cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լուսինե Զաքարյան
Լուսինե Զաքարյանի կերպարը պոեզիայի և կերպարվեստի մեջ
Նրան բանաստեղծություններ են ձոնել հայ բանաստեղծներ Սիլվա Կապուտիկյանը, Վահագն Դավթյանը, Նաիրի Զարյանը, Գեղամ Սարյանը, Մկրտիչ Արմենը, Արշալույս Մարգարյանը, Սիփան Շիրազը, ինչպես նաև այլազգի բանաստեղծներ Էդուարդաս Մեժելայտիսը, Անտոն Խիժնյակը, Միխայիլ Մատուսովսկին և ուրիշներ։
Կերպարվեստի գործիչներից նրան անդրադարձել են Գեորգի Յարալյանը, Մայիս Մխիթարյանը, Նաիրի Գրիգորյանը (Ֆրանսիա), Լուսինե Ավետիսյանը և այլք։
Գրքեր Լուսինե Զաքարյանի մասին
Մինչև այժմ հրատարակվել է մեծանուն երգչուհու մասին պատմող երեք գիրք։ Դեռևս Լուսինեի ստեղծագործական գործունեության բուռն շրջանում գրականագետ Կարլեն Դանիելյանը գրում և 1981 թվականին Երևանում հրատարակում է «Լուսինե Զաքարյան» աշխատությունը։ Լուսինեի մահից հետո նրա ամուսնու՝ Խորեն Պալյանի և բանասեր Լիդա Գևորգյանի կողմից կազմվում և 1999 թվականին Երևանում հրատարակվում է «Լուսինե» ժողովածուն։ Սակայն, տեսնելով ընթերցող հասարակության անտարբերությունը, Խորեն Պալյանը գնել է «Լուսինե» գրքի բոլոր չվաճառված օրինակները և տեղափոխել իր բնակարան։ 2015 թվականին հրատարակվել է Լուսինե Զաքարյանի մասին պատմող թվով 3-րդ գիրքը՝ Սերգեյ Մանվելյանի աշխատասիրությամբ հրատարակված «Լուսինե Զաքարյանը ժամանակակիցների հուշերում» ժողովածուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային օպերային երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:Հայ սոպրանոներ
Մեգի Ջիլենհոլ
Մեգի Ջիլենհոլ (Maggie Gyllenhaal, ամբողջ անունը` Մարգալիտ Ռութ Ջիլենհոլ (Margalit Ruth "Maggie" Gyllenhaal), ), ամերիկյան դերասանուհի։ 2015 թվականին արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» կինոմրցանակին։
Կենսագրություն
Մեգի Ջիլենհոլը ծնվել է ռեժիսոր և պրոդյուսեր Սթիվեն Ջիլենհոլի և սցենարիստ Նաոմի Ֆոների ընտանիքում։ Նրա կրտսեր եղբայրը` դերասան Ջեյք Ջիլենհոլն է։ Հայրական կողմից նրա ծագումը կապվում է շվեդական ազնվականական Ջիլենհոլների տոհմի հետ, իսկ մայրական կողմից ունի հրեական ծագում, ովքեր ներգաղթել են Ռուսաստանից և Լատվիայից։
Կոլումբիայի համալսարանում սովորելու տարիներին, որտեղ Մեգին ուսանում էր անգլիական գրականություն, հրապուրվել է թատրոնով։ Որոշ ժամանակ զբաղվել է Լոնդոնի դրամատիկական արվեստների թագավորական ակադեմիայում։ Այնուհետև բեմական փորձ է ձեռք բերել Նյու-Յորքում և Լոնդոնում, իսկ 1990-ական թվականների սկզբին փոքրիկ դերերով նկարահանվել է «Ջրային երկիր» (1992 թ.) և «Վտանգավոր կինը» (1993 թ.) ֆիլմերում։ Մի քանի տարի անց հետևեցին «Անմիտ Սեսիլ Բ-ն» (2000 թ.) և «Դոննի Դարկո» (2001 թ.) ֆիլմերը։ Չնայած երկրորդական դերերին, նա իրեն երբեք չկորցրեց արդեն բավականին վաստակ ունեցող դերասանների միջավայրում, որն էլ ուշադրության արժանացավ քննադատների կողմից` «Հարմարվողականություն» (2002 թ.) կինոնկարում։
Հաջողությունը Մեգիին ժպտաց, երբ նա հանդես եկավ «Քարտուղարուհին» (2002 թ.) կինոնկարի գլխավոր դերում, որի համար ներկայացվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակին։ 2015 թվականին նա արժանացել է այդ նույն մրցանակին` նկարահանվելով «Ազնվաբարո կինը» (2014թ.) սերիալում։
Անձնական կյանքը
2009 թվականին Մեգի Ջիլենհոլը ամուսնացել է դերասան Փիթեր Սարսգարդի հետ։ Նրանք ունեն երկու դուստր` Ռամոնա (ծնվ. 2006 թ.) և Գլորիա (ծնվ. 2012 թ.):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Իշխան Մաթևոսյան
Իշխան Ժորայի Մաթևոսյան, ՀՀ ռազմական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի ինժեներային զորքերի պետ-վարչության պետ, գեներալ-մայոր։
Պարգևներ և կոչումներ
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գեներալներ Կատեգորիա:1961 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:Նուռնուս գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Գեներալ-մայորներ
Պախվանց
Պախվանց (Kazanç, Gevaş), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Ֆլորա Զաբել
Կենսագրություն
Ֆլորա Զաբել Մանգասարյան-Հիչքոքը ծնվել է 1880 թվականին Կոստանդնուպոլսում, գրող, աստվածաբան և փիլիսոփա Մանգասար Մանգասարյանի ընտանիքում։ Հայերի դեմ սկսված հետապնդումների պատճառով Մանգասարյանները 1881 թվականին Կոստանդնուպոլսից տեղափոխվում են ԱՄՆ և հաստատվում Չիկագոյում ։
Պախվանց
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ֆլորա Զաբել
Կենսագրություն
Զաբելի երազանքն էր դառնալ դերասանուհի, և 20 տարեկանում նա մեկնում է Նյու Յորք։ Բրոդվեյում դեբյուտել է 1900 թվականին «San Toy» ներկայացումում Փոփիի (Poppy) դերով ։
Պախվանց
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(9852) Գորա
(9852) Գորա (Gora), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում ։
Ֆլորա Զաբել
Կենսագրություն
1905 թվականին Ֆլորա Զաբել բեմական անունով կատակերգական ժանրի արդեն ճանաչված բրոդվեյան դերասանուհին ամուսնանում է հանրահայտ ամերիկյան դերասան, Բրոդվեյի թատրոնների աստղ Ռայմոնդ Հիչքոքի հետ։ Ամուսնական զույգը ոչ միայն հաջողությամբ խաղում էր միասին թատրոնում, այլև համատեղ բեմադրություններ էր իրականացնում։ Ֆլորա Զաբել Մանգասարյան-Հիչքոքը նաև առաջին կին աստղերից մեկը դարձավ ամերիկյան համր կինոյում՝ խաղալով մի քանի կատակերգական ֆիլմերում։
(9852) Գորա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,554505 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2092 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8998 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1491,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241404 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,25° անկյուն։
Ֆլորա Զաբել
Կենսագրություն
1929 թվականից՝ ամուսնու մահից հետո, նա սկսում է հազվադեպ երևալ բեմում և նկարահանվել կինոյում։ Սկսել է զբաղվել հագուստի դիզայնով, դարձել է Jacques Bodart Inc. ընկերության համագործակիցն ու դիզայները ։ Ֆլորա Զաբելը մահացել է 1968 թվականին՝ 88 տարեկան հասակում ։
Ֆիլմագրություն
Ֆլորա Զաբելի առավել հայտնի ֆիլմերից են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Համր կինոյի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ում օսմանյան ներգաղթյալներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի հայ դերասաններ
(1972) Յի Քսինգ
(1972) Յի Քսինգ (Yi Xing), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1964 թվականի նոյեմբերի 9-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,419331 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0166 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,822 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1374,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261915 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,13° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1964 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ջոն Կայզեր
Ջոն Հենրի Կայզեր (Henry John Kaiser, ), ամերիկացի արդյունաբերող և գործարար, մի շարք խոշոր արդյունաբերական և առևտրային ընկերությունների հիմնադիր։
Վաղ տարիներին
Կայզերը ծնվել է Նյու Յորքի Սպրուտ Բրուկե քաղաքում՝ գերմանացի ներգաղթյալների ընտանիքում։
Քսան տարեկան հասակում նա աշխատել է որպես լուսանկարչի աշակերտ, ապա տեղափոխվել է Վաշինգտոն, որտեղ հիմնադրել է շինարարական ընկերություն՝ կատարելով կառավարության պատվերները ։
1906 թվականին նա տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգների արևմտյան ափ և 1914 թվականին հիմնել ճանապարհային ընկերություն, առաջիններից մեկը, ով օգտագործել է ծանր շինարարական մեքենաներ։ 1927 թվականին նրա ընկերությունը զգալիորեն ընդլայնվել է Կուբայում ճանապարհների կառուցման համար 20 մլն դոլարի պայմանագիր ստանալուց հետո։ 1931 թվականին նրա ընկերությունը դարձել է Կոլորադո գետի վրա Հուվերի ամբարտակի կառուցման հիմնական կապալառուներից մեկը, ինչպես նաև Բոնևիլի և Գրանդ Քուլի։
Այնուհետև Կայզերը կառուցել է նավաշինարան Սիեթլում և Թաքոմայում, որտեղ սկսել է այնպիսի մեթոդների զանգվածային ներդրում, ինչպիսին է եռակցումը ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Կայզերի ամենահայտնի սերունդներն էին նրա անվան նավաշինարանները՝ Կալիֆորնիայի Ռիչմոնդ քաղաքում գտնվող Կայզեր նավաշինարանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին «Լիբերտի» շարքի բեռնատար նավերը թողարկվում էին միջինը յուրաքանչյուր 45 օրը մեկ։ Մի անգամ ընկերությունը չորս օրվա ընթացքում կառուցել է նավ։ Այն դարձել է Robert E. Peary-ը՝ 10 500 տոննա ջրատարողությամբ։ Վայր են դրել նոյեմբերի 8-ին, իսկ նոյեմբերի 12-ին գործի են դրել Ռիչմոնդ նավաշինական թիվ 2 նավատնից։ Նավը կառուցվել է չորս օր և 15 ու կես ժամում ։ Նախորդ ռեկորդը պատկանում է Joseph M. Teal «Լիբերտի» շարքի նավին, որը կառուցվել է տաս օրվա ընթացքում։
Կայզերի համախոհներից մեկի այցը Ֆորդի գործարաններ հանգեցրել է նավերի կառուցման մեջ գամերի փոխարեն եռակցման զանգվածային օգտագործմանը։ Այս մեթոդն ավելի պարզ և շահավետ էր, քանի որ բանվորներին հնարավորություն էր տալիս արագ պատրաստել, որոնցից շատերը կանայք էին ։
Կայզերի մյուս նավաշինարանները տեղակայված էին Կանադայի Վանկուվեր քաղաքում գտնվող Ռայան Փոյնթում և Օրեգոնի նահանգի Պորտլենդ քաղաքում գտնվող Սոուն Այլենդում։
71 ժամում և 40 րոպեում կառուցված ոչ մեծ նավն իջեցվել է ջրի վրա Վանկուվերի նավամատույցից 1942 թվականի նոյեմբերի 16-ին ։ Նրա կողմից մշակված առևտրային և ռազմական նավերի զանգվածային արտադրության հայեցակարգը օգտագործվում է այսօր։ Դոկտոր Սիդնեյ Գարֆիլդի հետ միասին հիմնել է Kaiser Permanente HMO-ն։ Կայզերը կորպուսներ է արտադրել հարյուրավոր ոչ մեծ ամերիկյան նավերի համար, որոնք նավարկում էին Խաղաղ և Ատլանտյան օվկիանոսներով։
Եռակցված կորպուսների օգտագործման հետ կապված խնդիրներից մեկը սառը ծովերում դրանց քայքայումն էր. կորպուսներում հաճախ ճաքեր են գոյացել, որոնք հանգեցնում էին նավի երկու մասի դառնալուն։ Այդ պատճառով կառուցվածքի որոշ փոփոխություններ են կատարվել և եռակցման վերահսկողության ավելի կոշտ համակարգ է ներդրվել 1947 թվականին, ինչը թույլ է տվել կանխել «Լիբերտի» նավերի կորուստները մինչև 1955 թվականը ։
Գրուդ
Գրուդ (Груд), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1868 թվականին։
Ջոն Կայզեր
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Լինելով Six Companies ընկերությունների խմբի անդամ՝ Կայզերը գլխավոր դեր է խաղացել Joshua Hendy Iron Works-ի գործունեության մեջ, որը EC-2 եռակի գործողության գոլորշու շարժիչներ է մատակարարել «Լիբերտի» նավերի համար։
Գրուդ
2001 թվականի տվյալներով Գրուդ գյուղում բնակվում էր 579 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1731 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 334,49 մարդ/կմ²։
Էլիզա Մուրադյան
Էլիզա Մուրադյան, հայ մոդել և 2018 թվականի Միսս Հայաստան գեղեցկության մրցույթի հաղթող, որը 2018 թվականին ներկայացրել է Հայաստանը Միսս Տիեզերք գեղեցկության մրցույթում ։
Գրուդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1868 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էլիզա Մուրադյան
Անձնական կյանք
Էլիզա Մուրադյանը ծնվել է Երևանում, իսկ ներկայումս ապրում է  Մոսկվայում, որտեղ սովորում է Մոսկվայի բժշկական համալսարանում։ 2013 թվականին Էլիզան ճանաչվել է Միսս Մոսկվայի բժշկական համալսարան  (Միսս ՄՊԲՀ) գեղեցկության մրցույթի հաղթող ։
Ջոն Կայզեր
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Կայզերն իր գործընկերների հետ հիմնել է Կալիֆոռնիայի նավաշինական կորպորացիան (California Shipbuilding Corporation) ։
Էլիզա Մուրադյան
Միսս Հայաստան 2018
2018 թվականի հուլիսի 6-ին Էլիզան դարձել է Միսս Հայաստան մրցույթի հաղթող և իրավունք ստացել ներկայացնելու Հայաստանը Միսս Տիեզերք գեղեցկության մրցույթում։ Ընդ որում՝ Հայաստանը մրցույթին մասնակցում է առաջին անգամ ։
Ջոն Կայզեր
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Kaiser Richmond Field Hospital հիվանդանոցը Կայզերի նավաշինարանի համար, որը ֆինանսավորվում էր ամերիկյան ծովային հանձնաժողովի կողմից (U. S. Maritime Commission), բացվել է 1942 թվականի օգոստոսի 10-ին։ Հիվանդանոցը, որը ղեկավարում էր բժշկական գիտությունների դոկտոր Սիդնի Գարֆիլդը, ուներ եռաստիճան առողջապահական համակարգ, որը ներառում էր նավաշինարաններում առաջին օգնության վեց սարքավորված կետեր, ինչպես նաև Օուքլենդի գլխավոր հիվանդանոցն առավել կրիտիկական դեպքերի համար։
1944 թվականի օգոստոսին Ռիչմոնդում բոլոր նավաշինարանների 92,2 %-ը միացել է կամավոր բժշկական ապահովագրության առաջին ծրագրին։ Պատերազմից հետո ծրագիրն ընդլայնվել է նաև աշխատավորների ընտանիքների անդամների վրա, և 1990 թվականին Kaiser Permanente-ն ԱՄՆ-ում խոշորագույն շահույթ չհետապնդող HMO-ն էր։
Էլիզա Մուրադյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ մոդելներ Կատեգորիա:Միսս Տիեզերք
Ջոն Կայզեր
Մահ
Կայզերը մահացել է 1967 թվականի օգոստոսի 24-ին Հոնոլուլուում 85 տարեկան հասակում և թաղված է Կալիֆոռնիայի Օքլենդ նահանգի Մաունթին Վյու գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բարերարներ
Ինքնանկար սև շան հետ
Ինքնանկար սև շան հետ (Autoportrait au chien noir), ֆրանսիացի բնանկարիչ Գյուստավ Կուրբեի 1842 թվականին նկարած և 1844 թվականին վերջացրած կտավը։ Պահվում է Փարիզի Փոքր պալատում։
Նկարագրություն
Նկարի վրա պատկերված է գլխարկով երիտասարդ, ով նստած է գետնին՝ սև շան կողքին։ Մեծ ժայռակտորին հենված՝ նա նայում է հանդիսատեսին, իսկ ձեռքին փոքրիկ ծխամորճ կա։ Նրա մեջքի հետևում՝ խոտերի մեջ, դրված է գիրք և ձեռնափայտ։ Հեռվում մենք տեսնում ենք հովտի բնանակարը՝ ծառերն ու բլուրները մասամբ ամպամած երկնքի ֆոնին։ Նկարչի ստորագրությունն ու նկարման թիվը կապույտ գույնով գրված են ձախ կողմում։
Պատմություն
Այս նկարը հանդիսանում է Կուրբեի առաջին աշխատանքը, որն ընդունվել է Փարիզյան սալոն։ Լուվրում կայացած ցուցահանդեսի պաշտոնական կատալոգի մեջ կտավն ունի 414 գույքային համարը և կոչվում է «Հեղինակի նկարը» (Portrait de l'auteur) ։
Կուրբեն 1844 թվականի փետրվարի 21-ի ծնողներին ուղղված նամակում գրում է, որ նկարիչ Նիկոլ-Օգյուստ Գեսեի խորհրդով, ով եկել է նրան այցելելու դը լա Արպ փողոցում գտնվող Նարբոնիի հին քոլեջում տեղակայված արհեստանոցում, նա չորրորդ անգամ սալոնի ժյուրիին կներկայացնի նկարների մի շարք ։ Բացի «Ինքնանկար» կտավից նա սալոն ուղարկեց «Լոտան ու իր աղջիկները» և «Բնանակար» կտավները։ Բայց ցուցահանդեսի մեջ է ընդգրկվել միայն «Ինքնանկարը»։ Կուրբեն այս նամակում հիշատակել է, որ նկարը թվագրվում է 1842 թվականին։ Նույն թվականին նա նկարում է շան հետ ավելի փոքր չափսերով ևս մի ինքնանկար («Հեղինակի նկարը շան հետ», Պոնտարլեի թանգարան)։ Շունը, որի մասին գնում է խոսքը սպանիել է, որին մինչև մայիս նվիրել էին նկարչին ։
Նկարի վերլուծությունը ցույց է տվել, որ կտավը օգտագործվել է կրկնակի անգամ և նկարի տակ գտնվում է ևս մեկ նմանատիպ մոտիվով նկար։ Ենթադրվում է, որ նկարը սալոնում ցուցադրվել է փոքր ինչ կորացած ձևով։
Զելենյանկա (գյուղ, Կռիժոպոլի շրջան)
Զելենյանկա (Зеленянка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
Տիռմա (գյուղ, Ռապլա շրջան)
Տիռմա (Tõrma), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանում։
Զելենյանկա (գյուղ, Կռիժոպոլի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Զելենյանկա գյուղում բնակվում էր 664 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13,72 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 48,4 մարդ/կմ²։
Տիռմա (գյուղ, Ռապլա շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ինքնանկար սև շան հետ
Վերլուծություն
Կուբրեն իրեն պատկերել է այդ ժամանակվա բոհեմական ոճով հագնված՝ սև թիկնոցով, զոլավոր տաբատով և երկար մազերով։ Լանդշաֆտն ենթադրաբան իրենից ներկայացնում է մասամբ հորինված Բոնեվոյի հովիտը (Դու) ։ Կուրբեն՝ իրեն նկարելով բաց երկնքի տակ, շարունակում է 17-րդ դարի անգլիացի ինքնանկարիչների սովորույթը ։
Զելենյանկա (գյուղ, Կռիժոպոլի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1800 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ինքնանկար սև շան հետ
Վերլուծություն
Զգացվում է, որ ստեղծագործության ոճի և մոտիվի վրա իրենց ազդեցությունն են թողել Թեոդոր Ժերիկոյի աշխատանքները, իսկ Ֆրանշ-Կոնտե լանդշաֆտի «օձային գիծը» փոխ է առնված Ուիլյամ Հոգարթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գյուստավ Կուրբեի նկարներ Կատեգորիա:Ինքնադիմանկարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գեղանկարչություն
Ախ-խոլ
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 135 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի աուլներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ուստ-Աբականսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1938 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆլորենտինո Պերես
Ֆլորենտինո Պերես Ռոդրիգես (Florentino Pérez Rodríguez, ), իսպանացի բիզնեսմեն և Ռեալ Մադրիդի ներկայիս նախագահը։
Կենսագրություն
Ֆլորենտինո Պերեսը ծնվել է 1947 թվականի մարտի 8-ին Մադրիդում։ Ավարտել է Մադրիդի պոլիտեխնիկական համալսարանի ճանապարհաշինական բաժինը։ 1970 թվականից զբաղեցրել է Մադրիդի ճանապարհաշինական ընկերության գլխավոր տնօրենի պաշտոնը։
1980-ական թվականներին եղել է Մադրիդի ճանապարհային ենթակառուցվացքների գլխավոր տնօրեն և գյուղատնտեսական զարգացման փոխնախարար։ 1991 թվականից եղել է ֆրանսիական SAE շինարարական ընկերության վարչակազմի անդամ: 1993 թվականին գլխավորել է շինարարական OCP ընկերությունը, 1997 թվականին՝ շինարարական ACS ընկերությունը։
1994 թվականին մասնակցել է «Ռեալի» նախագահական ընտրություններին, բայց պարտվել է Ռոման Մենդեսին։
2000 թվականի հուլիսի 17-ին ընտրվել է «Ռեալի» նախագահ՝ 3167 ձայնի տարբերությամբ հաղթելով Լորենսո Սանսոին։ 2006 թվականին երկու պարտություններից հետո չեմպիոնների լիգայում Արսենալից՝ 1-0 և իսպանիայի առաջնությունում Մալորկիից՝ 2-1 Պերեսը հրաժարական տվեց։
2009 թվականին Պերեսը նորից դարձել է նախագահ, բայց այս անգամ առանց ընտրությունների՝ մրցակիցների բացակայության պատճառով, բայց ետ չի կանգնել իր «գալակտիկոս» ստեղծելու մտքից և իր նախագահության 2-րդ ամսում կատարել է մի շարք թանկ տռանսֆեռներ՝ գնելով Կակաին, Կրիշտիանու Ռունալդուին, Կարիմ Բենզեմային և Խաբի Ալոնսոին։
Անձնական կյանք
Պերեսն ունի երեք երեխա: 2012 թվականի մայիսին մահացել է նրա կինը՝ Մարիա Անխելես Սանդովալը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի միլիարդատերեր Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդ Կատեգորիա:Իսպանիայի ֆուտբոլային մարզիչներ
Կլյուչի (գյուղ, Բուգուլմինսկի շրջան)
Կլյուչի (Ключи), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Բուգուլմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 475 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:18-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Բուգուլմինսկի շրջանի բնակավայրեր
Նոնենհոռն
Նոնենհոռն (Nonnenhorn), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա համայնքում։
Գտնվում է Շվաբիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Լինդաու շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1663 մարդ, տարածքը՝ 15,07 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 76 112։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Դեդովիչի (գյուղ, Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջան)
Դեդովիչի (Дідовичі), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դեդովիչի գյուղում բնակվում էր 606 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1858 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 326,16 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռուբեն Շահվերդյան
Ռուբեն Իսահակի Շահվերդյան, հայ նկարիչ, խեցեգործ, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1967)։
Բզիաուրի
Բզիաուրի (ბზიაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Տղիբուլի շրջան‎‎‎ում ։
Պաշվանց
Պաշվանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Ռուբեն Շահվերդյան
Կենսագրություն
Ռուբեն Շահվերդյանը ծնվել է Վրաստանի Սիղնաղ քաղաքում 1900 թվականին։ 1919-1924 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի նկարչության և քանդակագործության դպրոցում, դասատու՝ Եղիշե Թադևոսյան։ Վաղ շրջանի կտավներում նկատելի է հակում դեպի դեկորատիվությունը («Սաքսոնյան ճենապակի», 1925, «Վենետիկ», 1926)։ 1941 թվականին տեղափոխվել է Երևան։ 1958 թվականից զբաղվել է խեցեգործությամբ։ Շահվերդյանը պատկերել է Թիֆլիսի, Հայաստանի կենցաղը, բնությունը ։ Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում
Բզիաուրի
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Տղիբուլից հեռու է 4 կմ։
Ռուբեն Շահվերդյան
Ստեղծագործություններ
Երփնագրեր Խեցեգործական աշխատանքներ
Բզիաուրի
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 68 մարդ ։
Պաշվանց
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ռուբեն Շահվերդյան
Ստեղծագործություններ
Երփնագրերն աչքի են ընկնում լոկալ գույներով, զարդանկարային պատկերմամբ, խեցեղեն աշխատանքները՝ արևելյան արվեստին հատուկ հագեցած ու գեղեցիկ ոճավորմամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ խեցեգործներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչներ
Բզիաուրի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Տղիբուլի շրջան‎‎‎
Ճղոնագորա
Ճղոնագորա (ჭყონაგორა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 50 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լանչխութից հեռու է 9 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 420 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Լանչխութի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լանչխութի շրջան
Վիկտոր Ալդոշին
Վիկտոր Ալդոշին, թատրոնի և կինոյի ուկրաինացի դերասան, ռուս դրամատուրգ Լես Ուկրաինկիի անվան Ազգային ակադեմիական թատրոնի (Կիև) և Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ (2014)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1960 թվականի օգոստոսի 8-ին։
1984 թվականին ավարտել է Կիևի Կարպենկա Կարովոյի անվան թատրոնի, կինոյի և մշակույթի ազգային համալսարանը։
1984-1999 թվականներին եղել է Կիրովոգրադի ուկրաինական երաժշտության և դրամայի տարածաշրջանային թատրոնի դերասան։
1999 թվականից ռուս դրամատուրգ Լես Ուկրաինկիի անվան Ազգային ակադեմիական թատրոնի դերասան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի դերասաններ Կատեգորիա:Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կլերվո դ'Ավերոն
Կլերվո դ'Ավերոն (Clairvaux-d'Aveyron), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1135 մարդ, բնակչության խտությունը` 45.15 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25.14 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 120 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 16 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 680 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 554-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 126։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,5 %։ 554 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 525 անձ (274 տղամարդ և 251 կին)։ Գործազուրկ են եղել 29 անձ (17 տղամարդ և 12 կին)։ 126 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 63-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արմավիր (Արմավիրի մարզ)
Արմավիր, գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզում։ Մայրաքաղաք Երևանից հեռու է 57 կմ, Արմավիր քաղաքից՝ 7-9 կմ։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից 850 մետր է։ Գտնվում է պատմական Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Արագածոտն գավառի արևմտյան ծայրամասում, Երասխ գետի հին հունի երկու ափերին, Արմավիր մայրաքաղաքի Արևելյան Բլրից դեպի արևելք ընկած Ալիսո/ու և Բլուր թաղամասերի տարածքների վրա։
Արմավիրը աչքի է ընկնում չոր, կիսաանապատային տոթ ու շոգ բնակլիմայական պայմաններով։ Օդի ջերմաստիճանը ամռանը հասնում է +38 - +41 °C, իսկ ձմեռները ջերմաստիճանը իջնում է մինչև -21 - -28 °C։ Գյուղում մշտապես առկա էր խմելու ջրի խնդիր։ Վերջին 60 տարիների ընթացքում այս խնդիրը լուծված է բնակչության խմելու ջրի ապահովումը կազմակերպելով արտեզյան ջրհորերից քաղցրահամ ջրի մատակարարման միջոցով։
Արմավիրը սկիզբ է առնում արևմուտքում՝ Արմավիրի պատմական Բլրի մոտից՝ ձգվելով դեպի արևելք մոտ 4, 5 կիլոմետր երկարությամբ, հարավարևելյան կողմերում՝ 2, 4 կմ լայնությամբ։ Ընդհանուր հողատարծքները՝ 720-780 հա։ Սահմանակից է Արմավիրի մարզի Հայկավան, Այգեշատ, Ջրաշեն, Արևիկ և Ալաշկերտ գյուղերին, Արմավիր քաղաքի և Մարգարայի հետ կապված է Արմավիր-Մարգարա մայրուղով, համայնքների հետ՝ միջհամայնքային ճանապարհներով։ Գյուղի վարչական տարածքով է անցնում Արմավիր-Մրգաշատ մեծ թողունակության ջրատարը
Կազմավորում
Արմավիրը որպես բնակավայր, հայոց մայրաքաղաք, միջնադարյան քաղաք, նախարարական կենտրոն, իսկ 17-րդ դարից՝ համայնք-գյուղական բնակավայր հիշատակվում է հայ մատենագրության էջերում։ Ձևավորվել է 3-17-րդ դարերում միջնադարյան Արմավիր քաղաքի ) ագարակներ Ալիսո/ու և Բլուր թաղամասերում ապրող ագրակատերի միավորման արդյունքում։ Անցել է ձևավորման երկարատև գործընթաց՝ բռնագաղթեր, կրկին վերադարձ, կրկին բռնագաղթ, և, բնակավայրերի անվանափոխություն։ 13-18-րդ դարերի մատենագրության մեջ բնակավայրերը հիշատակվել են որպես «ժամանակավոր բնակավայր», իսկ բնակիչները՝ «ժամանակավոր բնակիչներ»՝ գտնվելով Սարդարապատի մահալի Երևանի խանություն, և Հայաստանը նվաճելու ձգտող ռուսական, վրացական զորքերի բախման կիզակետում։ 18-րդ դ 70-ական և 19-րդ դարի 20-ական թթ սկսվել է բնակչության վերադարձը և հայրենի օջախի վերանորգչությունը ։ 19-րդ դարի 60-ականներից մինչև 20-րդ դարի 32 թթ Արմավիրը (նախկին՝ Ղուրդուղոլին) Վաղարշապատի գավառի Ղուրդուղուլին 1874 թվականից շրջանային կենտրոն էր մինչև 20-րդ դ 1935 թվականը , նախ Սարդարապատի, իսկ 1935 թվականից ՀԽՍՀ Հոկտեմբերյան շրջանի գյուղերից մեկը։ 1935 թվականի ՀԽՍՀ ԳԽ հրամանագրով Ղուրդուղուլին վերանվանվել է Արմավիր :1995 թվականից գյուղական համայնք ՀՀ Արմավիրի մարզում։
Բնակավայրի հայ բնակչության 17 և 18-րդ դարերի բռնագաղթ և վերադարձ
Արարատյան դաշտի գյուղական բնակավայրերը, այդ թվում Ալիսոն և Բլուրը 1604 թ Շահ Աբասի կողմից տեղահանվել են և բռնագաղթվել Պարսկաստան : 1779 թ Վրաց Հերակլ II կողմից իրականացված հերթական բռնի տեղահանում։ Արարատյան դաշտի գյուղերից բռնագաղթածների մեջ մեծ թիվ էին կազմում արմավիրցիները (գյուղի տանուտեր Խրտնած Հարութի գլխավորությամբ :Բռնագաղթերի տարիներին գյուղերում և ագարակներում «գաղթից փախած» գյուղացիներին մատենագիրները տվել են «ժամանակավոր բնակիչների» կարգավիճակ։ Հիմնական բնակչությունը Արմավիր վերադարձավ՝ 1609-1613 թթ՝Պարսկաստանից, 1828-1832 թթ՝ Վրաստանից, այլ վերաբնակիչներ՝ Բայազետից, Վանից և Խոյից՝ 1780-1782 թթ, նաև 1832, 1953, 1878 թթ ։
Արմավիրի բլուրը և Արմավիր հնավայրի կապը Արմավիր գյուղի հետ
Արմավիր կապված է Բլրի վրա և Բլրի շուրջ անտիկ շրջանից գոյատևած հայոց Արմավիր մայրաքաղաքի, ապա միջնադարյան Արմավիրը քաղաքի անվան հետ՝ հանդիսանալով քաղաքի արևելյան Աիսո և Բլուր ագարակների, երկու ջրաղացների, ձուլարանի, սինիկատների (անասունների մթերման և մորթի կենտրոն), ախոռների և արհետանոցների կենտրոնը։ Բլրի տակով և դաշտի կենտրոնով անցնող գետը (Երախս-Արաքս գետի նախկին հունը) բնակավայրի գոյության հիմնական նախապայմանն էր և է։ Գյուղի հարևանության գտնվող Բլրի լանջին է գտնվում մեծ քարայրը՝ Ծաղկավանքը և Արմավիր գյուղի գերեզմանները։ Հավատացյալները այստեղ կազմակերպել են և կազմակերպում են մոմավառություն, ծաղկազարդի խաղերը և ջանգյուլումը։ Սկսած 19-րդ դարի 80-ական թթ Բլրի վրա և Բլուրի լանջերին, նաև Արմավիր գյուղի տարածքում ընթացել և ընթանում են լայնածավալ հնագիտական պեղումներ։ Հայտնաբերվել են մ.թ.ա 6-4 հազարամյակների 2-1 հազարայակների, մ.թ.ա. 8-6-րդ դարերի Վանի թագավորության (Ուրարտու) և Մեծ Հայքի Արմավիր մայրաքաղաքի մշակույթին, ճարտարապետությանը, կենցաղին առնչվող արժեքավոր գտածոներ և երկու տասնյակից ավելի սեպագիր արձանագրություններ ։
17 - 20-րդ դարերում Բլուր - հնավայրը իր տարածաշրջանով ընդգրկված էր Արմավիր-Ղուրդուղուլիի գյուղ-շրջկենտրոնի վարչական տարածքում։ 20-րդ դարի 15-23 թթ Արմավիր բլրի տարածքները օտարվեցին Արմավիրից, որտեղ հիմնադրվեցին նոր բնակավայրեր՝ Հայկավան, Ջրաշեն և Նոր Արտագերս գյուղերը։ Սկսած 19-րդ դարից Արմավիրի բլուրը վերածվեց նախ Ղուրդուղուլի - Արմավիրի բնակավայրի, ապա Այգեշատ, Հայկավան և Ջրաշեն գյուղերի գերեզմանների ։
Բնակավայր(եր)ի անվանափոխություն։
Արմավիրի քաղաքի Ալիսո և Բլուր ագարակների անվանափոխությունը՝ Ղուրդուղուլի (թարգմանաբար Ղուրդուղուլի նշանակում է գայլերի ստրուկներ կամ ծառա՝գայլերի ստրուկներ - ծառա-ների, կապված էր 13-րդ դարից լքված Արմավիր քաղաքի ավերակներում և ագարակների բնակչությանը «տեր ու տնօրինություն» անող գայլերի և մարդակեր բորենիների առկայության հետ ։
16 դարի 50-ական թվականներից Արևելյան Հայաստանը անցավ Օսմանյան Թուրքիայի տիրապետության տակ՝ Արարատյան դաշտի հայկական բնակավայրերում, այս թվում Ալիսո և Բլուր գյուղերում, հաստատվեցին քոչվոր բնակչություն։ Հայկական Ալիսո և Բլուր գյուղերի տեղանունների անվանափոխությունը՝ Ղուրդուղուլի, իրականացվել է օտարների կողմից՝ 16-17-րդ դարերում։ Արմավիր քաղաքի (Արմավիրի՝ արևելյան բլուր) և շրջակա ագարակների ավերակներում «իշխող գայլերը», լիներ օտար, թե հայ բնակչություն, բնակավայրի և բնակիչների առօրյա կյանքում ունեցել են «մեծ դերակատատարում», բնակավայրի բնակիչներին «շնորհելով ՝ գայլի (մոտ) ծառա(ներ(ի))» անվանումը։ 17-րդ դարից Ղուրդուղուլի դարձել է հատուկ տեղանուն՝ Ղուրդ-ու-ղուլի, փոխարինելով Ալիսո և Բլուր գյուղերի անվանումներին ։
Գյուղական բնակավայրի հիմնադրում։
Ցարական Ռուսաստանի հպատակության տակ (1828-1932 թթ)։ 1828-1831 թթ, գյուղ վերադարձան 1779 թ. Վրաստան բռնագաղթած արմավիրցիները։ Գյուղում բնակություն հաստատեցին նաև ներգաղթած պարսկահայ, իսկ 1829 թվ. ռուս - թուրքական պատերազմից հետո՝ արևմտահայ գաղթականներ։ Քահանա, բանասեր-հնագետ, Էջմիածնի Մատենադարանի ձեռագրերի ցուցակի կազմող Հովհաննես Շահխաթունյանցը Ղուրդուղուլիում հաշվել է 35 տուն, մեկ եկեղեցի, մեկ քահանա, իսկ բնակչությունը եղել է 271 շունչ ։
Տարածաշրջանի շրջկենտրոն։
Շրջանային վարչություն։ Ռուսական իշխանությունները ձևավորում են տարածաշրջանի վարչություն՝ ադմինիստրացիա։ Ռուսները պահպանեցին պարսկական տիրապետության տարիներից գոյություն ունեցող գյուղի հիմնական վարչական միավորը՝ գյուղական ծուխը, նաև շրջկենտրոնի Ղուրդուղուլի (Куртукул(и)) անվանումը։ Գյուղերը ունենին ծխական քահանա և ծխական դպրոց։ 1846-ից սկսած համայնքի անդամներն էին ընտրում շրջկենտրոնի Գալավա, գյուղերի տանուտեր, վերջիներս նշանակում էին հարկահավաք, ջրբաժաններ և ոստիկաններ ։
Շրջկենտրոնի Գալավաները։ Հայտնի են շրջկենտրոնի ղեկավար-Գալավանների անունները՝ Ալեքսանդր Սադոյան (Գալավա է ընտրվել է երեք անգան (19-րդ դար, 15 տարի ), Եգոր Հայկյան- Պետրոսյան(19-րդ դ վերջեր), Օվանես Բաղդասարյան և Կարապետ Էլյազյան (20-րդ դար, վերջինս ընտրվել է երկու անգամ-10 տարի) ։
Գալավայի նստավայրը Ղուրդուղուլի (Արմավիր) շրջկենտրոնն էր ։
Բնակչության թիվը 17-19-րդ դարերում։ 19-րդ դար, Ղուրդուղուլի շրջկենտրոնն ուներ 1831-ին՝ 35 տուն՝ ունենալով 274 ՙշունչ բնակիչներ և մեկ քահանա (ըստ՝ Շախթունյանցի հաշվառման)։ Արևելյան Հայաստանի բնակչության հաշվառման համաձայն՝ 1873 թվականին ունեցել է 810 բնակիչ, 1880՝ 40 ծուխ, 1914՝ 1561 բնակի չ։
Շրջկենտրոնի քահանան տեր Հարությունը փաստագրել է գյուղ-շրջկենտրոնի «հավատացյալ ժողովրդի» դեմոգրաֆիկ կազմը ։ Այն բազմաբղետ էր, տեղացիներ՝ 60 տոկոս, մնացածը՝ խոռխորունցիներ, վանեցիներ, սուրմալեցիներ, բայազեդցիներ, խոյեցիներ, մշեցիներ  ։ Մասնակցություն առաջին համաշխարհային աշխարհամարտին և Սարդարապատի հերոսամարտին։ 1914 թվականին սկսված առաջին համաշխարհային պատերազմին Ղուրդուղուլից զորակոչվել և պատերազմին են մասնակիցել կամ կամավորական հայկական գնդերին են անդամագրվել մոտ 151 զինապարտներ։ 25 արմավիրցի սայլապաններ իրեց սայլերով՝ ռուսական բանակի գումակում էին՝ «աբոզում»։
Արևմտահայ գաղթականության հանգրվան։1915 - 1923 թթ. շրջկենտրոնում բնակություն են հաստատել բազմաթիվ արևմտահայ գաղթականներ, հիմնականում Սարիղամիշի, Կողբի, Իգդիրի, Սուրմալուիի, Էրզրումի, մշեցի ու սասունցի բնավեր եղած հայ և եզդի ընտանիքներ, որոնց սերունդները այսօր էլ գյուղի լիիրավ անդամներ են։ Շրջկենտրոնի դպրոցում ստեղծվում է Ամերիկյան մանկական որբանոցի մասնաճյուղ։ Յոթը տարիների ընթացքում որբանոցում ապաստանել են արևմտահայ 1250 որբեր։ Որբերին պարբերաբար տեսության է գալիս Արամ Մանուկյանը։ 1917 թ. մայիսին Արամ Մանուկյանն ամուսնացավ Ղուրդուղուլի գյուղի Մանկական որբանոցի բժշկուհու Կատերինե Զալյանի հետ ։
Հերոսի կոչմանն են արժանացել երկու արմավիրցիներ. Գեորգիևյան Խաչի եռակի հերոսի կոչմանն է արժանացել հեծելազորային Գևորգ Յոլչյանը` Յոլչենց Գևորգը և նավաստի Հայրապետ Շահինյանը ։ 1969:1918 թ մայիսին հայկական բանակի շարքերում, բնակավայրի տարածքից թուրք զավթիչների դեմ կռվի բռնվեցին Ղուրդուղուլիի զենքին տիրապետող արական սեռի բնակչությունը, նաև գյուղում բնակություն հաստատած արևմտահայերը։ Սարդարապատում հաղթանակ տանելու հաջորդ օրը, հայկական բանակի սպա Եգոր Տեր-Մինասյանը` Յաշոնց Յագորը, ղուրդուղուլեցիներից հապճեպորեն հավաքագրում է հարյուրակ և մասնակցում է Ապարանի, Ղարաքիլիսայի և Լոռին վրացական զորամասերից ազատագրելու կռիվներին ։ Հայտնի են Սարդարապատի հերոսամարտին մասնակիցների անունները. շրջկենտրոնի վարչության ղեկավար Կարապետ Էլյազյան, Քահանա Գարգին Ստեփանյան, Գեորգիևյան խաչի եռակի ասպետ Գևորգ Յոլչյան, քահանա տեր Խոսիկի Յոլչյան, Գեորգիևյան խաչի հերոս Հայրապետ Շահինյան, (հ/բ) Բենիամին և Արամայիս Հարությունյաններ, Շավարշ Տեր-Հարությունյան (զինել է Ղուրդուղուլի՝ Բաշ Ապարանի կռվի մեկնող ջոկատը), Կատարինե Զալյան (Ազգային խորհրդի ղուրդուղուլեցի պատգամավոր) և շատ ուրիշներ։ Երեք տասնյակից ավելի ղուրդուղուլեցիներ ընկան ռազմի դաշտում, որոնց հուղակավորություն կատարվեց գյուղում՝ հայկական բանակի հրամանատարության մասնակցությամբ ։ Արմավիրում էր տեղակայված ռուսական Սահմանապահ ուղեկալը։
1921 - 1935 թթ, ձևավորվեց տարածաշրջանի սկաուտական - պիոներական, կոմերիտական և շրջանային բոլշևիկյան՝ կոմունիստական, կուսակցության շրջանային կառույցները։ Ստալինյան «կուլտուրական հեղափոխության» տարիներին գյուղի տեր Խոսիկի ծխական դպրոցը վերածվեց խրճիթ-ընթերցարանի։ Ստեղծվեց գավառական-գյուղական թատրոն, շրջանային երգ ու պարի ինքնագործունեության համույթը՝ մասնակցելով միջշրջանային և հանրապետական մրցույթների ։
''Արևմտահայ գաղթականների համար առանձնացվեց վարելահողեր՝ 98 գաղթական և 30 ունևոր ընտանիքներ անդամագրվեցին արմավիրյան հասարակությանը։ Արևմտահայ գաղթականության պահանջների բավարարելու համար շրջկենտրոն այցելած Ֆ. Նանսենի այցի ժամանակ, առաջ քաշվեց արևմտահայ գաղթականների համար առանձին բնակավայրեր ստեղծելու պահանջ։ Հայաստանի կառավարության որոշունով շրջկենտրոնի 2000 հեկտար վարչական տարածքից օտարվեց հողատարածքներից 2/3-ը։ 1920 -1923 թվականներին շրջկենտրոնի հողերի ու վարչական տարածքի վրա ստեղծվեցին Արմավիրի մարզի Ջրաշեն և Արմավիրի մարզի Հայկավան գյուղերը։ Ղուրդուղուլիի հաշվին ընդլայնվեցին նաև Արևիկ-Աղջախ ու Ալաշկերտ-Սովետական-Քյարիմարխ բնակավայրերի հողատարածքները ։
1926 թվին կազմավորվեց շրջանային «գյուղատնտեսական արտելը՝ Կոմունան»։ Արմավիր կոլտնտեսությունի գործեց ավելի քան 60 տարի, լուծարվեց 1991 թվականին։ Ստալինյան 1929-1932 թթ կոլեկտիվացման տարիների «կուլակաթափին», շրջկենտրոնի ունևորները կորցրեցին վարելահողերը, այգիները, անասնագլխաքանակը, բռնագրավեցին անձնական-ընտանեկան կահ-կարասին, արտադրական շինությունները և տրանսպորտային միջոցները։ 1926 - 1932 թվերի գյուղը հարկադրված էին լքել 50 -ից ավելի ընտանիքներ, մոտ 230 մարդ։
«Արմավիրա եկեղեցիները»:Արմավիրի եկեղեցու խոնհարում։
Ա երկրորդ եկեղեցին (ներկայումս՝ Արմավիրի մարզ, Հայկավան գյուղի վարչական տարածքում է՝ ավերված եկեղեցին է (վերանորոգված 1853 -1867 թթ)։
Եկեղեցինները հիմնահատակ ավերվել են 1840 թվի Ակոռիի հզոր երկրաշարժ ից, վերաշինվել՝ 1840-1848 թթ։ Թե՛ Արմավիրի 35 - 37 թվականներին խոնհարված, և թե՛ Հայկավան գյուղի կանգուն եկեղեցիների տիտղոսագրերում, հաստագրված են՝ «եկեղեցին կառուցվել է արմավիրա հավատացյալ համայնքի հանգանակությունների միջոցով»։ Եկեղեցու փոխարեն, արմավիրցիները օգտագործում էին «ժամ» անունը։
Հայտնի են նաև Ալիսո-Բլուր և Ղուրդուղուլի գյուղերի մի քանի քահանաների անունները՝ տեր Հովհաննես (18-րդ դար ), տեր Հարություն (1831-1889 թթ.), տեր Մովսես Շահնազարյան (1867 թ. հիմնադրել է Ղուրդուղուլու Մ. Խորենացու անվան կրթարանը), տեր Խոսիկ (Խոսրով) Յոլչյան (կրթարանի սեփականատեր-հոգաբարձուների խորհրդի ղեկավար), Տեր Ղուկաս (տվյալներ չկան) և տեր Գարեգին Ստեփանյան՝ Սարդարապատի հերոսամարտի կազմակերպիչ - մասնակից։
Սոցիալիստական վերածնունդ։ Նոր շրջկենտրոնի կառուցում։
Ռուսական տիրապետության ժամանակաշրջանում (1828-1917 թթ) շրջկենտրոնը մեծ վերելք ապրեց գյուղատնտեսական մշակաբույսերի մշակումը և արտադրությունը։ Ընդլայնվել է Ղուրդուղուլիի վարչական տարածքը՝ 80-ից հասնելով մոտ 180 հեկտարի։ 1830 - 1914 թթ շրջկենտրոնում հիմնադրվեցին և գործարկվեցին մեկ տասնյակի հասնող ձիթհաններ, արդյունաբերական ու տնտեսական խանութներ ու վաճառատներ, բանվորական ճաշարան, կանանց և տղամարդկանց հասարակական բաղնիք, դեղատուն, երկու պոլիկլինիկաներ, երեսուն մահճակալով գյուղական հիվանդանոց - ծննդատուն։ Գյուղի ունևորները հիմնում են Երևանի Կենտրոնական բանկի մասնաճյուղ՝ ցածր տոկոսադրույքով վարկեր են տրամադրել առևտրական-վաճառականներին և գյուղացիներին։ Հնադարից մնացած կիսաքանդ արհեստանոցների ու ձուլարանների հիմքի վրա ստեղծվել էին գյուղգործիքների պատրաստման դարբնոցներ, փուքս, հյուսնի ու դերձակների արհեստանոցներ ու պատրաստի ապրանքների վաճառակետեր։ Մեծ էր գյուղում կառուցված մարդատար կառքերի համբավը, ինչը խոսում է արմավիրցի վարպետների մասնագիտական հմտությունների մասին։ Գյուղում կառուցված հասարակական - բնակելի նշանակության մեկ և երկու հարկանի շինությունների ճարտարապետությունը, հար ու նման էին Երևանում և Ալեքսանդրապոլի սև ու սրբատաշ տուֆե շինություններին։ Կազմակերպվում էին շրջանային տոնավաճառներ, գործում էր գյուղմթերքների վաճառքի մշտական գործող շուկա՝ ՙբազարը՚, գործել են արդյունաբերական և գյուղգործիքների խանութներ, ըստ Վ. Սադոյանի հիշատակմանը՝ 1910 թ. ստեղծվեց վարկավորման և բույսերի պաշտպանության ընկերություն, անասունների մթերման սպանդանոց և կաշվի վերամշակման երեք կետեր՝ սինդիկատներ։ Արմավիրցիները սեփական ուժերով էին ապահովել Արաքսից բերվող ոռոգման ջրի տեղափոխումը, ինչը գյուղատնտեսությամբ զբաղվելու հիմնական պայմանն էր։ Բուռն զարգացում էր ապրել գյուղմթերքների մշակությունն ու արտադրությունը։ Արմավիրցիները մշակել են խաղող, բոստան-բանջարանոցային կուլտուրաներ, պտուղ, մրգեղեն, բամբակ, քնջութ, ծխախոտ. մեր վավերագրողը փաստագրել է. ՙաճեցված գյուղկուլտուրաների մշակությունից ստանում էին առատ բերք ։ Արմավիրի կոլտնտեսությունը։ 1929-1991 թթ։ Ա (նախ. Ղուրդուղուլի գյուղի ) 20-րդ դարի 29 - 90 թվականների տնտեսական գործունեությունը կապված է կոլտնտեսության գործունեության հետ<refՍերո Խանզադյան։ Հայրենապատում երկ՝ «Արմավիրի Արմավիրի մեծ գերդաստանը»։ Ե 1969:> ։ 1929 թ։ Հիմնադիր անդամներ՝ 7 չքավոր տնտեսություններ։ 1967 թվականին ունեցել է 2220 անդամ ։ 1990 թ՝ 1220 անդամ։ Ա կոլտնտեսությունը լուծարվեց 1991 թվականի փետրվարին ։
Նոր շրջկենտրոնի՝ Հոկտեմբերյանի հիմնադրումը։ 1929-1932 թթ Սարդարապատի անապատում հիմնադրվեց նոր շրջանային կենտրոնը՝ սկզբից Սարդարապատ անվանմամբ, 1935-ից՝ Հոկտեմբերյան քաղաքատիպ ավանը, ապա քաղաքը և Հոկտեմբերյանի շրջանը։ Ավելի քան 60 տարի հանդիսանալով շրջանային կենտրոն, Ղուրդուղուլին 1932 թ զրկվեց շրջկենտրոնի կարգավիճակից։ Նշանակալի ձեռքբերում պետք է համարել այլ իրադարձություն։ Ավելի քան 300 տարի կրելով օտարահունչ Ղուրդուղուլի անվանումը, 1935 թվ. ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի թիվ 3/1 հրամանագրով, Ղուրդուղուլի գյուղը վերանվանվեց Արմավիր ։
Արմավիրը 1939 -1945 թվականներին։
2-րդ համաշխարհային պատերազմին (1939-1945 թթ) մասնակցել են 317 արմավիրցի սպաներ, բժիշկներ տեխնիկներ և ինժեներներ և մարտիկներ։ Զոհվել են՝ 78 արմավիցիներ։ Հայկական հրաձգային դիվիզիաի շարքերում 11 արմավիրցիներ մասնակցել են Բեռլինի գրավմանը։ Պատերազմի տարիներին Ա կոլտնտեսությունը ռազմաճակատին ու խորհրդային հայրենիքին տվեցին հազարավոր տոննաների հասնող գյուղմթերքներ։ Արմավիրցիները 1945 - 1955 թթ առաջինն էին Սոցիալիստական հարվածային աշխատանում, առանձնապես բամբակագործության բնագավառում. հայրենանվեր աշխատանքի և աննախադեպ բամբակի ռեկորդային բերք ապահովելու համար, 1949 թ ԽՍՀՄ ԳԽ հրամանագրով, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչմանն արժանացան Արմավիրի «սոցիալիստական վերակառուցումը»:Ա 1947 թ «պլանիրովկան»։ 1947 - 1948 թթ. Ա ենթարկվեց էլեկտրաֆիկացման, արմավիրցիները ունեցան ռադիո և հեռախոսը։ 1946 թվականի օգոստոսի 4-ին ներգաղթի արդյունքում, հանձինս ներգաղթած պարսկահայ, սիրիահայ և հունահայ ընտանիքների, Ա համալրվեց նոր բնակիչներով։ Գյուղում հիմնական բնակություն հաստատեցին 12 ներգաղթած հայ ընտանիքներ։ Նրանց համար կառուցվեցին մեկ հարկանի տներ, հատկացվեցին տնամերձ հողամասեր։
Հայաստանի կառավարության որոշմամբ 1947 թ սկսվեց «սոցիալիստական Արմավիրի պլանիրովկան»՝ 15-20 տարիների ընթացքում Ա վերակառուցեց, կառուցապատեց և բարեկարգվեց։ Բացվեցին նոր ու ուղիղ ճանապարհներ և երեք մայրուղի։ Գյուղատեղի տարածքը ընդարձակվեց, հասնելով 180 հա։ Ա բացվեցին 40 -ից ավելի լայն ու ուղիղ գյուղական ճանապարհներ, կառուցվեցին 430 մեկ և երկհարկանի քարից առանձնատներ։ 1956 թվ. հորատվեցին 10 խորքային հորեր, 1956 թ գյուղի բնակչությունն ունեցավ մշտական խմելու ջրի ցանց։ 200 ընտանիք ունեցավ գազօջախ, կառուցվեցին կոլտնտեսության ֆերմաները, ջերմատունը, պահեստարանները, կալատեղը, դինգ և նոր էլեկտրաաղաց։
1957 թվականին գործարկվեց.
Դպրոցներ։ Տեխնիկումներ։
Ա դպրոցը 19-րդ դ 20-40 թթ մինչև 1913 թվականը հանդես է եկել եկեղեցուն կից որպես եկեղեցապատկան «կրթարան»՝ «Խոսիկ (Տեր Խոսրովի դպրոց)»։ Գործել է ընդմիջումներով։ 1840 թ Մովսես քահանա Շահնազարյանի ջանքերով էր Խոսրովի դպրոցին շնորհվել է տարրական դպրոցի կարգավիճակ։ 1867 թվին Էջմիածնի Կաթողիկոսարանի կոդակով՝ Արմավիրի դպրոցը անվանակոչվել է ''Քերթողահայր Մովսեսի /Մ. Խորենացի/ անունով։ Ռուսները փաստագրել են, որ սահմանապահ ուղեկալին կից՝ գործել է ռուսական երկդասարան դպրոց։ 1913 թվական, բացվել է տարածաշրջանային նշանակության առաջին աստիճանի «Մամիկոնենց Շավարշի դպրոցը»։ Գործել է 47 տարի` 1913 թ. մինչև 1950 թ.։ Դպրոցում ուսանել են 17 գյուղերի սովորողներ, տվել է ավելի քան 20 հազար շրջանավարտներ։ 1915-1923 թթ. «Շավարշի դպրոցում» ձևավորվում ամերիկյան որբանոց և մանկատուն։ 1867 թվին կառուցվել, իսկ 1927 թ վերակառուցվել է «Շավարշի ռուսական» (երկդասարան) դպրոց (այժմ՝ մանկապարտեզի շենքը)։ 1929-1957 թ գործել է  Ղուրդուղուլի - Արմավիրի Գյուղատնտեսական, իսկ 1929-1932 թթ՝ Մանկավարժական տեխնիկումները։ 1950 թ շահագործան է հանձնվել Ա հանրակրթական միջնակարգ երկհարկանի, իսկ 1967 թ Ա միջնակարգ դպրոցի՝ դպրոցական համալիրը ։ Հին դպրոցում տեղակայված է Ա Արվեստի դպրոցը, պոլիկլինկան և հիվանդանոցը ։ Ա դպրոցների տնօրենները։1913-1929 թթ, գրագիր - ուսուցիչ դպրոցի տնօրեն` Հովակիմ Աղախանյանը։ 1950-1970 թթ. դպրոցի երկարամյա տնօրեն, ՝ Գևորգ Սադոյանը, 60-90-ականների տնօրեններ` Սուրեն Բալյանը և Լիզա Ռուշանյանը, ներկայիս տնօրեն Ռուզաննա Ասմարյանը։ Արմավիրի Արվեստի դպրոցի 90-ականների տնօրենն էր արմավիրցի Մարինե Ասատրյանը ։
Տնտեսական բարեփոխումների մեկնարկը։
1991 թ։ Ա իրականացվեց հողի սեփականաշնորհումը։ Սեփականաշնորհվել է նախկին տնտեսությանը պատկանող անշարժ և շարժական ունեցվածքը. Գյուղմթերքների արտահանման ընկերություններ։ Գործարարությունը լայն թափ ստացավ Անկախության տարիներին։ Ա գործարար երիտասարդները ստեղծել են գյուղմթերքների արտահանման մանր ու մեծ ընկերություններ, տնտեսություններից ձեռք բերած մթերքներն ու ապրանքները գործարարները հաջողությամբ իրացնելով ՌԴ քաղաքներում։
Վերջին տարիներին սկսվել ու բուռն կերպով առաջ է ընթանում հողերի խոշորացման գործընթացը։
Նշանավոր մարդիկ։
Ղ 18-րդ դարի քեաթխուդա` տանուտեր Խրտնած Հարութ (ըստ Անանուն պատմիչի) ։ Շահինենց Հովհաննես՝ Սարդապատի գավառի սարդարի խորհրդական։ 19-րդ դար։ Տեր Հարություն, 1828 - 1904 թթ. Արմավիրի, Շահրարի (Նալբանդյան), Աշտարակի և Սուրբ Սարգիս եկեղեցիների քահանա, Տեր Հարությունի որդի, ազգային բարերար Գևորգ Տեր –Հարությունյան, Տեր Հարությունի թոռը՝ հայ մեծահարուստ Շավարշ Տեր-Հարությունյանը, հայ մեծահարուսներ՝ Աղաջան Սադոյանը, նրա որդի՝ Ղուրդուղուլի երկարամյա Գալավա Ալեքսանդև Սադոյան, և կալվածատեր՝ Ստեփան Ասմարյան։ 20-րդ դար։ Տեր Գարեգին Ստեփանյանը` Արմավիրի եկեղեցու 1904-1929 թթ. քահանան էր, 1918-ի մայիսյան հերոսամարտի կազմակերպիչներից մեկը։ Կատարինե Զալյանը բժշկուհի էր, 1918-1920 թթ. Ազգային խորհրդի անդամ, ՀՅԴ ցուցակով 1919-ին ընտրված պատգամավոր, ԱԽ Առողջապահության հանձնաժողովի անդամ։ Գառնիկ Սադոյանը` Էջմիածնի տարածաշրջանի առաջին հեղկոմ (նահատակված՝ 1921 թ)։
Արմավիր-Հոկտեմբերյանի շրջկոմի առաջին քարտուղարներ էին Հովհաննես Հարությունյանը և Լիպարիտ Վարդանյանը։ 30 - 90-ականներին Արմավիրի կոլտնտեսության նախագահներ՝ Առաքել Մխիթարյան, Նապոլեոն Ասատրյան, Սահակ Մարգարյան, Լիպարիտ Վարդանյան, Լենդրուշ Ավագյան, Կամո Ասքանազյան և Չապլին Մարգարյան։ Նոր անկախ Հայաստանի Արմավիրի մարզի Արմավիր գյուղ գյուղական խորհրդի նախագահներ՝ Խորեն Ստեփանյան։ Գյուղապետ - համայնքապետեր՝ Համլետ Մարգարյան և Ռաֆիկ Մարգարյան ։
Ազգային բարերարներ։ Պետական-քաղաքական գործիչներ։
1900- 1929 թթՀ հայ մեծահարուստներ-ազգային բարերարներ են հանդիսացել ՀԽՍՀ Արտաքին գործերի նախարար, 1945-1955 թթ. ՀԽՍՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահ ։ ՀԽՍՀ և ԽՍՀՄ ԳԽ դեպուտատ; Հայ խորհրդային ֆիզիոլոգ, անասնաբույծ-սելեկցիոներ, կենսաբանական գիտությունների դոկտորր (1961), ։
Տես՝ Սահակ Կարապետյան էջը։
Մշակույթ և սպորտ։
Գրադարանային ֆոնդը՝ 10 հազար կտոր գիրք-գրականություն։ Ակումբը ունի մշտական սկզբունքով գործող ազգային երգ ու պարի համույթ և թատերական խումբ, ստացել էր ժողովրդական թատրոնի կարգավիճակ՝ արժանանալով հանրապետական շրջանային և մրցույթ - օլիմպիադաների հաղթողի կոչմանը։
Շրջանային սպորտ կոմիտեն և «Սևան» ԳԿՄԸ-ն ղեկավարում էին մարզիկներ Դրաստամատ և Չապլին Մարգարյանները, Կամո Ասքանազյանը և Ավետիք Ավետիսյանը, իսկ «Սևան» ԿՄԸ-ն՝ Լենդրոշ Մուրադյանը։ Խաչիկ Հայկազի Ասմարյանը՝ Հայաստանի վոլեյբոլի ֆեդերացիա յի 90-ականների նախագահն էր, Վոլեյբոլի հանրապետության բազմակի չեմպիոն կանանց հավաքականի մարզիչը, Սպորտի վաստակավոր գործիչ։
«Արմավիր» բազմատիրաժ թերթը։ Հիմնադրվել էր 1957-1987 թթ., հանդիսացել է Ա գյուղական խորհրդի և կոլտնտեսության օրգանը։ Հիմնադիր - խմբագիրներ Գուրգեն Հովհաննիսյան և Բաբկեն Ավագյանին, խմբագիրներ Գալուստ Ստեփանյան, Սուրիկ Ասմարյան և Գևորգ Քոչարյան։ Թերթը լուսաբանել է կոլտնտեսության և համայնքի մշակութային, աշխատանքային և հասարարական անցուդարձի իրադարձությունները։
Արմավիրը Արցախյան ազատամարտում։ Ղարաբաղյան պայքարի և Հայաստանի սահմանները պաշտպանելու առաջին օրից սկսած մինչև 1994-ի զինադադարի կնքումը, արմավիրցի կամավորները և Հայկական բանակի արմավիրցի զինվորները մասնակցել են Գետաշենի, Շահումյանի, Իջևանի, Նոյեմբերյանի և Մեղրու պաշտպանական կռիվներին և Լեռնային Ղարաբաղի ազատագրական պայքարին։ Ղարաբաղյան ազատամարտի մասնակիցների թիվը՝ 68 արմավիրցիներ, զոհվել են՝ չորսը ազատամարտիկներ։
Գրականություն։
↑Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան]։ Արմավիր, Ղուրդուղուլի, Ալիսո/ու, Բլուր հոդվածներ http://www.nayiri.com/imagedDictionaryBrowser.jsp?dictionaryId=61&pageNumber=499.
↑Սովետական Հանրագիտարան, Արմավիր հոդվածը։ Հ. 2, էջ 91-92։http://hy.wikisource.org/wiki/.
↑Լեո, «Հայաստանի պատմություն», հ-3 գիրք 2-րդ, էջ՝191-193։
↑ Թադևոս Հակոբյան։ Երևանի պատմությունը (1500–1800 թթ.)։
↑Հովհաննես եպիսկոպոս Շահխաթունյանց (1799-1849 թթ.)։
↑Аракелян Б., «О некоторых результатах археологического изучения древнего Армавира».
↑ Գ.Տիրացյան, Урартский Армавир (По данным археологических раскопок.).
↑ Հարութ. Թուրշյան, Սարդարապատի հերոսամարտը, Երևան, «Հայաստան», 1969], 295 էջ։
↑ Ս.Խանզադյան։ Հայրենապատում երկ՝ «Արմավիրի Արմավիրի մեծ գերդաստանը»։ 1969։
↑ Գուրգեն Մարտիրոսյան, Հայրապետ Կնյազյան- Արմավիր, Երևան, 1971։