cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տասնչորսի խռովություն
Նախադրյալներ
Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի մեծ ոսկե մեդալի մրցույթին հաղթողն հնարավորություն էր ստանում վեց տարի անցկացնել Իտալիայում որպես կրթաթոշակառու։ Այդ մրցույթին մասնակցելու իրավունք էին ստանում ակադեմիայի ամենատաղանդավոր շրջանավարտները, ովքեր մինչ այդ արժանացել էին ակադեմիայի փոքր ոսկե մեդալ «Նկարչության բնագավառում ունեցած հաջողությունների համար»։ Կրթաթոշակները, ինչպես և ակադեմիայի ֆինանսավորումը գտնվում էր Կայսերական պալատի նախարարության վերահսկողության ներքո։ Ակադեմիայի կրթաթոշակառուները տարեկան ստանում էին 1500 ռուբլի ոսկով, ինչը համարժեք էր 6000 ռուբլու ասիգնացիաներով ։ Ակադեմիայի մյուս շրջանավարտները, ովքեր ստանում էին նկարչի կոչում, կարող էին աշխատել որպես արվեստի ուսուցիչ և ստանում էին քաղաքացիական ծառայության Х դասի՝ կոլեգիական քարտուղարի աստիճան ՝ 135 ռուբլի տարեկան եկամուտով ։
Մրցույթի թեմայի հայտարարելուց անմիջապես հետո մասնակիցնրին փակում էին մեկուսացված արվեստանոցներում, որտեղ նրանք 24 ժամվա ընթացքում պետք է մտածեին նկարի սյուժեն ու նկարեին էսքիզը։ Վերջինս հաստատվում էր Ակադեմիայի խորհրդի կողմից և փոփոխության ենթակա չէր։
Դիմումների հանձնում
Մրցույթի անցկացման նոր կարգի մասին տեղեկացվել է ժանրային ու պատմական գեղանկարչության դասարանների տասնչորս սովորողների, ովքեր մինչ այդ պարգևատրվել էին ակադեմիայի փոքր ոսկե մեդալներով։ Այդ սովորողներն են՝ Բոգդան Վենիգ, Ալեքսանդր Գրիգորև, Նիկոլայ Դմիտրիև-Օրենբուրգսկի, Ֆիրս Ժուրավլյով, Պյոտր Զաբոլոտսկի, Իվան Կրամսկոյ, Ալեքսեյ Կորզուխին, Կիրիլ Լեմոխ, Ալեքսանդր Լիտովչենկո, Կոնստանտին Մակովսկի, Ալեքսանդր Մորոզով, Միխայիլ Պեսկով, Նիկոլայ Պետրով (նկարիչ), Նիկոլայ Շուստով ։
Որոշելով, որ նոր կանոններն անհավասար պայմաններ են ստեղծում պատմական ու ժանրային գեղանկարիչների համար՝ մրցույթի մասնակիցները 1863 թվականի հոկտեմբերի 8-ին դիմում են ներկայացրել Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի խորհրդին՝ խնդրելով մասնակիցներին թույլ տալ ազատ ընտրել նկարի սյուժեն, եթե խորհրդի ներկայացրած թեման չի համապատասխանում նկարչի անհատական հակումներին ։ Դրանից բացի իրենց դիմումի մեջ նրանք կասկածի տակ էին առնում էսքիզի վրա աշխատելու համար մասնակիցներին 24 ժամով մեկուսացնելու նպատակահարմարությունը ։
Դիմումը քննարկվել է խորհրդի նիստում, որտեղ խորհրդի անդամները, վրդովված լինելով մրցույթի մասնակիցների հանդգնությունից, որոշել են վերականգնել նախկին կանոնները և բոլոր մասնակիցների համար սահմանել մեկ սյուժե աստվածաշնչյան կամ անտիկ թեմայով։ Սակայն այդ որոշման մասին մասնակիցներին չեն հայտնել. գրավոր դիմումը թողնվել է առանց պատասխանի ։
Իվան Կրամսկոյի նախաձեռնությամբ մասնակիցների մի մասը նոր կոլեկտիվ նամակ է հանձնել Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի փոխնախագահ իշխան Գրիգորի Գրիգորևի Գագրինին։ Կոնստանտին Մակովսկին ու Ալեքսանդր Լիտովչենկոն հրաժարվել են ստորագրել նամակը ։ Նոր դիմումը նույնպես մնացել է առանց պատասխանի։
Այդ ժամանակ նախաձեռնող խումբն անձամբ է դիմել Խորհրդի մի քանի ազդեցիկ անդամների, որոնց թվում էին Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ճարտարապետության գծով ռեկտոր պրոֆեսոր Կոնստանտին Տոնն ու գեղանկարչության և քանդակագործության գծով ռեկտոր պրոֆեսոր Ֆեոդոր Բրունին։ Սակայն այդ ջանքերն էլ արդյունք են տվել։
Խռովության օրը
Վիրավորված իրենց դիմումների անտեսումից՝ ակադեմիստները մրցույթի նախորդ գիշերը տեղի ունեցած ընդհանուր ժողովում որոշում են, որ իրենց խնդրանքը չբավարարելու դեպքում կհրաժարվեն մրցույթին մասնակցելուց, և իրենցից յուրաքանչյուրը դիմում կգրի՝ ընտանեկան կամ ցանկացած այլ հանգամանքների պատճառով խնդրելով իրեն հանձնել իր դիպլոմը ակադեմիայից մինչ այդ ստացած պարգևների համապատասխան։
Մրցույթի մյուս կանոնները պատի հայտարարեր ակադեմիայի ռեկտոր Ֆեոդոր Բրունին, սակայն նա չի հասցրել անել դա, որովհետև Իվան Կրամսկոյը ելույթ է ունեցել ակադեմիստների անունից.
Մնացածը եղել է պատմական գեղանկարչության դասարանի սովորող Պյոտր Զաբոլոտսկին, ով ասել է, թե ուզում է մասնակցել մրցույթին։ Սակայն ակադեմիայի խորհուրդը հայտարարել է, որ մեկ մասնակցի դեպքում մրցույթ անցկացվել չի կարող, և նրան առաջարկել են սպասել հաջորդ տարի։ Զաբոլոտսկին հաջորդ տարի մասնակցել է մրցույթին, սակայն հաջողության չի հասել ։
Սակայն Զաբոլոտսկու փոխարեն ակադեմիայից հեռանալու դիմում է ներկայացրել քանդակագործ Վասիլի Կրեյտանը, ով նույնպես նախկինում արժանացել էր ակադեմիայի փոքր ոսկե մեդալի։ Այսպիսով՝ մրցույթին մասնակցելուց հրաժարվել և ակադեմիայից հեռացել են տասներեք գեղանկարիչներ և մեկ քանդակագործ։
Արդյունքներ
Նախկին ակադեմիստները կազմակերպել են Ռուսաստանում առաջին «Նկարիչների արտելը», որ ունեցել է տնտեսական որոշակի հաջողություն։ «Խռովության» տասնչորս մասնակիցներից ութը, այդ թվում նաև Իվան Կրամսկոյը, հետագայում արժանացել են Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի պատվավոր ակադեմիկոսի կոչման      ՝ ստանալով արքունի խորհրդականի դասային աստիճան ։ «Խռովության» մասնակիցներից մեկը՝ Կիրիլ Լեմոխը, դարձել է Ալեքսանդր III կայսեր երեխաների նկարչության ուսուցիչ՝ այդ թվում դասավանդելով նաև ցարաժառանգ Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչին՝ ապագա կայսր Նիկոլայ II-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1863 իրադարձություններ Կատեգորիա:1863 Ռուսաստանում
Միխայիլ Յասնով
Յասնով Միխայիլ Ալեքսեևիչ, խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1976)։ ՍՄԿԿ անդամ 1925 թվականից։
Կենսագրություն
1925 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանին կից բանֆակը։ 1928-1930 թվականներին ծառայել է կարմիր բանակում։ 1930 թվականից ղեկավար աշխատանք է վարել Մոսկվայի շինարարական կազմակերպություններում։ 1938-1949 թվականներին՝ Մոսկվայի քաղսովետի գործկոմի նախագահի, 1949 թվականին՝ ՍՍՀՄ քաղաքային շինարարության մինիստրի տեղակալ։ 1950-1956 թվականներին՝ Մոսկվայի քաղսովետի գործկոմի նախագահ, 1956-1957 թվականներին՝ ՌՍՖՍՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահ, 1957-1966 թվականներին՝ նախագահի առաջին տեղակալ։1966 թվականից՝ ՌՍՖՍՀ Գերագույն սովետի Նախագահության նախագահ, 1967 թվականից՝ ՍՍՀՄ Գերագույն սովետի Նախագահության նախագահի տեղակալ։ ՍՄԿԿ ԿԿ անդամ 1952 թվականից, 1956-1966 թվականներին՝ ՍՄԿԿ ԿԿ բյուրոյի անդամ ՌՍՖՍՀ-ի գծով։ ԽՍՀՄ III-X գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ 1950-1954 թվականներին՝ ՍՍՀՄ Գերագույն սովետի Միության սովետի նախագահ։
Պարգևատրվել է Լենինի 7 և այլ շքանշաններով։
Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 11-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ
Օլյուտովայամ
Օլյուտովայամ (Олютоваям), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիս-արևելյան մասում։ Գետի երկարությունը 35 կմ է։ Հոսում է Օլյուտորսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում ։ Թափվում է Կորֆա ծոց։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Սկադ
Սկադ խորհրդային արտադրության կարճ հեռահարության բալիստիկ հրթիռ։
Ընդհանուր բնութագիր
խորհրդային 9K72 Էլբրուս բալիստիկ հրթիռի ավելի հայտնի է Արևմուտքում, որպես Սկադ։ Սկադ համակարգերը նախատեսված են ոչնչացնել թշնամու կարևոր ռազմավարական օբյեկտները, ինչպիսիք են օդանավերի թռիչքադաշտերը, մեծ կոնցենտրացիաների զորքերը և այլն։
Արտադրություն
Սկադ բալիստիկ հրթիռի մշակումը սկսվել է Խորհրդային Միությունում 1950-ականների կեսերին։ Սկզբում այն հիմնված էր IS-2 տանկի շասսի վրա. Այս տարբերակը կոչվում է Սկադ-ա։ Այս համակարգերի կրակի հեռահարությունը կազմում է 150 կմ։ 1960-ականների սկզբին ներառվել է նոր հրթիռային համակարգ։ Այն հարմարեցվել է նոր 8x8 բարձր շարժունակության բեռնատարի շասսիի վրա։ Այս տարբերակը կոչվում է Սկադ-բ։ Այն առաջին անգամ հրապարակայնորեն բացահայտվել է 1965-ին։ Պաշտոնապես այս բալիստիկ հրթիռը սկսվել է օգտագործվել խորհրդային բանակում 1967 թվականից։ Սառը պատերազմի ժամանակ Սկադ-Բ-ն մեծ քանակությամբ արտահանվել Աֆղանստան, Բուլղարիա, Կուբա, Չեխոսլովակիա, Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետություն, Եգիպտոս, Հունգարիա, Իրաք, Իրան, Եմեն, Լիբիա, Հյուսիսային Կորեա, Լեհաստան, Ռումինիա, Սիրիա, Վիետնամ և բազմաթիվ այլ սոցիալիստական երկրներ։ Սկադ բալիստիկ հրթիռները, օգտագործվել են մի շարք ռազմական հակամարտությունների ժամանակ։ 1980-ական թվականներին Խորհրդային բանակում այս հրթիռները փոխարինվել են ՕԿԱ (ՍՍ-23) համակարգերով։ Ներկայումս Ռուսաստանի զինված ուժերը հրաժարվել են Սկադ և Սկադ համակարգերից և դրանք փոխարինել են ավելի արդիական Իսկանդեր (ՍՍ-26) համակարգերով։ Սակայն Սկադը շարունակում են լինել բազմաթիվ երկրների, այդ թվում `մի շարք նախկին խորհրդային հանրապետությունների զինված ուժերի սպառազինության մեջ։
Տեխնիկական տբկալներ
Սկադ համակարգերը (բացի Սկադ Ա մոդիֆիկացիայից) տեղադրված են 8x8 ՄԱԶ-543 բարձր շարժունակության բեռնատարի շասսիի վրա։ Մեքենայի երկարությունը կազմում է 12 մ, լայնությունը 3 մ, իսկ բարձրությունը 3.5 մ։ Մեքենան սնուցվում է D12A-525 դիզելային շարժիչով զարգացնելով 525 ձիաուժ արագություն։ Այս համակարգերի առավելագույն արագությունը կազմում է 45 կմ/ժ։ Սկադ համակարգի վառելիքի պաշարը կազմում է շուրջ 450 կմ։
Մարտավարական տվյալներ
Սկադ համակարգի հրթիռն ունի 11 մ երկարություն, 0.8 մ տրամագիծ։ Հրթիռների մեկնարկային քաշը կազմում է շուրջ 6 տ։ Մարտագլխիկները կշռում են մոտ 1000 կգ։ Այս հրթիռները ունեն միջուկային (100 KT), բարձր պայթուցիկ (1016 կգ) և քիմիական (985 կգ) մարտագլխիկներ։ Կրակի առավելագույն հեռահարությունը 300 կմ է՝ նվազագույն հեռահարությունը 50 կմ, հնարավոր շեղումը կազմում է 450 մ (Հայաստանում արդիականացված հրթիռների շեղումը զգալիորեն նվազել է հասցվելով շուրջ 100-150 մետրի)։ Սկադ հրթիռային համակարգերն ունեն իներցիոն առաջնորդություն։
Սկադ Բ
Սկադ Բ-ն համակարգը որը հիմնված է ՄԱԶ-543Ա ծանր, բարձր շարժունակության բեռնատարի շասսի վրա։ Շարժիչը սնուցվում է 38.9-լիտրանոց դիզելային շարժիչով, զարգացնելով 525 ձիաուժ (ինչպես ստանդարտ տանկի շարժիչը)։ Մեքենան զարգացնում է 45 կմ/ժ արագություն ճանապարհներին և 15 կմ/ժ արագություն կոշտ տեղանքում։ Յուրաքանչյուր համակարգի մեջ մտնում է գլխավոր մեքենան, ուղեկցով վերալիցքաթափման մեքենան, վառելիքի տանկերը, Վերամբարձը, հրամանատարական մեքենան, Դիրքի մեքենան և մի շարք այլ օժանդակ տրանսպորտային միջոցներ։
Բաբկեն Աստվածատրյան
Բաբկեն Աշոտի Աստվածատրյան, խորհրդային պետական աշխատող։
Սկադ
Այլ տեսակներ
Եգիպտոսում, Իրանում, Իրաքում, Հյուսիսային Կորեայում մշակվել են իրենց սեփական մարտավարական հրթիռներ, որը հիմնված են Սկադ հրթիռների վրա։ Նրանց առավելագույն հեռահարությունը կազմում է մինչ 850 կմ, իսկ Հյուսիսային Կորեայում Սկադ հրթիռի հիման վրա ստեղծված ՌոԴոգն հրթիռի հեռահարությունը կազմում է շուրջ 1500 կմ։
Բաբկեն Աստվածատրյան
Ծնվել է 1905 թվականին, Քանաքեռ գյուղում (այժմ՝ Երևան քաղաքի շրջագծի մեջ)։ 1927 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը, ապա աշխատել որպես բժիշկ։ 1937 թվականին նշանակվել է ՀԽՍՀ առողջապահության ժողկոմ։ Հետագայում աշխատել է որպես ՀԽՍՀ ժողկոմխորհի, ապա Մինիստրների խորհրդի նախագահի տեղակալ (1940-1943, 1948-1951), Արտասահմանյան երկրների հետ բարեկամության և կուլտուրական կապերի հայկական ընկերության նախագահ (1951-1953, 1955-1956), Աշխատավորների դեպուտատների Երևանի քաղաքային խորհրդի գործկոմի նախագահ (1954-1955)։
Սկադ
Սպառազինություն
Նախկին Օպերտատորներ
Բաբկեն Աստվածատրյան
Եղել է ՀԽՍՀ 4-րդ գումարման Գերագույն խորհրդի դեպուտատ, ՀԿԿ Կենտկոմի անդամ։ Պարգևատրվել է Լենինի և այլ շքանշաններով։ Աստվածատրյանի անունը շնորհված է ՀԽՍՀ Աբովյանի շրջանային հիվանդանոցին։ ԽՄԿԿ անդամ 1937-ից։
Մահացել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, Երևանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Յարոսլավյան տավար
Յարոսլավյան տավար, տավարի կաթնատու ցեղ։ Ստեղծվել է 19-րդ դարում, Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի տեղական տավարի բարելավման և «իր մեջ» բուծման ուղիով։ Մարմնակազմվածքը լավ արտահայտված կաթնային տիպի Է, ոսկրակազմը՝ նուրբ, իրանը՝ երկար և լայն, կուրծը՝ մեծ, գեղձավոր։ Թույրը հիմնականում սև է, գլուխը, որովայնը և վերջավորությունները՝ սպիտակ։ Հանդիպում են նաև սպիտակ գլխով կարմիր կենդանիներ։ Ցուլերի կենդանիզանգվածը 800—900 կիլոգրամ է (երբեմն՝ մինչև 1200 կիլոգրամ), կովերինը՝ 450—550 կգ։ Սպանդային ելքը՝ 60—62%։ Տարեկան միջինկաթնատվությունը 2700—3300 կիլոգրամ է, իսկ տոհմային տնտեսություններում՝ 3500—4900 կիլոգրամ (ռեկորդայինը՝ 9267 կիլոգրամ)։ Կաթի յուղայնությունը՝ 4—4,2%։
Կատեգորիա:Անասնաբուծություն Կատեգորիա:Տավարի ցեղեր
Բուխհոլցյան համակարգ
Բուխհոլցյան համակարգը դասակարգային և հաշվարկային համակարգ է շախմատի բնագավառում, որը զարգացրել է Բրունո Բուխհոլցը 1932 թվականին՝ շվեյցարական մրցաշարի համար։ Ի սկզբանե այն զարգացել է որպես օժանդակ հաշվարկային մեթոդ, բայց վերջերս այն կիրառվում է որպես թայբրեյքինգյան համակարգ (հավասար հաշիվների վերացում)։ Դա առաջին անգամ, հավանաբար օգտագործվել է 1932 թվականին՝ Բիթթերֆիլդյան մրցաշարում:Այն նախագծվել է՝ փոխարինելու Բերգերի հաշվարկային համակարգին։
Մեթոդը հետևվյալն է. տալ յուրաքանչյուր խաղացողի՝ 1 միավորի չմշակված հաշիվը ամեն մի հաղթանակի համար և կես միավոր՝ յուրաքանչյուր՝ այսպես ասած «ոչ ոքի» արդյունքի դեպքում։ Երբ կիրառվում էր որպես փոփոխվող հաշվարկային համակարգ, յուրաքանչյուր խաղացողի Բուխհոլցյան հաշիվը հաշվարկվում էր՝ յուրաքանչյուր մրցակցին ավելացնելով չմշակված հաշիվ և բազմապատկելով անմշակ հաշվարկները։ Ոչ մի բազմապատկում չէր կատարվում, եթե խաղացողների միջև վերանում էր հավասար հաշիվը և մրցակիցների չմշակված հաշիվների համագումաը օգտագործվոմ է «ոչ ոքի» ասվածը վերացնելու նպատակով:Կիրառվելով որպես թայբրեյքինգյան համակարգ, այն հավասարվեց Սոլկոֆֆյան սիստեմին։
Գլխավոր քննադատությունն՝ ուղղված այս համակարգին, այն է, որ թայբրեյքինգյան հաշվարկները կարող են աղավաղվել այն բոլոր խաղացողների կողմից, ովքեր հանդես կգան սադրանքներով (հատկապես վաղ փուլերում)։ Այս խնդրից խուսափելու համար,երբեմն կիրառվում է Բուխհոլցի առաջարկած Մեդիան-Բուխհոլցյան համակարգը։ Մեդիան-Բուխհոլցյան համակարգում խաղացողների մրցակիցների ամենալավ և ամենավատ արդյունքները հանվում են, և գումարվում են միայն մնացող հաշիվները։
Օլխովկա (գետ, թափվում է Օխոտի ծով)
Օլխովկա (Ольховка), գետ Ռուսաստանում,Կամչատկայի երկրամասի հյուսիս-արևմտյան մասում։ Գետի երկարությունը 30 կմ է։ Հոսում է Պենժինսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում ։ Թափվում է Օխոտի ծով։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Շալեն (Էն)
Շալեն  (Chaleins), կոմունա Ֆրանսիայում, Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Մտնում է Սեն Տրիվյո սյուր Մուանյան կանտոնի մեջ։ Շրջանը՝ Բելլե։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01075։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 380 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից 31 կմ դեպի հյուսիս, 38 կմ հարավ-արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կլիմա
Կլիման կիսացամաքային է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը՝ տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում՝ ամռան ամիսներին։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1165 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիք (15-64 տարեկան) ունեցող 807 մարդկանցից 645-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 162-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 79,9 % է, 1999 թվականին՝ 75,4 %)։ 645 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 604-ը (323 տղամարդ, 281 կին), գործազուրկ է եղել 41 մարդ (19 տղամարդ և 22 կին)։ 162 պասիվներից 73 մարդ եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 53-ը՝ թոշակառու, 36-ը պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Օլխովայա (Կավիչի վտակ)
Օլխովայա (Ольховая), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 12 կմ։ Թափվում է Կավիչա գետի աջ ափին՝ 62 կմ հեռավորության վրա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տաք քարը
Սյուժե
«Տաք քարը» մուլտֆիլմը նկարահանվել է ըստ խորհրդային ​​գրող Արկադի Գայդարի փիլիսոփայական հեքիաթի։ Գայդարի վերջին աշխատանքն է` գրված երեխաների համար։
Օլխովայա (Կավիչի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Տաք քարը
Սյուժե
Մուլտֆիլմն սկսվում է հետևյալ լուսագրով. «Գյուղում ապրում էր մի միայնակ ծերունի։ Նա պահպանում էր կոլտնտեսության այգին։ Ծերուկը վաղուց էր եկել գյուղ, լուռ էր և փակ...»:
Օլխովայա (Կավիչի վտակ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տաք քարը
Սյուժե
Տղան մտածում է, որ խնձորի այգու պահակ ծերուկն արժանի է երիտասարդությունը վերադարձնելուն։ Ծերուկը համաձայնում է, բայց ասում է, որ տղան ինքը պետք է քարը քարշ տա սար, այնուհետև ինքը կգա և կկոտրի այն։
Ծերուկը բացատրում է, որ ինքը չի ցանկանում նորից ապրել կյանքը, քանի որ իր կյանքում տեղի է ունեցել Հոկտեմբերյան մեծ հեղափոխություն և Քաղաքացիական պատերազմ։ Բոլոր աշխատող մարդկանց հետ միասին նա կարողացել է տապալել ատելի ցարիզմը ոչնչացնել բուրժուազիան՝ ճնշելով բանվորներին ու գյուղացիներին։ Նա հպարտ է, որ հնարավորություն է ունեցել մասնակցելու դրան։ Նրա կյանքը երջանիկ էր, և նա չի ցանկանում այն նորից ​​սկսել և կորցնել իր հերոսական անցյալը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով
Ակտիվ ուսուցում
Ակտիվ ուսուցում, իրենից ներկայացնում է այնպիսի ուսումնական գործընթացի կազմակերպում և կառավարում, որը նպատակաուղղված է սովորողների կրթական և ճանաչողական գործունեության լիարժեք ակտիվացմանը՝ ինչպես մանկավարժական (դիդակտիկ), այնպես էլ կազմակերպչական-կառավարման լայն, համակողմանի գործիքակազմով (Վ. Ն. Կրուգլիկով, 1998)։
Ուսուցման ակտիվացումը կարող է հանգեցնել ինչպես ուսուցման ձևերի և մեթոդների բարելավմանը, այնպես էլ ուսուցման գործընթացի կազմակերպման և կառավարման եղանակների կամ պետական կրթական համակարգի կատարելագործմանը։
Լուրջ դրական վերջնարդյունքների հասնելու նախապայմանը համարվում է բարձրագույն ուսումնական կառույցների և պատասխանատու պետական մարմինների ակտիվ մասնակցությունը ինչպես մանկավարժական, այնպես էլ ղեկավարման ակտիվացման գործընթացին, այսինքն՝ ուսուցման գործընթացի բոլոր կողմերի ակտիվ մասնակցությունը՝ չբացառելով հենց նրանց կողմից տարբեր միջոցների և մեթոդների ավելի լայն ներդրումն ու կիրառումը։
Ստեղծման պատմություն
Ուսուցման ակտիվացման գաղափարները գիտնականների կողմից արտահայտվել են մանկավարժության ձևավորման և զարգացման ողջ ընթացքում ՝ մանկավարժությունը որպես ինքնուրույն գիտական ճյուղ համարվելուց շատ ավելի վաղ։ Ակտիվացման գաղափարի հիմնադիրների շարքն են դասվում Յան Ամոս Կոմենսկին, Ժան-Ժակ Ռուսոն, Յոհան Հայնրիխ Պեստալոցցին, Գեորգ Վիլհելմ Ֆրիդրիխ Հեգելը, Ադոլֆ Դիստերվեգը, Ջոն Դյուին, Կոնստանտին Ուշինսկին, Ֆ. Ֆրյոբելը և ուրիշներ։ Սակայն նշված հեղինակների աշխատություններում արտահայտված գաղափարները գալիս են անտիկ աշխարհի գիտնականներից ու մտածողներից։ Մանկավարժության ամբողջ պատմությունը կարելի է դիտարկել որպես աշակերտի դերի մասին երկու հակադիր հայացքների պայքար։ Առաջին տեսակետի կողմնակիցները պնդում էին, որ սովորողը պետք է պասսիվ վիճակում լինի, նրանք սովորողին դիտարկում էին որպես մանկավարժական ազդեցության առարկա՝ մանկավարժի ներգործող դերի կրող կողմ, իսկ ակտիվություն, նրանց կարծիքով, պետք է ցուցաբերեր միայն դասավանդողը։ Երկրորդ տեսակետի համակիրները սովորողին համարում էին ուսումնական գործընթացի լիիրավ մասնակից և կարևորում էին նրա ակտիվությունը։ Ահա սովորողի ակտիվության կողմնակիցների մի քանի տեսակետներ.
Պյութագորասը (մ.թ.ա. 6-րդ դար) կարծում էր, որ ճիշտ իրականացվող ուսուցումը պետք է տեղի ունենա սովորողի և դասավանդողի համատեղ ցանկությամբ։
Դեմոկրիտեսը (մ.թ.ա. 460—370 թ.թ.) մեծ նշանակություն էր տալիս ինտելեկտի ձևավորմանը, կարծում էր, որ աշակերտի մոտ պետք է ձևավորել անհայտին հասնելու ձգտում, պարտքի և պատասխանատվության զգացում։
Սոկրատեսը (470/469 − 399 մ.թ.ա.) մարդու ունակությունների դրսևորման ավելի ստույգ ճանապարհը տեսնում էր ինքնաճանաչողության մեջ։ Նրա մեծագույն ձեռքբերումը համարվում է այսպես կոչված «սոկրատյան մեթոդ»-ի ստեղծումը. այն իրենից ներկայացնում է դիալեկտիկական վեճ, որը հանգեցնում է ճշմարտության բացահայտմանը՝ դասավանդողի կողմից մտածված հարցադրումների միջոցով։
Պլատոնը (427−347 մ.թ.ա.) ընդգծում էր երեխայի գեղագիտական զարգացման առանձնահատուկ կարևորությունը՝ երաժշտության, պոեզիայի, պարի, խաղերի միջոցով, որոնք ստեղծագործելու ազատ դաշտ են տալիս։
Հին հռոմեական փիլիսոփաների մեջ առանձնանում է Սենեկան (մ.թ.ա 4 - մ.թ. 65), որը գտնում էր, որ կրթությունը նախ պետք է ուղղված լինի անկախ անհատի ձևավորմանը, գտնում էր, որ պետք է խոսի ինքը՝ աշակերտը, ոչ թե նրա հիշողությունը։
Քվինթիլիանուսը (42-118) նախապատվությունը տալիս էր կազմակերպված դպրոցական կրթությանը, պնդում էր, որ մրցակցության ոգին, պատվասիրությունը ուսուցման գործընթացում «պատճառն են առաքինության»։ Նա դասավանդողին առաջարկում էր հռետորաբանության պարապմունքների ընթացքում տեքստերը կարդալ ակնհայտ սխալներով և վրիպակներով, որոնք պիտի նկատեն և ուղղեն իրենք՝ աշակերտները։
Միջնադարյան արևելքում իմաստունները հատուկ ուշադրություն էին դարձնում անհատի ինքնակրթությանը։ Իբն-Սինան (լատիներեն թարգմանության մեջ՝ Ավիցեննա) (980—1037) երազում էր բազմակողմանի զարգացման և կրթության մասին, և դրան հասնելու ուղին նա տեսնում էր սովորողների համատեղ կրթության կազմակերպման, մրցակցության ոգու մեջ։ Սովորողի ուսուցումը ակտիվ գործունեությամբ կազմակերպելու կողմնակիցներից էր Միշել դը Մոնտեն (1533—1592): Նա խորհուրդ էր տալիս, որ ավելի շատ խոսի աշակերտը, և ավելի շատ լսի ուսուցիչը։ Կոչ էր անում սովորողներին մղել հետազոտելու շրջակա աշխարհը, որպեսզի նրանք սեփական փորձով ստուգեն, ոչ թե պարզապես յուրացնեին գիտելիքը՝ ելնելով դասավանդողի նկատմամբ ունեցած հավատից կամ հարգանքից։
Ռենե Դեկարտը (1596—1650) խորհուրդ էր տալիս ներդնել առավելագույն ուժերը՝ զարգացնելու համար սովորողների քննադատական մտածողությունը։
Յան Ամոս Կոմենսկին (1592—1670) «Մեծ դիդակտիկա» աշխատության մեջ պնդում էր, որ ճիշտ ուսուցանել չի նշանակում սովորողների գլուխները լցնել բառերի, արտահայտությունների, ասացվածքների, տարբեր հեղինակներից քաղած կարծիքների խառնուրդով, այլ նշանակում է բացահայտել սովորողի՝ երևույթները հասկանալու ունակությունը։ Քննադատում էր դպրոցները, որոնք ձգտում են սովորեցնել աշխարհին նայել ուրիշի աչքերով, մտածել ուրիշի մտածողությամբ։
Ժան-Ժակ Ռուսոն (1712—1778) նշել է, որ երեխաներն ունեն տեսնելու, մտածելու և զգալու իրենց սեփական ձևերը, և ոչինչ ավելի անտրամաբանական չէ, քան այն մեր սեփական ձևերով փոխարինելը։ Եթե սովորողի ձեռքերի ղեկավարը դասավանդողի գլուխն է, ապա սեփական գլուխը սովորողի համար դառնում է անօգտակար։ Ուսուցման նպատակը ոչ թե ուսանողներին գիտելիքներ տրամադրելն է, այլ  սովորեցնել նրան անհրաժեշտության դեպքում ձեռք բերել այդ գիտելիքը։
Յոհան Հայնրիխ Պեստալոցցին (1746—1828) առաջնային նշանակություն էր տալիս ուսուցմանը՝ հիմնված մարդկային բնության առանձնահատկությունների, նրա զարգացման միտումների վրա։ Պնդում էր, որ ուսուցումը պետք է սովորեցնի մտածել, պետք է օգնի բացահայտել և զարգացնել սովորողի ունակությունները, ոչ թե բթացնի ու խարխլի դրանք։
Ջոն Դյուին (1859-1952)՝ որպես «առաջադեմ» հայեցակարգի հեղինակ, ուսուցման գործընթացի հիմնական խնդիրը տեսնում էր երիտասարդների ակտիվությունը զարգացնելու մեջ։ Տեղեկության փոխանցումը դիտում էր որպես մտածողությունը զարգացնելու միջոց, հետևաբար, առաջարկում էր դա սովորողներին տրամադրել միայն այն ժամանակ, երբ նրանք իսկապես կգիտակցեն դրա անհրաժեշտությունը։
Ռուս գիտնականներից տարբեր ժամանակահատվածներում ակտիվության խնդրին անդրադարձել են՝ Բորիս Անանևը, Նիկոլայ Բերդյաևը, Լև Վիգոտսկին, Նիկոլայ Դոբրոլյուբովը, Անտոն Մակարենկոն, Սերգեյ Ռուբինշտեյնը, Վասիլի Սուխոմլինսկին, Նիկոլայ Չեռնիշևսկին, Կոնստանտին Ուշինսկին, Ա. Ն. Լյոնտևը և այլք։ Մասնավորապես Նիկոլայ Չեռնիշևսկին (1828—1889) և Նիկոլայ Դոբրոլյուբովը (1836—1870) պաշտպանում էին ուսումնառության իմաստալից և գիտակցական լինելու, սովորողների՝ ակտիվ և նախաձեռնողական լինելու գաղափարները, հանդես էին գալիս նրանց ստեղծագործական մտածելակերպի զարգացման տեսանկյունից։ Վասիլի Սուխոմլինսկին (1918—1970) կոչ էր անում հատուկ միջոցներով և մեթոդներով աջակցել ուսանողների՝ առաջնորդ լինելու ցանկությանը։
Ակտիվ ուսուցման ժամանակակից զարգացման մեջ հատուկ դեր է խաղացել գետատեխնիկական առաջընթացը, որը ծագել է բիզնես խաղերի (նաև՝ բիզնես սիմուլյացիոն խաղ) ի հայտ գալուց հետո։ Պատմության մեջ առաջին գործնական խաղը 1932 թվականին ԽՍՀՄ-ում մշակվել եւ իրականացվել է Մ.Մ. Բիրշտեյնը։ Մեթոդը լայն ճանաչում ստացավ և ունեցավ արագ զարգացում։ Սակայն 1938 թվականին գործնական խաղերը ԽՍՀՄ-ում արգելվեցին։ Նրանց երկրորդ ծնունդը տեղի ունեցավ վաթսունական թվականներին, երբ գործնական խաղերը հայտնվեցին ԱՄՆ-ում (1956 թ., Չ. Աբտ, Կ. Գրինբլատ, Ֆ. Գրեյ, Գ. Գրեմ, Գ. Դյուպյուի, Ռ. Դյուկ, Պ. Պրյուդոմ և ուրիշներ)։ Այս մեթոդների ընդլայնման համար նշանակալի խթան հանդիսացան ակտիվ ուսուցման ոլորտում այնպիսի փորձագետների գործնական և նմանակող խաղերի ուսումնասիրությունները և մշակումները, ինչպիսիք են՝ Գ. Աբրամովան, Յու Ս. Հարությունովը, Մ. Մ. Բիրշտեյնը, Ն. Վ. Բորիսովան, Ա. Ա. Վերբիցկին, Ս. Ռ. Գիդրովիչը, Ս. Ս. Էգորովը, Վ. Մ. Եֆիմովը, Ռ. Ֆ. Ջուկովը, Ս. Գ. Կոլեսնիչենկոն, Վ. Կ. Կոմարով, Վ. Ն. Կրուգլիկով, Վ. Ա. Պլատովը, Վ. Վ. Պոդինովսկին, Վ. Ն. Ռիբալսկին, Ա. Մ. Սմոլկինը, Ի. Մ. Սիրոժինը, Տ. Պ. Տիմոֆեևսկին, Գ. Պ. Շեդրովիցկին և ուրիշներ։ Մեթոդների տարածման գործում մեծ դեր ունեցավ նրանց գործնական կիրառումը՝ խաղային մեթոդները որպես ակտիվ ուսուցման հիմք պրոպագանդայով, և գիտատեխնիկական առաջընթացի ձևավորմանն ու զարգացմանը նրանց անմիջական մասնակցությունը։ Այդ շարժման շրջանակներում անցկացվող «ՄԱՕ դպրոցներում» թույլ էին տալիս բազմաթիվ մանկավարժների ծանոթանալ ակտիվ ուսուցման խաղային տեխնոլոգիաներին, տալիս էին նրանց նախնական պատկերացում, հմտություններ, «զինում» առաջնային գործիքաշարով։ Ակտիվ ուսուցման խաղային մեթոդների տարածման շնորհիվ 20-րդ դարի 80-ական թվականներին ակտիվ ուսուցումը մեծ ժողովրդավարություն էր վայելում։
Դիդակտիկ նախադրյալներ
Դիդակտիկ նախապայման կարելի է համարել մանկավարժական տեխնոլոգիաները, որոնք այս կամ այն չափով իրականացնում և զարգացնում են ակտիվ ուսուցման առանձին սկզբունքները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մանկավարժական տեխնոլոգիաներ
Պետերբուրգի պայմանագիր (1723)
Կատեգորիա:Ռուսաստանի միջազգային համաձայնագրեր Կատեգորիա:Իրանի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության պայմանագրեր Կատեգորիա:1723 Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսաստանի խաղաղության պայմանագրեր
Սեսիլիա Թաղաիշվիլի
Սեսիլ Թաղաիշվիլի (სესილია თაყაიშვილი, (13 հոկտեմբերի) 1906, Բաթում - 21 մայիսի, 1984, Թբիլիսի), կինոյի և թատրոնի վրացի խորհրդային դերասանուհի։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1966)  :
Կենսագրություն
Սեսիլիա Թաղաիշվիլին ծնվել է 1906 թվականի սեպտեմբերի 30-ին (հոկտեմբերի 13-ին) (այլ տվյալներով՝ սեպտեմբերի 17-ին ) Բաթում քաղաքում (այժմ՝ Աջարիայում) ։
1926 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի դրամատիկական ստուդիան Ակակի Պագավայի ղեկավարությամբ և նույն թվականից որպես դերասան աշխատել է Թիֆլիսի Շոթա Ռուսթավելու անվան թատրոնում։
Կինոյում առաջին անգամ նկարահանվել է 1945 թվականին՝ «Անսաստ հարևաններ» ֆիլմում։
Սեսիլիա Թաղաիշվիլին մահացել է 1984 թվականի մայիսի 21-ին Թբիլիսիում։ Թաղված է Սաբուրթալոյի պանթեոնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Վրացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
Կատունի արգելոց
Կատունի կենսոլորտային արգելոց, պետական բնական արգելոց, որը 2000 թվականի հունվարից ստացել է կենսոլորտային կարգավիճակ ։
Ստեղծվել է 1991 թվականի հուլիսի 25-ին, գտնվում է Կենտրոնական Ալթայի բարձր լեռնային շրջաններում։ Մակերեստ 151 664 հեկտար է։ Կենտրոնական մասը գտնվում է Ուստ-Քոքս գյուղում։ Կատունի և Ալթայի արգելոցները մտցվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային մշակույթի և բնության ժառանգության մեջ «Ալտայի ոսկե լեռներ» անունով (1998)։ 2000 թվականին արգելոցը ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Մարդը և կենսոլորտը» ծրագրի կենսոլորտային պահուստների համաշխարհային ցանցում։ Ներառված է Ալթայ-Սայանի էկոշրջանի արգելոցների և ազգային պարկերի ասոցիացիայի կազմում ։
Ֆիզիկա-աշխարհագրական պայմաններ
Կատունի արգելոցի տարածքը մտնում է Կենտրոնական Ալթայի ֆիզիկա-աշխարհագրական շրջանի մեջ։ Իր մեջ ներառում է Կատունի լեռնաշղթայի հարավային և նվազ չափով հյուսիսային լանջերը և Լիստվյագա լեռնաշղթայի հյուսիսային լանջերը։ Արգելոցը գտնվում է Կատունի լեռնաշղթայի առավել բարձրադիր մասում (բացառությամբ Բելուխա զանգվածի)՝ գլիցիալ-նիվալ, լեռնագագաթային և բարձրադիր մարգագետնային լանդշաֆտներով։
Առավելագույն բարձրությունը տատանվում է ծովի մակարդակից 1300-ից մինչև 3280 մ, ինչը թույլ է տալիս դասել այն աշխարհի ամենաբարձրլեռնային արգելոցների շարքին։
Կատունի արգելոցի մակերեսային ջրերը ներկայացվում են Կատուն գետով և նրա ակունքներով։ Գետերն ունեն լեռնային բնույթ։
Գետերի թեքությունները հասնում են մեծ մեծությունների և կազմում են 20-130 մ/կմ վերին հոսքում, 20-30 մ/կմ՝ միջին հոսքում, իսկ Կատուն թափվելուց կարող են ունենալ հարթավայրային բնույթ։ Գետային ցանցի երկարությունը Կատունի արգելոցի տարածքում 1200 կմ է, գետային ցանցի խտությունը՝ 0,79 կմ²։
Բարձր լեռնային շրջաններում կան 390 սառցադաշտ՝ 289 կմ² մակերեսով։
Պատմություն
Կենտրոնական Ալթայում հատուկ պահպանության բնական տարածքների՝ Ալթայի լեռնային պարկի, ստեղծման գաղափարը առաջին անգամ բարձրաձայնել է Վ. Պ. Սեմյոնով-Թիան-Շանսկին 1917 թվականին։ Պարկի տարածքի մեջ ենթադրվում էր մտցնել Բելուխա լեռան շրջակայքը և բարձրլեռնային լճերից մեկը՝ Կուչերլա կամ Աքեմի։
1961 թվականին Կատունի լեռնաշղթայի բարձրլեռնային հատուկ պահպանության բնական տարածքների հարցը բարձրացրել է Ա․ Ս․ Կրյուկովը։ Նա առաջարկում էր ստեղծել Չեխոսլովակիայի ազգային պարկերի նմանությամբ բնության պարկ՝ ներառելով նրանում Կատունի լեռնաշղթայի ողջ տարածքը։ 1970 թվականին Ռեվյակինը և Ն․Գ․ Սալատովան մանրամասնորեն հիմնավորել են արգելոցի ստեղծման անհրաժեշտությունը, որն իր մեջ կընդգրկեր Կատունի լեռնաշղթան և Բելուխի լեռը։ Այդ ժամանակ էլ նախագծվող արգելոցը ներառվել է արգելոցային ցանցի զարգացման գլխավոր սխեմայի մեջ՝ առանց ժամկետների նշման։
Կատունի լեռնաշղթայում արգելոցի ստեղծման անհրաժեշտության հարցին կրկին անդրադարձել են 1980-ական թվականներին։ Կ. Կ. Տրուսովը բնության պահպանության Համառուսաստանյան ընկերության համագումարում (1981 թ.) առաջարկել է Բելուխի շրջանում կազմակերպել արգելավայր-զբոսաշրջային համալիր՝ մոտ 1 մլն հա մակերեսով։ Նա նշել է, որ իրենց երկրում նման կազմակերպության նմանօրինակը չկա, սակայն դա ոչ մի կերպ չի կարող խոչընդոտ հանդիսանալ կազմակերպության ստեղծման համար։
1982 թվականին Ալթայի երկրամասային ԲՊՀՄ խորհուրդը արգելոցի ստեղծումը համարել է արդիական։ 1983 թվականին ձևավորվել է Կատունի արշավախմբային ջոկատը, որը անցկացրել է տարածքի անհրաժեշտ հետազոտում և խորհրդատվություն Ուստ-Կոկսինի և Կոշ-Ագաչի շրջանների հողօգտագործողների, տնտեսությունների և բնապահպանական կազմակերպությունների ղեկավարների հետ։ Այդ աշխատանքի արդյունքում 1984 թվականին միջգերատեսչական հանձնաժողովը առաջարկվել է կենսոլորտային արգելոցը կազմակերպել Ուստ-Կոկսինի և Կոշ-Ագաչի շրջաններում՝ 1300 հազար հա մակերեսի վրա։ Ընդ որում, արգելոցային գոտու տարածքը նախատեսված էր 650 հազար հեկտարի սահմաններում։
Կոշ-Ագաչի շրջանը չի համաձայնության չի եկել արգելավայրի կազմակերպման տարածքի հարցում, Ուստ-Կոկսինի շրջանը համաձայնություն է տվել կազմակերպել արգելոցը Կատունի բարձունքներում՝ 210 հազ. հա տարածաքի վրա։ Շրջանի ղեկավարության համաձայնությունը հիմնականում պայմանավորված էր նրանով, որ շրջանի կողմից դժվարամատչելի լինելով՝ նախագծվող արգելոցի տարածքը ակտիվորեն օգտագործվել է Ղազախստանի տնտեսությունների կողմից, իսկ շրջանի բնապահպանական կազմակերպություններն ի վիճակի չեն եղել ինքնուրույն վերահսկել տվյալ հողերի օգտագործումը։
1987 թվականին Ալթայի երկրամասգործկոմի որսորդական տնտեսության վարչությունը կազմել է արգելոցի համառոտ նախագիծը։
Նրանց տարածքը պակաս է եղել, քան 210 հազար հեկտարը, որին 1984 թվականին համաձայնել է Ուստ-Կոկսինի շրջանի վարչակազմը։ Նախագծում ընդգծվել է, որ արգելոցը ստեղծվում է եզակի բարձրլեռնային համալիրների պահպանման և հազվագյուտ տեսակների՝ կարմիր գայլի, մանուլի, արգալիի, ձերենի և այլ կենդանիների թվաքանակի վերականգնման խնդրի լուծման համար, սակայն այդ տեսակների բնակավայրերը հայտնվել են արգելավայրի սահմաններից դուրս։
Կատունի արգելոցը պաշտոնապես ստեղծվել է ՌՍՖՍՀ նախարարների խորհրդի № 409 որոշմամբ 1991 թվականի հուլիսի 25-ին 157 664 հա մակերեսի վրա։
1999-2000 թվականներին Վայրի բնության համաշխարհային հիմնադրամի աջակցությամբ արգելոցի կոլեկտիվի կողմից աշխատանքներ են իրականացվել Կոշ-Ագաչի շրջանում՝ Յունգուր գետի ավազանում, որտեղ տեղակայված են հազվագյուտ կամ անհետացող կենդանիների այլ տեսակների հիմնական բնակավայրերը։ Ստեղծվել է արգելոցի մասնաճյուղի նախագիծը, իրականացվել են շրջանային մակարդակով բոլոր անհրաժեշտ համաձայնեցումները, սակայն մասնաճյուղի ստեղծման հարցը չի լուծվել հանրապետական մակարդակով։
1997 թվականից Կատունի արգելոցին հարակից տարածքը դարձել է Բելուխա բնական պարկ ։
Կատունի արգելոցի գործունեությունը
Արգելոցի աշխատանքի հիմնական ուղղություններն են ․
Գրականություն
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսաստանի արգելոցներ
Լուիս Սուարես Միրամոնտես
Լուիս Սուարես Միրամոնտես (, նաև հայտնի է որպես փոքրիկ Լուիսիտո), իսպանացի նախկին ֆուտբոլիստ և մենեջեր ։ Որպես կիսապաշտպան խաղացել է մի շարք թիմերում, ինչպիսիք են՝ ՖԱ Բարսելոնան, Իսպանիան,Սամպդորիան։ Սուարեսը համարվում է Իսպանիայի մեծագույն խաղացողներից և որպես ֆուտբոլիստ աչքի է ընկել իր նրբաճաշակ և սահուն խաղաոճով։ «Ճարտարապետ» կեղծանունը կրող ֆուտբոլիստը առանձնանում էր խորաթափանց փոխանցումներով և պայթուցիկ հարվածներով և 1960 թ. նա դարձավ առաջին Իսպանացի՝ «Ոսկե գնդակի» դափնեկիր, որին տրվեց մրցանակը՝ ՈւԵՖԱ-ի անդամ երկրների քվեարկության արդյունքում։ 1964 թ. Եվրոպայի առաջնությունում Իսպանաիայի թիմին օգնեց՝ հաղթելու։ 1960-ականներին եղել է լեգենդար Գրանդ թիմի վերահսկող անդամ։ Մեծ դեր է խաղացել Հերրարի Ինթեր ակումբի հաջողության մեջ և իր փոխանցումների, տեսողության և գնդակային հմտությունների շնորհիվ եղել է ջոկատի առաջնային ստեղծագործող ուժը։ Սափդորիայի 3 փուլերից հետո, որպես ֆուտբոլիստ 1973 թվականին անցել է թոշակի։
Հետագայում Սուարեսը սկսեց իր կարիերան որպես մարզիչ և գլխավորեց Իսպանիայի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբը՝ Ինթերը, երեք առանձին առիթներով, վերին երկուսը՝ խնամատար հիմունքներով։ Սուարեսը եղել է նաև և′ Իսպանիայի ՅՈւ21-ի և′ ավագ, Իսպանական թիմի մարզիչը։ Գլխավորել է վերջին 27 խաղերը և առաջնորդել նրանց՝ 1990 թվականի Աշխարհի գավաթի երկրորդ փուլ։ Եղել է մի քանի Իտալական և Իսպանական ակումբների մարզիչ։
Վաղ կարիերան
Սուարեսը ծնվել է Լա Կորունյայում, Գալիսիայ։ Ապրել է Ավենիդա դը Հերկուլեսում` Մոնթե Ալթոյի հարևանությամբ։ Նա սկսել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան 1949 թվականին, Լա Կորունյայի արքայական սպորտ ակումբի հետ և աշխատել է կրտսերների հետ, մինչ Լիգայի սկզբնախաղը Դեպորտիվոյի հետ, երբ 1953 թվականի դեկտեմբերի 6-ին 6-1 հաշվով հաղթանակը գրանցվեց ընդդեմ ՖԱ Բարսելոնայի։ Դեպորտիվոյի խաղի ժամանակ խաղընկերների կազմի մեջ էին Պահինոն և Արսենո Իգլեսիասը։ Խաղացել է 17 խաղ և խփել հաշվով 3 գոլ Դեպորտիվոյի համար` մնացած մրցաշրջանների ընթացքում։ 1954 թվականին տեղափոխվել է ՖԱ Բարսելոնա, բայց 1954-55-ի շրջանը մեծմասամբ անցկացրել է` խաղալով Ազգային Լիգայում ընդգրկված ՍիԴի Իսպանական ֆուտբոլային ակումբում։
ՖԱ Բարսելոնա
1955-1961 թվականների նա արդեն ՖԱ Բարսելոնայի մշտական անդամն էր, որտեղ ընդգրկված էին այնպիսի ֆուտբոլիստներ ինչպիսիք էին Ladislao Kubala, Zoltán Czibor, Sándor Kocsis, Ramallets և Evaristo: 1959 թվականին Սուարեսը թիմի և մարզիչ Էլենիո Էռերայի հետ միասին կրկնակի անգամ շահեցին Լիգայի արքայական գավաթը, իսկ 1960-ին` Fairs Cup-ի գավաթը։ 1960 թվականին Սուարեսը ստացավ նաև «Ոսկե գնդակ» մրցանակը։ 1961 թվականին Եվրոպայի գավաթի համար մրցությունը եղավ վերջինը, որտեղ 3-2 հաշվով նրանք պարտություն կրեցին Բենֆիկա թիմից։
Ինտեր Միլան
1961 թվականին, երբ ՖԱ Բարսելոնան 250 միլլիոն իտալական լիրայով(£142,000) վաճառեց նրան Ինտեր Միլանը, Լուիս Սուարեսը դարձավ աշխարհի ամենահարուստ ֆուտբոլիստը։
Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դեպորտիվո Լա Կորունյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սամպդորիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Եվրոպայի չեմպիոններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Հայկանդուխտ
Հայկանդուխտ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է Հայկ անունից և դուխտ՝ «աղջիկ» բառից․ ան մասնիկն ավելորդ հավելված է, որն առաջացել է Հայկանուշ անվան նմանությամբ։ Նորակերտ, տարածված անուն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Արևելյան խնձորենի
Արևելյան խնձորենի , որպես ուղեկցող ծառատեսակ (վայրի պտղատու) հանդիպում է Հայաստանի գրեթե բոլոր անտառաճման շրջաններում։
Տարածվածություն
Բնականորեն աճում է Կովկասում, Ղրիմում, Իրանում և Փոքր Ասիայում։
Նշանակություն
Ցրտադիմացկուն է, հանդիպում է անտառի բոլոր գոտիներում, վերին գոտում՝ մինչև 20000-2200 մ բարձրությունները։ Գնահատվում է որպես արժեքավոր և դիմացկուն պատվասակալ բարձրոորակ (երաժշտադիմացկուն և հիվանդությունների, վնասատուների հանդեպ դիմացկուն) սորտերի ստացման համար։ Օժտված է նաև բարձր գեղազարդությամբ, պիտանի է հանրապետության կանաչապատման մեջ օգտագործելու համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Խնձորենի
Օլխովայա (թափվում է Օզյորնայա ծոց)
Օլխովայա (Ольховая), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 54 կմ է։ Հոսում է Ուստ-Կամչատսկի շրջանում և Կամչատսկի երկրամասում ։ Թափվում է Բերինգի ծով։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Հայկանուշ
Հայկանուշ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է Հայկ անունից և անուշ բառից, որը նշանակում է «աղջիկ»։ Գործածվել է 19-րդ դարում։ Տարածված անձնանուն է ։
Օլխովայա (թափվում է Օզյորնայա ծոց)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Աուտենտիկ տեքստ
Աուտենտիկ տեքստ (αὐθεντικός), որևէ փաստաթղթի տեքստ, որի բովանդակությունը համապատասխանում է այլ լեզվով գրված տեքստին և հավասարազոր է նրան։ Միջազգային իրավունքում «Աուտենտիկ տեքստ» տերմինի օգտագործումը կապված է միջազգային պայմանագրի հետ։ Պայմանագրի տեքստը կարող է մշակվել և ընդունվել մեկ լեզվով, սակայն նրա ստույգությունը սահմանվում է 2 և ավելի լեզուներով։ Եթե պայմանագիրը շարադրված է 2 և ավելի լեզուներով, ապա, ընդհանուր կանոնի համաձայն, դրանցից յուրաքանչյուրը համարվում է հավասարազոր։ Բայց պայմանագրում կարող է նախատեսված լինել, որ պայմանագրի մեկնաբանման ժամանակ տարաձայնությունների առկայության դեպքում առավելություն կունենա այն լեզվով (կամ լեզուներով) գրված տեքստը, որն ուղղակի նշված է պայմանագրում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրավունք
Կարմիր գանգ
Կարմիր գանգ, նաև Կարմիր չերեպ (Red Skull), Marvel Comics ընկերության հորինված անտագոնիստ կերպար։ Համարվում է Կապիտան Ամերիկայի, այլ սուպերհերոսների և ընդհանրապես Միացյալ Նահանգների թշնամին։
Առաջին երկու Կարմիր գանգերը եղել են Գերմանիայի գաղտնի գործակալները, իսկ երրորդը կոմունիստ է եղել։ Կարմիր գանգը առաջին անգամ 1941 թվականին հայտնվել է Captain America Comics #1 կոմիքսում։ Դա եղել է Ջորջ Մաքսոնը (անգլ. George Maxon)։ Հետագայում Մաքսոնը դարձել է իսկական Կարմիր գանգի գաղտնի գործակալը — Յոհան Շմիդթ (Johann Schmidt), իսկ S.H.I.E.L.D (Strategic Hazard Intervention Espionage Logistics Directorate)-ը նրան բնութագրել է, որպես մարդկության մեծագույն սպառնալիք ։ Բացի այդ Կարմիր գանգը (չերեպ) համարվում է Կապիտան Ամերիկայի երդվյալ թշնամին ։
Յոհան Շմիդթ
Յոհան Շմիդտի պատմությունը իր լույս աշխարհ գալու պահից ողբերգական է եղել։ Ծնվել է Գերմանիայի փոքր գյուղերից մեկում։ Մայրը մահացել է։ Հայրը որոշել է սպանել երեխային, սակայն նրան կանգնեցրել է մի բժիշկ։ Յոհանի հայրը այդպես էլ չի կարողացել դիմանալ և շուտով ինքնասպան է եղել։ Այսպես պատանին ապրել է բոլորից փակ, մեկուսացած և սկսել է ատել յուրաքանչյուրին։ Ավելին, համարելով, որ իրեն շրջապատողներն են մեղավոր իր ողբերգական կյանքի համար։ Ավելի ուշ նա խանութում ընդունվել է աշխատանքի, որպես հավաքարար։ Չարագործը սիրահարվել է այդ խանութի տիրոջ աղջկան և ցանկացել է նրա հետ մտերմանալ։ Սակայն մերժում ստանալուց հետո զայրույթի պահին սպանել է նրան։
Դրանից հետո նա ստիպված եղավ փողոց վերադառնալ և թաքնվել արդարադատությունից։ Այն, որ նրան հետապնդում էր ոստիկանությունը, դա նա համարում էր շատ անարդար, և ատելությունը մարդկության հանդեպ սկսում է ավելի ու ավելի մեծանալ։ Մեծանալով, նա սկսում է Գերմանիայի ամենահայտնի հյուրանոցներից մեկում դռնապահ աշխատել։ Շուտով այդ հյուրանոց է գալիս Հիտլերը, և Յոհանին պատիվ է վիճակվում հսկել նրա սենյակի դուռը։ Հյուրանոցից փախել էր մի ինչ-որ հանցագործ, և ոստիկանները Յոհանին էին մեղադրում նրան բաց թողնելու մեջ։ Այդ ժամանակ Հիտլերը ցույց է տալիս Շմիդթին ասելով, որ նույնիսկ նրանից կարելի է դաստիարակել հզոր արիական զինվորի։ Այդ ասելուց հետո նա նայում է պատանու աչքերի մեջ և տեսնում է այն նույն երազանքները, որը ունի ինքը։ Այդ ամենից հետո, Յոհանը հայտնվում է Ռայխի բանակում։
Նա մարզվում էր մեծ ձգտումով, սակայն Հիտլերը նրա պատրաստվածության մակարդակից գոհ չէր։ Այդպիսով նա հեռացնում է բոլոր մարզիկներին և որոշում է մարզել երիտասարդին ինքնուրույն։ Յոհանը երկար և համառորեն մարզվում էր։ Նա դառնում է Ադոլֆի աջ ձեռքը և աշխարհի երկրորդ ամենաազդեցիք մարդը։ Նրա առաջին հանձնարարությունը լինում է` սպանել իր առաջին մարզչին, ով այլևս ի վիճակի չէր սովորեցնել։ Դա նա անում է մեծ դաժանությամբ։ Եվ այդպես հայտնվում է Կարմիր գանգը։
Դեռևս մինչեւ 1940-ական թվականները Կարմիր գանգը Միացյալ Նահանգներում լրտեսություն էր կատարում։ Նահանգներն ի պատասխան Կարմիր գանգի առաջարկում են իրենց հերոսին` Կապիտան Ամերիկային։ Այն ժամանակվանից, երբ ԱՄՆ-ը մտավ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մեջ, Կապիտան Ամերիկան դարձավ Կարմիր գանգի գլխավոր թշնամին։ Նա տարիներ անց սպանվեց մարտերից մեկի ժամանակ։
Ալտերնատիվ տարբերակներ
Փախուստից հետո դառնում է վարձու մարդասպան։ Նրա առաջին պատվերներից մեկը լինում է նախագահ Քենեդիի սպանությունը։ Ultimatum-ից հետո Չերեպը հանդիպում է հոր հետ և ձեռնամարտի բռնվելով հաղթում է նրան։ Չերեպին հաջողվում է Բաքստերի շենքի (Baxter Building) ավերակներից առևանգել Տիեզերական խորանարդը` հզոր էներգիայի աղբյուրը, որին տնօրինողն ըստ իր հայեցողության կարող էր փոխել ամբողջ Տիեզերքը։ Ultimate-ի և Կապիտան Ամերիկայի իրականացրած հատուկ գործունեության ավարտին հաջողվում է նրան վնասազերծել։ Դրանից հետո սպանվում է դոկտոր՝ Լասկովոյի կողմից, ով վրիժառությամբ էր լցված իր ընտանիքի մահվան համար։
Ֆիլմ
Սքոթ Պոլին 1990 թվականին նկարահանված «Կապիտան Ամերիկա» ցածր բյուդջետային ֆիլմում խաղացել է Կարմիր գանգի դերը։ Ի տարբերություն կոմիքսների, ֆիմում նա Իտալացի՝  մաֆիոզի դերում է հանդես գալիս։ Սառեցումից հետո նա նորմալ մարդկային դեմք է ստանում։
Marvel կինեմատոգրաֆիական տիեզերք
«Առաջին վրիժառուն» (2011) ֆիլմում կարմիր գանգը (որի դերակատարը եղել է՝ Հյուգո Վեյվինգը - Hugo Weaving) համարվել է տվյալ ֆիլմի անտագոնիստ կերպարը ։ Ըստ ֆիլմի սյուժեի նա դոկտոր Էրսկինի առաջին սուպեր-զինվոր աշակերտն էր և շիճուկի պատճառով խելագարվել էր, որից հետո էլ փախել էր։
Կենտրոնական Եվրոպայում նա նացիստական կուսակցության մեջ է մտնում և շուտով ներկայանում է որպես Երրորդ Ռայխի գաղտնի ռազմական հատուկ ծառայություններից մեկի` Հիդրայի ղեկավար ։ Ֆիլմում նա ներկայանում է իրեն բնորոշ ճաղատ կարմիր գլուխով, որը շիճուկի կողմնակի ազդեցության հետևանքն էր։ Ֆիլմի վերջում նա զոհվում է Տեսսերակտի` քառաչափ Հիպերխորանարդի ուժից։ Սակայն հայտնի է դարձել, որ Կարմիր գանգը (Յոհան Շմիդթ) Marvel կինոտիեզերք կվերադառնա Վրիժառուները ֆիմի երրորդ մասում։ Կա տեսություն, որ Կարմիր գանգը գուցե նույնիսկ չի զոհվել, այլ ընկել է Տանոսի ձեռքը և դառնալու է ներխուժման վկա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Marvel Comics-ի կերպարներ Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ Կատեգորիա:Հորինված զանգվածային մարդասպաններ Կատեգորիա:Հորինված բռնապետեր Կատեգորիա:Marvel-ի կինեմատոգրաֆիական տիեզերքի կերպարներ
Տառական (քաղաք)
Տառական, քաղաք Ինդոնեզիայում, մտնում է Հյուսիսային Կալիմանտան պրովինցիայի կազմի մեջ։ Բնակչությունը՝ 178 711 մարդ (2008 թվականի տվյալներով) ։
Աշխարհագրություն
Քաղաք Տառականը տեղադրված է նույնանուն կղզու վրա։ Քաղաքի տարածքքը կազմում է 657,33 կմ2, ցամաքը՝ 250,80 կմ2, ջրային՝ 406,532 :
Անվան առաջացում
«Տառական» բառը առաջացել է տիդունգ ցեղի 2 բառերից (Tarak (հանդիպման վայր) և ngakan (ուտել, ծամել)։ Այս անվանումը ստացել է այն բանի համար, որ այս կղզում հիմնականում տեղակայվում էին ձկնորսները, ովքեր կազմակերպում էին ձկնորսական փոքրիկ խնջույքներ ։
Տրանսպորտ
Տառական քաղաքը լաստանավային կապ ունի Բերաու, Տավաու և Նունուկան քաղաքների հետ։ Ջրային կապ ունի Սուլավեսի և Յավե քաղաքների հետ ։
Տառականում կա Ջուվատա անունով օդանավակայան։
Բնակչություն
2008 թվականի տվյալներով Տառականի բնակչությունը կազմում է 178 711 մարդ։ Տղամարդիկ՝ 93 154, կանայք՝ 84 957:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի քաղաքներ
Սարգիս Արարատյան
Կենսագրություն
Ծնվել է Նուխիում (Կովկաս), 1884 թվականի հոկտեմբերի 1-ին։ Նախնական կրթությունն ստացել է տեղի հայկական ծխական վարժարանում։ Նա միակն էր տեղի ծխական դպրոցից, որ հետագա կրթություն ստացավ ռուսական քաղաքային դպրոցում։ Թիֆլիսի պետական գիմնազիայում քննություն է տվել սպայական վարժարան ընդունվելու համար, ապա Ներսիսյան դպրոցում տվել է ավարտական քննությունը։ Գնացել է Ժնև և ավարտելով բնական գիտությունների համալսարանը՝ ստացել է գիտությունների դոկտորի աստիճան՝ մասնագիտանալով բժշկագիտության մեջ։
Որպես տնօրեն պաշտոնավարել է նավթային ընկերությունում և նավթի արդյունաբերական ընկերությունների խորհրդի կողմից նշանակվել է ներկայացուցիչ պետական տեխնիկական ընկերությունում որպես քիմիկոս։
1903 թվականին անդամակցել է Հ. Յ. Դաշնակցությանը և եկեղեցական կալվածքների բռնագրավման ժամանակ անդամակցել է Նուխիի շրջանի բողոք կազմակերպող հանձնախմբին։ Հայ-թաթարական կռիվների ժամանակ կազմակերպված ժողովրդական ինքնապաշտպանության գործում ստանձնել է ղեկավարի դերը։
Պատերազմի ընթացքում մասնակցել է կամավորական շարժման ղեկավարմանը, նախ որպես Կենտրոնական հանձնաժողովի ներկայացուցիչ՝ Քեռու բանակում, իսկ Վան արշավող բանակում՝ կենտրոնական շտաբի անդամ։ Այդ բանակի հետ մտել է Վան։ Վանի նահանջից հետո ռուսական կառավարության կողմից իբրև մասնագետ հրավիրվել է Բաքվի Ռազմա-արդյունաբերական կոմիտեի բացած պատերազմին՝ Քիմիական արտադրությունների գործարանի փոխտնօրեն և քիմիական բաժնի տնօրեն։ Այդ գործարանը Հարավային Կովկասում առաջին տեղն էր զբաղեցնում։
1917 թվականի ռուսական հեղափոխության ընթացքում և դրանից հետո ակտիվ գործունեություն է ծավալել Բաքվի շրջանում Հ. Յ. Դաշնակցության կազմակերպած գործում։ Բաքվի հերոսամարտում Ռոստոմի և Ա. Գյումխանդանյանի հետ ղեկավարել է ինքնապաշտպանական շարժումը։ Համաձայն մի աղբյուրի՝ 1917 թվականի վերջերին № 4 ցանկով ընտրվել է Ռուսաստանի Սահմանադիր ժողովում Դաշնակցության կողմից, սակայն այլ աղբյուրներում նրա անունը բացակայում է ընտրված պատգամավորների ցանկում ։
Բաքվի ճակատագրական օրերին իբր Բաքվի Ազգային խորհրդի անդամ վարել է անգլիական բանակը Բաքու հրավիրելու գործը և Պարսկաստան գնալով կարողացել է զորքը Բաքու բերել 1918 թվականի օգոստոսի 3-ին, որի շնորհիվ Բաքուն կարողացավ իր ինքնապաշտպանությունը շարունակել մինչև սեպտեմբերի 15-ը։ 1918 թվականին եկել է Երևան։
Եղել է Բաքվի Ազգային խորհրդի լիազոր ներկայացուցիչը Թեհրանում՝ պարսիկ կառավարության և Դաշնակից կառավարությունների դեսպանատներում։ Հայաստանի Հանրապետության կառավարության կողմից 1919 թվականին նշանակվել է Պարսկաստանի առաջին հայ դեսպանը, սակայն մերժելով վերադարձել է Հայաստան։ 1919 թվականի մայիսի 5-ին ընտրվել է Ազգային խորհրդի փոխնախագահ։
1919 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 1920 թվականի մայիսի 5-ը եղել է Հայաստանի առաջին հանրապետության ֆինանսների նախարար Ալեքսանդր Խատիսյանի ղեկավարությամբ։ 1920 թվականի մայիսի 5-իս նշանակվել է պարենավորման, հասարակական օգնության նախարար Համազասպ Օհանջանյանի նախագահության օրոք, մնացել է այդ պաշտոնում մինչև 1920 թվականի նոյեմբերի 23-24-ը։ 1920 թվականի սեպտեմբերից մինչև նոյեմբերը եղել է ներքին գործերի նախարար։
Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո մեկնել է Պոլիս, Փարիզ, Լոնդոն, կրկին Պոլիս և դրանից հետո Բուխարեստ, որտեղ զբաղվել է մասնագիտությամբ։ Այստեղ 1940-1941 թվականներին նրան այցելում էր Գարեգին Նժդեհը ։