cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարգարիտ
Հետաքրքիր փաստեր
Բարձրաշխարհիկ տիկին Փեգի Հոփքինս Ջոնսը, ստիպելով իր ամուսնուն երեք հարյուր հազար դոլար ծախսել ոչ թե հերթական զբոսանավի, այլ իր քմահաճույքի՝ երեք մետրանոց մարգարտաշարի վրա, սիրում էր կրկնել՝ «Զբոսանավերից երբեմն սիրտս խառնում է, մարգարիտներից՝ երբեք»։ Մարգարիտն էր հենց, որ շատ չանցած դարձավ Կոկո Շանելի պաշտամունքի առարկան, դարի կեսերից այն դարձավ «բարձր ոճի մարմնացում» համարվող Ժակլին Քենեդիի զարդատուփի ամենակարևոր պարագան։ Մարգարտային վերջին բումը տեղի ունեցավ անցյալ դարի 90-ականներին. այդ ժամանակ գրեթե ոչինչ հնարավոր չէր պատկերացնել առանց մարգարտի։ Մադոննան իր «Like a Virgin» տեսահոլովակում հայտնվեց մարգարտյա ապարանջանով։ 21-րդ դարում մարգարիտը սեքս-խորհրդանիշ դարձրեց Սքառլեթ Յոհանսոնին՝ «Մարգարտյա ականջօղով աղջիկը» ֆիլմի դերակատարուհուն, իսկ Myla-ն իր հաճախորդներին առաջարկեց մարգարիտներով զարդարված էրոտիկ մատանիներ, չնայած, ընդհանրապես, մարգարտի պարունակած «էրոտիկ խորհուրդն» ավելի հին պատմություն ունի։ Սակայն այսօր ականջը գարդարող արցունքանման մարգարտահատիկ-ականջօղը ոչ միայն էլեգանտություն է հաղորդում այն կրողին կամ խոսում նրա բնածին նուրբ ճաշակի մասին, այլև շատ դիզայներների կողմից օգտագործվում է իբրև միջոց, որ լավագույնս ընդգծում է կանացի զգայականությունը։ Չնայած ոմանք կարծում են, որ մարգարիտը միշտ էլ օգտագործվել է որոշակի «էրոտիկ կոնտեքստով», տեսակետ, որի կողմնակիցները վկայակոչում են հենց մարգարտի ծագումը՝ ինչ-որ մարմինների հետ ունեցած «ինտիմ փոխհարաբերությունների» արդյունքում ստեղծվելը։ Հայտնի է նաև, որ դեռևս Հին Եգիպտոսում և Չինաստանում այն օգտագործում էին իբրև կոսմետիկական միջոց և ենթադրում էին, որ մարգարիտը կարող է ուժգնացնել հակառակ սեռի հրապուրանքն այն կրողի հանդեպ։ Իսկ տիբեթցի ճգնավորներն, ըստ ավանդության, ունեին այնպիսի «հմայության մարգարիտներ», որոնք ավելացնում էին «սիրային ախորժակը» այնպես, որ դրանց գայթակղությանը չէր կարող դիմակայել և ոչ ոք։ Ավելին, կարծիք կա անգամ, որ մարգարիտը, բառի բուն իմաստով, ապրում է իր տիրոջ կյանքով՝ փայլում է նրա առողջությամբ և գունատվում՝ տկարության դեպքում։
Խնամքը
Ընդհանրապես լինելով ամենահարգի զարդի վերածված կենդանի էակ, մարգարիտն իր մեջ պարունակում է օրգանական նյութ, որը ժամանակի ընթացքում չորանում է ու փտում՝ սահմանելով մարգարտի կյանքի տևողությունը, մի ժամանակահատված, որի ընթացքում մարգարիտն աստիճանաբար «սփրթնում» է, շերտավորվում և քայքայվում։ Սակայն ճիշտ խնամքի դեպքում դրանց կյանքը կարելի է երկարաձգել մինչև 200 տարի։ Դա իրականացնելու համար նախ պետք է այն անընդհատ կրել։ Չի կարելի մարգարիտը պահել շատ խոնավ և չոր վայրերում, ինչպես նաև երկար թողնել արևի տակ։ Իսկ եթե մարգարիտը սփրթնել է, ապա պետք է այն լվանալ աղաջրով և մշակել ածխաթթվի կալցիումական աղով, ապա՝ եթերով։ Կարելի է նաև լվանալ թույլ օճառաջրով և փայլեցնել աղաթթվում թրջած լաթով կամ խցանածառի փոշով։ Մարգարտի երկարակեցությունը պահպանելու համար խորհուրդ է տրվում նաև մարգարտյա զարդերը լողանալուց առաջ հանել, հնարավորինս խուսափել դրանց և օծանելիքի, յուղերի, սոսնձի շփումից։ Բացի այդ մարգարտաշարը կազմելիս խորհուրդ է տրվում յուրաքանչյուր մարգարտահատիկն անցկացնելուց հետո քարկապ գցել թելը և միայն հետո անցկացնել երկրորդը։ Եվ այդպես շարունակ։ Դա կկանխի մարգարտահատիկների՝ միմյանց համար որոշակիորեն վնասակար անմիջական շփումը, իսկ թելը, որի վրա հավաքված են մարգարիտները, պետք է փոխել 2-3 տարին մեկ։
Արժեքը
Իսկ ինչ վերաբերում է մարգարտի արժեքին, ապա դրա գինն աճում է տրամագծի յուրաքանչյուր միլիմետրի հետ։ Բացի չափսերից, գնի վրա ազդում են նաև մարգարտի վրա հանդիպող բծերն ու անհարթությունները, փայլը, գույնը։ Իսկ սրանք հանգամանքներ են, որոնք նախ և առաջ պայմանավորված են մարդկային համբերությամբ, քանի որ կապված են այն բանի հետ, թե որքան ժամանակ է մարգարիտն աճեցվել․ որքան երկար է մարգարտի աճման պրոցեսը, այնքան ավելի արտասովոր և խորհրդավոր է նրա փայլը։ Հայտնի են դեպքեր, երբ չափերով և նրբերանգներով իրարից շատ չտարբերվող սև մարգարիտներից մեկ ապարանջան ստեղծելու համար պահանջվել է 12 տարի։ Այս տեսակետից այսօր առավել «երկար սպասված» և հարգի են վարդագույն մարգարիտները։
Անահիտ
Անահիտ դիցուհի, պտղաբերության, արգասավորության, ծննդաբերության, վաղ շրջանում՝ նաև ռազմի աստվածուհի հայկական դիցաբանությունում, Արամազդի դուստրը (որոշ տվյալների համաձայն Արամազդի կինը, ոչ թե դուստրը )։ Անահիտի կերպարի մարմնավորումն իր արտացոլումն է գտել նաև այլ ժողովուրդների դիցարաններում, մասնավորապես պարսկականում՝ Անահիտային, հունականում՝ Արտեմիսին, հռոմեականում՝ Դիանային, եգիպտականում՝ Նիիթին։
Նավասարդի սկզբին (օգոստոսի 11-ին) մեծ շուքով նշվում էր Անահիտի գլխավոր տոնը՝ կապված բերքի հասունացման հետ։ Տոնախմբությունները վերածվում էին պտղաբերության տոնի, որի ժամանակ բազմաթիվ ուխտավորներ էին հավաքվում Անահիտին նվիրված մեհյանների շուրջը։ Ծիսակատարությունները ուղեկցվում էին աղոթքներով, երգերով, խնջույքներով։ Քրիստոնեության հաստատումից հետո Անահիտի պաշտամունքը վերածվում է Մարիամ Աստվածածնի պաշտամունքի։ Նրա անունով էր կոչվում հայկական հեթանոսական տոմարի ամիսների 19-րդ օրը։ Անահիտ աստվածուհու պաշտամունքը Հայաստանում առաջացել է Պարսկական Աքեմենյան ժամանակներից և սերտորեն կապված է եղել մայր ծնողի հանդեպ հարգանքին։ Վաղ շրջանում եղել է նաև հայկական դիցարանի ռազմի աստվածուհին։ Նրան կոչել են Ոսկեմայր, Սնուցող մայր, Մեծ տիկին, Ոսկեծղի, Ոսկեմատն։ Անահիտը համարվել է խոհեմության ու պարկեշտության մայրը, մարդկանց սնուցող, ապրեցնող ու փառավորող աստվածուհի։ Անահիտի գլխավոր տաճարը գտնվել է Բարձր Հայքի Եկեղյաց գավառի Երիզա ավանում, որտեղ նրա պաշտամունքն այնքան էր տարածված, որ ամբողջ գավառը կոչվել է նաև Անահիտական։ Մ.թ.ա. 34 թ․-ին հռոմեացի զորավար Մարկոս Անտոնիոսն պարթևական արշավանքի ժամանակ թալանել է տաճարի հարստությունը։ Նրա զինվորները ջարդել են Անահիտի վիթխարի ոսկեձույլ արձանը, բաժանել իրար մեջ ու տարել Հռոմ։ Լուրեր են տարածվել, թե Անահիտի արձանի վրա հարձակված առաջին զինվորը կուրացել, այնուհետև խելագարվել ու մահացել է։ Անահիտի տաճարներ կային հին Հայաստանի տարբեր վայրերում, հատկապես Տարոնում ու Վասպուրականում, որտեղ դրվել են աստվածուհու ոսկե, արծաթե, պղնձե, քարե արձանները։
Անահիտը Արամազդի և Վահագնի հետ հայկական դիցարանում կազմում էր մեհենային երրորդություն ։
«Անահիտ» անձնանունը մեծ տարածում ունի հայ աղջիկների ու կանանց շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական աստվածուհիներ Կատեգորիա:Պատերազմի աստվածուհիներ Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով
Օտա Ամատունի
Օտա Ամատունի, հայ նախարար, Հայոց հազարապետ (287-320-ական թթ․), Վահան Ամատունու հայրը, Ամատունիների նախարարական տոհմից ։
Կենսագրություն
Օտա Ամատունու ժառանգական կալվածքները Վասպուրական աշխարհի Արտազ և Ճվաշռոտ գավառներն էին, որոնք, ընդհանուր կոչվում էին նաև Ամատունիք գավառ ։ Նրա կինը Սլկունիների տոհմից էր։ Խոսրով Բ Մեծի սպանությունից հետո մինչև Տրդատ Գ Մեծի գահակալությունը, Շապուհ Ա-ի կոտարծից փախցրել և խնամել է Խոսրով Բ-ի դստերը՝ Խոսրովիդուխտին։ Նրան տարել էր Մեծ Հայքի արևմտյան մասը, Բարձր Հայք աշխարհի Դարանաղի գավառի Անի-Կամախ ամրոցը, որտեղ գտնվում էր հայ Արշակունիների թագավորական դամբարանը ։ Ավելի ուշ, Շապուհի Ա-ի որդի և «Մեծ Հայքի թագավոր» Որմիզդ-Արտաշիրը հարքունիս է գրավում լքված Ամատունիք գավառը, իսկ հետագայում, Մեծ Հայքի գահին բազմած Շապուհ Ա-ի մյուս որդի Ներսեհը գավառը դարձնում է իր կենտրոնը։ Ենթադրվում է, որ հնագույն Շավարշանի տեղում Ներսեհը հիմնում է Ներսեհապատ ավանը ։
Երբ Տրդատ Գ-ն հաստատվում է գահին, Օտա Ամատունուն նշանակում է հայոց հազարապետ և ավագ նախարար ։
Օտա Ամատունին սպանվել է ապստամբ Սղուկ Սլկունու ձեռքով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամատունիներ Կատեգորիա:Արտազի իշխաններ Կատեգորիա:Հայոց հազարապետներ Կատեգորիա:3-րդ դարի հայեր Կատեգորիա:4-րդ դարի հայեր
Կազաչինսկի շրջան
Կազաչինսկի շրջան (Казачинский район Красноярского края), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոյարսկի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կազաչինսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5755 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11218 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,95 մարդ/կմ²։
Կոմս Դրակուլա
Կոմս Դրակուլա (Count Dracula), վամպիր, Բրեմ Սթոքերի «Դրակուլա» (1897) վեպի գլխավոր անտագոնիստ կերպարը։ Որպես վամպիրի նախակերպար, Դրակուլան հայտնվել է բազմաթիվ մշակութային ստեղծագործություններում,  նույնիսկ չունենալով անմիջական առնչություն Սթոքեր Բրեմի վեպի հետ։
Համարվում է, որ Դրակուլայի նախատիպը ծառայել է իրական պատմության անձնավորության, Վլադ III-ին, ով նույնպես հայտնի է եղել որպես Դրակուլա, ռումիներենից թարգմանաբար նշանակում է «վիշապ» ։
Դրակուլան կինեմատոգրաֆիայում
Ֆիլմերի, հեռուստաֆիլմերի, մուլտֆիլմերի և սերիալների ցուցակը, որոնցում այս կամ այն կերպ առկա է Դրակուլան.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ Կատեգորիա:Գրական կերպարներ Կատեգորիա:Գրական չարագործներ Կատեգորիա:Հորինված մարդասպաններ
Նամազ
Նամազ (պարս.نماز‎) (պարսկերեն) կամ Սալաթ (արաբերեն) (արաբ.صلاة‎)- ամենօրյա հնգապատիկ աղոթք իսլամում, որը հավատքի հինգ սյուներից մեկն է։ Ղուրանում նամազի համար կան կոնկրետ ցուցումներ` նամազի ժամի, բովանդակության, նամազ անելիս որոշ շարժումների և այլնի մասին։ Նամազն իրականացվում է ըստ այն շարժումների ու դիրքերի, որ արել է Մուհամմադ մարգարեն և որոնք փոխանցվել են սերնդե սերունդ։ Հիմնական աղոթքը համարվում է Ռաքաթը, որն իրենից ներկայացնում է որոշ դիրքերի ու շարժումների ցիկլ, որոնք ուղեկցվում են աղոթքի բառերով։ Բոլոր դիրքերը, շարժումները և բառերը հետևում են իրար խիստ կարգով և որևէ շեղում անելու դեպքում, աղոթքը համարվում է չիրականացված։ Աղոթքի ժամանակ բառերը պետք է արտասանվեն արաբերենով։
Աղոթքի ամենօրյա ցիկլը կազմված է հինգ հիմնական աղոթքներից
. Առավոտյան երկռաքաթ աղոթք (ֆաջր) . Կեսօրի չորսռաքաթ աղոթք (զոհր) . Ցերեկային չորսռաքաթ աղոթք (ասր) . Երեկոյան երեքռաքաթ աղոթք (մաղրեբ) . Գիշերային չորսռաքաթ աղոթք (աշա) . Լրացուցիչ գիշերային աղոթքը(վաթր)
Արգելքներ
Արգելված է աղոթել ճիշտ կեսօրին, նաև արևածագի ու մայրամուտի ժամանակ։ Յուրաքանչյուր մուսուլման, բացի պարտադիր աղոթքներից, կարող է իրականացնել նաև ցանկացած քանակությամբ ինքնակամ աղոթքներ։ Բացի ծիսական աղոթքներից, մուսուլմանն ունի նաև Աստծուն անմիջապես դիմելու հնարավորություն, սովորական աղոթքի միջոցով, որը կոչվում է Դոա։ Այն կարող է իրականացվել ցանկացած ժամանակ և ցանկացած լեզվով։
Նամազի վայրը
Նամազ կարելի է անել ինչպես մենակ, այնպես էլ խմբով, ցանկացած համապատասխան վայրում։ Ուրբաթ օրվա կեսօրի աղոթքը խորհուրդ է տրվում իրականացնել մզկիթում։ Տեղը, որտեղ իրականացվում է նամազը, պետք է լինի ծիսականորեն մաքուր։ Աղոթողները կարող են փռել աղոթքի համար նախատեսված փոքրիկ խալին (սաջջադա). Խմբային աղոթքի ժամանակ, աղոթողները կանգնում են իմամի հետևում, որը ղեկավարում է աղոթքը։ Կանայք աղոթում են տղամարդկանցից առանձին կամ կանգնում ամենավերջում։ Աղոթքի ժամանակ չի կարելի խոսել, ուտել, խմել, ծիծաղել, կատարել կողմնակի շարժումներ և այլն։ Չի կարելի աղոթել ալկոհոլ կամ որևէ տեսակի թմրանյութ օգտագործած վիճակում։ Հիվանդները և հաշմանդամները աղոթքը կարող են իրականացնել ինչպես նստած, այնպես էլ պառկած վիճակում` շարժումներն իրականացնելով մտովի։ Նամազի ծիսակարգն իսլամի բոլոր ուղղություններում իրականացվում է նույն կերպ։
Խմբային նամազ մզկիթում
•	Ծիսական մարքություն- Եթե մարդը նախքան աղոթելը հոգացել է իր բնական կարիքները կամ ունեցել է սեռական հարաբերություն, պետք է իրականացնի ամբողջական կամ մասնակի ծիսական լվացում
•	Մաքուր տեղ- Աղոթելու համար անհրաժեշտ է ընտրել մաքուր տեղ
•	Ղեբլե- Աղոթելիս մուսուլմանը պետք է կանգնի դեմքով դեպի Ղեբլե (տես` Քաաբա)
•	Հագուստ- Աղոթողը պետք է հագած լինի մաքուր հագուստ, որը համապատասխանում է շարիաթին
•	Ժամանակ- 5 նամազներից յուրաքանչյուրն իրականացվում է դրա համար սահմանված ժամին
Ռաքաթ
Նամազի հիմքը Ռաքաթն է, որն իրենից ներկայացնում է որոշակի դիրքեի ու շարժումների ցիկլ, որոնք ուղեկցվում են աղոթքի բառերով։ Բոլոր դիրքերը, շարժումները և բառերը հետևում են իրար խիստ կարգով և որևէ շեղում անելու դեպքում, աղոթքը համարվում է չիրականացված։ Աղոթողը իրականացնում է լվացում (վոզու)։ Այնուհետև, ձեռքերով ընդունելով համապատասխան դիրք, աղոթողը կարդում է Ղուրանի առաջին սուրան` Ալ Ֆաթիհան։ Դրանից հետ` որևէ կարճ սուրա Ղուրանից։ Ղուրանի այաները արտասանելուց հետո աղոթողը խոնարհվում է Աստծուն (ռուքու)։ Այդ ժամանակ նա արտասանում է "Թող լսի Ալլահը նրան, ով փառաբանեց իրեն" (թասմի)։ Դրանից հետո նա ծնկի է գալիս և իրականացնում երկրային խոնարհում (սուջուդ)։ Ուղղվելով, նա նստում է կրունկների վրա և Աստծուց թողություն խնդրում։ Այնուհետև աղոթողը կրկնում է խոնարհումը և նորից նստում կրունկների վրա։ Երկրորդ և վերջին ռաքաթների ժամանակ աղոթողը կարդում է Թաշահհուդը։ Իսկ վերջին ռաքաթից հետո արտասանում է հետևյալ նախադասությունը. "Խաղաղությունը և Աստծո բարեգթությունն ընդ ձեզ", միաժամանակ թեքվելով աջ ու ձախ։
Երբ է արգելված նամազ անել
•	Արևածագից մինչև այն պահը, երբ արևը կբարձրանա մի նիզակի բարձրության •	Երբ արևը զենթիում է •	Մայրամուտի ժամանակ
Աղբյուրներ
http://kronadaran.am/dictionary/namaz/
Կատեգորիա:Իսլամական տերմիններ
Ձերի
Ձերի (Zeri), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Մասսա Կարարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1273 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 17 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 73 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 54029։ Հեռախոսային կոդ՝ 00187։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Լավրենտին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 10-ին։
Ժողովրադգրություն
Բնակչության աճը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռոման Ֆեդորիվ
Ռոման Ֆեդորիվ (Рома́н Микола́йович Фе́дорів, ), ուկրաինացի գրող, լրագրող, խմբագիր։
Կենսագրություն
Ռոման Ֆեդորիվը ծնվել է 1930 թվականին Իվանո Ֆրանկովսկի Բրատկովցի գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ 1967 թվականին ավարտել է Լվովի համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը, այնուհետև աշխատել է տեղական մամուլում։ 1950-1953 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1956 թվականից աշխատել է «Մոլոդյոժ Ուկրաինի» թերթում, 1968 թվականին եղել է «Жовтень» գեղարվեստական ամսագրի խմբագիրը, ընտրվել է ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր։ Ամսագրում նախաձեռնել է կատեգորիա ուկրաինական սփյուռքի մոռացված գրողների և հրատարակիչների համար։ 1970-1980-ական թվականները Ֆեդորիվի համար եղել են արդյունավետ։ Ուկրաիներեն գրել է մի շարք գրքեր պատմական և ժամանակակից թեմաներով ։
Մահը
Մահացել է 2001 թվականի մարտի 14-ին։ Թաղված է Լվովի Լիչակովսկի գերեզմանատանը ։
Ստեղծագործություններ
Տպագրվել սկսել է 1955 թվականից։ Առանձին հրատարակությամբ լույս են տեսել նովելների, պատմվածքների ժողովածուներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Լվովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 11-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի խմբագիրներ
Կանսկի շրջան
Կանսկի շրջան (Канский район Красноярского края), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոյարսկի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կանսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4246 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոյարսկի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1924 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Բյութանիա
Բյութանիա (Βιθυνία, ), մ.թ.ա. 5-րդ դարից մինչ մ.թ.ա. 64 թ. Փոքր Ասիայի հյուսիսում գոյություն ունեցած թագավորություն։ Աչքի էր ընկնում բարձր մշակույթով և զարգացած քաղաքներով (Նիկոմեդիա, Քաղկեդոն և այլն)։ Մ.թ.ա. 64 թ. միացվում է Պոնտոսին և ընդգրկվում Հռոմեական պետության կազմի մեջ՝ որպես մեկ վարչական միավոր՝ պրովինցիա։ Գրավել է Փոքր Ասիա թերակղզու հյուսիսարևմտյան՝ Սև և Մարմարյա ծովերին հարող մասը։ Վարչական տեսակետից Բյութանիայի մեջ մտել են հայաբնակ մի քանի գավառներ՝ Նիկոմիդիա (Իզմիթ), Ատաբազար, Գասթեմունի, Բուրսա և այլն։ Պատմական Բյութանիայից Երևան են ներգաղթել գլխավորապես Ատաբազարի և Նիկոմեդիայի հայերի բեկորները։
Կատեգորիա:Պատմական երկրներ Կատեգորիա:Փոքր Ասիա Կատեգորիա:Հին աշխարհի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հին հունական հնավայրեր Կատեգորիա:Պատմական մարզեր Կատեգորիա:Փոքր Ասիայի պատմական շրջաններ Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Արևելքի պրետորիական պրեֆեկտուրա Կատեգորիա:Հին Հունաստանի աշխարհագրություն
Կարատուզսկի շրջան
Կարատուզսկի շրջան (Каратузский район Красноярского края), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոյարսկի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կարատուզսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 10236 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16805 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,64 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոյարսկի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1924 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Բակալեյկա
Բակալեյկա (Бакалейка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կամենկա գետի աջ ափում՝ 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ներլ գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Հնագիտության և ազգագրության ամբիոն
ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի Հնագիտության և ազգագրության ամբիոն, ԵՊՀ կազմում գործող հնագույն ֆակուլտետներից մեկի ամբիոն։
Պատմություն
Երևանի պետական համալսարանի հիմնադրումից հետո` 1921 թ., նշանավոր հնագետ Աշխարհբեկ Քալանթարը հրավիրվում է դասախոսություններ կարդալու։ Հենց նույն տարում նա հիմնում է Հին Արևելքի պատմության և հնագիտության ամբիոնը։ Հնագիտության առարկայի դասավանդումը նրանից հետո շարունակել է Սմբատ Տեր-Ավետիսյանը` մինչև 1940 թ.: Նրանից հետո դադարեցվել է հնագիտության ամբիոնի գործունեությունը։
1968 թ. մայիսին համալսարանի ռեկտորատի նախաձեռնությամբ որոշվեց պատմության ֆակուլտետում կազմակերպել հնագիտության, աղբյուրագիտության և ազգագրության ամբիոն պրոֆ. Ա. Գ. Աբրահամյանի գլխավորությամբ։
Ամբիոնի կյանքում կարևոր դեր խաղաց նաև ուսումնական գործընթացին այնպիսի խոշոր գիտնականնների ներգրավվածությունը, ինչպիսիք են Բ. Առաքելյանը, Կ. Ղաֆադարյանը և Բ. Պիոտրովսկին։ 1975 թ. ամբիոնը վերանվանվում է հնագիտության և ազգագրության ամբիոն, որը մինչև 1982թ. ղեկավարում է հնագետ, պրոֆ. Թ. Խաչատրյանը։ 1983 թ. ամբիոնը գլխավորեց պրոֆ. Ս. Եսայանը։ Նշված ժամանակաշրջանում ամբիոնի աշխատակիցների ջանքերով հետազոտվեցին մի շարք հանգուցային հուշարձաններ։
1989 թ. ստեղծվեց ազգագրության ամբիոն, որի ղեկավարությունը ստանձնեց դոց. Յու. Մկրտումյանը։ 1994 - 2000 թթ. ամբիոնը ղեկավարում էր Հր. Խառատյանը, մինչև 2004 թ.` կրկին Յուրի Մկրտումյանը։ 2004 թ.-ին հնագիտության և ազգագրության ամբիոնները նորից վերամիավորվեցին մեկ ամբիոնի կազմում։ 2001 թվականից հնագիտության ամբիոնի վարիչի պարտականությունները ստանձնեց պրոֆ. Ի. Ղարիբյանը։
2002 թ. ամբիոնի աշխատակիցների ջանքերով ֆակուլտետում բացվեց մշակութաբանության բաժինը ։
Ամբիոնի վարիչներ
2009 թ. Հնագիտություն և ազգագրության ամբիոնի վարիչն է պ.գ.դ., պրոֆեսոր Հ. Ավետիսյանը ։ Մինչ այդ ամբիոնը, որը կրում էր տարբեր անուններ, գլխավորել են մի շարք նշանավոր հայագետներ։ 1921 թ., նշանավոր հնագետ Աշխարհբեկ Քալանթարը, որը հրավիրվել էր ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետում դասախոսություններ կարդալու։ Հենց 1921 նա հիմնում է Հին Արևելքի պատմության և հնագիտության ամբիոնը ։ 1968 թ. մայիսին համալսարանի ռեկտորատի նախաձեռնությամբ որոշվեց պատմության ֆակուլտետում կազմակերպել հնագիտության, աղբյուրագիտության և ազգագրության ամբիոն պրոֆ. Ա. Գ. Աբրահամյանի գլխավորությամբ ։ 1975 թ. ամբիոնը վերանվանվում է հնագիտության և ազգագրության ամբիոն, որը մինչև 1982թ. ղեկավարում է հնագետ, պրոֆ. Թ. Խաչատրյանը։ 1983 թ. ամբիոնը գլխավորեց պրոֆ. Ս. Եսայանը ։
Ամբիոնի դասախոսական կազմը
Այսօր հնագիտության և ազգագրության ամբիոնում դասավանդում են մի շարք ճանաչված դասախոս գիտնականներ, ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամներ՝ Պավել Ավետիսյանը, Լևոն Աբրահամյանը, Մուրադ Հասրաթյանը, պրոֆեսորներ՝ Իգիթ Ղարիբյանը, Ռաֆիկ Նահապետյանը, Հայկ Ավետիսյանը, դոցենտներ՝ Անուշավան Պետրոսյանը, Հայկ Հակոբյանը, Մխիթար Գաբրիելյանը, Արտակ Գնունին, Արսեն Բոբոխյանը, Հասմիկ Հարությունյանը ։
Ամբիոնի գիտամանկավարժական գործունեությունը
Ամբիոնի աշխատակիցները արդյունավետ գիտական և դաշտային հետազոտություններ են իրականացնում, ինչպես հանրապետությունում այնպես էլ արտասահմանում, պեղվել են քարի դարից մինչև միջնադար բազմաթիվ նշանավոր հուշարձաններ ։ Կրթական ծրագրերի շրջանակներում ամբիոնը սերտ համագործակցություն է ծավալել նաև պատմության ֆակուլտետի ամբիոնների հետ։ Հատկապես կարևոր է ԵՊՀ գիտական կենտրոնների և այլ ամբիոնների՝ մասնավորապես կենսաբանության ֆակուլտետի հետ լաբորատոր աշխատանքները ։ Ամբիոնի համար բազային կառույց է հանդիսանում ԵՊՀ հայագիտական հետազոտությունների ինստիտուտի հնագիտական հետազոտությունների լաբորատորիան ։ Ամբիոնը ունի երեք ասպիրանտ և մեկ հայցորդ, որոնք ներգրավված են գիտակրթական ծրագրերում ։ Ամբիոնի աշխատակիցների ջանքերով հրատարակվել են մեծ քանակությամբ մենագրություններ, դասագրքեր, գիտական հոդվածներ ոչ միայն հանրապետությունում, այլև արտասահմանում ։
Աշխատակիցներ
ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Հնագիտության և ազգագրության ամբիոնի աշխատակիցներ են համարվում.
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի պետական համալսարան Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի ամբիոններ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Անդրեա Օշվարտ
Անդրեա Օշվարտ (Osvárt Andrea, ), հունգարացի դերասանուհի, նախկին մոդել։
Կենսագրություն
16 տարեկանում սկսել է մոդել աշխատել։ 1996 թվականին մոդելների համահունգարական «Տարվա հայացք» մրցույթում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։ Հիմնվել է Բուդապեշտում, սկսել է մոդելային միջազգային գործունեություն ծավալել՝ ամբողջ աշխարհում մասնակցելով ցուցադրությունների, զուգահեռ նկարահանվելով գովազդային հոլովակներում։
2000-ական թվականների սկզբին փորձել է իրեն որպես դերասանուհի, 2001 թվականին փոքր դեր է խաղացել «Լրտեսական խաղեր» ֆիլմում։ Այդ ֆիլմից հետո կենտրոնացել է դերասանական աշխատանքի վրա։ Ավարտել է Բուդապեշտի թատերական համալսարանը, ապա ընդունվել է Հռոմի թատերական միջազգային ուսումնարանը, որն ավարտել է 2003 թվականին ։ 2012 թվականից նկարահանվել է «Փոխադրող» սերիալում։
Տիրապետում է հունգարերենի, իտալերենի, անգլերենի, գերմաներենի և ֆրանսերենի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի դերասաններ Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆոտոմոդելներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հունգարացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Մոդելներ
Կեժեմսկի շրջան (Կրասնոյարսկի երկրամաս)
Կեժեմսկի շրջան (Кежемский район Красноярского края), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոյարսկի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոդինսկ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոյարսկի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վլադիմիր Բաղիրով
Վլադիմիր Կոնստանտինի Բաղիրով (Բաղիրյան) (Влади́мир Константи́нович Баги́ров, օգոստոսի 16, 1936, Բաթում - հուլիսի 21, 2000, Յուվյասկյուլյա, Ֆինլանդիա), ԽՍՀՄ-ը, այնուհետև Լատվիան ներկայացրած հայազգի շախմատիստ, գրոսմայստեր (1978)։ Ինժեներ-մեխանիկ։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Բաղիրովը ծնվել է Վրաստանում՝ հայ հոր և ուկրաինացի մոր ընտանիքում։ Վաղ մանկությունից մինչև 1980 թվականը բնակվել է Բաքվում, որից հետո տեղափոխվել է Ռիգա։
Աքմեոլոգիա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոգեբանություն
Վլադիմիր Բաղիրով
Կենսագրություն
Շախմատով զբաղվել է Բաքվի պիոներների պալատում՝ Սուրեն Աբրահամյանի ղեկավարությամբ։ Ներկայացրել է «Բուրեվեստնիկ» մարզական ընկերությունը։
1958 թվականին ստացել է ԽՍՀՄ սպորտի վարպետի կոչում՝ որակավորման մրցախաղում հաղթելով Յակով Էստրինին։ Մի քանի անգամ հաղթել է Ադրբեջանական ԽՍՀ առաջնությունում։ Մասնակցել է ԽՍՀՄ բազմաթիվ առաջնությունների, 1960 թվականին զբաղեցրել է չորրորդ տեղը։
Առաջին տեղն է զբաղեցրել Եվրոպայի թիմային առաջնությունում (1961), աշխարհի ուսանողական առաջնությունում (1961-1962), եվրոպական ակումբային գավաթի խաղարկությունում (1976 և 1979)։
Նվաճումները միջազգային մրցաշարերում
1963 թվականին դարձել է միջազգային վարպետ, 1978 թվականին՝ գրոսմայստեր։
ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո Բաղիրովը շարունակել է հանդես գալ մրցաշարերում։ Լատվիայի հավաքականի կազմում նա մասնակցել է 1992 (Մանիլա) և 1996 (Երևան) թվականների շախմատային օլիմպիադաներին։
Մի քանի տարի խաղացել է գերմանական SK Zehlendorf ակումբի կազմում։ Հաղթել է ավստրիական Գրիսկիրխենում կայացած վետերանների աշխարհի 1998 թվականի առաջնությունում ։
Ֆինլանդիայում մրցաշարի ժամանակ նա սրտի նոպա է ունեցել, ինչից հաջորդ օրը մահացել է։
Բանոջա
Բանոջա (ბანოჯა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ծղալտուբոյի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծղալտուբոյից հեռու է 6 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1641 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Ծղալտուբոյի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծղալտուբոյի շրջան
Էմի Ուայնհաուս։ Վերադառնում եմ սևին
«Էմի Ուայնհաուս։ Վերադառնում եմ սևին» (Amy Winehouse: Back to Black), 2018 թվականի վավերագրական ֆիլմ, որը պատմում է անգլիացի երգչուհի Էմի Ուայնհաուսի և նրա երկրորդ՝ «Back to Black» (2006) ստուդիական ալբոմի ստեղծման մասին  ։ Ռեժիսորն է Ջերեմի Մերրեն ։ Այն պարունակում է նոր հարցազրույցներ, ինչպես նաև արխիվային կադրեր ։
Ֆիլմն առաջին անգամ ցուցադրվել է BBC Four հեռուստաալիքում 2018 թվականի սեպտեմբերի 14-ին (Ուայնհաուսի 35-ամյակի օրը)՝ «Դասական ալբոմներ» վավերագրական սերիալի շրջանակներում ։ Այն թողարկվել է DVD, Blu-ray և թվային տարբերակներով 2018 թվականի նոյեմբերի 2-ին՝ Eagle Vision ընկերության կողմից ։
Լոնդոնում տեղի ունեցած «Ինտիմ երեկո»
Ֆիլմն ուղեկցվում է Լոնդոնում տեղի ունեցած «Ինտիմ երեկոյով», որում ներկայացված է Ուայնհաուսի՝ 2008 թվականի փետրվարին՝ Riverside Studios ստուդիայում տեղի ունեցած ելույթի կադրերը ։ Այն մասնավոր շոու էր ընտանիքի, ընկերների և ձայնագրման լեյբլի կառավարիչների համար այն գիշեր, երբ Էմին հաղթեց հինգ Գրեմմի ։
Հաբեթ
Հաբեթ կամ Յաբեթ (יֶפֶת Yép̄eṯ, in pausa Yā́p̄eṯ; Ἰάφεθ Iápheth; Iafeth, Iapheth, Iaphethus, Iapetus), ըստ Աստվածաշնչի՝ Նոյի կրտսեր որդին։ Հաբեթի որդիներ Գամեր ը, Մագովգը, Մադայը, Հավանը, Թոբելը, Մոսոքը և Թիրասը համարվում են հնդեվրոպական մի շարք ժողովուրդների ազգահայրերը։ Արաբական ավանդազրույցը Հաբեթին վերագրում է 11 որդի, որոնք դարձել են 11 ասիական ժողովրդի ազգահայրը։ Միջնադարյան և վաղ նորդարյան հեղինակները Հաբեթին համարում են եվրոպական ժողովուրդների նախահայրը  ։ Հայկական ավանդությունը նրա ավագ որդի Գամերի կրտսեր որդուն՝ Թորգոմին, համարում է Հայոց անվանադիր նախնի Հայկի հայրը։ Այդ պատճառով հայ մեկնիչները Հաբեթի անունով հայերին անվանում են «Յաբեթեան տոհմ»։ Հեթանոսական աղբյուրներում հայտնի է Հաբետոսթե անունով։
Ծննդոց գրքի 10-րդ գլխում բերված է Ազգերի աղյուսակը, որտեղ արտացոլված է, թե ջրհեղեղից հետո աշխարհն ինչպես է բնակեցվել Նոյի հետնորդների կողմից՝ սկսած Հաբեթի հետնորդներից.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Կտակարանի անձինք
Մոնբրոն
Մոնբրոն (Montbron), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 105 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 27 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1223 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 843-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 380։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,9 %։ 843 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 734 անձ (399 տղամարդ և 335 կին)։ Գործազուրկ են եղել 109 անձ (58 տղամարդ և 51 կին)։ 380 անաշխատունակներից 106-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 162-ը` թոշակառուներ, իսկ 112-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պոնսակո
Պոնսակո  (Ponsacco), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Պիզա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 13353 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 662 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 56038։ Հեռախոսային կոդը՝ 050։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ.․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գաբրիել Արու
Գաբրիել Արու (Գաբրիել Արուտչյան, Արուչև, Gabriel Arout, ), հայկական ծագմամբ ֆրանսիացի դրամատուրգ, թարգմանիչ։
Ջորջ Արուի եղբայրը, նկարիչներ Միքայել և Սերգեյ Արուտչյանների հորեղբոր տղան։
Կենսագրություն
Գաբրիել Արուն ծնվել է Նոր Նախիջևանում (Դոնի Ռոստով)։ Սովորել է Նոր Նախիջևանի ռուսական դպրոցում։ 1919 թվականին խորթ հոր՝ մաթեմատիկոս Երվանդ Քողբեթլյանցի հետ տեղափոխվել է Երևան, կարճ ժամանակ այստեղ մնալով, ականատես լինելով Ռուսական հեղափոխությանը՝ 1921 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Փարիզ։ 1930 թվականին ավարտել է Սորբոնի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, տարվել է գրականությամբ, այնուհետև իրեն նվիրել է թատրոնին։ Առաջին պիեսը՝ «Orphée ou la Peur des miracles» («Օրփեոս կամ հրաշքի սարսափը»), գրել է 1935 թվականին, 1948 թվականին գրված երկրորդ գործը՝ «Pauline ou l'écume de la mer» («Պոլին կամ Ծովային փրփուրը»), նրան մեծ հաջողություն է բերում, որին հաջորդում են Gog et Magog, Cet animal étrange, Deux fois deux font cinq y Des pommes pour Ève ստեղծագործությունները։ Գոգ և Մագոգ» պիեսը չորս տարի շարունակ ներկայացվել է Փարիզի թատրոններում ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ապրել է Ֆրանսիայի հարավում։ Գրել է մի շարք կինոսցենարներ, Դոստոևսկու «Ոճիր և պատիժ» վեպը վերածել է պիեսի, որը բեմադրվել է Փարիզում և Լոնդոնում։ Գրել է «Այդ տարօրինակ կենդանին» (1966, ըստ Անտոն Չեխովի) պիեսը, որը բեմադրվել է Ֆրանսիայում, Իսպանիայում, Իտալիայում։ Աշխատակցել է des Maturins, de Paris, Saint-Georges թատրոնների հետ։ Կինեմատոգրաֆիայում գործակցել է Ալեքս Ժոֆֆեի, Կ. Օտան-Լարայի, Մարկ Ալեգրեի և այլոց հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ
Ֆոսե (Արդենների գավառ)
Ֆոսե (Fossé), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում :
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 54 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.04 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.94 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 75 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ հարավ-արևելք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 38 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 27-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,1 %: 27 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 25 անձ (14 տղամարդ և 11 կին): Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին): 11 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կոզուլկայի շրջան
Կոզուլկայի շրջան (Козульский район Красноярского края), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոյարսկի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոզուլկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5305 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18165 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,42 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոյարսկի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1924 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Էդեսա
Էդեսա (Έδεσσα ), հնադարյան քաղաք Հունաստանում։ Ժամանակակից քաղաքը կառուցված է հնադարյան Ակրոպոլիսի տեղում։ Կենտրոնական Մակեդոնիայում ծայրամասային Պելայի և Էդեսիայի միության վարչական կենտրոնն է։ Բնակչության թիվը 2011 թվականի տվյալներով հասնում էր 18229-ի ։ X-րդ դարից մինչև 1912 թվականը քաղաքը անվանել են Ոդեն (Воден) : 1970-ական թվականներից զբոսաշրջության կենտրոն է ։ Քաղաքով անցնում է գետ, որը բաժանվում է բազմաթիվ ջրանցքների։ Գլխավոր տեսարժան վայրերն են՝ հայտնի ջրվեժները և դրանց մոտակա ջրաշխարհները։
Քաղաքի մոտակայքում տեղակայված է Կայմակցալան լեռնադահուկային կենտրոնը։ Քաղաքի մոտակայքով անցնում է Էգնատիա ավտոմայրուղին։ Քաղաքում է գտնվում Սալոնիկ-Բիլֆորա երկաթուղային կայարանն ու Պրոաստիակոս Սալոնիկի 2-րդ գիծը։
Պատմություն
Մակեդոնիայի առաջին կայսր Կառանը մեր թվարկությունից առաջ 814 թվականին Էդեսան դարձրեց Հին Մակեդոնիայի մայրաքաղաք ։ Մեր թվարկությունից առաջ 304 թվականին Մեսոպոտամիում հիմնվել էր քաղաք, որը նույնպես կոչվում էր Էդեսա։ Մ.թ.ա. 2–րդ դարում Հունաստանը նվաճեց Հռոմը, այդ թվում նաև՝ Էդեսան։ Կառուցվեց Էգնատիևայի ճանապարհը։
1204 թվականին Խաչակրաց չորրորդ արշավանքի ժամանակ Էդեսան մտավ Ֆեսսալոնիկի թագավորության կազմ, որտեղ թագավորում էր Բոնիֆացիյ I Մոնֆերրատսկին։ 1218-1219 թվականներին Էպիրայի կառավարիչ Ֆյոդոր Կոմնին Դուկան էդեսան հետ գրավեց խաչակիրներից և այն միացվեց Էպիրոսի բռնապետության տարածքին։ 1252-1254 թվականներին Միքայել VIII Պալեոլոգոսի կառավարության ժամանակ էդեսան մտավ Նիկիայի կայսրություն ։
1341 թվականին Բյուզանդիայի քաղաքական պատերազմի ժամանակ քաղաքը պաշարեց սերբիական թագավոր Ստեփան Ուրոս IV Դուշանը, իսկ 1342 թվականին քաղաքը նվաճված էր սերբիացիների կողմից։ Կոսովոյի ճակատամարտից հետո, 1389 թվականին, Էդեսան պաշարված էր Օսմանյան կայսրության կողմից. Город много месяцев держал героическую оборону под руководством монаха Серафима : Քաղաքը նվաճվեց քաղաքացիներից մեկի դավադրության պատճառով։ Քաղաքի նվաճումից հետո վանական Սերաֆիմը նետվել է ջրվեժ, որն անվանվել է նրա անունով և անունը թարգմանվում է որպես «Վանականը ներսում»։
1395 թվականի երկրաշարժից հետո էդեսան ամբողջովին ավերվել էր։ 1668 թվականին քաղաք է այցելել զբոսաշրջիկ Էվլիյա Չելեբին։
1845 թվականին քաղաք այցելած ռուս սլավոնագետ Վիկտոր Գրիգորևիչը նշել է, որ Ոդենը խառը բնակչություն ուներ, սակայն, այնուամենայնիվ բնակչության մեծ մասը բուլղարներ էին ։
1802 թվականին կառուցված էր երկաթուղային ճանապարհ մինչև Բիտոլա։ 1895 թվականին կառուցված էր առաջին մանածագործվածքային գործարանը ջրային ակի շարժակով («սպիտակ անկյուն»-ի վրա)։ 1902 թվականին կառուցվեցին քաղաքային ժամեր և նոր մզկիթ («Յենի-Դժամի») ։
Էդեսի հանրային միություն
Էդեսի հանրային միության մեջ մտնում է չորս բնակավայր։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 19036 մարդ ։ Մակերեսը 38,981 քառ. կմ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Արկադի Ֆիդլեր
Արկադի Ֆիդլեր (Arkady Fiedler, ), լեհ գրող, լրագրող, ճանապարհորդ։
Քրիստինա Շրյոդեր
Քրիստինա Շրյոդեր  (Kristina Schröder, ի ծնե Քյոլեր (Köhler), ), գերմանացի քաղաքական գործիչ։
Արկադի Ֆիդլեր
Կենսագրություն
Արկադի Ֆիդլերը ծնվել է 1894 թվականի նոյեմբերի 28-ին Պոզնանում այդ տարիներին Լեհաստանում բավականին հայտնի հրատարակիչ Անտոնի Ֆիդլերի ընտանիքում։ Ապագա գրողի ընտանիքում տիրում էր գրականության և մայրենի լեզվի ընթերցանության մթնոլորտ, սերը դեպի բնություն կանխորոշեց նրա հետաքրքրությունները և հակումները, իսկ վերջանական արդյունքում և կյանքի ամբողջ հետագա ուղին։ Նա ավարտել է Կրակովի Յագելոնյան համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը, ապա և Բեռլինի և Պոզնանի համալսարանները, որտեղ ուսանել է բնագիտություն։
Քրիստինա Շրյոդեր
Կրթություն
Քրիստինա Շրյոդերը ստացել է ավարտական վկայական 1997 թվականին, որից հետո սովորել է սոցիոլոգիա, պատմություն, փիլիսոփայություն և քաղաքագիտություն Մայնցի համալսարանում։ Նա ստացել է դիպլոմ 2002 թվականին և փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան 2009 թվականին։
Արկադի Ֆիդլեր
Կենսագրություն
Առաջին ճանապարհորդությունները կատարել է 1927 թվականին Նորվեգիայում և 1928 թվականին օվկիանոսի մյուս կողմում՝ Բրազիլիայի ջունգլիներում, որտեղ մնում է տարուց ավելի։ Այդ ժամանակ են լույս տեսնում նրա առաջին գրքերը ճանապարհորդությունների մասին։ 1933—1934 թվականներին նոր ուղևորություն է կատարում Պերուի արևելյան շրջաններում, Ամազոնի մոտ, որի մասին գրում է «Ձկները երգում են Ուկայալիում»։ Գիրքը մեծ աղմուկ է բարձրացնում, թարգմանվում է աշխարհի տասնհինգ լեզուներով և հրատարակվում 32 անգամ։ Այն Ֆիդլերին ճանաչում և փառք է բերում։ 1935 թվականին գիտական և գրական գործունեության համար Լեհաստանի գրականության ակադեմիան նրան դափնեպսակ է շնորհում։
Քրիստինա Շրյոդեր
Կարիերա
Շրյոդերը Գերմանիայի երիտասարդական միությանը միացել է 1991 թվականին և Բունդեսթագի անդամ է 2002 թվականից։
Արկադի Ֆիդլեր
Կենսագրություն
Գիտական, հասարակական և գրական գործունեության համար Ա. Ֆիդլերը պարգևատրվել է բազմաթիվ գրական մրցանակներով և կառավարական կոչումներով, այդ թվում Լեհաստանի առաջին կարգի պետական մրցանակով և երկրի բարձրագույն՝ «Ժողովրդական Լեհաստանի կառուցող» շքանշանով։
Քրիստինա Շրյոդեր
Կարիերա
2009 թվականի նոյեմբերի 30-ին նա նշանակվել է Անգելա Մերկելի աշխատասենյակում ընտանիքի, տարեց քաղաքացիների, կանանց և երիտասարդության հարցերով դաշնային նախարար, այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերի 17-ի կաբինետի լիազորությունների ժամկետի ավարտը։
Արկադի Ֆիդլեր
Կենսագրություն
Ա. Ֆիդլերը կյանքի մեծ մասում իրականացրել է երեսուն երկար, մեկ տարի և ավելի տևող ճանապարհորդություններ տարբեր երկրներում և մոլորակի ամենաէկզոտիկ անկյուններում՝ Նորվեգիայում և Կանադայում, Հեռավոր արևելքում, Կովկասում և Յակուտիայում, Բրազիլիայի ջունգլիներում, Գայանայում և Պերուում, Մեքսիկայում և Կարիբյան ծովի կղզիներում, Ասիայի հարավ-արևելքում, Վիետնամում, Լաոսում և Կամբոջայում, Գվինեայում, Գանայում և Մադագասկարում։ Վերջին ճանապարհորդությունները Ֆիդլերը կատարել է 88 տարեկանում Մադագասկարում։
Քրիստինա Շրյոդեր
Անձնական կյանք
Շրյոդերը ապրում է Բեռլինում իր ամուսնու ՝ Օլե Շրյոդերի, Բունդեսթագի գործընկերոջ հետ ։ Նրա նշանակումից կարճ ժամանակ անց նրանք հայտարարեցին, որ մտադիր են ամուսնանալ 2010 թվականի փետրվարի 12-ին ։ Նրանք ունեն երկու դուստր, որոնք ծնվել են 2011 և 2014 թվականներին։
Արկադի Ֆիդլեր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:Լեհ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Լեհ արձակագիրներ Կատեգորիա:Արկածային գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Լեհ մանկագիրներ
Քրիստինա Շրյոդեր
Անձնական կյանք
Նա անկախ Ավետարանչական-լյութերական եկեղեցու անդամ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանիայի քրիստոնեական-դեմոկրատական միության անդամներ Կատեգորիա:Մայնցի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Գերմանացի քաղաքագետներ Կատեգորիա:Գերմանիայի կառավարության նախարարներ
Ընկույզ
Ընկույզ, որոշ բույսերի, առավելապես ծառերի կամ թփերի պտուղ՝ հիմնականում ուտելու համար պիտանի միջուկով և կարծր կեղևով։ Բույսերը, որոնց պտուղները կոչվում են ընկույզներ, ավելի ճշգրիտ են բնորոշվում այն բանից, թե ինչ տեսանկյունից են դրանք քննարկվում։
Բուսաբանության մեջ գոյություն ունի երկու բնորոշում.
Մյուս «ընկույզները» բուսաբանների տեսակետով չեն հանդիսանում իսկական ընկույզ կամ էլ պարզապես սխալմամբ կոչվում են ընկույզ։ Օրինակ գետնանուշը հանդիսանում է լոբազգինների խոտաբույս ։
Ընկուզենու միջուկը նման է ուղեղին և դրա պատճառով Բաբելոնում նրանց օգտագործումը արգելվել է (համաձայն Հերոդոտոսի, քրմերը համարում էին, որ ուտելով այդ ընկույզները մարդը կարող է արագ իմաստանալ)։ Պլատոնը « Ատլանտիդայի մասին երկխոսությունում» ասում է, որ այդ ընկույզները մտածում են և թաքնվում են և տեղափոխվում են նրանց հավաքողներից, իսկ Հեդին Սվենը՝ շվեդական ճանապարհորդը, պնդում էր, որ պոկած անհաս ընկույզները լացում և ծվծվում են ։. Խորհարարական գործիքը, որի միջոցով ջարդում են ընկույզները կոչվում է «ճրթան», «ճրթճրթան»։
Հաճարենիների կարգի բույսերի պտուղներ (Fagales)
Ոչ բոլոր ընկույզներն են վերաբերում այդ կարգին։ Ուտելի պտուղներն են համարվում այդ կարգից հետևյալները.
Ընկույզներ այլ կարգերից
Պտուղներ, որոնք սովորաբար անվանվում են ընկույզ, սակայն գիտական իմաստով ընկույզ չեն հանդիսանում.
Ընկույզները իբրև սննդամթերք
Որոշ հետազոտությունների համաձայն՝ այն մարդկանց մոտ, որոնք մշտապես օգտագործում են ընկույզներ, կորոնար անբավարարությամբ հիվանդանալու ռիսկը նվազում է ։ Առաջին հետազոտությունը, որը ցույց տվեց այդ հնարավոր կապը, կատարվել է 1993 թվականին ։ Այդ ժամանակից ի վեր բազմաթիվ կլինիկական փորձարկումները ցույց են տվել, որ որոշ ընկույզներ սննդում սպառելով (ինչպես, օրինակ, նուշը և ընկույզը)՝ կարելի է նվազեցնել խոլեսթերինի կոնցենտրացիան արյան մեջ։ Ընկույզներում հայտնաբերվել է մի քանի նյութեր, որոնք դրական են ազդում սրտի աշխատանքի վրա, սակայն ամենակարևոր հայտնաբերված նյութն է համարվում ճարպային թթու Օմեգա 3-ը, որը պատասխանատու է արյան մեջ ճարպերի պրիֆիլի բարելավմանը ։ Ընկույզները, որպես կանոն, ունեն շատ ցածր գլիկեմիկ ինդեքս և այդ պատճառով նրանց խորհուրդ են տալիս ներառել այն մարդկանց սննդակարգերում, որոնք տառապում են օրինակ շաքարային դիաբետով ։ Մեկ հետազոտություն ցույց է տվել, որ մարդիկ, որոնք պարբերաբար ընկույզներ են օգտագործում, ապրում են միջինը 2-3 տարի ավել նրանցից, որոնք դա չեն անում ։ Սակայն տվյալ դեպքում հնարավոր է լրացուցիչ գործոնների միջամտություն, օրինակ, հնարավոր է մարդիկ, որոնց սննդի մեջ ավելի շատ ընկուզեղեն է առկա, ավելի քիչ թվով դատարկ կալորիաներ են ընդունում ։
Ընկույզների բաղադրության մեջ մտնում են անփոխարինելի ճարպաթթուներ, լինոլենաթթու և լինոլաթթու։ Հիմնականում ընկույզները իրենց մեջ ներառում են չհագեցած ճարպաթթուներ, այդ թվում և մոնոչհագեցած ճարպաթթուներ։ Ամինաթթուներից, որոնք ստացվում են ընկույզներից, առանձնանում է արգինինը, որը մասնակցում է զարկերակային անոթների առաձգականության պահպանման գործին (ինչը նվազեցնում է աթերոսկլերոզի ռիսկը) ։ Շատ ընկույզներ E և B2 վիտամինների աղբյուր են հանդիսանում։ Դրանք հարուստ են նաև սպիտակուցներով, ֆոլատներով, մանրաթելերով և հանքանյութերով, ինչպիսիք են՝ մագնեզիումը, ֆոսֆորը, կալցիումը, պղինձը և սելենը ։
Տեսությունը՝ հակաօքսիդանտնետի օգտակարության մասին, վերջերս ենթարկվել է էական փոփոխությունների, և որոշ կլինիկական փորձարկումները ցույց են տվել որ չափից ավելի հակաօքսիդանտների սպառման հետևանքով առողջությանը վնաս է հասցվում ։
Բարձր սննդային արժեք ունենալու հատկության շնորհիվ, փորձեր էր կատարվում ստեղծել ընկույզների ավելի բերքառատ սորտեր, որոնք ավելի բարձր սննդարար նյութերի կոնցենտրացիա կպարունակեն (հիմնականում, ամինաթթուներ) ։
Ընկույզը իբրև ալերգեն
Ընկույզները պատկանում են ալերգենավտանգ բույսերի խմբին ։ Ամենաալերգիկ ընկույզներն են՝ ընկուզենին, գետնանուշը, շագանակն ու նուշը ։ Մեկ հետազոտություն՝ 32 մահվան ելքով բազայի վրա, որոնց մեջ բավականին շատ տվյալներ կային ալերգենի ներկայության հաստատման համար, ցույց է տվել հետևյալը. № 1 խմբում 21 մահվան ելքից՝ 14 (67 %) մարդ մահացել էին գետնանուշից ալերգիայից և 7(33 %) մարդ ընկույզից։ № 2 խմբում 11 մահվան ելքից՝ 6 (55 %) մարդ մահացել էին գետնանուշի ալերգիայից, 3 (27 %) մարդ ընկույզից, 1 (9 %) ՝ կաթից և, 1 (9 %) ՝ ձկանից ։
Խոհարարության մեջ
Կան հիմքեր ենթադրելու, որ ընկույզները սննդի կարևոր բաղադրիչն էին հանդիսանում արդեն իսկ նախնադարյան մարդկանց մոտ։ Հայտնաբերվել են յոթ տեսակի ուտելի ընկույզների և գործիքների մնացորդներ, որոնք նույնականացվել են որպես ընկուզաջարդիչներ, որոնք թվագրվել են Պլեյստոցենյան ժամանակաշրջանին՝ 780 000 տարեկան։ Հայտնաբերված ընկույզները՝ նուշ, էվրիալա երկյուղալի, խոզակաղին, պիստակ և շագանակ ։ Aesculus californica ընկույզը կիրառվում էր Կալիֆորնիայի հնդիկների կողմից սննդի մեջ սովի ժամանակաշրջանում, սակայն դրա օգտագործումը պահանջում էր որոշակի հմտություններ, քանի որ այս ընկույզի մեջ առկա են թույնավոր բաղադրամասեր։ Ժամանակակից խոհանոցում ընկույզները օգտագործվում են հում կամ շիկացրած տեսքով։ Շիկացրած ընկույզները և շագանակները կարող են ինքնուրույն ուտեստներ լինել, բայց ընկույզների հիմնական կիրառումը խոհարարության և հրուշակեղենի գործում՝ ուտեստին ընկույզի բնորոշ համը հաղորդելն է։ Մշկընկույզը հանդիսանում է համեմունքների կարևորագույն աղբյուրներից մեկը ։ Մշկընկույզի բուժիչ հատկությունները նկարագրել է անգամ Ավիցենը իր «Կանոն բժշկության» գրքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պտուղ
Ժոզեպ Պուչ ի Կադաֆալկ
Ժոզեպ Պուչ ի Կադաֆալկ (կատալոներեն՝ Josep Puig i Cadafalch ), կատալոնացի ճարտարապետ, արվեստի պատմաբան, քաղաքական գործիչ, Իսպանիայի ճարտարապետությունում մոդեռն արվեստի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկը, ով հետագայում անցել է կատալոնական նովեսենտիզմի դիրքերը
Կյանքն ու գործը
Ժոզեպ Պուչ ի Կադաֆալկը ծնվել է 1867 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, Իսպանիայի Կատալոնիա երկրամասի Մատարո քաղաքում։ Բարձրագույն կրթությունն ստացել է Բարսելոնի համալսարանում, որտեղ ուսումնասիրել է ճարտարապետություն, մաթեմատիկա, ֆիզիկա և ճշգրիտ այլ գիտություններ։ Բուհն ավարտելուց հետո վերադարձել է Մատարո, զբաղեցրել քաղաքի ճարտարապետի պաշտոնը։ Հինգ տարի աշխատել է ծննդավայրում և հենց այստեղ էլ  կառուցել է իր առաջին շինությունները։ Այնուհետև տեղափոխվել է Բարսելոն, ճարտարապետական դպրոցում դասավանդել է հիդրավլիկա և ամրության տեսություն, միաժամանակ զբաղվել է քաղաքականությամբ; 1917 թվականին ընտրվել է Կատալոնիայի խորհրդարանի նախագահ և վարելով այդ բարձր պաշտոնը՝ հնարավոր բոլոր միջոցներով աջակցել է ժողովրդական կրթության, մշակույթի, գյուղատնտեսության զարգացմանը, կառուցել նոր ճանապարհներ, նախաձեռնել հնագիտական պեղումների իրագործումը Էմպուրիեսում... Սակայն 1923 թվականին Միգել Պրիմո դե Ռիվերայի՝ խռովության ճանապարհով կազմակերպած հեղաշրջումից հետո, նրան հեռացրել են խորհրդարանի նախագահի պաշտոնից:
Ժոզեպ Պուչը որպես ճարտարապետ աշակերտել է Լյուիս Դոմենեկ ի Մոնտաներին և համարվում է մոդեռն ոճի վերջին և նովեսենտիզմի առաջին ու ամենաականավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունը կարելի է բաժանել երեք շրջափուլի.
- Մոդեռնի շրջափուլ. իր ստեղծագործության այս առաջին շրջանում երիտասարդ ճարտարապետը որպես նմուշօրինակ օգտագործել է կատալոնական ազնվականության գյուղական կառույցները, որոնց հավելում էր հյուսիսային ժողովուրդների ճարտարապետության տարրեր։ Այս շրջանի նրա նշանակալի ստեղծագործություններից են Casa Amatller-ը, Casa Martí-ն, Casa de les Punxes-ը և Casa Terradas-ը։
- Սրան հաջորդել է «ռացիոնալ իդեալիզմ»-ի շրջափուլը, ճարտարապետական մի ուղղության, որը ծառայում էր նոր, խոշոր բուրժուազիայի ճաշակին։ Շինությունները նախագծվում էին ըստ ռացիոնալ ու գործնական չափանիշների։ Այս շրջանի լավագույն ստեղծագործություններից են Casa Trinxet-ը, Casa Muntades-ը և Casa Company-ն։
- Ժոզեպ Պուչի ստեղծագործության երրորդ շրջանը ստացել է «մոնումենտալիզմ» («կոթողայնություն») անվանումը։ Այս նոր ոճի տարրերը նա մշակել ու զարգացրել է՝ ելնելով Բարսելոնի 1929 թվականի համաշխարհային ցուցահանդեսի պահանջներից, ցուցահանդես, որի շինությունների գլխավոր ճարտարապետն էր նշանակվել նա։ Այդ նոր կառույցները Պուչն ստեղծել է՝ ընդօրինակելով հինհռոմեական ճարտարապետության լավագույն կոթողների նախագծերը, որոնց հավելել է Վալենսիայի ու Անդալուզիայի ազգային ճարտարապետության որոշակի տարրեր։ Արդյունքում ստացվել է մի ոճ, որը հիշեցնում է «նեո բարոկկո»-ն («նոր բարոկկո»-ն)։ Այդ ոճով նրա ստեղծած լավագույն շինություններից է նաև Բարսելոնում 1929 թվականին կառուցած արքայական պալատը։
Ժոզեպ Պուտչը հետաքրքրվել է նաև ամերիկյան ճարտարապետությամբ, մասնավորապես՝ Լուիս Հենրի Սալիվանի աշխատանքներով, որոնցից մեկի ընդօրինակմամբ նախագծել է իր Casa Pich-ը։ Հիմնականում ճարտարապետությամբ զբաղվելով հանդերձ՝ նա ժամանակ է գտել գրքեր ու հոդվածներ գրելու Կատալոնիայում ռոմանական ու գոթական ճարտարապետության պատմության մասին։ 1930-ական թվականներին Իսպանիայում բռնկված քաղաքացիական պատերազմի տարիներին Պուչը արտագաղթել է Ֆրանսիա, ապրել է Փարիզում, մի շարք համալսարաններում, այդ թվում՝ նաև Սորբոնում դասխոսել ճարտարապետություն ու դրա պատմություն։ Իսկ երբ վերադարձել է հայրենիք, նրան թույլ չեն տվել զբաղվելու ճարտարապետական աշխատանքով։
1942 թվականին Ժոզեպ Պուչն ընտրվել է Բարսելոնի կատալոնական ուսումնասիրությունների ինստիտուտի (Institut d’Estudis Catalans) նախագահ և ղեկավարել այն մինչև իր կյանքի վերջը։ Նրան շնորհվել էր նաև ամերիկյան մեդիեվիստիկայի ակադեմիայի թզթակից-անդամի, Բարսելոնի, Սորբոնի, Հարվարդի, Տոլոսայի (ԱՄն), Ֆրայբուրգի (Գերմանիա) համալսարանների պատվավոր դոկտորի, Բելգիայի, Պորտուգալիայի ճարտարապետների, Ալժիրի պատմաբանների, Աթենքի բյուզանդական ուսումնասիրությունների ընկերությունների պատվավոր անդամի կոչում։
Ժոզեպ Պուչը մահացել է 1956 թվականի դեկտեմբերի 23-ին, Բարսելոնում:
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կատալոնացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Կատալոնիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի համալսարանի պատվավոր դոկտորներ
Ջենարո Գատուզո
Խաղացողի կարիերա
Գատուզոն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է իտալական «Պերուջայում», որի կազմում նորամուտը նշել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Սերիա Ա-ի շրջանակներում կայացած «Բոլոնիայի» դեմ խաղում։