cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պառլամենտական վերահսկողություն
Խորհրդարանական վերահսկողության հիմնական մեթոդները պարունակում են կառավարությանը գրավոր և բանավոր հարցեր տալը, որոնց համար խորհրդարանական նիստում նախատեսված է հատուկ կարգ և փաստաթղթի հատուկ ձև, խորհրդարանական հարցումը, որն ուղղված է համապատասխան մարմինը ընդհանուր պալաըի կամ էլ պատգամավորական հարցումը նրա առանձին անդամի, վստահության հարց բարձրացնելը, պառլամենտական ​​հետաքննություն և այլն։ Այն պետություններում, որտեղ խորհրդարանական վերահսկողության իրավունքը վերապահված է օրենսդիր մարմնին, օրենքը սահմանում է նաև այդ վերահսկողության ենթակա անձանց և հաստատությունների շրջանակի պարտականությունները խորհրդարանի նկատմամբ՝ որպես վերահսկող գործառույթների իրականացման իր մաս։ Սա կարող է ներառել սահմանված ժամկետում խորհրդարանական և պատգամավորական հարցումների պատասխանելու պարտավորությունը, պալատի նիստին ներկայանալ նրա անդամների հարցերին պատասխանելու համար, խորհրդարանի կողմից պահանջվող բոլոր փաստաթղթերն ու նյութերը տրամադրելու պարտավորություն, անվստահություն հայտնելու դեպքում հրաժարական տալու պարտավորություն։
Խորհրդարանական վերահսկողությունը որպես կանոն քաղաքական բնույթ է կրում ։ Այս առումով մի շարք պետություններում գոյություն ունի սահմանափակումներ կառավարության անդամների և նրանց քայլերի նկատմամբ քննադատության։ Այսպես, Մեծ Բրիտանիայում կոլեկտիվ պատասխանատվության գաղափարը ենթադրում է, որ կառավարության անդամը ոչ միայն իրավունք չունի հանրային հանդես գալ նախարարների խորհրդի ընդունած որոշման դեմ, այլև ներկայացուցիչների պալատում դեմ քվեարկի դրա դեմ։ Ավելի քիչ խորհրդարանական վերահսկողությունը ունի վարչական բնույթ և իրականացվում է հատուկ մարմինների միջոցով՝ հաշվեքննիչ պալատ, հաշվեքննիչ դատարան և այլն։ Որպես կանոն, դա վերաբերում է ֆինանսական և ֆինանսատնտեսական վերահսկողությանը ։
Անին և անեցիները (գիրք)
«Անին և անեցիները» (Ani and its citizens, Ани и его граждане), Մատենադարանի գիտական խորհրդի որոշմամբ 2021 թվականին հրատարակված գիրք։ Աշխատության հեղինակն է հայագետ, աղբյուրագետ, պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Մատենադարանի գիտական գծով փոխտնօրեն Կարեն Մաթևոսյանը։ Գրքի խմբագիրն է Մատենադարանի տնօրեն, պատմական գիտությունների դոկտոր Վահան Տեր-Ղևոնդյանը։ Հրատարակչությանն աջակցել է «Ջեյ Թի Այ Արմենիա» ՓԲԸ-ն ։
Գրքում ներկայացված է Անիի պատմությունն ու քաղաքաշինությունը, քաղաքամերձ վանքերն ու բերդերը, ինչպես նաև սկզբնաղբյուրների հարուստ տեղեկություններն անեցիների՝ ազնվականների, քաղաքային տոհմերի և շարքային քաղաքացիների մասին ։ Գիրքը բաղկացած է երկու մասից․ առաջին մասը ներկայացնում է Միջնադարյան Հայաստանի պատմության մեջ բացառիկ կարևոր դեր ունեցած երկրի քաղաքական և հոգևոր կենտրոն, Բագրատունյաց թագավորության ժամանակաշրջանում՝ թագավորանիստ և կաթողիկոսանիստ Անի քաղաքի պատմությանը, մշակույթին, քաղաքի ընդգրկմանը, ինչպես նաև՝ Անիի մերձակա վանքերն ու բերդերը։ Երկրորդ մասում ներկայացնում է անեցիներին՝ թագավորական ընտանիքի անդամներից ու ազնվական տոհմերից սկսած մինչև մեծաթիվ քաղաքային դասը, որը բաղկացած էր արհեստավորներից, առևտրականներից, զանազան գործավորներից և այլ խմբերից։ Աշխատությունը ամփոփվում է սկզբնաղբյուրների տվյալների հիման վրա կազմված «Անեցիների և քաղաքին առնչված անձանց անվանացանկով», որն ընդգրկում է 783 անուն ։
Այս հրատարակության նպատակն է ուշադրություն հրավիրել 2016 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային մշակութային ժառանգության ցանկում ընդգրկված Անիի շուրջը գտնվող հայկական վանքերի և այլ հուշարձանների վրա, որոնք միջնադարում սերտորեն կապված էին քաղաքի հետ, իսկ ներկայումս գտնվում են ցավալի վատ վիճակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայերեն գրքեր Կատեգորիա:Գրքեր Հայաստանի պատմության մասին Կատեգորիա:2021 գրքեր Կատեգորիա:Կարեն Մաթևոսյանի գրքեր
Հին Գորիս
Հին Գորիս, Կյորես, գյուղ Սյունիքի Տաբանդ գավառում, Գորիս գետի միջին հոսանքի ձախ ափին, Լաստիկալ (Խութ) լեռան հյուսիսարևմտյան լանջերն ակոսող ձորում։ Գորիսի որոշ ուսումնասիրողներ կապում են Ս․ Օրբելյանի (13-րդ դարի) հիշատակած Գորու և Գորայք գյուղերի անունների, ոմանք էլ՝ այժմյան Գորիսիցից 2 կմ արևմուտք գտնվող Կյուփեր կոչված վայրի անվան հետ։
Պատմություն
Գորիսը բնակավայր է եղել վաղ ժամանակներից․ մարդը նրա քարաևձավներն ու քարայրերը որպես կացարան օգտագործել է դեռևս խոր հնադարում։ Միջին դարերում եղել է կարևոր հանգույց հին Գորիս Նախիջևանից Զանգեզուրով դեպի Արցախ և Մերձկասպյաև տափաստանները գնացող այն բանուկ ճանապարհի վրա, որով տեղափոխվում էր Նախիջևանի աղը։ Պահպանվել է քարայրների մեջ եղած քարանձավները։ Գորիսը մելիքանիստ էր։ Առաջին մելիքը՝ Օհանը, որ Փանահ խանից իր տիտղոսն ստացել էր Արցախի Մելիք-Շահնազարի միջնորդությամբ, 1765 թվականին կառուցել է Գորիսի եկեղեցին։ 1805 թվականին Գորիսը դարձավ ռուսական ռազմակայան։ 1826 թվականի հուլիսին, երբ սկսվեց ռուս-պարսկական պատերազմը, Գորիսում տեղավորված էր ռուսական բանակի 42-րդ եգերական գնդի երեք վաշտ՝ երկու թնդանոթով։ Գնդապետ Գորիս Նազիմկայի հրամանատարությամբ նրանք շարժվեցին դեպի Արցախ՝ օգնելու Շուշիի պաշտպաններին։ 1823 թվականին Գորիսն ուներ 119 ծուխ։ Բնակչությունը ստվարացավ Թուրքմենչայի պայմանագրով (1828) Պարսկաստանից Արևելյաև Հայաստան վերադարձած հայերի հաշվին։ Մինչն 1841 թվականը Գորիսը մտնում էր Տաթևի մահալի մեջ, այնուհետև դարձավ նրա արևելյան հատվածի գյուղերից կազմված՝ Գորիսի գավառամասի կենտրոնը։ 1868 թվականի վարչական բաժանմամբ Գորիսը դարձավ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառի կենտրոնը։ Սակայն ձորի սահմանափակ տարածքը խոչընդոտում էր նրա զարգացմանը, և 1870 թվականին գյուղի դիմաց, գետի աջ կողմի հարթավայրում հիմնվեց Գորիս քաղաքը, որը և ստանձնեց Գորիսի վարչական դերը։ Ներկայումս Գորիսը մտնում է քաղաքի շրջագծի մեջ։ Գորիսի քարայրերը, քարանձավներն ու բրգաձն ժայռերը ներշնչանքի աղբյուր են եղել շատ արվեստագետների համար։
Կատեգորիա:Հայաստանի բնակավայրեր
Ռիկոլատվա
Ռիկոլատվա (Риколатва), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կովդորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 193 մարդ։
Աստերոիդների ցանկ (13001-13100)
Աստերոիդների ցանկ (12901-13000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (13101-13200)
Հայ ազգագրություն և բանահյուսություն
«Հայ ազգագրություն և բանհուսություն», մատենաշար։
Պատմություն
Լույս է տեսնում Երևանում (հ. 1–26..., 1970–2009 թվականներ)։ Հրատարակում է ՀՀ ԳԱԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտը։ Խմբագրակազմ։ Յուրաքանչյուր հատորում զետեղված է 1–3 մենագրություն, որոնք կատարվել են դաշտային ազգագրական ու բանահյուսական հավաքչական. նյութերի հիման վրա։ Ուշագրավ են Ա. Օդաբաշյանի «Ամանորը հայ ժողովրդական տոնացույցում», Ա. Նազարյանի «Էջմիածնի և Աշտարակի բանահյուսությունից» (հատոր 9, 1978 թվական), Ա. Ստեփանյանի «Հայ ժողովրդական տարազի զարդանախշերը», Ս. Մկրտչյանի «Տոները հայոց արդի կենցաղում», Լ. Պետրոսյանի «Հայոց ավանդական փոխադրամիջոցների պատմամշակութային աղերսները» (հատոր 22, 2007 թվական), Ս. Հոբոսյանի «Հայոց ձիթհանության մշակույթը (XIX– XX դարի առաջին կես» (հատոր 23, 2007 թվական), Թ. Հայրապետյանի «Կոնստանդին Մելիք-Շահնազարյան (Տմբլաչի Խաչան)։ Կյանքն ու գործը» (2001 թվական), Ե. Հարությունյանի «Հայ ժողովրդական սգո երգեր» (հ. 24, 2007), Է. Խեմչյանի «Իջևան (Ձորոփոր)» (հատոր 25, 2008), Մ. Գալստյանի «Արտագնացությունը Հայաստանում (XIX դարի երկրորդ կես–XX դարի 80-ական թվականներ)», Ն. Կիլիչյանի «Հայկական ժողովրդական բեմադրական պարը (XX դարի սկիզբ–30-ական թվականներ)» (հատոր 26, 2009) և այլ աշխատություններ։
(5369) Վիրջիուգում
(5369) Վիրջիուգում (Virgiugum), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,257978 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,743 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7729 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1239,3 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290485 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,53° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պաուլ Վիլդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պուշկովո (գյուղ, Գոլովանևի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Պուշկովո գյուղում բնակվում էր 442 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2172 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 203,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աթինա Բոյաջի
Աթինա Բոյաջի (Атина Бојаџи, ), հարավսլավացի լողորդ, ով 1969 թվականին լողալով հաջողությամբ անցել է Լա Մանշը։ Այսպիսով, նա դարձել է առաջին հարավսլավացի կինը, ով լողալով անցել է նեղուցը։ Հայրենակիցները նրան տվել են «Օխրիդի դելֆին» մականունը, քանի որ ծնվել էր Մակեդոնիայի Օխրիդ քաղաքում։ Բոյաջին դարձել է լողի ազգային և միջազգային նշանակության մրցությունների հաղթող։ Բացի այդ, Աթինա Բոյաջին դարձել է սոցիալիստական ճամբարի առաջին կինը, ով լողալով անցել է Լա Մանշի նեղուցը։ 1977 թվականին այս նվաճման մասին ֆիլմ է նկարահանվել։ Մակեդոնիայում Աթինա Բոյաջին ավելի մեծ հռչակ ձեռք բերեց 1991 թվականից հետո, երբ Մակեդոնիան անկախություն ձեռք բերեց ։
Կենսագրություն
Նրա սպորտային կարիերայի պիկը եղել է 1969 թվականի սեպտեմբերի 9-ը, երբ նա լողալով անցավ Լա Մանշը ` 13 ժամ 20 րոպեում։ Աթինա Բոյաջին դարձավ առաջին հարավսլավուհին, ով լողալով անցել է Լա Մանշը։
1977 թվականին այս նվաճման մասին ֆիլմ է նկարահանվել, որի ռեժիսորը եղել է Ալեքսանդր Գուրչինովը, իսկ գլխավոր դերում հանդես է եկել Նեդա Արներիչը։ Ինքը Բոյաջին նույնպես մասնակցել է ֆիլմի պատրաստման աշխատանքներին։
Սպորտային կարիերան ավարտելուց հետո աշխատել է որպես մարզիչ Բելգրադի «Ցրվենա զվեզդա» ակումբում, այնուհետև Լոս Անջելեսի սպորտային կենտրոնում։ 1991 թվականի վերջին վերադարձել է Սարաևո՝ քաղաքի պաշարման օրերին։ Ընկերների օգնությամբ կարողացել է դուրս գալ իր բնակարանից՝ իր հետ վերցնելով իր սպորտային բազմաթիվ մրցանակները։ Վերադառնալով Մակեդոնիա՝ նա ներառվել է Օխրիդի լողի մարաթոնի կազմակերպչական կոմիտեի մեջ։
1998 թվականին Մակեդոնիայի օլիմպիական կոմիտեն նրան անվանել է «Մակեդոնացի մեծագույն սպորտսմեն», իսկ 2000 թվականին մակեդոնական թերթերից մեկը նրան անվանել է «դարի սպորտսմեն»։ Նրա պատվին է կոչվել Օխրիդի սպորտային համալիրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մակեդոնացի լողորդներ
Օչիմյանո
Օչիմյանո  (Occimiano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։
Հոնիական ապստամբություն
Հոնիական ապստամբություն, ապստամբությունների շարք, որը տեղի է ունեցել մ․թ․ա․ 499-493 թվականներին և ընդգրկել է Փոքր Ասիայի հունական մարզերը՝ Հոնիան, Էոլիան, Դորիան, Կիպրոսը, Կարիան։ Ապստամբության նպատակն էր ազատագրվել Աքեմենյան Պարսկաստանի տիրապետությունից։ Ապստամբության հիմքում ընկած էր հունական քաղաք-պետությունների՝ Պարսկաստանի կողմից նշանակված տիրանոսների դժգոհությունը, որոնց թվում էին Միլեթի տիրանոսներ Հիստիայոսը և Արիստագորասը։ Պարսիկները հոնիական քաղաքները գրավել էին դեռևս մ․թ․ա․ մոտ 540 թվականին, ինչից հետո այնտեղ իշխում էին տեղաբնիկ տիրանոսները, որոնք նշանակվում էին Սարդեսի պարսիկ սատրապի կողմից։ Մ․թ․ա․ 499 թվականին Միլեթի տիրանոսը՝ Արիստագորասը, փորձելով ամրապնդել իր դիրքերը, պարսից սատրապ Արտափրենեսի հետ միասին կազմակերպել է արշավանք, որի նպատակն էր գրավել Նաքսոս կղզին։ Նրանց արշավանքը չի հասել իր նպատակին և ձախողվել է, ինչից հետո Արիստագորասը, կանխազգալով, որ Դարեհ Մեծը հեռացնելու է իրեն իր պաշտոնից, որոշել է ամբողջ Հոնիան ապստամբության մեջ ներքաշել ընդդեմ պարսից արքայի։
Մ․թ․ա․ 498 թվականին Աթենքից և Երետրիայից ստանալով ռազմական օգնություն՝ հոնիացիները արշավել են դեպի Սարդես, գրավել և այրել այն։ Այնուամենայնիվ, նրանց՝ դեպի Հոնիա վերադարձի ժամանակ նրանք հետապնդվել են պարսկական զորքի կողմից և պարտություն կրել վերջիններից Եփեսոսի ճակատամարտում։ Այս արշավանքը հոնիացիների միակ հարձակողական գործողությունն էր, ինչից հետո նրանք պաշտպանողական դիրք են բռնել։ Մ․թ․ա․ 497 թվականին պարսիկները երեք գրոհ են կազմակերպել, որպեսզի գրավեն ապստամբած հեռավոր շրջանները, սակայն ապստամբությունը շուտով տարածվել է նաև դեպի Կարիա, ինչի արդյունքում Դավրիսոսի ղեկավարությամբ մի մեծ բանակ տեղակայվել է այնտեղ։ Չնայած սկզբնական հաջողությունների՝ այդ բանակը Պեդասոսի ճակատամարտում ընկել է ծուղակը և ոչնչացվել։ Այս ամենի արդյունքում մ․թ․ա․ 496 և 495 թվականներին տիրող դրությունը ոչ մի կողմից համար լիարժեք հաղթանակ չէր։
Մինչև մ․թ․ա․ 494 թվականը պարսկական զորքը և նավատորմը վերակազմավորվել է, ինչից հետո այն դիմել է դեպի ապստամբության էպիկենտրոն՝ Միլեթ։ Հոնիական նավատորմը ձգտում էր ծովի կողմից պաշտպանել Միլեթը, սակայն պարսիկները սամոսցիների դավաճանությունից հետո կարողանում են հույների նկատմամբ հաղթանակի հասնել Լադեի ճակատամարտում։ Այս ամենից հետո Միլեթը պաշարվել է, գրավվել, իսկ Միլեթի բնակչությունը հպատակվել է պարսկական իշխանությանը։ Այս կրկնակի պարտությունը հանդիսացել է ապստամբության ավարտը, ինչից հետո Կարիան ևս հանձնվել և հպատակություն է հայտնել պարսիկներին։ Պարսկական ուժերը մ․թ․ա․ 493 թվականն անց են կացրել արևմտյան ափի ապստամբ քաղաքները հպատակեցնելով, ինչից հետո Հոնիայի հետ կքնվել է հաշտություն։
Ֆյուն
Ֆյուն (Fyn), կղզի Դանիայի կազմում, մակերեսով երրորդը Զելանդիայից և Վենսյուսել-Տիից հետո (Դանիայի թագավորության կազմի մեջ են մտնում նույնպես ավելի մեծ կղզիներ՝ Գրենլանդիա, Դիսկո և այլն)։ Մակերեսը՝ 2976 կմ²։ Բնակչությունը մոտ 445 հազար մարդ։ Ափեզրը ցածրադիր է։ Ռելիեֆը, քարքարոտ հարթավայրեր մինչև 131 մ բարձրությամբ բլուրներով։
Կղզու գլխավոր քաղաքն է Օդենսեն, այն միացած է ծովի հետ ջրանցքով։
Հոնիական ապստամբություն
Հոնիական ապստամբությունը համարվում է առաջին մեծ կոնֆլիկտը հույների և Աքեմենյան Պարսկաստանի միջև, ինչպես նաև Հույն-պարսկական պատերազմների առաջին փուլը։ Չնայած ապստամբությունից հետո Փոքր Ասիան նորից անցել է պարսկական իշխանության ներքո, Դարեհ I-ը երդվել էր պատժել Աթենքին և Երետրիային, քանի որ նրանք ռազմական օգնություն էին ցուցաբերել ապստամբներին։ Դեռ ավելին, հասկանալով, որ հունական բազմաթիվ քաղաք-պետությունները մշտական վտանգ են սեփական պետության արևմտյան սահամնների համար՝ Դարեհը, ըստ Հերոդոտոսի, որոշել էր գրավել ամբողջ Հունաստանը։ Մ․թ․ա․ 492 թվականին սկսվել է Պարսկական առաջին ներխուժումը Հունաստան, որը համարվում է Հոնիական ապստամբության ուղղակի հետևանք, ինչպես նաև Հույն-պարսկական պատերազմների հաջորդ՝ երկրորդ փուլը։
Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր կոլեկտիվների ցանկը
Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր կոլեկտիվների ցանկը։ Ներկայացված են միայն այն կոլեկտիվները, որոնց այդ կոչումը շնորհվել է ՀՀ Նախագահ Ս. Սարգսյանի կողմից (2008 թ. ապրիլի 9-ից առ այսօր)։ Մինչ այդ պարգևատրվածների ցանկը կտեղադրվի տվյալների ձեռքբերումից հետո։
Ֆյուն
Կղզին միացած է երկու կամուրջներով Փոքր Բելտ նեղուցով Յուտլանդիա թերակղզու հետ։ Առաջին կամուրջը կառուցվել է 1930-ական թվականներին ավտոմեքենաների և երկաթուղու համար, իսկ երկրորդը կառուցվել է 1970-ականներին, և նախատեսված է միայն ավտոմեքենաների համար։ Մեծ Բելտ նեղուցով Ֆյունը միացած է Զելանդիա կղզու հետ։ Իրականում դա երկու հաջորդական կամուրջներ են, որոնց միջև գտնվում է նեղուցի մեջտեղում գտնվող Սպրյոգե կղզին։
Կղզու վրա է գտնվում նավաշինարան։ Պատմականորեն այն գտնվում էր Օդենսեում, սակայն 1950-ականների վերջում ավելի ժամանակակից նավաշինարան է կառուցվել Մյունկեբոյում, իսկ Օդենսեի նավաշինարանը պլանավորվում է փակել 2012 թվականին։
Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր կոլեկտիվների ցանկը
2009 թվական
2010, 2011, 2012, 2013, 2014 և 2015 թվականներին կոչումը որևէ կոլեկտիվի չի շնորհվել։
Հոնիական ապստամբություն
Աղբյուրներ
Հետագա որոշ հին պատմիչներ՝ սկսած Թուկիդիդեսից, չնայած նույնպես գնացել են Հերոդոտոսի հետքերով, այնուամենայնիվ, քննադատել են նրան ։ Այնուամենայնիվ, Թուկիդիդեսն իր պատմությունը սկսել է այն տեղից, որտեղ ավարտել է Հերոդոտոսը (Սեստոսի պաշարում), ինչը ցույց է տալիս, որ Հերոդոտոսի պատմությունն այնքան ճշգրիտ է, որ կարիք չկար վերաշարադրելու կամ ուղղելու ։ Պլուտարքոսն իր ակնարկի մեջ նույնպես քննադատել է Հերոդոտոսին՝ անվանելով նրան՝ «Philobarbaros», ինչը նշանակում է «բարբարոսներին սիրող»․ նա կարծում էր, որ Հերոդոտոսը չի եղել բավականաչափ հունամետ, ինչից կարելի է ենթադրել, որ Հերոդոտոսն իսկապես ստեղծել է անաչառ և անկողմնակալ աշխատություն ։ Հերոդոտոսի մասին բացասական կարծիք էր տիրում նաև Վերածննդի Եվրոպայում, սակայն նրա աշխատությունը շարունակում էին շատ կարդացվող մնալ ։ Այնուամենայնիվ, 19-րդ դարից ի վեր պատմիչի հեղինակությունը վերականգնվել է, քանի որ մի շարք հնագիտական բացահայտումներ հաստատել են, որ իրադարձությունների մասին տված իր նկարագրությունը ճիշտ է ։ ժամանակակից գերակշռող տեսակետն այն է, որ Հերոդոտոսը, ընդհանուր առմամբ, ուշագրավ աշխատանք է կատարել իր «Պատմության» մեջ, բայց նրա հաղորդած որոշ մանրամասների (հիմնականում տարեթվեր, ամսաթվեր և զորքերի թվաքանակներ) պետք է թերահավատորեն նայել ։ Այնուամենայնիվ, դեռևս կան որոշ պատմաբաններ, որոնք հավատում են, որ Հերոդոտոսը հորինել է իր պատմության մեծ մասը ։
Ֆյուն
Հիմնադրի էֆեկտի պատճառով կղզու վրա հաճախ են գրանցվում Ռանդյու-Օսլերի հիվանդության դեպքեր.
Հոնիական ապստամբություն
Նախապատմություն
Հոմերոսյան դարաշրջանում, որից հետո անկում է ապրել միկենյան քաղաքակրթությունը, հույների մի մասը արտագաղթել է Փոքր Ասիա և բնակություն հաստատել այնտեղ։ Այս բնակիչները 3 ցեղախմբերից էին՝ էոլիացիները, դորիացիները և հոնիացիները ։ Հոնիացիները բնակեցրել էին Լիդիայի և Կարիայի ափերը՝ այնտեղ հիմնադրելով 12 քաղաքներ, ինչն էլ կազմեց Հոնիան ։ Այդ քաղաքներից էին Միլեթը, Միուսը և Պրիենեն, որոնք գտնվում էին Կարիայում, Եփեսոսը, Կոլոփոնը, Լեբեդոսը, Տեոսը, Կլազոմենեն, Փոկայան և Էրիթրեն (Էրյութեա), որոնք գտնվում էին Լիդիայում, ինչպես նաև քաղաքներ Սամոս և Քիոս կղզիներում ։ Հոնիական քաղաքները անկախ էին մինչև այն պահը, երբ Լիդիայի հայտնի արքա Կրեսոսը գրավել է այդ քաղաքները մոտ մ․թ․ա․ 560 թվականին ։ Հոնիական քաղաքները մնացին լիդիական իշխանության ներքո մինչև այն պահը, երբ Աքեմենյան տերության հիմնադիրը՝ Կյուրոս Մեծը գրավել է դրանք ։ Լիդիացիների դեմ պատերազմելու ժամանակ Կյուրոս Մեծը հոնիացիներին առաջարկել է միանալ իրեն և ապստամբել ընդդեմ լիդիական գերիշխանության, սակայն մերժում է ստացել ։ Երբ Կյուրոս Մեծը կարողացել է գրավել Լիդիան, հոնիական քաղաքներն ինքնակամ առաջարկել են հպատկավել Կյուրոսին նույն պայմաններով, որոնցով նրանք նախկինում հպատակվում էին Լիդիայի արքա Կրեսոսին ։ Կյուրոսը մերժել է նրանց՝ հիշեցնելով, որ հոնիացիները նախկինում մերժել էին օգնել իրեն։ Այս ամենից հետո հոնիացիները պատրաստվել են պաշտպանել սեփական տարածքները, իսկ Կյուրոսը մար հրամանատար Հարփագուսին ուղարկել է Հոնիան գրավելու ։ Նա սկզբում հարձակվել է Փոկեայի վրա․ փոկեացիները նախընտրել են ամբողջությամբ լքել քաղաքը և նավելով հեռանալ դեպի Սիցիլիա, քան դառնալ պարսկական հպատակներ (չնայած հետագայում շատերը վերադարձել են) ։ Հարփագուսի հարձակման ժամանակ որոշ թեոսցիներ նույնպես նախընտրել են հեռանալ, սակայն հոնիական քաղաքների այլ քաղաքների բնակչությունը մնացել է և հպատակվել պարսիկներին ։
Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր կոլեկտիվների ցանկը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ պատվավոր կոչումներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր կոլեկտիվներ
Հոնիական ապստամբություն
Նախապատմություն
Պարսիկները այդժամ հասկացան, որ հոնիացիներին կառավարելը դժվար է։ Իր ստեղծած կայսրության տարբեր մասերում Կյուրոսը կարողանում էր գտնել տեղաբնիկ վերնախավ, որի օգնությամբ էլ կառավարում էր իր նոր հպատակներին․ այդպիսի վերնախավներից էր, օրինակ, Հրեաստանի քահանայությունը ։ Ի տարբերություն իր կայսրության այլ շրջաններին՝ հունական քաղաքներում այդ ժամանակ այդպիսի խմբավորումներ չկային։ Այնտեղ կար վերնախավ, որը, սակայն, բաժանված էր թշնամական խմբակցությունների ։ Այսպիսով պարսիկները բավարարվեցին յուրքանչյուր հոնիական քաղաքում տիրանոս նշանակելով, չնայած դա նրանց ներքաշեց հոնիացիների ներքին հակամարտությունների մեջ։ Բացի այդ, տիրանոսը կարող էր սկսել ձգտել անկախության, ինչի պատճառով պետք է փոխարինվեր ։ Բարդ խնդիր էր դրված նաև տիրանոսների առջև, քանի որ նրանք միևնույն ժամանակ պետք է կարողանային հաճոյանալ և՛ սեփական քաղաքացիներին, և՛ պարսից վերնախավին ։
Ֆյուն
Քաղաքները և համայնքները
Կղզու վրա գտնվող քաղաքները և նրանց բնակչությունը՝
Հոնիական ապստամբություն
Նախապատմություն
Պարսիկների՝ Հոնիան գրավելուց շուրջ 40 տարի անց՝ պարսից 4-րդ արքայի՝ Դարեհ I Մեծի կառավարման օրոք, Միլեթի տիրանոսի տեղապահը՝ Արիստագորասը, հայտնվել է հետևյալ տհաճ դրության մեջ ։ Արիստագորասի հորեղբայր և աներ Հիստիայոսը, որը մինչ այդ Միլեթի տիրանոսն էր, Դարեհին ուղեկցել էր սկյութների դեմ մ․թ․ա․ 513 թվականին տեղի ունեցած արշավանքի ժամանակ։ Երբ Դարեհը նրան առաջարկում է ինչ-որ պարգև խնդրել իր կատարած ծառայությունների համար, Հիստիայոսը խնդրում է Թրակիայի գրավված տարածքների մի մասը։ Չնայած նրա խնդրանքը բավարարվում է, Հիստիայոսի փառասիրությունը անհանգստացնում է Դարեհի խորհրդականներին։ Այդ պատճառով Դարեհը Հիստիայոսին պարգևատրում է նրան Շոշ տանելով և իր արքայական սեղանակիցը դարձնելով ։ Միլեթի տիրանոսի պաշտոնում փոխարինելով Հիստիայոսին՝ Արիստագորասը բախվում է այնտեղ խմորվող դժգոհություններին։ Մ․թ․ա․ 500 թվականին Արիստագորասի մոտ են գալիս Նաքսոս կղզուց արտաքսվածները և խնդրում օգնել վերականգել վերահսկողությունը կղզու նկատմամբ ։ Նաքսոսը գրավելու միջոցով իր իշխանությունը Միլեթում ամրապնդելու հնարավորություն տեսնելով՝ Արիստագորասը առաջարկությամբ դիմում է Լիդիայի սատրապ Արտափրենեսին։ Եթե Արտափրենեսը իրեն զորք տրամադրի, ապա Արիստագորասը Դարեհի անունից կնվաճի Նաքսոսը և Արտափրենեսին կտա ավարի մի մասը, որպեսզի ծածկի զորքի ծախսերի մի մասը ։ Արտափրենեսը համաձայնում է և Դարեհ I-ից թույլատվություն խնդրում արշավանքը կազմակերպելու համար։ Դարեհը համաձայնություն է տալիս, և հաջորդ տարի Նաքսոսի վրա հարձակման համար հավաքվում է 200 տրիերա ։
Նաքսոսի արշավանք
Մ․թ․ա․ 499 թվականի գարնանը Արտափրենեսը նախապատրաստել է պարսկական ուժերին և նրանց հրամանատար նշանակել իր զարմիկ Մեգաբատեսին ։ Հետա նա նավեր է ուղարկել Միլեթ, որտեղ հոնիական զորքերը տեղակայվել են նավերի վրա և շարժվել դեպի Նաքսոս ։ Այնուամենայնիվ, արշավանքը հենց սկզբից անհաջողության էր մատնվել, քանի որ Արիստագորասը Նաքսոս նավելու ճանապարհին հակասություններ էր ունեցել Մեգաբատեսի հետ, ինչի արդյունքում վերջինս, ըստ Հերոդոտոսի, սուրհանդակներ է ուղարկել Նաքսոս, որոնք զգուշացրել են կղզիաբնակներին մոտեցող զորքի մտադրությունների մասին ։ Հնարավոր է, որ այս պատմությունը արշավանքից հետո սեփական անհաջողությունների համար որպես արդարացում միտումնավոր տարածված լինի նաև Արիստագորասի կողմից ։ Համենայն դեպս պարսիկների՝ Նաքսոս հասնելու ժամանակ նաքսոսցիները արդեն կարողացել էին բավարար կերպով պատրաստվել պաշարման, ինչի արդյունքում պարսիկները բախվել են լավ պաշտպանված թշնամու հետ ։ Պարսկական զորքերը չորս ամիս շարունակ պաշարված են պահել Նաքսոսը, սակայն ի վերջո Արիստագորասի գումարը ավարտվել է։ Հոնիա-պարսկական ուժերը առանց հաջողության հասնելու վերադարձել են մայրցամաք՝ Փոքր Ասիա ։
Ֆյուն
Քաղաքները և համայնքները
Կղզում գտնվող համայնքները՝
Հոնիական ապստամբություն
Ապստամբության սկիզբ (մ․թ․ա․ 499)
Մ․թ․ա․ 499 թվականի աշնանը Արիստագորասը Միլեթում հանդիպում է ունեցել իր ֆրակցիայի անդամների հետ։ Նա հայտարարում է, որ իր կարծիքով միլեթցիները պետք է ապստամբեն, ինչին բոլորը համաձայնում են, բացի պատմիչ Հեկատեոս Միլեթացին։ Այդ ժամանակ Միլեթ է ժամանել նաև Հիստիայոսի ուղարկած սուրհանդակը, որով նա խնդրում էր Արիստագորասին ապպստամբել ընդդեմ Դարեհի գերիշխանության։ Հերոդոտոսը կարծում է, որ նա այդպես է վարվել, քանի որ հուսահատորեն ցանկանում էր վերադառնալ Հոնիա, իսկ եթե տեղի ունենար ապստամբություն, նրան կուղարկեին հետ՝ Հոնիա։ Ուստի Արիստագորասը բացահայտ կերպով ապտմբություն է սկսել Դարեհի դեմ, հրաժարվել տիրանոսի սեփական պաշտոնից և Միլեթում հայտարարվել դեմոկրատիա։ Հերոդոտոսը չի կասկածում, որ իշխանությունից հրաժարումը Արիստագորասի կողմից միայն ձևական բնույթ էր կրում։ Ինչպես սպասվում էր, միլեթցիները խանդավառությամբ միացել են ապստամբությանը։ Այն բանակը, որը մինչ այդ ուղարկվել էր Նաքսոս, դեռևս հավաքագրված էր, գտնվում էր Միուսում, և որի կազմում դեռևս կային հույներ Փոքր Ասիայի այլ հունական քաղաքներից (օրինակ՝ Էոլիայից և Դրիայից), ինչպես նաև Միտիլինիից, Միլասից, Տերմերայից և Կիմայից։ Արիստագորասը մարդիկ է ուղարկել այդ բանակում ներկա բոլոր հունական քաղաքների տիրանոսներին կալանավորելու համար։ Արիստագորասը նրանց վերադրաձել է իրենց իշխանության տակ եղած քաղաքները այն պայմանով, որ նրանք նույնպես պետք է համագործակցեն իր հետ և ապստամբեն։ Բուրին և Մեյգսը նշում են, որ բոլոր քաղաքներում իշխանափոխությունը տեղի է ունեցել առանց արյունահեղության, բացի Միտիլինիից, որի տիրանոսը քարկոծվելոս սպանվել է, իսկ այլ տիրանոսներ ուղղակի վտարվել են։ Ենթադրվում է նաև (Հերոդոտոսը ուղղակիորեն չի խոսում դրա մասին), որ Արիստագորը ողջ բանակին ստիպել է միանալ իր ապստամբությանը, ինչպես նաև տիրացել է պարսիկների կողմից մատակարարված նավերին։ Եթե դա ճիշտ է, ապա դա բացատրում է այն փաստը, թե ինչու է հետագայում պարսիկներից երկար ժամանակ պահանջվել, որպեսզի Հոնիայի վրա ծովային հարձակում սկսեն, քանի որ նրանք պետք է նոր նավատորմ կառուցեին։
Ֆյուն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆյուն Կատեգորիա:Դանիայի կղզիներ Կատեգորիա:Բալթիկ ծովի կղզիներ
Հոնիական ապստամբություն
Ապստամբության սկիզբ (մ․թ․ա․ 499)
Չնայած Հերոդոտոսը ապստամբությունը ներկայացնում է որպես Արիստագորասի և Հիստիայոսի անձնական մոտիվների արդյունք, պարզ է, որ Հոնիայում հասունացել էր ապստամբությունը։ Դժգոհության հիմնական պատճառը պարսիկների կողմից նշանակված տիրանոսներն էին։ Չնայած հունական քաղաք-պետությունները նախկինում հաճախ ևս կառավարվել են տիրանոսների կողմից, այս կառավարման ձևը այդժամ անկում էր ապրում։ Դեռ ավելին, նախկին տիրանոսները ձգտում էին լինել ուժեղ և ընդունակ կառավարիչներ, մինչդեռ պարսիկների կողմից նշանակված ղեկավարները ուղղակի պարսկական ներկայացուցիչներն էին։ Ունենալով պարսկական ռազմական ուժի աջակցությունը՝ այս տիրանոսներին անհրաժեշտ չէր ժողովրդի աջակցությունը․ այդպիսով նրանք կարող էին իշխել բացարձակապես։ Արիստագորասը ապստամբություն է առաջացրել ամբողջ Հոնիայում, վերացրել բռնապետությունը ամենուր և դրա տեղում հաստատել ժողովրդավարություն։
Արիստագորասը ամբողջ հելլենիստական Փոքր Ասիան ապստամբության մեջ ներքաշելուց հետո հասկացավ, որ պարսիկների դեմ հաջող պայքարի համար իրենց պետք են գալու նաև այլ դաշնակիցներ։ Մ․թ․ա․ 499 թվականի աշնանը նա նավարկում է դեպի Սպարտա՝ հունական քաղաք-պետություն, որը հայտնի է իր պատերազմական հարցերում ունեցած ուժով։ Այնուամենայնիվ, չնայած Արիստագորասի հայտարարություններին, Սպարտայի արքա Կլոմենես I-ը մերժում է հույներին պարսիկների դեմ առաջնորդելու առաջարկը։ Այնուհետև Արիստագորասը մեկնում է Աթենք։
Աթենքը վերջերս էր դարձել դեմոկրատական քաղաք-պետություն՝ տապալելով սեփական տիրանոս Հիպպիասին։ Աթենքում դեմոկրատիա հաստատելու նպատակով աթենացիները դիմել էին նաև պարսիկների օգնությանը՝ առաջարկելով դրա դիմաց ընդունել պարսիկների գերիշխանությունը։ Մի քանի տարի անց Հիպպիասը փորձել էր սպարտացիների օգնությամբ վերականգնել սեփկան իշխանությունը։ Այս փորձը անհաջողությամբ էր պսակվել, Հիպպիասը փախել էր Արտափրենեսի մոտ և փորձել էր նրան համոզել հպատակեցնել Աթենքը։ Աթենացիները դեսպաններ են ուղարկել Արտափրենեսի մոտ՝ փորձելով համոզել նրան փոխել իր միտքը, սակայն Արտափրենեսը ուղիղ կերպով հրամայել էր Հիպպիասին հետ ընդունել որպես տիրանոս։ Աթենացիները ընդդիմացել են դրան և որոշել են դրա փոխարեն բացահայտ պատերազմել Պարսկաստանի դեմ։ Քանի որ նրանք արդեն պարսիկների թշնամիներն էին, Աթենքը հանդես եկավ հոնիական քաղաքների ապստամբությանն աջակցելու դիրքերից։ Այն փաստը, որ հոնիականա քաղաքներում դեմոկրատիա է հաստատվել աթենական դեմոկրատիայից ոգեշնչված լինելու արդյունքում, օգնել է համոզել աթենացիներին ապստամբությանն օգնելու հարցում։
Արիստագորասը հաջողության է հասել նաև Երետրիային ապստամբությանն օգնելու մեջ համոզելու հարցում, ինչի պատճառներն անհայտ են։ Հավանական է, որ նրանց՝ օգնություն տրամադրելու պատճառները առևտրական էին․ Երետրիան առևտրական քաղաք էր, որի առևտրին սպառնում էր պարսկական տիրապետությունը Եգեյան ծովում։ Հերոդոտոսը կարծում էր, որ երետրիացիները համաձայնել են օգնել ապստամբությանը որպես փոխհատուցում Միլեթի կողմից որոշ ժամանակ առաջ ցուցաբերված օգնության։ Աթենացիները Միլեթ են ուղարկել քսաներեք, իսկ երետրիացիները հինգ տրիերա։ Հերոդոտոսը նկարագրել է այդ նավերի ժամանումը որպես հույների և բարբարոսների (պարսիկների) միջև խառնաշփոթի սկիզբ։
Հոնիական գրոհ (մ․թ․ա․ 498)
Ձմռան ընթացքում Արիստագորասը շարունակել է ապստամբությունն ընդարձակելուն ուղղված գործողությունները։ Մի դեպք է տեղի ունեցել, որի ժամանակ նա պատվիրել է մի խումբ պեոնիացիների (ծագումով Թրակիայից), որոնց Դարեհը բերել էր Փռյուգիայում ապրելու, վերադառնալ իրենց հայրենիք։ Հերոդոտոսն ասում է, որ նրա միակ նպատակը պարսկական գերագույն հրամանատարությանը զայրացնելն էր։
Սարդիս
Մ․թ․ա․ 498 թվականի գարնանը աթենական 22 տրիերաները երետրիական 5 նավերի ուղեկցությամբ նավել են դեպի Հոնիա։ Եփեսոսի մոտ նրանք միացել են հոնիական միացյալ ուժերին։ Անձամբ չղեկավարելով բանակը՝ Արիստագորասը իր եղբայր Խարոպինոսին և մեկ այլ միլեթացու՝ Հերմոֆանտոսին, նշանակել է զորքերի ղեկվարներ։
Այս բանակը եփեսոսցիների կողմից լեռնյին ճանապարհներով առաջնորդվել է դեպի Սարդես՝ Արտափրենեսի սատրապական մայրաքաղաք։ Հույները պարսիկներին անպատրաստ են գտել և կարողացել են գրավել ստորին քաղաքը։ Այնուամենայնիվ, Արտափրենեսը կարողացել է նշանակալի քանակի զորքերով պահպանել միջնաբերդը։ Ստորին քաղաքը կրակի է մատնվել, որը, ըստ Հերոդոտոսի, արագորեն տարածվել է։ Միջնաբերդի պարսիկները, որոնք շրջապատված էին այրվող քաղաքով, դուրս են եկել Սարդեսի շուկայական հրապարակ, որտեղ կռվել են հույների դեմ՝ հետ մղելով նրանց։ Բարոյալքված հույները դրանից հետո նահանջել են քաղաքից և բռնել են հետ դարձի ուղին դեպի Եփեսոս։
Հերոդոտոսը նշում է, որ երբ Դարեհն իմացել է Սարդեսն այրելու մասին, նա երդվել է վրեժխնդիր լինել աթենացիներից և իր ծառային հրամայել է օրվա ընթացքում երեք անգամ հիշեցնել իրեն դրա մասին՝ ասելով․ «Տե՛ր, հիշի՛ր աթենացիներին»։
Եփեսոսի ճակատամարտ
Հերոդոտոսը նշում է, որ երբ Փոքր Ասիայի պարսիկները լսել են Սարդեսի վրա հարձակման մասին, նրանք հավաքվել են և մեկնել Արտափրենեսի մոտ։ Երբ նրանք ժամանել են Սարդես, պարզել են, որ հույները նոր են նահանջել։ Նրանք սկսել են հետապնդել հույներին մինչև Եփեսոս, որի մոտ պարսիկները հասել են հույներին և ստիպել նրանց շրջվել և պատրաստվել ճակատամարտի։ Հոլանդն պնդում է, որ պարսկական ուժերը միայն հեծյալներից էին կազմված, ինչով էլ բացատրվում է այն, որ նրանք կարողացել են հասնել հույներին։ Այդ ժամանակվա տիպիկ պարսկական հեծելազորը հավանաբար նետաձիգներից կազմված հեծելազոր էր։
Բարոյալքված և հոգնած հույները չեն կարողացել դիմակայել պարսիկներին և ամբողջովին ջարդվել են Եփեսոսի ճակատամարտում։ Շատերը զոհվել են, որոնց թվում էր նաև երետրիացի գեներալ Էվալկիդեսը։ Հոնիացիները, որոնք փրկվել էին ճակատամարտից, դիմել են սեփական քաղաքներ, մինչ ողջ մնացած աթենացիները և երետրիացիները վերադարձել են սեփական նավեր և նավարկել հետ՝ դեպի մայրցամաքային Հունաստան։
Ապստամբության տարածում
Այդ ամենից հետո Աթենքի և Հոնիայի միջև դաշինքը խզվել է, քանի որ պարսիկներին հաղթելն այդքան էլ հեշտ չէր, ինչպես նկարագրել էր Արիստագորասը։ Այնուամենայնիվ, հոնիացիները շարունակել են իրենց ապստամբությունը, քանի որ պարսիկները Եփեսոսի ճակատամարտում հաղթանակ տանելուց հետո պաշարողական գործողությունների չեն դիմել։ Ենթադրվում է, որ դրա պատճառն այն էր, որ պարսիկները բավարար զենքեր չունեին քաղաքներ պաշարելու համար։ Չնայած Եփեսոսում կրած պարտությանը՝ ապստամբությունը շարունակել է տարածվել։ Հոնիացիները մարդիկ են ուղարկել Հելլեսպոնտոս ու Պրոպոնտիս և գրավել Բյուզանդիոնը ու մոտակա այլ քաղաքներ։ Նրանք կարիացիներին նույնպես համզել են միանալ ապստամբությանը։ Բացի այդ, տեսնելով ապստամբության ընդարձակումը, Կիպրոսի թագավորությունը առանց որևէ արտաքին ներգործության նույնպես ապստամբել է ընդդեմ պարսկական իշխանության։
Պարսիկների հակահարձակում (մ․թ․ա․ 497-495)
Հերոդոտոսի պատմույթունը Եփեսոսի ճկատամարտից հետո դառնում է ոչ միանշանակ իր ժամանակագրության մեջ․ պատմիչները Սարդեսի և Եփեսոսի ճակատամարտերը հիմնականում թվագրում են մ․թ․ա․ 498 թվականով։ Հերոդոտոսը հետո նկարագրում է ապստամբության տարածումը (նույնպես մ․թ․ա․ 498 թվականին) և նշում որ կիպրոսցիները մեկ տարի շարունակ ունեցան ազատություն․ ուստի Կիպրոսում ռազմական գործողությունները տեղի են ունեցել մ․թ․ա․ 497 թվականին։
Կիպրոս
Կիպրոսում ապստամբել էին բոլոր քաղաքները, բացի Ամաթուսից։ Կիպրոսցիների առաջնորդը Սալամինի թագավորի եղբայրն էր՝ Բորգա Օնեսիլը։ Նա տապալել է իր եղբորը, որը նախընտրում էր մնալ պարսիկների տիրապետության տակ։ Դրանից հետո նա զորքի գլխավորությամբ պաշարել է Դարիա Ամաթուսը ։ Արտիբիուսի գլխավորությամբ Կիպրոս է ուղարկվել բանակ։ Իմանալով նավատորմի մոտենալու մասին՝ Օնեսիլիոսը օգնության խնդրանքով Հոնիա դեսպաններ է ուղարկել ։
Հոնիացիները չեն մերժել և օգնել են կիպրոսցիներին իրենց նավատորմով։ Ցամաքային զորքերի և ծովային նավատորմերի միջև տեղի է ունեցել ճակատամարտ։ Ծովում հաղթել են հույները, իսկ ցամաքում՝ պարսիկները։ Ռազմի դաշտում Օնեսիլիոսի մահից հետո Կիպրոսի բոլոր քաղաքները կրկին հայտնվել են պարսկական գերիշխանության ներքո։ Ամենաերկարը դիմադրել է Սոլի քաղաքը ։
Հելլեսպոնտոս և Պրոպոնտիս
Արտափրենեսի եռանդուն ղեկավարության ներքո Սարդեսը դարձել է ռազմական պատրաստությունների կենտրոն։ Քանի որ վտանգ կար, որ ապստամբած հոնիացիները կարող էին միավորվել սկյութների հետ, Փոքր Ասիայի հյուսիս-արևմուտք՝ Պրոպոնտիսի (Մարմարա ծովի) շրջան էր ուղարկվել պարսկական բանակ, որի ղեկավարն էր Դարեհի փեսան՝ Դավրիսոսը ։ Նրա գործողությունները պսակվել են հաջողությամբ։ Նա շատ արագ (ըստ Հերոդոտոսի՝ քաղաքներից յուրաքանչյուրի նվաճման համար նա մեկ օր էր ծախսում ) կարողացել է գրավել Դարդանոսը, Աբիդոսը, Պերկոտը, Լամպսակը և Պասոսը։ Նվաճելով Հելլեսպոնտոսի տարածքը՝ Դավրիսոսը գնացել է նվաճելու ապստամբած Կարիան։
Կարիա
Կարիայում պարսիկներին հաջողվել է երկու հաղթանակ տանել այն վայրի մոտ, որտեղ Մարսի գետը խառնվում է Մեանդր գետին՝ Լաբրանդի սրբավայրի մոտ։ Սակայն պարսիկները չկարողացան օգտվել իրենց հաջողություններից։
Արձագանգ Փարիզի
«Արձագանգ Փարիզի», ազգային, քաղաքական երկշաբաթաթերթ, ապա՝ շաբաթաթերթ։ Հնչակյան կուսակցության պաշտոնաթերթ։
Պատմություն
Լույս է տեսել 1916-1925 և 1955-1956 թվականներին Փարիզում։ Տնօրեն-խմբագիր՝ Հակոբ Թյուրապյան (Բ. Վարազդատ)։
Տպագրել է նյութեր ֆրանսահայ համայնքի կյանքի, միջազգային քաղաքական իրադարձությունների, հայ ազգային-քաղաքական կուսակցությունների և հասարակական կազմակերպությունների գործունեության վերաբերյալ։ Շարունակաբար անդրադարձել է Հայկական հարցին, Խորհրդային Հայաստանի առօրյային, Սփյուռքին։ Լույս է ընծայել նաև գեղարվեստական գործեր։ Ունեցել է բացառիկ համարներ։
Կատեգորիա:Հայկական պարբերականներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հայկական պարբերականներ
Լոյմոլա
Լոյմոլա (Лоймола, Loimola), գյուղ Ռուսաստանի, Կարելիայի հանրապետության Սուոյարոսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Սուոյարոսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռիկովշչինա
Ռիկովշչինա (Рыковщина), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջեք Լեմոն
Ջեք Լեմոն (Jack Lemmon, ), ամերիկացի դերասան, կինոյում կերտել է տարբեր ժանրերի հերոսներ։
Կենսագրություն
Ջեք Լեմոնը ծնվել է 1925 թվականի փետրվարի 8-ին, Մասաչուսեթս նահանգի Նյուտոն քաղաքում։ Նա իր ծնողների՝ Ջոն Ուլեր Լեմենի և Միլդրեդ Բարգես Լառուի միակ երեխան էր։ Հայրը ուներ թխվածքների սեփական արտադրամաս։
Լեմոնը հաճախել է Նյուտոնի Ջոն Ուարդի անվան տարրական դպրոցը (John Ward Elementary School) և Վեստոնի Ռիվերս դպրոցը (The Rivers School)։ Դեռ մանուկ հասակից նա աչքի էր ընկնում դերասանական ունակություններով ։ Լեմոնը հաճախել է Ֆիլիպս Ակադեմիան (Phillips Academy (Class of 1943)) և հեղինակավոր Հարվարդի Համալսարանը (Harvard University (Class of 1947))։
Հարվարդում ուսանելու տարիներին մի քանի ամիս մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, ծառայելով ռազմածովային ուժերում։
Անձնական կյանք և մահ
Ջեք Լեմոնը երկու անգամ ամուսնացել է։ Առաջին կինը Սինտի Սթոունն էր, նրանք ունեցել են մեկ որդի՝ Քրիս Լեմոն։ Երկրորդ կինը դերասանուհի Ֆելիսիա Ֆարն էր, ունեցել են աղջիկ՝ Քորթնի։
Լեմոնը հիվանդացել էր քաղցկեղով և կյանքի վերջին երկու տարիները պայքարում էր հիվանդության դեմ։ Հենց քաղցկեղն էլ դարձավ դերասանի մահվան պատճառ։ Մահացել է 2001 թվականին հունիսի 27-ին։ Թաղված է Վեստվուդի գերեզմանատանը, իր ընկեր Ուոլթեր Մատաուի կողքին, ով մահացել է 2000 թվականին։
Կարիերա
Երիտասարդ տարիներին աշխատել է ռադիոյում և հեռուստատեսությունում։ Կարիերայի սկզբնական շրջանում՝ 1949 թվականից սկսած խաղացել է հեռուստատեսային սերիալներում։ Առաջին մեծ դերը կինոյում 1954 թվականին նկարահանված «Դա պետք է պատահի ձեզ հետ» ֆիլմն է։ Իսկ արդեն հաջորդ տարի «Միստր Ռոբերտս» ռազմական դրամայում խաղացած դերի համար ստանում է «Օսկար» երկրորդ պլանի լավագույն դերասան անվանակարգում։
Լեմոնի տաղանդը բացահայտում է ռեժիսոր Բիլլի Ուայլդերը, որը տեսնելով նրա խաղը առաջարկեց նկարահանվելու իր «Ջազում միայն աղջիկներն են» հանրահայտ կատակերգությունում։ Հենց այս ֆիլմում խաղացած դերը մեծ ճանաչում բերեց ինչպես Ջեք Լեմոնին, այնպես էլ գլխավոր դերակատար Մերիլին Մոնրոյին։
Հայկական ասեղնագործություն
Հայկական ասեղնագործություն (հայտնի է նաև որպես ժանյակ կամ հանգուցավոր ժանյակ), ժանյակի մաքուր ձև։ Այն պատրաստվում է ասեղով, թելով և մկրատով։
Կայամաա
Կայամաա (Kajamaa), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սակու շրջանում։
Հայկական ասեղնագործություն
Պատմություն
Կան որոշ հնագիտական ​​վկայություններ նախապատմական Հայաստանում ժանյակի օգտագործման մասին։ Ավանդական ձևավորումներում նախաքրիստոնեական սիմվոլիզմի գերակշռությունը, անշուշտ, ցույց է տալիս արվեստի այս ձևի նախաքրիստոնեական արմատը ։
Ջեք Լեմոն
Կարիերա
Դրանից հետո Լեմոնը նկարահանվեց Ուայլդերի շատ ֆիլմերում՝ մինչև 1981 թվականը, որոնցից առավել հայտնի է 1960 թվականին նկարահանված «Բնակարան» ֆիլմը, որը արժանացավ 5 Օսկարի՝ այդ թվում լավագույն ֆիլմ, լավագույն ռեժիսոր և լավագույն սցենար հեղինակավոր անվանակարգերում, իսկ գլխավոր դերասաններ Ջեք Լեմոնը և Շիռլի Մակլեյնը ներկայացվեցին լավագույն դերասան և լավագույն դերասանուհի անվանակարգերում։ Լեմոնը նկարահանվում է նաև այլ ռեժիսորների ֆիլմերում, որոնցից նա իր կյանքի կարևոր դերերից մեկը համարում է Բլեյք Էդվարդսի «Գինու և վարդի օրեր» ֆիլմում խաղացած ալկոհոլիկ Ջո Քլեյի կերպարը։
Կայամաա
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 61 մարդ։
Հայկական ասեղնագործություն
Պատմություն
Ի տարբերություն Եվրոպայի, որտեղ ժանյակը ազնվականության իրավունքն էր, Հայաստանում այն ​​զարդարում էր ամեն ինչ՝ սկսած ավանդական շարֆերից մինչև ներքնազգեստ, իսկ ժանյակ պատրաստելը շատ կանանց կյանքի մի մասն էր։
Կայամաա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սակու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ջեք Լեմոն
Կարիերա
1970-ական թվականներին Լեմոնը նկարահանվում է մի քանի նշանավոր ֆիլմերում, որոնցից են «Փրկեք վագրին» (որտեղ Լեմոնը համաձայնվել է խաղալ գրեթե անվճար) և «Չինական ախտանիշ», որտեղ նա խաղում է իր ամենաողբերգական դերերից մեկը։ Մյուս մեծ դերը կինոյում դառնում է Կոստա Գավրասի «Անհետ կորածը»։
Հայկական ասեղնագործություն
Տեխնիկա
Ժանյակը պատրաստվում է հանգույցներ կապելով, որոնք սովորաբար կապում են կտորի նախորդ շրջանին, ստեղծելով թելերի փոքր օղակներ, որոնք կարող են կապվել հաջորդ հանգույցների մեջ։ Նախշերը ստեղծվում են օղակների երկարությունը փոխելով, նախորդ օղակներին ավելացնելով լրացուցիչ օղակներ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայկական մշակույթ Կատեգորիա:Հայկական արվեստ Կատեգորիա:ՀՀ ոչ նյութական մշակութային ժառանգություն
Ջեք Լեմոն
Կարիերա
1998 թվականին Լեմոնը ներկայացվում է «Ոսկե Գլոբուսի», սակայն մրցանակը ստանում է Վինգ Ռեյմսը, և հենց այդ պահին նա դահլիճից բեմ է հրավիրում Լեմոնին և մրցանակը հանձնում նրան որպես ավելի արժանավոր ։
Ֆիլմագրություն
Խաղացել է 90-ից ավելի ֆիլմերում և հեռուստատեսային սերիալներում, որոնցից առավել նշանավոր են՝
Մրցանակներ
Ստացել է ընդհանուր թվով 54 կինոմրցանակ, ներկայացված է եղել ևս 42-ի, այդ թվում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Սալախանա
Սալախանա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բերկրիի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ելք: Աստվածներ և թագավորներ
«Ելք։ Աստվածներ և թագավորներ» (Exodus: Gods and Kings), Մովսեսի մասին պատմող բիբլիական ժանրի ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Ռիդլի Սքոթը։ Ֆիլմը պատմում է բիբլիական մարգարե Մովսեսի պատմության մասին, որի դերը խաղում է Քրիստիան Բեյլը ։ Պրեմիերան կայացել է ԱՄՆ֊ում 2014 թվականի դեկտեմբերի 12֊ին, իսկ Ռուսաստան է հասել՝ 2015 թվականի հունվարի 1֊ին ։
Սյուժե
Մեծ մարգարե Մովսեսի մասին և հրեա ժողովրդի ազատությունը Եգիպտոսի գերությունից պատմող հնադարյան պատմություն։ Հուդայականության հիմնադիրը ծնվել է այն ժամանակներում, երբ փարավոնը հրամայել էր սպանել բոլոր նորածին տղաներին, որոնք կունենան հրեական ծագում։ Որպեսզի փրկեր նրան, մայրը դրեց երեխային փայտե զամբյուղում՝ ուղարկելով Նեղուսով ներքև։ Երեխային գտավ փարավոնի դուստրը, որը որդեգրեց նրան և մեծացրեց ապագա փարավոն Ռամզեսի կողքին։ Հոր մահից հետո, Եգիպտոսի տիրակալը իմանում է Մովսեսի ծնվելու մասին, հրամայում է աքսորել նրան անապատ և սպանել։ Բայց Մովսեսին հաջողվում է փրկվել մահից։ Նա Տիրոջ թելադրանքով վերադառնում է ետ՝ իր ժողովրդին ստրկության տանջանքներից պաշտպանելու նպատակով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոէպոպեաներ Կատեգորիա:Ռիդլի Սքոթի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:3D ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրքերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Պեպլումներ Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր կրոնի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր
Արմենիա ի միր
«Արմենիա ի միր» («Армения и мир» - «Հայաստանը և աշխարհը»), քաղաքական, տնտեսագիտական, մշակութային պատկերազարդ եռամսյա հանդես։
Պատմություն
Լույս է տեսնում 1995 թվականից Մոսկվայում՝ ռուսերեն։ Խմբագիր՝ Լուսիկ Ղուկասյան։ Հոգաբարձուների խորհրդի կազմում են Աբել Աղանբեգյանը, Արմեն Ջիգարխանյանը, Անդրանիկ Միհրանյանը, Արթուր Չիլինգարովը և ուրիշներ։
Համագործակցում է «Նուվել դ' Արմենի» և «Արմինիըն Ինթերնեշընըլ Մեգըզին» հայկական ամսագրերի հետ։ Լուսաբանում է Ռուսաստանի և Սփյուռքի այլ համայնքների մշակութային կյանքը, անդրադառնում հասարակական-քաղաքական և մշակութային կյանքի տարբեր բնագավառների։
Տարածվում է Ռուսաստանում, Հայաստանում, ԱՄՆ-ում, եվրոպական մի շարք երկրներում։
Կատեգորիա:Հայկական պարբերականներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հայկական պարբերականներ
Նովոկրասնոե (այլ կիրառումներ)
Նովոկրասնոե, կարող է վերաբերել՝
Հնդկաստանի նախագահ
Հնդկաստանի նախագահ (राष्ट्रपति), Հնդկաստանի Հանրապետության ղեկավար, առաջին քաղաքացի, ինչպես նաև հնդկական զինված ուժերի Գերագույն հրամանատար։ Սահմանադրության համաձայն՝ նախագահն ունի նշանակալի իշխանություն, բայց իրականում իշխող լիազորությունները կատարվում են Հնդկաստանի կառավարության կողմից՝ վարչապետի գլխավորությամբ։ Նախագահը, մեծ մասամբ, իրականացնում է ներկայացուցչական գործառնություններ՝ ձևականորեն ընդունելով կառավարության որոշումները։ Մի շարք դեպքերում նա իրավունքի ունի ազատել նահանգների օրենսդրական ժողովները, ինչպես նաև ունի դատապարտյալների ներման իրավունք ։
Սահմանադրության համաձայն՝ նախագահն ընտրվում է ընտրողների կոլեգիայի կողմից, որը կազմված է Հնդկաստանի խորհրդարանի երկու պալատների անդամներից, ինչպես նաև Վիդհան Սաբհայի՝ նահանգների և տարածքների օրենսդրական ժողովների ստորին պալատների անդամներից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նախագահների ցանկեր Կատեգորիա:Նախագահներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Հնդկաստանի կառավարություն Կատեգորիա:Ղեկավարներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Ցանկեր:Պետության գլուխներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի նախագահներ
Բալրուա
Բալրուա (Balleroy), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 901 մարդ, բնակչության խտությունը` 213.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.23 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Վոբադոն համայնքի հետ միասին հանդիսանում է Օրսել համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 34 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 524 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 403-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 121։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,9 %։ 403 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 360 անձ (202 տղամարդ և 158 կին)։ Գործազուրկ են եղել 43 անձ (17 տղամարդ և 26 կին)։ 121 անաշխատունակներից 31-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 47-ը` թոշակառուներ, իսկ 43-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Իգոր Կոստենկո
Իգոր Իգորևիչ Կոստենկո (І́гор І́горович Косте́нко, ), ուկրաինացի լրագրող, ուսանող-աշխարհագրագետ, Եվրոմայդանի ակտիվիստ և Ուկրաիներեն Վիքիպեդիայի խմբագիր ։
Զոհվել է Ուկրաինայի Եվրոմայդանի ընթացքում՝ համալսարանական փողոցում։ Արժանացել է Ուկրաինայի ազգային հերոսի և Տարվա վիքիպեդիստի կոչումներին։
Կենսագրություն
Իգոր Կոստենկոն ծնվել է Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Զուբրեց գյուղում։ Նրա ծնողներն աշխատել են Սանկտ Պետերբուրգում, Ռուսաստանում։ Այստեղ էլ նա մեծացել է՝ ապրելով իր տատիկի և պապիկի հետ ։
Տասնհինգերորդ գարունը
«Տասնհինգերորդ գարունը» («Пятнадцатая весна», այլ անուն՝ «Շնորհել հերոսի կոչում»), ռեժիսոր Իննա Թումանյանի գեղարվեստական ֆիլմը, որ նկարահանվել է Գորկու անվան կինոստուդիայում։ Ֆիլմում Տատյանա Դրուբիչը կատարել է իր առաջին դերը կինոյում։
Ստեղծման պատմություն
Ֆիլմի սյուժեի հիմքում ընկած են փաստեր 16-ամյա պարտիզան-հետախույզ, Խորհրդային միության հերոս (1942) Ալեքսանդր Չեկալինի (1925-1941) կենսագրությունից, որ գերի էր ընկել գերմանացիների մոտ և կախաղան հանվել Տուլայի շրջանի Լիխվին քաղաքում 1941 թվականի նոյեմբերի 6-ին։ 1944 թվականին քաղաքը վերանվանվել է Չեկալին ։
Իգոր Կոստենկո
Կենսագրություն
Իգորն աշխատել է «Սպորտանալիտիկ» ինտերնետ-հրատարակությունում որպես լրագրող։ Նա եղել է «allsport24.com» ռուսալեզու սպորտային կայքի ստեղծման նախաձեռնողը ։
Տասնհինգերորդ գարունը
Սյուժե
Ֆիլմի գործողություններն սկսվում են 1941 թվականի գարնանը՝ Հայրենական մեծ պատերազմի նախօրեին։ Գլխավորը հերոսը՝ տասնհինգամյա Սաշան (Ռայմունդաս Բանիոնիս), որ սիրահարված էր իր դասընկերուհի Ալյոնային (Տատյանա Դրուբիչ), ընդունվում է պարտիզանական ջոկատ, որտեղ դառնում է կապավոր և կատարում է պատասխանատու և վտանգավոր հանձնարարություններ ընդհատակյա պայքարի շրջանակներում գերմանացիների կողմից օկուպացված տարածաշրջանում։ Մատնության արդյունքում նա գերի է ընկնում։ Բայց իր քաջության և թշնամու դեմ հաղթանակի վրա վստահ լինելու շնորհիվ նա գերության մեջ էլ մնում է անկոտրում՝ չնայած երիտասարդ հասակում զոհվելու անխուսափելիությանը ։
Իգոր Կոստենկո
Կենսագրություն
Իգոր Կոստենկոն եղել է ուկրաիներեն վիքիպեդիայի ակտիվ խմբագիր (մասնակցային անունը՝ Ig2000) : Վիքիպեդիայում խմբագրելով շուրջ 2,5 տարի նա ստեղծել է 280 հոդված և կատարել է շուրջ 1600 խմբագրումներ։ Նրա գրված հոդվածներից մեկը ստացել է «լավ հոդվածի» կարգավիճակ ։
Տասնհինգերորդ գարունը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին Կատեգորիա:1971 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Իգոր Կոստենկո
Կենսագրություն
Սիրել է սպորտ, մասնավորապես՝ ֆուտբոլ։ Եղել է Լվով քաղաքը ներկայացնող «Կարպատի» ֆուտբոլային ակումբի երկրպագուն։
Եվրոմայդանի ժամանակ
Իգոր Կոստենկոն առաջին իսկ օրվանից ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Եվրոմայդանի ցույցներին և հանրահավաքներին։ Իգոր Կոստտենկոն սպանվել է հեղափոխական գործողությունների ընթացքում։
Նա սպանվել է 2012 թվականի փետրվարի 20-ին Կիևում։ Նրա դիակը հայտնաբերվել է համալսարանական փողոցի վրա։ Իգորը ստացել է երկու փամփուշտ՝ մեկը գլխին, իսկ մյուսը կրծքավանդակին։ Բացի այդ նա հայտնաբերվել է կոտրված ոտքով։
Տարվա վիքիպեդիստ
2014 թվականի օգոստոսի 10-ին Լոնդոնում ընթացող Վիքիմանիա համաժողովի փակման արարողության ընթացքում Վիքիպեդիայի համահեղինակ Ջիմմի Ուելսը Իգոր Կոստենկոյին ճանաչեց տարվա վիքիպեդիստ ։
2014 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Ջիմմի Ուելսը մրցանակը հանձնեց Իգորի ծնողներին՝ անձամբ մեկնելով Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիև։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիստներ Կատեգորիա:Տարվա վիքիմեդիստներ Կատեգորիա:Եվրամայդանի մասնակիցներ
Փոփ Սմոուք
Բաշար Բարակա Ջեքսոն (Bashar Barakah Jackson, ), առավել հայտնի է Փոփ Սմոուք (Pop Smoke) անվամբ, ամերիկացի ռեփեր և երգերի հեղինակ ։ Սմոուքը եղել է Victor Victor Worldwide և Republic Records լեյբլների արտիստ ։ 2019 թվականի ապրիլին թողարկել է «Welcome to the Party» երգը, որը նրա դեբյուտային՝ «Meet the Woo» միքսթեյփից է (հուլիս, 2019)։ Երգի համար թողարկվել է երկու ռեմիքս՝ Նիքի Մինաժի և Սկեպտայի մասնակցությամբ։
2019 թվականի հոկտեմբերին Փոփը համագործակցել է Lil Tjay-ի հետ և թողարկել է «War» երգը։ 2019 թվականի դեկտեմբերին թողարկել է «100k on a Coupe» սինգլը, ձայնագրված ամերիկացի երգիչ Քալբոյի հետ, ինչպես նաև համագործակցել է ամերիկացի ռեփեր Թրևիս Սքոթի հետ ։
2020 թվականի փետրվարի 7-ին թողարկել է իր երկրորդ՝ «Meet the Woo 2» միքսթեյփը։