cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կառլոս Վիլանուևա
Կենսագրություն
Կառլոս Վիլանուևայի ամենահայտնի աշխատանքներից են Կարակասի Էլ Սիլենսիո (El Silencio) բնակելի թաղամասի վերակառուցման նախագիծը, որում ներառել են 7797 բնակարանների և 207 խանութներ, Կարակասի գեղարվեստի թանգարանը (նեոդասական ոճ), Գլխավոր համալսարանական կամպուսը, Վենեսուելայի կենտրոնական համալսարանի համալսարանական ավանը Կարակասում (ներառյալ Օլիմպիական մարզադաշտը), որը համարվում է ժամանակակից քաղաքաշինության և ճարտարապետության գլուխգործոց, որը 2000 թվականից ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն ցանկում, և այլ կառույցներ, որոնք առանձնանում են կառուցվածքային համակարգերի համարձակությամբ և գեղարվեստական արտահայտչությամբ (երկաթբետոնե հիմնակմախքներ և թաղար-ծածկեր), կոմպոզիցիայի դինամիկ արտահայտչականությամբ, քանդակագործության, նկարչության և խճանկարի լայնորեն կիրառմամբ։ Կարակասում գտնվող Վիլանուևայի բնակելի համալիրները («El Paraiso», 1952-1957 թվականներ, «Հունվարի 23-ին», 1955-1957 թվականներ, Միխարեսի և Սեպերոյի հետ միասին) ունեն տարածքների և բնակարանների ռացիոնալ հատակագծեր, տարբեր բարձրությամբ հիմնակմախք-պանելային տների պարզ և հստակ ձևեր։
Հղումներ
Կատեգորիա:Մոդեռնիստ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Վենեսուելացիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ճարտարապետներ
Պլեխտինո
Պլեխտինո (Плехтино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Հավայան կղզիներ
Հավայան կղզիներ (Hawaiian Islands), նախկինում Սանդվիչյան կղզիներ, Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսում գտնվող քսանչորս կղզիներից և ատոլլներից կազմված կղզեխումբ։ Կղզեխումբն ունի հրաբխային ծագում. անունը ստացել է կղզեխմբի խոշորագույն կղզի Հավայիի անվանումից։ Կղզեխումբը 1959 թ-ից սկսած որպես առանձին նահագ մտնում է ԱՄՆ-ի կազմի մեջ։ Հավայան կղզիները հայտնաբերվել են 1778 թ-ի հունվարի 18-ին անգլիացի հռչակավոր ծովագնաց Ջեյմս Կուկի կողմից։
Անվանում
Հայտնագործել է անգլիացի ծովագնաց Ջեյմս Կուկը 1778 թվականին (բայց դեռևս 16-րդ դարում այդ կղզիներն այցելել էին իսպանացի ծովագնացները) և անվանել Սանդվիչյան կղզիներ՝ ի պատիվ անգլիական ծովակալության այն ժամանակվա լորդ Սանդվիչի (Sandwich)․ այդ անվանումը կղզիների բնիկները երբեք չեն ընդունել։ Կղզիները Հավայան կղզիներ են կոչվել Հավայի գլխավոր կղզու անունով, որը հավայի լեզվով նշանակում է «աստվածների տեղ» և կապված է կղզում գտնվող Մաունա Կեա և Մաունա Լոա հրաբուխների հետ։
1898 թվականի իսպանա-ամերկյան պատերազմի ժամանակ ԱՄՆ-ն բռնակցեց այս կղզիները՝ նրանց տալով «տարածքի» ստատուս ։
Կղզեխմբի կղզիները
Հարավարևելյան (հիմնական) կղզիներ.
Հյուսիսարևմտյան կղզիներ (փոքր կղզիներ, խութեր, ժայռեր).
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կղզեխմբեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հավայան կղզիներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կղզիներ‎ Կատեգորիա:Խաղաղ օվկիանոսի կղզիներ Կատեգորիա:Բաժանված տարածաշրջաններ
Ուխստխեյստ
Ուխստխեյստ (Oegstgeest ), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 7,21 կմ² է, բնակչությունը՝ 22.023 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 16.800 եվրո է։
Փորձարարական հոգեբանություն
Փորձարարական հոգեբանություն, հոգեբանության ոլորտ, որը զբաղվում է հոգեբանական ուղղությունների ընդհանուր և սպեցիֆիկ խնդիրների էքսպերիմենտալ հետազոտությամբ։ Այլ կերպ ասած, այն գիտություն է հոգեբանական հետազոտության մեթոդների մասին։ Փորձարարական հոգեբանության առարկան հոգեբանության այն բնագավառն է, որը հիմնավորում է հոգեբանությունը, որպես գիտություն կարևորելով փորձի դերը։ Նրա նպատակն է բացահայտել էքսպերիմենտալ հետազոտության տեսական և գործնական հիմքը և այդ գիտելիքները օգտագործել հոգեբանության բոլոր բաժիններում առաջադրված խնդիրները լուծելու համար։ Պրոբլեմատիկ իրավիճակից դուրս գալու կամ առաջադրված վարկածները ապացուցելու համար օգնության է հասնում փորձարարական հոգեբանության մեթոդոլոգիական բազան։
Փորձարարական հոգեբանության դպրոցը
Փորձարարական հոգեբանությունը ինքնուրույն գիտական արժեք ձեռք բերեց գերմանացի հոգեբան-ֆիզիկոս Վ. Վունդտի շնորհիվ, որը հսկայական ավանդ ներդրեց այս գիտության ստեղծման գործում՝ 1879 թվականին Լայպցիգում բացելով առաջին գիտական հոգեբանական դպրոցը։ Այստեղ ուսանելու էին գալիս տարբեր երկրներից, այդ թվում նաև Գ. Էդիլյանը(Իջևանից), որը հետագայում Հայաստանում բացեց առաջին հոգեբանական գիտական լաբորատորիան։
Փորձարարական հոգեբանության շրջանակներում առաջին հետազոտությունները և մաթեմատիկական չափումները կատարվել են հիմնականում ֆիզիոլոգների՝ Բինե, Պավլով, Բեխտերև, Սեչենով, Ֆիզիկոսների՝ Վեբեր, Ֆեխներ, Հելմհոլց, մաթեմատիկոսների՝ Վոլֆ, Գալտոն և այլոց կողմից։ Լինելով բնագետներ նրանք մեծ ազդեցություն են գործել գիտական հոգեբանության զարգացման վրա՝ ներդնելով իրենց հետազոտական փորձը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Փորձարարական հոգեբանություն Կատեգորիա:Հոգեբանության մեթոդ
Պարադաս
Պարադաս (Paradas), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սևիլյա պրովինցիայի մեջ՝ Անդալուսիա ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպինիա դե Մորոն և Մարչենա շրջանի կազմում։ Զբաղեցնում է 110,60կմ² մակերես։ Բնակչությունը՝ 7068 մարդ (2010)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 45 կմ հեռավորության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Չոբանլի
Չոբանլի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Սուրբ Յոհանի հիվանդանոց
Սուրբ Յոհանի հիվանդանոց (Oud Sint-Janshospital, բառացի` Սուրբ Յոհանի հին հիվանդանոց) թանգարան Բրյուգգեում, նախկին հիվանդանոցի շենքում։ Գտնվում է Mariastraat 38 հասցեում, քաղաքի կենտրոնում, Բրյուգեի Աստվածամոր եկեղեցու մոտ։
Նկարագրություն
Թանգարանի ներսում (այլ արվեստի գործեր) գտնվում է գեղարվեստական պատկերասրահը, նրա առավել արժեքավոր ցուցադրանմուշներից են Հանս Մեմլինգի վեց աշխատանքները (15-րդ դարի վերջ), այդ պատճառով հին հիվանդանոցը հաճախակի վկայակոչել են որպես «Մեմլինգի թանգարան» (Memlingmuseum, Memling in Sint-Jan)`
Բացի դրանից, թանգարանի գեղարվեստական հավաքածուի մեջ մտնում են 16-17-րդ դարերի վարպետների (առավելապես տեղի) այլ ֆլամանդական նկարներ, այդ թվում` Յան Պրովոստի «Խաչի կրումը» դիպտիխը (պարգևատուի հետ)։ Դիպտիխի հակառակ կողմում` կրիայի պատկերումը որմնախորշում նկար-ռեբուսը, ռեբուսը վերածանվել է որպես «Dur est moi pénitence faire, mol [est] de penser à moi» («Ինձ դժվարին խոստովանիր, նրա մասին թեթև երազիր»)։
11-րդ դարի Սուրբ Յոհանի հիվանդանոցի շենքն Եվրոպայում եղել է այդպիսի պահպանված հնագույն կառույցներից մեկը։ Դարերի ընթացքում հիվանդանոցը բազմիցս ընդարձակվել է, իր մեջ ներառել է կանանց ավգուստինյան վանքը, տնտեսական կցաշենքը և այլն։ 11-րդ դարի կեսերին հիվանդանոցը փակվել է։ Թանգարանի ժամանակակից շենքը այժմ օգտագործվում է որպես կոնգրես-կենտրոն։
Ֆրենկ Սինատրա
1953 թվականին ձայնագրվելով Capitol Records-ում՝ Սինատրան թողարկում է մի քանի ալբոմ, որից հետո սկսվում են նրա միջազգային հյուրախաղերը։ 1961 թվականին նա հիմնում է Reprise Records անվանումը կրող իր ձայնագրման ստուդիան։ Այստեղ հաջողությամբ ձայնագրվում են երգչի մի շարք ալբոմներ (Ring-a-Ding-Ding!, Sinatra at the Sands and Francis Albert Sinatra & Antonio Carlos Jobim)։ Լինելով Rat Pack դերասանական խմբի հիմնադիր անդամ՝ Սինատրան մտերմություն է անում հանրաճանաչ անձանց և պետական գործիչների (այդ թվում՝ Ջոն Քենեդու) հետ։ 1965 թվականին, հիսունամյակը բոլորելուն պես, Սինատրան թողարկում է իր «September of My Years» (Իմ տարիների սեպտեմբերը) ալբոմը։ Նույն թվականին նա նկարահանվում է "Ֆրանկ Սինատրա. մարդը և իր երաժշտությունը" հեռուստաֆիլմում, որը հետագայում արժանանում է Էմմի մրցանակի։ Սինատրայի "A Man and His Music" ("Մարդը և նրա երաժշտությունը") և "Strangers in the Night" ("Անծանոթները գիշերվա մեջ") երգերը դառնում են հաջողված հիթեր։ 1971 թվականին Սինատրան հեռանում է ասպարեզից, սակայն երկու տարի անց՝ 1973 թվականին, վերսկսկելով իր գործունեությունը, նա թողարկում է նոր ալբոմներ։ Մինչև իր մահը (1998 թ.) Սինատրան հասցնում է իրականացնել ևս մի քանի հյուրախաղեր (ինչպես Միացյալ Նահանգներում, այնպես էլ արտերկրում)։
Սինատրան նաև հաջողակ կինոդերասան էր։ 1953 թվականին նա ներկայացվել է Օսկար մրցանակի Լավագույն դերասան անվանակարգում՝ "Ոսկե թևերով տղամարդը" ֆիլմի համար։ Սինատրան որպես գլխավոր դերակատար հանդես է եկել "Բարձր հասարակություն", "Փոլ Ջոյ", "Քաղաքի մասին", "Այսուհետև և դարեդար" ֆիլմերում։ Նա բազմիցս եղել է նաև Գրեմիի մրցանակակիր։
Երիտասարդություն
Ֆրենսիս Ալբերտ Սինատրան լույս աշխարհ է եկել Հոբոկենում՝ Մոնրո-սթրիթ փողոցի բազմաբնակարան շենքի երկրորդ հարկում, 1915 թվականի դեկտեմբերի 12-ին։ Նրա վրա մնացել են սպիներ՝ բժշկի օգտագործած պինցետի պատճառով, որը ամբողջ կյանքում չի անհետացել։ Նման ծանր ծննդաբերության պատճառը կարող էր լինել երեխայի արտասովոր քաշը՝ գրեթե վեց կիլոգրամ։
1917 թվականի գարնանը Ամրիկայում սկսվեց պատերազմ։ Մարտինը զինվորական ծառայության համար մեծ էր, դրա համար նա շարունակում էր իր աշխատանքը, իսկ ավելի ուշ սկսում է աշխատել Հաբոկենի հրշեջ դեպարտամենտում։ Պատերազմի ավարտից հետո Դոլլին զբաղվում էր ներգաղթյալների գործով, իսկ որդուն թողնում էր տատիկի կամ հորաքրոջ մոտ։ Մայրը հաճախ էր որդուն թողնում հրեա հարևանուհի տիկին Գոլդենի մոտ, ում հետ շփումից ստացած լավ տպավորությունների շնորհիվ ավելի մեծ տարիքում Ֆրենկը աջակցել է հրեաներին և Իսրայելին ։ Իր հասակակիցների համեմատ՝ երկու տարեկան Ֆրենկը դանդաղ էր մեծանում։
Դեռ մանկուց նրան երաժշտությունը հետաքրքրում էր և 13 տարեկանից ուկուլելեի շնորհիվ նա վաստակել է երաժշտական ուղղվածություն։ 1931 թվականին նրան հանում են դպրոցից՝ «Վատ վարքագծի» պատճառով։ Արդյունքում նա կրթություն չի ստանում, այդ թվում նաև երաժշտական։ Նա լսողությամբ էր երգում, իսկ նոտաները այդպես էլ չի սովորել։
1932 թվականից Սինատրան հաճախ հանդես էր գալիս ռադիոյում, իսկ երբ 1933 թվականին Ջերսի Սիթիում համերգի ժամանակ նա տեսնում է Բինգ Քրոսբիին՝ իր կուռքին, ընտրում է երգչի մասնագիտությունը։ Բացի այդ, նա 1930-ականների մեծ ճգնաժամին աշխատել է նաև տեղի մարզական թերթի լրագրող, այն բանից հետո, երբ առանց դիպլոմի հեռացել է բուհից։ Կինոն նրան մեծ հետաքրքրություն էր բերում, նրա սիրելի դերասանը եղել է Էդվարդ Գ. Ռոբինսոնը, ով նկարահանվել է գանգստերների մասին ֆիլմերում։
Փառքի ուղին
The Hoboken Four խմբում 1935 թվականին Սինատրան հաղթել է այդ ժամանակվա հայտնի ռադիոշոու Major Bowes Amateur Hour («մայոր Բոուզի Սիրողական ժամը») երիտասարդ տաղանդների մրցույթում և որոշ ժամանակ անց նրանց հետ գնացել է իր առաջին ազգային շրջագայության։ Դրանից հետո 1937 թվականից նա 18 ամիս աշխատել է Նյու Ջերսիում գտնվող երաժշտական ռեստորանում՝ որպես շոումեն, որտեղ հանդես էին գալիս այնպիսի աստղեր, ինչպիսիք են, օրինակ՝ Քոլ Պորտերը։ Ռադիոյում աշխատելու հետ մեկտեղ նա հիմք էր դնում իր մասնագիտական կարիերային։
Սինատրայի կարիերայի թռիչքին խթան է հանդիսացել 1939-1942 թվականներին շեփորահար Հարի Ջեյմսի և թրոմբոնահար Թոմի Դորսիի Հայտնի սվինգային ջազ նվագախմբի աշխատանքը։ Նա Դորսիի հետ ցմահ պայմանագիր է կնքում, որի համաձայն նրա եկամուտների 43 տոկոսը պետք է անցնի Դորսիին։ Հետագայում պայմանագիրը խզվել է։ Ըստ մի տարբերակի՝ երիտասարդ երգչին դա անել օգնում է մաֆիան։ Այդ դրվագը նկարագրվել է Կնքահայրը վեպում, որտեղ մի հերոսի՝ երգիչ Ջոնի Ֆոնտեյնի կերպարը Սինատրայի նկարագրումն է։ Սակայն վարկածը հերքել է հենց Դորսին։ Ավելի համոզիչ է այն վարկածը, որ Սինատրայի գործակալության ազդեցիկ փաստաբանները պայմանագիր են գնել Դորսիից։
1942 թվականին երգչին հրավիրում են ելույթ ունենալ Նյու Յորքի «Պարամաունտ» կինոթատրոնում կայանալիք սուրբծննդյան համերգին, որտեղ նրան տեսնում է գործակալ Ջորջ Էվանսը, ով երգչին երկու շաբաթում աստղ է դարձնում՝ դեռահաս աղջիկների սիրելին։
1946 թվականին լույս է տեսնում առաջին ալբոմը՝ The Voice Of Frank Sinatra: Հենց The Voice Of Frank Sinatra ալբոմը դարձել է նոր ստանդարտներին համապատասխանող առաջին էստրադային ալբոմը։
1940-ական թվականների վերջին Սինատրայի մոտ սկսվել է ժանրի ստեղծագործական ճգնաժամ, որը համընկել Է դերասանուհի Ավա Գարդների հետ բուռն սիրավեպի հետ։
1949 թվականը նրա կարիերայի համար ծանր ժամանակ է լինում՝ նրան հեռացնում են ռադիոյից, իսկ կես տար հետո Նյու Յորքում կայանալիք հգամերգի պլանները խստորեն խախտվում են, Նենսսին ամուսնալուծվում է, իսկ Գարդների հետ ունեցած սիրավեպը վեր է ածվում աղմկահարույց սկանդալի։ 1950 թվականին Մետրո-Գոլդուին-Մայեր ընկերության հետ կապը խզվում է, իսկ նոր գործակալ MCA Records-ը նույնպես հրաժարվում է Սինատրայից։ Ֆրենկը մշտապես ենթարկվել է լրատվամիջոցների կողմից հարձակումների և հալածանքների, հիմնականում Ավա Գարդների հետ նրա սիրավեպի, ինչպես նաև կոմունիստների հանդեպ նրա համակրանքի կասկածանքով (հրեաների և աֆրոամերիկացիների իրավունքների պաշտպանության նրա ակտիվ գործունեության պատճառով)։ 34 տարեկանում Ֆրենկը համարվում էր «անցյալի մարդ»։ Նրա կարիերան հիմնովին քանդվել էր, բայց դա նրան չէր հուզում, նա իր ամբողջ ուշադրությունը կենտրոնացրել էր Գարդներին։
1951 թվականին Սինատրան կորցնում է ձայնը՝ ուժեղ սառչելուց հետո։ 1952 թվականին Columbia Records-ի հետ կապը ավարտվում է։ Ստուդիայի նոր ղեկավար Միթչ Միլլերը, ում հետ Սինատրան հարաբերություններ չի ունեցել, չի երկարաձգել նրա հետ պայմանագիրը։ Դժբախտությունն այնքան անսպասելի ու ծանր էր, որ երգիչը պատրաստվում էր ինքնասպան լինել։
Վերադարձ դեպի ակտիվ գործունեություն և Օսկար մրցանակ
Ձայնի հետ կապված խնդիրները եղել են ժամանակավոր, իսկ երբ ձայնը վերականգնվել է նա ամեն ինչ սկսել է նորից։ Լաս Վեգասի խաղատներում 1952 թվականի Սինատրայի համերգները հավաքում են մեծ հաջողություններ։ 1953 թվականին նա համաձայնագիր է կնքում Capitol Records-ի հետ, որտեղ նրան նոր դիրիժոր են տալիս՝ Նելսոն Ռիդդլին։ Շնորհիվ նրանց հետ համագործակցության՝ Սինատրային հաջողվում է փոխել իր ռեպերտուարն ու իմիջը։ 1954 թվականին լույս են տեսնում Songs for Young Lovers և Swing Easy! ալբոմները։ Հաջորդ In the Wee Small Hours ալբոմը դառնում է առաջին երաժշտական կոնցեպտուալ ալբոմը, որտեղ շապիկը, երգացանկը և իրենց հաջորդականությունը կապված են միևնուն թեմայի հետ և ձայնագրված են հատուկ այս ալբոմի համար։ Բացի այդ, ալբոմն առաջին էստրադային ալբոմն է, որը լույս է տեսել 12 դյույմ չափի գրամոֆոնի սկավառակի վրա (նախկինում այդ ձևաչափը օգտագործվել է բացառապես դասական երաժշտության համար)։ Ոչ պակաս հաջողակ և ալբոմներից են a Swingin' Affair!, Where Are You?, A Jolly Christmas From Frank Sinatra (1957), Come Fly With Me, Only The Lonely (1958), Come Dance With Me! (1959), Nice’n’Easy (1960) և այլն։
1953 թվականին նա նկարահանվել է «Այսուհետև և հավիտյանս հավիտենից» ֆիլմում, ստանում է օսկար մրցանակ՝ երկրորդ պլանի լավագույն դերասան անվանակարգում։ Դրանից հետո հոլիվուդյան պրոդյուսերները առաջարկում են նորից նկարահանվել իրենց ֆիլմներում։
Նա վերսկսում է ռադիոհաղորդավարի հաջողված կարիերան, վարում է NBS Radio-ում շոու, որը ձեռք է բերում մեծ լսարան։
Նա նկարահնվել է «Ոսկի ձեռքով մարդը» (1955), «Ջոուիի ընկերը» (1957), «Օուշենի 11 ընկերները» (1960), «Մանջուրական թեկնածու» (1962), «Դետեկտիվ» (1968)։
High Hopes-ը՝ Սինատրայի հիթը, 1959 թվականին ազգային հիթ-շքերթում մնում է 17 շաբաթ՝ ավելի երկար, քան երգչի ցանկացած այլ ստեղծագործություն։
1950-ական թվականների վերջին Լաս Վեգասում հանդես է եկել այնպիսի էստրադային աստղերի հետ, ինչպիսիք են՝ Սեմի Դևիսը, Դին Մարտինը, Ջո Բիշոպը, Թիթեր Լոուֆորդը։ Նրանց խումբը հայտնի է Rat Pack անվանումո,որը աշխատել է նախագահ Ջոն Քենեդու հետ։
Բեմից հեռանալը, վերջին տարիներ և մահ
1971 թվականին Հոլիվուդում կայացած բարեգործական համերգի ժամանակ Սինատրան հայտարարել է երգչի կարիերան ավարտելու մասին։ Սակայն 1973 թվականի ամռանը Ֆրենկը ձայնագրում է Ol' Blue Eyes Is Back նոր ալբոմը՝ Դոն Կոստի և Գորդոն Ջենկինսի գործիքավորմամբ։ Ալբոմը 13-րդ հորիզոնականում է հայտնվում Cashbox հիթ-շքերթում՝ 7-րդ հորիզոնականում, և ստանում է RIAA ոսկե կարգավիճակ (ավելի քան 500 հազար վաճառված պատճեն)։ 1974 թվականից Սինատրան շարունակել է համերգային գործունեությունը։
1979 թվականին նա ձայնագրում է իր ամենահայտնի գործերից մեկը՝ New York, New York:
1984 թվականի գարնանը ձայնագրում է իր L.A. Is My Lady ալբոմը։ Այս ալբոմի վրա կատարված աշխատանքները նկարահանվել են տեսահոլովակում և թողարկվել է Frank Sinatra: Portrait Of An Album անվանումով լազերային սկավառակի վրա։ Սինատրայի սեսիայից մեկում հանդիպում է Մայքլ Ջեքսոնի հետ։
Ֆրենկ Սինատրայի վերջին բեմ դուրս գալը տեղի է ունեցել 1995 թվականի փետրվարի 25-ին, երբ նա հանդես է եկել Փալմ Սփրինգսի գոլֆի մրցաշարում։
1998 թվականի մայիսի 14-ին Լոս Անջելեսում 82 տարեկանում մահանում է սրտամկանի ինֆարկտից։ Հուղարկավորման արարողոթյունը վարել է կարդինալ Ռոջեր Մախոնին։ Քաղաքացիական հոգեհանգիստը տեղի է ունեցել Բեվերլի Հիլզի-ի Good Shepherd կաթոլիկ եկեղեցում։
Սինատրան թաղված է իր մոր և հոր կողքին՝ Desert Memorial Park գերեզմանատանը ։ Տապանաքարի վրա մակագրված է՝ «Լավագույնը առջևում է»  (The Best Is Yet to Come) :
Անձանական կյանք
1938 թվականին Սինատրան ձերբակալվել է ամուսնացած կնոջ հետ կապի համար (1930-ական թվականների Ամերիկայում դա համարվում էր քրեական հանցագործություն)։ Կարիերան մազից էր կախված։ Նա խուսափում է քրեական պատժից։
1939 թվականին ամուսնանում է իր առաջին սիրու՝ Նենսի Բարբատոյի հետ։ 1940 թվականին ծնվում է Նենսի Սինատրան, ով հետագայում դառնում է հայտնի երգչուհի։ 1944 թվականին նրան հաջորդում է Ֆրենկ Սինատրա կրտսերը (1944—2016 ), 1988—1995 թվականներին եղել է հոր նվագախմբի ղեկավարը, իսկ Թինա Սինատրան աշխատել է կինոպրյոդուսեր։ Նրանց մայրը կյանքից հեռացել է 102 տարեկան հասակում՝ 2018 թվականի հուլիսի 13-ին ։
1951 թվականին Սինատրան ամուսնացել է Ավա Գարդների հետ, ումից ամուսնալուծվել է 6 տարի հետո։
Ըստ Էվա Բարտոկի՝ 1956 թվականին նա կարճ սիրավեպ է ունեցել Սինատրայի հետ, ով հանդիսացել է նրա աղջկա՝ Դիանայի, կենսաբանական հայրը։
1966 թվականին Սինատրան ամուսնացել է դերասանուհի Միա Ֆերրոուի հետ։ Սինատրան եղել է 50 տարեկան, իսկ կինը՝ 21: Նրանք ամուսնալուծվել են 1968 թվականին։
1976 թվականին ամուսնացել է չորրորդ անգամ՝ նախկին պարուհի Բարբարա Մարկսի հետ, ում հետ մինչև կյանքի վերջ ապրել է։ Ամուսնալալուց առաջ նա ընդունել է ամուսնու կրոնը՝ կաթոլիկությունը։ Ընկերներն ու հատկապես ընտանիքը նոր կնոջը սվիններով են ընդունել։ Բարբարան պահանջել է դադարեցնել եկեղեցական ամուսնությունը Նենսիի՝ առաջին կնոջ հետ և ահամաձայն կաթոլիկության կանոնների՝ նրա երեխաները դարձել են անօրինական։ Երբ Սինատրան մահանում է, նա այդ մասին երեխաներին չի հայտնում, որպեսզի չգան և իրենց հորը հրաժեշտ չտան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ազատության նախագահական մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Time-ի վարկածով «Տարվա մարդ» ճանաչվածներ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Դեժյո Դյարմատի
Դեժյո Դյարմատի (Gyarmati Dezső, 23 հոկտեմբերի, 1927, Միշկոլց – 18 օգոստոսի, 2013, Բուդապեշտ, Հունգարիա), հունգարացի ջրագնդորդ, Օլիմպիական խաղերում ամենաշատ տիտղոսները նվաճած մարզիկը ջրագնդակի պատմության մեջ։ Մասնակցել է հինգ Օլիմպիական խաղերի անընդմեջ (1948-1964), որոնցում ազգային հավաքականի կազմում վաստակել է երեք ոսկե (1952, 1956, 1964), մեկ արծաթե (1948) և մեկ բրոնզե (1960) մեդալներ ։ Եվրոպայի երկակի չեմպիոն (1954, 1962)։ Հանդես է եկել հունգարական «Ույպեշտ» և «Ֆերենցվարոշ» ակումբներում։
Կենսագրություն
Դեժյո Դյարմատին ծնվել է 1927 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Հունգարիայի հյուսիս-արևելքում գտնվող Միլկոլց քաղաքում։ Դեժյո Դյարմատին համարվել է իր ժամանակի ամենաարագ ջրագնդորդներից մեկը։ Նրա անձնական ռոկորդը 100 մետր տարածությունում կազմել է 58,5 վայրկյան։ Լինելով ձախլիկ՝ խաղի ժամանակ նա երկու ձեռքերն էլ օգտագործել է նետում կատարելիս։ Նա կարող էր հանդես գալ ինչպես առջևի գծում, այնպես էլ հետևում։ Ազգային հավաքականի կազմում նա անցկացրել է ավելի քան 100 հանդիպում, այդ թվում նա մասնակցել է 1956 թվականի Օլիմպիական խաղերում Հունգարիայի ու ԽՍՀՄ հավաքականների հայտնի խաղին, որը կոչվել է «Արյուն ջրավազանում»։ Հավաքականի կազմում նա մասնակցել է 1948 թվականին Լոնդոնում, 1952 թվականին Հելսինկիում, 1956 թվականին Մելբուրնում, 1960 թվականին Հռոմում և 1964 թվականին Տոկիոյում անցկացված Օլիմպիական խաղերին՝ արժանանալով տարբեր հարգի մեդալների ։
Խաղացողի կարիերան ավարտելուց հետո աշխատել է որպես մարզիչ. եղել է Վենեսուելայի հավաքականի մարզիչը, ապա գլխավորել է Հունգարիայի հավաքականը։ Վերջինս Դեժյո Դյարմատիի գլխավորությամբ 1976 թվականին Մոնրեալում անցկացված Օլիմպիական խաղերում արժանացել է ոսկե, 1972 թվականին Մյունխենում անցկացված Օլիմպիական խաղերում՝ արծաթե, իսկ 1980 թվականին Մոսկվայում անցկացված Օլիմպիական խաղերում՝ բրոնզե մեդալների։ Դեժյո Դյարմատին Հունգարիայի ջրագնդակի ֆեդերացիայի ղեկավարներից մեկը, գրել է այդ մարզաձևին նվիրված մի շարք գրքեր ։
1990 թվականին Դեժյո Դյարմատին ընտրվել է Հունգարիայի խորհրդարանի անդամ Հունգարիայի դեմոկրատական ֆորում կուսակցության կողմից, որ հաղթել էր ընտրություններում։
1976 թվականին Դեժյո Դյարմատին ընդգրկվել է Լողի միջազգային փառքի սրահում։ 1994 թվականին դարձել Հունգարական «Վաստակի համար» շքանշանի կոմանտորական խաչի ասպետ, 2010 թվականին՝ «Վաստակի համար» շքանշանի Մեծ խաչի ասպետ (բարձրագույն պարգևը, որ շնորհվում է պետության ղեկավար չհանդիսացող անձանց)։
Դեժյո Դյարմատին մահացել է 2013 թվականի օգոստոսի 18-ին Բուդապեշտում, 85 տարեկան հասակում ։
Ընտանիք
Դեժյո Դյարմատին ամուսնացած էր հունգարացի լողորդուհի Էվա Սեկեյի հետ, ով 1952 թվականի Օլիմպիական խաղերում ոսկե մեդալի է արժանացել 200 մետր բրասով մրցատարածությունում, իսկ 1956 թվականին նույն մրցատարածությունում վաստակել է արծաթե մեդալ։ Նրանց դուստրը՝ Անդրեա Դյարմատին (ծնվել է 1954 թվականին) նույնպես դարձել է լողորդուհի և մասնակցել է 1968 և 1972 թվականների Օլիմպիական խաղերին։ 1972 թվականին նա արժանացել է երկու օլիմպիական մեդալների՝ 100 մետր մեջքի վրա լողում զբաղեցնելով երկրորդ իսկ 100 մետր բաթերֆլայով լողում՝ երրորդ տեղը։ Անդրեա Դյարմատին ամուսնացել է հունգարացի մարզիկ Միխայ Խեսի (ծնվել է 1943 թվականին) հետ, ով 1968 թվականին օլիմպիական չեմպիոն է դարձել թիավարությունում (բայդարկա)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի ջրագնդորդներ Կատեգորիա:Հունգարացի օլիմպիական չեմպիոններ
Ժելեզնոդորոժնի (գյուղ, Ֆրոլովսկի շրջան)
Ժելեզնոդորոժնի (Железнодорожный), գյուղ Ռուսաստանի, Վոլգոգրադի մարզի Ֆրոլովսկի շրջանի կազմում։
Ռիուդելյոտս դե լա Սելվա (քաղաք)
Ռիուդելյոտս դե լա Սելվա (Riudellots de la Selva), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Խիրոնա պրովինցիայում՝ Կատալոնիա ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սելվա շրջանի կազմում։ Տարածքը կազմում է 13,38 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1975 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Ժելեզնոդորոժնի (գյուղ, Ֆրոլովսկի շրջան)
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 280 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ֆրոլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռիուդելյոտս դե լա Սելվա (քաղաք)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ծառի վերատնկում
Ծառի վերատնկում, ագրոտեխնիկական միջոցառում պտղաբուծության և դեկորատիվ այգեգործության մեջ։ Զբոսայգիներ, այգիներ, պուրակներ ստեղծելու նպատակով կարճ ժամկետում ծառերը տեղափոխում են մի տեղից մյուսը։ Կատարվում է վաղ գարնանը կամ ուշ աշնանը (երբեմն՝ ձմռանը)՝ -5 °C-ից ոչ ցածր ջերմաստիճանի դեպքում։
Ծառերը վերատնկում են հողազանգվածով կամ առանց դրա (սովորաբար 4-5 տարեկան)։ Հողազանգվածի բարձրությունը 60-80 մմ-ից պակաս չպետք է լինի, որպեսզի չվնասի հորիզոնական Կմախքային արմատների հիմնական մասը։ Ծառերի վերատնկման համար նախօրոք պատրաստում են փոսեր, որոնց տրամագիծը 50-60 սմ-ով ավելի պետք է լինի հողազանգվածի տրամագծից։ Ծառերի վերատնկումից հետո փոսը լցնում են հողով և առատորեն ջրում։ Ծառն ամրացնում են լարերով, ծառաբունը ծածկում մամուռով կամ հաստ կտորով, որոնք ամռանը հաճախակի խոնավացնում են։ Վերատնկված ծառերը երբեմն էտում են, ամռանը խնամում են, աշնանը՝ մերձբնային բաժակները փխրեցնում, ծածկում տորֆով, գոմաղբով։ Հատապտուղների թփերը վերատնկում են աշնանը, քանի որ գարնանը վեգետացիան շատ վաղ է սկսվում։
Պավել Կոհոուտ
Պավել Կոհոուտ (Pavel Kohout, ծն. ), չեխ և ավստրիացի գրող, դրամատուրգ, հրապարակախոս և բանաստեղծ, «Պրահայի գարուն» շարժման մասնակից ։ Ժամանակակից չեխական գրականության ամենանշանավոր և ամենահակասական ներկայացուցիչներից է («1950-ականներին` ջերմ ստալինիստ, 1960-ականներին՝ կոմունիստ-բարեփոխիչ, 1970-ականներին՝ այլախոհ, 1980-ականներին՝ արտագաղթող...») : Առավել հայտնի է Եվրոպայի գերմանախոս երկրներում և շրջաններում։
Կոսիկովցի
Կոսիկովցի (Косиківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
Պավել Կոհոուտ
Ստեղծագործություններ
Պավել Կոհոուտը միջազգային ճանաչում ունեցող «Այդպիսի սեր» (1957), «Атест» (1979), «Պատ կամ Թագավորների խաղ» (1978), «Ecce Constantia» (1990) պիեսների հեղինակն է։ ԱՄՆ-ում մեծ հաջողություն ունի նրա «Դժբախտ մարդասպան» («Poor Murderer») ներկայացումը, որը գրվել է Լեոնիդ Անդրեևի «Միտք» պատմվածքի հիման վրա և առաջին անգամ ներկայացվել է 1976 թվականին Բրոդվեյում ։ Մեծ ճանաչում ունի նաև նրա «Հակահեղափոխականի օրագրից» (1968) վեպը, որն արգելված է Չեխոսլովակիայում և որը լույս է տեսել գերմաներեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, հոլանդերեն և ֆիններեն լեզուներով։ Դեպքերը, որոնք ծավալվել են «Խարտիա-77»-ի շուրջը, Պավել Կոհոուտը ներկայացրել է «Որտեղ է թաղված շունը» (1987) ինքնակենսագրական վեպում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխ գրողներ Կատեգորիա:Ավստրիացի գրողներ Կատեգորիա:Չեխ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Չեխ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Չեխ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Պրահա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լեզվի և պոեզիայի գերմանական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Չեխ լրագրողներ Կատեգորիա:Կարլի համալսարանի շրջանավարտներ
Կոսիկովցի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1428 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պլեմբազա
Պլեմբազա (Плембаза), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 466 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Դարպասապահ (ֆուտբոլ)
Ձեռքերով խաղ
Դարպասապահը միակ խաղացողն է, որը կարող է միտումնավոր էլ դիպչել գնդակին ձեռքով չհաշված աուտներից հետո նետումները։ Նա հեռացնում է հարվածները դարպասին, ընդհատում է փոխանցումները տուգանային հրապարակ և դարպասային հրապարակ, ինչպես նաև վերցնում գնդակներ դուրս գալիս։
1912 թվականից դարպասապահի միտումնավոր գնդակին ձեռքերով դիպչելու իրավունքը սահմանափակվեց տուգանային հրապարակի տարածքով (մինչև այդ դարպասապահը կարող է խաղալ ձեռքով ողջ սեփական կիսադաշտում)։ Այդ տարածքի սահմաններից դուրս դարպասապահը գործում է ինչպես սովորական դաշտային խաղացողը (մասնավորապես, սահմաններից դուրս գնդակին ձեռգով դիպչելիս դարպասապահ պատժվում է այնպես, ինչպես այս իրավիճակում կպատժվեր դաշտային խաղացողը). Բայց, գտնվելով իր տուգանային հրապարակում, դարպասապահը կարող է գոլ խփել՝ նետելով գնդակը ձեռքով, և այդ գոլը կհաշվի (նման դեպք է տեղի ունեցել 1971 թվականինին ԽՍՀՄ Առաջնությունում) ։
Սակայն դարպասապահը ձեռքերով չի կարող դիպչել գնդակին այն իրավիճակում, երբ նա փոխանցում է ստանում իր թիմակցից (բացառությամբ լեգիտիմ փոխանցնում մարմնի ցանկացած մասով, որը գտնվում է գոտկատեղից բարձր), այդ թվում աուտներից։ պատահական անդրադարձներից հետո ձեռքով խաղը խախտում չի համարվում. Եթե դարպասապահը ընդունել է գնդակը ձեռքով թիմակցի մտածված փոխանցումից հետո, ապա խախտման համար այս դեպքում նշանակվում է ազատ հարված։
Խաղի տեխնիկա
Խաղի ընթացքում դարպասապահն օգտագործում է այնպիսի մեթոդներ, ինչպիսիք են գնդակի որսումը, գնդակի անդրադարձումը մարմնի ցանկացած մասով հարվածից հետո (գնդակը որսալւ անհնարինության դեպքում), կանգնեցնել գնդակը թռիչքով փոխանցումից հետո։
Դարպասապահի հատուկ որակները
Դարպասապահը պետք է լինի ատլետիկական մարմնակազմության, ունենալ թռիչքունակություն, որը ապահովում է իրեն հատուկ առավելություն տուգանային հրապարակում խաղալիս, շարժական, ուժեղ, խելացի, ինչպես ակրոբատ, կարողանա առաջ անցնել մրցակից, կասեցնել և բռնել գնդակը ցանկացած դիրքում, կամ հարվածել նրան բռունցքներով։ Նա պետք է ունենա ուժեղ հարված վերելքով և ուժեղ նետում, կարողանա նետել գնդակը հորիզոնական դարպասաձողի վրայով, կամ ուղարկել ուղղահայաց դարպասաձողի կողքով։
Դարպասապահը պետք է կարողանա ընտրել ճիշտ դիրք դարպասում, վստահ խաղալ դուրս գալիս, կազմակերպել պաշտպանությունը դարպասի առջև, արագ սկսել հակագրոհ։
Հանդերձանք
Համաձայն Կանոն ֆուտբոլի 4-րդ կանոնի, հաստատված FIFA-ի կողմից, դարպասապահը պետք է տարբերվի իր հաքնվացքով իր թիմի ինչպես նաև մրցակից թիմի խաղացողներից, ինչպես նաև խաղի մրցավարներից. Որոշ դարպասապահներ լավ ճանաչելի են իրենց հագնվացքով։ Լև Յաշինը ստացել է "սև հովազ" մականունը ըստ հանդերձանքի գույնի, Խորխե Կամպոսը աչքի է ընկել իր գունագեղ հագուստներից։
Սովորաբար առաջին համարը թիմում պահվում է դարպասապահի համար։ Առավել հայտնի բացառություններից են արգենտինացի դարպասապահ Ուբալդո Ֆիլոլը, որը կրել է 5-րդ համարը 1978 թվականի և 7-րդը 1982 թվականի աշխարհի առաջնություններում, Վիտոր Բայիան պորտուգալացի դարպասապահը, որը կարիերայի վերջում հանդես է եկել 99 համարի ներքո, Իգոր Ակինֆեևը, գրեթե ամբողջ ակումբային կարիերան խաղացողը անցկացրել է 35 համարի ներքո։
Բացի հիմնական հանդերձանքից, որը պարտադիր է բոլոր ֆուտբոլիստների համար, դարպասապահը կրում է հատուկ ձեռնոցներ, որոնք մեղմացնում են հարվածները, և թույլ են տալիս ավելի վստահ տիրել գնդակին։ Կան ձեռնոցներ, որոնք հատկապես նախագծված են մատերի դուրս գալը կանխելու համար։ Ձեռնոցների օկտագործումը պարտադիր չէ, սակայն մասնագիտական դարպասապահներ հազվադեպ են խաղում են առանց նրանց. առաջին անգամ դարպասպահական ձեռնոցներ դրել է XX դարի կեսերին արգենտինացի դարպասապահ Ամեդեո Կարիսոն։
Թույլատրվում է նաև այլ հանդերձանք, որը չի համարվում վնասվածքավտանգ ինչպես դարպասապահի, այնպես էլ խաղի այլ մասնակիցների համար, օրինակ փափուկ պաշտպանիչ սաղավարտ կամ գլխարկ մեղմ հովհարով. Օրինակ, չեխ դարպասապահ Պետր Չեխը վնասվածքից հետո կրում է պաշտպանիչ սաղավարտ, որը դարձել է նրա այցեքարտը։
Դարպասապահի փոխարինումը
Ընդմիճման ժամանակ ցանկացած խաղացող կարող է փոխվել թիմի դարպասապահի հետ տեղերով (նախապես տեղեկացնելով այդ մասին՝ մրցավարին), որից հետո դարպասապահի իրավունքները անցնում է այդ խաղացողին. Գործնականում այս կանոնը սովորաբար կիրառվում է, երբ դարպասապահը վնասվածք է ստացնում կամ հեռացվում, իսկ թիմի փոփոխությունների սահմանաչափը արդեն սպառվել է, կամ պահեստային դարպասապահ չկա։
Դարպասապահները հարձակման մեջ
Որոշ դեպքերում դարպասապահները խփում են գոլեր:Սովորաբար դա տեղի է ունենում հետևյալ իրավիճակներում։
Ամենաշատ գոլեր խփած դարպասապահների տասնյակ
(2014 թվականի սեպտեմբերի 16-ի դրությամբ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դիրքեր Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ
Լյուբոմիր Լևչև
Լյուբոմիր Սպիրիդոնով Լևչև (Любомир Спиридонов Левчев, ), բուլղարացի բանաստեղծ, արձակագիր։ Եվրոպական արվեստի, գիտության և մշակույթի ակադեմիայի գործող անդամ (Փարիզ, Ֆրանսիա)։ Արժանացել է միջազգային շատ մրցանակների, որոնց թվում են պոեզիայի համար Ֆրանսիական ակադեմիայի ոսկե մեդալը և Պոեզիայի ասպետի պատվավոր կոչումը (1985)։
Կենսագրություն
Լյուբոմիր Լևչև ծնվել է 1935 թվականի ապրիլի 29-ին Տրոյանում, Բուլղարիա։ Բանաստեղծություններ գրել սկսել է վաղ տարիքից։ Առաջին «Звездите са мои» («Աստղերը ինձ են պատկանում») գիրքը հրապարակվել է 1957 թվականին։ Ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի գիտապատմական ֆակուլտետը։ 1961-1971 թվականներին «Литературен фронт» թերթում աշխատել է որպես խմբագիր և գլխավոր խմբագիր ։
1991 թվականից միջազգային «Орфей» ամսագրի և հրատարակչական տան սեփականատերն ու գլխավոր խմբագիրն է։
Բանաստեղծի 70-ամյակին ընդառաջ յոթ հատորներում հրապարակվել է Լևչևի բանաստեղծությունների հավաքածուն։
Որդին՝ Վլադիմիր Լևչևը, նույնպես բանաստեղծ է։
Մրցանակներ
Բուլղարիայում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Բուլղարացի արձակագիրներ
Օրշխոտ (համայնք)
Օրշխոտ (Oirschot ), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Բրաբանտ մարզում։ Տարածքը 101,75 կմ² է, բնակչությունը՝ 17.878 (2011 )։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.400 եվրո է։
Կատեգորիա:Հյուսիսային Բրաբանտի համայնքներ
Ալեքսանդր Պուշկինի դիմանկար
Ստեղծման պատմություն
Սիգիզմունդ Լիբրովիչը հայտնում է, որ դիմանկարը պատվիրել է Պուշկինի ընկերը՝ Անտոն Դելվիգը։ Պուշկինը Կիպրենսկու մոտ եղել է 1827 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին՝ շերեմետևյան պալատում։
Առաջին անգամ նկարն իր ստեղծման տարում ցուցադրվել է Գեղարվեստի ակադեմիայի ցուցահանդեսում։
Նկարագրություն
Կտավի վրա Պուշկինը ներկայացված է դեպի ձախ գլուխը շրջված և կրծքավանդակի վրա խաչված ձեռքերով։ Բանաստեղծի աջ ուսին փաթաթված է շոտլանդական պլեդ. այս դետալով նկարիչը ցույց է տալիս Պուշկինի կապը ռոմանտիզմի դարաշրջանի կուռքի՝ Բայրոնի հետ։ Այդ հուշ ընդունելությունը նկարիչը բազմիցս է կիրառել։ Այսպես, նախկինում արված Շվալբեի և Ավդուլինայի դիմանկարներում Կիպրենսկին մեջբերում է Ռեմբրանդտին և Լեոնարդո դա Վինչիին, իսկ այստեղ նա միավորում է երկու բանաստեղծների անունները։ Խորքում պատկերված է Մուսայի արձանը լիրայով։
Դիմանկարն արված է «առավելագույն ավարտով», դետալների մանրակրկիտ մշակմամբ, ինչն ընդհանուր առմամբ բնորոշ էր Կիպենսկու աշխատանքի վերջին տարիների համար։ Գունային գամման խիստ հավասարակշռված է։ Նկարիչը հանդիսավոր լռության զգացողություն է հաղորդում, որն ընդգծում է բանաստեղծի հետ հանդիպման նշանակությունը։
Պուշկինը այս առիթով գրել է «Կիպրենսկուն» բանաստեղծությունը։ Ժամանակակիցներից ոմանք կարծում էին, որ դիմանկարը ճիշտ փոխանցում է բանաստեղծի դիմագծերը, մյուսները քննադատում էին Կիպրենսկու աշխատանքը, որը, նրանց կարծիքով, չկարողացավ փոխանցել «դեմքի փոփոխական արտահայտությունը», Պուշկինին բնորոշ էներգիան, կենսունակությունը։ Բրյուլովը, Շևչենկոյի խոսքով, քննադատել է Կիպրենսկուն, որը Պուշկինին պատկերել է ոչ թե բանաստեղծ, «այլ ինչ-որ Դենդի»։ Ինքը՝ Բրյուլովը, գերադասում էր ստեղծել արվեստի մարդկանց կերպարներ ռոմանտիկ պոռթկման պահին, կառուցելով արտահայտիչ գունային լուծմամբ դինամիկ տպավորիչ կոմպոզիցիա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:1827 նկարներ
Անտանելի սեր
«Անտանելի սեր» (Enduring Love), Իեն Մաքյուենի վեպը, որը կրոնական եթնատեքստով հոմոէրոտիկ համակվածության պատճառով պատահած դժբախտ դեպքի մասին է։ Պատմվում է առաջին դեմքից՝ հետխուզության օբյեկտ դարձած տղամարդու։ Վեպը էկրանավորվել է 2004 թվականին, գլխավոր դերերում Դենիել Կրեյգն ու Ռիս Իվանսն է։
Սյուժե
Շոկային վիճակում, օգնություն փնտրելով, Ջոն ծանոցավ փրկելու եկածներից մեկի՝ Ջեդոմ Փերիի հետ, կանչում է ոստիկանություն և գնում է դեպի դիակը։ Փերին հետևում է նրան և համառորեն պնդում է աղոթել իր հետ։ Գիտա-հանրամատչելի գրքերի հեղինակ, կրթությունով ֆիզիկոս, ռացիոնալիստ Ջոն հրաժարվեց։ Տուն վերադառնալու ժամանակ Կլարիսը և Ջոն քննարկում են կատարվածը և փորձում են վերադառնալ իրենց սովորական կյանքը։ Սակայն Ջոն Լոգանի մահի մասին մտածմունքները հետապնդում էին նրան։ Գիշերը Փերին սիրո խոստովանություն է անում Ջոյին։
Հաջորդ օրը Ջոն հասկանում է, որ նրան հետապնդում են։ Նրանք կռահում են, որ դա Փերին է՝ նրա ոտնաթաթի փոքր չափի պատճառով։ Ջոն դրա մասին պատմում է Կլարիսին, բայց նա դա լուրջ չի ընդունում։ Փերին սկսում է զանգել Ջոյին։ Հանդիպման ժամանակ, նա պնդում է, որ Ջոն խաղում է նրա հետ, պատժում է չնչին արարքի համար, սակայն իրականում սիրում է նրան և առաջինն է սկսել Փերիին նշաներ տալ։ Նա վստահ է, որ իր սիրո միջոցով կարող է Ջոյին հետ բերել դեպի կրոն և ցանկանում է, որ Ջոն Կլարիսայից բաժանվի և տեղափոխվի նրա մոտ։ Այդ ժամանակվանից Փերին անընդհատ կանգնում է նա պատուհանների տակ և նամակներ գրել։ Ջոն դիմում է ոստիկանություն, սակայն նրանց չի հետաքրքրում նման գործը, քանի որ չկա սպառնալիք կամ վնաս։ Կլարիսան նույնպես չի նկատում այդ խնդիրները, նա համարում է, որ նրա ամուսինը չափազանցնում է ամեն ինչ։ Ընտանեկան հարաբերությունները խախտվում են, Ջոն և Կլարիսան դադարում են միմյանց հավատալ։
Ջոն որոշում է այցելել Լոգանի այրուն։ Զրույցի ժամանակ Ջին Լոգանը խոստովանում է՝ նրան շատ անհանգստացնում այն, որ մինչ դժբախտ պատահարը նրա ամուսինը ինչ-որ կնոջ հետ էր՝ Ջինը նրա մեքենայում գտել էր անուշաբույր հոտով շարֆ։ Ջոն խոստանում է իմանալ դրա մասին։ Զրույցի ժամանակ նա հիշում է, որ կարդացել է Դե Կլերամբոյի ախտանիշի մասին։ Այդ ախտանիշով հիվանդ մարդիկ վստահ են, որ սիրված են ինչ-որ մեկի կողմից՝ ինչպես կանոն անծանոթ, ով ունի բարձր դիրք կամ հայտնի է, չնայած որ նրանք նույնիսկ չեն էլ հանդիպել։
Երբ Ջոն վերադառնում է տուն, Փերին սովորականի պես սպասում էր նրան։ Փերին ակնարկում է, որ կարող է մարդկանց վարձել, ովքեր նրա համար ամեն ինչ կանեն։ Ջոն հավաքում է ախտանիշի մասին ամբողջ ինֆորմացիան, նամակներից արտագրում է ամենից ագրեսիվ տողերը և դրանցով հանդերձ դիմում ոստիկանություն։ Կլարիսայի ծննդյան օրը, նրանք Կլարիսայի կնքահոր հետ գնում են ռեստորան։ Ընթրիքի վերջում ռեստորան են մտնում անհայտ մարդիկ և կրակում հարևան սեղանի մոտ նստած տղամարդում։ Երբ մարդասպանը փորձում է կրակել երկրորդ անգամ՝ նրա վրա հարձակվում է մի մարդ, ով ըստ Ջոյի Փերին էր։ Հետագայում վերլուծելով իրավիճակը, Ջոն հասկանում է, որ նա էր հրաձիգների նշանակակետը, ովքեր շփոթել էին սեղանը, քանի որ բոլոր սեղաններում համարյա նույն ուտելիքներն էին դրված։ Սակայն ոստիկանությունը այդպես չէր մտածում և նրա արձագանքները անպտասխան էին։
Հարձակումից տաս օր անց, Ջոն և Կլարիսան Լոգանի ընտանիքի հետ պատրաստվում են գնալ պիկնիկի։ Ջոն պարզեց, որ դեպքի օրը Լոգանի մեքենայում կար զույգ, որոնց նա ուղեկցում էր դեպի դաշտ և շարֆը չէր պատկանում Լոգանի սիրուհուն։
Վեպի վերլուծում
Վեպի կենտրոում գիտության և գրականության անհանգիստ ամուսնությունն էր՝ Ջո Ռոուզը գիտական ամսագրի խմբագիր էր, իսկ Մելոն Կլարիսը Ջոն Կիտսի գրականության ուսումնսիրող։ Այդ երկուսը ունեին կյանքի հանդեպ հակապատկերային հայացքներ՝ գիտություն և գրականություն, պատճառներ և զգացումներ։ Նրանք հաճախ էին քննարկում իրենց աշխարհայցքները, բայց մինչ դժբախտ պատահարը դրանք համարում էին սկզբունքային ։ Գիրքը պատմվում է առաջին դեմքից և Մաքյուենը ցույց տալիս, թե ինչ անհույս է պատմողը։ Ոստիկանությունում հարցաքնվվելու ժամանակ Ջոն ասում էր, որ ռեստորանում պաղպաղակը խնձորի համով էր, իսկ 10 էջ առաջ նա հաստատում էր, որ այն լայմի համով էր։ Մաքյուենը ընթերցողին մատնանշում է, թե ինչքանով է կատարվածը կախված ընկալումից և որոշակի աստիճանում այն համարվում է վեպի գլխավոր թեման։ Իր անհատական ոճով նա նկարագրում է դեպքերը, ներկայացնելով դետալներին ուղղորդված մեծ ուշադրությունը, սրամտությունը ու զգացումների վերահսկումը, գիտական տեսանկյունից կատարվածը վերլուծելու փորձը։ Արդյունքում նկարագրվում է, ոչ թե դեպքերը, այլ նաև Ջոն։ Վեպը արտացոլում է Ջոյի նեոդարվինիստական աշխարհայացքը ։
Վեպում նաև ճնշման տակ են դրվում նաև ամենամոտ հարաբերությունները։ Միևնույն ժամանակ փչանում են Ջոյի և Կլարիսայի հարաբերությունները, իսկ Փերիի սերը միայն ուժեղանում էր։ Դա հարաբերակցվում է վեպի անվան հետ («Enduring Love»), որը կարելի է թարգմանել, որպես «տանելի, անմահ, ամուր սեր»։ Փերիի սերը այդքան ամուր էր, որ նրան փոխադարձ զգացմունքներ պետք չէր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր
Վերարկուով ձի (արձան)
Նկարագրություն
Ձախ սմբակում գինու գավաթով և ծխոտված ձիատամների արանքում ֆիրմային ծխամորճով, անգլիական թանկարժեք վերարկուն հագին վայելչագեղ ձին նստած է` առաջ ձգելով առջևի վերջույթները։ Ձի ժպտում է ձիու լայն ժպիտով. կյանքը, իբր, հաջողվել է ։
Գտնվելու վայր
Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Սոչի քաղաքի Տեատրալնայա փողոցում, Կենտրոնական շրջանում ։
Ստեղծման պատմություն
Վերարկուով ձիու քանդակը 2007 թվականին պատրաստել է սոչիեցի քանդակագործ Հակոբ Խալաֆյանը։ Որպես հուշարձանը ստեղծելու նյութ ծառայել է ավելի քան 80 կգ զանգվածով մեծ տրամագծով սև մետաղից պատրաստված ջրմուղի խողովակի մի կտոր ։ Աշխատելիս քանդակագործն օգտագործել է դարբնոցի հնոց, մուրճ, կռան և եռակցման սարք ։
Ֆինանսավորումը ստանձնել է Սոչիի բարերարներից մեկը, ծախսերի գումարը 120 հազար ռուբլի է։ Հուշարձանը գնել է Սոչի քաղաքը ։
Արտաքին հղումներ
М
Կատեգորիա:Կենդանիներին նվիրված հուշարձաններ Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2007 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Հումոր Կատեգորիա:Սոչիի հուշարձաններ
Փառկա Մեծ
Փառկա Մեծ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում կամ Սասունի Խիանքի գավառակում։
Բնակչություն
1894-1895 թ.-ին գյուղն ուներ 400 տուն հայ բնակիչ։
Պատմություն
Փառկայի մասին առաջին անգամ հիշատակվել է 1445 թ.-ին՝ Գրիգոր Մակվեցու կոնդակում։ Գյուղը պատկանել է Եղրդուտի Ս. Հովհաննես եկեղեցուն։
1894 թ.-ին գյուղը ենթարկվել է կոտորածին։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ Փառկան ավերվել է։ Բնակչությունը կոտորվել է կամ տեղահանվել ։
(4660) Ներեուս
(4660) Ներեուս (Nereus), աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի փետրվարի 28-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,488786 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,9527 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,0249 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ներեուս աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0029 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 663,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,54257 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,43° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ապոլոնի ընտանիքի աստերոիդներ
Պենյաֆլոր (Անդալուսիա)
Պենյաֆլոր (Peñaflor), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սևիլյա պրովինցիայի մեջ՝ Անդալուսիա ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վեգա դել Գվադալկիվիր շրջանի կազմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Կոլպինոյի շրջան (Սանկտ Պետերբուրգ)
Կոլպինոյի շրջան, Սանկտ Պետերբուրգի շրջաններից, որը գտնվում է քաղաքի հարավարևելյան հատվածում։ Վարչական ղեկավարն է Դմիտրի Կոբիցկին։
Պատմություն
Շրջանի անվանումը կապված է այն բանի հետ, որ վարչական ղեկավարությունը գտնվում է Կոլպինո քաղաքում։ Շրջանն ի սկզբանե ստեղծվել է որպես արդյունաբերական կենտրոն և պաշտոնապես Լենինգրադի մաս դարձավ 1936 թվականին Լենինգրադի մարզի Պրիգորոդնի շրջանի լիկվիդացումից հետո։ Շրջանը վերջնականապես ձևավորվեց որպես վարչական միավոր 1954 թվականին մի քանի գյուղական խորհուրդների՝ շրջանի կազմի մեջ մտնելուց հետո։ 1996 թվականին Կոլպինոյի շրջանի տարածքում ձևավորվեց 5 քաղաքային կառույց։ Կոլպինոյի շրջանը համարվում է Սանկտ Պետերբուրգի ամենաարդյունաբերական շրջանը, որտեղ կենտրոնացած է ավելի քան 30 խոշոր ընկերություններ, շրջանում լավ զարգացած է նաև երթևեկության համակարգը ։ Սակայն շրջանի կենսամակարդակը ամենացածրն է Սանկտ Պետերբուրգում ։
Շրջանի կազմը
Ըստ 2010 թվականին Ռուսաստանում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ Կոլպինոյի շրջանում բնակվում է 177448 մարդ։ Ըստ 2002 թվականի տվյալների՝ տղամարդիկ կազմել են 46%, կանայք՝ 54%։ Շրջանի բնակչության գրեթե 78%-ը բնակվում է Կոլպինո քաղաքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի շրջաններ Կատեգորիա:1936 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Իզոլա դի Կապո Ռիցուտո
Իզոլա դի Կապո Ռիցուտո (Isola di Capo Rizzuto), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Կալաբրիա մարզի Կրոտոնե գավառում ։
Բնակչությունը 14 233 մարդ, բնակչության խտությունը 113 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 125 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 88841։ Հեռախոսային կոդ՝ 0962։
Բնակչության հովանավոր սուրբ համարվում է Մարիամ Աստվածածինը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Օստերվեյկ (համայնք)
Օստերվեյկ (Oisterwijk ), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Բրաբանտ մարզում։ Տարածքը 63,91 կմ² է, բնակչությունը՝ 25.733 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 14.300 եվրո է։
Կատեգորիա:Հյուսիսային Բրաբանտի համայնքներ
Չորակ (Ջանիկի գավառ)
Չորակ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Զվարթնոց (թերթ)
«Զվարթնոց», կրոնական հանդես։
Պատմություն
Հայ կաթողիկե եկեղեցու Զմմառի միաբանության հրատարակություն։
Լույս է տեսնում 1980 թվականից Զմմառում (Լիբանան), առաջին համարը՝ «Զմմառեանք ի սփիւռս աշխարհի» խորագրով։ Խմբագիրներ՝ Մանուել ծայրագույն վարդապետ Պաթագյան, Անդրանիկ վարդապետ Կռանյան, Մեսրոպ վարդապետ Ճուրյան, Հովսեփ վարդապետ Քելեկան, Պողոս վարդապետ Գազանճյան, Եղիա վարդապետ Եղիայան, Ղևոնդ վարդապետ Քենտիրճյան, Գևորգ ծայրագույն վարդապետ Խազումյան, Հովհաննես վարդապետ Թեյրուզան, Անդրանիկ վարդապետ Ադամյան։
Ժելկուն
Ժելկուն (Желкун), գյուղ Ռուսաստանի, Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Վոնիցա
Վոնիցա կամ Վոյնիցա (Βόνιτσα), փոքր քաղաք Հունաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 10 մ բարձրության վրա, Ամվրակիկոս ծովածոցի հարավային ափին, Ակցիում հրվանդանից արևելք, Պրևեզա քաղաքից 13 կմ հարավ-արևելք, Արտա քաղաքից 28 կմ հարավ-արևմուտք, Պատրասից 105 կմ հյուսիս-արևմուտք և Աթենքից 268 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Համայնքի վարչական կենտրոնը՝ Ակտիոն-Վոնիցա միությունը, մտնում է Արևմտյան Հունաստանի կազմի մեջ մտնող ծայրամասային Էտոլիա և Ակարնանիա ծայրամասային միավորի մեջ։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ բնակչության թիվը կազմում է 4703 մարդ ։
Քաղաքի միջով անցնում է Ամֆիլոխիա-Լեֆկաս ազգային ճանապարհ 42-ը։
Պատմություն
Վոնիցա քաղաքը գտնվում է Անակտորիո հինավուրց քաղաքի տեղում։ Ենթադրվում է, որ հիմնադրվել է 4-րդ դարում՝ Նիկոպոլիս հինավուրց քաղաքի լքվելուց հետո։ 13-րդ դարում մտել է Էպիրոսի թագավորության կազմի մեջ, 1649 թվականին նվաճվել է Օսմանյան կայսրության կողմից, 1684 թվականին՝ Վենետիկյան հանրապետության։ 1800 թվականին կրկին նվաճվել է օսմանյան թուրքերի կողմից, 1832 թվականին ողջ Ակարնանիայի հետ միասին ազատագրվել է։ 1862 թվականին Վոնիցայում սկսվել է ապստամբություն, որը հանգեցրել է Հունաստանի Օտտոն I թագավորի հրաժարականին ։
19-րդ դարի վերջում քաղաքը հայտնի էր որպես նավահանգիստ, որտեղ իրականացվել է առևտուր փայտե յուղով, հացով և շինափայտով։ Այտեղ բնակվում էր 2500 մարդ ։
Վոնիցայի համայնք
Վոնիցայի համայնքային միության մեջ մտնում է 3 բնակավայր։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ բնակչության թիվը կազմում է 4916 մարդ ։ Մակերեսը կազմում է 69,892 կմ².
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Կուչա (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կուչա գյուղում բնակվում էր 1 446 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5828 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 248,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1430 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էնդրյու Հուլ
Էնդրյու Ջեյմս Հուլ (Andrew James Hoole, ), ավստրալիացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Հուլը իր հայրենի քաղաքի «Նյուքասլ Յունայթեդ Ջետս» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2013 թվականի հունվարի 12-ին «Բրիսբեն Ռոար» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում նորամուտ է ունեցել Ավստրալիայի ֆուտբոլի առաջնությունում ։ 2013 թվականի հունվարի 17-ին Հուլը իր առաջին պրոֆեսիոնալ մեկ մրցաշրջան տևողությամբ պայմանագիրն է կնքել «Նյուքասլ Ջետս»-ի հետ ։ 2015 թվականի ապրիլի 17-ին «Սիդնեյ»-ի դեմ խաղում Էնդրյուն իր առաջին գոլն է խփել «Ջետս»-ի կազմում ։
2015 թվականի ապրիլի 30-ին Հուլը տեղափոխվել է «Սիդնեյ»՝ ստորագրելով երկամյա պայմանագիր ։ Հոկտեմբերի 24-ին «Վեյսթերն Սիդնեյ Վոնդերերս»-ի դեմ խաղում նորամուտ է ունեցել նոր ակումբի կազմում ։ 2016 թվականի հունիսի 20-ին «Սիդնեյ»-ը խզել է պայմանագիրը Հուլի հետ ։
2016 թվականի հունիսի 21-ին Էնդրյուն վերադարձել է «Նյուքասլ Յունայթեդ Ջետս»՝ պայմանագիր ստորագրելով 2016/2017 մրցաշրջանի համար ։