cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Աննա Իսրայելյան
Կենսագրություն
Աննա Իսրայելյանը ծնվել է 1966 թվականի նոյեմբերի 4-ին, Երևանում։ 1984- 1989 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժնում ։ 1989-1990 թվականներին թղթակցել է «Կերպասագործ» թերթին, իսկ 1990-1992 թվականներին՝ «Հայք» և «Ազգ» թերթերին ։ 1993 թվականից մինչև 2018 թվականը աշխատել է «Ազատություն» ռադիոկայանի երևանյան գրասենյակում, որտեղ 2005 թվականից վարել է «Տեսակետների խաչմերուկ» հաղորդաշարը ։ 1998-1999 թվականներին եղել է «ԱՐ» հեռուստաընկերության «Հետագիծ» հաղորդաշարի վարող։ 2000 թվականի մարտ-մայիս ամիսներին եղել է «Արմենիա հեռուստաընկերության» «Օրվա մամուլ» նախագծի վարողը։ 2000-2002 թվականներին «Ա1+» հեռուստաընկերությամբ վարել է «Ա1+ մամուլ» ծրագիրը։
Աննա Իսրայելյանը 1997 թվականից մինչ 2011 թվականը թղթակցել է «Առավոտ» օրաթերթին, իսկ արդեն 2011 թվականից մինչ օրս «Առավոտ» օրաթերթի առցանց տարբերակի խմբագիրն է։
1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Աննա Իսրայելյանը եղել է այն լրագրողներից մեկը, որը գտնվել է Ազգային ժողովի շենքում ։
Էմբոլիզմ
Դասակարգում
Էմբոլիզմի դասակարգման հիմք կարող է ընդունվել զարկերակային կամ երակային շրջանառային հունում տեղակայումը։ Եթե զարկերակային շրջանառությունում հայտնված էմբոլը տեղաշարժվելիս չի կազմալուծվում, ապա տեղակայվում է դիստալ հատվածներում։ Երբեմն կիրառվում են բազմաթիվ դասակարգումներ, օրինակ՝ թոքային էմբոլիան դասակարգվում է նաև որպես զարկերակային էմբոլիա, սակայն ավելի ընդհանուր դասակարգան ժամանակ դասվում է երակային էմբոլիաների դասին, քանի որ խցանումը տեղի է ունենում երակներում ։
Թհուբ
Թհուբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Ջուլամերկի գավառակում ։ Գտնվում էր Ջուլամերկ գյուղաքաղաքից հարավ։
Աննա Իսրայելյան
Անձնական կյանք
Ամուսնալուծված է, ունի մեկ որդի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Թհուբ
XIX դարի վերջին մտնում էր Թհուբի գյուղախմբի մեջ և հանդիսանում էր նրա կենտրոնը ։
Էմբոլիզմ
Զարկերակային
Զարկերակային էմբոլիզմը կարող է առաջացնել որևէ մարմնամասի անոթի խցանում։ Հիմնականում առաջացնում է հյուսվածքի ինֆարկտ։ Էմբոլի թափանցումը ուղեղ կամ սրտի կորոնար անոթնոր, ամենից հաճախ բերում է կաթվածի՝ իշեմիայի պատճառով։
Թհուբ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Էմբոլիզմ
Զարկերակային
Զարկերակային էմբոլը կարող է առաջանալ սրտում (ձախ նախասրտում, նախասրտի ֆիբրիլյացիայից առաջ կամ միջնապատի էնդոկարդիտի արդյունքում)։ Սրտից առաջացած էնբոլները հաճախ են հանդիպում կլինիկայում։ Փորոքի մեջ թրոմբի առաջացումը տեղի է ունենում հիմնականում միտրալ փականի խնդիրներով հիվանդների մոտ, հատկապես միտրալ փականի ստենոզի դեպքում՝ փորոքային ֆիբրիլյացիայի հետ համատեղ։
Փորոքային ֆիբրիլյացիայի ժամանակ էմբոլիայի ռիսկը կախված է տարիքից, հիպերտենզիայից, դիաբետից, սրտային անբավարարությունից կամ նախկինում ստացած կաթվածից։ Էմբոլ կարող է առաջանալ նաև փորոքներում և 30% դեպքերում պատճառը փորոքի հետին պատի ինֆարկտն է։ Մեկ այլ ռիսկ է սրտի արտամղման ֆրակցիայի փոքրացումը կամ ինֆարկտի չափը։ Ինֆարկտից հետո առաջին եռամսյակում՝ ձախ փորոքի անևրիզման ունի էմբոլի առաջացման 10% հավանականություն։
Էմբոլիան հաճախ ունենում է ավելի լուրջ հետևանքներ, երբ դրանք առաջացնում են շրջանառության կանգ, մասնավորապես ուղեղում և սրտում։
Երակային
Երակային շրջանառությունում առաջացած էմբոլն իր ազդեցությունն է թողնում թոքերի, այնուհետև աջ նախասրտի վրա։ Առաջացած թոքային էմբոլիան, որը հանգեցնում է թոքերի հիմնական զարկերակի խցանման և կարող է առաջացնել խորանիստ երակային թրոմբոզ։ Թոքային էմբոլիայի ամենահաճախ պատճառը ազդրային երակն է։ Առավել հաճախ նման պաթոլոգիան կապված է սաղմնային կյանքից բաց մնացած օվալ անցքից, որը 25%-ով հանդիպում է մեծահասակների մոտ։
Պարադոքսալ (երակից՝ զարկերակ)
Պարադոքսալ էմբոլիզմը հայտնի է նաև խաչաձև էմբոլիզմ անվանումով, որի ժամանակ երակային արյունահոսքից էմբոլը անցնում է զարկերակային արյունահոսք։ Էմբոլիզմը գերազանցապես կապված է միջնախասրտային կամ միջփորոքային միջնապատի դեֆեկտի հետ։
Ուղղություն
Ուղղությունը կարող է լինել նշված երկուսից մեկը.
Անտերոգրատ էմբոլիզմի դեպքում էմբոլի և արյան հոսքի ուղղությունները համընկնում են։ Ռետրոգրատի դեպքում՝ էմբոլը շարժվում է հոսքին հակառակ, հիմնականում արյան ցածր ճնշման կամ էմբոլի զանգվածի մեծ լինելու դեպքում։
Ծագումնաբանություն
Էմբոլիզմ բառը գալիս է հունարենից (ἐμβολισμός), թարգմանությունը՝ տեղափոխում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արյունաբանություն
(4122) Ֆերարի
(4122) Ֆերարի (Ferrari), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի հուլիսի 28-ին Սան Վիտորե աստղադիտարանի կողմից Բոլոնիայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,559095 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4322 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,686 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1495,3 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,240754 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,46° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սան Վիտորե աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Էլեկտրամագնիսականություն
Առաջանում է էլեկտրական լիցք ունեցող տարրական մասնիկների, ինչպես նաև էլեկտրանակապես չեզոք, սակայն բաղադրյալ այն մասնիկների միջև, որոնց բաղադրիչ մասնիկներն ունենք էլեկտրական լիցք ։ Ժամանակակից տեսակետի համաձայն, լիցքավորված մասնիկների միջև էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունը իրականանում է ոչ թե անմիջականորեն, այլ միայն էլեկտրամագնիսական դաշտի միջոցով։
Էլեկտրամագնիսական դաշտն ի հայտ է գալիս էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի տեսքով, որոնք էլեկտրամագնիսականության երկու տարբեր դրսևորումներն են. Փոփոխական էլեկտրական դաշտը ստեղծում է մադնիսական դաշտ, և ընդհակառակը (Էլեկտրամագնիսական ինդուկցիայի Ֆարադեյի օրենք)։
Ըստ դաշտի քվանտային տեսության, էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունը հաղորդվում է զանգված չունեցող բոզոնի՝ ֆոտոնի միջոցով (ֆոտոնը կարելի է պատկերացնել որպես էլեկտրամագնիսական դաշտի քվանտային գրգռում)։ Ֆոտոնն ինքը չունի էլեկտրական լիցք, ուստի չի կարող անմիջականորեն փոխազդել այլ ֆոտոնների հետ։ Հիմնարար մասնիկներից էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությանը մասնակցում են նաև էլեկտրական լիցք ունեցող մասնիկները՝ քվարկները, էլեկտրոնները, մյուոնները և տաու-լեպտոնը (ֆերմիոն է), ինչպես նաև լիցք ունեցող տրամաչափային W± բոզոնները։
Էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունը տարբերվում է թույլ և ուժեղ փոխազդեցություններից իր հեռազդեցության բնույթով՝ երկու լիցքերի փոխազդեցության ուժը նվազում է հեռավորության երկրորդ աստիճանի օրենքով (տե՛ս Կուլոնի օրենքը)։ Նման օրենքով է նվազում նաև գրավիտացիոն փոխազդեցությունը։ Լիցքավորված մասնիկների էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունը էապես մեծ է գրավիտացիոնից, և միակ պատճառը, որ էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունը մեծ ուժով չի դիտվում տիեզերական բնույթի մասշտաբներում, մատերիայի էլեկտրաչեզոքությունն է, այսինքն՝ Տիեզերքի յուրաքանչյուր տիրույթում դրական և բացասական լիցքերի հավասար քանակով առկայությունը։
Եթե էլեկտրամագնիսական փոխազդեցության շնորհիվ առաջացած ուժերը ձգողական են, ապա երկու կամ ավելի թվով մասնիկներ կարող են կազմել կապված վիճակ։ Այդ հանգամանքն ընկած է մատերիայի հիմնական բաղադրիչ մասերի՝ ատոմների կամ մոլեկուլների գոյության հիմքում։ Յուրաքանչյուր նյութի քիմիական կառուցվածքը, ագրեգատային վիճակը և հատկությունները (ֆեռոմագնիսականություն, գերհաղորդականություն և այլն) պայմանավորված են էլեկտրոնների և միջուկների էլեկտրամագինիսական փոխազդեցությամբ։
Դասական (ոչ քվանտային) շրջանակներում էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունը նկարագրվում է դասական էլեկտրադինամիկայով։
Պատմություն
Սկզբնապես էլեկտրականությունն ու մագնիսականությունը համարվում էին երկու տարբեր ուժեր։ Այդ տեսակետը փոխվեց 1873 թ., երբ Ջեյմս Մաքսվելը հրատարակեց իր «Տրակտատ էլեկտրականության և մագնիսականության մասին» աշխատությունը, որտեղ ցույց է տրվում, որ դրական և բացասական լիցքերի փոխազդեցությունը կանոնակարգվում է մեկ ուժով։ Այդ փոխազդեցություններից բխող չորս հիմնական երևույթներ կան, որոնք հստակ ցուցադրվում են փորձով.
1820 թ. ապրիլի 21-ին, պատրաստվելով դասախոսության, Հանս Քրիստիան Էրստեդը զարմանալի դիտարկում արեց։ Նյութերի ընտրություն անելիս նա նկատեց, որ կողմնացույցի սլաքը շեղվում է հյուսիսային մագնիսական բևեռից, երբ միանում կամ անջատվում է իր ձեռքի մարտկոցի էլեկտրական հոսանքը։ Նա մտածեց, որ մագնիսական դաշտը ելնում է հոսանք անցկացնող հաղորդալարի բոլոր կողմերից, ինչպես տարածության մեջ տարածվում են լույսը և ջերմությունը, և որ փորձը ուղիղ կապ է մատնանշում էլեկտրականության ու մագնիսականության միջև։
Այդ միասնությունը, որը նկատել էր Ֆարադեյը, լրացրել էր Մաքսվելը, ճշգրտել էին Օլիվեր Հեվիսայդը և Հենրիխ Հերցը, XIX դարի կարևորագույն նվաճումներից մեկն է մաթեմատիկական ֆիզիկայում։ Այս հայտնագործությունը ունեցավ շատ կարևոր հետևանքներ, որոնցից մեկը լույսի բնույթի ըմբռնումն էր։
Էլեկտրականության և մագնիսականության կապը բացահայտողը միայն Էրստեդը չէր։ 1802 թ. իտալացի գիտնական-իրավագետ Ջովանի Ռոմանյոզին էլեկտրաստատիկ լիցքերով շետեղ մագնիսական սլաքը։ Սակայն նրա հետազոտություններում չէր կիրառվում գալվանական էլեմենտ և հաստատուն հոսանքը բացակայում էր։ Ռոմանյոզիի հաշվետվությունը հրապարակվեց 1802 թ. իտալական թերթում, սակայն ժամանակի գիտնական հանրությունն անտեսեց այն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հիմնարար փոխազդեցություններ Կատեգորիա:Էլեկտրամագնիսականություն
Այմարա լեզուներ
Այմարա լեզուներ (Aymar aru), Հարավային Ամերիկայի հնդկացիական լեզուների խումբ՝ Էկվադորում և Բոլիվիայում ։ Այն կեչուայի հետ կենտրոնական Անդերի երկու հիմնական լեզվական խմբերից մեկն է։ 1978 թվականին Հարդմանն առաջարկել է այս լեզուն անվանել խաքի, Ալֆրեդո Տորերոն՝ արու՝ «խոսել», իսկ Ռոդոլֆո Կեռոն Պալոմինոն՝ այմարա՝ երկու ճյուղերով՝ հարավային (անտիպլանո) այմարան և կենտրոնական այմարան (խաքարու և կաուկի)։
Կեչուա լեզուները, հատկապես հարավայինները, այմարա լեզվի հետ ունեն շատ ընդհանուր բառեր, որի պատճառով հաճախ ընդհանրացվում են մեկ խմբի մեջ։ Այս առաջարկը սակայն հակասական է։
Տարածվածություն
Այմարա լեզվով Բոլիվիայում կան համարյա երկու միլիոն խոսողներ, կես միլիոն՝ Պերուում և ենթադրաբար՝ մի քանի հազար խոսողներ Չիլիում ։ 16-րդ դարում իսպանական գաղութարարների ժամանումից առաջ, այմարան շատ ավելի մեծ աշխարհագրական տարածք էր զբաղեցնում՝ ներառելով Պերուի լեռնաշխարհի հարավային հատվածը։ Դարերի ընթացքում այմարան իր տեղը զիջում է իսպաներենին և կեչուային։ Շատ պերուացի և բոլիվիացի համայնքներ, որոնք ժամանակին խոսում էին այմարայով, այժմ խոսում են կեչուայով ։ Խաքարուն ունի մոտ 725 խոսողներ Պերուում, Լաեքին 2005 թվականի դրությամբ ուներ ընդամենը 9 կենդանի խոսողներ։
Դասակարգում
Այմարան լեզուները ներառում են երկու լեզու՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Այմարա լեզուներ Կատեգորիա:Բոլիվիայի լեզուներ Կատեգորիա:Պերուի լեզուներ Կատեգորիա:Չիլիի լեզուներ Կատեգորիա:Կցական լեզուներ
Վոլինցևսկոե
Վոլինցևսկոե (Волинцівське), ավան Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլինցևսկոե ավանում բնակվում էր 20 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Արշակ Գառնիկյան
Արշակ Հարությունի Գառնիկյան (Արշակ Գառնի, ), ֆրանսահայ նկարիչ։
Կենսագրություն
Արշակ Գառնիկյանը ծնվել է 1931 թվականին Բեյրութում։ Արվեստի ու երաժշտության նկատմամբ սերն ի հայտ է եկել վաղ տարիքում։ Գործունեությունը սկսել է որպես թատերական նկարիչ, ձևավորել է Լևոն Շանթի «Հին աստվածներ», «Շղթայվածը» և այլ ներկայացումներ։ Ձևավորել է Բեյրութի Համազգայինի Գասպար Իփեկյան թատերախմբի մի շարք բեմադրություններ։ 1958 թվականից հաստատվել է Փարիզում, հաճախել է Գրանդ Շոմեր ակադեմիա, երեք տարի հետևել է Լուվրի ազատ արվեստանոցների դասընթացներին ։
Աշխատանքներում իրականությունը պատկերել է այլաբանորեն, վերացարկված։ Փարիզի կենտրոնում ունեցել է իր արվեստանոցը։ Ստեղծագործություններից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Մահացել է 2014 թվականի ապրիլի 14-ին Փարիզում ։
Ցուցահադնեսներ
Մասնակցել է Փարիզի սալոնի խմբակային ցուցահանդեսներին
Անհատական ցուցահանդես է ունեցել Փարիզի Ունիվերսիտե (1957) սրահում և Բելգիայում (1975):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ նկարիչներ Կատեգորիա:Գրանդ Շոմեր ակադեմիայի շրջանավարտներ
Քոլին Ֆերթ
Քոլին Էնդրյու Ֆերտ(Colin Andrew Firth, ), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության բրիտանացի դերասան։
Սկսելով իր կարիերան 1984 թվականին՝ Ֆերտը համաշխարհային քննադատների ուշադրությունն իր վրա գրավեց միայն 1995 թվականին՝ Ջեյն Օստինի «Հպարտություն և նախապաշարմունքներ» վեպի հիման վրա նկարահանված ֆիլմում կատարելով միստր Դարսիի դերը։ Բազմաթիվ մրցանակների է արժանացել Ֆերտի աշխատանքը «Միայնակ տղամարդ» ֆիլմում, որտեղ նա մարմնավորել է պրոֆեսոր-հոմոսեքսուալ Ջորջ Ֆալկոներին, ով փնտրում է կյանքի իմաստը ավտովթարից մահացած սիրեցյալի մահից հետո․ մասնավորապես այս դերի համար դերասանն արժանացել է BAFTA մրցանակի և արժանացավ Վոլպի գավաթ տղամարդու լավագույն դերակատարման համար ։ Հաջորդ տարի Ֆերտն արժանացավ «Օսկարի» «Թագավորի ելույթը» ֆիլմում Գեորգ VI թագավորի դերը կատարելու համար ։
Լունա 24
Լունա-24, կամ Ե-8-5Մ համար 413 (Луна 24), Սովետական Միության տիեզերքի հետազոտության ծրագրի շրջանակներում իրականացվող Լունա ծրագրի հերթական առաքելությունը, որով նախատեսվում էր Երկիր վերադարձնել Լուսնի գրունտի նմուշ։ Արձակվել է 1976 թվականի օգոստոսի 9-ին Բայկոնուր տիեզերակայանից, Պրոտոն-Կ կրող հրթիռով։ Առաքելության հաջող ավարտի արդյունքում 1976 թվականի օգոստոսի 22-ին Երկիր է բերվել 170,1 գրամ Լուսնի գրունտ Ճգնաժամների ծովից։ Սա խորհրդային երրորդ հաջողված նմանատիպ առաքելությունն էր։
Քոլին Ֆերթ
Քոլին Ֆերտը «Օսկար» և «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակների դափնեկիր է, BAFTA մրցանակի կրկնակի դափնեկիր, Վոլպի գավաթի դափնեկիր, ինչպես նաև «Էմմի» մրցանակի դափնեկիր։
Լունա 24
2010 թվականի մարտին ՆԱՍԱ-ն հայտարարեց, որ ԼՌՕ կայանի լուսանկարում հայտնաբերվել է Լունա 20-ի իջեցվող սարքը Լուսնի մակերևույթին ։
Քոլին Ֆերթ
Կոլին Ֆերտի մասնակցությամբ ֆիլմերից ու հեռուստասերիալներից առավել ուշագրավ են՝ «Վալմոն», «Հպարտություն և նախապաշարմունք», «Անգլիացի հիվանդը», «Սիրահարված Շեքսպիրը», «Բրիջիտ Ջոնսի օրագիրը», «Մարգարտե ականջօղով աղջիկը», «Իրական սեր», «Բրիջիտ Ջոնս։ Բանականության եզրին», «Իմ անտանելի դայակը», «Մամա միա», «Դորիան Գրեյ», «Թագավորի ելույթը» և «Լրտես, դուրս եկ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:1960 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ
Լունա 24
Կայանի կառուցվածք
Լունա 24-ը նախագծվել է Լավոչկինի անվ. բյուրոում, կառուցվածքի նշանակումն էր՝ Ե-8-5։ Այն բաղկացած էր երեք մասերից՝ վայրէջքի հարթակից, վերադարձվող սարքից, և փրկվող սարքից (այսպես էր անվանվում Երկիր վերադարձող գնդաձև սարքը)։ Լունա 24-ը վերջինն էր մոդիֆիկացված կայաններից, որոնք նախագծվել էին վերադարձնել գրունտի նմուշը մակերևույթի ավելի խորը շերտերից։ Կայանի անվան նշանակման մեջ ավելացված էր «Մ» տառը։ Այսպիսով, մինչ Լունա 16 և Լունա 20 կայանները հորատեցին ընդամենը մոտ 0,3 մետր, այս կայանը հորատեց 2,5 մետր խորությամբ։
«Լունա 24» ուներ 3,96 մետր բարձրություն, նրա չոր զանգվածը կազմում էր 1880 կգ, իսկ վառելիքով լիցքավորված դեպքում 5750 կգ ։
Կայանի վրա տեղադրված սարքավորումներով կատարվել է մերձլուսնային տարածության, Լուսնի գրավիտացիոն դաշտի, Լուսնի մակերևույթի կազմության քիմիական վերլուծության հետազոտություններ։ Կայանի վրա տեղադրված տեսախցիկներով նաև կատարվել են Լուսնի նկարահանումներ ։
Վերադարձվող սարքը իրենից ներկայացնում էր գնդաձև իջեցվող մոդուլը, որը տեղակայված էր վերադարձվող հրթիռային աստիճանի վրա։ Վերադարձվող սարքի ընդհանուր զանգվածը կազմում էր 520 կգ, որից 245 կգ-ը վառելիքն էր։ Վերադարձվող սարքը ուներ 2 մետր բարձրություն, իսկ իջեցվող մոդուլը 50 սմ տրամագիծ և 39 կգ զանգված ։
Թռիչք
«Լունա 24» առաքելությունը երրորդն էր ուղղված Ճգնաժամների ծով, այս տեղաբաշխումը հետաքրքրություն էր առաջացնում այստեղ տեղաբաշխված գրավիտացիոն անոմալիաների պատճառով։ «Լունա 24» կայանը արձակվեց 1976 թվականի օգոստոսի 9-ին Բայկոնուր տիեզերակայանից, Պրոտոն-Կ կրող հրթիռով։ Այն հաջողությամբ դուրս եկավ Երկրի ուղեծիր։ Կատարված ուղեծրի կարգաբերումից հետո կայանը շարունակեց թռիչքը դեպի Լուսին և առանց խնդիրների դուրս եկավ ուղեծիր օգոստոսի 14-ին։ Կայանը հաջողությամբ վայրէջք կատարեց օգոստոսի 18-ին ժամը 06:36-ին, Լունա 23-ից ոչ հեռու ։
Վայրէջքի ճշգրիտ վայրը պարզվել է ՆԱՍԱ-ի ԼՌՕ կայանի լուսանկարով 2012 թվականին ։
Կայանի վերին աստիճանը սկսեց վերադարձի թռիչքը 1976 թվականի օգոստոսի 19-ին, այդ պահին կոնտեյներում զետեղված էր Լուսնի 170,1 գրամ գրունտի նմուշ։
Վերադարձված գրունտի ուսումնասիրությունը ցույց տվեց, որ այն ունի շերտավոր տիպի կառուցվածք, նման նստվածքային ապարներին։ 1976 թվականի դեկտեմբերին Խորհրդային Միությունը առաքելության նմուշի մեկ գրամը փոխեց ՆԱՍԱ-ի լուսնային նմուշի հետ ։
Լունա 24-ը դարձավ Խորհրդային Միության Լունա ծրագրի վերջին սարքը։ Սա նաև վերջին կայանն էր որը կատարեց փափուկ վայրէջք Լուսնի վրա, մինչև չինական «Չանյե 3» կայանի վայրէջքը 2013 թվականի դեկտեմբերի 14-ին՝ 37 տարի անց։ Ավելի քան 44 տարի դա նաև լուսնային նմուշի վերադարձի վերջին առաքելությունն էր, մինչև չինական Չանյե 5-ի կատարած առաքելությունը 2020 թվականի դեկտեմբերին։
Վերադարձված նմուշում հայտնաբերված ջուր
1978 թվականի փետրվարին սովետական գիտնականներ Մ. Ախմանովան, Բ. Դեմենտևը և Մ. Մարկովը հրապարակեցին աշխատություն, որում նշվում էր, որ բականին բարձր ճշրտությամբ հայտնաբերվել է ջուր լուսնային ապարներում ։ Նրանց հետազոտությունները ցույց էին տվել, որ Երկիր բերված Լուսնային գրունտի մեջ առկա է մոտ 0,1% ջուր, ըստ զանգվածի, տվյալները ստացվել էին ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիայի արդյունքում (մոտ 3 µm ալիքի երկարությամբ) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լունա ծրագիր Կատեգորիա:1976 թվականին արձակված տիեզերանավեր
Դվուրեչկա
Դվուրեչկա (Двуречка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1274 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գրաբարովսկի գյուղական խորհուրդ (Պիրյատինսկի շրջան)
Գրաբարովսկի գյուղական խորհուրդ  (Грабарівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պիրյատինսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Գրաբարովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 630 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 32,29 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,51 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Նիգմատուլինո
Նիգմատուլինո (Нигматуллино, Ниғмәтулла), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 593 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջորջ Դոու
Ջորջ Դոու, անգլիացի նկարիչ, փորագրող Հենրի Էդվարդ Դոյի ավագ եղբայրը։ Նա 1819-1829 թվականներին աշխատել է Սանկտ Պետերբուրգում, որտեղ (ռուս գեղանկարիչներ Վիլհելմ Օգոստինոս Գոլիկեի և Ալեքսանդր Պոլյակովի օգնությամբ) պատկերել է 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի և 1813-1814 թվականների արտասահմանյան արշավների մասնակից 329 գեներալների նկարազարդ դիմանկարները, Միխայիլ Կուտուզովին և Միխայիլ Բարկլայ-դը-Տոլի (1829) մեծ դիմանկարները, վետերան զինվորների 4 դիմանկարները (1828), որոնք ցուցադրված են Ձմեռային պալատի Ռազմական պատկերասրահում :
Կենսագրություն
Ջորջ Դոուն ծնվել է 1781 թվականի փետրվարի 8-ին Սենտ Ջեյմս ծխական համայնքում, Արքայազն Ֆիլիպի և Ջեյն Դոների ընտանիքում։ Ֆիլիպ Դոուն Մեցցո-տինտոյում նկարիչ և փորագրիչ էր, աշխատում էր Ուիլյամ Հոգարթի և Ուիլյամ Թըրների հետ, նաև նկարում էր քաղաքական ծաղրանկարներ Ամերիկայի կյանքի մասին։ Ջորջն ընտանիքի ավագ երեխան էր։
Սկզբում Ջորջը հոր մոտ սովորել է փորագրություն, սակայն հետագայում սկսել է հետաքրքրվել նկարչությամբ և սովորել Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ 1809 թվականին Դոուն դառնում է Արվեստի ակադեմիայի անդամ, իսկ 1814 թվականին՝ ակադեմիկոս։
Նա օգտագործում էր Քենթի դուքսի և դքսուհու հովանավորությունը։ 1819 թվականին նա Քենտի դուքսի հետ մեկնում է Եվրոպա ուղևորության, որի ընթացքում գրավում է Ալեքսանդր I-ի ուշադրությունը։ Կայսրը նկարչին հանձնարարել է նկարել ռուս գեներալների դիմանկարները, ովքեր մասնակցել են Նապոլեոն Բոնապարտի հետ պատերազմին։
1826 թվականին Նիկոլայ I-ը Դոուին հրավիրեց իր թագադրմանը, իսկ 1828 թվականին Ջորջը պաշտոնապես նշանակվեց Կայսերական արքունիքի առաջին նկարիչ։
1828 թվականին նա վերադարձավ Անգլիա, որտեղ մնաց մի քանի ամիս։ 1829 թվականին Դոուն վերադարձավ Սանկտ Պետերբուրգ, բայց շուտով նրա շնչառական խնդիրները սրացան։ Ջորջն իր ողջ կյանքի ընթացքում ուներ թոքային անբավարարություն մանուզկ հասակում ունեցած հիվանդության պատճառով։ Դոուն վերադարձավ Լոնդոն 1829 թվականի օգոստոսին և մահացավ հոկտեմբերի 15-ին։
Ջորջ Դոուին հուղարկավորել են Սուրբ Պողոս տաճարի դամբարանում։ Հուղարկավորությանը ներկա էին բազմաթիվ արվեստագետներ և Ռուսական դեսպանության ներկայացուցիչներ։
Հիշատակումներ գրականության մեջ
Ջորջ Դոուն հիշատակվել է Վ.Մ.Գլինկայի «Պալատական ​​գրենադերի ճակատագիրը» պատմավեպում և ներկայացվել խիստ բացասական կողմից։ Ըստ նրանց՝ նա շահագործում էր ռուս երիտասարդ նկարչի՝ մի բնիկ գյուղացի, ում տաղանդը նա փչացրեց՝ ստիպելով երիտասարդին կրկնօրինակել ուրիշների դիմանկարները և ներկայացնելով որպես իր սեփական աշխատանքները, ինչից էլ պարզ դարձավ, որ մեծ մասը վարպետի դիմանկարները կատարել են նրա ենթակաները։
Վոդիչկի (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան)
Վոդիչկի (Водички), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոդիչկի գյուղում բնակվում էր 146 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,056 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2607,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1681 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Թով
Թով, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ռոդրիգո դե Խերես
1492 թվականի հոկտեմբերի 12-ին անձնակազմն առաջին անգամ ծխախոտ է տեսել Բահամյան կղզիների Սան Սալվադոր կղզում, որը բնիկներին հայտնի է որպես Գուանահանի։ Բնիկները նրանց նվիրել են ակնհայտ արժեքավոր «չոր տերևներ, որոնք տարածում են յուրահատուկ բուրմունք»։ Ավելի ուշ անձնակազմը թափել է տերևները ։
1492 թվականի նոյեմբերին Կուբայում Խերեսը և Լուիս դե Տորեսը առաջին անգամ նկատել են, թե ինչպես են ծխում բնիկները։ Ըստ երևույթին, բնիկները արմավենու և եգիպտացորենի տերևներից գլանակներ են պատրաստել «թղթից կազմված մուշկետի ձևով»՝ ներսում ծխախոտով։ Մի կողմից վառել են, մյուսի կողմից «խմել» ծուխը ։
Խերեսը ընդօրինակել է ծխելու սովորությունը։ Երբ վերադարձել Եվրոպա,  այդ սովորությունը ներմուծել է իր հայրենի քաղաք Այամոնտե։ Նրան շրջապատող ծուխը վախեցրել է  հարևաններին. իսպանական ինկվիզիցիան նրան բանտարկեց իր « մեղավոր և դժոխային » սովորությունների համար, քանի որ «միայն Սատանան կարող էր մարդուն տալ իր բերանից ծուխը արտաշնչելու ուժ»։ Յոթ տարի անց, երբ նա ազատ է արձակվեց, ծխախոտի օգտագործումը տարածված է եղել Եվրոպայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Ծխելու սովորույթ Կատեգորիա:15-րդ դարի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:15-րդ դարի մահեր
Ագուա Դոսի դու Մարանիան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Եմիփորոն
Եմիփորոն, լայն ուսանոց-ուրար, որը հետևից և առջևից ծածկում է եպիսկոպոսի կամ կաթողիկոսի կուրծքն ու թիկունքը։ Եմիփորոնի ծոպավոր ծայրերը հասնում են մինչև շուրջառի ծայրերը։ Այն 25 սմ լայնությամբ և 2 մ երկարությամբ երկու կտոր է` զարդարված իրար նման զարդերով, պարուրված ծալերով և երիզներով։
Եմիփորոնը բացառիկ զգեստ է ձեռնադրված եպիսկոպոսի համար և տրվում է ձեռնադրության ժամանակ։ Խորհրդանշում է եպիսկոպոսի կամ կաթողիկոսի ամբողջապես խաչված լինելը իրենց հինգ զգայարաններով, մեղքերի և աշխարհիկ ցանկությունների համար մեռնելը և միայն Քրիստոսի խաչն իրենց անձերում կրելը։
Ըստ Մաղաքիա արք․ Օրմանյանի` հույների եմիփորոնն ու լատինացիների պալյումը նույնպես եմիփորոններ են, բայց մերը դրանց համեմատությամբ ավելի մեծ ու ավելի շքեղ է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ հոգևորականների հագուստ
Ջոկեր: Խելագարություն երկուսով
«Ջոկեր։ Խելագարություն երկուսով» (Joker: Folie à Deux ), սպասվող ամերիկյան երաժշտական ֆիլմ ռեժիսոր Թոդ Ֆիլիպսի կողմից, սցենարի հեղինակներն են Ֆիլիպսն ու Սքոթ Սիլվերը։ Արտադրությամբ զբաղվել են Warner Bros. Pictures-ը, Village Roadshow Pictures-ը, DC Studios-ը, Bron Studios-ը և Joint Effort-ը, իսկ տարածմամբ՝ Warner Bros-ը։ Ֆիլմը հիմնված է Ջոկերի և DC Comics-ի հրատարակած այլ կերպարների վրա և հանդիսանում է 2019 թվականի «Ջոկեր» ֆիլմի սիքվելը։ Դերերում են Հոակին Ֆենիքսը, Լեդի Գագան, Զազի Բիթցը, Բրենդան Գլիսոնը, Քեթրին Քիները և այլոք։
«Ջոկեր։ Խելագարություն երկուսով» ֆիլմը նախատեսվում է թողարկել 2024 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։
Դերասանական կազմ
Բացի այդ, Բրենդան Գլիսոնը, Քեթրին Քիները, Ջեյկոբ Լոֆլենդ և Հարրի Լոութին հանդես են գալու դեռ անհայտ դերերով  ։
Զարգացում
2019 թվականի նոյեմբերի 20-ին The Hollywood Reporter-ը հայտարարել է, որ «Ջոկեր» ֆիլմի սիքվելը գտնվում է արտադրության մեջ և որ Ֆիլիպսը, Սքոթ Սիլվերն ու Հոակին Ֆենիքսը մասնակցում են նախագծում։ Նույն օրը, Deadline Hollywood-ը հերքել է այդ լուրը, նշելով, որ շարունակության շուրջ բանակցություններ դեռ չեն էլ եղել ։ Ֆիլիպսը պատասխանել է այս բոլոր լուրերին, ասելով, որ Warner Bros. ստուդիայի հետ քննարկել է հնարավոր սիքվելը, սակայն այն դեռ արտադրման փուլում չէ ։
2022 թվականի հունիսին Ֆիլիպսն հաստատել է, որ սիքվելը գտնվում է արտադրության մեջ, սցենարի հեղինակներն են Ֆիլիպսն ու Սիլվերը։ Նաև հայտնի դարձավ ֆիլմի անվանումը՝ «Ջոկեր։ Խելագարություն երկուսով» ։ Ավելի ուշ հայտնի դարձավ, որ Լեդի Գագան բանակցություններ է վարում Հարլի Քուինին մարմնավորելու համար, և որ ֆիլմը լինելու է երաժշտական ։ Կարճ ժամանակ անց Գագան հաստատել է իր մասնակցությունը ֆիլմում ։ Օգոստոսին հաղորդվել է, որ Զազի Բիթցը բանակցություններ է վարում Սոֆի Դյումոնի դերին վերադառնալու համար ։ Սեպտեմբերին Բիթցը հաստատել է իր մասնակցությունը ֆիլմում՝ Բրենդան Գլիսոնի, Քեթրին Քիների և Ջեյկոբ Լոֆլենդի հետ միասին  ։ Հոկտեմբերին Deadline Hollywood-ը հաղորդել է, որ Հարրի Լոութին ֆիլմում «մեծ դեր» է կատարելու ։
Նկարահանումներ
Նկարահանման շրջանը սկսվել է 2022 թվականի դեկտեմբերի 10-ին, երբ Ֆիլիպսն իր Ինստագրամում ներկայացրել է ֆիլմի առաջին կադրերը ։
Երաժշտություն
Հիլդուր Գուդնադոուտիրը վերադառնալու է ֆիլմի երաժշտության ստեղծմանը ։
Թողարկում
«Ջոկեր։ Խելագարություն երկուսով» ֆիլմի պրեմիերան նախատեսվում է 2024 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2024 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:DC կոմիքսների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր
Բալլոն (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Բալլոն (Ballon), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Ռոշֆոր շրջանում։ Մտնում է Էգրեֆյոյ դ՛Օնի կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17032։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 740 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 480 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 377-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 103-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 78.5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69.9 %)։ 377 աշխատունակ բնակիչներից 330-ը աշխատում էին (183 տղամարդ և 147 կին), անաշխատանք էին 47-ը (23 տղամարդ և 24 կին)։ 103 անգործունակ մարդկանցից 26-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 44-ը թոշակառու, 33-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Փուլի աշխարհի գավաթ
Փուլի աշխարհի գավաթ (World Cup of Pool), ամենամյա միջազգային երկու հոգանոց թիմով մեկ պարտությունից հետո թռիչքի համակարգով 9-գնդակի մրցաշար է։ Այն անց է կացվում ամեն տարի, տարբեր վայրերում, և առաջին անգամ կայացել է Նյուփորթում, Ուելս։ Մրցաշարը կազմակերպում է Matchroom Sport-ը, որին նախկինում հովանավորում էր PartyPoker.com-ը։ 2014 թվականից մրցաշարը հովանավորում է BetWay-ը։
Ֆորմատ
Այս մրցաշարին մասնակցում են 32 թիմեր, որոնցից 31-ը ազգ (հյուրընկալող երկրի թիմ բաժանվում է A և B մասերի), որոնցում կան երկուական խաղացողներ։ Մասնակից թիմերը որակավորման միջոցով չեն ընտրվում, այլ ընտրվում են կազմակերպիչների կողմից։ Առաջին փուլից հաղթող 16 թիմները տեղափոխվում են երկրորդ փուլ։ Համաշխարհային Փուլի Ասոցիացիան 9-գնդակ-ը ստանդարտացրել է միջազգային կարգի, փոխել է սքոչ դաբլս խաղի (երկու խաղացողները խաղում են հերթականութամբ)։
Հաղթողներ
Կատեգորիա:Փուլի աշխարհի գավաթ
Արիստոտելականություն
Արիստոտելականություն` (Aristotelianism), փիլիսոփայության ավանդույթ, որն իր որոշիչ ոգեշնչումը վերցնում է Արիստոտելի աշխատանքից։ Արիստոտելը բեղմնավոր գրող էր, որի աշխատանքներն ընդգրկում են բազմաթիվ առարկաներ՝ ֆիզիկա, կենսաբանություն, մետաֆիզիկա, տրամաբանություն, էթիկա, գեղագիտություն, պոեզիա, թատրոն, երաժշտություն, հռետորություն, հոգեբանություն, լեզվաբանություն, տնտեսագիտություն, քաղաքականություն և կառավարություն։ Արիստոտելի տարբերակիչ դիրքերից մեկը՝ որպես ելակետ ընդունող ցանկացած մտքի դպրոց, կարող է համարվել «արիստոտելյան»՝ ամենալայն իմաստով։ Սա նշանակում է, որ արիստոտելյան տարբեր տեսություններ (օրինակ՝ էթիկայի կամ գոյաբանության մեջ) կարող են շատ ընդհանրություններ չունենալ իրենց փաստացի բովանդակության տեսանկյունից, բացի Արիստոտելին վերաբերող ընդհանուր հղումից։
Արիստոտելի ժամանակներում փիլիսոփայությունը ներառում էր բնափիլիսոփայություն, որը նախորդում էր ժամանակակից գիտության գալստին՝ գիտական հեղափոխության ընթացքում։ Արիստոտելի գործերը սկզբում պաշտպանում էին Պերիպատետիկյան դպրոցի անդամները, իսկ հետո՝ նեոպլատոնականները, որոնք բազմաթիվ մեկնաբանություններ էին անում Արիստոտելի գրվածքների վերաբերյալ։ Իսլամական ոսկե դարաշրջանում, Ավիցեննան և Ավերոեսը թարգմանեցին Արիստոտելի ստեղծագործությունները արաբերեն և դրանց ներքո, Ալ-Քինդիի և Ալ-Ֆարաբիի նման փիլիսոփաների հետ միասին, արիստոտելյանությունը դարձավ իսլամական վաղ փիլիսոփայության հիմնական մասը։
Մայմոնիդը իսլամական գիտնականներից ընդունեց արիստոտելյանությունը և դրա վրա հիմնեց իր «Ուղեցույց տարակուսողների համար»-ը, ինչը դարձավ հրեական Սխոլաստիկայի հիմքը։ Չնայած Արիստոտելի որոշ տրամաբանական գործեր հայտնի էին Արևմտյան Եվրոպային, միայն 12-րդ դարի լատիներեն թարգմանությունների և սքոլաստիկայի վերելքի ժամանակ լայն տարածում ստացան Արիստոտելի և նրա արաբ մեկնաբանների գործերը։ Ալբերտ Մեծ ի և Թովմա Աքվինացու նման գիտնականները մեկնաբանեցին և համակարգեցին Արիստոտելի աշխատությունները՝ համապատասխան Կաթոլիկ աստվածաբանությանը։
Արիստոտելականության ավանդական մետաֆիզիկական կամ տեսական փիլիսոփայության մերժումը, մասնավորապես արիստոտելյան բարոյական և «գործնական» փիլիսոփայությունը, ինչպիսին են՝ Գադամերը և Մակդաուելը։ Այս տեսանկյունից, քաղաքական հանրապետականության վաղ ժամանակակից ավանդույթը, որը հանրային, հասարակական ոլորտը կամ պետությունը համարում է որպես քաղաքացիների առաքինի գործունեությամբ կազմված, կարող է հիմնովին արիստոտելյան լինել։
Արիստոտելական ժամանակակից ամենահայտնի փիլիսոփան Ալասդայր Մակինթայրն է։ Հատկապես հայտնի է՝ իր «Առաքինությունից հետո» գրքում առաքինության էթիկայի վերականգնմանը օգնելու համար, Մակինթայրը վերանայում է արիստոտելականությունը՝ փաստարկելով, որ ամենաբարձր ժամանակավոր բարիքները, որոնք ներքին են մարդու համար, իրականանում են սոցիալական պրակտիկայում մասնակցության միջոցով։
Հին Հունաստան
Արիստոտելի սկզբնական հետևորդները եղել են Պերիպատետիկյան դպրոցի անդամները։ Արիստոտելի անվան դպրոցի ամենաակնառու անդամներն էին Թեոփրաստեսը և Ստրատոն Լամպսակացին, որոնք երկուսն էլ շարունակում էին Արիստոտելի հետազոտությունները։ Հռոմեական դարաշրջանում դպրոցը կենտրոնանում էր նրա աշխատանքը պահպանելու և պաշտպանելու վրա ։ Այս առումով ամենակարևոր դեմքը Ալեքսանդր Աֆրոդիսիացին էր, որը մեկնաբանեց Արիստոտելի գրությունները։ 3-րդ դարում Նեոպլատոնականության վերելքով, Պերիպատետիզմը՝ որպես անկախ փիլիսոփայություն, ավարտվեց։ Այնուամենայնիվ, նեոպլատոնականները փորձում էին Արիստոտելի փիլիսոփայությունը ներառել իրենց իսկ համակարգի մեջ և բազմաթիվ մեկնաբանություններ գրել Արիստոտելի վերաբերյալ։
Բյուզանդական կայսրություն
Բյուզանդական արիստոտելականությունը Բյուզանդական կայսրությունում ի հայտ եկավ արիստոտելյան պարաֆրազի տեսքով. հարմարեցումներ, որոնցում Արիստոտելի տեքստը վերամշակվում է, վերակազմակերպվում և էտվում, որպեսզի այն ավելի հեշտ հասկանալի լինի։ Այս ժանրը ենթադրաբար հորինել է Թեմիստիուսը 4-րդ դարի կեսերին, Միքայել Պսելոսը վերականգնել է 11-րդ դարի կեսերին, իսկ Սոֆոնիան հետագայում զարգացրել է 13-րդ դարի վերջին 14-րդ դարի սկզբին ։
9-րդ դարի կեսերին Մագնաուրայի դպրոցի փիլիսոփայության ամբիոնում նշանակվեց Լեո Մաթեմատիկոսը ՝ արիստոտելյան տրամաբանություն դասավանդելու համար ։ 11-րդ և 12-րդ դարերում առաջացավ տասներկուերորդ դարի բյուզանդական արիստոտելականությունը։ 12-րդ դարից առաջ արիստոտելյան մեկնաբանությունների բյուզանդական ամբողջ արդյունքը կենտրոնացած էր տրամաբանության վրա ։ Այնուամենայնիվ, 1118 թվականից հետո, երկու տասնամյակների ընթացքում արիստոտելյան մեկնաբանություններում ընդգրկված թեմաների շարքը շատ ավելին է, քանի որ իշխանուհի Աննա Կոմնենեն նախաձեռնեց և մի շարք գիտնականների հանձնարարեց մեկնաբանություններ գրել Արիստոտելի նախկինում անտեսված գործերի վերաբերյալ ։
Իսլամական աշխարհ
Աբբասյան խալիֆայությունում շատ արտասահմանյան ստեղծագործություններ թարգմանվել են արաբերեն, կառուցվել են մեծ գրադարաններ, իսկ գիտնականներին ողջունել են ։ Հարուն ալ-Ռաշիդի և նրա որդի Ալ-Մամունի խալիֆաների օրոք Բաղդադի Իմաստության տունը ծաղկեց։ Խալիֆի կողմից թարգմանական աշխատանքների պատասխանատուի դերը ստանձնեց քրիստոնյա գիտնական Հունան իբն Իսհակը (809–873): Իր կյանքի ընթացքում Իսհակը սիրիերեն և արաբերեն է թարգմանել 116 գրվածք, այդ թվում ՝ Պլատոնի և Արիստոտելի ստեղծագործությունները ։
Իմաստության տան հիմնադրմամբ` արիստոտելյան աշխատանքների ամբողջ ժողովածուն ( բացառությամբ՝ «Էվդեմոսի բարոյագիտություն »,« Մեծ բարոյագիտություն » և «Քաղաքականություն») հասանելի դարձավ իր հույն մեկնաբանների հետ միասին։ Այս ժողովածուն միօրինակ հիմք դրեց Իսլամական արիստոտելականության համար ։
Ալ-Քինդին (801–873) մահմեդական Պերիպատետիկյան դպրոցի փիլիսոփաներից առաջինն էր և հայտնի է արաբական աշխարհին անտիկ հունական և հելլենիստական փիլիսոփայությունը ծանոթացնելու իր ջանքերով ։ Նա արիստոտելյան և նեոպլատոնական միտքը ներառեց իսլամական փիլիսոփայական շրջանակներում։ Սա մուսուլմանական մտավոր աշխարհում հունական փիլիսոփայության ներդրման և մասսայականացման կարևոր գործոն էր ։
Փիլիսոփա Ալ-Ֆարաբին (872–950) մի քանի դար մեծ ազդեցություն ունեցավ գիտության և փիլիսոփայության վրա և իր ժամանակներում մեծապես համարվում էր Արիստոտելից հետո երկրորդը իր գիտելիքներով (հիշատակվում է նրա «Երկրորդ ուսուցիչ» կոչմամբ)։ Նրա աշխատանքը, որն ուղղված էր փիլիսոփայության և սուֆիզմի սինթեզին, ճանապարհ բացեց Ավիցեննայի (980–1037) աշխատանքի համար ։  Ավիցեննան Արիստոտելի հիմնական մեկնաբաններից մեկն էր ։ Նրա հիմնած մտքի դպրոցը հայտնի դարձավ որպես Ավիցեննիզմ, որը կառուցված էր բաղադրիչների և գաղափարական կառուցվածքային բլոկների վրա, որոնք հիմնականում արիստոտելյան և նեոպլատոնական են ։
Միջերկրական ծովի արևմտյան ծայրամասում, Կորդովայում Ալ-Հակամ II- ի (961-976) օրոք, ձեռնարկվեց թարգմանչական հսկայական ջանք, և շատ գրքեր թարգմանվեցին արաբերեն։ Իբն Ռուշդը (1126–1198), որն իր կյանքի մեծ մասն անց է կացրել Կորդոբայում և Սևիլյայում, հատկապես առանձնացել է որպես Արիստոտելի մեկնաբան։ Նա հաճախ գրում էր երկու կամ երեք տարբեր մեկնաբանություններ նույն աշխատանքի վերաբերյալ, և հայտնաբերվել են Արևմտյան երկերի՝ Ավերոյեսի մոտ 38 մեկնաբանություններ ։ Չնայած նրա գրվածքները իսլամական երկրներում ունեցել են միայն ծայրահեղ ազդեցություն, բայց, ի վերջո, նրա աշխատանքները հսկայական ազդեցություն կունենային Լատինական Արևմուտքում  և կհանգեցնեին դեպի Ավերոյիզմ կոչվող մտքի դպրոցին։
Արևմտյան Եվրոպա
Չնայած Հռոմեական կայսրության փլուզումից հետո Արիստոտելի մասին որոշ գիտելիքներ, կարծես թե պահպանվել էին Արևմտյան Եվրոպայի եկեղեցական կենտրոններում, IX դարում Արիստոտելի մասին հայտնի գրեթե ամեն ինչ բաղկացած էր Բոետիոսի «Օրգանոն»-ի մեկնաբանություններից և մի քանի կրճատումներից։ Կործանվող կայսրության լատինական հեղինակների՝ Իսիդոր Սևիլյացի և Մարտիանուս Կապելլայի կողմից ։ Այդ ժամանակներից մինչև տասնմեկերորդ դարի վերջ արիստոտելյան գիտելիքների մեջ քիչ առաջընթաց է նկատվում ։
12-րդ դարի վերածննդի դարաշրջանը եվրոպացի գիտնականների կողմից նոր մեծ որոնում գտավ։ Ջեյմս Վենետիկցին, որ հավանաբար մի քանի տարի անցկացրել է Կոստանդնուպոլիսում, տասներկուերորդ դարի կեսերին հունարենից լատիներեն թարգմանեց Արիստոտելի «Երկրորդ վերլուծություն»- ը, այդպիսով արիստոտելյան ամբողջական տրամաբանական ժողովածուն՝ «Օրգանոն», առաջին անգամ մատչելի դարձնելով լատիներենով։ Գիտնականները ճանապարհորդում էին Եվրոպայի այն տարածքները, որոնք ժամանակին եղել են մահմեդականների իշխանության ներքո և մինչ օրս ունեցել են զգալի արաբախոս բնակչություն։ Կենտրոնական Իսպանիայից, որը տասնմեկերորդ դարում վերադարձել էր քրիստոնեական իշխանությանը, գիտնականները պատրաստել են 12-րդ դարի լատիներեն թարգմանություններից շատերը։ Այս թարգմանիչներից ամենաարդյունավետը Գերարդ Կրեմոնացին էր (մոտ. 1114–1187), որը թարգմանեց 87 գիրք , որոնք ընդգրկում էին Արիստոտելի շատ գործեր, ինչպիսիք են նրա «Երկրորդ վերլուծություն», «Ֆիզիկա», «Երկնքի մասին», «Արարման և ոչնչացման մասին» և «Օդերևութաբանություն»։ Մայքլ Սքոթը (մոտ 1175–1232) թարգմանել է Ավերոյեսի մեկնաբանությունը Արիստոտելի գիտական աշխատությունների վերաբերյալ ։
Վիլյամ Մոերբեկցին (մոտ 1215–1286) ձեռնամուխ եղավ Արիստոտելի աշխատությունների ամբողջական թարգմանությանը կամ որոշ մասերի համար առկա թարգմանությունների վերանայմանը։ Նա «Քաղաքականություն» աշխատության առաջին թարգմանիչն էր (մոտ 1260 թ.) հունարենից լատիներեն։ Ենթադրվում էր, որ Արիստոտելի լատիներեն շատ օրինակներ, որոնք շրջանառության մեջ էին դրվել այն ժամանակ, ազդել են Ավերոյեսի կողմից, որը կասկածվում էր որպես Արիստոտելի ավելի վաղ թարգմանություններում հայտնաբերված փիլիսոփայական և աստվածաբանական սխալների աղբյուր։ Այնուամենայնիվ, նման պնդումներն առանց երաշխավորված չէին, քանի որ Ավերոյեսի Ալեքսանդրյան Արիստոտելականությունը հետևեց «Արիստոտելի տեքստի խիստ ուսումնասիրությանը, որը ներմուծեց Ավիցեննան, (քանի որ) ավանդական Նեոպլատոնականության մեծ մասը ներառված էր ավանդական Արիստոտելականության մարմնում» ։
Ալբերտ Մեծը (մոտ 1200–1280) միջնադարյան առաջին գիտնականներից էր, որ Արիստոտելի փիլիսոփայությունը կիրառեց քրիստոնեական մտածողության մեջ։ Նա արտադրեց Արիստոտելի իր համար մատչելի գործերի մեծ մասի վերապատկերները ։ Նա մարսեց, մեկնաբանեց և համակարգեց ամբողջ Արիստոտելի աշխատությունները, քաղեց արաբացի մեկնաբանների լատինական թարգմանություններից և գրառումներից՝ համաձայն Եկեղեցու վարդապետության։ Նրա ջանքերի արդյունքում ստեղծվեց Արիստոտելի քրիստոնեական ընդունելությունը Արևմտյան Եվրոպայում ։ Ալբերտ Մեծը չհրաժարվեց Պլատոնից։ Դրանով նա պատկանում էր իրեն նախորդող փիլիսոփայության գերիշխող ավանդույթին, այն է՝ «համամիտ ավանդույթ», որը փորձում էր Արիստոտելին ներդաշնակեցնել Պլատոնին մեկնաբանության միջոցով (տե՛ս, օրինակ՝ Պորփյուրի «Պլատոնի և Արիստոտելի նույն դպրոցի հետևորդներ լինելու մասին» )։ Ալբերտ Մեծի հայտնի գրվածքն է.
"«Scias quod non perficitur homo in philosophia nisi ex scientia duarum philosophiarum: Aristotelis et Platonis․» (Metaphysics, I, tr. 5, c. 5) (Իմացե՛ք, որ մարդը փիլիսոփայության մեջ կատարելագործված չէր լինի, եթե չլինեին երկու փիլիսոփաների ՝ Արիստոտելի և Պլատոնի գիտելիքները)"
Ալբերտ Մեծի աշակերտը ՝ Թովմա Աքվինացին (1225–1274), գրել է Արիստոտելի ստեղծագործությունների տասնյակ մեկնաբանություններ ։ Թովման շեշտակիորեն արիստոտելական էր, նա ընդունեց Արիստոտելի ֆիզիկական օբյեկտների վերլուծությունը, իր տեղի, ժամանակի և շարժման տեսակետը, գլխավոր շարժիչի ապացույցը, նրա տիեզերաբանությունը, զգայարանների ընկալման և մտավոր գիտելիքների պատմությունը և նույնիսկ բարոյական փիլիսոփայության մասերը ։ Փիլիսոփայական դպրոցը, որն առաջացավ որպես Թովմա Ակվինացու ստեղծագործության ժառանգություն, հայտնի էր որպես Թոմիզմ, և հատկապես ազդեցիկ էր Դոմինիկյանների, իսկ ավելի ուշ՝ Հիսուսյանների շրջանում ։
Օգտագործելով Ալբերտի և Թովմաի մեկնաբանությունները, ինչպես նաև Մադիլիոս Պադովայի «Խաղաղության պաշտպան» -ը, 14-րդ դարի գիտնական Նիկոլայ Օրեսմը ֆրանսերեն է թարգմանել Արիստոտելի բարոյական գործերը և գրել դրանց վերաբերյալ լայն մեկնաբանություններ։
Ժամանակակից դարաշրջան
Ժամանակակից բնական փիլիսոփաների քննադատության ներքո նահանջելուց հետո արիստոտելական տելեոլոգիայի գաղափարը Վոլֆի և Կանտի միջոցով փոխանցվեց Հեգելին, որն այն ամբողջությամբ կիրառեց պատմության մեջ: Չնայած այս նախագիծը քննադատվեց Թրենդելենբուրգի և Բրենթանոյի կողմից ՝ որպես ոչ արիստոտելական, Հեգելի ազդեցությունն այժմ հաճախ ասում են, որ պատասխանատու է Մարքսի վրա արիստոտելյան կարևոր ազդեցության համար ։ Ի հակադրություն՝ պոստմոդեռնիստները մերժում են արիստոտելականության պնդումը՝ տեսական կարևոր ճշմարտությունները բացահայտելու վերաբերյալ ։ Դրանով նրանք հետևում են Հայդեգերի կողմից Արիստոտելի՝ որպես արևմտյան փիլիսոփայության ողջ ավանդույթի մեծագույն աղբյուրի քննադատությանը։
Էթիկա
Արիստոտելականությունը նրա կողմնակիցների կողմից ընկալվում է՝ որպես Պլատոնի տեսությունները քննադատորեն զարգացնող ։ Վերջին արիստոտելյան բարոյական և «գործնական» փիլիսոփայությունը՝ ինչպիսին Գադամերն ու Մակդաուելն են, հաճախ ենթադրվում է, որ մերժում են արիստոտելականության ավանդական մետաֆիզիկական կամ տեսական փիլիսոփայությունը: Այս տեսանկյունից քաղաքական հանրապետականության վաղ արդի ավանդույթը, որը res publica-ն, հասարակական ոլորտը կամ պետությունը համարում է քաղաքացիների առաքինի գործունեությամբ ձևավորված, կարող է հիմնովին արիստոտելյան լինել։ :
Մորթիմեր Ադլերը Արիստոտելի « Նիկոմախի բարոյագիտությունը » նկարագրեց որպես «եզակի գիրք բարոյական փիլիսոփայության արևմտյան ավանդույթի մեջ․ միակ էթիկան, որը հիմնավոր է, գործնական և անառողջ» ։
Ժամանակակից արիստոտելական փիլիսոփա Ալասդայր Մակինթայրը հատկապես հայտնի էր «Առաքինությունից հետո» գրքում՝ առաքինության էթիկան վերականգնել օգնելու համար։ Մակինթայրը վերանայում է արիստոտելականությունը այն փաստարկով, որ ամենաբարձր ժամանակավոր բարիքները, որոնք ներքին են մարդու համար, իրականանում են սոցիալական պրակտիկայում մասնակցության միջոցով։ Նա հակադրվում է արիստոտելականությանը, կապիտալիզմի կառավարման ինստիտուտներին և նրա պետությանը և մրցակցային ավանդույթներին, ներառյալ՝ Հյումի, Կանտի, Կիերկեգորի և Նիցշեի փիլիսոփայությունները, որոնք մերժում են նրա գաղափարը էական մարդկային բարիքների և առաքինությունների մասին և փոխարենը օրինականացնում են կապիտալիզմը։ Հետևաբար, Մակինթայրի հաշվարկով, արիստոտելականությունը նույնական չէ ընդհանուր առմամբ արևմտյան փիլիսոփայության հետ, ավելի շուտ, դա «մինչ այժմ լավագույն տեսությունն է, (ներառյալ) մինչ այժմ լավագույն տեսությունը այն մասին, թե ինչն է դարձնում որոշակի տեսությունը լավագույնը» ։ Քաղաքական և սոցիալական առումով այն բնութագրվել է որպես նոր «հեղափոխական Արիստոտելականություն»։ Սա կարող է հակադրվել Արիստոտելի ավելի սովորական, ապաքաղաքական և արդյունավետ պահպանողական գործածություններին, օրինակ՝ Գադամերի և Մակդաուելի կողմից ։ Արիստոտելյան ժամանակակից այլ կարևոր տեսաբանների թվում են Կրտսեր Ֆրեդ Դ. Միլլերը քաղաքականությունում և Ռոզալինդ Հարսթհաուզը՝ էթիկայում ։
Գոյաբանություն
Մետա-Գոյաբանության մեջ Նեո-Արիստոտելականությունը պնդում է, որ Գոյաբանության նպատակն է որոշել, թե որ սուբյեկտներն են հիմնարար, և ինչպես են ոչ հիմնարար սուբյեկտները կախված դրանցից ։ Հիմնարարության հայեցակարգը սովորաբար սահմանվում է մետաֆիզիկական հիմնավորման տեսանկյունից։ Հիմնարար սուբյեկտները տարբերվում են ոչ ֆունդամենտալ սուբյեկտներից, քանի որ դրանք հիմնավորված չեն այլ սուբյեկտների վրա ։ Օրինակ՝ երբեմն ընդունվում է, որ տարրական մասնիկներն ավելի հիմնարար են, քան դրանց կազմած մակրոսկոպիկ օբյեկտները (ինչպես աթոռներն ու սեղանները)։ Սա պնդում է մանրադիտակային և մակրոսկոպիկ օբյեկտների միջև հիմնավորվածության կապի մասին։
Այս գաղափարները վերադառնում են Արիստոտելի այն թեզին, ըստ որի՝ գոյաբանական տարբեր դասակարգումներից գոյություն ունեցող անձինք ունեն հիմնարարության տարբեր աստիճաններ։ Օրինակ՝ սուբստանցերը ունեն հիմնարարության ամենաբարձր աստիճանը, քանի որ դրանք գոյություն ունեն իրենց մեջ։ Մինչդեռ հատկությունները պակաս հիմնարար են, քանի որ դրանց գոյությունը կախված է նյութերից ։
Ջաթան Շաֆերի առաջնահերթ մոնիզմը նեո-արիստոտելական գոյաբանության վերջին ձևն է։ Նա գտնում է, որ ամենակարևոր մակարդակում գոյություն ունի միայն մեկ բան՝ աշխարհն ամբողջությամբ։ Այս թեզը չի ժխտում մեր ողջամիտ ինտուիցիան, որ գոյություն ունեն հստակ առարկաներ, որոնց հանդիպում ենք առօրյա գործերում, ինչպիսիք են մեքենաները կամ այլ մարդիկ։ Դա միայն ժխտում է, որ այդ օբյեկտներն ունեն գոյության ամենահիմնական ձևը ։
Ունիվերսալիաների խնդիրը
Ունիվերսալների խնդիրն այն է, թե արդյոք և որ եղանակով գոյություն ունեն ունիվերսալները։ Արիստոտելականներն ու պլատոնականները համաձայն են, որ ունիվերսալներն ունեն իրական, մտքից անկախ գոյություն։ Հետևաբար, նրանք դեմ են նոմինալիստական տեսակետին։ Արիստոտելակաները համաձայն չեն պլատոնիստների հետ համընդհանուր գոյության ձևի վերաբերյալ։ Պլատոնիստները կարծում են, որ ունիվերսալները գոյություն ունեն «պլատոնական դրախտ»-ի ինչ-որ ձևով, ուստի, գոյություն ունեն անկախ իրենց տարածական-ժամանակային աշխարհում։ Մինչդեռ արիստոտելականները հերքում են տիեզերական աշխարհից դուրս ունիվերսալների գոյությունը։ Այս տեսակետը հայտնի է որպես իմմանական ռեալիզմ ։ Օրինակ՝ համընդհանուր «կարմիրը» գոյություն ունի միայն այնքանով, որքանով, որ կոնկրետ աշխարհում կան կարմիր առարկաներ։ Կարմիր ունիվերսալ չէր լինի, եթե չլինեին կարմիր առարկաներ։
Դեյվիդ Արմսթրոնգը արիստոտելականության ժամանակակից պաշտպան է՝ կապված համաշխարհայինի խնդրի հետ։ Գործերի վիճակը նրա ուռուցքաբանության հիմնական կառուցվածքային մասն է։ Հանգամանքների ամբողջության բաղկացուցիչ մասերն են առանձնահատկություններն ու համընդհանուրները։ Արմսթրոնգը իմունենտ ռեալիստ է այն իմաստով, որ կարծում է, որ ունիվերսալը գոյություն ունի միայն այնքանով, որքանով այն կազմում է գործերի առնվազն մեկ իրական վիճակի բաղկացուցիչ։ Ունիվերսալներն առանց ակնթարթների աշխարհի մաս չեն կազմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Պլատոն Կատեգորիա:Պլատոնականություն Կատեգորիա:Անտիկ դարաշրջանի հույն փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Գոյաբանություն
Խոհանոց (հեռուստասերիալ)
«Խոհանոց» ռուսական կատակերգական հեռուստասերիալ։ Հեռուստասերիալը նկարահանում են Keystone Production և Yellow, Black and White ընկերությունները ՍՏՍ հեռուստաալիքի պատվերով։ Սերիալը պատմում է տարբեր հումորային և դրամատիկական իրադարձությունների մասին ֆրանսիական «Claude Monet» ռեստորանում, 5 եթերաշրջանից «Victor» ռեստորանում։
Ստեղծման պատմությունը
Սերիալի նկարահանումները սկսվել են 2012 թվականի հուլիսին։ Դարձավ ամենաթանկը ռուսական սիթքոմների միջ, մի սերիայի արժեքը կազմում է 200 հազար դոլար։ Պրեմիերան կայացել է հոկտեմբերի 22-ին 2012 թվականին 21։00 ՍՏՍ հեռուստասերիալով։
2012 թվականի նոյեմբերի 12-ին սկսվել են 2 եթերաշրջանի առաջին 20 սերիաների նկարահանումները, որոնց ցուցադրումը սկսել է 2013 թվականի մարտի 25-ին։
2013 թվականի հուլիսին սկսվել են 3 եթերաշրջանի նկարահանումները, և նույն թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2014 թվականի փետրվարի 18-ը միաժամանակ նկարահանվել են «Խոհանոցը Փարիզում» լիամետրաժ ֆիլմը։ 3-րդ եթերաշրջանը ցուցադրվել է 2014 թվականի մարտի 3-ին, իսկ ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2014 թվականի մայիսի 1-ին։
2014 թվականի մարտի 2-ին ցուցադրվել է վավերագրական ֆիլմ «Խոհանոցի խոհանոց» (ֆիլմ ֆիլմի մասին)։
2014 թվականի ապրիլի վերջում սկսվել են 4-րդ եթերաշրջանի նկարահանումները, ցուցադրվել է նույն թվականի հոկտեմբերի 13-ին։
5-րդ եթերաշրջանը նկարահանվել է 2015 թվականի հունվարի 26-ից մինչև ապրիլի 30-ը։ Պրեմիերան կայացավ սեպտեմբերի 7-ին։
Հուլիսի 25-ից հոկտեմբերի 15-ը 2015 թվականին կայացել են 6-րդ և վերջին եթերաշրջանի նկարահանումները ։ Պրեմիերան կայացավ 2016 թվականի փետրվարի 29-ին։
Սյուժե
Մաքսիմ Լավրովը երազում է դառնալ հանրահայտ շեֆ խոհարար։ Դրա համար Վորոնեժում խոհանոցային քոլեջը ավարտելուց և բանակում ծառայելուց հետո գնում է Մոսկվա։ Նրան հաջողվում է, որովհետև նրան ընդունում են Մոսկվայի ամենալավ ռեստորանը, որը պատկանում է ռուսական շոուբիզնեսի աստղին՝ Դմիտրի Նագիևին։