cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռուս-թուրքական պատերազմ (1877-1878)
Սերբա-թուրքական պատերազմ և դիվանագիտական մանևրում
Ճգնաժամը հարթելու նպատակով 1876 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Մեծ տերությունները կազմակերպեցին Կոստանդնուպոլսի կոնֆերանսը (թուրքերը չէին հրավիրված)։ Կոնֆերանսում որոշվեց ինքնավարություն տալ Բուղարիային, իսկ Բոսնիան և Հերցեգովինան անցնում էին Եվրոպական տերությունների վերահսկողության ներքո։ Օսնմանյան կայսրությունը այնուամենայնիվ չէր ցանկանում զոհաբերել իր անկախությունը և կոնֆերանսի փակման օրը դեկտեմբերի 23-ին հայտարարեց, որ ընդունելու է նոր սահմանադրություն, որի համաձայն կայսրության բոլոր կրոնական փոքրամասնություններն ունենալու են հավասար իրավունքներ։ Օսմանցիները փորձեցին այս հնարքը օգտագործել, որպեսզի կոնֆերանսի որոշման վրա կարողանան ազդեցություն ունենալ։ Երբ նրանք մերժում ստացան Մեծ տերությունների կողմից, հայտարարեցին, որ չեն ընդունում կոնֆերանսի արդյունքները։
1877 թվականի հունվարի 15-ին Ռուսաստանը և Ավստրո-Հունգարիան 1876 թվականի հուլիսի բանավոր պայմանավորվածության հիման վրա կնքեցին գրավոր պայմանագիր։ Դրանով Ավստրո-Հունգարիան կպահպանել բարեկամական չեզոքություն գալիք պատերազմում։ Սա նաև նշանակում էր, որ Ռուսաստանը կմղի պատերազմ, իսկ Ավստրո-Հունգարիան կստանա ավելի մեծ առավելություն։ Այդ պատճառով Ռուսաստանը վերջին քայլերը կատարեց, որպեսզի իրավիճակը հարթվի խաղաղ պայմաններում։ Երբ համաձայնության հասան Բալկանյան երկրների հետ և հակաօսմանյան տրամադրվածությունները Եվրոպայում մեծացան կապված Բուլղարիայի վայրագությունների և Կոստանդնուպոլսի կոնֆերանսի արդյունքների չընդունման հետ, Ռուսաստանը վերջապես ազատ էր պատերազմ հայտարարելու Օսմանյան կայսրությանը։
Սկիզբ
Պատերազմի սկզբում արդյունքը հեռու էր ակնհայտ լինելուց։ Ռուսները Բալկաններում կարողացան հավաքագրել ավելի մեծաքանակ զորք, մոտ 300.000 զինվոր։ Օսմանյան կայսրությունը Բալկաններում ուներ 200.000 զինվոր, որից 100.000-ը գտնվում էին ամրացված գառնիզոններում, իսկ ռազմական գործողությունների համար պատրաստ էր մոտ 100.000 զինվոր։ Օսմանցիները ունեին առավելություն լինելով ամրացված, բացի այդ ունեին ռազմական նավակներ Դանուբ գետի երկայնքով ։ Բացի այդ թուրքերը ավելի լավ էին զինված, ներառյալ բրիտանական և ամերիկյան արտադրության հրացանները և գերմանական արտադրության հրետանին։
Գործնականում օսմանցիները հիմնականում ընտրում էին պասիվ պաշտպանողական մարտավարություն` մարտավարական առավելությունը թողնելով ռուսներին, որոնք որոշ սկզբնական սխալներից հետո այնուամենայնիվ գտան հաղթական մարտավարությունը։ Օսմանցիների ռազմական հրամանատարությունը Կոստանդնուպոլսում չկարողացան պաշտպանողական լուրջ մեխանիզմ ընտրել ռուսների դեմ։ Նրանք որոշել էին, որ ռուսները կլինեն չափազանց ծույլ և չեն անցնի Դանուբը դելտայից և կնախընտրեն կարճ ճանապարհը Սև ծովի ափով։ Այդ պատճառով թուրքերը ամենահզոր ամրացված գոտիները կառուցել էին Սև ծովի ափին։ Դանուբ գետի մոտ կար միայն մեկ լավ ամրացված գոտի, որը գտնվում էր Վիդինում։ Այն մնացել էր, քանի որ Օսման փաշայի կայազորը վերջերս էր ավարտել պաշտպանությունը սերբերից վերջին պատերազմում։
Ռուսների արշավանքը ավելի լավ էր պլանավորված։ Ռուսների ամենամեծ սխալներից էր, որ սկզբում շատ քիչ զորք ուղարկեցին։ Հունիսին Դանուբը կտրեց ռուսական 185.000 զորքը, որին դեմակայում էր թուրքական 200.000 զորքը։ Հուլիսի անհաջողություններից հետո Ռուսաստանի ռազմական ղեկավարությունը հասկացավ, որ չունի բավարար պահեստազոր, որը կսատարեր գրոհին և որոշեցին անցնել պաշտպանության։ Ռուսները անգամ չունեին բավարար ուժեր, որպեսզի պաշարեին Պլևենը մինչև օգոստոսի վերջ, ինչև հարցականի տակ դրեց ամբողջ արշավանքի արդյունավետությունը։
Բալկանյան թատերաբեմ
Պատերազմի սկզբին ռուսները և ռումինացիները ականապատեցին Դանուբ գետը, այսպիսով ռուսական զորքը կարող էր անցնել Դանուբ գետը և օսմանյան նավատորմը ի վիճակի չէր խանգարելու։ Օսմանյան հրամանատարությունը չէր գնահատել ռուսների գործողությունների կարևորությունը։ Հունիսին ռուսական մի փոքր զորամիավորում անցավ Դանուբի դելտան Գալացում և շարժվեց դեպի Ռուչուկ (ներկայիս Ռուսե)։ Սա ավելի շատ վստահեցրեց օսմանցիներին, որ ռուսները կգան իրենց լավ պաշտպանված դիրքերի ուղղությամբ։
Մայիսի 25-26-ին ռումինական տորպեդոնավ ռումինա-ռուսական անձնակազմով խորտակեց օսմանյան մոնիտորը Դանուբի վրա ։ Գեներալ մայոր Միխայիլ Իվանովիչ Դրագոմիրովի հրամանատարության ներքո 1877 թվականի հունիսի 27/28-ի գիշերը ռուսները պոնտոն կամուրջ կառուցեցին Դանուբի վրա Սվիշտովում։ Կարճ ճակատամարտից հետո, որում ռուսները ունեցան 812 սպանված և վիրավոր, կարողացան մյուս ափը վերցնել վերահսկողության ներքո և հետ մղել օսմանյան հետևակային բրիգադին, որը պաշտպանում էր Սվիշտովը։ Այս կետից ռուսական զորքերը բաժանվեցին երեք մասի` արևելյան զորամիավորում ցարևեիչ Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչի հրամանատարությամբ, ով ապագա Ալեքսանդր III ցարն էր և պետք է նվաճեր Ռուսչուկ ամրոցը և փակեր բանակի արևելյան թևը։ Արևմտյան զորամիավորումը պետք է նվաճեր Նիկրոպոլի ամրոցը և փակեր բանակի արևմտյան թևը և առաջավոր զորամիավորումը կոմս Իոսիֆ Վլադիմիրովիչ Գուրկոյի գլխավորությամբ, որը պետք է շարժվեր Վելիկո Տիռնովոյով և ներթափանցեր Բալկանյան լեռներ, որը Դանուբի և Կոստանդնուպոլսի ամենանշանակալի պատնեշն էր։
Արձագանքելով ռուսների կողմից Դանուբի անցումը, օսմանյան բարձր հրամանատարությունը հրամայեց Օսման Նուրի փաշային շարժվել դեպի Վիդին և նվաճել Նիկրոպոլ ամրոցը, որը ռուսների հենց արևելքում էր։ Նիկրոպոլի ճանապարհին Օսման փաշան իմացավ, որ ռուսները արդեն գրավել են ամրոցը և փոխեց ուղղությունը դեպի Պլևնա (ներկայիս Պլևեն), որը նա նվաճեց մոտ 15.000 զորքով հուլիսի 19-ին: Ռուսները մոտ 9.000 զորքով Գեներալ Շիլդեր-Շուլդների հրամանատարությամբ հասան Պլևնա վաղ առավոտյան և սկսվեց Պլևնայի պաշարումը։
Օսման փաշան կազմակերպեց պաշտպանությունը և հետ մղեց երկու ռուսական գրոհ` պատճառելով մեծ կորուստներ։ Այս ժամանակ կողմերի ուժերը գրեթե հավասար էին, սակայն ռուսական բանակը հուսահատված էր ։ Շատ վերլուծաբաններ կարծում էին, որ եթե օսմանցիները հակագրոհեին, ապա կորղ էին շարքից հանել ռուսական բրիգադը։ Սակայն Օսման փաշան հրամայեց մնալ Պլևնայում և չլքել ամրոցը։
Ռուսները պետք է ավելի շատ զորք ուղարկել Պլևնա և որոշեցին հանել ամրոցի պաշարումը և նույն ժամանակ խնդրեցին ռումինացիների տրամադրել հավելյալ զորք։ Օգոստոսի 9-ին Սուլեյման փաշան 30.000 զորքով փորձեց օգնության հասնել Օսման փաշային, սակայն նրան կանգնացրեցին բուլղարացիները Շիպկայի ճակատամարտում։ Երեք օր տևած կռիվներից հետո բուլղարացի կամավորներին օգնության հասան ռուսական զորքերը Գեներալ Ռեդեսկիի գլխավորությամբ և թուրքերը նահանջեցին։ Դրանից քիչ հետո ռումինական զորքերը անցան Դանուբը և միացան պաշարմանը։
Օսմանցիները Պլևնայի շրջակայքում կառուցեցին մի քանի ամրություններ, որոնց թիվը ռուսները և ռումինացիները աստիճանաբար կրճատեցին : Ռումինական 4-րդ դիվիզիան Գեներալ Գեորգի Մանուի գլխավորությամբ չորս արյունալի փորձից հետո նվաճեց Գրիվիստա ամրոցը և պահեց այն մինչև պաշարման ավարտը։ Պլևնայի պաշարումը (1877 թվականի հուլիսից դեկտեմբեր) հաղթանակով ավարտվեց միայն երբ ռուսները և ռումինացիները կտրեցին թուրքերի բոլոր մատակարարման ուղիները։ Երբ մատակարարումները քչացան Օսման փաշան փորձեց ճեղքել ռուսների պաշարումը Օպանեցի ուղղությամբ։ Դեկտեմբերի 9-ի կեսգիշերին, օսմանցիները կամուրջներ փռեցին Վիտ գետի վրա, անցան այն և ճեղքեցին ռուսների առաջին գծի խրամատները։ Այստեղ կռիվը փոխվեց ձեռնամարտի։ Ռուսները շատ լինելով օսմանցիներից հինգ անգամ հետ մղեցին նրանց Վիտ գետի մյուս ափ։ Օսման փաշան վիրավորվեց ոտքից։ Շարունակելով մարտը օսմանցիները հասկացան որ այն պարտվում են, նահանջեցին քաղաք` կորցնելով 5.000 զինվոր, ռուսները ունեցան 2.000 կորուստ։ Մյուս օրն Օսման փաշան հանձնեց քաղաքը և իր սուրը հանձնեց ռումինացի գնդապետ Միխայիլ Չեկեզին։ Նրան բուժեցին արժանապատվությամբ, սակայն նրա զինվորները մահացան ձյան մեջ, երբ գտնվում էին գերության մեջ։ Ավելի ծանր վիրավորվածները մնացին, սակայն նրանց սպանեցին բուլղարացիները ։
Այս ժամանակից սկսած Սերբիան վերջապես դրամային օգնություն ստացավ Ռուսաստանից և նորից պատերազմ հայտարարեց Օսմանյան կայսրությանը։ Այս ժամանակ սերբական բանակում ավելի քիչ ռուս սպաներ կային, սակայն շատ սպաներ մեծ փորձ ունեցին 1876-77 թվականների պատերազմում։ Արքայազն Միլան Օբրենովիչի ֆորմալ հրամանատարության ներքո (փաստացի հրամանատարն էր գլխավոր շտաբի պետ Գեներալ Կոստա Պրոտիչը) Սերբական բանակը հարձակման անցավ ներկայիս արևելյան Սերբիայի հարավով։ Նախատեսվում էր հարձակում օսմանյան Սանյակ Նովի Պազարի վրա, սակայն այն հետ կանչվեց Ավստրո-Հունգարիայի դիվանագիտական ճնշման արդյունքում, ինչը Սերբիան և Մոնտենեգորն ցանկանում էին կցել իրենց և որը ընկած էր Ավստրո-Հունգարիայի ազդեցության գոտում։ Օսմանցիները թվով քիչ էին ի տարբերություն նախորդ պատերազմի և ընտրել էին ամրացված պաշտպանողական մարտավարություն։ Ռազմական գործողությունների ավարտին սեբերը նվաճեցին Ակ-Պալանկան (այժմյան Բելա Պալանկա), Պիրոտը, Նիշը և Վրանեն։
Ռուսները Դաշտային գեներալ Իոսիֆ Վլադիմիրովիչ Գուրկոյի գլխավորությամբ հաջողությամբ նվաճեցին Ստարա Պլանինա լեռան ստորոտի հատվածը, ինչը ռազմավարական մեծ նշանակություն ուներ։ Դրանից հետո երկու կողմերի միջև տեղի ունեցան մի շարք ճակատամարտեր Շիպկայի ստորոտի համար։ Գուրկոն մի քանի գրոհ ձեռնարկեց Շիպկա լեռնացնքի ուղղությամբ և նվաճեց այն։ Օսմանցիները փորձեցին վերանվաճել կարևորագույն լեռնանցքը, սակայն ապարդյուն։ Օսմանցիների գրոհները Շիպկայի լեռնանցքի վրա համարվում է պատերազմի կոպտագույն սխալը, քանի որ մյուս լեռնանցքները գրեթե պաշտպանված չէին։ Այս ընթացքում մեծ թվով օսմանյան զորքը մնացել էր Սև ծովում և իրականացրել էր փոքրաթիվ ռազմական գործողություններ։
Ռուսական բանակը անցավ Ստարա Պլանինան ձմեռային խիստ պայմաններում, որին օգնության հասան տեղի բուլղարացիները։ Սա անսպասելի էր օսմանյան բանակի համար և թուրքերը պարտություն կրեցին Տաշկիսենի ճակատամարտում ու նվաճեցին Սոֆիան։ Ռուսների համար ճանապարհ բացվեց Պլավդիվով և Ադրիանապոլսով դեպի Կոստանդնուպոլիս։
Բացի ռումինական բանակից (որն ուներ մոտ 130.000 զինվոր) ռուսների կողմից կար ուժեղ ֆիննական անձնակազմ և ավելի քան 12.000 բուլղարացի կամավորներ տեղի բուլղարացի բնակչությունից։
Կովկասյան թատերաբեմ
Ռուսական զորքերի կովկասյան կորպուսը տեղակայված էր Վրաստանում և Հայաստանում և ուներ մոտ 50.000 զինվոր և 202 հրանոթ, որի հրամանատարն էր Կովկասի գլխավոր նահանգապետ Միխայիլ Նիկոլաևիչը ։ Ռուսական զորքին դիմակայում էր 100.000 օսմանյան բանակը Ահմեդ Մուխտար փաշայի հրամանատարությամբ։ Չնայած ռուսական բանակը ավելի լավ էր նախապատրաստված տեղանքին, այն հետ էր տեխնիկական առումով, հիմնականում զիջում էր ծանր հրետանին:
Կովկասյան կորպուսը առաջնորդում էին հայ հրամանատարների քառյակը` Գեներալներ Միքայել Լոռիս-Մելիքովը, Արշակ Տեր-Ղուկասովը (Տեր-Ղուկասյան), Իվան Լազարևը և Բեհբուտ Շելկովնիկովը: Տեր-Ղուկասովի զորքը տեղակայված էր Երևանի մոտակայքում և առաջին ներխուժեց օսմանյան տարածք` նվաճելով Բայազետը 1877 թվականի ապրիլի 27-ին ։ Տեր-Ղուկասովի հաջողությունից ոգևորված ռուսները նվաճեցին Արդահանի շրջանը մայիսի 17-ին և պաշարեցին Կարս քաղաքը մայիսի վերջին, սակայն օսմանցիները վերակազմավորվեցին և կարողացան հանել քաղաքը պաշարումից։ Ստանալով համալրումներ 1877 թվականի նոյեմբերին Գեներալ Լազարևը նոր գրոհ ձեռնարկեց Կարսի վրա և նվաճեց այն նոյեմբերի 18-ին ։ 1878 թվականի փետրվարի 19-ին երկար պաշարումից հետո ռուսական զորքերը կարողացան վերցնել կարևոր մարտավարական բերդաքաղաք Էրզրումը։ Չնայած պատերազմի ավարտից հետո ռուսները վերադարձրեցին Օսմանյան կայսրությանը Էրզրումը, ռուսներին մնաց Բաթումը, Արդահանը, Կարսը, Օլթին և Սարիղամիշը, որոնք մտան Կարսի մարզի մեջ ։
Շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության փորձաքննություն
Շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության փորձաքննություն, պետական պարտադիր գործունեություն, որի հիմնական նպատակն է կանխորոշել, կանխարգելել կամ նվազագույնի հասցնել նախատեսվող գործունեության վնասակար ազդեցությունը շրջակա միջավայրի, մարդու առողջության, տնտեսական և սոցիալական բնականոն զարգացման վրա։ Փորձաքննությունն իրականացվում է՝ ելնելով առողջ ու բնականոն ապրելու և ստեղծագործելու համար բարենպաստ շրջակա միջավայր ունենալու մարդու իրավունքից, բնական պաշարների արդյունավետ, խելամիտ օգտագործման պահանջներից, էկոհամակարգերի հավասարակշռության ու կենսաբազմազանության պահպանման անհրաժեշտությունից։ Այն հենվում է գիտական հիմնավորվածության, օրինականության և որոշումների ընդունման հրապարակայնության սկզբունքների վրա։
Ռուս-թուրքական պատերազմ (1877-1878)
Բուլղարիայի ժամանակավոր կառավարությունը պատերազմի ժամանակ
Պատերազմի ընթացքում Ռուսական բանակի կողմից ազատագրված բուլղարական տարածքները սկզբնական շրջանում կառավարում էր Ռուսական ժամանակավոր կառավարությունը, որը հիմնադրվեց 1877 թվականի ապրիլին։ 1878 թվականի Բեռլինի պայմանագրով Ռուսական կառավարության գործունեության ժամկետ սահմանվեց մինչև 1879 թվականի մայիսը, երբ հիմնադրվեցին Բուլղարիայի իշխանությունը և Արևելյան Ռումելիան ։ Ռուսական ժամանակավոր կառավարության հիմնական գործառույթներն էին պահպանել խաղաղությունը և նախապատրաստել նոր բուլղարական պետության ստեղծումը։
Շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության փորձաքննություն
Փորձաքննության խնդիրներ
Փորձաքննության խնդիրներն են՝
Ռուս-թուրքական պատերազմ (1877-1878)
Մեծ տերությունների միջամտում
Բրիտանիայի ճնշման ներքո ռուսները համաձայնվեցին Օսմանյան կայսրության առաջարկած զինադադարին 1878 թվականի հունվարի 31-ին, սակայն շարունակեցին շարժվել Կոստանդնուպոլսի ուղղությամբ։
Շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության փորձաքննություն
Փորձաքննության խնդիրներ
Շրջակա միջավայրի վրա նախատեսվող գործունեության ազդեցության փորձաքննության իրավական, տնտեսական և կազմակերպական հիմունքները կարգավորվում են «Շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության փորձաքննության մասին» ՀՀ օիենքով (1995)։
Կատեգորիա:Բնապահպանություն
Ռուս-թուրքական պատերազմ (1877-1878)
Մեծ տերությունների միջամտում
Բրիտանացիները ռազմանավեր ուղարկեցին Միջերկրական ծով, որպեսզի կանխեն ռուսների մուտքը քաղաք և ռուսները ստիպված էին կանգնեցնել առաջխաղացումը Սան Ստեֆանոյում։ Այս բնակավայրում կնքվեց Սան Ստեֆանոյի պայմանագիրը մարտի 3-ին, որով Օսմանյան կայսրությունը ճանաչում էր Ռումինիայի, Սերբիայի և Չեռնոգորիայի անկախությունները և Բուլղարիայի ինքնիշխանությունը։
Վախենալով ռուսական ազդեցության մեծացումից Բալկաններում` Մեծ տերությունները հետագայում պայմանագիրը վերափոխեցին Բեռլինի կոնգրեսում։ Հիմնական փոփոխությունը Բուլղարիայի բաժանումն էր, որով Մեծ տերությունները ցանկանում էին կանխել նոր հզոր սլավոնական պետության ստեղծումը։ Բուլղարիան բաժանվեց հյուսիսային և արևելյան մասերի, որոնք դարձան իշխանություններ (Բուլղարիա և Արևելյան Ռումելիա) տարբեր կառավարիչներով, իսկ Մակեդոնիա տարածաշրջանը, որ Սան Ստեֆանոյի պայմանաֆրով պետք է կազմեր Բուլղարիայի մաս, անցավ Օսմանյան կայսրության ուղիղ վերահսկողության ներո ։
Բուլղարիայի մուսուլման և քրիստոնյա բնակչության վրա ազդեցություն
Մուսուլմանական խաղաղ բնակչության կորուստները պատերազմի ժամանակ հաճախ հաշվվում են տասնյակ հազարների ։ Կոտորոծների կազմակերպիչների մասով պատմաբանները վիճելի են համարում։ Ամերիկացի պատմաբան Ջաստին Մակարտին գտնում է որ կազմակերպիչներն են ռուս զինվորները, կազակները, ինչպես նաև բուլղարացի կամավորները, մինչդեռ Ջեյմս Ջ. Ռեյդ գտնում է, որ հիմնական զորերը եղել են չերքեզները և մեղավորները կարող են լինել Օսմանյան բանակից: Ըստ Ջոն Ժոզեֆի ռուս զինվորները հաճախ կոտորել են մուսուլման գյուղացիներին, որպեսզի նրանք չխանգարեն զորքի մատակարարմանը և տեղաշարժին։ Հարմանլիի ճակատամարտը ուղեկցվեց իսլամադավան խաղաղ բնակչության նկատմամբ վրեժով, որի ժամանակ մեծ թվով մուսուլմաններ հարձակման ենթարկվեցին Ռուսական բանակի կողմից, արդյունքում սպանվեցին հազարավորները և նրանց գույքը բռնագրավվեց ։ Daily News-ի լրագրողները զեկուցեցին, որ ըստ ականատեսների, ռուս զինվորները հրկիզել են հինգ թուրքական գյուղ, որպեսզի խուսափեն տարածաշրջանում թուրքերի պարտիզանական պայքարիզ:
Ըստ Էռջեյ Կրամպտոնի փախստականների թիվը 130.000 էր ։ Ռիչարդ Կ. Ֆրուկտը համարում էր որ պատերազմից հետո մնաց իսլամադավան բնակչության միայն կեսը (700,000), 216.000-ը սպանվեցին, մնացածը արտագաղթեցին ։ Դուգլաս Արտուր Հովարդը գտնում էր, որ պատերազմից առաջ Բուլղարիայում ապրող մոտ 1.5 միլիոն մուսուլման, որոնց մեծ մասը թուրքեր էին, կեսը անհետացավ։ 200.000-ը մահացան, մնացածը հավանաբար բնակություն հաստատեցին Օսմանյան կայսրության մյուս տարածքներում ։ Այնուամենայնիվ համաձայն մեկ մարդահամարի մինչպատերազմական Բուլղարիայում ապրել է 2,8 միլիոն մարդ 1871 թվականի դրությամ, մինչդեռ համաձայն 1880/81 թվականների պաշտոնական մարդահամարի, Բուլղարիայի բնակչությունը 2,823 միլիոն էր ։ Այսպիսով կարելի է եզրակացնել, որ 2,8 միլիոն բնակչությունից 216.000-ը զոհ է գնացել պատերազմի ընթացքում, հիմնականում իսլամադավան բնակչությունը։
Հակամարտության ընթացքում ավերվեցին մեծ թվով մուսուլմանների շենքեր և մշակութային կենտրոններ։ Մեծ գրադարան հին թուրքական գրքերով ավերվեց, որբ հրկիզվեց Տուրնովոյի մզկիթը 1877 թվականին: Սոֆիայի մզկիթների մեծ մասը վերացվեցին, դրանցից յոթը ավերվեցին մեկ գիշերվա ընթացքում 1878 թվականի դեկտեմբերին:
Քրիստոնյա բնակչությունը, հատկապես պատերազմի վաղ շրջանում, գտնվելով Օսմանյան բանակի ճանապարհին, նույնպես մեծ կորուստներ ունեցան։
Բուլղարացի խաղաղ բնակիչների ամենանշանավոր կոտորոծը տեղի ունեցավ 1877 թվականի հուլիսին Ստարա Զագորայի ճակատամարտից հետոԳուրկոյի զորքը նահանջեց դեպի Շիպկա լեռնանցք։ Ճակատամարտից հետո Սուլեյման փաշայի զորքը հրկիզեց Ստարա Զագորա քաղաքը, որն այդ ժամանակ Բուլղարիայի խոշորագույն քաղաքներից մեկն էր։ Սպանված քրիստոնյա խաղաղ բնակիչների թիվը հասնում էր 15.000-ի։ Սուլեյման փաշայի զորքը նաև ահաբեկեց Մարիցա գետի հովտի բոլոր բնակավայրերը` գտնելով այն բուլղարացիներին, որոնք սատարել էին ռուսներին, անգամ նրանց ովքեր չէին սատարել և կոտորեց նրանց: Արդյունքում մոտ 100.000 բուլղարացի խաղաղ բնակիչ հեռացավ հյուսիս, որտեղ տեղակայված էին ռուսական զորքերը ։ Հետագայում օսմանյան զորքերը նախատեսում էին հրկիզել Սոֆիա քաղաքը, երբ Գուրկոն ստիպված էր նահանջել Բալկանյան լեռներ ։ Միայն Իտալիայի հյուպատոսի, Ֆրանսիայի փոխհյուպատոսի, Ավստրո-Հունգարիայի փոխհյուպատոսի հրաժարականը հեռանալ Սոֆիայից կանգնեցրեց թուրքերին։ Իտալիայի հյուպատոս Պոսիտանոն նաև կազմակերպեց զինված խմբեր, որպեսզի պաշտպանի խաղաղ բնակիչներին մարադյորներից (Օսմանյան կանոնավոր բանակի դասալիքներ, բաշի-բոզուկներ և չերքեզներ).
Բուլղարացի պատմագետները համարում են, որ մոտ 30.000 բուլղարացի խաղաղ բնակիչ է սպանվել պատերազմի ժամանակ, որոնց 2/3 մասը Ստարա Զագորա տարածաշրջանում ։
Հայկական հարցի միջազգայնացում
Ռուս-թուրքական պատերազմի հետևանքներից էր նաև Հայկական հարցի միջազգայնացումը։ Օսմանյան կայսրության արևելյան մասի (Արևմտյան Հայաստան) շատ հայեր ռուսներին ընդունում էին որպես իրենց ազատագրողներ։ Հայերը բռնությունների զոհ էին դառնում թուրքերի և քրդերի կողմից և օգնություն էին խնդրում ռուսներից, որպես անվտանգության երաշխավորներ։ 1878 թվականի հունվարին Պոլսո հայոց պատրիարք Ներսես Վարժապետյանը դիմեց Ռուսաստանի ղեկավարությանը` հույս ունենալով, որ հաշտության պայմանագրով ռուսները Արևմտյան Հայաստանը կդարձնեն Ռուսական կայսրության մարզ և որի ինքնիշխանությունը կմնա հայերին։ Չնայած ոչ հստակ, Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի 16-րդ հոդվածում գրված էր.
Այնուամենայնիվ Մեծ Բրիտանիան համաձայն չէր ռուսներին զիջել այսքան մեծ տարածներ և Սան Ստեֆանոյի պայմանագիրը վերափոխվեց Բեռլինի կոնգրեսում, որը կայացավ 1878 թվականի հունիսին։ Հայկական պատվիրակությունը Խրիմյան Հայրիկի գլխավորությամբ մեկնեց Բեռլին ներկա գտնվելու կոնֆերանսին, սակայն հայերին չթույլատրվեց մասնակցել քննարկումներին։ Սան Ստեֆանոյի 16-րդ հոդվածը վերափոխվեց և ռուսական զորքերի թուրքական տարածքներում ներկայության մասին դրույթները հանվեցին։ Բեռլինի պայմանագրով հոդվածը դարձավ 61-րդը, որով ասվում էր.
Քանի որ կետը վերափոխվեց, բարեփոխումներ տեղի չունեցան։ 1878 թվականին, երբ Խրիմյան Հայրիկը ձեռնունայն վերադարձավ Բեռլինի կոնգրեսից, ահա այսպես նա ներկայացրեց իր տպավորությունները։ Բեռլինում բոլոր հպատակ ազգերի համար բաժանվում էր հոգեճաշ հարիսա, դուք ինձ ուղարկել էիք, որպեսզի ես գնամ և բերեմ մեր բաժինը։ Բոլորը եկան իրենց երկաթե շերեփներով, վերցրին ու տարան իրենց բաժինը, երբ ես փորձեցի վերցնել մեր բաժինը, իմ շերեփը թղթից էր ու լղճվեց մնաց հարիսայի մեջ, ես մնացի ձեռնունայն։ Այդ բառերից հետո անցել է 139 տարի, սակայն հայկական շերեփը դեռ երկաթից չէ։ Իսկ, որը պետք է լինի այդ երկաթե շերեփը՝ բանա՞կը… ոչ միայն։ Երկաթե շերեփը միայն հզոր տնտեսությունն ու կառավարման համակարգը չէ։ Հայրենիքը առանց պետության նման է թղթե շերեփի ։ Դրանից հետո հայ մտավորականներ և հայ համայնքը, որը գաղթել էր Եվրոպա և Ռուսաստան, 1880-ական և 1890-ական թվականներին ստեղծացին կուսակցություններ և հեղափոխական միություններ, որպեսզի ճնշում գործադրեին Օսմանյան կայրության վրա և պաշտպանեին հայ ժողովրդի շահերը, որոնք ապրում էին Արևմտյան Հայաստանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական հարց Կատեգորիա:Ռուս-թուրքական պատերազմ (1877-1878) Կատեգորիա:1878 հակամարտություններ Կատեգորիա:1877 հակամարտություններ Կատեգորիա:Բուղարիայի ժամանակակից պատմություն Կատեգորիա:Ռումինիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Սերբիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Չեռնոգորիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Ռուս-թուրքական պատերազմներ Կատեգորիա:Հայաստանի ժամանակակից պատմություն Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատերազմներ Կատեգորիա:Ռուս-թուրքական հարաբերություններ
Ռոմանեզե
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ։
Scandinavian Airlines System
Scandinavian Airlines System, Շվեդիայի խոշորագույն ավիաընկերություններից է, որի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Ստոկհոլմում։ Ավիաընկերությունը պայմանագիր է կնքել Star Alliance֊ի հետ։ Ընկերության հիմնադիրներն են՝ Air Greenland, Linjeflyg, Spanair, Thai Airways International։ Ավիաընկերության կարճ անվանումն է՝ SAS։ Ավիաընկերության դուստր կազմակերպությունն է՝ SAS Group֊ը։ Ավիաընկերությունը 2006 թվականին տեղափոխել է ավելի քան 25 մլն ուղևոր, իսկ դուստր կազմակերպության հետ տեղափոխել է ավելի քան 38,6 մլն ուղևոր ։
Պատմություն
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1946 թվականի օգոստոսի 1֊ին, Շվեդիայի կառավարության կողմից։ Ավիաընկերությունը իր նոր ընկերության հետ միասին սկսել է համագործակցել 1946 թվականի սեպտեմբերի 17֊ին։ 1954 թվականին ավիաընկերությունը իրականացրել է իր առաջին միջազգային չվերթը, ավիաընկերությունը այդ չվերթը իրականացնում էր Կոպենհագենից դեպի Լոս Անջելես ։ 1957 թվականին ավիաընկերությունը ճանաչվել է լավագույն ավիաընկերությունը ողջ Շվեդիայում։ 1959 թվականին ավիաընկերությունը ստացել է նոր ինքնաթիռ Caravelle֊ի կողմից։ 1971 թվականին ավիաընկերությունը սկսեց չվերթներ իրականացնել Boeing 747 օդանավով։ 1997 թվականի մայիսին ավիաընկերությունը համաձայնագիր է կնքել հետևյալ ավիաընկերությունների հետ՝ Air Canada, Lufthansa, Thai Airways International և United Airlines ։ Ավիաընկերությունը իր բոլոր չարտերային չվերթները իրականացնում է KLM ավիաընկերության հետ միասին։ 2001 թվականին ընկերությունում աշխատում էր ավելի քան 900 մարդ։
Չվերթը
2007 թվականի նոյեմբերին ավիաընկերության չվերթը բաղկացած էր հետևյալ ինքնաթիռներից ՝
2007 թվականի ապրիլին ավիաընկերության միջին տարիքը կազմել է 10․7 տարի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի անդամներ
Աջեմիշ (գետ)
Աջեմիշ, գետ Կիլիկիայում, Սարոսի ավազանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Կիլիկիա
Ժողովածու (3188)
Ժողովածու (3188), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3188 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դար։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14.8×9.8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 168 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Արամաջիկ
Արամաջիկ, Ալլահթեփե, լեռ Կիլիկիայում, Բուլղար լեռների շրջանում :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի լեռներ
Նապոլեոնի թեորեմ
Նապոլեոնի թեորեմ, էվկլիդեսյան հարթաչափության պնդում հավասարակողմ եռանկյունների համար։
Եռանկյունները կարող են կառուցված լինել ներսում (բոլորը), դրանից սահմանումը չի փոխվի։
Ստացված եռանկյունը անվանում են Նապոլեոնի եռանկյուն (ներքին և արտաքին), և այդ երկու եռանկյունների տարբերությունը հավասար է սկզբնական եռանկյանը։ Թեորեմը հաճախ վերագրվում է Նապոլեոնին (1769-1821)։ Հնարավոր է, որ այն առաջարկել է Ու. Ռեզերֆորդը The Ladies' Diary 1825 իր հրատարակության մեջ։
Ապացուցումներ
Տվյալ թեորեմը ունի ապացուցման մի քանի ձև։ Նրանցից մեկը օգտագործում է պտույտը և Շալի թեորեմը (3 հաջորդական պտույտներ հարթությունը վերադարձնում են նախկին դիրքին)։ Նման եղանակ է կիրառում պտույտային նմանադրությունը։
Արտաքին հղումմներ
Կատեգորիա:Երկրաչափություն Կատեգորիա:Թեորեմներ
Ատիշա
Ատիշա Դիպանկարա Շրիջնանա (բենգ.՝ অতীশ দীপঙ্কর শ্রীজ্ঞান Ôtish Dipôngkor Srigên, IAST: Atiśa Dīpaṃkara Śrījñāna, Վայլի՝ a ti sha dpal mar me mdzad ye shes, տիբեթ.՝ ཨ་ཏི་ཤ་དཔལ་མར་མེ་མཟད་ཡེ་ཤེས, ), հնդիկ բուդդայական մտածող և քարոզիչ, ով վերականգնել է բուդդիզմը Տիբեթում՝ Լանգդարմա թագավորի հետապնդումներից հետո՝ Տիբեթական բուդդիզմի «Կադամ» դպրոցի հիմնադիր:
Վաղ տարիներ
Ատիշան ծնվել է 982-ին Բենգալիայի Պալա կայսրության մայրաքաղաք Բիկրամպուրում՝ արիստոկրատ ընտանիքում։ Մանուկ հասակում նա կրում էր Չանդրագարբա անունը։ Վաղ հասակից նա մեծ հետաքրքրություն ուներ բուդդիզմի նկատմամբ և, ըստ ավանդույթի, սովորում էր 100 ուսուցիչների մոտ։ Ատիշայի ամենահայտնի ուսուցիչներն էին Ռաթնաքարաշանթին (Շանտիպա), Ջնիանա Շրիմատին և Նարոպան՝ Վիկրամաշիլայի բուդդիստական ​​համալսարանի հայտնի պանդիտները։
21 տարեկանում Աթիշան դարձավ վանական՝ ստանալով Դիպանկարա Շրիժնանա («Արժանի Իմաստուն Լույսի Աղբյուր») բուդդայական անունը։
Մինչև 30 տարեկան հասակը գիտնականը ուսումնասիրում էր Տրիպիտակը և Բուդդայական տարբեր դպրոցների փիլիսոփաների դասական գործերը։
Գործունեությունը Սումատրայում և Տիբեթում
1011 թվականին Ատիշան իր հարյուր աշակերտների հետ գնաց Շրիվիջայա նահանգի Սումաթրա կղզի և սկսեց ուսանել Դարմակիրտիի մոտ, որին տիբեթցիները նաև անվանում են Սիրլինգպա (Gser-gling-pa) և ստացավ խրատներ բոդխիչիտայի վերաբերյալ։ Այնտեղ նա սովորեց 12 տարի և վերադարձավ Մագադա, որտեղ ճանաչում ստացավ հայտնի բուդդայական գիտնականների կողմից։
Դրանից հետո նրան բազմիցս հրավիրեցին Տիբեթ, մինչև որ նա վերջապես 1024 թ. ընդունեց հրավերը։
Ատիշա անունը կապված է Տիբեթում բուդդիզմի վերածննդի հետ։ Ատիշան հայտնվեց Սամյեի վանքի գրադարանում և զարմացավ՝ տեսնելով նման թանկարժեք ձեռագրեր։ Նա ակտիվորեն սկսեց կատարել թարգմանություններ և կարգավորել գրականությունը՝ օգտագործելով իր հետ բերած գրքերը և այն գրքերը, որոնք  պահպանվել էին Տիբեթում։ Ատիշայի ժամանակաշրջանից ի հայտ եկած Քադամի, Սաքյայի և Կագյուի դպրոցները կոչվեցին Նոր թարգմանության դպրոցներ՝ ի տարբերություն նախկին Նիմանմայի դպրոցի, որը համարվում է Հին թարգմանությունների դպրոց, և այդ ժամանակ գրեթե ավերվել էր Լանդարմա արքայի կողմից։
Սկզբում Բոդհիչիտեի ուսմունքը գաղտնի էր պահվում, և Աթիշայի կողմից տրվեց միայն մեկ աշակերտի՝ Դրոմտոնպեին։ Հետագայում ուսմունքը տարածվեց Տիբեթում որպես Մտքի Պրակտիկա (Լոչժոնգ) և ընդունվեց բոլոր բուդդայական դպրոցների կողմից։
Ստեղծագործություններ
Ատիշան գրել, թարգմանել և խմբագրել է մեծ թվով ստեղծագործություններ, ինչպես նաև թարգմանել է տիբեթերեն սանսկրիտ գրքեր՝ հայտնաբերված իր կեղմից Տիբեթում։ Նրա գործերից 79-ը պահպանվել են Թենգյուրի բուդդայական կանոնակում։ Ահա առավել հայտնի գրքերը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տիբեթական բուդդայականություն Կատեգորիա:Հնդիկ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Բուդդայական կրոնավորներ Կատեգորիա:980 ծնունդներ Կատեգորիա:Բուդդայականություն Կատեգորիա:Բուդդայականության պատմություն Կատեգորիա:Հնդիկ գրողներ Կատեգորիա:Հնդիկ թարգմանիչներ
Էկոլոգիական աուդիտ
Էկոլոգիական աուդիտը տնտեսական և այլ գործունեություն ծավալող սուբյեկտների կողմից շրջակա միջավայրի պահպանման ոլորտում նորմատիվաիրավական պահանջներին հետևելու անկախ գնահատում և էկոլոգիական գործունեության ոլորտում երաշխավորագրերի պատրաստումն է։
Պատմություն
Աշխարհում էկոլոգիական աուդիտը առաջացել է արտասահմանում 1970-80-ական թթ.-ին։ Մասնավորապես ЕЭС-ում (Եվրոպական Տնտեսական Միություն) էկոլոգիական աուդիտի անցկացման մասին հրահանգն էնդունվել էր 1982 թ.-ին, 1984 թ.-ին ԱՄՆ շրջակա միջավայրի պահպանության ազգային գործակալությունը մշակեց դաշնային գործակալությունների էկոլոգիական աուդիտի անցկացման հայեցակարգ։ Ռուսաստանում էկոլոգիական աուդիտը գործածվում է 1993 թ.-ից սկսած։ 1998 թ.-ին ընդունվել էին Էկոլոգիայի պետկոմիտեի (Госкомэкологии-ի) մի շարք իրավական ակտեր էկոլոգիական աուդիտի բնագավառում, այդ թվում նաև հաստատելով դրանց ատեստավորման կանոնները։ 2004 թ.-ից էկոաուդիտորների ատեստացիայի գործառույթը իր վրա է վերցրել «Ազգային Էկոլոգիական Աուդիտորական պալատ» ոչ առևտրային ընկերակցությունը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Էկոլոգիա
Աղմուկի գույն
Աղմուկի գույներ, տերմինների համակարգ, որոնք նկարագրում են որոշակի գույներով հաստատուն աղմուկի ազդանշանները, հաշվի առնելով կամայական ազդանշանի սպեկտրի և տեսանելի լույսի սպեկտրների անալոգիան։ Այս աբստրակցիան լայնորեն օգտագործվում է տեխնիկական այնպիսի ոլորտներով, որոնք կապված են աղմուկի հետ (ակուստիկա, էլեկտրոնիկա, ֆիզիկա և այլն)։
Այս սահմանումներից յուրաքանչյուրը ուսումնասիրում է ազդանշանի սպեկտրը բոլոր հաճախությունների համար։
Աղմուկի հիմնական «գույներ»
Աղմկային ազդանշանների տարբեր գույների հետ համապատասխանությունը կատարվում է սպեկտրային խտության գրաֆիկների (հիստոգրամա) օգնությամբ այսինքն՝ հզորության ըստ հաճախությունների բաշխմամբ։
Ռուդոլֆ Գորման
Ռուդոլֆ Կառլ Գորման (Rudolph Carl Gorman, ), Նավահո ցեղի բնիկ ամերիկացի արվեստագետ։ Համարվելով «Հնդկացի արվեստագետների Պիկասոն» Նյու Յորք Թայմս ամսագրում ՝ նրա նկարները հիմնականում պատկերել են ամերիկուհիների և արտահայտել են նրբագեղ ձևավորումներ ու վառ գույներ, չնայած նա ունեցել է նաև քանդակագործության, խեցեգործության ու քարի վիմագրության աշխատանքրներ։ Նա նաև եղել է խոհանոցի մեծ սիրահար, չորս խոհարարական գրքերի հեղինակ (նկարներով հանդերձ), որ կոչվել է «Գեղանկարչություն և ուտեստներ» ։
Աղմուկի գույն
Աղմուկի հիմնական «գույներ»
Բացի դրանից իրական ազդանշանների ուսումնասիրման ժամանակ մեծ նշանակություն ունի ավտոկորրեկցիոն ֆունկցիաների պրոցեսի գնահատումը։ Բոլոր տեսակի աղմուկներից սպիտակ աղմուկը միակ պրոցեսն է, որում տարբեր պահերին ազդանշանի արժեքները մեկը մյուսից կախված չեն (ավտոկորրեկցիան բացակայում է)։
Ռուդոլֆ Գորման
Վաղ կյանք ու կրթություն
Ռուդոլֆ Կառլ Գորմանը ծնվել է 1931 թվականի հուլիսի 26-ին Արիզոնայում, Չինլեում։ Մայրը Ադել Քեթրին Բրաունն էր, իսկ հայրը՝ Կառլ Նելսոն Գորմանը։ Վերջինս Նավահոյի քսանինը գաղտնի գործակալներից մեկն էր, ով իր համագործակիցների հետ միասին ստեղծել է կոդ, որն ամերիկյան ռազմական ուժերը կիրառել են խաղաղօվկիանոսյան օպերացիաներում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ։
Աղմուկի գույն
Աղմուկի հիմնական «գույներ»
Ավտոկորրեկցիայի գնահատման համար (սպիտակ աղմուկը ինտեգրվող, մաքուր թեև դիֆերենցված պրոցես է) օգտագործվում են բազմաթիվ ստատիստիկ մեթոդներ, օրինակ՝ Բրոյշ-Գոդֆրիի թեստ։
Ռուդոլֆ Գորման
Վաղ կյանք ու կրթություն
Ռուդոլֆ Կառլ Գորմանը մեծացել է Նավահոյի մի ավանդական բնակատեղիում և սկսել է նկարել երեք տարեկանից ։ Նրան մեծացրել է տատը՝ պատմելով Նավահոյի լեգենդների մասին ու արվեստագետ նախնիների ծագումնաբանությունը։ Նա Գորմանի մեջ արթնացրել է արվեստագետ դառնալու բուռն ցանկությունը։ Քանյոն դը Չելլիում, երբ հորաքրոջ հետ ոչխար էր արածացնում, սովորաբար, նկարում էր քարերին, ավազին, ցեխին ու կավով քանդակներ էր պատրաստում՝ իր վաղ մանկության առարկաների պատկերներով, ինչպես օրինակ՝ Միկի Մաուսը ու Շիրլի Թեմփլը։
Աղմուկի գույն
Սպիտակ աղմուկ
Սպիտակ աղմուկը անվերջությանը հավասար դիսպերսիայի և բոլոր հաճախությունների վրա հաստատուն սպեկտրալ խտությամբ ազդանշանն է։
Ռուդոլֆ Գորման
Վաղ կյանք ու կրթություն
Գորմանը իր երախտագիտությունը հայտնեց Գենադի պրեսբիտերական դպրոցի ուսուցիչներից մեկին՝ Ջեննի Լինդին՝ իրեն ոգեշնչելու համար դառնալ մեծ արվեստագետ ։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո, նախքան քոլեջ ընդունվելը նա ծառայել է Միացյալ Նահանգների նավատորմում, որտեղ Հյուսիսային Արիզոնայի համալսարանում նա հիմնականում զբաղվել է գրականությամբ, և մասամբ՝ արվեստով։
1958 թվականին նա ստացել է Միացյալ Նահանգներից դուրս սովորելու իր առաջին կրթաթոշակը Նավահոյի ցեղի խորհրդի կողմից և անդամագրվել արվեստի ծրագրի ցուցակում Մեխիկոյի քոլեջում ։ Այնտեղ նա իմացել է Դիեգո Ռիվերայի մասին ու ոգեշնչվել նրա աշխատանքներով։ Հետագայում նա ուսումնասիրել է արվեստը Սան Ֆրանցիսկոյի պետական համալսարանում, որտեղ նա նաև աշխատում էր՝ որպես մոդել։
Աղմուկի գույն
Սպիտակ աղմուկ
Պատահական ստացիոնար պրոցես է։
Ռուդոլֆ Գորման
Կարիերա
Գորմանը Կալիֆոռնիայից տեղափոխվել է Նյու Մեքսիկո՝ 1968 թվականին բացելով «Նավահո պատկերասրահ» Թաոսում։ Դա բնիկ ամերիկացու հիմնած առաջին պատկերասրահն էր ։ Նա միակ ողջ արվեստագետն էր, ում աշխատանքները ցուցադրված էին «Հնդկացիական թանգարանի գլուխգործոցներում», որի ցուցահանդեսը տեղի ունեցավ Նյու Յորք քաղաքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում։ Նրա աշխատանքներից մեկը ընտրվեց որպես ցուցահանդեսի կատալոգի պաստառ ։
Աղմուկի գույն
Սպիտակ աղմուկ
Այս խոսքերով՝ այս ազդանշանը դիապազոնի ցանկացած մասում, միատեսակ հաճախային շերտում ունի նույն խտությունը։ Օրինակ՝ 40 Հց և 60 Հց հաճախությունների միջև գտնվող 20 Հց հաճախային շերտով ազդանշանը ունի նույն հզորությունը, ինչ որ 4000 Հց և 4020 Հց հաճախություննրի միջև գտնվող 20 Հց հաճախային շերտը։
Ռուդոլֆ Գորման
Կարիերա
Գորմանի աշխատանքներն ուսումնասիրվել են ամերիկահնդիկ արվեստագետներին նվիրված ցուցանմուշների շարքում հասարակական գովազդային գործակալության համար։ Ցուցանմուշներում ընդգրկված արվեստագետների շարքին են դասվում՝ Հելլեն Հարդինը, Չարլզ Լոլոման, Ալլան Հյուզերը, Ժոզեֆ Լոնվոլֆը ու Ֆրից Շոլդերը ։
Հետագա կյանք
1998 թվականին նա նվիրաբերեց արվեստը Թոմ Ուդալի՝ ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատում տեղի ունեցող ընտրությունների համար քարոզարշավին։ 2003 թվականի ապրիլի 1-ին Գորմանն իր անձնական գրադարանը նվիրաբերեց Դինեի քոլեջին՝ քոլեջի նախագահ Կասանդրա Մանուելիտո Կերկվլիետի խնդրանքով ։
Աղմուկի գույն
Սպիտակ աղմուկ
Հաճախություններով չսահմանափակված սպիտակ աղմուկը հնարավոր է միայն տեսականորեն։ Գործնականորեն սպիտակ աղմուկ կա միայն հաճախային սահմանափակ շերտում։
Վարդագույն, թարթվող (ֆլիկկեր) աղմուկ
Կիրառական ոլորտներում հայտնի է նաև որպես թարթվող (ֆլիկկեր-աղմուկ), 1/f աղմուկ։ Վարդագույն աղմուկի հզորության սպեկտրային խտությունը որոշվում է ~1/f բանաձևով (խտությունը հակադարձ համեմատական է հաճախությանը), այսինքն վարդագույն աղմուկը հաճախությունների լոգարիթմական սանդղակում հավասարաչափ նվազող է։
Ռուդոլֆ Գորման
Ոգեշնչումներ
Գորմանն ուսումնասիրում էր Մեքսիկայի այնպիսի հասարակական ռեալիստների աշխատանքներ, ինչպիսիք են՝ Դիեգո Ռիվերան, Դեյվիդ Սիկեյրոսը ու Ռուֆինո Թամայոն ։ Նրանց կիրառած գույներն ու ձևավորումները ոգեշնչեցին երիտասարդին վերացականությունից տեղափոխվել դեպի աբստրակտ ռեալիզմ։ Նա օգտագործում էր աբստրակտ ձևափոխություններ ու ձևավորումներ՝ իր իսկ բացառիկ, անձնական-իրատեսական ոճը ստեղծելու համար, որոնք հայտնի էին բոլոր նրանց, ովքեր ծանոթ էին նրա աշխատանքներին։ Մեքսիկոյում եղած ժամանակ նա նույնպես շատ բան սովորեց քարի վիմագրության մասին՝ վարպետ տպագրիչ Ժոզե Սանշեզից։
Նա իր ամբողջ կյանքում կիրառում էր վիմագրությունը՝ որպես իր ոգեշնչումների բազմազան օրիգինալ պատկերներ ստեղծելու միջոց՝ հաճախ աշխատելով նկարել հենց քարերի վրա, որտեղից էլ առաջ եկան վիմագրությունները։
Աղմուկի գույն
Վարդագույն, թարթվող (ֆլիկկեր) աղմուկ
Օրինակ՝ 40 Հց և 60 Հց հաճախային շերտում ազդանշանի հզորությունը հավասար է 4000 Հց և 6000 Հց հաճախային շերտում հզորությանը։ Այդպիսի ազդանշանի սպեկտրային խտությունը համեմատած սպիտակ աղմուկին յուրաքանչյուր օկտավայում նվազում է 3 դեցիբելով։
Թարթվող լույսը օժտված է իր նախկին հավասարաչափ լոգարիթմական սանդղակի մասին «հիշողությամբ»։
Վարդագույն աղմուկը հայտնաբերվում է սրտի ռիթմերում և ուղեղի էլեկտրական ակտիվության գրաֆիկներում։
Բրոունյան (կարմիր, «շագանակագույն») աղմուկ
Կարմիր աղմուկի սպեկտրալ խտությունը ուղիղ համեմատական է 1/f²-ին, որտեղ f-ը հաճախությունն է։ Դա նշանակում է, որ ցածր հաճախությունների դեպքում աղմուկն ունի ավելի մեծ էներգիա, քան բարձր հաճախությունների դեպքում։ Աղմուկի էներգիան յուրաքանչյուր օկտավայում նվազում է 6 դեցիբելով։
Կապույտ (երկնագույն) աղմուկ
Կապույտ աղմուկի սպեկտրալային խտությունը յուրաքանչյուր օկտավայում փոխվում է 3 դեցիբելով։ Այսինքն սպեկտրալային խտությունը մեծանում է հաճախության աճի հետ, հետևաբար, սպիտակ աղմուկի նման, պետք է ըստ հաճախության սահմանափակված լինի։
Մանուշակագույն աղմուկ
Մանուշակագույն աղմուկի սպեկտրալային խտությունը յուրաքանչյուր օկտավայում մեծանում է 6 դեցիբելով։ Այսինքն, սպեկտրալային խտությունը ուղիղ համեմտական է հաճախության չորրորդ աստիճանին, հետևաբար, սպիտակ լույսի նման, այն պետք է սահմանափակված լինի հաճախությամբ։ Մանուշակագույն աղմուկ կստացվի, եթե դիֆերենցվի սպիտակ աղմուկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աղմուկ
Մայքլ Բեյ
Մայքլ Բենջամին Բեյը (Michael Bay, ), ամերիկյան կինոռեժիսոր և կինոպրոդյուսեր է։ Համարվում է աշխարհում կինովարձույթներում ամենաշատ փող վաստակող ռեժիսորը։ Նրա առաջին 11 խոշոր ֆիլմերը համաշխարհային վարձույթում վաստակել են ավելի քան 5,6 միլիարդ դոլար։ Նա նկարահանել է «Տրանսֆորմերները», «Արմագեդոն», «Կղզին», «Ժայռը» և «Վատ տղաները» ֆիլմերը։ Բացի այդ Մայքլ Բեյը համագործակցում է լոս-անջելոսյան "Propaganda Films" ստուդիայի հետ և թողարկում է երաժշտական տեսահոլովակներ։
Կենսագրություն
Մայքլ Բեյը ծնվել է Լոս Անջելեսում և դաստիարակվել է խորթ ծնողների կողմից։ Սովորել է Փասադենայի գեղարվեստական քոլեջում, ավարտել է Ուեսլինյան ինստիտուտը։ Ուսման հետ զուգահեռ նա պրակտիկա է անցել Սթիվեն Սփիլբերգի մոտ։ Ինչպես շատ տասնամյակներ անց հենց ինքը, Բեյն է ասել՝․ «Ես պատրաստ էի նույնիսկ բաժակները լվանալ, միայն թե տեսնեի, թե ինչպես է աշխատում Սփիլբերգը»
Ուսում ստանալուց հետո սկսել է զբաղվել քլիփմեյքերությամբ և ստեղծել է այնպիսի երաժիշտների տեսահոլովակներ, ինչպիսիք են Թինա Թերները, Լայնել Ռիչին, Միթ Լոուֆը, Ռիչարդ Մարքսը և ուրիշներ։ Բացի այդ նա նկարահանել է նաև խոշոր ընկերությունների գովազդային հոլովակներ, դրանց թվում են՝ Nike-ը, Reebok-ը, Budweiser-ը և Coca-Cola-ն։ Նրա ամենահաջող գովազդային ընկերությունը դարձավ «Got Milk?» ընկերության գովազդային հոլովակները։
Կարիերա
«Վատ տղաները» ռեժիսորի առաջին ֆիլմն է։ Այն նկարահանվել է 1995 թվականին և հանդիսատեսի կողմից դրական արձագանքներ է ունեցել։ Ֆիլմը հաջողակ էր նաև ֆինանսական առումով։ Ընդամենը 19 մլն․ դոլար բյուջե-ով նկարահանված ֆիլմը վարձույթում հավաքեց ավելի քան 140 մլն․ դոլար։ Ֆիլմի նկարահանումները դեռ չէին ավարտվել, բայց ավարտվեց տրամադրված բյուջեն։ Պրոդյուսերներն ու կինոընկերությունը որոշեցին, որ պետք է սցենարին ոչ համապատասխան և կտրուկ ավարտ մտցնել ֆիլմում, ինչը գումար չի պահանջի։ Սակայն Մայքլ Բեյը չհամաձայնվեց և իր գրպանից 50 հազար դոլար ավելացրեց բյուջեյին։ Դրանից շատ տարիներ հետո Բեյը ասել է․ «Ես չեմ փոշմանում իմ արածի համար, քանի որ դա իմ առաջին ֆիլմն էր և դրա շնորհիվ ես դարձա հայտնի»։ Այս ամենով Բեյը գրավեց հոլիվուդյան պրոդյուսերներին և նրան սկսեցին վստահել մեծաբյուջետ պրոեկտներ։ Նրա երկրորդ պրոեկտը դարձավ «Ժայռը» ֆիլմը, որը նույնպես ունեցավ շատ մեծ կոմերցիոն հաջողություն։ 75 մլն․ դոլար բյուջեյով վարձույթում ֆիլմը հավաքեց ավելի քան 335 մլն․։ Ֆիլմում ռեժիսորը աշխատեց այնպիսի դերասանների հետ, ինչպիսիք են Շոն Քոններին, Նիկոլաս Քեյջը և Էդ Հարիսը։ 1998-ին էկրան բարձրացավ «Արմագեդոնը», որը հանդիսատեսին գրավեց իր վիզուալ էֆեկտների բազմազանությամբ։ ֆիլմի վրա ծախսվել է 140 մլն․ դոլար, վարձույթում հավաքել է ավել քան 553 մլն։ Ֆիլմը աչքի է ընկնում նաև իր աստղային դերասանական կազմով, ի դեմս Բրյուս Ուիլիսի, Բեն Աֆլեքի, Լիվ Թայլերի, Մայքլ Կլարկ Դունկանի, Սթիվ Բուշեմիի և Օուեն Ուիլսոնի։
Դրանից հետո Բեյը սկսեց աշխատել մի ահռելի պրոեկտի վրա, որի անունն է «Պեռլ Հարբոր»։ Ֆիլմը նկարահանվել է 2000-2001 թթ․, բյուջեն կրկին կազմել է 140 մլն․ դոլար, վարձույթում հավաքելով 450 մլն․։ Այս ֆիլմը աչքի ընկավ իր պրոֆեսիոնալ կազմակերպված պայթյուններով, դրանք իհարկե Բեյի պրոֆեսիոնալիզմի արդյունքն է։ Ֆիլմը առաջին հերթին սիրվեց որպես «էքշն» ժանրի ֆիլմ, հետո դերասանակն խաղի և Հանս Ցիմերի գերկատարյալ երաժշտության շնորհիվ, ֆիլմը սիրվեց որպես հիանալի դրամա և մելոդրամա։ Ֆիլմում Բեյը գլխավոր դերը կրկին վստահել է Աֆլեքին, գլխավոր դերակատարներն են նաև Քեյթ Բեքինսեյլն ու Ջոշ Հարթնեթը։ Այս ֆիլմից Բեյը ունեցավ 25 մլն․ դոլար եկամուտ (գումարած նաև հասույթից եկած տոկոսները)։
«Տրանսֆորմերները» ֆրանշիզան
Մայքլ Բեյի, թերևս ամենամեծ պրոեկտը «Տրանսֆորմերները» ֆրանշիզայի ստեղծումն է։ 2006 թ.-ին ֆիլմի գործադիր պրոդյուսեր Սթիվեն Սփիլբերգը Մայքլ Բեյին, Լորենցո դի Բոնավենտուրաին, Իեն Բրայսին, Դոն Մերֆիին և այլ պրոդյուսերների կցեց իր պրոեկտին և սկսվեց ֆիլմի Pre-Production-ը։ ֆիլմին կցվեցին կոմպոզիտոր Սթիվ Յաբլոնսկին, օպերատոր Միտչել Ամուդսենը և մի շարք դերասաններ։ Մայքլ Բեյից սպասում էին հերթական «էքշն-գլուխգործոցը», և նա հուսախաբ չարեց։ ֆիլմի վրա ծախսվեց 150 մլն․ դոլար, վարձույթում հավաքեց ոչ ավել ոչ պակաս՝ 700 մլն․։
Այս շռնդալից հաջողությունը ստիպեց ֆիլմին շարունակություն տալ։ 2009 թ.-ին էկրան բարձրացավ ֆիլմի երկրորդ մասը՝ «Տրանսֆորմերներ։ Ֆոլլենների Վրեժը»։ Այս մեկը էլ ավելի հարուստ էր իր հատուկ էֆեկտներով և պայթյուններով։ Բյուջեն կազմեց 200 մլն․ հասույթը՝ 836 մլն։
Կասկած չկար, որ ստեղծվելու է ֆիլմի երրորդ մասը։ «Տրանսֆորմերներ։ Լուսնի Մութ Կողմը» էկրան բարձրացավ 2011 թ.-ին։ Ինչպես և սպասվում էր, այս ֆիլմն ունեցավ սիքվելի ամենաշատ հասույթը, հատելով 1 մլրդ-ի սահմանները, դե իսկ Մայքլ Բեյի հոնորարը կազմեց 100 մլն․ դոլար։ Այս մասը նույնպես աչքի ընկավ իր էֆեկտներով, շատ մեծ ուշադրություն էր դարձված նաև հնչունավորմանն ու ձայնային մոնտաժին։
2014 թ.-ին էկրան բարձրացավ սիքվելի, թերևս ամենասպասված մասը։ «Տրանսֆորմերներ։ Բնաջնջման Դարաշրջանը» ֆիլմի բյուջեն կազմեց 210 մլն․ դոլար։ Սա Մայքլ Բեյի ամենամեծաբյուջետ ֆիլմն է։ Մինչ այսօր ֆիլմը հավաքել է ավելի քան 980 մլն․ դոլար, սակայն շատ մասնագետներ նշում են, որ իր հասույթով ֆիլմը կգերազանցի սիքվելի 3-րդ մասին։ Չնայած շատ մեծ կոմերցիոն հաջողությանը, հանդիսատեսին և կինոքննադատներին դուր չեկավ Բեյի վերջին ֆիլմը։ Այն առավելապես կախված էր դերասանների և պատմության փոփոխմամբ։ 4-րդ մասի գլխավոր դերակատարներն են Մարկ Ուոլբերգը, Ստենլի Տուչչին և Նիկոլա Պելցը։
Ի՛ պատասխան բոլոր քննադատների բացասական արձագանքներին, Բեյը ասաց․
Սիքվելի այս մասը նույնպես հարուստ էր վիզուալ էֆեկտներով։ Սա առանձնահատուկ է նաև նրանով, որ Բեյը օգտագործել է IMAX 3D կամերան, որով առաջին անգամ էր ֆիլմ նկարահանվում։ Շատերը նույնիսկ ասում էին, որ ֆիլմում չափից դուրս շատ են սպեցէֆեկտները, ինչը ավելի հեքիաթի է նմանվում։ Բեյի «Տրանսֆորմերները» սիքվելը ունեցավ շռնդալից կոմերցիոն հաջողություն։ Այն շատ սիրվեց «Էքշն» ֆիլմերի սիրահարների կողմից։ Ինքը՝ Բեյը ասում էր, որ սիքվելը նկարելուց շատ է օգտագործել դեղին երանգը, ինչը միաձուլվելով դերասանների վրա արված գրիմի հետ, ստեղծում է գեղեցիկ գունային գամմաներով հագեցած պատկեր։
Վերջերս Բեյը և «Wydncrest Holdings»-ը պայմանագիր կնքեցին Ջեյմս Քեմերոնի և Ստեն Ուինսթոնի «Digital Domain» ընկերության հետ, որը ֆիլմերի վիզուալ էֆեկտների մշակմամբ զբաղվող աշխարհի ամենախոշոր ընկերություններից է։ Դրանից հետո Բեյը ստեղծեց «Platinum Dunes» ընկերությունը, որը զբաղվում է սարսափ ֆիլմերի պրոդյուսինգով։
Մրցանակները
1995 թվականին Բեյն արժանացավ «Ամերիկյան ռեժիսորների Գիլդիա»- ի «Տարվա ռեժիսոր» մրցանակին։ Բացի սրանից Բեյը մի քանի անգամ նոմինացվել է նաև «Ոսկե ազնվամորի» մրցանակաբաշխությանը որպես «Վատագույն ռեժիսոր» («Պեռլ Հարբոր», «Արմագեդոն», «Տրանսֆորմերներ։ Լուսնի Մութ Կողմը»), իսկ «Տրանսֆորմերներ։ Ֆոլլենների Վրեժը» ֆիլմի համար նա արժանացել է «Վատագույն ռեժիսոր» և «Վատագույն սցենար» մրցանակներին։
Մայքլ Բեյի ռեժիսորական առանձնահատկությունները
Բեյն աշխարհի ամենախնայող ռեժիսորներից է։ Նա նախընտրում է բյուջեյի զգալի մասը ծախսել ֆիլմի հետարտադրական, կամ, ինչպես ընդունված է ասել՝ փոստ-պրոդաքշնի շրջանում, այսինքն բյուջեի մեծ մասը պահում է վիզուալ էֆեկտների մշակման համար։ Բեյը ամենապատասխանատու կինոռեժիսորներից է։ Նրան վստահված և ոչ մի պրոեկտ չի հիասթափեցրել հանդիսատեսին և պրոդյուսերներին։ Այդպիսի կինոքաղաքականությամբ առաջնորդվելով, Բեյը վստահություն ձեռք բերեց հոլիվուդյան ամենահաջողակ պրոդյուսերների մոտ։ Իր իսկ հավաքած անձնակազմը իր համար առաջին հերթին ընկերական անձնակազմ է, հետո նոր գործնական։ Շատ անմիջական վերաբերմունք է ցույց տալիս ոչ միայն դերասաններն, այլև մնացած բոլոր մասնագետներին, որոնք աշխատում են ֆիլմի ստեղծման վրա։ Դրա հետ մեկտեղ Բեյը շատ պահանջկոտ ռեժիսոր է, և բոլորից սպասում է միայն առավելագույն պատրաստվածություն և իմացություն, հակառակ դեպքում կհեռացնի պրոեկտից։ Ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ նկարահանման հրապարակում տիրում է խինդն ու ծիծաղը, բայց իհարկե սահմանափակ չափաբաժնով։ Բոլոր այն մարդիկ, որոնք գործ են ունեցել Բեյի հետ, միայն գովեստի խոսքեր են հնչեցրել իր հասցեին։ Բեյը իրեն դրսևորում է միայն կոմերցիոն ժանրերում, բայց դա անում է ամենաբարձր պրոֆեսիոնալիզմով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Փետրվարի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:1965 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ
Քշիշտոֆ Պենդերեցկի
Քշիշտոֆ Պենդերեցկի (Krzysztof Eugeniusz Penderecki, ), լեհ կոմպոզիտոր, դիրիժոր։ The Guardian-ը նրան անվանել է լեհ ժամանակակից մեծագույն կոմպոզիտոր ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են Հոգեհանգստյան պատարագ Հիրոսիմայի զոհերի հիշատակին, Սբ․ Ղուկասի չարչարանքները, Լեհական ռեքվիեմ, Անակլասիս ստեղծագործությունները։ Նա հեղինակել է չորս օպերա, ութ սիմֆոնիա և այլ նվագախմբային պիեսներ, բազում գործիքային կոնցերտներ, երգչախմբային ստեղծագործություններ՝ հիմնականում կրոնական տեքստերով, ինչպես նաև կամերային և գործիքային ստեղծագործություններ։
Կենսագրություն
Քշիշտոֆ Պենդերեցկին ծնվել է 1933-ի նոյեմբերի 23-ին, Լեհաստանի Դենբիցա քաղաքում։ Նրա տատը՝ Եվգենյա Շիլկիևիչը, եղել է հայուհի, որը նրան մանկության տարիներին հաճախ տարել է հայկական եկեղեցի՝ պատարագի։
Կոմպոզիցիա է ուսանել Կրակովի կոնսերվատորիայում՝ Արթուր Մալավսկու և Ստանիսլավ Վիեխովիչի մոտ, ուսումն ավարտել է 1958 թ.։ Այնուհետև նշանակվել է նույն կոնսերվատորիայի դասախոս։ 1966–1968 թթ. Պենդերեցկին դասավանդել է Էսսենի (Գերմանիա) երաժշտական բարձրագույն դպրոցում։ 1968-ին դրամաշնորհ է ստացել Գերմանական ակադեմիական փոխանակման կազմակերպությունից։
1972 թ. նշանակվել է Կրակովի կոնսերվատորիայի ռեկտոր։ Միջազգային մակարդակով Պենդերեցկու առաջին հրապարակային ելույթը կայացել է 1959 թ. Վարշավայի Աշնանային փառատոնում, որտեղ կատարել է Strophen-ը՝ երեք ստեղծագործություններից մեկը, որի համար ազգային երիտասարդ կոմպոզիտորների 2-րդ մրցույթում արժանացել է առաջին մրցանակի (մյուս երկու աշխատանքներն են Դավթի սաղմոսները և Ճառագայթումը)։ 1959 թ. գրել է հոգեհանգստյան պատարագ Հիրոսիմայի զոհերի հիշատակին։ Այս երկի համար, որը նրա ամենից հայտնի և առավել հաճախ կատարվող գործերից է, նա արժանացել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ -ի մրցանակին։ 1966 թ. գրել է իր առաջին խոշոր աշխատանքը Չարչարանքներ ըստ Սուրբ Ղուկասին՝ ի նշանավորումն Մյունսթերի Մայր տաճարի 700-ամյակի։ Պրեմիերան բեկումնային է դարձել Պենդերեցկու կարիերայում՝ նրան դարձնելով ամենից ականավոր կոմպոզիտորը Ստրավինսկիից հետո։ Հաջորդ տարի գրել է մեկ այլ խոշոր երգչախմբային աշխատանք՝ Dies Irae-ն։
1968-1969 թթ. Պենդերեցկին գրել է իր առաջին օպերան՝ Լուդունի դևերը, Համբուրգի պետական օպերայի պատվերով։ Պենդերեցկու հաջորդ խոշոր աշխատանքն էր Ուտրենյան։ 1970 թ. ՄԱԿ-ի համար գրել է մեկ այլ օրատորիա՝ Կոսմոգոնիա կանտատը։ Նրա պրեմիերան նշանավորվել է նախագահների, թագավորական ընտանիքների անդամների և վարչապետների ներկայությամբ։ Կոսմոգոնիան գնահատվել է որպես փայլուն ու չափազանց ինքնատիպ աշխատանք։ 1971 թ. գրել է Natura sonoris թիվ 2 ստեղծագործությունը դիրիժոր Զյուբին Մեհթայի համար։ 1972 թ. Պենդերեցկին սկսել է իր դիրիժորական կարիերան։ Այդ թվականից նա հանդես է գալիս աշխարհի կարևորագույն նվագախմբերի հետ։ 1972–1978 թթ. Քշիշտոֆ Պենդերեցկին եղել է Յեյլի համալսարանի երաժշտության պրոֆեսոր։ 1973 թ. ավարտել է իր Սիմֆոնիա թիվ 1 և Canticum Canticorum Salomonis ստեղծագործությունները։ Գրել է Magnificat-ը՝ ի նշանավորումն Զալցբուրգի Մայր տաճարի 1200-ամյակի, որը Պենդերեցկին ինքն է ղեկավարել 1974 թ. Զալցբուրգի փառատոնում։
Պենդերեցկու երկրորդ բեմական աշխատանքը Կորուսյալ դրախտն էր, որի պրեմիերան կայացել է Չիկագոյում, 1978 թ.։ Հաջորդ տարի նույն օպերան Պենդերեցկին ղեկավարել է Միլանի Լա Սկալա թատրոնում, ապա Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս II-ի հրավերով համերգ ղեկավարել Վատիկանում։ Պենդերեցկու թիվ 1 ջութակի և նվագախմբի կոնցերտի Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 1977 թ. Բազելում (Շվեյցարիա), մենակատար՝ Իսահակ Սթերն։ 1980 թ. Զյուբին Մեհթան ղեկավարել է թիվ 2 սիմֆոնիայի առաջին կատարումը Նյու Յորքում։ 1979–1980 թթ. գրված Te Deum գործը կատարվել է Նյու Յորքում, Բեռլինում, Վարշավայում, և Փարիզում։ 1983 թ. հունվարի 11-ին Պենդերեցկին ղեկավարել է իր Թավջութակի և նվագախմբի թիվ 2 կոնցերտի կատարումը Բեռլինի ֆիլհարմոնիայի հետ (մենակատար՝ Մստիսլավ Ռոստրոպովիչ)։ Վյուրտեմբերգի ռադիոյի և պետական թատրոնի պատվերով գրել է Լեհական ռեքվիեմը՝ նվիրված Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտի քառասնամյա տարելիցին։