cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հոլոքոստը Հունաստանում
Հրեաների հալածանքներ
Օկուպացված Հունաստանի իտալական տարածքներում հրեաների դրությունը եղել է ավալի լավ, քան գերմանական և բուլղարական տարածքներում։ Իտալական տարածքներում հրեաներին չեն հալածել, ռասայական օրենքներ չեն սահմանվել ։ Օկուպացված Հունաստանի իտալական տարածքներից չի արտաքսվել ոչ մի հրեա։ Իտալացիները նաև գերմանական տարածքներից՝ Սալոնիկից, հանել են Իտալիայի քաղաքացիություն ունեցող 350 հրեայի՝ այդպիսով նրանց փրկելով նացիստական համակկենտրոնացման ճամբարներում սպասվող մահվանից ։
Տեղափոխում մահվան ճամբարներ
Ինչպես եվրոպական մյուս երկրներում, այնպես էլ Հունաստանում հրենարի տեղափոխմամբ մահվան ճամբարներ զբաղվել են ՍՍ գլխավոր ֆյուրերի պաշտոնական ապարատն ու ոստիկանությունը։ 1943 թվականի սեպտեմբերի 8-ից մինչև հոկտեմբերի 4-ն այդ պաշտոնն զբաղեցրել է Յուրգեն Շտրոպը, 1943 թվականի հոկտեմբերի 18-ից մինչև 1944 թվականի սեպտեմբերի 24-ը՝ ՍՍ գրուպենֆյուրեր Վալտեր Շիմանան ։ SIPO և SD ոստիկանությունը գլխավորել է շտանդարտենֆյուրեր Վալտեր Բլյումեն։
Հունաստանի հրեաների առաջին տեղափոխությունը Օսվենցիմ տեղի է ունեցել 1942 թվականի փետրվարի 8-ին ։ Զանգվածային արտաքսումն սկսվել է մեկ տարի անց ։ 1943 թվականի մարտին օկուպացված Հունաստանի գերմանական տարածքների բոլոր հրեաները տեղափոխվել են գետտո, ապա մահվան ճամբարներ Լեհաստանում. դրանք եղել են 49 285 մարդ ։ Տրանզիտային համակենտրոնացման ճամբարներից մեկը եղել է Հայդարի համակենտրոնացման ճամբարը Աթենքի մոտ։
Օկուպացված Հունաստանի իտալական տարածքներից հրեաներին մահվան ճամբարներ ուղարկել սկսել են Իտալիայի կապիտուլյացիայից և դրանք գերմանական զորքերի կողմից գրավվելուց հետո՝ 1943 թվականի աշնանը։ 1944 թվականին գերմանացիները նախկին իտալական տարածքներից Օսվենցիմ են տեղափոխել 800 հրեաների Աթենքից, գրեթե 2000 հրեաների Կորֆուից և գրեթե 2000 հրեաների Ռոդոսից ։
Բուլղարիայի կողմից օկուպացված հունական Թրակիայում բնակվում էր շուրջ 6000 հրեա ։ Այդ հրեաներին բուլղարական իշխանությունները, գերմանացիների հետ համաձայնեցնելով, 1943 թվականին ուղարկել են մահվան ճամբար։ Տեղափոխությամբ կազմակերպմամբ զբաղվել են Բուլղարիայի ներքին գործերի նախարար Պյոտր Գաբրովսկին և հրեաների գործով կոմիտեի ղեկավար Ալեքսանդր Բելևը ։ 1943 թվականի մարտի 4-ին ավելի քան 4000 թրակիացի հրեաներ ձերբակալվել են և ուղարկվել տրանզիտային ճամբարներ մինչև նույն թվականի մարտի 18-19-ը։ Դրանից հետո նրանք տեղափոխվել են Օսվենցիմ ։ Մակեդոնիայի և Թրակիայի 11 343 հրեաներ սպանվել են մահվան ճամբարներում ։
Պատերազմի ավարտին Հունաստանում կենդանի էր մնացել շուրջ 10 հազար հրեա ։
Դիմադրություն և փրկություն
Տարբեր գնահատականներով՝ Հունաստանում բնակվող 1300-ից մինչև 2000 հրեաներ 1941 թվականին ընդունվել են պարտիզանական ջոկատներ և պայքարել նվաճողների դեմ։ Հրեական համառոտ հանրագիտարանի տվյալներով՝ մինչև 1943 թվականը Սալոնիկում ու Թեսալիայում կազմակերպվել են հրեական առանձին պարտիզանական ջոկատներ, սակայն պարտիզան Իոսիֆ Մատսասը պնդում է, թե Հունաստանի պարտիզանների շարքում հրեական առանձին ջոկատներ չեն եղել ։
Աթենքում ու Հունաստանի մի շարք այլ քաղաքներում գործել է հրեական ընդհատակ։ Մերձավոր Արևելքում դաշնակիցների զորքերի հրամանատար ֆելդմարշալ Հենրի Վիլսոնը շնորհակալություն է հայտնել հրեա պարտիզաններին Հունաստանը գերմանական օկուպացիայից ազատագրելու գործում օգնություն ցուցաբերելու համար։ Հունաստանի 135 հրեաներ ապստամբություն են բարձրացրել Օսվենցիմում և պայթեցրել երկու դիակիզարաններ։ Այդ խռովության ճնշման համար գերմանացիներն ստիպվա են եղել գործի դնել նաև օդուժ ։ Լեհաստանում մահվան ճամբարից փախած հունաստանցի հրեաները 1944 թվականին մասնակցել են Վարշավայի ապստամբութայնը ։
Շատ հույներ, վտանգելով իրենց կյանքը, օգնել են փրկել հրեաներին։ 2016 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով՝ Հունաստանի 328 բնակիչներ հրենաերին փրկելու համար Յադ Վաշեմ ինստիտուտի կողմից ճանաչվել են աշխարհի արդարակյացներ ։ Նրանց թվում է արքայադուստր Ալիսա Բատենբերգը, ով իր տան նկուղում թաքցրել է Ռախել Կոենին ու նրա երեխաներին ։ Հրեաների հալածանքների դեմ հրապարակայնորեն բողոքել է Աթենքի արքեպիսկոպոս Դամասկինը ։
Ռոդոս կղզում մի շարք հրեա ընտանիքների փրկել է Թուրքիայի հյուպատոս Սելախատին Ուլկումենը, իսկ իսպանական քաղաքացիություն ունեցող հրեաներին հայրենիք է վերադարձրել Հունաստանում Իսպանիայի դեսպան Սեբաստյան Ռոմերո Ռադիգալեսը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստն ըստ երկրի
Թռիչքային օրեր
«Թռիչքային օրեր» («Дни лётные»), խորհրդային կինոդրամա խորհրդային ՌՕՈՒ օդաչուների մասին։ Պրեմիերան կայացել է 1966 թվականի օգոստոսի 15-ին։
Սյուժե
Կործանիչ ինքնաթիռի օդաչուն առավել ռոմանտիկն է ռազմական մասնագիտությունների շարքում։ Եվ ամենավտանգավորներից և ծանրներից մեկը։ Այս մասնագիտությունը որոշում է ֆիլմի երիտասարդ հերոսների վարքագիծը և նրանց վերաբերմունքը կյանքի նկատմամբ։
Երեք սպաներ, երեք երիտասարդ լեյտենանտ, երեք ընկերներ ծանր ծառայություն են իրականացնում ավիացիոն գնդերից մեկում։ Ֆիլմում ներկայացվում են նրանց առաջին հաջողություններն ու անհաջողությունները, առաջին կորուստներն ու ձեռքբերումները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Գուդիմի (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Գուդիմի (Гудими), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուդիմի գյուղում բնակվում էր 678 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Անթաղ (այլ կիրառումներ)
Անթաղ, կարող է վերաբերել՝
Մանանա (շաբաթաթերթ)
«Մանանա» երգիծական շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1913-1914 թվականներին Կոստանդնուպոլսում։ Խմբագիր՝ Երվանդ Օտյան։
Պատմություն
Գրեթե ամբողջությամբ տպագրել է խմբագրի գործերը («Վաճառականի մը նամակները» երգիծավեպը, «Մեր երեսփոխանները» դիմանկարների շարքը՝ Գրիգոր Զոհրապի, Գ.  Տեր-Կարապետյանի, Հովհաննես Ճանկյուլյանի, Օ. Խոճասարյանի և ուրիշների  մասին) և այլ ծավալուն գործեր, ինչպես նաև երգիծական փոքր ստեղծագործություններ, որտեղ ծաղրել է կեղծավորությունը, շահամոլությունը, փառամոլությունը։ Լրատու բաժնի նյութերը հիմնականում մշակութային կյանքի նորություններ էին։
Կատեգորիա:Շաբաթաթերթեր
Հիլդե Յերմուննսյոուգ Փեդերսոն
Հիլդե Յերմուննսյոուգ Փեդերսոն (Hilde Gjermundshaug Pedersen, ), նորվեգացի դահուկորդուհի է, հանդես է եկել Նորվեգիայի ազգային հավաքականի կազմում 1984 թվականից մինչև 2008 թվականը։ Մասնակցել է երկու Օլիմպիական խաղերի, և 2002 թվականին Սոլթ Լեյք Սիթիում նվաճել է արծաթե մադալ 4 х 5 կմ էստաֆետում, իսկ 2006 թվականին Թուրինում 41 տարեկան հասակում նվաճեց բրոնզ 10 կմ դասական ոճում։
Մարզական կարիերա
Հիլդե Յերմուննսյոուգ Փեդերսոնն հաղթել է հինգ մեդալ Աշխարհի առաջնություններում։ Մեկ ոսկե մեդալ նա նվաճել է 2005 թվականին էստաֆետում երկու արծաթ 2001 և 2003 թվականների էստաֆետում, և երկու բրոնզ էլ 2003 թվականին սպրինտում և 10 կմ մրցավազքում։ Աշխարհի գավաթում ընդհանուր առամամբ պատվո հարթակին բարձրացել 13 անգամ, այդ թվում հինգ անգամ եզրափակչին է հասել երրորդը, յոթ անգամ երկրորդը և մեկ անգամ առաջինը։ Այս պահին Փեդերսոնը հանդիսանում է ամենամեծ դահուկորդուհին տարիքային սահամններում, ով հաղթել է Աշխարհի գավաթի մրցավազքը, որը անցկացվել է 2006 թվականի հունվարին Էստոնիայի Օտեպյաե քաղաքում։ Նա 41 տարեկան էր։
Բացի այդ, Փեդերսոնը զբաղվել է դահուկային տեղորոշմամբ, և այս մարզաձևում Աշխարհի առաջնություններում նա հաղթել է հինգ մեդալ՝ երեք արծաթե և երկու բրոնզե, ինչպես նաև 1997 թվականին հաղթել է ընդհանուր հաշվարկը Աշխարհի գավաթի  ։ 2003 թվականին մարզուհին արժանացավ Egebergs Ærespris մրցանակին, սա հեղինակավոր մրցանակ է, որը հանձնվում է նորվեգացի ատլետներին, որոնք հաջողության են հասել միջազգային հարթակում մեկ մարզաձևում և ազգային  կամ ավելի բարձր առաջնություններում մեկ այլ մարզաձևում։
Ֆետիշիզմ
Ֆետիշիզմ (fetiche - թալիսման, հմայիլ, կուռք), գերբնական հատկություններ վերագրվող անշունչ առարկաների երկրպագություն։
Ֆետիշիզմի բոլոր վաղ կրոնական ձևերի ու զարգացած կրոնական համակարգերի բաղադրամասը կազմող կրոնական աշխարհընկալման տարրերից է։ Ֆետիշներ կարող են լինել քարերը, փայտերը, ծառերը, բնական կամ ձեռակերտ ցանկացած առարկան։ Ֆետիշների պաշտամունքի ձևերը նույնպես բազմազան են։ Ֆետիշներին մատուցվող զոհաբերություններից մինչև դրանց մեջ գամեր խրել (իբր ոգուն ցավ պատճառելու ու դրանով իսկ նրան ուղղված խնդրանքը կատարել ստիպելու համար)։
Ֆետիշիզմը լայնորեն տարածված է նաև արդի կրոններում, օրինակ՝ «սև քարի» (Մեքքայում) պաշտամունքը մուսուլմանների մեջ, մեռած հոգևորականների աճյուններով պաշտամունքային շինություններինը՝ բուդդայականության մեջ, բազմաթիվ «հրաշագործ» սրբապատկերների ու մասունքների երկրպագությունը՝ քրիստոնեության մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրոն Կատեգորիա:Կրոնի մարդաբանություն
Դանիելա Նիկոլետ
Դանիելա Նիկոլետը (Danielle Nicolet, ), ամերիկյան հեռուստատեսային դերասանուհի։
Կենսագրություն
Նիկոլետը ծնվել է շտատ Օհայոում, քաղաք Ասթաբուլայում ։ Նա իր հեռուստատեսային դեբյուտը սկսել Է ABC սիթքոմում «Ընտանեկան գործեր» ֆիլմում կատարելով երկրորդական դեր, իսկ 1996 - 2001 թվականներին նկարահանվել է NBC սիթքոմում «Արևից երրորդ մոլորակը» ։ Կանոնավոր հիմունքներով նա նկարահանվել է «Երկրորդ անգամ իր շուրջ» (UPN, 2004-2005), «Հարթլենդ» (TNT, 2007), «Ամուսնալուծությունը հոլիվուդյան ձևով» (USA Network, 2008) և «Ընտանեկան գործիքներ» (ABC, 2013) սերիալներում, որոնցից յուրաքանչյուրը փակվել է մեկ եթերաշրջանից հետո։ 2014 թվականից խաղացել է «Խաղ» սիթքոմում երկրորդական դեր ։ Հաջորդ տարի Նիկոլետը TV One Born Again Virgin հեռուստասերիալում սկսեց գլխավոր դեր խաղալ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Վանդերբուրգ շրջան (Ինդիանա)
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ
Մարգարիտ Շահինյան
Կենսագրություն
Մարգարիտ Շահինյանը ծնվել է 1957 թվականի հունվարի 10-ին Սարուխան գյուղում (ներկայում՝ ՀՀ Գեղարքունիքի մարզ)։ 1984 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիան (Ա. Ոսկանյանի դասարան), 1992 թվականին՝ ասպիրանտուրան։
Նիկոլայ Նեզլոբինսկի
Նիկոլայ Անտոնովիչ Նեզլոբինսկի (Никола Незлобински, բնօրինակ՝ Николај Антонович Незлобински, Николай Антонович Незлобинский, ), ռուս և հարավսլավացի թռչնաբան, բժիշկ, ժամանակակից Մակեդոնիայի տարածքում թռչնաբանության հիմնադիրներից մեկը, Ստրուգա քաղաքի իր անվան թանգարանի հիմնադիր։
Մհեր
Մհեր, տղամարդու հայկական տարածված անուն է։ Առաջացել է հին հայկական դիցաբանության երկնային լույսի և արդարության Միհր աստծու անունից, որը ավելի ուշ անցել է հնդկաստան և պարսկաստան դռնալով Միթրա աստվածը։ Մհեր անունը տարածվել է հայերի մեջ մեծ մասամբ «Սասունցի Դավիթ» էպոսի միջոցով։ Անվան գրավոր հիշատակությունները 12-րդ դարից շուտ չեն ։ Նույն ծագումն ունեն հայկական և օտար անձնանուններ՝ Միհրան, Միհրդատ, Միհրներսեհ, Մեհրուժան և այլն։ Այժմ տարածված անուն է։ Կա նաև Մհերյան ազգանուն։
Մարգարիտ Շահինյան
Կենսագրություն
2010 թվականին սկսել է դասավանդել Երևանի պետական կոնսերվատորիայում (պրոֆեսոր՝ 2016 թվականից), Երևանի Ա. Բաբաջանյանի անվան երաժշտամանկավարժական քոլեջում։
Նիկոլայ Նեզլոբինսկի
Մանկությունն ու երիտասարդությունը Ռուսական կայսրությունում
Ռուս հայտնի հանքարդյունաբերության ինժեներ Անտոն Իվանովիչ Նեզլոբինսկու որդին է, ով Կովկասյան Միներալնիե Վոդիի հանգստավայրերի հիմնադիրներից մեկն է։ Ծնվել է Պյատիգորսկում։ 1912 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի ռազմաբժշկական ակադեմիան ։ Ստացել է արքունի ​​խորհրդականի կոչում և 1913 թվականի հունվարին ծառայության անցել Սևծովյան նավատորմում որպես կրտսեր բժիշկ ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ծառայել է Սևծովյան նավատորմում որպես բժիշկ (1917 թվականից՝ ավագ)։
Մարգարիտ Շահինյան
Կենսագրություն
198-2000 թվականներին հանդես է եկել նաև «Տաղարան», «Շարական», «Փյունիկ», «Սրինգ» անսամբլների հետ։ 1994 թվականին երբ նշվել է Կոմիտասի ծննդյան 125-ամյակը, Մարգարիտ Շահինյանի նախաձեռնությամբ իրականացվել են մի շարք հեռուստատեսային և համերգային ծրագրեր (այդ թվում՝ 2 կինոհամերգ), 1999 թվականին՝ Կոմիտասի 130-ամյակի առթիվ, հանդես է եկել մենահամերգով (երգեհոնահար Վահագն Ստամբոլցյանի նվագակցությամբ)։
Նիկոլայ Նեզլոբինսկի
Վտարանդիություն
Վրանգելականների հետ ընտանիքով տարհանվել է Ղրիմից և 1921 թվականին հայտնվել սերբերի, խորվաթների և սլովենների Թագավորությունում, որտեղ պաշտոն է ստացել Առողջապահության նախարարությունում՝ նախ Կրիվա Պալանկայում, ապա՝ Ստրուգայում։ Ստրուգա է եկել 1924 թվականի օգոստոսի 28-ին, որտեղ նրա հիմնական խնդիրը մալարիայի դեմ պայքարն է եղել։ Դրին գետի հունում գտնվող կղզիներում հիվանդանոց է կահավորել, որտեղ աշխատել է երկու այլ ռուս մասնագետների՝ Գ. Ռուդնևի և Մ. Մակարովի հետ ։ 1926 թվականին սկսել է ստեղծել կենդանիների և թռչունների խրվիլակների հավաքածու, որը 1937 թվականին թագավորական հրամանագրով վերափոխվել է Բնական գիտությունների թանգարանի (բացվել է 1940 թվականին) ։ 1941 թվականին իտալական զորքերը թանգարանի շենքը վերածել էին հիվանդանոցի, սակայն պատերազմից հետո թանգարանը վերաբացվեց։ Այժմ դա բժիշկ Նիկոլայ Նեզլոբինսկու ժողովրդական թանգարանն է ։ Մահացել է 1942 թվականի մայիսի 17-ին ։
Մարգարիտ Շահինյան
Կենսագրություն
Համերգներով շրջագայել է ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Իրանում, Բելգիայում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Հոլանդիայում, Ռուսաստանում, Ուկրաինայում և այլուր։
2003-2006 թվականներին հրավերով աշխատել է Լոս Անջելեսի «Մաշտոց» ազգային համալսարանում («Սուրբ Մաշտոց» շքանշան, 2006)։ 2005-2010 թվականներին Լոս Անջելեսում գործել է Մարգարիտ Շահինյանի հիմնադրած «Հայ երգարվեստի կենտրոնը»։
Նիկոլայ Նեզլոբինսկի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մակեդոնացի բժիշկներ Կատեգորիա:Մակեդոնացի կենսաբաններ Կատեգորիա:Ռուս բժիշկներ Կատեգորիա:Հարավսլավացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրությունում ծնվածներ Կատեգորիա:Ռուս կենդանաբաններ Կատեգորիա:Ռուս բնագետներ Կատեգորիա:Մակեդոնացի գիտնականներ
Մարգարիտ Շահինյան
Կենսագրություն
2013 թվականին Երևանի պետական կոնսերվատորիայում ստեղծել է «Մարգարիտներ» ավանդական երգի-պարի անսամբլը («Evro Folk-2014» միջազգային փառատոնի ոսկե մեդալ, Պրահա)։
Հեղինակել է ուսումնամեթոդական ձեռնարկներ, ունի ֆոնդային ձայնագրություններ։ Մարգարիտ Շահինյանի երկու ձայներիզներն («Իմ արյան կանչը», որում ընդգրկվել են ժողովրդագուսանական երգեր, և «Դարերի խորքից» ալբոմը, որում տեղ են գտել վաղ միջնադարյան, կոմիտասյան նմուշներ ու հայրեններ) արժանացել են Հայկական երաժշտական մրցանակաբաշխության 1-ին կարգի՝ «Անուշ» մրցանակի (2001)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ
Մարգի
Մարգի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։ Գտնվում էր գավառի հարավ-արևմտյան ծայրամասում, Խաբուր գետի վերին հոսանքի ձախ ափին ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բառգիրք (545)
Բառգիրք (545), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 545 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1698 թվականին Մեսրոպ գրիչի կողմից, Շատիքոյ անապատում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,5x10 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 236 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրդրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր մետաքս ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ռոլան Բարտ
Կենսագրություն և աշխատանքներ
Ծնվել է 1915 թ. նոյեմբերի 12-ին Շարբուրում։ Առաջին աշխարհամարտում ռազմածովային ճակատամարտերից մեկում հոր զոհվելուց հետո (1916) մոր՝ Հենրիետ Բինժեր Բարտի հետ տեղափոխվում է Բայոնա, ուր և անցկացնում է իր մանկությունը։ 1924 թ. տեղափոխվում են Փարիզ. այստեղ նա ստանում է դասական հումանիտար կրթություն. սկզբում Մոնտենի (1924-1930), ապա՝ Լյուդովիկոս Մեծի (1930-1934) լիցեյներում։ Իրավիճակը բարդանում է, երբ նրա մայրն արտամուսնական կապերից երեխա է ունենում (1927), որը պատճառ է դառնում, որ նրա պապն ու տատը հրաժարվեն նրանց ֆինանսական օժանդակություն ցուցաբերելուց։ Մայրը ստիպված աշխատանքի է անցնում որպես կազմարար, որը հնարավություն է տալիս Ռոլան Բարտին ուսումը շարունակել Ստրասբուրգում՝ դասական գրականության, հունական ողբերգության, քերականության և բանահյուսության գծով (դասական գրականության և քերականության ու բանահյուսության թեկնածուական աստիճան է ստանում համապատասխանաբար 1939 և 1943 թթ.)։
1934 թ Ռոլան Բարտը հիվանդանում է թոքախտով և իր ժամանակի մեծ մասն անցկացնում է դիսպանսերներում (1934-1935 և 1942-1946 թթ.)։ Չնայած վրա հասած հիվանդությանը Բարտը շարունակում կարդալ ու գրել, անգամ հիմնում է թատերական խմբակ ու դասավանդում Բիսարիայի (1939), Բայոնի (1939-1940), Փարիզի (1942-1946) լիցեյներում, Ռումինիայի/Բուխարեստի (1948-1949) Ֆրանսիական ինստիտուտում, Եգիպտոսի/Ալեքսանդրիայի (1949-50) համալասարանում։
1980 թ. փետրվարի 25-ին Քոլեջ դը Ֆրանսից քիչ հեռու Բարտը ենթարկվում է ավտովթարի և մահանում շաբաթներ անց՝ մարտի 26-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ստրուկտուրալիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրականագետներ Կատեգորիա:Ոչ գեղարվեստական գրողներ
Կամիլ Կլոդել
Կամիլ, Կամիլա Կլոդել (Camille Claudel,, ), ֆրանսիացի քանդակագործ և գրաֆիկ-նկարիչ, բանաստեղծ, դիվանագետ Պոլ Կլոդելի ավագ քույրը։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է Ֆրանսիայի հյուսիսում գտնվող Ֆեր ան Տարդենուայում, ընտանիքի երկրորդ երեխան էր։ Նրա հայրը՝ Լուի Պրոսպերը զբաղվում էր առևտրային և բանկային գործունեությամբ։ Մայրը՝ Լուիզա Ատանիս Սեսիլ Սերվոն, ֆերմեր-կաթոլիկների և քահանաների ընտանիքից էր։
Ընտանիքը տեղափոխվեց Վիլնյով սյուր Ֆեռ, երբ Կամիլը դեռ երեխա էր։ Հենց այնտեղ 1868 թվականին ծնվեց նրա կրտսեր եղբայր Պոլ Կլոդելը։ Դրանից էլ հետո ընտանիքը մի քանի անգամ տեղափոխվեց, բայց առաջվա պես ամռանը վերադառնում էին Վիլնյով սյուր Ֆեռ։ Տեղանքի խիստ լանդշաֆտը հսկայական ազդեցություն է ունեցել երեխաների վրա։
1881 թվականին Կամիլան, նրա մայրը իր քույրերի և փոքրիկ եղբոր հետ ստիպված էին տեղափոխվել Մոնպառնաս՝ Փարիզի թաղամասերից մեկը՝ թողնելով հորը, որը, սակայն, օգնում էր ընտանիքին նյութապես։
Ստեղծագործական շրջան
Մանուկ տարիքում հետաքրքրություն գտնելով քարի ու կավի մեջ և ապա մեծանալով՝ նա ընդունվում է Կոլարոսսիի ակադեմիա, որտեղ ուսանում է քանդակագործ Ալֆրեդ Բուշեի մոտ (այդ ժամանակ կանանց արգելված էր ընդունվել գեղարվեստի դպրոցներ)։ 1882 թվականին Կամիլը այլ աղջիկների՝ հիմնականում անգլուհիների հետ, վարձակալում է արվեստանոց։
Հենց այստեղ նա 1883 թվականին ծանոթանում է Օգյուստ Ռոդենի հետ, որը քանդակագործություն էր պարապում նրան և նրա ընկերներին։
Մոտավորապես 1884 թվականին Կամիլն սկսում է աշխատել Ռոդենի արվեստանոցում, դառնում է նրա ոգեշնչության աղբյուրը, նրա բնորդուհին, աշակերտուհին և սիրուհին։ Նա երբեք էլ չի ապրել Ռոդենի հետ, քանի որ վերջինս չէր ցանկանում խզել Ռոզա Բյորեի հետ 20-ամյա հարաբերությունները։ Չնայած Կամիլը հղիացավ, սակայն Ռոդենից երեխաներ այդպես էլ չունեցավ. նա կորցրեց երեխային դժբախտ պատահարի պատճառով, ինչը պատճառ դարձավ խոր դեպրեսիայի։ Կամիլի ընտանիքը մտահոգվում էր նրա համար, հատկապես մայրը, որն ի սկզբանե չէր ողջունում աղջկա կիրքն առ արվեստ։ Արդյունքում Կամիլը թողեց հայրական տունը։ 1893 թվականին տեղի ունեցավ բաժանումը Ռոդենից՝ չնայած ևս մի քանի տարի նրանք շարունակում էին հանդիպել մինչև 1898 թվականը։
1903 թվականից նա սկսում է ցուցադրել իր աշխատանքները տարբեր սալոններում։ Սխալ կլինի կարծել, թե Կամիլին օգնում էր միայն կապը Ռոդենի հետ։ Ըստ էության, նա հիանալի քանդակագործ էր՝ բավականին ինքնատիպ և անկախ։ Հայտնի քննադատ Օկտավ Միրաբոն նրա մասին ասել է. «Ապստամբություն բնության դեմ. կին-հանճար»։
Վաղ աշխատանքներում նկատելի է Ռոդենի ազդեցությունը, բայց, բացի դրանից, դրանք հատկանշորեն շարժուն կերտվածքներ են, կրքով տագնապած և, իհարկե, զարմանալի, ասես թե գծերի հարթությամբ հոսող։ Մասնավորապես «Բրոնզե վալսը» (1893) և «Հասունության դարը» (1900) Ռոդենից բաժանման հզոր այլաբանություններ են։
Կամիլի եղնգաքարից (օնիքս) աշխատանքները և փոքրիկ բրոնզե «Ալիք» արձանիկները նրա վաղ «ռոդենյան» շրջանի գիտակցված խախտումներն են, հղկված և գեղազարդ աշխատանքով՝ նախկին գործերից տարբերվելով «հերոսական» զգացումներով։ 20-րդ դարասկզբին Կամիլն ուներ բազմաթիվ հովանավորներ, գործարքառուներ և առևտրական հաջողություններ. նա կարիք չուներ ուրիշի փառքի ստվերում տաքանալու։
Հիվանդություն
1905 թվականից Կամիլ Կլոդելը տառապում է նյարդահոգեբանական խանգարումից։ Նա վերացնում է իր գրեթե բոլոր աշխատանքները և, ինչպես կարծում են ոմանք, ի հայտ են գալիս խելացնորության նշաններ։ Նրան տալիս են շիզոֆրենիայի ախտորոշում ։ Կամիլն իրավացիորեն մեղադրում էր Ռոդենին գաղափարների գողության համար։
1906 թվականին եղբոր հարսանիքից (նա նյութապես օգնում էր Կամիլին) և նրա՝ Չինաստան վերադառնալուց հետո քանդակագործուհին ապրում է մենակ իր արվեստանոցում։
Մեկուսացում
Հայրը, որը մշտապես ողջունել էր աղջկա ընտրությունը, փորձում էր օգնել Կամիլին և օժանդակել բարոյապես և ֆինանսապես։ Երբ նա մահացավ 1913 թվականի մարտի 2-ին, Կամիլին այդ մասին չհայտնեցին։
1913 թվականի մարտի 10-ին եղբոր նախաձեռնությամբ նա ընդունվում է Նեյլի-սյուր-Մարնե քաղաքի Վիլլե-Էրվարդ հոգեբուժական հիվանդանոց։ Ենթադրվում է, որ հիվանդանոց նա գնացել է կամավոր, չնայած համաձայնությունը ստորագրվել է միայն բժշկի և եղբոր կողմից։
Որոշ պատմաբաններ առաջ են քաշում տեսակետ, որ եղբայրը, որը ևս նկարիչ էր, արվեստի աշխարհում Կամիլի փառքի ստվերի տակ էր և պարզապես որոշել էր հեռացնել քրոջը իր ճանապարհից։ Կան աղբյուրներ, ըստ որոնց՝ Կամիլը, թեև ուներ հոգեգարային բռնկումներ, միանգամայն հստակ գիտակցություն ուներ, երբ աշխատում էր իր քանդակների վրա։ Բժիշկները փորձում էին հավաստիացնել նրա ընտանիքին, որ Կամիլին հիվանդանոցում պահելու անհրաժեշտություն չկա, բայց ամեն դեպքում ընտանիքը թողեց նրան այնտեղ ։
1914 թվականին, որպեսզի ապահովագրեն գերմանական զորքերի հարձակումներից, հիվանդներին Վիլլե-Էրվարդից տեղափոխում են Էնգյե։ 1914 թվական սեպտեմբերի 7-ին Կամիլը մի քանի այլ հիվանդների հետ տեղափոխվում է Մոնտեդեվերժե հիվանդանոց, որը Ավինյոնից 6 կմ էր հեռու։
Մոնտեդեվերժե հիվանդանոցային քարտը թվագրված է 1914 թվական սեպտեմբերի 22-ին, որից հայտնի է դառնում, որ հիվանդը տառապում է «գիտակցության պարբերական խանգարումներով՝ հիմնված կեղծ մեկնաբանությունների և զգայապատրանքների վրա» ։
Նույն ժամանակ մամուլում մեղադրում են Կամիլի ընտանիքին՝ քանդակագործի հանճարի ոչնչացման համար։ Մայրն արգելում է նրան որևէ բան ստանալ փոստով բոլորից, բացի եղբորից։
30 տարիների ընթացքում, որ նա լինում է Մոնտեդեվերժե հիվանդանոցում, նրան ոչ մի անգամ չեն այցելում ոչ մայրը, ոչ քույրը ։
Կամիլ Կլոդելը մահանում է 1943 թվականի հոկտեմբերի 19-ին։ Թաղված է Մոնտաֆետ գերեզմանոցում։
Ժառանգություն
Կամիլը վերացրել է իր արվեստի գործերից շատերը, պահպանվել են մոտավորապես 90 արձան, էսքիզ և գծագիր։
Որոշ հեղինակներ պնդում են, որ Հենրիկ Իբսենի վերջին՝ 1899 թվականի «Երբ մենք՝ մեռյալներս, կարթնանանք» պիեսի հիմքում ընկած են Ռոդենի և Կլոդելի հարաբերությունները   ։
1951 թվականին Պոլ Կլոդելը Ռոդենի թանգարանում կազմակերպեց ցուցահանդես, որտեղ շարունակվում են ցուցադրվել նրա քանդակները։ Կամիլի գործերի ծավալուն ցուցահանդես կազմակերպվեց 1984 թվականին։ 2005 թվականին Կանադայի Քվեբեկ և ամերիկյան Միչիգան նահանգի Դեթրոյթ քաղաքներում տեղի ունեցած մեծ ցուցադրությանը մասնակցություն ունեցան Ռոդենի և Կլոդելի աշխատանքները։ 2008 թվականին Ռոդենի թանգարանում կազմակերպվեց հետահայաց ցուցահանդես, որտեղ ներառված էին Կամիլի ավելի քան 80 գործեր։
1980-ականներին մի քանի կենսագրական հրապարակումներ բազմապատկեցին նրա աշխատանքների նկատմամբ հետաքրքրությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Կոլարոսի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին քանդակագործներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարչուհիներ
Կելվինի ձևափոխություն
Այս հոդվածը Կելվինի ձևափոխության մասին է, որն օգտագործվում է հարմոնիկ ֆունկցիաների հետազոտման ապարատում։
Կելվինի ձևափոխության օգնությամբ ստանալու ենք նոր ֆունկցիա, սակայն մինչ դրան անցնելը սկզբում հետազոտենք Rn տարածության ինվերսիան 0 կենտրոնով և R շառավղով շրջանի նկատմամբ։ Ցանկացած x կետի համապատասխանության մեջ դնենք x* կետը հետևյալ ձևով՝
Մասնավորաբար R=1 - ի դեպքում այն կընդունի հետևյալ տեսքը
References
Կատեգորիա:Մաթեմատիկական ֆիզիկա
Ստարայա Պեսոչնայա
Ստարայա Պեսոչնայա (Стара Пісочна), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարայա Պեսոչնայա գյուղում բնակվում էր 686 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2459 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 278,98 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1493 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Եժովո (գյուղ, Մեդվեդևսկի շրջան)
Եժովո (Ежово), գյուղ Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Մեդվեդևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1323 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Մեդվեդևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1660 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նիժնեսյուրյուբաևո
Նիժնեսյուրյուբաևո (Нижнесюрюбаево, Тубәнге Сирбай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մանկավարժական համալսարան (թերթ)
«Մանկավարժական համալսարան», ամսագիր։ Լույս է տեսել 1878- 1879 թվականներին Թիֆլիսում։
Պատմություն
Կատեգորիա:Ամսագրեր
Ժակ Դերիդա
Ժակ Դերիդա, ֆրանսիացի իմաստասեր, գրականագետ և մշակութաբան։
Կենսագրություն
Ֆրանսիայում զինվորական ծառայությունն ավարտելուց հետո սովորելու է անցնում Փարիզի Լյուդովիկոս Մեծի անվան լիցեյում, որտեղից էլ կրկին վերադառնում է Բարձրագույն մանկավարժական դպրոց (ինստիտուտ)` իմաստասիրության մասնագիտացմամբ (1952), միևնույն ժամանակ դասավանդելով Լը Մանսում։ Այս ժամանակ է ծանոթանում Լ. Ալտյուսերի, Մ. Ֆուկոյի, Պ. Բուրդյոյի և այլոց հետ։
1956-1957 թվականներին ուսանում է Հարվարդի համալսարանում։
1957 թվականին Բոստոնում ամուսնանում է Մարգրեթ Օկուտյուրյեի հետ։
Իսկ արդեն 1960-1964 թվականներին դասավանդում է Սորբոնում` Ս. Բաշլարի, Պ. Ռիկյորի, Ժ. Կանգիյեմի, Ժ. Վալի ասպիրանտի կարգավիճակով։ Այս ժամանակ էլ գրել է առաջին հոդվածները «Կրիտիք» և «Տել Քել» հանդեսներում։ Իր առաջին իմաստասիրական հոդվածը մեծ մասամբ ֆենոմենոլոգիական բնույթի էր՝ նվիրված Հուսեռլի «Հաղագս երկրաչափության ծագմանը» (այն Դերիդայի թարգմանությամբ լույս տեսավ 1962 թվականին)։
1965-1984 թվականներին Դերիդան արդեն Փարիզի Բարձրագույն մանկավարժական դպրոցի իմաստասիրության պրոֆեսոր էր։
1966 թվականին մասնակցում է Բալթիմորում կազմակերպված համաժողովին՝ Ռընե Ժիրարի հրավերով (այն կազմակերպված էր Ջոն Հոփկինսի համալսարանի կողմից), որից հետո և ԱՄՆ-ում սկսում են ֆրանսիական մտավորականների հանդեպ հետաքրքրություն ցուցաբերել։ Այստեղ ծանոթանում է Պոլ դը Մանի և Ժակ Լականի հետ։
Իսկ արդեն 1967 թվականին գրեթե միաժամանակ լույս են տեսնում նրա «Ձայն և ֆենոմեն», «Հաղագս Քերաբանության», «Գրություն և այլություն» գրքերը, որոնք աչքի են ընկնում տեքստի ընթերցման ապակառուցողական մոտեցմամբ (այս ժամանակներից սկսյալ նրա իմաստասիրության ազդեցությունը հաստատուն կերպով ծավալվում է ինչպես Ֆրանսիայում, այնպես և արտերկրում։ Դասախոսություններ կարդալու բազում հրավերներ է ստանում եվրոպական և այլ երկրներից, անդամակցում բազում ակադեմիաների։ Առաջին գրքում առաջադրված էր Հուսեռլի ֆենոմենոլոգիայի մեջ նշանի հիմնախնդիրը՝ բացելով նրա հիմնարար հարացույցների նախադրյալները։ Երկրորդում՝ նշանի վերաբերյալ իր սեփական մոտեցումն էր զարգացվում, որը մեկնարկվում էր գրությունից։ Իսկ երրորդում՝ այդ ամենի, նախևառաջ՝ ժամանակի ֆրանսիական մտքի հավասարակշռումն էր։
1972 թվականին խզում է հարաբերությունները Ֆ. Սելլերսի և «Տել Քելի»-ի խմբակի հետ։ Լույս են տեսնում ևս երեք աշխատություններ՝ «Սփռում», «Լուսանցքներ հաղագս իմաստասիրության» և «Կեցվածքներ» ժողովածուները, որոնք շարունակում են դերիդայական ազդեցության ամրագրման գործընթացը։
1974 թվականին հիմնում է Ֆրանսիայում իմաստասիրական կրթության հետազոտական խմբակը։
1975 թվականին երկար տարիներ աշխատելով Ջոն Հոփկինսի համալսարանում, սկսում է դասավանդել Յելի համալսարանում, ուր այդժամ աշխատում էին Պոլ դը Մանը և Հիլլիս Միլլերը (հետագայում «Յելյան դպրոց» անվանումն ստացած ուղղության հիմնադիրները)։
1979 թվականին առաջին անգամ մամուլում երևում են Ժ. Դերիդայի լուսանկարները (մինչ այդ նա ստիպված էր հաճախ մեկնաբանել, թե ինչու է ամեն ինչ անում, որ մամուլում իր լուսանկարը չհայտնվի)։
1980 թվականին պաշտպանում է դոկտորական դիսերտացիան, իսկ 1981 թվականին դառնում Յան Հուսի Ասոցիացիայի փոխնախագահ։ 1983 թվականին հիմնվում է Իմաստասիրության միջազգային քոլեջը, որի առաջին տնօրենն է ընտրվում Ժակ Դերիդան։ 2003 թվականին Դերիդայի մոտ հայտնաբերվում է ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղ, որը պատճառ է դառնում նրա ճամփորդությունների և հարցազրույցների դադարեցմանը։ Մահանում է 2004 թվականի հոկտեմբերի 8-ին, Փարիզում։
Ստեղծագործություն
Հիմնարար աշխատություններից են՝ «Ձայն և ֆենոմեն», «Քերաբանության մասին», «Գրություն և այլություն» (1967), «Լուսանցքներ իմաստասիրության համար», «Սփռում», «Կեցվածքներ» (1972), «Հուղարկավորված ձայն» (1974), «Խթաններ», «Նիցշեի ոճը» (1978), «Փոստային բացիկ», «Սոկրատեսից մինչ Ֆրոյդ և հետո» (1980), «Փսիքեա. ուրիշի հայտնագործումը» (1987), «Մարքսի տեսիլները» (1993), «Օրենքի ուժը», (1994), «Կենսավայր։ Մորիս Բլանշո» (1998) և այլն։
Ֆիլմագրություն
Ժակ Դերիդան նկարահանվել է երկու ֆիլմում՝
Երկու ֆիլմ նվիրված են նրան՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրականագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հրեա փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հրեաներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Հրեա ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Հրեա գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բնապահպաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Վերմիլյոն շրջան (Ինդիանա)
Վերմիլյոն շրջան (Vermillion County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 666 կմ² է, բնակչությունը՝ 16.788 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նյուպորտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1824 թ.։
Միլսկ
Միլսկ (Мильськ), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1812 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Միլսկ գյուղում բնակվում էր 466 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1901 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 245,13 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1812 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
It's On Again
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը ներկայացվել է 2014 թվականի ապրիլի 14-ին Ալիշա Քիզի VEVO ալիքում ։ Բացի կատարողներից, տեսահոլովակում նկարահանվել են նաև երգի համահեղինակներ Ֆարել Վիլյամսը և Հանս Ցիմերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 սինգլներ Կատեգորիա:Ալիշա Քիզի երգեր Կատեգորիա:Քենդրիկ Լամարի երգեր Կատեգորիա:2014 երգեր
(4174) Պիկուլա
(4174) Պիկուլա (Pikulia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,191453 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7632 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6197 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2082,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172871 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,31° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գորտի մաշկ
M1942 Frog Skin
Քողարկաներկումը (Duck Hunter անվանումով) ստեղծվել է այգեգործ և Sunset, Better House and Gardens ու San Francisco Chronicle ամսագրերի խմբագիր Նորվել Գիլեսպին ։ M1942 Frog Skin դարձել է Միացյալ Նահանգների զինված ուժերի առաջին փորձը՝ ներդնել ձևախախտող քողարկող նախշով համազգեստ ։ Դեռ նախքան պատերազմը՝ 1940 թվականին, ԱՄՆ բանակի ինժեներական կորպուսը ձեռնամուխ է եղել զինված ուժերի համար քողարկաներկում մշակելուն։ Մշակման գործընթացն ստիպված են եղել արագացնել, որովհետև 1942 թվականի հուլիսին գեներալ Դուգլաս Մաքարթուրը խնդրել է ջունգլիներում գործելու համար քողարկաներկված 150 000 համազգեստ ծովային հետևակի համար։ Duck Hunter-ի հիման վրա ստեղծված М1942 քողարկաներկումը մի կողմից եղել է հնգագույն բծավոր նախշ կանաչ ֆոնի վրա, մյուս կողմից՝ եռագույն «ծովափնյա» գունավորում մուգ ֆոնի վրա ։
Հետպատերազմյան օգտագործում
Միացյալ Նահանգները «Գորտի կաշի» համազգեստը վաճառել են Ֆրանսիային, որը փոխանցել է Արտասահմանյան լեգեոնի 1-ին և 2-րդ պարաշյուտային գնդին, որն այդ ժամանակ մասնակցում էր Հնդկաչինի պատերազմին ։ 1961 թվականին կուբացի էմիգրանտներից կազմված Բրիգադ 2506-ին Կենտրոնական հետախուզական վարչությունը հատկացրել է «գորտի կաշի» քողարկաներկմամբ համազգեստ Խոզերի ծոցը ներխուժելուց առաջ ։ Վիետնամի պատերազմի ժամանակ Միացյալ Նահանգների հատուկ նշանակության զորքերը «Մոնտանյար» գործողության շրջանակներում «գորտի կաշի» քողարկաներկմամբ համազգեստ են տվել թհիոնգ ժողովրդի ներկայացուցիչներին, որ կռվում էին կոմունիստ պարտիզանների դեմ ։
Նման քողարկանաշխեր
Երկար տարիներ Frog Skin քողարկաներկմանը նման քողարկանախշեր են մշակվել աշխարհի բազմաթիվ երկրներում։ Գերմանական Flecktarn քողարկաներկումը բամզագույն (3-6 գույն) բծավոր նախշ է, որն ստեղծում է հղկման էֆեկտ՝ վերացնելով գունային կոշտ սահմանները։ Ավստրալիական հնգագույն Disruptive Pattern Camouflage Uniform-ն իր հերթին հիմնված է ամերիկյան American jungle camouflage patterns-ի վրա, բայց օգտագործում է այլ գուներանգներ։
Ելան (գյուղ, Բելորեցկի շրջան)
Ելան (Елань, Ялан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի բնակավայրեր
Մարզան
Մարզան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Ջուլամերկի գավառակում ։ Գտնվում էր Ջուլամերկ քաղաքից 2 կմ հյուսիս-արևմուտք, Զաբ գետի աջակողմյան մի վտակի աջափնյա հովտում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մարի-Էլեն Լյաֆոն
Մարի-Էլեն Լյաֆոն (Marie-Hélène Lafon, ), ֆրանսիացի մանկավարժ և մրցանակակիր գրող։
Ծնվել է Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառի Օրիյակ քաղաքում և հասակ առել ընտանեկան ագարակում։ Կրթությունն ստացել է Սեն Ֆլուր համայնքի կրոնական գիշերօթիկ դպրոցում։ 1980 թվականին Փարիզ տեղափոխվելուց հետո ուսումը շարունակել է Սորբոնի համալսարանում։ 1987 թվականին հանձնելով agrégation de grammaire քննությունները՝ սկսել է դասավնդել դասական գրականություն։ Գրել սկսել է միայն 34 տարեկանում, իսկ Le soir du chien վերնագրով իր առաջին վեպը հրատարակել է 2001 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Մակրուդ
Մակրուդ (مقروض), ավանդական քաղցր թխվածքաբլիթներ Հյուսիսային Աֆրիկայում։ Ենթադրվում է, որ այն ծագումով եկել է Թունիսից, բայց նաև շատ է տարածված եղել Ալժիրում, Մարոկկոյում (հատկապես Ուջա և Տետուան քաղաքներում), Լիբիայում և Մալթայում։ Կա կարծիք, որ այն առաջացել է Մզաբիի օազիսներում և Ալժիրի Սեթիֆի տափաստաններում, այլ աղբյուրների համաձայն՝ մակրուդ թխվածքաբլիթի պատմությունը կապված է եղել Թունիսի հոգևոր մայրաքաղաքի (Կայրուան քաղաքի) հետ։ Այս քաղաքում 2008 թվականի մայիսի 20-ին տեղի է ունեցել մակրուդի առաջին ազգային փառատոնը ։ Որպես խոհարարական մշակույթի մաս՝ մակրուդը տարածված է եղել նաև շատ երկրներում, որտեղ ապրել են ալժիրյան կամ թունիսյան ծագում ունեցող մեծ թվով մարդիկ, հատկապես Ֆրանսիայում։
Մաղրիբում կան բազմաթիվ տեսակներ, որոնցից մի քանիսը եփված են և ունեն քիչ ընդհանրություններ ավանդական մակրուդի հետ (բացառությամբ ձևի) ։ Օրինակ, մակրուդ մալահը («աղի մակրուդ») պատրաստվում է կարտոֆիլից, համեմունքներից (քրքում, չաման, սուսամբար, ուրց), իսկ միջուկը սովորաբար պատրաստվում է լոլիկով, պղպեղով, սխտորի սոուսով մարինացված հավով և ձիթապտղի յուղով։ Այնուհետև վրան շաղ են տալիս թարմ քունջութ։ Դասական տարբերակով, թխվածքաբլիթները լցոնվում են խուրմայի, ընկույզի կամ նուշի խյուսով։ Այն շեղանկյունի է և ունի այդ ձևին բնորոշ անվանում։ Խմորը պատրաստվում է մանրաձավարի և ալյուրի համադրությունից, որը թխվածքաբլիթին յուրահատուկ համ է տալիս ։ Խուրմայով և մեղրով մակրուդը ժողովրդայնություն է վայելում Ռամադանի ժամանակ։
Պատրաստում
Խմորը պատաստվում է այլուրից, մանրաձավարից և բուսական յուղից, այնուհետև այն բացելով, վրան ավելացնում են խուրմայի խյուս։ Սովորաբար խյուսի պատրաստման համար օգտագործվում է դենգլեթ նուռ, ինչպես նաև թուզ, նուշ, դարչին կամ ցիտրուսակեղև։ Այն փաթաթվում է ժապավենաձև, որը սեղմվում է ավելի բարակ ձև ստանալու համար։ Ապա ստանում են շեղանկյուն կտորներ։ Դրանից հետո ստացված թխվածքաբլիթները կամ տափակվում է բուսական յուղով, կամ էլ թխվում է ջեռոցում ։ Պատրաստման վերջին փուլը ջրից, մեղրից և նարնջի ծաղիկներից պատրաստված քաղցր օշարակի մեջ մակրուդի թաթախելն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թունիսյան խոհանոց Կատեգորիա:Ալժիրական խոհանոց Կատեգորիա:Արաբական բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Թխվածքաբլիթներ Կատեգորիա:Արաբական խոհանոց Կատեգորիա:Թուրքական խոհանոց Կատեգորիա:Տորթեր Կատեգորիա:Հրեական խոհանոց
Վիգո շրջան (Ինդիանա)
Վիգո շրջան (Vigo County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.044 կմ² է, բնակչությունը՝ 105.848 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Թերե Հոտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1818 թ.։
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ Կատեգորիա:1818 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Նեկրոզային էնտերոկոլիտ
Գրականություն
Կատեգորիա:Մանրէաբանություն
Ծանրամարտի աշխարհի առաջնություն
Ծանրամարտի աշխարհի առաջնություն, այն կազմակերպվում է Ծանրամարտի միջազգային ֆեդերացիայի (IWF) կողմից։ Առաջին մրցույթը, որը տեղի է ունեցել 1891 թվականի մարտին և հաղթել է Էդվարդ Լոուրենս Լևն Անգլիան ներկայացնող մարզիկը ։
Մարզիկները մրցում են ընդհանուր 15 քաշային կարգերում (8-ը տղամարդկանց և 7-ը կանանց համար)։
Բազմակի մեդալակիրներ
Աղյուսակը ցույց է տալիս նրանց, ովքեր նվաճել է հինգ ոսկե մեդալ և ավելին։
Աղբյուրներ
http://www.iwf.net/competitions/world-championships/
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծանրամարտի աշխարհի առաջնություններ Կատեգորիա:Ծանրամարտի առաջնություններ Կատեգորիա:Աշխարհի առաջնություններ
Պաուլ Ֆետտեր
Պաուլ Ֆետտեր (Paul Vetter, ), գերմանացի հայագետ, Տյուբինգենի համալսարանի պրոֆեսոր (1890 թվականից), զբաղվել է հայախոսությամբ և ծիսագիտությամբ, ինչպես նաև՝ հնդեվրոպական բանասիրությամբ։ Ֆետտերի ուսումնասիրությունների մեծ մասը վերաբերում է հայ իրականությանը․ դրանք հիմնականում ամփոփված են Հակովբոս Տաշյանի կազմած «Հայկական աշխատասիրությունք հայագետ Պ․ Ֆեթթերի» (1895) գրքում (վերջինս կազմում է «Ազգային մատենադարան» շարքի XVII հ․)։
Ֆետտերն ուսումնասիրել է Մեսրոպ Մաշտոցի կյանքն ու գործունեությունը, հայոց այբուբենի ստեղծման հանգամանքները, գնահատել Մաշտոցին (որպես թարգմանչի և հեղինակի), Աղվանք և Վիրք կատարած նրա ճանապարհորդությունը, անդրադարձել է Մովսես Խորենացու գործունեության ժամանակին (նրան համարել V դ․ հեղինակ) և նրա «Հայոց պատմության»-ը։
Հոդվածներ է նվիրել Կորյունի, Եզնիկ Կողբացու, Ներսես Շնորհալու, Եվսեբիոս Կեսարացու ստեղծագործություններին, բարձր գնահատել հայկական հեթանոսական էպոսի պահպանված հատվածներն ու հեթանոսական ժողովրդական երգերը, եկեղեցական երաժշտությունը։
Կատեգորիա:Գերմանացի հայագետներ Կատեգորիա:1850 ծնունդներ Կատեգորիա:1906 մահեր Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ
Ստարոե Պորեչիե
Ստարոե Պորեչիե (Старе Поріччя), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարոե Պորեչիե գյուղում բնակվում էր 244 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1579 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 154,53 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1818 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նիժնեսորոկինո
Նիժնեսորոկինո (Нижнесорокино, Түбөнге Сорокин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վլադիմիր Զարուբին
Վլադիմիր Իվանովիչ Զարուբին (Владимир Иванович Зарубин, ), խորհրդային և ռուս նկարիչ-մուլտիպլիկատոր։
Կենսագրություն և կարիերա
Ծնվել է Օռլովի մարզի Պոկրովսկի շրջանի Ալեքսեևսկի գյուղական խորհրդի Անդրիյանովկա գյուղում ։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Ըստ նրա որդու պատմածի՝ պատերազմի սկզբին Վլադիմիր Զարուբինը ծնողների հետ ապրել է Լիսիչանսկում։ Երբ քաղաքը գրավվել է գերմանական զորքերի կողմից, Վլադիմիր Զարուբինը տեղափոխվել է Գերմանիա և աշխատել Ռուրի աշխատանքային ճամբարում, որտեղից նրան ազատել են ամերիկյան զորքերը ։
1949 թվականից սկսել է նկարչի կարիերա։ Սկզբում աշխատել է որպես նկարիչ ածխարդյունաբերության նախարարությունում (մինչև 1950 թվականը), 1950 թվականից մինչև 1958 թվականը եղել է նկարիչ գործարանում (ավելի ուշ՝ «Գիպերոն» ԳՀՄ), որտեղ ծանոթացել է իր ապագա կնոջ՝ կոնստրուկտորական բյուրոյի աշխատող Նադեժդա Ուլյանկինայի հետ ։
1957-1982 թվականներին աշխատել է որպես մուլտիպլիկատոր-նկարիչ «Սոյուզմուլտֆիլմում»՝ մասնակցելով շուրջ հարյուր մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի ստեղծմանը։
1970-ականների վերջին ընդունվել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միություն ։
Նկարազարդել է գրքեր, ծրարներ, օրացույցներ և այլն, բայց առավել մեծ ճանաչում է ձեռք բերել որպես շնորհավորական բացիկների նկարիչ, որոնք հիմնականում մուլտիպլիկացիոն թեմայով են։ Նրա առաջին բացիկը թողարկվել է 1962 թվականին, իսկ բացիկների ընդհանուր տպաքանակը ծրարների և հեռագրերի հետ միասին կազմել է 1 588 270 000 օրինակ ։ Զարուբինի բացիկները պատճենահանվել են խանութների ցուցափեղկերին և պատի թերթերում, դրանց հավաքածուները ինքնուրույն թեմա են ֆիլոկարտիայի բնագավառում։ Բացիկների վրա պատկերված հիմնական կերպարներն են Ձմեռ պապը, երեխաները, նապաստակները, սկյուռիկները, արջերը, ոզնիները, ձնեմարդերը ։
2007 թվականին հրատարակվել է Վլադիմիր Զարուբինի բացիկների կատալոգ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ
Հելիկոբակտեր պիլորի վարակ
Helicobacter pylori վարակի բուժման լավագույն միջոցն է հանդիսանում պրոտոնային պոմպի արգելակիչներ հանդիսացող կլարիտրոմիցինի և ամօքսիսիլլինի կամ մետրոնիդազոլի եռակի բուժումը, որը տրվում է օրական երկու անգամ և խորհուրդ է տրվում որպես առաջին ընտրություն Helicobacter pylori վարակի բուժման համար։ Այս բուժման հետ կապված առաջին հիմնական խնդիրը այն է, որ Helicobacter pylori ձեռք է բերում դիմացկունություն այդ 3 հակաբիոտիկների նկատմամբ։ Բացի այդ H. pylori-ի ոչնչացմանը ձգտող բուժումը սովորաբար ունենում է բացասական ազդեցություն այդ բուժումը ընդունած հիվանդների մոտավորապես 5-30%-ի մոտ։ Ամենահասարակ կողմնակի ազդեցությունը աղեստամոքսային խանգարումն է, որն արտահայտվում է փորլուծությամբ, սրտխառնոցով կամ փսխումով (Huang et al. 2002)։ Այս խնդիրները հաղթահարելու համար օգտագործվող միջոցառումները ներառում են պրոբիոտիկների օգտագործումը, որոնք կենդանի սննդային միկրոօրգանիզմային բաղադրիչներ են և օգտակար են առողջությանը։ Պրոբիոտիկները H. pylori վարակների դեմ որպես լրացուցիչ բուժում օգտագործելը հիմնված է ուսումնասիրությունների արդյունքների վրա, որոնք ցույց են տվել, որ տարբեր լակտոբացիլներ (e.g., Lactobacillus johnsonii La1, L. acidophilus CRL 639, L. casei) կամ նրանց նյութափոխանակության արգասիքները կարող են արգելակել կամ սպանել H. pylori in vitro։ Մանկահասակ բնակչության մեջ կան 4 ՊՎՓ-ներ, որոնք գնահատել են, թե արդյո՞ք պրոբիոտիկների օգտագործումը մեծացնում է H. pylori ոչնչացման չափը և նվազեցնում բուժման կողմնակի ազդեցությունները։ Մեկ ՊՎՓ-ն ցույց է տալիս, որ պրոբիոտիկ-լրացուցիչ խմբի հիվանդները, որոնք ստանում են օմեպրազոլ, ամօքսիցիլլին և կլարիտրոմիցին(+) պարունակող L. casei DN-114 001, ունեն ավելի բարձր ոչնչացման տեմպեր, քան թե ստուգիչ խմբի մարդիկ, որոնք ստանում են միայն դեղամիջոցներով բուժում։ Կողմնակի ազդեցությունների ընդգրկումը, այնուամենայնիվ, չի տարբերվում խմբերի միջև։ Երեք այլ ՊՎՓ-ներ ցույց չտվեցին ոչնչացման տեմպերի որևէ նշանակալի տարբերություն Bifidobacterium animalis և L. casei, L. reuteri ATCC 55730 կամ Lactobacillus GG պարունակող արտադրական յոգուրտով բուժման և ստուգիչ արտադրանքով բուժման միջև։ Որոշ պրոբիոտիկներ, այնուամենայնիվ, կարող են նվազեցնել H.pylori ոչնչացնող կառուցվածքների հետ կապված վնասակար ազդեցությունների հաճախությունը։ Ամփոփելով ասենք, որ H. pylori վարակ ունեցող երեխաների մոտ հաստատուն եռակի բուժման լրացուցիչ ընտրված պրոբիոտիկները կարող են տարբերվել ոչնչացման աստիճանով և /կամ կողմնակի ազդեցություններով, այնուամենայնիվ, կրկնվող ուսւմնասիրությունների բացակայությունը թույլ չի տալիս որոշակի եզրակացություններ անել։
Կատեգորիա:Մանրէաբանություն
Ֆորտունա (ֆիլմ, 1959)
«Ֆուրտունա» (Furtuna, այլ անուն՝ «Փոթորիկ»), խորհրդա-ալբանական համատեղ արտադրության գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Յուրի Օզերովը և Քրիստաչ Դամոն 1959 թվականին ։ Նկարահանվել է Ֆատմիր Գյատի համանուն ստեղծագործության հիման վրա։
Խորհրդային Միության և Ալբանիայի Ժողովրդական Սոցիալիստական Հանրապետության համատեղ արտադրության առաջին գեղարվեստական լիամետրաժ ֆիլմերից մեկն է, Ալբանիայում հետպատերազմյան շրջանում նկարահանված չորրորդ ֆիլմը։ Նաև վերջին ֆիլմն է, որը նկարահանվել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների հետ համագործակցությամբ։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Մոսկվայում՝ 1959 թվականի նոյեմբերի 26-ին, Տիրանայում՝ 1959 թվականի նոյեմբերի 28-ին։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ֆաշիստական զավթիչների դեմ ալբանացի ժողովրդի պայքարի մասին ։
Գործողությունները տեղի են ունենում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Վիրավոր պարտիզաններ Զանան (Արիադնա Շենգելայա) և Արբենը (Նաիմ Ֆրաշերի) ընկնում են ոստիկանության ձեռքը։ Այս բարդ պայմաններում երիտասարդների միջև զգացմունքներ են ծնվում։ Վիրավորներին օգնություն են ցուցաբերում երիտասարդ պարտիզանները։ Նրանց դիմակայում է փաստաբան Էշեֆը, որը սերտորեն աշխատում է օկուպանտների հետ։ Արբենը կարողանում է փախչել։ Նա դառնում է գյուղացիական ելույթի կազմակերպիչ և պարտիզանները նրանց հետ միասին հաղթանակ են տանում։ Բայց իտալական ֆաշիստներին փոխարինելու են գալիս գերմանացիները։ Զանգվածային ձերբակալություններ են սկսվում։ Պարտիզանական ջոկատը ստիպված է հեռանալ լեռները։ Զոհվում են Արբենի ընկերները։ Բայց մեծանում է ժողովրդական բանակը, Ալբանիայի վրա բարձրանում է ժողովրդական զայրույթի փոթորիկը։
Ֆիլմը նկարահանվել է Դուրրաս նավահանգստի շրջակայքում և Ռումինիայում։ Ստատիստների դերում հանդես են եկել Ալբանական ազգային բանակի մարտիկները և ԽՍՀՄ Սևծովյան նավատորմի նավաստիները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1959 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Վարդան Արևելցի
Վարդան Արևելցի (հիշատակվում է նաև որպես Վարդան Գանձակեցի, Աղվանից Վարդան, Վարդան Կիլիկեցի, Վարդան Մեծ, Վարդան Պատմիչ, Վարդան Վարդապետ, ), հայ պատմագիր, մեկնիչ, աստվածաբան, փիլիսոփա, թարգմանիչ, մանկավարժ։