cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջեյմս Գանդոլֆինի
Կենսագրություն
Հունիսի 22-ին նա պետք է մեկներ Տաորմինա՝ կինոփառատոնին մասնակցելու։ Գանդոլֆինիի մահը լայն ռեզոնանս առաջացրեց լրատվամիջոցներում, իսկ նրա գործընկերները և խաղընկերները պարզապես չէին կարողանում հավատալ տեղի ունեցածին ։ 2013 թվականի վերջին «HBO»-ն փաստավավերագրական ֆիլմ թողարկեց Ջեյմս Գանդոլֆինիի մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռատգերսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Օլգա Բրիզգինա
Օլգա Արկադևնա Բրիզգինա (Ольга Аркадьевна Брызгина, նախքան ամուսնությունը՝ Վլադիկինա (Владыкина), ), խորհրդային թեթևատլետ (սպրինտ)։ Աշխարհի ռեկորդակիր (թիմում), աշխարհի և Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1987), Ուկրաինայի ֆիզկուլտուրայի ու սպորտի վաստակավոր աշխատող (2013) ։ Հանդես է եկել «Դինամո» (Լուգանսկ) ակումբում։
Կենսագրություն
Օլգա Բրիզգինան ծնվել է 1963 թվականի հունիսի 30-ին Կրասնոկամսկում։ Սպորտով զբաղվել սկսել է հայրենի քաղաքի մանկապատանեկան մարզադպրոցում (առաջին մարզիչը եղել է Գալինա Վասիլևնա Սվեշնիկովան)։ 1979 թվականին Օլգա Բրիզգինան տեղափոխվել է Վորոշիլովգրադ, որտեղ սկսել է մարզվել Վլադիմիր Անդրեևիչ Ֆեդորեցի մոտ։ Առաջին լուրջ հաջողությանը հասել է 1983 թվականին, երբ դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն։ Բոյկոտի պատճառով բաց թողնելով 1982 թվականի Օլիմպիական խաղերը՝ Օլգա Բրիզգինան հաղթել է «Дружба»-84 մրցաշարում, ինչպես նաև ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում նվաճել է 1985 թվականի Եվրոպայի գավաթը։
400 մետր վազքատարածությունում իր առաջին անձնական ռեկորդը, որ միաժամանակ նաև ԽՍՀՄ ռեկորդ էր, Օլգա Բրիզգինան սահմանել է 1985 թվականի Աշխարհի գավաթի խաղարկության եզրափակչում Մարիտա Կոխի հետ վազքի ժամանակ։ Գերմանուհին այդ ժամանակ թարմացրել է աշխարհի ռեկորդը (47.60 վայրկյան), իսկ Օլգա Բրիզգինան վերջնագծին հասել է երկրորդը (48.27 վայրկյան) ։
1987 թվականին Օլգա Բրիզգինան դարձել է աշխարհի չեմպիոն։
1988 թվականին Սեուլում անցկացված Օլիմպիական խաղերում Օլգա Բրիզգինան վաստակել է երկու ոսկե մեդալ։ Նա առաջինն է եղել 400 մետր վազքատարածությունում, ինչպես նաև ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում հաղթել է 4x400 մետր փոխանցավազքում, որտեղ ԽՍՀՄ հավաքականը սահմանել է աշխարհի ռեկորդ՝ 3 րոպե, 15.17 վայրկյան։ Եզրափակչում ԽՍՀՄ հավաքականի մարզուհիները հաղթել են ԱՄՆ հավաքականի դեմ լարված մենամարտում։ Օլգա Բրիզգինան, որ վազում էր վերջինը, փոքր առավելությամբ առաջ է անցել Ֆլորենս Գրիֆիտ-Ջոյներից։
Էմիլ Աբազ
էմիլ Աբազ (Емил Абаз, ), մակեդոնացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
Օլգա Բրիզգինա
Կենսագրություն
1992 թվականին Օլգա Բրիզգինան հեռացել է մեծ սպորտից։ Նա եղել է թեթև ատլետիկայի «Դինամո» մանկապատանեկան մարզադպրոցի տնօրենը, ապա դարձել է Ուկրաինայի թեթև ատլետիկայի հավաքականի Լուգանսկի մարզի թիմի ավագ մարզիչ։
Էմիլ Աբազ
Ակումբային կարիերա
Խաղացել է «Բեերսխոտ» երիտասարդական ակումբում։ 2013 թվականին տեղափոխվել է «Անդերլեխտ»-ի կազմ ։ Մայրաքաղաքի ակումբում խաղացել է 2015/16 թվականների ՈՒԵՖԱ-ի պատանեկան գավաթի կիսաեզրափակիչ փուլի «Չելսի»-ի դեմ խաղում։
Օլգա Բրիզգինա
Կենսագրություն
Օլգա Բրիզգինան պարգևատրվել է «Ժողովուրդների բարեկամության» շքանշանով, «Աշխատանքային արիության համար» մեդալով, Ուկրաինայի նախագահի տարբերանշանով և ձեռքբերումների համար II աստիճանի շքանշանով (2002) ։ Արժանացել է Լուգանսկի պատվավոր քաղաքացու կոչման։
Էմիլ Աբազ
Ակումբային կարիերա
2016 թվականին ամռանը պայմանագիր է ստորագրել զագրեբյան «Դինամո» ակումբի հետ։ Մայրաքաղաքի ակումբի կազմում Աբազը խաղացել է ՈՒԵՖԱ-ի 2016/17 թվականների պատանեկան լիգայում և Խորվաթիայի երկրորդ լիգայի երկրորդ կազմում։
Օլգա Բրիզգինա
Ընտանիք
1986 թվականին Օլգա Բրիզգինան ամուսնացել է խորհրդային թեթևատլետ Վիկտոր Բրիզգինի հետ ։ Նրանք ունեն երկու դուստր։ Բրիզգինների ավագ դուստրը՝ Ելիզավետա Բրիզգինան, Ուկրաինայի թեթև ատլետիկայի հավաքականի անդամ է, Եվրոպայի չեմպիոն և Օլիմպիական խաղերի մեդալակիր ։
Էմիլ Աբազ
Ակումբային կարիերա
2017 թվականի հունվարին, ձմեռային ընդմիջման ժամանակ, հեռացել է «Դինամո»-ից և պայմանագիր է գրել «Սպարտակ» ակումբի հետ (Սուբոտիցա)։ Նույն թվականի մարտի 12-ին խաղացել է սերբիական Սուպերգավաթի «Ռադ» ակումբի դեմ խաղում ։ 2018 թվականին, խզելով պայմանագիրը, դարձել է ազատ գործակալ ։
Օլգա Բրիզգինա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս թեթևատլետներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ
Էմիլ Աբազ
Կարիերան հավաքականում
Լինելով Սկոպյեում ծնված գնչու ` ի սկզբանե նա խաղացել է Բելգիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում, որտեղ նա ապրել է ։ Ավելի ուշ նա խաղացել է Մակեդոնիայի մինչև 17 տարեկանների և մինչև 19 տարեկանների հավաքականների կազմում ։
2017 թվականին մարտի 24-ին իր դեբյուտն է նշել Մակեդոնիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում` Չեռնոգորիայի երիտասարդական հավաքականի դեմ ընկերական խաղի 69-րդ րոպեին փոխարինելով Պետար Պետկովսկուն (2:0) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դինամո Զագրեբի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մակեդոնացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բելգիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անդերլեխտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Մաք Սեննեթ
Մաք Սեննեթ (Sennett) իսկական անունը և ազգանունը՝ Մայքլ Սինոթթ (Sinnott), ամերիկացի ռեժիսոր, դերասան։
1902 թվականից Նյու Յորքի թատրոններում եղել է կատակերգակ դերասան, երգիչ, պարող։ 1908 թվականից կինոյի դերասան, ապա՝ ռեժիսորի ասիստենտ, 1910 թվականից ռեժիսոր։ 1912 թվականին հիմնել է «Քիսթոուն» սեփական կինոընկերությունը։ Սեննեթը զավեշտական դրությունների, անտրամաբանական սրամիտ հնարանքների վրա հիմնված ամերիկյան. կինոկատակերգական ժանրի նախահայրն է։ Նա է «հայտնաբերել» աշխարհահռչակ դերասաններ Չառլի Չապլինին, Մասոն Նորմանին, Ռ. Արբեքլին, Բ. Տյորպինին, ավելի ուշ՝ Դ. Սուենսոնին, Բ. Քիթոնին, Հ. Լլոյդին և ուրիշների։ 1916 թվականից հիմնականում եղել է պրոդյուսեր։ Հնչուն կինոյից հետո իր ստեղծած ժանրի ավանդույթները շարունակելու Սեննեթի փորձերը հաջողություն չեն ունեցել։ 1935 թվականից թողել է կինոն։
Յուլիուս Պայեր
Յուլիուս Պայեր (Julius Johannes Ludovicus von Payer, ), Արկտիկայի ավստրո-հունգարացի հետազոտող։ Ծովային սպա Կարլ Վայպրեխտի հետ 1872-1874 թվականներին «Ծովակալ Թեգեթհոֆ» (Admiral Tegetthoff) առագաստային շոգենավով ավստրո-հունգարական բևեառային գիտարշավի շրջանակներում հայտնաբերել է Ֆրանց Յոզեֆի երկիր կղզիների խումբը` կազմելով կղզեխմբի առաջին քարտեզը։ Արկտիկայով իր ճանապարհորդությունը Պայերը նկարագրել է «725 օր Արկտիկայի սառույցներում» գրքում (1876) ։
Վաղ տարիներ
Յուլիուս Պայերը ծնվել է ուլանցի ռոտմիստր Ֆրանց Անտոն Ռուդոլֆ Պայերի ընտանիքում, ով մահացել է, երբ Յուլիուսը 14 տարեկան էր։ 1857 թվականին ավարտելով Կրակովից ոչ հեռու գտնվող փոքրիկ քաղաքի կադետական դպրոցը` ընդունվել է Թերեզիանայի ռազմական ակադեմիա, որն ավարտել է 1859 թվականին։ 2-րդ կարգի ունտեր-լեյտենանտի կոչումով ծառայության է անցել Իտալիայի հյուսիսում` Վերոնայի 36-րդ հետևակային գնդում։ Նույն թվականին 17-ամյա Յուլիուս Պայերը մասնակցել է Սոլֆերինոյի ճակատամարտին, որը իտալա-ֆրանս-ավստրիական պատերազմի խոշորագույն ռազմական բախումն էր 1859 թվականին։ Այն տեղի է ունեցել հունիսի 24-ին Ֆրանսիայի, Պիեմոնտի և Սարդինիայի միացյալ ուժերի և ավստրիական բանակի միջև։ 1860-1863 թվականներին ծառայել է Վերոնայի կայազորում։ 1863 թվականից Այզենշտադի կադետական դպրոցում դասավանդել է պատմություն։ 1-ին կարգի լեյտենանտի կոչում ստանալուց հետո տեղափոխվել է Վենետիկի կայազոր։
Գիտական կարիերայի սկիզբ
1862 թվականից տարվել է ալպինիզմով` իր ազատ ժամանակ ավելի քան 30 լեռնանվաճում կատարելով իտալական Ալպերում` Բարձր Թաուերնի շրջանում։ 1864-1868 թվականներին զբաղվել է Հարավային Կրաքարային Ալպերի Ադամելո և Օրտլես լեռնազանգվածների հետազոտմամբ։ Պայերն առաջինն էր աշխարհում, որ բարձրացել է Ադամելոյի գագաթ, որը Միջին Ալպերի բարձունքներից է` մոտ 3554 մ բարձրությամբ ։ Այս հետազոտությունների արդյունքում նա մանրամասն կազմել է տեղագրական քարտեզ` 1:56000 մասշտաբով։ Պայերի ջանքերը գնահատվել են ղեկավարության կողմից և շուտով նա տեղափոխվել է Վիեննայի Ռազմական քարտեզագրության ինստիտուտ։
1866 թվականի հունիսի 24-ին Յուլիուս Պայերը մասնակցել է Կուստոցի երկրորդ ճակատամարտին։ Մարտի ընթացքում ցուցաբերած մարտական արիության համար Յուլիուս Պայերը պարգևատրվել է Ռազմական խաչով։
Բևեռային գիտարշավներ
1868 թվականին Յուլիուսը գերմանացի աշխարհագրագետ Ավգուստ Պատերմանի կողմից հրավեր է ստացել մասնակցելու գերմանական երկրորդ բևեռային գիտարշավին, որ տեղի էր ունենալու 1869-1870 թվականներին Գրենլանդիայի ափերի մոտ ։ 1871 թվականին Պեյերը Կարլ Վայպրեխտի հետ, ով Ավստրո-Հունգարիայի ռազմածովային ուժերի կապիտան-լեյտենանտ էր, փորձնական գիտարշավ է կատարում Նոր երկրի և Շպիցբերգենի ափերի մոտ ։ Վերջապես 1872 թվականին Վայպրեխտի գլխավորությամբ արշավախումբը մեկնարկում է իր աշխատանքը` նպատակ ունենալով հասնել Շպիցբերգենի և Նոր երկրի միջև գտնվող ամենահյուսիսային հատվածին։ Այս արշավախմբի արդյունքները Պայերին ճանաչում բերեցին։ 1872 թվականի օգոստոսի 22-ին «Թեգեթհոֆը» ճեղքում է սառույցը և մոտ մեկ տարի դրեյֆում հյուսիսային ուղղությամբ։ 1873 թվականի օգոստոսի 30-ին արշավախումբը դուրս է գալիս անծանոթ ցամաք ։ Դրանից մի քանի օր առաջ խումբը նշում էր ավստրիական կայսր Ֆրանց Յոզեֆ I-ի ծննդյան օրը, ում պատվին էլ անվանում են հայտնաբերված երկիրը։ Երկու ձմեռումների ընթացքում Պայերը սահնակներով մի քանի ուղևորություն է կատարում կղզեխմբում։ Դրանցից ավելի երկարատևն ու կարևորը 1874 թվականի գարնանային ուղևորությունն էր, երբ Պայերին հաջողվել է հասնել հյուսիսային լայնության 82° 5' կետին։ Այս ուղևորության արդյունքում ստեղծվել է Ֆրանց Յոզեֆի երկրի առաջին քարտեզը, չնայած ինչպես հետագա հետազոտությունները ցույց տվեցին, Պայերի քարտեզը բավական թերի էր ։ 1874 թվականի մայիսի 20-ին հետազոտողները որոշում են ընդունում վերադառնալ մայրցամաք։ Մոտ երեք ամիս ձգված անցման ժամանակ արշավախումբը դուրս է գալիս բաց ծով, որտեղից էլ ուղևորվում են Նոր երկրի ափեր։ Նոր երկրում Պայերի աշխավախմբի անդամներին ընդունել է ռուսական երկկայմ առագաստանավը, որը ճանապարհորդներին հասցրել է նորվեգական Վարդյո` Վարանգեր ֆյորդի հյուսիսային նավահանգիստ ։
Կյանքը գիտարշավից հետո
Նույն 1874 թվականին Պայերը հեռացվում է բանակի շարքերից հավանաբար իր դեմ նյութված քաղաքական ինտիգների և շատ աստիճանավորների` իր բացահայտումները չընդունելու արդյունքում։ 1874 թվականի հոկտեմբերին Պայերին պետական մրցանակ է շնորհվում 44 գուլդենի չափով, իսկ երկու տարի անց` 1876 թվականի հոկտեմբերի 24-ին, նա ընդգրկվում է ավստրիական ազնվականության մեջ` իր և իր սերունդների համար ստանալով ասպետի կոչում։ Այդ ժամանակից Պայերի ամբողջական անունը հնչում է հետևյալ կերպ` Յուլիուս Յոհանես Լյուդովիկուս ռիտեր ֆոն Պայեր։
1877 թվականին Յուլիուսն ամուսնանում է Մայնի Ֆրանկֆուրտի բանկիրներից մեկի նախկին կնոջ հետ, և միասին ունենում են երկու երեխա` Յուլիուս և Ալիս։ 1877-1879 թվականներին նա գեղանկարչություն է սովորում Մայնի Ֆրանկֆուրտում` 1880-1882 թվականներին ուսումնառությունը շարունակելով Մյունխենում։ 1883 թվականին նրա «Ֆրանկլինի արշավախմբի վերջը» նկարն արժանանում է Մյունխենի մրցանակի։ Ուսումն ավարտելուց հետո նկարիչ է աշխատել Փարիզում։ 1890 թվականին Պայերն ամուսնալուծվում է և վերադառնում Վիեննա, որտեղ բացում է նկարչական դպրոց աղջիկների համար։
1912 թվականին Պայերը ծրագրել էր սուզանավով գիտարշավ կազմակերպել դեպի Հյուսիսային բևեռ, սակայն նրա ծրագրերը կյանքի չեն կոչվում։
Ծանոթագրություններ
(Hugo Laurenz Hoffmann von Hofmannsthal,
Կատեգորիա:Ավստրիացի գրողներ Կատեգորիա:Քարտեզագիրներ Կատեգորիա:Ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ
Դեյվիդ Լլոյդ Ջորջ
1917—1922 թվականներին Լլոյդ Ջորջն իր հրապարակային ելույթներում և միջազգային կոնֆերանսներում (Փարիզ, Լոնդոն, Սան Ռեմո) հանդես է եկել հօգուտ հայկական հարցի դրական լուծման՝ դատապարտելով Մեծ Բրիտանիայի ավանդական թուրքամետ քաղաքականությունը. «Բրիտանական կառավարության քաղաքականությունը ճակատագրական անխուսափելիությամբ հանգեցրեց 1895-97 և 1909 թվականների սոսկալի սպանդին և 1915 թվականի զարհուրելի կոտորածին» ։ Անտանտի երկրներին հորդորել է կատարել իրենց խոստումները «Փոքրիկ դաշնակցի» հանդեպ՝ ապահովելով նրա անկախությունը։ Բայց, լինելով իրապաշտ քաղաքագետ, հետպատերազմյան խաղաղության հարցերում գործարքի մեջ է մտել քեմալական Թուրքիայի հետ՝ հայկական հարցը զոհաբերել բրիտանական կայսրության շահերին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության վարչապետներ
Հոլցհայմ (Դոնաու Ռիս)
Հոլցհայմ  (Holzheim), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1136 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 19.62կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 163։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սասունի ապստամբություն (1904)
Սասունի ապստամբություն 1904 թվական, Սասունի հայերի զինված ընդվզումը թուրքական բռնատիրության դեմ, Սասունի հայերին բնաջնջելու նպատակով թուրքական կառավարության 1904 թվականին ձեռնարկած խոշոր արշավանք։
Նախադրյալներ
1904 թվականի Սասունի ապստամբությունը կազմակերպվել է Հ.Յ.Դաշնակցության գործուն մասնակցությամբ, ապստամբության հետ կապված բոլոր խնդիրները հիմնականում լուծվել են ՀՅԴ «Դուրան-Բարձրավանդակ» կենտրոնական կոմիտեի ու այնտեղ գործող ֆիդայիների որոշմամբ։
Մինչև ապստամբություն սկսելը, Հրայր Դժոխքը իր հայդուկապետության տարիներին կարողացել է խոհեմ, հավասարակշռված գործելակերպով Սասունն ու Դաշտը զերծ պահել թուրք և քուրդ հրոսակների ոտնձգություններից։ Դուրան-Բարձրավանդակի հայ բնակչությունն այդ տարիներին ապրել է հարաբերականորեն խաղաղ պայմաններում։ ՀՅԴ Դուրան-Բարձրավանդակի գործիչների մի մասը Անդրանիկի գլխավորությամբ կողմնակից էր ապստամբության բարձրացմանը։ Համաձայն նրանց առաջարկած ծրագրի՝ պիտի ապստամբեին ու Սասունին արձագանքեին Դուրան-Բարձրավանդակի, ապաև Բիթլիսի նահանգի մյուս շրջաններն ու նաև Վասպուրականի նահանգը (Վանի վիլայեթ)։ Այսպիսով՝ եթե ընդարձակվեր ապստամբություն բարձրացրած շրջանների շրջանակները, ապա հակառակորդը հարկադրված կլիներ իր ուժերը ցրել ավելի մեծ ճակատի վրա, և «Այսպիսով հույս կար, թե դիմադրութունը կարելի պիտի ըլլա ոչ միայն դյուրացնել, այլ նաեւ երկարաձգել» ։
Մինչ կանոնավոր զորամասերի հարձակումները, հայ մարտական ուժերը կռիվներ են մղել ընդդեմ քուրդ հրոսակախմբերի։ 1904 թվականի հունվարի 10- ին քուրդ ցեղապետներից Մյուդիր Քոռ Սլոն իր աշիրեթով (տոհմացեղով) և 15 ոստիկաններով ներխուժել է Հեղին, Արտկունք, Ընկուզակ և Իշխնձոր գյուղերը։ Ռազմական խորհրդի հանձնարարությամբ աշիրեթների դեմ հայ մարտական ուժերի մղած կռիվները ղեկավարել են Սեբաստացի Մուրադը, Գևորգ Չավուշը, Գոմսա Իսոն և Հակոբ Կոտոյանը (Հաճի Հակոբ)։ Նրանց վարած բոլոր կռիվներն, առանց բացառության, ավարտվել են հայ մարտական ուժերի հաղթանակով ։
Սասունի ապստամբական շրջանի մեջ ընդգրկվել են ընդհանուր առմամբ 21 գյուղ՝ Քոփ, Գյատման, Իրեցանք, Տափըկ, Գեղաշեն, Շուշանամերիկ, Սեմալ, Շենիք, Գելեգնդման, Գելեմսուր, Աղջի, Հեթինք, Խլհովիտ, Գելիեգուզան, Տալվորիկ, Իշխնձոր, Արտկոնք, Արսըք, Սաղտուն, Հեղին։ Այդ բնակավայրերից ամենամեծերը՝ Գելիեգուզանը և Տալվորիկը, համապատասխանաբար կազմված էին 18 և 12 փոքր գյուղերից կամ թաղերից։
Սկիզբ
1904 թվականի գարնանը քրդական զինված ուժերը արշավում են Խիանք և Խուլփ բնակավայրերի ուղղությամբ, սակայն ջախջախվում։
Դրանից հետո թուրքական 10 հազարանոց և քրդական 5 հազարանոց զորքերը Քեոսե Բինբաշու գլխավորությամբ հյուսիսից Կեփ, Սեմալ, Խզըլաղաճ գյուղերի վրայով ներխուժել են Սասուն, մտել Ալիանք և Շենիկ։ Այդ գծի պաշտպանությունը գլխավորել է Հրայր Դժոխքը (Արմենակ Ղազարյան)։ Տափըկ գյուղում հաստատվել է Անդրանիկի Օզանյանի ջոկատը՝ խանգարելով Գելիեգուզան շարժվող թշնամու առաջխաղացումը։ Իշխանաձորի և Տալվորիկի պաշտպանական ուժերը գլխավորել է Գևորգ Չաուշը, իսկ Չայի գլուխ կոչվող շրջանը պաշտպանել են Հաճին (Հ. Կոտոյան), Սեբաստացի Մուրադը և Սպաղանաց Մակարը։
Ապստամբության ընթացք
1904 թվականի ապրիլի 11-ին Շենիկի մոտ հակահարված ստանալով՝ թուրքական հրամանատարությունը հայերին առաջարկել է դադարեցնել դիմադրությունը։ Ի պատասխան թուրքերի առաջարկի՝ սասունցիները պահանջել են իրագործել 1895 թվականի «Մայիսյան բարենորոգումները»։ 1904 թվականի ապրիլի 11-ին Բիթլիսի նահանգապետի առաջնորդությամբ թուրքական զորքերը, ոստիկանական ուժերն ու քրդական աշիրեթները կենտրոնացել են քրդաբնակ Շեն գյուղում։ Նրանք ծրագրել էին աննկատ մոտենալ Շենիկ գյուղին և այնտեղից անսպասելիորեն գրոհել Սեմալի վրա։ Նույն օրը 700 հեծյալ թուրք զինվորներ սրարշավ ներխուժում են գյուղ, սակայն Սեմալում վաղօրոք դիրքավորված հայ մարտական ուժերը, որոնց առաջնորդում էր Հրայր Դժոխքը, ժամանակին նկատել են հակառակորդի պատրաստությունները և հարձակվել են քրդերի և թուրքական զինված ուժերի վրա։
Բիթլիսի կուսակալը մեկ անգամ ևս փորձել է խաբեությամբ ծուղակի մեջ գցել Սասունի մարտական ուժերի հրամանատարությանը։ Ապրիլի 12-ի երեկոյան կուսակալը Սասնո առաջնորդների հետ բանակցելու նպատակով նոր պատվիրակություն է ուղարկել Սեմա՝ այդպիսով հայ մարտական ուժերի հրամանատարներին հեռացնելով ճակատից, նրանց հավաքել մի տեղում և ապա նոր ձեռնարկել հարձակումը։
1904 թվականի ապրիլի 13-ի առավոտյան թուրքական զորամասերն ու քրդական հրոսակախմբերը անցել են հարձակման։ Փոքրաթիվ հայ ֆիդայիներին հաջողվել է հակահարված տալ, սակայն հնարավոր չի եղել երկարատև դիմադրություն ցույց տալ, գյուղի բնակչությունը դժվարությամբ թողել է գյուղն ու շարժվել Գելիեգուզանի ուղղությամբ։ Հակառակորդի գրոհներից մեկի ժամանակ վիրավորվել է Սեպուհը։ Այնուհետև զոհվել է Հրայր Դժոխքը։
Ապրիլի 14-ին և 15-ին Մերկեր գյուղի շրջակայքում տեղի ունեցած համառ կռվում հայկական զինյալ ստորաբաժանումները թուրքական և քրդական զինված ուժերին ստիպել են նահանջել։ Սասունի ինքնապաշտպանական ուժերը և մոտ 20.000 խաղաղ բնակչություն տեղափոխվել են Գելիեգուզան, որտեղ ապրիլի 17-ին տեղի ունեցած մարտում կրկին պարտության են մատնել հակառակորդին։ Երկու օր անց 12 հրանոթների գնդակոծության ուղեկցությամբ թուրքական զորքերն անցել են նոր գրոհի։ Մի քանի օր հերոսաբար դիմադրող հայերը զինամթերքը սպառվելու պատճառով թողել են Գելիեգուզանը և Ալուճակի բարձունքները։ Անզեն ժողովուրդը նահանջել է Մշո դաշտ, իսկ ֆիդայիները մինչև 1904 թվականի մայիսի 14-ը շարունակել են դիմադրությունը։ Այնուամենայնիվ, թուրքական կառավարական զինուժին ու քրդական զինված ջոկատներին հաջողվել է կոտորել մոտ 8 հազար հայ, ավերել ու կողոպտել շուրջ 2 հազար տուն։
Հետևանքներ
Օսմանյան կայսրության դեմ պայքարի դրոշ պարզած սասունցիներն ու նրանց զինակցությամբ մարտնչող հայդուկները դրսևորել են հերոսականության սքանչելի օրինակներ։ Սակայն անժխտելի է այն իրողությունը, որ Սասունը և Դաշտի բազմաթիվ գյուղեր ամայացել են ու հարյուրավոր հայեր դարձել թուրք զինվորների և քուրդ հրոսակների զոհը։ Ինչպես նաև չեն արդարացել Սասունի ապստամբության կազմակերպիչների հույսերն առ այն, որ կգրավեին Եվրոպական գերտերությունների ուշադրությունը։ Աշխարհի գերհզոր տերություններից և ոչ մեկը որևէ ուշադրության չի արժանացրել տեղի ունեցող իրադարձությունները ու իր բողոքի ձայնը չի բարձրացրել՝ ի պաշտպանություն Հայ Դատի և Սասունում ու Տարոնում զոհաբերվող հայ բնակչության։ Իհարկե, երբ Սուլթանը հայտարարել է, թե արգելում է հայերի վերադարձը Սասուն, գերտերությունների ներկայացուցիչները շատ կոշտ են արձագանքել, և դեսպանների ճնշման ու վերահսկողության շնորհիվ շուրջ վեց հազար սասունցիներ կարողացել են անվտանգ վերադառնալ իրենց բնակավայրերը և իրակացվել են սասունցիների պահանջած 1895 թվականի «Մայիսյան բարենորոգումների ծրագիրը»։
Սասունի պաշտպանների և նրանց օգնության շտապող քաջարի առաջնորդների` Հրայրի, Անդրանիկի, Գևորգ Չավուշի, Սեբաստացի Մուրադի ու մյուս հերոսների սխրագործությունների պատմությունները ժողովրդի մեջ տարածվելով ոգեշնչել և ազատության ու պայքարի տրամադրություն են հաղորդել։ Այս առումով Սասունի ապստամբությունը դրական ազդեցություն է գործել ազգային-ազատագրական պայքարին զինվորագրվող սերունդների գաղափարական ու բարոյական դաստիարակության գործում։
Միխայիլ Բաբիչև
Միխայիլ Անատոլևիչ Բաբիչև (Міхаіл Анатолевіч Бабічаў, ), բելառուս ֆուտբոլիստ, «Վիտեբսկ» ակումբի պաշտպան։
Ատլանտա Բրեյվզ
«Ատլանտա Բրեյվզ» (Atlanta Braves), պրոֆեսիոնալ բեյսբոլի ամերիկյան ակումբ։ Հանդես է գալիս Բեյսբոլի բարձրագույն լիգայի (MLB) Ազգային լիգայի Արևելյան դիվիզիոնում։ Տեղակայված է ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի վարչական կենտրոն Ատլանտա քաղաքում։
Միխայիլ Բաբիչև
Ակումբային կարիերա
Միխայիլ Բաբիչևը Պոստավիի «ՊՄՑ» ակադեմիայի սան է, որի հիմնադիրը եղել է իր հայրը՝ Անատոլի Բաբիչևը։ 2012 թվականին Միխայիլ Բաբիչևը տեղափոխվել է Կազանի «Ռուբին», որտեղ խաղացել է երկրորդ կազմում։ 2014 թվականի օգոստոսին հեռացել է «Ռուբինից» ու համալրել իտալական Սերիա D-ի «Կրաս» ակումբի կազմը, սակայն փաստաթղթերի հետ կապված խնդիրների պատճառով ակումբը միայն 2014 թվականի վերջին է կարողացել ֆուտբոլիստին ներկայացնել առաջնությանը մասնակցելու համար ։
Ատլանտա Բրեյվզ
Հիմնադրվել է 1871 թվականին։ 1997 թվականից տնային հանդիպումներն անցկացնում է «Թըրներ ֆիլդ» մարզադաշտում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բեյսբոլի բարձրագույն լիգայի (MLB) ակումբներ
Միխայիլ Բաբիչև
Ակումբային կարիերա
Մրցաշրջանի ավարտին՝ 2015 թվականի դեկտեմբերին, Միխայիլ Բաբիչևը պայմանագիր է կնքել «Վիտեբսկ» ակումբի հետ ։ 2016 թվականի ապրիլի 2-ին նա կատարել է իր նորամուտը Բելառուսի Բարձրագույն լիգայում՝ որպես հենակետային կիսապաշտպան մասնակցելով «Մինսկ» ակումբի դեմ ողջ խաղին (0:1)։
Միջազգային կարիերա
Միխայիլ Բաբիչևը հրավիրվել է Բելառուսի պատանեկան հավաքականի կազմում մասնակցելու ընկերական խաղերի ու հավաքների։ 2013 թվականի սեպտեմբերին, լինելով ռուսական «Ռուբին» ակումբի խաղացող, մերժել է հերթական հրավերը ։ Հետագայում նա իր մերժումը բացատրել է հավաքների ժամանակ խաղային պրակտիկայի բացակայությամբ ։
2016 թվականի մարտի 26-ին Միխայիլ Բաբիչևը նշել է իր նորամուտը Բելառուսի երիտասարդական հավաքականում՝ մասնակցելով Լեհաստանի երիտասարդական հավաքականի դեմ ընկերական խաղին (0:3)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Սան Էստևե դե լա Սարգա
Սան Էստևե դե լա Սարգա (Sant Esteve de la Sarga), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, կատալոնական Լեյդա պրովինցիայի Պալյարս Խուսսա շրջանում։ Տարածքը ՝ 92,05 կմ²։ Բնակաչությունը ՝ 144 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Վարչական կենտրոնից հեռավորությունը՝ 72 կմ։ Քաղաքի սուրբ բարեխոս է համարվում Ինմակուլադա Կոնսերսիոն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Լուբնա Տահտամունի
Լուբնա Համիդ Տաֆիք Տահտամունի (لبنى تهتموني, ), հորդանանցի կենսաբան, որը հայտնի է իր կենսաբանության զարգացման և քաղցկեղի հետազոտության բնագավառներում։ Հաշիմյան համալսարանի կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ամբիոնի վարիչն է։ Կրծքի քաղցկեղի բնագավառում կատարած աշխատանքի համար արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների, ինչպես նաև արաբական աշխարհում հայտնի է գիտության կարիերա ընտրած կանանց պաշտպան։ 2016 թվականին ընդգրկվել է BBC-ի 100 կանանց շարքում։
Վաղ կյանք և կրթություն
2005 թվականին ավարտել է Կոլորադո նահանգի համալսարանի դոկտորատուրան, Ջեյմս Բամբուրգի ղեկավարությամբ ուսումնասիրել է սաղմնային և մետաստազային բջիջները։ Լուբնան մեծ աջակցություն է ստացել ընտանիքից գիտության բնագավառում գործունեություն ծավալելու և ԱՄՆ տեղափոխվելու հարցում ։
Գործունեություն
Դոկտորականն ավարտելուց հետո վերադարձել է հորդանան՝ աջակցելու և պաշտպանելու գիտության բնագավառում գործունեություն ծավալող կանանց և սատարելու այն հաստատություններին, որոնք աջակցել էին նրան ԱՄՆ տեղափոխելուն ։ 2008 թվականին դարձել է Հաշիմյան համալսարանի միկրոսկոպիայի հաստատության տնօրեն։ Ներկայիս հետազոտական մեթոդների նորարարություններին տեղեկացված լինելու համար ամառային աշխատանքներն իրականացնում է Ավստրալիայում և ԱՄՆ-ում ։
2011 թվականին դարձել է Հաշիմյան համալսարանի կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ամբիոնի վարիչ ։ 2011 թվականին արժանացել է L'Oreal-UNESCO Կանայք գիտության բնագավառում համա-արաբական տարածաշրջանային կրթաթոշակի և Կանայք գիտության բնագավառում հանուն համաշխարհային զարգացման կազմակերպության մրցանակի կրծքի քաղցկեղի բնագավառում կատարծ աշխատանքի համար ։ 2015 թվականին ներառվել է հորդանանում ԱՄՆ դեսպանատան գիտության բնագավառի կանացի փառքի սրահում, 2016 թվականին ընդգրկվել է BBC-ի 100 կանանց ցանկում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հորդանանի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հորդանանցի գիտնականներ Կատեգորիա:Հորդանանցի կենսաբաններ Կատեգորիա:BBC 100 կին Կատեգորիա:Կին կենսաբաններ
Վրաստանի ազգային պարկերի ցանկ
Այս ցանկում ընդգրկված են Վրաստանի ազգային պարկեր, որոնք ստեղծվել են 1996 թվականին Վրաստանի խորհրդարանի կողմից ընդունեց «բնապահպանական գոտիների մասին» օրենքով։ Համաձայն այդ օրենքի՝ բնապահպանական բոլոր գոտիները բաժանվում են 6 կատեգորիայի ՝ I - արգելավայր (սահմանափակված մուտքով), II - ազգային պարկ, III - ազգային հուշարձան, IV - բնական ռեզերվ, V - բնության գոտի («պահպանվող բնապատկեր», protected landscape), VI - կարգավորված օգտագործման գոտի։
Ազգային արգելավայրեր
Համապատասխան կատեգորիաներ՝ IUCN I։
2011 թվականի տվյալներով՝ հաշվարկվում է 16 ազգային արգելավայր․
Ազգային պարկեր
Համապատասխան կատեգորիա՝ IUCN II։
2015 թվականի տվյալներով՝ հաշվվում է 10 ազգային պարկ ։
Վրաստանի առաջին ազգային պարկը «Սագուրամո» ազգային պարկն է (հետագայում՝ Թբիլիսիի ազգային պարկ), որը հիմնադրվել է 1973 թվականին ։
Ազգային հուշարձաններ
Համապատասխան կատեգորիա՝ IUCN III։
Որսարգելանոցներ
Համապատասխան կատեգորիա՝ IUCN IV.
2010 թվականի տվյալներով հաշվվում է 10 որսարգելանոց․
Բնության գոտի
Համապատասխան կատեգորիա՝ IUCN V։
2010 թվականի տվյալներով՝ հաշվվում է 2 բնության գոտի․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի ազգային պարկեր
Կոպելիա (բալետ)
«Կոպելիա» (ամբողջական անվանումը «Կոպելիա, կամ կապուտաչյա գեղեցկուհի», Coppélia), Ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Լեո Դելիբի կատակերգական բալետը։ Լիբրետոն գրել են Շ. Նյուիտերը (Charles Nuitter) և ներկայացման բալետմաստեր Սեն Լեոնը` ըստ Էռնստ Հոֆմանի «Ավազե մարդը» նովելի։ Բալետի պրեմիերան կայացել է Փարիզի օպերայում («Գրանդ օպերա»), 1870 թվականի մայիսի 25-ին, Նապոլեոն III-ի և նրա տիկկնոջ` կայսրուհի Եվգենյայի ներկայությամբ։ Առաջին կատարողներն էին. Ջուզեպինա Բոցակի՝ Սվանիլդա, Էժենի Ֆիոկր՝ (տրավեստի) Ֆրանց, Դոտի՝ Կոպելիուս, նկարիչներ՝ Շ. Կամբոն, Է. Դեպլետեն Լավաստր (դեկորացիա), Պ. Լորմե (զգեստներ)։ Բալետն լայնորեն հայտնի է, այն շարունակ բեմադրվում է աշխարհի շատ թատրոններում։
Ընդհանուր բնութագիր
Բալետն ընդգրկված է դասական բալետների ընտրված շրջանակում, որոնք մշտապես առկա են բալետային խմբերի խաղացանկերում։ Դրա հետ մեկտեղ, այն յուրահատուկ տեղ է զբաղեցնում այդ լավագույն շրջանակում։ Կատակերգական բնավորությունը, որը ճնշված չէ ավելորդ հոգեբանությամբ, մեծ քանակությամբ մնջախաղային միզանսցենները, տարաբնույթ պարերը խորեոգրաֆիկ դպրոցի սովորողների և շրջանավարտների համար ներկայացումը դարձնում է ավելի գրավիչ, թույլ տալով ցուցադրել շրջանավարտների հնարավորությունները, ինչպես նաև` այն հաճախ պրեմիերա է դառնում երիտասարդ, նոր ստեղծվող խմբերի համար։
Բալետը հայտնվել է այն շրջանում, երբ Եվրոպական բալետի արվեստը ճգնաժամի մեջ էր։ Հասարակության մեջ գերակշռում էր բալետի հանդեպ` որպես զվարճացնող արվեստի մոտեցումը, որը ընդունակ չէ նշանակալի ստեղծագործական խնդիրների լուծման։ «Կոպելիա» բալետը առաջին քայլն էր այդ իրավիճակի հաղթահարման ճանապարհին և սիմֆոնիկ բալետի ստեղծման գործում, մի գործընթաց, որն ավարտվելու էր Պ. Չայկովսկու բալետների ստեղծմամբ։ Բալետը, որը ստեղծվել է ըստ նշանավոր ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, Ադոլֆ Ադանի աշակերտի, շարունակում է ռոմանտիկ բալետի լավագույն ավանդույթները։ Այս բալետի պլաստիկ, ներդաշնակ, վալսի ռիթմերով հագեցած երաժշտության հետ զարգանում են սիմֆոնիկ տարրեր, մեծ նշանակություն են ձեռք բերում նկարագրական պահերն ու ժանրային կոլորիտը, բարձրացվում է կերպարների անհատականության ռեալիստական-հոգեբանական արտհայտչականությունը։ Օգտագործելով օպերետ ստեղծելու փորձը, Դելիբը բալետում ներառել է ժանրային կերպարների էսքիզները։ Դելիբի բալետային երաժշտությունը Պ. Չայկովսկին և Ա. Գլազունովը բարձր էին գնահատում, որոնց համար հարազատ էին նրա արվեստային սկզբունքները, առաջին հերթին` բալետի սիմֆոնիզացումը։
Այս բալետի բեմադրությունը ֆրանսիացի բալետմաստեր Սեն Լեոնի աշխատանքներից ամենահաջողվածն էր, այն եղել է նրա կյանքի վերջին աշխատանքը։ «Կոպելիա կապուտաչյա գեղեցկուհի» բալետը, որ ռոմանտիկ ուղղության վերջին ֆրանսիական բալետն է աշխարհահռչակ բալետային քննադատ Արթուր Սեն Լեոնի կողմից ընդունվել է որպես ողջ ստեղծագործական գործունեության գագաթնակետ ։
Լինելով վերջին ֆրանսիական ռոմանտիկ բալետը` այս ստեղծագործությունը հիանալի կերպով փակում է բալետային ռոմանտիզմի ժանրը, որն սկսվել էր «Ժիզել» բալետով։ Ջորջ Բալանչինի խոսքերով, այն ժամանակ, երբ «Ժիզել» բալետը համարվում էր բալետի պատմության մեծագույն ողբերգություն, ապա «Կոպելիան» մեծագույն խորեոգրաֆիկ կատակերգություններից մեկն էր ։ Այս կերպով ռոմանտիզմի ոճը ֆրանսիական բալետում սկսվում է ողբերգությամբ և ավարտվում կատակերգությամբ։
«Կոպելիա» բալետի հաջող պրեմիերայից չորս ամիս հետո Արթուր Սեն Լեոնը 49 տարեկան հասակում հանկարծակի մահանում է։
Առաջին գործողություն
Էռնեստ Հոֆմանի գերմանական հեքիաթի գործողությունները տեղափոխվում են Գալիցիա, որն էլ հնարավորություն էր տալիս բալետին միացնել հունգարական և լեհական պարեր։ Տեսարանը նկարագրում է փոքր քաղաքի հրապարակը։ Պրոֆեսոր Կոպելիուսի տներից մեկի պատուհանից կարելի էր հետևել նրա աղջկան` Կոպելիային, որը գեղեցիկ էր և հանելուկային նրանով, որ նա երբեկ փողոց դուրս չէր գալիս և քաղաքում ոչ ոքի հետ չէր շփվում։ Քաղաքի որոշ պատանիներ փորձում էին նրան նշաններ հասցնել, բայց նա չէր պատասխանում նրանց։ Բեմում հայտնվում է բալետի գլխավոր հերոսուհին, տեղացի աղջիկ Սվանիլդան, որը նշանված էր Ֆրանցի հետ, բայց կասկածում էր, որ իր նշանածը ինչպես նաև քաղաքի շատ երիտասարդներ, անտարբեր չէ Կոպելիայի հանդեպ։
Որոշ ժամանակ անց հրապարակում հայտնվում է Ֆրանցը, սկզբում նա ուղղվում է դեպի Սվանիլդայի տուն, բայց հետո մտածելով, որ իրեն չեն տեսնում, խոնարհվում է Կոպելիային, նա պատասխանում է Ֆրանցին։ Դրան հետևում էին Կոպելիուսը իր պատուհանից և Սվանիլդան իր թաքստոցից։ Աղջիկը դուրս է գալիս և վազում է թիթեռի հետևից, Ֆրանցը բռնում է թիթեռին և ամրացնում է իր գլխարկին։ Սվանիլդան զայրանալով նրա դաժանությունից` կապերը խզում է Ֆրանցի հետ։
Գիշերը քաղաքի հրապարակը դատարկվում է։ Կոպելիուսը տանից դուրս է գալիս և գնում հարևան գինետուն։ Նրան շրջապատում է երիտասարդների բազմությունը` առաջարկելով միանալ իրենց։ Նա դուրս է գալիս և գնում, բայց միաժամանակ կորցնում է տան բանալին։ Աղջիկների բազմությունը գտնում են բանալին։ Նրանք համոզում են Սվանիլդային մտնել Կոպելիուսի տուն։
Հայտնվում է Ֆրանցը, չիմանալով, որ աղջիկները տանն են, նա դնում է աստիճանը և փորձում է ներս մտնել պատուհանից։ Այդ ժամանակ Կոպելիուսը վերադառնում է և տեսնում Ֆրանցին, որը փորձում էր տուն մտնել պատուհանից։
Երկրորդ գործողություն
Երկրորդ մասի գործողությունները տեղի են ունենում Կոպելիուսի գիշերային արհեստանոցում, որը լեցուն էր գրքերով, գործիքներով, ինքնաշխատ տիկնիկներով։ Աղջիկները, որոնք նայում էին տունը, նկատում են Կոպելիային և հասկանում են, որ դա տիկնիկ է։ Աղջիկները խաղալով սեղմում են զսպանակները, և տիկնիկները սկսում են շարժվել։ Սվինալդան հագնում է Կոպելիայի զգեստը։ Հայտնվում է Կոպելիուսը և վռնդում է աղջիկներին։ Նա զննում է տիկնիկին, որն ամբողջական է թվում։ Այդ ժամանակ պատուհանից ներս է մտնում Ֆրանցը։ Նա գնում է Կոպելիայի մոտ, սակայն ծերունին բռնում է նրան։ Ֆրանցը ասում է նրան Կոպելիայի հանդեպ ունեցած իր սիրո մասին։ Այդ ժամանակ Կոպելիուսը որոշում է կենդանացնել տիկնիկին։ Նա հարբեցնում է Ֆրանցին գինով, որի մեջ քնաբեր էր լցրել։
Կախարդանքի օգնությամբ նա ցանկանում էր փոխանցել Ֆրանցի կենսական ուժերը։ Կարծես դա ստացվում է. տիկնիկն աստիճանաբար կենդանանում է, պարում է իսպանական պար և ժիգա։ Նա շարժվում էր շատ արագ և սկսում էր ցած գցել գործիքները և փորձում էր սուսերով ծակել Ֆրանցին։ Մեծ դժվարությամբ Կոպելիուսը տիկնիկին նստեցնում է իր տեղը։ Ծերունին ցանկանում էր հանգստանալ։ Ֆրանցը արթնանում է և վարագույրի հետևից հայտնված Սվինալդայի հետ լքում են տունը, Կոպելիուսը հասկանում է, որ իրեն խաբել են. տիկնիկի փոխարեն Սվինալդան էր։
Աստղագիտության մեջ
«Կոպելիա» բալետի պատվին է անվանվել աստերոիդ (815) Կոպելիան, որը 1916 թվականին հայտնաբերել է գերմանացի աստղագետ Մաքս Վոլֆը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեո Դելիբի բալետներ Կատեգորիա:1870 բալետներ
Բալխլը
Բալխլը, գետակ Եփրատի ավազանում, նրա վտակ Գուեյքի օժանդակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Գուեյք գետի վտակներ
Բուլղարիայի ազգային պատմական թանգարան
Բուլղարիայի ազգային պատմական թանգարան (Национален исторически музей, Natsionalen istoricheski muzey), Բուլղարիայի ամենամեծ թանգարանն է։ Գտնվում է Սոֆիայում։
Պատմություն
Բուլղարիայի ազգային պատմական թանգարանը հիմնադրվել է 1973 թվականի մայիսի 5-ին։ Արդարադատության դատարանի շենքում 1984 թվականի մարտի 2-ին բացվել է նոր ներկայացուցչական ցուցահանդես՝ նվիրված Բուլղարական պետության 1300-տարելիցին։ 2000 թվականին թանգարանը տեղափոխվել է Սոֆիայի «Բոյանա» կառավարական շենք ։
Թանգարանն իրականացնում է պատմական հուշարձանների մասնագիտական պահպանություն և վերականգնում, իսկության ուսումնասիրություն, փորձագիտական գնահատում։ Թանգարանն ունի ավելի քան 650000 հնագիտությանը, կերպարվեստին, պատմությանն ու ազգագրությանը նվիրված նմուշներ, թեև դրանց միայն 10%-ն է ներկայացված մշտապես ցուցադրությունում։ Հավաքածուներում ընդգրկված են նյութեր նախապատմական ժամանակներից մինչև մեր օրեր։
Թանգարանն ունի հանդերձարան, խորտկարան, գրադարան և հուշանվերների խանութ։
2016 թվականին թանգարանի տնօրենն է եղել պատմաբան Բոժիդար Դիմիտրովը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի ազգային թանգարաններ Կատեգորիա:Սոֆիայի թանգարաններ Կատեգորիա:1973 հիմնադրված թանգարաններ
Մեծ Փլևի
Մեծ Փլևի (დიდი ფლევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 800 մետր։ Բնակչությունը՝ 390 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների) ։ Հեռախոսային կոդ՝ +995։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր
Օշո (Բհագվան Շրի Ռաջնիշ)
Օշոյի ուսումունքը Ռուսաստանում և ԳՖՀ-ում հայտարարված էր որպես ապակառուցողական աղանդ, այդ պատճառով ԽՍՀՄ-ում Ռաջնիշի անունը և գործունեությունը պետական մակարդակով արգելված էր։
Օշոյի մահից հետո մարդիկ փոխեցին իրենց վերաբերմունքը նրա նկատմամբ, նա դարձավ հոգևոր ուսուցիչ Հնդկաստանում և ամբողջ աշխարհում։ Նրա ուսուցումը դարձավ մշակույթի մի մաս, իսկ նրա ձևավորած աշխարհայացքը հետք թողեցին ԱՄՆ-ի և այլ երկրների մշակույթների վրա։
Մանկություն և պատանեկություն (1931-1950)
Չանդրա Մոխան Ջեինը ծնվել է 1931 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, Կուչվադայում՝ հնդկական փոքրիկ գյուղում։ Նա կտորեղեն վաճառողի 11 երեխաներից ամենամեծն էր և առաջին 7 տարիները անցկացրել է տատիկի և պապիկի մոտ։ Ընտանիքը նրան մականունով էր դիմում՝ Ռաջնիշ կամ Ռաջա (Թագավոր)։ Ռաջնիշը ունակ երեխա էր և լավ էր սովորում, սակայն դրա հետ մեկտեղ նաև բանավեճի մեջ էր մտնում ուսուցիչների հետ՝ իր չարաճճիության պատճառով։
Նրա պապիկը, ում Ռաջան շատ էր սիրում, մահացավ, երբ նա միայն յոթ տարեկան էր։ Ռաջնիշը 15 տարեկան էր, երբ մահացավ նրա ընկերուհին՝ Շաշին։ Երկու շատ մեծ կորուստները մեծ հարված հասցրին Ռաջնիշին և ամբողջ պատանեկան տարիները նա անցկացրեց խորը դեպրեսիայի մեջ։ Ռաջնիշը աթեիստ էր և պատանեկան տարիներին հետաքրքրվում էր հիպնոսով։
Ուսման տարիներ (1951-1960)
Տասնինը տարեկանում Ռաջնիշը սկսեց ուսումնասիրել փիլիսոփայության դասընթացներ Ջաբալպուրի Հիթկարինի քոլեջում։ Ուսուցչի հետ վիճաբանությունից հետո, նա ստիպված էր լքել քոլեջը և տեղափոխվել Դ.Ն. Ջայնի քոլեջ, որը նույնպես գտնվում էր Ջաբալպուրում։ Դեռ ուսանողական տարիներին Ջաբալպուրում, 1953 թվականի մարտի 21-ին, Բհանվարտալ զբոսայգում, կեսգիշերին խորհելու ընթացքում նա մի արտակարգ փորձ ձեռք բերեց, որի ժամանակ իրեն զգաց լիովին երջանիկ։ Փորձ, որը հետագայում նա նկարագրեց որպես հոգևոր լուսավորում. «Այն գիշեր ես մահացա և նորից վերածնվեցի։ Բայց այն մարդը, որը վերածնվեց, ոչ մի ընդհանուր բան չուներ մահացածի հետ։ Դա անդադար բան չէ... Այն մարդը, որը մահացավ, մահացավ լիովին. նրանից ոչինչ չմնաց..... անգամ շողք չմնաց։ Էությունը մահացավ լիովին, անվերադարձ...
Այն օրը՝ մարտի 21-ին, էությունը, որը ապրել էր շատ-շատ կյանքեր, ուղղակի մահացավ։ Մեկ այլ էակ՝ լիովին նոր, հնի հետ ոչ մի կապ չունեցող սկսեց իր գոյությունը.... ես ազատվեցի անցյալից, անջատվեցի իմ պատմությունից, ես կորցրի իմ ինքնակենսագրությունը» - Օշո։ 1955 թվականին ավարտեց Դ.Ն. Ջայնի քոլեջը՝ ստանալով բակալավրի կոչում։ 1957 թվականին գերազանց ավարտեց Սաուգարյան համալսարանը՝ ստանալով փիլիսոփայության գիտությունների մագիստրոսի կոչում։ Դրանից հետո դարձավ փիլիսոփայության դասախոս Ռայպուրի Սանսկրիտի քոլեջում, բայց շուտով փոխնախագահը խնդրեց նրան նոր աշխատանք փնտրել, քանի որ կարծում էր, որ Ռաջնիշը վատ ազդեցություն էր թողնում ուսանողների բարոյականության, բնավորության և կրոնականության վրա։ 1958 թվականին Ռաջնիշը սկսեց փիլիսոփայութուն դասավանդել Ջաբալպուրի համալսարանում, 1960 թվականին պրոֆեսորի կոչում ստացավ։ Լինելով հայտնի դասախոս՝ նա ընդունվեց իր աշխատակիցների կողմից որպես բացառիկ խելացի անձնավորություն, ով լրացրեց իր փոքրիկ քաղաքի վաղ կրթության բացթողումները։
Էգո և միտք
Օշոն մտքին նայում էր ինչպես գոյատևեման մեխանիզմի։ Մտքի վերադարձը անցյալին զրկում է մարդկանց ներկայում ապրելու հնարավորությունից՝ ստիպելով նրանց զսպել իրենց իրական էմոցիաները և հեռանալ ուրախ ապրումներից, որոնք առաջանում են բնական ձևով՝ ներկա ժամանակը ընդունելու պահին։ «Միտքը ի ծնե չունի ուրախանալու հատկություն... Այն միայն մտածում է ուրախության մասին»։ Արդյունքում՝ մարդիկ թունավորում են իրենք իրենց՝ նյարդայնանում են, կասկածում են, խանդում են։ Օշոն վստահեցնում էր, որ հոգեբանական ճնշումը, որը սովորաբար օգտագործում են կրոնը քարոզողները, ստիպում է զսպված զգացմունքները արտահայտել ուրիշ տեսքով։ Օրինակ՝ այն ազգը, որը ունի նահապետական հակումներ սեքսի վերաբերյալ, ավելի շատ ձգտում է դրա ազատությանը։ Օշոն ասում էր, որ զգացմունքները զսպելու փոխարեն պետք է մարդիկ վստահեն իրենք իրենց և անխտիր հավատան իրենց ուժերին։ Համաձայն Օշոյի, այդ ամենը չի կարող հասկանալի լինել միայն ինտելեկտով, քանի որ ուղեղը կարող է այդ ամենը ընկալել որպես հավելյալ տեղեկություն, իսկ ավելի խորը հասկանալու համար պարտադիր է մեդիտացիան։
Օշոյի «տասը պատվիրաններ»-ը
Մի անգամ թղթակիցը հարցրեց Օշոյին «տասը պատվիրանների մասին»։ Ի պատասխան Օշոն նշեց, որ դժվար հարց է, որովհետև ինքը դեմ է պատվիրանների, բայց, պարզապես զվարճության համար ներկայացրեց իր պատկերացրած «տասը պատվիրանները»։ Նա ընդգծել է թվեր՝ 3, 7, 9 և 10։ Գաղափարները, արտահայտված այդ պատվիրաններում, անփոփոխ լեյտմոտիվներ են եղել նրա կյանքում։
Հնդկաստանում
Չնայած Հնդկաստանում Օշոյի ուսմունքը հանդիպում էր ուժեղ դիմադրության, բայց Օշոյի մահից հետո տեղի ունեցան փոփոխություններ հնդկական հասարակական մտածողության մեջ ։ Հնդկաստանում Օշոյին ճանաչում են որպես հոգևոր ուսուցիչ, իսկ նրա ուսմունքը դարձել է մասսայական մշակույթի մի մաս Հնդկաստանում և Նեպալում։ 1991 թվականին ազդեցիկ հնդկական թերթերից մեկը Օշոյին համարեց այն տասը մարդկանցից մեկը, ովքեր փոխեցին Հնդկաստանի ճակատագիրը՝ դասելով նրան Գաուտամա Բուդդայի և Մահաթմա Գանդիի հետ։ Օշոյի երկրպագուների շարքում էին նաև Ջանի Զաիլ Սինգխը (Հնդկաստանի նախագահ 1982-1987), Հնդկաստանի վարչապետ Մանմոխան Սինգխը, և ակնառու հնդիկ գրող, պատմաբան ու լրագրող Խուշվանթ Սինգխը։ ] Օշոյի աշակերտ՝ դերասան Վինոդ Կհաննան, Օշոյի նախկին այգեպանը Ռաջնիշպուրամում, 2002 թվականին ստանձնեց մշակույթի և տուրիզմի նախարարի պարտականությունները Հնդկաստանում, իսկ 2003-2004 թվականներին արտաքին գործերի նախարարի պարտականությունը ։
Նա միջոցներ ձեռնարկվեց պահպանելու Օշոյի գրեթե բոլոր ելույթների օրիգինալ ձայնագրությունները։ Օշոյի ամբողջական գործերի պահպանումը տեղադրված է Հնդկաստանի Նյու Դելիի Գրադարան Խորհրդարանում։
Բրուինո
Բրուինո(Bruino), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Օշո (Բհագվան Շրի Ռաջնիշ)
«Օշո» միջազգային մեդիտացիոն առողջարան
Պոնեում գտնվող Օշո Աշրամ միջազգային մեդիտացիոն առողջարանը Հնդկաստանի գլխավոր գեղատեսիլ վայրերից մեկում է։ Մեդիտացիոն առողջարաններում ուսուցվում են տարբեր հոգևոր մեթոդներ, այդ պատճառով առողջարանը հանդես է գալիս որպես հոգևոր օազիս և ինքնության բացահայտման կենտրոն։ «Սրբագույն տարածք» կոչվող այս վայրում միավորվում են մտքի և մարմնի ցանկությունները։
Եթե 1980-ականների կեսերին հնդիկների մեծամասնությունը չէր ուզում գործ ունենալ Օշոյի գաղափարների հետ, ապա 21-րդ դարի սկզբին շատերը սկսեցին հաճախել մեդիտացիոն առողջարաններ։ Հաճախորդների թվում կային հայտնի քաղաքագետներ, զանգվածային լրատվության միջոցների աշխատողներ, մեդիտացիոն առողջարան են հաճախել Դալայ Լաման և ֆեյսբուքի հիմնադիր Մարկ Ցուկերբերգը։ Մինչ առողջարան հաճախելը պետք է ՁԻԱՀ-ի թեստ անցնել և եթե որևէ մեկի մոտ հիվանդություն է հայտնաբերվում՝ մուտքն արգելվում է ։ Մամուլի հաղորդագրություններով՝ տարեկան առողջարան են այցելում մոտ 200 հազար մարդ ամբողջ աշխարհից։​
Ամբողջ աշխարհում
Այսօր Օշոյի գրքերը մեծ համբավ ունեն և տպագրվել են 49 միջազգային տպարաններում՝ 55 լեզվով (2007 թվականի տվյալներով)։ Օշոյի գրքերը շարունակվում են տպագրվել մոտավորապես տարեկան 3 միլիոն տպաքանակով (2006 թվական, Օշո Թայմս)։ Ռուսաստանում՝ սկսած 1994-1997 թվականներից, վաճառվել է 500 000 տպաքանակ։ Նրա մեթոդները մեդիտացիոն-դինամիկ մեդիտացիաբնույթ ունեն և մեծ ճանաչում ունեն ամբողջ աշխարհում։ Դրանք գործածվում են շատ խմբերում, ինչպես նաև դպրոցներում և համալսարաններում։
«Օշո» թերապիան ստացել է ճանաչում հոգեթերապիայի ասպարեզում՝ ազդեցություն թողնելով այլ տիպի թերապիաների վրա։
Գոյություն ունի նաև «Օշո» միջազգային ֆոնդ, որը անցկացնում է կորպորատիվ սեմինարներ։ Տարեկան եկամուտը կազմում է 15-ից 45 միլիոն դոլար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդիկ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:1831 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:1990 մահեր Կատեգորիա:Հունվարի 19 մահեր Կատեգորիա:Ամերիկացի հակակոմունիստներ
Սեն Ժուլիեն Բուտիեռ
Սեն Ժուլիեն Բուտիեռ (Saint-Julien-Boutières), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 214 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.12 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 100 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 33 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 120 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 85-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 35։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,8 %։ 85 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 79 անձ (51 տղամարդ և 28 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 35 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բրուինո
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Ալոիզիուս (Լուիջի) Գոնզագան, ով ապրել ու գործել է 16-րդ դարի երկրորդ կեսին, Իտալիայում։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Աջ Խորաձոր (գետ)
Աջ Խորաձոր, գետակ Գեղարքունիքի մարզում, Դարանակ գետի աջ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Սևանի լեռների հարավարևելյան լանջերից և Կուտական գյուղից 6 կմ արևելք միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 4,5 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Դարանակ գետի վտակներ
Երիտասարդ Հայաստան (կազմակերպություն)
«Երիտասարդ Հայաստան», հայրենասիրական կազմակերպություն։ Ստեղծվել է Թիֆլիսում, 1889-ին։ հիմնադիրներն էին Պետերբուրգում ու Մոսկվայում կրթված հայ առաջավոր երիտասարդներ Հ. Արղությանը, Տ. Ստեփանյանը, Տ. Օքոնյանը, Մ. Շաթիրյանը, Ա. Թադևոսյանը, Հ. Քոչարյանը, ժ. Ադամյանը, Ս. Մաւտինյանը, Ս. Զավարյանը և ուրիշներ, որոնք, գալով Կովկաս, փորձում էին համախմբել ուժերը Արևմտյան Հայաստանն ազատագրելու նպատակով։ Նրանք զենքի էին վարժեցնում Թիֆլիսում ապրող արևմտահայ մշակներին, սուրհանդակների (Բագրատ վարդապետ Թավաքալյան, Բարսեղ Մելիք-Գրիգորյան և ուրիշներ) միջոցով կապ պահպանում արևմտյան Հայաստանի գործիչների հետ։ «Երիտասարդ Հայաստանը» 1890-ի սկզբին, «երկիրն» ուսումնասիրելու նպատակով, արևմտյան Հայաստան է ուղարկել Հ. Արղությանին, Մ. Մարգարյանին, Ա. Բարխուդարյանին և ուրիշներ, որոնք ուխտավորների անվան տակ անցել են Տարոն, հանդիպել նշանավոր գործիչներ Արաբոյի, Ներսես վարդապետ Խարախանյանի հետ։ «Երիտասարդ Հայաստան»-ի անդամները սերտ կապերի մեջ էին Ք. Միքայելյանի, Ա. Դաստակյանի հետ, որոնք գործում էին Նարոդնիկ, կազմակերպության մեջ։ 1890-ին, երբ նախապատրաստվում էր Ս. Կուկունյանի արշավանքը, Ք. Միքայելյանը վերջնականապես միացել է «Երիտասարդ Հայաստան»-ին, ժողովներ գումարել, մշակել հայ հեղափոխականների ուժերը մեկ միասնական կուսակցության մեջ միավորելու ծրագիրը։ 1890-ի օգոստոսին նման կուսակցության՝ ՀՀԴ-ի ստեղծումից հետո «Երիտասարդ Հայաստանը» ամբողջովին մտել է նրա մեջ և լուծարվել։
Կատեգորիա:Հայկական հասարակական կազմակերպություններ
Մարգար Վարժապետ
Մարգար Վարժապետ (Մարգար Ամիրյան), հայ ազատագրական պայքարի մարտիկ, ֆիդայի։ Հայ հեղափոխական դաշնակցություն կուսակցության անդամ։
Կենսագրություն
Սկզբնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում, ապա, 7 տարի սովորելով Մուշի Սուրբ Կարապետ վանքի դպրոցում, վերադարձել է ծննդավայր, հիմնել դպրոց և աշակերտներին դաստիարակել հայրենասիրության ոգով։ Դպրոցի շենքի կառուցման համար միջոցներ հայթայթելու նպատակով եղել է Թիֆլիսում, Կոստանդնուպոլսում, ծանոթացել Գրիգոր Արծրունու, Րաֆֆու, Մկրտիչ Խրիմյանի հետ։
Վերադառնալով գյուղ՝ Մարգար Վարժապետը ժողովրդին հորդորել է զինվել և 1880-ական թվականներին գլխավորել է վարդենիսցիների ինքնապաշտպանությունը թուրք-քրդական ուժերի դեմ։
1892-ին թուրք ոստիկանապետի սպանության կեղծ մեղադրանքով ձերբակալվել և բանտարկվել է։ Դատի ժամանակ մերկացրել է թուրքական իշխանությունների հայահալած քաղաքականությունը, չի հրաժարվել, որ պայքարել է թուրքական բռնատիրության դեմ։ Թուրքական իշխանությունները Մարգար Վարժապետին մեկ տարի բանտում պահելուց հետո կախաղան են բարձրացրել։ Մահից առաջ դիմել է ժողովրդին՝ կոչ անելով չվհատվել և շարունակել պայքարը։ Մարգար Վարժապետի գերեզմանը դարձել է ուխտատեղի։
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Հույսհայմ
Հույսհայմ  (Huisheim), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1618 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 22.78 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 167։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Իմերլիանթկար
Իմերլիանթկար (იმერლიანთკარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 790 մետր։ Բնակչությունը՝ 9 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների) ։ Հեռախոսային կոդ՝ +995:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր
Սառոկա դե Լիեյդա
Սառոկա դե Լիեյդա (Sarroca de Lleida), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Լեյդեն նահանգի, ինչպես նաև Կատալոնիա ի ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեգրան շրջանում։ Տարածքը 41,24 կմ²։ Բնակաչությունը ՝ 433 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Iron Sky (երգ)
Iron Sky (թարգ.՝ «երկաթե երկինք»), շոտլանդացի երգիչ, երգահան Պաուլո Նուտինիի երգը՝ իր երրորդ Caustic Love ստուդիական ալբոմից՝ թողարկված 2014 թվականի ապրիլին։ Երգը թողարկվել է 2014 թվականի օգոստոսին՝ որպես սինգլ Atlantic Records լեյբլի միջոցով։ 2014 թվականի գարնանը երգը Մեծ Բրիտանիայի շքերթներում զբաղեցրել է 42-րդ հորիզոնականը՝ մինչև պաշտոնական թողարկումը ։
Երգը նկարագրում են «դանդաղորեն այրող» խոսքերով։ The Independent-ը երգը նկարագրել է որպես «գիտակից և խորը հոգու հուզիչ խառնաշփոթ» և համեմատել Փերսի Սլեջի և Քուրթիս Մեյֆիլդի երգեցողության հետ ։ Այն ներառում է «Մեծ բռնապետը» (1940) ֆիլմից Չարլի Չապլինի հայտնի խոսքի ձայնագրությունը ։
Սկզբնապես Նիդերլանդներում շքերթներում չհայտնված երգը 2015 թվականի սկզբին լսվեց երկրում 3FM ռադիոկայանի շնորհիվ՝ 2015 թվականի հունվարի 7-ին տեղի ունեցած Չարլի Հեբդոյի գրասենյակների վրա կրակոցներից հետո։ Այն վերաթողարկվել է որպես սինգլ և մեկ շաբաթ անց զբաղեցրել 15-րդ հորիզոնականը 3FM-ի Mega Top 50 շքերթում։
Երգը նշվում է նաև Bon Iver խմբի 22, A Million ալբոմի «33 «GOD»» երգում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 սինգլներ Կատեգորիա:2014 երգեր
Բացսար
Բացսար, լեռնագագաթ Գեղարքունիքի մարզում, Վարդենիսի լեռների համակարգում։ Աստղաձոր և Սաքոյիվար գետերի ջրբաժանում, Զոլաքար գյուղից 6,5 կմ հարավ։ Բարձրությունը 2599 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի լեռներ
Լանդշաֆտների երկրաքիմիա
Լանդշաֆտների երկրաքիմիա, գիտական ուղղություն աշխարհագրության և երկրաքիմիայի սահմաններում։