cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Եֆիմով (Յարենգայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
,'''
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
(3177) Չիլիկոտ
(3177) Չիլիկոտ (Chillicothe), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի հունվարի 8-ին Հենրի Ջիկլասի կողմից Ֆլագստաֆում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,634616 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,245 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0242 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1561,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,230477 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,95° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1934 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրի Ջիկլասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գուրգեն Կարապետյան (օդաչու)
Գուրգեն Ռուբենի Կարապետյան, խորհրդային և ռուսական օդաչու-փորձարկող, ավիացիայի ավագ լեյտենանտ, Խորհրդային Միության հերոս (1991 թվական) ։
Կենսագրություն
1961 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ավիացիոն ինստիտուտը։ Ուսումնառությանը զուգահեռ Մոսկվայի ավիացիոն ինստիտուտում զբաղվում էր սավառնակային և ուղղաթիռային սպորտով։ Այսպես, 1960 թվականին Գուրգենը դառնում է ուղղաթիռային սպորտի ԽՍՀՄ չեմպիոն։ 1961 թվականին նա աշխատում էր որպես գլխավոր ինժեներ Մոսկվայի Մ.Լ. Միլի անվան ուղղաթիռային գործարանում, իսկ 1962 թվականին ավարտել է օդաչու-փորձարկողների դպրոցի ուղղաթիռային բաժինը։
1962-1993 թվականները աշխատել է Մոսկվայի Մ․Լ․ Միլի անվան ուղղաթիռային գործարանում, որպես օդաչու-փորձարկող։ 1974 թվականին Կարապետյանը զբաղեցնում էր գործարանի ավագ օդաչու-փորձարկողի պաշտոնը։ Օդ է բարձրացրել և փորձարկել Մի-26, Մի-28, Մի-14, Մի-24 ուղղաթիռները ավտոռոտացիայի ռեժիմում։ 1962-1982 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում սահմանել է ավիացիոն 10 աշխարհի ռեկորդ։
1986 թվականի մայիսին Կարապետյանը մասնակցել է Չեռնոբիլի վթարի հետևանքների վերացմանը Չեռնոբիլի ատոմակայանում։ Մայիսի 9-ի գիշերը նրան զանգահարեցին տուն և հայտնեցին, որ նա պետք է գնա Չեռնոբիլ։ Արդեն հաջորդ օրը Կարապետյանը (որպես Միլի ուղղաթիռային գործարանի ներկայացուցիչ) և նրա գործընկեր Անատոլի Գրիշչենկոն (Մ․ Մ․ Գրոմովի անվան թռիչքահետազոտական ինստիտուտի ներկայացուցիչ) օգնության են հասել գվարդիական ուղղաթիռային գնդին, որը աշխատում էր վթարի վայրում։ Մի-26 ուղղաթիռով նրանք պետք է կատարեին շատ բարդ առաջադրանք՝ օգտագործելով արտաքին կախոցը։ Երեք րոպեի ընթացքում նրանք պետք է 15 տոննա կշռող գմբեթով ծածկեին ռեակտորը և դրանով կանխել ռադիոակտիվ ճառագայթումը։
Ցավոք, առաջադրանքի հաջողությունը ձախողվել է օդաչու Անատոլի Գրիշչենկոյի առողջության վատթարացման պատճառով։ Ռադիոճառագայթման բարձր մակարդակի պատճառով նրա մոտ լեյկոզ է զարգացել։ Գուրգեն Կարապետյանը աջակցություն և օգնություն էր ցուցաբերում ընկերոջը փրկելու համար, սակայն չնայած ԱՄՆ-ում անցկացված ողնուղեղի փոխպատվաստման վիրահատությանը, 1990 թվականի հուլիսի 3-ին Գրիշչենկոն մահացել է Սիեթլի կլինիկայում։
1989 թվականի հունիսի 8-ին օդաչու-փորձարկող Գուրգեն Կարապետյանը և ղեկապետ-փորձարկող Վիկտոր Ցիգանկովը առաջին անգամ ցուցադրել են Մի-28Ա ուղղաթիռը Փարիզի Լա Բուրժե ավիասրահում։ Խորհրդային մարտական ուղղաթիռը այդ ժամանակ դարձել էր ավիասրահի և ցուցահանդեսի սենսացիա։
Երկար տարիներ՝ 1974-1994 թվականներին, Գուրգեն Կարապետյանն եղել է գործարանի թռիչքահետազոտական համալիրի մեթոդական խորհրդի ներկայացուցիչ։ Այդ պաշտոնում նա մեծ աշխատանք է իրականացրել որակի բարելավման և փորձարկումների ժամանակ թռիչքների անվտանգության գործում, զբաղվում էր թռիչքային անձնակազմի որակավորման բարձրացմամբ ։
Գուրգեն Կարապետյանը բնակվում է Մոսկվայում։ Աշխատել է Մ․ Միլի անվան ուղղաթիռային գործարանում` ռազմավարական զարգացման գծով գլխավոր տնօրենի տեղակալի պաշտոնում ։ Այժմ աշխատում է «Ռուսաստանի ուղղաթիռներ» հոլդինգում՝ որպես թռիչքների անվտանգության ծառայության պետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ Կատեգորիա:Չեռնոբիլի ատոմակայանի վթարի լիկվիդատորներ
Ուերկալ դե Ալմերիա
Ուերկալ դե Ալմերիա (Huércal de Almería), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մեծ Ալմերիա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 21 կմ2։ Բնակչությունը` 15628 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 5 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալմերիա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Մայակ Գորոդեցկի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Օստրովնոյ քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Հիմենևս
Հիմենևս (Ὑμήν), հունական դիցաբանության ամուսնության աստված, որի հետ են կապված ամուսնական օրհներգեր ։
Նկարագրություն
Նրա ծագման հետ կապված՝ դիցաբանական կերպարները հակասական են ։ Հիմենևսը Ապոլլոնի և ինը մուսաներից մեկի (Կալիոպեի կամ Թերփսիքորայի ), կամ էլ Կլիոյի որդին էր։ Ըստ Քսանթոս Լիդիացու՝ Դիոնիսոսի և Աֆրոդիտեի որդին էր, ինչպես նաև՝ Տանտալոսի և Ասքալոսի հայրը ։
Նրա մասին ասքերից մեկի համաձայն՝ Հիմենևսը Ապոլլոնի սիրեցյալ Մագնետայի որդին էր։ Սիրո պատճառով Ապոլլոնը չէր լքում Մագնետայի տունը, իսկ Հերմեսն այդ ժամանակ գողանում է նրա կովերը ։ Հիմենևսին նաև համարում են Հեսփերոսի կամ Փամիրիսի որդի ։
Նոննեսի մոտ հիշատակվում է նաև ևս մեկ Հիմենևս, որը Ուրանոսի որդին էր և ամուսնության աստվածը ։ Նա Կոտտաբոս էր խաղում Էրոսի հետ ։ Աֆրոդիտեի դեսպանն էր Էրոսի մոտ ։
Առասպելներում նա ներկայացվում է որպես կնոջ գեղեցկությամբ աչքի ընկնող պատանի, որը մահանում է ծաղկուն հասակում, իր ամուսնության օրը՝ երիտասարդության և գեղեցկության անցողիկության պատճառով։ Նրան հուղարկավորում է իր մայրը՝ մուսան։ Այս պատմությունը խորհրդանշում է ամուսնության պատճառով անմեղության ու մաքրության կորուստը։ Բացի այդ, Հիմենևսի մահը խորհրդանշում է նաև ամուսնությունից հետո էրոտիկ հարաբերությունների դադարեցումը։
Ըստ մի աթենական ասքի՝ աթենացի Հեմինևսը գեղեցկատես պատանի է, որին առևանգում են ծովահենները Դեմետրայի և Էլևսինեի տոնակատարության ժամանակ՝ մյուս աղջիկների ու կանանց հետ միասին։ Երազում ծովահենները սպանվում են, իսկ Հիմենևսը աղջիկներին Աթենք է վերադարձնում ։
Արվեստում (մասնավորապես հռոմեական և հատկապես Պոմպեյից հայտնաբերած որմնանկարներում) Հիմենևսը համարվում է սլացիկ պատանի՝ մի ձեռքին ջահ, իսկ մյուսին՝ դափնեպսակ, դեմքի խիստ արտահայտությամբ, որով էլ տարբերվում է Էրոսից։ Հագին զաֆրանե թիկնոց է ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հին հունական աստվածներ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության կերպարներ Կատեգորիա:Թեսալիայի առասպելներ
Պեստիցիդների հետ աշխատանքի անվտանգության տեխնիկա
Պեստիցիդների հետ աշխատանքի անվտանգության տեխնիկա, թունաքիմիկատների հետ աշխատելիս և դրանց հետ վարվելու և անհատական պաշտպանիչ միջոցներից օգտվելու սանիտարական կանոնների ու նորմերի համակարգ ։
Պահպանություն
Պեստիցիդների պահեստավորումը տեղի է ունենում դարսակներում և դարակաշարերում։ Պեստիցիդները պահեստում պետք է պահել միայն գործարանային փաթեթավորմամբ։ Յուրաքանչյուր փաթեթավորված միավորի վրա պետք է լինեն տարայի պիտակ և կիրառման վերաբերյալ հրահանգ։ Պեստիցիդների չեզոքացման համար պահեստներն ապահովվում են ապաակտիվացնող միջոցներով՝ քլորակրով, կալցինացված սոդայով և այլն։ Արգելվում է պահեստներում առաջացած չվանասազերծված կամ ոչ բավարար վնասազերծված կեղտաջրերի բացթողումը կոյուղու գործող համակարգ և մակերևույթային ջրամբարներ ։
Կիրառման եղանակ
Հողի մեջ (հատիկավորված, փոշի, լուծույթներ և խտացրած գազեր) ներմուծվում է միայն հատուկ սարքավորումների՝ ֆումիգատորների և ապլիկատորների միջոցով։
Ջերմատների գազավորումը՝ ֆումիգացումը, և հողի մշակումը պեստիցիդներով ամբողջ ջերմատնային համալիրում կատարվում է բերքահավաքից առաջ։ Պահպանման ժամկետը պետք է համապատասխանի թունաքիմիկատի տեսակին և նշանակմանը։ Ախտահանիչ միջոցառումներից հետո ջերմատներում աշխատանքը վերսկսվում է օդափոխիչ սարքերով, իսկ դրանց բացակայության դեպքում միջանցիկ օդափոխությամբ բաց պատուհաններով լիակատար գազազերծումից հետո։
Սերմերի ախտահանում
Սերմերի կենտրոնացված ախտահանումը դրանց մշակման կազմակերպություններում պետք է կատարել ամբողջապես մեքենայացված եղանակով։ Ախտահանման, փաթեթավորման և ախտահանված սերմերի պահպանման շինություններն անհրաժեշտ է ապահովել ներհոս արտաձիգ օդափոխությամբ։ Ախտահանված սերմերը պետք է պահպանել ամուր կտորից կարված պարկերում կամ անասնակերի տարողություններում և ցանել միայն շարքացաններով։
Թունաքիմիկատների կիրառումն արգելվում է ջրապաշտպան գոտիներում, բնության հատուկ պահպանվող տարածքներում, նաև մակական, սպորտային, բժշկական հիմնարկների, դպրոցների, հասարակական սննդի և սննդամթերքի առևտրի կազմակերպությունների տարածքներում, բնակչության հանգստի վայրերում, գետերի, լճերի և ջրամբարների, օդընդունիչ սարքավորումներին հարակից վայրերում։
Վաճառք
Պեստիցիդների վաճառքն իրականացվում է Հայաստանի պետական գրանցում ստացած պեստիցիդները ձեռք բերելու և իրացնելու իրավունք ունեցող թունաքիմիկատների մանրամեծածախ առևտրի լիցենգավորված ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց կողմից։ Անչափահասներին վաճառքն արգելվում է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թունաքիմիկատներ Կատեգորիա:Պեստիցիդներ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն
Շաքարեղեգ
Շաքարեղեգ, դաշտավլուկազգիների (հացազգիներ) ընտանիքի բազմամյա շաքարատու բույսերի ցեղ։ Ցողունը կանգուն է, բարձր (մինչև 6 մ)։ Ծաղկաբույլը խոշոր հուրան է։ Ցողունի պարենքիմային բջիջներում կուտակվում է շաքար։ Հայտնի է շաքարեղեգի 5 տեսակ, ազնիվ շաքարեղեգները, որը վայրի վիճակում չեն հանդիպում, մշակվում են հիմնականում հիբրիդները։ Բերբերի շաքարեղեդի տեսակն ունի հզոր արմատային համակարգ, ցողունը բարակ է, տարածված է Հնդկաստանի մերձարևադարձային գոտում։ Վայրի շաքարեղեգի տեսակը դիմանում է մինչև —30 °C ցրտի և հիվանդությունների։ Վայրի տեսակ է, ունի տարածման մեծ արեալ՝ Ասիան, Հյուսիսային Աֆրիկան, Սիրդարյա, Ամուդարյա գետերի ափերը։ Saccharum robustum տեսակը վայրի վիճակում տարածված է Հնդկաստանում, Չինաստանում։ Մշակվում է Ճապոնիայում։ Տեսակը վայրի աճում է Նոր Գվինեայում։ Շաքարեղեգի վայրի տեսակներն աճում են Հյուսիսային Աֆրիայում, Աֆղանստանում, Պակիստանում, Հնդկաստանում, Բիրմայում, Ճապոնիայում, Ինդոնեզիայում, Նոր Գվինեայում, Միջին Ասիայում։ Հայրենիքը Հարավարևելյան Ասիան է։ Հնդկաստանում մշակվել է դեռես մ․թ․ա․ 3–րդ հազարամյակում, 15–րդ դարում բերվել է Իսպանիա, ավելի ուշ՝ Կուբա, Մեքսիկա, Ամերիկա։ Կուբան, Ճամայկան և Հայիթին շաքարեղեգի շաքարի արտադրության հիմնական երկրներն են։ Բերքատվությունը 400-500 ց/հա է, իսկ փորձնական հողամասերում՝ մինչև 2000 ց/հա։ Շաքարեղեգը բազմացնում են կտրոններով։
Պատմություն
Հնագույն լեգենդների և ձեռագրերի ուսումնասիրություններից պարզվել է, որ հին հռոմեացիները և հույները, որոնք համարվել են այն ժամանակի քաղաքակիրթ ժողովուրդները, տեղեկություն չեն ունեցել շաքարի գոյության մասին։ Նրանց օգտագործած միակ քաղցր հյութը եղել է մեղրը, որն այն ժամանակ ձեռք է բերվել մեծ դժվարությամբ, վայրի մեղուների «փեթակներից»։
Շաքարեղեգի ժամանակակից տեսակները մարդը ստացել է վայրի շաքարեղեգից, որը մշակվել է հնագույն ժամանակներից։Դա է պատճառը, որ այն համարվում էր «սրբազան սնունդ»՝ մատչելի միայն անվանի ու հարուստ մարդկանց ու հոգևորականներին։ Հնդկական շաքարը առաջին անգամ Ալեքսանդր Մակեդոնացու զինվորները ճաշակել են Հնդկաստանում, իսկ Մակեդոնացուն ուղեկցող բուսաբան Թեոֆրաստը նկարագրել է շաքարեղեգ բույսը, որը տեսել էր առաջին անգամ։
Եվրոպայում շաքարը հայտնվել է 12–րդ դարում՝ խաչակրաց արշավանքների ժամանակ։ Այստեղ շաքարի սպառումն ու պահանջարկը շատ մեծացավ 16–րդ դարում, երբ մուտք գործեց թեյը և սուրճը։ Միջին դարերում Եվրոպային և Ռուսաստանին շաքար մատակարարում էր Եգիպտոսը։ Շաքարեղեգի հումքի վերամշակման առաջին շաքարի գործարանը Ռուսաստանում կառուցվել է Պետերբուրգում՝ 1819 թվականին, հումքը բերվել է արտասահմանից։
Շաքարեղեգ մշակող գլխավոր երկրներն են՝ Հնդկաստանը, Բրազիլիան, Կուբան, Հարավարևելյան Ասիայի, Հարավային և Կենտրոնական Ամերիկայի երկրները, Աֆրիկան և Ավստրալիան։ Մեր թվարկության սկզբում Հնդկաստանից շաքարեղեգը մուտք գործել Իրան և Արաբական երկրներ։ 6–րդ դարում այն մշակվել է նաև Միջերկրական ծովի ավազանի մի քանի երկրներում և Չինաստանում, իսկ 15–րդ դարում՝ Ազորյան և Կանարյան կղզիներում։ Աշխարհում առաջին անգամ շաքար ստացվել է Հնդկաստանում, հետո՝ Չինաստանում։ Հնդիկները մեր թվարկության առաջին հարյուրամյակում շաքարեղեգի հյութից պատրաստել են քաղցր փոշի և օգտագործել որպես դեղամիջոց, որից հետո ստացել են շաքար։
Նկարագրություն
Շաքարեղեգի ցողունը կանգուն է, չի ճյուղավորվում, ուղղաձիգ է, գլանաձև 2—3 սմ տրամագծով։ Բազմացվում է շիվերով։ Ինչպես եգիպտացորենը, շաքարեղեգը ևս ունի երկար ժապավենաձև տերևներ։ Հուրանը գտնվում է ցողունի ծայրամասում։ Ցողունի ներսի մասը խողովականման է, որտեղ բույսի աճման ընթացքում ձևավորվում են հյութալի հյուսվածքներ, դրանց մեջ կուտակվում է շաքարահյութը։ Մշակվող շաքարեղեգի պարունակությունը հասնում է 10—20 %-ի,  իսկ վայրի տեսակինը՝ 2—10%–ի։ Որպես արևադարձային բույս՝ այն շատ պահանջկոտ է միջավայրի, հատկապես ջերմության և խոնավության նկատմամբ։ Շաքարեղեգի վեգետացիոն շրջանը շատ երկար է։ Նրա ծլելուց մինչև հասունանալը պահանջվում է 15—18 ամիս, երբեմն էլ՝ ավելի։ Բույսը համարվում է հասունացած, երբ ցողունի միջուկը լցվում է շաքարահյութով և տերևները դեղնում են։ Հավաքելուց անմիջապես հետո շաքարեղեգը պետք է ուղարկել վերամշակման։ Ուշացնելու դեպքում պակասում է ցողունի պարունակության մեջ եղած շաքարահյութի քանակը, այդ պատճառով շաքարեղեգի բերքահավաքը կատարվում է մաս–մաս ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դաշտավլուկազգիներ Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Վիդրոջենովսկոե
2001 թվականի տվյալներով Վիդրոջենովսկոե ավանում բնակվում էր 161 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,45 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 357,78 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1850 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ստարոստավ
Ստարոստավ (Старостав), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1423 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստարոստավ գյուղում բնակվում էր 189 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 25,89 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1423 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քեյթ Աթքինսըն
Քեյթ Աթքինսըն (Kate Atkinson, ), բրիտանացի արձակագիր, դրամատուրգ։ Հեղինակ է վեպերի և նովելների։ 2011 թվականին գրականության ոլորտում ձեռքբերումների համար պարգևատրվել է Բրիտանական կայսրության շքանշանով։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1951 թվականին դեղագործների ընտանիքում։ Ընտանիքն ապրում էր Քեյթի հորը պատկանող խանութի վերևի հարկում։ Նախնական կրթությունն ստացել է տեղի դպրոցում, ապա Յորքի Աննա թագուհու դպրոց-գիմնազիայում։ Այնուհետև անգլիական գրականություն է ուսումնասիրել Դանդիի համալսարանում (Շոտլանդիա), որտեղ 1974 թվականին ստանում է մագիստրոսի գիտական աստիճան և մնում համալսարանում դոկտորատուրայի համար պաշտպանելու «Պոստմոդեռնիստական ամերիկյան պատմվածքը պատմական համատեքստում» թեմայով ատենախոսությունը, սակայն քննիչ հանձնաժողովի առջև ձախողում է ատենախոսությունը։ Թեպետ նա մերժվում է գիտական նոր աստիճանի համար, սակայն ուսումնասիրում է ամերիկյան պոստմոդեռնիստ գրողների (Կուրտ Վոնեգութ, Դոնալդ Բարտելմ) ոճական առանձնատկությունները, ինչն հետագայում ազդում է նրա ստեղծագործությունների վրա։
Համալսարանն ավարտելուց հետո՝ 1970-ականների վերջից մինչև 1980-ականների մեծ մասը Քեյթ Աթքինսընը աշխատում է տարբեր ոլորտներում։ Եղել է իրավաբանի քարտուղարուհի, ուսուցիչ, դաստիարակ և այլն։ Այս աշխատանքներն օգնել են նրան զարգացնել իր գրական հմտությունները։
Ստեղծագործական գործունեություն
1981-82 թվականներին Քեյթ Աթքինսընը սկսում է գրել կարճ պատմվածքներ։ Շուտով նրա «Չինաստանում» կարճ պատմությունը հաղթում է «Woman’s Own» կանանց ամսագրի մրցույթում։ Մրցանակը նրան ոգևորեց գրելու ֆանտաստիկ ստեղծագործություններ այլ պարբերականների համար, որնցից էին նաև «Good Housekeeping»-ը և «Daily Mail»-ը։
Աթքինսընի առաջին վեպը «Թանգարանի հետնաբեմում» (Behind the Scenes at the Museum) տրագիկոմեդիան է, որը դարձավ բեսթսելեր և արժանացավ բազմաթիվ պարգևների և մրցանակների։
Ստեղծագործական հաջորդ տարիներին Քեյթ Աթքինսընը գրում է մի շարք վեպեր, որոնք մեծ ճանաչում են ստանում ընթերցողների կողմից և քննադատների կողմից լավ արձագանք ստանում։
2004 թվականից սկսած՝ Քեյթ Աթքինսընը սկսում է գրել դետեկտիվ վեպերի շարք, որի գլխավոր հերոսը մասնավոր խուզարկու Ջեքսոն Բրոուդին է։ Դետեկտիվ այս շարքը էկրանավորվել է, որի գլխավոր դերում բրիտանացի դերասան Ջեյսոն Այզեքսն է։ Դետեկտիվ առաջին վեպերի երկրպագուն ու քարոզողը Սթիվեն Քինգն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Դետեկտիվ ժանրի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ
Արծրուն Մանուկյան
Արծրուն Սերգեյի Մանուկյան, հայ դերասան։
Դերասան Վարուժան Մանուկյանի հայրը։
Կենսագրություն
Արծրուն Մանուկյանը ծնվել է 1935 թվականին Երևանում։ 1952 թվականին ընդունվել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետ՝ Վարդան Աճեմյանի արվեստանոցը։ Աշխատել է Կապանի թատրոնում, որտեղ խաղացել է մի շարք ներկայացումներում։ 1962 թվականից եղել է Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի դերասան ։
Ստեղծագործական ուղի
Կերտել է մի շարք դերեր տարբեր ներկայացումներում։
Հեռուստատեսային հաղորդումներ
Վարել է հեռուստատեսային հաղորդումներ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Աննա Կերն
Աննա Պետրովնա Կերն (ի ծնե՝ Պոլտորացկայա, երկրորդ ամուսնուց՝ Մարկովա-Վինոգրադսկայա, ), ռուս ազնվականուհի, պատմության մեջ ամենից հայտնի է այն դերով, որը նա խաղացել է Պուշկինի կյանքում։ Հուշերի հեղինակ է։
Աննա Պոլտորացկայա
Աննայի ծնողները պատկանում էին պաշտոնյաների շրջանի ազնվական դասին։ Հայրը՝ պոլտավացի կալվածատեր և արքունի խորհրդական Պետր Մարկովիչ Պոլտորացկին, որը դեռևս ելիզավետյան ժամանակներից արքունի երգչախմբի խմբավար Մարկ Պոլտորացկու (որը ամուսնացած էր հարուստ և ազդեցիկ Ագաֆոկլեա Ալեքսանդրովնա Շիշկովայի հետ) որդին էր։ Մայրը՝ Եկատերինա Իվանովնան, ի ծնե՝ Վուլֆ, բարի կին էր, բայց հիվանդ էր և թուլակազմ, գտնվում էր ամուսնու վերահսկողության տակ։
Աննան ծնողների հետ ապրել է մայրական պապի՝ օռլովական նահանգապետ Իվան Պետրովիչ Վուլֆի կալվածատանը, որը ծագումով Դմիտրի Ալեքսեևիչ Վուլֆի հորեղբոր տղան էր։ Ավելի ուշ ծնողները Աննայի հետ գնացել են Պոլտավա նահանգի Լուբնի գավառական քաղաք։ Աննայի մանկությունը անցել է Լուբնիում և Բերնովում, կալվածքներում, որոնք ևս պատկանում էին Վուլֆին։ Աննան ինքնուրույն շատ է կարդացել։
Աննան սկսեց երևալ հասարակության մեջ և ուշադրություն դարձնել իր գեղեցկությանը։ Հայրը ինքն է բերել նշանածին՝ գեներալ Երմոլայ Ֆեդորովիչ Կերնին տուն, որը անգլիական ծագում ունեցող Կերների ընտանիքից էր։ Աննան այդ ժամանակ 17 տարեկան էր, Երմոլայ Ֆեդորովիչը՝ 52: Աղջիկը ստիպված էր դրա հետ հաշտվել…
Գեներալի կին
1817 թվականի հունվարի 8-ին տեղի է ունեցել օրիորդ Աննա Պոլտորացկայի և գեներալ Երմոլայ Կերնի հարսանիքը։ Իր օրագրում Աննա Պոլտորացկայան գրել է: «Նրան անհնար էր սիրել, նույնիսկ ինձ տրված չէ սփոփանք՝ հարգել նրան․ ուղիղ կասեմ՝ ես գրեթե ատում եմ նրան»։ Ավելի ուշ դա արտահայտվել է նաև գեներալի հետ ամուսնությունից ծնված երեխաների հանդեպ․ Աննան նրանց հանդեպ բավականին սառն էր (նրանց դուստրը՝ Եկատերինան (ծնվել է 1818 թվականին) կրթվել է Սմոլնի ինստիտուտում, մյուս դուստրը՝ Աննան (ծնվել է 1821 թվականի) մահացել է 4 տարեկանում, կրտսեր դուստրը՝ Օլգան (1826-1833) ապրել է ընդամենը 7 տարի)։ Աննա Պետրովնան ստիպված է եղել վարել «նշանակումով» հերթափոխային կայազորի բանակային գեներալի կնոջ կյանք՝ տեղափոխվելով մի քաղաքից մյուսը։ Ամուսինները եղել են Կրոպիվնիցկի, Տարտու, Պսկով, Բիխով, Ռիգա քաղաքներում ։
Կիևում նա մտերմացել է Ռաևսկիների ընտանիքի հետ և հիացմունքով է խոսել նրանց մասին։ Տարտուում նրա լավագույն ընկերները դարձել են Մոյերները՝ տեղի համալսարանի վիրահատության դասախոսը և նրա կինը՝ Մարիան, որը Վասիլի Ժուկովսկու առաջին սերը և մուսան էր։ Հիշատակելի է 1819 թվականին Աննա Պետրովնայի ճանապարհորդությունը Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ իր մորաքրոջ՝ Ելիզավետա Օլենինայի տանը նա լսել է Իվան Կռիլովին և առաջին անգամ հանդիպել է Ալեքսանդր Պուշկինին։
Սակայն 1819 թվականին Աննայի կյանքում մի տղամարդ է հայտնվել․ նրա օրագրից կարելի է պարզել, որ Աննան նրան անվանել է «Մասրենի»։ Հետո սիրավեպ է ունեցել կալվածատեր Արկադի Գավրիլովիչ Ռոձյանկոյի հետ։
1825 թվականի հունիսին Աննան տեղափոխվել է Տրիգորսկոե՝ իր մորաքրոջ՝ Պրասկովյա Ալեքսանդրովնա Օսիպովայի կալվածք, որտեղ կրկին հանդիպել է Պուշկինի հետ հարևան Միխալովսկոյի կալվածքում։ Հուլիսին Օսիպովան Ռիգա է տարել Կերնին և իր երկու դստրերին՝ Աննային և Եպրակսային, որտեղ 1887-1888 թվականներին ծառայել է Աննա Պետրովնայի ամուսինը ։ Ռիգայում սիրավեպ է սկսվել Աննա Կերնի և Ալեքսեյ Վուլֆի միջև  (Վուլֆը հետագայում սիրահետել է նրա քրոջը՝ Լիզա Պոլտորացկային) ։
1827 թվականի մայիսին Աննա Կերնը վերջնականապես հաստատվել է Սանկտ Պետերբուրգում՝ ընդմիշտ բաժանվելով ատելի ամուսնուց և «թաղելով» կարգին կնոջ իր համբավը։
Բարձր հասարակակության մեջ գեներալի կին Կերնը ձեռք է բերել մերժվածի կարգավիճակ։ Ամեն դեպքում, սա չի խանգարել Աննայի շարունակել սիրել և սիրահարվել։
Իր հետագա կյանքում Կերնը մոտ է եղել բարոն Ա․ Ա․ Դելվիգի ընտանիքին, Դ․ Վ․ Վենևիտինովի, Ս․ Ա․ Սոբոլևսկու, Ա․Դ․ Իլիիչեսկու, Ա․ Վ․ Նիկիտենկոյի, Մ․ Ի․ Գլինկայի (Միխայիլ Իվանովիչը հրաշալի երաժշտություն է գրել «Այն ակնթարթն եմ հիշում ես պայծառ…» բանաստեղծության համար, բայց դա արդեն նվիրված էր Եկատերինա Կերնին՝ Աննա Պետրովնայի դստերը), Ֆ․ Ի. Տյուտչևի, Ի․ Ս․ Տուրգենևի հետ։ Նրա բազմաթիվ սիրավեպերը չեն խանգարել Ալեքսեյ Վուլֆի հետ կապին, որը տևել է չորս տարի ։
1836 թվականին Աննա Կերնը 36 տարեկանում կրկին սիրահարվել է, և դա եղել է իրական սեր։ Նրա ընտրյալը Պետերբուրգի առաջին կադետական կորպուսի (ռազմական փակ միջնակարգ դպրոց նախահեղափոխական Ռուսաստանում) 16-ամյա կադետ (միջնակարգ ռազմական դպրոցի սան նախահեղափոխական Ռուսաստանում) էր, նրա զարմիկ Սաշա Մարկով-Վինագրասկին։ Աննան ընդհանրապես դադարել է դուրս գալ հասարակության մեջ և սկսել է վարել խաղաղ ընտանեկան կյանք։ Երեք տարի հետո ծնվել է տղան, որին անվանել են Ալեքսանդր։ Այս ամենը կատարվել է ապօրինի։
1841 թվականին մահացել ծեր գեներալ Կերնը։ Աննա Պետրովնան արդեն ազատ էր։
Աննա Մարկովնա-Վինոգրադսկայա
Աննային՝ որպես գեներալի այրու, մտադիր էին քաղաքակիրթ ձևով թոշակ նշանակել, բայց 1842 թվականի հուլիսի 25-ին նա պաշտոնապես պսակադրվում է Ալեքսանդրի հետ, և այժմ նրա ազգանունը Մարկովա-Վինոգրադսկայա էր։ Այդ ժամանակից նա արդեն չէր կարող թոշակ ստանալ, և նրանք ստիպված էին ապրել խիստ համեստ։ Այդ ժամանակ Աննայի մոտ հայտնաբերում են տուբերկուլյոզ, և որպեսզի բուժեն նրան ու ինչ-որ կերպ ծայրը ծայրին հասցնեն, նրանք ստիպված են լինում երկար տարիներ ապրել Չերնիգովսկի նահանգի Սոսնիցա քաղաքում՝ Աննա Պետրովնայի պապի տանը։ 1855 թվականին Ալեքսանդր Վասիլևին հաջողվում է Սանկտ Պետերբուրգում տեղ ստանալ, սկզբում Ս. Ա. Դոլգորուկովի իշխանական տանը, և ապա ավատակալվածքի բաժնում։ Դժվար էր, Աննա Պետրովնան վաստակում էր թարգմանություններով, բայց նրանց միությունը մնացել է անխախտելի մինչև կյանքի վերջ։
1865 թվականի նոյեմբերին Ալեքսանդր Վասիլևիչը կոլեգիական ասեսորի աստիճանով հրաժարական է տվել և անցել փոքր կենսաթոշակի, և Մարկով-Վինոգրադսկիները լքել են Սանկտ Պետերբուրգը։ Ապրում էին կամ այստեղ, կամ այնտեղ, նրանց հետապնդում էր սարսափելի աղքատությունը։ Կարիքից դրդված Աննա Պետրովնան ստիպված վաճառել է իր թանկարժեք իրերը՝ Պուշկինի նամակները, հատը 5 ռուբլիով։
1879 թվականի հունվարի 28-ին Ալեքսանդր Վասիլևիչ Մարկով-Վինոգրադսկին մահացել է («ստամոքսի քաղցկեղի սարսափելի ցավերով պատճառով»)։
1879 թվականի մայիսի 27-ին Մոսկվայում (այdտեղ նրան բերել էր որդին) մահացել է նաև Աննա Պետրովնան, «կահավորված սենյակներում», Վրացական և Տվերական փողոցների անկյունում։
Աննա Պետրովնան թաղվել է հին Պռուտնա գյուղի քարաշեն եկեղեցու մոտ, որը Տորժոկից 6 կմ հեռու է. անձրևները թացացրել էին ճանապարհը և թույլ չէին տալիս դագաղը տանել գերեզման՝ «ամուսնու մոտ»։ Պռուտնայի գերեզմանոցում ճշգրիտ թաղման վայրը ներկայումս հնարավոր չէ որոշել, բայց գերեզմանատանը կա խորհրդանշական հուշաքար։
Հարյուր տարի անց Ռիգայի նախկին եկեղեցում դրվել է Աննա Պետրովնայի համեստ հուշարձանը, որի վրա եղել է լատիշերեն գրություն։
Հարաբերություններ Պուշկինի հետ
Աննա Պետրովնան Պուշկինի հետ առաջին անգամ հանդիպել է 1819 թվականին՝ Պետերբուրգում իր մորաքույր Ելիզավետա Օլենինայի տանը։ Պուշկինը նրա վրա տպավորություն չէր թողել, անգամ կոպիտ էր թվացել ։ Այնուամենայնիվ, երբ Ռոձյանկոն Աննային ծանոթացրել է Պուշկինի արվեստը, նրա վերաբերմունքը փոխվել է գրողի հանդեպ։ Նա լիովին զմայլվել էր բանաստեղծի պոեզիայով ։
Աննա Կերնը և Պուշկինը նորից հանդիպել են երկու տարի անց Պետերբուրգում։ Արժանանալով նրա բարեհաճությանը ՝ Պուշկինը 1828 թվականի փետրվարին իր ընկերոջը՝ Սերգեյ Սոբոլևսկուն ուղղված նամակում գործերի արանքում հիշատակել է. «M-me Kern <…> Աստծո օգնությամբ կմիանամ նրա հետ» ։
Ավելի վաղ՝ 1826 թվականի մայիսին Ալեքսեյ Վուլֆին ուղղված նամակում, Պուշկինը Աննա Կերնին անվանել է «մեր բաբելոնյան անառակ Աննա Պետրովնան» ։
Գրողը Աննա Կերնի հետ հեգնական հարաբերությունները պահպանել է մինչև կյանքի վերջ։ Նա արժանացել է Պուշկինի դոնժուանյան ցուցակի միայն երկրորդ սյունին, որտեղ, ըստ Վիկենտի Վերեսաևի կարծիքի, նշված են այն կանանց անունները, որոնցով նա միայն հրապուրվել է, ոչ ավելին ։ 1830-ական թվականներին, երբ Պուշկինը արդեն Նատալյա Գոնչարովայի հետ ամուսնացած էր, Աննա Պետրովնան նրան դիմել է օգնության համար՝ Ժորժ Սանդի գրքի իր թարգմանությունը հրատարակիչ Ալեքսանդր Սմիրդինին կցելու համար։ Բանաստեղծը արձագանքել է բավականին սուր.
Սակայն, Աննայի ունեցել է լավ հարաբերություններ Պուշկինի ընտանիքի հետ. նա նախկինի պես այցելել է Նադեժդա Օսիպովնայի և Սերգեյ Լվովիչ Պուշկինի հետ, և իհարկե, Օլգա Սերգեևնա Պուշկինի (Պավլիշևի) հետ՝ «սրտային գործերով բարեկամուհուն»։
Գոյություն ունի առասպել Աննա Պետրովնայի և Պուշկինի վերջին «հանդիպման» մասին։ Իբր թե նրա դագաղի հետևից սգո երթը անցել է Պուշկինի հուշարձանի կողքով, որը տեղադրված էր Մոսկվայում՝ Տվերի բուլվարում։ Հենց այս դեպքին են անդրադարձել է Գեորգի Շենգելը «Հանդիպում» և Պավել Անտակոլսկովը «Բալլադ պայծառ ակնթարթի մասին» գործերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկին Կատեգորիա:Հայտնի գրողների մուսաներ
Շեմք
Շեմք, գրգռման (ֆիզիոլոգիական), գրգռիչի (սովորաբար էլեկտրական հոսանքի) նվազագույն ուժը, որն ազդելով հյուսվածքի վրա, առաջ է բերում տարածվող գործողության պոտենցիալ։ Որքան դրդելի հյուսվածքի (օրինակ՝ մկանային, նյարդային) գրգռականությունը ցածր է, այնքան բարձր է գրգռման շեմքը, և հակառակը։ Էլեկտրական հոսանքի ուժի կամ լարվածության միավորներով արտահայտված գրգռման շեմքը կոչվում է ռևոբազա, իսկ այն ամենակարճ ժամանակահատվածը, որի ընթացքում հյուսվածքի վրա կրկնապատկված ռեոբազայով ազդելով կարելի է դրդում առաջացնել, կոչվում է քրոնաքսիա։ Որքան քրոնաքսիան փոքր է, այնքան մեծ է հյուսվածքի դրդունակությունը։
Կատեգորիա:Կենսաէլեկտրական երևույթներ
Տիմոֆեևկա (ավան, Զոլոչևի շրջան)
Տիմոֆեևկա (Тимофіївка), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տիմոֆեևկա ավանում բնակվում էր 235 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,29 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 810,34 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1700 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բորոկ (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 10 մարդ։
Գտնվում է շրջանի հյուսիս-արևմտյան մասում՝ Դեմիդովից 16 կմ արևելք, P133 Սմոլենսկ-Նևել մայրուղուց 21 կմ արևելք, Գոբզա գետի ափին։ Գյուղից 53 կմ հարավ՝ Մոսկվա-Մինսկ գծի վրա, գտնվում է Ռակիտնայա երկաթուղային կայարանը։
Պատմություն
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Լենգրիս
Լենգրիս  (Lenggries), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարյա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Բադ Տյոլց Վոլֆրատսհաուզենի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 9868 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 242,88 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 73 135։ Լենգրիսը գտնվում է հովիտներում, և ծովի մակարդակից բարձր է 700 մ։ Քաղաքի տնտեսությունը հիմնականում կառուցվում է զբոսաշրջիկներին սպասարկելով, ներգրավված անտառներով և լեռներով, որոնք ել շրջապատում են Լենգրսը։ Լենգրի հարևանությամբ կան լեռնադահուկային առողջարաններ։
Բորոկ (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Բորոկ (Борок), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մուտուրկա
Մուտուրկա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 4 կմ հյուիս-արևելք։
Գուգարք (գյուղ)
Գուգարք, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Վանաձոր համայնքում ։
Մուտուրկա
Պատմություն
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակիչների մեծ մասը կոտորվել է Կամախի կիճում 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 142 տուն հայ բնակիչ։
Գուգարք (գյուղ)
Մարզկենտրոն Վանաձորից հեռու է մոտ 1 կմ արևելք։ Գյուղը տեղակայված է Փամբակ գետի աջ ափին՝ ծովի մակարդակից 1325 մ բարձրության վրա։
Մուտուրկա
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, հողագործությունն ու արհեստներն էր։
Գուգարք (գյուղ)
Գուգարք գյուղը հիմնադրվել է մոտավորապես 1801-1810 թթ.։ Վերանվանվել է Մեղրուտ 1945 թ. ապրիլի 1-ին, Գուգարք` 1983 թ. մայիսի 25-ին ։
Մուտուրկա
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղի մոտ է գտնվում Մուտուրկա վանական համալիրը։ Վանական համալիրի մեջ է մտնում Ս. Լուսավորիչ գմբեթավոր, չափերով մեծ եկեղեցին և Խորվիրապ ու Ս. Սարգիս փոքրիկ եկեղեցիները։ Ըստ ավանդության Խորվիրապի ներսի փոսում մի գիշեր անց է կացրել Գրիգոր Լուսավորիչը։ Վանքի մասին առաջին հիշատակությունները վերաբերվում են XVI դարին։
Կրթություն
Վանքին կից գործում էր վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Յաքութիեի շրջանի համայնքներ
Գուգարք (գյուղ)
Կլիմա
Գյուղի կլիման ձմռանը ցրտաշունչ է, ամռանը՝ զով։ Հաճախակի են չորային, երաշտի տարիները։
Կայծ (ամսագիր)
Կայծ, հասարակական, գիտական, գրական ամսաթերթ։ Սոցիալ դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցության Կոստանդնուպոլսի (այժմ՝ Ստամբուլ) ուսանողական միության օրգան։ Լույս է տեսել 1911-1914 թվականներին, Կոստանդնուպոլսում (խմբագիրներ՝ Ե. Ամատունի, Ա. Կիտուր, Հ. Գալճյան)։
Գուգարք (գյուղ)
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Գուգարքի մշտական բնակչությունը կազմել է 4278, առկա բնակչությունը` 3918 մարդ ։ Գյուղի բնակիչները հիմնականում այստեղ են տեղափոխվել Արցախի տարբեր մելիքություններից ու Իջևանի գյուղերից։
Կայծ (ամսագիր)
Տպագրել է Կարլ Մարքսի և Ֆրիդրիխ Էնգելսի երկերից, Գեորգի Պլեխանովի «Անիշխանական վարդապետության պատմական զարգացումը» գործը։ Պատմել է ԷՌՄԳԲԿ 2-րդ համագումարի գործունեության, բոլշևիզմի և նրա հակառակորդների մասին։
Գուգարք (գյուղ)
Բնակչություն
Գուգարքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև
Կայծ (ամսագիր)
1913 թվականին համար է նվիրել Կարլ Մարքսի մահվան 30-ամյակին, տեղեկություններ հաղորդել էնգելսի, Լիբկնեխտի, Լաֆարգի, Բեբելի, Ցետկինի, Կաուցկու, Պլեխանովի մասին։
Գուգարք (գյուղ)
Տնտեսություն
Գուգարքի ընդհանուր տարածքը կազմում է 2158 հա, որից 195 հա-ն օգտագործում են որպես վարելահող, 240 հա՝ խոտհարքերի համար, 700 հա՝ արոտավայրերի, իսկ 20 հա-ը՝ պտղատու այգիների համար։
Կայծ (ամսագիր)
«Կայծեր»-ին թղթակցել են կին լրագրողներ՝ «հայուհու կյանքի և պայքարի, թուրք կնոջ զարթոնքի մասին» նյութերով։ Թերթը ներկայացրել է նաև հնչակյան ուսանողական միության «ծրագիր-կանոնագիրը»՝ հեղափոխական երիտասարդության քաղաքական, գաղափարական և տնտեսական պայքարի ուղիների և խնդիրների վերաբերյալ։ Պատմել է Ռուսաստանի հասարակական-քաղաքական կյանքի, հեղափոխական շարժումների մասին։ Աշխատակցել են դոկտոր Պեննեն, Ա. Կիտուրը, Վ. Զեյթունյանը, Պ. Մանուելյանը, Ա. Կենճյանը և ուրիշներ։
Գուգարք (գյուղ)
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում են ցորենի, գարու, կարտոֆիլի, կաղամբի և այլ բանջարա-բոստանային կուլտուրաների արտադրությամբ։ Անասնապահությամբ զբաղվողներն արտադրում են կաթ, միս, բուրդ, ձու, մեղր։
Կայծ (ամսագիր)
Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Գուգարք (գյուղ)
Հասարակական կառույցներ
2013 թ.-ի դրությամբ գյուղում գործում է 1 նախադպրոցական հիմնարկ՝ 2 խմբով, որտեղ հաճախում են 35 երեխա, 2 միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 842 աշակերտ և աշխատում են 130 անձ։
Գուգարքն ունի կիսավթարային մշակույթի տուն, որտեղ գործում են սպորտդպրոցը և երաժշտական դպրոցը։ Գյուղում կա մեկ գրադարան, որն ունի 23 անուն գիրք։
Մայակ Նիկոդիմսկի
Մայակ Նիկոդիմսկի (Маяк Никодимский), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Տերսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Տերսկի շրջանի բնակավայրեր
Դիալեկտիկական մատերիալիզմ
Հայոց ցեղասպանություն կամ Մեծ եղեռն (թուրքերեն՝ Ermeni Soykırımı, անգլ.՝ Armenian Genocide, ֆր.՝ Génocide arménien), Օսմանյան կայսրության իշխանության ղեկին կանգնած երիտթուրքական «Իթթիհաթ վե թերաքի» կուսակցության կողմից կազմակերպված ցեղասպանություն, որի արդյունքում 1915-1923 թվականներին զանգվածային տեղահանության է ենթարկվել և բնաջնջվել Օսմանյան կայսրության նահանգների, այդ թվում՝ Արևմտյան Հայաստանի հայ բնակչությունը։ Պայմանականորեն Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օր է համարվում 1915 թվականի ապրիլի 24-ը, երբ Կոստանդնուպոլսում ըստ նախօրոք պատրաստված ցուցակների ձերբակալվեց մոտ 235 հայազգի մտավորական (հայ գործիչների ձերբակալությունները Կոստանդնուպոլսում շարունակվեցին նաև ապրիլի 24-ից հետո)։
Լսել հոդվածի ներածությունը · (տեղ.)
3:08
Ձայնային ֆայլն ստեղծվել է հետևյալ տարբերակի հիման վրա (25.05.2016) և չի պարունակում այս ամսաթվից հետո կատարված փոփոխությունները։ Տես նաև ֆայլի մասին տեղեկությունները կամ բեռնիր ձայնագրությունը Վիքիպահեստից։ (Գտնել այլ աուդիո հոդվածներ)
Լայն իմաստով Հայոց ցեղասպանությունը ներառում է 1894-1923 թվականներին Օսմանյան կայսրության և Թուրքիայի տարբեր վարչակարգերի կողմից ծրագրված ու հայ ժողովրդի դեմ շարունակաբար իրականացված ցեղասպանական քայլերը, հայրենազրկումը, հայության ոչնչացմանն ուղղված զանգվածային կոտորածները, էթնիկական զտումները, հայկական պատմամշակութային ժառանգության ոչնչացումը, ինչպես նաև ցեղասպանության ժխտումը, պատասխանատվությունից խուսափելու, կատարված հանցագործություններն ու դրանց հետևանքները լռության մատնելու կամ արդարացնելու բոլոր փորձերը՝ որպես հանցագործության շարունակություն և նոր ցեղասպանություններ իրականացնելու խրախուսանք։
Ցեղասպանության հիմնական կազմակերպիչներն են երիտթուրքերի առաջնորդներ Թալեաթը, Ջեմալը և Էնվերը, ինչպես նաև «Հատուկ կազմակերպության» ղեկավար Բեհաեդդին Շաքիրը։ Հայերի ցեղասպանությանը զուգահեռ Օսմանյան կայսրությունում տեղի էին ունենում ասորիների և Պոնտոսի հույների ջարդերը։
Հայկական Սփյուռքի մեծ մասն առաջացել է Օսմանյան կայսրությունից բռնագաղթված և Մեծ եղեռնը վերապրած հայերից։
Օսմանյան կայսրությունում հայերի և նացիստական Գերմանիայի կողմից բռնազավթված տարածքներում հրեաների զանգվածային ոչնչացումը բնութագրելու համար «ցեղասպանություն» եզրույթը ժամանակին առաջարկել է հենց եզրույթի հեղինակ Ռաֆայել Լեմկինը։
Հոլոքոստից հետո հայերի ցեղասպանությունը պատմության մեջ իր ուսումնասիրվածության աստիճանով համարվում է երկրորդը։
Կերային շաքարասնկեր
Կերային շաքարասնկեր, բնափայտի, սպիրտային արտադրության թափոնների, արևածաղկի ունդակեղևի, ծղոտի վրա աճեցվող շաքարասնկերի որոշ տեսակներ։ Տալիս են գյուղատնտեսական կենդանիներին խտացրած կամ համակցված կերերի հետ որպես կերահավելում։ Լավ յուրացնում են գյուղատնտեսական բոլոր կենդանիները (89-96-ով)։ 1 կգ չոր շաքարասնկերի ընդհանուր սննդարարությունը 1.03-1.16 կերային միավոր է։ Չոր շաքարասնկերի քիմիական բաղադրությունն է՝ ջուր՝ 9.7, պրոտեին՝ 45.6, ճարպեր՝ 1.5, թաղանթանյութ՝ 0.2, անազոտ էքստրակտային նյութեր՝ 35.2, մոխիր՝ 7.8։ Շաքարասնկերի սպիտակուցը լիարժեք ու դյուրամարս է, պարունակում է «В» խմբի, А, Е, К վիտամիններ, ինչպես նաև պրովիտամին D2 (էրգոստերին), ֆերմենտներ, հորմոններ, միկրոտարրեր, կենդանու օրգանիզմի համար անհրաժեշտ բոլոր ամինաթթուները (հատկապես լիզին, մեթիոնին, տրիպտոֆան)։ Սպիտակուցի պարունակությամբ 1 կգ չոր շաքարասունկը համարժեք է 2.42 կգ մսին։ Շաքարասնկերը բարձրացնում է կենդանիների մթերատվությունը, պտղատվությունը, կրճատում բտման ժամկետը, լավացնում ձվի, մսի համային հատկությունները։
Կատեգորիա:Խմորասնկեր Կատեգորիա:Կենսատեխնոլոգիա Կատեգորիա:Կեր
Կլարիսա (վեպ)
«Կլարիսա կամ երիտասարդ կնոջ պատմություն» (Clarissa, or, the History of a Young Lady), Սեմյուել Ռիչարդսոնի (1689—1761 թվականներ) գրչին պատկանող վեպ՝ բաղկացած չորս հատորներից։ Գրվել է 1748 թվականին՝ զարգացած Լուսավորության դարաշրջանում։ Ընտանեկան, կենցաղային ժանրի բարոյախրատական, դաստիարակչական վեպ է։ Այդ ժամանակաշրջանում նշված ժանրը գրականության բնագավառում շատ տարածված էր։ Մասնավորապես, Ռիչարդսոնը, մինչև «Կլարիսա» վեպի ստեղծումը, գրել է «Չարլզ Գրանդիսոնի պատմությունը» և «Պամելան կամ փոխհատուցված առաքինություն» վեպերը։ Դրանց գլխավոր գաղափարը ավանդական իմաստով առաքինության փառաբանումն է․ «Երանելի՜ են անմեղները, առաքինի՛ եղեք, և դուք երջանիկ կլինեք»։ «Կլարիսա» վեպը գրված է այլակերպ․ այնտեղ տիրապետող է ողբերգական գիծը։
Սյուժե
Ստեղծագործությունը գրված է նամակագրական վեպի ժանրով։ Ընթերցողին իրադարձությունները պատմվում է գործող անձանց նամակագրության միջոցով։ Կլարիսա Հարլոուն՝ հարստացած բուրժուական ընտանիքի կրտսեր դուստրը, պապիկից մեծ ժառանգություն է ստանում։ Լինելով բարոյական բարձր արժեքների տեր և ալտրուիստ աղջիկ՝ իր իրավունքները տալիս է ընտանիքի մնացած անդամներին։ Եղբայրը՝ Ջեյմսը, և քույրը՝ Արաբելլան, ճնշում են նրան՝ ձգտելով Կլարիսային ամուսնացնել գարշելի, բայց հարուստ Սոմսոյի հետ։ Կլարիսայի համար անհնար է ամուսնությունն առանց սիրո, և նա կտրականապես մերժում է այն։
Արիստոկրատ Ռոբերտ Լովելասը (Լավլեյս), տեսնելով նրա կարգավիճակը, որոշում է օգտվել դրանից և գայթակղել անմեղ աղջկան։ Նա փրկության անվան տակ փախցնում է Կլարիսային, պահում կեղտոտ որջում, որը ներկայացնում է որպես քահանայի այրու պատվարժան տուն։ Նրա մի քանի ծանոթ թեթևաբարո կանայք և ընկերներ խաղում են բարձրաշխարհիկ հասարակության տիկնանց ու նրանց կավալերների (կամ պարոնների) դերը։ Կլարիսայի և Լովելասի միջև բարոյական պայքար (կամ մենամարտ) է սկսվում։ Լովելասը նրան ենթարկում է հոգեկան փորձությունների, որոնք Կլարիսան հաղթահարում է պատվով։ Ի վերջո նա աղջկան տիրում է ուժով։ Դրանից հետո Կլարիսայի համար ամեն բան ավարտվում է։ Ոտնահարվում են նրա հոգևոր բոլոր սկզբունքները։ Աղջիկը մահանում է՝ հասցնելով ներել նրան, իսկ Լովելասն իր մնացած կյանքն ապրում է սաստիկ զղջումով։ Վերջում սպանվում է մենամարտում։
Հոգեբանական վերլուծություն
Կլարիսայի բարոյական պարտքը հակադրվում է Լովելասի անսկզբունքայնությանը․ Կլարիսան բարի է և բարոյական, Լովելասը՝ անպատկառ և եսամոլ, աղջիկը՝ զոհ, նա՝ գիշատիչ։ Երկուսն էլ մարդկային ըմբռնման հակադրություն են։
Ռիչարդսոնը հետևում է նրանց փոխհարաբերությունների բարդ ընթացքին։ Սկզբում՝ փոխադարձ համակրանք, հետո՝ սեր, ապա՝ բարոյական ու աշխարհայացքների սուր մենամարտ։ Գիշատիչ դև Լովելասը փորձում է ջախջախել Կլարիսային՝ կոտրելով նրան թե՛ հոգեպես, թե՛ ֆիզիկապես, ենթարկել իրեն։ Կլարիսան իր հերթին հույս է փայփայում, որ նա կուղղվի և բարոյապես կվերափոխվի։ Հհանդիպելով համառ դիմադրության՝ Լովելասը սկսում է կասկածել իր ուժերին և կատաղությունից կորցնում է իրեն։ Նա ավելի ու ավելի նենգավոր դավեր է նյութում, որպեսզի ընկճի Կլարիսայի կամքը։
Կլարիսան ենթարկվում է բռնության, հանգչում և մահանում։ Սակայն նրա մահը հաղթանակ է, քանզի Լովելասը զղջում է, ապաշխարում և ապրում խավար անձկության մեջ։ Կլարիսան կենդանության օրոք պարկեշտության համար չի պարգևատրվում (ի տարբերություն՝ Պամելայի), բայց նրա առաքինությունը հաղթանակում է։
Հեղինակ և ընթերցողներ
Վեպը հսկայական հաջողություններ է ունեցել։ Նրանով տարվել են, խնդրել Ռիչարդսոնին, որպեսզի Կլարիսան չմահանա, որ Պամելայի նման երջանիկ ապրի։ Այնուամենայնիվ, լսարանի վրա առավել մեծ տպավորություն է գործել Լովելասի դիվական կերպարը։ Ոմանց գնահատանքով Լովելասի կերպարը Կլարիսայի կերպարից վառ է (Պուշկինը Կլարիսային «տաղտկալի հիմար» է անվանել )։ Որոշ քննադատների կարծիքով՝ ընթերցողները վեպի հոգեբանությունը և հերոսների տարողունակ բնավորությունը այլ կերպ են ըմբռնել, ոչ այնպես, ինչպես ենթադրել է հեղինակը։ Ավելին, առաջին պլան է մղվել պսիխոլոգիզմը և քողարկել բարոյախրատական կողմը, որը Ռիչարդսոնի համար գլխավորն էր։
Lay’s'
Lay’s' տարատեսակ կարտոֆիլային չիպսերի բրենդ, հիմնադրված 1938 թվականին։ Lay’s չիպսերը Frito-Lay ընկերության արտադրանքն է, որ 1965 թվականից պատկանում է ՊեպսիԿո ընկերությանը։ Frito-Lay ընկերության այլ բրենդներ են Fritos, Doritos, Ruffles, Cheetos և բրեցել Rold Gold:
Կլարիսա (վեպ)
Հեղինակ և ընթերցողներ
Ռիչարդսոնը համարել է, որ նրա վեպը չի հասկացվել․ սխալ են գնահատել Լովելասի կերպարը ։ Երրորդ հատորում ավելացրել է բազմաթիվ մեկնաբանություններ, որտեղ բացատրել է՝ ինչպես է անհրաժեշտ կարդալ իր վեպը և ինչպես հասկանալ հերոսների գործողությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սեմյուել Ռիչարդսոնի վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Lay’s'
Ապրանքանիշի պատմություն
Lay’s չիպսերի ապրանքանիշը հորինել է ամերիկացի Գերման Վ. Լեյը (անգլ.՝ Herman W. Lay), որն իր բիզնեսը սկսեց 1932 թվականին Նեշվիլում կարտոֆիլի չիպսեր վաճառող շրջիկ գործակատարի հետ ։ 24-ամյա գործարարն այն ժամանակ վաճառում էր Barrett Food Products ընկերության Gardner’s չիպսերը, տեղակայված Ատլանտայում(Ջորջիա նահանգ)։ Լեյը հավատարիմ էր Barrett Food Products ընկերությանը մինչև 1994 թվականը, երբ որոշեց կարտոֆիլային չիպսերի անունը փոխել Lay’s Potato Chips-ի։ Այդ տարին համարվում է Lay’s ապրանքանիշի վաճառքի ծննդյան տարին։
1965 թվականին Frito-Lay-ի հետ միավորումից հետո The Pepsi Cola Companyն վերանվանվեց ՊեպսիԿո, Դալասի ընկերության կողմից, որը արտադրել էր Չիպսեր և այլ խորտիկներ։ Այդ ընկերությունը հիմնադրվել է 1939 թվականին Գերման Լեյի կողմից H. W. Lay & Company անունով, 1959 թվականին այն միավորվեց Fritos ընկերության հետ, մինչ Pepsi ընկերության հետ միավորումը Frito-Lay արտադրանքի շարքը կազմել է 32 ապրանք, վաճառքի ծավալը գերազանցեց 100 միլիոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1932 հիմնադրումներ
(3178) Յոշիցունե
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,716966 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6937 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7403 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1635,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,220079 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,79° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1984 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կենձո Սուզուկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հելմուտ Պլեսներ
Հելմուտ Պլեսներ (Helmuth Plessner, ), գերմանացի փիլիսոփա, փիլիսոփայական մարդաբանության հիմնադիրներից ։
Կենսագրություն
Քյոլնի (1926-1933), Գրոնինգենի (Նիդեռլանդներ, 1939-1943, 1945-1951), Գյոթինգենի (1951-1963) համալսարանների պրոֆեսոր։ Գերմանացի փիլիսոփա ընկերության (ԳՖՀ) նախագահ (1954)։
Պլեսներ փորձել է մարդկային գոյության էական բացատրության միջոցով հաղթահարել մարդաբանական վերլուծության տարբեր մեթոդների սահմանափակությունը։ Հետևելով գերմերմանիայի իդեալիստ փիլիսոփաներ է, Հուսեռլին և Է․ Կասիրերին՝ Պլեսներ քննադատել է մարդու պրոբլեմը այլակարգ ոլորտների հանգեցնելու փորձերը, մարդկային էության բանալին, ըստ նրա, մարդու գոյության մեջ է, միայն մարդու և շրջապատող միջավայրի հարաբերության կառուցվածքների նկարագրման միջոցով կարելի է ստանալ մարդու էությանը համապատասխան պատկերացում։
Մարդու և կենդանու գոյության միջոցների հիմնական տարբերությունը Պլեսներ տեսնում է «էքսցենտրիկության» մեջ, այն համարելով մարդկային գոյության ամեքումից, երբ իր նավատորմով Միզենայից օգնության է հասել տուժածներին։
Հեղինակ
Հեղինակ է «Հեծյալի՝ տեգ նետելու մասին», «Գերմանական պատերազմներ», «Պերճախոսության ուսանողներ», «Երկբայելի բառեր», «Աուփիդիոս Բասոսի պատմության շարունակությունը», «Պոմպոնիոս Սեկունղոսի վարքը», «Բնական պատմություն» ստեղծագործությունների, որոնցից պահպանվել է միայն վերջինը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Գյոթինգենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Գերմանացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստի և գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Իշչենկի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)
Իշչենկի (Іщенки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
1984 թվականի տվյալներով Իշչենկի գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (322001-322100)
Աստերոիդների ցանկ (321901-322000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (322101-322200)
Մյունզինգ
Մյունզինգ  (Münsing), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարյա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Բադ Տյոլց Վոլֆրատսհաուզենի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 4142 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 52.20 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 73 137։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Էնսինգեն
Էնսինգեն (Hinsingen), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 91 մարդ, բնակչության խտությունը` 30.54 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.98 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 340 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 70 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 56 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 45-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,4 %։ 45 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 40 անձ (20 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (4 տղամարդ և 1 կին)։ 11 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Տուրովո (գյուղ, Զոլոչևի շրջան)
Տուրովո (Турове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տուրովո գյուղում բնակվում էր 164 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,481 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 340,96 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
ԱՄՀ-ի դասակարգված երկրների ցանկն ըստ ՀՆԱ-ի
Այստեղ ներկայացված է երկրների այբբենական ցուցակն՝ ըստ ԱՄՀ-ի, որը հրապարակվել է ՀՆԱ-ի կողմից։ Այս ցանկում ներառված են ՀՆԱ-ը (անվանական), մեկ շնչի հաշվով ՀՆԱ-ը (անվանական), ՀՆԱ-ը (ԳՀ), մեկ շնչի հաշվով ՀՆԱ-ը (ԳՀ), Բնակչությունը և ԳՀ-ը։
2015
2015 թվականի ՀՆԱ-ը, որը հրապարակվել է ԱՄՀ-ի կողմից 2016 թվականի հոկտեմբերին ։
2014
2014 թվականի ՀՆԱ-ը, որը հրապարակվել է ԱՄՀ-ի կողմից 2015 թվականի հոկտեմբերին ։
Բնակչությունը հաշվարկվում է ՀՆԱ-ը (նորմալ) բաժանելով մեկ շնչի հաշվով ՀՆԱ-ը (անվանական)։