cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մորիսկների արտաքսում
Արդյունքներ և հետևանքներ
Համաձայն 1619 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ տեղափոխության է ենթարկվել 272 հազար մարդ (ընդհանուր թվի 85 %-ը), ինչը կազմել է Իսպանիայի բնակչության 4 %-ը։ Այնուամենայնիվ, իրականում արտաքսվածների թվաքանակը հինգ անգամ փոքր է եղել, քան 1598-1602 թվականներին տարածված ժանտախտի համաճարակից մահացածների թվաքանակը։ Այդ իսկ պատճառով հաշվառողներն ու պաշտոնյաները այն եզրակացությանն էին եկել, որ տեղահանությունը երկրի մասշտաբով որևէ վնաս չի հասցնի։ Մորիսկներով խիտ բնակեցված մի շարք վայրերում նրանց արտաքսումն ամեն դեպքում նվազեցրեց քրիստոնյա հողատերերի եկամուտները։ Այդպեսի վայրերից էին հանդիսանում Վալենսիան, Սարագոսան, Տառագոնան և այլն ։ Մորիսկների արտաքսման հետևանքով Գրանադայի բազմաթիվ շրջաններ երկար ժամանակով զրկվեցին բնակչությունից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի պատմություն Կատեգորիա:Մորիսկներ Կատեգորիա:1609
Վյաչեսլավ Իվանկով
Վյաչիսլավ Կիրիլովիչ Իվանկով («Յապոնչիկ», «Ճապոնացի», «Փառքով ճապոնացի», «Պապ», «Ասորական փեսա», «Իվանցի», ), կրիմինալ հեղինակություն և ռուսական «օրենքով գող», Մոսկվայի կրիմինալ կլանի առաջնորդ։
Կենսագրություն
«Յապոնչիկ» մականունը ստացել է իր ուսուցիչ Գենադի Կարկովայից, ով նրան այդպես է անվանել իր «սուր աչքերի» համար։
Ութերորդ դասարանից հետո Իվանկովը սկսեց սովորել կրկեսի ուսումնարանում։ Իր մասնագիտական փորձի շնորհիվ նա ընտրեց օդային գիմնաստիկան, շուտով ունեցավ բազմաթիվ հաջողություններ այդ բնագավառում, սակայն նա հանդիպեց անհաջողության. մարզումների ժամանակ նա ընկավ բարձրությունից և ստացավ գանգի փակ վնասվածք։ Բժշկական օգնությանը նա մերժեց, թեպետ մի քանի անգամ նա ուշագնաց է եղել, այդ դեպքից հետո։ Իվանկովի մարզումներն ընդհատվեցին, իսկ հետո նա ընդհանրապես դուրս եկավ ուսումնարանից։ Նա ընդունվեց կենցաղային փականագործների գործարան, իսկ հետո դարձավ փականագործների խմբավարը. սկսեց սովորել գիշերային դպրոցում։ Քսան տարեկան հասակում նա ամուսնացավ ասորի Լիդիա Այվազովի հետ, շուտով ծնվեց նրանց որդին։ Վյաչիսլավ Կիրիլովիչի շրջապատը սկսեց նրան կատակով անվանել «Ասորական փեսա»։ Շուտով Իվանկովը գլխի վնասվածքի պատճառով կորցրեց գիտակցությունը և բախեց մեքենան։ Այս անգամ նա պետք է պառկեր հիվանդանոցում։ Դուրս գրվելով հիվանդանոցից, Իվանկովը հայտարարեց, որ շատ վատ է տանում տրանսպորտի շոգը։
Կրիմինալ գործունեություն
ԽՍՀՄ Ներքին գործերի նախարարության փաստաթղթերից.
1966 թվականի հուլիսի 18-ին՝ իմանալով դատարանի այն որոշման մասին, որ նա նորից պետք է այցելի բուժումների, նա փախչում է հիվանդանոցից։ Հետո նա միջին դպրոցում 9-րդ և 10-րդ դասարանների քննություններ է հանձնում։ Սակայն տանը չի ապրում, թաքնվում է ոստիկանության աշխատողներից։ Այս ամենը տևում է մինչև 1966 թվականի նոյեմբեր, երբ նրան նորից ձերբակալում են և հետ վերադարձնում հիվանդանոց։ Իսկ 1967 թվականի մարտին, փորձագետների մասնակցությամբ հանձնաժողովին պրոֆեսոր Լունցան եկավ այն եզրակացության, որ «Իվանկովը տարել է շիզոֆրենական պսիխոզ՝ տրավմատիկ ծագմամբ։ Այդ պսիխոզ վիճակից նա ամբողջությամբ դուրս եկավ»։
«Ամբողջովին գաղտնի» գործերից.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրենքով գողեր Կատեգորիա:Կազմակերպված հանցագործություն Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուսաստանում հրազենից մահացածներ
Ֆլորի Գատե
Հիլդա Ֆլորենս (Ֆլորի ) Մարգարետ Գատե (ծննդյամբ` Կեյլլեր, Hilda Florence (Flory) Margaret Gate, ), շվեդ նկարիչ, ֆերմեր և խաղաղության շարժման մասնակից:
Կենսագրություն
Ֆլորի Կեյլլերը ծնվել է 1904 թվականին: Նրա ծնողներն էին` Ջեյմս Կեյլլերը, ով շոտլանդական արմատներ ուներ և նրա կինը՝ Ալիսա Լիոն: Ֆլորիի հայրն ու մայրը մոտ էին արքունական շրջանակներին, իսկ արքա Գուստավ V ամռանը հաճախ էր այցելում նրանց: Ֆլորի մանկությունը անցել է Հալանդում գտնվող  հոր ֆերմայում, որտեղից էլ  առաջացել է նրա հետաքրքրությունը գյուղատնտեսության նկատմամբ:
Ֆլորին ստացել է գեղարվեստական կրթություն, այդ թվում Փարիզի Սկանդինավյան ակադեմիայում: Վերադառնալով Շվեդիա` նա սովորում է փորագրություն և գեղարվեստական ձևավորում Օրրեֆորսի ապակու գործարանում: 1929 թվականին Ֆլորի Կեյլլերը ամուսնացավ Սիմոն Գատեի հետ, ով աշխատում էր Ապակու գործարանում որպես գեղարվեստական ղեկավար: Ավելի ուշ նա ծանոթացավ Էլին Վագների հետ, ով էքսկուրսիայի շրջանակներում այցելել էր գործարան, և նրանք դարձան մտերիմ ընկերուհիներ:
1930-ական թվականներին Ֆլորին բաժանվեց ամուսնուց և երկու երեխաների հետ տեղափոխվեց Գյոթեբորգ: Բայց նա հողի հետ սեր ուներ և 1939 թվականին նա ֆերմա ձեռք բերեց Կրունուբերգի Լեդյա (Lädja) գյուղում: Այնտեղ տեղափոխվելուց հետո նա նաև հնարավորություն ունեցավ ավելի հաճախ շփվել Էլին Վագների հետ, և 1930-ականներին նրանք միասին շատ էին ճանապարհորդում և ի թիվս այլ վայրերի 1934 թվականին նրանք այցելեցին Լենինգրադ և Մոսկվա: 1935 թվականին Ֆլորի Գատեն մասնակցում է Ստոկհոլմում անցկացվող խաղաղ ցույցին, որը կազմակերպել էր Էլին Վագները: Բացի այդ, նա դարձավ այն պատվիրակության անդամ, որը կոչ էր անում Ստոկհոլմում ընդունված որոշումները ներկայացնել Ազգերի լիգայի քննարկմանը: Ժնևում Էլին Վագները և Ֆլորի Գատեն դարձան աշխարհում կարգ ու կանոն հաստատելու համար պայքարող Կանանց համաշխարհային կազմակերպության (Women’s Organisation for World Order) համահիմնադիրները, իսկ հետագա տարիներին մասնակցեցին այդ  կազմակերպության գիտաժողովներին Զալցբուրգում, Բրատիսլավայում և Լյուցեռնում: Բացի այդ, Շվեյցարիայում Ֆլորի Գատեն այցելեց էկոլոգիական գյուղատնտեսության ջատագով Մինա Հոֆստետտերի ագարակ և ոգեշնչվեց նրա գաղափարներից: Վերադառնալով Շվեդիա` Ֆլորինը  հրաժարվեց իր սեփական ագարակում  քիմիկատներ օգտագործելուց: 1949 թվականին, նրա մոտ հյուրընկալության ընթացքում մահացավ Էլին Վագները: Երկու տարի անց Ֆլորի Գատեն կանանց աշխատանքի տեղավորելու համար Լեդյեում բացեց մանածագործական  դպրոց և փոքրիկ տեքստիլ գործարան: 1967 թվականին` 63 տարեկան հասակում, նա դադարեց աշխատել ագարակում, բայց շարունակեց ակտիվ մասնակցություն ունենալ խաղաղապահության գործընթացում և դարձավ Կանայք հանուն խաղաղության և ազատության միջազգային միության անդամ: 1982 թվականին նա հիմնադրեց Ֆլորի Գատե (Flory Gates stiftelse Fred med Jorden) հիմնադրամը, որը նպատակաուղղված էր ֆինանսական աջակցություն ցուցաբերել էկոլոգիական գյուղատնտեսության վարման մեթոդներից օգտվող կանանց:
1985 թվականին նկարահանվել է «Mötet med Flory» ֆիլմը Ֆլորի Գատեի մասին: 1990 թվականին նա դարձավ Էլին Վագներ ընկերության հիմնադիրներից մեկը և փոխնախագահը և կազմակերպեց դրամահավաք, որը կկարողանա գնել Վագների տունը Lilla Björka-ում: 1994 թվականին նրան շնորհվել է Կրունեբերգ նահանգի (Landstinget Kronobergs läns kulturpris) մրցանակ: Պահպանվել է Ֆլորի Գատեի և Էլին Վագների մտերմության  տարիների ընդարձակ նամակագրությունը:
1985 թվականին նկարահանվել է «Mötet med Flory» ֆիլմը Ֆլորի Գատեի մասին: 1990 թվականին նա դարձավ Էլին Վագներ ընկերության հիմնադիրներից մեկը և փոխնախագահը և կազմակերպեց դրամահավաք, որը կկարողանա գնել Վագների տունը Lilla Björka-ում: 1994 թվականին նրան շնորհվել է Կրունեբերգ նահանգի (Landstinget Kronobergs läns kulturpris) մրցանակ: Պահպանվել է Ֆլորի Գատեի և Էլին Վագների մտերմության տարիների ընդարձակ նամակագրությունը:
Ֆլորի Գատեն մահացել է Բերգում 1998 թվականին:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Փրկչի Պայծառակերպության եկեղեցի (Նիժնյայա Սինյաչիխա)
Փրկչի Պայծառակերպության եկեղեցի (Спасо-Преображенская церковь), Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Կամենսկի թեմի տաճար, որը գտնվում է Սվերդլովսկի մարզի Ալապաևսկի շրջանի Նիժնյայա Սինյաչիխա գյուղում։ Փրկչի Պայծառակերպության եկեղեցին ունի դաշնային նշանակության պատմա-ճարտարապետական հուշարձանի կարգավիճակ, մտնում է Ալապաևսկի գործակալության կազմի մեջ։
Պատմություն
Ծխական համայնք Նիժնյայա Սինյաչիխա գյուղում (հետագայում՝ Սինյաչիխինսկի գործարան), որն առաջացել է 18-րդ դարի հիսնական թվականներին, երբ կառուցվեց Փրկչի Պայծառակերպության փայտե եկեղեցին։ Նրա կործանման տարեթիվը հայտնի չէ, նրա սրբապատկերները փոխադրվել են նոր եկեղեցու ներքնահարկ։ Քարե երկհարկանի երկսեղան Փրկչի փոխակերպման եկեղեցին հիմնադրվել է 1794 թվականի մայիսի 12-ին և ավարտվել 1823 թվականին, այն կառուցվել է տեղացի գործարանատեր Յակովլևների միջոցներով։ Ստորին եկեղեցին օծվել է 1810 թվականի փետրվարի 3-ին Սուրբ Աստվածածնի պատվին։ Վերին եկեղեցին օծվել է 1845 թվականի հունիսի 23-ին Փրկչի Փոխակերպման պատվին։ Եկեղեցու ներսում պահպանվել են 19-րդ դարի որմնանկարներ։ 19-րդ դարում եկեղեցուն կից կառուցվում է գավիթ։ 1895 թվականին իրականացվեց տաճարի արտաքին նորոգում, կապված մայիսի 14-ին կայծակի հարվածից զանգակատանը առաջացած հրդեհի հետ ։ Եկեղեցու ծխում ընդգրկված են Խալեմին, Յամով, Պուտիլով և Կաբակով գյուղերը։
1917 թվականից հետո եկեղեցին օգտագործվում էր որպես պահեստ, ալրաղաց, հացահատիկի չորանոց, իսկ 1937 թվականից այնտեղ հացահատիկ էին պահում։ 1960-ական թվականներից քայքայված եկեղեցին տեղական բնակչության կողմից սկսվեց վերակառուցվել։ 1960-ական թվականների վերջերից եկեղեցին վերցվեց պետական պահպանության ներքո, որպես ճարտարապետական հուշարձան։ 1977 թվականի աշնանը եկեղեցու վերականգնման աշխատանքներն ավարտվեցին։ 1980-ական թվականներին Փրկչի Պայծառակերպության եկեղեցու կողքին Ի. Դ. Սամոյլովի միջոցներով ստեղծվեց փայտի ճարտարապետության թանգարան, փայտի վրա ուրալյան ժողովրդական նկարազարդումների հավաքածուով։ Ներկայումս թանգարանում ներկայացված են այստեղ ստեղծված սրբապատկերներ, եկեղեցական գրքեր և պարագաներ։ Թանգարանում ներկայացված են նաև տեղական գյուղերի հինգ մատուռներ։
Ճարտարապետություն
Փրկչի փոխակերպման եկեղեցին իրենից ներկայացնում է սիբիրյան բարոկկոյի նմուշ։ Եկեղեցին կառուցված է առանցքային կոմպոզիցիայով։ Եկեղեցու հիմնական ծավալը քառալուծ է, որի վրա բարձրանում է ութանիստ գմբեթը թմբուկով։ Ութանկյունը շրջապատված է չորս փոքրիկ գլխիկավոր թմբուկներով։ Անկյունային մասում հիմնական ծավալը զարդարված է կորացված  վերնաճակատներով որմնախորշերով և գլխիկներով։ Ճակատային մասն ավարտվում է կորագիծ որմնախորշերով։ Ճակատային հարթությունները չունեն սյունակարգերի կառույցամասեր, քառանկյուն հարթ որմնասյուներով են պատրաստված միայն խորանարդիկների անկյունները։ Արևելքից եկեղեցին զարդարված է նիստավոր կիսաշրջանաձև աբսիդներով, որոնք ծածկված են գլխիկավոր գմբեթով։ Խաչերով գլուխների ընդհանուր թիվը հասնում է տասի։ Եկեղեցին ներկված է բաց կանաչ գույնով, ճարտարապետական տարրերը առանձնանում են սպիտակ գույնով։
Երկհարկանի աղյուսե սվաղված շինությունը ունի միջհարկային պրոֆիլավորված քիվ։ Առաջին և երկրորդ հարկի կիսաշրջանաձև պատուհանները տարբեր են։ Ճակատային մասում տեղադրված են մեծ պատուհաններ, որոնք զարդարված են որմապարույկով շրջակալներով:Արևմուտքից հիմնական ծավալը շարունակվում է ցածր սեղանատնով, որի ճակատային մասը ունի համանման դեկորատիվ լուծում։ Զանգակատան ավարտուն կառուցվածքը իր տեսքով մոտ է վաղ կլասիցիզմին։ Զանգակատան շենքը բաղկացած է իրար վրա տեղադրված քառանիստերից, որոնք հատվում են կիսաշրջանաձև կամարներով և ավարտվում ծայրաձողով ու խաչով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:1823 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Վարդան Գրիգորյան (պատմաբան)
Վարդան (Վլադիմիր) Ռուբենի Գրիգորյան, հայ պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր (1975)։ Սիրիայի աշխարհագրական ընկերության թղթակից անդամ, Հալեպի համալսարանի ԳԱ պատվո անդամ։
Կրթություն
Վարդան Գրիգորյանը ծնվել է 1929 թվականի հունվարի 26-ին, Դիլիջանում։ 1952 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1953-1956 թվականներին սովորել է ՀԽՍՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 1956-1968 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Պատմության ինստիտուտում, 1959 թվականից՝ Մատենադարանում, որտեղ 1960-1968 թվականներին եղել է գիտքարտուղար, 1979-1997 թվականներին՝ ձեռագրերի գիտական պահպանման բաժնի վարիչ, 1997 թվականից՝ փոխտնօրեն։
1989 թվականից Սիրիայի աշխարհագրական ընկերության թղթակից անդամ է, 1974 թվականից՝ Հալեպի համալսարանի արաբական ԳԱ պատվո անդամ։
Գիտական գործունեություն
1959 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Երևանի խանությունը 18-րդ դարի վերջում (1780-1800 թթ.)» թեմայով, 1977 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսությունը՝ «Պոդոլյիեի հայ գաղթավայրերի պատմությունը» թեմայով։
Աշխատությունները վերաբերում են Երևանի խանության, Ռուսաստանի, Ուկրաինայի, Լեհաստանի հայ գաղթավայրերի պատմությանը, ինչպես նաև ազգային-ազատագրական շարժմանն ու Ադրբեջանում բնակվող հայերի հիմնահարցերին։ Կազմակերպել է տարբեր վայրերից հայկական ձեռագրերի, հնատիպ գրքերի ու փաստաթղթերի հավաքման և Մատենադարան փոխադրման գործը։ Նկարագրել ու ցուցադրել է Երուսաղեմի հայկական թանգարանի նյութերը ։
Մեծ աշխատանք է կատարել արխիվային փաստաթղթերի, մասնավորապես, Կաթողիկոսական դիվանի վավերագրերի գիտական մշակման, ուսումնասիրման ու հրապարակման գործում, որի արդյունքում լույս է տեսել Ամենայն հայոց կաթողիկոս Ղուկաս Կարնեցու նամականու, կոնդակների ու այլևայլ գրությունների երկհատորյակը։ Հայոց հայրապետի նամակագրության աշխարհագրությունն ունի լայն ընդգրկում` Ռուսաստան, Պարսկաստան, Վրաստան, Բուլղարիա, Ռումինիա, Հնդկաստան, Չինաստան և Մերձավոր Արևելք։ Այդ նամակները ոչ միայն մասնավոր խնդիրներին վերաբերող վավերագրեր են, այլև ժամանակի հասարակական-քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական կյանքը, հայ գաղթաշխարհի վիճակը ներկայացնող հավաստի աղբյուրներ։
Գրիգորյանի նախաձեռնությամբ լույս են տեսել «Դիվան հայոց պատմության» շարքի «Ղուկաս Կարնեցի. Բնագրեր» (հ. 1-2, 1984-2003 թթ.) գրքերը։ Լույս են տեսել նաև հայ գաղթաշխարհի, մասնավորապես՝ Լեհաստանի, Ուկրաինայի, Սիրիայի և Իրաքի համայնքների պատմությանը նվիրված արժեքավոր աշխատություններ, որոնցից են «Կամենեց-Պոդոլսկ քաղաքի հայկական դատարանի արձանագրությունները (XVI դ.)», «Հայությանը նվիրված կյանք. Էստոնուհի Հեդվիգ Բյուլի հայանպաստ գործունեությունը Կիլիկիայում և Սիրիայում (1911-1951 թթ.)», Արշակ Ալպօյաճեան, «Իրաքի հայերը», «Շավարշ Բասենցյան (Խմբապետ Շավարշ), Արկածալի կյանք (Հուշեր, օրագրեր, հոդվածներ, վավերագրեր)» և Արշալույս Աստվածատրյան, «Սարդարապատի պատմաշինությունը» աշխատությունները ։
Մահ
Մահացել է 2019 թվականի մարտի 28-ին, երկարատև հիվանդությունից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Դիլիջան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ
Ստրումիցա
Աշխարհագրություն
Ստրումնիցա քաղաքը տեղակայված է Մակեդոնիայի հարավ-արևելքում՝ Բուլղարիայի ու Հունաստանի հետ սահմանից ոչ հեռու։ Հարևան քաղաքներն են՝ Վալանդովո, Ռադովիշ (Մակեդոնիա) և Պետրիչ (Բուլղարիա)։ Քաղաքի մոտով է հոսում Ստրումնիցա (Ստրումեշնիցա) գետը։
Պատմություն
Բալկանյան երկրորդ պատերազմի ժամանակ՝ 1913 թվականի հուլիսի 7-ին, քաղաքը բուլղարացիներից խլվել է հույների կողմից։ Բուխարեստի հաշտության պայմանագրից հետո, երբ Ստրումնիցան անցավ Բուլղարիային, Ստրումնիցա ու Գեվգելիա քաղաքների հույն բնակչության մեծ մասը տեղափոխվեց հունական Կիլկիս քաղաք, որ որ գտնվում էր Մակեդոնիայի ներկայիս սահմանից 25 կմ հեռավորության վրա։ Ստրումնիցայից տեղափոխված բազմաթիվ բնակիչներ ունենալու պատճառով Կիլկիսը որոշ ժամանակ կոչվում էր Նոր Ստրումնիցա։ 1919 թվականին կնաված Նեյի-սյուր-Սենի պայմանագրով Ստրումնիցան անցնում է Սերբերի, խորվաթների ու սլովենացիների թագավորությանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արթուր Գաբրիելյան
Արթուր Վլադիմիրի Գաբրիելյան (Арту́р Влади́мирович Габриеля́н, ), ռուսաստանցի հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր (2009 թ.)։
Կենսագրություն
Արթուր Գաբրիելյանը ծնվել է 1982 թվականին Բաքվում։ Մեկուկես տարի անց նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Հայաստան, իսկ 1994 թվականին` Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասի Գեորգիևսկ քաղաք։ Շախմատ խաղալ Արթուրը սկսել է դեռևս Հայաստանում, երբ 8 տարեկան էր, մանկական անվանի մարզիչ Առնոլդ Հակոբջանյանի ղեկավարությամբ։
Արթուրը բազմիցս դարձել է Ստավրոպոլի երկրամասի չեմպիոն։
Մոսկվայում նա ընդունվել է Ռուսաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական համալսարան և շուտով դարձել միջազգային վարպետ։ 2002 թվականին մտել է նոկաուտ համակարգով անցկացվող մայրաքաղաքի առաջնության եզրափակիչ փուլ, որտեղ զիջել է Վլադիմիր Մալախովին։ Համացանցային խոշոր «Դոս Էրմանոս» մրցաշարի եզրափակչի մասնակից է (2004 թ.)։ 2008 թվականի Մոսկվայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Բելգորոդի պետական համալսարանի ռեկտորի գավաթի խաղարկության հաղթող (2009 թ.)։
2009 թվականին լրացրել է գրոսմայստերի կոչմանն արժանանալու բոլոր անհրաժեշտ նորմաները։ Կոչումը ստացել է Հունաստանի Հալկիդիկի քաղաքում հոկտեմբերին կայացած ՖԻԴԵ-ի 80-րդ կոնգրեսում։
Ուսումն ավարտելուց հետո Արթուրը վերադարձել է Գեորգիևսկ, որտեղ բազմիցս դարձել է Հարավային և Հյուսիսկովկասյան դաշնային օկրուգների չեմպիոն։ Ռուսաստանի առաջնությունների բարձրագույն խմբի և երկրի թիմային առաջնությունների մասնակից է։ 2010 թվականին մասնակցել է Համահայկական խաղերին։ 2012 թվականին մտել է Ռուսաստանի գավաթի եզրափակիչ։
Արթուր Գաբրիելյանը ժողովրդականացնում է շախմատը Ստավրոպոլի երկրամասում, մասնակցում տեղի ֆեդերացիայի աշխատանքներին, մրցաշարեր անցկացնում Գեորգիևսկում, գրում հոդվածներ շախմատի մասին։
Ամուսնացած է ՖԻԴԵ-ի վարպետ Աննա Կոստրիկովայի հետ։ Նրանք ունեն մեկ դուստր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Ռուսահայ շախմատիստներ
Պեի
Պեի (Pœuilly), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 121 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.45 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.22 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 60 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 67 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 51-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,1 %։ 51 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 47 անձ (24 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (3 տղամարդ և 1 կին)։ 16 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Պրիմորսկի շրջան (Զապորոժիեի մարզ)
Պրիմորսկի շրջան (Приморський район), շրջան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պրիմորսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1400 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30938 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,1 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զապորոժիեի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Սինտ Մաարտեն
Սինտ Մաարտեն (Sint Maarten), տարածք Կարիբյան ծովում Փոքր Անտիլյան կղզեխմբում։ Պատկանում է Նիդերլանդներին։ Տարածությունը՝ 34 կմ2։ Մայրաքաղաքը Ֆիլիպսբուրգն է։ Բնակչությունը կազմում է 37.429 մարդ 2010 թվականի տվյալներով, խտությունը՝ 1100 մարդ քառ. կմ-ի վրա։ Սինտ Մաարտենը Սինտ-Մարտին կղզու հարավային մասն է, կղզու մոտ 40%-ը, իսկ հյուսիսային մասը Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածքներից է։ Ֆրանսիական մասի տարածքը կազմում է մոտ 53 քառ. կմ։ Պաշտոնական լեզուները երկուսն են՝ անգլերենը և հոլանդերենը։ Տարածված է անգլերենի վրա հիմնված կրեոլերենը։ Նիդեռլանդական տարածքի ամենամեծ բնակավայրը Լոուր Փրինցես Քուաթրն է, իսկ ամենափոքր բնակավայրը Լոուլանդն է։ Հեռախոսային կոդը +1 721-ն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների համայնքներ Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի կղզիներ Կատեգորիա:Կարիբյան ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Անգլիախոս երկրներ և տարածքներ Կատեգորիա:Հոլանդախոս երկրներ և տարածքներ Կատեգորիա:Կղզի պետություններ
Ուարտե
Ուարտե  (Huarte), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Նավառա ինքնավար համայնքում՝ Նավառա պրովինցիայի Կուենկա դե Պամպլոնա շրջանում ։ Զբաղեցնում է 3,7 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 6095 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 5 կմ հեռավորության վրա։ Ֆրանսիական Նոգարո քաղաքի հետ «Եղբայր-քաղաքներ» են։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը Սուրբ կույս Բլանկան է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Մարգ Մոլ
Մարգ Մոլ (Marg Moll, ծննդյան անունը՝ Մարգ Խեֆներ, ), գերմանացի քանդակագործ, նկարիչ, գրող։
Կենսագրություն
Մարգը գեղարվեստական ​​կրթություն է ստացել Մայնի Ֆրանկֆուրտում գտնվող Շտեդելի գեղարվեստի ինստիտուտում, որտեղ մեծ ուշադրություն է դարձրել քանդակագործությանը։ 1905 թվականին եղել է նկարիչ Օսկար Մոլի աշակերտը, որի հետ ամուսնացել է 1906 թվականին։ Երիտասարդ զույգը տեղափոխվել է Բեռլին, որտեղ աշխատել է նկարիչ Լովիս Կորինտի ստուդիայում։ Միաժամանակ Մարգն անատոմիա է ուսանել Լևին-Ֆունկի դպրոցում։ 1907 թվականին Մոլ ընտանիքը տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ ընկերներ են դարձել Անրի Մատիսի հետ, եղել նրա ամենամտերիմ ընկերներից, Մատիսին համոզել բացելու իր ակադեմիան (Մատիսի ակադեմիա)։ Ակադեմիայում Մարգ Մոլն աշխատել է քանդակագործության բաժնում ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Մարգ Մոլը մեկնել է Բրեսլաու, որտեղ Օսկարը պրոֆեսորի պաշտոն է ստացել Գեղարվեստի պետական ​​ակադեմիայում։ Մարգ Մոլի այդ շրջանի ստեղծագործություններն իրենց վրա են կրում փարիզյան իրեն ծանոթ այնպիսի քանդակագործների ազդեցությունը, ինչպիսիք են Ալեքսանդր Արխիպենկոն, Օսիպ Ցադկինը և Կոնստանտին Բրանկուզին։ 1928 թվականին Մանգ Մոլը կրկին մեկնել է Փարիզ և աշակերտել Ֆեռնան Լեժեին։ Ավելի ուշ Փարիզում ներգրավել է 1940 խմբի կազմում, ցուցահանդեսների մասնակցել այնպիսի նկարիչների հետ, ինչպիսիք են Ռոբեր Դելոնեն և Ալբեր Գլեզը։ Մարգի պլաստիկ ստեղծագործությունները ավելի ու ավելի վերացական են դառնում. աստիճանաբար հեռանում է ռեալիստական արվեստից։
1932 թվականին Բրեսլաուի ակադեմիան փակվել է։ Մոլերը նախ տեղափոխվել են Դյուսելդորֆ, ապա` Բեռլին։ Գերմանիայում Ազգային սոցիալիստների իշխանության գալուց հետո Օսկարին հեռացրել են դասավանդման գործընթացից։ Նրա, ինչպես նաև Մարգի աշխատանքները, վերագրվում էին դեգեներատիվ արվեստին։ Մարգի բրոնզե արձանիկներից մեկը՝ «Պարուհին», 1937 թվականին բռնագրավվել է և ուղարկվել նացիստների կազմակերպած դեգեներատիվ արվեստի ցուցահանդեսին։ Տարիներ շարունակ արձանը համարվել է կորած, մինչև այն հայտնաբերվել է 2009 թվականին Բեռլինի կենտրոնում պեղումների ժամանակ։ Մոլեր ընտանիքին պատկանող դեգեներատիվ արվեստի ստեղծագործությունների զգալի հավաքածու ավերվել է 1943 թվականի ռմբակոծության ժամանակ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից և 1947 թվականին Օսկար Մոլի մահից հետո Մարգը շարունակում է զբաղվել քանդակագործությամբ։ 1947-1950 թվականներին նա բնակվել է Ուելսում, այնուհետև Լոնդոնում հանդիպել է քանդակագործ Հենրի Մուրի հետ։ 1952 թվականին Մոլը վերադարձել է Դյուսելդորֆ։ Հետագա տարիներին նա շրջագայել է ինչպես Գերմանիայում, այնպես էլ արտասահմանում։ Մարգ Մոլը ստեղծագործել է և՛ բրոնզով, և՛ փայտով։
Պարգևներ
1969 թվականին պարգևատրվել է «Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետության վաստակի համար» մեծ շքանշանով, 1970 թվականին` Քյոլնի 16-րդ արվեստի ցուցահանդեսի պատվավոր մեդալով։
Թայադ
Թայադը (Taillades), կոմունա է Վոքլյուզ դեպարտամենտում, Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ երկրամասում, Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում։
Այն 5 կմ արևելք է Կավայոնից, և 40 կմ հարավ-արևելք Ավինյոնից։
Մարգ Մոլ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Կին քանդակագործներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ
Թայադ
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականի տվյալներով կազմում է 1959 մարդ։
Աշխարհագրություն
Կոմունայի տարածքով անցնում է Կարպանտրա ջրանցքը։ Բացի այդ կոմունայի տարածքով հոսում է Բուլոն գետը։
Ասլան Գալոյան
Ասլան Գալոյան Հակոբի,ծնվել է 1891 թվականին Կուրթանում,գյուղի քահանայի ընտանիքում:Չորս տարեկանում զրկվել է հորից և ունեցել դժվար մանկություն:Պատանեկության տարիներին նա զբաղվել է անասնապահությամբ:20 տարեկանում մասնակցել է Քանաքեռ-ԳԷՍԻ շինարարական աշխատանքներին։ 1921թ. աշխատանքի է ընդունվել Ալավերդու պղնձաձուլարանում որպես բանվոր:1954թ. բարձր է գնահատվել Ասլան Գալոյանի աշխատանքը, նա առաջադրվել և ընտրվել է ՍՍՀՄ Գերագույն Սովետի Ազգությունների սովետի դեպուտատ ավելի քան 3 անգամ:1954-1960թթ. նա եղել է դեպուտատ ՍՍՀՄ-ի բարձրագույն մարմիններում:Կառավարությունը բարձր է գնահատել նրա աշխատանքը:Նա պարգևատրվել է Լենինի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով և մեդալներով:Քառասուն երկար ու ձիգ տարիներ աշխատել է պղնձաձուլարանում և 1961թ. անցել է միութենական նշանակության անհատական կենսաթոշակի։ Մահացել է 1972թվականին, նրա զավակները,թոռները և անգամ ծոռները մեծ հպարտությամբ են հիշում նրան։
Ռոզովկայի շրջան
Ռոզովկայի շրջան (Розівський район), շրջան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզում։
Ստեղծվել է 1992 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ռոզովկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 610 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9656 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զապորոժիեի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Պուա դը Պիկարդի
Պուա դը Պիկարդի (Poix-de-Picardie), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 2370 մարդ, բնակչության խտությունը` 203.26 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.66 կմ² տարածք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1524 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1038-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 486։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,1 %։ 1038 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 900 անձ (466 տղամարդ և 434 կին)։ Գործազուրկ են եղել 138 անձ (74 տղամարդ և 64 կին)։ 486 անաշխատունակներից 94-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 144-ը` թոշակառուներ, իսկ 248-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Նանա Կագգա
Նանա Հիլ Կագգա Մաքֆերսոն (Nana Hill Kagga Macpherson, հայտնի է նաև որպես Նանա Կագգա-Հիլ կամ Նանա Հիլ կամ Նանա Հիլ Կագգա, ), ուգանդացի դերասանուհի, կինեմատոգրաֆիստ, բովանդակություն ստեղծող, սցենարիստ, նավթարդյունահանող ճարտարագետ, մոտիվացիոն խոսնակ ։ Հայտնի է որպես «Կյանքը» գրքի հեղինակ, «Beneath The Lies - The Series» միստիկ հեռուստադրամայի հեղինակ և գլխավոր պրոդյուսեր, «Աստղային ճանապարհ» հեռուստասերիալի դերասաններից։
Եղել է Միս Ուգանդա 2018 դատավորներից ։
Կենսագրություն
Նանա Կագգան ծնվել է 1979 թվականին Քենիայի Նաիրոբի բնակավայրում, ուգանդացի ծնողների ընտանիքում։ Ծագմամբ ուգանդացի է, Բագանդայի ցեղի ավանդական իշխող կլանի մի մասը։ Կագգան ծնողների վեց երեխաներից երրորդն է։ Երբ Կագգան ծնվեց, ծնողները գտնվում էին աքսորում նախագահ Իդի Ամինի օրոք։ Նախնական շրջանում մեծացել է Ուգանդայում, բարեկեցիկ ընտանիքում։ Նրա հայրը, մայրական կողմից պապը և չորս քույր-եղբայրները ճարտարագետներ են եղել։ Կագգան իր երեք երեխաների հետ ապրում է Կամպալայում։ Ազատ տիրապետում է անգլերենի և լուգանդայի։
Կրթություն
Նախնական կրթությունը ստացել է Կամպալայում, այնուհետև՝ Գայազայի ավագ դպրոցում, որտեղ ստացել է O-Level: A-Level ստացել է Բրիստոլի Red Maids դպրոցում, ապա սովորել է Բիրմինգհեմի համալսարանում, որտեղից ստացել է քիմիայի ճարտարագետի բակալավրի աստիճան։ Կագգան բազմակողմանի զարգացած ուսանող էր, գերազանց առաջադիմություն ուներ գիտության, արվեստի և սպորտի բնագավառներում։ Ամառային արձակուրդների ժամանակ վերադառնում էր Ուգանդա և վարում Jam Agenda ուգանդական հեռուստաշոուն ։
Ճարտարագիտություն
Ավարտելուց հետո Կագգան տեղափոխվել է Ֆլորիդա, ԱՄՆ, այնուհետև՝ Նյու Մեքսիկո, ԱՄՆ։ Նյու Մեքսիկոյում աշխատել է Laguna Industries-ում որպես ԱՄՆ-ի ռազմական պայմանագրերի վրա աշխատող տեխնոլոգ ։
Հոլիվուդ (որպես Նանա Հիլ)
Կագգան Լոս Անջելես տեղափոխվելով զբաղվել է դերասանական գործունեությամբ, նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում, այդ թվում`«Կովբոյներ և հնդկացիներ» (կարճամետրաժ), «Good Day to Be Black and Sexy», «Խոստանալ, չի նշանակում ամուսնանալ», «Աստղային ճանապարհ» (2009 ֆիլմ), «C.S.I.. Հանցագործության վայրը Նյու Յորք»։ Ամերիկյան թատրոնում խաղացել է Դարրեն Դահմսիի «Ուգանդայի թիթեռնիկներ» պիեսում, որն առաջադրվել է Գունամորթ բնակչության աջակցման ազգային ասոցիացիա մրցանակի։ Կագգան հայտնվել է PINK-ի, Էմի Ուայնհաուսի, Սթինգի, Լենի Կրավիցի երաժշտական տեսահոլովակներում ։ Նկարահանվել է նաև տարբեր ընկերությունների գովազդային տեսահոլովակններում՝ KFC, Coors Light, Pepsi,DSW, Micro-soft, APPLE, Tylenol, DOVE :
Ուգանդայում
Կագգան Ուգանդա է վերադարձել 2009 թվականի վերջին և հիմնել Savannah MOON ՍՊԸ-ն (Ֆիլմերի, հեռուստատեսության, անիմացիայի և վեբ արտադրության ընկերություն)։ Savannah MOON արտադրանքի ներքո ստեղծել է «Կյանքը» լիամետրաժ ֆիլմը ։ Կամպալայի կինոդպրոցի հետ համատեղ ստեղծել են «Վերջին շունչը» կարճամետրաժ ֆիլմը։ Կագգան ստեղծել է «Դուք սահմաններ չունեք» (YAL) նախաձեռնությունը, որի նպատակն է դրդել, առաջնորդել և խրախուսել աֆրիկացիներին, հատկապես երիտասարդներին, հասնելու օգտագործելի հնարավորություններին։ Կագգան, որպես ճարտարագետ, նաև աշխատում է Ուգանդայի նավթային և գազի խոշորագույն ընկերություններից մեկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուգանդացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ուգանդացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ուգանդացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ուգանդացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Բիրմինգհեմի համալսարանի շրջանավարտներ
Կավադարցի
Կավադարցի (Кавадарци), քաղաք Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության Պովարդարիե պատմաաշխարհագրական տարածաշրջանում։ Հանդիսանում է Կավադարցիի համայնքի վարչական կենտրոնը։
Աշխարհագրություն
Կավարդացին տեղակայված է Լուդա-Մարա գետի երկու ափերին՝ ծովի մակարդակից 230-ից մինչև 270 մ բարձրության վրա։
Պատմություն
Կավադարցին առաջին անգամ հիշատակվել է 1519 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի քաղաքներ
Լինդաու (Բավարիա)
Լինդաու (Lindau), քաղաք, տարածաշրջան Գերմանիայում, տեղակայված է Բավարիայում։
Ստորադասված է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Լինդաու տարածաշրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 24454 մարդ։ Տարածքը կազմում է 33,18 կմ2։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 76 116։
Լինդաուն Գերմանիայի հին քաղաքներից է ։ Քաղաքի նորակառույց մասը տեղակայված է Բոդենի ծովի ափին, իսկ պատմական հատվածը գտնվում է համանուն կղզու վրա։ Վերջինս ունի 3000 բնակիչ և 0,68 կմ² տարածք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Փոքր Արալի ծով
Փոքր Արալի ծով (Солтүстік Арал теңізі), աղի ծով Ղազախստանի Կզըլ-Օրդայի մարզում, ցամաքած Արալի ծովի հյուսիսային հատվածը, որն իր ջուրը ստանում Սիրդարյայից։ Առաջացել է 1987 թվականի Արալի ծովի չորացման արդյունքում։ Ներկայիս տեսքով ձևավորվել է Կոկարալի ամբարտակի շինարարությունից հետո, որի շնորհիվ կանխվել է Արալի հյուսիսային մասի ապագա չորացումը։
2012 թվականին Փոքր Արալի ծովը և Սիրդարյա գետի դելտան Ռամսարի համաժողովով ներառվել են միջազգային նշանակության ջրաճահճային տարածքների ցանկում ։
Աշխարհագրություն
Փոքր Արալը իր մեջ ներառում է մի քանի ծովածոց` Շևչենկոյի ծոց, Բուտալկովի ծոց, մեծ Սարիշիգանակի ծոց, որի ափին տեղակայված է Արալսկը, Ժալանաշի ծովախորշ (2010 թվականին ամբողջոթւյամբ ցամաքել է), որի ափին է գտնվում Ժալանաշ բնակավայրը։ Լճի կազմի մեջ են մտնում նաև Բերգի ծոցի մի մասը, որն անջատված Կոկարալի ամբարտակով։ Ամբարտակի բարձրությունը 6 մ է։ 2009 թվականին ծովի մակարդակը կազմել է 42 մ, ջրի աղիությունը նվազել է մինչև 12 % ։
Ջրի մակարդակի վերականգնում ավազանում
Մի քանի փորձեր են կատարվել Փոքր Արալը ամբարտակով առանձնացնելու, որպեսզի ջուրը չհոսի նրանից, սակայն այդ փորձերն ավարտվել են անհաջողությամբ. փոթորկի ալիքները քանդել են պատնեշները։ Իրավիճակը փոխվել է Կոկարալի ամբարտակի շինարարությունունից հետո (2005)։ Երկու տարվա ընթացքում ծովը մոտեցել է Արալսկին, մեղմացրել է ափամերձ հատվածների կլիման։ Վերականգնվել են արոտավայրերը, իսկ Փոքր Արալի մեջ նույնիսկ թառափ է բաց թողնվել։
Փոքր Արալի փրկությունն իրականացվել է «Սիրդարյա գետի վտակների կարգավորման ու Արալի ծոցի հյուսիսային մասին պահպանման» ծրագրի շրջանակներում։ Այս նախագծի արժեքը կազմել է 85.79 միլիոն դոլար, որից 64.5 միլիոն դոլարը տրամադրել է Համաշխարհային բանկը, իսկ 21.29 միլիոնը` հանրապետական բյուջեն։ Այն նախատեսում է հիդրոտեխնիկական սարքավորումների ու հանգույցների կառուցում ու վերակառուցում։ Ծրագրի գլխավոր նպատակը Արալի ծովի հյուսիսային մասի պահպանումն է, ինչը կարող է ունենալ համաշխարհային ռեզոնանս, քանի որ ծովի ջրի մակարդակի բարձրացումը իր հետևից կբերի ոչ միայն գյուղատնտեսության ու ձկնային արդյունաբերության աճ, այլև կբարելավի տարածաշրջանի բնակլիմայական ու բնապահպանական իրավիճակը ։
Փոքր Արալի ջրի մակարդակը 2004 թվականից մինչև 2010 թվականի հոկտեմբերը բարձրացել է 11.5 կմ³-ով և հասել 27.1 կմ³-ի, ինչը թույլ է տվել ջրով ծածկելու չորացած ծովի հատակի 870 կմ² մակերես։ Նվազել է ջրի` հանքային նյութերով լուծվելը` 23-ից հասնելով 17 գրամի մեկ լիտրում։ Ավելացել է ձկնային արդյունաբերության ծավալը` 1990-ական թվականների 400 կգ-ից հասնելով 11.000 տոննայի ։
Կոկարալի ամբարտակի շնորհիվ` Փոքր Արալը դառնաղի անհոսք ջրավազանից վերածվել է կիսահոսքային ավազանի. Սիրդարյայի խմելու ջրերի ներհոսքը և ամբարտակով աղի ջրերի արտահոսքը պայմաններ են ստեղծել, որ ծովի աղը պակասի։ ներկայումս Փոքր Արալը թույլ աղիությամբ ջրավազան է, սակայն ժամանակի հետ այն կարող է վերածվել գրեթե քաղցրահամ ջրի։ Քաղցրահամ դառնալու գործընթացը շատ դանդաղ է տեղի ունենում, քանի որ Ամուդարյայի դելտան գտնվում է ամբարտակի մոտ, ինչը խանգարում է ամբողջ ծովում քաղցրահամ ջրի շրջապտույտին։
Հեռանկարներներ
«Սիրդարյա գետի վտակների կարգավորման ու Արալի ծոցի հյուսիսային մասին պահպանում - 2» ծրագրի շրջանակներում աշխատանքներ են տարվում Կոկարալի ամբարտակը 6 մ-ով բարձրացնելու ուղղությամբ և ջրի արտանետումը Բերգի ծովածոցից Շևչենյկոյի ծովածոցով Մեծ Արալ ուղղելու ուղղությամբ։ Դրա արդյունքում Հյուսիսային Արալում ջրի ծավալը 27 կմ³-ից կարող է հասնել 59 կմ³-ի ։
Ֆելիքս Վերանյան
Ֆելիքս Խորենի Վերանյան, հայ խորհրդային ֆուտբոլային մարզիչ։ Սպորտի վարպետ (1984) և Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ (1984)։
Մարզչական կարիերա
«Սյունիքում» Վերանյանը աշխատել է մրցաշրջանի կեսը։ Առաջին իսկ մրցաշրջանում՝ 1991-92 թվականներին, նա Կապանի ակումբի հետ հաղթեց ԽՍՀՄ-ի երկրորդ առաջնությունը։ 1992 թվականին մինչև առաջին մրցաշրջանը, նրան մարզչական պաշտոնում փոխարինեց Վլադիմիր Պետրոսյանը։ Վերանյանի հաջորդ ակումբը եղավ Գորիսի «Զանգեզուրին», որի հետ պայմանագիր կնքեց 1992 թվականին։ Առաջին մրցաշրջանից հետո Վերանյանը կրկին հեռացավ պաշտոնից, որպեսզի կրկին գլխավորի «Կոտայքը»։ Բայց նրա ղեկավարությամբ Աբովյանի ակումբը ավելի վատ հանդես եկավ քան նախկին մրցաշրջանում։ Հայաստանի գավաթում ակումբը հասավ մինչև 1/4-րդ եզրափակիչ, մինչդեռ նախկին երկու մրցաշրջաններում ակումբը հասնում էր մինչև եզրափակիչ (սակայն պարտվում էր «Արարատին»), իսկ առաջնությունում զբաղեցրեց 7-րդ հորիզոնականը։
Մինչև 2000 թվականի մայիս ամիսը աշխատել է Կապանի «Լերնագորցե» ակումբում։ 2001 թվականի մրցաշրջանի սկզբում տեղափոխվել է Երևանի «Արարատ», բայց որպես գլխավոր մարզչի օգնական։ Այդ տարվա նոյեմբերին փոխարինում է Արարատի գլխավոր մարզիչ Ռաֆայել Գալստյանին ։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո նա կրկին վերադառնում է իր նախկին աշխատանքին և դառնում է գլխավոր մարզչի օգնական, իսկ նրան պաշտոնում փոխարինում է Արկադի Անդրեասյանը։ Սեպտեմբերին «Արարատի» մարզիչների մեջ լինում է հերթական փոխատեղումը։ Անդրեասյանի փոխարեն կրկին գլխավոր մարզիչ է նշանակվում Վերանյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1940 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Արարատի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շիրակի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզիչներ
Փոքր Արալի ծով
Հեռանկարներներ
2018 թվականին նախատեսված աշխատանքներով ծրագրվում են հետևյալ աշխատանքները.
Ծրագրի արժեքը ավելի քան 23 միլիարդ թենգե է։ Ենթադրվում է, որ Փոքր Արալի ծովի մակերեսը կմեծանա 3.151 կմ²-ուց հասնելով 4.645 կմ²-ու ։
Վասիլևկայի շրջան
Վասիլևկայի շրջան (Василівський район), շրջան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վասիլիևկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1621,45 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 65295 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 40,27 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զապորոժիեի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Բնակչության վերարտադրություն
Բնակչության վերարտադրություն մարդկանց սերունդների մշտական հերթափոխությունը, որը բնակչության բնական և մեխանիկական շարժերի ամբողջությունն է։ Ողջ աշխարհի բնակչության վերարտադրությունը միայն բնական շարժի արդյունք է, իսկ երկրների մեծ մասինը՝ բնական ու տարածքային շարժերի ամբողջությունն է։
Վերարտադրության ռեժիմներ
Անանձնանում են պարզ վերարտադրության ռեժիմը, ընդլայնված վերարտադրության ռեժիմը և նեղացված վերարտադրության ռեժիմը։ Պարզ վերարտադրության ռեժիմն առաջանում է երբ ծնելիության և մահացության ընդհանուր արդյունքները իրար հավասար են։ Ընդլայնված վերարտադրության ռեժիմն առաջանում է երբ ծնելիությունը գերազանցում է մահացությանը, իսկ նեղացված վերարտադրության ռեժիմն առաջանում է երբ ծնելիությունը փոքր է մահացությունից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժողովրդագրություն
Արթուր Ապինիս
Արթուր Ապինիս (Arturs Apinis, ), լատվիացի և խորհրդային նկարիչ, գծանկարիչ, նկարազարդող, մեդալների և մետաղների պատրաստող։ Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։ Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1974)։ Հասարակական գործիչ։ Լատվիական ԽՍՀ զինանշանի հեղինակ (1940) ։
Կենսագրություն
1945-1952 և 1962-1975 թվականներին ղեկավարել է Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիայի գրաֆիկայի ֆակուլտետը։ Պրոֆեսոր (1963 թվականից), ամսագրի խմբագիր (1953-1956 թվականներ)։
Ստեղծագործություն
1928 թվականից Արթուր Ապինիսը սկսել է մասնակցել ամենամյա գեղարվեստական ցուցահանդեսների։
Գրաֆիկական նկարիչ էր, նկարազարդող, գրքերի գրաֆիկայի վարպետ։ Նա աշխատել է հիմնականում կերագծության և վիմագրության տեխնիկայով։
1940 թվականին ստեղծել է Լատվիական ԽՍՀ զինանշանը, որը 50 տարի եղել է Լատվիական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության պետական խորհրդանիշը ։
Նկարիչ Արթուր Ապինիսը աշխատել է պատվոգրերի, դիպլոմների, մեդալների և փոստային նամականիշների դիզայնի վրա։ «Խորհրդային Լատվիան 25 տարեկան է» մեդալը ստեղծվել է 1965 թվականին, իր նախկին աշակերտուհու` Վալենտինա Զեյլի հետ համահեղինակությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատիշ նկարիչներ Կատեգորիա:Լատիշ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (ԽՍՀՄ)
Ուրդիայն
Ուրդիայն  (Urdiáin), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Նավառա ինքնավար համայնքում՝ Նավառա պրովինցիայի Լա Բարանկա շրջանում ։ Զբաղեցնում է 15,37 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 710 մարդ (2010 թվական)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Վարդան Գրիգորյան (արձակագիր)
ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Վահան Գրիգորյանի որդին, գրող թարգմանիչ Վահագն Գրիգորյանի եղբայրը։
Կենսագրություն
1973 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը, 1987 թվականին Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան ինստիտուտի գրականության բարձրագույն դասընթացները։ 1971-1989 թվականներին աշխատել է Հայկական հանրագիտարանի խմբագրությունում։
Գրիգորյանի հետաքրքրությունների հիմնական թեման պատմական անցյալն է՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Ալ-Մինյա (մուհաֆազա)
Մաուֆազան զբաղեցնում է 32 279 կմ² տարածք և համարվում է խոշորագույն վարչական միավորներից մեկը երկրի ներսում։ Համարվում է Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության զբոսաշրջային գլխավոր մարզերից մեկը։
Վարչական բաժանում
Մաուֆազան իր հերթին բաժանված է 9 շրջանների, որոնցից մի քանիսը ունեն քաղաքային կարգավիճակ։ 9 շրջաններն իրենց հերթին բաժանված են 346 գյուղական և 1429 այլ փոքր բնակավայրերի. և այլն
Բնակչություն
2014 թվականի տվյալներով մաուֆազայի ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 4 607 000 մարդ։ Այդ ցուցանիշով այն գրավում է 5-րդ տեղը Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության մարզերի շարքերում։ Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 32 279 մարդ/կմ²։
Հիմնական բնակիչները արաբներն են, որոնք իսլամի դավանողներ են։ Մյուս խոշոր ազգային փոքրամասնություններն են բեդվիններն ու նուբիացիները։
Ալ-Մինյայի մուհաֆազայի պաշտոնական լեզուն արաբերեն է, որը աֆրասիական ընտանիքի սեմական լեզվախմբին պատկանող լեզու է։
Նշումներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի մուհաֆազաներ
Պոնշ Էստրուվալ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 55 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 69 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 45-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 24։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,2 %։ 45 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 41 անձ (25 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 24 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վելիկոբելոզյորսկի շրջան
Վելիկոբելոզյորսկի շրջան (Великобілозерський район), շրջան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզում։
Ստեղծվել է 1993 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վելիկայա Բելոզյորկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 470 կմ²։
Բնակչություն
2008 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 8576 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,25 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զապորոժիեի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Պոն դը Մեց
Պոն դը Մեց (Pont-de-Metz), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1849 մարդ, բնակչության խտությունը` 240.44 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.69 կմ² տարածք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1546 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1141-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 405։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,8 %։ 1141 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1057 անձ (532 տղամարդ և 525 կին)։ Գործազուրկ են եղել 84 անձ (49 տղամարդ և 35 կին)։ 405 անաշխատունակներից 168-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 137-ը` թոշակառուներ, իսկ 100-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ֆրենսիս Բրուք
Ֆրենսիս Բրուք (Frances Brooke,, կանադացի գրող, բանաստեղծուհի, էսսեագիր, թարգմանչուհի և թատերագիր։
Կենսագրություն
Բրուքը՝ հոգևորականի ավագ դուստրը, ծնվել է Լինքոլնշիրում։ 1740-ական թվականների վերջին տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ սկսել է իր գրական կարիերան որպես էսսեագիր և թատերագիր, նաև Մերի Սինգլթոմ կեղծանունով հրատարակել է «Ծեր կույս» ամսագիրը ։ Նրան լավ էին ճանաչում լոնդոնյան գրական և թատերական հասարակությունում։
1756 թվականին Բրուքը գրել է իր առաջին վեպը՝ «Լեդի Ջուլի Մանդևիլի պատմությունը» ։ Հետո նա ստիպված է եղել լքել Լոնդոնը և վերադառնալ Կանադա այնտեղ գտնվող իր զինվորական ամուսնուն օգնելու համար։
1769 թվականին Բրուքը հրատարակել է «Էմիլի Մոնտեգյուի պատմությունը» վեպը, որը համարվում է Կանադայում գրված առաջին վեպը ։ Դրա համար գրական քննադատները և ուսումնասիրողները Բրուքին համարել են առաջին կանադացի վիպասանը ։
Վերադառնալով Անգլիա՝ Բրուքը շարունակել է իր գրական կարիերան։ Նա ֆրանսերենից թարգամանել է գրքեր և գրել է վեպեր, ինչպես նաև ղեկավարել է Օպերայի թատրոնը։ 1781 թվականին հաջողության է հասել որպես թատերագիր՝ գրելով «Սինոպի պաշարումը» տրագիկոմեդիան, իսկ հաջորդ տարիներին ևս երկու օպերա՝ «Ռոզինա» և «Մարիան» ։
Ֆրենսիսը մահացել է 1789 թվականի հունվարի 23-ին 65 տարեկան հասակում։
1985 թվականին Ֆրենսիս Բրուքի պատվին է անվանվել Վեներայում գտնվող խառնարանը ։
Ընտրված մատենագիտություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունվարի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:1724 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 23 մահեր Կատեգորիա:1789 մահեր Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլիացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Կանադացի գրողներ Կատեգորիա:Կանադացի լրագրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ
Սևադա Հովհաննիսյան
Կենսագրություն
1971 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1971 թվականից աշխատում է ՀԽՍՀ ԳԱ երկրաֆիզիկայի և ճարտարագիտության սեյսմոլոգիայի ինստիտուտում, 1979 թվականից՝ հաշվողական կենտրոնի վարիչ, 1989 թվականից՝ նույն ինստիտուտի տնօրեն, 1977 թվականից՝ միաժամանակ դասավանդում է ՀՊՃՀ Գյումրիի մասնաճյուղում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հայ մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Դրափոխություն
Դրափոխություն, բառի սահմաններում հնչյունների կամ վանկերի հաջորդականության չգիտակցված փոփոխություն։ Սովորաբար արտասանական հարմարության արդյունք է, առավել հաճախ հանդիպում է բանավոր խոսքում, մանավանդ բարբառային ձևերում (լվացք > վլացք, անձրև >անձվեր, ոչխար >օխչար)։ Մի շարք դեպքերում դրափոխություն կատարվում է այս կամ այն ձևի նմանողությամբ կամ ժողովրդական ստուգաբանությամբ։ Դրափոխության հետևանքով շատ սխալ ձևեր պատմականորեն օրինականացվել են, ինչպես՝ գդալ < դգալ, սխտոր < խստոր։
Կատեգորիա:Հնչյունաբանություն
Ալֆրեդ Ռամբո
Ալֆրեդ Ռամբո (Rambaud), ֆրանսիացի պատմաբան և հասարակական գործիչ։ Բարոյական և քաղաքական գիտությունների ակադեմիայի անդամ (1897 թ.)։ Պետերբուրգի ԳԱ արտասահմանյան թղթակից անդամ (1876 թ.)։ 1881 թվականից Սորբոնի համալսարանի պրոֆեսոր։ 1895-1903 թթ.՝ սենատոր, 1896-1898 թվականներին՝ ժողովրդական լուսավորության մինիստր։ Քանիցս դիվանագիտական առաքելությամբ եղել է Ռուսաստանում։ Ռամբոն իր աշխատություններում (որ գրված են չափավոր բուրժուա լիբերալիզմի դիրքերից) հիմնականում լուսաբանել է քաղաքական (հատկապես Բյուզանդիայի, Ռուսաստանի, Գերմանիայի) և միջազգային հարաբերությունների պատմությունը։ Հաճախ անտեսել է դասակարգային պայքարի տնտեսական գործոնը։ 1870-1871 թթ. ֆրանս-պրուս․ պատերազմից հետո հանդես է եկել Գերմանիայի դեմ ռեվանշի պահանջով, պաշտպանել է ֆրանս-ռուսական մերձեցումը, Ֆրանսիայի գաղութային քաղաքականությունը։ է․ Լավիսի հետ խմբագրել է «Ընդհանուր պատմությունը IV հարյուրամյակից մինչև մեր օրերը» աշխատությունը (համար 1-12, 1893-1901 թթ.), որի առաջին 8 հատորները ռուսաստանում լույս են տեսել 1897-1903 թվականներին, իսկ վերջին հատորները Ռուսաստանում են հրատարակվել «XIX դարի պատմությունը» խորագրով (համար 1-8, 1905-1907 թթ.)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հասարակական գործիչներ
Դիաբլադա
Դիաբլադա կամ Danza de Diablos (Սատանայի Պար), ավանդական Հարավամերիկյան պար` սկիզբ առած Անդյան Ալտիպադոյում, իր անվանումը ստացել է սատանայի դիմակների և հագուստների պատճառով, որոնք կրում են պարողները ։
Նկարագրություն
Դիաբլադան ի սկզբանե անվանվել է Սատանայի պար (danza de diablos), բուն պարը ավելի պարզ էր, քան հիմա։ Տարբեր սովորույթների միավորման պրոցեսը տևեց 1789-1944 թվականները, ինչի արդյունքում ձևավորվեց «Սատանայական ուղղություն», որը անվանվեց «Դիաբլադա»։ Հիմա այդ գործողությունը մեծ պարային՝ «դիաբոլային» շքերթի է նման․ տարբեր թիկնոցներով, թավշյա գլխարկներով, որոնց վրա օձեր և վիշապներ են ասեղնագործած, տարօրինակ դիմակներով ու կոտոշներով, լայն բացված աչքերով, ժանիքներով և քայլում են քաղաքների փողոցներով։ Շքերթը տևում է 10 օր։ Այդ ամբողջ խելագարությունը ավարտվում է Լուցիֆերի հանդեպ Միքայել Հրեշտակապետի հաղթանակով և կռվի տեսարաններով, երբ բոլորը սկսում են իրար վրա ջրային ռումբեր նետել։
Առաջացումը
Պարը ցուցադրում է չարի և բարու հակամարտությունը և միավորում է բազմաթիվ տարբեր մասնիկներ և ավանդական կաթոլիկ փոխառություններ, որոնք իսպանական Կոնկիստադորները և անդյան հնդկացիները բերեցին իրենց հետ։ Առաջին հերթին խոսքը կրոնական ծեսերի մասին է, ինչպիսիք են՝ լյամա-լյամա պարը՝ Տիվայի պատվին, Ուրուի ժողովրդի Աստծո պատվին (գետերի, լճերի և աղբյուրների պահապան), Տուո Սուպայա՝ լեռների Աստծո պատմին, ինչպես նաև Այմարանյան ծիսակարգ՝ նվիրված Անչուչուին (սարսափելի չար ոգի, որը ապրում է քարանձավներում և լքված վայրերում) ։ Բոլիվիայում Քրիստոնեության տարածումից հետո հնդկացիական ազգային կերպարները՝ Հողի- Մայր Պաչամին և «Լեռների տիրակալ» Տուո Սուպյան փոխարինվեցին Սուրբ Կույս Մարիամի և Սատանայի կերպարներով։
Տարածումը
Այս պարի առաջացման և աղբյուրների ազգային նույնականացումը մինչ այժմ Չիլիի և Պերուի միջև վեճի առարկա է՝ ելնելով այն փաստից, որ վերոնշյալ երկրներում պարերը փառատոնների կարևորագույն բաղկացուցիչ մասն են կազմում։ Այս պարը մեծ տարածում ունի Անդերի բնակչություն շրջանում՝ Բոլիվիայի արևմուտքում, Պերուի հարավում և Արգենտինայի և Չիլիի հյուսիսում, ինչպես նաև Արգենտինայի, ԱՄՆ-ի և Ավստրիայի բոլիվիական համայնքներում։ Դիաբլադա հիմնականում պարում են Օրուրուի, Սուրբ Կանդելարյան շքերթներում և Արգենտինայի հյուսիսում տեղի ունեցող փոքրիկ շքերթների ժամանակ։ Գոյություն ունի պարի յուրահատուկ ոճ, որը հատուկ է Էկվադորին և կրում է Diablada pillarena անվանումը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարեր
Տեղ գյուղի մելիքական ապարանք
Տեղ գյուղի մելիքական ապարանք գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Տեղ գյուղի կենտրոնական մասում, Սուրբ Գևորգ եկեղեցու հյուսիս-արևելյան կողմով անցնող ճանապարհների միջև՝ հարավային լանջի վրա ։
Պատմություն և ճարտարապետություն
Ապարանքի զույգ գլխատներից արևմտյանի առջևից կցված սենյակի մուտքի հարթ ու երկարավուն բարավոր սալի վրա ապարանքի կառուցման մասին կա շինարարական արձանագրություն՝