cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գալա Արտ (ցուցասրահ)
Ցուցադրություններ
Ցուցասրահում ներկայացվում են 19-րդ դարից՝ մինչև ժամանակակից, պատմականորեն հայտնի արվեստագետների գեղանկարներ և քանդակներ։ «Գալա Արտը» ներկայացնում է ազգային և միջազգային ճանաչում վայելող շուրջ 100 գեղանկարիչների և քանդակագործների, որոնց աշխատանքները զարդարում են լավագույն հավաքածուները՝ հայ դասական մեծագույն վարպետների (Մարտիրոս Սարյան, Մինաս Ավետիսյան, Գևորգ Բաշինջաղյան, Հարություն Կալենց, Հակոբ Հակոբյան) և ժամանակակից արվեստագետների՝ Այվազ Ավոյան, Արև Պետրոսյան, Արկադի Պետրոսյան, Աշոտ Բաղդասարյան, Կարեն Բաղդասարյան, Հարություն Հակոբյան, Հերիքնազ Գալստյան, Վավ Հակոբյան և շատ ուրիշների գործեր ։
Հասցե
Ցուցասրահը գտնվում է Երևանի Բայրոնի փողոցի 12 հասցեում։
Ուկոզյաշ
Ուկոզյաշ (Укозяш, Укузәш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 176 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Իզաբելլա Տորոնացի
Իզաբելլա Տորոնացին (ծնվել է նախքան 1166 թվականը - մահացել է 1192 - 1229 թվականներին ընկած ժամանակահատվածում), ով նաև հայտնի է որպես Իզաբել կամ Զաբել՝ Տորոնի տիրակալ Համֆրի III-ի և նրա կնոջ՝ Ստեֆանի Միլիի դուստրը։ Իզաբելլան ինքնին Թորոնի տիտղոսավոր տիկին էր և իր ամուսնությունից հետո դարձավ նաև Հայաստանի արքայադուստրը։
Վաղ կյանք և ամուսնություն
Իզաբելլան երկու երեխաներից մեծն էր, նա ուներ մեկ կրտսեր եղբայր՝ Համֆրին։ Նրանց հայրը մահացել էր, երբ երեխաները դեռ անչափահաս էին, իսկ մայրը նորից ամուսնացել է ևս երեք անգամ։ Իրենց մոր երրորդ ամուսնությունից Ռեյնալդ Շատիլոնի հետ ընտանիքում երեխաների թիվը ավելացավ ևս երկուսով՝ Ռայմոնդը, ով մահացավ երիտասարդ տարիքում, և Ալիսը, ով ամուսնացավ Էստեի Ազցո VI-ի հետ։
1181 թվականի սկզբին Հայաստանի իշխան Ռուբեն III-ը ուխտագնացության գնաց Երուսաղեմ և այնտեղ 1181 թվականի փետրվարի 4-ին/1182 թվականի փետրվարի 3-ին Ստեֆանիի միջամտությամբ ամուսնացավ Իզաբելլայի հետ։ Իզաբելլայի ամուսնությունից մոտ մեկ տարի անց նրա եղբայրն ամուսնացավ Երուսաղեմի Իզաբելլա I-ի հետ,ով այդ ժամանակ անչափահաս էր։ Ռուբենն ու Իզաբելլան ամուսնացած էին ընդամենը հինգ տարի, որի ընթացքում ունեցան երկու դուստր․
1183 թվականին Ռուբենը Անտիոքի արքայազն Բոհեմոնդ III-ի կողմից գերեվարվեց և բանտարկվեց Անտիոք կատարած այցի ժամանակ։ Նա ազատ արձակվեց Անտիոքի իշխանին մեծ փրկագին վճարելուց հետո։ Ռուբենը հրաժարվեց գահից 1187 թվականին՝ հօգուտ իր եղբոր՝ Լեոյի, որից հետո Իզաբելլան դադարել է լինել արքայադուստր։ Ռուբենն այնուհետև հեռացել է Դրազարկի վանք, որտեղ նա մահացել է, ՝ թողնելով Իզաբելային և նրանց երկու փոքր դուստրերին։
Հետագա կյանք
Իզաբելլան Ռուբենի մահից հետո երբեք նորից չամուսնացավ. նրա տեգրը՝ Լեոն սկզբում Ալիսի և Փիլիպինեի «խնամակալն ու դաստիարակն» էր, բայց ի վերջո նա բաց թողեց նրանց և նրան հաջորդեցին իր ժառանգները։ Իզաբելի երկու դուստրերն էլ ամուսնացան մոտավորապես նույն ժամանակահատվածում՝ 1189 թվականին։ 1193 թվականի մայիսին նրանց ամուսինները սպանվեցին։
Իզաբելլայի մահվան ստույգ ամսաթիվ չկա, ենթադրվում է, որ նա մահացել է 1192-ից 1229 թվականներին ընկած ժամանակահատվածում, սակայն նա իր ամուսնուց ավելի է ապրել․ հնարավոր է նաև,որ նա ավելի երկար է ապրել քան իր երիտասարդ դստուրը, ով մահացել էր մինչև 1219 թվականը։ Իզաբելլայի մահից հետո նրա իրավունքները Թորոնի և Օլտրեորդեյնի նկատմամբ ժառանգեց նրա ավագ դուստր Ալիսը։ Թորոնը վերականգնվեց Յաֆայի պայմանագրի միջոցով 1229 թվականին, և Ալիսը դարձավ Թորոնի տիկինը՝ այդ տիտղոսը փոխանցելով իր ժառանգներին։
Տորֆավան
Տորֆավան, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիս համայնքում ։
Գտնվում է Վարդենիս քաղաքից մոտ 2 կմ արևմուտք, ծովի մակարդակից մոտ 2000 բարձրության վրա։
Տորֆավան գյուղը հիմնադրվել է 1936 թվականին ։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Վարդենիսի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի մեջ։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Տորֆավանի մշտական բնակչությունը կազմել է 490, առկա բնակչությունը` 459 մարդ ։ Մինչև 1989 թ. գյուղը հիմնականում բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, այնուհետ այստեղ են հաստատվել Բաքվից բռնագաղթած հայեր ։ Տորֆավանի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Համայնքում չկա դպրոց, բայց համայնքի 85 դպրոցականները հաճախում են Վանևանի և մասամբ Լուսակունքի միջնակարգ դպրոցները։ Համայնքի բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Վիշնյովոե (քաղաքատիպ ավան, Պյատիխատսկի շրջան, Ուկրաինա)
Վիշնյովոե (Вишневе), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Պյատիխատիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Էլգերի-Աբլամ։
2001 թվականի տվյալներով Վիշնյովոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 2 559 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,14 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Վարվառա Աստաֆևա
Վարվառա Լեոնիդովնա Աստաֆևա (Варвара Леонидовна Астафьева, ), ռուս նկարչուհի (գեղանկարիչ, գրաֆիկական նկարիչ), ջրանկարիչ։
Երգչուհի Վերա Աստաֆևայի քույրը, Վլադիմիր Բեկլեմիշևի զարմուհին։ Եղել է Իվան Շիշկինի ուսանողը։
Կենսագրություն
Վարվառա Աստաֆևան ծնվել է 1863 թվականին Չերնիգովի նահանգում։ 1884-1887 թվականներին և 1888-1900 թվականներին եղել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի ազատ ունկնդիր։ 1900 թվականին «Ծաղկող անկյուն», «Անձրևային օրեր» կտավները ստեղծելուց հետո ստացել է նկարչի կոչում։ 1891 թվականից ցուցադրվել է Ռուս ջրանկարիչների միությունում,  Մոսկվայի գեղարվեստի սիրահարների միությունում, Կանանց գեղանկարչական շրջանակում  ։
Ըստ «Պետրոգրադը 1916 թվականին» տեղեկատուի՝ ապրել է Վասիլևսկու կղզու 3-րդ գծի 2-րդ տանը։
1945 և 1946 թվականներին ցուցադրվել է Կիևում, նրա անունը Տատյանա Յաբլոնսկայայի հետ տեղ է գտել պատկերագրքում ։
Վարվառա Աստաֆևայի աշխատանքներից գտնվում են Գեղարվեստի ակադեմիայի ֆոնդում (Ռուսական պետական պատմական արխիվ)։ Նկարչուհու մասին տվյալներ կան ուկրաինական արխիվներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս գրաֆիկներ
Զապել Եսայանի հուշարձան
Զապել Եսայանի հուշարձան, հուշարձան նվիրված հայ նշանավոր գրող, արձակագիր, թարգմանիչ, հրապարակախոս, գրականագետ Զապել Եսայանին։ Գտնվում է Հայաստանի Կոտայքի մարզի Պռոշյան գյուղում, Զապել Եսայան Ագրոբիզնես կենտրոնի տարածքում (ZYAC)՝ 5-րդ փողոց 12-րդ նրբանցք 1։
Նախագիծն իրականացրել է Armenian Artists Project բարեգործական առցանց պատկերասրահը՝ սփյուռքահայեր Վիկտոր Զարուգյանի և Ջուդի Սարյանի նախաձեռնությամբ և հովանավորությամբ։
Պատմություն
2021 թվականին բոստոնահայ բարերարներ Վիկտոր Զարուգյանը և տիկին Ջուդի Սարյանը պատվիրել են հայ արձակագիր, հրապարակախոս և քաղաքական գործիչ Զապել Եսայանին նվիրված ինքնատիպ հուշարձանը ։
Հուշարձանի բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 2022 թվականի հոկտեմբերի 9-ին՝ Զապել Եսայան ագրոբիզնեսի կենտրոնի այգում։ Բացման խոսքով հանդես է եկել Ջուդի Սարյանը, ով ներկայացրել է Եսայանի կենսագրության կարևոր դրվագներ՝ շեշտադրելով նրա մեծ ներդրումը հայ ժողովրդի, հատկապես հայ կանանց իրավունքների պաշտպանության ոլորտում ։
Բացման արարողությանը ելույթ է ունեցել Նաիրյան վոկալ անսամբը, որի գեղարվեստական ղեկավար Նաիրա Մուղդուսյանը նախ ներկայացրել է Զապել Եսայանի նամակն իր դստերը։ Մուղդուսյանն իր խոսքն ուղեկցել է ժեստերի լեզվով ։
Նկարագրություն
Զապել Եսայանի քանդակը տեղադրված է կամրջի վրա՝ աջ ձեռքում բռնած գիրք, որը խորհրդանշում է նրա մտավոր բնավորությունը և սերը գրականության հանդեպ։ Ձախ ձեռքը բռունցք է՝ խորհրդանշելով Եսայանի մարտական ոգին ու անհնազանդ բնավորությունը։ Արձանի կամուրջ-պատվանդանը խորհրդանշում է Արևմտյան և Արևելյան Հայաստանները, որի վրա որպես կապող օղակ կանգնած է Եսայանի կերպարը։
Արձանը բրոնզաձույլ է, ունի 1 մետր 80 սմ բարձրություն։ Կամրջի հետ բարձրությունը կազմում է 2 մետր 50 սմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:Նունե Թումանյանի քանդակներ Կատեգորիա:2022 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Կանանց քանդակներ
Նազըմ Բեյ
Նազըմ Բեյ (դոկտոր Նազըմ Բեյ Սելանիքլի, Doktor Nâzım Bey կամ Selanikli Nâzım, ), թուրք քաղաքական գործիչ, բժիշկ, «Միություն և առաջադիմություն» կուսակցության գլխավոր քարտուղարն ու գաղափարախոսն էր։ Մեծ դերակատարություն է ունեցել հայերի ցեղասպանության և արևմտյան Անատոլիայից հույների տեղահանման գործում ։
Կենսագրություն և գործունեություն
«Պետք է գործել արագ և վճռականորեն։ Հայերը վտանգավոր են՝ ինչպես թարախակույտը։ Սկզբում այդ թունավոր վերքը կարող է թվալ բուժելի, սակայն եթե հմուտ բժիշկը ժամանակին չմիջամտի, այն կարող է մահվան հասցնել։ Եթե մենք բավարարվենք տեղական ջարդերով, ինչպիսին էին 1909 թվականի Ադանայի ջարդերը, մենք միայն կփչացնենք գործը, քանի որ կասկածներ կհարուցենք նրանց մոտ՝ ում պետք է ոչնչացնենք ավելի ուշ։ Ես ի նկատի ունեմ արաբներին ու քրդերին։ Դուրս է գալիս, որ վտանգը եռապատկվում է, ծրագիրն իրականացնելը բարդանում։ Անհրաժեշտ է ամբողջությամբ կոտորել հայ ազգին, մեր հողի վրա չթողնելով ոչ մի ողջ մնացած հայի։ Նույնիսկ «հայ» բառը պետք է ջնջվի մեր հիշողությունից։ Պատերազմը մեզ հիանալի հնարավորություն է տվել, մենք չպետք է վախենանք մեծ երկրների միջամտությունից և ոչ էլ միջազգային մամուլի բողոքներից։ Նրանք չեն հասցնի տեղից շարժվել, երբ ամեն ինչ կատարված և ավարտված կլինի։ Կոտորածը պետք է կրի համընդհանուր բնույթ և ոչ մի հայ ողջ չի մնալու։»
Առաջին համաշխարհային պատերազմում Օսմանյան կայսրության պարտությունից հետո, Նազըմ Բեյը փախել է Գերմանիա ։ Ստամբուլի ռազմական դատարանի որոշմամբ, նա հայերի ցեղասպանության մյուս կազմակերպիչների հետ միասին հեռակա կարգով դատապարտվել է մահապատժի ։ 1920 թվականին վերադարձել է Թուրքիա, սակայն պատժի չի ենթարկվել և լրացրել է Մուսթաֆա Քեմալ Աթաթուրքի ընդդիմախոսների շարքերը։
Աթաթուրքի դեմ մահափորձ կատարելու մեղադրանքով՝ 1926 թվականի օգոստոսի 26-ին ենթարկվել է մահապատժի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական հանցագործներ Կատեգորիա:Թուրք պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության կազմակերպիչներ Կատեգորիա:Հույների ցեղասպանություն Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Միություն և առաջադիմություն կուսակցության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Երիտթուրքեր Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության Հատուկ կազմակերպության անդամներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մակեդոնացի թուրքեր Կատեգորիա:Անձինք Սալոնիկից Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ
Հերիքնազ Տիգրանյան
Հերիքնազ Տիգրանյան, Հայաստանի Ազգային Ժողովի 7-րդ և 8-րդ գումարումների պատգամավոր, իրավաբան ։ Առողջապահության և սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։ Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ (12.08.2021-ից)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1972 թվականի փետրվարի 25-ին Արմավիրի մարզի Փշատավան գյուղում։
«Աշխատանքի ուսումնասիրության հետազոտական մեթոդները» դասընթացի (2009 թվականին, Վ.Վ. Գիրի անվան աշխատանքի ազգային ինստիտուտ, Նյու Դելի) մասնակից։
1996-2001 թվականներին աշխատել է Հայաստանի կառավարությանն առընթեր լեզվի պետական տեսչության առաջատար իրավաբան։ 1997-2003 թվականներին եղել է ԵՊՃՀ, 2000-2010 թվականներին՝ Հայաստանի ոստիկանության ակադեմիայի, 2008-2012 թվականներին՝ Հայաստանի արդարադատության նախարարության իրավաբանական ինստիտուտի, 2012-2015 թվականներին՝ Հայաստանի փաստաբանական դպրոցի դասախոս։
2001-2004 թվականներին եղել է Ընտրական համակարգերի միջազգային հիմնադրամի (IFES), 2004-2005 թվականներին՝ «Հասարակական երկխոսությունների և նախաձեռնությունների կենտրոն» հասարակական կազմակերպության քաղաքացիական ուսուցանող։ 2006-2008 թվականներին աշխատել է Հայաստանի աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության Հայաստանի աշխատանքի պետական տեսչության իրավական վերահսկողության բաժնի գլխավոր մասնագետ։ 2008-2009 թվականներին՝ Հայաստանի սփյուռքի նախարարության անձնակազմի կառավարման բաժնի պետ։ 2009-2018 թվականներին՝ «Թրանսփարենսի ինթերնեշնլ հակակոռուպցիոն կենտրոն» հասարակական կազմակերպության իրավախորհրդատու։
2006 թվականից արտոնագրված փաստաբան է, անդամակցում է Հայաստանի փաստաբանների պալատին։ «Տեղեկատվական աջակցության և քաղաքացիական կրթության կենտրոն» հասարակական կազմակերպության հիմնադիր նախագահն է։
Հայաստանի աշխատանքային իրավունքի վերաբերյալ մի շարք ձեռնարկների համահեղինակ է։ 2013 թվականին ճանաչվել է Հայաստանի փաստաբանական դպրոցի տարվա լավագույն դասախոս։
Քաղաքական գործունեություն
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին համապետական ընտրական ցուցակով ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքի կազմում։
2021 թվականի հունիսի 20-ին ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության ցուցակով։
2021 թվականի օգոստոսի 12-ից Հայաստանի ԱԺ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 8-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամներ
Դրո (Իտալիա)
Դրո (Dro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 7142 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 125 մարդ/կմ²։ Տարածքը 27 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 38074։ Հեռախոսային կոդ՝ 0464։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Էլեկտրոնային փոստ
Էլեկտրոնային փոստ, (հապավումը՝ էլփոստ) էլեկտրոնային հաղորդագրությունների փոխանցման միջոց է, նախատեսված մարդկանց օգտագործման համար։ Նամակների փոխանցումը իրականացվում է ցանցի միջոցով (հատկապես Ինտերնետի)։ Ուղարկողը ընտրում է հասցեատիրոջը և նամակները ուղարկվում են հասցեատիրոջ էլեկտրոնային նամակների փոստարկղ։ Էլեկտրոնային փոստ արտահայտությունը օգտագործվում է ոչ միայն նշելու որպես ծառայություն, այլ նաև նամակագրություն, իսկ իր անգլերեն հապավմամբ՝ e-mail/email (հապավումը՝ electronic mail) կամ mail։
Ծագում
Էլեկտրոնային փոստը գոյություն ուներ Ինտերնետից առաջ և իրենից ներկայացնում էր մի կարևոր գործիք։ 1965-ին այն ձևավորվեց որպես հաղորդակցման միջոց համակարգիչ օգտագործողների միջև։ SDC-ի Q32-ը, MIT-ի CTSS-ն էլեկտրոնային նամակագրության առաջին համակարգերն էին։ Նրանք արագորեն տարածվեցին ցանցում՝ թույլ տալով օգտագործողներին նամակներ փոխանցել տարբեր համակարգիչների միջոցով։ 1966 թ.-ին AUTODIN համակարգը կարող էր լինել առաջին, որ կթույլատրեր էլնամակների փոխանակումը համակարգիչների միջև, սակայն դրանից որոշ ժամանակ առաջ SAGE համակարգն արդեն ուներ նմանատիպ ֆունկցիաներ։
ARPANET ցանցն էլեկտրոնային փոստի զարգացման մեջ հսկայական նպաստ ունեցավ։ Հաշվետվության մեջ նշված է, որ 1969-ին, ցանցի ստեղծումից հետո, տեղի ունեցավ միջհամակարգային նամակների փոխանցում։ 1972-ին, Ռեյ Թոմլինսոնն առաջարկեց օգտագործել այս նշանը @՝ տարանջատելու համար օգտագործողի և մեքենայի անունը։ Էլփոստի նրա առաջին ծրագրերը՝ SNDMSG և READMAIL-ը, կարևոր դերակատարում ունեցան էլեկտրոնային փոստի զարգացման մեջ, որոնք էլ իրենց ճանաչվածությունն ընդլայնեցին շնորհիվ ARPANET-ի։
Էլ. փոստի բովանդակությունը
Էլփոստի հիմքում ընկած է մի փաստաթուղթ, որը պարունակում է ASCII-ի տեքստը։ Գրերը, որ կարող են օգտագործվել, նախ և առաջ ASCII էին, այնուհետև ռեգիոնալ կոդավորումներ։ Այսօր որոշ ծրագրեր հավասարապես օգտագործում են UTF-8, որն հնարավորություն է տալիս ավելացնել օգտագործվող գրերի քանակը։ MIME-ի շնորհիվ, տարբեր փաստաթղեր կարող են կցվել էլփոստին։ Փոխազդեցության մտահոգությունից ելնելով՝ խորհուրդ է տրվում չօգտագործել սեփական ֆորմատներ, ինչպիսիք են Microsoft Word ֆորմատները, այլ փոխարենը օգտագործել բաց և փաստաթղթավորված ֆորմատներ, որոնց համար ցուցադրման սարքը կարող է հասանելի լինել յուրաքանչյուր հարթակի վրա, պայմանով, որ այն ծրագրավորված լինի։ HTML-ի օգտագործումը e-mail-ների կազմավորման և ձևավորման համար հնարավոր է, բայց ակնհայտ է լինում փոխազդեցության կարևոր բացակայությունը, որն ընդգծվեց 2007-ին W3C-ի Mail HTML սեմինարի ընթացքում։ Դրանց ներկայացման նպատակով՝ նույնիսկ օգտագործվում են կասկադային ոճի թերթիկներ (CSS)։ UTF-8-ը և ռեգիոնալ գրերը միշտ չէ, որ փոխազդեցիկ են, ի տարբերություն հասցեատիրոջ կողմից օգտագործվող նամակագրական ծրագրի և նրա աշխարհագրական տեղայնացման։ Նամակագրական ծրագրից կախված՝ գոյություն ունի նաև նամակի ստացման տեղեկացման նմանատիպ մի համակարգ, որը թույլ է տալիս ուղարկողին տեղեկանալ իր նամակի նորմալ ուղարկման և/կամ հասցեատիրոջ կողմից այն ընթերցված լինելու մասին։ Էլեկտրոնային նամակի ճիշտ օգտագործման կանոնները նկարագրված են ինտերնետային էթիկետ կոչվող տեղեկատվական փաստաթղթում։ HTML-ը թույլ է տալիս տեսականորեն ցուցադրել հեռավոր պատկերներ, ինչպես նաև իրականացել javascript։ Սակայն, որոշ օգտագործողներ նախընտրում են չակտիվացնել այդ գործողությունները, քանի որ դրանք օգտագործվում են սպամերների կողմից՝ ստուգելու համար իրենց սպամ նամակների արդյունավետությունը։
Էլնամակի անցած ճանապարհը
Էլեկտրոնային նամակի ընթացքը կառավարվում է բազմաթիվ ստանդարտներով։ SMTP-ին ծառայում է հաղորդագրության ուղարկմանը, POP և IMAP-ն էլ վերաբաշխում են նամակները իրենց հասցեատերերին։ Ինտերնետի բազմաթիվ մատակարարներ իրենց օգտագործողներին տալիս են առնվազն մեկ էլեկտրոնային հասցե։ Բազմաթիվ կայքեր առաջարկում են նաև վճարովի և անվճար հասցեներ։
Պատճենի և անտեսանելի պատճենի համակարգ
Էլեկտրոնային հաղորդագրությունը կարող է ուղարկվել բազմաթիվ հասցեատերերի. Օգտագործողի հաղորդագրությունների սերվերը տվյալ նամակի միայն մեկ օրինակ է ուղարկում MTA սերվերին։ MTA սերվերն է, որ պատճենում է նամակները հասցեատերերի հասցեներին համապատասխան քանակով։ Cc ֆունկցիան, որը նշանակում է բնածեփ պատճեն (carbon copy) կամ համանման պատճեն, թույլ է տալիս նույն հաղորդագրությունը ուղարկել բազմաթիվ անձանց՝ նրանց հասցեները գրելով Cc դաշտում։ (Չնայած որ պատճենը բնածեփ թղթի վրա հնացած սովորություն է և չի վերաբերվում ինֆորմատիկային, բնածեփ պատճեն անունը և նրա հապավումը Cc մինչ այսօր օգտագործվում են էլեկտրոնային նամակների համար)։
BCC ֆունկցիան, որը նշանակում է բնածեփ անտեսանելի պատճեն կամ համանման անտեսանելի պատճեն, (անգլերեով՝ BCC, կամ Blind Carbon Copy), կատարում է նմանատիպ ֆունկցիա, ինչ CC, բայց BCC-ում հայտնված հասցեատերերը տեսանելի չեն նամակի մյուս հասցեատերերին, ոչ էլ նրանց, ում ուղղված է նամակը։ Thunderbird-ում այն հավասարապես կոչում է «թաքնված պատճեն»։ Նամակն առաքվում է բոլոր նրանց, ում հասցեները նշվել են Cc և BCC դաշտերում, բայց միայն Cc դաշտում նշված հասցեներն են, որ երևում են վերջնական նամակում։ Բազմաթիվ հասցեները պետք է միմյանցից տարանջատվեն կետ ստորակետով և որոշակի տարածությամբ։
Հաղորդագրությունն, որն ուղարկվում է մի քանի հասցեատերերի, որոնք միմյանց չեն ճանաչում (չցանկանալով հրատարակված տեսնել իրենց հասցեները, քանզի դա միայն հնարավոր է էլեկտրոնային տեղեկատվական նամակի միջոցով), հաճախ օգտագործվում է BCC դաշտը՝ համաձայն Netiquette-ի։ Այս ամենին գումարվում է այն, որ սահմանափակվում են վիրուսների և ինֆորմատիկայի աղետալի հետևանքները, որոնք շահագործում են համակարգիչների հասցեատետրում գտնված էլեկտրոնային հասցեները։
(8252) Էլկինս-Տանտոն
(8252) Էլկինս-Տանտոն (Elkins-Tanton), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 1-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ուկոլիցա
Ուկոլիցա (Уколица), գյուղ Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Ուլյանովսկի շրջանի կազմում։
Միջազգային Երիտասարդական Դեմոկրատ Միություն
Միջազգային Երիտասարդական Դեմոկրատ Միություն կամ ՄԻԴՄ, համաշխարհային դաշինք մի կողմից քաղաքական երիտասարդական կազմակերպությունների և մյուս կողմից երիտասարդական ժողովրդավար կազմակերպության ։
Ուկոլիցա
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 200 մարդ։
Միջազգային Երիտասարդական Դեմոկրատ Միություն
Միջազգային Երիտասարդական Դեմոկրատ Միության ներկայիս կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1991 թվականին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Վաշինգտոն քաղաքում։ Դրանից առաջ, նախորդ կազմակերպությունը նույն անունով արդեն ստեղծվել էր 1981 թվականի հուլիսին կրկին Վաշինգտոնում սակայն կարճ ժամանակահատվածում լուծարվել էր։
Ուկոլիցա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Ուլյանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Միջազգային Երիտասարդական Դեմոկրատ Միություն
Կազմակերպությունը վարում է ազատ շուկայական և պահպանողական քաղաքականություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երիտասարդական քաղաքական կազմակերպություններ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Գավազ)
Գավազ գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի հայկական եկեղեցի, որը գտնվում է Վրաստանի Կախեթի մարզի Գավազ գյուղում։
Պատմություն
Հին կամ Վերին Գավազի հայոց եկեղեցին մինչև 1900 թվականը հիշվել է Սուրբ Աստվածածին անվամբ։ Այդ ժամանակաընթացքում եկեղեցին եղել է քայքայված ու հնացած ։ 1901-1909 թվականներին եկեղեցին հիշվել է Սուրբ Սարգիս, իսկ 1910-թվականին՝ Սուրբ Գևորգ անվամբ ։
1909 թվականի մարտի 5-ին մի հայտարարության մեջ գյուղի ծխատեր քահանա Գևորգ Մելիքյանցը և երեցփոխ Նիկողայոս Սիմոնյանցը գրել են՝ «Մեզ անհրաժէշտ պարտականութիւն ենք համարում յայտնել ձեր բարեկրօնութեանը հետևեալ ցաւալի դեպքը, որ Ախալսօփէլ գիւղի, նոյն է Նոր Գաւազ (հնարավոր է, որ պետք է լինի՝ Հին Գավազ) հայոց տախտակամած Ս. Սարգիս անուանեալ եկեղեցին, նոյն գիւղի վրաց հասարակութիւնը, որ բաղկացած է 500 տանից աւելի կրօնին հակառակ և մեր ազգութեանը վնասելու համար՝ համարձակ, օր ցերեկով խմբովին յարձակուել էին անցեալ 1908 թուին, մի բուռն փոքրամասն հայերի աչքի առաջ բոլորովին յիմնայատակ էին արել, տանելով իրանց յետ եկեղեցւոյ բոլոր տախտակները և գերանները սեպհականացնելով իրանց...» ։
1910 թվականի մեկ այլ վավերագրում նշված է՝ «Ի գիւղն Հին Գաւազ նոյն է Ախալսոփէլ յանուն Ս. Գէորգայ փայտաշէն եկեղեցի այժմ քայքայեալ հիմնովին ի ձեռն վրաց հասարակութեան» ։
Այդ առթիվ Թելավի գործակալ Աբել ավագ քահանա Սուքիասյանը 1912 թվականին գրել է, որ գյուղը «Թէլաւից հեռու է 60 վերստ և Ղուարելից սկսած մինչև այդ գիւղը խճուղին չորս կողմից շրջապատուած է լեզգի բնակիչներով։ Այդ գիւղի հայոց եկեղեցու մակարդակը՝ գտանք ոչընչացրած եկեղեցու նախկին տեղը։ Բայց եկեղեցու գաւթի սահմանը ոչ ծխատէր քահանան և ոչ հայ բնակիչներ, որոնց թիւը ամբողջ գիւղում գաղթական, եկւոր վաճառականների հետ 12 տուն է չկարողացան որոշել-ցոյց տալ։ 700 տուն վրացիներ միացած գիւղապետի հետ հակառակ էին նախկին հայոց եկեղեցու տեղը կրկին հայերին յատկացնելու, չնայելով որ նա շինուել է դեռևս 1850 թ.: Եղած եկեղեցու շուրջը այժմ շինուել է գիւղական դատարան, գրադարան-ընթերցարանը, բանտը և այլ շինութիւններ, իսկ ընդարձակ հրապարակը յատկացուել է ժողովներին, այնպէս որ եկեղեցու տեղը գտնւում է գիւղի տրամադրութեան ներքոյ, որովհետև հայերը տարիների ընթացքում հեռացել են այդ տեղից և բուն բնակիչներից մնացել է միայն 3 տուն...» ։
1909 թվականին ծատեր քահանա է հիշվում Գևորգ Մելիքյանցը ։ 1910 թվականի մեկ այլ վավերագրից պարզվում է, որ ծխականների հոգևոր կարիքները բավարարելու համար քահանան եկել է Ղվարելից ։
Մահացու թշնամի (պատմվածք)
«Մահացու թշնամի» (Смертный враг), ռուս խորհրդային գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի պատմվածքը` գրված 1925 թվականի վերջին - 1926 թվականի սկզբին :
Հրապարակումներ
Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովը 1926 թվականի ապրիլի 1-ին գրում է իր կնոջը. «Քո կողմից արտագրված և ուղարկված «Մահացու թշնամին» պատմվածքի պատճենը Վասկա Կուդաշովը հանձնեց Ժարովին «Կոմսոմոլիա» «Գյուղական երիտասարդություն» ամսագրից, սակայն այն չտպագրվեց» ։ «Մահացու թշնամին» պատմվածքն առաջին անգամ լույս է տեսել 1926 թվականի մարտին «Կոմսոմոլիա» ամսագրում (թիվ 3)։ Այնուհետև այն ընդգրկվել է «Երկնագույն տափաստան» (1926), (1931), «Դոնի պատմվածքներ» (1929), (1931) ժողովածուներում ։ «Մահացու թշնամին» պատմվածքի ավարտը, որը գրվել էր ձեռագրից, չի ընդգրկվել ինչպես առաջին, այնպես էլ հետագա հրատարակություններում։ Այս վերջաբանում պատմվում է մարդասպան Եֆիմ Օզերովի բացահայտման և նրանց դատավարության մասին։ Պատմվածքի այսպիսի ավարտը հարուցել էր Պետական հրատարակչության գրախոսների առարկությունները, որտեղ 1926 թվականին պատմությունը ներկայացվել էր հրապարակման, որպես առանձին գիրք. «Ավարտը շաբլոնային է։ Պատմվածքի բարոյականությունը չափազանցեցված։ «Այսպիսով, համատեղ արդարություն ը կպատժի բոլոր նրանց, ովքեր կհամարձակվեն ձեռք բարձրացնել խուտոր ի և ստանիցա յի  լավագույն մարդկանց վրա», քանի որ գեղարվեստական ստեղծագործությունն այնքան ուժեղ է, որ ստիպում է ընթերցողին հետևություններ անել իր ընթերցածից» ։
Սյուժե
Պատմվածքի գործողություններըը տեղի են ունենում Պոդգորնի խուտորում, որտեղ հաստատվել է խորհրդային իշխանություն։ Գլխավոր հերոսը գործադիր կոմիտեի քարտուղար Էֆիմ Օզերովն է, ով աղքատների հետ միասին  պայքարում է խուտորի կուլակների դեմ՝ Իգնատ Բորշչևի և նրա փեսայի՝ Պրոխոր Ռվաչովի ղեկավարությամբ, որոնք փորձում են սպանել Եֆիմ Օզերովին։ Պատմվածքն ավարտվում է ողբերգությամբ՝ գլխավոր հերոսի մահով։
Գործող անձիք
Օզերով Եֆիմը աղքատ մարդ է, ապրում է իր կնոջ՝ Մաշայի և վեց ամսական երեխայի հետ, նա պատմվածքի գլխավոր հերոսն է։ Նա ընտրվում է խուտորի խորհրդի քարտուղար, կուլակների դեմ ակտիվ պայքարի  մարտիկ է, որոնց  ձեռքով էլ նա սպանվում է։ Իգնատ Միխայլովիչ Բորշչև` կուլակ, ով բնակվում   է խուտորում և  համարվում է խորհրդային  իշխանության հակառակորդ։ Նրա փեսան Ռվաչև Պրոխորը ընտրվում է խուտորի  խորհրդի նախագահ,  դեմ է խորհրդային  իշխանության և Եֆիմ Օզերովին։ Պատմվածքում մեջ կան անանուն կերպարներ` ընտրական հանձնաժողովի նախագահը, ով  բացում է ընդհանուր ժողովը և ընդհանուր ժողովի քարտուղարը։ Վլաս Տիմոֆեևիչ` խուտորի կուլակներից է, ով ունի ջրաղաց և խորհրդային իշխանության հակառակորդներից է։ Դունկա Վորոբյովան  Իգնատ Բորշչևի վարձու աշխատողն  էր, ով նրան ազատել էր աշխատանքից, բայց ոչինչ չէր վճարել։ Եֆիմ Օզերովի օգնությամբ  և դատարանի միջոցով Բորշչևը նրան վճարում է  վաթսուն ռուբլի։ Դոնսկով Իվանը միջակ  գյուղացի է, ապրում է խուտորում, Իգնատ Բորշչևը փորձում է նրան գրավել իր կողմը։ Խորհրդային  իշխանության ակտիվ կողմնակիցներից  է և Եֆիմ Օզերովի հասակակիցը` Օբնիզով Վասկան  նույնպես ապրում էր խուտորում։ Կոշկակար Ֆեդկայի տանը տեղի էին ունենում խուտորի  երիտասարդության հանդիպումները։
Քննադատություն
Քննադատ Ի. Գ. Լեժնևը այսպիսի գնահատական է տալիս «Մահացու թշնամի» պատմվածքին, «Եֆիմները «փոքրամասնություն» էին կազմում կազակների ճնշող մեծամասնության դեմ պայքարում։ Շոլոխովյան հերոսի այս տեսակին Լեժնևը անվանում էր  «հեղափոխական հսկա  կազակական  աղքատներից», որը չգիտի «երկմտանք», «ներքին հակասություններ, զարտուղի ճանապարհներ, երերուն վերադարձներ և հոգևոր հուսահատություն» ։
Էկրանավորում
Պատմվածքն էկրանավորվել է։ 1971 թվականին, Միխայիլ Շոլոխովի «Մահացու թշնամի» և «Երկու ամուսին ունեցող կինը» պատմվածքների մոտիվներով նկարահանվել է «Մահացու թշնամի» գեղարվեստական ֆիլմ ը ։ Բեմադրող ռեժիսոր՝ Եվգենի Սեմյոնովիչ Մատվեև, սցենարը՝ Առնոլդ Յանովիչ Վիտոլի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1926 պատմվածքներ
Էդ Բեգլի Կրտսեր
Էդվարդ Ջեյմս «Էդ» Բեգլի Կրտսեր (Edward James "Ed" Begley, Jr., ), ամերիկացի դերասան և շրջակա միջավայրի պաշտպան։ Առավել հայտնի է «Սուրբ Էլսվեր» հեռուստասերիալում խաղացած բժիշկ Վիկտոր Էրլիհի դերով։ Այս բժշկական դրամայում կատարած աշխատանքի համար նա վեց տարի շարունակ առաջադրվել է «Էմմի» մրցանակի, ինչպես նաև առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի անվանակարգում։ Նրա վերջին աշխատանքների շարքում կարելի է նշել «Կյանքը Էդի հետ» ռեալիթի շոուում, որն առողջ ապրելակերպի և շրջակա միջավայրի պաշտպանության մասին է։
Պատանեկան տարիներ
Էդ Բեգլին ծնվել է Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում՝ Էլեն Ջին Սանդերսի ընտանիքում։ Նա օսկարակիր դերասան էդ Բեգլիի արտամուսնական որդին է, ով ամուսնացել էր մեկ այլ կնոջ՝ Ամանդե Հաֆի հետ ։ Բեգլին մեծացել է Նյու Յորքի Բուֆալո քաղաքում։ Նա սովորել է հարևան Լյուիսթաուն գյուղում, «Stella Niagara Education Park» կադետական դպրոցում։ 1962 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Կալիֆոռնիա, որտեղ ապագա դերասանն ավարտել է Շերման Օուքսի Նոտր Դամի միջնակարգ դպրոցը և Հյուսիսային Հոլիվուդում «Los Angeles Valley College»-ը ։
Գործունեություն
Էդ Բեգլի Կրտսերն առաջին անգամ հեռուստաէկրաններին հայտնվել է 1967 թվականին «Իմ երեք որդիները» սերիալի դրվագներից մեկում։ Նա հրավիրված աստղ է եղել «Մոդ», «Յոթերորդ երկինքը», «Դանդաղ զարգացումը» և «Հաճախորդը միշտ մեռած է» հեռուստասերիալներում և գլխավոր դերեր է կատարել «Թագավորական հոսպիտալը» և «Սուրբ Էլսվերը» սերիալներում։ Կատարել է սերժանտ Գրինբինի դերը ««Գալակտիկա» Աստղային հածանավ» բնօրինակ սերիալում, Բոբ Ֆետտի դերը «Աստղային պատերազմներ» ֆիլմի վեցերորդ դրվագի ռադիոկայանում։ Նաև կատարել է Հյուսիսային Դակոտայից դեմոկրատ սենատոր Սեթ Ջիլեթի դերը «Արևմտյան թևում» հեռուստատեսային դրամայում։ «Հավերժ Բեթմենը» (1995, գլխագրերում նշված չէ) ֆիլմում խաղացել է հանելուկային ղեկավարի դերը։ 2000 թվականից մտնել Է կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի կառավարիչների խորհրդի մեջ։
Նաև խաղացել է «Գիշերվա քողի տակ» (1977), «Կապույտ մանյակ» (1978), «Ուղևորվելով դեպի հարավ», «Էլվիս» (Դոմինիկ Ժոզեֆ Ֆոնատան), «Օդանավակայան 79․ «Կոնկորդ»» (բոլորը՝ 1979), «Մասնավոր դասեր» (1981), «Մարդ-կատուներ» (1982, Ջո Կրեյգի դերը), «Սա Spinal Tap է», «Փոզոցները կրակի մեջ» (երկուսն էլ՝ 1984), «Ամազոնցիները լուսնի վրա» (1987), «Ակամա զբոսաշրջիկը» (1988), «Կին սատանա» (1989), «էփլգեյթների ընտանիքը» (1990), «Նույնիսկ կովբոյ աղջիկները երբեմն տխրում են» (1993), «էջերի Տիրակալը», «Ագահություն», «Բրդոտ շուն», «Վերածննդի մարդ» (ամբողջը՝ 1994), «Խելագար դայակ» (1995), «Ավազե ժամացույցներ» (1996), «Սիրո վիրուս», «Արատի անատոմիա» (երկուսն էլ՝ 2001), «Տարօրինակ ազգականներ» (2006), «Արքայախնձորի էքսպրես», «Թռիչք դեպի լուսին» (երկուսն էլ՝ 2008), «Թող լինի այն, ինչ կլինի» (2009), «Շարժվեցին լաստերով» (2010), «Որքա՞ն ունեք» (2011) և մի շարք այլ ֆիլմերում։
Էդը նաև խաղացել է «Կլինիկա», «Խուզարկու Մոնկ», «Իմ հոր մարգարիտները», «Բոստոնի փաստաբանները», «Աստղային ճանապարհ․ Ճանապարհորդը» հեռուստասերիալում և «Վերոնիկա Մարսի» երրորդ եթերաշրջանում՝ էպիզոդիկ դերերում։ Իրավաբան Դևիդ Բոյսը խաղացել է HBO «վերահաշվարկ» (2008) հեռուստաֆիլմում, որը պատմում է 2000 թվականին ԱՄՆ նախագահական ընտրություններում ձայների հաշվարկի մասին։
2003 թվականին Բեգլին գրել և բեմադրել է «Կեսար և Ռուբեն» մյուզիքլը։ Նրա պրեմիերան կայացել է Լոս Անջելեսի «El Portal» թատրոնում։ Չորս տարի անց ներկայացումը կրկին ցուցադրվել է։
Անձնական կյանք
«Celebrity Close Calls» վավերագրական ֆիլմաշարում պարզվել է, որ Բեգլին1972 թվականին մահից հազիվ է փրկվել։ Դեռահասների փողոցային ավազակախումբը հարձակվել է դերասանի վրա ու ծեծել նրան։ Ավելի ուշ ոստիկանությունը նրանց բերման է ենթարկվել։
Առաջին անգամ նա ամուսնացել է 1976 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ինգրիդ Թեյլորի հետ։ Նրանց առաջին երեխան՝ Ամանդա Բեգլիի դուստրը, ծնվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 3-ին։ Նրանց երկրորդ երեխան՝ Նիկոլաս Թեյլոր Բեգլիի որդին, ծնվել է 1979 թվականի հունվարի 4-ին։ Նրանք ամուսնալուծվել են 1989 թվականի հոկտեմբերին։ Բեգլիի երկրորդ կինը Ռեյչել Կարսոնն է։ Նրանց հարսանիքը տեղի է ունեցել 2000 թվականի օգոստոսի 23-ին Լաս Վեգասում։ Նրանք ունեն դուստր՝ Հադենը։
Բնապահպանություն
1970 թվականից Բեգլին զբաղվել է շրջակա միջավայրի խնդիրներով։ Այդ ժամանակ էլ նա գնել է իր առաջին էլեկտրական մեքենան, որը նման էր «Taylor-Dunn» գոլֆի մեքենայի, զբաղվել է թափոնների վերամշակմամբ և դարձել վեգան ։ Նա խթանում է այնպիսի էկոլոգիապես մաքուր արտադրանքներ, ինչպիսիք են «Toyota Prius» հիբրիդային մեքենան, «Envirolet» բիոզուգարանները և Բեգլիի լավագույն մաքրող միջոցները։
Նրա 147,3 քառ․ մետր մակերեսով տունը սնուցվում է արևային մարտկոցների և հողմային տուրբինի միջոցով։ Բեգլին տարեկան էլեկտրաէներգիայի համար վճարում է ընդամենը 300 դոլար ։ Ինչպես պնդում է Բեգլին, Հարավային Կալիֆոռնիայի մերձքաղաքային խոտածածկը էկոլոգիապես անկայուն է, հատկապես երաշտի շրջանում ջրի պակասի պատճառով։ Այդ պատճառով էլ նրա մարգագետնում գտնվում են միայն այդ միջավայրին հարմար բույսեր ։ Չնայած էլեկտրոնային հեծանիվ օգտագործելուն և հասարակական տրանսպորտին, Բերգլին ունի Toyota RAV4 EV տիպի մեքենա։
Նրա հիբրիդային էլեկտրական հեծանիվը հաճախ է հայտնվում Բեգլիի «Կյանքը Էդի հետ» շոուի ժամանակ։ Սիմփսոնների «Homer to the Max» դրվագում կատակում են բնության հանդեպ Բեգլիի վերաբերմունքի վրա։ Նա շրջում է էկոլոգիապես մաքուր մեքենայով (Կարտ - առանց թափքի ավտոմոբիլ), որին շարժում հաղորդողը «իր ինքնագոհունակությունն» է։ Ավելի ուշ նա հայտնվում է անիմացիոն շարքի մեկ այլ մասում, «Gone Maggie Gone»-ում, որտեղ դերասանը արևային մարտկոցներով աշխատող մեքենա է վարում։ Արեգակի խավարման ժամանակ այն կանգ է առնում երկաթուղային գծերի վրա, որոնց երկայնքով գնում է գնացքը, սակայն այն էլ է կանգ է առնում, քանի որ նույնպես աշխատում է էլեկտրական մարտկոցներով։
Բեգլին հայտնվել է Երկրի օրը միջոցառման «Հաջողության գինը» հաղորդման մեջ։ Նա ներկայացրել է ցուցադրվող ապրանքները՝ էլեկտրոնային հեծանիվ, արևի էներգիայով աշխատող գոլֆի սայլ և Toyota Prius:
Բեգլին մի շարք բնապահպանական գրքերի հեղինակն է․ «Living Like Ed: A Guide to the Eco-Friendly Life» (2008) և «Ed Begley, Jr.'s Guide to Sustainable Living: Learning to Conserve Resources and Manage an Eco-Conscious Life» (2009) ։
Նա մի շարք բնապահպանական կազմակերպությունների անդամ է․ Environmental Media Association, Santa Monica Mountains Conservancy, The American Oceans Campaign , League of Conservation Voters, Environmental Research Foundation, Walden Woods Project, Thoreau Institute, Earth Communications Office, Solar Living Institute, Tree People, Friends of the Earth, Green Wish Inc,Orang Utan Republik ։
2007 թվականին Բեգլին և նրա կինը՝ Ռեյչել Կարսոնը դարձել են «Կյանքը Էդի հետ» ռեալիթի շոուի գլխավոր հերոսները ։ Շրջակա միջավայրի պաշտպանության համար նա ստացել է ամերիկյան հրեական կոնգրեսի կողմից սահմանված Թոմաս Ալվա Էդիսոնի անվան էներգետիկ անկախության մրցանակը։ Մրցանակաբաշխությունը տեղի է ունեցել 2007 թվականի նոյեմբերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի օպերատորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բնապահպաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոօպերատորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ
Աննա Մարիա Շուա
Աննա Մարիա Շուա (Ana María Shua, ), արգենտինացի գրող, սցենարիստ, մանկական գրքերի հեղինակ։
Ճանաչում
Նրա գրքերը թարգմանվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, իտալերեն, պորտուգալերեն, հոլանդերեն, շվեդերեն, լեհերեն, կորեերեն, ճապոներեն լեզուներով։
Գեննադի Սելիգենին
Գեննադի Սելիգենին (Геннадий Тарасович Селигенин, ), ռուս արձակագիր, հրատարակիչ։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ 1988 թվականից, Ռոստովի մասնաճյուղի ամենատարեց անդամը։  «Творчество Дона» և Վ. Բելովի 2011 թվականի համառուսաստանյան գրական մրցանակի դափնեկիր։ Եղել է ԽՄԿԿ անդամ ։
Կենսագրություն
Գեննադի Սելիգենինը ծնվել է Ռոստովի մարզի Մորոզովսկի շրջանում գտնվող Սկաչկի խուտորում։ Գործարանում աշխատել է որպես խառատ, դարբին, բեռնակիր, ատաղձագործ և նույնիսկ շոգեքարշի հնոցապան։ Ավարտել է Ռոստովի համալսարանի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետը։ Այնուհետև աշխատել է որպես լրագրող, միաժամանակ՝ աշխատել արտոնագրերի բաժնում։ Աշխատել է խորհրդային մի շարք թերթերում, այնուհետև տարածաշրջանային թերթերում՝ սկսած փոքրատիրաժ թերթերից, եղել «Կրասնոակսաեց» թերթի խմբագիր։ Այնուհետև աշխատել է «Донских войсковых ведомостях»-ում, ալմանախներում, եղել «Կազակների ձայն» ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ։ Ապրում է Դոնի Ռոստով քաղաքում ։
Հիմնականում գրում է ժամանակակից թեմաներով։ Հեղինակ է պատմվածքների, իսկ ավելի ուշ՝ «Կապույտ հրեղեն թռչուններով սայլը», «Սանիտարական ժամ», «Կանաչ թագ» և այլ գրքերի։ 2005 թվականին լույս տեսավ «Օսկոլկի» նովելների ժողովածուն։ 2015 թվականին Սելիգենինի աշխատանքներն ընդգրկվել են «Դոնի ոսկե փետուր» կոլեկտիվ ժողովածուում  (Շոլոխովի փառատոն ի ամփոփ ժողովածուն)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս հրատարակիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Պոկրովսկոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Պոկրովսկոե (Покровське), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Պոկրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1779 թվականին։
Ուկոլովո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Ուկոլովո (Уколово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Պոկրովսկոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
2001 թվականի տվյալներով Պոկրովսկոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 11 661 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9,35 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1247,7 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1779 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ուկոլովո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Դասկալոյաննիս
Իոաննիս Վլախոս (Ιωάννης Βλάχος), ավելի հայտնի է որպես Դասկալոյաննիս, Կրետե կղզու ապստամբության առաջնորդ, որը դարձել է Օսմանյան կայսրության գերիշխանության դեմ Պելեպոնեսյան ապստամբության մաս  ։
Կենսագրություն
Իոաննիս Վլախոսը ծնվել է Կրետե կղզու Անոպոլիս գյուղում 1722 կամ 1730 թվականին։ Հայրը հարուստ նավապետ էր և որդուն ուղարկել է արտասահման՝ ուսում ստանալու։ Քանի որ Իոաննիսը ստացել էր լավ կրթություն, նրան սկսեցին անվանել «Դասկալոս» (δάσκαλος - ուսուցիչ) կամ ամբողջությամբ՝ Դասկալոյաննիս։ 1750 թվականի սկզբի արխիվային փաստաթղթերում նա հիշատակվում է որպես քաղաքի ծառայող և Սֆակիայի շրջանի նախագահ, 4 առևտրական նավերի սեփականատեր։
1770 թվականի սկզբին նա պայմանագիր կնքեց Ռուսական կայսրության գործակալների հետ, որոնք հույս ունեին ապստամբություն հրահրել Օսմանյան կայսրության հույն հպատակների շրջանում։ Համոզված լինելով Ռուսական կայսրության աջակցության վրա՝ Դասկալոյաննիսը համաձայնեց ֆինանսավորել և ապստամբություն կազմակերպել Սֆակիայում՝ ընդդեմ թուրքական իշխանությունների։ Այնուամենայնիվ, ռուսական նավատորմը Էգեյան ծովում կոմս Ա. Գ. Օրլովի հրամանատարության ներքո Կրետե կղզում չի հայտնվել, և այդ կերպ ապստամբությունը մնացել է բախտի քմահաճույքին։ Ապստամբությունը սկսվեց 1770 թվականի մարտի 25-ին՝ Անոպոլիսի Սուրբ Գեորգիա եկեղեցում հունական դրոշը բարձրացնելով, և կարճ ժամանակով Կրետեի որոշ մասեր ունեին ինքնուրույն պետության բոլոր ատրիբուտները, այդ թվում՝ իրենց սեփական մետաղադրամները, որոնք հանված էին Սֆակիոն լեռան մոտակայքում գտնվող քարանձավում։ Այնուամենայնիվ, ապստամբությունը չի տարածվել կղզու ստորին մասերում և առանց արտաքին աջակցության դաժանորեն ջախջախվել է թուրքական զորքերի վերադաս ուժերի կողմից, որոնք հեշտությամբ հաղթել էին մոտ 1300 ապստամբների։ Սֆակիայի տարածքն առաջին անգամ ամբողջովին հայտնվել էր թուրքական զորքերի վերահսկողության տակ։ Դասկալոյաննիսը և նրա գործընկերներից 70-ը հանձնվել են Ֆրանգոկաստելո ամրոցում՝ Սֆակիոն լեռան մոտակայքում։ Փաշա Կանդիի հրահանգով (Հերակլիոն) Դասկալոյաննիսը տանջանքների է ենթարկվել։ Նրա մաշկը քերծել են դեռ կենդանի ժամանակ, իսկ 1771 թվականի հունիսի 17-ին մահապատժի է ենթարկվել։
Հիշատակ
Դասկալոյաննիսի ճակատագիրը հավերժացվել է մի քանի ժողովրդական հեքիաթների և երգերի մեջ։ Առավել հայտնի է Բարբա-Պանձելիոսի էպիկական բալադը, աղքատ պանիր արտադրող Մուրիոնը : Ստեղծվել է 1786 թվականին ։
Նրանք գալիս են Ֆրանգոկաստելո և հանձնվում են փաշային, և նա հրամայում է անհապաղ զինաթափել դրանք։ Նրանք բոլորը զինաթափված էին և անհարմար, անմիջապես նրանք զգացին, որ երբեք չեն վերադառնա տուն։
Խանիայի «Իոաննիս Դասկալոյաննիս» միջազգային օդանավակայանը կրում է նրա անունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված անձինք Կատեգորիա:18-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:Հույն գործարարներ
Կորիյամա
2018 թվականի ապրիլի 1-ի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 333 108 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 435 մարդ/կմ2 ։ Քաղաքը զբաղեցնում է 757,20 կմ2 տարածք։ Կորիյաման համարվում է կենտրոնական քաղաք։ Ֆուկուսիմա պրեֆեկտուրայի համար առևտրական քաղաքի նշանակություն ունի։
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչության շարժը ներկայացված է աղյուսակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Ղվարել)
Ղվարելի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի հայկական եկեղեցի, որը գտնվում է Վրաստանի Կախեթի մարզի Ղվարել քաղաքում։
Պատմություն
Եկեղեցու կառուցման ստույգ ժամանակը պարզ չի։ Որպես փայտաշեն եկեղեցին կառուցված Ղազար քահանա Հարությունյանի և վելիսցիխեցի Շաքարո Մկրտումյանի միջոցներով վավերագրերում առաջին անգամ հիշատակվում է 1818 թվականին ։
1840 թվականի հոկտեմբերի 20-ին եկեղեցին կողոպտվել է, որի արդյունքում «...եկեղեցին մնացեալ է զուրկ ի սպասուց...» ։ 1844 թվականի տվյալներով եկեղեցին եղել է փայտաշեն, իսկ 1849 թվականին՝ աղյուսապատ՝ «նոր եկեղեցի աղիւսակերտ» ։ 1844-1849 թվականների ընթացքում փայտաշեն եկեղեցու փոխարեն կառուցվել է նոր, աղյուսաշեն եկեղեցի և կրկին օծվել Սուրբ Աստվածածնի անվամբ։
1909 թվականին եկեղեցու նորընտիր երեցփոխ է հիշվում Գևորգ Միքայելյան Սոմխյանցը։ Նա փոխարինել է Նիկողայոս Հովհաննիսյան Սիմոնյանցին ։
Տեղական իշխանությունների որոշմամբ 1970-ական թվականներին եկեղեցին քանդվել է հիմքից։
Եկեղեցական իրեր
Եկեղեցում գտնվող իրերից մի քանիսն ունեն կարճ հիշատակագրություններ ՝՝
Քահանաներ
Ղվարելը երբեմն չի ունեցել քահանա և այդ պատճառով 1911 թվականին՝ ամբողջ տարվա ընթացքում եկեղեցին մնացել է փակ ։
Տեր Պետրոսը հիշվում է 1840 թվականից ։
Պրոսյանայա
Պրոսյանայա (Просяна), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Պոկրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1882 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրոսյանայա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 5 618 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 936 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1882 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ջրհեղեղ Մակեդոնիայում
Ջրհեղեղ Մակեդոնիայում (Невреме во северозападна Македонија), աղետ Մակեդոնիայում, որի արդյունքում զոհվել է 22 մարդ։ 2016 թվականի օգոստոսին ուժեղ անձրևների հետևանքով մեծապես տուժեցին Մակեդոնիայի արևմտյան և հյուսիսարևմտյան շրջանները։ Օգոստոսի 6-ին ուժեղ փոթորիկը վնասներ հասցրեց մայրաքաղաք Սկոպյեին և երկրի արևմտյան շրջաններին, ինչի արդյունքում զոհվեց 21 մարդ, հարյուրավորները` վիրավորվեցին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2016 ջրհեղեղներ Կատեգորիա:2016 Եվրոպայում Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության պատմություն Կատեգորիա:2016 բնական աղետներ
Муравейник (երգ)
Муравейник, «Կինո» ռոք խմբի երգը «Սև ալբոմից»։ Երգի հեղինակը Վիկտոր Ցոյն է։ Երգի դեմո-տարբերակը գրվել է Պլիենցիեմսում և թողարկվել «Սպիտակ ալբոմում» (հայտնի է նաև «Վերջին ձայնագրություններ» անվամբ)։
Երգի անուն
«Սև ալբոմում» երգը թողարկվել է «Муравейник» անվամբ։
Վիկտոր Ցոյը երգի համար հորինել  է նման անուն՝ «Ես չեմ սիրում, երբ ինձ ստում են»։
Երգի պատմություն
1990 թվականի գարնանը Ցոյը ձայնագրել է երգի ակուստիկ տարբերակը մագնիտոֆոնի վրա։ Մինչ այդ երաժիշտը երկար ժամանակ փորձել է ստեղծել երգի լավագույն տարբերակը։ Նրա նոթատետրում երգի անվանումը «Ես չեմ սիրում, երբ ինձ ստում են» է ։
Երգի իմաստ
Պետրովայի կարծիքով՝ երգում նկատվում է մահվան առանձնացող սահմանումը։ Այստեղ չկա քաղաք բառի հստակ բառարանային իմաստ, բայց այն ունի մարդկանց բնակության վայրի իմաստ, փոխաբերական իմաստով «մրջնաբույնը» օգտագործվում է որպես քաղաք։ Այս երգում կան քաղաքային կյանքի տարրեր ։ Ելենա Շաջանովան ստեղծագործության մեջ տեսել է քաղաքի կերպարը, որը ճանաչվում է իր բնորոշ գծերի և միջավայրի շնորհիվ։ Այն նաև ներկայացված է բնական գյուղական կյանքի իմաստի հետ կապված այլաբանությամբ։ Մրջյունը նաև համարվում է ավանդական ֆոլկլորային կերպար․ դա միջատ է «որի սիմվոլիզմը որոշվում է հոգնակիության հիմնական նշանով»։ «Կմեռնի» բայը, որը հանդես է գալիս որպես մահվան ներկայացուցիչն, ունի նվազեցված էմոցիոնալ-ոճային երանգավորում ։
Սև ալբոմ
«Սև ալբոմի» երգացանկում երգը զբաղեցնում է 7-րդ հորիզոնականը։
Վերջին ձայնագրություններ
Գոյություն ունի երգի երկու տարբերակ՝ 1990 թվականի գարնանը ձայնագրված ակուստիկ տարբերակ և սևագիր տարբերակ։ Ակուստիկը զբաղեցնում է 12-րդ, իսկ սևագիրը՝ 10-րդ հորիզոնականը։
Արտաքին հղումներ
«Муравейник» YouTube-ում
Կատեգորիա:Ռոք երգեր Կատեգորիա:Ռուսերեն երգեր Կատեգորիա:Խորհրդային երգեր
Տրետուք
Տրետուք, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիս համայնքում ։
Գտնվում է Վարդենիս քաղաքից մոտ 12 կմ հյուսիս-արևելք` ծովի մակարդակից մոտ 2150 մ բարձրության վրա։ Գյուղը գտնվում է մայրաքաղաք Երևանից՝ 180 կմ, մարզկենտրոն Գավառից 88 կմ հեռավորության վրա։
Վերանվանվել է Տրետուք 1991 թ. ապրիլի 3-ին ։ 2017 թվականից գյուղը գտնվում է Գեղամասար համայնքի կազմում։ Գյուղում գործում են դպրոց, բուժկետ և մանկապարտեզ։
Անվան ծագումնաբանություն
Գյուղը կոչվել է հին աղբյուրներում հիշատակվող Սյունիքի Սոթք գավառի Տրետուք գյուղի անունով։ Այդ անվանումը կապում են հայկական տոմարի չորրորդ ամսվա՝ Տրեի հետ, որն իր հերթին կապված է Հայոց դիցարանի դպրության, պերճախոսության, գիտությունների ու արվեստների աստծո՝ Տիրի անվան հետ։
Ենթադրվում է, որ բնակավայրն ունի հին պատմություն և նախկինում եղել է հայաբնակ, ինչի մասին վկայում են գյուղի տարածքում հայտնաբերված XIV-XV դարերի խաչքարերը (տես այստեղ)։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Տրետուքի մշտական բնակչությունը կազմել է 174, առկա բնակչությունը` 164 մարդ ։ Մինչև 1989 թ. գյուղը հիմնականում բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, այնուհետ` Ադրբեջանի Խանլար քաղաքից բռնագաղթած հայերով ։
Տրետուքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գյուղեր
Օսլոյի մետրոպոլիտեն
Օսլոյի մետրոպոլիտեն (T-banen i Oslo), մետրոյի գծերի միասնական համակարգ Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում։ Բացումը տեղի է ունեցել 1966 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։ Մեկ միլիոնանոց քաղաքի համար համարվում է աշխարհի ամենամեծ մետրոպոլիտենը։ Ունի 100 կայարան, որոնցից 16-ը ստորգետնյա են։ Գծերի երկարությունը 85 կմ է։
Պատմություն
Մետրոպոլիտենը ձևավորվել է մերձքաղաքային տրամվայի կայարաններից, որոնք բացվել են 1928 թվականին ։
1954 թվականին Նորվեգիայի խորհրդարանը որոշում կայացրեց մայրաքաղաք Օսլոյում մետրոպոլիտենի կառուցման վերաբերյալ։ Նախատեսվում էր կառուցել 4 գիծ ։
1966 թվականին շահագործման հանձնվեց Թյոյեն կայարանից դեպի Յերնբանգետորգեյթ կայարան գիծը, որը հասնում էր մինչև Օսլոյի երկաթգծի կենտրոնական կայարան ։
Բնութագիր և առանձնահատկություններ
Օսլոյի մետրոպոլիտենի թունելները փորված են ժայռերի մեջ, որոնց առաստաղը ամրացվել է բետոնի փչման եղանակով։ Հետաքրքիր դիզայն հաղորդելու նպատակով որոշ կայարանների պատերը թողել են անմշակ վիճակում՝ ընդգծելով ժայռաբեկորները։
Մետրոպոլիտենի աշխատանքային ժամերն են առավոտյան 5:30-ից մինչև գիշերը 0:30-ը: Աշխատանքային օրերին գնացքները դեպոյից դուրս են գալիս յուրաքանչյուր 15 րոպեն մեկ, իսկ ծանրաբեռնված ժամերին՝ 2-3 րոպեն մեկ։ Ոչ աշխատանքային օրերին գնացքների աշխատանքի հաջորդականությունը 30 րոպե է ։
Գծերը
Մետրոպոլիտենը իրար է միացնում Օսլոյի բոլոր 15 շրջանբները և Բերում կոմունային հարակից բոլոր բնակավայրերը։ Գործում է առանց տրանսֆերային սկզբունքով։ Կենտրոնով անցնող բոլոր երթուղիները անցնում են 6 կայարաններով, որոնք միացված են 1 ընդհանուր թունելի, որից հետո կրկին բաժանվում են ըստ ուղղության։
2016 թվականի սեպտեմբերի 3-ից մտցվել է 5 գծանի ցանց ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օսլոյի մետրոպոլիտեն Օսլո Կատեգորիա:1966 հիմնադրումներ Նորվեգիայում
Աստերոիդների ցանկ (74201-74300)
Աստերոիդների ցանկ (74101-74200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (74301-74400)
Իմադ Ֆեյեզ Մուղնիյ
Իմադ Ֆեյեզ Մուղնիյ (عماد فايز مغنية, նաև` Մուղնիե, Մուրնիե, Մուղնիյախ, մականունը` Հիեննա, ), լիբանանյան «Հեզբոլլա» շիա կազմակերպության հետախուզական ծառայությունների ավագ անդամ և ղեկավար։ Հանդիսանում է դրա հիմնադիրներից մեկը։ Մուղնիայը ՀԴԲ-ի ցուցակում ընդգրկված 25 ամենավտանգավոր ահաբեկիչներից մեկն էր, և ամերիկացիները մի քանի անգամ լուրջ փորձեր են արել նրան առևանգելու ուղղությամբ։
Իսրայելի քաղաքացիների դեմ կատարված բազմաթիվ ահաբեկչություններից բացի, որոնց ընթացքում սպանվել է առնվազն 62 մարդ, նա մասնակցել է մի շարք միջազգային ահաբեկչական գործողությունների կազմակերպմանը ։
Կենսագրություն
Մուղնիյը ծնվել է Հարավային Լիբանանի Թայր Դիբա գյուղում, ոչ շատ հեռու Թիրա քաղաքից, շիա ընտանիքում։ Նրա հայրը եղել է բանջարեղենի վաճառող։ Նա 13 տարեկանում անդամագրվել է ՊԱԿ-ին, գրավել Արաֆաթի ուշադրությունը և շուտով դարձել է նրա «17-րդ ստորաբաժանման» անդամ։ Որպես դիպուկահար գնդակոծել է քրիստոնեական գյուղերը Հարավային Լիբանանում։
1982 թվականին, երբ ՊԱԿ-ը ստիպված է լինում լքել Լիբանանը Լիբանանյան պատերազմի արդյունքում, Արաֆաթը հանձնարարում է Մուղնիյին իր զենքը հանձնել Լիբանանի զինյալներին։ Ընդ որում, Մուղնիյը հրաժարվել է լքել Լիբանանը ՕՀՊ-ի հետ միասին ։
Որոշ ժամանակ սովորել է Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանում։