cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մեքսիկական հովիտ
Առաջին մարդկանց բնակեցումը
Մեքսիկայի հովիտը գրավել է նախապատմական մարդկանց, քանի որ այս տարածաշրջանը հարուստ էր կենսաբանական բազմազանությամբ և զգալի բերք աճեցնելու հնարավորություն ուներ ։ Ընդհանուր առմամբ, Մեզոամերիկայի մարդիկ, ներառյալ Կենտրոնական Մեքսիկան, սկսեցին թողնել որս հավաքողների գոյությունը՝ հօգուտ գյուղատնտեսության, ինչ-որ տեղ պլեյստոցենի դարաշրջանի վերջի և գոլոցենի սկզբի միջև ։ Մեխիկոյի հովտում գտնվող ամենահին հայտնի մարդկային բնակավայրը գտնվում է Տլապակոյայում, որը գտնվում է Չալկո լճի եզրին, ժամանակակից Մեխիկոյի նահանգի հովտի հարավ-արևելյան անկյունում։ Կան հուսալի հնագիտական ապացույցներ, որոնք վկայում են այն մասին, որ այդ վայրը թվագրվում է Մ.թ.ա. 12 000 տարի առաջ։ 10 000 տարի առաջ մեր թվարկությունից հետո հայտնաբերված արտեֆակտների քանակը զգալիորեն ավելանում է։ Կան նաև այլ վաղ հուշարձաններ, ինչպիսիք են Տեպեկպան, Լոս Ռեյես Ակոզակը, Սան Բարտոլո Ատեպեհցան, Չիմալուքան և Լոս Ռեյես Լա Պազը, բայց նրանք մնում են առանց հսկողության։ Մարդկային մնացորդներ և արտեֆակտներ, ինչպիսիք են օբսիդիանային շեղբերը, հայտնաբերվել են Տլապակոյի կայանատեղիում, որը թվագրվում է Մ.թ.ա. 20 000 տարի առաջ, երբ հովիտը կիսափակ էր և պարունակում էր կենդանիների այնպիսի տեսակներ, ինչպիսիք են ուղտերը, բիզոնները և ձիերը, որոնց մարդը կարող էր որսալ ։ Սակայն այդ արտեֆակտների ճշգրիտ ամսաթիվը վիճարկվել է ։ Հսկա կոլումբիացի մամոնտները ժամանակին բնակվել են այս շրջանում, և հովիտը համարվում է Մեքսիկայում մամոնտների սպանության ամենատարածված վայրերը։ Օբյեկտների մեծ մասը գտնվում է դաշնային օկրուգի հյուսիսում գտնվող Տեսկոկո լճի ափերին և Մեխիկոյի նահանգի հարակից մունիցիպալիտետներում, ինչպիսիք են Սանտա Իսաբել Իկստապանը, Լոս Ռեյես Ակոզակը, Տեպէքսպանը և Տլանեպանտլան ։ Մամոնտի ոսկորները մինչ օրս երբեմն գտնվում են տեղական ֆերմերային տնտեսություններում։ Դրանք հայտնաբերվել են դաշնային շրջանի շատ մասերում, հատկապես մետրոյի քաղաքային գծերի շինարարության ժամանակ և կենտրոնում գտնվող Դել Վալեի շրջաններում, քաղաքի հարավում գտնվող կենտրոնում՝ հյուսիսում և Կոյոական քաղաքում։ Մեխիկոյի մետրոպոլիտենի 4-րդ գծի թալիսման կայարանի խորհրդանիշը մամոնտն է, քանի որ դրա շինարարության ժամանակ այդքան ոսկորներ են հայտնաբերվե ։ Սակայն հովտում մամոնտների մնացորդների համար ամենահարուստ վայրը Տոկուիլ քաղաքի հնէաբանական թանգարանն է, 45 հեկտար տարածք (110 ակր), որը գտնվում է Մեխիկոյի նահանգի Տեսկոկո քաղաքից ոչ հեռու ։ Չնայած լճի հին ափերի շուրջ կան որոշ վկայություններ, որ այստեղ առաջին պոպուլյացիաները մնացել են որսորդության արդյումքում ։
Պրե-Տեոտիհուաքան
Հնագույն ժամանակներից հետո հաստատված քաղաքակրթությունը գտնվում է հովտի հարավում և կոչվում է Կուիկուիլկո ։ Այս հնագիտական հուշարձանը գտնվում է այնտեղ, որտեղ իրար են միանում Անիլո Պերիպհերքո և Տլալպան քաղաքները։ Հին բնակավայրը ժամանակին ձգվում էր Ներկայիս տեղամասից դուրս, սակայն այն թաղված է հրաբխային ժայթքումներից մեկի լավայի տակ, որը հանգեցրել է նրա մահվանը, և ժամանակակից քաղաքի մեծ մասը կառուցված է այդ լավայի վրա։ Բնակավայրը տեղակայված է եղել այնտեղ, որտեղ նախկինում ձորում ձևավորվել է Սակատեպետլ լեռան ջրերով Հին գետի դելտա, որը գտնվում է ժամանակակից Տլալպանյան անտառի տարածքում։ Համարվում էր, որ Քուիկուիլկոն քաղաքի կարգավիճակին հասել է մ. թ. ա. 1200 թվականին և սկսել է նվազել Մ.թ.ա. 100-ին՝ Մ.թ.ա. 150 թվականին։ Սակայն, չնայած արարողակարգային բուրգը լքված էր, այդ վայրը մնում էր մի վայր, որտեղ մինչև մ թ.ա. 400 թվականը զոհաբերություններ էին թողնում, չնայած հարևան Իքսիթլ հրաբխից լավան ամբողջովին ծածկեց այն ։
Տեոտիհուաքան և Տոլտեքսներ
Մոտ 2000 տարի առաջ Մեքսիկական հովիտը դարձել է աշխարհի ամենախիտ բնակեցված շրջաններից մեկը և այդպիսին է մնում այդ ժամանակից ի վեր ։ քուիքուիլկոյի անկումից հետո, բնակչության կոնցենտրացիան տեղափոխվել է հյուսիս, Տեոտիհուաքան քաղաք, և ապա Տուլա, երկուսն էլ դուրս է հովտի տարածքից ։ Տեոտիհուաքան դարձավ կազմակերպված գյուղ մոտ 800 մ.թ.ա., բայց դա եղել է մոտ 200 մ. թ. ա., երբ նա սկսեց հասնել իր զարգացման բարձրությանը։ Երբ դա տեղի է ունեցել, քաղաքը ունեցել է մոտ 125 000 բնակիչ և տեղի է ունեցել 20 կիլոմետրը քառակուսի (8 քառակուսի մղոն) տարածքում։ Այն նվիրված էր հիմնականում օբսիդիանի առևտրին և իր ծաղկման գագաթնակետին հանդիսանում էր կարևոր կրոնական կենտրոն և ուխտագնացության վայր հովտի համար ։ VIII դարի սկզբին, ինչպես նաև Տոլտեք կայսրության զարգացման ժամանակ, Տեոտիհուաքան դադարել է լինել խոշոր քաղաքային կենտրոն, և բնակչությունը տեղափոխվել է Տոլլան կամ Տուլա՝ հյուսիսային ճակատում Մեխիկոյի հովտում ։
Ացտեկների Կայսրություն
Այն բանից հետո, երբ Տոլտեք կայսրությունը փլուզվեց՝ XIII դարում, և Տուլա քաղաքը անկում ապրեց, բնակչությունը կրկին տեղափոխեց, այս անգամ լճերի տարածք։ Այդ միգրացիայի հետ առաջացել է քաղաքի՝ պետության հայեցակարգը, որը հիմնված է Տոլտեկների մոդելի վրա։ XIII դարի ավարտին, կայսրությունը բաժանվեց մոտ հիսուն փոքր քաղաքային միավորների՝ ինքնավար և ունեն իրենց սեփական կրոնական կենտրոնները, որոնք առաջացել են լճերի հողտում։ Բնակչությունը մնաց անձեռնամխելի՝ շուրջ 10 000 մարդ։ Նրանցից յուրաքանչյուրն ապրում էր Ացտեկների իշխանության տան, մինչև գաղութային շրջանը։ Բոլոր այդ քաղաքները՝ պետությունները, այդ թվում՝ ամենախոշոր ու հզոր Տենոչտիտլանը՝ ավելի քան 150 000 բնակչությամբ, հավակնում էին Տոլտեկներից ծագմանը։ Ոչ մեկը այդ քաղաքներում լիովին ինքնավար կամ ինքնաբավ չէր, ինչը հանգեցրել է հակամարտության քաղաքական իրավիճակի և բարդ գյուղատնտեսական համակարգի ։ Այդ քաղաք-պետությունները ունեցել են նմանատիպ կառավարական կառույցներ, որոնք հիմնված են ջրհեղեղները վերահսկելու և գյուղատնտեսական մշակաբույսերի ոռոգման համար ջուր մատակարարելու անհրաժեշտության վրա։ Շատերը հաստատությունների կողմից ստեղծված այդ Հիդրավլիկ հասարակությունների, ինչպիսիք են շինարարության և սպասարկման ճամբարները, ջրանցքների և ամբարտակների, հետագայում համաընտրվում են իսպանացիների գաղութային ժամանակահատվածում ։
Ամենամեծ և գերիշխող քաղաքը այդ ժամանակ, իսպանական Տենոչտիտլան էր։ Այն հիմնադրվել է մեքսիկացիների (Ացտեկների) մի փոքր կղզու արևմտյան մասում՝ Տեսկոկո լճի, և արդեն ընդլայնվել է գյուղատնտեսական աշխատանքների կատարման արդյունքում, ընդգրկելով մոտ 9000 ակր (35 քառակուսի մղոն) ։ Լիճը վերահսկվում է բնակիչների կողմից՝ ամբարտակների և ջրանցքների միջոցով։ Շրջակա հողերի մեծ մասը գտնվում է հովտում։ Ինչպես ջրային ցանցը մատակարարում է մոտակա քաղաքներին ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ նա գերիշխող տերություն էր, հովտի մյուս մասերից ռեսուրսների վրա հենվելու անհրաժեշտությունը հանգեցրեց, Ացտեկների, Տենոչտիտլանների, Տեսկոկոների կայսրության սկզբում։ Սակայն այն ժամանակ՝ 1519 տարի առաջ, երբ իսպանացիները ժամանեցին, Տենոչտիտլանը դարձավ երեքից գերիշխող ուժ, առաջացնելով այն դժգոհությունը, որը իսպանացիները կարող էին օգտագործել ։ Սակայն, չնայած Տենոչտիտլանի իշխանության, նա երբեք լիովին չէր վերահսկում ամբողջ հովիտը ։
Մեխիկոյի իսպանական գաղութային կառավարումն ու մետրոպոլիան
1521 թվականին Ացտեկների կայսրության իսպանական նվաճումից հետո իսպանացիները վերականգնեցին և Տենոչտիտլանը վերանվանեցին Մեխիկո։ Նրանք սկսել են նույն չափի և դիրքով, ինչպես նաև Ացտեկների քաղաքի, բայց դարեր շարունակ քաղաքը մեծացել է, իսկ լճերը նվազել են։ Նվաճումից անմիջապես հետո, հիվանդությունը և բռնությունը նվազեցրել են բնակչության թիվը հովտում, հատկապես բնիկ ժողովուրդների, բայց դրանից հետո բնակչությունը աճել է ամբողջ գաղութային ժամանակահատվածում ։
20-րդ դարի սկզբին միայն Մեխիկոյի բնակչությունը հասել է ավելի քան մեկ միլիոն մարդու։ Ժողովրդագրական պայթյունը սկսվել է 20-րդ դարի սկզբին, երբ քաղաքի բնակչությունը կրկնապատկվում էր 1900 թվականից ի վեր՝ մոտավորապես յուրաքանչյուր 15 տարին մեկ, մասամբ այն պատճառով, որ դաշնային կառավարությունը նախապատվությունը տալիս էր մետրոպոլիայի զարգացմանը՝ երկրի այլ շրջանների համեմատությամբ ։ Դա խթանել է քաղաքի ենթակառուցվածքներում ներդրումները, ինչպիսիք են էլեկտրականությունը, էներգիայի այլ աղբյուրները, ջրամատակարարումը և ջրահեռացումը։ Նրանք գրավել են ձեռնարկություններ, որոնք իրենց հերթին գրավել են ավելի շատ բնակչություն։ 1950-ական թվականներից ուրբանիզացիան դաշնային օկրուգի սահմաններից դուրս տարածվեց հարակից տարածքներում, հատկապես հյուսիս՝ Մեխիկոյի նահանգում՝ ստեղծելով Մեխիկոյի մայրաքաղաքային գոտի, որը լրացնում է հովտի մեծ մասը ։ Այսօր մայրաքաղաքի այս տարածաշրջանին բաժին է ընկնում երկրի արդյունաբերական ակտիվության 45 տոկոսը, ՎԱԿ-ի 38 տոկոսը և բնակչության 25 տոկոսը ։ Նրա արդյունաբերության մեծ մասը կենտրոնացած է դաշնային շրջանի հյուսիսային մասում և Մեխիկոյի նահանգի հարակից քաղաքներում ։ Մինչ բնակչության աճը դանդաղել է և նույնիսկ նվազել է քաղաքի մեջ, մայրաքաղաքի տարածքի արտաքին սահմանները շարունակում են աճել։ Այս աճի մեծ մասը տեղի է ունեցել լեռնային լանջերին հովիտներում, ձևով՝ ապօրինի բնակավայրերի էկոլոգիապես զգայուն տարածքներում ։ Ընդհանուր մակերեսը քաղաքային կարգավորման հովտում աճել է մոտ 90 կմ քառ. (35 քառ. մղոն) 1940 թվական՝ 1160 կմ2 (450 քառ. մղոն) 1990 թվական ։ Մայրաքաղաքի տարածաշրջանում բնակվում է մոտ 21 մլն մարդ և հաշվվում է մոտ 6 մլն ավտոմեքենա ։
Օդի աղտոտվածությունը
Մեխիկոն խոցելի է օդի աղտոտվածության լուրջ խնդիրների պատճառով իր բարձրության, լեռների շրջապատի և այս շրջանին բնորոշ քամիների պատճառով ։ Բարձրությունը, իր ցածր թթվածնի մակարդակով, հանգեցնում է հանածո վառելիքի վատ այրման, հանգեցնելով վտանգավոր մակարդակներում ազոտի օքսիդների, ածխաջրածինների և ածխածնի մոնոօքսիդի առաջացման ։ Հովիտը շրջապատված է լեռնաշղթաներով, հյուսիսում մեկ փոքրիկ անցքով։ Շրջակա լեռներն ու կլիմայական պայմաններն այստեղ դժվարացնում են առաջացած ծխամշուշի մաքրումը ։ Հովիտը ունի քամու ներքին կառուցվածքներ, որոնք պտտվում են հովտի շուրջ, առանց գերակշռող քամու, մեկ ուղղությամբ աղտոտող նյութերի մղման նպատակով ։ Այստեղ ամենակարևոր կլիմայական երևույթը «ջերմային շրջանն է», որը գերակշռում է ձմռան ամիսներին, երբ հովտի ավելի սառը օդը գտնվում է համեմատաբար ավելի տաք օդի վերևում։ Դրան պետք է ավելացնել, որ հովտի սահմաններից դուրս գտնվող գերակշռող քամիները շարժվում են հյուսիսից հարավ՝ հովտի մեկ անցքով, որտեղ, ի դեպ, գտնվում է տարածաշրջանի արդյունաբերության մեծ մասը ։ Ամռանը այդ գործոնները թուլանում են, և իրավիճակը բարելավվում է անձրևոտ սեզոնի ժամանման ժամանակ, սակայն հարավային լայնության հովիտները և արևի առատությունը թույլ են տալիս օզոնի և այլ վտանգավոր միացությունների վտանգավոր մակարդակները ։ Չնայած նրան, որ դեռ համարվում է առավել աղտոտված վայրերից մեկը մոլորակի, օդի աղտոտվածության խնդիրները հովտում չեն համարվում այդքան լուրջ ։ Հիմնական խնդիրներից մեկը, որը հսկողության տակ է վերցվել, օդի կապարի աղտոտումն էր՝ ոչ էթիլացված բենզինի ներդրմամբ։ Մյուս երկու աղտոտիչները, որոնք վերցվել են հսկողության տակ, ածխածնի օքսիդը և ծծմբի երկօքսիդն են ։ Աղտոտման մնացած խնդիրները հիմնականում կապված են օզոնի և մանր ցրված մասնիկների (ածխածնի սև) հետ (2,5-ից մինչև 10 կիլոմետր) ։ Դեպքերի երեսուն-հիսուն տոկոսում, Մեխիկոյում տաս միկրոմետր չափ փոքր մասնիկների պարունակության մակարդակը, որոնք առավել վտանգավոր են, գերազանցում է առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության կողմից առաջարկված մակարդակը ։ 1940-ական թվականներին, մինչև այդ շրջանում հանածո վառելիքի զանգվածային այրումը, հովտի տեսանելիությունը կազմում էր մոտ 100 կմ (60 մղոն), ինչը թույլ էր տալիս ամեն օր դիտել հովիտին շրջապատող լեռնաշղթաները, ներառյալ ձյունածածկ Պոպոկատեպետլ և Իստահչուատլ հրաբուխները։ Այդ ժամանակից ի վեր, միջին տեսանելիությունը նվազել է մոտ 1.5 կմ (5000 ոտնաչափ)։ Լեռնային գագաթներն այժմ հազվադեպ են երևում՝ հենց քաղաքից ։ Մինչ տեսանելիության ամկումը,անցյալում այն պայմանավորված էր անցյալում ծծմբի արտանետումներով։ Այժմ դա տեղի է ունենում այն պատճառով, որ օդում կան փոքր մասնիկներ ։
Ազդեցությունը մարդկանց վրա, ովքեր ապրում են փակ, աղտոտված միջավայրում, փաստագրված էր, հատկապես Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր դոկտոր Մարիո Ջ-ի կողմից։ Նա պնդում է, որ մանր մասնիկների աղտոտումը թոքերի վնասվածքի պատճառով ամենամեծ խնդիրն է ։ Նրա խոսքով՝ քաղաքի բնակիչները տարեկան մոտ 2,5 մլն աշխատանքային օր են կորցնում՝ փոքր ցրված մասնիկների հետ կապված առողջական խնդիրների պատճառով ։
Ջրագրություն
Մեքսիկական հովիտը փակ լողավազան է, որը երկրաբանորեն բաժանված է երեք հիդրոլոգիական գոտիների՝ ցածրադիր հարթավայր, որը, ըստ էության, ներկայումս մեռած լճերի ներքևի հատվածն է, Պիեմոնտի տարածքը և շրջակա լեռները։ Հին լճերի հունը, որը համապատասխանում է Հարավային հովտի ամենացածր բարձունքներին, հիմնականում բարձր ջրի կավե և գրեթե ամբողջությամբ ծածկված է քաղաքային կառուցվածքով ։ Պիեմոնտի շրջանում այդ կավերը խառնվում են եղևնիների և ավազների հետ, իսկ լեռներին մոտ գտնվող որոշ շրջաններում, Պիեմոնտը հիմնականում բաղկացած է լավային հին հոսքերից բազալտից։ Հովիտն ամբողջությամբ շրջապատված է լեռնային լեռնաշղթաներով, որոնցից հովիտներում հոսում են անձրևային հոսանքներ և հալվող ձյուն։ Այս ստորերկրյա հոսքը առաջացնում է մի շարք աղբյուրների ստորոտին և հոսանքին ներքևի մասում ։ Այս ստորգետնյա հոսքը հինգ ջրային հորիզոնների աղբյուր է, որոնք ապահովում են Մեխիկոյի խմելու ջրի մեծ մասը, որը գտնվում է Սոլթեպեկում, Ապանում, Տեսկոկոյում, Չալկո-Ամեկամեկում և Մեխիկոյում ։
Հին լճի համակարգը
Մինչև 20-րդ դարը Մեխիկոյի հովտի մի մասը պարունակում էր մի շարք լճեր, Սոլթ լճեր, հյուսիսում՝ Տեսկոկո քաղաքից ոչ հեռու և հարավի քաղցրահամ լճեր ։ Հինգ լճեր՝ Զումպանգոն, Խալտոկան, Խոչիմիլքոն, Չալքոն և ամենամեծը՝ Տեքսքոքոն, նախկինում զբաղեցրել է տարածքը մոտ 1500 կմ 2 (580 քմ) ։ Փոքր լեռները, ինչպիսիք են Սիերա դե Գուադալուպեն և Չիկոնոմուլտի լեռը, մասամբ առանձնացրել են լճերը միմյանցից ։ Մնացած բոլոր լճերը հոսում էին ստորին Տեսկոկո լճից, որը աղի էր գոլորշիացման պատճառով ։ Լճերը սնվում են կողքի գետերից, ինչպիսիք են Սան Ջոաքուինը, Սան-Անտոնիո Աբբադը, Տաբուկայան, Բեսսերան, Միքսկոակը և Մագդաղենացինը ։
Իսպանացիների գալուց շատ առաջ լճի համակարգը կրճատվում էր կլիմայի փոփոխության պատճառով ։ Ավելի տաք ջերմաստիճանները ավելացնում են գոլորշիների քանակը և կրճատում տեղումների քանակի տարածքումը ։ Ացտեկների կայսրության ընթացքում, Հյուսիսային լճերտն անհասանելի էին չոր սեզոնների ընթացքում՝ հոկտեմբերից մինչև մայիս ։
Շորթբրեդ
Շորթբրեդ (shortbread) կամ շորթի (shortie), շոտլանդական ավանդական թխվածքաբլիթ, որը հիմնականում պատրաստում են շաքարից, սերուցքային կարագից և ցորենի ալյուրից։ Ի տարբերություն շատ այլ թխվածքաբլիթների և հացաբուլկեղենի՝ շորթբրեդը չի պարունակում խմորիչ կամ կերակրի սոդա։
Շորթբրեդը ասոցացվում է շոտլանդական Ամանորի տոնակատարությունների հետ։ Որոշ շոտլանդական ապրանքանիշներ արտահանում են այս թխվածքաբլիթներն ամբողջ աշխարհով։
Մեքսիկական հովիտ
Ջրային ռեսուրսների կառավարման պատմությունը հովտում
Իսպանացիների ժամանումը և ջրհեղեղների դեմ պայքարի համար այդ շրջանի ցամաքեցմանն ուղղված հետագա ջանքերը խոշոր ենթակառուցվածքային նախագիծ էին, որն ստացել է Դեսագյուե անվանումը, որն իրականացվել է ամբողջ գաղութային ժամանակաշրջանում    ։
Շորթբրեդ
Պատմություն
Շորթբրեդի պատրաստման եղանակը ստեղծվել է XIII դարաշրջանում Շոտլանդիայում, այս թխվածքաբլիթը հայտնվել է Հին միության գոյության ընթացքում շոտլանդացի հրուշակագործների և ֆրանսիացի հրուշակագործների միջև մշակութային փոխանակման շնորհիվ ։ Այդ ժամանակաշրջանում շորթբրեդը հիմնականում թխում էին մեծ շրջանի տեսքով, իսկ հետո կտրատում եռանկյունաձև և համեմում քեմիոնով ։
Մեքսիկական հովիտ
Ջրային ռեսուրսների կառավարման պատմությունը հովտում
Դրենաժային ջրանցքների բացման գաղափարն առաջին անգամ ծագել է 1555 թվականին գաղութային քաղաքի հեղեղումից հետո։ Առաջին ալիքը սկսվել է 1605 թվականին, որը նույնպես պետք է ջուր հեռացներ Կուաուտիլան գետի լճերից։ Այս նախագիծը ձեռնարկվել է Էնրիկո Մարտինեսի կողմից, և նա նվիրեց դրան, իր կյանքի 25 տարիները։ Նրան հաջողվել է ջրանցք կառուցել այդ շրջանում՝ այն անվանելով Գիշերիսթոնգո, որը տանում է դեպի Տուլայի հովիտ, սակայն ցամաքը բավարար չի եղել քաղաքում, 1629 թվականի Մեծ Ջրհեղեղից խուսափելու համար։ Մեկ այլ ալիք, որը կկոչվի «Գրանդ-ալիք», կառուցվել է Տեկիշկիակով ավարտվող Գիշերատոնգո ալիքին զուգահեռ։ Գրանդ ջրանցքը բաղկացած է մեկ հիմնական ալիքից, որն ունի 6,5 մետր տրամագիծ (21 ֆուտ) և 50 կմ երկարություն (30 մղոն) ։ Դրենաժային նախագիծը շարունակվեց անկախացումից հետո, 1856-ի և 1867-ի միջև կառուցված երեք երկրորդական ուղիներով։ Պորֆիրիո Դիասի նախագահության ժամանակ (էջ 1876-1911) դրենաժային համակարգը կրկին դարձավ առաջնահերթություն  ։ Դիասը պաշտոնապես ավարտել է այն 1894 թվականին, չնայած աշխատանքը շարունակվել է դրանից հետո ։ Չնայած Մեծ ջրանցքի դրենաժային ունակությանը, այն չի լուծել քաղաքում ջրհեղեղի խնդիրը։
Շորթբրեդ
Պատմություն
Առաջին անգամ բաղադրատոմսը հրապարակվել է 1736 թվականին տիկին Մակլիտոկի կողմից ։
Շորթբրեդը թանկ էր և դրա պատճառով պատրաստվում էր միայն տոնակատարությունների ժամանակ, ինչպիսին են Ամանորը և Հոգմանայը (շոտլանդական նոր տարին)։ Ինչպես նաև թխվածքաբլիթը պատրաստում էին հարսանիքների համար   ։
Մեքսիկական հովիտ
Ջրային ռեսուրսների կառավարման պատմությունը հովտում
20-րդ դարի սկզբից Մեխիկոն սկսել է սրընթաց խորտակվել Գրանդ ալիքով, որը մինչ այդ հովիտը ցամաքեցրել էր բացառապես ծանրության ուժի տակ ։ Պոմպերի հետ միասին, մեծ ջրանցքը ընդլայնվել է նոր թունելի միջոցով, որը կոչվում է Խալպա ։ Չնայած դրան, քաղաքը դեռևս տառապում է ջրհեղեղներից.1950 և 1951 թվականներին ։ Չնայած իր տարիքին, Գրենդ Քենելը դեռ կարող է հովիտից դուրս 400 000 ԱՄՆ գալոն լցնել մեկ րոպեյում (150 մ 3 / վ), բայց դա զգալիորեն ավելի քիչ է, քան այն, ինչ նա կարող է կրել, քանի որ դեռևս 1975 թվականին այն շարունակոււմ է իր մեջ ընկղմել քաղաքը (որքան 7 մետր կամ 23 ոտնաչափ) և թուլացնում է ջրի կոլեկտորների և պոմպերի համակարգը ։
Շորթբրեդ
Անվանում
Շորթբրեդը այդպես են անվանել իր փխրուն կառուցվածքի պատճառով (short բառը, բացի իր հիմնական «կարճ» իմաստից ունեցել է մեկ այլ նշանակություն՝ «անառաձգական») ։ Այդպիսի կառուցվածքի պատճառն էր ճարպերի մեծ քանակի պարունակությունը ։
Բրիտանական անգլերենում «շորթբրեդ» և «շորթի» հասկացությունները (shortcake) հոմանիշներ են։ Շորթքեյքը հիշատակվում է Շեքսպիրի «Վինձորի ուրախ կանայք» պիեսի մեջ, որը հրապարակվել է 1602 թվականին ։
Ամերիկյան անգլերենում «շորթբրեդ» և «շորթքեյք» բառերը համարվում են տարբեր ուտեստների անվանումներ։ Շորթքեյքեի պատրաստման ընթացքում օգտագործում են բուսական ճարպ (սերուցքային կարագի փոխարեն)։ Ինչպես նաև շորթքեյքը պարունակում է խմորիչ, որը հաղորդում է թխվածքաբլիթին ավելի փափուկ կառուցվածք։ Հիմնականում շորքեյքի մեջ ավելացնում են մրգեր կամ հատապտուղներ։
Մեքսիկական հովիտ
Ջրային ռեսուրսների կառավարման պատմությունը հովտում
Դրա պատճառով նախատեսվում է ևս մեկ նոր դրենաժային նախագիծ, որը կարժենա 1,3 մլրդ դոլար։ Նախագիծը ներառում է նոր պոմպակայաններ, նոր 30 մղոն (50 կմ) դրենաժային թունել և վերանորոգումը առկա 7400 մղոն (11 900 կմ) խողովակների և թունելների համակարգի խցանումների վերացումը ։
Շորթբրեդ
Տարատեսակներ
Կա շորթբրեդ թխվածքաբլիթների երեք դասական տեսակ՝
Մեքսիկական հովիտ
Ջրային ռեսուրսների կառավարման պատմությունը հովտում
Ստորերկրյա ջրերի պոմպումը 20-րդ դարում արագացրել է լճերի անհետացումը։ Լճերի հին հուները գրեթե բոլորն էլ հարթել են ճաղատությամբ, բացառությամբ որոշ ջրանցքների, որոնք պահպանվել են Հոչիմիկոյում, հիմնականում այցելուների հարմարության համար, ովքեր ճանապարհորդում են նրանց վառ ներկված տրեյներների, գոնդոլների նման նավակների վրա ։
Շորթբրեդ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շոտլանդական խոհանոց Կատեգորիա:Թխվածքաբլիթներ
Մեքսիկական հովիտ
Ջրային ռեսուրսների կառավարման պատմությունը հովտում
Ջրազրկումը լուրջ ազդեցություն է ունեցել Մեխիկոյի հովտում շրջակա միջավայրի վրա  ։
Drinking water and sinking lands
Պատմականորեն այնպես է ստացվել, որ Մեխիկոյում խմելու ջուրը հովտի լանջերին լեռնային աղբյուրներից ակվեդուկ է ստացվել, ինչպես Չապուլտեպեկում, քանի որ Տեսկոկո լճի ջրի մեծ մասը աղի է եղել ։ Սկզբում դրանք կառուցվել են ացտեկների կողմից և վերակառուցվել իսպանացիների կողմից։ 1850-ական թվականների կեսերին քաղաքի տակ հայտնաբերվել են խմելու համար պիտանի գրունտային ջրեր, ինչը մեծածավալ հորատանցքերի հորատման խթան է հանդիսացե։ Այսօր, 70%-ը Մեխիկոյի ջրի դեռ գալիս է հինգ հիմնական հովիտներում ջրային հորիզոններ։ Այս ջրային հորիզոնները սնվում են բնական աղբյուրներից ջրի և մթնոլորտային տեղումների արտահոսքի միջոցով։
Եվ միայն այն ժամանակ, երբ բնակչությունը հասել է վեց միլիոն մարդու, Մեխիկոն սկսեց ջրի կարիք ունենալ հովտի սահմաններից դուրս ։ Այսօր Մեխիկոն բախվում է ջրի լուրջ դեֆիցիտի։ Աճող բնակչության, աճող արդյունաբերության և էկոհամակարգերի դեգրադացիայի կողմից աճող պահանջարկի պատճառով շրջակա լեռներում անտառահատումների տեսքով համակարգից ավելի շատ ջուր է դուրս գալիս, քան գալիս է։ Հաշվարկված է, որ Մեխիկոյի բնակչության կարիքները բավարարելու համար խմելու ջրի և գյուղատնտեսական ոռոգման համար պահանջվում է 63 խորանարդ մետր ջուր մեկ վայրկյանում (1 000 000 ԱՄՆ գալոն լցրեք մեկ րոպեում) ։ Հիմնական հորիզոնը պոմպային արագությամբ 55,5 մ 3/վ (880 000 ԱՄՆ գալոն լցրեք / րոպե), բայց փոխարինվում է միայն արագությամբ 28 մ 3 / վ (440 000 ԱՄՆ գալոն լցրեք / րոպե), կամ մոտավորապես կեսը արտադրության արագությամբ, թողնելով դեֆիցիտի չափով 27,5 մ 3 / վ (436 000 ԱՄՆ գալոն լցրեք / րոպե) ։ Լճի հին կավե հատակից գրունտային ջրերի այս չափազանց արդյունահանումը հանգեցրել է այն բանին, որ այն հողը, որի վրա հանգստանում է քաղաքը, փլուզվել և խորտակվել է։ Այս խնդիրը ծագել է 20-րդ դարի սկզբին, որպես ջրհեղեղների դեմ պայքարելու համար հովտի ոչնչացման հետևանք։ 20-րդ դարի սկզբից Մեխիկոյի որոշ շրջաններ ինը մետր իջել են (30 ոտնաչափ) ։ 1900 թվականին լճի հատակը երեք մետր (10 ոտնաչափ) ցածր էր քաղաքի կենտրոնի միջին մակարդակից։ 1974-ին լճի հատակը երկու մետր բարձր էր քաղաքից ։ Գրունտային ջրերի մակարդակի անկման առաջին նշանները բնական աղբյուրների չորացումն էր 1930-ական թվականներին, ինչը համընկավ 100-ից մինչև 200 մետր խորությամբ հորերի միջոցով ջրատար հորիզոնների համակարգի ինտենսիվ շահագործման սկսվելու հետ (330-660 ֆուտ) ։ Այսօր Մեխիկոն սուզվում է տարեկան հինգից մինչև քառասուն սանտիմետր խորությամբ (0,2-1,3 ոտնաչափ), և դրա հետևանքները նկատելի են։ Էլ Անխել Դե Լա Ինդեպենդենսիայի ("Անկախության հրեշտակը") արձանը, որը գտնվում է Պասեո դե լա ռեֆորմի վրա, կառուցվել է 1910 թվականին և հիմք է դրվել խորապես այն բանի համար, որ այդ ժամանակ եղել է փողոցի մակերևույթը։ Սակայն, քանի որ փողոցը իջավ նրա շուրջը, աստիճաններ են ավելացվել է ապահովել մուտք դեպի բազայի արձանի ։
Դրա տակ հովտի հատակին նստելը հեղեղումների հետ կապված խնդիրներ է առաջացրել, քանի որ այժմ քաղաքի մեծ մասը իջել է լճի բնական հատակից։ Ներկայումս պոմպերը պետք է աշխատեն 24 ժամ՝ ողջ տարին պահելով վերահսկողության տակ, արտահոսքը և կեղտաջրերը ։ Չնայած դրան, ջրհեղեղները դեռևս տարածված են, հատկապես ամառային անձրևների սեզոնում, ցածրադիր վայրերում, ինչպիսիք են Ինստապալապան, ստիպելով բնակիչներին իրենց տների առջև փոքրիկ պատնեշներ կառուցել, որպեսզի կանխեն իրենց տներ, խիստ աղտոտված անձրևաջրերի մուտքը ։ Արտահոսքը նաև հանգեցնում է ջրի և կոյուղու գծերի վնասմանը, թողնելով ջրի բաշխման համակարգը խոցելի աղտոտման համար, որը բնակչության առողջության համար ռիսկեր է պարունակում ։ Ջրհեղեղները կանխելու համար քաղաքում այլ միջոցներ են ձեռնարկվել, բացի ցամաքեցումից։ 1950 թվականին կառուցվել են պատնեշներ՝ տեղատարափ հոսքը սահմանափակելու համար ։ Գետերը, որոնք հոսում են քաղաքի միջով, ներառվել են 1950 և 1951 թվականներում ։ Գետերը, ինչպիսիք են Կոնսուլադո գետը, Չուրուբուսկո գետը և Ռեմեդիո գետը, գտնվում են բետոնե թունելներում, որոնք իրենց ջրերը ուղղակիորեն հեռացնում են ջրահեռացման համակարգը՝ հովիտից դուրս գալու համար։ Մյուս երկու գետերը, Սան Խավիերը և Տլանպետլան, որոնք նախկինում կերակրում էին հին լճի համակարգը, շեղվում են, նախքան նրանք հասնում են քաղաքին, և նրանց ջրերը այժմ հոսում են ուղիղ դեպի մեծ ջրանցք ։ Այս գետերի ոչ մի ջուր չպետք է ընկնի հողի մեջ, ջրային հորիզոնի կերակրման համար։ Մինչ գետերը և գետերը, որոնք հոսում են լեռնային գագաթներից, դեռևս սկսվում են այնպես, ինչպես նրանք միշտ սկսում են, նրանց անցումը քաղաքային սանիտարական սխեմաներից զուրկ հետնախորշերի միջոցով, որոնք շրջապատում են Մեխիկոյին, դրանք դառնում են բաց համակցված կոյուղուն։ Հետևաբար, նրանց եզրափակիչ փուլերը հաճախ անցնում ջրթափ խողովակներով կամ ավելացվել է գոյություն ունեցող խոշոր ջրթափային գետերի, այնպես, որ այս ջուրը չի աղտոտել ջրային հորիզոնը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովիտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մեքսիկայի սարահարթներ Կատեգորիա:Մեքսիկական սարավանդ Կատեգորիա:Մեքսիկայի շրջաններ Կատեգորիա:Մեզոամերիկայի աշխարհագրություն
Ֆուտբոլի Բելառուսի Սուպերգավաթ 2010
Ֆուտբոլի Բելառուսի Սուպերգավաթ 2010, ֆուտբոլի Բելառուսի Սուպերգավաթի առաջին խաղարկումն է, որն անցկացվել է 2010 թ. մարտի 8-ին Մինսկ քաղաքի «Ֆուտբոլային մանեժ» մարզադաշտում: Եզրափակիչ խաղում միմյանց դեմ մրցում էին 2008/09 մրցաշրջանի հաղթող «ԲԱՏԷ» և 2008/09 մրցաշրջանի գավաթակիր «Նաֆթան» ակումբները:
Խաղ
Խաղի հիմնական ժամանակն ավարտվել է 0:0 հաշվով, իսկ հետխաղյա 11 մետրանոց հարվածաշարում հաղթող է դարձել «ԲԱՏԷ» ակումբը: Հաղթող թիմը ստացավ գավաթ, մեդալներ և նաև 45 միլիոն ռուբլու սերտիֆիկատ: Նաֆթանի ֆուտբոլիստները ստացան 15 միլիոն ռուբլու սերտիֆիկատ:
Հղումներ
Կատեգորիա:2010 ֆուտբոլում Կատեգորիա:Ֆուտբոլի ազգային սուպերգավաթներ
Սովրեմեննիկ (ամսագիր)
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսերեն ամսագրեր Կատեգորիա:Ամսագրեր ըստ երկրի
Գոդիասկո
Գոդիասկո (Godiasco), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում ։ Բնակչությունը 2806 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 140 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20, 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝27052։ Հեռախոսային կոդը՝ 0382։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սառա Էրանի
Սառա Էրանի (Sara Errani, արտասանությունը [ˈsara erˈrani], ), իտալացի պրոֆեսիոնալ թենինսիստուհի։ Էրանին համաշխարհային դասակարգման թիվ 1 ռակետ է եղել զուգախաղի վարկանիշում և թիվ 5 ռակետ մենախաղի վարկանիշում։ Կարիերայի ընթացքում նա հաղթանակ է տարել WTA մենախաղի 9 և զուգախաղի 25 մրցաշարերում, այդ թվում Մեծ Սաղավարտի և Premier Mandatory/Premier 5 շարքի հինգական մրցաշարերում։
Էրանիի բեկումը տեղի է ունեցել 2012 թվականի մրցաշարջանի ընթացքում։ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում նա քառորդ եզրափակիչ է հասել մենախաղում և եզրափակիչ զուգախաղում։ Հայտնի որպես գրունտային ծածկույթի մասնագետ, Էրանին գրունտի մրցաշարերում երեք տիտղոս է նվաճել մինչ Ֆրանսիայի բաց առաջնությունը կայացած խոշոր մրցաշարերում, իսկ Ֆրանսիայում եզրափակիչ է հասել և մենախաղում, և զուգախաղում, զուգախաղի տիղոսը նվաճելով Ռոբերտա Վինչիի հետ համագործակցությամբ ։ Այնուհետև նրանք միասին հաղթանակ են տարել նաև 2012 թվականի ԱՄՆ բաց առաջնությունում և 2013 և 2014 թվականների Ավստրալիայի բաց առաջնությունում։ Հաղթանակ տանելով 2014 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարի կանանց զուգախաղում, Սառա Էրանին և Ռոբերտա Վինչին թենիսի պատմության մեջ դարձել են 5-րդ զույգը, ովքեր նվաճել են Կարիերային Մեծ Սաղավարտը ։
Ընդհանուր տեղեկություն
Սառա Էրանին ծնվել է Բոլոնիա քաղաքում, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիա։ Նա կրտսեր զավակն է Ջորջո՝ մրգերի և բաջարեղենի վաճառական, և Ֆուլվիա՝ դեղագործ, Էրանիների ընտանիքում։ Ծնողները ոչ մի կերպ կապ չեն ունեցել սպորտի հետ, իսկ զավակները իրենց գտել են մարզական աշխարհում՝ Սառային եղբայր Դավիդը պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է։ Սառան թենիսով սկսել է զբաղվել 5 տարեկան հասակից։ 12 տարեկան հասակում հայրը նրան ուղարկել է Նիկ Բոլետիերիի ակադեմիա, ԱՄՆ, Ֆլորիդա նահանգ։ 16 տարեկանում նա տեղափոխվել է Վալենսիա, Իսպանիա, որտեղ սկսել է մարզվել և մրցաշարերում կանոնավորապես ներկայացնել տեղական ակումբներից մեկը՝ Պաբլո Լոզանոյի և Դավիդ Անդրեսի ղեկավարությամբ։
Էրանիի լավագույն հարվածը ֆորհենդն է, իսկ սիրելի ծածկույթը գրունտը։
Առաջին տարիներ
Սառան համեմատաբար հաջող պատանեկան կարիերա է ունեցել։ Ավագ տարիքային խմբում նա կարողացել է մեկ անգամ հանդես գալ Մեծ Սաղավարտի աղջիկների մրցաշարի քառորդ եզրափակիչում (2005 թվականի Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, որտեղ մրցաշարը սկսելով որակավորման փուլից, նա արդյունքում հասել է քառորդ եզրափակիչ, զիջելով այդ տարիքային խմբի առաջատարներից մեկին՝ կանադուհի Ալեքսանդրա Վոզնյակին), ինչպես նաև դարձել է պատանեկան վարկանիշի 32-րդ ռակետ։ Հասակակիցների շրջանում մրցաշարերը բավականին վաղ սկսեցին համատեղվել պրոֆեսիոնալ մրցաշարերի հետ։ Արդեն 2001 թվականին իտալուհին իրեն առաջին անգամ փորձել է 10-հազարանոց մրցաշարի որակավարման փուլում, իսկ մեկ տարի անց վաստակել է առաջին մեծահասակ վարկանիշը մենախաղում։
2003 թվականին Սառան նորամուտել է WTA մրցաշարի որակավորումում, հատուկ հրավեր վաստակելով Պալերմոյի մրցաշարին։ Առաջին փորձը բավականին հաջող էր և աշխարհի 779-րդ ռակետ Էրանին հաղթանակ է տարել մենախաղի 396-րդ վարկանիշ ունեցող մրցակցուհու նկատմամբ մեկնարկային խաղում, իսկ այնուհետև պայքար է ծավալել Իվանե Աբրամովիչի հետ՝ այդ պահին 186-րդ ռակետ։ Մինչ տարվա վերջը Սառան կարող էր հաղթանակ տանել Թոփ 200 թենիսիստուհու նկատմամբ, երբ Կազերտեի 25-հազարանով մրցաշարում պարտություն է կրել Մարետ Անիից։ Որոշ ժամանակ արդյունքներն առանձնապես չեն փոփոխվում։ Առաջին հաջողությունները եղել են 2005 թվականի փետրվարին, երբ Սառային հաջողվել է հաղթանակ տանել առաջին պրոֆեսիոնալ մրցաշարում, հաղթելով Մելիլի 10-հազարանոց մրցաշարում։ Այդ արդյունքից քիչ անց խոշոր մրցաշարերում արդյունքները նույնպես սկսել են բարելավվել։ Ապրիլի վերջին նա կիսաեզրափակիչ է դուրս եկել Տորենտի 25-հազարանոց մրցաշարում, որի շնորհիվ շուտով տեղ է գտել Թոփ 400-ում։ Նույն թվականին սկսել են արդյունքներ գալ նաև զուգախաղի մրցաշարերում։ Սառան տարբեր խաղընկերուհիների հետ հասել է միանգամից չորս մրցաշարերի եզրափակիչ, նիվաճելով երեք տիտղոս։ Մեկ անգամ նույնիսկ հաջողվել է եզրափակիչ դուրս գալ Կունեոյի 50-հազարանոց մրցաշարում։.
2006 թվականին Էրանին առաջին անգամ ընդգրկվել է WTA մրցաշարի հիմնական ցանցում, որակավորման փուլն անցնելով Բոգոտայի մրցաշարում։ Բավականին հաջող են անցել նաև հաջորդ մրցաշարերը։ Էրանին մի քանի կիսաեզրափակիչներ է ունեցել 25-հազարանոց մրցաշարերում և հաղթահարել է որակավորման փուլը Հռոմի մրցաշարում։ Այդ ամենը Էրանիին բարձրացրել են վարկանիշային երրորդ հարյուրյակի սկիզբ և թույլ են տվել որակավորման փուլ անցնել Մեծ Սաղավարտի իր առաջին մեծահասակ մրցաշարում՝ Ուիմբլդոնի մրցաշարում։ Խոտածածկի վրա եզակի ելույթը ավարտվել է արդեն առաջին շրջանում, որտեղ Էրանին պարտվել է առավել փորձառու հայրենակցուհի Ռոմինա Օպրանդիին։ Հետագայում հաջողվել է մտնել և ամրապնդվել վարկանիշային երկրորդ հարյուրյակում, երբ հուլիսին, մի քանի շաբաթվա ընթացքում, իտալուհին սկզբում հասել է Բուդապեշտի WTA մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ, իսկ այնուհետև դուրս է եկել Մարտինա-Ֆրանկեի 50-հազարանոց մրցաշարի կիսաեզրափակիչ։ Զուգախաղում 2006 թվականը նույնպես հաջողվել է ավարտել Թոփ 200-ում, ինչպես նաև հաղթել 50-հազարանոց մեկ մրցաշարում՝ հուլիսին Կունեոյում երկրորդ փորձից հաղթելով տիտղոսային խաղում։
2007-2011 թվականներ
2007 թվականի մրցաշրջանը սկսվել է անհաջող։ Յոթ մրցաշարերից հինգում Էրանին պայքարն ավարտել է արդեն առաջին շրջանում։ Փետրվարի վերջին, Ակապուլկոյի մրցաշարում, հաջողվել է փոխել իրավիճակը։ Էրանին սկզբում վստահորեն անցել է WTA մրցաշարի որակավորման փուլը, իսկ այնուհետև նաև հիմնական մրցաշարի երեք շրջանները, իր հաշվին հաղթանակներ գրանցելով Սիբիլ Բամերի, Կայա Կանեպիի և Տատյանա Գարբինի նկատմամբ։ Հաջորդ մի քանի ամիսներում Էրանին մի քանի անգամ դուրս է եկել ITF միջին մրցաշարերի քառորդ եզրափակիչ և պահպանել է իր դիրքը վարկանիշային երկրորդ հարյուրյակի միջնամասում։ Ֆրանսիայի բաց առաջնությունից հետո նա կենտրոնացել է գրունտային մրցաշարերի շարքի վրա։ Նրանցից յուրաքանչյուրում նա կանոնավորապես հասել է մինչև քառորդ եզրափակիչ-կիսաեզրափակիչ փուլ և հուլիսի կեսերին բարձրացեք է առաջին հարյուրյակի սամանագծին։ Այնուհետև Էրանին կարողացել է կիսաեզրափակիչ դուրս գալ Պալերմոյի WTA մրցաշարում և բավականին վարկանիշ հավաքել, որպեսզի օգոստոսի վերջին, ԱՄՆ բաց առաջնությունում, առաջին անգամ ընդգրկվի Մեծ Սաղավարտի մրցաշարի հիմնական ցանցում։ Նորամուտը հաջող է ստացվել և Էրանին առաջին շրջանում հաղթել է Ռենատա Վորաչկովային։ Մինչ տարեվերջ իտալուհին մրցաշարջանի ընթացքում երրորդ անգամ հասել է WTA մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ, այս անգամ Բալիում, ինչը նրան թույլ է տվել վարկանիշային աղյուսակում ամրապնդվել երկրորդ 50-յակի միջնամասում։ Հաջող անցկացված 2007 թվականը թույլ է տվել 2008 թվականին հրաժարվել ITF մրցաշարերում ելույթներից։ Իտալուհին մրցաշրջանի առաջին յոթ ամսներն անց է կացրել անկայում, սակայն բավականին արդյունավետ, այդ շրջանում իր հաշվին միանգամից հինգ երրորդ շրջան գրանցելով WTA տարբեր մրցաշարերում, այդ թվում Բարսելոնայում, Մայամիում և Հռոմում։ Վարկանիշում Էրանին պահպանում էր երկրորդ 50-յակի սկզբնամասի դիրքը, որի շնորհիվ որակավորվել է Օլիմպիական խաղերին, սակայն առաջին իսկ շրջանում պարտվել է Սամանտա Ստոսուրին։ Հուլիսին Էրանին գերհաջող է խաղացել Պալերմոյի և Պորտորոժեի մրցաշարերում։ Երկու շաբաթվա ընթացքում նա հաղթանակ է տարել տասը անընդմեջ խաղում, իր հաշվին երկու տիտղոս գրանցելով WTA մրցաշարերում։ Ընդ որում, մրցաշարերն անց էին կացվում տարբեր ծածկույթների վրա, իսկ տնային մրցաշարում Էրանին Նուրիա Լագոստերա Վիվեսի հետ միասին հաղթանակ է տարել զուգախաղի մրցաշարում։ Մրցաշրջանի վերջնամասն ընթացել է միավորների համար պայքարում և այն ավարտվել է վարկանիշային աղյուսակի 42-րդ հորիզոնականով։
2009-2011 թվականներին Էրանին ամրապնդվել է վարկանիշային առաջին հիսնյակի վերջի կայուն թենիսիստի մակարդակում։ Մի քանի հաղթանակներ են տարվել Թոփ 20 բազմաթիվ թենիսիստուհիների նկատմամբ, իսկ Թոփ 10-ի թենիսիստուհիների հետ հանդիպումներում, որքան էլ այն բարեհաջող ընթացք ունենա, հետևում են պարտություններ։ Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում նա մի քանի անգամ հասել է երրորդ շրջան, սակայն այնտեղ անփոփոխ պարտություն է կրել։ Առավել մանր մրցաշարերում իտալուհին երեք տարվա ընթացքում երեք անգամ հասել է եզրափակիչ, սակայն ամեն անգամ պարտություն է կրել։ Տիտղոսին առավել մոտ էր 2009 թվականի Պոտորոժի մրցաշարում, երբ այն ժամանակ աշխարհի 1-ին ռակետ Դինարա Սաֆինան նրա դիմադրությոնը կոտրել է միայն որոշիչ սեթի 12-րդ գեյմում։ նույն ժամանաշրջանում Էրանին կոփել է իր զուգախաղային վարպետությունը։ Նրա խաղընկերուհիներն են եղել այն ժամանակվա նրա համարյա բոլոր լավագույն հայրենակցուհիները, ովքեր կանոնավորապես ուշադրություն էին դարձնում զուգախաղի մրցաշարերին, ինչպես նաև դեռևս ITF մրցաշարերի եզրափակիչի նրա խաղընկերուհի Մարիա Խոսե Մարտինես Սանչեսը։ Պրեմիեր մակարդակի առաջին եզրափակիչը եկել է հենց իսպանուհու հետ զույգին, սակայն առավել ակտիվ խաղացվել է Ռոբերտա Վինչիի հետ զույգով։ Աստիճանաբար Վինչիի հետ զույգը սկսել է ցուցադրել առավել որակական արդյունքներ, 2011 թվականի վերջին մի քանի տիտղոսներ նվաճելով WTA հիմնական մակարդակի մրցաշարերում, ինչպես նաև քառորդ եզրափակիչ հասնելով ԱՄՆ բաց առաջնությունում։
2009 և 2010 թվականների Ֆեդերացիայի գավաթում Իտալիայի հավաքականի համար հաղթական մրցաշարերում Սառա Էրանի-Ռոբերտա Վինչի զույգը անփոփոխ ընդգրկվել է հավաքականում, ցույց տալով հարյուր տոկոսանոց արդյունք։ 2009 թվականին նրանք հաղթանակ են տարել բոլոր երեք զուգախաղերում, իսկ 2010 թվականին երկու զուգախաղում (երրորդ խաղը չի անցկացվել, վերջնական արդյունքի վրա էական ազդեցություն չունենալու պատճառով)։ Միևնույն ժամանակ նա մասնակցել է երկու մենախաղերի, երկուսում էլ առավելության հասնելով մրցակցուհիների նկատմամբ։
2012 թվական. Բեկում
2012 թվականի սկզբին Էրանին որոշել է փոխել իր ռակետը՝ Wilson-ից անցնելով Babolat-ի, ավելի ծանր և մեծ ռակետի, քան նախորդը, ինչը թույլ էր տալիս ավելի հզոր դարձնել հարվածները։ Այդ փոփոխությունը նրան ստիպել է Wilson-ին վճարել $ 30,000 գումար ։ Այնուամենայնիվ, նա և որոշ մեկնաբաններ ռակետի փոփոխությանն են վերագրում նրա խաղամակարդակի բարձրացումը և WTA վարկանիշի Թոփ 10-ում ընդգրկվելը։ 2012 թվականի առաջին հինգ ամիսների ընթացքում Էրանին նվաճել է մենախաղի երեք տիտղոս, վաստակելով ավելի քան $ 1,3 միլիոն մրցանակային գումար։ Էրանին իր նոր ռակետին կնքել է «Էքսկալիբուր» («Excalibur») անվամբ, ի պատիվ Արթուր արքայի սրի ։
2012 թվականի Ավստրալիայի բաց առաջնությունում Էրանին իր առաջին քառորդ եզրափակիչն է դուրս եկել Մեծ Սաղավարտի մրցաշարում, հաղթելով Նադեժդա Պետրովային, Սորանա Կիրստեային և Չժեն Ցզեին, սակայն պարտություն է կրել Պետրա Կվիտովայից։ Նրա վարկանիշը բարձրացել է մինչև աշխարհի թիվ 33 ռակետ։ Abierto Monterrey Open մրցաշարում նա երկրորդ դասակարգվածն էր և հասել է մինչև կիսաեզրափակիչ, պարտվելով մրցաշարի ապագա հաղթող Թիմեա Բաբոշին, սակայն նա կարիերայում իր երրորդ տիտղոս է նվաճել Ակապուլկոյի գրունտային ծածկույթի մրցաշարում, որտեղ նա 3-րդ դասակարգվածն էր։ Մրցաշարի վերջին երկու հանդիպումներում նա հաղթել է Ռոբերտա Վինչիին և 2-րդ դասակարգված Ֆլավիա Պենետային։ Էրանին Ինդիան Ուելսի մրցաշարի առաջին շրջանում պարտվել է Վանիա Քինգին, իսկ Sony Ericsson Open մրցաշարի երկրորդ շրջանում Սլոան Սթիվենսին։
Որպես 7-րդ դասակարգված Բարսելոնայի Ladies Open մրցաշարում, Էրանին նվաճել է կարիերայում չորրորդ և տարվա ընթացքում երկրորդ տիտղոսը, ոչ մի սեթ չզիջելով մրցակիցներին։ Քառորդ եզրափակիչում նա հաղթանակ է տարել 2-րդ դասակարգված Յուլիա Գյորգեսի, կիսաեզրափակիչում Կարլա Սուարես Նավարոյի և եզրափակիչում Դոմինիկա Ցիբուլկովայի նկատմամբ։ Դրանից հետո նրա վարկանիշը բարձրացել է մինչև աշխարհի 28-րդ ռակետ։ Ֆեդերացիայի գավաթի կիսաեզրափակիչում Չեխիայի հավաքականի հետ հանդիպման ընթացքում Էրանին պարտվել է Պետրա Կվիտովային և հաղթել Անդրեա Հլավաչկովային, սակայն Իտալիայի հավաքականը պարտություն է կրել։ Մայիսի 7-ին Էրանին հաղթանակ է տարել Բուդապեշտի Budapest Grand Prix մրցաշարում, իտալացի թենիսիստուհիների կողմից մեկ տարվա ընթացքում նվաճած տիտղոսների քանակով հավասարվելով Ռոբերտա Վինչիի հետ ։
Նրա արդյունավետությունը շարունակել է աճել և Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում Էրանին հասել է եզրափակիչ։ Մրցաշարի ընթացքում նա հաղթել է Քեյսի Դելակուային, Մելանի Ուդենին և 2008 և 2009 թվականների Ֆրանսիայի բաց առաջնիության հաղթողներ Անա Իվանովիչին և Սվետլանա Կուզնեցովային ։ Կիսաեզրափակիչում տեղը նա ապահովել է 10-րդ դասակարգված գերմանուհի Անժելիկա Քերբերին հաղթելով, տանելով առաջին հաղթանակը Թոփ 10 թենիսիստուհու նկատմամբ ։ Կիսաեզրափակիչում նա առավելության է հասել ԱՄՆ բաց առաջնության գործող չեմպիոն և 2010 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնության եզրափակիչի մասնակից Սամանտա Ստոսուրի նկատմամբ, դուրս գալով Մեծ Սաղավարտի մենախաղի մրցաշարի կարիերայում առաջին եզրափակիչ։ Եզրափակիչում նրա մրցակիցը Մարիա Շարապովան էր ։ Էրանին պարտություն է կրել եզրափակիչում, զիջելով երկու սեթում։ Այնուամենայնիվ, մրցաշարում նրա առաջընթացը թույլ է տվել մտնել վարկանիշային Թոփ 10-յակ և զբաղեցնել 10-րդ հորիզոնականը։
Զուգախաղի մրցաշարում նրա արդյունքներն առավել նշանակալից էին։ Մրցաշարի առաջին երեք շրջաններում համեմատաբար հեշտ հաղթանակներից հետո Սառա Էրանի-Ռոբերտա Վինչի զույգը քառորդ եզրափակիչում հաղթել է նաև 6-րդ դասակարգված Եկատերինա Մակարովա-Ելենա Վեսնինա զույգին։ Կիսաեզրափակիչում նրանք երկու սեթում հաղթել են 12-րդ դասակարգված Նուրիա Լագոստերա Վիվես-Մարիա Խոսե Մարտինես Սանչես զույգին։ Եզրափակիչում նրանք երեք սեթում առավելության են հասել 7-րդ դասակարգված Մարիա Կիրիլենկո-Նադյա Պետրովա զույգի նկատմամբ։ Դա Էրանիի առաջին տիտղոսն էր Մեծ Սաղավարտի մրցաշարում։
Ի լրացումն նրա մենախաղի տիղոսների, Էրանին Ռոբերտա Վինչիի հետ զույգով ևս հինգ տիտղոս էր նվաճել զուգախաղի տարբեր մրցաշարերում, ներառյալ Մադրիդի Mutua Madrid Open և Հռոմի Internazionali BNL d'Italia մրցաշարերում։ Նրանք եզրափակիչ էին հասել նաև Մայամիի Sony Ericsson Open և Ավստրալիայի բաց առաջնություններում։
Ուիմբլդոնի մրցաշարում Էրանին երրորդ շրջանում պատվել է Յարոսլավա Շվեդովային, Բաց դարաշրջանի կանանց թենիսի պատմության մեջ առաջին անգամ նվաստացուցիչ պարտություն կրելով առաջին «Ոսկե սեթում» (սեթ, որում յուրաքանչյուր միավոր շահում է խաղացողներից մեկը) ։ Հուլիս ամսին Italiacom Open մրցաշարում Էրանին, չզիջելով ոչ մի սեթ, տարվա ընթացքում իր չորրորդ և կարիերայում վեցերորդը տիտղոսն է նվաճել մենախաղում։ Եզրափակիչում նա հաղթանակ է տարել 8-րդ դասակարգված Բարբորա Ստրիցովայի նկատմամբ ։ Այնուհետև Էրանին պարտվել է Լոնդոնի Օլիմպիական խաղերի մենախաղի մրցաշարի առաջին շրջանում, ինչպես նաև խառը զուգախաղի առաջին շրջանում (Անդրեաս Սեպիի հետ) ։ Այնուամենայնիվ, նա և Ռոբերտա Վինչին հասել են կանանց զուգախաղի մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ։
Մասնակցելով Rogers Cup մրցաշարին, Էրանին երրորդ շրջանում պարտվել է Նա Լիին։ Այնուհետև նույն երրորդ շրջանում նա Վենուս Ոիլյամսից պարտություն է կրել Ցինցինատիի մրցաշարում։ Նյու Հեյվենի մրցաշարում Էրանին 4-րդ դասակարգվածն էր և հասել է մինչև կիսաեզրափակիչ, ճանապարհին հաղթանակ տանելով Մարիոն Բարտոլիի նկատմամբ։ Կիսաեզրափակիչում նա պարտվել է Պետրա Կվիտովային։ ԱՄՆ բաց առաջնությունում Էրանին մեկնարկել է երեք սեթում Գարբինե Մուգուրուսայի նկատմամբ հաղթանակով, որից հետո հեշտ հաղթանակներ է տարել ռուսներ Վերա Դուշևինայի և Օլգա Պուչկովայի նկատմամբ։ Այս երկու շրջաններում նա մրցակցուհիներին զիջել էր ընդամենը երեք գեյմ։ Չորրորդ շրջանում նա հաղթել է 6-րդ դասակարգված Անժելիկա Քերբերին։ Քառորդ եզրափակիչում պայքարից դուրս է թողել զուգախաղի իր խաղընկերուհի Ռոբերտա Վինչիին և դուրս է եկել կիսաեզրափակիչ, որտեղ երկու սեթում պարտվել է մրցաշարի ապանգա հաղթող Սերենա Ուիլյամսին ։ Այդ արդյունքով նա հանդիսանում է առաջին իտալուհին Բաց դարաշրջանում, ով կիսաեզրափակիչ է հասել ԱՄՆ բաց առաջնությունում և իտալացի առաջին կին թենիսիստուհին, ով երկու հիմնական մրցաշարերում երբևիցե հասել է կիսաեզրափակիչ։
ԱՄՆ բաց առաջնությունում Էրանին կրկին համագործակցել է Ռոբերտա Վինչիի հետ։ Նրանք դասակարգված էին 2-րդ համարի տակ։ Առաջին երկու շրջաններում հեշտությամբ առավելության հասնելով մրցակցուհիների նկատմամբ, նրանք երրորդ շրջանում երեք սեթում հաղթել են 13-րդ դասակարգված Բեթանի Մատեկ Սանդս-Սանիա Միրզա զույգի նկատմամբ։ Քառորդ եզրափակիչում նրանք պայքարից դուրս են թողել 11-րդ դասակարգված Յուլիա Գյորգես-Կվետա Պեշկե զույգին։ Կիսաեզրափակիչում մրցաշարի 8-րդ զույգ Նուրիա Լագոստերա Վիվես-Մարիա Խոսե Մարտինես Սանչեսին հաղթելուց հետո նրանք դուրս են եկել եզրափակիչ՝ մրցաշրջանի ընթացքում Մեծ Սաղավարտի երրորդ մրցաշարում։ Եզրափակիչ խաղում նրանք առավելության են հասել 3-րդ դասակարգված Անդրեա Հլավաչկովա-Լյուսիա Հրադեցկա զույգի նկատմամբ, մրցաշրջանի ընթացքում նվաճելով համատեղ ութերորդ և Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում երկրորդ տիտղոսը։ Դա Էրանիի կարիերայում նաև երկրորդ տիտղոսն էր Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում։ Մրցաշրջանում այդ արդյունքների շնորհիվ 2012 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Սառա Էրանին հասել է զուգախաղի վարկանիշի առաջին հորիզոնականին, դառնալով զուգախաղի վարկանիշի թիվ 1 ռակետ ։
Տարվա վերջին Էրանին կարիերայում առաջին անգամ մասնակցություն է ունեցել WTA Ամփոփիչ մրցաշարին,ընդ որում հանդես գալով և մենախաղում, և զուգախաղում։ Մենախաղի մրցաշարում նա խմբային փուլում երկու սեթում պարտվել է Մարիա Շարպովային, հաղթանակ տարել Սամանտա Ստոսուրի նկատմամբ, 3 ժամ 29 րոպե տևողությամբ մրցախաղում (երեք սեթից բաղկացած ամենաերկար խաղը WTA Ամփոփիչ մրցաշարի պատմության մեջ) պարտվել է Ագնեշկա Ռադվանսկային և դուրս մնացել մրցաշարից ։ Զուգախաղի մրցաշարում Էրանին և Վինչին կիսաեզրափակիչում պարտվել են Մարիա Կիրիլենկոյին և Նադյա Պետրովային։ Էրանին իր բեկումնային տարին ավարտել է որպես մենախաղի վարկանիշի թիվ 6 և զուգախաղի վարկանիշի թիվ 2 ռակետ։
2013 թվական. Հաջողության շարունակություն
2013 թվականի մրցաշրջանը Էրանին սկսել է Բրիսբենի Premier մրցաշարում։ Առաջին շրջանում նա հաղթել է Օլգա Պուչկովային, սակայն հաջորդ շրջանում պարտվել է Դանիելա Հանտուխովային։ Սիդնեյի մրցաշարում Էրանին քառորդ եզրափակիչի ճանապարհին հաղթել է 14-րդ դասակարգված Մարիա Կիրիլենկոյին։ Այնուամենայնիվ, նա պարտվել է 15-րդ դասակարգված Դոմինիկա Ցիբուլկովային։ Նա 7-րդ դասակարգվածն էր Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, որտեղ նա քառորդ եզրափակիչ էր հասել 2012 թվականին, սակայն առաջին իսկ շրջանում պարտություն է կրել Կարլա Սուարես Նավարոյից։ Զուգախաղի մրցաշարում նա Ռոբերտա Վինչիի հետ համագործակցությամբ նվաճել է Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի իր և համատեղ երրորդ տիտղոսը, եզրափակիչում հաղթանակ տանելով ավստրալիցիներ Էշլի Բարտի և Քեյսի Դելակուայի նկատմամբ։
Փարիզի Open GDF Suez մրցաշարում Էրանին հասել է եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է Մոնա Բարտելին ։ Դոհայի Qatar Ladies Open մրցաշարում նա հասել է մինչև քառորդ եզրափակիչ, սակայն երկու սեթում պարտվել է Վիկտորիա Ազարենկային։ Այնուամենայնիվ, նա նվաճել է տարվա թնթացքում երրորդ տիտղոսը, կրկին Վինչիի հետ, Նադյա Պետրովային և Կատարինա Սրեբոտնիկին հաղթելով եզրափակիչում։ Մեկ շաբաթ անց նա դուրս է եկել Դուբայի մրցաշարի կիսաեզրափակիչ, երեք սեթում հաղթանակ տանելով Նադյա Պետրովայի նկատմամբ։ Կիսաեզրափակիչում նա հաղթել է իր խաղընկերուհի Ռոբերտա Վինչիին, հասնելով տարվա ընթացքում մենախաղի երկրորդ եզրափակիչ, որտեղ երեք սեթում պարտվել է Պետրա Կվիտովային։ Abierto Mexicano Telcel մրցաշարում Էրանին բարելավել է այդ ցուցանիշը՝ կրկին դուրս գալով եզրափակիչ (երկրորդ անընդմեջ), այս անգամ երկու սեթում հաղթանակ տանելով Կարլա Սուարես Նավարոյի նկատմամբ և նվաճելով մենախաղի կարիերայում իր 7-րդ տիտղոսը։
Հաջորդ մրցաշարը Ինդիան Ուելսում էր, որտեղ նա 6-րդ դասակարգվածն էր և դուրս է եկել քառորդ եզրափակիչ և մրցաշարի ապագա հաղթող Մարիա Շարապովային պարտվել երկու սեթում։ Հաջորդ շաբաթ նա մասնակցել է Մայամիի մրցաշարին, որտեղ 8-րդ դասակարգվածն էր։ Առաջին շրջանում ազատ լինելուց հետո նա հեշտությամբ հաղթել է Դոմինիկա Հանտուխովային և Սիմոնա Հալեպին։ Չորրորդ շրջանում նա հաղթել է Անա Իվանովիչին և դուրս եկել քառորդ եզրափակիչ, երկրորդ անընդմեջ Premier Mandatory մրցաշարում ընդդեմ Մարիա Շարապովայի։ Չորրորդ անգամ անընդմեջ նա պարտվել է Շարապովային, զիջելով նրան երկու սեթում։
Մայիսի առաջին շաբաթվա ընթացքում նա մասնակցել է Mutua Madrid Open մրցաշարին, որտեղ հաղթելով Ուրսուլա Ռադվանսկային, Սորանա Կիսրտեային, Վարվարա Լեպչենկոյին և Եկատերինա Մակարովային, դուրս է եկել կիսաեզրափակիչ, առաջին եզրափակիչը Premier Mandatory մրցաշարում։ Եզրափակիչում նա երկու սեթում պարտվել է Սերենա Ուիլյամսին։ Այնուհետև Էրանին կիսաեզրափակիչ է հասել Հռոմի Internazionali BNL d'Italia մրցաշարում, որտեղ պարտվել է Վիկտորիա Ազարենկային։
Որպես 5-րդ դասակարգված նա խաղացել է Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում, փորձելով պաշտպանել նախորդ տարվա եզրափակիչը։ Առաջին երեք շրջաններում նա հաղթել է Արանչա Ռուսին, Յուլիա Պուտինցևային և Սաբինա Լիսիցկիին, որպեսզի հասնի չորրորդ շրջան, որտեղ հաղթել է իսպանացի Կարլա Սուարես Նավարոյին։ Քառորդ եզրափակիչում նա պարտության է մատնել Ագնեշկա Ռադվանսկային, առաջին հաղթանակը տանելով գործող Թոփ 5 թենիսիստուհու նկատմամբ։ Սակայն կիսաեզրափակիչում նա երկու սեթում պարտվել է Սերենա Ուիլյամսին։ Զուգախաղի մրցաշարում Էրանի-Վինչի զույգը հասել է Մեծ Սաղավարտի իրենց համատեղ 5-րդ եզրափակիչ, սակայն պարտության են մատնվել ռուսներ Եկատերինա Մակարովայի և Ելենա Վեսնինայի կողմից։
2013 թվական Ուիմբլդոնի մրցաշարում նա առաջին շրջանում պարտվել է Մոնիկա Պուիգին, չնայած դասակարգված էր 5-րդ համարի տակ։ Էրանին եզրափակիչ է դուրս եկել Պալերմոյի մրցաշարում, որտեղ նա պարտվել է Ռոբերտա Վինչիին։ Այնուհետև նա մասնակցել է Rogers Cup մրցաշարին, որպես 5-րդ դասակարգված։ Էրանին հասել է մինչև քառորդ եզրափակիչ, որտեղ պարտություն է կրել 3-րդ դասակարգված Ագնեշկա Ռադվանսկայից։ Ցինցինատիի մրցաշարում նա երրորդ շրջանում կրկին պարտվել է Ռոբերտա Վինչիին։ ԱՄՆ բաց առաջնությունում նա երկրորդ շրջանում պարտվել է Ֆլավիա Պենետային։ Զուգախաղի մրցաշարում, որպեէ գործող չեմպիոններ, նրանք քառորդ եզրափակիչում պարտվել են Ուիլյամս քույրերին։
Տոկիոյի Toray Pan Pacific Open մրցաշարում 3-րդ դասակարգված Էրանին երկրորդ շրջանում երկու սեթում պարտվել է Սվետլանա Կուզնեցովային, իսկ Պեկինի China Open մրցաշարում նա հաղթել է Կիրստեն Ֆլիպկենսին և Միսակի Դոիին, որից հետո երեք սեթում պարտվել է Պետրա Կվիտովային։ Էրանին երկրորդ անգամ անընդմեջ իրավունք է նվաճել մասնակցելու WTA Ամփոփիչ մրցաշարին։ Այնտեղ նա երկու սեթում պարտվել է Վիկտորիա Ազարենկային, առաջին սեթում 5-2 և 6-5 հաշիվներով առավելություն ունենալուց և սրնքամկանի վնասվածք ստանալուց հետո։ Այնուհետև նա պարտվել է Նա Լիին։ Խմբային փուլի վերջին խաղում նա հաղթել է աշխարհի նախկին թիվ 1 ռակետ Ելենա Յանկովիչին, երկու սեթում, սակայն կրկին դուրս է մնացել հետագա պայքարից։
2014 թվական. Թոփ 10-ից դուրս, Կարիերային Մեծ Սաղավարտ զուգախաղում
Էրանին 2014 թվականի մրցաշրջանը սկսել է Shenzhen Open մրցաշարում, որտեղ երկրորդ շրջանում պարտություն է կրել ամերիկուհի Վանիա Քինգից։ Այնուհետև նա ուղևորվել է Ավստրալիա, մրցակցելու Sydney International մրցաշարում, որտեղ հասել է մինչև մենախաղի քառորդ եզրափակիչ և զուգախաղի եզրափակիչ, որտեղ Ռոբերտա Վինչիի հետ միասին պարտվել են Թիմեա Բաբոշին և Լյուսիա Շաֆարժովային։ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում նա պարտություն է կրել գերմանացի Յուլիա Գյորգեսից։ իսկ զուգախաղի մրցաշարը լրիվ այլ ընթացք է ունեցել, քանի որ Վինչիի հետ միասին նրանք պաշտպանել են իրենց տիտղոսը, եզրափակիչում երեք սեթում հաղթանակ տանելով Ավստրալիայի բաց առաջնությունում առաջին անգամ եզրափակիչ դուրս եկած Եկատերինա Մակարովա-Ելենա Վեսնինա զույգի նկատմամբ, նվաճելով Մեծ Սաղավարտի չորրորդ տիտղոսը ։
Հաջորդ շաբաթ նրան հաջողվել է պաշտպանել Փարիզի Open GDF Suez մրցաշարի եզրափակիչը, հաղթելով Ալիզե Կորնեին և երեք սեթում պարտվելով Անաստասիա Պավլյուչենկովային, առաջին սեթում հաղթանակ տանելով և երկրորդ և երրորդ սեթերում մրցակցի մատուցումը շահելուց հետո։ Դոհայի մրցաշարում նա հասել է մինչև քառորդ եզրափակիչ, հեշտությամբ զիջելով ապագա հաղթող Սիմոնա Հալեպին։ Մեկ շաբաթ անց նա Դուբայի մրցաշարի երկրորդ շրջանում կարիերայում առաջին անգամ պարտվել է Սորանա Կիրստեային, նախորդ բոլոր հինգ հանդիպումներում նրան հաղթելուց հետո։
Մարտին նրա հաջորդ մրցաշարթ եղել են Ինդիան Ուելսի և Մայամիի մրցաշարերը, որոնցում նա պարտվել է երրորդ շրջաններում, Էժենի Բուշարին և Եկատերինա Մակարովային։ Մայամիի մրցաշարում ռուս թենիսիստուհուն պատրվելուց հետո Էրանին լքել է Թոփ 10-ը, 2012 թվականի հունիսից անընդմեջ 94 շաբաթվանից հետո, թույլ տալով Դոմինիկա Ցիբուլկովային կարիերայում առաջին անգամ տեղ զբաղեցնել Թոփ 10-ում։