cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իսսա Ահմեդ
Ակումբային կարիերա
Իսսան իր կարիերան սկսել է հարազատ քաղաք Դավուում։ 2004 թվականից մինչև 2005 թվականը հանդես է եկել «Ասանտե Կոտոկո» ֆուտբոլային ակումբում, որը Գանայի առաջնության ուժեղագույն թիմերից է։
2005 թվականի Իսսա Ահմեդը տեղափոխվել է Եվրոպա և պայմանագիր է ստորագրել դանիական «Ռաներս» ֆուտբոլային ակումբի հետ։ Որպես պաշտպանը հանդես է եկել 6 տարի։
Կարիերան ազգային հավաքականում
Ազգային հավաքականում Ահմեդը նշեց իր նորամուտը, երբ հանդես էր գալիս «Ասանտե Կոտոկոյում»։ 2006 թվականին սերբ մասնագետ (մարզիչ) Ռատոմիր Դույկովիչը Իսսային ընդգրկեց հիմնական կազմ՝ մասնակցելու Աֆրիկայի 2006 թվականի առաջնությանը։
Մունդիալից (աշխարհի առաջնությունից) հետո Ահմեդին ոչ հաճախ էին հրավիրում խաղալու ազգային հավաքականում։ Ահմեդը ընդամենը անցկացրել է 15 խաղ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մայիսի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:1982 ծնունդներ Կատեգորիա:Գանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
«Գրեմմի» 63-րդ մրցանակաբաշխություն
«Գրեմմի» 63-րդ ամենամյա մրցանակաբաշխությունը տեղի է ունենալու 2021 թվականի մարտի 15-ին։ Այն ճանաչելու է 2019 թվականի սեպտեմբերի 1-ից մինչև 2020 թվականի օգոստոսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում թողարկված լավագույն ձայնագրությունները և ստեղծագործությունները, ինչպես նաև լավագույն կատարողներին ։ Անվանակարգերը հայտարարվելու են 2020 թվականի նոյեմբերի 24-ին Ձայնագրման ակադեմիայի նախագահ և գլխավոր տնօրեն Հարվի Մեյսոն կրտսերի կողմից՝ վիրտուալ ուղիղ հեռարձակման ժամանակ ։
Փոփոխություններ անվանակարգերում
2021 թվականի արարողության համար ակադեմիան հայտարարել է տարբեր անվանակարգերի և կանոնների փոփոխությունների մասին․
Ընդհանուր ոլորտ
Տարվա ձայնագրություն
Տարվա ալբոմ
Տարվա երգ
Լավագույն նոր արտիստ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրեմմիի արարողություններ
Աբրիկոսովի (Մարտինովսկի շրջան)
Աբրիկոսովի (Абрикосовый), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Զելենոլուգսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի տվյալներով եղել է 427 ։ Ունի 8 փողոց։
Աշխարհագրություն
Աբրիկոսովին ընկած է շրջանի վարչական կենտրոնից՝ Բոլշայա Մարտինովկայից 43 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Մոտակա գյուղական բնակավայրը Զելենոլուգսկին է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ
Աբդուլինո (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)
Աբդուլինո (Абдуллино, Абдулла), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 117 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռուդնյա (գյուղ, Նովինսկի գյուղական խորհուրդ)
Ռուդնյա (Рудня), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1930 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռուդնյա գյուղում բնակվում էր 45 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,462 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 97,4 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1930 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նարայզուխլու
Նարայզուխլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մեր ուղին
«Մեր ՈՒղին», քաղաքական, հասարակական, գրական երկօրյա թերթ։ Լույս է տեսել 1931-1932-ին, Փարիզում։ Համարվում է <Երևան> (1925—1930-ին, Փարիզ) թերթի շարունակությունը։ Ունեցել է խմբագրական կազմ (Գ. Թահմագյան, Զ․ Եսայան և ուրիշներ)։ Անվերապահորեն կանգնել է Խորհրդային Հայաստանի բարեկամների դիրքերում, սերտ կապ պահպանել հայրենիքի հետ։ Պրոպագանդել է սոցիալիստական հեղափոխության, բանվոր դասակարգի պայքարի գաղափարները ֆրանսահայ աշխատավորության շրջանում, կոչ արել ֆրանսիացի բանվորների հետ համատեղ ելույթների՝ իրենց իրավունքների պաշտպանության համար, հակադրվել դաշնակցական մամուլի հակախորհրդային գործունեությանը։ Անդրադարձել է միջազգային քաղաքական իրադարձություններին։ Գրական բաժինը ներկայացրել է Ա. Իսահակյանի, Վ․ Ալազանի, Գ․ Մահարու, Վ․ Թոթովենցի, նաև համաշխարհային գրականության (Մ․ Դորկի, Պ․ Շոու, Ռ․ Ռոլան) նմուշներ։ «Մեր ուղին» նախորդել է «Դարբնոց» և «Արշավ» թերթերին (երկուսն էլ՝ 1932-ին)։
Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հայկական օրաթերթեր Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Սերեյ Դի
Սերեսո Ժոֆրուա Գոնսարուա Դի (Sereso Geoffroy Gonzaroua Die‎), ավելի հայտնի է Սերեյ Դի անունով (Serey Die‎; Նոյեմբերի 7 1984, Աբիջան, Կոտ դ'Իվուար), ֆուտբոլիստ Կոտ դ'Իվուարից, «Բազել» ֆուտբոլային ակումբի և Կոտ դ՛Իվուարի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հենակետային կիսապաշտպան։ 2014 թվականի Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակից։
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Խարկով)
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Вірме́нська це́рква Сурб Арутю́на у Ха́ркові), Հայ առաքելական եկեղեցու տաճար Ուկրաինայի Խարկով քաղաքում։ Գտնվում է «Կիևսկայա» մետրոյի կայարանի մոտ։ Ճարտարապետը՝ կառուցման պահին Խարկովի գլխավոր ճարտարապետ Պավել Չեչելնիցկի։ Օծված է 2004 թվականի օգոստոսի 24-ին։
Սերեյ Դի
Ակումբային կարիերա
Սերեյը կարիերան սկսել է ելույթ ունենալով տեղի Կարոգո և Ստադ Աբիդջան ակումբներում։ 2006/07 մրցաշրջանում նա անցկացրել է Թունիսի Լա-Գուլետ-Կրամ ակումբում։ 2007 թվականին Դին տեղափոխվել է ալժիրյան "ԷՍ Սետիֆ"ակումբ, որի կազմում հաղթել է արաբական լիգան։
2008 թվականին Սերեյը տեղափոխվեց շվեյցարական «Սիոն»։ Հուլիսի 19-ի «Արաու» թիմի դեմ խաղում նա իր նորամուտը նշեց շվեյցարական սուպերլիգայում ։ 2009 թվականի օգոստոսի 1-ին «Կսամակս»-ի դեմ խաղում Դին խփեց իր առաջին գոլը ակումբում ։ Սերեյը երկու անգամ դարձավ Շվեյցարիայի գավաթակիր։ 2010 թվականին նա կասկածվում էր խաղադրույքներ անելու մեջ ։ 2012 թվականին՝ «Լոզանի» դեմ խաղի ժամանակ Սերայ Դին հարվածել է գնդակներ տվող մի երեխայի, որի պատճառով որակազրկվել է 8 խաղ ։
2013 թվականիի ձմռանը Դին տեղափոխվեց «Բազել»։ Փետրվարի 10-ին իր նախկին թիմի՝ «Սիոն»ի դեմ խաղում նա նշեց նորամուտը նոր ակումբում ։ Ապրիլի 1-ին՝ «Լյուցերնա» ակումբի դեմ խաղում, Սերեյը խփել է իր առաջին գոլը «Բազելի» կազմում ։ 2013 թվականին Դին նվաճել է Ժամանակի գավաթը և հաղթել սուպերլիգան։
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Խարկով)
Պատմություն
Կատեգորիա:Ուկրաինայի հայկական եկեղեցիներ հ
Սերեյ Դի
Միջազգային կարիերա
2013 թվականի մարտի 23-ին՝ 2014 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական մրցարշարում՝ Սերեյ Դին իր նորամուտը նշեց Կոտ դ՛Իվուարի ազգային հավաքականում ։ 2014 թվականին նա ընդգրկվել է ազգային թիմում մասնակցելու Բրազիլիայում կայանալիք աշխարհի առաջնությանը։ Մրցարշարում Դին խաղացել է Ճապոնիայի, Կոլումբիայի , Հունաստանի հավաքականների հետ։
2015 թվականին Սերեյը Հասարակածային Գվինեայում դարձել է Աֆրիկայի ազգերի գավաթի խաղարկության հաղթող։ Մրցաշարում նա խաղացել է Գվինեայի, Կամերունի , Կոնգոյի , Գանայի և Ալժիրի հավաքականների հետ։
Ձեռքբերումներ
Ակումբային
«ԷՍ Սետիֆ»
«Սիոն»
«Բազել»
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շտուտգարտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բազելի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կոտ դ'Իվուարի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Զգուշացեք Կարասներից
Զգուշացեք Կարասներից (Осторожно! Караси!), խորհրդային կարճամետրաժ մուլտֆիլմ, որը թողարկվել է 1987 թվականին՝ «Բելառուսֆիլմ» ստուդիայի կողմից։ Մուլտֆիլմը նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Դովնարը՝ ըստ Նատալյա Լոսի սցենարի ։
Սյուժե
Բանվորը ճանապարհ է բացում անտառով` քանդելով իր ճանապարհին հանդիպող ամեն ինչ։ Բայց ահա նրա ճանապարհին հայտնվում է Կարաս լիճը, որի վրայով ևս նա ցանկանում էր ճանապարհ գցել։ Լճի մոտակայքում է գտնվում Կարաս գյուղը, որի բոլոր բնակիչները կրում են Կարաս ազգանունը։ Նրանք պաշտպանում են իրենց բնությունը։ Պապիկ Կարասն աշխատողին հանելուկներ է տալիս տարբեր արարածների` վեցոտանի թռչունի, Տարարայի և այլնի մասին։ Աշխատողն սկսում է տեսնել այդ կենդանիներին, եթե չի գուշակում հանելուկները։ Այդ ժամանակ Կարաս երեխաները մասնատում են նրա մեքենան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Բելառուսֆիլմ ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Արաքավա (հատուկ քաղաք)
Արաքավա (荒川区|Արաքավա քու), Տոկիոյի հատուկ շրջաններից մեկը։ Գտնվում է Տոկիոյի արևելքում։ Զբաղեցնում է 10,20 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը՝ 197 716 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 18 800 մարդ/կմ²։
Տնտեսություն
MIAT Mongolian Airlines-ի ճապոնական մասնաճյուղի գրասենյակը գտնվում է Արաքավայի Tachibana բարձրահարկ շենքի հինգերորդ հարկում ։ Տրակտորներ և շարժիչների մասեր արտադրող Iseki ընկերության գլխադասային գրասենյակը նույնպես տեղ է զբաղեցրել այս քաղաքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Կլիմենտ Տիմիրյազև
Կլիմենտ Արկադևիչ Տիմիրյազև (Климент Аркадьевич Тимирязев, ), ռուս բնախույզ-դարվինիստ, բուսաբան-ֆիզիոլոգ, բույսերի ֆիզիոլոգիայի ռուսական գիտության դպրոցի հիմնադիրներից, Պետերբուրգի ԳԱ թղթակից անդամ (1890)։
Կենսագրություն
1865 թ. ավարտել է, որպես ազատ ունկնդիր Պետերբուրգի համալսարանը 1861 թ. հեռացվել էր ուսանողական հավաքներին մասնակցելու համար։ Տիմիրյազևի աշխարհայացքի ձևավորման գործում մեծ դեր են խաղացել ռուս հեղափոխական սոցիալ–դեմոկրատների մատերիալիստական–փիլիսոփայական հայացքները, 1868–1870 թթ. Տիմիրյազևը գործուղվել է Գերմանիա, Ֆրանսիա, ուր աշխատել է Գ․ Կիրխհոֆի, Հ․ Հելմհոլցի, Կ․ Բեռնարի, Ժ․ Բուսենգոյի և այլոց լաբորատորիաներում։ 1870–1892 թթ. դասավանդել է Պետրովյան երկրագործության և անտառային, իսկ այժմ՝ Մոսկվայի Կ․ Ա․ Տիմիրյազևի անվան գյուղ ակադեմիայում, ուր նրա նախաձեռնությամբ կազմակերպվել է բույսերի ֆիզիոլոգիայի լաբորատորիա, և կառուցվել 1872 թվականին առաջին վեգետացիոն տնակը Ռուսաստանում։ 1871 թվականից նշված ակադեմիայի էքստրաօրդինար պրոֆեսոր էր, 1875 թվականից՝ օրդինար պրոֆեսոր։ 1878 թվականից՝ Մոսկվայի համալսարանի պրոֆեսոր, 1902 թվականից՝ օրդինար պրոֆեսոր։ Զբաղվել է նաև գրական–հրապարակախոսական գործունեությամբ։ Տիմիրյազևի հիմնական գիտության աշխատությունները վերաբերում են ֆոտոսինթեզի ուսումնասիրմանը։
Աշխատանքներ
Տիմիրյազևը պարզել է, որ բույսերը օդի ածխաթթու գազի ածխածինը յուրացնում են արևի էներգիայի հիմնականում կարմիր և կապույտ ճառագայթների հաշվին։ Նա առաջինն է կարծիք հայտնել, որ քլորոֆիլը ոչ միայն ֆիզիկապես, այլև քիմիապես է մասնակցում ֆոտոսինթեզի պրոցեսին, ենթարկվելով օքսիդավերականգնման փոխարկումների։ Բացահայտել է այդ պրոցեսի արագության ուղիղ համեմատականությունը կլանված էներգիայից լույսի փոքր ինտենսիվությունների դեպքում և լուսային հագեցման երևույթը, էներգետիկական օրինաչափությունները։ Տիմիրյազևն ապացուցել է հանքային պարարտանյութերի կիրառման արդյունավետությունը, գործնական միջոցառումներ նշել երաշտի դեմ պայքարելու համար։ Տիմիրյազևը էվոլյուցիոնիստ–դարվինիստ էր, նա Դարվինի ուսմունքը դիտում էր որպես մատերիալիստական աշխարհայացքի հաստատումը կենսաբանության մեջ։ Տիմիրյազևը դարվինիզմի տեսանկյունից բացատրեց բույսերի ֆունկցիաների, մասնավորապես ֆոտոսինթեզի էվուլյուցիան։ Նա գտնում էր, որ օրգանիզմների ժամանակակից ձևերը արդյունք են հարմարվողական էվոլյուցիայի, նշում պատմական Մեթոդի դերը կենսաբանության օրենքները, կյանքի բազմազան դրսևորումները և դրանք կառավարելու հնարավորությունները ճիշտ հասկանալու համար։ Տիմիրյազևը Լոնդոնյան թագավորական ընկերության (1911) անդամ էր, Գլազգոյի (1901), Քեմբրիջի (1909), Ժնևի (1909) համալսարանների պատվավոր դոկտոր, Էդինբուրգի բուսաբանական ընկերության թղթակից անդամ (1911), ռուսական շատ համալսարանների և գիտական ընկերությունների պատվավոր անդամ։ Տիմիրյազևի անունով էր կոչվում ԽՍՍՄ ԳԱ բույսերի ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բնախույզներ Կատեգորիա:Բուսաբաններ Կատեգորիա:Ռուս գյուտարարներ Կատեգորիա:Ռուս ֆիզիոլոգներ Կատեգորիա:Ռուս կենսաբաններ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ռուս բուսաբաններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի պրոֆեսորներ
Վերա Ալենտովա
Կենսագրություն
Վերա Բիկովան (1969 թվականից մոր ազգանունով կոչվել է Ալենտովա) ծնվել է 1942 թվականի փետրվարի 21-ին Արխանգելսկի շրջանի Կոտլաս քաղաքում։ Հայրը՝ Վալենտին Միխայլովիչ Բիկովը (1917-1946), եղել է դերասան, մայրը՝ Իրինա Նիկոլաևնա Ալենտովան (1917-1988)՝ դերասանուհի։ Անունն ստացել է ի պատիվ մորական տատի, որը մահացել է 28 տարեկանում։ Դերասանուհու պապն ավարտել է Տոմսկի համալսարանը և աշխատել որպես բժիշկ, տատն ավարտել է Բեստուժևի դասընթացները։ Դերասանուհու գերդաստանում եղել են հոգևորականներ, որոնցից մեկը գնդակահարվել է 1937 թվականին ։ Վերայի հայրը մահացել է, երբ նա եղել է երեք տարեկան, որից հետո մայրը նրան տարել է Ուկրաինա՝ Կրիվոյ Ռոգ քաղաք, որտեղ անցել են դերասանուհու դպրոցական տարիները ։ 1957 թվականին մայրը երկրորդ անգամ ամուսնացել է Յուրիի հետ, որը դարձել է Վերայի խորթ հայրը ։
1960 թվականի աշնանը մոր հետ ընդունվել է Օրսկի Ա. Ս. Պուշկինի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի թատերախումբ, որտեղ աշխատել է մեկ թատերաշրջան՝ իր նորամուտը նշելով «Իրկուտսկի պատմություն» (ռուս.՝ «Иркутская история») ներկայացման մեջ կատարած Մայայի դերով։ Թատերաշրջանի ընթացքում զբաղված է եղել մեծ թվով ներկայացումներում ։
1961 թվականին մեկնել է Մոսկվա, որտեղ ընդունվել և 1965 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ Մ. Գորկու անվան գեղարվեստական թատրոնին կից Վ. Ի. Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան դպրոց-ստուդիայի դերասանական ֆակուլտետը (դասընթացի ղեկավար՝ Վասիլի Պետրովիչ Մարկով) ։
Իլմին
Իլմին (일민미술관, Ilmin Museum of Art), մասնավոր գեղարվեստական թանգարան, որը գտնվում է Սեուլ քաղաքի Չոննոգու թաղամասում, հիմնադրվել է 1994 թվականին և բացվել է 1996 թվականի դեկտեմբերին «The Dong-a Ilbo» թերթի խմբագրության նախկին շենքում, որը կառուցվել էր 1926 թվականին ։ Թանգարանի ֆոնդի հիմքը կազմել է արվեստի գործերի հավաքածուն, որը հավաքել է լրագրող և խմբագիր Կիմ Սանգ-մանը, որը հայտնի է «Իլմին» կեղծանվամբ։ Թանգարանը կրկին բացվել է 2002 թվականի փետրվարին, այժմ այն զբաղեցնում է հինգ հարկ և ունի 650 մ2 տարածք զբաղեցնող ցուցասրահ, մասնագիտացած է կորեական և ժամանակակից արվեստի, հիմնականում` վիդեոարտի ուղղությամբ։
Վերա Ալենտովա
Կենսագրություն
Կինոյում նորամուտը կատարել է ուսուցչուհի Լիդիա Ֆեոդորովնայի դերով խորհրդային կործանիչների օդաչուների մասին պատմող «Թռիչքային օրեր» (1965) դրամատիկ գեղարվեստական ֆիլմում, որը բեմադրել են Նիկոլայ Լիտուսը և Լեոնիդ Ռիզինն Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում (Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ) ։
Իլմին
Պատմություն և նկարագրություն
Մասնավոր գեղարվեստական «Իլմին» թանգարանը հիմնադրվել է Սեուլի կենտրոնական մասում 1994 թվականին, այն գտնվում է Սեդջոննո փողոցի վրա, այն ստեղծվել և մինչև հիմա էլ կառավարվում է «Իլմին» մշակութային ֆոնդի կողմից, որը ոչ առևտրային կազմակերպություն է, նվիրված է լրագրող և խմբագիր Կիմ Սանգ-մանի հիշատակին (Kim Sang-man, 1910-1994), որը հայտնի է «Իլմին» մականունով, Սանգ-մանը համարվում է Հարավային Կորեայի ամենախոշոր «The Dong-a Ilbo» թերթի ընկերության հիմնադիրը։
Աստերոիդների ցանկ (108601-108700)
Աստերոիդների ցանկ (108501-108600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (108701-108800)
Խաչիկ Մոմջյան
Խաչիկ Նշանի Մոմջյան, հայ խորհրդային փիլիսոփա։ Փիլիսոփայության գիտության դոկտոր (1951), պրոֆեսոր (1956), ՌՍՖԱՀ գիտական վաստակավոր գործիչ (1969)։ ԽՄԿԿ անդամ 1944 թվականից։
Վերա Ալենտովա
Կենսագրություն
Համամիութենական համբավ է ձեռք բերել ռեժիսոր Վլադիմիր Մենշովի «Մոսկվան արցունքներին չի հավատում» (1979, «Մոսֆիլմ» կինոստուդիա) մելոդրամատիկ գեղարվեստական ֆիլմի թողարկումից հետո, որում կատարել է Եկատերինա Ալեքսանդրովնա Տիխոմիրովայի գլխավոր դերը։ Ֆիլմը դարձել է 1980 թվականի խորհրդային կինովարձույթի առաջատարը. այն դիտել է շուրջ 90 միլիոն հանդիսատես, իսկ 1981 թվականին ֆիլմն արժանացել է ամերիկյան «Օսկար» կինոմրցանակի «Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգում։
Իլմին
Պատմություն և նկարագրություն
Առաջին և երկրորդ հարկերում հիմնականում անց են կացվում ժամանակավոր ցուցահանդեսներ, իսկ երրորդ հարկում անց էին կացվում մշտական ցուցադրություններ, պատկերասրահի ֆոնդը ներառում է ավելի քան 430 կորեական արվեստի գործեր, բացի այդ այնտեղ պահվում են ավելի քան 1200 լուսանկարներ և նկարազարդումներ, որոնք հրապարակվել են թերթերում և լրագիրներում։ Թանգարանում նաև կան ժամանակակից արվեստի գործեր, որոնք բաղկացած են սոցիալական 100 թեմատիկայից։ Ժամանակակից ցուցահանդեսների շրջանակներում, թանգարանը նաև հանրությանը ծանոթացնում է ժամանակակից արվեստի հետ տարբեր միջոցներով, ներառելով գեղանկարչություն, լուսանկարչություն, վիդեոարտ և ինստալյացիա։ Փաստագրական վիդեոարխիվը գտնվում է չորրորդ հարկում, այն բաղկացած է 200 փաստագրական ֆիլմերից և 50 վիդեոարտի գործերից, որոնք ստեղծվել են հարավկորեացի և արտասահմանյան հեղինակների կողմից։
Վերա Ալենտովա
Կենսագրություն
2009 թվականին Վերա Ալենտովան ամուսնու՝ Վլադիմիր Մենշովի հետ միասին սկսել է ղեկավարել ՎԳԻԿ-ի դերասանական-ռեժիսորական արվեստանոց ։
Ընտանիք
Ամուսին՝ Վլադիմիր Վալենտինովիչ Մենշով (1939-2021), դերասան, ռեժիսոր, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1989)։ Ալենտովան Մենշովի հետ ամուսնացել է Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնի դպրոց-ստուդիայի երկրորդ կուրսում սովորելու ընթացքում,
Պարգևներ
Պետական պարգևներ
Հանրային պարգևներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական արվեստների և գիտության ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Իլմին
Տես նաև
Դելիմ (թանգարան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սեուլի թանգարաններ
Խաչիկ Մոմջյան
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի փիլիսոփայության, գրականության և պատմության ինստիտուտի փիլիսոփայության ֆակուլտետը (1934)։ 1937-1940 թվականներին եղել է Մոսկվայի կրոնի և աթեիզմի պատմության թանգարանի արեմտաեվրոպական բաժնի վարիչ, ՀԽՍՀ ԳԱ առաջին գիտության քարտուղար (1943-1947), միաժամանակ 1944-1947 թվականներին կատարել է դիվանագիտական աշխատանք, 1947-1949 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ փիլիսոփայության սեկտորի վարիչ, 1951-1953 թվականներին «Լրաբեր հասարակական գիտություններ» խմբագիր, 1955-1958 թվականներին՝ Մոսկվայի պետական համալսարանի դիալեկտիկական և պատմական մատերիալիզմի ամբիոնի վարիչ, 1958-1962 թվականներին՝ ԽՄԿԿ ԿԿ օրգան «Կոմունիստ» («Коммунист») ամսագրի խմբագրական կոլեգիայի անդամ և փիլիսոփայության բաժնի խմբագիր։ 1967 թվականից ԽՄԿԿ ԿԿ առընթեր հասարակական գիտությունների ակադեմիայի մարքս-լենինյան փիլիսոփայության ամբիոնի վարիչ, 1977 թվականից՝ ԽՍՀՄ սոցիոլոգիական ասոցիացիայի վարչության նախագահ։ Միջազգային սոցիոլոգիական ասոցիացիայի գործադիր կոմիտեի (1978) և այդ կազմակերպության օրգան «Քարընթ սոսիոլըջի» («Carrent sociology») պարբերականի խմբագրական կոլեգիայի անդամ (1977)։ Մոմջյանի գիտական ուսումնասիրությունները հիմնականում վերաբերում են աթեիզմի և մատերիալիզմի պատմությանը Ֆրանսիայում («Հելվեցիուսի փիլիսոփայությունը», 1955 (ռուսերեն), կազմել, խմբագրել և գիտական առաջաբանով հրատարակել է (ռուսերեն) Դենի Դիդրոյի, Պիեռ Մարեշալ ի, Կ․ Ֆ․ Վոլնեյի, Պոլ Անրի Հոլբախի, Կլոդ Ադրիան Հելվեցիուսի ստեղծագործությունները, պատմական զարգացման օրինաչափություններին («Սոցիալիստական հասարակությունը և ժողովրդական զանգվածների ստեղծագործական ակտիվությունը», 1954 (ռուսերեն), «Սոցիալական զարգացման մարքսիստական-լենինյան տեսությունը», 1978 (ռուս․, համահեղինակ) և այլն), արդի բուրժուական փիլիսոփայության քննադատությանը [«Մարքսիզմը և ռենեգատ Դարոդին», 1973 (ռուսերեն) են]։ Աշխատությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Տրապիզոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
Արբուզով (Մարտինովսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Մերձկասպյան ցածրավայր
Մերձկասպյան դաշտավայր, գտնվում է Կասպից ծովի հյուսիսային ափին։ Տարածությունը մոտ 200 հզ․ կմ² է։ Մակերևույթը դեպի ծովը թեքված, առանձին բարձրություններով (մինչև 149 մ) հարթավայր է։ Հարավային մասը օվկիանոսի մակարդակից ցածր է 28 մ։ Ընդգրկում է Վոլգաի, Թերեքի, Սուլակի դելտաները, Ուրալի և Էմբայի ստորին հոսանքները։ Կան ոչ մեծ բարձրացումներ՝ աղային գմբեթներ։ Ռելիեֆի բնորոշ ձևերից են Բերովյան թմբերը։ Կլիման չոր է, ցամաքային։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը —14 °C-ից՝ հս-ում, մինչև —8°С է Կասպից ծովի ափերին, հուլիսինը՝ 22—24°С, տարեկան տեղումները՝ մինչև 200 մմ։ Տիրապետում են անապատային և կիսաանապատային լանդշաֆտները։ Հողահանդակներում գերակշռում են արոտավայրերը։ Վոլգա-Ախտուբայի ողողատում զարգացած է բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակությունը, այգեգործությունը։ Այստեղ է Ուրալ-էմբայի նավթաբեր շրջանը։ էլտոն և Բասկունչակ լճերում կա աղ։
Կատեգորիա:Կասպից ծով
Վլոձիմեժ Տետմայեր
Վլոձիմեժ Տետմայեր (Włodzimierz Tetmajer, ), 19-20-րդ դարերի լեհ նկարիչ, ով նշանակալի գործեր է ստեղծել ինչպես ռեալիստական, այնպես էլ մոդեռն ոճով։ Նրա լավագույն աշխատանքները պահվում և ցուցադրվում են Վարշավայի և Կրակովի ազգային թանգարաններում։
Կենսագրություն
Տետմայերը նկարչության դասեր է առել և կերպարվեստի գաղտնիքների ու նրբությունների մեջ խորամուխ է եղել Կրակովի գեղարվեստի դպրոցում (Szkoła Sztuk Pięknych w Krakowie, 1875-ից 1886 թվականների միջակայքում), Վիեննայի ու Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիաներում (1886–1889 թթ.), Փարիզի Կոլարոսի ակադեմիայում (Académie Colarossi), ինչպես նաև՝ Յան Մատեյկոյի արվեստանոցում՝ հենց վերջինիս ղեկավարությամբ (1889-ից 1895 թթ.): Բացի այս ամենից, Վլոձիմեժ Տետմայերը դասական բանասիրություն է ուսումնասիրել Կրակովի Յագելոնյան համալսարանում։ 1890 թվականին, «Երիտասարդ Լեհաստան» գեղարվեստական շարժման ոգուն համապատասխան, ամուսնացել է գյուղացի մի աղջկա հետ՝ ասես նշանավորելով իր վերադարձը հայրենյաց արմատներին։ Կնոջ հետ բնակություն է հաստատել գյուղական հեռավոր մի տնակում, որտեղ հաճախ նրան այցելել են ընկերները։ 1900 թվականին հյուրընկալել է իր ընկերներից բանաստեղծ Լուցիան Ռիդելին ու վերջինիս հարսնացուին, որն իր կնոջ քույրն էր, կազմակերպել է նրանց հարսանիքը։ Գյուղական այդ հարսանիքը ներշնչել է Ստանիսլավ Վիսպյանսկուն՝ գրելու իր նշանավոր թատերգությունը՝ «Հարսանիք»-ը (Wesele), որտեղ արծարծվում է Լեհաստանի ազատագրման թեման։
Արվեստի պատմաբան,. դոկտոր Յուզեֆ Անջեյ Նովոբիլսկին գրել է.
Վլոձիմեժ Տետմայերը բանաստեղծ Կազիմեժ Պժերվա-Տետմայերի ավագ եղբայրն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ նկարիչներ Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ
Մալի Կոբելյաչեկ
2001 թվականի տվյալներով Մալի Կոբելյաչեկ գյուղում բնակվում էր 1 057 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 453,65 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սիրարփի Տեր-Ներսիսյան
Սիրարփի Միհրանի Տեր-Ներսեսյան , հայ բյուզանդագետ, միջնադարագետ, արվեստաբան, հայագետ։ ՀԽՍՀ ԳԱ արտասահմանյան անդամ (1966)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1896 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Կոստանդնոպոլսում, Միհրան Տեր-Ներսեսյանի և Ագապի Օրմանյանի ընտանիքում։ Վաղ հասակում զրկվել Է ծնողներից։ Նրա դաստիարակության և կրթության գործը ստանձնել են մորաքույրը՝ Եվգինե Օրմանյանը և մորեղբայրը՝ Կոստանդնուպոլսի պատրիարք, պատմաբան, բանասեր, աստվածաբան Մաղաքիա Օրմանյանը։ Ավարտել է Կոստանդնուպոլսի Եսայան վարժարանը, ապա՝ Անգլիայի հայ-սքուլը (բարձրագույն դպրոց)։ 1915 թվականին գնացել է Բուլղարիա, ապա Շվեյցարիա։ 1917—1919 թվականին սովորել է Ժնևի համալսարանի գրականության բաժնում։ 1919 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, Սորբոնում աշակերտել բյուզանդագետներ Շ․ Գիլին, Գ․ Միլեյին, ռոմանական և գոթական արվեստների պատմաբան Հ․ Ֆոսիյոնին։ 1922-ին Փարիզի բարձրագույն ուսումնասիրությունների դպրոցում դարձել է Գ․ Միլեյի ասիստենտը։ 1930—1931 թվականին եղել է ԱՄՆ Մասսաչոաեթս նահանգի Ուելսլի քոլեջի արվեստի պատմության դասախոս, 1937—47 թվականին նույն քոլեջի արվեստի բաժնի և Ֆարնսվորթ թանգարանի տնօրեն։ 1946 թվականին Հարվարդի համալսարանի Տումբարտոն Օկս գիտահետազոտական հաստատությունում արժանացել է բյուզանդական արվեստի պրոֆեսորի կոչման, 1963 թվականից՝ վաստակավոր պրոֆեսոր։
Տեր-Ներսիսյանը Ֆրանսիայի արձանագրությունների ու գեղարվեստական գրականության ակադեմիայի, Ֆրանսիայի Հնագետների ազգագրական միության, Բրիտանական ակադեմիայի թղթական անդամ է։
Զեկուցումներով հանդես է եկել միջազգային գիտաժողովներում, այդ թվում՝ արևելագետների Մոսկվայի կոնգրեսում (1960) և Պատմաբանների սովետաֆրանսիական գիտաժողովում (Երևան, 1969)։
Աշխատություններ
Սիրարփի Տեր-Ներսիսյանը հեղինակ է շուրջ 140 մենագրությունների և հոդվածների ֆրանսերեն, անգլերեն և հայերեն լեզուներով։
Լույս է ընծայել «Բարեղամի և Հովասափի վեպի նկարազարդումը» (1938, ֆրանսերեն) բյուզանդագիտական ուսումնասիրությունը, որի համար արժանացել է ֆրանսիական գրականության և պատմության ակադեմիայի մրցանակին, ապա «XII,XIII, XIV դարերի հայկական նկարազարդ ձեռագրերը Վենետիկի Մխիթարյան հայրերի գրադարանում» երկը (տեքստը՝ 1936, ալբոմ՝ 1937, ֆրանսերեն), որի համար արժանացել է Փարիզի հունական ուսումնասիրությունների միության մրցանակին, այնուհետև՝ «Հայաստանը Ա Բյուգանդական կայսրությունը» (1945, անգլերեն), որի համար էլ ստացել է Ժեներալ Բրեմոն մրցանակը։ Հրատարակել է նաև «Չեսթեր Բիթի գրադարան, հայկական ձեռագրերի ցուցակ՝ հայ արվեստի պատմության ներածականով» (1958), «Աղթամար, Ս․ Խաչ եկեղեցի» (1965), «Հայկական ձեռագրերը Ֆրիր արվեստի պատկերասրահում» (1963), «Հայկական ձեռագրերը Ուոլտերսի Արվեստի պատկերասրահում» (1973, բոլորը անգլերեն) աշխատությունները։
Նրա երկու կարևոր հոդվածները, գրված 1944—45 («VII դարի մի երկ, նվիրված պատկերների պաշտպանությանը») և 1946 թվականներին («VII դարի հայկական մանրանկարչությունը և Էջմիածնի ավետարանի մանրանկարները»), հակառակ մինչ այդ ընդունված տեսակետի, ապացուցում են, որ հայերը առաջին քրիստոնյա ժողովուրդներից են, որ ունեցել են որմնանկարչություն։ Տեր-Ներսիսյանը 1933 և 1964 թվականներին «էջմիածնի Ավետարանի» սկզբի (989 թ.) և վերջի (VII դար) մանրանկարների օրինակով բացահայտեց այն, որ հայերը VII-X դարերում ունեցել են ինքնատիպ բարձրարվեստ մանրանկարչություն։
Գիտնականի «Բյուզանդագիտական և հայկական ուսումնասիրություններ» երկհատոր ժողովածուի մեջ (1973) ամփոփված են նրա վաթսունից ավելի մեծարժեք հոդվածները անգլերեն և ֆրանսերեն։ Բազմամյա ուսումնասիրությունների արդյունք է Տեր-Ներսիսյանի «Հայկական արվեստ» (1977, ֆրանսերեն) կոթողային աշխատությունը։
Պարգևներ, մրցանակներ
Արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների և պարգևների, այդ թվում՝ Անգլիայի հնագետների միության ոսկե շքանշանին (1960), Ֆրանսիայի Արձանագրությունների ու գեղարվեստական գրականության ակադեմիայի Շլյումբեր-Ժեի անվան (1963), ՀԽՍՀ ԳԱ Անանիա Շիրակացու անվան (1981) մրցանակներին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բյուզանդագետներ Կատեգորիա:Հայ արվեստաբաններ Կատեգորիա:Հայ հայագետներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ կին գրողներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բրիտանական ակադեմիայի թղթակից-անդամներ
Արք (Ավերոնի գավառ)
Արք (Arques), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամաի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 118 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.45 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.29 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 135 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 19 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 78 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 66-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,6 %։ 66 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 66 անձ (38 տղամարդ և 28 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ։ 12 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆանո
Ֆանո (Fano), մեծությամբ երրորդ քաղաքը Իտալիայի Մարկե մարզում՝ Անկոնայից և Պեզարոյից հետո։ Բնակչությունը կազմում է 64000 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Հին Հռոմում քաղաքը հայտնի էր որպես «Ֆորտունայի տաճար» (Fanum Fortunae)։
Կարտմազովո (գյուղ, Սուդոգոդսկի շրջան)
Կարտմազովո (Картмазово), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Սուդոգոդսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 218 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Սուդոգոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Սոոտագուսե (գյուղ, Լաեկվեռե շրջան)
Սոոտագուսե (Sootaguse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Լաեկվեռե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բոլշայա Մարտինովկա (Մարտինովսկի շրջան)
Բոլշայա Մարտինովկա (БольшаяМартыновка), գյուղ (սլոբոդա) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանում։ Մարտինովսկի շրջան և Մարտինովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ 2002 թ. տվյալներով Բնակչությունը կազմում է 6 823 մարդ։ Հիմնվել է 1772 թ.։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1772 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(9617) Գրահամչապման
(9617) Գրահամչապման (Grahamchapman), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի մարտի 17-ին UESAC ծրագրի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,224045 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9722 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4759 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1211,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297159 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,14° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:UESAC ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կատրին Բարբարու
Կատրին Բարբարու (Catherine Barbaroux, ), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ։ «Առաջ Հանրապետություն» (2017 թվական) քաղաքական շարժման նախագահի պաշտոնակատար, այն ժամանակավանից, երբ Էմանուել Մակրոնը դարձավ Ֆրանսիայի նախագահ։
Վաղ կյանք
Կատրինը ծնվել է 1949 թվականի ապրիլի 1-ին ։ Նրա ծնողները Իսպանիայից էին, իսկ տատիկն ու պապիկը հանքափորներ էին աշխատում Աստուրիայում ։ Հայրը Ֆրանսիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ էր։
Կարիերա
1981-ից 1986 թվականներին որպես առևտրի խորհրդական աշխատել է Միշել Կրեպոյի մոտ։ Աշխատել է նաև մարդկային ռեսուրսների ծառայությունում 1986 թվականից 1993 թվականներին։ 1999 թվականից մինչև 2005 թվականը աշխատել է որպես նախարարների աշխատանքի տեղավորման հարցերով խորհրդական՝ Մարտին Օբրինը, Էլիզաբեթ Գիգունը, Ֆրանսուա Ֆիյոնը և Ժան Լուի Բորլոանը։ Մտել է Իլ դը Ֆրանսի մարզային խորհրդի կազմի մեջ 2005 թվականին՝ հետագայում դառնալով ծառայությունների տնօրեն։ Պուր Լը ասոցիացիայի նախագահն էր 2011 թվականից 2017 թվականներին՝ տնտեսական նախաձեռնություններին, աշխատանքային կազմակերպությանը աջակցելու իրավունքով։
2017 թվականի մայիսին «Առաջ հանրապետություն» կուսակցության պաշտոնակատարն էր   ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է։ Ունի երկու երեխա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կին քաղաքական գործիչներ
Կաստել Գանդոլֆո
Կաստել Գանդոլֆոն (Castel Gandolfo), Իտալական քաղաք Լացիո մարզի Հռոմ գավառում ։ Քաղաքը գտնվում է Ալբանական բլուրների վրա, Ալբանո լճի վերևում, Հռոմից մոտ 30 կիլոմետրում դեպի հարավ արևելք։ Բնակչությունը 6927 մարդ։ Իր հայտնիությանը այն պարտավոր է Հռոմի Պապի ամառային նստավայրին։
Պատմություն
Երկրաբանական գյուտերը XVI դարից մինչև Քրիստոսի ծնունդը գտնված էին շրջանում, որը մեզ հայտնի է Կաստել Գանդոլֆո անվանումով։
Ժամանակակից քաղաքը զբաղեցնում է հին Ալբա֊Լոնգայի և Լատինական Լիգայի տարածքները։ Քաղաքը իր անվանումը ստացել է Գանդոլֆի դքսական ընտանիքի ամրաշինական ամրություններից, XII դարում, որը անցել է Սավելի ընտանիքին, ումից այն գնել է Առաքելական պալատը 1596 թվականին 150 հազար սկուդիով(1 Սկուդի = 5 ֆրանկ)։ Հռոմի Պապ Կլիմենտ VIII֊ը առաջին Հռոմի Պապն էր, որ եկավ Կաստել Գանդոլֆո, բայց հին պալատի վերականգնումը Ուրբան VIII֊ի ծրագիրն էր, որ առաջինը եկավ 1626 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմ նահանգի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի պալատներ
Նուրանի
Նուրանի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Կարեն Դեմիրճյան
Կարեն Սերոբի Դեմիրճյան, հայ քաղաքական և պետական գործիչ, ՀԿԿ կենտկոմի առաջին քարտուղար (1974-1988 թվականներ), ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահ (1999 թվական), Հայաստանի Հանրապետության ազգային հերոս (1999 թվականին, հետմահու)։
Կենսագրություն
Դեմիրճյանը ծնվել է 1932 թվականի ապրիլի 17-ին, Երևանում, ծառայողի ընտանիքում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է 26 կոմիսարների անվան դպրոցում։ 1949-1954 թվականներին սովորել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի մեխանիկական ֆակուլտետում՝ ստանալով ինժեներ-մեխանիկի մասնագիտություն։ 1961 թվականին՝ ԽՄԿԿ կենտկոմին առընթեր Մոսկվայի բարձրագույն կուսակցական դպրոցը։ 1954-1955 թվականներին աշխատել է Լենինգրադի գիտահետազոտական ինստիտուտներից մեկում, 1955 թվականից՝ Երևանի էլեկտրատեխնիկական գործարանում՝ տեխնոլոգ, արտադրամասի ավագ վարպետ, պետ, կուսկոմիտեի քարտուղար, գլխավոր ճարտարագետ, տնօրեն։ 1964-1972 թվականներին եղել է ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի քարտուղար, երկրորդ քարտուղար, 1972-1974 թվականներին՝ ՀԿԿ կենտկոմի քարտուղար, ապա՝ առաջին քարտուղար, 1991-1999 թվականներին՝ «Հայէլեկտրամեքենա» բաժնետիրական ընկերության նախագահ, գործադիր տնօրեն։
Դեմիրճյանի ղեկավարության տարիներին (1974-1988) հանրապետությունում շահագործման են հանձնվել Երևանի «Զվարթնոց», Գյումրիի «Շիրակ» և սահմանամերձ շրջանների օդանավակայանները, Երևանի մետրոպոլիտենի 1-ին հերթը, Հայկական ատոմակայանը, Մարզահամերգային համալիրը, կառուցվել են Արփա-Սևան ջրատարը, «Հրազդանմաշ», «Պոզիստոր», «Իմպուլս», «Մարս» և այլ գործարաններ, գրապալատը, Մասիս-Նուռնուս և Աղստաֆա-Իջևան-Հրազդան-Սևան-Մարտունի երկաթուղային մայրուղիներ և այլ շինություններ։
1975 թվականի ապրիլի 23-ին առաջին անգամ Հայաստանի բարձրագույն ղեկավարության անունից Դեմիրճյանը դատապարտել է Մեծ եղեռնի կազմակերպիչներին։ Նրա ջանքերով 1978 թվականի ՀԽՍՀ նոր սահմանադրության մեջ վերահաստատվել է հայերենը պետական լեզու ամրագրող հոդվածը, 1980 թվականին կանխվել է Բաքու-Նախիջևան «Բարեկամություն» կոչված ավտոմայրուղու հայաստանյան՝ Մեղրի-Նյուվադի հատվածի շինարարությունը, կառուցվել է Մեղրի-Քաջարան ավտոմայրուղին, Գորիս-Ստեփանակերտ հեռուստավերահաղորդիչ կայանը։ 1991-1999 թվականներին Կարեն Դեմիրճյանը գլխավորել է Հանրապետության խոշորագույն ձեռնարկություններից մեկը՝ «Հայէլեկտրամեքենա» ԱՓԲԸ-ն։ 1998 թվականին հիմնադրել է Հայաստանի ժողովրդական կուսակցությունը (ՀԺԿ), 1998 թվականին նա առաջադրվեց որպես Հանրապետության նախագահի թեկնածու։ 1999 թվականի ՀՀ խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ եղել է ՀԺԿ և Հանրապետական կուսակցության համագործակցությամբ ստեղծված «Միասնություն» դաշինքի համանախագահը (Վազգեն Սարգսյանի հետ)։ 1999 թվականի մայիսին ընտրվում է Ազգային Ժողովի նախագահ։ Հանրապետության զարգացմանը նա կարողացավ համակարգված բնույթ տալ՝ հստակեցվեցին զարգացման առաջնային խնդիրները, կառուցվածքային քաղաքականության առանցքային ուղիները, գլխավոր ներուժի՝ մարդկային գործոնի խելամիտ ու նպատակային իրացման մեծ հեռանկար միտող կողմնորոշիչները։
Բրացլավ
Բրացլավ (Брацлав, Bracław), քաղաքատիպ ավան է Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովսկի շրջանում։
Կարեն Դեմիրճյան
Կենսագրություն
Կինը՝ Ռիմա Դեմիրճյան,
Բրացլավ
Դիրքը
Ավանը գտնվում է Յուժնի Բուգ գետի աջ ափին, Պուպիվկա գետի հետ հատվելու վայրումԿարոլինա երկաթուղային կայարանից 11 կմ հեռու։
Հղումներ
Կատեգորիա:1362 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կարեն Դեմիրճյան
Կենսագրություն
Որդիներ՝ Ստեփան Դեմիրճյան և Սամվել Դեմիրճյան։ Զոհվել է 1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ին ՀՀ Ազգային ժողովի դահլիճում կատարված ոճրագործության ժամանակ։
Պարգևներ
Կարեն Դեմիրճյանի անունով են կոչվել Երևանի մետրոպոլիտենը, Մարզահամերգային համալիրը, Երևանի թիվ 139 դպրոցը, փողոցներ՝ Երևանում և ՀՀ այլ քաղաքներում։ 2004 թվականից Երևանում գործում է Կարեն Դեմիրճյանի թանգարանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հրաձգային զենքից մահացածներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 11-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 27-ի ահաբեկչության զոհեր Կատեգորիա:Հայաստանում հրազենից մահացածներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 27-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Աբդուլինո (գյուղ, Մեչետլինսկի շրջան)
Աբդուլինո (Абдуллино, Абдулла), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 510 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ատոմ Էգոյան
Ատոմ Հովսեփի Էգոյանը, կանադահայ կինոռեժիսոր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1960 թվականի հուլիսի 19-ին Կահիրեում, մեծացել՝ Արևմտյան Կանադայում։ Միջազգային հարաբերություններ և երաժշտություն է ուսանել Տորոնտոյի համալսարանում, որտեղ էլ սկսել է ֆիլմեր նկարահանել։ Նրա վաղ շրջանի գործերն աչքի են ընկել Սանդենսի անկախ կինոյի փառատոնում, իսկ «Լուսավոր գալիք» ֆիլմով ճանաչման է հասել և քննադատների և հանդիսատեսների շրջանում։ Կաննի կինոփառատոնի եռակի մրցանակակիր է, ներկայացվել է «Օսկարի» և Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում՝ քառիցս մրցանակի արժանացել։ Կանադայի բարձրագույն կինոպարգևի՝ «Ջինի» յոթնյակի դափնեկիր է, ներկայիս անկախ կինոյի երևելի դեմքերից մեկը։ «Օրացույցը» (1993 թ.) նկարահանելիս վերադարձել է նախնիների հայրենիք։ 2004 թվականին «Ոսկե ծիրան» Գլխավոր մրցանակին է արժանացել Երևանի 1-ին միջազգային կինոփառատոնում։ 2010 թվականին եղել է Կաննի ԿՓ-ի «Սինեֆոնդասիոն» և կարճամետրաժ ֆիլմերի ժյուրիի նախագահը։
Ամենահայտնի ֆիլմերից է Արարատը (2002 թ.)։
Նրա կինը դերասանուհի Արսինե Խանջյանն է։
2011 թ. պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադահայ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ոսկե ծիրան Կատեգորիա:Երևանի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Հայաստան) Կատեգորիա:Տորոնտոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ բեմադրիչներ Կատեգորիա:Հայ օպերատորներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Կանադացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Կանադացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Կանադացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Կանադացի դերասաններ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ
Ացետալդեհիդ
Ացետալդեհիդ (քացախալդեհիդ, էթանալ)՝ ալդեհիդների դասին պատկանող օրգանական միացություն է։ Քիմիական բանաձևը՝ СH3СHO, մոլեկուլը պարունակում է կարբոնիլային (կամ օքսո-) խումբ։ Ացետալդեհիդը մեծ քանակությամբ հանդիպում է բնության մեջ, մեծ քանակներով ստանում են արդյունաբերական եղանակով։ Ացետալդեհիդը հանդիպում է սուրճի, հասած մրգերի, հացի մեջ, սինթեզվում է բույսերի կողմից։ Ստանում են նաև էթանոլի օքսիդացումով։ Ացետալդեհիդով թունավորմամբ է պայմանավորվում նաև ալկոհոլի չարաշահումից հետո առաջացող գլխացավը և մյուս համախտանիշները։
Ֆիզիկական հատկություններ
Ացետալդեհիդը եթերային ուժեղ հոտով, անգույն հեղուկ է, հեշտությամբ լուծվում է ջրում, սպիրտներում, եթերներում։ Շատ ցածր եռման ջերմաստիճանի (20,2 °C) պատճառով պահում և տեղափոխում են տրիմերների ձևով, որոնցից այն կարող են հետ ստանալ հանքային թթուների հետ տաքացնելով (հիմնականում ծծմբական թթվի)։
Ստացում
2003 թվականին համաշխարհային արտադրությունը 1 տարում կազմել է մոտ 1 միլիոն տոննա։ Ստացման հիմնական եղանակը էթիլենի օքսիդացումն է (Վագների եղանակ )։
Այն ստանում են նաև Կուչերովի ռեակցիայով.
Ացետիլենի հիդրատացումով ստանում են նաև քացախաթթու, ռութենիումի աղերի առկայությամբ (Կուչերովի ռեակցիա).
Ստանում են նաև էթիլ սպիրտի դեհիդրումից կամ օքսիդացումից, պղնձի կամ արծաթի կատալիզատորների առկայությամբ.
Հատկություններ
Կատալիզատորների, օրինակ մանգանի աղերի ներկայությամբ, ացետիլենը հեշտությամբ օքսիդանում է օդի թթվածնով և վերածվում քացախաթթվի՝
Հին Հունաստանի մշակույթ
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի մշակույթ
Ացետալդեհիդ
Հատկություններ
Քացախադեհիդի վրա մի քանի կաթիլ խիտ ծծմբական թթվով ազդելիս նա փոխարկվում է մի նյութի, որը եռում է 124 °C-ում, այսինքն՝ ավելի բարձր ջերմաստիճանում, քան քացախալդեհիդի եռման աստիճանն է։ Այդ նյութը կոչվում է պարալդեհիդ։
Պարալդեհիդ
Պարալդեհիդի գոլորշիների խտությունը ըստ ջրածնի հավասար է 66-ի. հետևաբար, նրա մոլեկուլային կշիռը հավասար է 132-ի։ Քացախալդեհիդի երեք մոլեկուլները միանալով առաջացնում են մեկ մոլեկուլ պարալդեհիդ։
Պարալդեհիդը չի ցուցաբերում ալդեհիդներին բնորոշ ռեակցիաներ, չի վերականգնում արծաթի օքսիդի մոնիակային լուծույթը, ֆուքսինծծմբային թթվի հետ գունավորում չի առաջացնում։ Թույլ ծծմբական թթվի հետ տաքացնելիս պարալդեհիդը նորից վերածվում է հեշտ ցնդելի քացախալդեհիդ։ Քացախալդեհիդի մոլեկուլների միջև եղած կապը չունի առանձնահատուկ ամրություն։ Քանի որ ածխածնի ատոմների միջև եղած կապը բավական ամուր է և չի քայքայվում նյութը թույլ ծծմբական թթվի հետ տաքացնելիս։ Պարալդեհիդի առաջացման ժամանակ ճեղքվում է քացախալդեհիդի մոլեկուլում ածխածնի և թթվածնի ատոմների միջև եղած կրկնակի կապը և թթվածնի ու ածխածնի ատոմների մոտ ազատվում են վալենտականության մեկական միավորներ, որոնք փոխադարձ կերպով հագենում են քացախալդեհիդի երեք մոլեկուլներով։
Ցածր ջերմաստիճանում քացախալդեհիդի վրա ազդելով ծծմբական թթվով առաջանում է մի ուրիշ պոլիմեր՝ բյուրեղային մեթալդեհիդ (C2H4O)4։ Մեթիլալդեհիդը, պալալդեհիդի նման, նորից կարող է վերածվել քացախալդեհիդի։
Կոնդենսման ռեակցիաներ
Կարբոնիլի նկատմամբ α-տեղում շարժուն ջրածնի ատոմ ունեցող ալդեհիդներն ու կետոնները հիմնային միջավայրում հակում ունեն մտնելու կոնդենսման ռեակցիաների մեջ, որի արդյունքում երկարում է ածխաջրածնային շղթան։ Այդ ռեակցիաներից են ալդոլ- և կետոլկոնդենսումները, որոնց ժամանակ առաջանում են ալդոլ և կետոլ։ Ալդեհիդային և հիդրօքսիլային ֆունկցիոնալ խումբ պարունակող միացությունները կոչվում են ալդոլ, իսկ կետոնային և հիդրօքսիլային խմբեր պարունակողները՝ կետոլ։
Շևչենկո (գյուղ, Լիտինկայի շրջան)
Շևչենկո (Шевченка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Զինովինցի։ Հիմնադրվել է 1564 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկո գյուղում բնակվում էր 407 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,137 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2970,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1564 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բոգդան Քոբուլով
Բոգդան Զաքարի Քոբուլով (Կոբուլով Բախշո, Խորհրդային Միության պետանվտանգության 2-րդ կարգի կոմիսար (1943), գեներալ-գնդապետ (1945):
Հմայակ Քոբուլովի եղբայրը։
Կենսագրություն
Բոգդան Քոբուլովը ծնվել է 1904 թվականի մարտի 1-ին, Թիֆլիսում։ 1911-1922 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի գիմնազիայում։ 1922-1935 թվականներին ծառայել է Անդրկովկասյան Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության պետանվտանգության ժողկոմատի Վրաստանի խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Ներքին գործերի ԺԿ վարչությունում, 1935-1936 թվականներին Իրանում կատարել է հետախուզական աշխատանք։ 1941 թվականին եղել է ԽՍՀՄ պետանվտանգության ժողկոմի տեղակալ, 1943-1945 թվականներին՝ առաջին տեղակալ, 1946-1953 թվականներին՝ Արտասահմանում խորհրդային ունեցվածքի գլխավոր վարչության նախագահի՝ Գերմանիայի գծով տեղակալ, 1953 թվականի մարտից՝ ԽՍՀՄ ՆԳ նախարարի առաջին տեղակալ։
Աշխատանքի ընթացքում ցուցաբերած բռնությունների ու կամայականությունների համար ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի հատուկ դատական ատյանի կողմից դատապարտվել է մահապատժի և գնդակահարվել ։
Մահ
Բոգդան Քոբուլովը մահացել է 1953 թվականի դեկտեմբերի 23-ին, Մոսկվայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմիսարներ Կատեգորիա:Գեներալ-գնդապետներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Դոնի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր
Կալիբր ՍՆ
Կալիբր ՍՆ (դաս S՝ արտահանման տարբերակ), ռուսական ինտեգրվող հրթիռային համակարգ, որը տեղադրվում է սուզանավերի 533 միլիմետրանոց տորպեդային ապարատների վրա և նախատեսված է վերջրյա, ստորջրյա ու ցամաքում գտնվող թիրախների խոցման համար։ Համակարգով կարող են սարքավորվել ցանկացած տիպի սուզանավերը, որոնք ունեն 533 մմ տորպեդային ապարատներ ։
Նախատեսված է «Կալիբր» տեսակի տարբեր հրթիռների արձակման համար։ Համակարգում կարող են օգտագործվել նավակործան թևավոր հրթիռներ (3М-54(Э), 3М-54(Э)1), ցամաքային թիրախներին հարվածելու համար նախատեսված հրթիռներ (3М-14(Э)), ինչպես նաև հակասուզանավային հրթիռներ (91Р(Э)1) ։ Կալիբր ՍՆ-ն դառնալու է հինգերորդ սերնդի սուզանավերի «Հասկի» նախագծի հակասուզանավային տարբերակի հիմնական զինատեսակը։
Կառուցվածք
Համակարգի հիմնական սարքը 533 միլիմետրանոց տորպեդային ապարատն է։ Հրթիռային համակարգն ունակ է մարտական գործողությունների ընթացքում խոցել նշանակված թիրախները՝ ուժեղ ռադիոէլեկտրոնային և հրդեհային հակազդման պայմաններում։
Ինտեգրվող հրթիռային համակարգի ստանդարտ կառուցվածքի մեջ մտնում են․
Թիրախային նշանակման տվյալներ կարող է ստանալ ցանկացած առափնյա, նավային, օդանավային, արբանյակային համակարգերից և համալիրներից։
Կառավարման համակարգ
Կառավարման նավային ունիվերսալ համակարգն աշխատում է իրական ժամանակի ռեժիմում և ապահովում է նավային տեղեկատվաղեկավարման համակարգից թիրախների ընդունումը, գործարկումից առաջ հրթիռների նախապատրաստումը, որի ընթացքում իրականացվում է հրթիռների օդային համակարգերի ստուգում, ինչպես նաև ձևակերպում ու հրթիռներում տեղադրում է թռիչքին վերաբերող ինֆորմացիան և իրականացնում հրթիռների արձակումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Զինամթերք Կատեգորիա:Հրթիռային զենք
(1740) Պավո Նուրմի
(1740) Պավո Նուրմի (Paavo Nurmi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1939 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,467116 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9991 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9351 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1415,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,254343 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է F դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս F Կատեգորիա:1939 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Իրյո Վյայսյալյայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (282101-282200)
Աստերոիդների ցանկ (282001-282100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (282201-282300)
Քննարկման խմբեր
Համառոտ պատմություն
Քննարկման խումբը ստեղծվել է համակարգչային ցանցից (USENET-ից), որը ստեղծվել է 1980-ականների սկզբին ։ Երկու համակարգչային գիտնականներ Ջիմ Էլիսը և Թոմ Թրասկոտը հիմնադրել են կանոնների համակարգ գաղափարը՝ «հոդվածներ» ստեղծելու համար և հետո իրենց զուգահեռ՝ նորությունների խմբին հետ ուղարկելու համար ։ Սկզբունքորեն քննարկման խմբի ձևը ստեղծվել է համակարգչային ցանցի (USENET-ի) գաղափարի հիման վրա, որն ընդգծում էր էլեկտրոնային փոստի և վեբ ֆորումների միջոցով հաղորդակցման եղանակները։ Աստիճանաբար, համակարգչային ցանցը (USENET-ը) դարձավ ալիքների համակարգ, որոնք տրամադրում են ծանուցումներ և «հոդվածներ»՝ հասարակության ընդհանուր կարիքները բավարարելու համար ։ Ներկայումս Համաշխարհային սարդոստայնը աստիճանաբար ստանձնում է ինտերնետի քննարկման խմբերի համար հարթակների աջակցման և ընդլայնման հիմնական դերը՝ ստեղծելով տարբեր վեբ սերվերներ։
Գուգլ խմբեր
Google-ի խմբերը դարձել են գլխավոր առցանց քննարկումների խմբերից մեկը՝ աշխարհում հաճախակի օգտագործողների լայն շրջանակով։ Առանձնահատկություններն են՝