cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վարսագեղ հերմաֆրոդիտ
Պահպանություն
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Կովկասում հայտնի է միայն Հայաստանում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Տեսակին, կապված կլիմայի գլոբալ փոփոխության և անթրոպոգեն գործոնների հետ, սպառնում է անհետացման վտանգ։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում ։
Հոմանիշներ
Հոմանիշական անուններ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:Վարսագեղազգիներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Միամյա բույսեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Տոգո (ֆիլմ)
Տոգո (Togo), ամերիկացի ռեժիսոր Էրիքսոն Քորի պատմական ֆիլմը, որը նկարահանվել է 2019 թվականին։ Ֆիլմը նվիրված է 1925 թվականի գթասրտության մեծ մրցավազքի իրադարձություններին։ Ստեղծագործության դեպքերը ծավալվում են Լեոնարդ Սեպպալի և նրա Տոգո շան շուրջ, որոնք միասին անցնում են փոխանցումավազքի ամենաերկար հատվածը։
Սյուժե
Ֆիլմն ունի երկու զուգահեռ սյուժետային գիծ. առաջինը ծավալվում է 1910-ական թվականներին՝ Տոգոյի վաղ կյանքի շրջանում, իսկ երկրորդը՝ 1925 թվականի հունվարի վերջին և փետրվարի սկզբին։ Իրադարձությունների վայրը Ալյասկայի Նոմ քաղաքն է։
1913 թվականին Լեոնարդ Սեպպալի շունը ձագ է ունենում, որին տերը, չնայած կնոջ կարծիքին, թերագնահատում է։ Փոքրիկ շունը բազմիցս փախչում է ազատավանդակից և նույնիսկ ամբարից։ Շնիկին ուրիշին տալու փորձերը ձախողվում են, քանի որ վերջինս միշտ վերադառնում է տիրոջ մոտ։ Ի վերջո Սեպպալը փոխում է իր կարծիքը և սկսում հիանալ շնով։ Նրան անվանում է Տոգո՝ ի պատիվ ճապոնացի ծովակալ Հեյհատիրոյի։
Այդ դեպքերից տասը տարի անց Նոմում բռնկվում է դիֆթերիայի համաճարակ։ Տեղական հիվանդանոցում կարանտին են հայտարարում։ Երեխաները գտնվում են կյանքի և մահվան սահմանին։ Քաղաքի միակ հույսը արդեն հռչակավոր Լեոնարդ Սեպպալն էր։ Վերջինս այլընտրանք չունի, քան իր ծերացած շան՝ Տոգոյի հետ, անհրաժեշտ դեղամիջոցի ձեռքբերման համար գնալ Նենանա, որտեղ, ինչպես ասում են տեղացիները, նա մի ժամանակ հասել է 4 օրում։ Միևնույն ժամանակ Կոնստանսը նախազգուշացնում է ամուսնուն շանը տանելու ռիսկի մասին, քանի որ նա կարող է չդիմանալ այդ մրցավազքին։
Նոմի բախտը գտնվում է Սեպպալի և շան ձեռքում։
Քննադատություն
«Rotten Tomatoes» կայքը ֆիլմը գնահատել է 8.2/10, իսկ «Metacritic»-ը՝ 100-ից 71 միավոր ։
Սուլթան Աբաև
Սուլթան Շամսուտդինովիչ Աբաև (Султан Шамсутдинович Абаев, ), խորհրդային և ռուս-չեչենական նկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի և Չեչնիայի Հանրապետության նկարիչների միությունների անդամ, Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամ (2002), Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1954 թվականի նոյեմբերի 1-ի արտաքսման ժամանակ Ղրղզստանի ԽՍՀ-ում։ Սկսել է նկարել վաղ հասակում։ 1958 թվականին ընտանիքը վերադարձել է հայրենիք։ 1960-ականների վերջին նա սովորել է Գրոզնիի կերպարվեստի և գեղարվեստի դպրոցում։ Նրա ուսուցիչը եղել է նկարիչ Վիկտոր Պետրովիչ Լամտյուգինը։
1978 թվականին ավարտել է Մախաչկալայի գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1987 թվականին ավարտել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը։ Ինստիտուստն ավարտելուց հետո նա մնացել է Լենինգրադում (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգ)։ Բայց չի կորցրել կապը իր հայրենիքի հետ․ նրա աշխատանքներից շատերը ստեղծվել են հայրենիքի բնապատկերների հիման վրա։
Աշխատել է արհեստանոցում, որը ժամանակին պատկանել է հայտնի նկարիչ Վասիլի Վերեշչագինին։ Բացի մասնագիտական գործունեությունից՝ զբաղվել է մանկավարժական և հասարակական գործունեությամբ։ Նրա աշխատանքները պահվում են մասնավոր հավաքածուներում՝ Գերմանիայում, Չինաստանում, ԱՄՆ-ում, Լեհաստանում, Ճապոնիայում և այլ երկրներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամներ
Շադրինսկի դրամատիկական թատրոն
Հասցե՝ 641870, Ռուսաստան, Կուրգանսկի մարզ, ք. Շադրինսկ, փ. Լենինի 136։
Պատմություն
Քաղաքում թատրոնի ստեղծման նախադրյալները առաջացել են Կրեստովսկո-Իվանովսկիի հայտնի տոնավաճառից, որին մասնակցում էին Ռուսաստանի տարբեր երկրներից հայտնի և անհայտ արտիստներ։ Քաղաքում մշտական թատրոնի ստեղծումը կապված է «Ժողովրդի սթափվածության բարեգործական միության» կողմից, որոնք զբաղվում էին տարբեր տեսակի ժամանցային վայրերի կառուցմամբ։ Այդ իրադարձությունների թվում էր նաև մշտական թատրոնի բացումը։
Թատրոնի ստեղծման գործում մեծ դեր են ունեցել Ա. Սվետլով-Կանուննիկովը, Ն. Բոգդանովսկին (Մերյանսկի), Վ. Բիլիբինը, Գ. Գեն, Ա. Ազագարովան և ուրիշներ։ Դժվար թե ռուսական, արտասահմանյան դասական պիեսներում գտնվի մի պիես, որը չի բեմադրվել Շադրինսկի թատրոնում։ Այն վերապրել է՝ պատերազմ, կործանում, բարեփոխում, վերակազմավորում և պահպանել է իր դեմքը։ Նույնիսկ 1944 թվականին, երբ նրա հիմքի վրա ստեղծվել է Կուրգանի դրամատիկական թատրոնը և թատերախմբի զգալի մասը տեղափոխվել է Կուրգան, այն մոռացության չի մատնվել։
Պեր Շտայնբրյուկ
Պեր Շտայնբրյուկ (Peer Steinbrück, ), գերմանացի քաղաքական գործիչ, Գերմանիայի Սոցիալ֊դեմոկրատական կուսակցության անդամ։
Շադրինսկի դրամատիկական թատրոն
Պատմություն
Թատրոնը շրջագայել է Մոսկվա, Իժևսկ, Տյումեն, Կուրգան, Չելյաբինսկ, Տոբոլսկ, Պետրոպավլովսկ քաղաքներով։
2000 թվականին Շադրինսկի դրամատիկական թատրոնը Եկատերինբուրգի «Թատերական կապուստնիկների շքերթ» փառատոնում զբաղեցրել է 3-րդ տեղը։
Պեր Շտայնբրյուկ
Քաղաքական կարիերան Գերմանիայում
2002-2005 թվականներին զբաղեցրել է Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիայի դաշնային հողի վարչապետի պաշտոնը, 2005-2009 թվականներին եղել է Գերմանիայի ֆինանսների նախարարը և Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության փոխնախագահը։ 2009 թվականից նա Բունդեսթագում Գերմանիայի սոցալ֊դեմոկրատական կուսակցություն խմբակցության անդամ է։
Շադրինսկի դրամատիկական թատրոն
Բեմի տեխնիկական բնութագրեր
Կառույցը հիմնվել է 1910 թվականին։ Դահլիճում տեղերի քանակը՝ 448 Բեմ. Բեմի հայելին՝
Շտանկետների քանակը՝ 21 հատ
Պեր Շտայնբրյուկ
Քաղաքական կարիերան Գերմանիայում
2012 թվականի սեպտեմբերին Շտայնբրյուկը 2013 թվականի ընտրություններում առաջադրվել է որպես թեկնածու ։
Շադրինսկի դրամատիկական թատրոն
Բեմի տեխնիկական բնութագրեր
Լուսարձակների քանակը՝ 4 հատ
Պեր Շտայնբրյուկ
Գործունեությունը Ուկրաինայում
2015 թվականին Շտայնբրյուկը մասնակցել է Ուկրաինայի արդիականացման գործակալության ստեղծմանը ՝ նշանակվելով ֆինանսական և հարկային քաղաքականության ոլորտում բարեփոխումների համար պատասխանատու ֆինանսների և հարկերի բաժնի վարչության պետի պաշտոնը ։ Նա Ուկրաինայի արդիականացման գործակալության ութ ոլորտային բաժանմունքներից մեկի ղեկավարն է։ Նրա գործընկերներն էին եվրոպացի հայտնի տնտեսագետները և քաղաքական գործիչները, այդ թվում` Գործարարության և արդյունաբերության հարցերով եվրոպական հանձնաժողովի նախկին փոխնախագահ Գյունտեր Ֆերխոյգենը, Ֆրանսիայի արտաքին գործերի նախկին նախարար Բերնար Քուշները, Լեհաստանի նախկին վարչապետ Պոլշի Ցիմոշևիչը և այլք։
Շադրինսկի դրամատիկական թատրոն
Բեմի տեխնիկական բնութագրեր
Վարագույր
Պեր Շտայնբրյուկ
Գործունեությունը Ուկրաինայում
Գործակալության շնորհանդեսի ժամանակ Պեր Շտայնբրյուկը նշել է, որ իր թիմը Ուկրաինայի տնտեսությունը փրկելու համար կգտնի 300 միլիարդ եվրո ։
Շադրինսկի դրամատիկական թատրոն
Բեմի տեխնիկական բնութագրեր
Շրջան.
Պեր Շտայնբրյուկ
Գործունեությունը Ուկրաինայում
Ըստ Շտեյնբրյուկի, բարեփոխումները, որոնք Ուկրաինան պետք է իրականացնի, առաջին հերթին պետք է ուղղված լինեն կոռուպցիայի դեմ պայքարին, անկախ դատական համակարգի ստեղծմանը, ինչպես նաև բանկային և ֆիսկալ կայուն համակարգերի ստեղծմանը։
Շադրինսկի դրամատիկական թատրոն
Բեմի տեխնիկական բնութագրեր
Բեմի խորշերը՝ 1—4,6 x 5,5 ; 2-4,6 x 5,5
Նվագախմբի փոս.
Պեր Շտայնբրյուկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի տնտեսագետներ
Շադրինսկի դրամատիկական թատրոն
Թատերախումբ
Տարբեր տարիներում թատրոնի բեմում աշխատել են.
Թատերական ստուդիա
Թատրոնն ունի մշտական թատերական ստուդիա՝ Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ Վլադիմիր Բարանովի ղեկավարությամբ։ Ստուդիայի թատերախումբը հավաքվում է տարեկան կտրվածքով։ Ստուդիայի դերասանները բեմադրում են սեփական ներկայացումները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ
Ջուղայի հին կամուրջ
Ջուղայի հին կամուրջ, ավերված քառակամար կամուրջ ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանարպետության Ջուղայի շրջանի Ջուղա քաղաքում։ Կամրջի ավերակ խելի մնացորդները դեռևս պահպանված են Իրանի սահմանին ։
Տեղադրություն
Կամուրջը կառուցված է եղել Արաքս գետի վրա՝ բնակատեղից արևելք, Երնջակ գետի՝ Արաքսին միախառնվելու հատվածում ։
Պատմություն
Տարբեր ճանապարհորդներ իրենց գրություններում անդրադարձել են Ջուղայի կամրջին։ 1655 թվականին Տավերնիեն, նկարագրելով Ջուղան, հայտնել է, որ կամուրջն արդեն ավերված էր։ Նույնն են արձանագրել նաև 1673 թվականին Շարդենը և 1700 թվականին Տուրնֆոր ։
Ղևոնդ Ալիշանը նշել է, որ կամուրջն ավերել է Շահ Աբասը 16-րդ դարում ։
Կամուրջն ունեցել է առևտրական մեծ նշանակություն ։
Նկարագիր
16-րդ դարի ազգությամբ քուրդ պատմիչ Շարիֆ բեկի նկարագրության համաձայն՝ կամուրջը հիմնված է եղել տաշած ժայռի վրա։ Վերևի մասը հարթ է եղել, իսկ քարերը միմյանց միացված են եղել այնպես, որ զարմացրել են ժամանակի ճարտարապետներին։ Կամարները եղել են բարձր և երկար, որոնց հիմի հիմքերի սրունքը 60, մյուսինը 50 «պարսկական բազուկ» էր։ Կամարի ստորին հատվածում կառուցված է եղել քարավանատուն, որի երկու ծայրերում՝ գեղեցիկ դռներ ։
Կամարների բացվածքներն ունեցել են մոտ 37 մ հասնող թռիչք և 3 մետր լայնություն։ Կառուցված է եղել սրբատաշ քարերով ու կրաշաղախով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության հայկական հուշարձաններ Կատեգորիա:Ջուղա քաղաք Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության կամուրջներ‎ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Մալթայի համալսարան
Մալթայի համալսարան (L-Università ta' Malta, University of Malta), բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Մալթայում, Եվրոպայի ամենահին համալսարաններից մեկը։ Համալսարանը ուսանողներին տալիս է բակալավրի, մագիստրոսի և դոկտորի աստիճաններ։
Համալսարանը Համալսարանների միջազգային ասոցիացիայի (Association of International Educators, NAFSA) և CIEE-ի (Council for International Educational Exchange) անդամ է։ Այն ընդգրկված է համալսարանական այլ կազմավորումների մեջ ևս (the Community of Universities of the Mediterranean, the Compostela Group, the Santander network, Ուտրեխտի ցանց) ։
Պատմություն
Համալսարանին նախորդած հաստատությունը եղել է «Մալթայի կոլեգիումը» (Collegium Melitense), որը հիմնադրվել է 1592 թվականին ճիզվիտների օրդենի կողմից։ Մալթական կղզիներից ճիզվիտներին վտարելուց հետո՝ 1768 թվականին, Կոլեգիումը դարձել է Մալթայի օրդենի սեփականությունը, իսկ 1769 թվականին գրոսմայստեր Մանուել Պինտա դե Ֆոնսեկան հիմնադրել է համալսարանը։ 1798 թվականին, երբ Նապոլեոնը նվաճել է Մալթան, համալսարանը լուծարվել է և վերածվել ֆրանսիական ուսումնական հաստատության։ 1800 թվականին անգլիացիներն իրենց զորքերով մտել են Մալթայի մայրաքաղաք, և կղզին դարձել է բրիտանական պրոտեկտորատ։ Համալսարանը վերականգնվել է Մալթայի նահանգապետ սըր Ալեքսանդր Բոլլի ջանքերով։ 1938 թվականին Ջորջ VI արքան ուսումնական հաստատությունը վերանվանել է Մալթայի թագավորական համալսարան։ Թագավորական բառը համալսարանի անվանումից հեռացվել է, երբ 1974 թվականին Մալթան դարձել է հանրապետություն։
Ընդունելություն
Ուսանողները համալսարան են ընդունվում միջնակարգ կրթության վկայականով։ Ընդունելության պարտադիր պայման է հանդիսանում անգլերենի իմացությունը (TOEFL կամ IELTS վկայական), քանի որ ուսումնառությունը կատարվում է անգլերենով՝ բացի այն մասնագիտություններից, որոնց համար անհրաժեշտ է նաև այլ լեզու ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1769 հիմնադրումներ
Ապլղարիպ Հավնունի
Ապլղարիպ Հավնունի (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ, 10-րդ դար), հայ իշխան Հավնունիների իշխանական տոհմից, զորավար Վասպուրականի թագավորությունում, Գագիկ Ա Արծրունի թագավորի և նրա հաջորդ Աշոտ-Դերենիկ թագավորի կառավարման ժամանակներում։
Գագիկ Ա Արծրունուն հաջորդած Աշոտ-Դերենիկը պաշտոնանկ է անում Ապլղարիպ Հավնունուն։ Ի պատասխան դրա, բարկացած Ապլղարիպը 937 թվականին Աշոտ-Դերենիկին դավաճանորեն մատնում է Հերի և Զարևանդի թուրք իշխան Ապլհաճին, որը նրան գերի է տանում ու բանտարկում Հերում։ Ամեն օր, Ապլհաճը, զբոսանքի դուրս գալիս, իշխանին (ապագա թագավորին) էլ դուրս էր բերում դաշտը և ծաղրելով զվարճանում։ Ապլղարիպի արարքից զայրացած Վասպուրականի վանականներն ու եպիսկոպոսները նզովում են նրան։ Ապլղարիպը զղջալով՝ 945 թվականին կռվի գնալով թուրքերի դեմ, անձամբ ազատում է Աշոտ-Դերենիկին։ Թուրքերը կռվի դաշտից փախնում են Հեր և պարսպի դռները փակում են։ Ապլղարիպը զորք չուներ քաղաքը գրավելու համար, ուստի ի նշան իր քաջության, պողպատյա թուրը ուժգին հարվածով խրեց երկաթի դռանը և ետ դարձավ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ իշխաններ Կատեգորիա:Հավնունիներ Կատեգորիա:Հայ զորավարներ Կատեգորիա:Վասպուրականի թագավորություն
Նիկանդր Ալեքսեև
Նիկանդր Ալեքսեև (Ника́ндр Алексе́евич Алексе́ев, ), ռուս խորհրդային գրող, բանաստեղծ, Վ. Ի. Լենինի մասին ստեղծագործությունների հեղինակ, «Պսկովյան երկրագործ» թերթի խմբագիր։
Կենսագրություն
Նիկանդր Ալեքսեևիչ Ալեքսեևը ծնվել է 1891 թվականին Պիդելի գյուղում (այժմ` Պսկովի մարզի Կրասնոգորոդսկի շրջան) ։ Տասնչորս տարեկան հասակում ոտքով հասել է Սանկտ-Պետերբուրգ աշխատանք փնտրելու, քանի որ բազմանդամ գյուղացիական ընտանիքը հնարավորություն չի ունեցել կերակրելու նրան։ Մասնակցել է 1905 թվականի հեղափոխությանը, որից հետո վերադարձել է Պսկով և զբաղվել լրագրողական գործունեությամբ ։
1907 թվականին հիմնադրել է «Պսկովյան երկրագործ» թերթը, հետագայում դարձել դրա խմբագիրը ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում Նիկանդր Ալեքսեևիչը գտնվել է Փարիզում, ռուսական էքսպեդիցիոն կորպուսի կազմում, որտեղ էլ 1918 թվականին լույս է տեսնում նրա «Պսակ զոհվածներին» բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն ։
1920 թվականին վերադառնում է Ռուսաստան, 1929 թվականին փոխադրվում Սիբիր, որտեղ ղեկավարում է Խորհրդային գրողների միության Նովոսիբրսկի բաժամունքը։ 1959 թվականին փոխադրվում է Պսկով, որտեղ էլ մահանում է 1963 թվականին։ Թաղված է Միրոնոսիցկի գերեզմանատանը։
Ստեղծագործություններ
Նիկանդր Ալեքսանդրովիչի ստեղծագործությունների համար հիմք են հանդիսացել գյուղացիական կենցաղի և աշխատանքի նկարագրությունները, շրջագայությունների և թափառումների մասին հիշողությունները, նոր ժամանակի պայմաններում մարդու տեղի վերաբերյալ մտորումները ։ Առանձնապես նշանավոր ստեղծագործություններն ու աշխատանքներն են`
Հետաքրքիր փաստեր
«Պսակ զոհվածներին» գիրքը գրախոսել է Նիկոլայ Գումիլյովը։ Գրախոսությունը տպագրվել է «Ռուս զինվոր-Ֆրանսիայի քաղաքացի » թերթում։ Սա եղել է Գումիլյովի այս պարբերականում միակ հրապարակումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային խմբագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի խմբագիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Հայկ Սայադյան
Կենսագրություն
Հայկ Սայադյանը ծնվել է 1980 թվականի մայիսի 28-ին՝ Վայոց Ձորի Վայք քաղաքում։ 1986-1997 թվականներին ուսանել է Վայքի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցում։ 1997-2003 թվականներին սովորել է Հայաստանի Գեղարվեստի պետական ակադեմիայի գրաֆիկայի ֆակուլտետի գրքի ձևավորման բաժնում՝ ստանալով գրաֆիկ-ինլյուստրատորի մասնագիտություն ։
2007-2011 թվականներին աշխատել է « Նաիրիտ » ՓԲԸ նախագծային-կոնստրուկտորական բաժանմունքում՝ որպես ճարտարապետ-դիզայներ։ 2011 թվականից մինչ օրս աշխատում է «Թաչ Էֆ Էքս» («Touch FX») անիմացիոն ստուդիայում՝ որպես 3D անիմացիոն ֆիլմերի նկարիչ։
2018 թվականին հիմնել է «Wi Zard» այլընտրանքային գովազդի ընկերությունը։
Անձնական կյանք
2007 թվականին Հայկ Սայադյանն ամուսնացել է Աննա Դավթյանի հետ։ Ունեն երկու դուստր՝ Անգելինան և Լյուսին։
Պարգևներ և մրցանակներ
Հայկ Սայադյանը սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանի կողմից արժանացել է հատուկ շնորհակալագրի՝ «Կոմիտաս Վարդապետ» համահայկական փառատոնի իրականացմանն աջակցելու համար։
Մեկուսարան
Մեկուսարան, իզոլյատոր (ֆրանսերեն isolateur, isoler — առանձնացնել, մեկուսացնել), վարակիչ հիվանդների կամ վարակի նկատմամբ կասկածելի և հատուկ վտանգավոր հիվանդությունների զոնայում եղած անձանց մեկուսացման համար նախատեսված հատուկ սարքավորված շինություն։ Առավել կատարելագործված մեկուսարան է բոքսը, որն ունի առանձին մուտք և ելք, օգտագործվում է լրիվ մեկուսացման համար։ Մնացած դեպքերում մեկուսացնում են կիսաբոքսերում, շլյուզավորված և բոքսավորված հիվանդասենյակներում։ Մեկուսարանն ապահովվում է հատուկ գույքով, դեղամիջոցներով, ախտահանիչ նյութերով, անկողնային պարագաներով և այլն։ Մեկուսարաններ են հարմարեցնում նաև մանկամսուրներում, մանկապարտեզներում, պիոներական ճամբարներում, առողջարաններում, հանգստյան տներում։ Մեկուսարանն անհրաժեշտ է տեղավորել սննդամթերքների պահեստներից, խոհանոցներից, ջրամատակարարման աղբյուրներից, իսկ ռազմական պայմաններում՝ վիրավորների տեղափոխման ճանապարհներից հեռու։ Հիվանդ կենդանիների համար մեկուսարան նախատեսվում է կառուցել անասնապահական շենքերից 200 մ-ից ոչ պակաս հեռավորության վրա։ Մեկուսարանի մուտքի մոտ փորվում է փոսորակ, որը նախատեսվում է վարակազերծող նյութերի համար։
Հայկ Սայադյան
Ստեղծագործություն
«Հայր մեր», «Պանգեա», «Vivos Voco» ֆիլմերը մարդկային մեղքի գիտակցման չմիջնորդավորված ու չպարտադրող կոչ են։ «Պանգեա» շարժանկարում մարդ արարածը, չբավարարվելով Արարչի պարգևած իշխանությամբ, ինքն իրեն թագադրում է ու անմիջապես էլ չարաշահում թագի հնարավորությունները։
«Հայր մերը» տերունական աղոթքի պատկերային շարադրանքն է ու խոնարհումը Բարձրյալի առջև։ Իսկ «Կոչեմ ապրողացը» «Vivos Voco» ալեգորիաներով մեկնաբանում է Հոր և Որդու անսահման նվիրման պատասխանը մարդկության ապերախտությանը։ Հեղինակն աստվածային կամքի ու գթառատության դեմ շեշտում է մարդկային մեղքի անվերջանալիությունը և ոգեկոչում մաքրագործվելու լույսը ։
«Կոմիտաս» ֆիլմում ստեղծել է ժողովրդի հավաքական կերպարը, որն սպասում է իր հանճարի վերադարձին։ Հեղինակը այլաբանորեն, սիմվոլների լեզվով ներկայացնում է Կոմիտասի կյանքի վերջին երկու տասնամյակները ։
Հայկ Սայադյանը նկարում է ձայնը, հնչյունը և զգացմունքները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Breakfast (Syrup)
Նախապատմություն
Քրեյշանն ու Թու Չեյնսը առաջին անգամ համագործակցել են 2011 թվականին, երբ Թու Չեյնսն աշխատում էր իր «T.R.U. REALigion» միքսթեյպի վրա ։ Նրանք միասին ձայնագրեցին «Murder» երգը, որի համար նաև նկարահանեցին տեսահոլովակ ։ 2012 թվականի մարտին հայտնի դարձավ, որ նրանց նոր համագործակցությունը կոչվելու է «Breakfast» և այն ընդգրկվելու է Քրեյշանի դեբյուտային ալբոմում ։ Խոսելով Թու Չեյնսի հետ համագործակցության մասին՝ Քրեյշանը նշել է, որ չնայած կարծում է, որ իրենք տարբեր մարդիկ են, սակայն միշտ փոխանակվում են երաժշտությամբ ։ «Breakfast (Syrup)» երգը համացանցում հայտնվեց 2012 թվականի մայիսի 19-ին, իսկ մայիսի 22-ին Columbia Records լեյբլի կողմից այն թողարկվեց որպես սինգլ ։ Քրեյշանի «Somethin' 'Bout Kreay» ալբոմը, որը նաև ներառում է այս երգը, վաճառքի դուրս եկավ 2012 թվականի սեպտեմբերի 14-ին ։
Նախապատմություն և սյուժե
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորը Քրեյշանն է, նկարահանվել է 2012 թվականի մարտին ։ MTV հեռուստաալիքին տված հարցազրույցում, խոսելով Թու Չեյնսի հետ տեսահոլովակ նկարահանելու մասին՝ Քրեյշանը ասել է․ «Այն երկու երգերը, որոնք մենք ձայնագրել ենք իրար հետ, նկարահանել ենք նաև տեսահոլովակ դրանց համար։ Իմ կարծիքով՝ այն ժամանակը, որը մենք ծախսում ենք տեսահոլովակի նկարահանման հրապարակում, մեզ հնարավորություն է տալիս ավելի մտերմանալ, քանի որ սպասելու այնքան շատ ժամանակ կա այդ ընթացքում։ Հաճելի էր Թու Չեյնսի հետ աշխատել տեսահոլովակի համար, որովհետև նա իսկապես զվարճալի մարդ է» ։ Տեսահոլովակը ներկայացվել է 2012 թվականի մայիսի 21-ին (մինչև երգի սինգլ թողարկվելը) Քրեյշանի VEVO ալիքում ։
Տեսահոլովակի սկզբում Քրեյշանն անկողնուց վեր կենալով գնում է դեպի խոհանոց, որտեղ նրա ընկերները զվարճանում են։ Նա և իր ընկերները այնտեղ պատրաստում են բլիթներ և դրանց վրա լցնում օշարակ։ Նրանց միանում է նաև Թու Չեյնսը, ով իր հետ բերում է երկու շիշ օշարակ։ Տեսահոլովակը ցույցադրում է նաև մեկ այլ տեսարան, որտեղ Թու Չեյնսը մետաքսյա գիշերանոցով պառկած է անկողնում։ Տեսահոլովակն ընդհանուր այն մասին է, թե ինչպես են նրանք փորձում բլիթներ պատրաստել և դրա հետ մեկտեղ զվարճանալ ։
Լուկրեցիա Մոտտ
Լուկրեցիա Մոտտ (Lucretia Mott ), կանանց իրավունքներ շարժման ամերիկացի ակտիվիստ և քվարկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Մասաչուսեթս նահանգի Նանտուկետ քաղաքում ։
13 տարեկան հասակում նրան ուղարկել են ուսանելու Նյու Յորքի Քեյքեր գիշերօթիկ դպրոցում։ Քոլեջը ավարտելուց հետ մնացել է այնտեղ և աշխատել որպես ուսուցիչ։
Կանանց իրավունքի նկատմամբ հետաքրքրություն է ցուցաբերել այն ժամանակից, երբ իմացել է, որ իր դպրոցում գործող տղամարդ ուսուցիչները երեք անգամ ավելի բարձր աշխատավարձ են ստանում, քան կին ուսուցիչները։
Լուկրեցիա ամուսնացել է Ջեյմս Մոտտի հետ, ով աշխատել է նույն դպրոցում որպես ուսուցիչ, ընտանիքի հետ Ֆիլադելֆիա տեղափոխվելուց հետո։ Հարսանիքը տեղի է ունեցել 1811 թվականի ապրիլի 10-ին։ Ամուսնության ընթացքում նրանք ունեցել են 6 երեխա։ Երկրորդ երեխան մահացել է երկու տարեկան հասակում։
Շատ քվակերների նման, Մոտտը նույնպես դեմ էր ստրկությանը։ Ոգեշնչված Էլիաս Հիքսից, նա, ինչպես և այլ քվարկերներ, հրաժարվել է օգտագործել ստրուկների կողմից պատրաստված արտադրանքները՝ մորթի, բամբակյա հագուստ և այլն։ 1821 թվականին Մոտտը դարձել է քվակերներ նախարար։ Ամուսնու աջակցությամբ շատ է ճանապարհորդել երկրով մեկ։ Իր քարոզների ժամանակ խոսել է նաև ստրկության խնդրի մասին։ 1833 թվականին ամուսինը օգնում է նրան ստեղծել ստրկության հակառակորդների ամերիկյան միությունը։ Այդ ժամանակ, արդեն իսկ փորձառու նախարարը և ստրկության դեմ ակտիվ մարտիկ, Լուկրեցիա Մոտտը միակ կինն էր, ով ելույթ էր ունենում Ֆիլադելֆիայում կազմակերպչական հավաքի ժամանակ։ Նա հավանություն է տվել միության սահմանադրության տեքստին և միշտ աջակցություն էր ցուցաբերում, երբ անհնար էր հույս դնել ուրիշների վրա։ Ֆիլադելֆիայի ժողովից ընդամենը մի քանի օր անց, պատվիրակների հրատապ խնդրանքով, Մոտտը, սպիտակ և սևամորթ այլ կանայք հիմնել են Ֆիլադելֆիայի կանանց հակաստրկության հասարակությունը, որը դեմ էր ինչպես ստրկությանը, այնպես էլ ռասիզմին։
Մոտտը մասնակցել է ստրկության դեմ պայքարի ամերիկյան կանանց բոլոր երեք ազգային կոնֆերանսներին։ 1838 թվականի Ֆիլադելֆիայի համաժողովի ժամանակ ռեակցիոնիստների ամբոխը քանդել է Փենսիլվանիա Հոլը՝ վերջերս բացված աբոլիցիոնիստների կողմից մեծ ժողովների համար նախատեսված շենքը։ Սպիտակ և սևամորթ կին պատվիրակները, որոնց թվում էր նաև Մոտտը, անվնաս դուրս են եկել ավերված շենքից մարդկանց ամբոխի միջով։ Դրանից հետո աբոլիցիոնիստական շարժման արմատական հակառակորդների ամբոխի թիրախը պետք է դառնա Մոտտի տունը, ինչպես նաև Ֆիլադելֆիայի «սև» թաղամասերն ու հաստատությունները։ Մոտտի ընկերներից մեկը կարողացել է ամբոխին շեղել իր տնից
1840 թվականի հունիսին Մոտտը մասնակցել է ստրկության հակառակորդների համաշխարհային համաժողովին, որը տեղի է ունեցել Լոնդոնում։ Չնայած նրան, որ Մոտտը վեց կին պատվիրակներից մեկն էր, տղամարդիկ դեմ են քվեարկել կանանց մասնակցությանը մինչև խորհրդաժողովի մեկնարկը։ Որոշվել է, որ կանայք պետք է նստեն ամբողջ հանդիպումը առանձին տղամարդկանցից։ Այդ ժամանակվա հասարակական կարգերը, որպես կանոն, թույլ չէին տալիս կանանց մասնակցել հասարակական-քաղաքական կյանքին։ Սակայն ոչ բոլոր տղամարդիկ են աջակցել խորհրդաժողովի անդամներից կանանց բացառմանը։
Համայնքի ակտիվիստ Էլիզաբեթ Քադի Ստանտոնը մասնակցել է խորհրդաժողովին։ Նա հիանում էր Մոտտի գործունեությամբ, և շուտով կանայք ընկերներ ու դաշնակիցներ են դարձել։
Ոգեշնչվելով Անգլիայի և Շոտլանդիայի ակտիվ քննարկումներից`Մոտտը վերադարձավ ԱՄՆ, որտեղ նա շարունակել է ավելի մեծ եռանդով շարունակել աբստրակցիոնիստական գործունեությունը։
1866 թվականին Մոտտը, Ստանտոնը, Սյուզան Էնթոնին և Լյուսի Սթոունը հիմնել են «Հավասարության ամերիկյան ասոցիացիա»։
Բացի այդ, Մոտտը Ֆիլադելֆիայի Հյուսիսային Ասոցիացիայի հիմնադիր և նախագահն էր աղքատ կանանց իրավունքների և զբաղվածության համար։
Լուկրեցիա Մոտտը մահացել է թոքաբորբից իր տանը։ Թաղվել է Հյուսիսային Ֆիլադելֆիայում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կանանց իրավունքներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:1880 մահեր Կատեգորիա:Նոյեմբերի 11 մահեր Կատեգորիա:1793 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ուսուցչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների ակտիվիստներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ
Մեծ Շուն
Կատեգորիա:Կատաստերիզմներ
Դիրա Պաես
Մարիա Ֆոնսեկա Պաես (պորտուգալերեն՝ Ecleidira Maria Fonseca Paes, առավել հայտնի է Dira Paes բեմական անունով, ), բրազիլացի դերասանուհի, հեռուստահաղորդավարուհի։ À Beira do Caminho ֆիլմում գլխավոր հերոսուհու կերպարը բարձր վարպետությամբ և տպավորիչ կերպով մարմնավորելու համար արժանացել է Բրազիլիայի հեռուստատեսության մեծ մրցանակին (Grande Prêmio do Cinema Brasileiro) «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում
Նա ունեցել է շատ պարզ մանկություն, նա ծնողների միակ աղջիկն էր, ուներ 7 եղբայր, թեև ռամիկ ծագմանը նա չէր հրաժարվում հայտնի դառնալու իր մտքից։ Նա ունի պորտուգալական, հնդկական և սևամորթ ծագում։ Դիրա Պաեսն ավարտել է երկու համալսարան՝ Բրազիլիայի պետական համալսարանը, որտեղ սովորել է փիլիսոփայություն և կատարողական արվեստ։ Դերասանուհին արդեն երկու անգամ ամուսնացել է՝ առաջին անգամ գրող Գուստավո Ֆերնանդեսի հետ 1980- ականների վերջին, նրանց ամուսնությունը տևեց մինչև 2005 թվականը, որից հետո քանդվեց նրանց 9 տարվա ամուսնությունը, պատճառն այն էր, որ Դիրան չէր ցանկանում երեխա ունենալ քանզի չէր ուզում կորցնել իր աշխատանքը։ 2007 թվականին ոչ պաշտոնական ամուսնությունից հետո Պաբլո Բակաոն տեղափոխվեց Դիրայի հետ ապրելու, այդ տարվա սեպտեմբերին Դիրան հայտարարեց, որ ինքը հղի է և սպասում է իր առաջի երեխային։ 1990 թվականին նա աշխատանքի ընդունվեց Ռեդե Գլոբոյում, 2009 թվականին նա նկարահանվեց Գլորիա Պերեզի՝ Հնդկաստանի ճանապարհներ (հեռուստասերիալ) -ում, որը նրան համաշխարհային ճանաչում բերեց, 2011 թվականին նկարահանվեց Գեղեցկության գինը սերիալում, որտեղ մարմնավորեց Սելեստեյի դերը, իսկ ավելի ուշ Խիզախ կինը սերիալում Լուսիմարի դերը, Դիրա Պաեսին, առաջարկեցին հայտնի դերասան Կայա Ռայմոնդի հետ նկարահանվել 18+ էրոտիկ սերիալային էպիզոդում, և դերասանուհին առաջարկը ընդունեց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրազիլացի հաղորդավարներ
Տոտիա Միրելես
Մարիա Էլվիրա Միրելես (Maria Elvira Meireles, ), բրազիլացի դերասանուհի ։
Կարիերա
Նա իր կարիերան սկսեց որպես պարուհի, իսկ հետո Կլաուդիա Ռայայի հետ երգում էր տարբեր փաբերում, այնուհետև 1990 թվականին նա աշխատանքի անցավ Ռեդե Գլոբոյում, 2000 թվականին նկարահանվեց Կլոն (հեռուստասերիալ)ում, որտեղ մարմնավորեց Լաուրինդայի դերը, 2009 թվականին Հնդկաստանի ճանապարհներ (հեռուստասերիալ)ում, մարմնավորեց բժշկուհի Աիդայի դերը, 2011 թվականին նկարահանվեց Գեղեցկության գինը սերիալում որտեղ մարմնավորեց Հիպի Զամբեզեյին, 2013 թվականին Խիզախ Կինը սերիալում մարմնավորեց Վանդայի դերը։
Անձնական կյանքը
Նա ամուսնացել է 21 տարեկանում բժիշկ Խայմե Ռաբակոյի հետ, սակայն նրանք ապրում են իրարից հեռու և ոչ մի տան մեջ, քանի որ Տոտիան համարում է, որ նրանք այդպես ավելի երջանիկ կլինեն, չունեն երեխաներ՝ որովհետև Տոտիան ասում է, որ նա երբեք չի կարողանա մայր լինել, նա ունի 19 թոռներ և մեկ որդի, իհարկե այդ տղայի և թոռների հետ նա ոչ մի արյունակցական կապ չունի, պարզապես այդ տղային համարում է իր տղան, իսկ թոռներին իր թոռը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի դերասանուհիներ
Լևան Աբաշիձե
Լևան Աբաշիձե (ლევან აბაშიძე, ), վրացի կինոդերասան։
Կենսագրություն
Լևան Աբաշիձեն ծնվել է 1963 թվականի մայիսի 22-ին Թբիլիսիում։ 1985 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան թատերական արվեստի ինստիտուտը։
Աշխատել է Թբիլիսիի Կինոդերասանի թատրոն-ստուդիայում (գլխավոր ռեժիսոր՝ Միխեիլ Թումանիշվիլի)։ Նկարահանվել է ֆիլմերում («Երիտասարդ կոմպոզիտորի ճանապարհորդությունը» (1985), «Մի քանի հարցազրույց անձնական հարցերով» (1978) և այլն)։
Զոհվել է վրաց-աբխազական ռազմական կոնֆլիկտի ժամանակ՝ 1992 թվականի սեպտեմբերի 7-ին, Աբխազիայի Սուխում քաղաքում. մահացել է նռնակի պայթյունից, որ նետել էր աբխազներից մեկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:Վրաստանի ժողովրդական արտիստներ
Գրաֆիկական պրոցեսոր
Գրաֆիկական պրոցեսոր (անգլերեն՝ graphics processing unit, GPU)՝ առանձին սարք անհատական համակարգչի կամ խաղային բարձակի մեջ, որը իրականացնում է գրաֆիկական մեկնաբանում։ Սկսած 2000 թ. գրաֆիկական պրոցեսորները ստացան լայն կիրառում այլ սարքավորումների մեջ, ինչպիսիք են թվային հեռուստացույցները, ներդրված համակարգերը։ Նորագույն գրաֆիկական պրոցեսորները շատ էֆեկտիվ կերպով մշակում և արտածում են համակարգչային գրաֆիկան։ Ի շնորհիվ հարմարեցված կոնվերային կառուցվածքի նրանք ավելի էֆեկտիվորեն են կարողանում մշակել գրաֆիկական ինֆորմացիան քան մշակիչները։ Գրաֆիկական պրոցեսորները ներկա ժամանակում օգտագործում են որպես եռաչափ գրաֆիկայի արտածման արագացուցիչ։
Կարող է օգտագործվել որպես դիսկրետ վիդեոքարտի մաս, ինչպես նաև ինտեգրված լուծումներում։
Նկարագրություն
Հիմնական տարբերությունները համեմատած Մշակիչի (կենտրոնական պրոցեսորի) հետ հետևյալն է․ "GPU-ի Որակյալ և արագ հաշվողական կարողությունները բացատրվում է կառուցվածքային առանձնահատկություններով։ Ներկայիս CPU-ն կազմված է մի քանի միջուկներից, քանի որ գրաֆիկական պրոցեսորը սկզբից ստեղծվել է որպես մի քանի միջուկներից կազմված պրոցեսները կարգավորող սխեմա։ Կառուցվածքային տարբերությունն էլ հենց բացատրում է իրականացրած ֆունկցիայի տարբերությունը։ Եթե CPU ի կառուցվածքը ենթադրում է պարբերաբար ինֆորմացիայի մշակում,ապա GPU-ն պատմականորեն նախատեսված է համակարգչային գրաֆիկայի մշակման համար։ Այս երկու կառուցվածքներն էլ ունեն իրենց լավ կողմերը։ CPU -ն լավ աշխատում է առաջադրված խնդիրներով։ Մեծ քանակի ինֆորմացիա մշակելու համար նախընտրելի է GPU-ն։ Հիմնական պայմանը զուգահեռության պահպանումն է ։" Նորագույն գրաֆիկական պրոցեսորների մոդելները (վիդեոադապտերի կազմում) կարող են հեշտությամբ կիրառվել ընդհանուր հաշվարկներում։ Որպես օրինակ կարող են հանդիսանալ HD 7990 ( AMD-ի կողմից) կամ GTX 690 (nVidia-ի կողմից)։
Ծրագրային ապահովում
Ամենահին արագացուցիչները օգտագործել է Glide-ը — API-ն, եռաչափ գրաֆիկայի համար, ձևավորված 3dfx Interactive վիդեոքարտերի համար, սեփական Voodoo Graphics պրոցեսորների հիմքի վրա ձևավորված լինելով։
Արագացուցիչների նոր սերնդից են համարվում DirectX և OpenGL նոր վիդեոադապտերները, որոնք սրանք համապատասխանում են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համակարգչային գրաֆիկա
Հենարան (թերթ)
«Հենարան», խորհրդային շրջանի քաղաքական շաբաթաթերթ, լույս է տեսել 1959-1962 թվականներին, Կիպրոսի մայրաքաղաք Նիկոսիայում։ Խմբագիր՝ Ս. Կեպենլյան։
Պրոպագանդել է խորհրդային գաղափարախոսություն, փորձ է կատարել դերակատարում ունենալ կիպրոսահայության հայրենասիրական տրամադրությունների ձևավորման և քաղաքական կողմնորոշման գործում։
Արտացոլել է գաղթավայրի առօրյան, Կիպրոսի Հանրապետության ստեղծման շուրջը տեղի ունեցած միջազգային իրադարձությունները։ Լուսաբանել է Խորհրդային Միության և Խորհրդային Հայաստանի քաղաքականությունը։ խորհրդային գախափարախոսությամբ հանդես է եկել դաշնակցության դեմ։ Սատարել է հայրենադարձության կազմակերպումը, հայ եկեղեցու միասնությունը։
Կատեգորիա:Կիպրոսի հայկական շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Էլիզաբեթ Գրունդտվիգ
Էլիզաբեթ Գրունդտվիգ (Johanne Elisabeth Grundtvig, ), կանանց իրավունքների շարժման դանիացի ակտիվիստ ։
Կենսագրություն
Էլիզաբեթ Գրունդտվիգը ծնվել է 1856 թվականին, Կոպենհագենում։ Նա Յուհան Դիդերիկ Նիկոլայ Բլիխեր Գրունդտվիգի և Օլենա Վիլհելմինա Քրիստիանա Ստեներսենի դուստրն էր։ Քահանա, գրող և փիլիսոփա Նիկոլայ Ֆրեդերիկ Սեվերին Գրունդտվիգը նրա պապն էր։ Էլիզաբեթը սովորում էր Կոպենհագենի Նատլի Սալեն (N. Zahles Skole) դպրոցում և 1884 թվականին ավարտելուց հետո ստանում է տարրական դպրոցի ուսուցչի որակավորում, չնայած հետագայում նա մանկավարժական գործունեությամբ չի զբաղվել։ Դեռևս 1883 թվականին, ֆեմինիստ Սեվերինա Կասսի հրավերով, նա ընդունվեց Dansk Kvindesamfund (Դանիացի կանանց ընկերակցություն), 1885–1886 և 1890–1894 թվականներին նա աշխատում է Kvinden og Samfundet (Կանայք և հասարակություն) հրատարակությունում, որպես խմբագիր։ Իր աշխատանքում նա համագործակցում էր Իդա Ֆալբե-Հանսենի հետ, որի հետ մտերմությունը շարունակում է մինչև իր մահը 1922 թվականը։
Որպես հրատարակության առաջին խմբագիր՝ նա տպագրել է հոդվածներ կանանց անհավասար իրավական կարգավիճակի վերաբերյալ, ինչպես նաև պատմել աշխարհում կանանց, հատկապես Սկանդինավիայի կանանց կարգավիճակի մասին։ 1887–1889 և 1891–1892 թվականներին Էլիզաբեթն ընդգրկվել է Dansk Kvindesamfund վարչության կազմում, իսկ 1895-1897 թվականներին ընտրվել է Dansk Kvindesamfund-ի Կոպենհագենի մասնաճյուղի խորհրդի անդամ։
1887 թվականին Էլիզաբեթը խոշոր սկանդալ առաջացրեց Dansk Kvindesamfund ընկերակցությունում և նույնիսկ դրա սահմաններից դուրս՝ ելույթներ ունենալով ժամանակի բարոյական պահանջների վերաբերյալ։ Իր ելույթներում նա անդրադարձել է նախաամուսնական կուսության անհրաժեշտությանը` այն ուղեկցելով կանանց և տղամարդկանց վրա հարձակումներով՝ ի պաշտպանություն կանանց «ավելի մաքուր» սեռական բարոյականության։ Այս ելույթը տպագրվում է Kvinden og Samfundet-ում և արժանանում «Politiken» թերթում տպագրված լրագրող և գրականագետ Գեորգ Բրանդեսի հեգնական պատասխանին։ Էլիզաբեթը ստիպված էր դատի տալ Politiken-ին։ Չնայած նա շահել է դատը և արժանացել Dansk Kvindesamfund-ի ուշադրությունը, բայց Դանիացի կանանց ընկերակցությունը որոշել է, որ սեռական հարցերը ներկայումս արդիական չեն։ 1890 թվականին Էլիզաբեթը սղագրություն է սովորել, հանձնել քննություն և չնայած խարդավանքներին, աշխատանքի անցել Դանիայի պառլամենտում որպես սղագրող և աշխատել այնտեղ մինչև 1897 թվականը։
Էլիզաբեթը զբաղվել է նաև թարգմանչական գործունեությամբ. Իդա Ֆալբե-Հանսենի հետ միասին նա շվեդ գրող Սելմա Լագերլյոֆի գործերը թարգմանել է դանիերեն, իսկ Իդայի մահից հետո շարունակել է ինքնուրույն աշխատել ։
Էլիզաբեթ Գրունդտվիգը մահացել է Կոպենհագենի Ֆրեդրիկսբերգ շրջանում, 1945 թվականին :
Հենրիկ Մելիքյան
Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի համալսարանի պատմության ֆակուլտետը (1948 թվական)։ 1948-1949 թվականներին աշխատել է ՀԼԿԵՄ Կենտկոմի ապարատում։ 1949-1971 թվականներին դասախոսել է Երևանի համալսարանում և Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայում, 1969-1971 թվականներին եղել է ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի գիտության և ուսումնական հաստատությունների բաժնի վարիչ, 1971-1980 թվականներին՝ Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի գիտական աշխատանքների գծով պրոռեկտորը։ 1980 թվականից եղել է ՄԼԻ-ում ավագ գիտաշխատող ։ Զբաղվել է Հայաստանի և Անդրկովկասի բոլշևիկյան կազմակերպությունների ու հեղափոխական շարժումների պատմության հարցերով ։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է «Պատվո» շքանշանով։
Պատմական Վրաստան
Պատմական Վրաստան, վրաց ժաղավրդի պատմական բնակեցման աշխարհագրական հայրենիք։ Երկար դարեր Վրաստանը բաժանված է եղել արևելյան (Վիրք) ու արևմտյան (Կողքիս-Լազիկե) մասերի։ 11-րդ դարում Վրաստանը միավորվել է մեկ թագավորության կազմում և որպես այդպիսին գոյատևել 1008-1490 թվականներին ։ Նրա կազմում են եղել Մեծ Հայքի նահանգներից Գուգարքը և Տայքը ։
Հենրիկ Մելիքյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ Կատեգորիա:Մարալիկ քաղաքում ծնվածներ
Պատմական Վրաստան
21-րդ դարի սկզբին Վրաստանի տարածքից դուրս են մնում Աբխազիան ու Քարթլիի հյուսիսը (Հարավային Օսիա)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պատմական Վրաստան
Թղթի թանգարան
Դյուրենի թղթի թանգարան (Papiermuseum Düren), գեղարվեստական-պատմական թանգարան Դյուրեն քաղաքում (Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիա), որը հիմնադրվել է 1981 թվականին և բացվել 1987 թվականին արհմիության առաջնորդ Փիթեր Ֆիհովերի նախաձեռնությամբ, որն աշխատել է քաղաքի թղթի արդյունաբերությունում։ Թանգարանը գերմանական յոթ թանգարաններից մեկն է, որի հավաքածուի էական մասը ներկայացնում է թղթե արտադրանքներ։ Սերտորեն կապված է Լեոպոլդ Հյոշի թանգարանի հետ։ 1980-ական թվականների սկզբից կանոնավոր անցկացվում է PaperArt թղթե արվեստի միջազգային բիենալեներ, որը մասնագիտացված է ժամանակակից արվեստի թղթե և ստվարաթղթե արտադրանքի մեջ։
Պատմություն և նկարագրություն
Թղթի արտադրության հետ կապված է Դյուրեն քաղաքի զգալի մասը. արտադրության մասին տեղեկությունն այստեղ անընդհատ հայտնաբերվում է 1576 թվականից մինչև օրս։ Բոլոր թղթի գործարաններն ու ֆաբրիկաները (ժամանակի ընթացքում դրանք դարձել են 68) տեղաբաշխված են գետի երկարությամբ, որի ջուրը հատկապես կարևոր է արտադրական գործընթացի համար։ Դյուրենը մինչև 1970-ական թվականները կրել է Գերմանիայի «թերթի քաղաք» (Stadt des Papiers) ոչ պաշտոնական անվանումը։ Տարածաշրջանում նաև կենտրոնացած են եղել արտադրության հետ կապված (մեքենաշինարարներից մինչև ուսումնական հաստատություններ) բազմաթիվ ենթակապալառուներ։
Տարածաշրջանի թղթի արդյունաբերության ներկայացուցիչները մասնակցել են «Թուղթ - պատմություն - արտադրություն - գեղարվեստական դիզայն» (Das Papier — Geschichte — Herstellung — künstlerische Gestaltung) ցուցահանդեսին, որը տեղի է ունեցել 1981 թվականին Լեոպոլդ Հյոշի թանգարանում, որին միաժամանակ մասնակցել են նաև աշխարհի մի շարք երկրներից նկարիչներ։ Լեոպոլդ Հյոշի թանգարանի տնօրեն Դորոտեյա Էյմերթի (Dorothea Eimert-Brings) նախաձեռնությամբ 1984 թվականին քաղաքում ստեղծվել է Förderverein Düren, Jülich, Euskirchener Papiergeschichte միությունը, որի նախագահ է դարձել Schoellershammer ֆաբրիկայի ձեռնարկատեր Հենրի Ավգուստ Շելերը։ Թանգարանի նպատակը Դյուրենում թղթի թանգարանի ստեղծումն էր. նման գաղափարը քննարկվել է 1980-ական թվականներից շատ առաջ, իսկ 1939 թվականին սկսվել է դրա ստեղծումը (1944 թվականին թերակառույց շինությունը քանդվել է)։ Բացի դրանից, 1981 թվականին առաջին ցուցահանդեսը վերածվել է «PaperArt» թղթե արվեստի միջազգային բիենալեի։
Դյուրենի թղթի թանգարանը ներկայացնում է թղթի արտադրության ինչպես ավանդական, այնպես էլ ժամանակակից (արդյունաբերական) ձևերը։ Հաճախորդին առաջարկվում է պապիրուսի և մագաղաթի պատրաստման, ինչպես նաև առօրյա կյանքում թղթի և ստվարաթղթի դերի մասին էքսպոզիցիա։ Թանգարանն ունի բուն արհեստանոց, որտեղ բոլոր ցանկացողները կարող են իրենց փորձել թղթի արվեստի ոչ մեծ արտադրանքի (կամ կենցաղային առարկայի) հեղինակի դերում։ Թանգարանային հավաքածուն ջրանիշների հետ միասին պարունակում է 18-րդ և 19-րդ դարերում ստեղծված 30 000 թերթ։ Բացի այդ, ներկայացված են նաև ժամանակակից արվեստի գործեր, որոնցում ներգրավված է թուղթ կամ ստվարաթուղթ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Ալեքսանդր Մելիքյան
Ալեքսանդր Նիկոլայի Մելիքյան, հայ ինժեներ-մեխանիկոս, մաթեմատիկոս, մանկավարժ, դոցենտ (1938)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1946)։
Կենսագրություն
Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Շուշիի ռեալական դպրոցում։ 1898 թվականին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի տեխնոլոգիական ինստիտուտ։ Մասնակցել է հեղափոխական ուսանողության հավաքույթներին ու ցույցերին, որի համար երկու անգամ (1899, 1900) հեռացվել է ինստիտուտից։ 1908 թվականին ավարտել է ինստիտուտը՝ ստանալով ինժեներ-տեխնոլոգի որակավորում։ 1908-1915 թվականներին աշխատել է Երևանի Երևան քաղաքի ինքնավարությունում որպես նախագծող ու կառուցող ինժեներ, միաժամանակ դասավանդել օրիորդաց գիմնազիայում և սեմինարիայում, իսկ 1915 թվականից՝ նվիրվել ուսուցչական աշխատանքի։ Մելիքյանը նախագծել և կառուցել է Երևանի ջրմուղը (1908-1915)։
Նրա ջանքերով Հայաստանում հիմնվել է առաջին տեխնիկական մասնագիտական դպրոցը՝ ինդուստրիալ տեխնիկումը, որի տնօրենն է եղել տասը տարի։ Դասավանդել է 1923 թվականին Երևանում բացված բանվորական ֆակուլտետում։ Մինչև 1932 թվականը վարել է ծանր արդյունաբերության ժողովրդական կոմիսարիատի կադրերի բաժնի վարիչի տեղակալի և ուսումնական մասին վարիչի պաշտոնը՝ ղեկավարելով տեխնիկական կրթության կազմակերպման ու երիտասարդ մասնագետների պատրաստման գործն ամբողջ հանրապետությունում։ Դասավանդել է գյուղատնտեսական ինստիտուտում (1931-1933), Երևանի պետական համալսարանում (1933-1961)։ 1936 թվականին նա նշանակվել է համալսարանի ուսումնագիտական մասին պրոռեկտորի տեղակալ, իսկ 1941-1961 թվականներին՝ պրոռեկտոր։ Հայկական ԽՍՀ IV գումարման Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հայ մեխանիկոսներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Մարտա Մինուխին
Կյանք և գործունեություն
Մարթա Մինուխինը ծնվել է Սան Տելմոյում, Բուենոս Այրեսի հարևանությամբ։ Նա հանդիպել է երիտասարդ տնտեսագետ Խուան Կառլոս Սաբաինին և գաղտնի ամուսնացել է նրա հետ 1959 թվականին։ Զույգն ունի երկու երեխա։ Լինելով Արվեստի ազգային ինստիտուտի առաջին կուրս ուսանող` նա առաջին անգամ ցուցադրել է իր աշխատանքները 1959 թվականին Տեատրո Ագոնում։ Արվեստների ազգային հիմնադրամից ստացած կրթաթոշակը թույլ է տվել նրան ճամփորդել Փարիզ որպես արգենտինացի երիտասարդ արվեստագետներից մեկը` ցուցադրվելու 1960 թվականին կազմակերպված ցուցահանդեսին ։ Փարիզում անցկացրած ժամանակահատվածում նա ստեղծել է «կենդանի քանդակներ», որոնցից հատկանշական է La Destrucción-ը, որտեղ նա ներքնակներ էր հավաքել Փարիզի 15-րդ շրջանում միայն նրա համար, որ հրավիրի իր արվեստագետ ընկերներին ավերելու ցուցադրությունը։ Այս ստեղծագործությունն առաջինն էր նրա «Կատարում» շարքից։ Փարիզում նրա հյուրերի թվում է եղել երկրի Ֆինանսների նախարար Վալերի Ջիսքարդ դ'Էսթեիգը (ով հետագայում դարձել է Ֆրանսիայի նախագահ) ։ 1964 թվականին նա արժանացել է Բուենոս Այրեսի Ազգային մրցանակի Տորկուատո դի Տելլա ինստիտուտում, որտեղ նա պատրաստել էր երկու ցուցադրություն` Eróticos en technicolor և ինտերակտիվ Revuélquese y viva (Պտտվիր մահճակալի մեջ և ապրիր)։ Նրա Cabalgata-ն հեռարձակվել է երկրի հանրային հեռուստատեսությամբ։ Այս ցուցադրութոյւնները նրան հասցրել են Մոնտեվիդեո, որտեղ նա կազմակերպել է Sucesos (Իրադարձություններ) ցուցադրությունն Ուրուգվայի մայրաքաղաքում` օգտագործելով 500 ճուտիկ, տարբեր ֆիզիկական տվյալներ ունեցող մասնակիցներ, մոտոցիկլետներ և այլ տարրեր ։ 1965 թվականին Ռուբեն Սանտանտոնի հետ դի Տելլա ինստիտուտում ստեղծել է La Menesunda-ն, որի մասնակիցներին խնդրում էին անցնել 16 սենյակների միջով, որոնցից յուրաքանչյուրը բաժանված էր մարմնի մարդու ձև ունեցող մուտքով։ Ութ այցելուներ անցնում էին նեոնային լույսերով լուսավորված սենյակներով, որտեղ մարդիկ տարբեր գործողություններ էին կատարում։ Այս աշխատանքների արդյունքում նա 1966 թվականին արժանացել է Գուգենհեյմ կրթաթոշակի և տեղափոխվել է Նյու Յորք։ Այստեղ նա տարվել է փսիխոդելիկ արվեստով։ Այս շրջանի ամենահայտնի աշխատանքներից է «Մինուֆոնը», որտեղ հաճախորդները կարող են մտնել հեռախոսային խցիկ, համար հավաքել և անակնկալների հանդիպել ։ Մինուֆոնը նախագծվել ու ստեղծվել է ինժեներ Փեր Բիորնի հետ համատեղ։ Աշխատանքը ցուցադրվել է Նյու Յորքի Հովարդ Վայզ պատկերասրահում ։ 1976 թվականին վերադարձել է Արգենտինա և ստեղծել հունական դասական քանդակների վերաթողարկման շարք։ Յոթ տարվա բռնապետությունից հետո 1983 թվականին երկրում ժողովրդական կարգերի վերահաստատումից հետո Մինուխինը հնարավորություն է ստացել ստեղծելու ռեժիմի զոհի` ազատ արտահայտման իրավունքի արձանը։ Իրար հետ հավաքելով ավելի քան 30.000 արգելված գիրք` նա ստեղծել է «Գրքերի պանթեոն»։ Լատինական Ամերիկայի ֆինանսական ճգնաժամի վերաբերյալ խոսակցությունը հիմք է դարձել նրա մեկ այլ «կատարման»` «Պարտք»-ի համար։ Մինուխինը շարունակել է ցուցադրել արվեստի իր գործերը Բունեոս Այրեսի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Կիրառական արվեստի ազգային թանգարանում, Բուենոս Այրեսի ԱրթեԲա ժամանակակից արվեստի փառատոնում, ինչպես նաև` մի շարք միջազգային պատկերասրահներում և արվեստի ցուցադրություններում ։ Նա հայտնի է իր «Ամեն ինչ արվեստ է» արտահայտությամբ ։
Էնիս Բերբերօղլու
Կենսագրություն
1981 թվականից աշխատել է որպես լրագրող «Dünya» թերթում, հետագայում աշխատանքի է անցել «CNN Türk» հեռուստաալիքում, զբաղեցրել է նաև «Հուրիեթ» և «Radikal» թերթերի խմբագրի պաշտոնը։ 2009 թվականի դեկտեմբերի 29-ից մինչև 2014 թվականի օգոստոսի 10-ը զբաղեցրել է «Հուրիեթ»-ի հրապարակումների գլխավոր տնօրենի պաշտոնը։ Պաշտոնը լքել է թերթի վրա գործադրվող աճող քաղաքական ճնշման պատճառով։ 2014 թվականի հոկտեմբերից աշխատել է «Sözcü» թերթում ։
Քաղաքական կարիերա
2014 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Հանրապետական ժողովրդական կուսակցության 18-րդ արտահերթ համագումարում Բերբերօղլուն ընտրվել է կուսակցության խորհրդի անդամ ։ Նույն թվականի սեպտեմբերի 14-ին նա նշանակվել է կուսակցության նախագահի տեղակալ Քեմալ Քըլըչդարօղլուի` Զանգվածային լրատվության միջոցներների հետ կապերի և հաղորդակցության հարցերով ։ 2015 թվականի հունիսին ընտրվել է Ազգային մեծ ժողովի անդամ ։
2016 թվականի մայիսին Բերբերօղլուն խորհրդարանի որոշմամբ զրկվել է պատգամավորական անձեռնմխելիությունից։ 2017 թվականի հունիսին նա մեղավոր էր ճանաչվել պետական դավաճանության մեջ՝ «Ջումհուրիյեթ» թերթի լրագրողներին լուսանկարներ և տեսագրական նյութեր փոխանցելու համար, որոնցում պատկերված էին զենքով բեռնատարները, որոնք ենթադրաբար նախատեսված էին սիրիական ընդդիմության զինյալներին մատակարարելու համար, և դատապարտվել էին 25 տարվա ազատազրկման ։ Ավելի վաղ նույն գործով դատապարտվել էին լրագրողներ Ջան Դյունդարը և Էրդեմ Գյուլը։
Դատապարտյալի կուսակից Էնգին Ալթայը հայտարարել է, որ գործը կեղծվել է, և դատարանի որոշումը «թելադրվել է Արդարություն և զարգացում կուսակցության կողմից»   ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի Ժողովրդահանրապետական կուսակցության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 26-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրք լրագրողներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 25-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ
Սերգեյ Ռազով
Սերգեյ Ռազով, խորհրդային և ռուս դիվանագետ, Իտալիայի Հանրապետությունում և Սան Մարինոյի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։ Ռուսաստանի Դաշնության դիվանագիտական ծառայության վաստակավոր գործիչ (2013)։
Մարիամ Ղուկասյան օրիորդաց դպրոց
Մարիամ Ղուկասյան օրիորդաց դպրոց Շուշիում, հիմնվել է 1864 թվականին, Պ. Շանշյանի, Պ. Պռոշյանի ու տեղացի Հախումյան ամուսինների ջանքերով։ Սկզբում գործել է Հախումյանների սեփական բնակարանից հատկացված հարկաբաժնում։ Տեսչուհի է ընտրվել Մ. Հախումյանը։ Նպատակն էր պատրաստել լուսավորյալ վարժուհիներ և մայրեր։ Ուսուցումը տարվել է հայերեն։ Ավանդվել են հայոց լեզու, ռուսաց լեզու, հայոց պատմություն, թվաբանություն, աշխարհագրություն, վայելչագրություն, ձեռագործ, նկարչություն, երգեցողություն։ Մի քանի տարի գործելուց հետո փակվել է։ Վերաբացվել է 1876 թվականին, Ա. Սեդրակյանի ջանքերով, Հռիփսիմյան օրիորդաց դպրոց անվամբ։ Հետագայում նորից կրել է Մարիամյան անունը։ 1877 թվականին ունեցել է 4 ուսուցիչ, 70 աշակերտուհի։ 1884 թվականից անցել է միջնակարգ դասընթացի (13 ուսուցիչ, 171 աշակերտ)։ 1885 թվականին փակվել, 1886 թվականին վերաբացվել է որպես երկդասյան իգական դպրոց։ 1888-1889 ուսումնական տարում ունեցել է 199 աշակերտուհի։ Ուսումնական առարկաների թվում ավելացել են կրոնն ու բնական պատմությունը։ 1908-1909 ուսումնական տարում ունեցել է 5 բաժանմունք՝ 218 սովորողով։ 1913 թվականին շուշեցի Ղուկասյան եղբայրները ի հիշատակ իրենց հանգուցյալ քրոջ՝ Մարիամի, տեղի օրիորդաց դպրոցին հատկացրել են 200000 ռուբլի, Շուշիում գտնված իրենց տունը (40 հազար ռուբլի արժողությամբ), և դպրոցը կոչվել է Մարիամ-Ղուկասյան։ Բոլոր առարկաները դասավանդվում էին հայերեն, բացի ռուսաց պատմությունից և աշխարհագրությունից։ 1915 թվականին ուներ 320 աշակերտ։ 1917 թվականին լրիվ միջնակարգ դպրոց էր։ Գործել է մինչև 1920 թվականը։
Սերգեյ Ռազով
Կենսագրություն
1975 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ Արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ Տիրապետում է անգլերեն, չինարեն և լեհերեն լեզուներին։
Մարիամ Ղուկասյան օրիորդաց դպրոց
Կատեգորիա:Շուշիի հայկական դպրոցներ
Սերգեյ Ռազով
Կենսագրություն
Տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել Չինաստանի ԽՍՀՄ առևտրային ներկայացուցչությունում, Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեյի միջազգային բաժնում, կենտրոնական ապարատում և Արտաքին գործերի նախարարության արտասահմանյան ներկայացուցչություններում։
2013 թվականի մայիսից՝ Իտալիայի Հանրապետությունում և Սան Մարինոյի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան ։
Գիտությունների թեկնածու։ Հեղինակ է մի շարք գիտական աշխատությունների և հրապարակումների։
Դիվանագիտական աստիճան
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1992 թվականի հունվարի 24)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Զինաիդա Կվերենչխիլաձե
Զինաիդա Կվերենչխիլաձե (ზინაიდა კვერენჩხილაძე, ), վրացի դերասանուհի, Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1976)։
Կենսագրություն
Զինաիդա Կվերենչխիլաձեն ծնվել է 1932 թվականի օգոստոսի 25-ին Թբիլիսիում։