cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գաղտնի կազմակերպություն
Գաղտնի կազմակերպություններ ավանդական մշակույթներում
Գաղտնի միավորումներյ առաջացել են զինվոր որսորդների ջոկատներից, որի մեջ մուտք գործելու համար պարտադրվում էր անցնել լայնածավալ բարդ փորձություններ։ Այդպիսի գաղտնի միավորումները հանդիսանում են բազում ավանդական կրոնների կազմի մեջ։
Աֆրիկական գաղտնի միավորումները, ինչպես ավանդականնները(որոնց մեջ օգտագործվում է ավանդական մշակույթների ծեսերը), այնպես էլ իսլամացիները (տարիկատ՝ հոգևոր բարձրացման իսլամական ծես) Աֆրիկայի տարբեր երկրների քաղաքականության համար կատարում են մեծ դեր (Սենեգալ,Մալի,Նիգերիա)։
Նիգերիա
Նիգերիայում առավել ուշադրության են առժանանում գաղտնի ուսանողական միությունները ։ Գաղտնի ուսանողական կազմակերպությունները սկսել են առաջանալ 1960-ական թթ.-ում։ Խոշոր համալսարաններում իրենց կառւցվածքով և գործառույթներով գենետիկականները կապ ունեին գաղտնի միավորումների հետ, այնպես ինչպես նրանցում օգտագործվել են ավանդական մշակույթների տարրերը(օժտված իրենց առաջնորդի գերբնական կարողություներով, կախարդական կրոնների օգտագոծումը, հատուկ խորհրդանիշների օգտագործումը)։ Որոշ հատազոտողներ նայում են այդպիսի կազմակերպությանների և աղանդավորների նմանություններին։
Ռուսաստանի գաղտնի կազմակերպություններ
Ապագա դեկաբրիստների առաջին միավորումները սկսել են ի հայտ գալ 1816-1818թթ. սահմանադրական ռեֆորմների ալիքի հիման վրա, որը ինչպես ենթադրվում է կթույլատրի Ռուսաստանին անցնել Եվրոպային։
Կառավարությունները փորձել են պայքարել գաղտնի միավորությունների դեմ։ Դաժան պատժվում էին նույնիսկ ամենաանլուրջ ձեռնարկությունները։ Օրինակ «կռոժյան գիմնազիստները», առաջ գալով 14-16 տարեկանում, ստեղծել են կազմակերպություն մոդայիկ և ռոմանտիկ անունով՝ «Սև եղբայրներ», 1823 թ.: Որոնումների արդյունքում մասնակիցներին տրված էր հստակ անժամկետ բանտարկություն։ Ի միջիայլոց, Միխայիլ Պավլովիչի խղճալու շնորհիվ, և ակնհայտ է,  ի նկատին ունենալով «հանցագործների» տարիքը, նրանց ուղարկել են որպես զինվոր ։ Գաղտնի միավորումներից ազատվելու այլ միջոց է սահմաններից նրանց անդամների աքսորումը։ Հենց այդպես է վարվել կառավարությունը 1824թ. «Խոզերի հասարակություն»
Դեկաբրիստական ապստամբությունից հետո 1825թ. գաղտնի միավորումների որոնումները սկսել էին ակտիվ ձևով։ Պաշտոնյաների ցանկությունը որոնումների մեջ տարբերվել հաճախ բերում էր զվարճալի իրավիճակների
Եգիպտական բուրգ (քանդակ, Տագանրոգ)
«Եգիպտական բուրգ» («Египетская пирамида»), քանդակագործական կոմպոզիցիա ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որը 2008 թվականին ստեղծել է ռոստովցի քանդակագործ Դմիտրի Լինդինը` Անտոն Չեխովի «Կաշտանկա» պատմվածքի մոտիվներով ։
Նկարագրություն
Քանդակագործական կոմպոզիցիան պատրաստված է բրոնզի կաղապարային ձուլման տեխնիկայով։ Ներկայացնում է դրվագ Անտոն Չեխովի «Կաշտանկա» պատմվածքից` «Եգիպտական բուրգ» կրկեսային համարը. Խավրոնյա Իվանովնա խոզը, Իվան Իվանովիչ սագը, Ֆեոդոր Տիմոֆեևիչ կատուն և Կաշտանկա շունը ։ Կոմպոզիցիան պատրաստված է բրոնզից։ Տեղադրված է գրանիտե ցածր պատվանդանի վրա, որի շուրջ շարված է գունավոր սալիկ, որը խորհրդանշում է կրկեսի ասպարեզը։ Քանդակագործական կոմպոզիցիան ստեղծվել է՝ հաշվի առնելով մանկական խաղերի համար առավելագույն անվտանգությունը, ինչին նպաստում են նրա չափսերը և պլաստիկ լուծումը։
Տեղադրվել է Գորկու անվան զբոսյագու մուտքի առջևի հարթակում ։
Պատրաստման համար օգտագործվել է 150 կգ մոմ (մոմե մոդել), 1000 կգ կաղապարային խառնուրդ, 1000 կգ գեղարվեստական բրոնզ։ Կոմպոզիցիայի բրոնզաձույլ ֆիգուրները ենթարկվել են դրվագման, հղկման, ողորկման և արհեստական բրոնզափառման։ Քանդակային կոմպոզիցիայի պատրաստման, տեղադրման և բարեկարգման ընդհանուր ծախսերը կազմել են 1061000 ռուբլի ։
Ստեղծման պատմություն
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել Գիտելիքի օրը` 2008 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։ Աշխատանքի հեղինակը ռոստովցի քանդակագործ Դմիտրի Լինդինն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի հուշարձաններ Կատեգորիա:Գրական հերոսների արձաններ Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Անտոն Չեխով
Ջոն Ֆորդ
Ջոն Ֆորդ (John Ford, իսկական անուն ազգանունը Ջոն Մարտին Ֆինի, John Martin Feeney, ), ամերիկացի ռեժիսոր, գրող և պրոդյուսեր։
Կինոյի պատմության միակ ռեժիսորն է, ով արժանացել է 4 «Օսկար» մրցանակի Օսկար լավագույն ռեժիսորի համար անվանակարգում։
Հատկապես նշանավոր են Ջոն Ֆորդի վեստեռն ժանրի ֆիլմերը, որտեղ փայլուն է ստացվել նրա ու դերասան Ջոն Ուեյնի համագործակցությունը, ով հայտնի է դարձել հենց Ջոն Ֆորդի ֆիլմերից։
Ֆիլմագրություն
Ջոն Ֆորդին կարելի է համարել կինոյի պատմության ամենանշանավոր ռեժիսորներից մեկը, նաև ամենաբեղմնավոր կարիերա ունեցող մեկը։ Ընդհանուր թվով 150-ից ավելի ֆիլմերի ռեժիսոր է, 24 ֆիլմի սցենարի հեղինակ, 40 անգամ հանդես է եկել որպես ֆիլմի պրոդյուսեր, ևս 19 ֆիլմում խաղացել է տարբեր դերեր։
Առավել նշանավոր ֆիլմերն են.
Մրցանակներ, փաստեր
Ընդհանուր թվով ստացել է 29 մրցանակ, ներկայացված է եղել ևս 13-ի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ազատության նախագահական մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լավագույն ռեժիսոր Օսկարի մրցանակակիրներ‎ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
.bz
.bz, Բելիզի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։
Արտաքին հղումներ
bz
Toppdomän
Աստերոիդների ցանկ (89101-89200)
Աստերոիդների ցանկ (89001-89100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (89201-89300)
.ch
.ch, Շվեյցարիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։
Արտաքին հղումներ
ch
Toppdomän
Ալբերտ Սիրունյան
Ալբերտ Մկրտչի Սիրունյան, ֆիզիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1992 թ.), պրոֆեսոր (2013 թ.), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2006 թվականից) ։
Կենսագրություն
1970 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1971 թվականից աշխատում է Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտում, 1999-2003 թվականներին՝ փոխտնօրեն, 2003 թվականից՝ փորձարարական ֆիզիկայի բաժանմունքի վարիչ, 2004 թվականից, միաժամանակ՝ ԵՊՀ դասախոս։ Մասնակցել է Ժնևում կառուցվող հադրոնային արագացուցչի CMS ծրագրով գիտափորձին։ Լոնդոնի ֆիզիկայի ինստիտուտի պատվավոր անդամ է (2000)։
Գործունեություն
Աշխատանքները վերաբերում են բարձր էներգիաների տարրական մասնիկների ֆիզիկային։ Զբաղվել է փորձարարական ֆիզիկայով՝ Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտի և Միջուկային ֆիզիկայի եվրոպական միացյալ կենտրոնի (Ժնև) արագացուցիչներով։ Մասնավորապես ֆոտոներով կատարել է գիտափորձեր և ստեղծել նոր ուղղություն՝ պրոտոններով բևեռացված թիրախ (սպին) ։
Դաշնակցային ուժեր
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի դաշնակիցներ, «Դաշնակցային ուժեր» (հայնտի նաև որպես Հակահիտլերյան խմբավորում ), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ (1939–1945) մի շարք երկրների կողմից ձևավորված կոալիցիա, որոնք համատեղ հակադրվում էին Նացիստական ճամբարը կամ «Առանցքի ուժերը» ներկայացնող տերություններին (Գերմանիա, Իտալիան, Ճապոնիա և վերջիններիս դաշնակիցներ)։
Գաղափարը
Մեծ Բրիտանիան, ԽՍՀՄ-ը և ԱՄՆ-ը մի կողմ դրեցին իրենց թշնամությունը և նրանց ղեկավարների շնորհիվ հնարավոր եղավ կարճ ժամանակամիջոցում միավորել երեք տերությունների հնարավորությունները և ստեղծել հակահիտլերյան միություն։
Պաշտոնական դաշինք
ԽՍՀՄ-ի վրա հարձակման օրը՝ 1941 թվականի հունիսի 22-ին Մեծ Բրիտանիան պաշտոնապես հայտարարեց պատերազմում ԽՍՀՄ-ին աջակցելու մասին, իսկ հաջորդ օրը դեռևս չեզոք երկիր ԱՄՆ-ը խորհրդային պետությանը տնտեսական օգնություն ցուցաբերելու պատրաստակամություն հայտնեց։
Արդյունքը
Այս ժամանակ կարևոր իրադարձություն տեղի ունեցավ Խորհրդա-գերմանական ճակատում։ Կարմիր բանակը 1941 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Մոսկվայի մատույցներում անցավ հակահարձակման և մինչև հաջորդ գարուն ծանր հարվածներ հասցրեց ֆաշիստական բանակին։ Սա առաջին խոշոր պարտությունն էր Գերմանիայի։
Ծղրիդների մարտեր
Պատմություն
Հայտնի չէ, թե ինչու է այս միջատն այդքան տարածված Չինաստանում, սակայն դրան նվիրված են բանաստեղծություններ, վեպեր և գիտական հետազոտություններ։ Չինական ավանդական զվարճանքը մոտ 1000 տարեկան է։ Ըստ պահպանված գրավոր աղբյուրների ՝ Տանգ դինաստիայի կայսրերի հարճերը (618-907) ծղրիդներին դնում էին փոքր ոսկե վանդակների մեջ և տանում անկողին ՝ գիշերը նրանց երգելը լսելու համար։ Մի փոքր անց, արդեն Սոնգ դինաստիայի օրոք (960-1279), այս միջատների միջև կռիվները սկսեցին ժողովրդականություն ձեռք բերել չինական ազնվականության շրջանում, և շուտով նման զվարճանքը սկսեց տարածվել հասարակ մարդկանց շրջանում։ 13-րդ դարի երկրորդ կեսին կայսրության վարչապետ կանցլեր Սոնգ Ցզյա Շիդեն մշակեց մենամարտերի անցկացման մանրամասն կանոններ, որոնցից շատերը մինչ օրս օգտագործվում են։ Ավելին, ինչպես պնդում են մի շարք պատմաբաններ, հենց ծղրիդների կռիվների հանդեպ նրա մոլուցքն էր, որ հանգեցրեց կայսրության փլուզմանը ։
Դաշնակցային ուժեր
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Ռազմաքաղաքական դաշինքներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի քաղաքականություն Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համաձայնագրեր
Ծղրիդների մարտեր
Պատմություն
Կռիվների ծաղկումը տեղի է ունենում Ցին դինաստիայի օրոք (1644-1912), երբ գրեթե ամբողջ կայսերական ընտանիքը, ազնվականներն ու հասարակ մարդիկ, քաղաքաբնակները և գյուղացիները ամեն ամառ շահագռգռված էին ծղրիդներ հավաքելու և աճեցնելու համար ։ Չինաստանում մշակութային հեղափոխության ժամանակ (1966-1976 թվականներին) միջատների կռիվներն արգելվել են որպես խորթ ժամանց։ Այժմ կա հետաքրքրության նոր աճ հին չինական ավանդույթների այս տարրի նկատմամբ ։
Ծղրիդների բռնում և պատրաստում
Ծղրիդները որսվում են իրենց բնական միջավայրում գարնան վերջից մինչև վաղ աշուն։ Ենթադրվում է, որ օրական բռնված մեկ հարմար միջատն արդեն հաջողություն է։ Կռվող ծղրիդների ցեղատեսակի լավագույն ներկայացուցիչներն ապրում են արևելյան Չինաստանի Շանդուն նահանգի Նինգյան գավառում, նրանցից ոմանք նույնիսկ ունեն իրենց սեփական տոհմը ։ Ամռանը գյուղացիների մինչև 80 տոկոսն այդ առևտուրով է զբաղվում։ Բացի այդ, ևս հազարավոր տեղացիներ ապահովում են այս բիզնեսը սպասարկող 3000 հյուրանոցների աշխատանքը։ Ընդհանուր առմամբ, ներկայումս Չինաստանում առնվազն 10 միլիոն մարդ զբաղված է ծղրիդների որսով և մշակությամբ ։ Մեկ օրինակի արժեքը տատանվում է 2-50 ԱՄՆ դոլարի սահմաններում, սակայն չեմպիոնի գինը կարող է հասնել 5000 դոլարի։ Հաճախ մասնագետները միանգամից երկու ծղրիդ են գնում ու ստիպում կռվել՝ իրենց համար թողնելով միայն այս մենամարտի հաղթողին ։
Մրցույթների անցկացում
Նախկինում մարտերը ավանդաբար անցկացվում էին ձմռանը՝ ձնաբքի սկսվելով։ Հիմա հատկապես զբոսաշրջիկներին գրավելու համար՝ ամբողջ տարին և ամենուր։ Միջատի հղումը մեծ մարմինն է, մեծ ծնոտները և սև գլուխը։ Սակայն ծեծկռտուքներին մասնակցում են միայն այն ծղրիդները, որոնք «ամուսնացել» ու զույգ են գտել։ Ըստ մարտերի մասնակիցներից մեկի՝ «ծղրիդը հասկանում է, որ հիմա կորցնելու բան ունի, և պետք է պաշտպանվի» ։ Մրցակիցները կշռվում են՝ մրցումներ են անցկացվում քաշային կարգերում։ Մենամարտը սովորաբար բաղկացած է երեք ռաունդից՝ յուրաքանչյուրը մեկ րոպե տևողությամբ։ Կռվի կազմակերպիչները միջատներին դնում են կռվի համար նախատեսված տարայի մեջ՝ շարժական միջնորմով բաժանված երկու մասի, որոշ ժամանակ հատուկ խոզանակով կամ ձեռնափայտով քշում են բեղերով և գլխով և հանում արգելքը։ Գրգռողի ազդեցության տակ մրցակիցները շտապում են միմյանց վրա։ Հաղթում է այն միջատը, որը կարողանում է կծել կամ հրել թշնամուն։ Ինչպես նշվեց, ծղրիդները չեն կարող լուրջ վնասվածքներ պատճառել միմյանց։ Ենթադրվում է, որ նա, ով մեկ անգամ պարտվում է, այլևս երբեք չի կարող հաղթել։ Նման ծղրիդը, Ռուսաստանի Առաջին ալիքի թղթակցի խոսքերով, «բաց է թողնվում վայրի բնություն», թեև ավելի ճիշտ, այն պարզապես նետվում է մայթին, որտեղ միջատը ամենից հաճախ սատկում է անցորդների ներբանների տակ, թռչունների կտուցներում կամ պարզապես սառչում է (բոլոր հիմնական մրցումները անցկացվում են հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին) ։
Մրցումները գրեթե միշտ ուղեկցվում են դրամական խաղադրույքներով, ինչը ժամանակակից Չինաստանում գործող օրենսդրության խախտում է։ Մեկ մենամարտի վրա խաղադրույքները կարող են զգալիորեն գերազանցել 1 միլիոն յուանը (2016 թվականի վերջին՝ մոտ 10 միլիոն ռուսական ռուբլի) ։ 2010 թվականին, ոչ պաշտոնական հաշվարկներով, խաղադրույքների ընդհանուր շրջանառությունը գերազանցել է 63 միլիոն դոլարը կամ 400 միլիոն յուանը ։ Բացի ընդհատակյա մենամարտերից, անցկացվում է բաց ազգային առաջնություն, որը կազմակերպում է մենամարտող ծղրիդների պրոֆեսիոնալ լիգան։ Օգոստոսից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում Չինաստանի 25 խոշորագույն քաղաքներում անցկացվում են որակավորման առաջնություններ, որոնց հաղթողներն այնուհետ հավաքվում են Պեկինում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաղեր Կատեգորիա:Ժամանց Կատեգորիա:Կենդանիները սպորտում Կատեգորիա:Չինաստանի մրցություններ
Յանտարնոե (ավան, Մարյինի շրջան)
Յանտարնոե (Янтарне), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յանտարնոե ավանում բնակվում էր 148 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Անտիկոդոն
Անտիկոդոն, հակակոդոն, տրիպլետ, փոխադրող ռիբոնուկլեինաթթվի (փՌՆԹ) հատված, որը բաղկացած է երեք չզույգված՝ ազատ կապեր ունեցող նուկլեոտիդներից ։ Այս անտիկոդոնները ճանաչում են ինֆորմացիոն ՌՆԹ-ի կոդոններին և պայմանավորում են յուրաքանչյուր ամինաթթվի ճիշտ տեղը սինթեզվող սպիտակուցի մոլեկուլում։
Յուրաքանչյուր բջջին անհրաժեշտ է 61 (64-3) տարբեր տիպի փՌՆԹ, որպեսզի անտիկոդոնները կարողանան կապվել բոլոր կոդոնների հետ։ Սովորաբար բջիջները պարունակում են 61-ից քիչ թվով փՌՆԹ-ի տեսակներ, քանի որ յուրաքանչյուր փՌՆԹ կարող է կապվել մի քանի տեսակի կոդոնի։ Ամենաքիչն անհրաժեշտ է 31 փՌՆԹ, որպեսզի տեղի ունենա տրանսլյացիա ։
Գրականություն
Կատեգորիա:ՌՆԹ Կատեգորիա:Սպիտակուցի կենսասինթեզ
Ազատության հրապարակ (Կազան)
Պատմություն
Նախկին անունը` Թատերական հրապարակ։ Ժամանակակից անունը կրում է 1924 թվականի սեպտեմբերի 23-ից։ Հակառակ ներկայիս վիճակի, 20-րդ դարի սկզբին ներկայիս հրապարակի տարածքում եղել է քաղաքի հիմնական թատրոնի շենքը, իսկ ներկայիս օպերայի և բալետի թատրոնի շենքի տեղում` Դերժավինի այգին և Դերժավինի հուշարձանը (1870 թվականից մինչև 1932 թվականին ոչնչացումը) և պուրակը` Կուտուզովի հուշարձանով (1915 թվականից)։
1951 թվականին Մայիսի 1-ի հրապարակից (որտեղ տեղադրվել է Ստալինի հուշարձանը) պուրակ է տեղափոխվել Լենինի հուշարձանը։ 1954 թվականի նոյեմբերի 7-ին հրապարակի կենտրոնում տեղադրվել է Լենինի նոր հուշարձանը պատվանդանով` ըստ քանդակագործ Պ. Յացինոյի և ճարտարապետ Ա. Գեգելոյի նախագծի։
Այժմեականություն
Հրապարակը կարևոր է ոչ միայն բազմաթիվ ճարտարապետական և պատմական հուշարձաններով, այլև նրանով, որ այնտեղ տեղակայված են քաղաքի և հանրապետության կյանքում  կարևոր դերակատարություն ունեցող հաստատություններ ։  Խորհրդային ժամանակներում հրապարակում անցկացվում էին համաքաղաքային մայսիմեկյան և հոկտեմբերյան շքերթներն ու այլ ցույցեր ու հանրահավաքները։ Հետխորհրդային շրջանում հրապարակում անցկացվում էին հանրահավաքներ և տոների ու փառատոների հետ կապված այլ միջոցառումներ։ 2012 թվականին հրապարակում անցկացվեց Հաղթանակի օրվան նվիրված շքերթ։
Հրապարակով են անցնում մի շարք ավտոբուսային երթուղիներ, արևմտյան և արևելյան ուղղություններովԿարլ Մարքսի փողոցով, հարավային ուղղությամբ, Պուշկինի փողոցով։ Բացի այդ Կարլ Մարքսի փողոցի արևելյան, Պուշկինի փողոցի հարավային ուղղություններով միակողմանիորեն անցնում են № 2,3,5,7,8 տրոլեյբուսային երթուղիները (նախկինում տարբեր ժամանակներում եղել են № 17,19,20,21), իսկ մինչև 2008 թվականն անցնում էին № 5,12,20,21 տրամվայների երթուղիները (նախկինում տարբեր ժամանակներում եղել են № 3,8,18,22,23), որոնք Կարլ Մարքսի և Պուշկինի փողոցներով լուծարվել են։
Հրապարակում են գտնվում հետևյալ կառույցները`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կազանի հրապարակներ Կատեգորիա:Կազանի տեսարժան վայրեր
Կարամուսալի
Կարամուսալի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում ։
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 245 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ռատուշայի աշտարակ (Վիբորգ)
Ռատուշայի հրապարակ (Rådstornet, Raatitorni), քարե, քառանկյուն աշտարակ, միջնադարյան քաղաքային պատի երկու պահպանված մարտական աշտարակներից մեկը (Վիբորգսկայա փողոց, 13 Ա)։
Պատմություն
Կառուցվել է 1470-ականներին քարե քաղաքի պաշտպանական պարսպի այլ աշտարակների հետ միասին։ 1470-ական թվականներին քաղաքը, որը ծավալվել էր թերակղզում Վիբորգի ամրոցից դեպի արևելք, շրջապատված էր քարե պատով, 9 աշտարակներով՝ մոտ 2 կմ երկարությամբ։ Ռատուշայի աշտարակը միակ դարպասային աշտարակն էր Քարե քաղաքի պատի հարավարևելյան մասում։ Աշտարակը ստացել է իր անունը այն պատճառով, որ այն կառուցվել է քաղաքաբնակների միջոցներով։
Նախնական տեսքով, աշտարակը իրենից ներկայացնում է շեղանկյուն 9,7 մ բարձրությամբ կառույց (12,5 մ մինչև տանիքի զարդաձին), որոշ չափով երկարաձգված առանցքի երկայնքով։ Աշտարակը կառուցված էր գրանիտե քարերից կրաքարի շաղախով և ծածկված էր երկթեք սալիկապատ տանիքով, որի զարդաձին ձգվում էր դարպասի առանցքի երկայնքով։ Երկու կողմերից աշտարակին կից կառուցված է 6.5 մ բարձրություն և 2 մ լայնություն ունեցող ցանկապատը՝ ապամոնտաժված ամրոցի պատի մնացորդներից։ Աշտարակի հյուսիսային ճակատը մեկ ամբողջություն էր կազմում ամրոցի պարսպի հետ, այսինքն՝ իր ամբողջ ծավալով այն դուրս էր գալիս դեպի «դաշտ»՝ պարսպի մոտակա հատվածների կողապաշտպանության համար։ Աշտարակը ուղղահայաց բաժանված էր երեք հարկաշարքի («մարտ»)՝ ծածկված աղեղակամարներով։ Ամենացածր հարկաշարքը՝ «ճակատամարտային ստորոտը», անցուղի էր։ Արևելյան պատի հաստությամբ ներքին քարե սանդուղքը տանում էր դեպի «առաջին ճակատամարտ», որի մեջ կար չորս հրակնատ (երկուսը՝ «դաշտին» նայող ) և երկու ելք դեպի ցանկապատ։ Այնուհետև, փայտե սանդուղքը տանում էր դեպի «երկրորդ ճակատամարտ»՝ հինգ խցիկով հրակնատների ուղղությամբ (երկուսը կողքի պատերին՝ կողահար կրակոցների համար և մեկը՝ թիկունքային պատի մեջ)։ Դարպասի մուտքի որմնախորշը ուներ 2.6 մ լայնություն։ Դեպի «դաշտին» նայող որմնախորշը ունի ուղղանկյուն ձև, իսկ աշտարակի ներսում այն կիսաշրջանաձև է։ Ամենայն հավանականությամբ, դրսից անցումն արգելափակված է եղել բարձրացող կամրջով և դարպասով, որոնք կողպված են եղել հորիզոնական ձողով։
Եղջյուրաձև ամրոցի կառուցման սկզբում Քարե քաղաքի պարիսպն ու աշտարակները կորցրին իրենց նշանակությունը։ Ռատուշայի աշտարակի արտաքին որմնախորշը շարված էր քարով (հավանաբար 1595-1599 թվականներ), պատի մեջ թողնելով մեկ մարտական հրակնատ փայտե հենարանով չախմախավոր հրացանի համար։
Այն բանից հետո, երբ աշտարակը վերջնականապես կորցրեց իր ռազմական նշանակությունը, այն փոխանցվեց Վիբորգի քաղաքապետարանի իրավասությանը։ Աշտարակում ստեղծվեց զինանոց, որտեղ պահվում էին այն քաղաքացիների զենքն ու մարտական զրահը, որոնք պարտավոր էին, անհրաժեշտության դեպքում մասնակցել քաղաքի պաշտպանությանը։
18-րդ դարում աշտարակը երեք անգամ այրվել է և կրկին վերակառուցվել։ 1794-1797 թվականների վերակառուցման ընթացքում աշտարակի վրա բարձրացվեց բարոկկո սրաձող, որի գլխին տեղադրվեց հողմացույց՝ շեփորահար հրեշտակի տեսքով։ Դրանից հետո աշտարակը էապես չի փոխել իր տեսքը։ 1820-ական թվականներին տաճարի վերակառուցման ընթացքում այստեղ էին պահվում եկեղեցուց հանված քանդակները և սպասքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:18-րդ դարի հիմնադրումներ Կատեգորիա:Վիբորգի ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:Վիբորգի ամրոցներ Կատեգորիա:Վիբորգի թանգարաններ Կատեգորիա:Վիբորգի շենքեր և կառույցներ
Ռիսայի համայնք
Ռիսա (Rissa), համայնք Նորվեգիայի Սյոր Թրյոնդելագ կոմսությունում։ Վարչական կենտրոնը Ռիսա քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 621.61 կմ² տարածք ։
Համայնքը ստեղծվել է 1860 թվականին, երբ առանձնացել է Սթադսբյուգթ համայնքից։ Նախկին անվանումը եղել է Rissi, ինչը նշանակում է աղի ջրավազան՝ հավանաբար նկատի ունենալով մոտակա ֆյորդի շատ աղի ջրերը։ Տարածքում ակտիվ գործունեություն է իրականացնում Նորվեգական եկեղեցին։ Գործում են 6 եկեղեցիներ, որոնցից ամենահինը 1888 թվականին կառուցված Ռիսայի եկեղեցին է։
Ռիսայի զինանշանը
Ռիսա համայնքի զինանշանը հաստատվել է 1987 թվականիհունվարի 23-ին և իրենից ներկայացնում է կանաչ գույնի վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է թագուհու թագը ։
Աշխարհագրություն
Համայնքի տարածքում են գտնվում մի քանի փոքր լճեր։ Այստեղով են հոսում շուրջ մեկ տասնյակ մեծ գետեր, որոնք գյուղատնտեսության համար մեծ դեր են կատարում։ Տարածքը ունի հարուստ բուսական ու կենդանական աշխարհ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սյոր Թրյոնդելագ կոմսության համայնքներ
.cr
.cr, Կոստա Ռիկայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։
Արտաքին հղումներ
cr
Toppdomän
Աշքեան (բերդ)
Աշքեան, հին բերդ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Շահբուզի շրջանի տարածքում գտնվող Քյոլք գյուղից 4-5 կմ հարավ-արևելք, լեռնագագաթի հարթ և բավականին ընդարձակ վայրում ։
Պատմություն
Աշքեան բերդը կառուցվել է մ.թ.ա. 11-9-րդ դարերում ։
Ճարտարապետություն
Կառուցվել է անմշակ և կիսամշակ լեռնային քարից։ 8-9-րդ դդ. բերդը վերակառուցման է ենթարկվել։ Պարիսպները քարաշեն էին, բայց այժմ քայքայված։ Համալիրի ավերակները գտնվում են լեռնագագաթի վրա, պարսպաշարքերի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շահբուզի շրջանի բերդեր և ամրոցներ
Ստանիսլավ Չերչեսով
Ստանիսլավ Չերչեսով (Черчесты Саламы фырт Станислав, Станислав Черчесов,), սովետական և ռուսական ֆուտբոլիստ, դարպասապահ, ռուսական ֆուտբոլային մարզիչ։ Ռուսաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ։ ԽՍՀՄ-ի, ԱՊՀ-ի և Ռուսաստանի հավաքականների խաղացող։ Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (2003), Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ (2018)։ Ալեքսանդր Նևսկու շքանշանի դափնեկիր (2018)։
Ընտանիք և վաղ տարիներ
Ստանիսլավ Չերչեսովը ծնվել է մեծ ընտանիքում, օսական Ալագիր քաղաքում։ Նրա հայրը աշխատել է որպես ավտոբուսի և տրամվայի վարորդ, իսկ մայրը զբաղվել է տնային տնտեսությամբ դաստիարակել է հինգ երեխաների։ Ստանիսլավը եղել է իր ընտանիքի ամենափոքր երեխան և միշտ շրջապատված եղել չորս ավագ քույրերով։ Ստանիսլավն ամուսնացել է 1990 թվականին, նրա կինը՝ Ալլան, եղել է անգլերեն լեզվի դասախոս ։ Ամուսնության ընթացքում նրանք ունեցել են մեկ աղջիկ՝ Մադինա (1993) և մեկ որդի (1994), որը նույնպես հետագայում դարձել է ֆուտբոլային դարպասապահ։
Դպրոցում սովորելը նրան տրվել է շատ դժվարությամբ, և ոչ նստակյաց տղային ընդունել են քաղաքային ֆուտբոլային խմբակ։ Չերչեսովը երկար ժամանակ չէր կարողանում կողմնորոշվել, թե ինչ է ավելի շատ ցանկանում լինել՝ դարպասապահ, թե հարձակվող։ Վերջնական ընտրությունը նա կատարել է 14 տարեկանում՝ զբաղեցնելով դարպասապահի տեղը։
Ակումբային
1980 թվականին Չերչեսովը ընդունվել է Օրջոնիկիձեի ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտ և արդեն մեկ տարի անց տեղ է զբաղեցրել «Սպարտակի» տեղի մասնաճյուղի դարպասում։ Այդ թիմում երիտասարդ դարպասապահը խաղացել է 1981-1984 թվականներին, որից հետո հրավիրվել է Մոսկվայի «Սպարտակ» ակումբ։ «Սպարտակում» Ստանիսլավը դարձել է Ռինատ Դասաևին փոխարինող դարպասապահը։ Թեև Չերչեսովը առաջին մարզական խաղերում անհաջող էր հանդես գալիս և շատ գնդակներ էր բաց թողնում, սակայն «Սպարտակի» գլխավոր մարզիչ Կոնստանտին Բեսկովը նրա մեջ տաղանդ էր տեսնում և նրան թողեց թիմում։ Չերչեսովը հաճախ չէր հայտնվում «Սպարտակի» դարպասում պաշտոնական հանդիպումներում, իսկ երբ դուրս էր գալիս խաղադաշտ, միշտ չէ, որ հաջող էր գործում։ Չերչեսովն իր ամենահիշարժան հանդիպումներից մեկն էր համարում 1987 թվականին ԽՍՀՄ առաջնությունում «Ժալգիրիսի» կրած պարտությունը 2:5 հաշվով, որտեղ նա դարձել էր Մոսկվայի դարպասը խփած գրեթե բոլոր գոլերի մեղավորը։
1988 թվականին խաղային պրակտիկա ստանալու համար Չերչեսովը վարձավճարով տեղափոխվել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ»։ Թիմի գլխավոր մարզիչ Յուրի Սեմինը համաձայնել է դարպասապահի հետ կնքել միայն մեկ տարվա պյմանագիր՝ վախենալով, որ նա կարող է վատ հանդես գալ թիմում։ Սակայն Չերչեսովը գերազանց անցկացրեց մրցաշրջանը, ինչից հետո համաձայնության եկավ «Սպարտակի» հետ։ Դրանից մի քանի օր անց Բեսկովին հեռացրել են պաշտոնից, իսկ թիմ են հրավիրել երկու նոր դարպասապահների։ Չնայած դրան, Չերչեսովը հաղթել է մրցակցությունում և դարձել է թիմի հիմնական դարպասապահը հաջորդ մի քանի մրցաշրջաններում ։ «Սպարտակի» հիմնական դարպասապահի կարգավիճակում առաջին մրցաշրջանը Չերչեսովի համար ավարտվեց հաղթանակով՝ թիմը հաղթեց ԽՍՀՄ առաջնությունում՝ բաց թողնելով ամենաքիչը գոլերը, ընդ որում, Ստանիսլավի 17 հանդիպումներում հաջողվեց անառիկ պահել դարպասը։ Այդ տարի Չերչեսովը իր կարիերայում առաջին անգամ ճանաչվեց ԽՍՀՄ լավագույն դարպասապահ, իսկ մեկ տարի անց կրկնեց հաջողությունը (երրորդ անգամ լավագույն ռուս դարպասապահ Չերչեսովը ճանաչվեց 1992 թվականին)։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Չերչեսովը դարձավ «Սպարտակի» ավագը։ Նրա վստահ խաղն օգնել է թիմին հաջողությամբ հանդես գալ Եվրագավաթային երկու առաջնություններում, որտեղ ակումբը հասել է մինչև կիսաեզրափակիչի (1990/1991 Չեմպիոնների գավաթ և 1992/1993 գավաթի դափնեկիրների գավաթ), ինչպես նաև նվաճել է ևս երկու չեմպիոնական տիտղոսներ։
1993 թվականի հուլիսի 13-ին Չերչեսովը պայմանագիր է կնքել Բունդեսլիգայի «Դինամո» (Դրեզդեն) ակումբի հետ։ Նրա նորամուտը տեղի ունեցավ Շվեյցարական «Աարայի» դեմ Ինտերտոտոյի գավաթի խաղում, որն ավարտվեց 0:0 հաշվով։ Օգոստոսի 7-ին դարպասապահն առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել Բունդեսլիգայի խաղում՝ «Լայպցիգի» դեմ արտագնա խաղում, որն ավարտվել է 3:3 հաշվով ։ Ամբողջ օգոստոսի ընթացքում Չերչեսովը մշտապես խաղադաշտ էր դուրս գալիս, բայց արդեն սեպտեմբերից, երբ Չերչեսովը դուրս եկավ Ռուսաստանի հավաքականի խաղին, կորցրեց տեղը հիմնական կազմում։ Նրա բացակայության ժամանակ վատ չի դրսևորել իրեն՝ պահեստայինների շարքում գտնվող դարպասապահ Ռենե Մյուլերը, որը մինչև 1993 թվականի նոյեմբերի սկիզբը եղել է թիմի հիմնական դարպասապահը։ Դրեզդենցիների գլխավոր մարզիչ Զիգֆրիդ Հիլդի անվստահությունը միայն զայրացրել էր Չերչեսովին, ով մարզումների ժամանակ անընդհատ աշխատանքով ապացուցել է, որ ինքը թիմին պետք է ։ Արդյունքում, 1993 թվականի նոյեմբերի 6-ին Չերչեսովը կրկին խաղադաշտ է դուրս եկել Լևերկուզենի «Բայերի» դեմ տնային խաղում, որից հետո այլևս չի հեռացել ակումբի հիմնական կազմից։ Ինչպես խոստովանել է Չերչեսովը, Բունդեսլիգայում հանդես եկող ակումբում խաղալը, որը պայքարում է գոյատևման համար, օգնել է նրան պրոֆեսիոնալ դարպասապահի ձեռագիր կերտելու՝ ակնթարթային որոշում կայացնելու և սխալների մինիմալիզացման հարցում ։ 1994/1995 մրցաշրջանում Չերչեսովը «Դինամոյում» դարձել է հայտնի, երբ փոխարինել է ավստրալիացի դարպասապահ՝ Մարկ Շվարցերի։
Այն բանից հետո, երբ «Դինամոն» դուրս էր մնացել բարձրագույն դիվիզիոնից, Չերչեսովը վարձավճարով տեղափոխվել է «Սպարտակ» մինչև 1995 թվականի խաղերը՝ Չեմպիոնների լիգայի 1995/1996 թվականի առաջնությանը դարպասապահի հետագա գնման նպատակով։ Ստանիսլավը հաջողությամբ խաղացել է եվրագավաթում, որտեղ օգնել է ակումբին դուրս գալ մրցաշարի 1/4 եզրափակիչ, որտեղ անցկացրած 6 խաղրից 6-ում դարձել է հաղթող (Չերչեսովի հաշվին կար ընդամենը չորս բաց թողնված գնդակ), և 1996 թվականի ձմռանը գնվել է Ավստրիայի Ինսբրուք քաղաքի «Տիրոլեմ» ֆուտբոլային ակումբի կողմից։ 6 տարիների ընթացքում, որը նա անց է կացրել Ավստրիայում, նա դարձել է ակումբի լեգենդը, գնել է սեփական տուն, դարձել է քաղաքի պատվավոր քաղաքացի։ 2001 թվականին թիմը հաղթել է նաև կանոնավոր առաջնությունում, և Ավստրիայի գավաթի խաղարկությունում, և սուպերգավաթում։ Սակայն արդեն հաջորդ տարում թիմը սնանկացել է և ակումբի խաղացողները ցրվել են, իսկ ղեկավարությունը կանգնել է դատարանի առաջ կոռուպցիայի մեղադրանքով։
2002 թվականի օգոստոսին Չերչեսովն արդեն երրորդ անգամ է վերադարձել «Սպարտակ» և տարեվերջին ավարտել է ֆուտբոլիստի կարիերան։ Մոսկովյան ակումբի կազմում դարպասապահն անցկացրել է 200 հանդիպում, որոնցում բաց է թողել 160 գոլ ։
Հավաքական
1990 թվականից Չերչեսովը սկսեց ընդգրկվել ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում։ Մասնակցել է Եվրո 1992 առաջնության ընտրական մրցաշարի մի քանի խաղերի, այդ թվում՝ կարողացել է Իտալիայի հավաքականի հետ առանցքային խաղում պահպանել զրո հաշիվը։ Սակայն մրցաշարի եզրափակիչ հատվածում (որտեղ հավաքականը հանդես էր գալիս ԱՊՀ դրոշի ներքո) Ստանիսլավը ոչ մի հանդիպում չի անցկացրել և եղել է Դմիտրի Խարինի փոխարինողը։ Նույն կարգավիճակում նա մասնակցել է նաև ԱՄՆ-ում կայացած աշխարհի առաջնությանը, որտեղ մասնակցել է Կամերունի հավաքականի հետ խմբային փուլի միայն երրորդ հանդիպմանը, որն ավարտվել է ռուսների հաղթանակով՝ 6:1 հաշվով։ Երկու մրցաշարերն էլ անհաջող ավարտվեցին հավաքականի համար։
Եվրո 1996-ում Չերչեսովը եղել է հիմնական դարպասապահ (այս անգամ արդեն Հարին էր փոխարինում Չերչեսովին) և մասնակցել է Իտալիայի և Չեխիայի հավաքականների դեմ խմբային փուլի երկու հանդիպումներին, որոնցում բաց է թողել չորս գոլ։ Չերչեսովը հավաքականի կազմում վերջին հանդիպումն անցկացրել է 2000 թվականի փետրվարի 23-ին՝ չորս գոլ բաց թողնելով Իսրայելի հավաքականից։ Ընդգրկվել է Ռուսաստանի հայտացուցակում 2002 թվականի աշխարհի առաջնությունում, սակայն խաղադաշտ դուրս չի եկել։ Ընդհանուր ԽՍՀՄ, ԱՊՀ և Ռուսաստանի ազգային հավաքականների կազմում Չերչեսովը մասնակցել է 49 խաղի և բաց է թողել 38 գնդակ՝ 21 խաղ ավարտելով չոր հաշվով։
Ալեքսանդր Կերժակովի խոսքով՝ Ռուսաստանի հավաքականի՝ Բելգիայի հետ խաղից մեկ օր առաջ կայանալիք մրցաշարում հանդես գալու նախավերջին օրը Չերչեսովը կիսվել է մարզչական կարիերա կառուցելու մտադրություններով և առաջիկայում փորձել գլխավորել Ռուսաստանի հավաքականը ։
«Վակկեր-Տիրոլ»
2004 թվականի նոյեմբերից մինչև 2006 թվականի մայիս մարզել է «Վակկեր Տիրոլ» ակումբը, որը ստեղծվել է նախկին «Տիրոլ» ակումբի հիման վրա։ Առաջին իսկ մրցաշրջանում Չերչեսովը թիմին բարձրացրել է Ավստրիայի Բունդեսլիգայի վեցերորդ տեղը, բայց մեկ տարի անց ակումբին մեկ քայլ էր բաժանում դիվիզիոնից դուրս մնալուց, այդ պատճառով մարզիչը հեռացվել է ։
«Սպարտակ» (Մոսկվա)
2006 թվականի հունիսին տեղափոխվել է «Սպարտակ» որպես մարզական տնօրեն։ 2007 թվականի հունիսի 19-ից մինչև 2008 թվականի օգոստոսի 14-ը՝ Մոսկվայի «Սպարտակի» գլխավոր մարզիչ։ Այդ պաշտոնում մարզիչը փոխարինեց Վլադիմիր Ֆեդոտովին, և նրա ղեկավարությամբ ակումբը մինչև վերջին տուրը պայքարում էր չեմպիոն դառնալու համար «Զենիթի» դեմ խաղում՝ չեմպիոն դառնալու հնարավորությունը առաջնության վերջի տուրում։ Չերչեսովը դարձել է թիմի վիճակագրորեն ամենահաջողակ մարզիչը Օլեգ Ռոմանցևից հետո այդ պաշտոնը զբաղեցնողների թվում, բայց թիմը լուրջ հաջողության չի հասել։ 2008 թվականի հուլիսի 12-ին «Սպարտակը» պատմական ջախջախիչ պարտություն կրեց ԲԿՄԱ-ից 1:5 հաշվով, որից հետո «Սպարտակի» առաջատար խաղացողներ Եգոր Տիտովն ու Մաքսիմ Կալինիչենկոն սկզբում ուղարկվեցին դուբլի, իսկ հետո ստիպված եղան հեռանալ թիմից։ 2008 թվականի օգոստոսի 13-ին «Սպարտակը» Չեմպիոնների լիգայի որակավորման առաջին խաղում 1:4 հաշվով պարտվեց Կիևի «Դինամոյին»։ Հաջորդ օրը ակումբի ղեկավարությունը պաշտոնանկ էր արել Չերչեսովին։
«Ժեմչուժինա-Սոչի»
2010 թվականի դեկտեմբերի 16-ին «Ժեմչուժինա Սոչի» ակումբի հետ կնքել է 3,5 տարվա պայմանագիր ։  Մեծ գովազդային արշավ է անցկացվել, ակումբ են հրավիրվել առաջին դիվիզիոնի չափանիշներով ուժեղ խաղացողներ։ Սակայն ներդրողները հիասթափվել են «Ժեմչուժինայից», և 2011 թվականի ամռանը թիմը դուրս եկավ մրցումներից և դադարեց ելույթներ ունենալ ։
«Ամկար»
2013 թվականի ամռանը Չերչեսովը Պերմի «Ամկարիի» հետ պայմանավորվածություն էր ձեռք բերել առաջիկա համագործակցության վերաբերյալ ։ «Ամկարում» իր միակ մրցաշրջանը Չերչեսովը մինչև վերջ չի ավարտել՝ ակումբը գլխավորելով միայն մինչև 24-րդ տուր։ Այդ ընթացքում թիմը վստահ գտնվել է մրցաշարային աղյուսակի մեջտեղում։
«Դինամո» (Մոսկվա)
2014 թվականի գարնանը Մոսկվայի «Սպարտակի» գլխավոր մարզիչ Վալերի Կարպինը Չերչեսովի հեռացումից հետո ակումբի ղեկավարության հետ բանակցություններ է վարել գլխավոր մարզիչի պաշտոնում վերադառնալու շուրջ։ Կողմերը մոտ էին համաձայնությանը, սակայն արդյունքում «Սպարտակը» հրաժարվեց նրա ծառայություններից։ Մի քանի օր անց նա լքել է Պերմի ակումբը Մոսկվայի «Դինամո» տեղափոխվելու համար, որի հետ կնքել է երկու տարվա պայմանագիր ։ 2014 թվականի ապրիլի 14-ին, Չերչեսովի գլխավորությամբ առաջին իսկ խաղում «Դինամոն» վստահ հաղթանակ է տարել Նիժնի Նովգորոդի «Վոլգայի» նկատմամբ (5։ 0) ։ Ակումբը հայտնվել է Եվրոպայի լիգայում, որտեղ հասել է 1/8 եզրափակիչ, ընդ որում խմբային փուլում 6 հաղթանակ է տարել։ 2015 թվականի ապրիլին Չերչեսովը կոնֆլիկտ է ունեցել թիմի կիսապաշտպան Իգոր Դենիսովի հետ, ինչի արդյունքում վերջինս տեղափոխվել է ակումբի երկրորդ կազմ։ Մրցաշրջանի արդյունքներով թիմը, ինչպես և նախորդ տարի, զբաղեցրել է 4-րդ տեղը։ 2015 թվականի հուլիսի 13-ին՝ առաջնության մեկնարկից առաջ, Չերչեսովը հեռացավ «Դինամոյի» գլխավոր մարզիչի պաշտոնից՝ տեղը զիջելով Անդրեյ Կոբելևին։
«Լեգիյա»
2015 թվականի հոկտեմբերի 6-ին նշանակվել է լեհական «Լեգիայի» գլխավոր մարզիչ։ Ակումբի հետ պայմանագիրը նախատեսված է մինչև 2016/2017 մրցաշրջանի ավարտը։ Մինչև Չերչեսովի գալը ակումբի առջև բարդ խնդիր է դրվել՝ հաղթել Լեհաստանի առաջնությունում ։ Հոկտեմբերի 18-ին «Լեգիան» Չերչեսովի գլխավորությամբ առաջին պաշտոնական հանդիպումն է անցկացրել Լեհաստանի առաջնության 12-րդ տուրում 3:1 հաշվով առավելության հասնելով «Կրակովիայի» նկատմամբ։ «Լեգիայում» Չերչեսովը հաղթել է մարզչական կարիերայում առաջին տիտղոսները՝ առաջին իսկ մրցաշրջանում դառնալով ոսկե դուբլի հեղինակ (հաղթել է Լեհաստանի առաջնությունում և գավաթի խաղարկությունում)։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո Չերչեսովը խնդրել է ակումբի ղեկավարությանը ուժեղացնել կազմը Չեմպիոնների լիգայի համար, սակայն մերժում է ստացել ։ 2016 թվականի հունիսի 1-ին «Լեգիայի» ղեկավարությունը հայտարարել է, որ մարզիչը փոխադարձ համաձայնությամբ հեռացել է ակումբից զարգացման առանցքային հարցերի շուրջ տարաձայնությունների պատճառով ։
Ռուսաստանի հավաքական
2016 թվականի օգոստոսի 10-ին Չերչեսովը գլխավորել է Ռուսաստանի ազգային հավաքականը։ Նրա պայմանագիրը հավաքականի հետ գործում էր մինչև 2018 թվականի աշխարհի առաջնության ավարտը ։ Չերչեսովի գլխավորությամբ առաջին խաղում Ռուսաստանի հավաքականը օգոստոսի 31-ին Թուրքիայի հավաքականի հետ խաղաց ոչ-ոքի 0:0։ 2016 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Ռուսաստանի հավաքականը 1:0 հաշվով հաղթեց Գանայի հավաքականին, հոկտեմբերի 9-ին 3:4 հաշվով պարտվեց Կոստա Ռիկային, իսկ նոյեմբերի 10-ին՝ Քաթարի հավաքականին 1:2 հաշվով ։ Նոյեմբերի 15-ին Ռումինիայի հավաքականի դեմ խաղում միայն վերջին ավելացված րոպեին խփվեց հաղթական գոլը, որն այդ խաղի միակ գնդակն էր ։ Այս արդյունքների շնորհիվ և շնորհիվ այն բանի, որ հավաքականը չի մասնակցել 2016 թվականի հոկտեմբերին կայանալիք տնային աշխարհի առաջնության ընտրական խաղերին, հավաքականը ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում նահանջել է ռեկորդային ցածր հորիզոնականով, իսկ հետո թարմացրել է իր հակառեկորդ՝ նոյեմբերին նահանջելով 55-րդ հորիզոնական, իսկ դեկտեմբերին՝ 56-րդ հորիզոնական ։
2017 թվականին Ռուսաստանի հավաքականը նույնպես կայուն խաղ չէր ցուցադրում՝ հիմնականում ընկերական հանդիպումներ անցկացնելով ՖԻՖԱ-ի վարկանիշային աղյուսակի միջին թիմերի հետ։ Կոնֆեդերացիաների գավաթի խաղարկությունը հավաքականը մեկնարկեց Նոր Զելանդիայի հավաքականի նկատմամբ տարած հաղթանակով (2։ 0), սակայն այնուհետև պարտություն կրեց Պորտուգալիայի և Մեքսիկայի հավաքականներից և ավարտեց մրցելույթները։ 2018 թվականին Ռուսաստանի հավաքականը աշխարհի առաջնության բացման խաղում 5:0 հաշվով պարտության մատնեց Սաուդյան Արաբիայի հավաքականին, իսկ Եգիպտոսի նկատմամբ 3:1 հաշվով հաղթանակից հետո ապահովեց պատմական ելքը աշխարհի առաջնության 1/8 եզրափակիչ։ Այնուհետև պարտություն կրեց Ուրուգվայի հավաքականից՝ 0: 3: Հուլիսի 1-ին Ռուսաստանը հետխաղյա 11 մետրանոցներով հաղթեց Իսպանիային 4:3 հաշվով՝ 1:1 հաշվի ժամանակ, բառացիորեն պոկելով քառորդ եզրափակիչի ուղեգիրը։ Հուլիսի 7-ին Ռուսաստանի հավաքականը 2:2 հաշվով ոչ ոքի խաղաց Խորվաթիայի հավաքականի հետ, իսկ հետխաղյա 11 մետրանոցներով պարտվեց 3:4 հաշվով։ Մրցաշարից հետո Չերչեսովը ՖԻՖԱ-ի վարկածով ճանաչվել է տարվա լավագույն մարզիչ ։ Հուլիսի 27-ին Ռուսաստանի ֆուտբոլային միությունը հայտարարել է Չերչեսովի հետ պայմանագիր կնքելու մասին «2+2» սխեմայով ։
Տատյանա Շչեպկինա-Կուպերնիկ
Տատյանա Լվովնա Շչեպկինա-Կուպերնիկ (Татья́на Льво́вна Ще́пкина-Купе́рник, ), ռուս և խորհրդային գրող, դրամատուրգ, բանաստեղծուհի և թարգմանչուհի։
Ստանիսլավ Չերչեսով
Ռուսաստանի հավաքական
2020 թվականի մարտի 12-ին ՌՖՄ-ն համաձայնեցրել է պայմանագրի երկարաձգումը մինչև 2022 թվականի դեկտեմբերի 30-ը։ Պայմանագիրը կարող է երկարացվել մինչև 2024 թվականի հուլիսի 31-ը, եթե նա հաջող ելույթ ունենա՝ 2022 թվականի աշխարհի առաջնությունում Ռուսաստանի հավաքականի դուրս գալը խմբից ։
Տատյանա Շչեպկինա-Կուպերնիկ
Կենսագրություն
Տատյանա Շչեպկինա-Կուպերնիկը ծնվել է 1874 թվականի հունվարի 12 (24)-ին Մոսկվայում, նշանավոր փաստաբան Լև Աբրամովիչ Կուպերնիկի ընտանիքում ։ Ավարտել է Կիև ի գիմնազիա ն ։ Հայտնի դերասան Միխայիլ Շչեպկինի ծոռնուհին է։ Գրել սկսել է մանկական տարիքից, արդեն 12 տարեկան հասակում նա բանաստեղծություններ է գրում իր նախապապի` Միխայիլ Շչեպկինի պատվին։ 1892 թվականին Մոսկվայի Փոքր թատրոնում բեմադրվեց նրա «Ամառային նկարը» պիեսը ։ 1892-1893 թատերաշրջանում Շչեպկինան խաղացել է Կորշի թատրոնում։ Շչեպկինա-Կուպերնիկը և իր ընկերուհի դերասանուհի Լիդիա Յավորսկայան սիրախաղ էին սկսել Անտոն Չեխովի հետ, որին նրանք անվանում էին «Ավելան»` ի պատիվ ծովակալ Ավելանի։ Լինելով Իսահակ Լևիտանի և Անտոն Չեխովի ընկերուհին՝ 1895 թվականի հունվարին նա կարողանում է հաշտեցնել երկու գժտված և համարյա իրար սպանելու պատրաստ ընկերներին, նրանց համար անսպասելի հանդիպում կազմակերպելով Մելիխովոյում։ Ստեղծագործական շրջանակներում աղմուկ հանած այս պատմությունը մանրամասնորեն նկարագրված է Իվան Եվդոկիմովի «Լևիտան» վիպակում ։ Տարիներ շարունակ եղել է Ալեքսանդրա Կոլոնտայի մտերիմ ընկերուհին։ Տատյանա Լվովնան համագործակցել է այնպիսի պարբերական հրատարակչությունների հետ, ինչպիսիք են «Արտիստը», «Ռուսական Տեղեկագրերը», «Ռուսական Միտքը», «Հյուսիսային  Սուրհանդակը», «Նոր Ժամանակ»՝ իրեն փորձելով տարբեր գրական ժանրերում ։ 1895 թվականից մինչև 1915 թվականը ընկած ժամանակահատվածում նա հրապարակել է մեկ տասնյակից ավելի արձակ և բանաստեղծական ժողովածուներ։ Նրա «Հայրենիքում» բանաստեղծությունը («Պորտ Արթուրի ամրոցում ընկածներից…», 1905) դարձավ ժողովրդական երգ։ Շչեպկինա-Կուպերնիկը երկու անգամ արժանացել է Գիտությունների ակադեմիայի Պուշկինյան պատվավոր մրցանակների, 1903 թվականին «Իմ բանաստեղծությունները» (Մ., 1901) և «Կանանց նամակներից» (2-րդ  հրատ. Մ., 1903) բանաստեղծաական ժողովածուների համար, 1907 թվականին՝ «Ասք սիրո մասին»-ի համար (Մ., 1910): Բավականին մասսայականություն են վայելում Էդմոն Ռոստանի բանաստեղծական պիեսների ազատ թարգմանությունները («Արքայադուստր Գրյոզա» բնօրինակում «Հեռավոր արքայադուստր», «Սիրանո դե Բերժերակ», «Արծվիկ», «Ռոմանտիկներ», «Շանտեկլեր»)։
Տատյանա Շչեպկինա-Կուպերնիկը բանաստեղծական ոճով է թարգմանել նույնիսկ բնագրում արձակ գրված ստեղծագործություններ (Մորիս Մետերլինկի «Մոննա Ջիովաննա»)։ Նա թարգմանել է նաև այնպիսի արևմտյան դասականների ինչպիսիք են Լոպե դե Վեգան, Շեքսպիրը, Պեդրո Կալդերոն դե լա Բարկաը, Ջոն Ֆլեթչերը, Մոլիերը, Կառլո Գոլդոնին, Կառլո Գոցցին, Ռիչարդ Բրինսլի Շերիդանը։ Նրան են պատկանում Լուիս Քերոլի «Ալիսը Հրաշքների աշխարհում»-ից բանաստեղծությունների թարգմանությունները։ Շչեպկինա-Կուպերնիկը ինքն էլ է գրել մի շարք պիեսներ, հիմնականում մեկ գործողությամբ և բանաստեղծական ոճով («Ամուրի վրեժը», «Ակնթարթային հավերժություն», «Օրիորդը մանուշակներով», «Երջանիկ կինը» և այլն)։
Ստանիսլավ Չերչեսով
Վիճակագրությունը որպես գլխավոր մարզիչ
2019 թվականի նոյեմբերի 21-ի տվյալներով
Տատյանա Շչեպկինա-Կուպերնիկ
Կենսագրություն
Ընդհանուր առմամբ Շչեպկինա-Կուպերնիկը ռուսերեն է թարգմանել շուրջ վաթսուն պիես, հիմնականում 1917 թվականի հեղափոխությունից հետո։
Ստանիսլավ Չերչեսով
Ձեռքբերումներ
Թինային
Տատյանա Շչեպկինա-Կուպերնիկ
Կենսագրություն
Բանաստեղծուհին մահացել է 1952 թվականի հուլիսի 27-ին։ Թաղված է Մոսկվայում, Նովոդևիչյան գերեզմանատանը (տեղամաս № 2):
Ստանիսլավ Չերչեսով
Որպես խաղացող
Սպարտակ (Օրջոնիկիձե) Սպարտակ (Մոսկվա)
Տատյանա Շչեպկինա-Կուպերնիկ
Անձնական կյանք
Ըստ սլավոնագետ Դոնալդ Ռեյֆիլդի՝ Շչեպկինա-Կուպերնիկը եղել է «պետերբուրգյան ամենահայտնի լեսբուհին» </ref:
Ստանիսլավ Չերչեսով
Որպես խաղացող
Տիրոլ
Տատյանա Շչեպկինա-Կուպերնիկ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային հուշագիրներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս լեզվաբաններ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ստանիսլավ Չերչեսով
Որպես մարզիչ
Սպարտակ (Մոսկվա)
Լեգիա
Անձնական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Տաշքենդ
Տաշքենդ (ուզբեկերեն՝ Toshkent, Тошкент), Ուզբեկստանի մայրաքաղաքը, Տաշքենդի շրջանի շրջկենտրոնը։
Ուզբեկստանի և Կենտրոնական Ասիայի ամենամեծ քաղաքը։ Երկրի քաղաքական, էկոնոմիկ, գիտական և մշակութային կենտրոնն է։ Բնակչությունը՝ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ուզբեկստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Մետաքսի ճանապարհի բնակավայրեր
Կլարա Շուման
Կլարա Շուման (աղջկական ազգանունը Վիկ, Clara Josephine Wieck-Schumann, ), գերմանացի դաշնակահարուհի, կոմպոզիտոր և մանկավարժ։ Համարվում է ռոմանտիզմի դարի նշանավոր դաշնակահարներից մեկը, ազդեցիկ ուսուցիչ և կոմպոզիտոր ։ Դաշնակահար Ֆրիդրիխ Վիկի աղջիկն է ։
1840 թվականից սկսած գերմանացի կոմպոզիտոր Ռոբերտ Շումանի կինն ու իր ստեղծագործությունների առաջին կատարողն է։ Եղել է նաև Յոհաննես Բրամսի ստեղծագործությունների առաջին կատարողը ։
Ընտանիքի պատմություն
Կլարայի հայրը՝ Շուման Ֆրիդրիխ Վիկը, մասնագիտությամբ աստվածաբան էր։ Նա ավարտել է Վիտտենբերգի համալսարանը, որից հետո՝ 1814 թվականին, տեղափոխվեց Լայպցիգ, որտեղ սկսեց դաշնամուր դասավանդել, ինչպես նաև սկսեց զբաղվել նաև գործիքների վերանորոգմամբ և վաճառքով, և այդ գործում շուտով փորձագետի համբավ ձեռք բերեց։
Կլարայի մայրն էր Մարիաննա Տրոմլիցը, որը համերգատու երգչուհի և դաշնակարուհի էր ։ Նրա հայրը՝ Գեորգ Կրիստիան Տոմլիցը, կանտոր էր Պլաուներում, իսկ պապը՝ Յոհանն Տրոմլիցը, հայտնի ֆլեյտահար էր, ֆլեյտաներ պատրաստող վարպետ և կոմպոզիտոր։ Մարիաննա Տրոմլիցը դաշնամուր նվագել սովորել է Ֆրիդրիխ Վիկի մոտ և 1816 թվականին ամուսնացել է նրա հետ։ Ամուսնությունից հետո նա դաշնամուր էր դասավանդում։ Ամուսնական ութ տարիների ընթացքում լույս աշխարհ է բերել հինգ երեխա։ Կլարան երկրորդ երեխան էր (առաջին աղջիկ Ադելգեյդը մահացել է նորածին ժամանակ), նրա կրտսեր եղբայրներն են եղել Ալվինը, Գուսավն ու Վիկտորը․ Վիկտորի ծնվելու ժամանակ (1824) ծնողներն արդեն ամուսնալուծված էին (1824 թվականին)։ Կլարան և իր եղբայրները մնացին հոր հետ։ Մարիաննան երկրորդ անգամ ամուսնացավ Ադոլֆ Բերգիլի հետ և տեղափոխվեց Բերլին։ Երեխաների հետ շփվում էր նամակագրության միջոցով և հազվադեպ հանդիպում նրանց հետ։ Իր երկրորդ ամուսնու մահից հետո՝ 1841 թվականին, նա շարունակում էր դաշնամուր դասավանդել, որպեսզի կերակրի իրեն և երկորդ ամուսնության ժամանակ լույս աշխարհ բերած իր չորս երեխաներին։ Իր տղաներից Վոլդեմար Բերգիլը կոմպոզիտոր և դիրիժոր դարձավ։
Ֆրիդրիխ Վիկն ամուսնալուծությունից հետո 1828 թվականին ամուսնացավ իրենից 20 տարի փոքր Կլեմենտին Ֆեկների հետ։ Նրանք աղջիկ ունեցան (Մարի), ում հայրը նույնպես սովորեցնում էր նվագել դաշնամուրի վրա։
Կյանքը հոր հետ
Ծնողների ամուսնալուծությունից հետո Կլարա Վիկը հինգ տարեկան հասակից մնաց հոր հետ։ Ֆրիդրիխ Վիկը, որն իր կյանքը նվիրեց իր երեխաների դաստիարակությանը, ավտորիտար և խիստ բնավորություն ուներ։ Ամբողջ ուշադրությունը Կլարային էր ուղղում, մտադիր էր նրան դարձնել վիրտուոզ դաշնակահարուհի։ Մի քանի տարի անց նա աղջկան հանեց տարրական դպրոցից և կազմակերպեց տնային ուսուցում, որպեսզի երեխային ոչինչ չխանգարի դաշնամուրի վրա նվագել սովորել։
Վաղ տարիքից հայրը մանրակրկտորեն պլանավորում էր Կլարայի կարիերան և կյանքը։ Նա ամեն օր աղջկան տալիս էր դաշնամուրի, ջութակի, երգի, տեսության, հարմոնիայի, կոմպոզիցիայի և ձայնակագրության դասեր էր տալիս։ Ամենօրյա երկժամյա դասերի ժամանակ նա կիրառում էր սեփական փորձով մշակած մեթոդներ։
Քանի դեռ Կլարան փոքր էր, նա աղջկա անունից իր համար օրագիր էր վարում։ Հետագայում նա այնպիսի մեծ ազդեցություն ուներ աղջկա վրա, որ թույլտվություն ստացավ օրագրի իր գրառումներին։ Դա բացատրում է ինը տարեկան Կլառայի առաջին գրառումները. Իմ հայրը, ով շուտվանից արդեն ապարդյուն հույս ուներ փոխել իմ գիտակցությունը, այսօր ևս մեկ անգամ նկատեց, որ ես դեռ ալարկոտ, անզգույշ, թաթփված, կամակոր և չլսող եմ, որ ես դա ցուցաբերեցի հատկապես դաշնամուր նվագելիս, և ես նրա կարծիքով Հյունտենի նոր վարիացիաները նվագում էի այնքան վատ, … որ իմ աչքի առաջ նա պատռեց նոտաները, և այսօրվանից նա ոչ մի ժամ չէր ցանկանում դասավանդել ինձ, և ես գամմաներից, Կրամերի էտյուդներից և Չերնիի վարժություններից բացի ոչինչ, այլևս ոչինչ չեմ կարող նվագել։
Այնուամենայնիվ, ինը տարեկան հասակում Կլարան նվագեց Լայպցիգի Գևանդհաուզ համերգասրահում, իսկ նրա պաշտոնական առաջին մենահամերգը տեղի ունեցավ 11 տարեկանում՝ այդ նույն համերգասրահում։ Բացի այդ, նա 12 տարեկան հասակում հանդես եկավ Փարիզում, և 18 տարեկան հասակում փայլեց Վիեննայում։ Նրա տաղանդով հիանում էր Գյոթեն, Պագանինին, Շպորը և երիտասարդ երաժիշտներ՝ Շոպենը, Լիստն ու Մենդելսոնը։
Վիկն անձամբ էր զբաղվում աղջկա հետ, ունեին մեծ հաջողություններ։ Կլարան դաշնամուրի դասավանդման իր մեթոդի յուրօրինակ գովազդն էր անում, որը Ռոբերտ Շումանին և Հանս ֆոն Բյուլովին ևս դարձրեց համրեգային դաշնակահարների։
Վիկն իրեն տեսնում էր որպես Կլարայի Իմպրեսարիո, ով կազմակերպում էր իր հյուրախաղերը, որոնք հաճախ կախված էին լինում դժվարություններից։ Նա համերգի հրավերներն էր անում, հարմարավետ սրահ էր ընտրում և հոգում էր գործիքի վիճակի հարցը, ինչը բավականին բարդ հարց էր թե՛ հոր, և թե՛ աղջկա համար։ XIX դարի սկզբին քիչ չէին դեպքերը, որ ռոյալը, որը հնարավոր չէր տեղափոխել, համերգի ծախսերի հետ մեկտեղ գնելը դժվար էր, իսկ եղածները կա՛մ լարած չէին, կա՛մ չէին նվագում։ Յուրաքանչյուր համերգից առաջ հարց էր ծագում, թե ռոյալի վիճակը որքան կազդի դաշնակահարուհու խաղի վրա։ Կատարման ժամանակ հանկարծ կարող էր ստեղնը լռվել, ինչից զրնգող ստեղնը փչացնում էր ամբողջ կատարումը։ Դրա համար Վիկը միշտ իր հետ տեղափոխում էր գործիքների ամբողջ հավաքածուն և համերգից առաջ լարում և նորոգում էր ռոյալը։
1830 թվականին, 11 տարեկան հասակում, Կլարան հոր ուղեկցությամբ, հյուրախաղերով գնաց Փարիզ և եվրոպական այլ քաղաքներ։ Վեյմարում նա կատարեց Արնի Հերցի աժխույժ երգը Գեթեի համար, ով իրեն պարգևատրեց իր դիմանկարով և հետևյալ գրառումով շքանշանը. «Տաղանդավոր Կլարա Վիկի համար»։ Այդ շրջագայության ժամանակ Նիկոլո Պագանինին նրան առաջարկեց հանդես գալ իր հետ միևնուն բեմում ։ Այնուամենայնիվ, Փարիզում իր համերգի ժամանակ ունկնդիրները քիչ էին, քանի որ համաճարակի բռնկման պատճառով շատերը լքել էին քաղաքը ։
Հրաշամանուկ
Հայտնի է, որ Կլարան ուշ տարիքում է սովորել խոսել։ Դա տեղի ունեցավ 4 տարեկան հասակում, երբ նա մեկ տարի հորից առանձին անցկացրեց տատիկի ու պապիկի մոտ։ 5 տարեկան հասակում նա սկսեց նվագել դաշնամուրի վրա, իսկ 1829 թվականի հոկտեմբերի 20-ին առաջին անգամ հանդես եկավ հրապարակայնորեն, մեկ այլ աշակերտուհու հետ չորս ձեռքով նվագում էր Ֆ. Կալկբրենների պիեսը։
Լայպցիգի համընդհանուր երաժշտական թերթը գրում էր. Այդ համերգին մեզ հաճելի էր լսել հատկապես դեռ ինը տարեկանը չլրացած, երեժշտական մեծ տվյալներով, Կալկբրենների «Մոիսեյը» քայլերգի վարիացիաներից չորս ձեռք նվագող Կլարա Վիկին։ Երաժշտության, դաշնամուրային խաղի մշակույթի մեջ և սիրով գործող նրա փորձառու հոր ղեկավարությամբ մենք կարող ենք նրա հետ շատ մեծ հույսեր կապել:
1837 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1838 թվականի ապրիլը Կլարա Վիկը Վիեննայում անցկացրեց համերգների շարք (նա այդ ժամանակ դեռ 18 տարեկան էր). Ավստրիայի առաջատար դրամատիկական պոետ Ֆրանց Գրիլպարցերը, լսելով նրա կատարմամբ Բեթհովենի «Ապասիոնատան», գրեց «Կլարա Վիկ և Բեթհովեն» վերնագրով բանաստեղծություն ։ Քննադատությունների արձագանքները գովեցուցիչ էին. Բենեդիկտ Ռանտհարտինգերը՝ Ֆրանց Շուբերտի (1797-1828) ընկերը, Վիկ ընտանիքին տվեց Շուբերտի «Անտառային թագավոր» ինքնագիրը՝ ստորագրելով այն «Հայտնի դերասանուհի Կլարա Վիկի համար» ։
Կլարան նվագել է Գյոթեյի դիմաց և անձնապես ծանոթ էր Նիկկոլո Պագանինիի և Ֆերենց Լիստի հետ։ Վաղ տարիներին նա հանդես է եկել շատ քաղաքներում, ինչպես նաև արտասահմանում։ 18 տարեկան հասակում, Վիեննայում, նրան պատիվ էր շնորհվել նշանակվել կայսերական թագավորական պալատական վիրտուոզ։ Վաղ տարիքից նա սկսեց երաժշտություն գրել։ Չորս պոլոնեզ, որոնք հրատարակվեցին, երբ Կլարան 10 կամ 11 տարեկան էր։ Այնուհետև հաջորդեցին «Կապրիս վալսի տեսքով», «Ռոմանտիկ վալսեր», «Չորս բնութագրիչ պիեսներ», «Երաժշտական երեկոներ», դաշնամուրային համերգ և այլ։
Ռոբերտ Շուման
1828 թվականի մարտին, ութ տարեկան հասակում, երիտասարդ Կլարա Վիկը հանդես եկավ Կոլդից դղյակի հոգեբուժարանի տնօրեն բժիշկ Էռնեստ Կառայի տանը։ Այնտեղ նա հանդիպեց մեկ այլ շնորհալի երիտասարդ դաշնակահարի՝ Ռոբերտ Շումանին, որը ինը տարով մեծ էր նրանից։ Շումանը Կլարայի խաղով այնքան էր հիացած, որ իր մորից թույլտվություն խնդրեց ընդհատել իրավաբանական կրթությունը, որը երբեմն նրան չէր հետաքրքրում, և երաժշտության դասեր ստանալ Կլարայի հոր մոտ։ Իր ուսումնառության ընթացքում, մոտավորապես մեկ տարի, նա ապրեց Ֆրիդրիխ Վիկի տանը։ Ռոցերտը երեխաներին լավ էր վերաբերվում. նա նույնիսկ Կլարային և իր եղբայրներից պատմում էր իր իսկ հորինած հեքիաթները։ Այդ ժաման նա երազում էր Վիկի աշակերտուհի Էռնեստինա ֆոն Ֆրիկենի մասին, ով Կլարայից մեծ էր երեք տարով, բայց նա խուսափեց նշանադրությունից, երբ իմացավ, որ նա որդեգրված երեխա է և ժառանգության իրավունք չունի։ Նա Էռնեստինային նվիրեց «Դիմակահանդես»-ը։ Կլարան միշտ հիանում էր Ռոբերտ Շումանով և խենթանում էր նրա համար։ Երբ լրացավ նրա 16 տարեկանը, նրանք մտերմացան։ Նա Շումանի «Վիլիյա»-ն, «Կյարա»-ն էր, նա մեղմորեն այդպես էր Կլարային դիմում, Կլարային նվիրեց իր «Կիարինա» պիեսը։