cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անտոնիո Միրանտե
Ակումբային
2008 թվականի ամռանը Միրանտեն տեղափոխվել է «Սամպդորիա» ակումբ ։ «Սամպդորիայի» կազմում հիմնական խաղացող չի դարձել և 2 մրցաշրջանում մասնակցել է Իտալիայի առաջնության միայն 21 խաղի, իսկ 2008/09 մրցաշրջանում նա թիմին օգնել է հասնել մինչև Իտալիայի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ։ 2009 թվականի ամռանը Միրանտեն տեղափոխվել է «Պարմա» ակումբ։ Նույն տարվա հոկտեմբերի 23-ին՝ «Ուդինեզե» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում ։ «Պարմա» ակումբի կազմում նա անցկացրել է 6 մրջաշրջան՝ մասնակցելով 204 խաղի։
2015 թվականի ամռանը Միրանտեն տեղափոխվել է «Բոլոնյա» ակումբ։ Օգոստոսի 22-ին «Լացիո» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում ։
Միջազգային
Անտոնիո Միրանտեն մասնակցել է 2006 թվականի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը, սակայն այդ մրցաշարում մնացել է պահեստայինների նստարանին և խաղադաշտ դուրս չի եկել։ 2010 և 2014 թվականներին նա հրավիրվել է Իտալիայի հավաքական, բայց այդպես էլ խաղադաշտ դուրս չի եկել։
Ձեռքբերումներ
«Յուվենտուս»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սամպդորիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պարմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բոլոնյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ
Black butler
Black butler (黒執事 Kuroshitsuji) Յանա Տոբոսոյի 2006 թվականի մանգա։ Սյուժեն կառուցվում է երիտասարդ կոմս Սիել Ֆանտոմհայվի և նրա ծառա՝ դև Սեբաստյանի շուրջը կատարվող իրադարձությունների վրա։ Դրանում բազմաթիվ անգամ հանդիպում են XIX դարի լեգենդներ ու միստիկ իրադադարձություններ, ինչպիսին օրինակ Jack the Ripper-ի պատմությունն է։ 2008 թ. հոկտեմբերին տեղի ունեցավ մանգայի հիման վրա նկարահանգած անիմե-սերիալի պրեմիերային ցուցադրությունը։ 2010 թ. հուլիսի 1-ին լույս տեսավ անիմեյի 2-րդ սեզոնը, որի մեջ դեպքերը զարգանում են առաջինի սյուժեյի ավարտից 1 տարի և 3 ամիս հետո։
Ֆանտոմհայվների կալվածքը
Սեբաստյան Միքաելիս ( セバスチャン・ミカエリス)՝ Սիելի ծառան և թիկնապահը, գերազանց կատարում է այս երկու պարտականությունները։ Հմտացած է ցանկացած գործունեության տեսակի մեջ և ունի գերբնական կարողություններ։ Դրանց առկայությունը բացատրվում է նրանով, որ Սեբաստյանն իրականում դև է, որը ժամանակնից Սիելի հետ գործարք է կնքել և որը հույս ունի վերջին հաշվով խլել նրա հոգին։ Հենց նա է նախաձեռնել Եվրոպայում Սև Մահվան տարածումը, հավանաբար մասսայապես կլանել դժբախտների հոգիները։ Չնայած, ինչպես նշում է ինքը՝ Սեբաստյանը, նա հոգնել է իր նախկին կյանքից, այդ պատճառով Սիելի հոգին իր համար առավել կարևոր էր։ Նրա ձախ ձեռքին կարելի է տեսնել շրջանագծի մեջ հնգանիստը՝ գործարքի նշանը։ Նրա դիվային տեսքը անհայտ է, մարդկային կերպարն իրենից ներկայացնում է բարձրահասակ, սևամազ մի երիտասարդ, որը կրում է ֆրակ։ Նրա սիրելի արտահայտություններից են՝ «Ես և՛ դև եմ, և՛ ծառայապետ», «Պարզապես ես դիվայնորեն լավ ծառայապետ եմ» և «Ո՞վ, եթե ոչ Ֆանտոմհայվների ընտանիքի ծառայապետը կհաղթահարի դա»։ Սիրում է կատուներին և ատում է շներին, անի որ դրանք նվիրված են և կատարում են այն ամենն- ինչ իրենց հրամայում ես։ Սիելը դևին տվել է Սեբաստյան անումը հենց ի պատիվ իր հանգուցյալ շան։ Չնայած, որ Միքաելիսն աշխատում է Սիելի մոտ իր հոգու համր, նա տղային վերաբերվում է ինչպես կրտսեր եղբորը և նվիրված է նրան մինչ հոգու խորքը։ 2-րդ սեզոնի 11-րդ սերիայում Սիելը հրամայում է Սեբաստյանին իրեն ծառայել այնքան ժամանակ, մինչ նա կկլանի նրա հոգին, սակայն նա չի կարող դա անել, քանի որ ավելի ուշ Սիելը վերափոխվում է դևի, որի պատճառով Սեբաստյանը հարկադրվում է Սիելին ծառայել հավետ։
Սեյու՝ Դայսուկե Օնո
Սեյու՝ Էմիրի Կատո
Ֆիննիան ( フィニアン) կամ Ֆիննի՝ այգեպան, որը այգեգործության մասին ընդհանրապես պատկերացում չունի։ Ֆիննին գերմարդկային ուժի տեր է։ Նրա վրա փորձեր են կատարվել ֆիզիկական ուժի մեծացման ուղղությամբ, որից հետո նա կարողանում է փախչել այդտեղից և աշխատանքի ընդունվել Սեբաստյանի կողմից։
Սեյու՝ Յուկի Կադզի
Բարդրոյ ( バルドロイ) կամ Բարդ՝ Ֆանտոմհայվ տոհմի խոհարարը։ Շատ բարի է։ Խոհարարության մեջ հաճախ օգտագործում է դինամիտ և այլ պայթուցիկ զենքեր, քանի որ չափազանց անհամբեր է։ Որպես արդյունք՝ նրա մոտ հազվադեպ է ստացվում ուտելու բան պատրաստել։ Անցյալում զինվորական էր և իր վերջից ճակատամարտի ժամանակ միակ կենդանի մնացածն է եղել, քանի որ գիտակցել է ընտրված մարտավարության վտանգավորությունը և կարողացել է փրկվել, որից հետո աշխատանքի է ընդունվել Սեբաստյանի կողմից։
Տանակա ( タナカ)՝ մի ինքնամփոփ տնտեսվար։ Առեղծվածային կերպով փրկվել է կալվածքում բռնկված հրդեհի ժամանակ, որի ժամանակ էլ հենց զոհվել են Սիելի ծնողները։ Հազվադեպ է խոսում ուրիշների հետ, գրեթե միշտ կանաչ թեյ է խմում։ Ինքնամփոփ վիճակից դուրս է գալիս հանգուցային պահերի ժամանակ, որպեսզի դիտողին հասցնի կարևոր պատմական իրողություննետ, կամ երբ օգնում է Սեբաստյանին կամ մյուսներին։ Միայն այդ ժամանակ նորմալ տեսք է ընդունում, մնացած ժամանակ ներկայացվում է չիբի տեսքով։ Անիմեում օրագիր է վարում, որի մեջ գրի է առնված Ֆանտոմհայվների ընտանիքի պատմության կարևոր դեպքերի մեծ մասը։
Սեյու՝ Սյունձի Ֆուձիմուռա
Սեյու՝ Տակաֆումի Յամագուտի
Եղիզաբեթ Միդլֆորդ ( エリザベス・ミッドフォード) մարկիզուհի Ֆրենսիս Միդլֆորդի դուստրը, Սիելի հարսնացուն, ինչպես նաև նրա ազգականը։ Նա կենսուրախ ու լավատես խառնվածքի տեր աղջիկ է։ Եղիզաբեթը Սիելին գիտեր դեռ մանկուց։ Փորում է հոգ տանել նրա մասին, անում է այն ամենն, ինչ իր ուժերում է, կոմսի ժպիտը տեսնելու համար։ Աղջիկը մշտապես Սիելին խնդրում է իրեն «Լիզզի» դիմել։ Նա նաև սիրում է «պուպուշ» բաներ։ Սիելը նրա մեջ տեսնում է կարևոր ընկեր և օրիորդ, որին պետք է պաշտպանի, այդ պատճառով նա ասում է, որ այլևս չի ուզում նորից կորցնել որևէ կարևոր բան։ Սերիաներից մեկում խամաճիկ է դառնում։ Առկա է անիմեի մի մասում։
Մանգայում իր և Սիելի մահվան վտանգի առջև իրեն դրսևորում է որպես Բրիտանիայի ասպետների առաջնորդ արկիզ Ալեքսիս Լեոն Միդլֆորդի և ռազմատենց մարկիզուհի Ֆրենսիս Միդլֆորդի իսկական դուստր։ Հմտորեն տիրապետում է սրին, կարող է կռվել ինչպես մեկ, այնպես էլ երկու սրերով։ Մի վայրկյանում կարող է ոչնչացնել մեծ քանակությամբ թշնամիներ։ Երբեք չի ցուցադրել իր այդ կողմը Սիելին, քանի որ ուզում էր, որ նա իրեն «պուպուշ» համարի։
Սեյու՝ Յուկարի Տամուրա
Տրանսի կալվածքը
Ալոիս Տրանսի ( アロイス・トランシ) (իսկական անունը՝ Ջիմ ՄաքՔեն)՝ անիմեի 2-րդ սեզոնի ամենակարևոր կերպարներից մեկը՝ Սեբաստյանից ու Սիելից հետո, երկրորդ դև-ծառայապետի՝ Կլոդ Ֆաուստուսի, տերը։ Գործարքի կնիքը կրում է լեզվի վրա։ Իրենց իսկական ծնողների մահից հետո Ջիմն ու իր կրտսեր եղբայր Լուկան ապրում էին խուլ մի գյուղում։ Ջիմն ատում էր իր գյուղի բոլոր բնակիչներին, և նրան գոհացնելու համար Լուկան գործարք է կնքում Հաննայի հետ, ըստ որի սպանվեցին գյուղի բոլոր բնակիչները, բացառությամբ Լուկային մեղկացող մի մարմնավաճառուհու։ Գործարքի կատարումից հետո Լուկան մահանում է, և Ջիմը մնաց միայնակ։ Ավելի ուշ Ջիմին և մի քանի տղաներին բերում են ծեր կոմս Տրանսիի՝ Թագուհու Սարդի, կալվածք։ Տղաներից մեկը Ջիմին պատմում է այն մասին, թե ինչպես փերի կանչել։ Ջիմը կատարում է այն ամենն, ինչ անհրաժեշտ էր, բայց փերիի փոխարեն հայտնվում է դև Կլոդ Ֆաուստուսը, որի հետ Ջիմը գործարք է կնքում։ Ժանտախտի համաճարակի բռընկումից հետո կալվածքում բոլոր գերիներից կենդանի է մնում միայն Ջիմը, որը տրվել էր ծեր Տրանսիին։ Նա տղային հռչակում է իր որդի և տալիս Ալոիս Տրանսի անունը, որին առևանգել էին վաղ մանկությունում։ Երբ ծերուկը մահանում է, Ալոիսը դառնում է նրա ժառանգորդը։ Տղան շատ միայնակ է և սիրո կարիք ունի։ Նա շատ կապված է Կլոդին, սակայն վերջինիս համար հանդիսանում է միայն նպատակին հասնելու միջոց։ Կլոդ Ֆաուստուսը սպանում է Ալոիսին 8-րդ սերիայում և նրա հոգին փակում իր տիրոջ մատանու մեջ։ Երբ Կլոդը մատանին հագցնում է Սիելի մատին, Ալոիսը Հաննայի և նրա աչքի միջոցով, որը կինը կուլ էր տվել, տիրանում է Սիելի մարմնին։ 11-րդ սերիայում Հաննայից իմանում է ճշմարտությունն ու նրանց գործարքի մասին։ 12-րդ սերիայում Սիելի մարմնի շնորհիվ Հաննայի հետ գործարք է կնքում և խնդրում կատարումից հետո Սիելին դև դարձնել, որպեսզի նրա հոգին ոչ ոչ չստանա։
Սեյու՝ Նանա Միձուկի
Կլոդ Ֆաուստուս ( クロード・ファウスタス)՝ Ալոիս Տրանսիի դև-ծառայապետը։ Ի տարբերություն Սեբաստյան Միքաելիսի՝ դևի սիմվոլն է սարդը։ Նա ունի այն բոլոր կարողությունները, ինչ Սեբաստյանը, բայց նաև կարողանում է ստեղծել սարդոստայնի թելեր, որոնք կարող են կտրել ամենաամուր պողպատն անգամ։ բացի այդ նա ունի նաև հինավուրց դիվային մի սուր, որն իր տիրոջը տալիս է հավելյալ կարողություններ, օրինակ այդ սրով պատճառած վերքերը երբեք չեն ապաքինվի։ Սուրը պահվում է Հաննայի մարմնում։
Բացի այդ ցանկանում է ստանալ Սիելի հոգին։ 2-րդ սեզոնում պարզաբանվում է, որ Կլոդն առևանգել է Սիելի հոգին, երբ Սեբաստյանն ուզում էր կլանել այն (Սեբաստյանի կնիքով ձեռքը կտրել էր Անժելան և նրա ու Սիելի գործարքը ժամանակավորապես խզված էր)։ 12-րդ սերիայում սպանվեց Սեբաստյան Միքաելիսի կողմից սիվային սրի միջոցով։
Սեյու՝ Տանահիրո Սակուրաի
Հաննա Անաֆերոուզ ( ハンナ・アナフェローズ)՝ Ալոիս Տրանսիի դև-սպասուհին։ Արտաքինից բարձրահասակ թուխ մաշկով ճերմակ երկար հյուսով երիտասարդ կին է։ Ալոիսը հենց 1-ին սերիայում հանում է նրա աչքը (սակայն սեզոնի ավարտին կինը հանում է վիրակապը և պարզվում է որ աչքը իր տեղում է։ Դա Ալոիս Տրանսիի աչքն է)։ Հաննան տիրապետում է մի տարօրինակ երաժշտական գործիքի՝ ապակյա հարմոնիկայի, որը կարող է կառավարել մարդու ենթագիտակցությունը։ 7-րդ սերիայում պարզվում է, որ նա տիրապետում է հրազենին և հրաշալի գործածում է գնդացիրը։ Նրա գործարքի սիմվոլն է երկնագույն վարդը։ Շատ էր սիրում Լուկային և նրա եղբորը։ 2-րդ սեզոնի 12-րդ սերիայում գործարք է կնքում և դրա սիմվոլը գտնվում էր հանած աչքի վրա։ Գործարքի կատարումից հեոտ Սիելին դարձնում է դև։ նա գտնում է Կլոդի մարմինը, պառկում նրա կողքին և խեղդվում ջրի մեջ։
Սեյու՝ Այա Հիրանո
Եռվորյակներ (Թոմպսոն, Թիմբեր և Կանտերբերրի)՝ խորհրդավոր եռվորյակներ, որոնք մտածում են մի ընդհանուր գիտակցությամբ։ Տիրապետում են սառը զենքին։ Նույնպես աշխատում են Տրանսի ընտանիքի կալվածքում։ Հանդիսանում են դևեր։ Հաննայի ենթականերն էին։ Այն բանից հետո, երբ Կլոդի հրամանով հարձակվեցին Սեբաստյանի վրա, նրանց բռնեցին և սպանեցին Միքաելիսն ու Սատկլիֆֆը։
Սինիգամիներ
Ձեռնարկիչ ( Undertaker)` առասպելական քաղվոր պաշտոնաթողության մեջ։ Թաղման բյուրոյի տնօրեն։ Շատ տարօրինակ արտաքին ունի։ Սիրում է ոսկորների տեսքով բլիթներ։ Օգնել է Jack the Ripper-ի դեպքի հետաքննության մեջ։ Գումար չի վերցնում, սակայն ինֆորմացիա տրամադրում է միայն այն բանից հետո, որ իրեն լավ կծիծաղեցնեն։ Անիմեյում՝ Քաղվորների բարձրագույն ղեկավարներից մեկը, ունի վարդագույն էջանշան, որպեսզի կանգնեցնի ժամանակն ու փոփոխի դեպքերը։ Նա է կայացրել Ռոբին Հուդի դատավճիռը և դժոխքի դատապարտել Մարիա Անտուանետտային։ Մանգայում՝ Հետաքրքրությունից ելնելով մասնակցել է մահացածներին վերակենդանացնելու՝ Ավրորա միության նախագծին։ «Campania» նավում մղված ճակատամարտի ժամանակ (Սեբաստյանի, Գրելլի և Նոքսի դեմ) բացահայտում է իր Սինիգամիի էությունը (դեղնա-կանաչ աչքերն ու մահվան գերանդին)։ Վերակենդանացնում էր մահացածներին՝ շարունակելով նրանց կյանքի ժապավենները, սակայն արդյունքում ստացավ միայն զոմբիներ։ Կարողացել է լուրջ վիրավորել Սեբաստյանին և տեսնել նրա՝ որպես ծառայապետի, կյանքի մի մասը (Սիելի հետ գործարքի կնքումից մինչև Սիելի՝ Կոմս հռչակումը)։ Սյուժեի այդ մասի ավարտին նա խնդրում է Սիելին պահպանել իր հուղարկավորման մեդալիյոնները, ասելով, որ դրանք իր համար գանձ են, թափահարում է իր գերանդիով, և նավը երկու կեսի է բաժանվում և խորտակվում։ Ձեռնարկիչը չքվում է։ Սեբաստյանն ասում է, որ եթե Սիելը պահի այդ մեդալիյոնները իր մոտ, ապա անպայման կհանդիպի սիմիգամիին, իմանալու համար, թե ինչու համար է նա արել այդ ամենը։ Ինչ-որ կերպ կապված է Սիելի տատիկի՝ Կլոդիա Ֆանտոմհայվի հետ, որը Ձեռնարկիչի համար շատ թանկ էր։
Սեյու՝ Դձունյիտի Սուվաբե
Գրելլ Սատկլիֆֆ ( グレル・サトクリフ)՝ կարճ ժամանակով Մադամ Ռեդի ծառայապետը, Քաղվոր։ Չնայած մասնագիտական էթիկային, օգտվում է քաղվորի չընդունված գերանդիից։ Ծառայապետի դերում ուներ մուգ շագանակագույն մազեր՝ կարմիր ժապավենակապով կապված և կրում էր կլոր ակնոց։ Ընդունելով իր իրական կերպարանքը՝ թափթփված ալ կարմիր մազեր, աստիճանաձև ճակատի վրա ընկած սանրվածք, սուր ատամներ, փոխել է ակնոցը ավելի բարդ հնգակյունի ձև ունեցող կարմիր շրջանակով ակնոցի։ Համագործակցում էր Մադամ Ռեդի հետ, իր հետ հավասար կատարելով Jack the Ripper-ի դերը։ Ըստ իր բառերի, նա սպանության է գնացել նույն գաղափարներից դրդված, ինչ Անգելինա Դյուլեսը։ Մանգայում ունի հպարտ, եսասեր բնավորություն։ Գիտի իրեն գինը, չափազանց դաժան է։ Հանդիսանում է Միքաելիսի մշտական հակառակորդը։ Անիմեյում՝ անիմեի գրեթե ամբողջ ընթացքում իրեն դրսևորում է որպես մեծ երեխա։ Միամիտ ու պարզամիտ է, հեշտությամբ է վստահում մարդկանց։ Անպարկեշտ արտահայտություններ է օգտագործում և անպարկեշտ գործողություններ է կատարում, ինչով հաճախ առաջացնում է շրջապատի զարմանքն ու բացասական կարծիքը։ Հպարտ է, նեղացկոտ և տաքարյուն, երբեմն ցուցաբերում է մեծ դաժանություն։ Սիրում եմ ամենուր գնալ Սեբաստյանի հետևից, որի հանդեպ անտարբեր չէ, ինչից և օգտվում է դևը իր նպատակներին հասնելու համար։ Մանգայում նա փոքր-ինչ այլ է։ Միշտ ընկնում է վտանգավոր և անիմաստ իրավիճակների մեջ, սակայն միշտ դրանցից դուրս է գալիս ողջ և առողջ։
Սեյու՝ Ձյուն Ֆուկույամա
Ուիլյամ Թի Սպիրս ( ウィリアム T · スピアーズ)՝ սինիգամի, զբաղեցնում է բարձր պաշտոն։ Ըստ «The Tale of William the Reaper» ՕՎԱ-յի պարզվում է, որ ընդունվել է «Մահ բերողներ» կազմակերպությունը Գրելլ Սատկլիֆֆի հեր միաժամանակ։ Եղել է քաղվոր դառնալու գլխավոր քննության ժամանակ նրա զուգընկերը։ Անիմեյում միշտ օգնում է Գրելլին դուրս գալ տհաճ իրավիճակներից՝ կապված աշխատանքի հետ կապված։ Սատկլիֆֆը նրա հանդեպ անտարբեր չէ։ Ատում է Սեբաստյան Միքաելիսին։ Ունի զուսպ բնավորություն, չնայած դժգոհության հաճախակի արտահայտմանը։ Շատ պատասխանատու է վերաբերվում իր աշխատանքին։ Նրա գերանդին երկկողմանի սեկատոր է, որը կարող է երկարել անսահմանափակ երկարությամբ։
Սեյու՝ Նորիակի Սուգիյամա
Ռոնալդ Նոքս ( ロナルド ノックス)՝ սինիգամի, որն աշխատում է Ուիլյամ Թի Սպիրսի մոտ։ Ունի ուշանալու սովորություն, ինչը շատ նյարդայնացնում է իր վարչին, չնայած ցանկություն է հայտնում քրտնաջան աշխատելու։ Բացի այդ հանդիսանում է Գրելլ Սատկլիֆֆի ենթական և հարգում է նրան (մանգայում)։ Կիրառում է գերանդի-խոտհնձիչ։ Սիրում է աշխատանքից հետո շփվել կադրերի բաժնից աղջիկների հետ։ Ատում է արտաժամյաներ վերցնել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անիմեներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մանգաներ Կատեգորիա:Դևերն արվեստում
Պեչենգա (Սուխոնայի վտակ)
Պեչենգա (Печеньга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի աջ ափում՝ 302 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 65 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Գալիչսկոյի բարձրավանդակում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Իզաբել Յուպպեր
Իզաբել Յուպպեր (ֆրանս.` Isabelle Huppert, ), ֆրանսիացի դերասանուհի։ Արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների ու պարգևների, նկարահանվել է ավելի քան 100 կինոնկարում և հեռուստատեսային բեմադրություններում։
Կենսագրություն
Իզաբել Յուպպերը ծնվել է խոշոր արդյունաբերողի և անգլերենի ուսուցչուհու ընտանիքում։ Հայրը Հունգարիայից գաղթած կաթոլիկ հրեա էր։ Իզաբելն ընտանիքում ամենակրտսեր երեխան էր։ Նա ավարտել է Փարիզի համալսարանի սլավոնական բաժինը, իսկ հետո դրամատիկական արվեստի բարձրագույն ազգային կոնսերվատորիան։
Իզաբել Յուպպերի կինոդեբյուտը կայացել է 1971 թվականին, Նինա Կոմպանեեցի «Ֆաուստինան և շոգ ամառը» կինոնկարում։ 1972 թվականին նկարահանվել է Կլոդ Սոտեի «Սեզարն ու Ռոզալին» ֆիլմում։ 1970-ական թվականների սկզբին, Իզաբել Յուպպերը հիմնականում խաղում էր դեռահաս աղջիկների դերեր։ Այդպիսի ֆիլմերից էին «Գարեջրատունը ճամփաբաժանի վրա» (1972 թ.) և «Վալս պարողները» (1974 թ.) կինոնկարները։ Նրա դերասանական կարիերայում կարևոր փուլ սկսվեց «Դյուպոն Լաժուա» («Դա պատահել է տոն օրը» 1974 թ.) կինոնկարով։ Դերասանական վարպետության դասընթացներ անցնելուց հետո Իզաբելը նկարահանվեց «Ալոիզա» (1975 թ.) կինոնկարում, որտեղ հանդես եկավ արդեն որպես պրոֆեսիոնալ դերասանուհի։ Առաջին մեծ աշխատանքը Բերտրան Տավերնյեի «Դատավորն ու մարդասպանը» (1976 թ.) կինոնկարն էր, որտեղ նրա խաղընկերներն էին Ֆիլիպ Նուարեն և Միշել Գալաբրյուն։
1970-ական թվականների վերջերին Իզաբելը ծանոթացել է Կլոդ Շաբրոլի հետ։ Վերջինս նրան հրավիրել է նկարահանվելու «Վիոլետա Նոզյեր» (1978 թ.) կինոնկարում, որտեղ Իզաբելը մարմնավորել է իրական կերպարի` կնոջ, ով 1930-ական թվականներին թունավորել էր իր հորը։ Արդյունքում Իզաբելը նկարահանվեց Կլոդ Շաբրոլի ևս չորս ֆիլմում` «Կանացի գործ» (1988 թ., Վենետիկի կինոփառատոնի մրցանակ՝ կանացի լավագույն դերի համար), «Տիկին Բովարի» (1991 թ., Մոսկվայի կինոփառատոնի մրցանակ՝ կանացի լավագույն դերի համար), «Արարողություն» (1995 թ., «Սեզար» մրցանակ և Վենետիկի կինոփառատոնի մրցանակ՝ կանացի լավագույն դերի համար) և «Խաղադրույքն արված է» (1997 թ.)։
Իզաբել Յուպպերը հաճախ հանդես է եկել հակասական՝ մասնավորապես հանելուկային, ինքնամփոփ և ճակատագրական կանանց դերերով։ Այդպիսին էր Ալֆոնսինա Պլեսսիի դերը «Կամելիազարդ տիկինը» (1981 թ.) կինոնկարում։ Այդ տարի նա խաղացել է իր ամենահաջողված դերերից մեկը՝ Մարթա Մեսարոշի «Ժառանգորդուհիները» («Երկրորդ կինը» 1980 թ.) կինոնկարում։
Իզաբել Յուպպերը հիմնականում աշխատում է ֆրանսիական և եվրոպական հեղինակային կինոյի և առաջատար թատերական ռեժիսորների հետ։ Նա նկարահանվել է Բերտրան Տավերնյեի «Քմահաճ երեխաներ» (1977 թ.) և «Անբասիր համբավ» (1981 թ.), Բերտրան Բլիեի «Վալս պարողները» (1974թ.) և «Իմ ընկերոջ կինը» (1983 թ.), Ժան Լյուկ Գոդարի «Փրկվեք, ով կարող է» (1979 թ.) և «Կիրք» (1982 թ.), Անդրե Տեշինեի «Բրոնտե քույրերը» (1979 թ.) և Մորիս Պիալայի «Լուլու» (1980 թ.) և այլ կինոնկարներում։ 1993 թվականին Իզաբելը նկարահանվել է Իգոր Մինաևի «Հեղեղում» կինոնկարում։
2001 թվականին Իզաբել Յուպպերը նկարահանվել է Էլֆրիդե Ելինեկի վեպի հիման վրա նկարահանված, Միխայել Հանեկեի «Դաշնակահարուհին» կինոնկարում։ Այդ դերի համար նա ստացել է Կաննի կինոփառատոնի մրցանակը՝ կանացի լավագույն դերի համար։ Նրա հետագա աշխատանքներից են «Ութ կին» (2002 թ.), «Գայլերի ժամանակը» (2002 թ.), «Իմ մայրը» (2004 թ.), «Թաքուն սեր» (2007 թ.), «Իմ փոքրիկ արքայադուստր» (2011 թ.), «Իմ ամենաահավոր մղձավանջը» (2011 թ.), «Սեր» (2012 թ.), «Միանձնուհին» (2013 թ.) և այլ կինոնկարներ։
Իզաբել Յուպպերը այն չորս դերասանուհիներից է, ով Կաննի կինոփառատոնի կանացի լավագույն դերի համար սահմանված մրցանակին արժանացել է երկու անգամ (մյուս դերասանուհիներն են Վանեսա Ռեդգրեյվը, Հելեն Միրենը և Բարբարա Հերշին)։ 1984 թվականին Իզաբելը Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի կազմում էր։
Անձնական կյանքը
Իզաբել Յուպպերը 1982 թվականին ամուսնացել է ռեժիսոր և սցենարիստ Ռոնալդ Շամմայի հետ։ Նրանք ունեն երեք երեխա։ Ավագ դուստրը՝ Լոլիտա Շամման, նույնպես դերասանուհի է։
Իզաբել Յուպպերը ապրում է իր կերտած շատ հերոսուհիների նման ինքնամփոփ և պարփակված։ Նա չի սիրում ասուլիսներ և հարցազրույցներ, լռում է իր անձնական կյանքի վերաբերյալ և չի պատմում իր ապագա ծրագրերի մասին։ Հիանալիորեն դաշնամուր է նվագում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
Հնաքաղաք
Հնաքաղաք, մ. թ. ա. IV—II հազարամյակներին պատկանող, հաճախ մեկ կամ մի քանի պարիսպներով շրջափակված բնակատեղիների պայմանական անվանումը հնագիտության մեջ։ Հնաքաղաքներին զուգահեռ գործածվում է նաև բերդշեն հասկացությունը։ Կառուցման համար կիրառվել է հիմնականում քար կամ կավ։ Հայաստանի տարածքում հնաքաղաքի ցայտուն տիպ է Շենգավիթը։
Կատեգորիա:Հնագիտություն Կատեգորիա:Նախնադար
Հովհաննես Հյունքյարպեյենտյան
Հովհաննես Հյունքյարպեյենտյան (Կ. Պոլիս, 1818, նոյեմբերի 25 - Կ. Պոլիս, 1894, դեկտեմբերի 28), բառարանագիր։
Կենսագրություն
Բառարանագիր, լեզվաբան։ Սովորել է Կ. Պոլսի Մայր եկեղեցու դպրոցում, եղել է ուսուցիչ, քահանա (1852)։ Տիրապետել է հունարենին, լատիներենին, պարսկերենին, թուրքերենին։ Մասնակցել է Աստվածաշնչի խմբագրման աշխատանքներին՝ կատարելով հայերեն թարգմանության և հունարեն բնագրի համեմատությունը։ Հեղինակել է «Ստուգաբանական բառարան հայ լեզվի» (1894) աշխատությունը (Իզմիրլյան մրցանակ, 1893), որի առաջաբանում նա հայերենը համարում է թուրանյան լեզու։ Հովհաննեսը գտնում է, որ առաջին թարգմանիչների ջանքերով հայոց լեզվի մեջ մուտք են գործել բազմաթիվ հունարեն, լատիներեն, պարսկերեն արմատներ, որոնց պատճառով հայերենը դարձել է «արվեստական» լեզու։ Ստուգաբանությունները չունեն գիտական հիմնավորում եւ չեն ենթարկվում լեզվաբանական օրենքներին։
Կատեգորիա:Հայ բառարանագիրներ Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ Կատեգորիա:Հայ քահանաներ
Կիրխհասլախ
Կիրխհասլախ (Kirchhaslach), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 1302 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 32,04 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 157։
Հարաբերություններ Հին Հռոմի և Չինաստանի միջև
Շփումներ հին Հռոմի և Չինաստանի միջև - երկկողմ շփումներ ասիական և եվրոպական երկու գերհզոր պետությունների միջև։
1-2-րդ դարերում Հանը և Հռոմեական կայսրությունն երկու մեծ հեգեմոններ էին՝ աշխարհի հակառակ կողմերում, սակայն մեծ հեռավորության պատճառով երկու քաղաքակրթություններն իրար մասի շատ քիչ տեղեկություններ ունեին։ Թեպետ հռոմեացիներն արշավում էին դեպի արևելք, իսկ չինացիները՝ դեպի արևմուտք, սակայն նրանց կիսում էին հազարավոր կիլոմետրեր ձգվող աշխարհագրական խոչընդոտներ և մի շարք հզոր պետություններ, ինչպիսին էին Պարթևստանը և Քուշանական թագավորությունները
Չինացիներն անվանում էին Հռոմը (այնուհետև նաև Բյուզանդիան) Դացին (大秦), ինչը նշանակում էր «Մեծ Չին»։ Հռոմեացիներն անվանում էին Չինաստանը և չիներին Սերես, ինչը նշանակում է «մետաքս» կամ «մետաքսի երկիր»։ Հավանաբար այդ բառն առաջանում է չինարեն «սը» (絲, 丝)՝ մետաքս բառից։
Հարաբերությունների պատմություն
Երբ չինացի ճանապարհորդ Ճան Ցիանը մեկնեց միջին Ասիա՝ այնտեղ գտնվող ազգերի հետ ցանոթանալու և առևտուր անելու համար, մետաքսե ճանապարհը ձգվեց Չինաստանից մինչև միջերկրարան ծով
Ամենահին պահպանված տեղեկությունները չինացի և հռոմեացի ժողովուրդների միջև ներկայացնում է պատմաբան Լուցիուս Աննաեուս Ֆլորը․ նա գրում է այն մասին, որ Օկտավիանոս Օգոստոսի մոտ եկած պատվիրակությունների մեջ նաև կար չինականը, որը այնտեղ մնաց շուրջ չորս տարի, և որոնց ներկայացուցիչների «մաշկի գույնը ապացույց էր, որ նրանք ապրում են այլ արևի տակ» ։
Մ․թ․ա առաջին դարում վերջնականապես հաստատվեց առևտրական ծովային ուղի Եվրոպայի և Չինաստանի միջև, որոնց միջնորդ էր հանդիսանում Հանի հարկատու Ցյանոչժին և քմերական ֆունանը։ Այդ վարկածն ապացուցում են հին հռոմեական մետաղադրամների հայտնաբերումը Մեկոնգում, որը գտնվում էր հենց այդտեղ։
Ըստ Պլինիոսի, քառասուն հազարանոց հռոմեական բանակի մեկ չորրորդ մասը, որը պարտություն էր կրել Պարթևների կողմից Կարրմանում, հաղթողների կողմից վտարված էր Մարգիանա ։ Որոշ պատմաբանների համաձայն՝ հենց նրանք մասնակցություն ունեցան առաջին Տալասսյան ճակատամարտում՝ Հունի տիրակալ Չժի-չժիի կողմից ։ Առաջին անգամ այս վարկածը առաջարկվեց բրիտանացի չինագետ Հոմերոս Դաբսի կողմից ։ Բան Գուն գրում է, որ չինացիները ոչնչացրեցին հետևակազորը, որը «կանգնած էր նման ձկան թեփուկի», ինչը կարող է վերաբերվել հռոմեական պաշտպանական դիրքին, որը նման չէ պարթևյան և հունական դիրքերին։
Կարա-կամար (ուզբեկիստան) ժայռի պատերին այտնաբերվել են գրեր, որոնք հավանաբար թողված էին հռոմեական «Ապպոլինարիս» լեգիոնի նախկին զինվորիների կողմից՝ ք․ա․ առաջին դարի երրորդ կեսին, իսկ ժայռը կարող էր օգտագործվել որպես միտրեում ։ Դա ավելի հնարավոր է դարձնում հռոմեացինների հավանական աքսորումը հեռու դեպի արևելք որպես ռազմաստրուկներ ։
97 թվականին 70 հազարանոց չինական բանակը՝ Բան Չաոի հրամանատարության տակ, մտադիր լինելով պատժել մետաքսի ճանապարհի վրա հարձակվողներին անցավ Տան-Շանը և կողոպտեց միջին ասիան՝ մինչև Մերվ։ Հրամանատարը, որի զորքը արևմուտքում հասավ մինչև Կասպից ծով, հռոմ ուղարկեց պատվիրարկու՝ Գան Ին անվամբ։ Սակայն Գան Ինը՝ հատուկ շեղեցված իր ճանապարհից պարթևացիների կողմից, միջագետքից ավել չգնաց։ Չնայած որ Գան Պինը այնպես էլ չկարողացավ ոտք դնել հռոմ, սակայն նա, ըստ պատմաբանների, այն չինացին էր, ով կարողացավ բոլորից երկար դեպի արևմուտք ճանապարհորդություն կատարել։ «Հու հանշու» աշխատության մեջ ընդհանրացված էն նրա հավաքած տեղեկությունները դացինի մասին։ Չինացինները հատկապես նշում էին կայսրության ահռելի չափերը՝ հաշվելով 400 քաղաք և տասնյակ հալածած պետություններ և վասալներ։ Նշվում են քարե պատեր, փոստ, պատերը սպիտակեցնելու ավանդույթ, կոկիկ կարված շորեր, զարգացած տեխնոլոգիաներ և սեր երգերով և հազարավոր դրոշներով արշավանքների նկատմամբ։ Հռոմ քաղաքը նակարագրվում է որպես 100 լի երկարությամբ կլոր՝ իրարից 10 լի հեռավորության վրա գտնվող 5 պալատներով, որոնց սյուները պատրաստված են բյուրեղապակուց, ինչպես և կենցաղային պարագանները։ Հիշատակված են հատուկ պաշտոնյաներ, որոնք հավագում են կառավարչին ուղված նամակները, որոնք դիտատրկում են ամեն շաբաթ։ Նաև խոսք է գնում այնտեղի արտադրության և Ներվայի դարաշրջանի Անտոնիների կայսրատոհմի աննշանության մասին։
Կայսրի խորհրդարանը բաղկացած է 36 ռազմանախարարներից։ Քաղաքացիները ճշտախոս են և չեն զբաղվում առևտրով, շրջառույթի մեջ կան ոսկե և արծաթե մետաղադրամներ՝ 10-ը 1-ի արժույթով։ Ուտելիքը շատ էժան է, իսկ Պարթևները, ըստ չինական դեսպանների, խոչնդոտում են Չինաստանի և Հանի միջև շփումների անմիջական հաստատմանը, քանի որ մեջ շահ են ստանում մետաքսի վաճառքից։ Վատ նկարագրված է Անատոլիայից դեպի հռոմ ճանապարհը, որտեղ իբրև կա 100 լի երկարությամբ կամուրջ (Անգամ չին գիտնականները չէին վստահում այդ տեղեկությանը)
Այն, որ որոշ ծովային դեսպանությունները հասնում էին մինչև անգամ Հան կայսրների մայրաքաղաք, հայտնի է նույն աշխատությունից։ Այնտեղ խոսվում է Դացինից 161, 230 և 284 թվականների պատվիրարկությունների մասին։ Այդպես, 166 թվականին Լոյան եկավ ոչ մեծ պատվիրակություն՝ 161 թվականին ուղարկվաց Անտոնին Պիուսի (չին․ 安敦 , ան-դուն) կողմից։ Այն տերկայացավ հարավային ճանապարհով, և նրանց նրանց կողմից կայսրին նվիրված ընծաները փաստում էն այն մասին, որ դրանք գնված էին ճանապարհին, հավանաբար հնդկաչինում։
Համաձայն տեղեկությունների, ստացված մետաքսե ճանապարհով ճանապարհորդների կողմից, չին պատմաբանները կարողացան նշել փոփոխությունները, որոնք պատահել էին Հռոմում։ Այդպես,«Վեյ Շու»-ում նշված է, որ Դացինում կա հինգ մայրաքաղաք։ Կայսրը երեք տարին մեկ անգամ ճանապարհորդություն է կազմակերպում երկրով մեկ և ընդունում բողոքները պաշտոնյաների նկատմամբ, որոնց տուգանում է կամ լուրջ արարքի համար զրկում պաշտոնից։ Դացինից Չինաստան կարելի է անցնել պարսկաստանի, սև կամ կասպից ծովերի շնորհիվ։
Թանը և Բյուզանդիան
Երբ 6-րդ դարում ի հայտ եկան Թան և Սուն արքայատոհմերը, չինաստանը շարունակեց Հանի արտասահմանյան հարաբերությունները։ Արքունյաց գիտնականները նկատեցին, որ դացինում նույնպես տեղի ունեցան հսկա փոփոխություններ և անվանափոխեցին այդ հեռավոր երկրի անվանումը Ֆոլին (拂菻)՝ Բյուզանդիա։ Չիները համոզված էին, որ Ֆուլինում կա 400 մեծ քաղաքներ և 1 միլիոն զորք։ Երկիրը կառավարում է արքան, որը իր կարողությունները կիսում է 12 նախարարների հետ։ Բացի մի շարք հրաշքների նկարագրությունից, նկարագրվում է նաև ջրահամակարգ, որը սառեցնում էր քաղաքի օդը առավել տաք օրերին։ Հիշատակվում են հայտնի բժիշկներ, որոնք կարողանում են վիրահատել աչքեր։ Դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատվեցին միայն 643 թվականին, երբ որ Թանից պատվիրարկություն ժամանեց Ֆոլին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինաստանի պատմություն Կատեգորիա:Հռոմեական կայսրություն Կատեգորիա:Միջազգային հարաբերությունների պատմություն Կատեգորիա:Չինաստանի երկկողմանի հարաբերություններ
Հյուսեյնիք
Հյուսեյնիք,  գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի գավառի Գելիեգյուզան գավառակում։ 1909-ին ուներ 15 ընտանիք հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Նրանց զգալի մասը զոհվել է 1915-ին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվածները բնակություն են հաստատել տարբեր երկրներում։
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հյուսիսային բևեռ (գիտահետազոտական կայան)
«Հյուսիսային բևեռ» դրեյֆող գիտահետազոտական կայան Дрейфующая станция «Северный полюс», խորհրդային գիտական դիտարան, Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսի դրեյֆող սառույցի վրա։ Դրեյֆող կայանի գաղափարն առաջին անգամ տվել Ֆրիտյոֆ Նանսենը։ Կայանի նպատակն Էր հետազոտել Արկտիկայի բնությունը։
Խորհրդային առաջին դրեյֆող կայանը հիմնվել է 1937 թվականի մայիսի 21-ին։ Հետագայում՝ մինչև 1978-ը, գործել են 23 կայաններ, որոնք կատարել են գիտական կոմպլեքսային հետազոտություններ օվկիանոսագիտության, օդերևութաբանության, աերոլոգիայի, սառցահիդրոլոգիայի, գեոֆիզիկայի և հիդրոկենսաբանության բնագավառներում։
1978-ից սկսել է գործել «ՀԲ–24» կայանը։ Դրեյֆող կայանները հազարավոր կիլոմետրեր սառույցների հետ շարժվում էին դեպի արևմուտք։ Դրանց շարժումը պայմանավորված էր օվկիանոսի շրի վերին շերտի հոսանքներով։
Կատեգորիա:Հյուսիս Կատեգորիա:1937 հիմնադրումներ ԽՍՀՄ-ում
Վիլալագո
Վիլալագո  (Villalago), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 622 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 17,61 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 35,33 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0864։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մաունթ Լեմոն հետազոտություն
Մաունթ Լեմոն հետազոտություն (Mount Lemmon Survey, MLS), աստերոիդների և գիսաստղերի որոնման և հետազոտության ծրագիր, Կատալինա ծրագրի մաս ։ Մաունթ Լեմոն հետազոտություն ծրագրում օգտագործվում է 1,52 մետրանոց ռեֆլեկտոր աստղադիտակ տեղադրված Ստյուարդի աստղադիտարանում, որը կազմում է Մաունթ Լեմոնի աստղադիտարանի մաս, այն տեղակայված է 2 791 մ բարձրության վրա Սանտա Կատալինա լեռնաշղթայում ԱՄՆ Արիզոնա նահանգի Թուսոն քաղաքի մոտ։
Այս ծրագիրը այժմ հանդիսանում է տիեզերքի հետազոտություններով զբաղվող ամենաարդյունավետ ծրագրերից մեկը աշխարհում, հատկապես Երկրին մոտեցող աստերոիդների հայտնաբերումների առումով։ Մաունթ Լեմոն հետազոտությունը Փոքր մոլորակների կենտրոնի աստերոիդների հայտնաբերողների ցանկում գրավում է առաջատար տեղերից մեկը, ավելին քան 50 հազար համարակալված աստերոիդների հայտնաբերումով ։
Հայտնաբերումներ
Ծրագրի շրջանակներում 2008 թվականի հոկտեմբերի 7-ին անսպասելիորեն վերահայտնաբերվեց 206P/Բեռնարդ - Բոատինի կորսված գիսաստղը ։ Գիսաստղը 1892 թվականից ի վեր կատարել էր Արեգակի շուրջ 20 պտույտներ և անցել 0,3 - 0,4 ա. մ. հեռավորության վրա Յուպիտերից 1922, 1934 և 2005 թվականներին ։ Այս գիսաստղը նաև առաջինն էր, որ հայտնաբերվել էր լուսանկարման միջոցով, հայտնաբերել էր ամերիկացի աստղագետ Էդվարդ Բեռնարդը 1892 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ։
աստերոիդը հայտնաբերվել է Մաունթ Լեմոն հետազոտության կողմից 2009 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, այն հանդիսանում է Մարսի տրոյացի աստերոիդ ։ Ծրագիր շրջանակներում նաև հայտնաբերվել է անսովոր Ատենի աստերոիդ  2012 թվականի մարտի 31-ին ։
Ծանոթագրություններ
}}
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փոքր մարմինների որոնման ծրագրեր Կատեգորիա:Գիսաստղ հայտնաբերողներ
Սունդար Պիչայ
Պիչայ Սունդարաջան, առավել հայտնի որպես Սունդար Պիչայ, Google Inc. գլխավոր գործադիր տնօրեն (CEO) :
Պիչայy իր կարերիան սկսել է որպես նյութագետ ինժեներ։ ՄակՔինզի կառավարման խորհրդատվական ընկերությունում կարճատև աշխատանքից հետո Պիչայը 2004 թվականին միացավ Google-ին, որտեղ նա ղեկավարում էր արտադրանքի կառավարման և Google-ի հաճախորդների ծրագրային ապահովման արտադրանքների փաթեթի համար տարվող նորարարական աշխատանքները , ներառյալ Google Chrome-ը և ChromeOS-ը, ինչպես նաև պատասխանատու էր Google Drive-ի համար։ Բացի այդ, նա վերահսկում էր այլ հավելվածների մշակումը, ինչպիսիք են Gmail-ը և Google Maps-ը։ 2010 թվականին Պիչայը նաև հայտարարեց Google-ի կողմից նոր վիդեո կոդեկ VP8-ի բաց կոդավորման մասին և ներկայացրեց WebM նոր վիդեո ձևաչափը։ 2012-ին թողարկվեց Chromebook-ը։ 2013-ին Պիչայը Android-ը ավելացրեց Google-ի իր ղեկավարած արտադրանքների ցանկում։
Պիչայը ընտրվել է որպես Google-ի հաջորդ գործադիր տնօրեն 2015 թվականի օգոստոսի 10-ին, այն բանից հետո, երբ նախկին գլխավոր տնօրեն Լարի Փեյջի կողմից նշանակվել է Ապրանքի գլխավոր տնօրեն։ Նա այդ պաշտոնը զբաղեցրեց 2015 թվականի հոկտեմբերի 24-ին, Alphabet Inc.-ի՝ Google ընկերության ընտանիքի նոր հոլդինգի ձևավորման ավարտից հետո։ Alphabet-ի տնօրենների խորհրդի կազմում նա ընդգրկվեց 2017 թվականին ։
Պիչայը 2 ամգամ ներառվել է Time-ի 100 ամենաազդեցիկ մարդկանց ամենամյա ցանկում՝2016 թվականին և 2020 թվականին։
Կենսագրություն
Պիչայը ծնվել է Մադուրայում, Թամիլ Նադու, Հնդկաստան :։ Նրա մայրը՝ Լակշմին, սղագիր էր, իսկ հայրը՝ Ռեգունաթա Պիչայը, բրիտանական կոնգլոմերատ GEC-ի էլեկտրաինժեներ էր։ Նրա հայրը նաև արտադրական գործարան ուներ, որն արտադրում էր էլեկտրական բաղադրիչներ ։ Պիչայը ուսումն ավարտել է Ջավահար Վիդիալայայի միջնակարգ դպրոցում Աշոկ Նագարում, Չեննայ, իսկ XII դասարանը՝ ՀՏԻ-ի Մադրասի Վանա Վանի դպրոցում ։ Նա իր կոչումը ստացել է Խարագպուր քաղաքի տեխնոլոգիական ինստիտուտում, մետալուրգիական ճարտարագիտության ոլորտում և այդ հաստատության նշանավոր շրջանավարտ է ։։ Գիտական աստիճան է ստացել Սթենֆորդի համալսարանում։
Կարիերա
Պիչայը որպես ճարտարագետ և մենեջեր աշխատել է Applied Materials -ում և որպես խորհրդատու՝ McKinsey & Company ընկերությունում ։ 2004 թվականին Պիչայը միացավ Google-ին, որտեղ նա ղեկավարում էր արտադրանքի կառավարման և Google-ի հաճախորդների համար ծրագրային արտադրանքների փաթեթի նոչաչական աշխատանքները, ներառյալ Google Chrom-ը] , 2009 թվականի նոյեմբերի 19-ին Պիչայը ներկայացրեց ChromeOS-ը. 2011 թվականին թողարկվեց Chromebook-ը, որը նախատեսված էր փորձարկման և թեստավորման համար։ Այն հանրությանը ներկայացվեց 2012 թվականին ։ 2010 թվականի մայիսի 20-ին նա ներկայացրեց WebM նոր վիդեո ձևաչափը ։
2013 թվականի մարտի 13-ին Պիչայը, իր կողմից վերահսկվող Google-ի արտադրանքների ցանկում, ավելացրեց Android-ը։։ Android-ը նախկինում ղեկավարվում էր Էնդի Ռուբինի կողմից ։
Ռենի (Էնայի գավառ)
Ռենի  (Regny), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ռիբմոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։ Համայնքի INSEE կոդը՝ 02636:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 209 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ռայխստագի վրա դրոշ բարձրացնելը
«Ռայխստագի վրա դրոշ բարձրացնելը» (այլ աղբյուրներում՝ «Կարմիր դրոշը Ռայխստագի վրա»), Եվգենի Խալդեյի կողմից ստեղծված պատմական լուսանկարների շարք, որտեղ պատկերված է, թե ինչպես են խորհրդային զինվորները ԽՍՀՄ դրոշը բարձրացնում Ֆաշիստական Գերմանիայի խորհրդարանի՝ Ռայխստագի կիսաքանդ տանիքին։ Լուսանկարները լայն օգտագործում են գտել Հայրենական մեծ պատերազմում Խորհրդային Միության տարած հաղթանակը լուսաբանելու համար։ Այս շարքի լուսանկարները նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ամենատարածված լուսանկարներից են ։
Իրավիճակը Բեռլինում ազատագրման նախօրեին
Երբ Կարմիր բանակը մուտք գործեց Բեռլին և գրավեց այն, քաղաքի գրավված շենքերի վրա խորհրդային դրոշների պատկերով բազմաթիվ լուսանկարներ հայտնվեցին։ Խորհրդային ռազմական թղթակիցները բազմիցս լուսանկարել են պատերազմի եզրափակիչ հաղթնակի պահը՝ Ռայխստագի վրա կարմիր բանակի դրոշի հաստատումը։ Այդ լուսանկարները հիմնականում ստեղծվում էին ռազմական գործողություններից հետո խորհրդային ռազմական թղթակիցների կողմից ։
Իրական Հաղթանակի դրոշի տեղադրում
1945 թվականի ապրիլի 30-ին՝ Բեռլինի գործողության ժամանակ՝ տեղի ժամանակով 22:40-ին Հաղթանակի դրոշը (5-րդ համարի տակ) Վլադիմիր Մակովի, Գազի Զագիտովի, Ալեքսեյ Բոբրովի, Ալեքսանդր Լիսիմենկոյի, Միխայիլ Միմինի և Ռախիմջան Կոշկարբայևի կողմից տեղադրվեց Ռայխստագի շենքի տանիքին, իսկ մայիսի 1-ին՝ 150-րդ հրաձգային դիվիզիայի գրոհային դրոշը Կարմիր բանակի զինծառայող Աբդուլհակիմ Իսմայիլովի կողմից։
Նախապատմություն
Խալդեյնը իր ռազմական ուսապարկում երեք դրոշ էր պահում։ Այդ դրոշների պատմությունը հետևյալն է․ երբ Եվգենին ժամանում է Մոսկվա, նա ճաշում է «Ֆոտոխրոնիկի» ճաշարանում, որի սեղաններին փռված էին կարմիր սփռոցներ։ Դրանցից 3-ը Խալդեյնը ճաշարանից փոխ է վերցրել, իսկ նրա ծանոթ դերձակ Իսրայել Կիծիցերը դրանցից երեք դրոշ է կարել։ Դրանք օգտագործվել են նկարներ ստանալու համար․ առաջինը՝ «Տեմպելգոֆ» օդանավակայանի տանիքին, երկրորդը՝ Բրանդենբուրգյան դարպասների կառքի վրա, իսկ երրորդը նույն օրը տեղադրվել է Ռայխստագի վրա ։
Լուսանկարներ
Եվգենի Խալդեյի «Ռայխստագի վրա դրոշ բարձրացնելը» աշխարհահռչակ լուսանկարների շարքում պատկերված են 8-րդ գվարդիական բանակի մարտիկներ Ալեքսեյ Կովալյովը, Աբդուլհակիմ Իսմայիլովը և Լեոնիդ Գորիչևը ։
Խալդեյը 1945 թվականի մայիսի 2-ին ՏԱՍՍ-ի ֆոտոխրոնիկաների հանձնարարությամբ լուսանկարներ է արել։ Այդ ժամանակ արդեն ավարտվել էին փողոցային մարտերը, իսկ Բեռլինը ամբողջովին զբաղեցված էր խորհրդային զորքերի կողմից։ Բեռլինի գրավումից հետո Ռայխստագի վրա բազմաթիվ կարմիր դրոշներ արդեն տեղադրվել էին։ Լուսանկարիչը իրեն հանդիպած առաջին զինվորներին խնդրել է օգնել լուսանկարներ անել։ Շուտով նա 2 լուսանկարչական ժապավեն նկարներ է անում, որտեղ պատկերված էր Ալեքսեյ Կովալյովը՝ ձեռքին պահած լուսանկարչի կողմից բերված դրոշը։
Հետագա խմբագրումներ
Նկարը հրապարակվել է 1945 թվականի մայիսի 13-ին «Օգանյոկ» թերթում։
2013-ին գործարար Ռոման Տրոցենկոն Խալդեյի աղջկանից ձեռք բերված իրական լուսանկարները հանձնել է Մոսկվայի «Հրեական թանգարան և հանդուրժողականության կենտրոն» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բեռլինի պատմություն Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատմություն Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Հայտնի լուսանկարներ Կատեգորիա:1945 ԽՍՀՄ-ում Կատեգորիա:Եվգենի Խալդեյի լուսանկարներ
Ֆլորեալ Ավելյանեդա
Ֆլորեալ Էդգարդո Ավելյանեդա, մականունը՝ Նեգրիտո (Floreal Edgardo Avellaneda, el Negrito) )՝ արգենտինացի ակտիվիստ, Արգենտինայի կոմունիստական կուսակցության երիտասարդական կազմակերպության անդամ, որին պետանվտանգության գործակալները առևանգել են հենց իր տնից և բանտում տանջամահ արել։
Պատմություն
Մեկ ամիս անց՝ մայիսի 16-ին, Ռոսարիո քաղաքից 300 կիլոմետր հեռավորության վրա՝ Ռիո դե լա Պլատա գետի ուրուգվայական ափին գտան պատանի Ֆլորեալի և նրա բախտակից յոթ ընկերների լլկված մարմինները՝ ահավոր, անմարդկային տանջանքների բազմաքանակ հետքերով։ Հետագայում մայրը՝ Իրիս Պերեյրա Էտելվինան, որին 1978 թվականի հուլիսին բանտից ազատ էին արձակել, պատմել է, որ չնայած գազանային բազմաթիվ տանջանքներ կրելուն՝ Ֆլորեալը չի մատնել ընկերներին, և «սև էսկադրոնի» անդամները ոչ մի տեղեկություն չեն կարողացել նրանից պոկել ։
Հանցագործների դատապարտոմը
2009 թվականի ապրիլին՝ Արգենտինայի պատմության մեջ առաջին անգամ, դատաքննություն սկսվեց՝ Campo de Mayo ռազմաբազայում բռնապետական վարչակարգերի օրոք մարդկության դեմ գործված հանցագործությունները բացահայտելու և մեղավորներին պատժելու նպատակով։ Մասնավորապես՝ տասնհիգամյա Ֆլորեալ Էդգարդո Ավելյանեդային տանջամահ անելու համար դատապարտվեց ու պատժվեց վեց զինվորական ու ոստիկան։ Նրանցից մեկը դատապարտվեց ցմահ բանտարկության, մնացած հինգը՝  հանցանքի ծանրության աստիճանից ելնելով՝ 1-ից 25 տարվա ազատազրկման։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Արգենտինացի հեղափոխականներ Կատեգորիա:Արգենտինացի կոմունիստներ Կատեգորիա:Արգենտինայի քաղաքական գործիչներ
Պղնձե օձ (Նեհուշտան)
Աստվածաշնչյան Թվեր գրքում Նեհուշտանը (կամ Նոհեստան) (եբրայերեն։ נחושתן կամ נחש הנחושת) բրոնզե (պղնձե) օձ է բարձրացված ձողի (շտանդարտ) վրա, որն Աստված պատվիրել էր կանգնեցնել թունավոր օձերի (կրակե օձեր) խայթոցներից իսրայելցիներին պաշտպանելու համար (Թվեր գիրք, 21:9) ։
Եգիպտոսից անապատներով Քանան տեղափոխվելու երկար տարիներ շարունակվող ճանապարհորդության ընթացքում իսրայելցիները կորցնում են հավատը և սկսում բողոքել։ Սրան հետևում է Աստծո կողմից որպես պատիժ ուղարկված թունավոր օձերի տեսքով անձրևը (Մովսեսի դեմ խոսելու և իրեն չհավատալու համար)։ Եզեկիա արքան հետագա պատկերամարտության կրոնական ռեֆորմների շրջանում ոչնչացնում է Նեհուշտանը կռապաշտական դրսևորումներից խուսափելու նպատակով (4 թագ. 18:4)։
Գրադարձությունը և թարգմանությունը
Անվանումը գրադարձվում է «Նոհեստան» (Nohestan) Դուայ-Ռեյմսի 1899 թ. աստվածաշնչում ։ Ուղղափառ Հրեական Աստվածաշնչում հանդես է գալիս "Nechushtan" ձևով ։
Աստվածաշնչի հայերեն տարբերակում, անգլերեն ստանդարտ տարբերակում և ժամանակակից մեծաքանակ թարգմանություններում հայտնի է Պղձե օձ ձևով։
Օձի պատկերումը
Օձի պաշտամունքը հայտնի է եղել Քանանի տարածքում Բրոնզի դարում ։ Աստվածաշնչյան այս դրվագը բազմիցս վերարտադրվել և ներկայացվել է կտավներում։ Դրանցից մեկը Ֆեոդորա Բրունի «Պղնձե օձ» ստաղծագործությունն է, մյուս համանուն նկարը ստեղծվել է նկարիչ Յակոպո Տինտորետոյի կողմից 1575 թ. և զբաղեցնում է Վենետիկի Սան-Ռոկկո եկեղեցու նկարազարդված առաստաղի կենտրոնական հատվածը։
Նոր Կտակարանում Քրիստոսը համեմատում է Մարդու Որդու համբարձումը Նեհուշտանի բարձրացման (կանգնեցման) հետ (Հովհաննես, 3:14-15)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիցաբանական օձեր
Բեբետո
Բեբետո (Bebeto, ամբողջական անունը՝ Ժոզե Ռոբերտու Գամա դե Օլիվեյրա (José Roberto Gama de Oliveira), ), բրազիլացի ֆուտբոլիստ։
Կենսագրություն
Բեբետոն իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 1983 թվականին։ Հանդես է եկել բրազիլական  Վիտորիա|«Վիտորիա», (Սալվադոր) «Ֆլամենգո», «Վասկո դա Գամա», «Բոտաֆոգո», իսպանական «Դեպորտիվո Լա Կորունյա», «Սևիլյա», մեկսիկական  «Տորոս Նեսա», ճապոնական «Կասիմա Անտլերս» և Սաուդյան Արաբիայի «Ալ Իտտիհադ»  ակումբներում։
Իր նորամուտը Բրազիլիայի հավաքականում կատարել է 1985 թվականին։ Մասնակցել է 1990, 1994 և 1998 թվականների աշխարհի առաջնություններին և 1994 թվականին դարձել է աշխարհի չեմպիոն։ 1988 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր է և 1996 թվականի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։ Ընդհանուր առմամբ ազգային հավաքականում անցկացրել է 76 խաղ և խփել 42 գոլ։
1989 թվականին Բեբետոն ճանաչվել է Հարավային Ամերիկայի լավագույն ֆուտբոլիստ։
1994 թվականի աշխարհի առաջնությունից հետո հայտնի է դարձել Բեբետոյի ժեստը, որով նա քառորդ եզրափակչում նշել է Հոլանդիայի հավաքականի դարպասը խփած գոլը։ Նրա կինը խաղից 3 օր առաջ ծննդաբերել էր, և դարպասի գրավումից հետո Բեբետոն վազել է դեպի եզրագիծը, ծալել ձեռքերը և ձևացրել երեխային օրորելու շարժում։ Անմիջապես նրան են միացել Ռոմարիոն և Մազինիոն։
2010 թվականին Բեբետոն ընտրվել է Ռիո դե Ժանեյրոյի կոնգրեսի անդամ ։
Ձեռքբերումներ
Թիմային
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դեպորտիվո Լա Կորունյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆլամենգոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Վասկո դա Գամայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կարեն Քյանդարյան
Կարեն Ալեքսանդրի Քյանդարյան, հայ բժիշկ, սրտաբան, ռենտգենաճառագայթաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1994 թ.), պրոֆեսոր (2001 թ.)։ ՀՀ ԲԳԱ (1996 թ.), Նյու Յորքի ԳԱ (1997 թ.) անդամ։ ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (2004 թ.)։
Իրինա Հովակիմյանի ամուսինը։
Կենսագրություն
1946 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1946-1950 թվականներին աշխատել է Ռենտգենաբանության և ուռուցքաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտում, 1958-1961 թվականներին՝ Սրտաբանության և սրտային վիրաբուժության ԳՀԻ տնօրեն։ 1961 թվականից եղել է Ռենտգենաբանական բաժանմունքի ղեկավար, 1986 թվականից, միաժամանակ՝ «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի ռենտգենաբան, 1994 թվականից ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության գիտական թեմաների ղեկավար, «Զեյթուն» սիրտանոթային բժշկական կենտրոնի ռենտգենաբան, 2005 թվականից՝ Սրտաբանության ինստիտուտի համալիր գիտական թեմաների առաջատար գիտաշխատող ։
Գործունեություն և ճանաչում
Զբաղվել է սրտի բնածին ու ձեռքբերովի արատների, իշեմիկ և զարկերակային հիվանդությունների, սրտային անբավարարության, ճառագայթային վնասվածքների ախտորոշման հարցերով։
1966-1968 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր ճառագայթաբան, 1965-1979 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ռենտգենաբանների, ճառագայթաբանների և ուռուցքաբանների գիտական ընկերության վարչության փոխնախագահ, 1997 թվականից՝ Եվրոպական սրտաբանների ընկերակցության անդամ, 1999 թվականից՝ Էկոլոգիայի և կենսագործունեության անվտանգության միջազգային ԳԱ անդամ, 2004 թվականից՝ ՀՀ տեխնոլոգիական ակադեմիայի անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ սրտաբաններ Կատեգորիա:Հայ ռենտգենաճառագայթաբաններ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Շաֆիկ Աբուդ
Կենսագրություն
Շաֆիկ Աբուդը ծնվել է 1926 թվականին Լիբանանի Բիքֆայա քաղաքում։ Սովորել է Լիբանանի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1947 թվականին մեկնել է Փարիզ և ներգրավվել 20-րդ դարում գերիշխող մոդեռնիստական և աբստրակտ ժանրերում։ Աշխատել է Ժան Մեցենժեի, Իտոն Ֆրիեզի, Ֆեռնան Լեժեի, Անդրե Լոտի արվեստանոցներում նախքան Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոց ընդունվելը ։ Կապերն ու հանդիպումները, ծանոթությունները Պիեռ Բոնարի, Ռոժե Բիսեռի և Նիկոլա դե Ստալի հետ փոխեցին Աբուդի լիբանանյան ավանդական բնապատկերային ու ֆիգուրատիվ նկարչությունը գունավոր անձնական աբստրակցիայով ։
Աբուդն իր արևելյան արմատներին կապված մնաց՝ հիշելով տատիկի պատմությունները, ինչպես նաև եկեղեցիների բյուզանդական սրբապատկերները, որոնք ի վերջո կճառագեն նրա աշխատանքներում։
Բացի նկարչությունն Աբուդը զբաղվել է նաև կերամիկայով, թրծակավով, գորգերով և վիմագրությամբ։ Նկարազարդել է մի շարք գրքեր, օրինակ Ադոնիսի բանաստեղծությունների ժողովածուն և այլ արվեստագետների գրքեր։
Աբուդի ստեղծագործությունները լայն ճանաչում են գտել։ Աշխատանքները ներկայացվել են Սճճիլում (Ժամանակակից արվեստի դարաշրջան), Դոհայի Մատհաֆ. ժամանակակից արվեստի արաբական թանգարանում ։ 2011 թվականին Փարիզում հիմնված Արաբական աշխարհի ինստիտուտը կազմակերպել է նրա հետահայաց ցուցադրությունը ։ 2012 թվականի մայիսին Բեյրութի ցուցահանդեսային կենտրոնում Կլոդ Լեմանդի, Նադին Բոգդաչի և Սալե Բարակատի համադրությամբ կազմակերպվել է համապարփակ ցուցահանդես ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիբանանցի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ
Թեյսպ
Թեյսպ (Τεΐσπης) կամ Չիշպիշ (, Čišpiš ), պարսից Աքեմենյան թագավոր (675—Ք․ա․640), Աքեմենի որդի։ Համադանում հայտնաբերված ոսկե թիթեղներին նշված է, որ նա կրել է «Անշանի մեծ թագավոր» տիտղոսը ։ Եղած տվյալների համաձայն` նրա որդիներն են եղել ինչպես Կյուրոս I-ը՝ Կյուրոս II Մեծի պապը, այնպես էլ Արիարամնան` Դարեհ Մեծի նախապապը։ Ք.ա. 17֊րդ դարի փաստաթղթերի համաձայն` Թեյսիպը, որը Էլամից կախյալ վիճակում էր գտնվում, այն բանից հետո, երբ ազատագրվել է մեդիական լծից և ընդարձակել իր ոչ մեծ թագավորությունը, գրավել է էլամական Անշան քաղաքը։ Նրան հաջորդել է նրա երկրորդ որդին` Կյուրոսը։ Շմիտի կարծիքով, Չիշպիշ անունը իրանական ծագում ունի, միայն թե նրա ստուգաբանությունն անհայտ է։ Այս անունը ստուգաբանությամբ կապված է նաև հինխուրիտական աստծո՝ Թեշուբի հետ։
Ծանոթագրություններ
}
Կատեգորիա:Աքեմենյաններ
Anybody Seen My Baby?
«Anybody Seen My Baby?», անգլիական The Rolling Stones ռոք խմբի երգը նրանց 1997 թվականի «Bridges to Babylon» ալբոմից։ Այն զբաղեցրել է UK Singles Chart-ի 22-րդ հորիզոնականը և դարձել է խմբի 38-րդ երգը, որն ընդգրկվել է Մեծ Բրիտանիայի չարթերի լավագույն 40 երգերում։ Այն ավելի հաջող է եղել արտասահմանում՝ գլխավորելով RPM Top Singles չարթը Կանադայում և ընդգրկվելով որոշ եվրոպական երկրների չարթերի լավագույն 20 երգերում, ներառյալ Հունգարիան և Իսպանիան։ Միացյալ Նահանգներում երգը զբաղեցրել է Billboard Mainstream Rock չարթի 3-րդ հորիզանականը։
Նկարագրություն
Երգի հեղինակներն են Միք Ջագերը և Քիտ Ռիչարդսը, սակայն Քեթրին Դոն Լանգը և Բեն Մինքը նշվում են որպես երգի համահեղինակներ ։ Երգն առավել հայտնի է իր կրկներգով, որը շատ նման է 1992 թվականի Լանգի «Constant Craving» հիթ երգին։ Ջագերը և Ռիչարդսը պնդում էին, որ երբեք չեն լսել այս երգը և հայտնաբերել են նմանությունը միայն մինչև «Anybody Seen My Baby?»-ի թողարկումը։ Ինչպես Ռիչարդսը գրել է իր «Կյանք» («Life») ինքնակենսագրության մեջ, «Դուստրս՝ Անջելան, և նրա ընկերուհին եղել են Ռեդլենդսում և ես երգում էի այս ձայնագրությունը, սակայն նրանք սկսել են լիովին այլ երգ երգել։ Նրանք լսում էին Քեթրին Դոն Լանգի 'Constant Craving'-ը։ Հենց Անժելան և նրա ընկերուհին ճանաչել այդ երգը» ։ Ջագերը և Ռիչարդսը նշել են Դոն Լանգի և «Constant Craving» երգի համահեղինակ Մինքի մասնակցությունը։ Ավելի ուշ Լանգն ասել է, որ «լիովին շոյված էր», երբ ստացել է երգի հեղինակության իրավունքները ։