրգիական գործարանից։ 1978-ին թողարկել է 4 միլիոն 662 հզ. խորհրդային ռուբլուն համարժեք արտադրանք, որը սպառել են խորհրդային մեքենաշինական ձեռնարկությունները (հաստոցների կոմպլեկտավորման համար)։ Արտադրության տեխնոլոգիական պրոցեսների կատարելագործման և նոր արտադրատեսակների մշակման հարցերով զբաղվել է Վլադիմիրի տեխնոլոգիական կոնստրուկտորական կենտրոնական բյուրոն։
Բուքինգհեմյան շատրվան
Պատմություն
Շատրվանը համարվում է Չիկագոյի մուտքի դուռ այն ժամանակից ի վեր, երբ այն կառուցեցին Գրանդ պարկում, որը գտնվում է քաղաքի ճակատային մասում, Կոլումբոս Դրայվի և Կոնգրեսի այգուղու խաչմերուկների մոտ։ Շատրվանն ինքնին ներկայացնում է Միչիգան լիճը ՝ ամբողջացրած չորս ծովային ձիերով, յուրաքանչյուր կողմում երկուսը, խորհրդանշելով չորս նահանգներ ՝ Իլինոյս, Վիսկոնսին, Միչիգան, Ինդիանա, որոնք սահմանակից են լճին։ Շատրվանը նախագծել է անգլիացի ճարտարապետ, նկարիչ Էդվարդ Բենեթը։ Քանդակները ստեղծել է ֆրանսիացի քանդակագործ Մարսել Լոյը։ Շատրվանը նվիրվել է քաղաքին Քեյթ Բուքինգհեմի կողմից, ի հիշատակ իր եղբոր ՝ Քլարենս Բուքինգհեմի։ Շատրվանի կառուցման համար ծախսվել է 750․000 դոլար, պաշտոնական անունը Քլարենս Բուքինգհեմի հուշարձան շատրվան է։ Քեյթ Բուքինգհեմը հիմնեց նաև Բուքինգհեմյան շատրվանի ներդրումների հիմնադրամ ՝ նախնական 300.000 դոլար ներդրմամբ, վճարելով դրա պահպանման համար ։ Շատրվանը բացվել է 1927 թվականի օգոստոսի 26֊ին։ 2016 թվականի օգոստոսից անվճար Wi-Fi է տրամադրվում Չիկագոյի պարկերում, թանգարանային համալիրում և շատրվանի շրջակայքում այցելուների համար ։
Նշանակություն
Շատ տուրիստներ և Չիկագոյի բնակիչներ ամեն տարի այցելում են շատրվան։ Այն գործում է առավոտյան 8։00 ֊ից մինչև գիշերվա 11։00, ամեն օր, ապրիլ ամսվա կեսից մինչև հոկտեմբեր ամսվա կեսը։ Ջրային շոուներ լինում են յուրաքանչյուր ժամը մեկ և տևում քսան րոպե։ Ցուցադրման ժամանակ ջրի շիթերը պտտվում են ուղղահայաց ՝ լույսերով և երաժշտությամբ։ Վերջին շոուն սկսվում է գիշերվա ժամը 10։00֊ին ։ 1994 թվականին շատրվանի վերանորոգման համար հատկացվել է 2.8 միլիոն դոլար ՝ երեք փոքր ավազանները վերանորոգելու համար ։ Վերջին վերանորոգման աշխատանքները սկսվել են 2008 թվականի սեպտեմբերից և իրականացվել են երեք փուլերով ․ Առաջինը թվագրվում է 2009 թվականի ապրիլի 3֊ը, երկրորդը ՝ սկսվել է 2009 թվականի ձմռանը , երրորդը ՝ նախորդ վերանորոգումից հետո։
Կոլեքիո
Կոլեքիո  (Collecchio), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Ալվանիկալա (գյուղ, Արևմտյան Հայաստան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մուալեն
Մուալեն (Moislains), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1394 մարդ, բնակչության խտությունը` 67.60 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20.62 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 817 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 544-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 273։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,6 %։ 544 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 443 անձ (255 տղամարդ և 188 կին)։ Գործազուրկ են եղել 101 անձ (46 տղամարդ և 55 կին)։ 273 անաշխատունակներից 57-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 124-ը` թոշակառուներ, իսկ 92-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Չարենցավանի հաստոցաշինական գործարան
Հիմնադրվել է 1947 թվականին, որպես նորոգման մեխանիկական գործարան, 1958 թվականին վերանվանվել է ներտաշ հաստոցների, 1967 թվականին՝ հաստոցաշինական գործարան։ Ունեցել է մեխանիկական, ջերմամշակման, հաստոցի իրանի պատրաստման, հավաքման արտադրամասեր։ Թողարկել է հորիզոնական ներտաշ, ուղղաձիգ (ծրագրավար) և հատուկ հաստոցներ, 1978 թվականից՝ նաև շարժիչներ։
Մասնաճյուղեր ունեցել է ՀԽՍՀ Կալինինոյի շրջանի Մեծավան (հիմնադրվել է 1976 թվականին), Թալինի շրջանի Սասնաշեն (1972 թվականին) և Արծվաշեն (1979 թվականին) գյուղերում։
Կատեգորիա:Հայաստանի գործարաններ գ Կատեգորիա:1947 հիմնադրումներ Հայաստանում
Սենեգալի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Սենեգալի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Սենեգալը ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Սենեգալի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից։ Մասնակցել է Աշխարհի առաջնություններին 1 անգամ՝ 2002 թվականին, որի ժամանակ Սենեգալը զարմացրեց բոլորին՝ առաջնության բացման խաղում հաղթելով աշխարհի և Եվրոպայի գործող չեմպիոն Ֆրանսիայի հավաքականին 1-0 հաշվով։ Այս առաջնությանը Սենեգալը հասավ քառորդ եզրափակիչ՝ դառնալով 3-րդ աֆրիկյան հավաքականը, որն այսպիսի արդյունք է գրանցել։ Աֆրիկայի գավաթում թիմի լավագույն արդյունքը եղել է 2-րդ տեղը 2002 թվականին։ Կամերունի դեմ եզրափակիչ խաղի հիմնական ժամանակն ավարտվեց 0-0 հաշվով, սակայն Կամերունը հաղթեց հետխաղյա 11 մետրանոցներով ։
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 27-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ ։
Անատոլի Մոկացյան
Անատոլի Ահարոնի Մոկացյան, խորհրդային հայ ռեժիսոր, սցենարիստ, ՀԽՍՀ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ (մարտի 1, 1981) ։
Կենսագրություն
Անատոլի Մոկացյանը ծնվել է 1937 թվականին Երևան քաղաքում։ 1963 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ռեժիսուրայի ֆակուլտետը, իսկ 1968 թվականին՝ Մոսկվայի ռեժիսորների և սցենարիստների բարձրագույն դասընթացները։ 1963 թվականից Հայկական հեռուստատեսության և Երևան ստուդիայի ռեժիսորն է եղել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մայիսի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:1937 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 26 մահեր Կատեգորիա:2000 մահեր Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կոմպիանո
Կոմպիանո  (Compiano), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 1092 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 30 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43053։ Հեռախոսային կոդը՝ 0525։
Ժողովրադգրություն
Բնակչության աճը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Եղիա Ներսեսյան
Եղիա Ներսիսյան (ծնվ.՝ 1978, Հալեպ, Սիրիա), հայ բնապահպան ակտիվիստ, լուսանկարիչ, հասարակական գործիչ, «Նախախորհրդարան» շարժման անդամ, Համահայկական բնապահպանական ճակատի համակարգող խորհրդ անդամ։
Կենսագրություն
2001 թվականին մեկնել է Հայաստան բնակություն հաստատելու։ Աշխատել է որպես լեռնային ուղեկցորդ և աշխատանքային հարուստ փորձ ձեռք բերելուց հետո՝ դարձել անկախ լուսանկարիչ ։
Մասնագիտության բերումով խորությամբ ճանաչել է Հայաստանի բնությունը, որը հետագայում առիթ է հանդիսացել՝ միանալու բնության պաշտպանության պայքարին։ Վերջին տարիներին մասնակցում է Հայաստանում ծավալվող բնապահպանական և քաղաքացիական շարժումներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիահայ լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Սիրիահայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ բնապահպաններ
Պատրիսիա Էլիսոն
Պատրիսիա Էլիսոն (Patricia Allison, ), բրիտանացի դերասանուհի։ Նա հայտնի է դարձել կատարելով Օլա Նյումանի դերը Նեթֆլիքսի «Սեռական դաստիարակություն» կատակերգական դրամա հեռուստասերիալում։
Վաղ կյանք
Էլիսոնը 10 տարեկան էր, երբ ստացել է իր առաջին դերասանական փորձը «Oliver Twist»-ում Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում ։ Պատրիսիան Անգլիայի Լոնդոն քաղաքից է։ Դպրոցից հեռանալուց հետո նա երեք մակարդակ սովորել է երաժշտական թատրոնում, անցնելով դերասանական կուրսեր Colchester Institute-ում ։ Դրանից հետո նա չորս տարվա կուրս է անցել Էսսեքսի East 15 Acting School-ում ։
Կարիերա
2018 թվականին Էլիսոնը փոքր դեր է կատարել BBC-ի «Les Misérables» մինի սերիալում, մինչև որ նրան չեն առաջարկել կատարել Օլա Նյումանի դերը Նեթֆլիքսի «Սեռական դաստիարակություն» կատակերգական դրամա հեռուստասերիալում ։ 2020 թվականին նա դարձել է սերիալի գլխավոր կերպարներից մեկը՝ Էմմա Մակկիի, Էյսա Բաթերֆիլդի, Շուտի Գաթվայի և Ջիլիան Անդերսոնի հետ միասին ։
Էլիսոնի գործակալը Eamonn Bedford ընկերությունն է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ
Պեռլեսռոյթ
Պերլեսրոյթ (Perlesreut), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆրայունգ Գրաֆենաու շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2905 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 29,71 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 2 72 138:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Կոլորնիո
Բնակչությունը՝ 2315 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 14 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 166 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43021։ Հեռախոսային կոդը՝ 0521։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Նորա Բարնաքլ
Նորա Բարնաքլ (Nora Barnacle, ), իռլանդացի գրող Ջեյմս Ջոյսի կինը և մուսան։
Կենսագրություն
Նորա Բարնաքլը ծնվել է Իռլանդիայի Գոլուեյ քաղաքում։ Նրա ծննդյան օրը տարբեր աղբյուրներում տարբեր է նշված՝ 1884 թվականի մարտի 21-ից մինչև մարտի 24։ Նորայի ծննդյան վկայականում ծննդյան ամսաթիվը նշված է մարտի 21 ։ Նրա հայրը՝ Թոմաս Բարնաքլը, Քոննեմարից հացթուխ էր, մայրը՝ Աննա Հոնորիա Հեյլին, դերձակուհի էր։
Նորան աղախին է աշխատել Դուբլինի Finn’s Hotel հյուրանոցում, որտեղ 1904 թվականի հունիսի 16-ին տեղի է ունեցել առաջին հանդիպումը Ջոյսի հետ։
Գրողը որոշել է անմահացնել այդ օրը իր «Ուլիսես» վեպում, և ներկայումս նրա երկրպագուները նշում են այդ ամսաթիվը որպես Բլումի օր տոն։ 1931 թվականին Նորա Բարնաքլը և Ջեյմս Ջոյսը ամուսնացել են ։ 1941 թվականին Ցյուրիխում Ջոյսի մահից հետո Նորան որոշել է մնալ այնտեղ։ Նա մահացել է 1951 թվականին Ցյուրիխում, 67 տարեկանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջեյմս Ջոյս Կատեգորիա:Հայտնի գրողների մուսաներ
Մոլիան օ Բուա
Մոլիան օ Բուա (Molliens-au-Bois), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 336 մարդ, բնակչության խտությունը` 46.15 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.28 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 12 կմ հյուսիս-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 238 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 175-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 63։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,5 %։ 175 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 161 անձ (83 տղամարդ և 78 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (7 տղամարդ և 7 կին)։ 63 անաշխատունակներից 37-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Նելլի Բոդենհայմ
Նելլի Բոդենհայմ կամ Յոհաննա Կոռնելիա Հերմանա Բոդենհայմ (նիդերլանդերեն՝ Nelly Bodenheim o Johanna Cornelia Hermana Bodenheim, ), հոլանդացի նկարչուհի, որ համբավվել է հատկապես իր գրքային նկարազարդումների և ուրվապատկերների շնորհիվ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ամստերդամում, կերպարվեստի գաղտնիքների ու նրբությունների մեջ խորամուխ եղել հայրենի քաղաքի Rijksacademie voor Beeldende Kunsten-ում, որից հետո որոշ ժամանակ վարպետության դասեր է առել ճանաչված նկարիչ Յան Վեթից (Jan Veth) : Նրա նկարազարդումները, որ մեծ մասամբ արել է մանկական գրքերի համար, գլխավորապես սև-սպիտակ ուրվապատկերներ են, սակայն նկարչուհին համբավվել է նաև իր գունավոր փորագրանկարներով։ Բացի գրքերի ու ամսագրերի համար նկարազարդումներ անելուց, նա հեղինակել է նաև տեքստիլ կտորեղենի նախշազարդեր, ձևավորել է պոստերներ ու գրքակազմեր։ Նելլի Բոդենհայմը անդամակցել է Amsterdamse Joffers անվանումով հայտնի արվեստագիտական խմբակին, որ հիմնականում բաղկացած էր կին գեղանկարիչներից ։
Նրա ուրվապատկերները զարդարել են 1905 թվականին լույս ընծայված Women Painters of the World կոթողային գիրքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հոլանդացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ
Մոխրոտիկը (ֆիլմ, 2015)
Մոխրոտիկը (Cinderella), ամերիկյան գեղարվեստական, ռոմանտիկ, ֆանտաստիկ ֆիլմ, որը ստեղծվել է Ուոլթ Դիսնեյի կինոընկերության կողմից։ Ֆիլմի ռեժիսորն է Քենեթ Բրանան, սցենարի հեղինակ՝ Քրիս Վայց։ Գլխավոր դերերում հանդես են եկել՝ Լիլի Ջեյմսը, Քեյթ Բլանշետը, Ռիչարդ Մեդդենը, Հելենա Բոնհեմ Քարթերը։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 2015 թվականի մարտի 13-ին ։
Սյուժե
Էլլա անունով երիտասարդ աղջկա հայրը ամուսնանում է երկրորդ անգամ, և շուտով Էլլան մնում է տանը չար ու նախանձ նոր հարազատների հետ՝ խորթ մոր՝ լեդի Թրեմեյնի և նրա երկու դստրերի՝ Անաստասիայի և Դրիզելլայի։ Տան տիրուհուց Էլլան դառնում է տան սպասուհի։ Մոխրի ու աշխատանքի մեջ կորած նա ստանում է Մոխրոտ անունը։ Ինչ խոսք՝ բավականին դաժան ու տխուր է դառնում Մոխրոտի կյանքը։ Սակայն նա այնքան բարի ու լավատես է, որ երբեք չի վհատվում ու չի կորցնում իր մեջ եղած գեղեցկությունն ու բարությունը։ Նա միշտ մտածում է լուսավորի մասին, և հենց դա էլ օգնում է իրեն։
Անտառում բոլորովին պատահական հանդիպումը ` մի երիտասարդի հետ, ամբողջությամբ փոխում է Էլլայի կյանքը։ Նա չի էլ ենթադրում, որ երիտասարդը արքայազն է։ Ւսկ այն, որ բարի փերին շուտով ամբողջությամբ փոխելու է նրա կյանքը, իհարկե հրաշք է։
«Մոխրոտը» նոր ֆիլմը հիացնում է գեղեցկությամբ ու փայլով։ Այստեղ ամեն ինչ ճոխ ու գեղեցիկ է։ Հեքիաթը վերածվել է հետաքրքիր մի ֆիլմի, որի ամբողջական դիտումը նվիրելու է լուսավոր զգացողություն։
Ստեղծում
«Մոխրոտիկը» ֆիլմը նկարահանվել է «Pinewood Studios» անգլիական ստուդիայի տաղավարներում, որտեղ հրաշալի նախշազարդերի շնորհիվ հանդիսատեսի առջև բացվում են Անգլիայի տարբեր տեսարաններ։
Այս ֆիլմում հնարավոր չէ չզարմանալ։ Զարմացնում է ճոխությունն ու գեղեցկությունը։ Ամրոցի և պարահանդեսի տեսարանների վրա աշխատելով՝ նկարիչ Դանտե Ֆերետտին օգտագործել է տարբեր ճարտարապետական ոճեր։ «Ավելի շատ հիմնվել եմ 16, 17, 18-րդ դարերի եվրոպական ճարտարապետական ոճերի հիման վրա»,- նշում է Ֆերետտին։ Իսկապես տեսարանները հրաշալի են։ Պարահանդեսի համար նախատեսված սրահը հսկայական է. այն ունի 45 մ երկարություն և 32 մ լայնություն։ Սրահը նկարահանումների ժամանակ ամբողջությամբ զբաղեցրել է ամենամեծ տաղավարը։ Մարմարե հատակը, հսկայական աստիճանը, վարագույրները կարվել են 1800 մ կտորով։ Ֆիլմում օգտագործվել են 17 ահռելի ջահեր, որոնք հատուկ ֆիլմի համար պատրաստվել են Իտալիայում՝ հատուկ վարպետների կողմից։ Պատերի համար ֆիլմի հեղինակներն օգտագործել են ավելի քան 3600 մետր փիրուզագույն թավիշ, 16 000 մ արհեստական մետաքս։
Ոչ պակաս գեղեցիկ է նաև փերու զգեստը, որը կարվել է 120 մ կտորով, 400 լուսադիոդով և Սվարովսկու հազար բյուրեղներով։ Այս զգեստի լայնությունը մոտ 120 սանտիմետր է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Դիսնեյյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Շառլ Պերոյի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր հասունացման տարիքի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Միջնադարի թեմատիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր
Հաստվածք
Հաստվածք, հրաբխածին կամ մետամորֆային առաջացումների ամբողջություն։ Բնորոշվում է կազմող ապարների որոշ ընդհանրությամբ կամ նրանց հերթագայման բնույթով։ Կարող է ունենալ տարբեր հասակային ծավալ և հզորություն։ Հաստվածքի սահմանները կարող են չհամընկնել միասնական սանդղակի հիմնական ստորաբաժանումների և ռեգիոնալ շերտագրական ստորաբաժանումների հետ։ Ազատ օգտագործման շերտագրական միավոր է։
Ռոզալին Սասմեն Յալոու
Ռոզալին Սասմեն Յալոու (Rosalyn Sussman Yalow, ), ամերիկացի կենսաֆիզիկոս։ Պեպտիդային հորմոնների բացահայտման ռադիոիմունոլոգիական մեթոդների զարգացման համար 1977 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։ Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիայի անդամ (1978)  ։
Հաստվածք
Կատեգորիա:Հրաբուխներ
Ռոզալին Սասմեն Յալոու
Կենսագրություն
Ռոզալին Սասմեն Յալոուն ծնվել է 1921 թվականի հուլիսի 19-ին Նյու Յորքում` հրեա ներգաղթյալներ Սիմոն Սասմենի և Կլարա Ցիպպերի ընտանիքում, ովքեր աշխատում էին փաթեթավորման առևտրի բնագավառում։ 1941 թվականին ավարտել է Հանթեր քոլեջը, որտեղ Ռոզալինի մոտ հետաքրքրություն է ձևավորվել ֆիզիկայի նկատմամբ։ Ռոզալին գիտեր, որ ոչ մի ինստիտուտ կնոջը չի ընդունի, և նա որպես մեքենագրուհի աշխատանքի է անցնում Կոլումբիայի համալսարանում, այնուհետև ստանձնում է քարտուղարի պաշտոն։ Սակայն նույն տարում Ուրբանա-Շամպեյնի Իլինոյսի համալսարանից հրավեր է ստանում,  ինչը պայմանավորված էր պատերազմի պատճառով տղամարդկանց պակասով։ 1943 թվականին Ռոզալին ամուսնացել է Ահարոն Յալոուի հետ։ 1945 թվականին Ռոզալին Սասմեն Յալոուն միջուկային ֆիզիկայի բնագավառում դարձել է գիտությունների դոկտոր։
Ատենախոսությունը պաշտպանելուց հետո աշխատել է Բրոնքսի հիվանդանոցի վետերանների գործերով վարչությունում, որտեղ Սողոմոն Բերսոնի հետ համատեղ մասնակցել է արյան կենսաբանական բաղադրիչների ռադիոիզոտոպային մեթոդի մշակմանը։ Սկզբում նրանք մշակել են մարդկային պլազմայում չափազանց զգայուն ինսուլինի հայտնաբերման մեթոդը ։ Մշակված ռադիո իմմունոլոգիական մեթոդը լայն կիարռում է գտել արյան մանր այլ բաղադրիչների հետ, ինչպիսիք են հորմոնները, վիտամինները, ֆերմենտները, որոնք նախօրոք չեն չափվել արյան ցածր խտության պատճառով։
Մահացել է 2011 թվականի մայիսի 30-ին Նյու Յորքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի կին դափնեկիրներ Կատեգորիա:Կին գյուտարարներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հրեա նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Հրեա կին գիտնականներ
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Եկատերինբուրգ)
Սուրբ Խաչ (Խաչվերաց) եկեղեցի (Крестовоздви́женская це́рковь), Եկատերինբուրգի թեմի Ռուս ուղղափառ եկեղեցու խաչվերաց վանք Եկատերինբուրգում ։
Պատմություն
Քարե Խաչվերաց վանքը հիմնադրվել է 1878 թվականին Վասնեցկու և Խաչվերաց փողոցների խաչմերուկում, բարեգործական ընկերության մանկատանը կից, առևտրական Վ. Վ. Կրիվցովի միջոցներով։ Մանկատունը գտնվում էր ճանապարհի վրա, որտեղ ներկայումս տեղակայված է զինկոմիսարիատը։
Եկեղեցին օծվել է 1880 թվականի օգոստոսի 24-ին Խաչվերաց տոնի պատվին։ Եկեղեցում են գտնվում արծաթազօծ և ոսկեզօծ Կենսատու խաչի և վեց մասից բաղկացած սուրբ նահատակներ պատրիարք Պավելի, տառապյալներ Տրիֆոնի, Մերկուրիի, Օրեստի, Եվգենիի և Պանտելեմոնի մասունքները` զետեղված նոճեփայտի մեջ։
Կառուցման օրվանից այն սպասարկել է մոտակայքում տեղակայված գնդի զորանոցների զինվորներին, որոնք ներկայումս հայտնի են որպես Օրովայսկցիներ։ Այստեղ գտնվում են 12-րդ Վելիկոլուկսկի գնդի զինվորներն ու սպաները։ Այստեղից 1904 թվականին ռուս-ճապոնական պատերազմի ռազմաճակատ է մեկնել 139-րդ Մորշանսկի գունդը։ Պատերազմից հետո զորանոցներ եկավ 185- րդ  Օրովայսկյան գունդը։ Այն այդպես էր կոչվում Օրովայ փոքրիկ տեղանվան հետ կապված, որտեղ տեղի են ունեցել ռուսական բանակի հաղթական մարտերը ռուս- շվեդական պատերազմում։ Օրվայսկի գունդը ռազմաճակատ մեկնեց 1914 թվականին և հերոսաբար մարտնչեց Կարպատներում, որտեղ էլ կազմալուծվեց հեղափոխությունից հետո։ Հետագայում Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նոր ձևավորված պահեստային գումարտակները ռազմաճակատ էին մեկնում Խաչվերացի եկեղեցուց։ Եռահարկ սրբապատկերների թիվը հասնում էր 33-ի ։
1919 թվականից եկեղեցին ծխական է։ 1922 թվականին եկեղեցուց բռնագրավեցին 19 ֆունտ (7,7 կգ) արծաթ։ 1924 թվականին դարձավ Սերգիևական կողմնորոշման եկեղեցի։ 1926 թվականից մինչև 1930 թվականը ուներ Սվերդլովսկի թեմի մայր տաճարի կարգավիճակ։ 1930 թվականի փետրվարի 12-ին քաղաքային խորհրդի որոշմամբ եկեղեցին փակվեց։ Գմբեթը և զանգակատունը իջեցվեցին։ Փակվելուց հետո եկեղեցում տեղակայվեցին տարբեր արհեստանոցներ։ 1993 թվականից եկեղեցին դարձավ գործող։ 1994 թվականից դարձավ Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Եկատերինբուրգի թեմի քաղաքային արական եկեղեցի։ 1999-2000 թվականներին կառուցվեց եկեղեցու նոր գմբեթային թմբուկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1880 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Մոլիան Դրեյ
Մոլիան Դրեյ (Molliens-Dreuil), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 869 մարդ, բնակչության խտությունը` 38.11 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.8 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 21 կմ արևմուտք։
Ժոզեֆ Պիթոն դը Տուրնեֆոր
Ժոզեֆ Պիթոն դը Տուրնեֆոր (Joseph Pitton de Tournefort, ), ֆրանսիացի բուսաբան, Փարիզի դեղաբույսերի թագավորական այգու բուսաբանության պրոֆեսոր, Փարիզի գիտությունների ակադեմիայի անդամ։
Մոլիան Դրեյ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 541 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 404-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 137։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,7 %։ 404 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 368 անձ (187 տղամարդ և 181 կին)։ Գործազուրկ են եղել 36 անձ (18 տղամարդ և 18 կին)։ 137 անաշխատունակներից 37-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 72-ը` թոշակառուներ, իսկ 28-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ժոզեֆ Պիթոն դը Տուրնեֆոր
Կյանքի վաղ տարիները
Ժոզեֆ Պիթոն դը Տուրնեֆորը ծնվել է Ֆրանսիայի հարավում, Էքս-ան-Պրովանսում, կրթությունը ստացել է Հիսուսյան միաբանության դպրոցում։ Ծնողները ցանկանում էին, որ նա եկեղեցական դառնար, սակայն հոր մահից հետո նա նվիրվեց բժշկությանն ու բուսաբանությանը։ Երկու տարի Ֆրանսիայի հարավում շրջելուց հետո, որի ընթացքում Ժոզեֆը բույսերի հավաքածու էր կազմում, նա ընդունվեց Մոնպելիեի համալսարան՝ աշակերտելով Պիեռ Մանյոլին։ 1683 թվականին, պալատական բժիշկ Գի-Կրեսան Ֆագոնի հովանավորությամբ նա դարձավ Փարիզի դեղաբույսերի թագավորական այգու բուսաբանության պրոֆեսոր, իսկ 1691 թվականից՝ Փարիզի գիտությունների ակադեմիայի անդամ։ Լյուդովիկոս XIV թագավորի հրամանով Ժոզեֆը մի քանի ճանապարհորդություն կատարեց Եվրոպայում՝ լինելով Պիրենեյներում, Ալպերում, Դոֆինեում (պատմական շրջան Ֆրանսիայում), Իսպանիայում և Պորտուգալիայում՝ կազմելով հարուստ հավաքածու։
Այցելությունը Լևանտի երկրներ
1700-1702 թվականներին ճանապարհորդել է Հունաստան, այցելել Կոստանդնուպոլիս, Սև ծովի ափամերձ շրջաններ, Հայաստան, Վրաստան և Պաղեստին՝ լրացնելով իր հավաքածուն և կատարելով բուսական աշխարհի ու ազգագրական ուսումնասիրություններ։ Այդ ընթացքում նրան ուղեկցում էին գերմանացի բուսաբան Անդրեաս Գունդեսհայմերը (1668—1715) և ֆրանսիացի նկարիչ Կլոդ Օբրին (1651—1743): Նրանք Փարիզից դուրս են եկել 1700 թվականի մարտի 9-ին՝ ուղևորվելով Մարսել, որտեղից բաց ծով են դուրս եկել ապրիլի 23-ին։ Եղել են Կրետե և այլ կղզիներում, ապա անցել Մարմարա ծով և այցելել Կոստանդնուպոլիս։ Այնուհետև Ժոզեֆ Պիթոն դը Տուրնեֆորը, իր ուղեկիցների հետ, այցելել է Սև ծովի Սինոպ, ապա Տրապիզոն նավահանգիստներ։ Տրապիզոնից քարավաններով գնացել է Էրզրում, Կարս, այնուհետև Թիֆլիս, իսկ Վրաստանն իր ուղեգրություններում անվանել է աշխարհի ամենագեղեցիկ երկիրը։ Այստեղից հետո դը Տուրնեֆորը գալիս է Հայաստան, լինում Երևանում և այցելում Արարատ լեռ, որից հետո բռնում է վերադարձի ճանապարհը՝ անցնելով Կարս - Անգորա - Բուրսա - Զմյուռնիա երթուղով։ Զմյուռնիայից էլ, որ այսօր կոչվում է Իզմիր, նավարկում է դեպի Մարսել՝ տեղ հասնելով 1702 թվականի հունիսի 3-ին։ Տուրնեֆորն ու իր երկու ուղեկիցները ճանապարհին ենթարկվում են տարբեր փորձությունների և հանդիպում արկածների. փոթորիկ՝ ծովում, ապա Կարսի թուրքական իշխանություններն են կասկածանքով վերաբերվում նրանց՝ դնելով ռուսական լրտեսների տեղ, թանաքի ու թղթի պակասություն կրում և այլն։ Դեռ ավելին, քիչ էր մնացել՝ Տուրնեֆորը խեղդվեր Արարատի սողանքի ենթարկված ձյան շերտի տակ։ Բայց և այնպես, չնայած նման դժվարություններին, նա կատարում է Լյուդովիկոս XIV թագավորի բոլոր հրահանգները. այս ճանապարհորդությունը խիստ բեղուն եղավ բուսաբանության համար. Տուրնեֆորը բացահայտեց 1356 չգրանցված բուսատեսակ։
Մոլիան Դրեյ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ժոզեֆ Պիթոն դը Տուրնեֆոր
Տուրնեֆորի ճանապարհորդության մասին պատմող գիրքը
Ճանապարհորդության ընթացքում կատարած իր ուղեգրությունների հիման վրա Տուրնեֆորը պատրաստվում էր գիրք հրատարակել, որը լույս տեսավ արդեն իր մահից հետո և կրում էր «Ճանապարհորդություն դեպի Լևանտի երկրներ» վերնագիրը։ Որպես բուսաբան նա տալիս է նաև տարբեր պտուղների նկարագրերը և դրանց գործածությունը բժշկության մեջ։ Սակայն նա իր նկարագրություններում չի սահմանափակվում միայն որպես բուսաբան, այլ տալիս է նաև հնագիտական, աշխարհագրական ու մարդաբանական հարուստ տեղեկություններ ու նկարագրեր։ Օբրիի օգնությամբ Տուրնեֆորը տալիս է նաև Սև ծովի քարտեզը, նրա ափին գտնվող այն նավահանգիստների ու պաշտպանական ամրությունների պատկերները, որոնցով անցել էին։ Նա տալիս է նաև քրիստոնյաների ու մուսուլմանների նկարագրերը, իր տեսած ժողովուրդների սովորույթների ու պատմության մասին հետաքրքիր տեղեկություններ։ Կարդալով նրա այս գիրքը, տեսնում ես, թե բացի բուսաբանական հարուստ գիտելիքներից, Տուրնեֆորը նաև որքան գիտակ է աշխարհի հնագույն պատմության։ Նրա այս գիրքն այսօր էլ մնում է կարևոր աղբյուր Հունաստանի, Փոքր Ասիայի, Հայաստանի և մյուս երկրների ժողովուրդների կյանքը 17-18-րդ դարերում ուսումնասիրելու համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բուսաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բժիշկներ
Հաստոցաշինություն
Հաստոցաշինություն, մեքենաշինության ճյուղ, ժողովրդական տնտեսության բոլոր ճյուղերի համար թողարկում է մետաղամշակման և փայտամշակման հաստոցներ, կիսաավտոմատ և ավտոմատ գծեր, համալիր-ավտոմատ արտադրություններ, դարբնոցամամլիչային և ձուլման սարքավորումներ։ Մեքենա արտադրող մեքենայի, հատկապես մեխանիկական սուպորտով մետաղամշակման հաստոցի հայտնադործումը պայմանավորված էր կապիտալիստական խոշոր արտադրության զարգացմամբ։ Խառատայինից մետաղամշակման մյուս հաստոցների վրա մեխանիկական սուպորտի տեղադրմամբ սկզբնավորվեց գործադիր մեխանիզմով հաստոցների թողարկումը։ Հետագայում մշակվեցին ֆրեզերային, ռանդիչ, թործիչ, շրջահաստոցների և այլ մոդելներ։
Հաստոցաշինությունը Հայաստանում
Հայաստանում հաստոցաշինությունը սկզբնավորվել է 1944 թվականին, երբ Երևանի Զերժինսկու անվան մեքենաշինական գործարանը վերակառուցվեց խառատային հաստոցների արտադրության ուղղությամբ։ Նույն տարում թողարկվեց 1615 մակնիշի խառատային առաջին հաստոցը։ 1950 թվականից հաստոցներ արտադրեց նաև Հոկտեմբերյանի (այժմ՝ Արմավիր) հաստոցաշինական գործարանը։ 1955-1960 թվականներին Չարենցավանի հաստոցաշինական, Լենինականի հղկող, Կիրովականի ճշգրիտ, Երևանի ֆրեզերային, 1972 թվականին՝ փորձնական հաստոցաշինական գործարանների կառուցմամբ հաստոցաշինությունը ձևավորվել է որպես ՀԽՍՀ մեքենաշինության բարձր զարգացած ճյուղ։
1966-1970 թվականներին սկսվեց ավտոմատ թվային ծրագրային կառավարմամբ հաստոցների արտադրության յուրացումը։ 1971-1975 թվականներին մետաղահատ հաստոցների թողարկումն աճեց 23%֊ով, արտադրվեց մոտ 40 տիպաչափի հաստոց, որոնց 50%֊ը ճշգրիտ և գերճշգրիտ էին։ Հաստոցաշինության բնագավառում գիտատեխնիկական հետազոտություններն իրականացրել են «Հայմեքշինգիտ» ինստիտուտը, Մոսկվայի մետաղամշակման հաստոցների փորձնական ԳՀԻ-ի Անդրկովկասի մասնաճյուղը (ԷՆԻՄՍ)։
Կատեգորիա:Մեքենաշինություն
Սամոյի պետություն
Սամոյի պետությունը Սլավոնական ցեղային միության պատմագրական անվանումն է՝ հիմնադրված Սամո արքայի կողմից, որն էլ գոյություն է ունեցել 631-658 Քրիստոսից հետո։ Միության կենտրոնը հավանաբար եղել է Մարավիան, թեպետ նրա մեջ ներառված էին Սիլեզիա (մարզ)ը, Բոհեմիան, Լուսաթիան և Կարանտանիան։
Տարածք
Ընդհանրապես ընդունված է, որ Սլավոնական ցեղային այս միությունն ներառում էր Սիլեզիա (մարզ)յի, Բոհեմիայի, Լուսաթիայի և Կարանտանիայի տարծաշրջանները։ Ըստ Հուլիոս Բարտլի` այս պետության կենտրոնը գտնվում էր «ինչ-որ տեղ հարավային Մարավիայի, ստորին Ավստրիայի և արևմտյան Սլովակիայի տարածքներում» ։
Ըստ Ջոն Բագնել Բուրիի` «այն ենթադրությունը, որ նրա թագավորությունը ընդունել է Կարանտանիան և Ալպյան սլավոնների երկիրը, հենվում է միայն Բավարացիների և Կարանտանիացիների անանուն խոսակցությունների վրա» ։
Ռիչարդ Մարսինայի գնահատումը
Հնագիտական գտածոները ցույց են տալիս, որ կայսրությունը տեղակայված է եղել ներկայիս Մարավիայի, ստորին Ավստրիայի և Սլովենիայի տարածքում։ Ըստ սլովակ պատմաբան Ռիչարդ Մարսինայի, քիչ հավանական է, որ Սամոյի ցեղային միության կենտրոնը եղել է ներկայիս Սլովակիայի տարածքում ։
Հետագայում Մարավիայի և Նիտրիանի իշխանությունների բնակավայրերը հաճախ նույնականացվում էին Սամոյի կայսրության ժամանակների տարածքներին։ Քանի որ բացակայում են ճշգրիտ փաստաթղթային տեղեկություններ Սլավոնական ցեղերի, նրանց անվանումների կամ քաղաքական կազմակերպությունների մասին 6-ից 7-րդ դարերի ընթացքում և չկան կոնկրետ արձանագրություններ հետագա 150 տարիների համար, չկա նաև պատմական ակնհայտ կապ Սամոյի թագավորության և Սլովակների էթնոգենեզի միջև։
Նախերգանք
Ըստ Ֆրեդեգարի Սամոն և մի ֆրանսիացի վաճառական գնացել են Սլավոնիա 623-624 թվականներին ։ Այս ժամանակագրությունը հարցականի տակ է դրվում այն հիմունքներով, որ Վենդերը ամենայն հավանականությամբ ապստամբել են Կոստանդնուպոլսի պաշարում (626)-ից հետո Ավարների կրած պարտության ժամանակ ։
Ավարների նկատմամբ տարած մի շարք հաղթանակները ապահովեցին նրա հաղթանակը որպես արքա ։ Ապահովագրելու համար իր գահը Սամոն ամուսնացել է տեղի Վենդական 12 կանանց հետ և ունեցել է քսաներկու որդի և տասնհինգ դուստր ։
Պատմություն
Սամոյի կարիերայի ամենահայտնի իրադարձությունը 631 կամ 623 թվականներին տարած նրա հաղթանակն էր Ֆրանկների արքայական բանակի նկատմամբ։ Ֆրանկները տեղակայված էին Վոգատիսբուրգի մոտակայքում, որի զորքերի մեծ մասը կոտորվեց, մնացած մասն էլ փախուստի դիմեց՝ թողնելով զենք և այլ սպառազինություն։ Վենդերի նկատմամբ տարած հաղթանակից հետո Սամոն ներխուժել է Ֆրանկների Թուրինգիան և կատարել է մի շարք արշավանքներ
Սորբերն ապրում էին Սաքսոնական Սաալեից արևելք։ Դերվանը մասնակցել է Ֆրանկների դեմ հետագա պատերազմներին և հաջող կռվել է Ֆրանկների Թուրինգիայի դեմ՝ մինչ 636 թվականին Թուրինգիայի Ռադուլֆ դուքսին վերջնականապես պարտվելը։ 641 թվականին ապստամբ Ռադուլֆը դաշինք կնքեց Սամոյի հետ իշխող Սիգբերդ III-ին։ Սամոյի մահից հետո նրա որդիները չժառանգեցին իր գահը։
Սամո արքայի մահից հետո
Սամոյի մահից հետո ցեղային միության պատմությունը 658-659 թվականների ընթացքում շատ աղոտ է, չնայած ընդունված է համարել այն ավարտված։ Հնագիտական գտածոները ցույց են տալիս, որ Ավարները վերադարձել են իրենց նախկին տարածքները։ Սլավոնների և Ավարների գոյության առաջին փաստը 8-րդ դարի Մարավիական և Նիտրիական իշխանություններն են, որոնք հարձակվել են Ավարների վրա և հաղթել, որից հետո նրանք դադարել են գոյություն ունենալ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Սլովակիայի պատմություն Կատեգորիա:Պատմական սլավոնական երկրներ
Մարինա Արիսմենդի
Մարինա Արիսմենդի (Ana Marina Arismendi Dubinsky, ), ուրուգվայցի քաղաքական գործիչ։ 1998-2006 թվականներին եղել է Ուրուգվայի Կոմունիստական կուսակցության գլխավոր քարտուղար, որը 2005-2019 թվականներին իշխող լայն ճակատի կազմում է։ 1994 թվականից սենատոր, 2005-2010 և 2014-2015 թվականներին նախագահ Տաբարե Վասկեսի կառավարություններում սոցիալական զարգացման նախարար ։
Կենսագրություն
Մարինա Արիսմենդին ծնվել է Ուրուգվայի կոմունիստների բազմամյա առաջնորդ Ռոդնեյ Արիսմենդիի և Ռոզա Դուբինսկայայի ընտանիքում։
Մարիա Ապրակսինա
Կոմսուհի Մարիա Պետրովնա Ապրակսինա, ամուսնական ազգանունը՝ Սոլոմիրսկայա (Мари́я Петро́вна Апра́ксина,  ), աշխարհիկ գեղեցկուհի, Միխայիլ Լերմոնտովի սիրահարվածություն առարկան։
Մարինա Արիսմենդի
Կենսագրություն
Աքսորում Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունում ստացել է սոցիալական գիտությունների բակալավրի աստիճան, աշխատել է որպես թարգմանիչ և սրբագրիչ, ինչպես նաև դասավանդել է իսպաներեն, լատինաամերիկյան երկրների պատմություն և աշխարհագրություն։
Մարիա Ապրակսինա
Ամուսնությունից հետո ապրել են Պետերբուրգում։ Աշխարհիկ հասարակության մեջ հռչակվել է իր «փոքրիկ ոտքերով» և «առանց կորսետի ման գալու սովորությամբ»։ Լերմոնտովի «Есть речи — значенье…» և «М. П. Соломирской» («Над бездной адскою блуждая…») բանաստեղծությունների հասցեատերն է։ Լինելով Լերմոնտովի արվեստի բուռն երկրպագու՝ 1840 թվականին Է. Բարանտի հետ մենամարտի պատճառով բանտարկության մեջ գտնվող բանաստեղծին ուղարկել է առանց ստորագրության նամակ, որը քաջալերման խոսքեր էր պարունակում։ Լերմոնտովը գուշակել է ուղարկողին՝ նրան պատասխանելով ուղերձ բանաստեղծությամբ։
Մարինա Արիսմենդի
Կենսագրություն
1994 թվականին համազգային ընտրություններում ընտրվել է սենատորների պալատ։ 1999 և 2004 թվականների ընտրություններում վերընտրվելով՝ ընդգրկված էր աշխատանքի և սոցիալական ապահովության, կրթության և մշակույթի, տրանսպորտի և հասարակական աշխատանքների հարցերի մշտական հանձնաժողովներում։
Մարիա Ապրակսինա
Մահացել է 1859 թվականի օգոստոսին ջրային ուռուցքից, թաղվել է Ցարսկոե Սելոյի Կազանի գերեզմանատանը ։ Ժառանգներ չի թողել։
Մարինա Արիսմենդի
Կենսագրություն
Լայն ճակատի կառավարություններում Տաբարե Վասկեսի գլխավորությամբ 2005 թվականի մարտի 1-ից մինչև 2010 թվականի մարտի 1-ը և 2015 թվականի մարտի 1-ից՝ սոցիալական զարգացման նախարար։
Մարիա Ապրակսինա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայտնի գրողների մուսաներ
Մարինա Արիսմենդի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կանայք քաղաքականությունում
Էյ Էմ իրավաբանական ընկերություն
«AM» իրավաբանական ընկերություն, իրավաբանական ընկերություն Հայաստանում։ Ստեղծվել է 2012 թ.։ Մատուցում է իրավաբանական ծառայություններ իրավունքի բոլոր ճյուղերով ինչպես հայաստանյան, այնպես էլ արտասահմանյան ընկերություններին և ֆիզիկական անձանց։
Պատմություն
«AM» իրավաբանական ընկերության կառավարիչ բաժնետերն է Գրիգոր Մինասյանը։
2014 թ. դեկտեմբերից Ընկերությունը հանդիսանում է Հանրային իրավունքի եվրոպական կազմակերպության երևանյան մասնաճյուղի հյուրընկալող (host) ընկերությունը  ։
2015 թվականի հոկտեմբերին Ընկերությունը իր առաջին մասնաճյուղերը բացեց Գյումրիում և Ստեփանակերտում։
Գործունեություն
2013-2014 թվականներին ընկերությունը ներկայացրել է «Աֆին Լիզինգ» ավստրիական լիզինգային կազմակերպությունը՝ «Սպայկա» հայկական ընկերության դեմ դատական գործում։ 6 տարի տևած դատական վեճն ավարտվել հաշտությամբ՝ «Աֆին Լիզինգ» կազմակերպության օգտին ։
Ընկերությունը մասնակցել է «fake»-երի մասին օրինագծի քննարկմանը, «Հայաստանի Հանրապետության աշխատանքային օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» օրենսդրական նախագծի, «Հեղինակային իրավունքի մասին» ՀՀ օրենքի նախագծի, մայրության նպաստների վերաբերյալ օրենսդրական նախագծի սահմանադրականության վերաբերյալ և բազմաթիվ այլ նախագծերի մշակմանը և քննարկմանը։
Ընկերությունը ԱրմենՏել ՓԲԸ («Բիլայն») ներկայացուցիչն է առանձնահապես բարդ աշխատանքային վեճերով։
Հանրային գործունեություն
2014 թ. հուլիսին ընկերությունը հովանավորել է «Նվագում ենք հանուն փոփոխության» մանկական դասական երաժշտության փառատոնի հաղթող մասնակցին՝ տրամադրելով կրթաթոշակ ։
2014 թ. հոկտեմբերին «AM» իրավաբանական ընկերության կողմից կազմակերպվել է «Ինչպես բարեփոխել Սահմանադրությունը» վերտառությամբ ուսանողական մրցույթ, որի ընթացքում երիտասարդ իրավագետները ներկայացրել են իրենց դիտարկումներն ու առաջարկները Սահմանադրական բարեփոխումների հայեցակարգի վերաբերյալ ։
Ընկերությունը ստանձնել է «Գյումրին առանց տնակների» հիմնադրամի իրավաբանական աջակցությունը:
Միջազգային ճանաչում
«AM» իրավաբանկան ընկերությունն առաջին տեղով ճանաչվել է լավագույն իրավաբանական ընկերությունը Հայաստանում The Legal 500-ի կողմից։
Աղբյուրներ և ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի իրավաբանական ընկերություններ Կատեգորիա:2012 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:2012 հիմնադրված իրավաբանական ընկերություններ
Մոնշի Լագաշ
Մոնշի Լագաշ (Monchy-Lagache), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 787 մարդ, բնակչության խտությունը` 50.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.44 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 55 կմ արևելք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Լեզինյանո դե Բանի
Լեզինյանո դե Բանի  (Lesignano de' Bagni), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 4363 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 93 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 47 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43037։ Հեռախոսային կոդը՝ 0521։
Ժողովրադգրություն
Բնակչության աճը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Մոն Բուբեր
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 531 մարդ, բնակչության խտությունը` 55.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.53 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 55 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Զագզա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Ֆիլիպսռոյթ
Ֆիլիպսրոյթ (Philippsreut) կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆրայունգ Գրաֆենաու շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 716 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 10,16 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 2 72 139:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ռոզա Պապիր
Ռոզա Պապիր (Rosa Papier, ամուսնական ազգանունը Պաումգարտներ; 18 սեպտեմբերի 1859 թ., Բադեն (Ստորին Ավստրիա), Ավստրիական կայսրություն - 9 փետրվարի 1932 թ., Վիեննա), ավստրիացի օպերային երգչուհի (մեցցո-սոպրանո) և երաժշտության ուսուցիչ։ Հանս Պաումգարտների կինն է, Բերնարդ Պաումգարտների մայրը։
Եղել է Մատիլդա Մարկեզիի աշակերտուհին։ 1881-1891 թվականներին երգել է Վիեննայի կայսերական օպերայում, նրա լավագույն կատարումներից են Վերդիի «Աիդա» և «Տրուբադուր» օպերաներից Ամներիսի և Ազուչենայի դերերը։ Լայնորեն շրջագայել է Գերմանիայում և Նիդերլանդներում, բացի այդ կատարել է օպերային դերեր Շուբերտի, Շումանի և Բրամսի ստեղծագործություններից։ 1891 թ.-ին հիվանդության պատճառով լքել է բեմը և 1892 թ.-ից զբաղեցրել է վոկալի պրոֆեսորի պաշտոնը Վիեննայի երաժշտական ակադեմիայում։ Նրա մոտ ուսանել են Աննա Բար-Միլդենբուրգը, Ռոզա Պաուլին և շատ այլ հայտնի երգչուհիներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի մեցցո-սոպրանոներ Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ
Գետահովիտ (նկար)
«Գետահովիտ» (Rivierdal)՝ հոլանդացի նկարիչ Հերկուլես Սեգերսի գեղանկար (մոտ 1589–1640)։ Ստեղծվել է մոտ 1626-1360 թվականներին։ Այն պահվում է Ամստերդամի պետական թանգարանի հավաքածուի մեջ (գույքահամար №SK-A-3120):
Նկարի առջևի մասում պատկերված է ծառերով և թփերով պատված կտրուկ լանջ, որը ընկղմված է ստվերի մեջ և կարծես թե պատկվերում են կուլիսներ, որոնց առջևից բացվում է արևոտ բեմը։ Նկարիչը ցույց է տալիս դեղնավուն ժայռոտ ափ՝ տներով և մարդկանցով, գետի կապույտ ժապավեն և կանաչ հովիտ՝ ավտոճանապարհով և կիսափլված դղյակով։ Կողմերում երևում են ժայռեր, որոնք հալվում եմ հորիզոնում  գտնվող լեռնաշղթայի կապույտ մշուշում։ Լույսը դեպի խորքը թափանցելուն զուգընթաց թուլանում է և աստիճանաբար մարում։
Կատարելացման շնորհիվ պատկերը հիշեցնում է վերածննդյան լանդշաֆտ, այն հագեցած է դրամատիզմով, գրված լուսաօդային միջավայրի օրենքների իմացությամբ։
Նկարը ձեռք է բերվել Պետական թանգարանի կողմից 1931 թվականի մայիսին։
Մեդեզանո
Մեդեզանո (Medesano), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 9637 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 104 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 88 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43014։ Հեռախոսային կոդը՝ 0525։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Մարկո Ստորարի
Մարկո Ստորարի (Marco Storari, ), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ։ Հանդես է եկել մի շարք իտալական ակումբներում, մասնավորապես՝ Միլանում, Յուվենտուսում, Կալյարիում և այլն։ Խաղում էր դարպասապահի դիրքում ։
Վաղ տարիներ
Իր պրոֆեսիոնալ կարիերան Ստորարին սկսել է Անկոնայում և 2000 թվականին Անկոնային օգնել է բարձրանալ Սերիա B: