cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
«Ես» կոնցեպցիա
Նրանցից մեկը իրենից ներկայացնում է մարդու փորձը («ես» - գիտակիցված), իսկ մյուսը այդ փորձի բովանդակությունը («ես» - որպես օբյեկտ)։ Այդ պատճառով անձնային «Ես»-ը միաժամանակ և՛ «Ես» գիտակցականն է, և՛ «Ես»-ը՝ որպես օբյեկտ։ Անհնար է պատկերացնել գիտակցություն՝ զերծ բովանդակությունից, ինչպես հնարավոր չէ հոգեկան գործընթացների բովանդակություն՝ առանց գիտակցության։ Մարդու հոգեկան կյանքի ցանկացած փորձ կապված է փորձի բովանդակությունից։ սոցիոլոգիա
Հավանաբար բոլոր մարդկանց հատուկ է սեփական «ես»-ը առավելագույնս զարգացնել բոլոր ուղղություններով, սակայն մարդու ունակությունների սահմանափակ լինելը, և նրա գոյության սահմանափակ լինելը տարածության և ժամանակի մեջ, հիմնականում ստիպում է բոլորին մոտենալ իրատեսորեն՝ ընտրել միայն որոշակի անձնական ասպեկտների զարգացումը և նրանց վերաբերյալ դնել վերջնական նպատակներ, որոնց իրականացումը մարդը համարում է իր կյանքի հաջողությունը։ Ի վերջո, մենք ենք ստեղծում մեր պահանջները, ասոցիացված մեր անձնական զարգացվածության որոշակի մակարդակի հետ։
Սկսած Լոկի ժամանակներից արևմտյան մտածողները փորձել են ավելի ճշգրիտ տալ «Ես»-ի սահմանումը։ Օբյեկտային հարաբերությունների տեսաբանները բաժանում էին «Ես»-ը 2 ասպեկտների՝ իրական, որն աուտենտիկ և բնազդային է, և սխալ, որը դիմակ է հասարակությանը ներկայանալու համար։ Կ. Գերգենը համարում էր «Ես»-ն իլուզիա՝ ստեղծված լեզվային կառույցի մեջ։
Համաձայն Ու. Նայսերի` գոյություն ունեն 5 տեսակի «Ես»-եր, որոնք յուրաքանչյուրի կողմից ձեռք են բերվում փորձի միջոցով։ Այդ «Ես»-երն են. Չնայած այս ասպեկտները վերլուծական մակարդակում հադես են գալիս մեկուսացված միմյանցից, սակայն դրանց գոյությունը չի վկայում դրա մասնատվածության մասին։ Ըստ Նայսերի՝ մարդիկ ամենուր զգում են իրենց որպես ամբողջական և հաջորդական անձիք
Կուլի Չարլզ Հորտոն (1864 - 1929 Միչիգան) Ամերիկյան սոցիոլոգ և սոցիալական հոգեբան է, «Հայելային ես»-ի հասկացության փոքր խմբերի տեսության հիմնադիրը։ Սկզբում Կուլիի տեսակետն այն էր, որ անհատը առաջնային է, քան հասարակությունը։ Այնուամենայնիվ, նա ավելի ուշ վերանայեց այս տեսակետը՝ ավելի գերակայելով հասարակության դերը, պնդելով, որ անհատը և հասարակութունը ընդհանուր են։ Անհատների գործողությունները և սոցիալական ճնշումները առաջացնում են փոխադարձ փոփոխություններ։ Փորձնականորեն, կարելի է ցույց տալ, որ «Ես» կոնցեպցիայի հիմնական որոշիչը մեկ այլ անձի «Ես»-ն է, այսինքն՝ անձի գիտակցությունն այն մասին, թե ինչ մյուսները կարծում նրա մասին։ Ինչպես Ես - ինչպիսին - ինձ, - տեսնում են – այլք և «Ես - ինչպիսին - Ես - ինքս- ինձ- տեսնում եմ» շատ նման են բովանդակությամբ։ Կուլին շարունակեց իր «հայելային ես»-ի տեսությունը փաստելով, որ Անհատի տպավորությունները այն մասին, թե ինչպես են իրեն գնահատում միջավայրում, զգալիորեն ազդում են նրա «Ես» կոնցեպցիայի ձևավորման վրա։
Մարդը, ով գտնվում է որևէ լսարանի առջև կամ նրանք, ովքեր ստիպված են շփվել այլ մարդկանց հետ, կարող են զգալ անհանգստություն, նյարդային լարվածության, հուզմունք, ամոթ և այլն։ Կախված այն բանից, թե ինչպես են քեզ գնահատում, կարող են ունենալ շատ լուրջ հետևանքներ ուսուցիչների, դերասանների, լրագրողների աշխատանքում։
Զակովորոտնայան «Ես» կոնցեպցիան դիտարկում է նույնականություն հասկացությամբ։ Նա այն բաժանում է 2 մասի՝ անձնային և կոլեկտիվ, որոնք միմյանցից անկախ և ինքնուրույն են։ Անձնային նույնականությանն անդրադառնալիս նա այն դիտարկում է օնթեգետետիկ զարգացման տեսանկյունից։ Անձնային նույնականության զարգացումը, ըստ Զակովորոտնայայի, ընթանում է մի քանի փուլերով՝ յուրաքանչյուր փուլում ձևավորելով որոշակի ասպեկտներ. Հոգեվերլուծական ուղղությունում «Ես» կոնցեպցիայի մասին առաջին անգամ խոսել է Է. Էրիքսոնը՝ դիտարկելով այն Էգո-նույնականության պրիզմայով, որը որոշակի մշակույթի հիման վրա առաջացող կենսաբանական գոյացություն է և որի առանձնահատկությունների ձևավորումը պայմանավորված է և՛ մշակույթով, և՛ անհատով։ Ըստ Էրիքսոնի՝ անձի նույնականությունը լայն իմաստով համապատասխանում է «Ես»-ին, որն ներառում է «Ես» կոնցեպցիան, «Ես» համակարգերը և «Ես» փորձը։ Նույնականության կառույցը բաղկացած է 2 ասպեկտներից՝ Ես և Էգո։ Էգոն մեր ներքին ագենտն է, որն ապահովում է մեր ներքին գոյությունը բոլոր տպավորությունների, հույզերի, հիշողությունների, իմպուլսների ընտրության և սինթեզի միջոցով։ «Ես»-ն Էրիքսոնը դիտարկում է ինքնության հետ միասին, որը սեփական անձի ինքնաներկայացումն է՝լինելով ամբողջապես գիտակցական։ Այն արտացոլում է այն ամենը, ինչ նա տեսնում կամ շոշափում է՝ մարմինը, անձը և դերերը։ Այս բոլորն առանձին ինքնություններ են, որոնք կազմում են մեր ընդհանուր ինքնությունը։ Ես-ը ընդունված և գիտակցված ինքնությունն է, իսկ մյուս ինքնությունները մեծ մասամբ ենթագիտակցական են։ Ինքնությունն ունի հոգեսոցիալական բնույթ, քանի որ ձևավորվում է սոցիոմշակութային միջավայրի հետ հաղորդակցման ընթացքում։ Ինքնության բնորոշ առանձնահատկությունը դրա դինամիզմն է, քանի որ այն երբեք չի հասնում ավարտունության և չի հանդիսանում անփոփոխ։
«Ես» կոնցեպցիայի հիմնահարցին անդրադարձ է կատարել նաև ֆենոմենոլոգիական ուղղությունը՝ այն անվանելով Ես։ Այս մոտեցման հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ կարևոր են սուբյեկտի տպավարությունները, այսինքն՝ ինչպես է սուբյեկտն ընկալում ինքն իրեն և ինչպիսի ազդեցություն են ունենում իր պահանջմունքները, զգացմունքները, արժեքները, համոզմունքները իր վարքագծի վրա։ Համաձայն ֆենոմենոլոգհական մոտեցման՝ անձի վարքը դիտարկվում է որպես տվյալ պահին անձի կողմից իրավիճակի ընկալում։ Մարդու վարքն անմիջականորեն կապված է անձի Ես-կոնցեպցիայի հետ։ Ֆենոմենոլոգիական ուղղությունը բացատրում է անձի վարքը՝ ելնելով նրա ընկալման սուբյեկտիվ դաշտից։ Անձնային Ես-ը հանդիսանում է ներքին մեխանիզմ, որը ստիմուլների ազդեցության հետևանքով առաջանում է ռեֆլեքսիվ մտքի միջոցով։ Առաջացման հենց սկզբից նրա շուրջը ձևավորվում են գնահատման և հուզական դիրքորոշումներ։ Գնատման մասերի ներքնայնացումն իրականացվում է մշակույթի, այլ մարդկանց, ինչպես նաև հենց Ես-ի ազդեցությամբ։
Սոցիալական հոգեբանությունում «Ես» կոնցեպցիան առանձնացվում է ինքնություն հասկացությամբ։ Միջխմբային հարաբերություններն և սոցիալական ինքնությունն ուսումնասիրող հետազոտություններում առանձնացնում են 2 տեսություններ՝ սոցիալական ինքնության տեսությունը (Թեջֆել և Թերներ) (ՍԻՏ, անգլ՝ SIT, 1979) և ինքնադասակարգման տեսությունը (Թերներ, Հոգգ, Օակս, Ռայհեր, Վեթերել) (ՍԿՏ, անգլ՝ SCT,1987)։
Թերները (1978, 1982) գտնում էր, որ Թեջֆելի կողմից առանձնացված միջանձնային-միջխմբային վարքը միայն հնարավոր է բացատրել՝ առանձնացնելով անձնային և սոցիալական ինքնությունները։ Անձի ինքնընկալումը և ինքնասահմանումը տատանվում են անձնային և սոցիալական ինքնությունների միջև։ Եվ եթե մեկը սեփական «Ես»-ը սահամանում է՝ անձնայինց անցնելով սոցիալական ինքնության, ապա նրա խմբային վարքը դառնում է հավանական և տեսանելի։ ՍԿՏ-ի հիմնական գաղափարը նրանում է, որ ընկալելով մեզ որպես «մենք» և «մերը»` մենք այն հակադրում ենք «Ես»-ին և «իմ»-ին, որը բնականոն երևույթ է։ Սա կոլեկտիվ ամբողջության կոգնիտիվ ներկայացումն է, որն արտացոլվում է խմբի անդամների անհատական գիտակցության մեջ և կառուցակցվում է խմբային կյանքի իրականությունով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հոգեբանական հասկացություններ Կատեգորիա:Գիտակցության փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Սոցիալական հոգեբանություն Կատեգորիա:Անձ Կատեգորիա:Մարդասիրական հոգեբանություն
Հովսեփ Արղության (այլ կիրառումներ)
Հովսեփ Արղության անունը կարող է վերաբերել՝
Պարգ
Պարգ (Pargues), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 121 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.66 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.98 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 105 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 31 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 71 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 58-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,7 %։ 58 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 54 անձ (29 տղամարդ և 25 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 13 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մարտին Մալ
Մարտին Յուջին Մալ (Martin Eugene Mull, ), ամերիկացի դերասան, կատակերգու, երգիչ և նկարիչ։
Վաղ տարիներ
Ապագա դերասանը ծնվել է Չիկագոյում՝ դերասանուհի Բեթիի և ատաղծագործ Հարոլդ Մալի ընտանիքում ։ Երբ երկու տարեկան էր, ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Օհայո նահանգ՝ Հյուսիսային Ռիջվիլ։ Երբ լրացել է նրա 15 տարեկանը, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Կոնեկտիկուտ նահանգ՝ Նյու Հանան, որտեղ ավարտել է ավագ դպրոցը ։ Սովորել է նկարչություն և 1965 թվականին կերպարվեստի բակալավրի աստիճանով ավարտել է Ռոդ-Այլենդ դիազայներական դպրոցը, իսկ 1967 թվականին այդ բնագավառում ստացել է մագիստրոսի աստիճան ։
Կարիերա
70-ականների առաջին կեսին Մալը հանդես է եկել որպես երգիչ։ 1973 թվականին Բոսթոնի սիմֆոնիկ դահլիճում ելույթ է ունեցել Ռենդի Նյումանի և Սենդի Դենիի հետ ։
1997-2000 թվականներին Վալիարդ Կրաֆտի՝ Վեստբրիջի ուսմասվարի (հետագայում տնօրենի) դերում նկարահանվել է «Սաբրինա։ Փոքրիկ վհուկ» հեռուստատեսային սերիալում։ 2013-2014 թվականներին խաղացել է «Հայրիկներ» կարճատև կատակերգական սերիալի կենտրոնական դերերից մեկը։ 2016 թվականին Մալը «Փոխնախագահ» սերիալի 5-րդ սեզոնի հրավիրված դերի համար ստացել է «Էմմի» մրցանակի անվանակարգ։
Հայտնի է եղել նաև հայտնի մուլտսերիալների հնչյունավորումների շնորհիվ. նա իր ձայնը նվիրել է այնպիսի կերպարների, ինչպիսիք են «Սիմփսոնները»-ի «D’oh-in in the Wind» (1998) էպիզոդի Սեթը, «Գրիֆինների ընտանիքը»-ի «If I’m Dyin’, I’m Lyin’» (2000) էպիզոդի պարոն Հարիսը, «Թորնբերիի վայրի ընտանիքը»-ի «Birthday Quake» (2000) էպիզոդի Դենիս Թաքերը և շատ ուրիշներ։ Առավել երկար ժամանակ հնչյունավորել է «Ամերիկյան հայրիկ» մուլտսերիալի (2005-2011) քահանա Դոնովանին։
Մալին վստահել են CBS-ի «Ընտանի շուն» մուլտսերիալի գլխավոր դերերի հնչյունավորումը, սակայն այն 1993 թվականի առաջին սեզոնից հետո փակվել է։
Անձնական կյանք
Նախկինում երկու անգամ ամուսնալուծվել է։ 1982 թվականին ամուսնացել է Վենդի Հաասի հետ։ Զույգն ունի աղջիկ՝ Մեգգին   ։
Մալը ագնոստիկ է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1943 ծնունդներ Կատեգորիա:Չիկագո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Դիանա Գուրցկայա
Դիանա Գուրցկայա (Диа́на Гурцка́я, ), հանրաճանաչ վրացի կույր երգչուհի, ով Peace Will Come (Խաղաղություն կգա) երգով ներկայացրել է Վրաստանը Եվրատեսիլ 2008 երգի մրցույթում և եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 11-րդ հորիզոնականը։ Երգչուհին արժանացել է ՌԴ վաստակավոր արտիստի կոչման։ Յուրաքանչյուր տարի կազմակերպում է բարեգործական միջոցառում` "Белая трость" "Սպիտակ ձեռնափայտ", որտեղ տարբեր երկրներից տեսողական խնդիրներով երեխաները ելույթ են ունենում հայտնի աստղերի, այդ թվում հենց իր` Դիանա Գուրցկայայի հետ։
Դիանա Գուրցկայան ամուսնացած է հաջողակ փաստաբան, իրավաբական գիտությունների պրոֆեսոր` Պյոտր Կուչերենկոյի հետ։ Համատեղ ամուսնական կյանքի ընթացքում ունեցել են մեկ որդի` Կոնստանտին Կուչերենկոն։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1978 թվականի հուլիսի 2-ին Սուխումում, մեգրելների ընտանիքում։ Հայրը՝ Գուդա Ադամուրովիչ Գուրցկայան, հանքագործ է, մայրը՝ Զաիրա Ամիրանովնա Գուրցկայան, ուսուցչուհի, մահացել է 2001 թվականին։ Ի ծնե կույր Դիանան բազմազավակ ընտանիքի չորրորդ երեխան է եղել, ունի երկու եղբայր՝ Ջամբուլը, Ռոբերտը (Դիանայի պրոդյուսերը) և քույրը՝ Էլիսոն։ Ավարտել է Թբիլիսիի կույր և տեսողական խնդիրներ ունեցող երեխաների դպրոցը։ Դպրոցում սովորելուն զուգահեռ կարողացել է համոզել երաժշտական դպրոցի ուսուցիչներին, որ ինքը կարող էր սովորել դաշնամուր նվագել։
10 տարեկանում նա առաջին անգամ ելույթ է ունեցել Թբիլիսիի ֆիլհարմոնիայում, զուգերգով հանդես է եկել վրացի երգչուհի Իրմա Սոխաձեի հետ։
1995 թվականին դարձել է «Յալտա-Մոսկվա տրանզիտ» երաժշտական մրցույթի հաղթողներից մեկը։ 1999 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գնեսինի անվան երաժշտական ուսումնարանի էստրադայի բաժինը։ 2003 թվականին ավարտել է Ժամանակակից արվեստի ինստիտուտը և ընդունվել Մ. Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի արվեստի ֆակուլտետի մագիստրատուրա։
2000 թվականի մարտին «АРС» ստուդիան թողարկել է երգչուհու դեբյուտային «Դու այստեղ ես» («Ты здесь») ալբոմը, որը ներառում էր Իգոր Նիկոլաևի և Սերգեյ Չելոբանովի երգերը։
2002 թվականին թողարկվել է երգչուհու երկրորդ՝ «Դու գիտես, մայրիկ» («Ты знаешь, мама») ալբոմը
2008 թվականի մարտի 1-ին Թբիլիսիի Սպորտի պալատում տեղի է ունեցել ընտրական փուլ, որի արդյունքում մայիսին Դիանան Բելգրադում ներկայացնելու էր Վրաստանը «Եվրատեսիլ 2008» միջազգային մրցույթում։
2009 թվականին առաջին անգամ Մոսկվայում անցկացվող Պարալիմպիական միջազգային օրը Սոչի-2014 օլիմպիական խաղերի կազմակերպչական կոմիտեն Դիանա Գուրցկայային տվել է «Սոչի 2014»-ի դեսպանի կարգավիճակ՝ որպես Ռուսաստանում և աշխարհում օլիմպիական և պարալիմպիկ շարժման գաղափարները խթանող անձ։
Կույր և տեսողական խանգարում ունեցող երեխաների համար «Սրտի կանչով» հիմնադրամի և հոգաբարձուների խորհրդի նախագահն է։
2011 թվականից ՌԴ Հանրային պալատի անդամ է, Ընտանիքի, երեխաների և մայրության աջակցության հանձնաժողովի նախագահ։
2013 թվականին ՌԴ նախագահի 03.07.2013 № 603 հրամանով Դիանա Գուրցկայան նշանակվել է ՌԴ նախագահի հաշմանդամների հարցերով առընթեր հանձնաժողովի անդամ։
Կատեգորիա:1978 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:Կույր երաժիշտներ Կատեգորիա:«Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Վրացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Պիվերոնե
Պիվերոնե (Piverone), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 1.261 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 115 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0125։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Լավրենտիուսը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Ռուվիանո
Ռուվիանո (Ruviano), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1914 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 80 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81010, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մոնլևոն
Մոնտենո (Montlevon), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Էսսոմ սյուր Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Շատո Տերին է։
Համայնքի INSEE կոդը 02518։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 248 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 160 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 125-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 35-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել 78,1%, 1999 թվականին եղել է 69,8%)։ 125 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 116-ը (66 տղամարդ և 50 կին), գործազուրկ էին 9 մարդ (4 տղամարդ 5 կին)։ 35 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը՝ թոշակառուներ, 8-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Շտայգերվալդի Միխելաու
Շթեյգերվալդի Միխելաու (Michelau im Steigerwald), համայնք Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Շվանդորֆ շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Մահվան հրեշտակը (նկար)
«Մահվան հրեշտակը» (Angel of the Death), ֆրանսիացի նկարիչ և դիվանագետ, ռոմանտիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ Օրաս Վերնեի նկարը։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1851 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 146 × 113 սմ։ «Մահվան հրեշտակը» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստանի Դաշնություն)։
Նկարագիր
«Մահվան հրեշտակը» ստեղծագործությունում հեղինակը պատկերել է քրիստոնեական այն հավատալիքը, ըստ որի Գաբրիել հրեշտակապետը գալիս է մահացածների մոտ և տանում նրանց հոգիները։ Այստեղ նկարված է մահացած երիտասարդ աղջիկ։ Նրա կրծքին Օրաս Վերնեն ոսկեգույն խաչ է պատկերել։ Աղջիկը գտնվում է երկնային լույսի ճառագայթների մեջ։ Սև հրեշտակը բռնել է աղջկա թևատակերից, որպեսզի նրան իր հետ տանի։ Մահճակալի սնարի մոտ ողբում է մի երիտասարդ տղամարդ։ Աջ կողմում հեղինակը բացված գիրք է վրձնել, որի վերևում Մարիամ Աստվածածնի սրբապատկերն է. սրբապատկերին ծառի ճյուղ է փակցված։ Վերջիններս լուսավորված են կանթեղի լույսով։ Նկարի աջ կողմի ամենաներքևում հեղինակի ստորագրությունն է ու ամսաթիվը՝ H. Vernet 1851:
Սյուժե
«Մահվան հրեշտակը» կտավի սյուժեն ամենայն հավանականությամբ հեղինակի անձնական ողբերգության արդյունքում է ձևավորվել. մահացել էր նրա դուստրը՝ Լուիզան (1814-1848 թվականներ)։ Ըստ էության այս ստեղծագործությունը համարվում է այդ ողբերգական իրադարձության այլաբանական արգասիքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1851 նկարներ Կատեգորիա:Օրաս Վերնեի նկարներ Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի արվեստ
Մարիսոլ Նիկոլս
Մարիսոլ Նիկոլս (Marisol Nichols, ), ամերիկացի դերասանուհի, առավել հայտնի է «24 ժամ», «Դարպաս» և «Բարեպաշտ կախարդներ» հեռուստասերիալներում խաղացած դերերով։
Վաղ տարիներ
Մարիսոլ Նիկոլսը ծնվել է Չիկագոյում ։ Նրա հայրն ունի ռումինական և հունգարական ծագում, իսկ մայրը՝ իսպանական և մեքսիկական։ Նա մեծացել է Իլինոյս նահանգի Նեպերվիլե քաղաքում։ Սովորել է Նեպերվիլեի DuPage քոլեջում։
Կարիերա
Հեռուստատեսությունում նա հայտնի է «24 ժամ» ֆիլմի լրտես Նադի Յասինի դերով։ Նա նաև հայտնվել է «Ընկերներ», «C.S.I. Հանցանքի վայր», «Կարգ ու կանոն.Հատուկ կազմ», «Մարմնի մասեր» և «Կախարդություն» սերիալների էպիզոդներում։
2010 թվականին նա ստացավ «Դարպաս» սերիալի գլխավոր դերը, որն առաջին եթերաշրջանից հետո էլ չթողարկվեց։ 2012 թվականին նա խաղացել է ABC ալիքի «Բարեպաշտ կախարդներ» սերիալի գլխավոր դերերից մեկը։
Անձնական կյանք
Նիկոլսը 2008 թվականի ապրիլի 13-ից ամուսնացած է ռեժիսոր Տարոն Լեկսթոնի հետ։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ունեցել է իր առաջին երեխային, աղջկան անվանել են Ռեյն Ինդիա Լեկսթոն ։ Ներկայումս նա ապրում է Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Սան Կարլո Կանավեզե
Սան Կարլո Կանավեզե (San Carlo Canavese), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 3.672 մարդ։ Զբաղեցնում է 20 կմ² տարածք ։ Բնակչության խտությունը՝ 177 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10070։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 011։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Մարիամ Աստվածածինը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի չորրորդ կիրակի օրը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության շարժը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Սան Մարկո Էվանջելիստա
Սան Մարկո Էվանջելիստա (San Marco Evangelista), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6063 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 1213 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81020, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բուան
Բուան (Bouan), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լե Կաբան կանտոնի կազմի մեջ (Ֆուա շրջան)։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09064։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 35 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 20 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 16-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 4-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 80,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 73,3 %)։ 16 աշխատունակ բնակիչներից 14-ը աշխատում էին (7 տղամարդ և 7 կին), անաշխատանք էին 2-ը (1 տղամարդ և 1 կին)։ 4 անգործունակ մարդկանցից 4-ը թոշակառուներ էին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նվիրյալների արահետ (Երևան)
Նվիրյալների արահետ, Հայաստանի Հանրային հեռուստառադիոընկերության հիմնադիրներ-նվիրյալների անվանական աստղերի արահետ Երևանի կենտրոնում՝ Ալեք Մանուկյան փողոցում։ Ձգվում է Հայաստանի հանրային ռադիոյի շենքի դիմացի մայթով։ Բացվել է 2016 թվականին։
Պատմություն
Ճեմուղու բացմանը ելույթ է ունեցել Հայաստանի Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի նախագահ Ռուբեն Ջաղինյանը, ներկա են գտնվել Ռուբեն Մաթևոսյանը, Կլարա Թերզյանը, Արմեն Ամիրյանը ։ 2019 թվականի հոկտեմբերի 9-ին «Նվիրյալների արահետը» համալրվել է հայկական հեռուստատեսության և ռադիոյի զարգացման գործում նշանակալի ավանդ ունեցող նվիրյալների ևս 2 անվանական պատվո քարերով՝ հեռուստաֆիլմերի ռեժիսոր Վիլեն Զաքարյանի և ռադիոհաղորդավար Քարիմ Չոլոյանի անուններով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:2016 հիմնադրումներ
Պար լե Շավանժ
Պար լե Շավանժ (Pars-lès-Chavanges), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 70 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.5 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 55 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 40 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 51 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 35-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,6 %։ 35 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 30 անձ (15 տղամարդ և 15 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (1 տղամարդ և 4 կին)։ 16 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆրանց Գուդովիչ
Ֆրանց Գուդովիչ (Pranas Gudavičius, ), լիտվացի բժիշկ, սոցիալ-դեմոկրատ, Կովենսկի նահանգից Պետական դումայի II գումարման պատգամավոր։
Կենսագրություն
Ֆրանց Գուդովիչը ծնվել է 1876 թվականին։ 1895 թվականին ավարտել է Միտավսկի գիմնազիան, այնուհետև ընդունվել է Պետերբուրգի համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի բնագիտական բաժինը, բայց 1896 թվականին փոխադրվել է Խարկովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ, որտեղից էլ հեռացվել է 1901 թվականին ուսանողական խռովություններին մասնակցելու համար։ Ուսումը շարունակելու նպատակով մեկնել է Գերմանիա և 1905 թվականին Բեռլինի համալսարանից ստացել բժշկության դոկտորի աստիճան։ 1906 թվականին որպես բժիշկ աշխատանքի է անցել Էրժվիլկաս բնակավայրում։ Եղել է Լիտվական սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ։ Ըստ երևույթին ընտրվել է գյուղացիական ցենզով, որպես հողատեր Կովենսկի նահանգի Ստեֆանովո գյուղից ։
Մոտ է եղել սոցիալ- դեմոկրատական ֆրակցիայի մենշևիկյան թևի հետ։ Մտել է Ավտոնոմիստների Լիտվական խմբի մեջ։ Եղել է անձի անձեռնմխելիության և ագրարային հանձնաժողովներում։ Իր ստորագրությունն է դրել Պետական Դումայի 5 անդամների հայտարարության տակ` ի պաշտպանություն Սոցիալ-դեմոկրատական ֆրակցիայի տեսական հայացքների և տակտիկայի այն բանից հետո, երբ նրա 55 անդամներ ենթարկվել են քրեական պատասխանատվության։ 1910-1911 թվականներին սոցիալիստական գործունեության համար կալանավորվել է Կովենսկի բանտում։ 1914 թվականին պետական քննություններ է հանձնել Ռուսաստանում բժշկի կոչման համար և շուտով զորակոչվել ռուսական բանակ և ծառայել ռազմաճակատում որպես բժիշկ։ 1919 թվականին վերադարձել է Լիտվա։ 1924 թվականից աշխատել է Կաունասում որպես սանիտարական բժիշկ։ 1934-1941 թվականներին եղել է Բժիշկների Լիտվական ասոցիացիայի նախագահը։ 1935-1941 թվականներին դասավանդել է Կաունասի Վիտով Մեծի համալսարանում։ 1944 թվականին արտագաղթել է Արևմուտք։ 1951-1955 թվականներին որպես բժիշկ աշխատել է Միացյալ Նահանգներում։ 1952 թվականից եղել է լիտվացի բժիշկների Նյու-Յորքյան ընկերության պատվավոր անդամ։  Հրապարակել է մի շարք հոդվածներ պանկրեատիտի բուժման վերաբերյալ ։
Արխիվ
Ռուսաստանի պետական պատմական արխիվ, ֆոնդ` 1278, համար` 1 (2-րդ գումաում), գործ` 116, գործ`  536, թերթ` 4։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիտվացի բժիշկներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Գարնան աստվածուհին (մուլտֆիլմ)
«Գարնան աստվածուհին» (The Goddess of Spring), կարճամետրաժ մուլտֆիլմ Ուոլթ Դիսնեյ ստուդիայի «Silly Symphonies» («Հիմար սիմֆոնիաներ») մուլտֆիլմի սերիայից։
Սյուժե
Գարնան աստվածուհին՝ Պերսեփոնեն զբոսնում էր անտառում, երբ անսպասելի հայտնվում է ստորգետնյա երկրի կառավարիչ՝ Պլուտոնը և առևանգում նրան։ Հայտնվելով ստորգետնյա երկրում՝ Պլուտոնը հայտարարում է աստվածուհուն որպես իր թագուհի, բայց Պերսեփոնեն ընկնում է վշտի մեջ, նրա հետ նաև ամբողջ երկիրը։ Դա ձանձրացնում է Պլուտոնին և նա որոշում է բաց թողնել Պերսեփոնեին, բայց մի պայմանով, որ նա վեց ամիս կլինի երկրի վրա, իսկ հաջորդ վեց ամիսը՝ ստորգետնյա երկրում։ Պերսեփոնեի երկիր վերադարձի հետ, երկրի վրա նորից հաստատվում է ներդաշնակություն։
Ստեղծում
Մուլտֆիլմը համարվում է Դիսնեյի ստուդիայի գործող անձանց անիմացնելու առաջին փորձերից ։ Պերսեփոնեի կերպարն ստեղծել է անիմատոր Համիլթոն Լասկեն, ով ավելի ուշ զբաղվել է «Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները» մուլտֆիլմի Սպիտակաձյունիկի կերպարով։ Նա նաև օգտագործել է Պերսեփոնեի արտաքին տեսքը՝ Սպիտակաձյունիկի նախնական ուրվագիծը ստեղծելու ժամանակ ։
Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ
DVD-ի վրա, մուլտֆիլմը հրատարակվել է որպես հավելյալ նյութ թողարկման համար։ Մուլտֆիլմի առաջին հրատարակումը՝ DVD-ի վրա, տեղի է ունեցել 2001 թվականի հոկտեմբերի 9-ին, որպես «Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները» մուլտֆիլմի պլատինային հրատարակության լրացուցիչ նյութ ։ Ավելի ուշ, «Գարնան աստվածուհին» թողարկվել է երկկողմանի DVD-ով՝ «Walt Disney Treasures: More Silly Symphonies», որն ներառում էր «Հիմար սիմֆոնիաների» մուլտֆիլմերը, որոնք թողարկվել են 1929 թվականից 1938 թվականներին, որպես հավաքածուի մուլտֆիլմ ։ 2007 թվականին մուլտֆիլմը կրկին թողարկվեց DVD-ով՝ «Walt Disney’s It’s a Small World of Fun» անվանումուվ DVD հավաքածուում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուոլթ Դիսնեյ ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր
Գինտրանց
Գինտրանց, գյուղը գտնվում է Արևմտյան Հայաստանում Վանի նահանգի Կարճկան գավառակում։ Իսկ XIX դարում լավ կլիներ որ Կրոսա վանքից ոչ հեռու գտնվեր ։
Պինասկա
Բնակչությունը՝ 2.951 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 87 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 34 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10060։ Հեռախոսային կոդը՝ 0121։ Բնակավայրում առանձնակի շուքով է նշվում սւրբ Աստվածամոր վերափոխման տոնը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Նիդերվերն
Նիդերվերն (Niederwerrn), համայնք Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Շվանդորֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 7913 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 9,77 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 6 78 160։
Ոսկե տիկին (հուշարձան, Լյուքսեմբուրգ)
Հուշարձան (Monument du souvenir), սովորաբար կոչվում է Gëlle Fra (Գելե Ֆրա) (լյուքսեմբուրգերեն նշանակում է «Ոսկե տիկին»), ռազմական հուշահամալիր Լյուքսեմբուրգ քաղաքում, հարավային Լյուքսեմբուրգում։ Հուշարձանը նվիրված է մոտ 1000 լյուքսեմբուրգցիների հիշատակին, ովքեր ինքնակամ միացել են Դաշնակից ռազմական ուժերին Առաջին աշխարհամարտի ընթացքում։
Gëlle Fra - ն գտնվում է Սահմանադրության հրապարակում՝ Լյուքսեմբուրգի Վերին Քաղաք շրջանում, քաղաքի կենտրոնում։
Նկարագրություն
Հուրշարձանի գլխավոր մասը 21 մետր բարձրության գրանիտե կոթողն է։ Վերևից կոթողը կազմված է ոսկեջրած բրոնզե կնոջ արձանից, որը կարծես դափնեսակ է դնում ազգի գլխին։ Կոթողի ներքևում երկու (ոչ ոսկեջրած) բրոնզե պատկերաքանդակներ են՝ ներկայացնողեն լյուքսեմբուրգցի զինվորներին, ովքեր ինքնակամ գնացել են Ֆրանսիայի կողմից ծառայելու, մեկը պառկած է կոթողի ներքևում և խորհրդանշում է մահը երկրին ծառայելու ընթացքում, իակ նյուսը նստած է և ողբում է զոհված հայրենակցի մահը։
Բոլոր երեք արձանների քանդակագործը արմատներով Լյուքսեմբուրգից Կլաուս Սիտոն է։ Հայտնի չէ, թե ով է հանդես եկել Gëlle Fra - ի մոդելը։ Հուշարձանը բացվել է 1923 թվականին։
Առաջին ամաշխարհային պատերազմ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Լյուքսեմբուրգը ստիպված էր չեզոքություն պահպանել, բայց Լյուքսեմբուրգը գրավվել էր Գերմանիայի կողմից, որը հիմնեց ռազմական գործողություներ անհրաժեշտության դեպքում ։ Սակայն լյուքսեմբուրգցիների մեծ մասը չհավատաց Գերմանիային և նրա բարի նպատակներին, վախենալով, որ Գերմանիան պատերազմում հաղթանակ տանելու դեպքում կարող է անեքսիայի ենթարկել երկիրը։ Այս հավանականությունները ամփոփվել են Թեոբալդ ֆոն Բեթման Հոլվեգի Սեպտեմբերյան ծրագրի մեջ ։
Թեև լյուքսեմբուրգցիները գտնվում էին Գերմանիայի հսկողույթան տակ և այն, որ նրանք տանն էին, օգնեց Դաշնակիցներին, որոնք գտնվելով սահմանից այն կողմ՝ Գերմանիայի վերահսկողությունից դուրս, հավաքել կամավորներ Գերմանիայի դեմ կռվելու համար։ Ընդհանուր առմամբ 3700 լյուքսեմբուրգցիներ ծառայեցին ֆրանսիական բանակում, որոնցից 2000 - ը զոհվեցին ։ Քանի որ Լյուքսեմբուրգի մինչպատերազմյան բնակչության թվաքանակը կազմում էր ընդամենը 266 000 մարդ, այդ կորուստը կազմել է բնակչության 1% - ը, որը համեմատաբար շատ ավելի մեծ է, քան ցանկացած այլ պատերազմի մասնակից երկրում։ (Տես՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի կորուստները)։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, երբ Լյուքսեմբուրգը գրավված էր նացիստների կողմից, գերմանացիները 1940 թվականի հոկտեմբերին քանդեցին այս հուշահամալիրը։ Հուշահամալիրից մի քանի մասեր փրկվել են և պատերազմից հետո հուշարձանը մասամբ վերականգնվեց։ Հետագա փոփոխություններ են կատարվել Լյուքսեմբուրգի՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին և Կորեական պատերազմին մասնակցած զինվորական ուժերի պատվին։
Ոսկեզօծ կնոջ արձանը ցուցադրվել է 2010 թվականի Շանհայի համաշխարհային ցուցահանդեսի Լյուքսեմբուրգի տաղավարի մուտքի մոտ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի հուշարձաններ
Ադանայում ծնվածը (ֆիլմ)
«Ադանայում ծնվածը» (Born in Adana), Դավիթ Հովանի ֆիլմը Հայոց ցեղասպանության մասին։
Սյուժե
Ֆրանսիայի կողմից Ադանայի հանձնումը թուրքերին պատճառ դարձավ մեկ այլ տեղահանության և այդ քաղաքից հայերի հետագա արտաքսման։ Ադանացի հայերը սկսեցին որոնել նոր տուն ։
Անդրանիկ Դեղարյանի պատմությունը սկսվում է 1915 թվականին Տիգրանակերտից իր ծնողների տեղահանությամբ։ Այդ ժամանակաշրջանի հազվագյուտ արխիվային տեսանյութերով հարուստ այս ֆիլմը ներկայացնում է կորուստի, ուղևորության և ներքին ուժի անմոռանալի մի պատմություն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադական վավերագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայոց ցեղասպանության մասին Կատեգորիա:Հայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Սան Գրեգորիո Մատեզե
Սան Գրեգորիո Մատեզե (San Gregorio Matese), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1057 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 19 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 56 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81010, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Մատաֆլոն Գրանժ
Մատաֆլոն Գրանժ (Matafelon-Granges), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Մտնում է Իզենոր համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Նանտյուա շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 01240։
Տեղադրություն
Համայնքը տեղակայված է Փարիզից 380 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից 80 կմ հյուսիս, Բուրակ ան Բրես շրջանից 26 կմ դեպի հարավ-արևմուտք ։
Կլիմա
Համայնքում կլիման կիսացամաքային է ՝ խիստ ամառ ու ձմեռ։ Անձրևները հաճախակի չեն լինում՝ հիմնականում ամռանը։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 652 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 438 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 350-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 88-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 79,9% 1999 թվականին եղել է՝ 79,1%)։ 350 աշխատունակ բնակիչներից 321-ը աշխատում էին (184 տղամարդ և 137 կին), անաշխատանք էին 29-ը (12 տղամարդ և 17 կին)։ 88 անգործունակ մարդկանցից 26-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 41-ը թոշակառու, 21-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Հրանտ Թադևոսյան (Թաթոս)
Հրանտ Հովհաննեսի Թադևոսյան (Թաթոս), հայ նկարիչ, Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ (2008), Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ (2014) ։
Կենսագրություն
1961-1965 թվականներին սովորել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի գեղագիտության ֆակուլտետում։
Հայաստանի նկարիչների միության, Արվեստի միջազգային ընկերության և նկարիչների միջազգային միության (ՅՈՒՆԵՍԿՕ), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի Պոմպեո Կոպինիի Գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ է։
2008 թվականից դասավանդում է Ճարտարապետության և շինարարարության Հայաստանի ազգային համալսարանում, նույն համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր է։
Ցուցահանդեսներ
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում (5 ցուցահանդես), Վանաձորում, Մոսկվայում, Բուենոս Այրեսում, Մարսելում, Կարլսրուեում (Գերմանիա), Բանբերգում, Քոբուրգում, Մյունխենում, Փարիզում, Ժնևում, Լիոնում, Տուրում, Լոս Անջելեսում (2014 )։
Պա դե Կալե
Պա դե Կալե (Pas de Calais), նեղուց Եվրոպայի մայրցամաքային մասի (Ֆրանսիա) և Մեծ Բրիտանիա կղզու միջև։
Առաջացել է անթրոպոգենում, Եվրոպայի ու Բրիտանական կղզիների միջև եղած ցամաքային մասի իջնելուց։ Երկարությունը 56 կմ է, լայնությունը ամենանեղ մասում՝ 29 կմ, խորությունը՝ մոտ 64 մ։ Գլխավոր նավահանգիստներն են Դուվրը (Մեծ Բրիտանիա), Կալեն, Բուլոնը, Դյունկերկը (Ֆրանսիա)։ Պա Դե Կալեում գործում է երկաթուղային լաստանավ։
Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի նեղուցներ Կատեգորիա:Նեղուցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիայի նեղուցներ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության նեղուցներ
Կուրտի (Իտալիա)
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վահան Հովսեփյան
Վահան Վարդազարի Հովսեփյան, խորհրդային կուսակցական գործիչ, ԽՄԿԿ անդամ (1905)։
Հեղափոխական գործունեությունն սկսել է 1904 թվականից՝ ծննդավայրում կազմակերպելով մարքսիստական գաղտնի խմբակ։ 1905-1908 թվականներին անլեգալ քարոզչական գործունեություն է ծավալել քաղաքի բանվորների և կայազորի զինվորների շրջանում։ 1908 թվականին արտաքսվել է Գանձակից։ Հեղափոխական գործունեությունը շարունակել է Թիֆլիսում և Հայաստանի շրջաններում։ 1910 թվականին ձերբակալվել և ութ ամիս Մետեխի բանտում մնալուց հետո աքսորվել է Պերմի նահանգ, որտեղից 1915 թվականին զորակոչվել է բանակ։ 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո ընտրվել է զինվորական կոմիտեի անդամ։ Թիֆլիսի բոլշևիկյան կոմիտեի հանձնարարությամբ Ասքանազ Մռավյանի և Սուրեն Հովսեփյանի հետ մեկնել է Գանձակ, ապա՝ Օրենբուրգ։ 1920 թվականին աշխատանքի է նշանակվել Վրաստանում՝ Խորհրդային Ռուսաստանի ներկայացուցչությունում։ 1922 թվականին գործուղվել է Հայաստան և ընտրվել կուսակցության Երևանի քաղաքային կոմիտեի ագիտացիայի բաժնի վարիչ։ 1923 թվականին եղել է ՀԿ(բ) կ ԿՎՀ անդամ և կուսակցական հանձնաժողովի նախագահ, 1924 թվականից մինչև 1927 թվականը՝ Բանվորական գյուղտեսչության նախագահ, 1927 թվականից՝ ՀԽՍՀ Կենտրոնական վիճակագրական վարչության կառավարիչ։ Եղել է Անդրֆեդերացիայի գործադիր կոմիտեի, ինչպես նաև Անդրերկրկոմի վերահսկիչ հանձնաժողովի կազմում։
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ կոմունիստներ Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Գյոթեի հուշարձան (Բեռլին)
Գյոթեի հուշարձան (Goethe-Denkmal), քանդակագործ Ֆրից Շապերի ստեղծագործությունը Բեռլինում՝ Մեծ Տիրգարդեն արևելյան հատվածում, Էբերտշտրասսեի երկայնքով՝ Բրանդենբուրգյան դարպասների և Լեննեշտրասե փողոցի միջև։ Կարարայի մարմարից հուշարձանը բացվել է 1880 թվականին։ 20-րդ դարի վերջում բնական ազդեցությունից պաշտպանելու համար հուշարձանը ժամանակավորապես փոխարինվել է բետոնե օրինակով։
Բեռլինի Գյոթեի անվան կոմիտեն կոչ է արել Բեռլինում Գյոթեի հուշարձան տեղադրել դեռևս 1860 թվականին, սակայն արձագանք չի ստացել։ 1861 թվականին որոշվել է Բեռլինում տեղադրել Գյոթեի, Շիլլերի և Լեսինգի հուշարձանները։ 1868-1871 թվականներին Ժանդարմենմարկտ հրապարակում կանգնեցվել է Շիլլերի հուշարձանը, Գյոթեի հուշարձանը տեղադրվել է 1880 թվականին, Լեսինգի հուշարձանը` 1890 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բեռլինի հուշարձաններ Կատեգորիա:Գերմանիայի հուշարձաններ
Կալվի Ռիզորտա
Կալվի Ռիզորտա (Calvi Risorta), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5857 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 368,8 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15,88 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81043, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Իշտվան Տարլոշ
Կենսագրություն
1968-1971 թվականներին ուսանել է Բուդապեշտի տեխնոլոգիայի և տնտեսագիտության համալսարանում, իսկ երկու տարի անց ստացել է Դյերում քաղաքացիական շինարարության մասնագիտացման դիպլոմ։ Իշտվան Տարլոշը շինարարության ոլորտում աշխատել է ավելի քան 15 տարի, իսկ 1980-ականների վերջին կնոջ՝ Սեսիլիա Նագիի հետ ղեկավարել է ճարտարապետական բյուրոն։
1989 թվականին Հունգարիան ժողովրդավարությանը անցնելուց հետո ընտրվել է «Ազատ դեմոկրատների դաշինքի» անդամ և 1990 թվականին «Ֆիդես՝ Հունգարական քաղաքացիական միության» աջակցությամբ դարձել Բուդապեշտի III շրջանի քաղաքապետ։ 1994 թվականին լքել է իր կուսակցությունը «Հունգարական Սոցիալիստական կուսակցության» հետ կոալիցիա կազմելու որոշումից հետո։ Այդ ժամանակից ի վեր նա դարձել է անկուսակցական թեկնածու և երեք անգամ վերընտրվել է Բուդապեշտի III շրջանի քաղաքապետ՝ «Ֆիդեսի» և «Քրիստոնեա-դեմոկրատական ժողովրդական կուսակցության» աջակցությամբ։
2006 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Բուդապեշտի քաղաքապետի ընտրություններում Իշտվան Տարլոշը առաջադրվեց որպես «Ֆիդեսի» և ՀԴԿ-ի ընդհանուր թեկնածու։ Նա ստացել է ընտրողների ձայների 45,20 %-ը, իսկ գործող քաղաքապետ Գաբոր Դեմսկին ստացել է 46,86 %-ը ։ 2006 թվականից մինչև 2010 թվականը Բուդապեշտի քաղաքային խորհրդում նա եղել է «Ֆիդես» կուսակցության նախագահը։ Քաղաքապետի ընտրություններում 2010 թվականի հոկտեմբերի 3-ին ստացել է ձայների 53,37 %-ը, Չաբա Հորվաթը ստացել է ձայների 29,47 %-ը ։
Իշտվան Տարլոշի լիազորությունների ժամկետի ընթացքում, ի թիվս այլ բաների, շահագործման է հանձնվել Բուդապեշտի մետրոպոլիտենի չորրորդ գիծը։ Նրա գործունեության քննադատության թվում էր այն, որ տեղի ունեցավ Բուդապեշտի նոր թատրոնի տնօրենի վիճահարույց նշանակումը, իսկ 2013 թվականին Բուդապեշտում հայտնվեց գրող Սեսիլ Տորմեյի անվան փողոցը, որը համակրում էր ֆաշիզմին։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 12-ի տեղական ընտրություններում Իշտվան Տարլոշը ստացել է ընտրողների 49,06 %-ը և մնացել քաղաքապետի պաշտոնում, իսկ նրա հաջորդ ժամկետը երկարացվել է մինչև հինգ տարի ։
Իշտվան Տարլոշը երեք չափահաս երեխաների հայր է և ունի վեց թոռ ։
Կարոյ Էստերհազիի անվան համալսարան
Կարոյ Էստերհազիի անվան համալսարան (Eszterházy Károly Egyetem, մինչև 2016 թվականի հունիսի 30՝ Eszterházy Károly Főiskola), Հունգարիայի Էգեր քաղաքում գտնվող համալսարան։ Հիմնադրվել է 1774 թվականին, 1989 թվականին վերանվանվել է նրա հիմնադրի՝ եպիսկոպոս Կարոյ Էստերհազիի պատվին։ Բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում սովորում է ավելի քան 8000 ուսանող․ նրա շենքերը գտնվում են ողջ քաղաքում և իրենց մեջ ներառում են բարոկկո ոճով ամենաընդարձակ մասնաշենքը։
Նախորդ անվանում
Կարոյ Էստերհազիի անունը կրող կիրառական գիտությունների համալսարանը նախկինում ունեցել է մի շարք անվանումներ՝ Լիցեյ, Մանկավարժական քոլեջ (1828 թվականից), Կրթության քոլեջ, Էգերայի ուսուցիչների դպրոց (1962 թվականից), Հո Շի Մինի անվան ուսուցիչների քոլեջ (1969 թվականից), Կարոլի Էստերհազի անվան ուսուցիչների քոլեջ (1990 թվականից), իսկ 2000 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2016 թվականի հունիսի 30-ը՝ Կարոյ Էստերհազիի անվան քոլեջ։
Իշտվան Տարլոշ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ճարտարագետներ
Կարոյ Էստերհազիի անվան համալսարան
Պատմություն
1761 թվականին Ֆերենց Բարոցկին որոշում է, որ Էգերում գտնվող իր սեմինարիան պետք է զարգանա այն ուղղությամբ, ինչ որ Պետեր Պազմանի հիմնադրած Նագիզոմբատի համալսարանը, որն այն ժամանակ ուներ երեք ֆակուլտետ (աստվածաբանություն, հումանիտար գիտություններ և իրավագիտություն)։ Ուսումնական հաստատության նոր շենքի սխեմաներն արել է Յոզեֆ Գերլը (1734-1798)։
Ֆերենցին փոխարինողը՝ Կարոլ Էստերհազին, այս կոնցեպցիային ավելացրել է բժշկական ֆակուլտետը՝ ենթադրելով, որ դա կլինի Հունգարիայի առաջին չորս ֆակուլտետ ունեցող համալսարանը։ Համալսարանը հիմնադրելու համար պետք էր Մարիա Թերեզա թագուհու համաձայնությունը․ նա մերժել է բուհի ստեղծման առաջարկը Կարոլի նախորդի՝ Ֆերենց Բարոցկու տված բացասական եզրակացության պատճառով։ Ապագա հաջողության հույսով Էստերհազին շարունակել է շինարարությունը ըստ նախնական պլանների, իսկ 1769 թավականին նա նույնիսկ ստեղծել է չորրորդ ֆակուլտետը․ դա Հունգարիայում առաջին բժշկական կրթական հաստատությունն էր։ Չնայած բոլոր ջանքերին, Մարիա Թերեզիան որպես երկրում բժշկական հետազոտությունների հենակետ է նշանակում Նագիզոմբատի համալսարանը, չնայած այն քաղաքում, որն այսօր կոչվում է Տրնավա և գտնվում է Սլովակիայի տարածքում, նույնիսկ հիվանդանոց չկար (ի տարբերություն Էգերի, որտեղ տեղական հիվանդանոցը ղեկավարում էր Ֆերենց Մարկխոտը)։ Արդյունքում Էգերի բժշկական դպրոցը զրկվում է դոկտորի կոչում շնորհելու իրավունքից, ինչը հանգեցնում է 1775 թվականին հաստատության փակմանը։
1774 թվականին համալսարանում դասավանդումը վերսկսվում է նոր շենքում։ Բայց արդեն 1777 թվականին ուսումնական հաստատությունը հայտնվում է բարդ իրավիճակում։ Մարիա Թերեզան Նագիզոմբատի համալսարանը տեղափոխում է Բուդա և հրապարակայնորեն հայտարարում, որ Հունգարիան պետք է ունենա միայն մեկ համալսարան։ Այդ պահից սկսած՝ Էգերում գտնվող ուսումնական հաստատությունը կոչվել է «լիցեյ»։
Ուսանողների իրավաբանական և փիլիսոփայական կրթությունը դադարեցվել է 1784 թվականին, իսկ տեղական Սեմինարիան 1786 թվականին տեղափոխվել է Պեշտ։ Սակայն Էստերհազին իր պլաններից ամբողջությամբ չի հրաժարվում։ 1790 թվականին Յոզեֆ II-ի մահից հետո փիլիսոփայության դասավանդումը իրավաբանական ֆակուլտետի և սեմինարիայի հետ վերականգնվել է։
1828 թվականին արքեպիսկոպոս Յոհան Լադիսլաուս Պիրկեն հիմնել է Հունգարիայում առաջին մանկավարժական ուսումնական հաստատությունը։ 1852 թվականին այն տեղափոխվել է Լիցեյ և շարունակել է գոյություն ունենալ մինչև 1948 թվականը։ 1921 թվականից Լուի Շկրեցանի արքեպիսկոպոսի նախաձեռնությամբ շինությունում գործել է նաև կաթոլիկ եկեղեցուն պատկանող Բարձրագույն առևտրական ուսունարանը տղաների համար։
Արդյունքում մանկավարժական քոլեջը կես դար շարունակ մնում էր քոլեջի մակարդակի ազգային ուսումնական հաստատություն։ Համալսարանի գործելու ընթացքում ավելի քան երեսուն հազար մասնագետ ստացել է բարձրագույն կրթություն։ Այսօր համալսարան են ընդունվում ուսանողներ երկրի բոլոր շրջաններից, ինչպես նաև արտերկրից։
Գրականություն
Կատեգորիա:Համալսարաններ Կատեգորիա:Հունգարիայի համալսարաններ
Պար լե Ռոմիյի
Պար լե Ռոմիյի (Pars-lès-Romilly), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 764 մարդ, բնակչության խտությունը` 42.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.88 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 455 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 302-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 153։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,4 %։ 302 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 277 անձ (151 տղամարդ և 126 կին)։ Գործազուրկ են եղել 25 անձ (5 տղամարդ և 20 կին)։ 153 անաշխատունակներից 38-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 71-ը` թոշակառուներ, իսկ 44-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ջիմ Բիվեր
Կենսագրություն
Ջիմ Բիվերը ծնվել է Լարամի քաղաքում (Վայոմինգ նահանգ), Ադել Դորոտիի և Ջեյմս Նորման Բիվերի (1924-2004) ընտանիքում։ Նրա ընտանիքը երկար ժամանակ ապրել է Տեխասում, բայց Ջիմը ծնվել է Լարամիում։ Պատանեկության մեծ մասը Ջիմը ընտանիքի հետ անց է կացրել Իրվինգում, թեև նրա հայրը աշխատում էր հարևան համայնքներում։ Ջիմը և նրա փոքր քույրերը (Դենիսը, Ռենեն և Թիդլին) սովորել են Իրվինգի ավագ դպրոցում, բայց վերջին տարում Բիվերը տեղափոխվել է Ֆորտ-Ուերտի Քրիստոնեական Ակադեմիա, որն ավարտել է 1968 թվականին։ Նա նաև դասընթացներ է անցել Ֆորտ-Ուերտի Քրիստոնեական քոլեջում։ Չնայած նրան, որ Ջիմը մասնակցել էր դպրոցական մի քանի ներկայացումների, նա չէր հետաքրքրվում դերասանական կարիերայով։
Կարիերա
Դեռ ուսանող Բիվերի պրոֆեսիոնալ դեբյուտը կազմավորվել է 1972 թվականի հոկտեմբերին, Օկլահոմայի թատերական կենտրոնում։ Տեխաս վերադառնալուց հետո Ջիմը աշխատել է տեղի թատրոնում ֆիլմերի վարձակալման բաժնի և Դալասյան բալետի աշխատանքային մասի հավաքող։ 1967 թվականին նա հանդես է եկել Դալասում՝ Շեքսպիրի փառատոնի բազմաթիվ պիեսներում։ 1979 թվականին թատրոնի դերասանների պատվերով Ջիմը գրել է 3 պիես (Spades, Sidekick և Semper Fi) և 2 անգամ դարձել է Great American Play Contest պետական թատերական մրցույթի ֆինալիստ։ Տեղափոխվելով Նյու-Յորք Բիվերը հանդես է եկել բեմում, շրջել է երկրով և միաժամանակ շարունակել է գրել պիեսներ։ Նա, որպես գլխավոր դերասան հանդես է եկել այնպիսի պիեսներում, ինչպիսին են «The Hasty Heart»-ը և «Անձրևի վաճառողը Բիրմինգում»։ 1983 թվականին Բիվերը տեղափոխվել է Լոս-Անջելես, որպեսզի աշխատի Ջորջ Ռիվզի կենսագրության վրա։ 1 տարվա ընթացում նա աշխատել է ֆիլմերի արխիվում՝ Variety Arts Center-ում։ Հանդիսատեսի հետ ծանոթանալուց հետո, նրան իր Verdigris պիեսով, որպես դերասան և դրամատուրգ հրավիրում են աշխատելու Հոլիվուդի Theatre West ընկերությունում, որտեղ նա աշխատում է մինչև օրս։ 1985 թվականին Verdigris պիեսը ստացել է լավ արձագանքներ և Բիվերին հրավիրել են Triad Artists գործակալություն։ Նա նաև դերեր է ստացել տարբեր ֆիլմերում և սերիալներում։
2002 թվականին Ջիմը նկարահանվել է «Դեդվուդ» դրամայում, Ուիտնի Էլսվորտի դերում։ 2006 թվականին Բիվերը մասնակցել է «Ջոնը Ցինցինատիից» դրամայի նկարահանումներին, միաժամանակ կատարելով Բոբբի Սինգերի դերը «Գերբնականը» սերիալում և Քարթեր Ռիզի դերը «Մեծ սերը» դրամայում։ Այնուհետև նա կատարել է Չարլի Միլսի դերը «Հարպերի կղզին» դրամայում։
2003 թվականին, երբ բժիշկները նրա կնոջ մոտ հայտնաբերեցին թոքային քաղցկեղ, Բիվերը գրեց Life’s That Way հուշագիրը։ 2007 թվականի աշնանը Բիվերը ուղարկեց նյութերը Penguin Group ։ Հրատարակումից առաջ նա ընտրվել էր Barnes & Noble 2009 թվականի Discover Great New Writers ծրագրի համար։ 2010 թվականի New York Film and Video Festival -ում, նրա The Silence of Bees-ի հանդիսությամբ նա արժանացավ լավագույն տղամարդու դերը մրցանակին։
Անձնական կյանքը
1973 թվականին Ջիմը ամուսնացել է Դեբբի Յանգի հետ, սակայն 4 ամիս անց նրանք բաժանվել են։
1989 թվականին Բիվերը ամուսնացել է դերասանուհի Սեսիլի Ադամսի հետ։ 2001 թվականին ծնվել է նրանց աղջիկը, Մեդելինը։ Սեսիլին մահացել է 2004 թվականի մարտի 3-ին թոքային քաղցկեղից ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Ադրիան Մեսսենջերի ցուցակը
«Ադրիան Մեսսենջերի ցուցակը» (The List of Adrian Messenger), ամերիկյան սև-սպիտակ միստիկական դետեկտիվ դրամա, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ջոն Հյուսթոնը Ֆիլիպ Մակդոնալդի համանուն վեպի հիման վրա։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1963 թվականի մայիսի 29-ին։
Սյուժե
Գրող Ադրիան Մեսսենջերը ենթադրում է, որ միմյանց հետ կապ չունեցող դժբախտ պատահարի հետևանքով առաջացող մահերն իրականում սպանությունների շղթա են։ Իր ընկեր Էնթոնի Գեթրինին խնդրում է օգնել այդ հարցի լուծումը գտնել։ Ինքնաթիռը, որով թռչում է Մեսսենջերը, պայթեցվում է, և նրա մահից առաջ ողջ մնացած միակ ուղևորի համար բացահայտում է գաղտնիքի բանալին։ Սա էլ վերադառնում է Ռաուլ Լե Բորգ անվան տակ, ներկայանում որպես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում ֆրանսիական հակամարտության ժամանակ Գեթրինի գործընկեր։ Նրանք միասին ուսումնասիրում են Մեսսենջերի թողած անունների ցանկը և վերծանում նրա՝ մահից առաջ ասած խոսքերը։ Պարզվում է, որ այս ցուցակի մեջ բոլոր ընդգրկվածները ժամանակին եղել են ռազմական ճամբարի բանտարկյալ Բուրմայում։ Ոմն կանադացի սերժանտ՝ Ջորջ Բրոեմ անունով խանգարել էր նրանց փախչել։ Նրանցից յուրաքանչյուրը պատճառ է ունեցել Բրոեմին սպանելու համար․ վերջինս նույնպես կարող էր ոչնչացնել վրիժառուներին։ Բայց հարց է ծագում, թե ինչու՞: Սա էլ հենց պետք է պարզաբանեն հին մարտիկներ Գեթրինը և Լե Բորգը։
Ակնարկներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:1963 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջոն Հյուսթոնի ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր
Իտաժայի գավառ
Իտաժայի  (Microrregião de Itajaí), գավառ Բրազիլիայում՝ Սան Պաուլու նահանգի կազմում։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 486 247 մարդ՝ 2005 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 1452,289 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 334,8  մարդ/կմ²։