cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տիրանայի բժշկական համալսարան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալբանիայի համալսարաններ Կատեգորիա:1957 հիմնադրումներ Ալբանիայում
Նիդերլանդների դրոշ
Նիդերլանդների դրոշ (Vlag van Nederland), Նիդերլանդների և Նիդերլանդների թագավորության ազգային դրոշը։ Այն իրենից ներկայացնում է կարմիր, սպիտակ և կապույտ հորիզոնական շերտերից կազմված պաստառ։
Առաջին անգամ 1579 թ. պաշտոնապես օգտագործվել է որպես Յոթ միացյալ Նիդերլանդների Հանրապետության դրոշ։ Այն ժամանակ դրոշի վերևի շերտը նարնջագույն էր, սակայն հետագայում փոխարինվել է կարմիրով՝ հավանաբար այն պատճառով, որ ծովագնացների համար կարմիրը ավելի տեսանելի էր հեռվից։ Հետագայում բազմաթիվ անգամ այս երկու գույները վիճարկվել են։ Ներկայիս տարբերակը 1937 թ. հաստատվել է Նիդերլանդների թագուհի Վիլհելմինայի կողմից։
Որոշ ազգային տոների ժամանակ (մասնավորապես ապրիլի 30-ին՝ Թագուհու տոնին) դրոշից կապվում է նարնջագույն ծոպիկ՝ քանի որ նարնջագույնը Նիդերլանդների արքայական տան խորհրդանիշն է։
Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:Նիդերլանդներ Կատեգորիա:1937 դրոշներ
Ռոման Իվանիչուկ
Կենսագրություն
Ռոման Իվանիչուկը ծնվել է 1929 թվականին Կոսիվի շրջանի Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզի Տրաչ գյուղում, գյուղական ուսուցչի ընտանիքում։ 1942-1947 թվականներին սովորել է գիմնազիայում, 1957 թվականին ավարտել է Լվովի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Ուսուցչություն է արել Լվովի մարզում, դասավանդել է ուկրաիներեն լեզու և գրականություն։ 1963 թվականից աշխատել է «Жовтень» ամսագրի խմբագրությունում (1990 թվականից՝ «Дзвін»)։ 1968 թվականին հրատարակել է իր առաջին պատմական վեպը՝ «Мальвы» :
Եղել է ՍՄԿԿ անդամ ։ 1980 թվականին ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայում եղել է ՈւԽՍՀ ներկայացուցիչ։ Տարաս Շևչենկոյի անվան ուկրաիներեն լեզվի ընկերության և Ուկրաինայի ժողովրդական կուսակցության հիմնադիրներից է։ Ուկրաինայի գրողների ազգային միության անդամ է 1960 թվականից ։
Ստեղծագործություններ
Իվանիչուկը նովելների, վիպակների մի շարք ժողովածուների հեղինակ է, որոնցից աչքի են ընկնում «Սառույցը տանում է շիվը» (1958), «Մի հատեք հացենին» (1961), «Ալեհեր գիշերներ», «Տունը սարի վրա» (1969), «Մեծ ճանապարհի մոտ» (1962) ստեղծագործությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Լվովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի լրագրողներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 27-րդ համագումարի պատվիրակներ
Ռուբեն Սանոյան (այլ կիրառումներ)
Ռուբեն Սանոյան, կարող է վերաբերել՝
Ռուբի (այլ կիրառումներ)
Ռուբի, կարող է վերաբերել՝
Ռուբկա (այլ կիրառումներ)
Ռուբկա, կարող է վերաբերել՝
Ես նիհարում եմ (ֆիլմ)
«Ես նիհարում եմ», ռուսական կատակերգական ֆիլմ, ռեժիսոր՝ Ալեքսեյ Նուժնիյ. գլխավոր դերերում՝ Ալեքսանդրա Բորտիչ, Իրինա Գորբաչյովա և Սերգեյ Շնուրով։ Ֆիլմի պիեմիերան Ռուսաստանում կայացել է 2018 թվականի մարտի 8-ին, վարձույթի առաջին օրվա հասույթը կազմել է 110 միլիոն ռուբլի, ինչը մարտի կեսի դրությամբ լավագույն ձեռքբերում էր 2018 թվականի ռուսական ֆիլմերի շարքում , առաջին չորս օրվա հասույթը հասել է մինչև 331 միլիոն ռուբլու (5,8 միլիոն դոլար). սա համաշխարհային ամենշաբաթյա ռեյտինգում ֆիլմը հասցրեց իններորդ հորիզոնականին ։
Սյուժե
Անյան, ուտելուց բացի, սիրում է նաև իր ընկերոջը՝ սպորտսմեն Ժենյային։ Բայց գիրացած Անյան այնքան էլ Ժենյայի սրտով չէր, և նա որոշում է լքել աղջկան։ Բայց Անյան չի հանձնվում և իր առջև խնդիր է դնում ազատվել ավելորդ քաշից։ Իսկ դրանում նրան օգնում է առողջ ապրելակերպով տարված Նիկոլայը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Վենցոնե
Վենցոնե (Venzone), քաղաք իտալական Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2177 մարդ 2015 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 38,81 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 54,6 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մհեր Ջուլհաճյան
Մհեր Արամի Ջուլհաճյան, (նոյեմբերի 28, 1967 Բեյրութ, Լիբանան - օգոստոսի 23, 1993 Մարտունու շրջան, Արցախ), լիբանանահայ ազատամարտիկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1967 թվականի նոյեմբերի 28-ին Լիբանանի Բեյրութ քաղաքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Դամասկոսի Թարգմանչաց վարժարանում։
1978 թվականին Մհեր Ջուլհաճյանը ծնողների հետ հաստատվել է Պուրճ Համուտում, որտեղ և անդամակցել է ՀՅԴ «Նավասարդյան» պատանեկան միությանը։ Միջնակարգ և երկրորդական ուսումը շարունակել է Խորեն Խանամիրյանի անվան քոլեջում։
1984 թվականին անդամակցել է ՀՅԴ Լիբանանի Երիտասարդական միության (ԼԵՄ) «Րաֆֆի» մասնաճյուղին։ 1986 թվականի փետրվարին ընդունվել է Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանի բնագիտության բաժին։
1989 թվականի դեկտեմբերին ստացել է գիտության պսակավորի վկայական և նույն թվականին էլ նշանակվել ՀՅԴ «Բաբկեն Սյունի» պատանեկան միության վարիչ և իր պարտականությունները կատարել մինչև 1991 թվականի մարտ ամիսը։ 1990 թվականի հոկտեմբերին երդում է տվել և անցել ՀՅԴ «Զավարյան» ուսանողական միության շարքերը։
1990 թվականի սկզբից մինչև 1992 թվականի հունիս ամիսը բնագիտություն է դասավանդել Ազգ. Գևորգ Չաթալպաշյան և Գերմանական երկրորդական վարժարաններում։ Աշխատել է նաև Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանի բնագիտության լաբորատորիայում։
1992 թվականին ամուսնացել է և տեղափոխվել Հայաստան։ Նույն թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի երկրաբանական ֆակուլտետի ասպիրանտուրան, զուգահեռ մասնակցել Արցախի ազատագրական պայքարին։
Պարգևներ
ԼՂՀ նախագահի 2003 թվականի մայիսի 8-ի ՆՀ37 հրամանով Մհեր Ջուլհաճյանը հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Նրա անունով է կոչվել Արցախի պետական համալսարանի և ՀՀ ՊՆ համակարգչային կենտրոնները, ՀՅԴ Լիբանանի Զավարյան ուսանողական միության գրադարանները, ՀՅԴ Լիբանանի երիտասարդական միության «Րաֆֆի» մասնաճյուղի սրահը, ՀՅԴ Կանադայի պատանեկան միությունը։ 2007 թվականի նոյեմբերին ԵՊՀ երկրաբանության ֆակուլտետի օգտակար հանածոների և հանքավայրերի կաբինետը անվանակոչվել է Մհեր Ջուլհաճյանի անվամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Բեյրութ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 23 մահեր Կատեգորիա:Մարտունու շրջանում մահացածներ
Բայսա (գետ)
Բայսա , գետ Ռուսաստանի Կիրովի մարզում, Վյատկա գետի աջ վտակ (Վոլգայի ավազան)։ Այն հոսում է Լեբյաժինսկի և Ուրժումսկի շրջաններով ։ Գետի բերանը գտնվում է Վյատկա գետի աջ ափին 304 կմ հեռավորության վրա։ Բայսա գետն ունի 60 կմ երկարություն ։ Ջրհավաք ավազանի տարածքը 591 կմ² է ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ըստ Ռուսաստանի պետական ջրային գրանցամատյանի (ռեգիստրի), այն պատկանում է Կամայի ավազանային շրջանին, Վյատկա գետի ջրային հատվածին Կոտլնիչ քաղաքից մինչև Արկուլ քաղաքային տիպի բնակավայրի ջրաչափի անցակետ և Վյատկա գետի ենթաավազան։ Գետի ջրային ավազանը Կաման է ։
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300412111100037815 ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վյատկի վտակներ Կատեգորիա:Լեբյաժինսկի շրջանի գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Նիդերլանդների վարչական բաժանում
Նիդերլանդերը վարչականորեն բաժանվում է 12 մարզերի (պրովինցիաների)։ Մարզերն իրենց հերթին բաժանված են 418 համայնքների։ Համայնքների մեջ մտնում են քաղաքներ, գյուղեր, ավաններ և այլ կարգավիճակ ունեցող բնակավայրեր։
Յուրաքանչյուր մարզ ունի իր Մարզային խորհուրդը (Provinciale Staten), որն ընտրում է գործադիր մարմին (Gedeputeerde Staten)։ Գործադիր մարմնի նախագահը նշանակվում է թագուհու կողից, իսկ մարզային խորհուրդի անդամները ընտրվում են մարզի բնակչության կողմից 4 տարի ժամկետով։
Մարզեիր ցանկ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների վարչական բաժանում Կատեգորիա:Առաջին աստիճանի վարչական միավորներ
Սմբատ Դ Բագրատունի
Սմբատ Բագրատունի (ծննդյան թվականն անհայտ-617), հայ զինվորական գործիչ, Մանվել Բագրատունու որդին, իշխան (6-րդ դարի վերջ)։ Նա Բյուզանդական Հայաստանի իշխաններից Մուշեղ Մամիկոնյանի զորաբանակում մասնակցել է պարսից արքա Խոսրով II Փարվեզի գահի հավակնորդ Վահրամ Չուբինի դեմ ճակատամարտին։
Բյուզանդական կայսրության և Սասանյան Պարսկաստանի միջև Հայաստանի երկրորդ բաժանումից (591) հետո Մավրիկիոս (Մորիկ) կայսրը Սմբատ Բագրատունու հեծելագունդը (1000 մարտիկ) փորձել է ուղարկել Թրակիա։ Սակայն Սմբատ Բագրատունին ապստամբել և քաշվել է լեռները՝ գերադասելով «մեռանիլ ի վերայ աշխարհին իւր»։ Շուտով ապստամբությանը միացել են նաև մի քանի այլ նախարարներ։ Կայսերական ուժերը ճնշել են ապստամբությունը, ղեկավարներին ձերբակալել և ուղարկել Կոստանդնուպոլիս։
Կայսերական ատյանը Սմբատ Բագրատունուն դատապարտել է մահվան՝ մերկ նետելով կրկես՝ գիշատիչ գազանների հոշոտմանը։ Հաղթամարմին և վիթխարի ուժի տեր Սմբատ Բագրատունին կրկեսամարտում անզեն հաղթել է նախ կատաղի արջին, ապա առյուծին և ցլին, արժանացել հանդիսականների (այդ թվում՝ կայսրուհու) հիացմունքին և ներմանը։ Կայսրը ստիպված է եղել կատարել հանդիսականների պահանջը, բայց երկյուղելով անընկճելի իշխանից, նրան աքսորել է Աֆրիկա՝ զինվորական տրիբունի համեստ պաշտոնով։
Կասկածներ անձի շուրջ
Ըստ Մխիթար Անեցու, Սիմեոն Ապարանեցու և շատ այլ պատմիչների՝ Սմբատ Բագրատունուն աքսորից փախել է Պարսկաստան, որին հակադրվում են Սեբեոս պատմիչը և Արամ Տեր-Ղևոնդյանը։ Վերջիններս Պարսկաստանում գործունեություն ծավալած Սմբատ Բագրատունուն համարում են առանձին իշխան՝ Քչիկ Բագրատունի իշխանի որդի, ով անվանված է որպես Սմբատ Բազմահաղթ։ Նա 600 թվականին նշանակվել է Վրկան աշխարհի մարզպան։ Այդ պաշտոնում Սմբատ Բագրատունին մեծապես նպաստել է Միջին Ասիա գաղթեցված հայերի մայրենի լեզվի դպրության ուսուցման կազմակերպմանը։
607 թվականին ուղարկվել է Հայաստան՝ լուծելու այնտեղ ծագած եկեղեցական վեճերը։ Սմբատ Բագրատունին Դվինում ձեռնամուխ է եղել Աբրահամ Ա Աղբաթանեցու կաթողիկոս ընտրվելուն և Սուրբ Գրիգոր մայր տաճարի վերակառուցմանը։! 608 թվականին Սմբատ Բագրատունին ղեկավարել է քուշանների դեմ պատերազմը, մենամարտում սպանել քուշանների թագավորին։
610 թվականից Սմբատ Բագրատունին ապրել և գործել է Տիզբոնում։ Մասնակցել է պարսկական տերության հպատակ քրիստոնյաների մեջ դավանական միասնություն հաստատելու նպատակով 615 թվականին հրավիրված եկեղեցական ժողովին և ըստ պատմիչ Սեբեոսի, վճռական դեր խաղացել, որ պաշտոնական ճանաչվի Հայոց հավատը։
Սմբատ Բագրատունու ձեռք բերած դիրքն ու հեղինակությունը մեծապես նպաստել է Բագրատունիների հետագա հզորացմանը։
Ունեցել է երկու որդի՝ Վարազ-Սահակ և Վարազ-Տիրոց, որոնցից վերջինը դարձել է Հայոց իշխան։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բագրատունիներ Կատեգորիա:Հայոց մարզպաններ Կատեգորիա:Սպերի իշխաններ
Վաճառական Ռուբեժանսկու դաստակերտ
Վաճառական Ռուբեժանսկու դաստակերտ (Усадьба купца Рубежанского), շինություն Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդար քաղաքում։ Կառուցվել է 1908 թվականին մոդեռն ոճով։ Եղել է արդյունաբերող Վասիլի Ռուբեժանսկու առանձնատունը։ Գտնվում է Կրասնոդարի պատմական կենտրոնում` Կոմունարների փողոց, 8 հասցեով ։
Պատմություն
1908 թվականին երկրորդ գիլդիայի վաճառական Վասիլի Կոնդրատևիչ Ռուբեժանսկին, որը կահույքաատաղձագործական արվեստանոցի և կահույքի խանութի սեփականատեր էր, ձեռք է բերել հողատարածք Բորզիկովսկայա փողոցում (այժմ`Կոմունարների փողոց), որտեղ կառուցել է մոդեռն ոճի առանձնատուն։ Ստույգ հայտնի չէ, թե ով է նախագծի հեղինակը, բայց որոշ տվյալներով` դա եղել է Ռուբեժանսկու մտերիմ ընկերը` ճարտարապետ Գավրիիլ Նիկիտինը ։
1920 թվականին, Եկատերինոդարում խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո, Վասիլի Ռուբեժանսկին ձերբակալվել է և հետագայում գնդակահարվել։ Տունն ազգայնացվել է, իսկ վաճառականի այրին և երկու փոքր երեխաները վտարվել ։
1988 թվականին կինոռեժիսոր Գալինա Դանելիան-Յուրկովան Եվգենի Դուբրովինի «Այծի սպասումով» գրքի մոտիվներով Ռուբեժանսկու առանձնատանը նկարահանել է «Ֆրանսիացին» ֆիլմը։
1996 թվականին կայացած շենքի վերականգնման ժամանակ դահլիճում և նախասրահում հայտնաբերել են ավելի ուշ սվաղի տակ թաքնված յուղով որմնանկարներ ։
Ներկա պահին պետական պահպանության ենթակա ճարտարապետական հուշարձանների գրանցամատյանում ընդգրկված շենքում գտնվում է Կրասնոդարի երկրամասի առևտրաարդյունաբերական պալատի գրասենյակը, իսկ նախկին դաստակերտի տարածքում` Իգնատով եղբայրների անվան մանկական գրադարանը ։
Նկարագրություն
Շենքն ունի անկյունային քառալանջ նախշապատ աշտարակով երկհարկանի կցակառույց, որը պսակվում է բարձր մետաղական հողմացույցով։ Տան գլխավոր առմուտքի վերևում տեղադրված է պատշգամբ։ Ճակատի դեկորի տարրերի թվում են ծեփածո բուսական նախշը, որմնասյուների տեսքով լուսամուտային երեսկալները։
Ռուդնիկի (այլ կիրառումներ)
Ռուդնիկի, կարող է վերաբերել՝
Ռուդնյանսկի շրջան (այլ կիրառումներ)
Ռուդնյանսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Ռուզվելտ շրջան (այլ կիրառումներ)
Ռուզվելտ շրջան, կարող է վերաբերել՝
Խորխե Անդուխար
Խորխե Անդուխար կամ Կոկե (Jorge Andújar Moreno, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս իսպանական «Սևիլյայում»։ Կոկեն ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի կրկնակի գավաթակիր է։
«Ռայո Վալեկանո»
Կոկեն իր կարիերան սկսել է «Ռայո Վալեկանոյում»։ Թիմի կազմում հանդես է եկել Իսպանիայի երրորդ ֆուտբոլային լիգայում։ Երեք տարի անց ֆուտբոլիստը թիմի հետ հաղթեց Սեգունդան և թիմի հետ սկսեց հանդես գալ Լա Լիգայում։
«Սևիլյա»
2011 թվականին Կոկեն 4-ամյա պայմանագիր է կքնել իսպանական «Սևիլյայի» հետ ։ 2011/12 մրցաշրջանում նա մասնակցել է 28 հանդիպման։
Ռուդոլֆ (այլ կիրառումներ)
Ռուդոլֆ, կարող է վերաբերել՝
Խորխե Անդուխար
Միջազգային կարիերա
2002 թվականին մեկ հանդիպում է անցկացրել Իսպանիայի Մ16 հավաքականում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռայո Վալեկանոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կենսաբժշկական ճարտարագիտություն
Կենսաբժշկական ճարտարագիտությունը (ԿԲՃ) կամ բժշկական ճարտարագիտությունը` ճարտարագիտական սկզբունքների և դիզայնի կոնցեպտների կիրառումն է բժշկության և կենսաբանության ոլորտում, առողջապահական նպատակներով (օրինակ՝ ախտորոշում կամ բուժում)։ Այս ոլորտը նպատակ ունի փակել ճարտարագիտության և բժշկության միջև եղած անջրպետը՝ համատեղելով ճարտարագիտության խնդիրների լուծման հմտությունները, բժշկական և կենսաբանական գիտությունների հետ՝ առողջապահությունն առաջ տանելու նպատակով, ներառյալ ախտորոշումը, մոնիտորինգը և թերապիան ։ Կենսաբժշկական ճարտարագետի լիազորությունների շրջանակում կարող է նաև ընդգրկված լինել բժշկական սարքավորումների ընթացիկ կառավարումը և սպասարկումը հիվանդանոցներում ՝ պահպանելով արդյունաբերության համապատասխան չափանիշները։ Սա իր մեջ ներառում է բժշկական սարքավորումների գնումները, առօրյա փորձարկումը և սպասարկումը, որը հիվանդանոցներում կատարում է մասնագետ այլ կերպ հայտնի որպես կենսաբժշկական սարքավորումների տեխնիկ (Biomedical Equipment Technician (BMET)) կամ որպես կլինիկական ճարտարագետ։
Կենսաբժշկական ճարտարագիտությունը վերջերս հանդես է գալիս որպես առանձին ուսում ի տարբերություն ճարտարագիտության շատ այլ ոլորտների։ Նման էվոլյուցիան տարածված է երբ նոր ոլորտը անցում է կատարում արդեն իսկ կայացած ոլորտների միջդիսցիպլինար մասնագիտացում լինելուց, դեպի ինքնին ոլորտ կամ մասնագիտացում։ Կենսաբժշկական ճարտարագիտության ոլորտում աշխատանքի մեծ մասը բաղկացած է հետազոտությունից և մշակումից, իր մեջ ներառելով լայն ենթաոլորտներ (տես ստորև)։ Կենսաբժշկական ճարտարագիտության ստեղծած հայտնի հավելվածներից են կենսահամատեղելի պրոթեզները, տարբեր ախտորոշիչ և թերապևտիկ բժշկական սարքերը, սկսած կլինիկական սարքավորումներից մինչև միկրո-իմպլանտներ, ընդհանուր ախտորոշիչ սարքավորումները, ինչպիսիք են ՄՌՇ֊ը և ԷՍԳ֊ը, ռեգեներատիվ հյուսվածքների աճը և դեղանյութերը։
Սոցիալական ազդեցություն
Սոցիալական ազդեցություն, սոցիալ-հոգեբանական գործընթաց, որի ժամանակ անձի վարքագծի, զգացմունքների, էմոցիաների կամ կարծիքի մեջ տեղի են ունենում փոփոխություններ՝ կախված նրանից, թե ինչպես են իրեն վերաբերվում այլ մարդիկ, այդ թվում՝ նպատակաուղղված ազդեցության և մանիպուլյացիայի արդյունքում ։ Սոցիալական ազդեցությունը կարող է ընդունել տարբեր ձևեր, կարող է ընդունվել հանրային համաձայնության շրջանակներում, հանդես գալ որպես ճնշման ձև, լինել ենթարկվելու, առաջնորդող ազդեցության, համոզմունքի պատճառ և արդյունք, ինչպես նաև մարքեթինգի հետևանք։
Ազդեցության տեսակներ
1958 թվականին Հարվարդի համալսարանի հոգեբան Հերբերթ Քելմանը ի հայտ բերեց և նկարագրեց ազդեցության երեք հիմնական տեսակները ․
Հետազոտական ​​ուղվածություն
Ջոն Թերները նկարագրել է ազդեցության սոցիալական հոգեբանության հետևյալ խնդիրները․
Ազդեցության սկզբունքներ
Ռոբերտ Չալդինին առանձնացրել է վեց «ազդեցության գործիք» ․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սոցիալական հոգեբանություն Կատեգորիա:Ազդեցություն (սոցիալական և քաղաքական) Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Մեծամասնություն-փոքրամասնություն հարաբերություններ Կատեգորիա:Սոցիալական կարգավիճակ
Սատիևկա
Սատիևկա  (Сатыевка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Բաշկորտոստանի Հանրապետությունում, Միյակինսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ույազի գետի աջ ափին՝ 42 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Դյոմա գետն է, գետի ենթաավազանը Բելայա գետն է։ Գետավազանը՝ Կամա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Վորտիցիզմ
Վորտիցիզմ (Vorticism), 20-րդ դարի ավանգարդիստական արվեստի ուղղություն, որը ծագել է Մեծ Բրիտանիայում, մոտ է ֆուտուրիզմին ։
Պատմություն
Վորտիցիզմը բացառապես անգլիական մշակութային երևույթ է, մոդեռնիզմի անգլիական ճյուղ և հակազդել է ինչպես իմպրեսիոնիզմին, այնպես էլ` կլասիցիզմի գեղանկարչության ավանդույթներին։ Վորտիցիզմի նախակարապետը եղել է նկարիչ Ռոջեր Ֆրայը, որը ոճի ներկայացուցիչների համար ճանապարհ է հարթել իր «Մանեն և պոստիմպրեսիոնիստները» » (1910) և «Անգլիացի, ֆրանսիացի և ռուս նկարիչների երկրորդ պոստիմպրեսիոնիստական ցուցահանդես» (1912 год) ցուցահանդեսներով։
Վորտիցիզմի ձևավորման վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել իտալական ֆուտուրիզմը։ 1910 թվականին Լոնդոն է եկել Ֆիլիպո Մարինետտին և դասախոսություններ է կարդացել ֆուտուրիզմի մասին կանանց Լիցեում ակումբում (Lyceum Club for Women), իսկ 1912 թվականին լոնդոնյան Սաքվիլ պատկերասրահը դարձել է երկրորդ վայրը, որտեղ ցուցադրվել է ֆուտուրիստական մեծ շարժական ցուցահանդեսը։
Վորտիցիզմը պայքարում էր գեղանկարչության մեջ ռեալզիմի ավանդույթների դեմ, ժխտում էր արվեստի բարոյական ասպեկտը և պնդում էր, որ գեղարվեստական յուրաքանչյուր արարում ինքնուրույն է։ Դրանից բացի, վորտիցիստները ֆրանսիական գեղարվեստական դպրոցի հակառակորդներն էին և իրենց համարում էին անգլիական նորդիական արվեստի ներկայացուցիչներ։ Ըստ նրանց, ժամանակակից ոգու մեջ հատուկ ռիթմ էր զգացվում, որը ծնվել է փոփոխությունների փոթորիկից։ Միևնույն ժամանակ, վորտիցիստները համընդհանուր առաջընթաց էին տեսնում ոչ թե նոր ավտոմեքենաների կամ ինքնաթիռների արագության չափումներում, այլ` գործառութային կառուցվածքների և հասարակության ներքին կազմակերպման փոփոխություններում։ Իրենց աշխատանքները վորտիցիզմի ներկայացուցիչները դիտարկել են որպես վեճ` ժամանակակից ինդուստրիալ քաղաքակրթության դեմ, որտեղ մարդն իրեն մեծ քաղաքների և զանգվածային արդյունաբերությունների գերի է զգում։ Իտալացի ֆուտուրիստների կողմից մեխանիկական շարժման առջև խոնարհումը վորտիցիստները մերժել են` համարելով այն սենտիմենտալ ռոմանտիզմ։ Վորտիցիզմը որպես գեղարվեստական ուղղություն մարել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին։
Նադեժդա Լանսկայա
Նադեժդա Վլադիմիրովնա Լանսկայա (Надзея Уладзіміраўна Ланская, ամուսնությամբ՝ Յակովլևնա, ), ռուս գրող և լրագրող Լանսկիների տոհմից։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1839 թվականի հունվարի 23-ին, Կալուգայի նահանգի Մալոյարոսլավեցկի գավառի Իգնատևսկոե գյուղում, հարուստ ազնվական, պաշտոնաթող պորուչիկ Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Լանսկու (1796-1857) և նրա երկրորդ կնոջ (ամուսնացած 1827 թվականին) ընտանիքում։
Սկզբում սովորել է Կալուգա քաղաքի մասնավոր գիշերօթիկ դպրոցում, այնուհետև 1849-1855 թվականներին սովորել է Մոսկվայում՝ Մոսկվայի սուրբ Եկատերինայի շքանշանակիր ուսումնարանում։
1876 թվականի վերջին ամուսնու հետ տեղափոխվել է Կիև, որտեղ գրողի գրական գործունեությունը Մոզիրի համեմատ ավելի մեծ հնարավորություններ են բացվել, քանի որ Կիևը ոչ միայն նահանգի կենտրոնն էր, այլև բավականին ինտենսիվ հասարակական և մշակութային կյանքով ապրող քաղաք։
1877 թվականին, ռուս-թուրքական պատերազմի սկսվելուց հետո, վիրավոր զինվորները սկսել են ժամանել Կիև։ Յակովլևա-Լանսկայան իր հոդվածներով փորձել է հանրության ուշադրությունը հրավիրել հիվանդանոցներում վիրավորների խնամքի բացակայության վրա։ Նա գրել է, որ ծանր վիրավորները Կիևի հիվանդանոցներում պառկած են կեղտոտ ծղոտի վրա կամ նույնիսկ պարզապես հատակին։ Նրա քննադատական ​​հոդվածները դուր չեն եկել տեղի պաշտոնյաներին։ 1878 թվականին իշխանությունների ճնշման պատճառով ընտանիքը ստիպված է եղել հեռանալ Կիևից։ Լանսկայան բնակվել է Օրյոլում, Մոզիրում, Ստարի Ռուսում։
Լանսկայայի «Դափնիներ և փշեր» վեպը (ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակներից) կրկին առաջացրել է կառավարության ծայրահեղ դժգոհությունը և ռուսական ամենամեծ գրադարաններին՝ Սանկտ Պետերբուրգի Կայսերական հանրային գրադարանին ու Մոսկվայի Ռումյանցևի թանգարանի գրադարանին արգելվել էր հաշվեկշռում ընդունել հրատարակության օրինակները և դրանք տրամադրել ընթերցողներին։
Լանսկայան շարունակել է իր գրական ու լրագրողական գործունեությունը մինչև կյանքի վերջին օրերը՝ թողնելով երկու վեպ, պատմվածքների մի քանի ժողովածու, պատմվածքներ և ակնարկներ, հարյուրավոր թերթային հրապարակումներ։ Նա նամակագրական կապ է պահպանել Դմիտրի Ֆիլոսովի, Ալեքսեյ Սուվորինի և այլոց հետ։ Նրա արձակն ու հրապարակախոսությունն առանձնանում էին ընդգծված քաղաքացիական խառնվածքով, ինչը նրան ստիպում էր անընդհատ պայքարել չարաշահումների, անարդարության և անօրինականության դեմ։
Կյանքի վերջին տարիներին բնակվել է Միխայլովսկոե գյուղում՝ Պուշկինների նախկին դաստակերտում։
Մահացել է 1914 թվականի մայիսի 8-ին (21), թաղված է Սուրբ լեռների գերեզմանատանը՝ Ալեքսանդր Պուշկինի գերեզմանից ոչ հեռու։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս գրողներ Կատեգորիա:Բելառուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բելառուս հրապարակախոսներ
Ռուիլա (այլ կիրառումներ)
Ռուիլա, կարող է վերաբերել՝
Ռուխ (այլ կիրառումներ)
Ռուխ, կարող է վերաբերել՝
Ոսկեբզեզներ
Ոսկեբզեզներ, բզեզների ընտանիք։ Հայտնի է 12 հազար, Հայաստանում՝ 200 տեսակ։ Հանդիպում են Տավուշի և Սյունիքի մարզերում, Արարատյան դաշտում։ Առավել տարածված են սև, դեղձենու, բարդու, փոփոխական և այլն, որոնք վնասում են ծառերը։ Հազվադեպ են Պալլասի, Սողոմոնի, գեղեցիկ ոսկեբզեզները։ Վերջին երկուսը գրանցված են ՀՀ Կարմիր գրքում։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը 3-100 մմ է։ Ծածկույթներն ամուր են՝ վառ մետաղ, փայլով (այստեղից՝ անվանումը)։ Ունեն կարճ, սղոցաձև բեղիկներ, ամուր հոդավորված առաջնաև միջնակուրծք։ Փորիկը կազմված է 5 հատվածից, առաջին երկուսը միաձուլված են։
Կենսակերպ
Ակտիվ են ցերեկը (առավելապես՝ ամռանը)։ Հանդիպում են կերաբույսերի ցողունի և ճյուղերի, որոշ մանր նաև ծաղիկների վրա։ Թրթուրները սպիտակ են, զարգանում են ծառերի կեղևի տակ։
Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ Կատեգորիա:Բզեզներ
Ռունովշչինսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Ռունովշչինսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Էմիլիո Բուտրագենիո
Էմիլիո Բուտրագենիո Սանտոս (Emilio Butragueño Santos, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, որ հանդես է եկել 1980-1990-ական թվականներին։ Եղել է «Ռեալ Մադրիդի» կենտրոնական հարձակվող, խաղացել է Իսպանիայի հավաքականի կազմում, մասնակցել երկու աշխարհի առաջնությունների։ Ընդգրկվել է ՖԻՖԱ 100-ի ցանկում։
Երկրպագուների շրջանում ունեցել է Գիշանգղ մականունը (իսպաներեն՝ El Buitre ). Էմիլիոյի խաղը՝ սպասել վտանգավոր պահի, որը կարելի է վերածել գոլի, հիշեցրել է գիշատիչ թռչունի խաղ։ Ակումբում հայտնվելով 1984 թվականին՝ Էմիլիոն եղել է նրա վառ խաղացողներից մեկն ընդհուխ մինչև 1995 թվականը, երբ տեղափոխվել է «Ատլետիկո Սելայա», որտեղ անցկացրել է երեք մրցաշրջան։
1980-ական թվականներին Բուտրագենիոն խաղացել է Մեքսիկայի հավաքականի հայտնի ֆուտբոլիստ Ուգո Սանչեսի հետ։ Նրա խաղընկերներից է եղել նաև Միչելը։ Ընդհանուր առմամբ նա «Ռեալի» կազմում անցկացրել է 341 հանդիպում և խփել 123 գոլ։ 1984 թվականից մինչև 1992 թվականը Բուտրագենիոն հանդես է եկել Իսպանիայի հավաքականում։ Մասնակցել է 1986 և 1990 թվականների աշխարհի առաջնություններին, 1988 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը։ 1985 և 1986 թվականներին դարձել է ՈՒԵՖԱ գավաթակիր, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1995 թվականներին՝ Իսպանիայի չեմպիոն։
Էմիլիո Բուտրագենիոն նկարահանվել է հինգ ֆիլմերում (կամեո)։ Եղել է «Ռեալ Մադրիդի» փոխնախագահը։
Ակումբային կարիերա
1981 թվականին Էմիլիո Բուտրագենիոն միացել է Մադրիդի «Ռեալի» երիտասարդական կազմին՝ խաղալով նախ պահեստային կազմում։ Հիմնական կազմում նորամուտը նշել է Ալֆրեդո դի Ստեֆանո գլխավորությամբ 1984 թվականի փետրվարի 5-ին՝ «Քադիսի» դեմ խաղում ։ Այդ խաղում նա կատարել է վայրկենական հարված, խփել երկու գոլ և կատարել գոլային փոխանցում այն բանից հետո, երբ «Ռեալը» պարտվում էր 0։2 հաշվով։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 12-ին նա կատարել է նորամուտը եվրոպական մրցություններում՝ իր հեղինակած հեթ-տրիկով ներդրում ունենալով ՈՒԵՖԱ գավաթի խաղարկության երրորդ փուլի՝ «Անդերլեխտի» դեմ հաղթական խաղում, որտեղ «Ռեալը» հաղթել է 6:1 հաշվով (Բրյուսելում անցկացված առաջին հանդիպման 0։3 հաշվով պարտությունից հետ)։ Այդ հաղթանակը կարևոր դեր է ունեցել իսպանական թիմի հաղթարշավում 1984/85 մրցաշրջանում ։
1991 թվականին արժանացել է Պիչիչի մրցանակի ։
1995 թվականի հունիսին Էմիլիո Բուտրագենիոն, որը կորցրել էր իր տեղը թիմում (1994/95 մրցաշրջանում՝ ութ խաղ և մեկ գոլ) գլխավորապես 17-ամյա Ռաուլ Գոնսալեսի հետ մրցակցության պատճառով, տեղափոխվել է մեքսիկական «Ստլետիկո Սելայա» և առաջին մրցաշրջանում թիմի հետ հասել MX լիգայի եզրափակիչ։ Ակումբում երեք մրցաշրջան անցկացնելուց հետո՝ 1998 թվականի ապրիլին, Էմիլիո Բուտրագենիոն որոշել է ավարտել կարիերան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Ռուչեյ (այլ կիրառումներ)
Ռուչեյ, կարող է վերաբերել՝
Սուրբ Երրորդության եկեղեցի (Արամիլ)
Սուրբ Երրորդության եկեղեցի (Свято-Троицкий храм), ուղղափառ եկեղեցի Արամիլում, գտնվում է Եկատերինբուրգի և Վերխոտուրսկի թեմի Ռուսական ուղղափառ եկեղեցու իրավասության ներքո։
Պատմություն
Ներկայիս երեք կցաշենքերով քարե եկեղեցու հիմքերը դրվեցին 1830 թվականին և միայն 8 տարի հետո օծվեց ձախ կցաշենքը Սուրբ Աստվածածնի պատվին։ 1842 թվականի  հունիսի 6-ին գլխավոր եկեղեցին օծվեց եպիսկոպոս Մելխիսեդեկի կողմից, իսկ վերջին աջ կցաշենքը օծվեց եպիսկոպոս Իոհանի կողմից ի պատիվ Եղիա մարգարեի ։
Եկատերինբուրգի թեմի տեղեկատուի համաձայն 1915 թվականին եկեղեցու հաստիքացուցակում եղել են երկու քահանա, մեկ սարկավագ և երկու տիրացու։
Ծխականների թիվը կազմել է ավելի քան չորս հազար մարդ։ 1937 թվականին եկեղեցին փակվեց, զանգակատունը և եկեղեցու ցանկապատը ավերվեցին։  Արևելյան և հարավային կողմերում գտնվող գերեզմանոցը նույնպես անարգվեց։ Խորհրդային իշխանության տարիներին եկեղեցում սկզբում տեղակայված էր դպրոց, այնուհետև խանութ և առևտրի պալատ։
1990 թվականին  եկեղեցին վերադարձվեց հավատացյալներին։ 1991 թվականից եկեղեցում սկսեցին իրականացվել պաշտամունքային ծառայություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1790 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի պաշտամունքային կառույցներ
Մասրիկ (գետ)
Մասրիկ, Մազրա, Մազրի, Մեզրե, Մյազրաչայ, Սոդ, Սոդից գետ, գետ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Արևելյան Սևանի լեռների հարավարևմտյան լանջերից և Ծովակ գյուղից հյուսիսում թափվում Սևանա լիճ։ Երկարությունը՝ 45 կմ ։ Ակունքները	աղբյուրներից սնվող մանր ու արագահոս առվակներ են, որ միանում և գետ են ղառնում լձամերձ հարթավայր հասնելուց միայն։ Միջին և ստորին հոսանքում դանդաղահոս է և գալարուն։ Նախկինում Մասրիկ դեպի Սևան էր հոսում Գիլլի ծանծաղ ու ճահճապատ լճի միջով։ Այժմ՝ Սևանի մակարդակի իջեցման հետևանքով, Գիլլի փոքրիկ Ժիճն ու նրա ճահճուաները չորացել են և գետը դանդաղ հոսքով թափվում է ուղղակի Սևանա լիճը, ջրհավաք ավսզանը՝ 682 կմ², տարեկան հոսքը՝ 131 մլն մ³։ Հորդանում է գարնանը, ջրերն օգտագորձվում են ոռոգման համար, Ղ. Ալիիշանը Մասրիկ կազմված Է համարում Քեթի (Քեյթի), Երիշատ կամ Արաշատ և Սոդից (Սոդ) գետերի միացումից։ Որանցից Երիշաաը Մասրիկ ի կենտրոնական ճյուղն է, Քեթին՝ միջին և վերին հոզանքը, իսկ Սոդ կամ Սոդից գետը՝ աջ օժանդակը։ Սակայն Սոդ կամ Սոդից գետ հին անունով երբեմն անվանել են նաև ամբողջ գետը ։
Լեմազի (գետ)
Լեմազի  (Ләмәҙ), գետ Դուվանսկի և Մեչետլինսկի շրջաններում, Բաշկորտոստան Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Այ գետի ձախ ափին՝ 113 կմ հեռավորության վրա։ Լեմեզ Տամակ գյուղում։
Մասրիկ (գետ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Սևանա լճի ավազանի գետեր
Լեմազի (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Այ գետն է, գետի ենթաավազանը Բելայա գետն է։ Գետավազանը՝ Կամա։
Ռուսաստանից սիրով (այլ կիրառումներ)
Ռուսաստանից սիրով, կարող է վերաբերել՝
Լեմազի (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ռուսկի (այլ կիրառումներ)
Ռուսկի, կարող է վերաբերել՝
Ռոք շրջան (այլ կիրառումներ)
Ռոք շրջան, կարող է վերաբերել՝
Ռևետ (այլ կիրառումներ)
Ռևետ, կարող է վերաբերել՝
Ռևյակինո (այլ կիրառումներ)
Ռևյակինո, կարող է վերաբերել՝
Էկզորսիզմ
Էկզորսիզմ (կաթոլիկ ավանդույթներում հունարեն ἐξορκισμός), մարդու միջից դևերի, չար ոգիների և այլ գերբնական արարածների վանումը աղոթքների և որոշակի կրոնական արարողությունների միջոցով։ Էկզորսիզմի երևույթը ունի հին պատմություն և հանդիսանում է շատ կրոնների ծիսական արարողություններից մեկը։
Էկզորսիզմը մեր օրերում
Ներկայումս կաթոլիկ եկեղեցին Athenaeum Pontificium Regina Apostolorum համալսարանում պատրաստում է, այսպես ասած, էկզորզիստներ։ Բողոքական մի քանի եկեղեցիներում այն նույնպես ընդունված արարողակարգ է։
Էկզորսիզմը հայտնի է նաև իսլամում «ջինի վանում» անունով։ Այն շատ նման է քրիստոնեական արարողակարգին.
Քրիստոնեություն
Կաթոլիկ քրիստոնեության մեջ էկզորսիզմը իրականացվում է Հիսուս Քրիստոսի անունից ։ Տարբերություն կա ֆորմալ էկզորսիզմի, որը իրականացվում է քահանայի կողմից կնունքի ժամանակ, կամ եպիսկոպոսի թույլտվությամբ, և «փրկության աղոթքների» միջև։ Վերջինս կարող է իրականացվել յուրաքանչյուրի կողմից։
Ծիսակատարության համար նախատեսված ցանկերը ուղորդում են քահանային էկզորսիզմ իրականացնելու ժամանակ և որոշելու՝ երբ է հարկավոր ֆորմալ էկզորսիզմ իրականացնել ։ Քահանաների համար նկարագրված է, որ նախքան էկզորսիզմը իրականացնելը առկա տառապանքի բնույթը իրականում հոգեբանական կամ ֆիզիկական հիվանդության արդյունք չէ ։
Կաթոլիկ պրակտիկայում էկզորսիզմը իրականացնող անձը (էկզորսիստ)կոչվում է ձեռնադրող քահանա։ Էկզորսիստը անգիր աղոթքներ է ասում՝ համաձայն ծեսի բաժինների և կարող է կիրառել կրոնական նյութեր, օրինակ սրբապատկերներ և սրբազան իրեր։ Քահանան վկայակոչում է Աստծու անունը, մասնավորապես Քրիստոսի անունը, ինչպես նաև Հաղթական Եկեղեցու անդամների և Միքայել հրեշտակապետի անունը։
Ընդհանրապես դիվահար անձինք ոչ չար հոգի ունեն իրենց մեջ, ոչ էլ պատասխանատու են իրենց արարքների համար ։ Ուստի մասնագետները էկզորսիզմը դիտարկում են, որպես բուժում և ոչ թե պատժամիջոց։ Կաթոլիկ ծիսակատարության ժամանակ սովորաբար ասվում է, որ ոչ մի դաժան քայլ չի իրականացվում դիվահարների նկատմամբ, միայն կարելի է պատահել, որ նրանց կապեն՝ եթե մասնագետները կարծում են, որ նման կարիգ կա ։
Հինդուիզմ
Համաձայն Պադմա Պուրանայի Գիտա Մահատմայի՝ կարդալով Բհագավադ Գիտայի 3-րդ, 7-րդ և 9-րդ գլուխները և հոգևոր կերպով այն փոխանցելով հոգին լքած մարմնին՝ օգնում է նրան դուրս գալ ցնորական վիճակից։ Կիրտան աղոթքի ժամանակ զուգահեռաբար կիրառվում են սուրբ գրություններ և կենդանակերպ աստվածների նկարներ (Շիվա, Վիշնու, Հանուման, Բրահմա, Շակտի և այլն)։ Տանը խունկ են ծխում, սուրբ գետերից բերված ջուր են շաղ տալիս և այլ էֆեկտիվ գործողություններ։
Հոգիների և մահվան վերաբերյալ հիմնական պուրանական աղբյուրը Գարուդա Պուրանան է։
Ծնունդի, մահվան և մարդկային հոգու մասին ամբողջական նկարագրություն է տրվում Կատո Ուպանիշադում, որը Յաջուր Վեդայի մաս է։
Հուդաիզմ
Ժոզեֆուսը հաղորդում է, որ էկզորսիզմի ծիսակատարության ընթացքում օգտագործել են թունավոր արմատներից պատրաստված էքստրակտներ և զոհաբերություններ են արել ։ "Մեռած Ծովի ձեռագրերում" նշվում է, որ էկզորսիզմ իրականացնում էին Հուդաիզմի Էսսեն ճյուղի ներկայացուցիչները։
Դեռ ոչ շատ վաղուց Ռաբբի Յեհուդա Ֆետայան գիրք գրեց՝ "Մինչատ Յահուդա", որում մեծապես խոսվում էր էկզորսիզմի, դևահար մարդկանց հետ ունեցած նրա փորձի և հրեական այլ գաղափարների մասին։ Գիրքը գրվել է եբրայերենով և թարգմանվել անգլերեն։
Նոր Մեխիկոյից Ռաբբի Գերշուն բացատրում է, որ հրեական էկզորսիզմի գործընթացը միտում ունի բժշկելու միջոցով օգնել և դիվահար անձին և չար ոգուն։ Հրեական էկզորսիզմի ծիսակատարությունը կատարում է ռաբբին, ով սովորել է գործնական Կաբալահ։ Այդ ընթացքում նաև ներկա է գտնվում չափահաս տղամարդկանցից կազմված մի խումբ (Մինյան), որոնք շրջապատում են դիվահար մարդուն։ Խումբը երեք անգամ ասում է 91-րդ սաղմոսը, այնուհետև ռաբբին փչում է շեփորը (shofar ) ։
Շեփորի փչելը կատարվում է հատուկ ձևով՝ տարբեր նոտաներով և հնչյուններով, որպեսզի «կոտրվի մարմինը», իսկ այն տիրապետող ուժը թուլանա։ Երբ այն արդեն թուլանում է, ռաբբին փորձում է շփման մեջ մտնել՝ տարբեր հարցեր ուղղելով նրան, օրինակ՝ թե ինչու է այն տվյալ մարմինը տիրապետում։ Մինյանը աղոթում է այդ ուժի համար, որպեսզի այն ապահով զգալով՝ թողնի դիվահար մարդու մարմինը ։
Գիտական տեսակետներ
Համաձայն "Հոգեկան խանգարումների ախտորոշման և վիճակագրական ձեռնարկի" (DSM-V) կամ "Հիվանդությունների և առողջական խնդիրների հետ կապված միջազգային վիճակագրական դասակարգման" (ICD-10)դիվային տիրապետման տակ գտնվելը գործող հոգեբուժական կամ բժշկական ախտորոշում չէ։ Նրանք, ովքեր հավատում են դիվային տիրապետմանը, հաճախ նրան են վերագրում այնպիսի ախտանիշեր, որոնք կապված են ֆիզիկական կամ մտավոր հիվանդությունների հետ՝ հիստերիան, մոլությունը, փսիխոզը, Տոուրետի ախտանիշը, էպիլեպսիան, շիզոֆրենիան ։
Այն պատրանքը, որ էկզորսիզմը օգնում է տիրապետման ախտանիշ ունեցող մարդկանց, շատերի կողմից վերագրվում է որպես Պլացեբոյի ազդեցություն և ղեկավարելու ուժ ։ Որոշների կարծիքով էլ ենթադրվող տիրապետության տակ գտնվող անձը հավանաբար նարցիսիստ է կամ ունի ցածր ինքնագնահատական և նման կերպ է վարվում, որպեսզի ուշադրություն գրավի ։
Հոգեբույժ Սկոտ Պեկը ուսումնասիրել է էկզորսիզմի մի շարք դեպքեր և հայտարարել, որ երկու անգամ էկզորսիզմ է իրականացրել իր վրա։ Նա ասել է, որ դիվահարության մասին քրիստոնեական գաղափարները իրական երևույթներ են։ Նրա բացատրությունները ախտորոշման չափանիշների վերաբերյալ տարբեր էին Հռոմեական Կաթոլիկ եկեղեցու մոտեցումներից։
Պեկի աշխատանքները չարքի և դիվահարության վերաբերյալ արժանացան ծաղրանքի և քննադատության։
Հոգեվիրաբուժություն
Հազարամյակների ընթացքում էկզորսիզմը վիճահարույց թեմա է եղել՝ անձի բարոյական հավատներից ելնելով Նյարդավիրաբուժական էկզորսիզմը, որը նաև հայտնի է որպես Հոգեվիրաբուժություն, առաջարկում էր դիվահարության բուժում, իսկ ավելի ուշ կիրառվում էր համառ հիվանդների դեպքում ։ Հոգեվիրաբուժությունը ստեղծել է Անտոնիո Էգքաս Մոնիզը։ 1900-ականներին տարբեր նյարդաբաններ կատարում էին նմանատիպ վիրաբուժություններ։
Կարծիքներ կան, որ էկզորսիզմը հոգեթերապիայի ձև է, իսկ հոգեթերապիան էկզորսիզմի ձև է ։
Էկզորսիզմի հայտնի դեպքեր
2007 թվականի հոկտեմբերին Նոր Զելանդիայում տեղի ունեցած էկզորսիզմի ընթացքում մի կին խեղդվել է ջրում, իսկ մի դեռահասի հոսպիտալացրել են։ Երկար տևած դատերից հետո, ընտանիքի 5 անդամները դատապարտվել են ոչ քրեական պատժի ։ Ենթադրվում է, որ մայր Թերեզան էկզորսիզմի է ենթարկվել Կալկաթայի արքեպիսկոպոսի կողմից այն բանից հետո, երբ վերջինս նկատեց, որ նա քնի մեջ ցնցումներ է ունենում՝ կարծելով, որ նրա վրա չար ուժեր են հարձակվում ։ Լուիզիանա նահանգի կառավարիչ Բոբի Ջինդալը 1994 թվականին ակնարկ է գրում այն մասին, որ քոլեջում սովորելու տարիներին էկզորսիզմ է իրականացրել իր մոտ ընկեր "Սյուզանի" նկատմամբ ։Հայտնի է նաև 1970-ականներին մի գերմանուհու`Անելիզ Միխելի հետ պատահած դեպքը։
Կարծիք կա, որ Սալվադոր Դալին էկզորսիզմի է ենթարկվել իտալացի վանական Գաբրիել Մարիա Բերարդի կողմից, երբ 1947 թվականին գտնվում էր Ֆրանսիայում։ Դալին քանդակ է ստեղծել՝ "Քրիստոսը խաչի վրա", նվիրելով այն վանականին՝ ի նշան երախտագիտության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրոնական արարողություններ Կատեգորիա:Մոգություն Կատեգորիա:Օկուլտականություն
Ակիմ Սաթյան
Ակիմ Իվանի Սաթյան, Միջին Ասիայում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1919)։
Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի 2, Կարմիր աստղի շքանշաններով։
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Սմբատ Է Բագրատունի
Սմբատ Բագրատունի, Հայոց սպարապետ (753-775), Հայոց իշխան (770-775) ։ Աշոտ Կուրացյալի որդին, Աշոտ Մսակերի հայրը, Բագրատունիների իշխանական տոհմից ։
Կենսագրություն
Հայոց իշխան Սահակ Բագրատունու օրոք՝ 753 թվականին, դարձել էր սպարապետ, իսկ նրա մահից հետո՝ նաև Հայոց իշխան (պատրիկ)։ 768 թվականին մասնակցել է Սիոն Ա Բավոնեցի կաթողիկոսի գումարած Պարտավի եկեղեցական ժողովին ։ 774 թվականին Հասան ոստիկանը իր հետ վերցրել է Սմբատին և այլ նախարարների, ապա սկսել հալածել ապստամբ Արտավազդ Մամիկոնյանին՝ հասնելով մինչև Վիրքի Սամցխե գավառ։ Ապա միացել է 774 թվականին Արաբական խալիֆայության դեմ Մուշեղ Մամիկոնյանի գլխավորած ապստամբական շարժմանը, մղել մի շարք հաղթական կռիվներ։ Զոհվել է Արձնիի ճակատամարտում՝ արաբների դեմ մղած անհավասար մարտում ։
Ընտանիքը
Սմբատը ամուսնացել էր Տարոնի իշխան Սամուել Մամիկոնյանի (մհ․ 775) քրոջ հետ։ Ունեցել են 2 որդի, իսկ երրորդը ենթադրվում է ․ Ենթադրվում է, որ վերջինս եղել է Սմբատի որդին․
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բագրատունիներ Կատեգորիա:Հայոց իշխաններ Կատեգորիա:Սպերի իշխաններ Կատեգորիա:Տայքի իշխաններ Կատեգորիա:Հայոց սպարապետներ
Ստրենյա
Ստրենյա (Stregna), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 430 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 23 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Աթանասիոս Պեցոս
Աթանասիոս Պեցոս , հույն ֆուտբոլիստ, Վերդեր Բրեմեն ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան, որը հանդես է եկել Հունաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում։
Ակումբային կարիերա
Պեցոսը ծնվել է Դյուսելդորֆում, սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով տեղի «Դյուսելդրոֆ 99» թիմում։ 2001 թվականին միացել է «Բայեր Լևերկուզեն» երիտասարդական թիմին։ 2010 թվականին Աթանասիոսը առաջին անգամ խաղացել է «Բայեր»-ի երկրորդ թիմում։ Շարունակելով խաղալ երիտասարդական թիմում՝ 2010/11 մրցաշրջանում նա մասնակցել է 8 խաղի։ 2010 թվականի ապրիլի 24-ին Պեցոսը «Հանովեր»-ի դեմ Բունդեսլիգայում անցկացրել է առաջին հանդիպումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունիսի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:1991 ծնունդներ Կատեգորիա:Դյուսելդորֆ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հույն ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հունաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կայզերսլաուտերնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բայեր Լևերկուզենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռապիդ Վիեննայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վերդերի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Ստրոգանովյան ուսումնարանի եկամտաբեր տուն
Ստրոգանովյան ուսումնարանի եկամտաբեր տուն (Доходный дом Строгановского училища), տեսարժանություն Մոսկվայում։ Ճարտարապետական հուշարձան է։
Տունը գտնվում է Կենտրոնական վարչական շրջան, Մյասնիցկայա փողոց, տուն 24/7, շինություն 1, Բասմաննի շրջան հասցեով ։
Պատմություն
1901 թվականին Ստրոգանովյան ուսումնարանին շնորհվել է Կայսերական կոչումը։ Ի պատիվ դրա այն ստացել է Մյասնիցկայա փողոց, տուն 24 հասցեում եկամտաբեր տուն կառուցելու իրավունք։ Տարածքից ստացվող շահույթը հատկացվում էր հիմնադրամին։ 1902 թվականին հայտարարվեց եկամտաբեր տունը կառուցելու նախագծի մրցույթ։ Արդյունքում հաղթեց Ֆեոդոր Շեխտելը։ 1904 թվականին սկսված շինարարությունն ավարտվեց 1906 թվականին ։
1910 թվականին տան առաջին հարկում գտնվում էին իր ժամանակի նշանավոր ընկերությունները` «Պուտիլովյան գործարանների ընկերությունը», «Ֆերրեյն ընկերակցությունը», «Ռեմինգտոն» գրամեքենաների ընկերությունը ։
1917 թվականի իրադարձություններից հետո տարածքը զբաղեցրեց Էլեկտրատեխնիկական արդյունաբերության գլխավոր վարչությունը։ Հետագայում այդ տանը ստեղծվել է «Ռուսաստանի էլեկտրիֆիկացման լենինյան պլանը» ։
XXI դարում տանը չկա բնակելի հատված, և այն ամբողջովին տրված է գրասենյակներին ։
Ճարտարապետություն
Նախագծի հեղինակն է ճարտարապետ Ֆեոդոր Շեխտելը` Ալեքսանդր Կուզնեցովի մասնակցությամբ։ Սկզբում շենքում եղել է 5 հարկ։ Շենքը սեղանաձև է։ Բակում գտնվել է պուրակ։ Շենքի պատերը երեսպատված են հողի գույնի սալիկներով։ Առաջին երկու հարկերը տրվել էին խանութներին և գրասենյակներին։ Մնացած տարածքը բնակելի էր ։
Հայտնի մարդիկ
Տարբեր ժամանակներում շենքի բնակելի հատվածում ապրել են հետևյալ անվանի անձինք` Իվան Ռերբերգը, Նիկոլայ Կուրդյուկովը, Ագաթանգեղոս Կրիմսկին, Ռուբեն Սիմոնովը, Սերգեյ Օբրազցովի ընտանիքը ։
Յոհաննա Սիգուրդարդոտիր
Յոհաննա Սիգուրդարդոտիր (Jóhanna Sigurðardóttir, ), իսլանդացի քաղաքական գործիչ, պատմության մեջ առաջին բաց բիսեքսուալը, որը գլխավորել է կառավարությունը ։ Համաշխարհային պատմության մեջ կառավարության առաջին ղեկավարը, որը պաշտոնական միասեռ ամուսնություն է կնքել ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ռեյկյավիկում, 1960 թվականին ավարտել է Առևտրային քոլեջը։ Երկար ժամանակ աշխատել է իսլանդական ավիաուղիներում որպես ուղեկցորդուհի, իսկ ավելի ուշ՝ որպես նույն ավիաուղիների գրասենյակային աշխատող։ Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել արհմիութենական շարժմանը։ 1978 թվականին առաջին անգամ ընտրվել է ալտինգի պատգամավոր՝ որպես Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ։ Այդ ժամանակից ի վեր մշտապես վերընտրվել Է խորհրդարանի բոլոր հաջորդ ընտրություններում։ Եղել է խորհրդարանի նախագահի տեղակալ 1979 թվականին և 1983-1984 թվականներին։ Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության նախագահի տեղակալ 1984-1993 թվականներին։ 1987-1994 թվականներին Բազմիցս զբաղեցրել է սոցիալական ապահովության նախարարի պաշտոնը տարբեր աշխատասենյակներում։
Քաղաքական կարիերա
1994 թվականին առաջնորդի ներկուսակցական ընտրություններում անհաջողության պատճառով լքեց Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը և շուտով գլխավորեց նոր շարժում՝ «Þjóðvaki» (թարգմանաբար «Զարթոնք»)։ Եղել է ձախ ընդդիմության ակտիվ անդամ Խորհրդարանում՝ ընդգրկվելով Ալտինգի բազմաթիվ կոմիտեներում։ 2000 թվականին Յոհաննայի գլխավորած շարժումը կոալիցիայի մեջ մտավ Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության հետ՝ ձևավորելով Սոցիալ-Դեմոկրատական դաշինք։ 2003 թվականի ընտրություններից հետո կրկին զբաղեցրել է Ալտինգի փոխնախագահի պաշտոնը։ 2007 թվականի ընտրությունների արդյունքներով երկրում ձևավորվել է «մեծ կոալիցիայի» կառավարություն անկախության կուսակցության և Սոցիալ-դեմոկրատական դաշինքի ներկայացուցիչներից։ Դրանում Յոհանան զբաղեցրել է սոցիալական ապահովության նախարարի պաշտոնը։ Տնտեսական բարդություններից առաջացած ներքաղաքական լուրջ ճգնաժամի արդյունքում կոալիցիան փլուզվեց։ Capacent Gallup ընկերության հարցման համաձայն, որն անցկացվել է ճգնաժամի թեժ շրջանում, նա դարձել է երկրի ամենատարածված քաղաքական գործիչը՝ հավաքելով 73 % վարկանիշ։ 2009 թվականին Յոհանան ընդգրկվել է Forbes-ի վարկածով աշխարհի 100 ամենաազդեցիկ կանանց ցանկում՝ զբաղեցնելով 75-րդ տեղը ։
Իսլանդիայի վարչապետ
2009 թվականի փետրվարի 1-ին Յոհանան, որը համեմատաբար չվարկաբեկված էր աջերի հետ կոալիցիայում իր կուսակցության հետ գլխավորել Է երկրի ժամանակավոր կառավարությունը ։ Կառավարության ձևավորման շուրջ բանակցությունները բավականին կարճ էին  ։ Համաձայն պայմանավորվածության, կառավարությունն աշխատել է ընդհուպ մինչև նոր Ալտինգի ձևավորումը, արտահերթ ընտրությունները, որոնք տեղի են ունեցել 2009 թվականի ապրիլի 25-ին։
Ընտրությունների նախաշեմին Յոհանան ընտրվել էր 2009 թվականի մարտի 28-ին Սոցիալ-Դեմոկրատական դաշինք կուսակցության առաջնորդ։
2009 թվականի ապրիլի 25-ի ընտրությունների արդյունքում Յոհաննայի գլխավորած կոալիցիան ստացավ ձայների մեծամասնությունը, ինչի շնորհիվ 2009 թվականի մայիսի 10-ին ձևավորվեց երկրի նոր մշտական կառավարությունը։ Դրանում առանցքային դիրքեր են զբաղեցրել նույն անձինք, ինչ Յոհաննայի առաջին անցումային կառավարությունում։
Վարչապետի պաշտոնում գործունեության գլխավոր գերակայություններից է համարել 1 տարվա ընթացքում Իսլանդիայի անդամակցությունը ԵՄ-ին և մինչև 2012 թվականը 4 տարվա ընթացքում եվրոգոտուն միանալը։
Անձնական կյանք
Յոհան Սիգուրդարդոտիրը երեք որդի ունի՝ Թոռվալդուր Յոհանեսոնի հետ առաջին ամուսնությունից երկուսը և 1981 թվականին ծնված խորթ որդին։ Յոհաննայի երկրորդ քաղաքացիական ամուսնությունը կնքվել է 2002 թվականին լրագրող Յոնինա Լեոսդոտիրի հետ։ Այսպիսով, Յոհանան աշխարհում կառավարության առաջին ղեկավարն է, որը չի թաքցնում իր ոչ ավանդական կողմնորոշումը ։2010 թվականի հունիսի 27-ին Յոհաննա Սիգուրդարդոտիրը ամուսնացավ Յոնինա Լեոսդոտիրի հետ, երբ Իսլանդիայի խորհրդարանը 2010 թվականի հունիսի 12-ին օրինականացրեց միասեռ ամուսնությունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կին վարչապետներ Կատեգորիա:Կառավարության կին ղեկավարներ Կատեգորիա:Բորտուղեկցորդներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Կառավարության ղեկավարներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ անձինք Կատեգորիա:ԼԳԲՏ իրավունքների ակտիվիստներ Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ Կատեգորիա:Լեսբուհի քաղաքական գործիչներ
Մեթոդի վրա
Մեթոդի վրա, հայ հասարակական գործիչ, փիլիսոփա և բնագետ Գալուստ Կոստանդյանի երկը։ Եկեղեցու պահանջով գիրքը վաճառքից հանվել է ու ոչնչացվել, իսկ երկրորդ հատորի ձեռագիրը, ամբողջ արխիվի հետ միասին, Կոստանդյանի մահից հետո այրվել է։
«Մեթոդի վրա» երկը հանդիսանում է Գալուստ Կոստանդյանի մատերիալիզմի ու աթեիզմի նվաճումը։ Հեղինակն այն բնութագրել է որպես՝ «պզտի հանրագիտարան մը... նյութապաշտ դպրոցի ամենեն ահավոր զենքերու», իսկ ժամանակակիցները՝ մի երկ, որը կոչված է «հռչակելու և քաջալերելու դրական կամ գիտական մտքին հաղթանակը»։
Կոստանդյանը առաջին հայ մտածողներից է, որ ծանոթ է եղել Կարլ Մարքսի «Կապիտալ»-ին և հիշատակել է իր գրքում։
Եկեղեցու պահանջով գիրքը վաճառքից հանվել է ու ոչնչացվել, իսկ երկրորդ հատորի ձեռագիրը, ամբողջ արխիվի հետ միասին, Կոստանդյանի մահից հետո այրվել է։
Գրականություն
Կատեգորիա:1878 գրքեր Կատեգորիա:Աթեիստական գրականություն Կատեգորիա:Գալուստ Կոստանդյանի գրքեր Կատեգորիա:Քրիստոնեությունը քննադատող գրքեր Կատեգորիա:Կրոնը քննադատող գրքեր Կատեգորիա:Կրոնի փիլիսոփայության գրականություն
Crátera de la locura de Heracles
Crátera de la locura de Heracles, (Հերակլեսի խենթության կրատեր), Մեծ Հունաստան պատմական շրջանում ստեղծված կավե անոթ, որը թվագրվում է մ.թ.ա. 350 - 320:
Պատմություն
«Հերակլեսի խենթության կրատերը» հայտնաբերվել է Իտալիայի հարավ-արևելքում գտնվող հնագույն Պեստում քաղաքում, Սալեռնոյից հարավ-արևելք, գավառական մայրաքաղաքից 40 կմ հարավ, Նեապոլից` 92 կմ հեռավորության վրա։
Գտնվում է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում 11094 համարի ներքո ։
Կրատերի Ա կողմում պատկերված է Հերակլեսը, ով խենթացած պատրաստվում է որդուն նետել մահվան կրակի մեջ, որտեղ արդեն այրվում են նրանց կեցաղային իրերը։
Բ կողմում դիոնիսոսյան պատկերներ են, աստվածներ, մաենադներ, սատիրներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանի նմուշներ
Թոմաս Լեմար
Թոմաս Լեմար (Thomas Lemar, ), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ատլետիկո Մադրիդի և Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է վինգերի և հարձակվողական կիսապաշտպանի դիրքում ։ Հայտնի է իր բազմակողմանիությամբ և երկու եզրերում ու կենտրոնում խաղալու ունակությամբ։
Կարիերան սկսել է 2013 թվականին՝ Կանում։ 2015 թվականին 4 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվել է Մոնակո ։ Ակումբի կազմում 127 հանդիպում անցկացնելուց հետո 2018 թվականին Լեմարը միացավ Ատլետիկո Մադրիդին ։
Լեմարը ներկայացրել է Ֆրանսիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում և իր դեբյուտը ազգային հավաքականի կազմում նշել է 2016 թվականի նոյեմբերին ։ 2018 թվականին Լեմարը Ֆրանսիայի հավաքականի կազմում հաղթեց աշխարհի առաջնությունը ։
Կան
Լեմարը Կանի ակադեմիայի սան է ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2013 թվականի օգոստոսի 2-ին՝ փոխարինման դուրս գալով Լիգա 2-ի Դիժոնի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը Լիգա 1-ում անցկացրեց 2014 թվականի օգոստոսի 9-ին՝ Էվիանի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2015 թվականի ապրիլի 5-ին՝ Նանտի դեմ խաղում  ։ Կանի կազմում Լեմարը անցկացրեց 35 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի և 6 գոլային փոխանցման հեղինակ։