cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալենուշ Տերյան
Կենսագրություն
Տերյանը փորձում է համոզել իր դասախոս Մահմուդ Հեսաբիին, որ օգնի իրեն կրթաթոշակ ստանալ՝ Ֆրանսիայում ուսումը շարունակելու համար։ Սակայն կին լինելու պատճառով մերժվում է։ Չնայած դրան` հոր ֆինանսական օգնությամբ մեկնում է Փարիզ և Սորբոնի համալսարանի Մթնոլորտային ֆիզիկայի ֆակուլտետում շարունակում ուսումը։ 1956 թվականին ստանում է ասպիրանտի աստիճան և Սորբոնում նրան դասախոսի պաշտոն է առաջարկվում։ Սակայն Իրանին ծառայելու համար որոշում է վերադառնալ և որպես դասախոս սկսում է թերմոդինամիկա դասավանդել Թեհրանի համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում։
Զաքիր Հասանով
Կենսագրություն
Ծնվել է 1959 թվականի հունիսի 6-ին Աստարայի շրջանում։ 1976 թվականին ավարտել է Ջամշիդ Նախիջևանսկու անվան ռազմական վարժարանը, 1980 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի Բարձրագույն ռազմական ուսումնարանը։ Մինչև 1985 թվականը ծառայել է Գերմանիայում գործող սովետական զորախմբում։ 8 տարվա ընթացքում, 1985-ից մինչև 1993 թվականն աշխատել է Ալթայի կոմիսարիատում։ 1987 թվականին ավարտել է կուրսեր ԽՍՀՄ Զինված ուժերի գլխովոր շտաբում։
Ալենուշ Տերյան
Կենսագրություն
1959 թ.-ին Արևմտյան Գերմանիան թոշակ է տրամադրում Թեհրանի համալսարանին` արևային ֆիզիկայի աստղադիտարանում 4 ամիս սովորելու համար, և Տերյանն է ընտրվում որպես թոշակի շահառու։ 1961 թ.-ի մարտին չորս ամսով մեկնում է Գերմանիա, ապա վերադառնում Իրան և 1964 թվականի մայիսի 30-ին արժանանում պրոֆեսորի կոչման` այդպիսով դառնալով Իրանի առաջին կին պրոֆեսորը։
Զաքիր Հասանով
Կենսագրություն
1993-ից մինչև 2003 թվականը ծառայել է Ադրբեջանի պետական անվտանգության նախարարության Սահմանապահ զորքերի գլխավոր վարչությունում, հետագայում նշանակվել է Ադրբեջանի պետական սահմանապահ ծառայության միջազգային հարաբերությունների վարչության ղեկավարի պաշտոնում։ Ադրբեջանի նախագահի № 1130 հրամանով Զաքիր Հասանովը նշանակվել է Ադրբեջանի ներքին գործերի նախարարի տեղակալ, ներքին զորքերի հրամանատար։
Ալենուշ Տերյան
Կենսագրություն
1966 թվականի նոյեմբերի 20-ին ընտրվում է Թեհրանի համալսարանի Երկրաֆիզիկայի կոմիտեի անդամ, իսկ երեք տարի հետո նշանակվում Թեհրանի համալսարանի Երկրաֆիզիկայի հիմնարկի արևային ֆիզիկայի հետազոտությունների խմբի նախագահ և աշխատանքի անցնում արևային ֆիզիկայի աստղադիտարանում, որի հիմնադրման մեջ ինքը մեծ դեր էր կատարել ։
Զաքիր Հասանով
Կենսագրություն
2013 թվականի հոկտեմբերի 22-ին նշանակվել է Ադրբեջանի պաշտպանության նախարար։
Ալենուշ Տերյան
Կենսագրություն
Տերյանը Իրանում աստղաֆիզիկա դասավանդող առաջին անձն էր։ 1979 թվականին պաշտոնաթողման դիմում է ներկայացրել և պաշտոնաթող եղել։ Նա կտակում բնակարանը նվիրել է Ջուղայի հայերին և այն ուսանողներին, որոնք հարմար բնակատեղի չունեն։ Կյանքի վերջը անց է կացրել Թեհրանի Թոհիդ ծերանոցում։
Գնահատականներ
Իրանի հեռուստատեսության «Իմաստուններ» ծրագրի կողմից որպես գիտության ոլորտի մնայուն դեմք է ճանաչվել։ 2003 թվականին նրա կյանքի մասին վավերական ֆիլմ է ստեղծվել Իրանի հեռուստատեսության պատվերով, «Դեպի արև» (պարսկ.՝ سوي خورشيد) անվամբ ։
Զաքիր Հասանով
Կենսագրություն
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։
Ալենուշ Տերյան
Գնահատականներ
2006 թվականի հուլիսին Իրանի նախագահ Մահմուդ Ահմադինեժադի կողմից գնահատագրի ու շքանշանի է արժանացել։
Զաքիր Հասանով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի զինվորականներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախարարներ
Ալենուշ Տերյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանահայ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Իրանահայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Թեհրանի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Աստղագետներ Կատեգորիա:Հայ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Կին աստղագետներ
Սողոմե Արշակունի
Սողոմե Արշակունի (նաև Սալոմե Ուջարմացի; სალომე უჯარმელი, Սալոմե Ուջարմելի, Սալոմե Արշակունի. ), հայ Արշակունի արքայադուստր, վրաց թագուհի, հայ առաքելական, վրաց ուղղափառ և որոշ այլ ուղղափառ եկեղեցիների սուրբ։
Կենսագրություն
Սողոմեն Մեծ Հայքի թագավոր Տրդատ III-ի ու նրա Աշխեն կնոջ դուստրն էր։ Վրացական ավանդապատումի համաձայն՝ նա վրացի առաջին քրիստոնյա թագավոր, Վիրքի գահակալ Միրիան III- ի որդու և համագահակալի՝ Ռևա II- ի կինն էր, իսկ ըստ հայկական ավանդապատումի՝ Սողոմեն հենց Միրիանի կինն էր։
Պաշտամունքը
Հայ առաքելական և վրաց ուղղափառ եկեղեցիները սրբադասել են Սողոմեին։ Նրա և Պերոժավրայի անունները վրաց եկեղեցու տոնացույցում ներառվել են 20-րդ դարում, հիշատակի օր որոշվել է հունվարի 15-ը՝ Սուրբ Նինայի հիշատակի օրվա հաջորդ օրը։ Հայ առաքելական եկեղեցին սուրբ Սողոմեի հիշատակի կոնկրետ օր ներկայումս չի սահմանում, սակայն ենթադրաբար այդպիսի օր է եղել հոկտեմբերի 29-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաց թագուհիներ Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցու սրբեր Կատեգորիա:Հայաստանում ծնվածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:4-րդ դարի քրիստոնեական սրբեր Կատեգորիա:Արշակունիներ Կատեգորիա:Քրիստոնեությունը 4-րդ դարում
Աստերոիդների ցանկ (247701-247800)
Աստերոիդների ցանկ (247601-247700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (247801-247900)
Նովոսյոլկի (գյուղ, Վաչսկի շրջան)
Նովոսյոլկի (Новосёлки), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի բնակավայրեր
Բեռնարդ Քլերվոսացի
Բեռնարդ Քլերվոսացի (Bernard de Clairvaux,, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի միջնադարյան նշանավոր կաթոլիկ աստվածաբան, փիլիսոփա, եկեղեցական գործիչ։
Կենսագրություն
Բեռնարդ Քլերվոսացին ծնվել է 1090 թվականին Ֆրանսիայի Դիժոն քաղաքում։ Նա ծագում էր բուրգունդական մի հին և ազդեցիկ ազնվական ընտանիքից։ Նա իր ծնողների երրորդ զավակն էր։
Պետրովա (գետ)
Պետրովա (Петрова), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վայմոգա գետի ձախ ափին՝ 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Մոկո Հակոբյան
Մոկո Հակոբյան, հայ ռեժիսոր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ
Ասկերան
Մայրաբերդ, Ասկերան (պարսկերեն՝ Askeran-զորանոց), քաղաք Արցախում, Ասկերանի շրջանի վարչական կենտրոնը, Ստեփանակերտից 18 կմ հյուսիս-արևելք՝ Կարկառ գետի ձախ ափին՝ 600 մ բարձրության վրա։ Տարածքը՝ 1562 հա։
Արցախյան ազատամարտի տանկ-հուշարձան
Ասկերան քաղաքից դեպի Տիգրանակերտ և Ակնա բնակավայր տանող ճանապարհի ձախ եզրին գտնվող փոքր բլրի վրա է գտնվում Արցախյան ազատամարտին նվիրված տանկ-հուշարձանը։ Այն կազմված է քարե պատվանդանից, վերջինի վրա կանգնեցված Տ-72 տանկից և հարակից պուրակից։ Տ-72 տանկը մասնակցել է Աղդամի ազատագրման ռազմական գործողությանը։ Հուշարձանի մոտ կազմակերպվում են ուխտագնացություններ, զինվորական երդման արարողություններ   ։
Տնտեսություն
Զբաղվում են երկրագործությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ։ Ունի գինու-կոնյակի, ոչ ալկոհոլային խմիչքների գործարաններ, շինարարական ձեռնարկություններ, միջնակարգ և երաժշտական դպրոցներ, մշակույթի տուն, կենտրոնական շրջանային հիվանդանոց, համաճարակային հիվանդությունների կայան։
Բնակչություն
1970 թ. Ասկերանի բնակչությունը կազմում էր 700 մարդ, որոնց մեծամասնությունը հայեր էին։ Ըստ 2005 թ. մարդահաշվին քաղաքում բնակվում էր 1.967 մարդ ։ Իսկ 2009 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 2.180 մարդ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության քաղաքներ Կատեգորիա:Ասկերան
Գեորգի Խնկոյան
Կենսագրություն
Գեորգի Խնկոյանը ծնվել է 1918 թվականի օգոստոսի 16-ին, Թիֆլիսում, բանվորի ընտանիքում։ 1925 թվականից սովորել է 82-րդ աշխատանքային դպրոցում, այնուհետև՝ Թիֆլիսի 38-րդ Ինտերնացիոնալ միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտել է  1936 թվականին՝ գերազանցությամբ։ Մոսկվայի Համամիութենական կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտի օպերատորների ֆակուլտետն ավարտելուց հետո, 1941 թվականի հուլիսից մինչև դեկտեմբեր, Ռոստովի կինոխրոնիկայի ստուդիայում աշխատել է որպես օպերատոր ։
Հայրենական մեծ պատերազմին Խնկոյանի մասնակցությանն է նվիրված Զ․ Լ.Գինզբուրգի «Կինոօպերատոր Խնկոյանը Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին» գիրքը։
Պատերազմից հետո՝ 1945-1946 թվականներին, համատեղել է օպերատորի և ռեժիսորի աշխատանքը Ռոստովի կինոստուդիայի Նալչիկի թղթակցական կետում, իսկ 1946-1950 թվականներին աշխատել է Թբիլիսիի գեղարվեստական ֆիլմերի կինոստուդիայում որպես խրոնիկայի սեկտորի օպերատոր։
Եղել է Լիտվայի կինոստուդիայի հիմնադիրներից մեկը, 1950 թվականին սկսելով օպերատորից, իսկ 1954-1969 թվականներին հանդես է եկել որպես բազմաթիվ վավերագրական և գիտահանրամատչելի ֆիլմերի հեղինակ։ Ֆիլմերից բացի, նա նկարահանել է ավելի քան 500 սյուժեներ կինոտարեգրությունների և կինոժամանակագրությունների համար` «Օրվա նորություններ», «Սոյուզկինոժուռնալ» և այլ ընկերությունների պատվերով։ 1958 թվականից Խնկոյանը եղել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ, 1969 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ ղեկավարել է ԽՍՀՄ ձկնային տնտեսության նախարարության կինոյի և լուսանկարչական բաժինը։
Մահացել է 1972 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Մոսկվայում ։
Ընտանիք
Բոլորն էլ ապրում են Մոսկվայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոօպերատորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Կովկասի պաշտպանության համար մեդալակիրներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայ օպերատորներ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ
Պիրոգի (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)
Պիրոգի (Пироги), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Պիրոգի։
2001 թվականի տվյալներով Պիրոգի գյուղում բնակվում էր 877 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5716 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 153,43 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պիկովայա դամա (վիպակ)
«Պիկովայա դամա» (Пиковая дама), Ալեքսանդր Պուշկինի միստիկական տարրերով վիպակը մարդկային ընչքաղցության մասին, որում հեղինակն անդրադառնում է ճակատագրի անկանխատեսելիության թեմային։ Համարվում է Պ. Ի. Չայկովսկու համանուն օպերայի ֆաբուլայի աղբյուր։ Ժանրային առումով վիպակը հարում է (չավարտված) Պուշկինի այնպիսի գաղափարներին, ինչպիսիք են՝ «Եգիպտական գիշերներ», «Վասիլևսկի մեկուսացված տնակը» և հայտնի հատված «Հյուրերը տեղափոխվեցին ամառանոց․..»։ Վիպակը բազմիցս էկրանավորվել է։
Սյուժե
Երիտասարդ ծառայող Գերմանը համեստ կյանք է վարում և կարողություն է կուտակում, նա նույնիսկ խաղաքարտերը ձեռքը չի վերցնում, այլ հետևում է ուրիշների խաղին։ Նրա ընկերը՝ Տոմսկին, պատմում է, թե ինչպես իր կոմսուհի տատիկը, լինելով Փարիզում, խաղաքարտերով պարտվել է խոշոր գումար։ Նա փորձել է պարտքով գումար վերցնել կոմս Սեն Ժերմենից, բայց դրա փոխարեն նա բացահայտել է նրա համար երեք շահող քարտերի գաղտնիքը։ Կոմսուհին, գաղտնիքի շնորհիվ, պարբերաբար շահում էր։
Գերմանը, գայթակղելով իր սանուհուն՝ Լիզային, մտնում է կոմսուհու ննջարան և սպառնալիքներով փորձում իմանալ գաղտնիքը։ Տեսնելով Գերմանին՝ զինված ատրճանակով (որը, ինչպես պարզվել է հետագայում, լիցքավորված չէր), կոմսուհին մահանում է սրտի կաթվածից։ Հուղարկավորությանը Գերմանին թվում է, որ հանգուցյալը բացում է աչքերը և հայացք նետում իր վրա։ Երեկոյան նրա ուրվականը հայտնվում է Գերմանի մոտ և ասում, որ երեք քարտերը (երեքը, յոթը, տուզը) կբերեն նրան հաղթանակ, բայց նա չպետք է օրվա մեջ մեկից ավելի անգամ խաղա։ Երկրորդ պայմանը՝ նա պետք է ամուսնանա Լիզայի հետ։ Վերջին պայմանը՝ հետագայում Գերմանը չի կատարել։ Երեք քարտերը Գերմանի համար մոլուցք են դառնում։
Պետերբուրգ է գալիս հայտնի աֆերիստ միլիոնատեր Չեկալինսկին։ Գերմանը դնում իր ողջ կապիտալը (47 հազար ռուբլի) երեքի վրա, հաղթում և կրկնապատկում է այն։ Հաջորդ օրը նա դնում է իր բոլոր գումարները (94 հազար ռուբլի) յոթի վրա, հաղթում է, և կրկին կրկնապատկում է կապիտալը։ Երրորդ օրը Գերմանը դնում է գումարը (188 հազար ռուբլի) տուզի վրա։ Ընկնում է տուզը։ Գերմանը կարծում է, որ հաղթել է, բայց Չեկալինսկին ասում է, որ տիկինը Գերմանին պարտվել է։ Ինչ-որ անհավանական կերպով Գերմանը «ուղղվեց», գումարը տուզի փոխարեն դրեց տիկնոջ վրա։ Գերմանը քարտի վրա տեսնում է քմծիծաղող և աչք տվող ագռավի աղջկան, որը հիշեցնում է նրան կոմսուհուն։ Սնանկացած Գերմանը խելագարվեց։ Նա նստած է Օբուխովյան հիվանդանոցում՝ 17-րդ համարում, ոչ մի հարցի չի պատասխանում և արտասովոր արագ փնթփնթում է․ «Երեքնո՛ց, յոթնո՛ց, մեկնոց։ Երեքնոց, յոթնոց, մեկնոց, աղջիկ...»։
Լիզավետա Իվանովնան ամուսնացավ մի շատ բարեհամբույր երիտասարդի հետ, որը ինչ-որ տեղ ծառայում է և բավական կարողություն ունի․ նա ծեր կոմսուհու նախկին կառավարչի որդին է։ Լիզավետայի մոտ դաստիարակվում է նրա աղքատ ազգականուհին։ Տոմսկին ռոտմիստրի աստիճան է ստանում և ամուսնանում է իշխանադուստր Պոլինայի հետ։
Ստեղծման պատմություն
Վիպակի ձեռագիրը չի պահպանվել, մնացել են միայն սկզբնական անավարտ տարբերակներից մի քանի սևագրություններ։ Գրական ժամանակը վերնագրված է 1833 թվականի աշնանը, հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին։ Հայտնի է, որ Բոլդինոյից Պետերբուրգ դառնալիս Պուշկինը այն ավարտված վիճակում կարդացել էր նույն Նաշչոկինին։ Վիպակի հերոսուհու՝ կոմսուհու կերպարը վերցված է իրականությունից։ Պուշկինը, ինչպես Նաշչոկինն է ասել, այդպես էլ իր օրագրում գրել է, որ նրա նախատիպն է հանդիսացել իշխանուհի Նատալյա Պետրովնա Գոլիցինան։ Մոսկվայի այն ժամանակվա գեներալ-նահանգապետ Դմիտրի Գոլիցինի մայրը, որը Նաշչոկինի վկայությամբ «ապրում էր Փարիզում՝ իսկ և իսկ Պուշկինի նկարագրած ձևով»։
Սկզբում Պուշկինը մտադիր է եղել վիպակն անվանել «Դատարկ կրակոց»։ Սակայն այն հենց առաջին հրատարակությամբ լույս է տեսել «Պիկովայա դամա» խորագրով, 1834 թվականին «Բիբլիոտեկա դլյա չտենյա»-ի երկրորդ հատորի երրորդ գրքում «P.» ստորագրությամբ և ունեցել է մեծ հաջողություն։ Ինքը՝ Պուշկինը, այդ մասին իր օրագրում գրել է․ «Իմ «Պիկովայա դաման» հույժ մոդայական է։ Խաղամոլները խաղում են միայն երեքնոցի, յոթնոցի և տուզի վրա։ Պալատում նմանություն են գտել ծեր կոմսուհու և Ն․ Գոլիցինայի միջև, և թվում է, թե չեն բարկանում»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկինի վեպեր Կատեգորիա:Ռոմանտիզմ
Յուլիա Վրևսկայա (ֆիլմ)
«Յուլիա Վրևսկայա» (Юлия Вревска), խորհրդա-բուլղարական գեղարվեստական ​​ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նիկոլա Կորաբովը։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1978 թվականի հունվարի 23-ին և նվիրվել է ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ Բուլղարիայի ազատագրման հարյուրամյակին։ Ֆիլմը նվիրված է Յուլիա Վրևսկայայի և բոլոր նրանց հիշատակին, ովքեր իրենց կյանքը տվել են Բուլղարիայի ազատագրման համար։
Սյուժետ
Բուլղարիայում ապրիլյան ապստամբության պարտությունից հետո Ռուսաստանը պատերազմ է հայտարարում Թուրքիային։ Յուլիա Վրևսկայան բուլղարացի աշխարհազորական Նիկոլա Կորաբելովից իմանում է Բուլղարիայում բաշիբազուկների վայրագությունների մասին։ Լսածից տպավորված և ժողովրդի համընդհանուր վերելքից ոգեշնչված՝ Վրևսկայան որոշում է գնալ բանակ որպես գթության քույր։ Վերեշչագինը նույնպես մեկնում է ռազմաճակատ, առաջավոր ջոկատների կողմից Դանուբն անցնելիս վիրավորվում է։ Ռուս ազատագրական բանակին տեղի բնակչությունը ցնծությամբ է դիմավորում. Յուլիա Վրևսկայան հոսպիտալի հետ միասին առաջ է գնում առաջացող բանակի հետևից, նա տեսնում է պատերազմի բոլոր սարսափները, հաց է բաժանում սոված երեխաներին։ Ռուսական բանակի գլխավոր հրամանատար մեծ իշխան Նիկոլայ Նիկոլաևիչը հանդիպում է Վերեշչագինին և նրան հանձնարարում ռազմական թեմայով ծիսական կտավ ստեղծել։
Այդ ընթացքում ռուսական զորքերը հերոսամարտ են մղում Շիպկայի լեռնանցքի համար։ Ռուսական ստորաբաժանումները, տեղ հասնելով կրիտիկական պահին, որոշում են ճակատամարտի ելքը իրենց օգտին։ Ալեքսանդր II-ը ժամանում է Գլխավոր շտաբ։ Վերեշչագինի արվեստանոցում կայսրը զննում է նկարչի աշխատանքը և նրան շքանշան է շնորհում։ Այնտեղ էլ Վերեշչագինը իմանում է Պլևնայի մոտ եղբոր՝ Սերգեյ Վերեշչագինի մահվան մասին։ Վրևսկայան աշխատում է դաշտային հիվանդանոցում՝ բժիշկ Պավլովի ղեկավարությամբ։ Վիրավոր զինվորներն ու հոսպիտալի անձնակազմը տոնակատարություն են կազմակերպում ռուսական զորքերի կողմից Պլևնայի գրավման կապակցությամբ։ Հիվանդանոց է այցելում Նիկոլայ Նիկոլաևիչը, նա շտապ պահանջում է Վրևսկայային վերադարձնել Ռուսաստան, քանի որ թշնամին պարտված է, և նրա օգնությունն այստեղ այլևս չի պահանջվում, բայց Վրևսկայան հրաժարվում է, նա չի կարող թողնել իր վիրավորներին։ Տիռնովոյում հանդիսավոր կերպով հռչակվում է Բուլղարիայի ազատագրումը թուրքական լծից։ Պատերազմն ուղեկցվում է տիֆի համաճարակով։ Խնամելով հիվանդներին՝ Վրևսկայան վարակվում է տիֆով և շուտով մահանում։ Մահվանից քիչ առաջ նա նամակ է ստանում Տուրգենևից։ Վերեշչագինը և Կորաբելովն ուղեկցում են Յուլիա Վրևսկայային հուղարկավորության ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1977 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բուլղարերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ռազմական ֆիլմեր
Նովոսելիցա (գյուղ, Մեժգորեի շրջան)
Նովոսելիցա (Новоселиця), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մեժգորեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսելիցա գյուղում բնակվում էր 1 054 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մեժգորեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պուշկինը Սև ծովի ափին
Պուշկինը Սև ծովի ափին (Пушкин на берегу Чёрного моря), Հովհաննես Այվազովսկու կտավը՝ ստեղծված 1887 թվականին։ Պահվում է Վ․ Վ․ Վերեշչագինի անվան Նիկոլաևի գեղարվեստական թանգարանում։
Ստեղծման պատմություն
1836 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի ցուցահանդեսներից մեկում պատանի նկարիչ Այվազովսկին ծանոթանում է գրչի վարպետ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի հետ։ Այվազովսկին միշտ գնահատել է բանաստեղծի գործունեությունը և հիացած էր նրա տաղանդով, իսկ անձնական ծանոթությունից հետո բանաստեղծը դարձել էր նրա ոգեշնչման աղբյուրը։ 1880 թվականին Այվազովսկին նույնիսկ ստեղծել է աշխատանքների մի ամբողջ ցիկլ, որը նվիրել է Պուշկինին ։
«Պուշկինը Սև ծովի ափին» նկարը Այվազովսկին կերտել է բանաստեղծի մահվան հիսնամյակին, ինչպես նաև մեկ ուրիշ, ավելի հայտնի նկար՝ «Պուշկինի հրաժեշտը ծովի հետ» նկարը․ այն նույնպես պատկերում է բանաստեղծին։ Կտավը Այվազովսկին նկարել է Ռեպինի հետ (Ռեպինը աշխատել է բանաստեղծի կերպարի վրա, Այվազովսկին՝ բնապատկերի) ։
Երկու նկարներն էլ հղվում են Պուշկինի «Ծովին» բանաստեղծությանը։
Նկարի պատմությունը ստեղծվելուց հետո
Ինքը՝ նկարիչը կտավը նվիրել է Գեղարվեստի ակադեմիայի թանգարանին, որն էլ, իր հերթին այն փոխանցել է Վ․ Վ․ Վերեշչագինի անվան Նիկոլաևի գեղարվեստական թանգարանին, որտեղ այժմ էլ պահպանվում է այն։ Նկարը խիստ տուժել է Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ, սարսափելի վիճակում այն գտել է նկարիչ Պ․ Պ․ Ստեպանենկոն և 1946 թվականին վերականգնվել է 1946 թվականին ռեստավրատոր Նևկրիտիմի կողմից։ Վերջնականապես վերանորոգվել է 2003 թվականին Ն․ Ֆ․ Տիտովի կողմից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1887 նկարներ Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հովհաննես Այվազովսկու նկարներ
Գամբասկա
Գամբասկա (Gambasca), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Սան Ջիակոմոն։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վորյեմա (ֆյորդ)
Վորյեմա, ծոց (ֆյորդ) Բարենցի ծովում, Վորյեմա գետի՝ դեպի ծով ելքի սկզբնամասում։ Երկարությունը 2 կմ է, լայնությունը՝ 600 մ ։ Ափերը հիմնականում սուր ժայռերով են պատված, հարավարևելյան մասում դաշտավայրային ռելիեֆ է։
Ծովածոցը բաց է հյուսիսից։ Արևմուտքից մուտքը փակված է Շերգարսնեսետ հրվանդանով և Վորյեմայով (արևելքից)։ Հարավային մասում՝ Ֆինգամնեսետ հրվանդանի մոտ, ծոց են թափվում Ստուրբեկեն գետի վտակները։
Ծոցի երկայնքով է անցնում Նորվեգիայի և Ռուսաստանի պետական սահմանը։ Ջրային ավազանի մեծ մասը գտնվում է նորվեգական Ֆինմարքում, մնացած մասը՝ ռուսական Մուրմանսկի մարզում։ 1920 - 1944 թթ.-ներին ծոցի երկայնքով անցել է ֆինա-նորվեգական պետական սահմանը։
Ափին տեղակայված են Բեքլանդ ու Գրանսե Յակոբսելվ նորվեգական բնակավայրեր և ռուսական «Եկատերինյան» ռադիոլոկացիոն հենակետը Արևմտյան ափին է գտնվում Օսկար II-ի եկեղեցին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բարենցի ծովի ծոցեր Կատեգորիա:Մուրմանսկի մարզի ծոցեր Կատեգորիա:Նորվեգիայի ֆյորդեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ֆյորդեր
Ջեֆրի Ջենկինս
Կենսագրություն
Ջեֆրի Ջենկինսը ծնվել է 1920 թվականին Հարավային Աֆրիկայի Պորտ Էլիզաբեթ քաղաքում, Էրնեստ Ջենկինսի և Դեյզի Ջենկինսի ընտանիքում ։ Ջեֆրին սովորել է հին Տրանսվաալում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Զիմբաբվեում աշխատել է որպես խմբագրի տեղակալ։ Եղել է լրագրող Մեծ Բրիտանիայում և Հարավային Աֆրիկայում։
17 տարեկանում գրել և հրատարակել է «Պատմության դար» (A Century of History), գիրքը, որը Պոչեֆստրումի հիմնադրման հարյուրամյակի տոնակատարության ժամանակ հատուկ գովասանքի է արժանացել գեներալ Յան Սմեթսից ։ Սմեթսը գրել է գրքի նախաբանը։
Ավելի ուշ Ջենկինսը շահել է համագործակցության լրագրողների կրթաթոշակը, որի շնորհիվ հայտնվել է Ֆլիթ փողոցում, որտեղ, որպես ռազմական թղթակից անցկացրել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։
Աշխատելով «The Sunday Times»-ում՝ ընկերացել է 007 գործակալի ստեղծող՝ Յան Ֆլեմինգի հետ։ Յան Ֆլեմինգը մի անգամ ասել է․
Պատերազմից հետո Ջենկինսը բնակություն է հաստատել Ռոդեզիայում, որտեղ հանդիպել է իր ապագա կնոջը՝ գրող Եվա Պալմերին (Eve Palmer) (Eve Palmer) (1916–1998)։ Նրանք ամուսնացել են 1950 թվականի մարտի 17-ին։ 1953 թվականին ծնվել է նրանց որդին՝ Դեյվիդը։
Ջեֆրին նաև եղել է «The Umtali Advertiser» թերթի խմբագիրը, իսկ ավելի ուշ՝ Յոհաննեսբուրգի «The Star» թերթի թղթակիցը։
Ստեղծագործություն
Ջենկինսին հաջողվել է համատեղել լրագրության հաջող կարիերան ծովի նկատմամբ ցմահ հետաքրքրության հետ։ Նավերի և առագաստանավային սպորտի մասին նրա գիտելիքները իր շատ վեպերի համար ծառայել են որպես ֆոն։
Նրա առաջին գիրքը՝ "A Twist of Sand" («Կմախքների ափը»), որը հրատարակվել է 1959 թվականին, թարգմանվել է աշխարհի 23 լեզուներով և անմիջապես դարձել բեսթսելեր։ Ռուսերեն կրճատ տարբերակը տպագրվել է 1975 թվականին «Աշխարհի շուրջ» № 3-8 ամսագրում։ 1968 թվականին վեպն էկրանավորվել է (A Twist of Sand) ռեժիսոր Դոն Չեֆիի կողմից։ Գլխավոր դերերում եղել են Ռիչարդ Ջոնսոնը և Հոնոր Բլեքմանը։
1971 թվականին լույս է տեսել «Scend of the Sea» վեպը։ Վեպը պատմում է 1909 թվականին բրիտանական SS Warratah նավի և դրա խորհրդավոր կործանման մասին՝ 211 ուղևորների հետ միասին, ակնհայտորեն ինչ-որ տեղ Տանկերի ափին։ Պատմությունը կախարդել է Հարավաֆրիկյան ռազմածովային նավատորմի երիտասարդ կուրսանտ Էմլին Բրաունին, որը ներկայումս ծովային հետազոտող է, այնքանով, որ վերջին 18 տարիների ընթացքում նա փնտրում էր նավ, որը դեռ չի հայտնաբերվել։ Բրաունը բանակցություններ է վարում Ջենկինսի բոլոր վեպերի իրավունքները ստանալու համար, որոնք նա նախատեսում է էկրանավորել։
Ֆլեմինգի մահից հետո հաղորդվել էր, որ «Glidrose Productions»-ը 1966 թվականին Ջենկինսին լիազորել է Ջեյմս Բոնդի մասին վեպ գրել։Ջենկինսը պնդում էր, որ ինքը և Ֆլեմինգը 1957 թվականին համատեղ մշակել են ադամանդի մաքսանենգության պատմությունը, որը նա ավարտել է «Glidrose Productions»-ի համար` «Per Fine Ounce» անունով, բայց այն մերժվել է։ Ըստ հաղորդումների ձեռագրի պատճենը գոյություն ունի Յան Ֆլեմինգի (պաշտոնապես՝ «Glidrose Productions») հրապարակախոսական արխիվներում։ Բոնդի չորրորդ պաշտոնական հեղինակը՝ Ռայմոնդ Բենսոնը, հաստատել է իր գոյությունը, ինչը որոշ երկրպագուների ստիպել է պնդել դրա հրապարակումը։
Ջեֆրի Ջենկինսի երեք վեպերը էկրանավորվել են․
Ռուսերենով թողարկվել է նաև «Ծովային որսորդ»-ը (ըստ երևույթին, Որսորդ մարդասպան)։ «Աշխարհի շուրջը» գրադարան, «Ալեբախություն» հրատարակչություն, 1996 թվական։
Ջենկինսի ութ ամենատարածված վեպերը հրատարակվել են ավելի քան հինգ միլիոն տպաքանակով, քսաներեք լեզուներով։
Նովոսյոլկի (գյուղ, Ռիբնովսկի շրջան)
Նովոսյոլկի (Новосёлки), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ռիբնովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:18-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ռիբնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Գևորգ Ալեքսանդրյան
Գևորգ Արշավիրի Ալեքսանդրյան, հայ աշխարհագետ, օդերևութաբան։ Աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1967), պրոֆեսոր (1982)։
Կենսագրություն
Գևորգ Ալեքսանդրյանը ծնվել է 1915 թվականին Թիֆլիս քաղաքում։ 1941 թվականին ավարտել է Մոսկվայի գյուղատնտական մեքենայացման և Էլեկտրաֆիկացման ինստիտուտը, 1943 թվականին՝ Կարմիր բանակի բարձրագույն ռազմական, օդերևութաբանական ինստիտուտները։ 1982-1990 թվականներին եղել է Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի ֆիզիկական աշխարհագրության ամբիոնի վարիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Աշխարհագրական գիտությունների դոկտորներ
(7886) Ռեդման
(7886) Ռեդման (Redman), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի օգոստոսի 12-ին Դևիդ Բելամի կողմից Կլիմենհագայիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,382159 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1452 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6191 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1342,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,26807 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,92° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Դևիդ Բելամի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մանկաբուժությունը Հայաստանում
Մանկաբուժություն, մանկաբուժության զարգացումը Հայաստանում սկսվել է 1926 թվականին ԵՊՀ բժշկական ֆակուլտետումում Հ. Գաբրիելյանի նախաձեռնությամբ մանկական հիվանդությունների ամբիոնի հիմնադրմամբ։ Հետագայում համանուն ամբիոններ են ստեղծվել ԵՊՀ-ում (այժմ ԵՊԲՀ) և ԲԿՀ-ում (այժմ ԱԱԻ)։ ԵՊՀ բուժկանխարգելիչ ֆակուլտետիի մանկական հիվանդությունների ամբիոնը հետագայում ղեկավարել են Գ. Մարգարյանը՝ 1946-1956 թվականներին, Ս. Սլկունին՝ 1956-1960 թվականներին, Թ. Գաբրիելյանը՝ 1960-1976 թվականներին, Ռ. Մինասյանը՝ 1976-1984 թվականներին, Ս. Իբոյանը՝ 1984-1991 թվականներին։
Մանկաբուժության զարգացման պատմությունը
Մանկաբույժի նեղ մասնագիտացման նպատակով 1958 թվականին ԵՊՀ-ում հիմնադրվել է մանկաբուժական ֆակուլտետ, որը 1964 թվականին տվել է առաջին շրջանավարտները։ Մանկաբույժների թվի աճին զուգընթաց կազմակերպվել է նաև մասնագիտական բուժօգնություն 29 նեղ մասնագիտությունների (սրտաբանտռևմատոլոգիա, նեֆրոլոգիա, ալերգաբանություն, նյարդաբանություն, թոքաբանություն և այլն) գծով, իսկ 1977 թվականից Ջ. Գևորգյանի ջանքերով կազմակերպվել է նաև ախտաբանական անատոմիայի հանրապետական մանկական կենտրոնը։ Բացի համար 1 մանկական հիվանդանոցից՝ շահագործման են հանձնվել նոր՝ մանկական քաղաքային համար 2, 3, 4, 5 հիվանդանոցները, որտեղ տեղակայվել և իրենց գործունեությունն են ծավալել ԵՊՀ-ի մանկաբուժության նոր կազմավորված ամբիոնները։ 1963 թվականին հիմնադրվել է մանկաբուժական ֆակուլտետի ընդհանուր մանկաբուժության ամբիոնը, որտեղ դասավանդվել են մանկական հիվանդությունների պրոպեդևտիկա, ֆակուլտետային և հոսպիտալային մանկաբուժություն։ Ամբիոնի վարիչ Ս. Գավալովի ղեկավարությամբ ուսումնասիրվել են տարածուն կծիկաերիկամաբորբի կլինիկաիմունաբանական բնութագիրը (Վ. Սերոբյան), կծիկաերիկամաբորբերի ժամանակ արյան սպիտակուցային ֆրակցիաները, լիպոպրոտեիդները և գլիկոպրոտեիդները (Ա. Բլեյան), տրվել է երեխաների ռևմատիզմի ակտիվության իմունակենսաքիմիական որոշ ցուցակ։
1971 թվականին մանկաբուժական ֆակուլտետի ընդհանուր մանկաբուժության ամբիոնը բաժանվել է 2 ինքնուրույն՝ հոսպիտալային մանկաբուժության (վարիչ՝ Վ. Աստվածատրյան) և մանկական հիվանդությունների պրոպեդևտիկայի ու ֆակուլտետային մանկաբուժության (վարիչ՝ Ս. Իբոյան) ամբիոնների։ 1990 թվականին մանկաբուժության ամբիոններում կատարվել են որոշակի փոփոխություններ, հոսպիտալային մանկաբուժության ամբիոնի կադրային հիմքի վրա ստեղծվել է մանկաբուժության համար 2 ամբիոնը (վարիչ՝ Ռ. Բարսեղյան), որը 1996 թվականին միավորվել է բուժկանխարգելիչ ֆակուլտետի մանկաբուժության ամբիոնին։ Հանրապետությունում մանկաբուժության զարգացմանը մեծապես նպաստել է մանկաբուժության համար 1 ամբիոնի վարիչ Վ. Աստվածատրյանը։ Նրա խորհրդատվությամբ Հայաստանում իրականացվել են երեխաների ալերգաբանական հիվանդությունների (ԱԱԻ-ում՝ Վ. Ակունց), միզաքարային հիվանդության (ԱԱԻ-ում՝ Ա. Սարգսյան), պարբերական հիվանդության (ՊՀ, Ե. Թորոսյան, Ռ. Պետրոսյան, Գ. Ամարյան և ուրիշներ) վերաբերյալ աշխատանքներ։ Վ. Աստվածատրյանի ղեկավարությամբ են կատարվել երեխաների տոքսիկոզի բուժման ուղիներին (Ա. Գյուլբուդաղյան, «Արաբկիր» ԲՀ),պարբերական հիվանդության ժամանակ ամիլոիդոզի կլինիկաժառանգաբանական զուգահեռներին (Մ. Փափազյան, «Արաբկիր» ԲՀ), վերջինիս իմունաժառանգաբանական գործոնների առանձնահատկություններին (Ա. Ջաքարյան, Արյունաբանության և արյան փոխներարկման ԳՀԻ), արյան վարակման իմունակարգավորմանը (Պ. Մազմանյան, Մոր և մանկան առողջության պահպանման կենտրոն) նվիրված աշխատանքներ։ 1976-1981 թվականին ամբիոնում ԽՍՀՄ մանկաբուժության ինստիտուտի հետ ուսումնասիրվել են հանրապետությունում մանկական մահացության բժշկական և սոցիալ-հիգիենային հայեցակետերը, մշակվել են կազմակերպչական և բուժ, մի շարք միջոցառումներ (Վ. Աստվածատրյան, Ռ. Բարսեղյան, Վ. Թևոսյաև և ուրիշներ)։
Մանկաբուժությունը ներկայում
Ներկայումս մեծ ուշադրություն է դարձվում վերջին տասնամյակում հատկապես արդիական դարձած աուտիզմի խնդիրներին։ Երեխաների հիվանդությունների կանխարգելման նպատակով «Արաբկիր» ԲՀ-ի համալսարան. «Մուրացան» կլինիկայի և Ցյուրիխի համալսարան, հիվանդանոցի համատեղ աշխատանքների շնորհիվ Հայաստանում իրականացվել է հիպոթիրեոզի և ֆենիլկետոնուրիայի Նեոնատալ սկրինինգների ծրագիրը։ Երեխաների զարգացման ոլորտի արդիական մոտեցումներն ամփուիվել են «Զարգացման և վարքագծային մանկաբուժության հիմունքներ» (2006) հիմնարար ձեռնարկում (խմբագրողներ՝ Ա. Բաբլոյան, Ա. Հակոբյան, Մ. Երիցյան, Ս. Սարգսյան)։ Երեխաների և դեռահասների առողջության ոլորտում այդ աշխատանքները մեծապես ծառայել են ՀՀ- ում ԱՆ-ի հաստատած ազգային տարբեր ռազմավարությունների (օրինակ՝ «Վաղ միջամտության ազգային հայեցակարգը» և «Դեռահասներին բարյացակամ ծառայությունների ազգային հայեցակարգը») մշակմանը։ 2009 թվականին Կառավարությունն ընդունել է ԱՀԿ-ի հետ համագործակցությամբ մշակված «Երեխաների և դեռահասների առողջության և զարգացման 2009-2015 թվականների ազգային ռազմավարությունը»։ Մանկաբուժության և մանկական վիրաբուժության համր 2 ամբիոնում (Ռ. Բարսեդյանի ղեկավարությամբ ուսումնասիրվել են լյարդի ֆունկցիոնալ վիճակը երեխաների ստամոքսաղիքաբան. հիվանդությունների ժամանակ (Ն. Բաղդասարյան), էրիթրոցիտային թաղանթների ճարպային փոխանակության խանգարումները մինչև 1 տարեկան երեխաների արյան վարակման ժամանակ, մշակվել դրանց շտկման ուղիներ (Կ. Սիմոնյան) և այլն։
1989 թվականից մանկաբուժության համար 2 ամբիոնն աշխատանքներ է իրականացրել աղետի գոտում մանկական բնակչության առողջական վիճակի ուսումնասիրության վերաբերյալ, որի արդյունքում մշակվել է բնակչության 1991-2004 թվականների վերականգնող, պլան։ ՀՀ ԱՆ-ի ճառագայթային բժշկության և այրվածքների ԳՀ կենտրոնի հետ կատարվել են Մեծամոր ավանի մանկ, բնակչության առողջ, վիճակի դինամիկ դիսպանսերային հետազոտություններ։ ՀՀ ԳԱԱ Ընդհանուր հիգիենայի և մասնագիտական հիվանդությունների ԳՀհ և Վեստ Ելիսի Մեմորիալ հոսպիտալի (ԱՄՆ) լաբորատորիաները համատեղ ՀՀ մարզերում ուսումնասիրել են երեխաների արյան մեջ կապարի քանակությունը։ Հրատարակվել են Ս. Իբոյանի «Մանկաբուժության նախաբան» (1983) դասագիրքը, Ռ. Մինասյանի «Մանկաբուժության զարգացումը Հայաստանում» (ուսումնական, 1990) աշխատությունը, «Մանկական հիվանդությունների տարբերակիչ ախտորոշումը» (2000) ուսումնական ձեռնարկը, Ա. Տեր-Գալստյանի և համահեղինակների «Երեխաների և դեռահասների մոտ խրոնիկական տոնզիլիտը և այլ ախտաբանական վիճակները» (2004) գիրքը, Բ. Կիրակոսյանի գիտական աշխատանքները՝ ՊՀ-ի ժամանակ երիկամների ախտահարման վերաբերյալ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոր և մանկան խնամք Կատեգորիա:Մանկաբուժություն Կատեգորիա:Բժշկություն Կատեգորիա:Հիվանդությունների վնասազերծում
Պերսևս և Անդրոմեդա (նկար, Լեյթոն)
«Պերսևս և Անդրոմեդա» (Perseus and Andromeda), բրիտանացի նկարիչ Ֆրեդերիկ Լեյթոնի նկարը՝ ստեղծված 1891 թվականին կտավի վրա յուղաներկով ։ Նույն թվականին այն ցուցադրվել է Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում ։ Կտավում պատկերված է Անդրոմեդայի մասին հին հունական դիցաբանության առասպելը ։ Լեյթոնի աշխատանքի գոթական ոճը հակադրվում է դասական սյուժեի հետ ։ Նկարն այժմ պահվում է Ուոքերի գեղարվեստի թանգարանի հավաքածուում ։
Նկարագրություն
Անդրոմեդայի մասին առասպելը պատկերված է դրամատիկ ոճով։ Ստեղծագործության կենտրոնում պատկերված է ժայռին գամված Անդրոմեդան։ Պերսևսը պատկերված է Անդրոմեդայի գլխավերևում իր թևավոր Պեգաս ձիով։ Նա բարձրից նետ է արձակում, որը դիպչում է դեպի հերոսը գլուխը վերև թեքող ծովային հրեշին։ Անդրոմեդայի գրեթե մերկ, կորացած մարմինը գտնվում է ծովային հրեշի թևի ստվերում, որը տեսողականորեն ստեղծում է անխուսափելի վտանգի տպավորություն։ Անդրոմեդայի կեռացած մարմինը հակադրվում է հրեշի անհամաչափ ու քառթավոր մարմնի հետ ։ Անդրոմեդայի սպիտակաթույր մարմինն ընդգծում է նրա անմեղությունը՝ ցույց տալով այդ զոհաբերության անիրավացիությունը որպես աստվածային պատիժ, որն ուղղված էր ոչ թե նրան, այլ նրա մորը։ Պեգասը և Պերսևսը լուսապսակի մեջ են, որը տեսողականորեն կապում է նրանց թագավորի՝ ժայռին գամված դստեր մարմնի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրեդերիկ Լեյթոնի նկարներ Կատեգորիա:1891 նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
Պոդոբովեց
Պոդոբովեց (Подобовець), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մեժգորեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդոբովեց գյուղում բնակվում էր 407 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մեժգորեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սեդա Ադամյան-Իսրայելյան
Սեդա Ադամյան-Իսրայելյան, պարսկահայ գրող, նկարչուհի։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1933 թվականին Թեհրանում։ 12 տարեկանից զբաղվել է գրականությամբ։ Իր առաջին պարսկերեն բանաստեղծությունն արժանացել է մրցանակի։ Գեղանկարչությամբ է զբաղվել նկարիչ Տիգրան Բազիլի մոտ, սովորել է «Քամալ-օր-մոլք» արվեստի դպրոցում, 4 տարի՝ Թեհրանի համալսարանի նկարչական ֆակուլտետում։ Ավարտել է Թեհրանի հայերենագիտական երեկոյան դասընթացների բաժինը։ Երկու տարի ուսումնասիրել է մանկավարժություն ու հոգեբանություն։
Որպես ուսուցիչ աշխատել է հայկական և պարսկական դպրոցներում, որտեղ կազմակերպել է աշակերտների նկարների ցուցահանդես և թատերական գործողություն։
Իր հայերեն բանաստեղծությունն առաջին անգամ լույս է տեսել «Արմենուհի» ամսագրում։ Թղթակցել է «Ալիք» օրաթերթին, «Հուր», «Շիրակ», «Արմենուհի» ամսաթերթին և «Ազատ Օր» թերթին ։
Իրանահայ գրողների միության վարչության անդամ է ։
Պոգրեբի (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)
Պոգրեբի (Погреби), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Պոգրեբի։
2001 թվականի տվյալներով Պոգրեբի գյուղում բնակվում էր 1 969 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8448 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 233,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ալկալա դել Ռիո
Ալկալա դել Ռիո (Alcalá del Río), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սևիլյա համայնքի մեջ, Անդալուսիայի ինքնավար մարզի կազմում։
Համայնքը մտնում է Վեգա-դել-Գվադալկիվիր վարչական շրջանում։ Զբաղեցնում է 83 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 11004 մարդ (2010 թվականին)։ Մինչև Համայնքի կենտրոնը՝ 13 կմ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Սողոմոն Մկրտչյան
Սողոմոն Գրիգորի Մկրտչյան ( - մահվան տվյալները բացակայում են), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1964 թվականից։
Կենսագրություն
Սողոմոն Մկրտչյանը ծնվել է 1913 թվականի հունվարի 6-ին Արտաշատի շրջանի Գետաշեն գյուղում։ 1941 թվականին ավարտել է Երևանի երկամյա ուսուցչական ինստիտուտը։ Այնուհետև ուսուցչություն է արել ՀԽՍՀ տարբեր շրջաններում։ 1956-1973 թվականներին եղել է «Պիոներ» ամսագրի գրական բաժնի վարիչը ։
== Երկեր ==
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Գետաշեն գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Աղբիանոս եպիսկոպոս
Աղբիանոս եպիսկոպոս, հայ հոգևորական գործիչ, Հարքի եպիսկոպոս։ Աղբիանոսյանների հոգևորական տոհմի հիմնադիրը ։
Կենսագրություն
Աղբիանոսը քրմի որդի էր։ Աշակերտել է Գրիգոր Լուսավորչի մոտ, 303 թվականին կարգվել Մանազկերտի եպիսկոպոս, ապա՝ «վերակացու արքունական դրան բանակին» ։
Լիզա Բերքյան-Աբրահամյան
Կենսագրություն
Լիզա Աբրահամյան-Բերքյանը ծնվել է 1949 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Սպիտակի շրջանի, ներկայումս Արագածոտնի մարզի Գեղարոտ գյուղում, Զարզանդ (Ժորա) և Վարիկո Աբրահամյանների ընտանիքում։ Ավարտել է Խաչատուր Աբովյանի անվան ՀՊՄՀ-ի կուլտուրայի ֆակուլտետը, Բաքվի կուսակցական բարձրագույն դպրոցը, Վիսբադենի ժողովրդական բարձրագույն դպրոցի և Գյոթեի ինստիտուտի գերմաներենի դասընթացները։
Աշխատել է Գեղարոտի գրադարանի վարիչ, «Արագած» շրջանային թերթի բաժնի վարիչ, նույն թերթի գլխավոր խմբագիր, ՀԿԿ Արագածի շրջկոմի քաղլուսկաբինետի վարիչ, նույն շրջկոմի գաղափարախոսական բաժնի վարիչ, շրջխորհրդի գործկոմի նախագահի օգնական։
1989 թ.՝ ՀԿԿ Արագածի շրջկոմի գաղափարախոսական բաժնի վարիչ աշխատելուն զուգահեռ, ընտրվել է Արագածի շրջանի՝ Արցախին օգնող և օժանդակող հանձնախմբի նախագահ։ Հանգանակել են  սննդամթերք, պարեն,  օգնությունը Լենինականի (Գյումրի), Երևանի օդանավակայաններից՝ ինքնաթիռով հասցրել  Արցախ։ Այդ գործը շարունակել է մինչև 1992 թ․։ Ապրելով արտերկրում, ամուսնու՝ Արա Բերքյանի հետ շարունակել աջակցել Արցախին։
1993 թ. ապրիլին, ամուսնու՝ Արա Բերքյանի հետ (նա Մայնցի հայկական համայնքի նախագահն էր) մեկնել են Արցախ։ Այցի նպատակը եղել է Մայնցի հայկական համայնքի օգնությունը Արցախ հասցնելը։
1992 թվականին բնակություն է հաստատել Գերմանիայի Վիսբադեն քաղաքում։ Ամուսինն է ճարտարապետության և ինժեներության դոկտոր, գրող, հայագետ, գերանահայ ճանաչված գործիչ Արա Բերքյանը ։
Գերմանիայում աշխատել է Վիսբադենի քաղաքային գրադարանի գլխավոր մասնագետ, հասարակական կարգով եղել է Մայնցի հայկական համայնքի շաբաթօրյա դպրոցի վարժուհի և համայնքի «Բանբեր» երկլեզվյա ամսաթերթի խմբագիր։
Ընտրվել է ՀԿԿ Արագածի շրջկոմի բյուրոյի, պլենումի անդամ, Արագածի շրջանային խորհրդի պատգամավոր, կանանց շրջանային խորհրդի նախագահ։ Թղթակցել է ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի «Նպատակ», «Գիտություն», ինչպես նաև՝ «Ակունք», «Ազգ», «Իրատես de facto»,«Առավոտ», Բեյրութի «Ազդակ» թերթերին, Գերմանա-հայկական ընկերության օրգան՝ «Հայ-գերմանական-հանդեսին», «Haysociety» ամսագրին, Հայաստանի ազգային գրադարանի «Հոգևոր Հայրենիք» ամսաթերթին, «Օրեր» ամսագրին (Պրահա)։
1992 թվականից մինչև օրս Հայաստանի մասին բանասխոսություններով, ելույթներով հանդես է եկել Մայնցի հայկական համայնքում, Վիսբադենի քաղաքապետարանում, Վիսբադենի ժողովրդական բարձրագույն դպրոցի Կանանց և «Թանդեմ» կուրսերում, Վիսբադենի, Քելքհայմի ավետարանական հինգ եկեղեցիների համայնքներում, Մայնի Ֆրանկֆուրտում՝ Հեսսենի հայկական մշակութային միությունում, Գերմանիայում Հայաստանի դեսպանատանը, Շտուտգարտի, Հանաուի հայ համայնքներում, Վիսբադենի Հայրենի տանը և Գրականության տանը, Քյոլնի գերմանահայ կանանց միությունում։
Երկեր
Հեղինակել է «ԱՐԱ Յ․ ԲԵՐՔՅԱՆ» «ՎԵՐՀՈՒՇԻ ՄԱՍՈՒՆՔՆԵՐ» գրքերը, գերմաներենից հայերեն է թարգմանել և հրատարակել Էննո Մեյերի և Արա Բերքյանի՝ «ՀՌԵՆՈՍԻ ԵՎ ԱՐԱՔՍԻ ՄԻՋԵՎ. 900 ՏԱՐՎԱ ԳԵՐՄԱՆԱ-ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՀԱՐԱԲԵՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ» գիրքը   ։
Պապին Ղանդիլյան
Պապին Արտաշեսի Ղանդիլյան, հայ բուսաբան, գենետիկ-ընտրասերումնաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1973), պրոֆեսոր (1974): ՀԳԳԱ ակադեմիկոս (1994): IPGRI, ICARDA, SIMMYT-ի գծով բուսական գենետիկ ռեսուրսների ազգային համակարգող։ Էրեբունի արգելոցի գլխավոր խորհրդատու։
Կենսագրություն
Պապին Ղանդիլյանը զբաղվել է բուսական գենետիկական ռեսուրսների, հատկապես վայրի հացազգիների (Triticum L., Aegilops L., Hordeum L., Secale L.) ուսումնասիրությամբ։ Աշխատանքները վերաբերում են հասկավոր հացաբույսերի ու դրանց վայրի ազգակիցների դասակարգման, գենետիկայի և ընտրասերմնաբանության խնդիրներին։ Ղանդիլյանը հայտնաբերել և նկարագրել է Հայաստանում աճող վայրի ցորենի, գարու, աշորայի, այծակնի նոր տեսակներ ու տարատեսակներ, կազմակերպել է Հայաստանում և աշխարհում մշակովի բույսերի վայրի ազգակիցների գենոֆոնդի պահպանման աշխատանքները։ Նրա հետևողական ջանքերի շնորհիվ 1981 թվականին Հայաստանում հիմնվեց վայրի ցորենների պահպանման «Էրեբունի» արգելոցը, որը միակն է աշխարհում, և որտեղ աճում են ցորենի վայրի չորս տեսակներից երեքը։ Հայաստանի տարածքի համակողմանի ուսումնասիրությունների արդյունքում Ղանդիլյանի կողմից հայտնաբերվել են էգիլոպսի մի շարք հետաքրքիր` A. crassa Boiss., A. umbellulata Zhuk., գարու H. marinum Huds., H. bulbosum f. segetale տեսակները, ինչպես նաև առաջին անգամ նկարագրվել գարու նոր տետրապլոիդ տեսակներ` H. hrasdanicum Gandil., Agropyrum semiaristatum Gandil, հասկավոր հացաբույսերի 8 խումբ (convarietas) և ավելի քան 70 նոր տարատեսակ (varietas): Նրա անմիջական ղեկավարությամբ ստեղծվել են աշնանացան գարու Արարատի-7, աշնանացան ցորենի Ոսկեհասկ, ցորենաշորայի (տրիտիկալե) Սիս-1 սորտերը։ Համահեղինակ է «Բուսաբանական բառարանի» (1975): Բազմաթիվ գիտական հոդվածների հեղինակ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բուսաբաններ Կատեգորիա:Հայ գենետիկ-ընտրասերումնաբաններ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀԱԱՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անանիա Շիրակացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ Կատեգորիա:Հայ կենսաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային գյուտարարներ
Ռուս-մոլդովական հարաբերություններ
Մոլդովայի և Ռուսաստանի միջև փոխհարաբերությունները Մոլդովայի Հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության ժամանակակից պետությունների միջև կապերն են, ինչպես նաև, լայն իմաստով, Մոլդովայի և Ռուսաստանի ժողովուրդների միջև փոխհարաբերությունները պատմության ավելի երկար ժամանակահատվածում։
Պատմություն
20-րդ դարի սկզբին Բեսարաբիան կարճ ժամանակով անկախություն ստացավ, ինչպես Մոլդովական Դեմոկրատական Հանրապետությունը։ 1918 թվականին նա միություն կազմեց Ռումինիայի հետ, որոնք ունեն գրեթե նույն լեզուն և էթնիկական պատկանելությունը, իսկ 1940 թվականին Ռումինիան ստիպված էր այն փոխանցել Խորհրդային Միությանը։ Դա հանգեցրել է Մոլդովայի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության ստեղծմանը։
Մոլդովական ԽՍՀ-ն ԽՍՀՄ-ի կազմից դուրս գալու և իր անկախության մասին հայտարարել է 1991 թվականի օգոստոսի 27-ին։
Մերձդնեստրի հակամարտություն
Դրանից անմիջապես հետո հակամարտություն առաջացավ Մոլդովայի կառավարության և Մերձդնեստրի միջև, որը 1992 թվականին վերաճեց պատերազմի։ Պատերազմը կանգնեցվեց ռուսական բանակի անմիջական միջամտությամբ գեներալ Լեբեդի հրամանատարությամբ և հանգեցրեց Մերձդնեստրի միջազգայնորեն չճանաչված հանրապետության ի հայտ գալուն։ Հրադադարից հետո Ռուսաստանի զորքերի երկու առանձին խմբեր մնացին Մոլդովայում՝ մեկ խաղաղապահ գունդ, որը համատեղ վերահսկիչ հանձնաժողովի կազմում է, և 14-րդ բանակը, որին հանձնարարված էր պահպանել Կոբասնայի զինամթերքի պահեստը։ Ռուսաստանի ռազմական ներկայությունը շարունակվում է մինչ օրս։
Բենդերներում ռազմական գործողությունների սրման կապակցությամբ Մոլդովայի ձախ ուժերը սկսել են ելույթներ ունենալ քաղաքացիական պատերազմ թույլ տված կառավարության և խորհրդարանի հրաժարականի օգտին։ Այդ կապակցությամբ կառավարության ղեկավարն ու պաշտպանության նախարարը հրաժարական են տվել։ Հուլիսի 7-ին տարածաշրջան են ժամանել Ռուսաստանի նախագահի լիազոր ներկայացուցիչները։ Նրանց միջնորդությամբ հաջողվել է հասնել հրադադարի մասին համաձայնագրերի, իսկ հուլիսի 21-ին Մոսկվայում Բորիս Ելցինի և Միրչա Սնեգուրի ներկայությամբ ստորագրվել է «Մոլդովայի Հանրապետության Մերձդնեստրի տարածաշրջանում զինված հակամարտության կարգավորման սկզբունքների մասին» համաձայնագիրը։ Պատերազմն ավարտվեց Մերձդնեստրի հակամարտության սառեցմամբ և հակամարտության գոտի ռուս խաղաղապահների մտնելով։ Ավելի ուշ ստեղծվեցին Միացյալ վերահսկիչ հանձնաժողով և համատեղ խաղաղապահ ուժեր։ Մերձդնեստրում որպես խաղաղապահ զորակազմ Է տեղակայվել 3100 ռուս, 1200 մոլդովացի և1200 Մերձդնեստրի զինծառայող ։ 1992 թվականի երկրորդ կեսից Ռուսաստանի միջնորդությամբ բանակցություններ սկսվեցին Մերձդնեստրի կարգավիճակի շուրջ, 1993 թվականից խաղաղ կարգավորմանը միացավ ԵԱՀԿ-ն, իսկ 1995 թվականից՝ Ուկրաինան ։ Ներկայումս Դնեստրի ձախափնյա մասը և Բենդեր քաղաքը վերահսկվում են Մերձդնեստրի կողմից, իր հերթին, ՄՄՀ-ի ղեկավարության կողմից որպես Հանրապետության մաս հայտարարված տարածքի մի մասը վերահսկվում է Մոլդովայի կողմից ։ 2000 թվականին տեղի ունեցավ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի այցը Մոլդովայի Հանրապետություն։ Նրան ընդունել է Մոլդովայի նախագահ Լուչինսկին ։
Մոլդովայի և Ռուսաստանի հարաբերությունները վատթարացան 2003 թվականի նոյեմբերին այն բանից հետո, երբ Ռուսաստանն առաջարկեց Մերձդնեստրի հակամարտության լուծումը, որը Մոլդովայի իշխանությունները հրաժարվեցին ընդունել։
2014 թվականի մարտի կեսերին Մերձդնեստրի պառլամենտը Ռուսաստանից խնդրեց մշակել այնպիսի օրենք, որը թույլ կտա ինքնահռչակ Հանրապետությանը ընդունվել Ռուսաստանի Դաշնությունում ։ Ապրիլին Մերձդնեստրը դիմել էր Ռուսաստանի ղեկավարությանը՝ իրեն անկախ պետություն ճանաչելու խնդրանքով ։
2014 թվականի հուլիսի սկզբին Ռուսաստանի Դաշնային հեռուստաընկերություն «Россия-24» հեռուստաալիքի հեռարձակումն արգելվեց Մոլդովայում քարոզչության համար, ինչպես նաև Մոլդովայի իշխանությունների կարծիքով Ուկրաինայում տեղի ունեցող իրադարձությունների սխալ լուսաբանման պատճառով ։
Հարաբերությունների վերսկսումը 2016 թվականից հետո
Վլադիմիր Պուտինի հետ հանդիպմանը քննարկվել են Ռուսաստանի և Մոլդովայի միջև երկկողմ առևտրատնտեսական և մշակութային-հումանիտար համագործակցության վիճակն ու հեռանկարները, Մերձդնեստրի հակամարտության կարգավորումը։ Ընդունվել է համատեղ գործողությունների ծրագիր, որը նախատեսում է կոնկրետ քայլեր փոխադարձ ներդրումների և առևտրի զարգացման ուղղությամբ  ։
2017 թվականի դիվանագիտական հակամարտություն
2017 թվականի մայիսի 29-ին Մոլդովան պերսոնա նոն գրատա Է հայտարարել 5 ռուս դիվանագետների։ Նրանց մեղադրանք է առաջադրվել Ուկրաինայի արևելքում զինված հակամարտությանը մասնակցելու համար վարձկաններ հավաքագրելու համար ։ Որպես պատասխան հարված՝ ռուսական կողմը նաև արտաքսել է Մոսկվայում մոլդովական դիվանագիտական առաքելության 5 աշխատակիցների։ Ռուսաստանի ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովը Մոլդովական կողմի որոշումը որակել է «դրսից հրահրված» և «երկու երկրներին խայտառակելու համար նախատեսված» շարժում ։
Տնտեսություն
2020 թվականի ապրիլին Մոլդովայի Սահմանադրական դատարանը կասեցրեց երկրի կողմից 200 միլիոն եվրոյի վարկ ստանալու մասին օրենքի ուժի մեջ մտնելը՝ բավարարելով ընդդիմադիր «Pro Moldova» խորհրդարանական խմբից համապատասխան հարցումը ։
Մթերային հակամարտություններ
2006 թվականին դիվանագիտական հակամարտություն առաջացավ այն բանից հետո, երբ նույն թվականի մարտի 27-ին Ռոսպոտրեբնադզորը արգելք սահմանեց դեպի Ռուսաստան մոլդովական գինիների արտահանման վրա՝ լուրջ վնաս հասցնելով Մոլդովայի տնտեսությանը՝ պատճառաբանելով, որ ՌԴ ներմուծվող ալկոհոլային արտադրանքի մեծ ծավալը չի համապատասխանում սանիտարական անվտանգությանը ։ Դրանից հետո Ռոսպոտրեբնադզորը ներմուծման թույլտվություններ է տվել յոթ ձեռնարկությունների, սակայն նախագահ Վորոնինը արգելեց նրանց արտահանում իրականացնել այնքան ժամանակ, մինչև խնդիրը լիովին լուծվի ։ 2007 թվականի ամռանը 40-ից ավելի Մոլդովական ձեռնարկություններ կրկին սանիտարահամաճարակաբանական փորձաքննություն են անցել և մատակարարումները վերսկսվել են ։
2014 թվականի հուլիսի 2-ին Մոլդովայի խորհրդարանը վավերացրեց ԵՄ-ի հետ ասոցացման համաձայնագիրը, որը ստորագրվեց Բրյուսելում հունիսի 27-ին ։
Հուլիսի 7-ին ՌԴ վարչապետ Դմիտրի Մեդվեդևի հետ հանդիպմանը, առաջին փոխվարչապետ Իգոր Շուվալովը սպառնացել է բացառել Մոլդովան ԱՊՀ ազատ առևտրի գոտուց, ինչը կհանգեցնի առավել բարենպաստության ռեժիմի անցնելուն, որը սահմանում է ապրանքների մատակարարման միջին կշռված սակագինը՝ 7,8 տոկոս ։ Տնտեսական զարգացման նախարարությունը կառավարական որոշում է պատրաստել, որի համաձայն Ռուսաստանը մտադիր է միակողմանի մաքսատուրքեր սահմանել Մոլդովական արտադրանքի որոշ տեսակների (գինի, միս, հացահատիկ, շաքար, միրգ և բանջարեղեն) վրա ։
Բոզենտինո
Բոզենտինո  (Bosentino), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 796 մարդ, խտությունը կազմում է 199 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 4 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 38049, հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Սուրբ Հովսեփը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնակատարությունը մարտի 19-ին է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նովոսյոլկի (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Նովոսյոլկի (Новосёлки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։