cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ժեմոզակ (այլ կիրառումներ)
Ժեմոզակ, կարող է վերաբերել՝
Բարանելո
Բարանելո (Baranello), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2745 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 114 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86011, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Բարանելոն սահմանակից է Բուսսո, Կոլե դ'Անկիզե, Սպինետե, Վինկիատուրո համայնքներին։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Միքայել հրեշտակապետը։ Տոնակատարությունը մայիսի 8-ին է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ժիլինո (այլ կիրառումներ)
Ժիլինո, կարող է վերաբերել՝
Ժերնովկա (այլ կիրառումներ)
Ժերնովկա, կարող է վերաբերել՝
Ժիտնոե (այլ կիրառումներ)
Ժիտնոե, կարող է վերաբերել՝
Զուրաբ Ազմայփարաշվիլի
Զուրաբ Ազմայփարաշվիլի (ზურაბ აზმაიფარაშვილი, ), վրացի, նախկինում խորհրդային շախմատիստ, գրոսմայստեր (1988)։ Եվրոպայի չեմպիոն (2003)։ ՖԻԴԵ-ի վաստակավոր մարզիչ ։ ԽՍՀՄ պատանիների չեմպիոն (1978)։ ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում աշխարհի երիտասարդական առաջնության չեմպիոն (1983 և 1985)։ Միխայիլ Չիգորինի անվան խորհրդանշական ակումբի անդամ 1983 թվականի ապրիլի 8-ից։
2014 թվականին ընտրվել է Եվրոպայի շախմատային միության նախագահ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Վրացի գրոսմայստերներ
Գոգինձեբի
Գոգինձեբի, ամառանոցավայր (արոտավայր) Ճորոխի ավազանում, նրա ավազանին պատկանող Իմերխևի գետի ափին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի արոտավայրեր
Ալեխանդրո Արիբաս
Կարիերա
2008 թվականին դարձել է իսպանական «Ռայո Վալեկանո Բ» ակումբի ֆուտբոլիստ։ Թիմի կազմում մասնակցել է 2008/09 մրցաշրջանին, որից հետո վարձվճարով տեղափոխվել է «Նավալկարներո» ակումբ։ Դեբյուտային խաղը կայացել է Իսպանիայի ֆուտբոլի առաջնությունում՝ Սեգունդա Բ-ում ։ Մրցաշրջանը ավարտելուն պես վերադարձել է «Ռայո Վալեկանո Բ», որտեղ կարողացել է ամրագրել իր տեղը մեկնարկային կազմում և օգնել թիմին դուրս գալ Սեգունա Բ։
2009/10 մրցաշրջանում Արիբասը տեղափոխվեց «Ռայո Վալեկանո» ակումբի հիմնական կազմ, որտեղ դեբյուտել է «Լևանտե» ակումբի դեմ խաղում ։ 2010/11 մրցաշրջանի սկզբին Արիբասը դարձավ «Ռայոյի» հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ։ Առաջնության վերջում պարզ դարձավ, որ «Ռայո Վալեկանո» ակումբը 2-րդ հորիզոնականում էր, որը օգնեց թիմին վերադառնել Իսպանիայի ֆուտբոլի առաջնություն։ Իսպանիայի առաջնության դեբյուտային մրցաշրջանում Արիբասը անցկացրեց 34 խաղ՝ դառնալով 1 գոլի հեղինակ ։
2012 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Օսասուն», վերջինիս հետ կապել է 3 տարվա պայմանագիր ։ 2014 թվականին Արիբասը նորից փոխեց ակումբը՝ տեղափոխվելով «Սևիլյա» ։ 2015 թվականի ամռանը Արիբասը տեղափոխվեց իսպանական «Դեպորտիվո» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Զբոսանք (այլ կիրառումներ)
Զբոսանք անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Ռազմական փառքի հուշարձան (Քութայիս)
Ռազմական փառքի հուշարձան Քութայիսում (სამხედრო დიდების მემორიალი ქუთაისში), Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ զոհվածներին նվիրված հուշարձան, որը Քութայիսում տեղադրվել է 1980-ականների սկզբներում քանդակագործ Մերաբ Բերձենաշվիլիի նախագծով, հեռացվել է 2009 թվականի դեկտեմբերին։
Հուշակոթողի նկարագրությունը
Հուշակոթողը կազմված էր ձիավորի արձանից (Մզեչաբուկի ձիավոր) և դեպի վեր ձգվող երկու նեցուկներով հուշարձանից։ Ճակատային մասում մետաղի վրա պատկերված էին մարդիկ, ավելի վերև յոթ կամարներն էին, որոնցից զանգեր էին կախված։ Դրանց վրա խոյանում էր մանականի պատկեր՝ բացված ձեռքերով։ 1990—2000-ական թվականներին հուշակոթողը վանդալիզմի զոհ է դարձել. հարթաքանդակի մի մասը կոտրել են, գողացել են երկու զանգ։
Ապամոնտաժում
2009 թվականի դեկտեմբերին հուշակոթողն ապամոնտաժվեց, որպեսզի այդ նույն վայրում կառուցվի Վրաստանի խորհրդարանի նոր շենքը, որը Թբիլիսիից տեղափոխվում էր Քութայիս։ Հուշակոթովը վերացվեց Միխեիլ Սաակաշվիլիի հրամանով ։
Հուշարձանի ապամոնտաժման դեմ էին արտահայտվում ընդդիմական կուսակցությունները, Վրաստանի մտավորականության ներկայացուցիչները և մեծաթիվ շարքային քաղաքացիներ։ Հեռացման աշխատանքների նախորդ օրը ստորագրահավաք էր սկսվել հուշակոթողի վերացման դեմ ։
Վրացական ընդդիմությունը կոչ է անում քաղաքացիներին դեկտեմբերի 21-ին դուրս գալ ցույցերի, նաև առաջարկում է նախկիյն հուշակոթողի փոխարեն նույն տարածքում ոչ թե պառլամենտի շենք, այլ եկեղեցի կառուցել ։ Սիմֆերոպոլի ուսանողները դեկտեմբերի 19-ին բողոքի ակցիա են անցկացնում հուշարձանի վերացման դեմ, որի ժամանակ այրում են Սաակաշվիլիի խրտվիլակը
Սկզբնական շրջանում հուշակոթողից հեռացրին դիմային մասի վնասված հարթաքանդակն ու ձիավորի արձանը։ Վրաստանի ԱԳՆ ինֆորմացիայի և մամուլի դեպարտամենտի տնօրենի խոսքերով Մզեչաբուկի ձիավորի արձանը պետք է վերականգնվեր և տեղափոխվեր ։ Մնացած բետոնե հատվածը ոչնչացվեց 2009 թվականի դեկտեմբերի 19-ին պայթյունի միջոցով։
Օպերացիայով զբաղվում էր «Սակպետկմրեցվի» («Վրացպայթպրոմ») մասնավոր կազմակերպությունը ։ Անվտանգության կանոնների ոչ ճիշտ պահպանման հետևանքով պայթյունից առաջացած բեկորներից մեկը ընկել է մարդկանց վրա, որի արդյունքում երկու հոգի՝ կին և երեխա, մահացել են, երեք հոգի հայտնվել են հիվանդանոցում ծանր վիճակում։ Բոլոր տուժածները գտնվում էին պայթյունի վայրից մի քանի հարյուր մետր հեռավորության վրա ։ Դեպքի վերաբերյալ հարուցվել է քրեական գործ ։ Նույն օրն աշխատանքից հեռացվել է Իմերեթիայի շրջանի նահանգապետը ։
2010 թվականի փետրվարի 22-ին «Վրացպայթպրոմ» ընկերության երեք աշխատակիցներ դատապարտվեցին ազատազրկման՝ տարբեր ժամկետներով ։
Առաջարկ Մոսկվայում հուշակոթողի վերականգման մասին
2009 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ՌԴ վարչապետ Վլադիմիր Պուտինը հայտարարեց հուշակոթողի կրկնօրինակը Մոսկվայում վերականգնելու հնարավորության մասին.
Հուշակոթողի վերաստեղծման որոշումը աջակցություն ստացավ ոչ միայն Ռուսաստանում, այլ նաև Վրաստանում. հուշարձանի կրկնօրինակման գաղափարը պաշտպանեցին Զուրաբ Նոգաիդելին, ով պաշտոնական այցով մեկնեց Մոսկվա, և Պետրե Մամրաձեն ։ Նախագծի հեղինակ քանդակագործը հայտարարեց հուշակոթողի նույնական վերականգնման անհնարության մասին. նյութերը չէին պահպանվել ո՛ճ իր մոտ, ո՛չ Թբիլիսյան քանդակագործների կոմբինատում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քութայիսի շենքեր և կառույցներ
Զոմբի (ֆիլմ, 2018)
Զոմբի (Zombies),  ամերիկյան մյուզիքլ։ Disney Channel-ի բնօրինակ կինոնկար։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2018 թվականի փետրվարի 16-ին Disney Channel-ի ալիքով։
Սյուժե
Հիսուն տարի առաջ փոքրիկ քաղաք Սիբրուկում տեղի է ունեցել էլեկտրակայանի վթար, որի հետևանքով բնակչության կեսը դարձել են զոմբի։ Նրանք ցանկանում էին ուղեղներ ուտել։ Մարդկանց այն մասը ովքեր այդ վթարից չեն տուժել, քաղաքում պատ են կառուցում, իսկ պատից այն կողմ գտնվող հատվածը կոչվում է Զոմբիթաուն։ Որոշ ժամանակ անց գիտնականները ստեղծել են թևնոց, որը հնարավորություն է տալիս զոմբիների կառավարել իրենց քաղցը։ Եվ այսպես արդեն մեր ժամանակներում Զոմբիթաունի երեխաներին թույլ են տվել սովորել սովորական դպրոցում, որը, սակայն ոչ բոլորին է դուր եկել։ Սակայն զոմբիների և մարդկանց ընկերությունը մարդկանց ստիպել է փոխել իրենց կարծիքը զոմբիների նկատմամբ։
Արտադրություն
Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2017 թվականի մայիսին ։ Ֆիլմը նկարահանվել է Տորոնտո քաղաքում, ավելի քան 10 շաբաթ ։
Թողարկման ամսաթիվը
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2018 թվականի փետրվարի 16-ին Դիսնեյ ալիքով ։
Վարկանիշ
Պրեմիերայի օրը ֆիլմի դիտողները հասել են 2,57 միլիոնի, որոնց մեջ գերակշռում էին 18-49 տարեկանները ։ Հանգստյան օրերին ֆիլմը ցուցադրվել է 8 անգամ և նրա դիտողների թիվը հասել է 10,3 միլիոնի ։
Շարունակությունը
2019 թվականի փետրվարի 11-ին հայտարարություն արվեց, որ ֆիլմը ունենալու է նաև երկրորդ մաս։ Երկրորդ մասի նկարահանումները տեղի էին ունենալու 2019 թվականի գարնանը ։
Ֆիոնա Դոլման
Կենսագրություն
Ֆիոնա Ջեյն Դոլմանը ծնվել է 1970 թվականի հունվարի 1 - ին Շոտլանդիայի Ֆինդհորն գյուղում, դառնալով Գորդոն և Ռոուզմերի Դոլմանների կրտսեր երեխան։ 1995 թվականի Ֆիոնան տեղափոխվեց Ջիբլարթար, երբ հորը տեղափոխեցին «RAF»։
Կարիերա
Ֆիոնան կինոյում դեբյուտել է 1993 թվականին խաղալով Ջուլի Մագֆարդի դերը «Քրեական սպանություններ» հեռուստասերիալի «Սպիտակ տուն։ Սպանություն ֆերմայում» սերիայում։ Ընդհանուր Ֆիոնան խաղացել է 24 ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։
Անձնական կյանք
2000 թվականի մայիսի 8 - ից Ֆիոնան ամուսնացել է կինոռեժիսոր Մարտին Կարրիի հետ (ծնվ.1971), 2012 թվականից նրա հետ չի ապրում։
2012 թվականից Ֆիոնան պաշտոնապես ամուսնացել է։ Զույգը ունի աղջիկ՝ Մեդելին Շարլոտա Դոլմանը, ով ծնվել է 2013 թվականի օգոստոսին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Զվարթնոցի արծիվ
Զվարթնոցի արծիվ, «Զվարթնոց» («Արծիվ») կոթող-ուղեցույց Հայաստանի Արմավիրի մարզում Երևան-Վաղարշապատ մայրուղու եզրին, Զվարթնոցի տաճարի հարևանությամբ։ Կառուցվել է 1957 թվականին։ Ընդգրկված է Վաղարշապատի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում (4.2/19)։
Պատմություն
Կոթող-ուղեցույցը գտնվում է Երևան-Վաղարշապատ մայրուղու ձախ կողմում։ Ստեղծվել է Հայկական ԽՍՀ խճուղային ճանապարհների վարչության հանրապետության պատմական նշանակության հուշարձանների շրջակայքում ուղեցույց-կոթողներ ստեղծելու շինարարության ընթացքում ։ Երկու մետր բարձրությամբ բրոնզե արծվի քանդակը տեղադրված է գորշագույն վեց մետր բարձրությամբ տուֆե պատվանդանի վրա։ Քանդակը հիշեցնում է Զվարթնոցի տաճարի վրա կերտված արծվին, որը հին հայկական զինանշաններից մեկն է։ Ռաֆայել Իսրայելյանի նախագծով կառուցված պատվանդանի վրա վերևից ներքև խոշոր տառերով գրված է «ԶՎԱՐԹՆՈՑ» ։ Բրոնզե արծվի հեղինակն է Երվանդ Քոչարը ։
Արծվաքանդակ կոմպոզիցիայի խոշորաֆորմատ լուսանկարները գտնվում են Երվանդ Քոչարի թանգարանում։
Գլխատուն
Գլխատուն, բոլորատուն, հացատուն, թոնրատուն և այլն, երդիկավոր գմբեթաձև ծածկով տուն։
Կատեգորիա:Հայկական ճարտարապետություն
Միրաբել պալատ
Պատմություն
Պալատը կառուցվել է արքայազն-արքեպիսկոպոս Վոլֆ Դիետրիխ Ռայթենաուի պատվերով մոտ 1606 թ. Զալցախ գետի ափին, որը գտնվում է միջնադարյան քաղաքի մատույցներից դեպի հյուսիս։ Զալցբուրգի արքեպիսկոպոսը տառապում էր հոդատապից և մեկ տարի առաջ կաթված էր ունեցել։ Քաղաքի նեղ փողոցներից խուսափելու համար նա որոշեց կառուցել պալատ իր և իր կնոջ՝ Սալոմե Ալթի համար։ Ենթադրվում է, որ այն կառուցվել է 6 ամսում՝ իտալական և ֆրանսիական պալատների նախատիպերով։ Ի սկզբանե պալատը կոչվել է Ալթենաու ամրոց։
Երբ 1612 թ. Ռայթենաուն գահընկեց արվեց և ձերբակալվեց, իր իրավահաջորդը՝ Մարկ Սիտիխ ֆոն Հոհենեմսը (Զալցբուրգի արքայազն-արքեպիսկոպոսը) վտարեց Սալոմե Ալթին ու իր ընտանիքին ամրոցի տարածքից։ Մարկ Սիտիխը տվեց պալատին ներկայիս անվանումը, որն առաջացել է mirabile, bella՝ սքանչելի, հրաշալի բառերից։ 1721-1727 թթ. Յոհան Լուկաս ֆոն Հինդեբրանդտի նախագծով պալատը վերակառուցվեց շքեղ բարոկկո ոճով։
1815 հունիսի 1-ին այստեղ ծնվեց ապագա թագավոր Օտտոն I-ը։ Իր հայրը՝ Վիթելսբախների տոհմի թագաժառանգ Լյուդվիգ I Բավարացին աշխատում էր որպես Զալցբուրգի կուրֆյուրստությունում որպես շտատհալտեր։ Պալատի ներկայիս նեոդասական ճարտարապետությունը թվագրվում է 1818 թվականով, երբ պալատը վերակառուցվեց հրդեհից հետո։ 1851-1863 թթ. այստեղ է բնակվել արքեպիսկոպոս Մաքսիմիլիան Յոզեֆ ֆոն Տարնոչին։ Հանս Մաքարտի հայրը աշխատել է այստեղ որպես թագավորական արքունիքի կառավարիչ։ Կապուչին վանական և Տիրոլի ապստամբության առաջնորդ Յոախիմ Հասպինգերը (1776-1858 թթ.) անցկացրել է կյանքի վերջին տարին պալատի փոքրիկ բնակարաններից մեկում։
Պալատը գնվել է 1866 թ. Զալցբուրգ քաղաքի կողմից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո այն ժամանակավորապես ծառայել է որպես քաղաքապետի գրասենյակ, այդտեղ են գտնվել համայնքային կառավարման մի շարք բաժիններ։
Մարմարե սրահ
1944 թ. հունիսի 3-ին Գրեթլ Բրաունը՝ Եվա Բրաունի (ով հետագայում ամուսնանալու էր Ադոլֆ Հիտլերի հետ) քույրը, ամուսնացավ ՍՍ կազմակերպության գրուպենֆյուրեր Հերման Վեգելեյնի հետ, ով ծառայում էր որպես ՍՍ կազմակերպության ռայխսֆյուրեր Հայնրիխ Հիմլերի կապի սպա Հիտլերի աշխատակազմում։ Նրանց ամուսնությունը տեղի ունեցավ Միրաբել պալատում՝ Հիտլերի, Հիմլերի և Մարտին Բորմանի (որպես վկա) ներկայությամբ։ Հարսանիքի բոլոր պատրաստություններն արել էր Հիտլերի քույրը՝ Եվան ։
Այգիներ
Այգու հանրային բացումը տեղի է ունեցել կայսր Ֆրանց Յոզեֆ I-ի օրոք։ Այսօր էլ այն համարվում է Զալցբուրգի ամենահայտնի զբոսաշրջային ուղղություններից մեկը։ «Երաժշտության ձայները» ֆիլմի մի քանի տեսարաններ նկարահանվել են այստեղ։ Ֆիլմում Մարիա ֆոն Թրափը երեխաների հետ կատարում է Դո-ռե-մի երգը և պարում ձիու շատրվանի շուրջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զալցբուրգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ավստրիայի դղյակներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ավստրիայում
Նորիկ Լևոնյան
Նորիկ Համազասպի Լևոնյան, հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ։ Հայաստանի Գրողների միության անդամ (1984)։
Կենսագրություն
Նորիկ Լևոնյանը ծնվել է 1947 թվականին, Բաղդադում։ Սովորել է Բեյրութի առևտրի և լեզուների տեխնիկումում։ 1971 թվականին հայրենադարձել է և հաստատվել Էջմիածնում։ Լևոնյանի ստեղծագործությունները, արաբերենից կատարած թարգմանությունները պարբերաբար տպագրվել են գրական հանդեսներում, հեռարձակվել ռադիոյով, ներկայացվել են «Կարդում է թարգմանիչը» հեռուստատեսային հաղորդաշարով ։
Երկեր
ԹԱՐԳՄԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:Բաղդադ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Լեռնադահուկային սպորտ
Լեռնադահուկային սպորտ, ծագել է բլրի վրա հատուկ դահուկների միջոցով։ Սպորտը ամբողջ աշխարհի միլիոնավոր մարդկանց հայտնի է նաև որպես ակտիվ հանգստի տեսակ։ Ավանդաբար զարգացած են այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են Ավստրիան, Իտալիան, Ֆրանսիան, Շվեյցարիան, ԱՄՆ-ն, Գերմանիան։ Դահուկավազքի հայրենիքը հանդիսանում է Ալպերը, և լեզուների մեծամասնությամբ այն թարգմանվում է «ալպյան դահուկներ» (անգլերեն՝ Alpine skiing, ֆրանսերեն Ski alpin, գերմաներեն՝ Ski alpin, իսպաներեն՝ Esquí alpino, իտալերեն՝ Sci alpino).
Կիմ Հի Սոն
Կիմ Հի Սոն (հանգըլ՝ 김희선, ), հարավկորեացի դերասանուհի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Չունգ Անգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Բոնեֆրո
Բոնեֆրո (Bonefro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1873 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 60 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86041, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Անգորական ճագար
Անգորական ճագար, (Ankara tavşanı), տնային նապաստակի ամենահին տեսակներից է, բուծում են մորթու երկար մանրաթելերի համար։ Բուրդը հայտնի է որպես անգորայի բուրդ, որը հավաքում են կտրելու, սանրելու կամ փետրելու միջոցով։ Կա անգորայի նապաստակի առնվազն 11 ցեղատեսակ, որոնցից չորսը ներկայումս ճանաչված է Ճագարաբուծների ամերիկյան ասոցիացիայի կողմից (ARBA):
Անգորական ճագարների մորթու արտադրության համաշխարհային առաջատարն է Չինաստանը (տարեկան արտադրում է մինչև 8 հազար տոննա բուրդ)։ Կյանքի տևողությունը կազմում է 7-10 տարի, կենդանիների մորթին օգտագործմանը պիտանի է դառնում յոթ ամսականից։
Ցեղատեսակի պատմություն
Ռուսաստանում անգորական ճագարները հայտնվել էին ավելի վաղ՝ 9-րդ դարում, ճիշտ է այն ժամանակ նրանք անվանվում էին «բևեռաղվեսյան ճագարներ», «անգորական ճագարներ» անվանումն ամրապնդվել է զգալիորեն ավելի ուշ։ Բացի այդ, ռուս գիտնականները քսաներրորդ դարի կեսերին բուծել են անգորական ճագարների աղվամազավոր տեսակներ, որոնք կարող էին ապրել սառը կլիմայական պայմաններում առանց ջեռուցման։
Գյուղատնտեսական նշանակություն
Անգորայի բուրդը, որի համար ճագարաբույծները բազմացնում են ճագարներին, ստանում են կենդանիների մորթու խուզի, սանրման և փետման միջոցով։ Կան անգորական ճագարների բազմաթիվ տեսակներ, որոնցից առավել հայտնի են «Անգլիական» («English»), «Ֆրանսիական» («French»), «Գերմանական» («German»), «Հսկա» («Giant»), «Ատլաս» («Satin»): Ցեղատեսակների մեծ մասից բուրդը ստանում են սանրման և փետման միջոցով, ինչը գործընթացը դարձնում է բավականին աշխատատար և պահանջում է բացառապես ձեռքի աշխատանք, դրանով է բացատրվում անգորայի գործվածքի բարձր արժեքը։
Կախված տեսակից անգորական ճագարների քաշը կարող է տատանվել երկուսից մինչև վեց կիլոգրամ։ Կախված խնամքից, կյանքի միջին տևողությունը կազմում է 5-10 տարի։
Արտադրողականության տեսանկյունից ճագարների բրդի ստացման նպատակով առավել խելամիտ է պահել 5-ից մինչև 7 տարի։ Փակ տարածքներում ճագարներն ապրում են ավելի երկար, քան բաց երկնքի տակ։ Նրանց խնամքը զգալիորեն ավելի բարդ է, քան իրենց կարճաբուրդ եղբայրակիցներինը՝ նրանց բուրդն առնվազն շաբաթը երկու անգամ պահանջում է սանրում։ Մեծահասակ կենդանիների բրդի երկարությունը կազմում է 15-25 սանտիմետր։ Անգորական ճագարների քաշը 2-6 կիլոգրամ է, ինչը բավականին քիչ է մսի արտադրության տեսանկյունից։ Առավել բարձր մակարդակի է անգորայի բրդի արտադրությունը Չինաստանում, եվրոպական երկրների շարքում մորթատու ճագարների տեսակից բրդի արտադրության առաջատարներն են հանդիսանում Ֆրանսիան, Չեխիան, Լեհաստանը և Հունգարիան։
Անգորական ճագարներ ակտիվ են, աշխույժ։ Մի շարք երկրներում կան անգորական ճագարների ազգային ասոցիացիաներ, որոնք զբաղվում են դեկորատիվ տեսակների բուծմամբ և ցուցահանդեսների կազմակերպմամբ, օրինակ՝ «American Rabbit Breeders' Association»-ը։
Անգորական ճագարների տեսակներ
Անգորական ճագարների ցեղատեսակի խումբն իր մեջ ներառում է տասնյակից ավելի տեսակ, որոնցից առավել հայտնի են հետևյալ տեսակները.
Խնամքի առանձնահատկություններ
Բոլոր ճագարների ցեղատեսակից առավել խստապահանջ խնամք է պահանջում անգորական ճագարը։
Անգորական ճագարի բուրդը հակված է թաղքուճվելու, այդ իսկ պատճառով նրանց պետք է պարբերաբար սանրել։ Նույնպես կարևոր է հետևել, որպեսզի ճագարները չուտեն իրենց բուրդը։ Որովհետև, ի տարբերություն կատուների, ճագարները չեն կարող փսխել բուրդը ստամոքսից, բրդի գնդիկները կարող են խցանել ԱՍՏ (աղիստամոքսային տրակտը) և նրանք կարող են սատկել։
Ցանկալի չէ թրջել անգորական ճագարի բուրդը, քանզի կենդանիները շուտ մրսում են, իսկ չորացնել երկար և խիտ մորթին շատ դժվար է։
Անգորական ճագարի սննդակարգում չի թուլատրվում փետրախոտի առկայությունը, քանի որ նրա սերմակոթը սուր է և բույսը կարող է վնասել կենդանուն։ Բացի այդ անգորական ճագարին չի կարելի կերակրել կաղամբով, քանի որ այն առաջացնում է գազեր, որը կարող է դառնալ կենդանու մահվան պատճառ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճագարներ Կատեգորիա:Անկարա Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական կենդանիներ Կատեգորիա:Նապաստակներ
Պարսկաստանի հյուպատոսարանի շենք
Պարսկաստանի հյուպատոսարանի շենք, հանրապետական նշանակության պատմամշակութային շինություն Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Հանրապետության փողոցում։
Պատմություն
Ըստ ճարտարապետ Վարազդատ Հարությունյանի՝ 19-րդ դարի 50-ական թվականներին փողոցի այս հատվածը պատկանել է պարսիկ Հաջի Աբբաս Քյալբարայ Աբդու Հուսեյն Օղլուն։
Շուտով Երևանի քաղաքային խորհուրդը 25 տարով վարձով է վերցնում շենքը՝ վճարելով տարեկան 600 ռուբլի։
Սակայն պայմանագրի ժամկետը չլրացած` 1876 թվականին այդտեղ կառուցվում է Պարսկաստանի հյուպատոսի նստավայրը։ Ճարտարապետն ու կառուցողը գերմանացի է` Երևանի նահանգային ճարտարապետ Միխայիլ ֆոն դեր Նոննեն։
Հյուպատոսությունը գործել է մինչև 1920 թվականը։
1924 թվականից շենքում գործել է երեկոյան դպրոց կոմունիստների համար։ Այնուհետև 18 տարի այդտեղ է գտնվել հայկական բանակի ռազմական դատախազությունը։
1964 թվականից մինչև այսօր այստեղ է գտնվում Պատմական հուշարձանների պահպանման հայկական ընկերությունը, որի հիմնադիրներն են նկարիչ, ակադեմիկոս Մարտիրոս Սարյանը, ճարտարապետ Վարազդատ Հարությունյանը և հնագետ, պատմաբան Բաբկեն Առաքելյանը։ Ընկերության առաջին նախագահը եղել է Մարտիրոս Սարյանը։
Շենք
Ժամանակին պարսից հյուպատոսին պատկանած սենյակի պատերը ամբողջությամբ ծածկված են որմնանկարներով։ Սենյակի կենտրոնում կա հայելապատ աղոթարան-խորշ։
Մուտքից դեպի ձախ կա մի դուռ, որով ժամանակին աստիճանները տարել են դեպի նկուղային հարկ (այդ հատվածը փլուզվել է)։ Հետաքրքիր է շենքի ջահի պատմությունը։ Ըստ Ալ. Թամանյանի որդու՝ Յուրի Թամանյանի՝ շենքը էլեկտրաֆիկացվել է իր հոր նախաձեռնությամբ։ Հյուպատոսի սենյակում 1927 թվականից կախված ջահը նախագծվել է անձամբ Ալ. Թամանյանի կողմից և պատվիրվել Իտալիայում։
Վերանորոգման աշխատանքների արդյունքում թարմացվել է մանրահատակը, ջահը, անցկացվել է ջեռուցման համակարգ։ Նախատեսվում է նաև դրսի կողմից թարմացնել շենքը և վերանորոգել մյուս սենյակները։
Որմնանկարներ
Որմնանկարները թվագրվում են շենքի կառուցման ժամանակաշրջանին։ Ոճը արևելյան է՝ պարսկական, հարուստ նաև հայկական մոտիվներով։ Որմնանկարներն արվել են հայ վարպետների կողմից։ Դրա վառ ապացույցն է որմնանկարներում թողնված գաղտնագիր խաչերը։ Հետաքրքրական է նաև մուտքի վերևի կամարի որմնանկարները, որոնցում պատկերված են սոխակներ, եղնիկներ, սկիհներ, որոնք լայնորեն կիրառվել են հայկական մանրանկարչության մեջ։
Վերևի հատվածի ծաղկափնջերով, սկիհներով ու թռչուններով պատկերներն ու մոտիվները պարսկական են։
Հյուպատոսի սենյակի վերանորոգման ժամանակ որմնանկարները վերականգնվել են որմնանկարիչների մասնագիտական խմբի կողմից, թարմացվել են գույներն ու ամբողջովին վերանորոգվել քայքայված հատվածները։
Ներկայիս վիճակ
2014 թվականին Պատմական հուշարձանների պահպանման հայկական ընկերակցությունը պայմանավորվածություն ձեռք բերեց Հուշարձանների և տեսարժան վայրերի պահպանման միջազգային խորհրդի (ԻԿՕՄՈՍ) հայաստանյան գրասենյակի հետ տարածքը համատեղ օգտագործելու մասին։ Վերջինիս նախաձեռնությամբ, Երևանի քաղաքապետարանի և Մշակույթի նախարարության միջոցներով էլ վերանորոգվեց շենքը։
Նախատեսվում է հյուպատոսի սենյակը կահավորել ոճային կահույքով, վերածել ցուցասրահի և ներառել այն Երևանի զբոսաջրջային վայրերի ցանկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Հին Երևան
Բաց մի՛ թող ինձ (ֆիլմ)
«Բաց մի թող ինձ» (Never Let Me Go)՝ ռեժիսոր Մարկ Ռոմանեկի բրիտանական ֆիլմ-հակաուտոպիան է, նկարահանված Գրականության նոբելյան մրցանակի արժանացած՝ Կաձուո Իսիգուրոյի համանուն վեպի հիման վրա։ ԱՄՆ-ում ֆիլմը վարձույթի է հանվել 2010 թվականի սեպտեմբերի 15-ին, Մեծ Բրիտանիայում՝ 2011 թվականի հունվարի 21-ին, Ռուսաստանում՝ 2011 թվականի մարտի 10-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմ-հակաուտոպիա Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:Fox Searchlight Pictures ֆիլմեր
Հմայակ Քեշիշյան
Հմայակ Խաչերի Քեշիշյան (1887, Մարաշ, Մարաշի գավառ, Հալեպի նահանգ, Օսմանյան կայսրություն- 1915, Քելլիկ գյուղի մոտ, Կարսի շրջան), հայ բժիշկ։
Արթուր Բրայսոն
Արթուր Բրայսոն (Arthur Earl Bryson Jr., ), Փոլ Պիգոտի Սթենֆորդի համալսարանի պրոֆեսոր և «ժամանակակից օպտիմալ կառավարման տեսության հայրը» ։ Հենրի Քելլիի (1926-1988) հետ համատեղ հետադարձամշակման ընթացակարգի (backpropagation)  վաղ տարբերակի հիմնադիրն է, որն այժմ լայնորեն կիրառվում  է մեքենայական ուսուցման և արհեստական նեյրոնային ցանցերի մեջ   ։
Հմայակ Քեշիշյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1887 թվականին Օսմանյան կայսրության Հալեպի նահանգի Մարաշի գավառի կենտրոն Մարաշ քաղաքում։ Դեղագործ-բժիշկ Խաչեր Քեշիշյանի կրտսեր որդին է։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի թաղային վարժարանում, միջնակարգը՝ ամերիկացի մի­սի­ո­ներ­նե­րի Մարաշի «Ակա­դե­մի» բարձրագույն վարժարանում։ 1909 թվականին ավարտել է ամերիկացի միսիոներների Այնթապի Կենտրոնական Թուրքիայի քոլեջը։ 1909 թվականին մեկնել է Կ. Պոլիս` բարձ­րա­գույն կրթու­թյուն ստա­նա­լու։ 1915 թվականին ավար­տել է Կ. Պոլսի Օսմանյան համալսարանի բժշկա­կան բա­ժի­նը։
Արթուր Բրայսոն
ԱՄՆ Այովա նահանգի ռազմածովային նավատորմի քոլեջի V-12 վերապատրաստման ծրագրի անդամ է եղել և 1946 թվականին ստացել է օդագնացության ոլորտում բակալավրի աստիճան ։
Հմայակ Քեշիշյան
Կենսագրություն
1915 թվականին` Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զորակոչվել է օսմանյան բանակ և ուղարկվել 4-րդ զորաբանակում ծառայելու զինվորական բժիշկ՝ հարյուրապետի աստիճանով։ 1915 թվականին Կարսի շրջանի Քելլիկ գյուղի մոտերքը, վերևից եկած հրամանի համաձայն, սպանվել է իթթիհադական ազգայնամոլ իր իսկ հրամանատարի հրամանով կամ նրա իսկ արձակած գնդակից՝ 28 տարեկանում։ Այդ ժամանակ թուրք սպաները ևս 18 հայ զինվորական բժիշկների են գնդակահարել։
Արթուր Բրայսոն
1951 թվականին Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում պաշտպանել է Փիլիսոփայության դոկտորի ատենախոսությունը։ Հանս Լ. Լիփմանի ղեկավարությամբ պաշտպանել է «Ինտերֆերաչափական աերոդինամիկ խողովակը» թեզը  ։ Արթուր Բրայսոնը նաև Հարվարդի համալսարանի Փիլիսոփայության դոկտոր է և կառավարման տեսաբան Յու-Չի Հոյի խորհրդատու։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ինֆորմատիկայի ոլորտի գիտնականներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ծրագրավորողներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարագետներ
Հմայակ Քեշիշյան
Աղբյուր
Կատեգորիա:1887 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարաշ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Բերդերու աղբյուր
Բերդերու, Փերթերու, աղբյուր Թուրքիայի Էրզրումի մարզի Խոտորջրի շրջանում, Ազբնին ամառանոցի մոտ, Բերդեր կոչված ամառանոցում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աղբյուրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի աղբյուրներ Կատեգորիա:Էրզրումի մարզ
Բյոյ (Ծովափնյա Ալպեր)
Բյոյ (Beuil, մինչև 1860 թվականը՝ Boglio)՝ համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր գավառի Նիցցայի շրջանի Վանս կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտ ամիսը կոմունան վարչականորեն մտնում էր Գիյոմ կանտոնի կազմի մեջ (Նիցցա շրջան)։
Աշխարհագրական դիրք
Բյոյ համայնքը վարչականորեն Գիյոմ կանտոնի մասն էր, բայց 2015 թվականի մարտ ամսից սկսած, բարեփոխումների արդյունքում, ենթարկվում է Վանս կանտոնին (Նիցցա շրջան)։ Տեղակայված է Նիցայից 78 կմ հեռավորության վրա, ծովի մակարդակից 1450 մետր բարձրության վրա, Մերկանտուր ազգային պարկի մոտակայքում։ Վալբերգ և Լե–Լոն հովիտների հետ միասին ձևավորվում է Ծովափնյա Ալպերում ամենամեծ լեռնադահուկային հանգստավայրը։
Պատմություն
Դեռ հռոմեական ժամանակներում ներկայիս կոմունայի տարածքում հիմնադրվել է Castrum Boliacum ամրոցը, որը ապահովել է այժմյան Նիցցա–Իտալիա ճանապարհի պաշտպանությունը։
Վաղ Միջնադարում Բյոյը եղել է դե Ռոստենների տիրապետության տակ։ 1258 թվականին վերջիններիս միակ դուստրը, Գիլոմա դե Ռոստեն, ամուսնանում է Անդարոն Գրիմալդիի հետ։ Վերջիններս իշխելով Բյոյում՝ շուտով դարձան Պրովանսի ամենահարուստներից մեկը։ Այսպիսով, Ժան Գրիմալդի դե Բյոյը դառնում է Պրովանսի սենեշալը, իսկ նրա հետնորդները բազմիցս զբաղեցնում են Նիցցա կոմսության փոխարքաների պաշտոնը։
Բյոյ դե ամրոցը կործանվել է 1633 թվականին։ Ներկայիս համայնքի տարածքը, ինչպես և Նիցցայի ամբողջ կոմսութունը, 1793—1815 թվականներին, հեղափոխականման և նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակաշրջանում, Ֆրանսիայի մասն էր կազմում, ապա վերադարձվել է Սարդինիայի թագավորությանը, իսկ 1860 թվականին վերջնականապես անցավ Ֆրանսիային։
Բնակչություն
2011 թվականին համայնքի բնակչությունը կազմել է՝ 496 մարդ, իսկ 2012 թվականին՝ 503 մարդ ։
Բնակչության քանակի շարժընթացը ՝
Տնտեսություն
2010 թվականից 15-64 տարեկան 326 աշխատունակ մարդկանցից 232 -ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 94-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվների ցուցանիշ՝ 71,2 %, 1999 թվականին՝ 69,9 %)։ 232 ակտիվ աշխատունակ բնակիչներից աշխատում են 223 մարդ (126 տղամարդ և 97 կին), 9-ը մնացել են գործազուրկ (2 տղամարդ և 7 կին)։ 94 աշխատունակ ոչ ակտիվ քաղաքացիներից 23-ը աշակերտներն են և ուսանողները, 48-ը՝ թոշակառուներ, և ևս 23-ը՝ ոչ ակտիվ, այլ պատճառներով.
2010 թվականին համայնքի տնային տնտեսությունների քանակը 188 էր, որտեղ ապրում էին 363,5 մարդ։ Ընդ որում մեկ հարկատուի եկամուտը միջին թվով կազմում է 16 հազար 838 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ծովափնյա Ալպեր գավառի բնակավայրեր
Ալյա ալ-Հուսեյն
Ալիա Բախա ադ-Դին Տուկան (علياء بھاء الدين طوقان), կամ թագուհի Ալիա ալ-Հուսեյն (علياء الحسين; 25, ), Հորդանանի թագուհին, Հուսեյն Իբն Թալալի երրորդ կինը, Օսմանյան կայսրության տարածքում գտնվող Նաբլուս նահանգի կառավարիչ՝ Տուկան տոհմի ներկայացուցիչ։
Դիվանագետ Բախա ադ-Դին Տուկանի դուստրը։
Մանկություն և երիտասարդություն
Ալիա Բախա ադ-Դին Տուկանը ծնվել է 1948 թվականին՝ Կահիրեում, դիվանագետ Բախա ադ-Դինի Տուկանի և Խանախի ընտանիքում։ Հոր կողմից նա սերում էր պաղեստինյան Տուկան ազդեցիկ տոհմից, որի ներկայացուցիչները կառավարում էին Նաբլուս նահանգում։ Մինչև դստեր ծնունդը ընտանիքը Նաբլուսից տեղափոխվել   Աս-Սալատ, Հորդանան։ Ապագա թագուհու հայրը դիվանագիտական ծառայության է անցել Հորդանանի արքա՝ Աբդալե իբն Հուսեյինի մոտ, Ալիան ծնվեց, երբ նա Հորդանանի դեսպանն էր Եգիպտոսում ։
Ապագա ամուսինը տեսել է Ալիային, երբ նա մեկ տարեկան էր։ Արքայազն Հուսեին իբն Տալալը, ով 30 տարեկան էր, սովորում էր Ալեքսանդրիայի Վիկտորիա քոլեջում և արձակուրդների ժԱմմանակ ապրում էր դեսպանի նստավայրում, Կահիրեում։ Ալիայի մանկությունն ու պատանեկությունը անցել են Հորդանանի դիվանագիտական հանձնարարությունների ժԱմմանակ՝ Եգիպտոսում, Թուրքիայում, Մեծ Բրիտանիայում, ԱՄՆ-ում և Իտալիայում, որտեղ հոր հետ տեղափոխվում էր նաև ընտանիքը ։
Լոնդոնում նա սովորել է մասնավոր դպրոցում։ Հռոմում, Ջոն Ֆելիչեի կենտրոնում քաղաքագիտություն է ուսումնասիրել, որն ավարտել է բակալավրի աստիճանով։ Նյու-Յորքում ընդունվել է Հանթերի քոլեջ, որը ավարտել է հասարակության հետ կապերի մագիստրոսի և հոգեբանության բակալավրի աստիճաններով ։
1971 թվականին Ալիան ընտանիքի հետ Նյու Յորքից վերադարձավ Ամման, որտեղ աշխատանքի է տեղավորվել «Royal Jordanian» ավիաընկերության հասարակության հետ կապերի բաժնում։ 1972 թվականի դեկտեմբերին Հուսեինն ու Ալին ամուսնացան ։
Հորդանանի թագուհի
1972 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Ալիան արժանացել է՝ Հուսեյին իբն Ալիի Մեծ ժապավենի շքանշանի և Վերածնունդ բարձրագույն շքանշանի հատուկ մեծ աստղի։ 1976 թվականին թագուհին ստացել է ֆիլիպինյան Գաբրիելա Սիլինգի օրդեն, Թանկարժեք թագի 1-ին աստիճանի պատվո շքանշան և Ավստրիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» պատվո շքաննշան ։
Սելիմիե մզկիթ (Էդիրնե)
Սելիմիե մզկիթ (Selimiye Camii), օսմանյան ճարտարապետական ոճով կառուցված մզկիթ, որը գտնվում է Թուրքիայի հյուսիսարևմտյան մասում, Էդիրնե քաղաքում։ Ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
Սելիմիե մզկիթը, որը կառուցվել է 1569- 1574 թվականներին ճարտարապետ Միմար Սինանի կողմից, համարվում է իսլամական մշակույթի գլուխգործոցներից մեկը և ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։ Համարվում է Թուրքիայի ամենահարմոնիկ մզկիթներից մեկը։ Մզկիթի համալիրի մեջ մտել է ավանդական ուղղանկյուն բակը, որը կորցրել է իր նշանակությունը՝ դառնալով վայր, որը նախապատրաստում է հավատացյալներին՝ «կապ հաստատելու Ալլահի հետ»։ Բաց հրապարակի կենտրոնում գտնվում է ութանկյուն շատրվանը, որի շուրջը գործում է պատկերասրահ։ Այստեղ է գտնվում մզկիթի գլխավոր մուտքը։ Բակը և մզկիթի շենքը առանձին կառույցներ չեն, այլ մեկ ամբողջություն։ Շենքերի համալիրի այս տեսակը թուրքերեն կոչվում է külliye և ներառում է հիվանդանոց, դպրոց, գրադարան, բաղնիքներ, որոնք գտնվում են մզկիթի տարբեր կողմերում, մեդրեսե, հադիսների տուն (Dar-ül hadis), ժամասենյակ և հուշանվերների մի շարք խանութներ։ Համալիրի մեջ է մտնում նաև Բայեզիդ II-ի մզկիթը (İkinci Beyazıt Külliyesi), որտեղ ներկայումս տեղակայված է առողջապահության թանգարանը։ Սինանը կառուցել է ութ հատվածներից բաղկացած սրահ, որոնք բաժանված են ութ սյուներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի մզկիթներ Կատեգորիա:1574 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Թուրքիայում Կատեգորիա:Գմբեթավոր կրոնական շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմական տեղավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս Կատեգորիա:Միմար Սինանի նախագծած կառույցներ
Բոյանո
Բնակչությունը կազմում է 8856 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 169 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 49 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86021, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 25-ին։
Պատմություն
Բնակավայրի իրական անվանումն է Բոյանո, որը բնակեցվել է դեռևս մ.թ.ա. 7-րդ դարից։ Իր պատմության ընթացքում քաղաքը մի քանի անգամ ավերվել է հզոր երկրաշարժերից, որոնցից վերջինը տեղի է ունեցել 1913 թվականին։ Բոյանոն, ըստ «ESBE»-ի՝ «Բենեվենտի եպիսկոպոսի սուֆրագանի նստավայրն ունի տաճար և սեմինարիա»։ Օգոստոս կայսեր ժամանակներից այս բնակավայրը եղել է հռոմեական գաղութ՝ բնակեցված վետերաններով։ 9-րդ դարում այն ​​գործնականում մոխրացվել է սարացիների կողմից։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դյուլբեր
Պալատ «Դյուլբեր», կառուցվել է 19-րդ դարում Պետրա Նիկոլաևիչ իշխանի կողմից։ Գտնվում է Ղրիմի հարավային ափին։
Պատմություն
Պալատը կառուցվել է 1895-1897 թվականներին։ Շինարարության ղեկավարը ճարտարապետ Նիկոլայ Կրասնովն էր, նա եղել է նաև Լիվադիսկի և Յուսուպովսկի պալատների հեղինակը։ Մեծ իշխան Ալեքսանդր Միխայլովիչը Դյուլբեր պալատը համեմատել է «Սինեյ Բորոդի» պալատի հետ։ Շինության գմբեթը փայլում էր արծաթի պես։ Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ժամանակավոր կառավարությունը որոշ ռոմանովների թույլատրեց մեկնել Ղրիմ։ Ղրմում հաստատվելուց հետո խորհրդային իշխանությունը սպառնում էր նրանց։ Ատամնավոր պալատի պատերը հաստ էին և թագավորների համար հարմար բնակատեղի էր։ Մեխ իշխան Ալեքսանդր Միխայելովիչը պաշտպանության պալատում դարձել էր Զադարոժնու աջ ձեռքը։ Նա որպես պրոֆեսիոնալ զինվորական օգնել է վերազինել գնդացիներին և այլ կարևոր գործեր է կատարել։ Նրանք փրկվել են լուծարումից։ 1919 թվականի ապրիլին նրանք գաղթել են Ռուսաստանից ։ 1922 թվականին Դյուլբեր կալվածքը վերանվանվել է Կարմիր բանակ։ 1938 թվականին կառուցվել է երկրորդ մասնաշենքը մավրիտանական ոճով։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ պալատը մեծապես վնասվել է, սակայն հետպատերազմյան ժամանակաշրջանում նորից վերականգնվել է։ Հետագայում այնտեղ հանգստանում Էին ԽՄԿԿ-ի բարձրաստիճան ֆունկցիոներներ։ Այժմ հանդիսանում է առողջարան։
Նկարագրություն
Դյուլբեր բառը թարգմանաբար նշանակում է «գեղեցիկ», «պաշտելի»։ Պալատը, որը կառուցվել է մավրիտանական ոճով ներկայացնում է արծաթագույն գմբեթով, կամարաձև պատուհաններով և ատամնավոր պատերով է սպիտակավուն շենք։ Այն զարդարում են կապույտ զարդերը և գունավոր խճանկարները։ Պալատի շուրջը կա այգի, որը ձգվում է գլխավոր մուտքի դարպասներից մինչև ծով։ Բուսաբանական այգու մակերեսը 6 հա է, այնտեղ աճում են կաղնիներ, սոսիներ, սեքվոյադենդրոն հսկայական, խնկենիներ, մայրիներ, սոճիներ, նոճիներ, սեքվոյաներ, ձիթապտուղ և վարդեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղրիմի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ղրիմի շենքեր և կառույցներ
Ձնեմարդեր
«Ձնեմարդեր» (Снеговики), Նիկոլայ Պոլիսկու առաջին լենդ-արտ ​​նախագիծը, որն իրականացվել է 2000 թվականի ձմռանը Նիկոլա-Լենիվեց գյուղի մոտ՝ ներկայիս «Նիկոլա-Լենիվեց» զբոսայգու տարածքում, Կոնստանտին Բատինկովի, Սերգեյ Լոբանովի և Никола-Ленивецкие промыслы նախագծի հետ համատեղ ։
Նախագիծն անցկացվել է նաև Մոսկվայում՝ Արբատում, 2005 և 2006 թվականներին՝ Վյաչեսլավ Պոլունինի «сНЕЖНОЕ шоу»-ի շրջանակներում և կոչվել «ВАлЯТЬ сНЕЖНОГО ДУРАКА» ։
2010 թվականին նախագիծն անցկացվել է Համալսարանում ։
2011 վականի վերջում նախագիծն անցկացվել է «Աշխարհի արարումը» («Сотворение мира») անվանմամբ՝ Մոսկվայի Գորկու պուրակի գլխավոր մուտքի մոտ ։
2012 թվականին Պերմում՝ «Ուրալ» հյուրանոցի դիմաց գտնվող հրապարակում, Նիկոլայ Պոլիսսկին իրականացրել է նախագծի ամենազանգվածային տարբերակը՝ «Ձնեմարդերի շքերթ» («Парад снеговиков») անվանումով՝ 17 ուսանողների օգնությամբ պատրաստելով շուրջ 600 ձնեմարդ։ Ձնեմարդների պատրաստման տեխնոլոգիան առաջարկվել է հենց ուսանողների կողմից՝ ձյունը լցվել է արկղերի մեջ, այնուհետև ձյան խորանարդները վերածվել են գնդերի։ Ի տարբերություն նախկին տարբերակների, Պերմի ձնեմարդների սպիտակ ֆիգուրները պատրաստի վիճակի են բերել ոչ թե Պոլիսսկու և նրա օգնականների, այլ հենց քաղաքացիների կողմից։ Ձնեմարդերի մի մասը շորեր են ունեցել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստ
Ռաֆինյա
Մարսիո Ռաֆայել Ֆերեիրա դե Սոուզա(Marcio Rafael Ferreira de Souza, ), հայտնի է, որպես Ռաֆինյա (Rafinha), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, աջ պաշտպան, 2011 թվականից հանդես է գալիս Մյունխենի Բավարիայում։
Կարիերա
2002 թվականին տեղափոխվում է Կուրիտիբա ՖԱ, որտեղ Բրազիլիայի առաջնությունում դեբյուտը նշել է 2004 թվականին։ Այդ մրցաշրջանում 19-ամյա ֆուտբոլիստը դառնում է թիմի հիմնական կազմի խաղացող։
2005 թվականին նա գնում է Եվրոպա, որտեղ 6 տարվա պայմանագիր է ստորագրում Շալկե 04-ի հետ, 5 միլիոն եվրոյի դիմաց։ Առաջին մրցաշրջանում նա անցկացրեց 29 խաղ։ Դեբյուտը նշեց 2005 թվականի օգոստոսի 27-ին Մյունխենգլադբախի Բորուսիայի դեմ խաղում։
2008 թվականին Բրազիլիայի հավաքականի մարզիչ Դունգան նրան հրավիրեց հավաքական, որի կազմում դեբյուտը նշեց Շվեյցարիայի հավաքականի դեմ խաղում, իսկ Բրազիլիան հաղթեց 1-0 հաշվով։
2010 թվականի օգոստոսի 4-ին նա տեղաոխվեց իտալական Ջենովա ։
2011 թվականի հունիսի 1-ին, նա պայմանագիր ստորագրեց Մյունխենի Բավարիայի հետ, մինչև 2014 թվականի հունիսի 30 ։ Տրանսֆերի արժեքը կամեց 5.5 միլիոն եվրո։
Ակումբային
Բավարիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շալկե 04-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Ժաքլին Բիսեթ
Ժաքլին Բիսեթ (Ուինֆրեդ Ժաքլին Ֆրեյզեր-Բիսեթ, Jacqueline Bisset, ), անգլո-ամերիկուհի կինոդերասանուհի, հայտնի 1960-1980-ական թվականներին իր խաղացած դերերով, որոնց շարքում են այնպիսի նշանակալիցներ, ինչպես են Տրյուֆոի «Ամերիկյան գիշեր» («La Nuit Americaine», 1973 թվական) և Եթսի «Անդունդ» («The Deep», 1977 թվական)։ Ռուսաստանում ճանաչման նա արժանացել է շնորհիվ «Վայրի խոլորձ» («Wild Orchid») և «Նապոլեոն և Ժոզեֆինա» («Napoleon And Josephine: A Love Story»), որում նա խաղացել է Ժոզեֆինա Բոգարնին, ֆիլմերում խաղացած դերերով ։
«Ոսկե Գլոբուս» մրցանակի դափնեկիր՝ «Պարեր սահմանին» (2013 թվական) մինի սերիալում դերակատարման համար։ Վերջին տարիներին Բիսեթը մասնակցություն է ուենում տարբեր հեռուստատեսային նախագծերում, որոնցից ամենանշանալին է հանդիսանում «Մարմնի մասեր» («Nip/Tuck», 2006 թվական) հեռուստասերիալը։
Վաղ տարիներ
Բիսեթը, ով ի ծնե ստացել է Ուինֆրեդ Ժաքլին Ֆրեյզեր-Բիսեթ անունը, լույս աշխարհ է եկել Վեյբրիջում, Սուրեյ կոմսություն, Անգլիա։ Նրա մայրը՝ Առլեթ Ալեքսանդեր, կիսով չափ ֆրանսուհի է, կիսով չափ անգլուհի, ճարտարապետ և իրավաբան, հայրը՝ Մաքս Ֆրեյզեր-Բիսեթ, շոտլանդացի , թաղամասային բժիշկ-թերապևտ ։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Բիսեթի մայրը հեծանվով Փարիզից հասնում է ափամերձ շրջան, որպեսզի գերմանական ներխուժումից նահանջող բանակի հետ միասին նավարկի Բրիտանիա ։ Բիսեթն ունի եղբայր՝ Մաքս անունով։ Մայրը Բիսեթին սովորեցրել է ֆրանսերեն լեզու և ուղարկում է Լոնդոնի Շառլ դե Գոլի անվան Ֆրանսիական լիցեյ։ Երբ Ժաքլինը դեռահաս էր, նրա մոր մոտ ախտորոշում են մտացրիվ սկլերոզ։ 1968 թվականին, 28 տարվա համատեղ կյանքից հետո, Բիսեթի ծնողները բաժանվում են ։ Բիսեթը մնում է հիվանդ մոր մոտ։ Մանկությունում Ժաքլինը հաճախում էր բալետի դասերի, իսկ այժմ սկսում է սովորել դերասանական վարպետության, իսկ որպեսզի վճարի ուսուցումը, աշխատում է մանեկենուհի։
Կարիերա
1967 թվականին Բիսեթը ստանում է դեր «Երկուսը ճանապարհին» («Two for the road») ֆիլմում, որտեղ դառնում է Օդրի Հեփբերնի և Ալբերտ Ֆիննի խաղընկերուհին։ Հաջորդ աշխատանքը հանդիսանում է տիկին Գուդֆինգսը Ջեյմս Բոնդի մասին «Կազինո Ռոյալ» («Casino Royale») ծաղրական կատակերգությունը։ 1968 թվականին Միա Ֆերոուն հրաժարվում է «Դետեկտիվ» ֆիլմում դերից և նրա տեղը, Ֆրենկ Սինատրայի հետ զույգով, զբաղեցնում է Բիսեթը։ Նույն թվականին նա խաղում է հանրահայտ դարձած Սթիվ Մակ Քուինի ընկերուհու դերը «Բուլիտ» («Bullitt») մարտաֆիլմում։ 1970 թվականին նա այն աստղերի շարքում էր, ովքեր հրավիրվում են «Օդանավակայան» («Airport») ֆիլմ-աղետին՝ Դին Մարտինի, Բերտ Լանկաստերի, Ջին Սիբերգի և Հելեն Հեյզի հետ միասին։ Կինոնկարը անվանակարգվում է Կինոմշակույթի Ակադեմիայի մրցանակին, որպես «Լավագույն ֆիլմ»։
Իր խաղընկերների հետ միասին Բիսեթը հաճախ նկարահանվում է մի շարք ֆիլմերում։ Փոլ Նյումանի և Էնթոնի Պերկինսի հետ նա խաղում է «Դատավոր Ռոյ Բինի կյանքը և ժամանակը» («Life and Times of Judge Roy Bean») ֆիլմում, Նյումանի հետ՝ «Երբ սպառվում է ժամանակը» («When Time Ran Out») ֆիլմում, Ֆիննի հետ՝ «Երկուսը ճանապարհին», «Հրաբխի տակ» («Under the Volcano») և «Սպանություն Արևելյան ճեպընթացում» («Murder on the Orient Express») ֆիլմերում, որտեղ նրա խաղընկերներն են հանդիսանում նաև Էնթոնի Պերկինսը և Շոն Քոններին։
1973 թվականին Ժան Պոլ Բելմոնդոյի հետ խաղում է ռեժիսոր Ֆիլիպ Դե Բրոկայի «Հիանալին» («La Magnifique») ֆիլմում։ 1975 թվականին Բիսեթը խաղում է գլխավոր դերը Լուիջի Կոմենչինիի «Կիրակիի կինը» («La donna della domenica») ֆիլմում։ 1977 թվականին թողարկվում է «Անդունդ» («The Deep») ֆիլմը, որտեղ նրա խաղընկերներն են լինում Ռոբերտ Շոուն և Նիկ Նոլթին։ Կինոնկարը նրան հանրաճանաչություն է բերում Ամերիկայում, այդ թվում շնորհիվ տեսարանի, որտեղ Բիսեթը լողում է ծովում, ոչինչ չհագնելով վերնաշապիկի տակից։ Ֆիլմի դրամարկղային հաջողությունը թույլ է տալիս պրոդյուսեր Պիտեր Գյուբերին հայտարարելու. «Այդ վերնաշապիկը ինձ հարուստ դարձրեց», իսկ Ժաքլինը ամրապնդեց թաց վերնաշապիկների մրցույթի մասայականացնողի համբավը։ Նույն թվականին «Newsweek»-ը Բիսեթին անվանեց «բոլոր ժամանակների գեղեցկագույն դերասանուհի»։ Համարյա նույն ժամանակ հայտնվում է հոլանդական «Secrets» կինոնկարը, որում Բիսեթը նկարահանվել էր կարիերայի սկզբում։ Դա միակ ֆիլմն էր, որում Բիսեթը հայտնվում էր բավականին մերկացած տեսքով, ինչը թույլ է տալիս այն ստեղծողներին գումար վաստակելու դերասանուհու փառքի շնորհիվ։
1978 թվականին մոտ Բիսեթը դառնում է հայտնի դերասանուհի։ «Ոսկե Գլոբուս»-ի առաջին անվանակարգումը նրան գալիս է «Ո՞վ է սպանում եվրոպական մեծ խոհարարներին» կատակերգության համար։ Շուտով, դրանից հետո, նա խաղում է «Հարուստները և հանրահայտները» («Rich and Famous», 1981 թվական)՝ Կենդիս Բերգենի հետ, «Դասարան» («Class», 1983 թվական)՝ Ռոբ Լոուի հետ և «Հրաբուխի տակ» («Under the Volcano», 1984 թվական)՝ Ալբերի Ֆիննի հետ, ֆիլմերում։ Վերջինիս համար Բիսեթը կրկին անվանակարգվում է «Ոսկե Գլոբուս»-ին։ 1996 թվականին նա հավակնում էր «Սեզար» մրցանակին, «Հանցագործության արարողություն» («La Cérémonie») ֆիլմում դերի համար։
Բիսեթն աշխատել է այնպիսի ռեժիսորների հետ, ինչպես Ֆրանսուա Տրյուֆոն, Ջոն Հյուսթոնը, Ջորջ Կյուկորը և Ռոման Պոլանսկին։ Նրա մի քանի ֆիլմեր թողարկվել են Ֆրանսիայում և Իտալիայում։
Ի տարբերություն իր սերունդի շատ դերասանուհիների, ում համար դժվար է աշխատանք գտնել 40-ից հետո, Բիսեթը սահուն կերպով փոխում է իր ամպլուան գլխավոր հերոսուհիներից դեպի խառնվացքային դերեր։ Նա մնում է պահանջված և Հոլիվուդում, և Եվրոպայում։ 2004 թվականին բերմուդյան թերթին տված հարցազրույցում նա ասում է.
Անձնական կյանք
Ժաքլին Բիսեթը երբեք ամուսնացած չի եղել, սակայն ունեցել է երկարատև ռոմանտիկ հարաբերություններ բալետի ռուս դերասան Ալեքսանդր Գոդունովի հետ՝ 1980-ական թվականների սկզբից ընդհուպ մինչև Գոդունովի մահը 1995 թվականին ։
Ժաքլին Բիսեթը Անջելինա Ջոլիի կնքամայրն է։ Իր սանուհու հետ միասին նա խաղացել է «Միսթր և միսիս Սմիթ» («Mr. & Mrs. Smith», 2005 թվական) ֆիլմում, սակայն ֆիլմի վերջնական տարբերակում Բիսեթի հետ դրվագները ֆիլմ չեն ընկնում։
Բիսեթն ապրում է երկու տներում՝ մեկը Անգլիայում, իսկ մյուսը՝ Բևեռլի Հիլզում, Կալիֆորնիա։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի մոդելներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ
Դումաստուր
Դումաստուր (დუმასტური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 700 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ախմետայից հեռու է 24 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 286 մարդ, մեծամասնությունը՝ կիստիններ (93,7 %)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ախմետայի շրջան
Իոն
Իոններ, էլեկտրականապես լիցքավորված մասնիկներ, որոնք առաջանում են, երբ ատոմները կամ ատոմների խմբերը (մոլեկուլներ, ռադիկալներ) էլեկտրոններ կամ լիցքավորված այլ մասնիկներ են ձեռք բերում կամ կորցնում։ «Իոններ» հասկացությունը և տերմինը մտցրել է Մայքլ Ֆարադեյը 1834 թվականին։ Դրական իոնները նա անվանել է կատիոններ (օրինակ,Na+,Ca2+), իսկ բացասականները՝ անիոններ (Cl-, SO2-)։ Իոնի լիցքի մեծությունը բազմապատիկ է էլեկտրոնի լիցքին։ Իոնի հատկությունները որոշվում են լիցքի նշանով և մեծությամբ, իոնի չափերով և էլեկտրոնային թաղանթի կառուցվածքով։
Նատալյա Դուրիցկայա
Նատալյա Իվանովնա Դուրիցկայա (Наталья Ивановна Дурицкая, ), ռուս նկարչուհի։
Կենսագրություն
Նատալյա Դուրիցկայան ծնվել է 1960 թվականի հուլիսի 16-ին Տագանրոգում ։ Սովորել է Տագանրոգի մանկական գեղարվեստական դպրոցում՝ աշակերտելով Լեոնիդ Ստուկանովին ։
1976-1977 թվականներին նկարչության մասնավոր դասեր է ստացել Վալենտինա Գրիգորևայի մոտ ։
1978 թվականից մինչև 1982 թվականը սովորել է Ռոստովի Մ․ Գրեկովի անվան գեղարվեստի տեխնիկումում (Յուրի Ֆեսենկոյի արվեստանոց)։ Ուսումնարանն ավարտելուց հետո ամուսնու՝ Ալեքսանդր Կիսլյակովի հետ վերադարձել է Տագանրոգ ։
1982 թվականից մինչև 1995 թվականն աշխատել է Տագանրոգում՝ Նկարիչների միության ստեղծագործական-արտադրական կոմբինատում որպես նկարիչ-ձևավորող ։ 1988 թվականին մասնակցել է ապագա «Արվեստ կամ մահ» («Искусство или смерть») միության «Մեկօրյա ցուցահանդեսի» («Однодневной выставке») արվեստագիտական շրջանակներին։
1996 թվականին դարձել է Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամ ։ 1996-1999 թվականներին դասավանդել է Տագանրոգի Գեղարվեստի մանկական դպրոցում (նկար, գեղանկարչություն, արվեստների պատմություն)։
2005 թվականից դասավանդել է Ռոստովի № 1 արվեստի դպրոցում (նկար, գեղանկարչություն, կոմպոզիցիա)։
2008 թվականին անցկացվել է Նատալյա Դուրիցկայայի «Ճյուղեր» («Ветви») անհատական ցուցահանդեսը (Տագանրոգի արվեստի թանգարան), որը նվիրված էր Լեոնիդ Ստուկանովի հիշատակին։
2010 թվականին Ռոստովի Գազետնիյ նրբանցքում գտնվող հասարակական զուգարանի տղամարդկանց բաժանմունքում Սերգեյ Սապոժնիկովի հետ համատեղ անցկացրել է «Այստեղ եղել է Վովան» ակցիան ։ Խաղարկելով բարձրի (թանգարանային ցուցանակներ) և ցածրի (գրաֆիտին «Այստեղ եղել է...», «Здесь был…») աբսուրդային հակադրությունը՝ Նատալյա Դուրիցկայան և Սերգեյ Սապոժնիկովը հանրային զուգարանի այցելուներին հիշեցրել են այդ նկուղի բազմաթիվ ականավոր բնակիչների մասին ։ «Այստեղ եղել է Վովան» ցուցահանդես-փաստաթղթավորումը տեղի է ունեցել 2010 թվականի մայիսին «Վատա» պատկերասրահում Ժամանակակից արվեստի առաջին հարավռուսական բիենալեի շրջանակներում ։
2017 թվականին Ալեքսանդր Կիսլյակովի և մի խումբ ընկերների հետ ստեղծել է ZHDANOV «շրջիկ» արտ-պատկերասրահը  ։
1999 թվականից ապրում է Դոնի Ռոստովում։ Աշխատում է հիմնականում Տագանրոգում։
Արտաքինն հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Վիկտորյա Բենեդիկտսոն
Վիկտորյա Բենեդիկտսոն (Victoria Benedictsson, )՝ շվեդացի գրող ։
Կենսագրություն
Վիկտորյա Մարիան ծնվել է Դոմմե անունով գյուղում (Սկոնե գավառ, Շվեդիա) 1850 թվականին։ 21 տարեկանում նա ամուսնացել է այրի տղամարդու հետ Հյոբրից, ով 5 երեխա ուներ։ 1873 թվականին  ծնվել է նրա աղջիկը՝ Հիլման, իսկ 1876 թվականին մյուս  աղջիկը՝ Էլլենը։ Ամուսնությունը Վիկտորիային երջանկություն չպարգևեց։ Նա սիրավեպ  ուներ դանիացի գրականգետ և գրաքննադատ Գեորգի Բրանդեսոմի  հետ, որը նույնպես երջանկություն չբերեց նրան։ Անհաջող սիրավեպը դասվում է Բենեդիկտսոնի  անսպասելիության ինքասպանություն կատարելու  պատճառների շարքում՝ 1888 թվականի հուլիսի 21-ին, Կոպենհագենի Leopold’s Hotel հյուրանոցի համարում՝  նա ածելիով կտրել է իր քննային զարկերակները։ Դա տեղի էր ունեցել իր աղջկա՝ Էլլենի մահվան քսաներորդ տարելիցին։ Բացի սիրային տարաձայնություններից, ինքնասպանության հնարավոր պատճառների շարքում նշում են նաև դժգոհությունը, որը  տածում էր Վիկտորիա Բենեդիկտսոնը, քանի որ ստիպված էր վարել սակավ մտավոր կյանք։ Ավգուստ Ստրինդբերգի հետ միասին Բենեդիկտսոնը  կանգնած է  շվեդիական գրականության ռեալիզմի ակունքներում։ Իր ստեղծագործություններում նա նկարագրում էր անհավասարությունը ամուսնության մեջ, ինչպես նաև շատ էր գրում կանանց իրավունքների մասին։ Ժամանակակից քննդատները նրան անվանում են  վաղ ֆեմինիզմի ներկայացուցիչ։