cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բրուքլինի թանգարան
Պատմություն
Թոմաս Ս. Բուեշները թանգարանի տնօրեն է դարձել 1960 թվականին` դառնալով թանգարանի ամենաերիտասարդ տնօերններից մեկը երկրում։ Բուեշները իրականացրել է թանգարանի` արվեստի ցուցադրությունների հիմնական փոփոխություններն ու ցուցադրության է հանել թանգարանի արխիվում հնացող մոտ հազար օրինակ աշխատանք։ Բուեշներն էական դեր է խաղացել Դանիել Չեսթերի ֆրանսիական քանդակներն ավերումից փրկելու գործում` 1960-ականներին իրականացված «Մանհեթենի կամուրջ» ընդարձակ ծրագրի շնորհիվ ։
Դունկան Ֆ. Կամերունը զբաղեցրել է տնօրենի պաշտոնը 1971-1973 թվականներին, նրան հաջորդել են Մայքլ Բոթվինիկն (1974-1982) ու Լինդա Ս. Ֆերբերը։ 1983 թվականին թանգարանի տնօրեն է դարձել Ռոբերտ Թ. Բաքը` աշխատելով այս պաշտոնում մինչև 1996 թվականը։
Բրուքլինի թանգարանը փոխել է իր անվանումը` դառնալով Բրուքլինի արվեստի թանգարան (Brooklyn Museum of Art) 1997 թվականին։ 2004 թվականի մարտի 12-ին թանգարանի ղեկավարությունը հայտարարել է, որ թանգարանը կվերստանա իր նախկին անունը։ 2004 թվականի ապրիլին թանգարանը բացել է Ջեյմս Պոլշեկի կողմից նախագծած տաղավարը Արևելյան զբոսայգում ։ 2014 թվականի սեպտեմբերին Լեհմանը հայտարարել է, որ ինքը նախատեսում է թոշակի գնալ 2015 թվականի հունիսին ։ 2015 թվականի մայիսին Քրեաթիվ Թայմի (Creative Time) նախագահ և գեղարվեստական ղեկավար Աննե Պաստերնակը նշանակվել է թանգարանի հաջորդ տնօրենը, նա ստանձնել է պաշտոնը 2015 թվականի սեպտեմբերի 1-ից ։
Հիմնադրում
Բրուքլինի թանգարանը Նյու Յորքի մի շարք այլ հաստատությունների հետ, ներառյալ Մետրոպոլիտեն թանգարանը, Ամերիկյան բնագիտական թանգարանը, մաս է կազմում Մշակութային հաստատությունների խմբի։ Խմբի անդամ կազմակերպություններն զբաղեցնում են Նյու Յորք քաղաքի սեփականություն հանդիսացող տարածքները և տարեկան ֆինանսավորման մի մասն ստանում են քաղաքից։ Բրուքլին թանգարանը նաև ֆինանսավորում է ստանում Դաշնային և Պետական կառավարություններից, ինչպես նաև` անհատների և կազմակերպությունների նվիրատվություններից։
1999 թվականին թանգարանում ցուցադրվել է Չարլզ Սաատչիի «Զգայություն» ցուցահանդեսը, որը պատճառ է դարձել դատական վեճերի, որոնք ավարտվել են հօգուտ թանգարանի  ։
2005 թվականին թանգարանը Նյու Յորք քաղաքի արվեստի և սոցիալակն ծառայությունների 406 հաստատությունների մեջ էր, որոնք ստացել են Քարնեգի ընկերության կողմից տրամադրած 20 մլն դոլար դրամաշնորհի մի մասը, ինչը հնարավոր էր դարձել Նյու Յորքի քաղաքապետ Մայքլ Բլումբերգի նվիրատվության շնորհիվ ։
Եգիպտական, դասական և մերձավորարևելյան հնագույն արվեստ
Բրուքլին թանգարանն սկսել է հավաքել եգիպտական արտիֆակտերի հավաքածու` սկսած 20-րդ դարի սկզբից, միավորելով ինչպես տարբեր կոլեկցիոներներից ստացած ցուցանմուշները, այնպես էլ` թանգարանի կողմից հովանավորված հնագիտական պեղումների ժամանակ հայտնաբերած նմուշները։ Եգիպտական հավաքածուն ներառում է նմուշներ քանդակագործությունից (ինչպես, օրինակ, «Կին թռչուն տերակոտան») մինչև պապիրուսե փաստաթղթեր ։
Եգիպտական, դասական և մերձավորարևելյան հնագույն հավաքածուները պահվում են թանգարանի մի քանի պատկերասրահներում։ Եգիպտական ցուցանմուշները կարելի է գտնել երկարաժամկետ «Եգիպտոսի վերածնունդը. արվեստ հավերժությունից» ցուցադրությունում, ինչպես նաև` Մարթա Ա. և Ռոբերտ Ս. Ռուբին պատկերասրահներում։ Մերձավորարևելյան նմուշները պահվում են Հակոբ Կևորկյան պատկերասրահում ։
Աֆրիկյան արվեստ
Աֆրիկյան արվեստի հավաքածուի առաջին նմուշները ձեռք են բերվել թանգարանի կողմից 1900 թվականին, թանգարանի հիմնադրումից կարճ ժամանակ անց։ Հավաքածուն ընդլայնվել է 1922 թվականին։ 1923 թվականին թանգարանում կազմակերպվել է ԱՄՆ-ում աֆրիկյան արվեստի առաջին ցուցահանդեսներից մեկը։ Իր 5000 ցուցանմուշներով Բրուքլինի թանգարանը ներկայացնում է ամերիկյան պատկերասրահներում եղած աֆրիկյան արվեստի ամենաընդարձակ ցուցադրություններից մեկը։ Չնայած հավաքածուի անվանումը ենթադրում է, որ այն ներառում է ցուցանմուշներ ամբողջ Աֆրիկայից, հավաքածուն առանձնացված է ըստ ենթակատեգորիաների։ Արևմտյան և Կենտրոնական Աֆրիկայից բերված արվեստի գործերը ներկայացված են աֆրիկյան արվեստ ցուցանակով, իսկ հյուսիսաֆրիկյան և եգիպտական ցուցանմուշները ներկայացված են համապատասխանաբար իսլամական և եգիպտական հավաքածուներում։ Աֆրիկյան արվեստի հավաքածուն ներկայացնում է մարդկության 2500 տարվա պատմությունն ու ընդգրկում է քանդակներ, ոսկեղեն, դիմակներ և կրոնական արտիֆակտներ աֆրիկյան ավելի քան 100 երկրներից։ 2018 թվականին թանգարանը քննադատության է ենաթարկվել աֆրիկյան հավաքածուի համար սպիտակամաշկ կնոջ աշխատանքի ընդունելու պատճառով ։
Իսլամական աշխարհի արվեստ
Թանգարանն ունի արվեստի նմուշներ և պատմական տեքստեր, որոնք ստեղծվել են մուսուլման արվեստագետների կողմից կամ վերաբերում են մուսուլման գործիչներին և մուսուլմանական մշակույթին ։
Եվրոպական արվեստ
Բրուքլինի թանգարանի եվրոպական արվեստի հավաքածուն ներառում է գոթական և վաղ Իտալական Վերածննդյան շրջանի այնպիսի նկարիչների աշխատանքներ, ինչպիսիք են Լորենցո դի Նիկոլոն, Սանո դի Պիետրոն, Նարդո դի Սիոնեն, Լորենցո Մոնակոն, Դոնաթո դե Բարդին, Ջովաննի Բելլինին։ Թանգարանում պահվում են հոլանդացի Ֆրանս Հալսի, Ջերարդ Դոուի և Թոմաս դե Քեյսերի կտավներից։ Թանգարանի եվրոպական արվեստի հավաքածուն ներառում է Շառլ-Ֆրանսուա Դոբինյիի, Նարսիս Վիրժիլ Դիասի, Էժեն Բուդենի, Բերտա Մորիզոյի, Էդգար Դեգայի, Գյուստավ Կայբոտի, Կլոդ Մոնեի, Կամիլ Պիսսարոյի, Պոլ Սեզանի աշխատանքներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի թանգարաններ Կատեգորիա:Նյու Յորքի պատկերասրահներ Կատեգորիա:1897 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ազգային պատմական վայրերի գրանցիչ Կատեգորիա:Նյու Յորքի շենքեր և կառույցներ
Հովհաննես Դավթյան (ձյուդոիստ)
Հովհաննես Ժորայի Դավթյան, հայ ձյուդոիստ, Հայաստանի չեմպիոն և գավաթակիր, աշխարհի գավաթի քառակի արծաթե և կրկնակի բրոնզե մրցանակակիր, աշխարհի սուպերգավաթի կրկնակի չեմպիոն և բրոնզե մեդալակիր։ «Մեծ սաղավարտի» չեմպիոն և արծաթե մրցանակակիր, Եվրոպայի առաջնության կրկնակի արծաթե մրցանակակիր, Եվրոպայի գավաթի արծաթե մրցանակակիր, մի քանի միջազգային մրցույթների հաղթող և մրցանակակիր, 2008, 2012 և 2016 թվականների Օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Դասվել է 21-րդ դարի Հայաստանի լավագույն ձյուդոիստների շարքին։
Կենսագրություն
Հովհաննես Դավթյանը ծնվել է 1983 թվականի։ 12 տարեկանից զբաղվել է ձյուդոյով։ Նրա մարզիչը եղել է Կարեն Սիմոնյանը։ Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի ։
2005 թվական
Առաջին միջազգային արենայում կայացած մրցաշարը 2005 թվականին էր՝ Թբիլիսիում տեղի ունեցած աշխարհի գավաթի ժամանակ, որտեղ Հովհաննեսը գրավեց 5-րդ տեղը։ Նույն թվականի մարտին Տալլինում տեղի ունեցած մրցաշարում նա արծաթե մեդալ նվաճեց։ 2005 թվականի հոկտեմբեր և նոյեմբեր ամիսներին Եվրոպայի առաջնությանը նախապատրաստվելու ժամանակ Դավթյանը երկրորդ տեղն է զբաղեցրել Շվեդիայում անցկացված միջազգային մրցաշարում։ Կիևում կայացած Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում Դավթյանը 5-րդ տեղն է զբաղեցրել։
2007 թվական
2007 թվականը Հովհաննես Դավթյանի համար հաջողությամբ է սկսել։ Հունվարին Թբիլիսիում կայացած աշխարհի գավաթի մրցաշարի ժամանակ Հովհաննեսը գրավել է 3-րդ տեղը։ Փետրվարի սկզբին Փարիզում կայացած աշխարհի սուպեր գավաթի մրցաշարում նա գրավել է 5-րդ տեղը։ Մի քանի ամիս անց, փետրվարի վերջին Փարիզում կայացած աշխարհի սուպեր գավաթի մեկ այլ մրցաշարում Հովհաննես Դավթյանը միջազգային մրցաբեմում նվաճեց իր առաջին ոսկե մեդալը։ Ապրիլին Բելգրադում կայացած Եվրոպայի առաջնության ժամանակ Դավթյանը գրավել է երկրորդ տեղը։ Մեկ ամիս անց Մոսկվայում կայացած աշխարհի սուպեր գավաթի մեկ այլ մրցաշարում Հովհաննես Դավթյանը նվաճել է ոսկե մեդալ և զբաղեցրել առաջին տեղը։ Տարեվերջին Երևանում և Թեհրանում կայացած միջազգային մրցաշարերում նա գրավել է երկրորդ տեղը։
2008 թվական
Տարեսկզբին Թբիլիսիում կայացած աշխարհի գավաթի մրցաշարում Հովհաննեսը գրավել է 5-րդ տեղը։ Փետրվարի սկզբին Փարիզում կայացած աշխարհի սուպեր գավաթի մրցաշարում եղել է 7-րդը։ Փետրվարի վերջին Համբուրգում տեղի ունեցած աշխարհի սուպեր գավաթի մեկ այլ մրցաշարում գրավել է երրորդ տեղը։ Լիսաբենում կայացած Եվրոպայի առաջնության ժամանակ գրավել է 7-րդ տեղը։ Նույն թվականին ընդգրկվել է Հայաստանի հավաքականի կազմում և մասնակցել Պեկինի Օլիմպիական խաղերին։ Օլիմպիական խաղերի ժամանակ առաջին մրցափուլում հաղթել է կուբացի Իյոսմանին Պիկերային, սակայն երկրորդ մրցափուլում պարտվել է հարավկորեացի Կիմ Կյոն Չինին։
2009 թվական
Փետրվարի 28-ին Վարշավայում տեղի ունեցած աշխարհի գավաթի մրցաշարում Հովհաննեսը գրավել է երկրորդ տեղը։ Մայիսին եղել է Մոսկվայում կայացած «Մեծ սաղավարտ» մրցաշարի հաղթող։ Օգոստոսին Ռոտերդամ աշխարհի առաջնությունում եղել է 3-րդը։ Դրանից հետո հաղթող է ճանաչվել Հայաստանի առաջնությունում։ Տարեվերջին մասնակցել է Տոկիոյում կայացած «Մեծ սաղավարտ» մրցաշարին և գրավել 5-րդ տեղը։
2010 թվական
2010 թվականի մարտին Հովհաննես Դավթյանը նվաճում է Հայաստանի գավաթը։ Այնուհետև Վիեննայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում գրավում է 5-րդ տեղը։ Նոյեմբերին Աբու-Դաբիիում կայացած Գրան-Պրի մրցաշարում զբաղեցնում է 3-րդ տեղը։
2011 թվական
Հունվարի վերջին Թբիլիսիում կայացած աշխարհի գավաթի մրցաշարում Հովհաննեսը գրավում է 3-րդ տեղը։ Փետրվարի սկզբին Փարիզում տեղի ունեցած «Մեծ սաղավարտ» մրցաշարում նա գրավում է երկրորդ տեղը։ Մեկ շաբաթ անց Բուդապեշտում տեղի ունեցած աշխարհի գավաթի մրցաշարում նա գրավում է երկրորդ տողը։ Փետրվարի 19-ին Դյուսելդորֆում կայաացած Գրան-Պրի մրցաշարում Հովհաննես Դավթյանը գրավում է 5-րդ տեղը։ Փետրվարի վերջին Վարշավայի աշխարհի գավաթի մրցաշարի ժամանակ հայազգի մարզիկը գրավում է երկրորդ տեղը։ Մայիսին՝ Մոսկվայի Գրան-Պրի մրցաշարում նա նորից զբաղեցնում է 5-րդ հորիզոնականը, իսկ օգոստոսին Փարիզի աշխարհի առաջնության ժամանակ 7-րդն է լինում։ Հենաց այդ տարին համապատասխան գործակցային միավորներ է հավաքում և իրավունք ստանում մասնակցելու 2012 թվականի Լոնդոնի Օլիմպիական խաղերին ։
2012 թվական
2012 թվականի փետրվարի 4-ին Փարիզի «Մեծ սաղավարտի» ժամանակ Հովհաննես Դավթյանը գրավել է 7-րդ տեղը։ Դրանից հետո Չելյաբինսկի Եվրոպայի առաջնությan ժամանակ Դավթյանը մարտը տանուլ է տալիս ռուս ըմբշամարտիկ Բեսլան Մուդրանովին (մարզիչ՝ Ռուդոլֆ Բաբայան) և գրավում երկրորդ տեղը ։ Հունիսին Պրագայում աշխարհի գավաթի մրցաշարի ժամանակ Հովհաննեսը նորից զբաղեցնում է երկրորդ հորիզոնականը, իսկ Լոնդինի Օլիմպիական խաղերի ժամանակ 5-րդ։
2015 թվական
Մայիսի 2-ին Զագրեբում կայացած Գրան-Պրի մրցաշարում Հովհաննես Դավթյանը նվախում է ոսկե մեդալ և իրավունք է ստանում մասնակցելու 2016 թվականի Ռիո դե Ժանեյրոյի Օլիմպիական խաղերին։ Ռիո դե Ժանեյրոյում հայազգի մարզիկը 1/8 եզրափակչում պարտվում է Բեսլան Մուդրանովին և դուրս մնում հետագա պայքարից ։
Նոա Ռինգեր
Նոա Ռինգեր (Noah Ringer), դերասան։ Ծնվել է 1996 թվականի նոյեմբերի 18-ին Դալլասում, Տեխասի նահանգ, ԱՄՆ ։ Հայտնի է Աանգի դերով «Տարերքների տիրակալը» ֆիլմում։ Նա ունի հնդկացիական արմատներ ։
Կյանքը և կարիերան
Նոան մեծանում էր ամոթխած երեխա ։ Երբ նա տաս տարեկան էր, մայրը նրան գրանցում է «ATA Martial Arts» բաժանմունք Կարոլթոնում, որը հանդիսանում էր Թաեքվոնդոյի Ամերիկյան Ասոցիացիայի («American Taekwondo Association», կրճատ՝ ATA) մասը։ Սկզբնապես նա այն այցելում էր չափազանց դժկամորեն, սակայն շուտով ներգրավվում է և սիրում է մարզումները  ։ Ռինգերը արագ սկսում է հասնել հաջողությունների և շուտով սկսում է մասնակցել մրցույթների։ 2008 թվականի դեկտեմբերին նա արժանանում է առաջին «Սև գոտի» աստիճանին ։
Այն բանի համար, որ նա միշտ գտնվում էր սափրված գլխով, համադասարանցիները նրան անվանում են «Ավատար» (Աանգի հետ նմանության պատճառով, «Ավատար. Լեգենդ Աանգի մասին» մուլտսերիալի կերպարի) ։ Վարպետ Էրիկ Պեչասեկը (Eric Pechacek), Ռինգերի թաեքվոնդոյի հրահանգիչը, սկսելով դիտել մուլտսերիալը, նույնպես ուշադրություն է դարձնում Աանգի և Ռինգերի արտաքին և բնավորության նմանություններին։ Նա տղային առաջարկում է դիտել մուլտսերիալը, ով անմիջապես դառնում է «Ավատար» մուլտսերիալի երկրպագուն ։
2008 թվականի հուլիսին Էրիկ Պեչասեկը ATA-ից նամակ է ստանում «Paramount Pictures»-ի հրավերով՝ «Ավատար. Լեգենդ Աանգի մասին» (սկզբնական անվանումը «Տարերքների տիրակալը») ֆիլմում Աանգի դերի սովորողների կինոփորձերին։ Մարզիչը համոզում է տղային մասնակցելու և նա և ծնողները համաձայնվում են ։ Տեսագրության նկարահանման համար, որը պետք էր ուղարկել, Ռինգերը օգտագործում է Աանգի հանդերձանքը, որը կարվել էր նախորդ տարվա Հելոուինի համար ։ Նա ցուցադրում է Jahng Bong վարժությունը և կարդում է մի քանի տող։ Տեսագրությունն ուղարկելուց մեկ ամիս անց Ռինգերին կանչում են Ֆիլադելֆիա՝ ռեժիսոր Նայթ Շյամալանի հետ հանդիպման։ Դրանից ևս մեկ ամիս անց նրան պաշտոնապես առաջարկում են Աանգի դերը ։ Ռինգերն ուներ մեկ ամիս, որպեսզի պատրաստվի ֆիլմին։ Նա ակտիվորեն ուսանում է տնօրեն Լինդա Սետոյի (Linda Seto) հետ «Դալլասի երիտասարդ դերասանների բաժանմունքում», որի դասերին նա մինչ այժմ էլ հաճախում է։ Բացի այդ, նա սկսում է ուսումնասիրել տարբեր տեսակի մարտական արվեստներ, որոնց ուսուցանումը նա շարունակում է նաև նկարահանումների ժամանակ ։
«Տարերքների տիրակալը» ֆիլմում մասնակցություն ունենալու պայմանագիրը ստորագրելուց հետո նա միանում է «Creative Artists Agency»-ին ։
Նոան «Տարերքների տիրակալը» ֆիլմի իր խաղընկերներ Նիկոլա Պելտցի (Nicola Peltz), Դև Պատելի (Dev Patel) և Ջեքսոն Ռետբոունի (Jackson Rathbone) հետ միասին մասնակցություն են ունենում շոուում, նվիրված «Nickelodeon Kids Choice Awards»-ի 2010 թվականի մրցանակների հանձնմանը։ Այնտեղ Նոան հարցազրույց է տալիս ֆիլմի մասին «Los Angeles Times» թերթին։
1999 թվականից, երբ Ջեյք Լլոյդը անվանակարգվում է «Երկրորդ պլանի վատագույն տղամարդու դեր» և «Վատագույն էկրանային զույգ» անվանակարգերում «Աստղային պատերազմներ» ֆիլմում դերակատարման համար, Ռինգերը հանդիսանում է առաջին երեխան, ով անվանակարգվում է «Ոսկե ազնվամորի» մրցանակին (ֆիլմի ամբողջ դերասանական կազմի հետ միասին, «Վատագույն էկրանային զույգ» անվանակարգում) ։
2011 թվականի մարտին Ռինգերը անվանակարգվում է «Լավագույն գլխավոր դեր գեղարվեստական ֆիլմում երիտասարդ դերասանի կատարմամբ» անվանակարգում «Երիտասարդ դերասան» (Young Artist Awards) 32-րդ ամենամյա մրցանակաբաշխությունում ։
Մարտարվեստներ
Ռինգերի համար ATA-ի առաջին մրցաշարը դառնում է Աշխարհի առաջնությունը Արկանզասում։ Նա զբաղեցնում է առաջին հորիզոնականը յուրաքանչյուր դասակարգում, որոնցում մասնակցություն էր ունենում ։ Այն բանից հետո, երբ նա դիտում է այդ մրցաշարում «էքստրեմալ» ելույթները, Ռինգերը որոշում է սկսել մարզումները «Extreme Martial Arts» (էքստրեմալ մարտարվեստներ, կրճատ՝ XMA) դպրոցում, որը նրան հրապուրում է սեփական շարժումներով և ելույթների համար ընտրված երաժշտությունով ։ Բացի այդ, նա տիրապետում է տարբեր տեսակի արևելյան զենքերի, այդ թվում bō, որը օգտագործում էր Աանգը, ֆիլմում նրա կերպարը  ։ ATA-ում մարզումների երկու տարվա ընթացքում Նոան մասնակցություն է ունենում 25 մրցաշարերի, տիրանալով 100 մեդալներպի, որոնցից 80-ը՝ ոսկե ։ Արժանանում է «Տարվա մրցակից» տիտղոսին՝ 2008 թվականի փետրվարին, Տեխասում ։ Նաև, Ռինգերն արժանանում է 2008-2009 մրցաշրջանի «Տեխասի չեմպիոն» տիտղոսին, հինգ դասակարգում՝ մրցումների դասական տեսակներ, դասական զենք, սպարինգ, մրցումների էքստրեմալ ճևեր և զենքի էքստրեմալ տեսակներ ։
Կյանքում
Ռինգերը ուսուցանում է տանը ։ Նա հազվադեպ է դիտում հեռուստացույց, սակայն նա ունի «Կոսբի շոուն» և «Ավատար. Լեգենդ Աանգի մասին» սիրելի սերիալների սկավառակների հավաքածու, ինչպես նաև սիրելի ֆիլմեր՝ «Հիշելով Տիտաններին», «Տրիումֆ» և «Անտեսանելի կողմ»։ Նրա սիրելի դերասանը Դենզել Վաշինգտոնն է  ։ Նրա տանն ապրում են երկու շուն և երկու առնետ ։
Բացի դերասանական վարպետությունից և մարտարվեստից, Նոան ունի հետաքրքրությունների բավականին լայն շրջանակ։ Նա սիրում է սպորտը, հրապուրվում է ըմբշամարտով, գոլֆով, թենիսով, բասկետբոլով, սեղանի թենիսով և լեռնադահուկային սպորտով։ Նա ունի էջ «Facebook» սոցիալական ցանցում, որտեղ նա բավականին հաճախ գրում է։
Շատրվան Թատերական հրապարակում (Դոնի Ռոստով)
Շատրվան Թատերական հրապարակում (Фонтан на Театральной площади), ամենամեծ շատրվանը Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Գտնվում է քաղաքի Թատերական հրապարակում։
Պատմություն
1936 թվականին Մաքսիմ Գորկու անվան ակադեմիական թատրոնի շինարարության ավարտից հետո հարևանությամբ ստեղծվեց Թատերական պուրակ՝ կենտրոնում շատրվանով։ Հեղինակը երիտասարդ քանդակագործ, Դոնի Ռոստովի գեղարվեստական ուսումնարանի շրջանավարտ Եվգենի Վուչետիչն էր։
Շատրվանը կենտրոնում պատվանդանի վրա չորս ատլանտներով արձանախմբով քառակուսի ավազան է։ Ատլանտները պահում են դեպի վեր ցայտող շիթերով գավաթը։ Խումբը շրջապատված է պատվանդանների վրա գորտերով և կրիաներով, որոնց բերաններից ցայտում են հորիզոնական շիթեր։ Քաղաքային լեգենդը վկայում է, որ երիտասարդ քանդակագործն այդ երկկենցաղների մռութներին տվել է քաղաքի որոշ պաշտոնյաների դիմագծեր։ Քանդակները պատրաստված էին բետոնից՝ սպիտակ ցեմենտի վրա ։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին շատրվանն ավերվել է։ Այն վերականգնվել է 1950-ական թվականներին, որքան հնարավոր է դատել լուսանկարներով, ամբողջ ծավալով։ Սակայն 1970-ական թվականներին գորտերն ու կրիաները շատրվանից բացակայում էին։ Հնարավոր է, որ 20 տարվա ընթացքում քանդակագործական տարրերը քայքայվել են, կենդանիներին հեռացրել են, իսկ ատլանտներին որպես օգնություն գավաթի կենտրոնի տակ տեղադրել են հենարան՝ կասկածելով բետոնե տղամարդկանց ձեռքերի ուժին։
1999 թվականին նշված Դոնի Ռոստովի 250-ամյակին ընդառաջ շատրվանը վերանորոգեցին՝ վերադարձնելով նախնական տեսքը։ Փոխվեցին միայն նյութերը. հարթակը սալապատվեց բնական քարով, ատլանտների, գորտերի և կրիաների  քանդակները կատարվեցին պղնձի վրա թափահանման տեխնիկայով։ Երեկոյան ժամերին շատրվանը լուսավորվում է գունավոր լույսերով։
Հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1936 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Շատրվաններ
Լուիզա Ասլանյան
ԼԱՍ, ծննդյան անունը՝ Լուիզա Ասլանյան (Louise Aslanian, Lass, ), հայկական ծագմամբ ֆրանսիացի հակաֆաշիստ, կոմունիստ, Ֆրանսիական դիմադրության ականավոր գործիչ, գրող։
Կենսագրություն
Ծնվել է Թավրիզում՝ Սրապիոն և Մանյա Գրիգորյանների ընտանիքում։ Սովորել է Թավրիզի կենտրոնական թեմի վարժարանում և Թիֆլիսի ռուսական գիմնազիայում։ Դպրոցական տարիներից ցուցաբերել է գրական ձիրք՝ գրելով քնարական բանաստեղծություններ, թարգմանություններ կատարելով ռուսերենից ու ֆրանսերենից։ Վաղ տարիքից նվագել է դաշնամուր։ Վերադառնալով Թավրիզ՝ 1923 թվականին ամուսնացել է մասնագիտությամբ իրավաբան Արփիար Ասլանյանի հետ։
1920-ական թվականների կեսերին հայ-ֆրանսիական մամուլում հրատարակել է «Մետաղադրամների հավաքածու», «Գինու երկաթե վաճառական», «Ճահիճ» և այլ պատմվածքներ։ Իր ստեղծագործությունները գրել է հայերեն և ֆրանսերեն։
1928 թվականին լույս է տեսել կարճ պատմվածքների «Khan» («Խան») ժողովածուն, 1935 թվականին՝ «Gtsits durs» («Գծից դուրս») պատմվածքների ժողովածուն երկու հատորով։
Կռվել է ֆրանսիական դիմադրության շարքերում և զոհվել «Ռավենսբրյուկ» համակենտրոնացման ճամբարում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանահայ գրողներ Կատեգորիա:Իրանահայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Իրանցի կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսահայ կոմունիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Բորգոֆրանկո դ’Իվրեա
Բորգոֆրանկո դ’Իվրեա (Borgofranco d'Ivrea), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Պիեմոնտ մարզում, Թուրինի գավառում Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 3634 մարդ։ Զբաղեցնում է 13 կմ² տարածք ։ Խտությունը կազմում է 280 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10013։ Հեռախոսային կոդը +39 0125։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Նովա Վիսոզա
Նովա Վիսոզա (Nova Viçosa), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Պորտու Սեգուրու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 36 821 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 326,122 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 27,8 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հոկտեմբերի 23-ին։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության վարչական բաժանում
Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունը. բաժանված է 26 մարզերի։ Մայրաքաղաք Կինշասան քաղաքային նահանգ է ։ Այս վարչական բաժանումը ուժի մեջ է մտել 2015 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետություն Կատեգորիա:Աֆրիկայի երկրների վարչական բաժանում Կատեգորիա:Առաջին աստիճանի վարչական միավորներ
Հայկ Ազատյան
Հայկ Նահապետի Ազատյան, հայ տնտեսագետ, հասարակական գործիչ, պրոֆեսոր (1928), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1956)։ ՀԽՍՀ և ՎԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ ։
Կենսագրություն
Հայկ Ազատյանը ծնվել է Մեծ Ղարաքիլիսա քաղաքում (այժմ՝ Վանաձո]), ուսուցչի ընտանիքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Կիրովականի ծխական դպրոցում, ապա սովորել է Թիֆլիսի ռեալական ուսումնարանում։ 1903 թվականին Ազատյանն ընդունվել է 1903-1905 թվականներին ուսանել է Բեռնի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում, Փարիզի և Բեռլինի հասարակագիտական դասընթացներում։ Սակայն 1905 թվականի ռուսական առաջին ռևոլյուցիայի շրջանում թողել է համալսարանը, վերադարձել Թիֆլիս։ Թաղված է Երևանում։
Գործունեություն
1915-1917 թվականներին աշխատակցել է «Պայքար» թերթին։ Եղել է ՀԱՄԽ-ի առաջին նախագահը, ՀԿԿ ԿԿ քարտուղար (1921), ՀԽՍՀ Կենտգործկոմի նախագահի տեղակալ (1924-1928), ՀամԳԳԱ փոխնախագահ (1930) և Անդրկովկասյան մասնաճյուղի տնօրեն (1931-1934)։
1919-1920 թվականներին նա աշխատել է Թիֆլիսի արհմիություններում և դասախոսություններ է կարդացել մարքսիստական քաղաքատնտեսության հարցերի շուրջ Թիֆլիսի ժողովրդական համալսարանում։ 1922 թվականից յոթ տարի անընդհատ ընտրվել է Հայաստանի Կենտրոնական գործադիր կոմիտեի նախագահի տեղակալ, եղել է Հայաստանի կոմպարտիայի Կենտկոմի անդամ։ 1930 թվականի փետրվարից Հայկ Ազատյանը փոխադրվել է Մոսկվա և աշխատել իբրև Լենինի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիայի վիցե-պրեղիդենտ։ 1931 թվականին նա գալիս է Թբիլիսի և մինչև 1934 թվականին աշխատել է որպես ՎԱՍԽՆԻԼ-ի անդրկովկասյան բաժանմունքի տնօրեն։ 1934 թվականից Ազատյանը որպես պրոֆեսոր դասախոսել ՝ Թբիլիսիի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում։ 1956 թվականին Հայկ Ազայանն ընտրվել է Հայկական ՍՍՌ գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։
Աշխատություններ
Հայկ Ազատյանի գրչին են պատկանում տասնյակ գիտական աշխատություններ։ Աշխատությունները վերաբերում են սոցիալական շինարարության, գյուղատնտեսության կոոպերացման և աշխատավարձի տեսության հարցերին։
Հայկ Ազատյանի գրական ու գիտական ժառանգությունը, բացի Մարքսի և Էնգելսի մի շարք երկերի թարգմանություններից, 200-ից ավելի մենագրություններ են և հոդվածներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության Խորհրդարանի (1918-1920) 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Ռաջիվ Գանդի
Ռաջիվ Գանդի (հինդի` राजीव गाँधी, ), հնդիկ քաղաքական գործիչ, Հնդկաստանի վարչապետ` 1984-1989 թվականներին։
Կենսագրությունը
Ռաջիվ Գանդին ծնվել է 1944 թվականի օգոստոսի 20-ին` հրապարակախոս և քաղաքագետ Ֆերոզ Գանդիի և քաղաքական գործիչ, հետագայում նաև Հնդկաստանի վարչապետ Ինդիրա Գանդիի ընտանիքում։ Դաստիարակությունն ստացել է իր մայրական պապի` հնդկական ազգային ազատագրական պայքարի առաջնորդ և Հնդկաստանի առաջին վարչապետ Ջավահառլալ Ներուի տանը։ Հնդկաստանում էլիտար դպրոցն ավարտելուց հետո, կրթությունը շարունակել է Լոնդոնի համալսարանում և Քեմբրիջի համալսարանի Սուրբ Երրորդության քոլեջում (Trinity College)։ Հնդկաստան վերադառնալով, որպես օդաչու, աշխատանքի է անցել «Indian Airways» ավիաընկերությունում ։
Սկզբնական շրջանում նա որևէ ցանկություն չի հայտնել քաղաքականության մեջ մտնելու։ Սակայն 1980 թվականին, քաղաքականապես ակտիվ իր կրտսեր եղբոր` Սանջայ Գանդիի անսպասելի մահը, դրդեց Ինդիրա Գանդիին, որպեսզի ուղղորդեր Ռաջիվին դեպի քաղաքական դաշտ։ 1980 թվականից Ռաջիվ Գանդին նշանակվել է Ինդիրա Գանդիի կողմից ղեկավարվող Հնդկական ազգային կոնգրես կուսակցության երիտասարդական թևի ղեկավար։ 1981 թվականի ամռանը Ռաջիվ Գանդին իր թեկնածությունն առաջադրեց Հնդկաստանի խորհրդարանի Ստորին պալատում (Լոկ Սաբհա), լրացնելով համապատասխան փաստաթղթերը Սուլթանպուր քաղաքի դատարանում, որտեղ երկու անգամ իր թեկնածությունը քվեարկության էր դրել եղբայրը` Սանջայ Գանդին ։ Հետագայում Ռաջիվ Գանդին մտել է խորհրդարան։ 1983 թվականին նշանակվել է կուսակցության գերագույն քարտուղար` հանդիսանալով նաև մոր իրավահաջորդը։
1984 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ինդիրա Գանդին սպանվեց իր իսկ թիկնապահների կողմից։ Նույն օրը, երեկոյան, 40-ամյա Ռաջիվ Գանդին նշանակվել է Հնդկաստանի վարչապետի պաշտոնին։ Մի քանի ժամ անց, վայրէջք կատարելով Դելիի օդանավակայանում, Ռաջիվ Գանդին արտասանել է իր երդման բառերը։ Ավելի ուշ նա ընտրվել է Հնդկական ազգային կոնգրես` իշխող կուսակցության նախագահ, միաժամանակ դառնալով Հնդկաստանի արտաքին գործերի նախարար (մինչև 1988 թվականը)։ Երկրում կարգուկանոնը վերականգնելու նպատակով, նա ստիպված էր դիմել բանակի օգնությանը։ 1984 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1985 թվականի հունվարն ընկած ժամանակահատվածում, նշանակված համընդհանուր ընտրություններում Հնդկական ազգային կոնգրես կուսակցությունը հաղթանակ է տարել` խորհրդարանի Ստորին պալատում ստանալով 80% տեղերը ։
Նոր խորհրդարանի առաջին իսկ նստաշրջանում, կառավարական մարմիններում և քաղաքական ասպարեզում կաշառակերությանը վերջ տալու նպատակով, սկսվել է նոր օրինագծի քննարկումը, որը նաև արգելում էր մեկ քաղաքական կուսակցությունից մյուսին անցնելը։ Ձեռնարկվել են փորձեր` ստեղծելու առավել արդյունավետ գործող կառավարման մեխանիզմ։ Բացի այդ, Ռաջիվ Գանդին կոնկրետ քայլեր ձեռնարկեց` Փենջաբում և հարևան նահանգներում լարվածությունը թուլացնելու ուղղությամբ ։ Ներկրվող ապրանքների վրայից հանեց բազմաթիվ սահմանափակումներ և խրախուսում էր արտասահմանյան ֆինանսական ներդրումները, այդպիսով խթանելով 1986-1990 թվականներին` երկրի տնտեսական վերելքին։
Միջազգային հասարակության շրջանում լայն արձագանք գտավ ՄԱԿ-ում` Հնդկաստանի կողմից ներկայացված «Գործողությունների ծրագիրը», ըստ որի, անհրաժեշտ էր միջոցներ ձեռնարկել միջուկային զենքերը երեք փուլով վերացնելու ուղղությամբ, որը կավարտվեր 22 տարիների ընթացքում։ Նա քննադատորեն էր մոտենում նաև «աստղային պատերազմների» ծրագրին, իր հարցազրույցներից մեկում նշելով. «Մենք չենք հավատում, որ գոյություն ունի միջուկային զենքից պաշտպանող զրահաբաճկոն»։ Նա ողջունում էր ԽՍՀՄ-ի և ԱՄՆ-ի միջև կնքված միջին և մոտ հեռավորության հրթիռների վերացման մասին պայմանագրի կնքումը և հույս ուներ, որ այդ փաստաթուղթը կբերի սպառազինությունների մրցավազքի կտրուկ նվազմանը ։
1987 թվականին Ռաջիվ Գանդին ստիպված էր զորք ուղարկել Շրի Լանկայի հյուսիսային տարածքներ` թամիլական անջատվողականներին ճնշելու նպատակով, միաժամանակ ուժեղացրեց պայքարը Քաշմիրի իսլամական խմբավորումների դեմ ։
1989 թվականի նոյեմբերին կայացած ընտրություններում Ռաջիվ Գանդին պահպանեց իր պատգամավորական աթոռը` պարտության մատնելով Մահաթմա Գանդիի թոռանը, սակայն խորհրդարանում Հնդկական ազգային կոնգրեսի մեծամասնության կորստի պատճառով, ստիպված էր հրաժարվել վարչապետի պաշտոնից։ Այնուհետև, շուրջ մեկ տարի գլխավորում էր Վիշվանաթհ Պրատապ Սինգհի կառավարության ընդդիմությունը։ Աջակցելով նոր կառավարությանը, 1991 թվականի մարտին նպաստեց դրա տապալմանը, շրջափակելով նոր բյուջեի ընդունման գործընթացը։
Անձնական կյանքը
1965 թվականի ամռանը, Քեմբրիջի համալսարանում սովորելու տարիներին, Ռաջիվ Գանդին ծանոթացել էր իտալուհի Սոնյա Մայնոի հետ։ Սոնյան սովորում էր անգլերեն լեզուն։ 1968 թվականի հունվարին նրանք ամուսնացան Դելիում։ 1970 թվականին ծնվել է նրանց որդին` Ռահուլը, իսկ 1972 թվականին դուստրը` Պրիյանկան ։
Սպանությունը
1991 թվականի մայիսի 21-ին, նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ, Ռաջիվ Գանդին սպանվել է իր դեմ ահաբեկչական գործողություն իրականացվելու արդյունքում։ Նշված ահաբեկչությունը իրականացվել է «Թամիլ Իլամի ազատագրման վագրեր» թամիլական անջատվողական շարժման կին-մահապարտի կողմից, Թամիլ Նադու (Թամիլնադ) նահանգի Շրիպերումպուդուր քաղաքի մոտակայքում, որը գտնվում է Չեննայից (Մադրաս) ոչ հեռու ։
Նրա մահից հետո Հնդկական ազգային կոնգրես կուսակցությունը մնաց Ներու-Գանդի տոհմի ձեռքերում։ Չնայած սկզբնական շրջանում հրաժարվելուն, կուսակցությունը գլխավորեց Ռաջիվ Գանդիի այրին` Սոնյա Գանդին։
Ֆերնանդոպոլիսի գավառ
Ֆերնանդոպոլիսի  (Microrregião de Fernandópolis), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 104 216 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 2808,618 կմ²։ Բնակչության խտությունը 37,1  մարդ/կմ²։
Ռաջիվ Գանդի
Սպանությունը
Ռաջիվ Գանդիի հուղարկավորությունը կայացել է 1991 թվականի մայիսի 24-ին և հեռարձակվել ուղիղ եթերով` Հնդկաստանի բոլոր հեռուստաալիքներով։ Հուղարկավորությանը մասնակցել են ավելի քան 60 երկրներից ժամանած բարձրաստիճան պաշտոնյաներ։ Դիակիզումը կատարվել է Ջամնա գետի ափին, ոչ հեռու նրա մոր, եղբոր և պապի դիակիզման վայրից։
Դատական գործընթացը
1998 թվականին դատապարտվեցին 28 դավադիրներ, ովքեր մասնակցություն էին ունեցել Ռաջիվ Գանդիի սպանությունը կազմակերպելու գործում։ Ինչպես պարզվել էր, սպանությունն իրականացրել էր «Թամիլ Իլամի ազատագրման վագրեր» խմբավորումը։ Այդ շարժման ներկայացուցիչները փորձում էին խանգարել Ռաջիվ Գանդիին` կրկին վարչապետի պաշտոնին վերընտրվելուն ։
Ֆերնանդոպոլիսի գավառ
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Ռաջիվ Գանդի
Դատական գործընթացը
2002 և 2006 թվականներին «վագրերը» ափսոսանք են հայտնել Ռաջիվ Գանդիի սպանության կապակցությամբ։ Մասնավորապես, խմբավորման առաջնորդներից մեկը, Ռաջիվ Գանդիի մահը անվանել է «մեծագույն ողբերգություն»։ Միաժամանակ նա կոչ է արել Հնդկաստանի կառավարությանը, հիշաչար չլինել անցյալի համար։ Հնդկաստանի արտաքին գործերի նախարար Անանդ Շարմավը, կառավարության անունից հայտարարել է, որ Գանդիի սպանությունը ներել, նշանակում է ընդունել բռնության և ահաբեկչության փիլիսոփայությունը ։ 2011 թվականին Հնդկաստանի նախագահ Պրատիբհա Պատիլը հրաժարվեց ներման արժանացնել խմբավորման երեք անդամներին, ովքեր դեռևս 2000 թվականին դատապարտվել էին մահապատժի։ Այնուամենայնիվ, 2014 թվականին Հնդկաստանի գերագույն դատարանը, մեղմացնելով մահապատժի որոշումը, այդ երեք անդամների նկատմամբ ցմահ բանտարկության վճիռ կայացրեց` հաշվի առնելով, որ նրանց ներման արժանացնելու խնդրանքների համար, որոշում կայացնելու գործընթացը տևել է 11 տարի ։ Ավելի ուշ, Թամիլնադ նահանգի կառավարությունը որոշում էր կայացրել` ազատ արձակել յոթ մարդու, ովքեր մասնակցել էին Գանդիի սպանությանը, սակայն Գերագույն դատարանը կանգնեցրեց ազատ արձակման գործընթացը, քանի որ նահանգի որոշման մեջ որոշակի խախտումներ էին հայտնաբերել։ Հնդկաստանի վարչապետ Մանմոհան Սինգհը հայտարարել էր, որ հանցագործներին ազատություն շնորհելը կհակասի արդարադատության բոլոր սկզբունքներին ։
Ֆերնանդոպոլիսի գավառ
Գավառի կազմ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի գավառներ
Ռաջիվ Գանդի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հնդկաստանի վարչապետներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ
Բաչատա (պար)
Բաչատան պարային ոճ է, որը առաջացել է Դոմինիկյան Հանրապետությունում։ Բաչատա պարում են ամբողջ աշխարհով մեկ, սակայն տարբեր ձևերով։
Նկարագրություն
Պարի հիմնական շարժումներն են 3 քայլ զուգորդված Կուբայական կոնքերի շարժումներով, որին հաջորդում է ոտքով գետնին թակելը, որի հետ կարելի է նաև կոնքային շարժում անել։ Ծնկները սովորաբար պետք է մի փոքր ծալված լինեն, որպեսզի պարողները կարողանան հեշտորեն ճոճվել։ Ընդհանրապես, պարողի շարժումների մեծ մասը մարմնի ներքևի հատվածից մինչև կոնքեր են կատարվում, իսկ մարմնի վերևի հատվածը կարող է շարժվել՝ կախված պարային փորձից և անձնական ոճից։ Զուգընկերով պարելու ժամանակ, առաջնորդն է որոշում բաց թե փակ դիրքով պարել։ Պարային շարժումները կամ քայլերի բազմազանությունը մեծապես կախված է երաժշտությունից (օրինակ ռիթմերից), պարամետրերից, տրամադրությունից և մատուցման ձևից։ Ի տարբերություն սալսայի, բաչատան սովորաբար չի պարունակում համալիր պտույտներ, սակայն պարի զարգանալուն զուգընթաց այդ շարժումները ավելի շատ են կիրառվում։ Բաչատան, ինչպես գրեթե բոլոր պարերը, առաջնորդվում է "հրել և քաշել" սկզբունքով՝ ձեռք և թև կապով։ Դոմինիկյան Հանրապետության պարի նախնական ձևն է պարային հիմնական հաջորդականությունները ամբողջական 8 հաշվարկով շարժումներով պարային շրջանակում ։ Արևմտյան երկրներում պարողները ավելի ուշ սկսեցին զարգացնել ավելի պարզ շարժումներ և այլ պարերից նույնպես էլեմենտներ ավելացրեցին, հիմքում նույն 8 հաշվարով շարժումներն էին, սակայն կողք կողքի շարժումներով։ Երկու ոճերն էլ կազմված են 3 քայլերից և մեկ ոտքով թակելուց։ Թակոցին հաճախ հաջորդում է կոնքային շարժումը և երբեմն փոխարինվում է սինկոպ շարժումներով (քայլեր տակտերի արանքում)։ Յուրաքանչյուր առաջին հաշվարկին բաչատան (երաժշտություն) շեշտ է դնում ռիթմերում՝ 4 տակտային չափով։ Շատերը պարը սկսում են առաջին տակտից. սա կոչվում է բաչատա երաժշտության սկզբնական ռիթմերի ներքո։ Սակայն կարելի է պարել՝ սկսելով պարը այլ տակտից. Գետնին ոտքով թակել առաջին տակտի ժամանակ, այնուհետև երկրորդ տակտին առաջին քայլը անել։ Թակում են ոչ թե վերջին քայլը կատարած ոտքով, այլ հակառակ ոտքով, իսկ հաջորդ քայլը անում են նույն ոտքով, որով թակել են գետնին։ Պարային ուղղությունը փոխվում է թակոցից կամ 4-րդ քայլից հետո։
Դոմինիկյան Բաչատա
Դոմինիկյան բաչատան համարվում է բաչատա պարային ոճի օրիգինալ տարբերակը, որը առաջացել է Դոմինիկյան Հանրապետությունում, որտեղ էլ նաև առաջացել է բաչատա երաժշտությունը։ Պարի նախնական դանդաղ տարբերակը 60-ականներին կատարվում էր փակ ոճով, ինչպես բոլերոն ։ Բաչատայի հիմնական քայլերը, որոնք կատարվում են փոքրիկ շրջանակում (կողք, կողք, առաջ և կողք, կողք, քայլ դեպի ետև), նույնպես վերցված են բոլերոյից, սակայն մի փոքր այլ կերպ են կատարվում՝ ավելացնելով գետնին ոտքով թակելը և սինկոպատ շարժումները, որոնք կախված են երաժշտության դինամիկայից։ Ձեռքերի տեղաբաշխումը փոխվում է պարողների դիրքերին զուգընթաց (փակ, կիսաբաց, բաց )։ Դոմինիկյան բաչատա պարում են Կարիբյան ամբողջ տարածաշրջանում, հիմա ավելի արագ՝ կախված երաժշտության տեմպից, ավելացնելով ավելի շատ հնարքներ ոտքերով, պտույտներ և ազատ ոճային ռիթմիկ շարժումներ, իսկ պարը ընդմիջվում է փակ և բաց դիրքերի միջև։ Այս պարը կատարում են մեղմ կոնքային շարժումներով և թակոցով կոնքային շարժման հետ կամ առանց դրա (1,2,3,թակոց/կոնքային շարժում)։ Կարելի է բաչատա պարել նաև ցատկերով կամ առանց դրանց։ Դոմինիկյան բաչատան ստեղծվել է շատ տարիների ընթացքում մարդկանց կողմից (60-ականների սկզբին)և հիմա էլ կատարելագործվում է։ Այն, ինչ Արևմուտքում անվանում են Դոմինիկյան բաչատա, Դոմինիկյան Հանրապետությունում պարզապես կոչվում է բաչատա։ Այն համարվում է բաչատայի օրիգինալ տարբերակը, իսկ որոշ դեպքերում էլ ավանդական ոճը։
Ավանդական բաչատա (Առաջին ֆյուժն ոճ)
Արևմտյան երկրկներում 1990-ականներին պարողները և պարի դպրոցները սկսեցին կիրառել պարզ կողք կողքի տարբերակը։ Բաչատայի այս տարբերակի հիմնական քայլերն են կողք կողքի շարժումները և ամեն թակոցից հետո ուղղությունը փոխելը։ Այս պարային դպրոցի առանձնահատկություններից են զուգընկերների միջև եղած շատ մոտ տարածությունը, մեղմ կոնքային շարժումները, թակոցը, որին 4-րդ քայլից հետո զուգորդում է կոնքային շարժումը։ Այստեղ չկան շատ պտույտներ։ Այստեղ օգտագործվող մի շարք ոճային միջոցներ վերցված են պարահանդեսային պարերից։ Այն բաչատայի առաջին ձևն էր, որը տարածվեց Դոմինիկյան Հանրապետությունից դուրս՝ ի շնորհիվ պարի դպրոցների։
Ժամանակակից բաչատա (ավելի ուշ ստեղծված ֆյուժն ոճ)
Ավելի ուշ մոտավորապես 2005 թվականին ձևավորվեց նոր ոճային բաչատա՝ ժամանակակից ոճ անվանումով, որի հիմքում ավանդական ոճն էր։ Ըստ տարածված կարծիքի այն առաջացել է Իսպանիայում, սակայն սա շատ վիճելի հարց է։ Հիմնական շարժումները գրեթե նույնն են, սակայն այստեղ ավելացվել են պարային էլեմենտներ սալսայից, տանգոյից, լամբադայից, պարահանդեսային պարերից և այլն։ Այստեղ զույգը որպես կանոն շարժում է իրանի հատվածը, բայց շեշտը դրվում է կոնքային շարժման վրա, իսկ կանայք ավելի ցայտուն են կատարում կոնքային շարժումը։ Ժամանակակաից բաչատայի վրա ամենաշատը ազդեցություն են ունեցել սալսայից փոխառնված շարժումները։ Հիմա նույնիսկ կա ավելի նոր տարբերակը, որը կոչվում է Քաղաքային ոճ, որտեղ նաև ներառված են Հիպ Հոպից տարրեր, սակայն հիմնական շարժումները նույնն են, ինչ որ Ժամանակակից բաչատայում։
ԲաչաՏանգո/ Բաչատա -Տանգո (ավելի ուշ ստեղծված ֆյուժն ոճ)
Մինչ ձևավորվում էր Ժամանակակից ոճը, դրան զուգահեռ նաև ձևավորվում էր ԲաչաՏանգոն կամ Բաչատա-Տանգոն։ Այն նույնպես Ֆյուժն ոճ է, որտեղ կիրառվում են ավանդական հիմնական քայլերը և տանգոյի տարբեր քայլեր։ Այս ոճը ստեղծվել է բաչատա պարելու համար այնքանով, որքանով այն ստեղծվել է տանգո պարելու համար։ Չնայած այս ոճը հայտնի չէ բաչատայի հայրենիքում, սակայն այն հայտնի է դարձել շատ օտարերկրացի պարուսույցների շնորհիվ։
Պարահանդեսային Բաչատա (ավելի ուշ ստեղծված ֆյուժն ոճ)
Սա նույնպես Արևմուտքում ավելի ուշ ստեղծված ֆյուժն ոճ է։ Այն մասնավորապես մրցույթային պար է՝ շատ ծայրահեղ կոնքային շարժումներով և պարահանդեսային պարերի մի շարք շարժումներով։ Այն ավելի շատ պարում են պարահանդեսային մրցույթների ժամանակ, քան հասարակական պարերի ժամանակ։ Հիմնական քայլը նույնպես հիմնված է Ավանդական ոճի վրա։
Այլ ոճեր
Գոյություն ունեն մի շարք այլ ավելի ուշ ստեղծված ֆյուժն ոճեր, որոնք ստեղծվել և մշակվել են աշխարհի տարբեր պարուսույցների կողմից։ Յուրաքանչյուրն ունի իր տարբերակիչ տարրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պարեր
Միքել Մորոնե
Միքել Մորոնե, իտալացի դերասան, մոդել և երգիչ, նկարահանվում է ինչպես իտալական, այնպես էլ լեհական ֆիլմերում։ Նրա ամենաճանաչելի դերը 2020 թվականի «365 օր» էրոտիկ և ռոմանտիկ դրամայում Մասիմոյի դերն է։
Կենսագրություն
Մորոնեն ծնվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Իտալիայի Մելենյանո կոմունայում։ Սովորել է Ֆրասկինի Դի Պավիայի թատրոնում ։
Դերասանական գործունեություն
Նա իր գործունեությունն սկսել է թատերական ներկայացումներում փոքր դերերով։ Ունենալով փորձ այս ոլորտում՝ նա թատրոնում սկսել է հիմնական դերեր խաղալ։ Նա խաղացել Է «Il tempo di una sigaretta»-ում և ցուցադրվել «Che Dio ci aiuti» կոչվող դրամատիկ շոուում։ 2012 թվականին դերասանն ընտրվել է «E la vita continua» ֆիլմի գլխավոր դերում։ Իր նախագծերի թվում են՝ «Sirene», «El juicio (The Process)», «Come un Delfino», «Renata Fonts», «Squad 6», «Medici»։ 2016 թվականին մասնակցել է «Պարեր աստղերի հետ» (Ballando con le Stelle) շոուի իտալական տարբերակի տասնմեկերորդ եթերաշրջանին, որտեղ զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։ 2019 թվականին Միքել Մորոնեն հնարավորություն է ստացել «Bar Joseph» ֆիլմում խաղալ Լուիջիի դերը։
2020 թվականին Միքել Մորոնեն դարձել է աշխարհահռչակ՝ «365 օր» ֆիլմում կատարելով Դոն Մասիմո Տորիչելիի գլխավոր դերը։ Ֆիլմը թատերական կերպով թողարկվել է Լեհաստանում 2020 թվականի փետրվարի 7-ին և հետագայում հասանելի դարձել Նեթֆլիքսում։ Նա արագորեն ձեռք է բերել համաշխարհային ճանաչում, հատկապես՝ էրոտիկ տեսարանների շնորհիվ, որոնք հիշեցնում էին 2015 թվականի «Մոխրագույնի հիսուն երանգները» ֆիլմաշարի սյուժեները ։
Երաժշտական գործունեություն
Միքել Մորոնեն պրոֆեսիոնալ կիթառահար և երգիչ է։ Նա թողարկել է «Dark Room» անվանումով ալբոմ, որն ունի մի քանի երգեր, որոնք ցուցադրվել են «365 օրվա» պաշտոնական սաունդթրեքում, այդ թվում՝ իր ամենահայտնի երգերից մեկը՝ «Feel It»- ը, որը ներառում է դերասանուհի Աննա Մարիա Սիքլյուկայի (Լաուրա Բել) հետ տեսարաններ ։ Ալբոմը թողարկվել է 2020 թվականի փետրվարի 14-ին և ներառել «AGORA S.A.» լեյբլի թողարկած հետևյալ 10 երգերը՝ Hard For Me, Watch Me Burn, Do it Like That, Rain in The Heart, Feel it, Dark Room, Dad, No one cares, Next և Drink Me ։
Միքելն իր ալիքում ունի ավելի քան 550 000 բաժանորդ և 68 միլիոն դիտում (2020 թվականի հուլիսի 5-ի դրությամբ)։ Նա YouTube-ին է միացել 2020 թվականի հունվարի 16-ին։ Նրա ալիքի ամենադիտված տեսագրությունը «Feel It» երգի տեսահոլովակն է, որը հավաքել է 22 միլիոն դիտում ։
Անձնական կյանք
Միքել Մորոնեն ունի 3 ավագ քույր և եղբայր, որը լուսանկարիչ է։ Նրա հայրն աշխատել է որպես շինարար և մահացել է, երբ Միքելն ընդամենը 12 տարեկան էր։
Անդրիյա Ժիվկովիչ
Անդրիյա Ժիվկովիչ (Андрија Живковић, ), սերբ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Բենֆիկայի և Սերբիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է հարձակվողական կիսապաշտպանի կամ վինգերի դիրքում ։
Պարտիզան
Ժիվկովիչը Պարտիզանի ակադեմիայի սան է ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2013 թվականի ապրիլի 28-ին՝ փոխարինման մտնելով Նովի Պազարի դեմ խաղում ։ Օգոստոսի 23-ին Ժիվկովիչը կնքեց իր առաջին պայմանագիրը Պարտիզանի հետ՝ նախատեսված 3 տարվա համար ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց օգոստոսի 25-ին՝ Ռադնիչկի Կրագուևացի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց օգոստոսի 29-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման 2-րդ փուլի Թունի դեմ խաղում ։ Սեպտեմբերի 1-ին Ժիվկովիչը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Ռադի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-1 հաշվով ։ 2013-14 մրցաշրջանում սերբը անցկացրեց 23 հանդիպում առաջնությունում՝ դառնալով 5 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2014 թվականի օգոստոսի 28-ին Ժիվկովիչը 2 գոլային փոխանցում տվեց Եվրոպայի Լիգայի որակավորման փլեյ օֆֆ փուլի Նեֆթչիի դեմ խաղում ՝ օգնելով Պարտիզանին հաղթել 2-1 հաշվով և որակավորվել Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլ։ 2015 թվականի մարտի 18-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Սերբիայի գավաթի Յագոդինայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը եվրոպական առաջնություններում սերբը խփեց օգոստոսի 5-ին՝ Չեմպիոնների Լիգայի որակավորման 3-րդ փուլի Ստյաուա Բուխարեստի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 1-ին նա դուբլ և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Եվրոպայի Լիգայի Աուգսբուրգի դեմ խաղում ։ 2016 թվականի փետրվարի 4-ին Ժիվկովիչը հեռացվեց Պարտիզանի առաջին թիմից, քանի որ չերկարաձգեց պայմանագիրը ակումբի հետ ։ Պարտիզանի կազմում նա անցկացրեց 93 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 24 գոլի և 13 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Բենֆիկա
2016 թվականի հուլիսի 5-ին Ժիվկովիչը անվճար տրանսֆերով տեղափոխվեց Բենֆիկա՝ ակումբի հետ կնքելով 5 տարվա պայմանագիր ։ Իր դեբյուտը Բենֆիկայի կազմում նշեց հոկտեմբերի 2-ին՝ փոխարինելով Գոնսալու Գեդեշին Ֆեյրենսեի դեմ խաղում ։ 2017 թվականի հունվարի 3-ին՝ Պորտուգալիայի լիգայի գավաթի Վիզելայի դեմ խաղում Ժիվկովիչը դարձավ 3 գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 4-0 հաշվով ։ Հունվարի 18-ին նա 2 գոլային փոխանցում տվեց Լեյշոյնշի դեմ Պորտուգալիայի գավաթի խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը Չեմպիոնների Լիգայում Ժիվկովիչը անցկացրեց մարտի 8-ին՝ փոխարինելով Անդրեաս Սամարիսին 1/8 եզրափակչի Բորուսիա Դորտմունդի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Բենֆիկայի կազմում խփեց ապրիլի 5-ին՝ Պորտուգալիայի գավաթի Էշտորիլ Պրայայի դեմ խաղում ։ 2016-17 մրցաշրջանում Ժիվկովիչը անցկացրեց 24 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 1 գոլի և 11 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2017 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Ժիվկովիչը հեռացվեց խաղադաշտից Պորտուի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 83-րդ րոպեին ։ 2018 թվականի մարտի 3-ին՝ Մարիտիմուի դեմ խաղում նա դարձավ գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով Բենֆիկային հաղթել 5-0 հաշվով ։
Միջազգային կարիերա
Ժիվկովիչը ներկայացրել է Սերբիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ 2014 թվականին նա մինչև 19 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը ՝ անցկացնելով 2 հանդիպում ու դառնալով 2 գոլային փոխանցման հեղինակ, սակայն Սերբիան դուրս մնաց կիսաեզրափակչից ՝ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվելով Պորտուգալիային ։ 2015 թվականին Ժիվկովիչը մասնակցեց մինչև 20 տարեկանների աշխարհի առաջնությանը ։ Այստեղ նա անցկացրեց 7 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի ու 2 գոլային փոխանցման հեղինակ և օգնելով Սերբիային հաղթել մրցաշարը ։ 2017 թվականին Ժիվկովիչը Մ21 հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը ՝ անցկացնելով 3 հանդիպում ու դառնալով 1 գոլային փոխանցման հեղինակ , սակայն Սերբիան դուրս մնաց առաջնության խմբային փուլից ։
Իր դեբյուտը Սերբիայի ազգային հավաքականում Ժիվկովիչը նշեց 2013 թվականի հոկտեմբերի 11-ին ՝ փոխարինելով Զորան Տոշիչին Ճապոնիայի դեմ ընկերական խաղում և դառնալով Սերբիայի հավաքականի պատմության ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը ։ Իր առաջին հանդիպումը ազգային հավաքականի մեկնարկային կազմում անցկացրեց 2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին՝ Հայաստանի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի հունիսի 1-ին Ժիվկովիչը ընդգրկվեց Սերբիայի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմում ։ Առաջնությունում նա խաղադաշտ դուրս եկավ միայն Բրազիլիայի դեմ խաղում , իսկ Սերբիան դուրս մնաց խմբային փուլից՝ զիջելով Բրազիլիային և Շվեյցարիային ։
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 17-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 17-ի դրությամբ
Ակումբային
Պարտիզան
Բենֆիկա
Միջազգային
Սերբիա Մ20
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սերբիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պարտիզան Բելգրադի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բենֆիկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Թիֆենբախ (Վերին Պֆալց)
Թիֆենբախ (Tiefenbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2059 մարդ, տարածքը՝ 45,82 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 9 3 72 163։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Իսահակ Լալայանց
Իսահակ Քրիստափորի Լալայանց, քաղաքական գործիչ։
Կենսագրություն
Իսահակ Քրիստափորի Լալայանցը ծնվել է 1870 թվականին Ղզլար քաղաքում։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո տեղափոխվել է Մոսկվա։ 1922-1929 թվականներին աշխատել Է ՌԽՖՍՀ լուսժողկոմում։
Լալայանցի անունով փողոց է կոչվել Երևանում ։
Գրականություն
Մնացականյան, Ա. Ն. (1966) Իսահակ Լալայանց. Պատմա-բանասիրական հանդես, № 4. pp. 3–18.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:Բոլշևիկներ
Անտրա (Արյեժի գավառ)
Անտրա (Antras), համայնք Ֆրանսիայում՝ Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառի Սեն Ժիրոն շրջանում։ Մտնում է Կաստիյոն ան Կուզրան կանտոնի կազմի մեջ։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 71 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 47 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 30-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 17-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 63,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 61,1 %)։ 30 աշխատունակ բնակիչներից 21-ը աշխատում էին (13 տղամարդ և 8 կին), անաշխատանք էին 9-ը (8 տղամարդ և 1 կին)։ 17 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 6-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Միա Ֆերրոու
Նաև հայտնի է որպես ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի Բարի կամքի դեսպան։ Նա ներգրավված է Դարֆուրում (Սուդան), Չադում և Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետությունում հումանիտար գործողություններին։ 2008 թվականին «Time» ամսագիրը նրան անվանում է աշխարհի առավել ազդեցիկ մարդկանցից մեկը ։
Կենսագրություն
Մարիա դե Լուրդես Վիլերս Ֆերրոուն ծնվել է 1945 թվականի փետրվարի 9-ին Լոս Անջելեսում, Կալիֆորնիա, դերասանուհի Մորին Օ’ Սալիվանի և սցենարիստ, ռեժիսոր և պրոդյուսեր Ջոն Ֆերրոուի ընտանիքում։ Մայրական կողմից ունի իռլանդական արմատներ։ Նրա կնքամայրը հանրահայտ հոլիվուդյան թղթակցուհի Լուելա Պարսոնսն է, իսկ կնքահայրը՝ ռեժիսոր Ջորջ Կյուկորը։
Նա ունի երեք քույր՝ դերասանուհի և մոդել Ստեֆանի Ֆերրոու (ծնվել է 1949 թվականին), ռեժիսոր Պրյուդենս Ֆերրոու (ծնվել է 1948 թվականին) և դերասանուհի Տիսա Ֆերրոու (ծնվել է 1951 թվականին) և երեք եղբայր՝ Մայքլ Նամյեն Ֆերրոու (1939—1958 թվականներ), մահացել է ինքնաթիռի աղետից 19 տարեկան հասակում, Պատրիկ Ջոզեֆ Ֆերրոու (1942—2009 թվականներ), քանդակագործ, ինքնասպան է եղել 2009 թվականին և Ջոն Չառլզ Ֆերրոու (ծնվել է 1946 թվականին)։
Ֆերոուն մեծացել է Բևեռլի Հիլզում, Կալիֆորնիա, որտեղ ներկայացումներ էր տալիս տուրիստական ավտոբուսների համար ։ Երկու տարեկան հասակում նա նորամուտն է նշում կինոյում, կարճամետրաժ ֆիլմում՝ «Անսովոր զբաղմունքներ» (1947 թվական) ։
Երբ նա ինը տարեկան էր, հիվանդանում է պոլիոմելիտով Լոս Անջելեսում հիվանդության բռնկման ժամանակ, որի ընթացքում հիվանդացան մոտ 500 մարդ ։ Նա երեք շաբաթով տեղավորվում է մեկուսարան և հետագայում նշում է, որ դա «վերջ է դնում իմ մանկությանը» ։
Ընտանիքը կրոնապաշտ էր։ Բոլոր երեխաները կրթություն ստանում էին փակ կաթոլիկական գիշերօթիկ դպրոցներում։
Ավարտել է դրամատիկական արվեստի դասընթացներ Լոս Անջելեսում։
Կարիերա
Մարիա դե Լուրդեսը իրեն վերցնում է «Միա» կեղծանունը, որի տակ էլ ապրում է իր ամբողջ կյանքը և սկսում է հայտնվել բրոդվեյան բեմադրություններում։ Նրա տիպային առանձնահատկությունները՝ նիհարությունը, պատանեկան կոպտությունը, հսկայական փայլուն աչքերը, դառնում են 1960-ական թվականների նորաձևության համար կատարյալ։