cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռեմուս Լյուպին
Գեղարվեստական կերպարի կենսագրություն
Երբ Ռեմուսն արդեն ընդունվել էր Հոգվարթս, նրա վիճակը գաղտնի էր պահվում, սակայն Ջեյմս Փոթերը, Սիրիուս Բլեքը և Փիթըր Փեթիգրյուն ճշմարտությունը պարզել են Հոգվարթսում սովորելու երկրորդ կուրսում։ Հինգերորդ կուրսում նրանք գաղտնի (և անօրինական) սովորել են դառնալ Անիմագներ, որպեսզի Լյուպինյան ընկերություն ստեղծեն վերջինիս փոխակերպումների համար։ Նրա լիկանտրոպիան չի փոխանցվել նրանց անիմացիոն ձևերով, և նրանց համար սպառնալիք չէր, մինչ կենդանու տեսքով էին հանդես գալիս։ Ի տարբերություն մարդագայլերին, անիմագները գիտակցում են իրենց ով կամ ինչ լինելը, և վտանգավոր չեն շրջապատի համար։ Բացի այդ, Ջեյմսի և Սիրիուսի անիմացիաները (համապատասխանաբար՝ եղջերու և մեծ շուն) բավականաչափ մեծ էին, որպեսզի վերահսկեին մարդագայլերին։ Ընկերները Լյուպինին տվել էին «Մունի» մականունը՝ իր վիճակի համար։ Երբ Սևերուս Սնեյփը հետաքրքրվել է, թե որտեղ է ամեն ամիս Լուպինը անհետանում, Բլեքը կատակել է Հոգվարթսի վեցերորդ տարում (թեև Բլեքը, Ջեյմս Փոթերը և Փիթըր Փեթիգրյուն ատում էին Սնեյփին, Լուպինը պնդում էր, որ նրանք Սնեյփին ատելու որևէ պատճառ չունեին մինչև վեցերորդ տարին)։ Բլեքը պատմել է Սնեյփին, թե որտեղ է Ռեմուսն անհետանում ամեն ամիս, չնայած մոռացել էր նշել, որ նա մարդագայլ է, և գիտեր, որ Սնեյփին Լյուպինը կարող է սպանել, եթե նա մոտենա Լյուպինին փոխակերպված վիճակում։ Սնեյփը, որոշելով անախորժություններ պարգևել ընկերներին, սկսել է հետևել Սիրիուսի ցուցումներին։ Երբ Ջեյմսը իմացել է, թե ինչ է արել Բլեքը, կանգնեցրել է Սնեյփին, մինչ նա կհասներ Ոռնացող խրճիթին և փրկել է Սնեյփի կյանքը։ Սնեյփը, սակայն, տեսել է Ռեմուսի մարդագայլ տեսքը, և երդվել է գաղտնի պահել Դամբլդորից իր տեսածը։ Սնեյփն այդպես էլ չի ներել Սիրիուսին, և կարծում էր, որ Ջեյմսի միակ դրդապատճառը ծրագրի ձախողումից խուսափելն էր։
Փյունիկի միաբանությունում Սիրիուսը ասել է, որ Ռեմուսը «լավ տղա» էր, իսկ Ռոուլինգը ասել է, որ «հասուն» էր։ Սիրիուսի խոսքով՝ Լյուպինը չի մասնակցել իր և Ջեյմսի, մասնավորապես՝ Սնեյփի նկատմամբ ծավալած ծաղրուծանակին, բայց Լյուպինը ափսոսում է, որ երբեք չի ստիպել ընկերներին կանգ առնել։ Նա նաև հանդիսանում է «Ավազակների քարտեզ»-ի համահեղինակներից մեկը։ Այդ քարտեզը հետագայում դարձել է Հարրի Փոթերի սեփականությունը ։
Լուպինն ատում և վախենում է իր ամենամսյա փոխակերպումներից։ Երբ նա դեմ դիմաց կանգնում է բոգարթների դիմաց, դրանք ստանում են լիալուսնի ձև (Լյուպինի փոխակերպումները կատարվում են լիալուսնի ժամանակ)։ Այս փոխակերպումները ավելի հայտնի են դարձել «Հարրի Փոթերը և Ազկաբանի կալանավորը» սերիայի մեջ, չնայած հենց նույն սերիայում Սնեյփի տրամադրած դեղաթուրմի շնորհիվ Լյուպինը կարողացել է քիչ թե շատ կառավարել, վերահսկել ինքն իրեն և շատ մեծ վտանգ չհանդիսանալ շրջապատի համար։
Լյուպինը Փյունիկի միաբանության անդամ է եղել։
Հարրի Փոթերը և Ազքաբանի բանտարկյալը
Պրոֆեսոր Լյուպինը առաջին անգամ հանդես է եկել «Հարրի Փոթերը և Ազքաբանի կալանավորը» սերիայում։ Նա կախարդանքի դպրոց Հոգվարթսում պետք է դասավանդեր Պաշտպանություն մթին արվեստներից առարկան։ Առաջին անգամ երևացել է Հոգվորթսի ճեպընթացի մեջ՝ քնած, և «թվում էր, թե մի լավ անեծք նրա կյանքին վերջ կդներ»։ Այնուամենայնիվ, երբ ճեպընթացում հայտնվում է դեմենտորը, Լյուպինը վերջապես արթնանում է՝ «բռնած այն, ինչը նման էր մի բուռ բոցի»։ Հիմքեր կան ենթադրելու, որ Լյուպինը ավելի հզոր կախարդ է, քան իրականում թվում է։ Տարվա վերջում Սևերուս Սնեյփը, կատաղած Սիրիուս Բլեքի փախուստով և Կոռնելիուս Ֆաջի խոստացած Մերլինի շքանշանի կորստով, հրապարակավ հայտարարել է, որ Լյուպինը մարդագայլ է, որից հետո Լյուպինը հրաժարվել է աշխատել Հոգվարթսում։ Նա սպասել է այն ժամանակին, երբ կկարողանա Հոգվարթսում դասավանդել մարդագայլերի դեմ պայքարելու մասին գիտությունը։ Իր պաշտոնավարման ընթացքում Ռեմուս Լյուպինը Հարրիին մասնավոր դասեր է տվել, որոնք վերաբերում էին դեմետորներից պաշտպանվելուն։ Այն  միջոցը, որը Լյուպինը ուսուցանում էր Հարրիին, միակ և հայտնի միջոցն էր։ Նրա աշակերտները, բացառությամբ մի քանի սլիզերինցիների, շատ հարգալից էի վերաբերվում Լյուպինի հետ և սիրում էին նրա գործնական ուսուցման ոճը։ Հարրին և նրա ընկերները Ռեմուս Լյուպինին համարում էին մթին արվեստներից պաշտպանության իրենց լավագույն ուսուցիչը։
Լուպինը նաև հակիրճ հիշատակվում է «Հարրի Փոթերը և Հրե գավաթը» սերիայում, երբ Դամբլդորը խոսում է Սիրիուսի հետ նրա մասին։
Հարրի Փոթերը և Փյունիկի միաբանությունը
Լյուպինը կրկին հայտնվում է «Հարրի Փոթերը և Փյունիկի միաբանությունը» սերիայի մեջ՝ որպես Փյունիկի միաբանության անդամ, սակայն այս սերիայում նրա դերն այնքան էլ մեծ չի եղել, ինչպես նախորդում էր։
«Ազկաբանի բանտարկյալը» սերիայի մեջ մեջ Լյուպինը նկարագրվում է որպես «թեթև շագանակագույն մազերի սեփականատեր», որոնք սպիտակում են, և նա հագնում է մաշված հագուստ։ «Փյունիկի միաբանությունը» սերիայում Լյուպինն ունի գունատ դեմք վաղաժամ կնճիռներով։ Քանզի մարդագայլերի համար աշխատանք գտնելու շատ քիչ հնարավորություններ կան, այն պատճառով, որ կախարդանքի աշխարհը վախ է տածում մարդագայլերի վերափոխումների նկատմամբ, ինչպես նաև բռնի վերափոխման վախի պատճառով, Լյուպինը հիմնականում կախվածություն ունի ուրիշներից՝ իրեն աջակցելու նպատակով։ Երբ մոգության նախարարությունը Դոլորես Ամբրիջի գլխավորությամբ Փյունիկի միաբանությունում ընդունում է լրացուցիչ օրենքներ մարդագայլերի դեմ, Լյուպինը գրեթե գործազուրկ է դառնում։ Լլյուպինը միացել է նոր կազմավորված Փյունիկի միաբանությանը հինգերորդ սերիայում և հանդիսանում է այն մարդկանցից մեկը, որն ուղեկցում է Հարրիին Դըրսլիների ընտանիքի տնից գրքի առաջին գլուխներում։ Լյուպինը ապրում է Գրիմմոյի հրապարակում՝ Փյունիկի միաբանության կենտրոնակայանում, Սիրիուս Բլեքի հետ միասին, բայց հաճախ չի լինում այնտեղ, քանի որ սովորաբար նրան ուղարկում են միաբանության գաղտնի առաջադրանքներ կատարելու։ Ավելի ուշ նա մասնակցել է Մոգության նածարարությունում տեղի ունեցած ճակատամարտին, որտեղ նա պայքարել է Լուցիուս Մալֆոյի հետ։ Նա այդ ամենից դուրս է եկել անվնաս, իսկ Լուցիուսը Դամբլդորի անտեսանելի պարաններով էր կապվել։
Հարրի Փոթերը և Խառնածին արքայազնը
«Հարրի Փոթերը և խառնածին զրքայազնը» սերիայի մեջ նա աշխատում է որպես լրտես, իր գործընկերների շրջանում այլ մարդագայլերի դեմ, որոնք ղեկավարվում են Ֆենիր Գրեյբեկի կողմից, և որոնք էլ մանկության տարիներին կծել են Լյուպինին և միավորել իրենց ուժերը Լորդ Վոլդեմորդի հետ։ Ռեմուսը խոստովանում է Հարրիին, որ կախարդական աշխարհում նախապաշարմունքների պատճառով նա հայտնաբերել է, որ մարդագայլի համար դժվար է դիմակայել Վոլդեմորդին, քանի որ Խավարի Լորդը նրանց ավելի շատ ազատություն է առաջարկում, քան այժմ թույլատրվում է։
Գրքի վերջում պարզվում է, որ Նիմֆադորա Տոնքսը սիրահարվել է Ռեմուսին (Ռեմուսը 13 տարով մեծ է Տոնկսից)։ Ռեմուսը դիմադրում էր նրա հետ կապերի դեմ, քանի որ նա մարդագալ է, և ասալ է, թե ինքը «շատ ծեր է, շատ աղքատ է և շատ վտանգավոր է» նրա համար։ Սակայն այդ երկուսը ձեռքերը բռնած պահում են գրքի վերջին տեսարաններից մեկում։
Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները
Լյուպինը «Մահվան պարգևները» սերիայում երևում է ավելի հոգնած ու անհանգստացած, քան առաջ։ Նա մասնակցում է Հարրիին՝ Privet Drive փողոցից Փյունիկի միաբանություն տեղափոխման գործին։ Մեկներուց առաջ Տոնքսը պատմում է, որ վերջերս ամուսնացել է Ռեմուսի հետ։ Սակայն, ամեն դեպքերում, նա ոչ թե երջանիկ, այլ ավելի շատ լարված տեսք ուներ։
Այնուհետև գրքում Ռեմուսը Գրիմմոյի հրապարակում թաքնվող եռյակին առաջարկում է իր օգնությունը, որպեսզի օգնի կատարել իր առջև դրված ցանկացած խնդիր։ Հարրիի և Լյուպինի միջև թեժ կռիվ է ծագում, որն էլ հանգեցնում է այն բանին, որ Տոնքսը խոստովանում է իր՝ մայրանալու մասին։ Լյուպինը կարծում է, որ իր ամուսնությունը Տոնքսի հետ սխալմունք է եղել։ Նա հավատում է, որ իր նորակազմ ընտանիքը և նույնիսկ չծված երեխան ատում են իրեն՝ իր՝ մարդագայլ լինելու և լիկանտրոպիայի պոտենցիալ փոխանցման համար։ Լյուպինը կարծում է՝ իր կնոջ և երեխայի համար ավելի լավ կլինի իրենցից հեռու և առանց իրեն։ Հերմիոնան փորձում է համոզել նրան, որ երեխան երբեք չի կարող այդպես մտածել իր հոր մասին։ Իսկ Հարրին, որը կորցրել է իր հորը (և նաև կնքահորը) քննադատում է Լյուպինին, որ նա ուզում է լքել իր ընտանիքը և անվանում վախկոտ։ Լյուպինը հարձակվում Հարրիի վրա հետ, դեմ է տալիս պատին, և զայրացած հեռանում է։ Որոշ ժամանակ անց հասկանում է իր սխալը և վերադառնում է Տոնքսի մոտ։
Լյուպինը ամբողջ տարվա ընթացքում շարունակում է մնալ Փյունիկի միաբանության ակտիվ անդամ, իսկ նրանց ավելի ու ավելի հուսահատ դիրքորոշումը ստիպում է մի շարք անդամներին, օրիակ՝ Աբերֆորթ Դամբլդոին հեռանալ միաբանությունից։ Տարվա վերջում Տոնքսը առողջ տղա է ունենում Թեդդի Ռեմուս Լյուպին անունով, որը լիկանտրոպիայի փոխարեն մետամորֆոզների հակում է ցուցաբերում։ Հետագայում ծնողները Հարրիին դարձրել են երեխայի կնքահայրը։
Լյուպինը Հոգվարթսի ճակատամարտի ժամանակ դպրոցի տարածքում  ղեկավարել է մի խումբ պաշտպանների և վերջին անգամ մենամարտել է Անտոնին Դոլոհովի հետ։ Երկուսն էլ՝ Լյուպինը և Տոնքսը զոհվել են Հոգվարթսի համար մղված ճակատամարտում, համապատասխանաբար՝ Դոլոկովի և Բելլաթրիքս Լեսթրեյնջի կողմից՝ իրենց որդուն թողնելով Հարրի Փոթերի՝ կնքահոր և Անդրոմեդա Տոնքսի՝ երեխայի խնամակալի մոտ։ Ջոան Ռոուլինգը այդ ժամանակից ի վեր հայտարարել է, որ ի սկզբանե ցանկացել է, որ և՛ Լուպինը, և՛ Տոնքսը ողջ մնան։
Երբ Հարրին օգտագործում է Հարության քարը, հայտնվում են երիտասարդ Լյուպինը, Սիրիուս Բլեքը, Ջեյմս և Լիլի Փոթերները։ Նրանք Հարրիին ուղեկցում են արգելված անտառ, երբ նա արդեն մոտ էր Խավարի Լորդին, և, ըստ երևույթին՝ անխուսափելի էր մահը։ Հարրին ներողություն է խնդրում բոլորին իրենց մահվան համար, հատկապես Լյուպինին, քանի որ նա այլևս հնարավորություն չունի ապրել իր որդու հետ։ Լուպինը Հարրիին ասում է, որ ինքը նույնպես ափսոսում է, բայց նաև ասում է, որ ինքը շատ ուրախ է, որ որդին Հարրիի հետ է և հետագայում նա կիմանա, թե ինչու են զոհվել իր հայրն ու մայրը։ Նա հպարտ է, որ իր որդին ավելի երջանիկ կյանք ապրի, և հույս ունի, որ նա կհասկանա հորը։ Տեսիլքները հեռու են քշում դեմենտորներին Հարրիից, երբ նրանք ճանապարհորդում էին անտառներում։ Նրանք անհետանում են, երբ Հարրին գցում է հարության քարը՝ երբ մոտենում էր Խավարի Լորդին։
Ռոուլինգը իր հարցազրույցներից մեկում ասել է, որ Լյուպինը և Տոնքսը մահացել են, որպեսզի փոխհատուցեն վերջին րոպեի հետաձգումը, որը նա տվել է Արթուր Ուիզլիին, երբ նա այդ ամենը վերապրել է «Հարրի Փոթերը և Փյունիկի միաբանությունը» սերիայում ։ Ռոուլինգը նաև հայտարարել է, որ Լյուպինին սպանել է Անտոնին Դոլոհովը ։
Դերի ընտրություն
Դերասան Դևիդ Թյուլիսը ռեժիսոր Ալֆոնսո Կուարոնի առաջին ընտրությունն էր Լյուպինի դերի համար։ Թյուլիսը նախկինում փորձել է պրոֆեսոր Քուիրելի դերը «Հարրի Փոթերը և Փիլիսոփայական քարը» սերիայի մեջ, սակայն նրանից առաջ է անցել Յան Հարթը, որն էլ իր հերթին առաջարկել է Թյուլիսին ստանձնել Լյուպինի դերը ։ Թյուլիսը հայտնվել է «Հարրի Փոթերը և Ազքաբանի բանտարկյալը», «Հարրի Փոթերը և Փյունիկի միաբանությունը», «Հարրի Փոթերը և Խառնածին արքայազնը», «Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները։ Մաս 1» և, վերջապես, «Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները։ Մաս 2» սերիաներում՝ որպես Ռեմուս Լյուպին։ Լյուպինի պատանի տարբերակը հակիրճ հայտնվում է «Հարրի Փոթերը և Փյունիկի միաբանությունը» սերիայում, որը խաղացել է Ջեյմս Ուտեչինին Սնեյփի հիշողությունների ժամանակ։
Անվան ծագում
Նրա ազգանունը՝ Լյուպինը, հիշեցնում է անգլերեն «lupine» բառը (նշանակում է «գայլերին բնորոշ վերաբերմունք»), որը, իր հերթին, ծագել է լատիներեն «lupus» (գայլ) բառից։ Հյուսիսային Ֆրանսիայի բանահյուսության մեջ «lupin»-ը նաև տերմին է, որն օգտագործվում է մարդագայլի տիպի նշման համար։ Այդ մարդագայլերը հայտնի են իրենց ամաչկոտությամբ (ի տարբերություն ավելի ագրեսիվ և դաժան «loup-garou»-ի)։ Լուպինը նաև ծաղկող բույսի անվանում է։
Ընդունում
Այն փաստը, որ նա աբորոգեն է և պետք է հատուկ խմիչք ընդունի՝ մինչև իր կյանքի ավարտը մարդկանց վնասելուց խուսափելու համար, նրան դարձնում է նախապաշարմունքների և սեգրեգացիայի հետևանքների, ինչպես նաև հիվանդների և հաշմանդամների նկատմամբ հասարակության հաճախ բացասական արձագանքի խորհրդանիշ ։ Լյուպինը համարվում է Հարրի Փոթեր ստեղծագործության լավագույն կերպարներից մեկը։ IGN բարձր է գնահատել Լյուպինին՝ որպես 14-րդ լավագույն կերպար, ասելով․ «Հարրի ծնողների հին ընկերը կարողացել է Հարրին տալ ճիշտ պատկերացում, թե ովքեր են իր ծնողներն իրականում։ Մի բան, որը ոչ ոք չէր կարող անել» ։ «Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները» սերիայում Հոգվարթսի համար մղված ճակատամարտի ժամանակ Ռեմուս Լյուպին կերպարի մահը հաճախ համարվում է սերիալի ամենազգայուն մահերից մեկը։ Հեղինակ Ջոան Ռոուլինգը հետագա տարիներին ներողություն է խնդրել կերպարին սպանելու համար  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարրի Փոթերի կերպարներ Կատեգորիա:Գրիֆինդոր Կատեգորիա:Կերպարներ Կատեգորիա:Հարրի Փոթեր Կատեգորիա:Գրական կերպարներ Կատեգորիա:Ֆիլմերի հերոսներ Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով
Նովինկի (գյուղ, Ստարոռուսկի շրջան)
Նովինկի (Новинки), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի բնակավայրեր
Գրգայիլմ
Գրգայիլմ, լեռ Թուրքիայի Սիվասի մարզում, Անտիտավրոս լեռնահամակարգում, Սեբաստիայից հարավ֊արևմուտք։
Կամարակապ
Կամարակապ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Ակնի գավառակում։ Գտնվում է Ակն քաղաքից 2 կմ հարավ-արևելք, Եփրատի բարձրադիր աջ ափին։
Անվան ստուգաբանություն
Ըստ մեկ այլ ավանդության համաձայն անվանումը նշանակում է Կարմիր կապ, որը ծագել է հարսի ու փեսայի իրար հետ կարմիր ժապավենով կապված լինելու սովորությունից։
Աշխարհագրություն
Գյուղն ուներ գեղատեսիլ դիրք, Զույգ աղբյուր և Հովիտ կոչված հորդաբուխ աղբյուրներ։ Պարտեզները հիմնականում ոռոգվում էին գյուղի հյուսիսի մոտով անցնող Քառասունակի ջրերով։
Պատմություն
Ըստ Ն. Ադոնցի Կամարակապի տեղում գտնվում էր պատմական Զենոկապի ճանապարհային կայանը՝ Զիմարա-Մալաթիա ուղու վրա։
Ըստ ավանդության, Կամարակապը հիմնադրել է յոթ հայ ընտանիք, նրա տարածքից մոտ մեկ կմ հարավ-արևելք, Վարդիշ կոչված տեղում, ուր գտնվում էր Ս. Թորոս անունով մատուռը։ Սկզբում զուտ հայաբնակ գյուղ էր։ XIX դարի վերջին այստեղից բազմաթիվ հայ ընտանիքներ տեղափոխվեցին Կ. Պոլիս։ Գաղթած հայերի փոխարեն բնակություն հաստատեցին թուրքերը և աստիճանաբար տիրացան գաղթած հայերի տներին ու պարտեզներին։
Կամարակապի հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին։
Բնակչություն
1880 թվականին ուներ 1133 հայ և 212 թուրք բնակչություն։ Կամարակապցիները ուսումնասեր, քաղաքավարի ու համեմատաբար զարգացած մարդիկ էին։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով (ոսկերչություն, ատաղձագործություն, երկաթագործություն ևն)։ 1895 թվականին Կամարակապում կառուցվել էր ոգելից խմիչքների գործարան, որի արտադրանքը արտահանվում էր Խարբերդ, Երզնկա և Արաբկիր։ Գյուղում գործում էր տպարան։
Պատմամշակութային կառույցներ
Հայերն ունեին երկու եկեղեցի՝ Ս. Աստվածածին և Ս. Գևորգ անուններով, առաջինը քարաշեն էր և գտնվում էր գյուղի կենտրոնում, որի նկուղում էր Սբ. Սանդուխտի մատուռը։ Կամարկապում կային նաև ավերակ եկեղեցիներ (Ս. Սահակ, Ս. Խաչ, Ս. Նիկողայոս) և բազմաթիվ ուղխտատեղիներ ու մատուռներ Ս. Գևորգ, Ս. Հակոբ, Ս. Պողոս-Պետրոս, Ս. Թորոս, Իսպիր Խաթուն և այլն, որոնց մի մասը գտնվում էր գյուղի մոտակայքում։
Կրթություն
XIX դարի 60-ական թվականներին ասյտեղ բացվել է առաջին դպրոցը։ Նույն դարի 80-ական թվականներին բացվել է երկու վարժարան՝ Արամյան արական (եռհարկ, քարաշեն, 78 աշակերտ) և Սանդուխյան՝ իգական (54 աշակերտուհի) վարժարանները։ Արամյան վարժարանում դասավանդում էին Պոլսից հրավիրված կրթված ուսուցիչները, որոնք վարժարանը վերածեցին բարձրագույն կրթարանի։ Վարժարանում նաև դասավանդում էին ֆրանսերեն, թուրքերեն, բնական գիտություններ։ Վարժարանն ուներ հարուստ մատենադարան, որն ուներ հազարավոր գրքեր։
Կամարակապում գործել են նաև կրթական և մշակութային ընկերություններ։ Դրանցից էին «Ազգանազյան ընկերությունը» (1873—1879), որը գյուղում կազմակերպել է ներկայացումներ և լույս ընծայել «Մտրակ» անունով խմորատիպ թերթ, «Դպրոցասիրաց ընկերությունը» (1876), որն իր հավաքած միջոցներով օգնում էր համագյուղացիներին հիմնադրելու գրադարան, «Հույս ի պսակ» (հիմնադրել են հայ ազգասեր տիկինները, 1875 թվականին), որը գործել է շուրջ չորս տարի։ Այդ ընկերությունը համագյուղացի որբ ու աղքատ աղջիկներին սովորեցնում էր կար ու ձև, խոհարարություն, օգնում ամուսնանալ և այլն։
Անվանի մարդիկ
Կամարակապում են ծնվել ոսկերիչ-արվեստագետ Կարապետ Աֆրիկյանը (1886-1966) և հրապարակախոս, բանասեր Հրանտ Թորոսյանը (1886-1965) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հարություն Ենոքյան (ըմբիշ)
Հարություն Ենոքյան, ազատ ոճի հայ ըմբիշ։
Կենսագրություն
Ենոքյանն մասնակցել է 2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերին տղամարդկանց ազատ ոճի 84 կգ քաշային կարգում ։ Նա որակավորվել է այդ խաղերին՝ զբաղեցնելով երրորդ տեղը Շվեյցարիայի Մարտինի քաղաքում անցկացված օլիմպիական որակավորման մրցաշարում։ Նա հասել է մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ փուլ, որտեղ պարտվել է վրացի Ռևազ Մինդորաշվիլիին, որը երկրորդ շրջանի ավարտին կարողացել է վաստակել չորս միավոր ։ Քանի որ Մինդորաշվիլին առաջ  է անցել Տաջիկստանի ներկայացուցիչ Յուսուպ Աբդուսալոմովի դեմ եզրափակիչ խաղում, Ենոքյանին բրոնզե մեդալի համար պայքարելու ևս մեկ հնարավորություն է տրվել կրկնակի մենամարտում, որում նա պարտվել է գերմանացի Դավիթ Բիչինաշվիլիին տեխնիկական 3-4 հաշվով և դասակարգման 1-3 հաշվով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ըմբշամարտիկներ
Քասամ հրթիռ
Քասամ հրթիռը (صاروخ القسام‎) պարզ պողպատ հրետանային հրթիռ է, որը արտադրվում և օգտագործվում է Իզ ադ-Դին ալ-Քասամ բրիգադից՝ Համասի ռազմական ճյումը։ Երեք տարբեր օրինակներ օգտագործվել է 2001-2010 թվականներին և բոլորն էլ ազատ-թռչող հրետանային հրթիռներ են, որոնք չունեն առաջնորդության համակարգ։
Աղբյուներ
Կատեգորիա:Պաղեստինա-իսրայելական հակամարտություն Կատեգորիա:Հակամարտություն Գազայի հատվածում Կատեգորիա:Հակազդական հրետանի Կատեգորիա:Համաս
Սաթե սենյակ
Սաթե սենյակ (Янтарная комната), 18-րդ դարի արվեստի գլուխգործոց, որ անհետ կորել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ։ Սենյակի ձևավորման համար բացառապես սաթ է օգտագործվել։ Ստեղծվել է գերմանացի վարպետների կողմից Պրուսիայի թագավոր Ֆրիդրիխ I-ի համար, այնուհետև նվիրվել է Պետրոս I կայսերը, ինչից հետո Վարֆոլոմեյ Ռաստրելլիի ղեկավարությամբ ավելացվել են հայելային որմնասյուներ, քանի որ սաթե սենյակի սկզբնական տարբերակը շատ ավելի փոքր է եղել, քան ռուսաստանյան շինությունը։ Ռուս կայսրերի` Ցարսկոե Սելո ամառային նստավայրի մարգարիտն է համարվել։
Ստեղծման պատմություն
Սաթե սենյակը ստեղծել է վարպետ Անդրեաս Շլյուտերը Պրուսիայի արքա Ֆրիդրիխ I-ի համար։ Երբ 1709 թվականին աշխատանքներն ավարտվել են, վատ ամրացված սաթե պաննոները քանդվել են։ Արքան բարկանալով երկրից վտարում է վարպետին։ Ֆրիդրիխ I-ի որդին` Ֆրիդրիխ Վիլհելմ I-ը, սենյակը նվիրում է Պետրոս I-ին։ Վերջինս բարձր է գնահատում ընծան։
Սաթե սենյակը մեծ զգուշությամբ փաթեթավորվել և 1717 թվականին ուղարկվել է Սանկտ Պետերբուրգ։ Սաթե խճանկարներից մի քանիսը տեղադրվել են Ամառային այգում։
Սաթե սենյակից պահպանված մասեր (Էրմիտաժի հավաքածու)
1743 թվականին Ելիզավետա Պետրովնա կայսրուհին Ալեքսանդր Մարտելիին հանձնարարում է ճարտարապետ Ռաստրելիի գլխավորությամբ «շտկել» սենյակը։ Ռաստրելլին ավելացնում է ոսկով պատված փայտյա փորագրություններ, հայելիներ և ագաթից խճանկարներ։ 1770 թվականին Ռաստրելլիի ղեկավարած աշխատանքների արդյունքում Սաթե սենյակն ստանում է իր հայտնի տեսքը` չափերով և շքեղությամբ էականորեն գերազանցելով նախորդին։
Ջերմաստիճանի կտրուկ փոփոխությունները, վառարանային ջեռուցումը վնասել են սաթե զարդարանքները։ 1833, 1865, 1893-1897, 1933-1935 թվականներին սենյակը վերանորոգման է ենթարկվել։ Լուրջ վերանորոգում էր պատրաստվում անցկացնել նաև 1941 թվականին։
Սաթե սենյակի անհետացումը
Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին պալատը օկուպացված տարածքում է հայտնվում, և սենյակը տարհանվում է գերմանական զորքերի կողմից։
Մեծ հայրենական պատերազմի սկզբին թանգարանային արժեք ներկայացնող շատ իրեր դուրս են բերվում Եկատերինյան պալատից և տեղափոխվում են Նովոսիբիրսկ։ Որոշում են սաթե սենյակը չտեղափոխել փխրուն լինելու պատճառով (սա պաշտոնական տեսակետն է)։ Սենյակն ամրացվում է տեղում. պաննոները սոսնձում են սկզբում թղթով, ապա մառլյայով և բամբակով, որպեսզի պաշտպանված լինեն պայթյունների ալիքներից։ Գրավելով և թալանելով Եկատերինյան պալատը` գերմանացիներն կողոպտում են Սաթե սենյակը։
1942-1944 թվականներին Սաթե սենյակի պաննոները տեղավորում են Քյոնիգսբերգի Արքայական պալատի սրահներից մեկում, որը չափերով ավելի փոքր էր, քան Ցարսկոե Սելոյի սրահը։ 1944 թվականի օգոստոսին անգլիական օդուժի ռմբակոծության հետևանքով տեղանքում հրդեհ է բռնկվում, սակայն համարվում է, որ պաննոները դրանից գրեթե չեն տուժել. սաթե պաննոները տեղավորել են արկղերում (ականատեսների վկայությամբ) և պահել ամրոցի սրահներից մեկում։ Արկղերը պահվել են այնտեղ մինչև խորհրդային զորքերի կողմից քաղաքի գրավումը։ 1945 թվականի ապրիլի 9-ին ամրոցը գրավում են խորհրդային զորքերը, իսկ ապրիլի 11-ին անսպասելի հրդեհ է բռնկվում (ամսաթիվը ճշտվել է տարիներ անց)։
Գերմանացի մի սպա, որ մասնակցել էր Սաթե սենյակի տեղափոխմանը Ցարսկոե Սելոյից, որպես հուշանվեր իր հայրենիք է տանում որոշ նմուշներ (դա ֆլորենտական խճանկարն է)` այն ժամանակավորապես պահպանության հանձնելով ինչ-որ նոտարի։ Նոտարը փորձում է վաճառել խճանկարը, սակայն 1997 թվականին գերմանական իշխանություններն առգրավում են այն, դատում են նրան, իսկ խճանկարի սեփականության իրավունքը ժառանգության սկզբունքով փոխանցվում է նոտարի դստերը։ Դուստրն իր հերթին հրաժարվում է խճանկարի սեփականության իրավունքից` այն հանձնելով Բրեմեն քաղաքին, որն էլ հանձնվում է Ցարսկոե Սելոյին։ 2000 թվականի ապրիլի 29-ին ԳԴՀ-ի մշակույթի նախարար Միխաել Նաումանը ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինին է փոխանցում Սաթե սենյակի ցուցանմուշներից` ֆլորենտական խճանկարը և սաթե կոմոդը, որ պատրաստվել է 1711 թվականին բեռլինցի վարպետների կողմից ։
Գտնվելու վայրի վարկածներ
Խորհրդային զորքերի կողմից Քյոնիգսբերգի գրավումից հետո 1945 թվականի ապրիլին Սաթե սենյակը անհետ կորել է։ Նրա հետագա ճակատագիրը մինչ օրս առեղծված է։
Պատերազմի ավարտից անմիջապես հետո կազմակերպված որոնողական աշխատանքները արդյունք չեն տվել։ Սկզբում կարծում էին, որ այն այրվել է, սակայն 1946 թվականից սկսած` ավելի ու ավելի հաճախ էին արտահայտվում տեսակետներ, որոնց համաձայն` սենյակը պահպանվել է։ Շատ վարկածներ են առաջ քաշվում, թե որտեղ կարող է պահպանվել սենյակը` Քյոնիգսբերգից մինչև Կոբուրգ, Արևելյան Գերմանիայի աղի հանքերից մինչև ամերիկյան բանկային պահոցները։
Սաթե սենյակի գտնվելու վայրի մասին գոյություն ունեն հետևյալ վարկածները.
2012 թվականին, արվեստի կորած համարվող գործերի ցնցող գտածո հայտնաբերելուց հետո, նորից պտտվեցին լուրեր Սաթե սենյակի հնարավոր պահպանման մասին ։
2015 թվականին նկարահանվել է վավերագրական ֆիլմ` «Սաթե սենյակ»` նվիրված դրա որոնման աշխատանքներին։
Վերստեղծում
1981 թվականից սկսվել են Սաթե սենյակի վերականգնման աշխատանքները (1981-1997 թվականներին աշխատանքներ են կազմակերպվել Ալեքսանդր Ժուրավլյովի ղեկավարությամբ)։ Սենյակի վերականգնման ուղղությամբ աշխատել են հատուկ այդ նպատակով ստեղծված խմբի մասնագետներ` արվեստագետներ, քիմիկոսներ, քրեագետներ, պատմաբաններ։ Մի քանի տարի է տևել ծրագրի նախագծումը։ 1990-ական թվականներին աշխատանքները դադարեցվել են ֆինանսների անբավարարության և հումքի մատակարարման խնդիրների պատճառով։
2003 թվականին` Սանկտ Պետերբուրգի 300-ամյակի առիթով, Սաթե սենյակն ամբողջությամբ վերականգնվել է կալինինգրադյան սաթով, այդ թվում` գերմանական կողմի ֆինանսավորմամբ ևս (E.ON Ruhrgas ընկերություն) ։ Ներկայումս Եկատերինյան պալատում այն բաց է այցելությունների համար ։
Ռուս գրող, հրապարակախոս Յուլիան Սեմյոնովի հետ Սաթե սենյակը որոնելու միջազգային կազմակերպության անդամ Էդուարդ ֆոն Ֆալցֆեյնը նշել է. «Փնտրեցինք 20 տարի` գիտարշավների վրա ծախսելով անհավանական մեծ գումար, հավաքեցինք հսկայական արխիվ, որպեսզի իմանանք, որ սենյակը այրվել է» ։ Այցելած լինելով հին սենյակը` նա պնդել է, որ վերականգնված սենյակն ավելի լավն է։
Գրականություն
Այս գրքի հիման վրա Օստանկինո հեռուստաընկերությունը նկարահանել է ֆիլմ` «Սաթե սենյակ», որ ցուցադրվել է 2015 թվականի մայիսի 23-24-ը։
Սաթե սենյակին են նվիրված գեղարվեստական մի շարք ստեղծագործություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պալատներ Կատեգորիա:Արվեստի գողացված գործեր
Սիդորովո (այլ կիրառումներ)
Սիդորովո, կարող է վերաբերել՝
Գելլիխ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի լեռներ
Սիդորովսկոե (այլ կիրառումներ)
Սիդորովսկոե, կարող է վերաբերել՝
Գասոնաուչոլախ
Գասոնաուչոլախ, ձմեռանոց Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգի Բայազետի գավառում, Կարաքիլիսայի գավառակում, Կարաքիլիսա գյուղաքաղաքից մոտ 68 կմ հարավ֊արևելք։ 20-րդ դարի սկզբներին ուներ 8 տասնյակ քուրդ բնակիչ։ Նշանակված է Կովկասի 5֊վերստանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձմեռանոցներ
Անանուն դայկաներ
Անանուն դայկաներ, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Վայոց ձորի մարզում, Գնդեվազ գյուղից 4 կմ հյուսիս-արևելք, Արփա գետի կիրճում, Վայք-Ջերմուկ հին ճանապարհին։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Վայոց ձորի մարզում
Սիմոնովո (այլ կիրառումներ)
Սիմոնովո, կարող է վերաբերել՝
Սենթ Լուիս (շախմատային մրցաշար)
Սենթ Լուիս (Sinquefield Cup), միջազգային շախմատային մրցաշար, որն ամեն տարի անցկացվում է սկսած 2013 թ.։ Մրցաշարն անցկացվում է ԱՄՆ֊ի Միսսուրի նահանգի Սենթ Լուիս քաղաքում։
Մրցաշարի գլխավոր հովանավորն ու կազմակերպիչը ամերիկացի բիզնեսմեն Ռեքս Սինքֆիլդն է ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Սենթ Լուիսի մրցաշարեր Կատեգորիա:Լևոն Արոնյանի մասնակցությամբ մրցաշարեր
Կրասնոպոլ (գյուղ, Վրադիևկայի շրջան)
Կրասնոպոլ (Краснопіль), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1795 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոպոլ գյուղում բնակվում էր 279 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1345 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1795 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(7534) 1995 UA7
(7534) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Յոշիսադա Սիմիձուի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Նաչի-Կացուուրայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,294758 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7235 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8661 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1269,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,28353 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,67° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոշիսադա Սիմիձուի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գևեզիդ
Գևեզիդ, լեռնաշղթա Թուրքիայի Էրզինջանի մարզում, Անտիպոնտական լեռներում՝ Երզնկայի մոտակայքում։ Երկարությունը մոտ 25 կմ։ Արևմուտքում հարում է Գյումբեթ լեռնաշղթային, իսկ հյուսիս-արևելքում՝ Կարադաղին։ Նշանակված է Լինչի քարտեզում ։
Սինեգորսկ (այլ կիրառումներ)
Սինեգորսկ, կարող է վերաբերել՝
Նովինսկոե (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)
Նովինսկոե (Новинское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սերգեյ Թովմասյան (դերասան)
Սերգեյ Խաչիկի Թովմասյան, հայ դերասան։
Կրթություն
1981-1984 թվականներին սովորել է Երևանի «Հայֆիլմ» կինոստուդիային կից կինոդերասանի թատրոն-ստուդիայում (Հենրիկ Մարգարյանի արվեստանոց), 1984-1988 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժնում (Ալեքսանդր Քոչարյանի արվեստանոց)։ 1981-1984 թվականներին աշխատել է Հենրիկ Մալյանի անվան, 1988-1992 թվականներին՝ «Անիվների վրա» թատրոն-ստուդիաներում, 1997-2001 թվականներին՝ «ՈՒ.Ն.Ի.Մ.Ա. Արմենիա» տիկնիկային գործիչների միջազգային կազմակերպությունում։ 2002 թվականից աշխատում է Երևանի պետական Համազգային թատրոնում ։
Փայտարվեստ
Սերգեյ Թովմասյանը ձեռքով պատրաստում է փայտե արարածներ։ Ունեցել է անհատական ցուցահանդեսներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Թեժքար
Թեժքար, լեռ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզում, Արածոգետի աջափնյակում, Տիգրանաշեն գյուղի անմիջական հարևանությամբ, Պարույր Սևակ գյուղից 1,5 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրություն 1735 մ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արարատի մարզի լեռներ
Too Much Love Will Kill You
«Too Much Love Will Kill You», երգ՝ գրված Queen խմբի կիթառահար Բրայան Մեյի, Ֆրանկ Մուշկերի և Էլիզաբեթ Լամերսի կողմից ։
Երգը կատարվել է Բրայան Մեյի և Սփայք Էդնիի կողմից Ֆրեդի Մերկուրիի հիշատակին նվիրված համերգին։ Նա նաև ձայնագրել է երգը իր առանձին ձայնասկավառակի՝ Back to the Light-ի համար և թողարկել երգը՝ որպես սինգլ։ Երգը Անգլիայի չարթերում հասել է մինչև հինգերորդ հորիզոնական, իսկ Նիդեռլանդներում՝ առաջին։ 1995 թվականին Too Much Love Will Kill You երգը մտել է Made in Heaven ձայնասկավառակի կազմի մեջ, սակայն արդեն հանգուցյալ Ֆրեդի Մերկուրիի կատարմամբ ։ Երգը թողարկվել է նաև որպես սինգլ, սակայն մեծ հաջողություն չի գրանցել։ 1997 թվականին Բրայան Մեյը երգի համար ստացել է Ivor Novello մրցանակը (լավագույն տեքստի և լավագույն երաժշտության համար)։ 2003 թվականին «Պավարոտի և ընկերներ» համերգի ժամանակ զուգերգով հանդես եկան Բրայան Մեյը և Լուչիանո Պավարոտին՝ կատարելով այս երգը ։ Մեծն տենորն ինքն էր Բրայանին խնդրել երգել հենց այդ երգը նրա հետ, իսկ երգի իտալերեն թարգմանությունը գրել էր Zucchero-ն։
Տեսահոլովակ
Այս երգի համար նկարահանվել է երոկւ տեսահոլովակ։
Բրայան Մեյի տեսահոլովակ. այդ հոլովակը պաշտոնապես երբեք չի թողարկվել։
Queen-ի տեսահոլովակ. 1995 թվականի պրոմո հոլովակ Queen Made in Heaven նախագծի շրջանակներում (առաջին անգամ թողարկվել է 1999 թվականին)։
Սինենկիե (այլ կիրառումներ)
Սինենկիե, կարող է վերաբերել՝
Too Much Love Will Kill You
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քուին խմբի երգեր
Բոյանովկա (գյուղ, Նովոսելիցայի շրջան)
Բոյանովկա (Боянівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոյանովկա գյուղում բնակվում էր 403 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուրբ ծնունդը Շվեդիայում
Սուրբ ծնունդը Շվեդիայում (jul i Sverige), պետական տոն Շվեդիայում, որը նվիրված է Հիսուս Քրիստոսի ծննդյանը և ըստ Գրիգորյան օրացույցի`նշվում է դեկտեմբերի 25-ին։ Տոնի նախապատրաստությունը սկսվում է մեկ ամիս առաջ։
Սուրբծննդյան սեղանի ուտելիքները և նվերները շվեդները ամենաշատը գնում են տոներից առաջ վերջին հանգստյան օրերին. 2003 թվականի ծննդյան տոների վրա շվեդները ծախսել են շուրջ 48,6 միլիարդ կրոն, 2012 թվականին՝ 64,7 միլիարդ, 2013 թվականին՝ 65,6 միլիարդ կրոն։ Ամեն տարի Շվեդիայում գնվում է շուրջ 48 միլիոն սուրբծննդյան նվեր, որոնցից յուրաքանչյուրն արժե միջինը 300 կրոն։
Գևորգյան ժայռ
Գևորգյան ժայռ (Սուրբ Հայտնության ժայռ ուկր. Ске́ля свято́го Явле́ння)-վերջրյա ժայռ փոքրիկ կղզու տեսքով։ Գտնվում է Ֆիոլենտ հրվարդանի վերջամասից 1,5 կմ դեպի արևելք և Հասպիսի լողափից 140 մ հեռու` Սևաստոպոլի Բալակլավսկի շրջանում։ Անվանումն ստացել է այն բանից հետո, երբ ըստ ավանդության, 891 թվականին այստեղ խորտակվող հույն ձկնորսներին հայտնվեց Սուրբ Գևորգ Զորավարը։ Ժայռի վրա գտել էին նրա սրբապատկերը, և հենց նույն թվականին ափին հիմնադրվեց Սուրբ Գևորգի վանքը։
Սուրբ ծնունդը Շվեդիայում
Նախապատրաստում
Սուրբ ծնունդից չորս կիրակի առաջ շվեդները առաջին մոմն են վառում հատուկ մոմակալներում, որը նախատեսված է չորս մոմի համար։ Այն չեն թողնում մինչև վերջ այրվի․ պետք է հալվի միայն դրա մեկ քառորդը։ Ուղիղ մեկ շաբաթից վառվում է երկու մոմ՝ մեկ քառորդով այրվածը և մեկ նորը։ Այսպես շարունակվում է մինչև Սուրբ ծնունդ. տոնական սեղանին պետք է վառվի վերջին մոմը։ Բացի այդ, սեղանի վրա դրվում են չորացրած ձողաձուկ, քաղցրաբլիթի տնակ կամ քաղցրաբլիթից թխվածքաբլիթներ և խոզի բուդ։ Անհնար է առանց համեմունքներից և նուշից պատրաստված գլոգի։
Սուրբ ծնունդը Շվեդիայում բացառապես ընտանեկան տոն է։ Մի քանի սերունդ հավաքվում է սեղանի շուրջ, և օտարի մուտքը այստեղ գրեթե անհնար է։ Երեկոյան ընտանիքի անդամներից մեկն աննկատ դուրս է գալիս տնից՝ առավել հաճախ «թերթ կամ ծխախոտ գնելու», և հենց այդ պահին դռան թակոց է լսվում ու նվերների պարկով հայտնվում է Յուլթոմթենը (Jultomten) կամ Սուրբ ծննդյան թզուկը։ Հեթանոսական ժամանակներում շվեդները անկեղծորեն հավատում էին, որ իրենց տները, այգիները, անտառներն ու դաշտերը բնակեցված են եղել փոքր թզուկներով, որոնց ժամանակ առ ժամանակ պետք է սիրաշահել, որպեսզի նրանք հետագայում էլ օգնեն մարդկանց աշխատել։ Յուլթոմթենի համար նախատեսված էր մի ամբողջ կճուճ բրնձի շիլա, որի մեջ հաճախ նուշ էին դնում։ Շվեդները շիլան դնում էին շեմին, իսկ հաջորդ առավոտյան զգուշորեն դռնից նայում՝ թզուկին դուր եկել է իրենց անուշեղենը։ Դատարկ կճուճը նշանակում էր, որ շվեդները գոհացրել են իրենց «հարևանին», և նա հաջորդ տարի բարենհաճ կլինի իրենց նկատմամբ։ Շվեդիայի ներկայիս բնակիչները թեթևակի ծաղրում են իրենց նախնիներին՝ ուրախանալով տարին մեկ անգամ տեղական վայրի և ընտանի կենդանիներին սննդարար և համեղ շիլա բաժին հանելու համար, բայց այսօր նույնիսկ սնահավատությամբ աչքի չընկնող շվեդները դեռ նուշով զարդարված մի քանի գդալ բրնձի շիլա են դնում առանձին ափսեի մեջ․ ամեն դեպքում։
Գևորգյան ժայռ
1891 թվականին ժայռի վրա տեղղադրվեց սպիտակ մարմարից խաչ։ 20-ական թվականներին խաչը հանեցին։ 1991 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Սուրբ Նիկոլ եկեղեցում (Սևաստոպոլի Եղբայրական գերեզմանոցում) օծվեց նոր մետաղյա խաչ` 1400 կգ ծանրությամբ։ Այն տեղադրվեց սուրբ Հայտնության ժայռի վրա Ռուսաստանի ՌԾՆ Սևծովյան նավատորմի աջակցությամբ ։ 2018 թվականի նոյեմբերին փոթորիկների ժամանակ մետաղյա խաչն ընկել էր։ 2019 թվականի հուլիսին տեղադրվեց նոր, մարմարե խաչ (հիմնակմախքը մետաղից է) գրանիտե հիմքով։ Նոր խաչի օծման արարողությունը տեղի է ունեցել 2019 թվականի հուլիսի 24-ին։ Խաչի բարձրությունը ութ մետր է։ Տեղադրման ժամանակ ժայռի մեջ արվել է երկու մետրանոց խորացում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ Կատեգորիա:Բալակլավա Կատեգորիա:Սևաստոպոլի ժայռերը Կատեգորիա:Ռուսաստանի կղզիներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի կղզիներ Կատեգորիա:Սև ծովի կղզիներ
Սուրբ ծնունդը Շվեդիայում
Նախապատրաստում
1891 թվականից մինչ 1935 թվականը Ստոկհոլմում լույս է տեսել «Jultomten» ամսագրի առաջին թողարկումը, որը մինչև 1935 թվականը հրատարակվում էր Շվեդական ուսուցչական թերթի կողմից ։
Սուրբծննդյան այծը համարվում է Շվեդիայի սուրբծննդյան գլխավոր խորհրդանիշներից մեկը։ Այն Եվլե քաղաքում կառուցում են արդեն 47 տարի ։
Ամեն տարի կառույցը դառնում է պիրոմանիայի զոհ, և տեղական բուքմեյքերները ամեն տարի գրազ են գալիս՝ կկարողանա արձանը գոյատևել մինչև Սուրբ ծնունդ։ Բոլոր տարիների ընթացքում այծը մինչև Սուրբ ծնունդ մնացել է ընդամենը 12 անգամ։ Մնացած դեպքերում անհայտ անձինք հրկիզել են այն։ 1976 թվականին չարագործներին հաջողվել է նրան մխրճել բեռնատարի մեջ։ Քաղաքի իշխանությունները փորձում են կատարելագործել հսկա այծի պաշտպանության միջոցները, բայց ամեն ինչ ապարդյուն է. չի օգնում ո՛չ տեսահսկումը, ո՛չ էլ հատուկ հրդեհապաշտպան տոգորանյութը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սուրբ ծնունդ Կատեգորիա:Շվեդիայի տոներ Կատեգորիա:Շվեդիայի մշակույթ Կատեգորիա:Կրոնը Շվեդիայում Կատեգորիա:Շվեդիայի փառատոներ Կատեգորիա:Ավանդույթներ
Բիլոտ Դաղի
Բիլոտ Դաղի, լեռնագագաթ Պոնտական համակարգի արևելյան հատվածում, Խաչքար-Թափալար լեռնաշղթայից դեպի հարավարևմտյան ձգվող լեռնաճյուղի վրա։ Բարձրությունը՝ 1110 մետր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ
Վիլոն լե Բյուիսոն
Վիլոն լե Բյուիսոն (Villons-les-Buissons), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 693 մարդ, բնակչության խտությունը` 184.31 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.76 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 8 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 459 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 309-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 150։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,3 %։ 309 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 289 անձ (152 տղամարդ և 137 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (12 տղամարդ և 8 կին)։ 150 անաշխատունակներից 66-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 66-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անպատկառը (պատմվածք)
«Անպատկառը» (Нахалёнок), ռուս խորհրդային գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի պատմվածքը՝ գրված 1925 թվականին։
Հրապարակումներ
«Անպատկառը» պատմվածքն առաջին անգամ լույս է տեսել «Երիտասարդ լենինիստ» թերթում, թիվ 121-31, 30 մայիսի - 12 հունիսի, 1925 թվականին։ Պատմությունն ընդգրկվել է հեղինակային ժողովածուներում ՝ «Երկնագույն տափաստան» (1926) և «Երկնագույն տափաստան. Դոնի պատմություններ 1923-1925» (1931)։
Սյուժե
Ստեղծագործության գործողությունների ժամանակահատվածի տևողությունը 1920 թվականի ամառվա վերջն է։ Պատմության գլխավոր հերոսը՝ յոթ տարեկան Մինկան, վիրավորական «Անպատկառ» մականունով, ապրում է մոր և պապիկի հետ Վերին Դոն կազակական գյուղերից մեկում։ Նրա ծննդյան պահին Մինկայի ծնողները ամուսնացած չէին, ինչը բամբասանքի նյութ է դառնում հարևանների և հասակակիցների համար։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ տղայի հայրը՝ նախկին հովիվը, որը մասնակցել էր Առաջին աշխարհամարտին և անցել էր բոլշևիկների կողմը, մահանում է Սպիտակ կազակների ձեռքով։ Ինքը՝ Մինկան, դառնում է ողբերգական իրադարձությունների ականատես, որը խորը հետք է թողնում իր մանկական հոգում։
Նախատիպեր
«Անպատկառը» պատմվածքը «մասամբ ինքնակենսագրական է», Մինկինի նախատիպը հենց ինքը` Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովն է։ Զրույցում գրող Ե. Գ. Լևիցկին պատմվածքն անվանում է «մասամբ ինքնակենսագրական ։ Մ. Պ. Շոլոխովան հիշում է, որ գրողի հայրը իր միակ որդուն անվանում էր Մինկին։ Հասակակիցները <...> Մինկայի և Նախալյոնոկի այնպիսին էին, ինչպես Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի ծնողները, որոնք ամուսնացած չէին մինչև 1913 թվականը» ։
Քննադատություն
Նախալյոնոկի առաջին գրախոսություններից մեկը՝ մատենագիտական ինստիտուտի «Գիրքը՝ ուղղված սոցիալիզմի շինարարներին», նշում է, որ հեղինակի վարպետ ցուցադրումը «Կազակների, հիմնականում երիտասարդների, նույնիսկ երեխաների» աղքատ խավերի արթնացման մասին է ։ Ի. Գ. Լեժնևը գրել է պատմվածքի կոմպոզիցիոն ներդաշնակության և «ինտոնացիայի հարստությունը» աշխատության մեջ, որը սերտորեն կապված է կերպարների հոգեբանական վերլուծության հետ։
Էկրանավորում
Ստեղծագործությունն էկրանավորվել է։ 1961 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանվել է «Անպատկառը» համանուն հեռուստատեսային գեղարվեստական կինոնկարը, բեմադրող ռեժիսորն է Եվգենի Կարելովը, սցենարիստը՝ Առնոլդ Վիտոլը։ Ֆիլմում չի կարելի չհիշել գլխավոր հերոս Մինկուին, երիտասարդ Վլադիմիր Սեմենովը ոչ միայն խաղացել է այդ անմոռանալի կերպարը, այլև ապրել դրանով։ Նրա աննկարագրելի «Եվ դու, պապիկ, հիշե՛ք» արտահայտությունը հավիտյան մնում է այս չծերացող ֆիլմի հանդիսատեսի հոգում, որը հատուկ մրցանակ է ստացել Մոնտե Կառլոյի կինոփառատոնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1925 ստեղծագործություններ
Արքայական (լիճ)
Արքայական լիճ, ջրագրական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում, որը լիճ է։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Շիրակի մարզի Մանթաշ գետի վերին հոսանքում՝ ծովի մակարդակից 3050 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի լճեր Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Շիրակի մարզում
Սինիչինո (այլ կիրառումներ)
Սինիչինո, կարող է վերաբերել՝
Սուբարու
Subaru (スバル), «Subaru Corporation» ընկերությանը պատկանող մեքենաշինական բրենդ։ 2011 թվականին արտադրության ծավալը կազմել է 528 234 թեթև մարդատար և 57 027 առևտրային ավտոմեքենա ։
Անվան պատմություն
«Fuji Heavy Industries» ընկերության հիմնադիր և առաջին նախագահ Քենձի Քիթը ավտոմոբիլաշինության սիրահար էր և 1954 թվականին անձամբ մասնակցեց P-1 ուղևորատար ավտոմեքենայի առաջին նախատիպի ստեղծմանը։ Երբ P-1-ը ստեղծվեց, Քիթը, կարծելով, թե ճապոնական մեքենան պետք է կրի ճապոնական անուն, մրցույթ հայտարարեց P-1-ի լավագույն անվան համար։ Սակայն մրցութային անվանումներից ոչ մեկը չգոհացրեց նրան։ Արդյունքում Քիթն անձամբ անուն մտածեց ։
Քենձի Քիթը ֆրանսիական «Renault» ավտոընկերությունից ձեռք բերեց գծագրեր և արտոնագրեր, որոնց հիման վրա էլ ստեղծվեցին առաջին «Subaru» ավտոմեքենաները։
«Subaru» անվանումը Ցուլի համաստեղության Բազմունք աստղակույտի ճապոնական անվանումն է։ Դրա աստղերից շուրջ տասը գիշերային երկնքում կարելի է տեսնել անզեն աչքով, իսկ աստղադիտակի միջոցով՝ շուրջ 250-ը։ Բրենդի անունը գրառելու համար ընկերությունը կանձի չի օգտագործում և սահմանափակվում է լատիներենով և կատականայով։ Բրենդը և նրա ապրանքանիշը վերագրում են նաև Բազումքի մեկ այլ ճապոնական հնագույն անվանը՝ միցուրաբոսի ճապոնական Պլեյադեր անվանը (六連星, «վեց աստղ»)՝ նկատի ունենալով այն վեց ընկերությունները, որոնց միավորման արդյունքում ձևավորվեց «Fuji Heavy Industries» ընկերությունը ։
Թողարկվող մոդելներ
Արտադրվող ավտոմեքենաների մեծ մասը ունի ամբողջական շարժակ և օպպոզիտային շարժիչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաներ ըստ մակնիշի Կատեգորիա:Ճապոնական ապրանքանիշեր
Կարեն Ավագյան (ծանրորդ)
Կարեն Ավագյան, հայ ծանրորդ։ 2021 թվականին Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում կայացած ծանրամարտի Եվրոպայի 2021 թվականի առաջնության ոսկե մեդալակիր մինչև 89 կգ քաշային կարգում , 2019 թվականին Ռումինիայի Բուխարեստ քաղաքում կայացած ծանրամարտի Եվրոպայի 2019 թվականի պատանիների և Մ23 տարեկանների առաջնության ոսկե մեդալակիր մինչև 89 կգ քաշային կարգում , Ֆինլանդիայի Ռովանիեմի քաղաքում կայացած ծանրամարտի Եվրոպայի 2021 թվականի պատանիների և Մ23 առաջնության ոսկե մեդալակիր ։
Կարիերա
2016 թվականին Կարեն Ավագյանն առաջին անգամ հանդես է եկել Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում, որտեղ գրավել է առաջին տեղը՝ 330 կգ արդյունքով։ Հանդես է եկել մինչև 85 կգ քաշային կարգում։ Նույն թվականին պատանիների աշխարհի առաջնությունում նա 318 կգ արդյունքով գրավել է երրորդ տեղը։
2017 և 2018 թվականներին հանդես է եկել Եվրոպայի երիտասարդների առաջնություններում և երկու անգամ էլ զբաղեցրել է 4-րդ տեղը՝ նախ մինչև 85 կգ, ապա մինչև 94 կգ քաշային կարգում։
2021 թվականի ապրիլին Մոսկվայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում, մինչև 89 կգ քաշային կարգում Կարեն Ավագյանը 375 կգ արդյունքով գրավել է ամփոփիչ առաջին տեղը և դարձել Եվրոպայի չեմպիոն։ «Պոկում» վարժությունում նա կարողացել է փոքր ոսկե մեդալ նվաճել 175 կգ արդյունքով, իսկ «հրում» վարժությունում 200 կգ քաշով նվաճել է փոքր արծաթե մեդալ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ծանրամարտիկներ
ՄԱԿ-ի միջազգային տարի
ՄԱԿ-ի միջազգային տարի, ՄԱԿ-ի կողմից պաշտոնապես հաստատված միջազգային հիշարժան տարի։ Ստեղծվել է ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի բանաձևերով։ Յուրաքանչյուր միջազգային տարի ունի տարվա իր թեման։
Նկարագրություն
1959 թվականին գլխավոր ասամբլեայի կողմից հայտարարվել է առաջին միջազգային տարին։ Իր 1285 (XIII) բանաձևում գլխավոր ասամբլեան «դիտարկել է փախստականների համաշխարհային տարի սահմանելու առաջարկը՝ սկսած 1959 թվականի հունիսից»։
Փակագծերում նշված են բանաձևի և ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի նստաշրջանի համարները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցանկեր:ՄԱԿ Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ Կատեգորիա:ՄԱԿ Կատեգորիա:Տոն օրեր
Ժողովրդի թշնամի Բուխարինը
«Ժողովրդի թշնամի Բուխարինը» («Враг народа Бухарин»), խորհրդային պատմական գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանել է ռեժիսոր Լեոնիդ Մարյագինը 1990 թվականին ։ Ֆիլմը փորձում է բացահայտել 1930-ական թվականների իրադարձությունները՝ այսպես կոչված Բուխարինի գործի հիման վրա։
Սյուժե
Ֆիլմը նվիրված է հայտնի բոլշևիկ Նիկոլայ Բուխարինի (1888-1938) կենսագրությանը, որին համարում են Խորհրդային Միության պատմության ամենաողբերգական դեմքերից մեկը։ Ցուցադրված է նրա նկատմամբ դատավարությունը։ Երբ նրան աբսուրդ մեղադրանքներ են ներկայացնում, Բուխարինը հիշում է իր ապրած կյանքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1990 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Սինյակի (այլ կիրառումներ)
Սինյակի, կարող է վերաբերել՝
Մերի Մովսիսյան
Գործունեություն
2014 թվականին Մերի Մովսիսյանը մասնակցել է Բելգիայի թագուհի Էլիզաբեթին նվիրված միջազգային մրցույթին։ Նա հաճախել է ԱՊՀ-ի երիտասարդ երգիչների համար վոկալ դասերին, որը կազմակերպել էր Յուրի Բաշմետը Բելառուսի ակադեմիայում, և պրոֆեսոր Սվետլանա Նեստերենկոյի և Դմիտրի Վդովինի վոկալ դասընթացները ։
2011 թվականին, Մոսկվայի կոնսերվատորիայի ամառային միջազգային դպրոցը ավարտելուց հետո (պրոֆեսոր Պյոտր Գլուբոկիի դասընթաց), նա մասնակցեց Մոսկվայի «Բարձրացող աստղերը Կրեմլում» փառատոնին «Մոսկվայի վիրտուոզներ» կամերային նվագախումբի նվագակցությամբ, որը գլխավորում էր դիրիժոր Վլադիմիր Սպիվակովը, և ստացավ Ռուսաստանի Դաշնության առաջին տիկին Սվետլանա Մեդվեդևայից «Երախտագիտության վկայագիր»։
2011 թվականին նա մասնակցություն ունեցավ «Մոսկվան դիմավորում է ընկերներին» փառատոնում։ Նույն թվականին Մերի Մովսիսյանը մասնակցեց Լոնդոնի Սբ. Ջոն Սմիթ համերգասրահում կազմակերպված Հայաստանի երիտասարդ երգիչների համերգին։ 2013 թվականից Մերին Երևանի Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մենակատար է, որտեղ նա կատարում է Միքաելայի դերը «Կարմեն» օպերայում, Անուշի դերը «Անուշ»-ում, Պամինայի դերը «Կախարդական սրինգ»ում («Die Zauberflöte») , Մանոնի դերերգը «Մանոնում» , Վիոլետայի դերը «Տրավիատա»-ում և շատ ուրիշ դերերգեր ։
Մերի Մովսիսյանը հաճախել է Միրելլա Ֆրենիի վարպետության դասերը Իտալիայում, Աքսել Էվերաերթի՝ Նիդերլանդներում, Բարբարա Ֆրիտոլիի և Դեյլի Ֆանդինգի դասընթացները Երևանում և այլն։ 2018 թվականին նա մասնակցել է «Կերկրադե» փառատոնին Նիդերլանդներում։ Նա մի քանի ելույթ է ունեցել նաև Դուբայի Օպերայի թատրոնում, Քուվեյթի Օպերայի և բալետի թատրոնում և այլ օպերային բեմահարթակներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ սոպրանոներ‎ Կատեգորիա:Հայ օպերային երգչուհիներ
Hold My Hand (երգ, Լեդի Գագա)
«Hold My Hand», ամերիկացի երգչուհի Լեդի Գագայի երգը, որը թողարկվել է 2022 թվականի մայիսի 3-ին Interscope Records լեյբլում։ Այն դարձել է «Top Gun: Maverick» (2022) ֆիլմի սաունդթրեքի գլխավոր սինգլը։ Երգը գրել և որպես պրոդյուսեր հանդես են եկել Լեդի Գագան և BloodPop-ը. այն գրվել է որպես «սիրո նամակ աշխարհին շատ դժվար ժամանակի ընթացքում և դրանից հետո»։ BloodPop-ը եղել է նաև լրացուցիչ պրոդյուսերը։ Հետագայում երգը ներառվել է որպես բոնուսային երգ Լեդի Գագայի Chromatica (2020) վեցերորդ ստուդիական ալբոմի ճապոնական համերգային հրատարակության (2022) մեջ։
Երաժշտական տեսանկյունից «Hold My Hand»-ը «լավատեսական» արենա-ռոք երգ է՝ հիմնային կրկներգով և էլեկտրական կիթառի նվագակցությամբ։ Թողարկումից հետո երգը ստացել է խառը և դրական արձագանքներ, քննադատները նշել են, որ այն ոգեշնչված է 1980-ականների փաուեր բալլադներից, երբ թողարկվել է օրիգինալ «Top Gun» (1986) ֆիլմը։ «Hold My Hand» երգն զբաղեցրել է առաջին տեղը Խորվաթիայի չարթերում, հինգերորդ տեղը՝ Հունգարիայում և Շվեյցարիայում, վեցերորդ տեղը Վալոնիայում, ինչպես նաև հայտնվել Է թոփ-30-ում Ավստրալիայում, Կանադայում, Ֆլանդրիայում, Ճապոնիայում, Նիդեռլանդներում, Սինգապուրում, Սլովակիայում, Թայվանում և Մեծ Բրիտանիայում։ Այն կրկնակի անգամ կատարվել է Գագայի 2022 թվականի The Chromatica Ball Tour համերգային շրջագայության ժամանակ։ Երգը առաջադրվել է տարբեր մրցանակների, այդ թվում՝ լավագույն օրիգինալ երգի համար «Ոսկե գլոբուս» 80-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ, վիզուալ մեդիայի համար գրված լավագույն երգի համար «Գրեմմի» 65-րդ ամենամյա մրցանակաբաշխության ժամանակ, ինչպես նաև լավագույն օրիգինալ երգի համար Satellite Awards 27-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ։