cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լետիցիա Ջեյմս
Երիտասարդություն և կրթություն
Ջեյմսը ծնվել է Բրուքլինում, Նյու Յորքում Նելլի և Ռոբերտ Ջեյմսի ընտանիքում ։ Նա սովորել է հանրային դպրոցներում Նյու Յորքում, 1981 թվականին ստացել է բակալավրի աստիճան Նյու Յորքի քաղաքային համալսարանում ։
Ալեքս Բրոսկ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ֆեյենորդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վեստերլոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիական մարզիկներ Ավստրալիայից Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Լետիցիա Ջեյմս
Երիտասարդություն և կրթություն
Ջեյմսը 1986 թվականին ավարտել է Հովարդի համալսարանի իրավունքի դպրոցը և 1989 թվականին քննություն հանձնել Նյու Յորքի նահանգի փաստաբանների կոլեգիայում ։ Նա հաճախում է Կոլումբիայի համալսարանի Միջազգային և պետական գործերի դպրոց՝ պետական կառավարման մագիստրոսի աստիճան ստանալու համար ։
Կարիերա
Ջեյմսը աշխատել է հանրային պաշտպան իրավաբանական օգնության համայնքում, ինչպես նաև հիմնել Է աֆրոամերիկացի պրոֆեսիոնալ կազմակերպությունների կոալիցիա՝ երիտասարդներին կրթություն ստանալու համար ։ Դրանից հետո նա փոքր պաշտոններ էր զբաղեցնում նահանգի կառավարությանը կից։ Նրա առաջին արշավը քաղաքային խորհրդում 2001 թվականին հաջողությամբ չի անցել, ի տարբերություն 2003 թվականի արշավի, երբ նա ընտրվել է աշխատանքային ընտանիքների կուսակցությունից և դարձել Նյու Յորքի նահանգում երրորդ կուսակցությունից ընտրված առաջին մարդը՝ 1977 թվականից ի վեր ։ 2005 թվականին Ջեյմսը հաղթել է ոչ միայն աշխատող ընտանիքների կուսակցության, այլև դեմոկրատական կուսակցության առաջադրմամբ։ 2013 թվականին նա հաղթել է հանրային փաստաբանի ընտրություններում՝ քաղաքի շատ կարևոր արհմիությունների և թերթերի աջակցությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կին քաղաքական գործիչներ
Գեդեոն Մարջանյան
Մարջանյան Գեդեոն Միսակի, հայ խորհրդային միջատաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1970), ԽՄԿԿ անդամ (1943)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի համալսարանի գյուղատնտեսական ֆակուլտետը (1930)։ 1933-1948 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ բույսերի պաշտպանության, 1948-1952 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ ֆիաոպաթոլոգիայի և կենսաբանության ինստիտուտների տնօրեն, միաժամանակ՝ ԳԱ կենսաբանության բաժանմունքի ակադեմիկոս քարտուղարի տեղակալ։ 1950-1970 թվականներին դասավանդել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտում և Երևանի համալսարանում։
Գիտական աշխատանքները վերաբերում են ՀԽՍՀ-ում տարածված գյուղատնտեսական վնասատուների և հիվանդությունների դեմ պայքարի արդյունավետ եղանակների մշակման հարցերին։
Երկեր
Կատեգորիա:Հայ միջատաբաններ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Վիրսբերգ
Վիրսբերգ (Wirsberg), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Կուլմբախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1944 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 17.21 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 4 77 163։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 10 գյուղական շրջանների։
Վարչական բաժանում
Ներկայումս համայնքը ստորաբաժանված է 10 գյուղական շրջանների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Դելիչետո
Դելիչետո  (Deliceto), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1953 մարդ, բնակչության խտությունը ըստ 2008 թվականի կազմում է 53 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 76 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71026, հեռախոսային կոդ՝ +39 0881։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նորիտ
Նորիտ, (նորվեգերեն՝, norit, Norge՝ Նորվեգիա), ներժայթուք ապար՝ կազմված օրթոռոմբային պիրոքսեն և հիմնային պլագիոկլազ, երբեմն՝ նաև ավգիտ, ձիթակն, հոռնբլենդ, բիոտիտ և ուղեկցող՝ մագնետիտ, իլմենիտ, ապատիտ, նռնաքար, կորունդ, շպինել միներալներից։
Կառուցվածքը բյուրեղային է, գույնը՝ սպիտակավուն կամ մուգ մոխրագույն (ըստ գլխավոր միներալի պարունակության)։ Տարածված է Սևանի օֆիոլիթային գոտիներում։ Հայաստանի Լոռու մարզում (Մարգահովիտ գյուղի մոտ) հանդիպում են գնդային գաբրոնորիտներ, որոնք պարունակում են նաև մոնոկլինային պիրոքսեն։ Օգտագործվում է շինարարության մեջ։
Կատեգորիա:Մագմատիկ ապարներ
Ալբանիայի արվեստների համալսարան
Ալբանիայի արվեստների համալսարան (ալբաներեն՝ Universiteti e Arteve, նախկինում՝ Արվեստների ակադեմիա), արվեստի գծով բարձրագույն կրթություն ապահովող հիմնական համալսարանն է Ալբանիայում ։
Կառուցվածք
Ակադեմիան ունի երեք ֆակուլտետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալբանիայի համալսարաններ Կատեգորիա:1966 հիմնադրումներ Ալբանիայում Կատեգորիա:1966 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Էրվանդ Հայրապետյանց
Կենսագրություն
Ավարտել է Լենինգրադի համալսարանը (1929)։ Աշխատել է Լենինգրադի համալսարանում, 1933-1936 թթ.՝ գիտաուսումնական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր, 1936-1959 թթ.՝ լաբորատորիայի վարիչ, 1959-1975 թթ.՝ բարձրագույն նյարդային գործունեության ֆիզիոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։
Պարգևներ
Իվան Պավլովի անվան մրցանակակիր (1962)։
Երկեր
Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Հայ ֆիզիոլոգներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:1906 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետությունում ծնվածներ Կատեգորիա:1975 մահեր Կատեգորիա:Մարտի 29 մահեր Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Ներքին Բոդբե
Ներքին Բոդբե (ქვემო ბოდბე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սիղնաղի շրջանում։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2287 մարդ ։
Տարածք
Կենտրոնի բարձրությունը 750 մետր է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սիղնաղի շրջան
Ալեքսանդր Մարջանյան
Ալեքսանդր (Ալիս) Միսակի Մարջանյան (ծնվել է հուլիսի 8 (21).1904, Ալեքսանդրապոլ (այժմ՝ Գյումրի)), հայ խորհրդային ինժեներ-մեխանիկ։ 	Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1942), ԽՄԿԿ անդամ (1944)։
Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը (1929) և Լենինգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1934)։ Եղել է Հոկտեմբերյանի մեխանիկական գործարանի (1938-1941) և Երևանի ավտոդետալ գործարանի (1948-1955) տնօրենը։ 1934-1968 թվականներին դասավանդել է Հայաստանի բուհերում։ 1952 թվականիցից եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ մեքենաշինության տեխնոլոգիայի հանձնաժողովի նախագահը։
Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Մանկական մահացություն
Մանկական մահացություն, երեխաների մահացության թիվը կյանքի առաջին տարում։ Բնակչության բնական աճի վիճակագրական ցուցանիշ է. արտահայտվում է մահացած երեխաների թվով (100 կամ 1000 ողջ ծնվածներից)։ Մանկական մահացությունը հիմնականում կախված է սոցիալ-տնտեսական պատճառներից։ Մանկակն մահացությանը նպաստող գործոններն են՝ վաղաժամ ծննդաբերությունը (անհաս երեխաների մահացությունը 15-20 անգամ ավելի է), նորածինների կրած հիվանդությունները, մոր տարիքը, առողջական վիճակը հղիության և ծննդաբերության ժամանակ, կանանց և երեխաներին սպասարկող բժշկական ծառայության ցածր մակարդակը։
Կատեգորիա:Մահագիտություն
Տերվաոյա
Տերվաոյա (Терваоя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տարասյոկի գետի ձախ ափին՝ 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Շույա, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր։ Գետի գետային ավազանը՝ Նևա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Օսկարի 5-րդ մրցանակաբաշխություն
Օսկարի 5-րդ մրցանակաբաշխությունը տեղի է ունեցել 1932 թվականի նոյեմբերի 18-ին Լոս-Անջելեսի «Ամբասադոր» հյուրանոցում: Առաջին անգամ շնորհվել են երեք մրցանակներ կարճամետրաժ ֆիլմերի համար՝ մուլտիպլիկացիոն, խաղային և գիտական հայտնի ֆիլմերի համար ։
Հաղթողներ և մրցանակակիրներ
Այն կինոնկարների ցանկը, որոնք ստացել են մի քանի անվանակարգեր. Այն կինոնկարների ցուցակը, որոնք ստացել են մի քանի մրցանակներ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1931 թվականի կինոմրցանակներ
Կորերա
Կորերա  (Corera), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Լոգրոնիո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 8,20 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 275 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 28 կմ հեռավորության վրա։
Վոնզես
Վոնզես (Wonsees), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Կուլմբախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1149 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 36,78 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 4 77 164։
Ադմինիստրացիոն բաժանումը
Ներկայումս համայնքը ստորաբաժանված է 10 գյուղական շրջանների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Անսանձ կնոջ սանձահարումը
Անսանձ կնոջ սանձահարումը (The Taming of the Shrew), Ուիլյամ Շեքսպիրի հինգ գործողությամբ պիես, գրված 1593 կամ 1594 թվականին։ Պիեսի առաջին բեմադրման ամսաթիվը անհայտ է։ Կատակերգությունը բազմիցս ենթարկվել է փոփոխությունների և մշակումների, բեմադրվել է բազմաթիվ անվանումների տակ։
Սյուժե
Գործողությունների վայրը՝ Պադովա և Պետրուչիոյի ամառանոցը։ Պիեսը սկսվում է նախերգանքով, որտեղ Սլայ (Sly, Խորամանկ) անունով քնած, հարբած պղնձագործին պատահաբար տեսնում է լորդը, ով վերադառնում էր որսորդությունից։ Նա, իր ծառաների և թափառական դերասանների օգնությամբ, խաղարկում է Սլային՝ արթնանալով աղայական անկողնում վերջինս հայտնաբերում է, որ դարձել է ազնվական։ Սակայն նախերգանքը ծառայում է լոկ որպես ներածություն հիմնական պիեսին, Սլայի պատմությունը ընդհատվում է և մնում անավարտ։
Լուչենցիոն, Ֆլորենցիայում դաստիարակված պիզայական ազնվական Վինչենցիոյի որդին, ժամանում է Պադուա, որտեղ հանդիպում է երկու քույրերի՝ Կատարինային և Բիանկային, և սիրահարվում է վերջինիս։ Բիանկան, ի տարբերություն Կատարինայի, համեստ է և սիրալիր։ Իսկ կամակոր Կատարինան քրոջ փեսացուներ երիտասարդացող ծերուկ Գրեմիոյի և ազնվական Հորտենսիոյի հետ պայքարի մեջ ցուցադրում է իր կռվարար և խիզախ խառնվածքը։ Աղջիկների հայրը՝ Բապտիստան, Բիանկայի փեսացուներին հայտարարում է, մինչ նա կնության չտա իր ավագ աղջկան, նրանք չեն կարող հավակնել կրտսերի ձեռքին։ Նա որոշում է Բիանկային և Կատարինային փակել տանը և նրանց համար ուսուցիչներ վարձել։
Միևնույն ժամանակ, Հորտենսիոն Պադուայում հանդիպում է իր ծանոթին՝ Վերոնայից խիզախ և սրամիտ ազնվական Պետրուչիոյին։ Վերջինս պատմում է, որ հոր մահից հետո որոշել է ճանապարհորդել և շահավետ ամուսնանալ։ Հորտենսիոն պատմում է, որ Պադույում կա հարուստ և գեղեցիկ հարսնացու, սակայն շատ կոպիտ և կռվարար։ Պետրուչիոն վստահ է, որ կհաղթահարի ցանկացած անհնազանդ կնոջը։ Հորտենսիոն նաև համոզում է Պետրուչիոյին զգեստափոխված ներկայացնելու իրեն Բապտիստային, որպես Բիանկայի համար երաժշտության ուսուցիչ։
Այսպիսով, Բապտիստայի տանը հավաքվում են բոլոր փեսացուները՝ «կեղծ» Լուչենցիոն (իրականում Տրանիոն), ով ներկայանում է որպես ազնվական, մտադիր ամուսնանալու Բիանկայի հետ, Գրեմիոն, ով իր հետ բերում է Կամբիո անունով լատիներենի և հունարենի ուսուցչին (իրականում դա Լուչենցիոն է), գրիմավորված Հորտենսիոն, ով Պետրուչիոյին խորհուրդ է տալիս որպես երաժշտության ուսուցիչ «Լիչիո Մանտուից» և անձամբ Պետրուչիոն Վերոնայից։
Կատարինային սպասելիս Պետրուչիոն ներկայացնում է իր ծրագիրը։ Նա մտադիր է «խորամանկել» կամակորին, ուշադրություն չդարձնել նրա խայթոցներին և կոպտություններին, իրեն պատել այնպես, կարծես իրականում Կատարինան սիրալիր է իր հանդեպ և հաճելի է իր համար։ Ծրագիրը աշխատում է՝ լեզվից սուր Կատարինան հանդիպում է արժանավոր հակառակորդի։ Այնտեղ, որտեղ ուրիշը վաղուց փակել էր դուռը, Պետրուչիոն ցուցադրում է համառություն, հնարամտություն և հումորի մեծ զգացում։ Աղջիկը շփոթված է իր համար աննկատելի հրապարակայնորեն հայտնվում է նշանադրված Պետրուչիոյի հետ։ Փեսացուն ամուսնությունը նշանակում է մոտակա կիրակի օրը և լքում է հարսնացուի տունը։
Կիրակի օրը ամեն ինչ պատրաստ է պսակադրության համար, Կատարինան զարդարված է և կամա թե ակամա սպաում է փեսացուին։ Սակայն Պետրուչիոն ուշանում է մի քանի ժամով, ստիպելով Կատարինային անհանգստանալ խորանի առջև լքվածի լինելու հեռանկարից։ Վերջապես փեսացուն ժամանում է, սակայն նա ամբողջովին կեղտոտ է, հագնված է ինչ-որ կերպ և, հավանական է, հարբած է։ Սակայն Պետրուչիոն իրեն կարգի չի բերում, նա մտադիր է պսակադրվել կամ այդպես, կամ ոչ մի կերպ։ Եվ Կատարինան ստիպված է զիջել։ Արարողության ժամանակ փեսացուն իրեն պահում է հանդուգն, սակայն հարսնացուն կրկին ստիպված է հանդուրժել, որպեսզի արարողությունը չխափանվի և նա նա ստիպված չլինի դառնալ ամբողջ քաղաքի ծաղրանքի առարկան։ Պսակադրությունից հետո Պետրուչիոն հայտարարում է, որ նա չի կարող մնալ հարսանեկան խնջույքին, նա պետք է մեկնի և կինը պետք է հետևի իրեն։ Բապտիստան ապարդյուն փորձում է փեսային համոզել մնալու։ Վերջապես, հոր խնդրանքին միանում է նաև Կատարինան, սակայն Պաետրուչիոն անդրդվելի է և հեռանում է կնոջ հետ միասին։
Երկու կեղծ ուսուցիչները (Լուչենցիոն և Հորտենսիոն) մնում են Պադուայում, փորձելով գրավել Բիտանկայի համակրանքը։ Այդ գործում հաջողության է հասնում Լուչենցիոն, իսկ Հորտենսիոն որոշում է ամուսնանալ վաղուց իր նկատմամբ ոչ անտարբեր այրու հետ։ Միաժամանակ Տրանիոն Լուչենցիոյի տեսքով խառնում է ծերուկ Գրեմիոյի բոլոր խաղաքարտերը և նրան հեռացնում է Բապտիստայի տնից։
Պետրուչիոյի կալվածքում սպասում են երիտասարդներին։ Հայտնվում է Պետրուչիոյի սպասավոր Գրումիոն և հայտարարում, որ նրանք շուտով կժամանեն։ Նա ծիծաղով պատմում է այն բոլոր փորձությունների մասին, որոնց իրենց տերը ենթարկել է իր երիտասարդ կնոջը։ Նա ոչ միայն Կատարինային տարել է իր հարսանեկան խնջույքից, ստիպելով գնալու երկար և հոգնեցնող ճանապարհ, այլ նաև ճանապարհին, նրա մասին հոգ տանելու պատրվակով, նա թույլ է տվել ձիուց ընկնել ցեխի մեջ։ Վերջապես, հայտնվում են նորապասակները։ Կատարինան վերջնականապես ուժասպառ է ճանապարտից և քաղցած է։ Սակայն Պետրուչիոն նրան թույլ չի տալիս ընթրել, նա բծախնդրություն է ցուցաբերում ուտեստների նկատմամբ, նրանք համարելով անարժան իր կնոջ համար, հանդիմանում է ծառաներին։ Այնուհետև նորապսակները հեռանում են ննջասենյակ, սակայն Կատարինային քնել նույնպես չի հաջողվում։ Պետրուչիոն գտնում է, որ անկողինը նույնպես բավականին լավը չէ իր կնոջ համար, տակնուվրա է անում ներքնակը և բարձերը, վերջնականապես տանջելով Կատարինային։
Մնալով Պետրուչիոյի իշխանության տակ, աղջիկը աստիճանաբար հասականում է, որ եթե հակառակվի իր ոչ այնքան ամաչկոտ և առավել քան ինքը սուր լեզու ունեցող ամուսնուն, ապա նա իրեն հանգիստ կյանք չի տա, այժդ պատճառով պետք է զսպել իր բնավորությունը և լինել առավել հանդուրժող և զիջող։
Լուրեր են գալիս Պադուայից՝ Բապտիստան Բիանկային կնության է տալիս հարուստ «Լուչենցիոյին» (որին մինչ այժմ ձոանում է Տրանիոն), Կատարինան և Պետրուչիոն մեկնում են հարսանիքին։
Ճանապարտին նրանք հանդիպում են Վինչենցիոյին՝ իրական Լուչենցիոյի հորը։ Պետրուչիոն փորձում է կնոջ հնազանդությունը, պահանջելով, որ նա համաձայնվի նրա հետ։ Մեկ նա ասում է, որ Վինչենցիոն երիտասարդ օրիորդ է և Կատարինայից պատհանջում է համբուրել գեղեցկուհուն։ Կատարինան չի վիճում Պետրուչիոյի հետ և ողջունում է «գեղեցկուհուն»։ Սակայն ամուսինն արդեն փոխել է իր կարծիքը և Կատարինային կշտամբում է նրա համար, որ նա վախեցրել է հարգարժան ծերունուն։ Կատարինան ներողություն է խնդրում Վինչենցիոյին և նրան ողջունում է պատշաճ կերպով։ Սակայն շփոթության մեջ ընկաց Վինչենցիոյին անմիջապես հանգստացնում են, իսկ իմանալով, թե ով է նա, հայտնում են նրա որդու սպասվոր ամուսնության մասին Կատարինայի կրտսեր քրոջ հետ և առաջարկում են շարունակել ճանապարհը իրենց հետ միասին։
Սակայն, ժամանելով Պադուա Վինչենցիոն հայտնաբերում է, որ «կեղծ Լուչենցիոյի» մոտ հայտնվել է նաև «կեղծ Վինչենցիո» (Բապտիստայի պահանջով Տրանիոն և Լուչենցիոն գտնում են ոմն ուսուցչի և խաբեությամբ նրան համոզում են խաղալ «Պիզայից ազնվական Վինչենցիոյի» դերը)։ Գալիս է կատակերգական դրվագի պահը, երբ իրական Վինչենցիոյին իր իսկ սեփական տուն չի թողնում կեղծ Վինչենցիոն, այնքան մտած իր դերի մեջ, որ ինքը անձամբ համարյա հավատում է դրան։ Հայտնվում է Տրանիոն, զգեստավորված որպես ազնվական։ Վինչենցիոն նրանում է ճանաչում է իր որդու ծառային և չիմանալով նույնիսկ ինչ մտածել, որոշում է, որ իր որդուն սպանել են տիրացել նրա ունեցվածքին։ «Լուչենցիոն» և «Վինչենցիոն» կանչում են պահակազորին և ծերունուն համարյա ձերբակալում են։ Սակայն այդ պահին հայտնվում է նաև իրական Լուչենցիոն և ամեն ինչ կարգավորվում է։ Ի հավելումն դրան, Լուչենցիոն հայտարարում է, որ քիչ առաջ նա նշանադրվել է Բիանկայի հետ։ Այդ ամենին ներկա գտնվող Բապտիստան ներում է խաբեությունը և բոլորին հրավիրում է իր տուն խնջույքի։
Խնջույքին ներկա են բազմաթիվ հյուրեր, այդ թվում՝ անհաջողակ փեսացու Գրեմիոն, Վինչենցիոն, Բապտիստայի տան տերը, ինչպես նաև երեք ամուսնական զույգեր՝ Հորտենսիոն իր կնոջ հետ, Լուչենցիոն Բիանկայի հատ և Պետրուչիոն Կատարինայի հետ։ Երբ կանայք հեռանում են, տղամարդկանց միջև վեճ է ծագում՝ ում կինն է ավելի հնազանդ։ Յուրաքանչյուրը փորձում է հաստատել, որ հենց իրենը։ Որոշվում է, որ ստուգման համար պետք է սպասավորին ուղարկել կանանց մոտ՝ իր կանչին հայտնվելու ամուսնու խնդրանքով։ Ում կինը կգա, նա էլ կհայտարարվի հաղթող։
Սկզբում սպասավորին ուղարկում է Լուչենցիոն։ Սակայն Բիանկան հրաժարում է ներկայանալ երիտասարդ ամուսնու առաջին իսկ կանչով։
Այնուհետև իր կնոջ հետևից ուղարկում է Հորտենսիոն, սակայն նրա կինը ևս չի գալիս, առաջարկում է իրեն գնալ նրա մոտ։
Վերջապես, Պետրուչիոն խնդրում է սպասավորին գնալ տիրուհու մոտ հաղորդել, որ նա «իրեն հրամայում է գալ»։ Բոլորը ծիծաղում են և սպասում են մերժման։ Սակայն անսպասելիորեն հենց Կատարինան է գալիս, ինչով բոլորին զարմանք է պատճառում։
Իսկ Պետրուչիոն պահանջում է, որ կինը գնա Բիանկայի և Հորտենսիոյի կնոջ ետևից և նրանց այսեղ բերի թեկուզ ուժով։
Հիացած Բապտիստան ավելացնում է Կատարինայի օժիտը. «Ա՛յլ դուստր՝ ա՛յլ օժիտ»։
Հայտնվում է Կատարինան, ով բերում է Բիանկային և Հորտենսիոյի կնոջը։ Պետրուչիոն պահանջում է, որ Կատարինան հատակին գցի գլխարկը, որը նրան, իբր թե, չի սազում։ Կատարինան ենթարկվում է։ Հորտենսիոյի կինը և Բիանկան զարմացած են այդպիսի հիմար պահվածքից։ Պետրուչիոն խնդրում է կնոջը բացատրել «այդ կռվարար կանանց», թե ինչպես պետք է կինը ծառայի ամուսնուն։
Կատարինան ճառ է արտասանում կնոջ պարտքի մասին և խոստովանում, որ իր կամակորությունը լոկ վարագույր էր, որի հետևում նա գոռոզությունից թաքցնում էր սիրելու և իրական ընտանեկան երջանկություն ունենալու ցանկությունը։ Միայն հաշտվող կինը կարող է այդ ամենը փորձարկել լիարժեքորեն, քանի որ գոռոզությունը խոչընդոտում է երջանկությանը և հանդիսանում է այնպիսի ներքին անհամաձայնության աղբյուր, որը կարող են հաղթահարել միայն այնքան դաժան, առաջին հայացքից, «սանձահամար» հնարքները, որոնք ստիպված էր կիրառել իր նկատմամբ ապագա ամուսինը՝ հանուն նրա իսկ վերափոխման։
«Չնայած ինձ ոչ մեկը հաջողություն չէր նախագուշակում, ես գրազը տարա։ Բոլորին ցանկանում եմ բարի գիշեր» - պիեսն ավարտում է Պետրուչիոյի խոսքերը։
Առաջին բեմադրություն
Ըստ «Թատերական հանրագիտարանի» պնդման, կատակերգության առաջին բեմադրության ամսաթիվը հայտնի չէ ։
Հայտնի բեմադրություններ
ինչպես նաև բազմաթիվ այլ թատրոններ։
Էկրանավորում
Մեկնաբանումներ
Օպերա
«Անսանձ կնոջ սանձահարումը» (օպերա) — Վ. Յա. Շեբալինի օպերան, լիբրետո Ա. Ա. Գոզենպուդի, ըստ Շեքսպիրի համանուն պիեսի։ Առաջին անգամ ներկայացվել է համերգային կատարմամբ դաշնամուրով 1955 թվականին, Մոսկվա։ Բեմում առաջին բեմադրությունը՝ Կույբիշևի օպերայի և բալետի թատրոն (1957 թվական) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կատակերգություններ Կատեգորիա:Ուիլյամ Շեքսպիրի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Շեքսպիրի պիեսներ Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Նելսոն Ստեփանյանի անվան թիվ 71 դպրոց
Նելսոն Ստեփանյանի անվան թիվ 71 դպրոց, հանրակրթական դպրոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։
Պատմություն
Թիվ 71 դպրոցի շենքը հիմնադրվել է 1938-1940-ական թվականներին։ 1941 թվականից շենքը ծառայել է որպես զինվորական հոսպիտալ, 1946-1947 թթ.՝ Մաքսիմ Գորկու անվան ռուսական միջնակարգ դպրոց։ 1954 թվականից կրում է ԽՍՀՄ կրկնակի հերոս՝ Նելսոն Ստեփանյանի անունը ։
Դպրոցը հանդիսանում է ռուսերենի խորացված ուսուցմամբ հիմնական դպրոց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի դպրոցներ
Զմիյան ասեղնագործություն
Զմիյան ասեղնագործություն (Змијањски вез)՝ ասեղնագործության հատուկ ձև, որով հիմնականում գործում են Զմիյանե (Սերբական Հանրապետություն Բոսնիա և Հերցեգովինայում) գյուղի կանայք։ Տարբերվում է զարդերով և գործելու բարդությամբ։ 2014 թվականին այն մտել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ցուցակում ։ Իրենց ավանդական կանացի զգեստը առանց զմիյան ասեղնագործության չի լինում։
Ավանդական զմիյան ասեղնագործությունը օգտագործվում է կանացի հագուստները զարդարելու համար, ինչպես նաև անկողնային պարագաները, շորերը, տունը՝ զարդարելու համար։ Ասեղնագործության ժամանակ օգտագործվում են մուգ-կապույտ գույնի թելեր։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի ուրիշ շրջանների ասեղնագործությունումօգտագործվում են երկուսից-չորս գույներ։ Գործած պատկերի բարդությունը որոշում էր բնակչի սոցիալական կարգավիճակը։ Շրջաններում ասեղնագործությամբ հիմնականում զբաղվում են խմբերով, որի ժամանակ զրուցում են կամ երգում։ Այժմ հաճախ կանայք կրում են շորեր զարդարված զմիյան ասեղնագործություններով, որով ուզում են ընդգծել իրենց արմատները ։
Զմիյան ասեղնագործության տեխնիկան ձևավորվելէ XIX դարի կեսերին։ Մինչև XX դարի սկիզբն այն ասեղնագործվում էր միայն սպիտակեղենի վրա։ XX դարի կեսերից մինչև XXI դարի սկիզբ այն սկսեցին ասեղնագործել նաև բամբակի վրա։ Ժամանակակից ապրելակերպը և գլոբալիզացում սպառնում է տվյալ արհեստի ոչնչացմամբ։ Դրա համար ստեղծվում են խմբակներ՝ սովորեցնելու զմիյան ասեղնագործության ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մշակույթ
Տիվդիյկա
Տիվդիյկա (Тивдийка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Սանդալ լիճ։ Գետի երկարությունը 3,6 կմ է, ավազանի տարածքը 6,33 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սվիր, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր։ Գետի գետային ավազանը՝ Նևա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Նռան փառատոն
Նռան փառատոն այսպես է կոչվում Իրանում «ադամանդի հարյուր հատիկ» տոնը, որն անցկացվում է նոյեմբերի կեսերին ։
Հաշվի առնելով, որ այս իրադարձությունը տոնական բնույթ է կրում, այն Մուհարամ ամսվա հետ համընկնելու պատճառով 2013 և 2014 թվականներին չի անցկացվել ։
Այս միջոցառմանը այգեպանները, արտադրողները, մասնավոր ընկերությունները և տարբեր մասնագիտությունների բազմաթիվ ներկայացուցիչներ տաղավարներ են տեղադրում՝ զարդարելով դրանք հատուկ ձևով, որոնք խորհրդանշում են նուռը։
Որպես տոնի մի մաս՝ մարդիկ գնումներ են կատարում, հաճախում են կազմակերպված թատերական ներկայացումների և հնարավորություն ունեն տեսնելու ձեռքի արհեստագործության առարկաներ։ Փառատոնի այցելուների համար այս միջոցառումը հաճախ ենթադրում է այգեգործների արտադրանքը իջեցված գներով գնելու հնարավորություն ։
Այս փառատոնը անցկացվում է ամեն տարի։ Նուռը իրանցիների համար շատ կարևոր խորհրդանիշ է, քանի որ, ըստ իրենց հին հավատալիքների՝ այն խորհրդանշում է մաքրությունը և ըստ կրոնական համոզմունքների՝ այն դրախտային պտուղ է ։
2016 թվականին փառատոնն անցկացվել է Թեհրանում։ Նրան մասնակցելու են եկել Մարկյազ,Ղոմի, Յազդ, Ֆարս նահանգներից գյուղացիներ և այգեպաններ՝ իրենց արտադրանքը գնորդներին տրամադրելով առանց միջնորդների և իջեցված գներով։ Ընդհանրապես, փառատոնի նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ Իրանն աշխարհում առաջին տեղն է զբաղեցնում նռան արտադրության ոլորտում։ Ընդհանուր առմամբ երկրում գրանցված է 740 տեսակի նուռ, որից ավելի քան 500 տեսակը բաժին է ընկնում Շահրեստան Սավային՝ Մարկազի նահանգին։ Արտադրության տեսակետից առաջին տեղը զբաղեցնում է Ֆարսը՝ տարեկան 260 հազար տոննա նռան բերքով ։
Նռան տոնակատարության առանձնահատկությունները
Ժամանակակից տոնի արմատներն ու ակունքներն անցնում են ավանդական Նռան տոնին։ Տոնի անցկացման վայրը Թեհրանից ոչ հեռու գտնվող Սավե մեծ քաղաքն է, որն ընտրված է, քանի որ հենց այնտեղ են աճում երկրի լավագույն նռները։ Տեղի բնակիչները նշում են «Նռան տոնը»՝ բերքի համար շնորհակալության արարողությունը։ Գյուղական բնակչությունը, որը նուռ է աճեցնում, իր բերքի խորհրդանշական հեռացումն է անում։ Տոնը սկսվում է ուրբաթ լուսաբացից։ Այն մարդը, ով կոչվում է պակարկարպի, որը այդ տարի պահպանում էր նռան այգիները, բղավում է «Յալա» (Օ՞, Աստված)։ Գյուղի ողջ բնակչությունն այնուհետև գնում է այգիներ, որ օգնեն նուռը հավաքել, և այս զվարճալի տոնն ավարտվում է մայրամուտին։ Տոնը, ինչպես և փառատոնը, զգալի թվով զբոսաշրջիկներ է գրավում ։
Արտաքին  հղումներ
Կատեգորիա:Տոներ
Նուռնուսի կայծքարի հանքավայր
Կատեգորիա:Հանքավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի հանքավայրեր
Մաղարո
Մաղարո (მაღარო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սիղնաղի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1747 մարդ ։
Տարածք
Կենտրոնի բարձրությունը 950 մետր է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սիղնաղի շրջան
Օլգա Կոնստանտինովնա
Օլգա Կոնստանտինովա, իշխանուհի, հելլենների թագավոր Գեորգիոս I-ի կինը, 1920 թվականի նոյեմբերից դեկտեմբեր՝ Հունաստանի ռեգենտ:
Կենսագրություն
Օլգա Կոնստանտինովնան այն աստիճան էր տարվել Միխայիլ Լերմոնտովի գրականությամբ, որ կազմել է «Լերմոնտովի ստեղծագործությունների քաղվածքները տարվա յուրաքանչյուր օրվա համար» հավաքածուն՝ ռուս և օտարերկրացի կայսերական տների անդամների ստորագրություններով : Հունաստանի թագավոր Գեորգինիոս I-ի և իշխանուհու պսակադրությունը տեղի է ունեցել Սանկտ Պետերբուրգում 1867 թվականի հոկտեմբերի 15-ին (27-ին): Ամուսնությունն ամրացնում է Հունաստանի և Ռուսաստանի դիվանագիտական հարաբերությունները և միացնում երկու թագավորական տներ, ինչը ռուսական դիվանագիտության հաջողություններից մեկն էր: Ռուսական դիրքերի առաջխաղացումը միջերկրածովյան շրջանում, այն էլ Թուրքիայի հետ ունեցած կոնֆլիկտի պահին, ծայրահեղ կարևոր էր Ռուսաստանի համար:
Թագուհին զբաղվում էր բարեգործությամբ, Պիրայում, որտեղ գտնվում էր ռուսական նավատորմի կայանը, նաև կառուցում է զինվորական հիվանդանոց: Նաև բացել է բժշկական կուրսեր կանանց համար, և ինքն էլ մասնակցել է դրանք: Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ գալիս է Ռուսաստան և աշխատում հիվանդանոցներում, օգնում վիրավորներին: Հորից Օլգան ժառանգել է սերը դեպի ռուսական նավատորմը և մինչև կյանքի վերջը պահպանել է այն:
1920 թվականին թոռան՝ Ալեքսանդրի մահվանից հետո, մինչև որդին Կոնստանտինը կվերահաստատվեր գահին, Օլգան կատարում է Հունաստանի ռեգենտի պարտականությունները:
Տոհմածառ
Տոհմածառ
Ալեսանո
Ալեսանո  (Alessano), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 6636 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 234 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71031, հեռախոսային կոդ՝ +39 00833։
Սոջորներ Թրութ
Սոջորներ Թրութ (Sojourner Truth,, ի ծնե՝ Իզաբելլա Բաումֆրի Isabella Baumfree), աբոլիցիոնիզմի և ֆեմինիզմի ջատագով ամերիկուհի՝ ծնված ստրկության մեջ։ Հայտնի է 1851 թվականի իր «Մի՞թե ես կին չեմ» ելույթով։ Հանդիպում են անվան Սոժուրնա, Սուժուրներ և Սոժուրնե գրելաձևերը։
Վաղ տարիներ
1808 թվականին նա 105 դոլարով վաճառվել է պանդոկապան Մարտինուս Շրայվերին, որն իր հերթին մեկուկես տարի անց 175 դոլարով նրան վաճառել է Ջոն Դյումոնին։ Վերջինս Իզաբելլային լավ է վերաբերվել, սակայն նրա կինն անընդհատ հետապնդել է աղջկան։ 1815 թվականին Իզաբելլան սկսել է հանդիպել հարևան ֆերմայից Ռոբերտ անունով մի ստրուկի հետ։ Բայց Ռոբերտի տերը դեմ էր նրա՝ երեխաներ ունենալուն, որովհետև Ռոբերտի երեխաներին նա չէր կարող ստրկացնել։ Ռոբերտին ծեծել և բաժանել են Իզաբելլայից։ Արդյունքում Ռոբերտը վերքերից մահացել է։ Նույն տարում ծնվել է նրա ու Ռոբերտի աղջիկը։ Երկու տարի անց Իզաբելլայի տերը նրան ստիպել է ամուսնանալ Թոմաս անունով մի ծառայի հետ, որից ունեցել է 4 երեխա։
Ազատություն
1799 թվականին Նյու Յորք նահանգում սկսվել է ստրկության օրենսդրական վերացման գործընթացը, որն ավարտվել է 1827 թվականի հուլիսի 4-ին։ Այդ դեպքերից մեկ տարի առաջ Դյումոնը խոստացել էր Իզաբելլային ազատ արձակել, եթե նա լավ ու ազնիվ աշխատի, սակայն հետագայում փոխել է իր որոշումը, քանի որ նրա աշխատունակությունը նվազել էր ձեռքի վնասվածքի պատճառով։ 1826 թվականի նա նորածին դստեր հետ հեռացել է սեփականատիրոջից՝ թողնելով մնացած երեխաներին, քանի որ օրենքով նրանք կարող էին ազատություն ստանալ միայն մինչև 20 տարեկանը ծառայելուց հետո։ «Ես չեմ փախել, քանի որ դա սխալ է, ես հեռացել եմ` հավատալով, որ ես դրա իրավունքն ունեմ»։ Իզաբելլան, վրդովված այդ որոշումից, շարունակել է աշխատել և կատարել է իր բոլոր պարտավորությունները սեփականատիրոջ առջև՝ մշակելով 100 ֆունտ բուրդ։
Նա բնակություն է հաստատել Այզեքի և Մարիա Վագների տանը, որոնք Դյումոնից ցանկացել էին գնել Իզաբելլային ստրուկների ազատման մասին օրենքի ուժի մեջ մտնելուց մեկ տարի առաջ։ Դյումոնը համաձայնել է՝ Իզաբելլայի դիմաց ստանալով 20 դոլար։ Ավելի ուշ Իզաբելլան իմացել է, որ Դյումոնն ապօրինաբար Ալաբամայում վաճառել է իր հնգամյա որդուն՝ Փիթերին։ Այզեքի և Մարիա վան Վագեների օգնությամբ նա հայց է ներկայացրել դատարան և մի քանի ամիս դատական վարույթից հետո վերադարձրել որդուն, որն անցել է նոր տիրոջ տիրապետության տակ։ Այսպիսով, Իզաբելլան դարձել է առաջին սևամորթ կինը, որը դատարանում հաղթել է սպիտակամորթ տղամարդու։
Ապրելով Այզեքի և Մարիա վան Վագեների տանը՝ նա դարձել է բարեպաշտ քրիստոնյա։ 1829 թվականին որդու հետ տեղափոխվել է Նյու Յորք և դարձել ավետարանիչ Էլայջի Փիրսոնի տնային աշխատողը։ 1832 թվականին սկսել է աշխատել Ռոբերտ Մետյուզի մոտ։ Էլայջա Փիրսոնի մահից հետո Իզաբելլան և Ռոբերտ Մետյուզը մեղադրվել են նրան թունավորելու մեջ, սակայն ավելի ուշ արդարացվել են, որից հետո Մեթյուզը մեկնել է արևմուտք։
1839 թվականին Իզաբելլայի որդին՝ Փիթերը, աշխատանքի է տեղավորվել կետորսության նավում և ուղևորվել երկար նավարկության։ 1840-1841 թվականներին Իզաբելլան երեք նամակ է ստացել որդուց, չնայած վերջինս գրել է, որ հինգ նամակ է ուղարկել։ 1842 թվականին, երբ նավը վերադարձել է նավահանագիստ, Փիթերն այնտեղ չի եղել, և նրա հետագա ճակատագրի մասին ոչինչ հայտնի չէ։
Ազատության արդյունք
1843 թվականը Բաումֆրիի (Baumfree) կյանքում շրջադարձային էր։ Նա մեթոդականության ջատագով է դարձել, հունիսի 1-ին փոխել է իր անունը՝ դառնալով Սոջորներ Թրութ (Sojourner Truth): «Ոգին կանչում է ինձ, և ես պետք է գնամ»,-ասել է նա ընկերներին և ուղևորվել ԱՄՆ-ում ստրկության վերացում քարոզելու ։ Թրութը սկսել է հաճախել ադվենտիստների ճամբարի հավաքներին, սակայն դա երկար չի տևել, քանզի Քրիստոսն այդպես էլ չի հայտվել՝ չնայած ադվենտիստների մարգարեություններին, համաձայն որոնց՝ Քրիստոսը պետք է գար 1843 և 1844 թվականներին։ Ինչպես ադվենտիզմիցհիասթափված շատ մարդիկ, նա որոշ ժամանակ հեռացել է իր ընկերներից, որոնք հավատարիմ էին այս կրոնական շարժմանը ։
1844 թվականին նա դարձել է Նորթամփթոնի կրթության և արդյունաբերության ասոցիացիայի անդամ։ Այն հիմնադրվել էր աբոլիցիոնիստների կողմից և պայքարում էր կանանց իրավունքների համար, քարոզում կրոնական հանդուրժողականություն և խաղաղասիրություն։ Ընդամենը չորս ու կես տարվա ընթացքում կազմակերպությանը անդամակցել է 240 մարդ, թեև ոչ ավելի, քան 120 միանվագ ։ 1846 թվականին կազմակերպությունը լուծարվել է, քանի որ չէր կարողանում ապահովել իրեն ։ Թրութն իր ստրկական կյանքի մասին հիշողությունները պատմել է իր ընկերուհուն՝ Օլիվ Գիլբերտին, իսկ 1850 թվականին Ուիլյամ Լլոյդ Հարրիսոնը հրատարակել է «Պատմություն ժամանակավոր բնակչի ճշմարտության մասին. հյուսիսային ծառան» (The Narrative of Sojourner Truth: a Northern Slave) գիրքը։
Նույն տարի նա 300 դոլարով տուն է գնել Նորթհեմփթոնի այն վայրում, որը հետագայում դառնալու էր Ֆլորենցիայի գյուղը, և ելույթ է ունեցել Կանանց իրավունքների ազգային կոնգրեսի առաջին հավաքում՝ Վուսթեր քաղաքում։ 1854 թվականին «Ես վաճառում եմ ստվերը գործը պահելու համար» մակագրությամբ պատմությունները և նկարները վաճառելու միջոցով նա վճարել է հիպոթեքը, որը նրա ընկերն էր վերցրել Սեմյուել Հիլլի կազմակերպությունից ։
Եղվարդ (այլ կիրառումներ)
Եղվարդ, կարող է վերաբերել՝
Սոջորներ Թրութ
Հասարակական գործունեություն
1843 թվականի հունիսի 1-ին Իզաբելլան փոխել է իր անունը՝ այդուհետ կոչվելով Սոջորներ Թրութ («սոջորներ» նշանակում էր ժամանակավոր բնակիչ, իսկ «թրութ»՝ ճշմարտություն)։ Ընկերներին ասել է՝ «Սուրբ Հոգին կանչում է ինձ, ես պետք է գնամ։» Նա շրջել է ամբողջ երկրում՝ աբոլիցիոնիզմ քարոզելով։ 1844 թվականին միացել է կանանց իրավունքների համար պայքարող, կրոնական հանդուրժողականություն և խաղաղասիրություն քարոզող Նորթեմփթոնի կրթության և արդյունաբերության ասոցացիային։ Ասոցացիայի 210 անդամները տնտեսություն էին վարում 2 կմ2 տարածքում՝ պահելով անասուններ, ինչպես նաև անտառահատումներ իրականացնելով ու գործվածքի ֆաբրիկա շահագործելով։ Այնտեղ Թրութը ծանոթացել է Ուիլյամ Լլոյդ Հարրիսոնի և Ֆրեդերիկ Դուգլասի հետ։ 1846 թվականին ասոցացիան լուծարվել է իր գոյությունը պահպանել չկարողանալու պատճառով։ 1847 թվականից ի վեր՝ Թրութը եղել է Ջորջ Բենսոնի՝ Ուիլյամ Լլոյդ Հարրիսոնի կնոջ տնային տնտեսուհին։ 1849 թվականին՝ արևմուտք մեկնելուց առաջ, նա այցելել է իր նախկին տիրոջը՝ Դյումոնին։
1850 թվականին Ուիլյամ Լլոյդ Հարրիսոնը մասնավոր հրատարակել է «Պատմություն ժամանակավոր բնակչի ճշմարտության մասին. հյուսիսային ծառան» գիրքը, որտեղ ժողովված են ստրկական կյանքի մասին Սոջորների հիշողությունները։ Այդ նույն տարում Իզաբելլան 300 դոլարով տուն է գնել Նորթհեմփթոնում, ինչպես նաև ելույթ է ունեցել Կանանց իրավունքների առաջին ազգային կոնվենցիայի ժամանակ։ Հաջորդ տարի Թրութը լքել է Նորթհեմփթոնը և միացել հայտնի հռետոր, աբոլիցիոնիստ Ջորջ Թոմփսոնին։ 1851 թվականի մայիսին նա մասնակցել է Օհայո նահանգի Ակրոն քաղաքում կազմակերպված կանանց իրավունքների կոնվենցիային, որտեղ արտասանել է իր հայտնի ելույթը՝ «Միթե ես կին չեմ»։ Այդ կարգախոսը ընդօրինակվել է մի հայտնի ամոլիցիոնիստական պաստառից, որտեղ պատկերված էր ծնկած սևամորթ կին, որը հարցնում էր՝ «Մի՞թե ես կին ու քույր չեմ» ։
Հաջորդ տասնամյակի ընթացքում Սոջորները ելույթ է ունեցել տասնյակ, հնարավոր է՝ հարյուրավոր լսարանների առջև։ 1851-1853 թվականներին նա Օհայո նահանգում աշխատել է Մարիուս Ռոբինսոնի՝ «Anti-Slavery Bugle» աբոլիցիոնիստական հրատարակչության խմբագրի հետ, ինչպես նաև իր ելույթներով շրջագայել ԱՄՆ-ում։ 1853 թվականին ելույթ է ունեցել Նյու Յորքի սուֆրաժիստուհիների ժողովում, ծանոթացել Հարիեթ Բիչըր Սթոուի հետ։ 1858 թվականին նրա ելույթներից մեկն ընդհատել է մի մարդ, որը, չհավատալով, որ կինը կարող է նման ելույթներ ունենալ, հայտարարել է, որ իրականում նա տղամարդ է։ Ի պատասխան՝ Թրութը պատռել է վերնաշապիկը և մերկացրել կուրծքը։
Հետագա տարիներ
1870 թվականին Սոջորներ Թրութը փորձել է հասնել նախկին ստրուկների համար հողային սուբսիդիաների մասին օրենքի ընդունմանը, բայց ապարդյուն։ Լինելով Վաշինգտոնում՝ Սպիտակ տանը հանդիպել է նախագահ Ուլիս Գրանտի հետ։ 1872 թվականին նա, վերադառնալով Բեթլ-Կրիկ, փորձել է մասնակցել նախագահական ընտրությունների քվեարկությանը, սակայն դա նրան չի հաջողվել։ Թրութի ելույթները նվիրված էին աբոլիցիոնիզմին, կանանց իրավունքներին, բանտային բարեփոխմանը. նա դեմ էր մահապատժին։ Ոչ բոլորն էին ընդունում նրա հայացքները, բայց նա շատ կողմնակիցներ ուներ այդ ժամանակվա ազդեցիկ մարդկանց շրջանում։
Սոջորներ Թրութը մահացել է 1883 թվականի նոյեմբերի 26-ին իր տանը։ Թաղված է Բեթլ-Կրիկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Աբոլիցիոնիզմ Կատեգորիա:Ամերիկացի սուֆրաժիստներ
Լիցքավորված մասնիկ
Լիցքավորված մասնիկ, էլեկտրական լիցքով օժտված մասնիկ։ Էլեկտրական լիցք կարող են ունենալ ինչպես տարրական մասնիկները, այնպես էլ՝ ատոմները, մոլեկուլները և բազմատոմ համակարգերը։ Մասնիկների լիցքը միշտ բազմապատիկ է տարրական լիցքին։ Էլեկտրական լիցք չունեցող մասնիկը կոչվում է չեզոք մասնիկ։
Տարրական մասնիկներ
1) - հակամասնիկ, 2) - քվազիմասնիկ
Կոտորակային լիցք
Մասնիկները, որոնք առանձին չեն հանդիպում, սակայն միասին կազմում են այլ տարրական մասնիկներ, ունեն կոտորակային լիցք։ Դրանք են՝
Ատոմներ և մոլեկուլներ
Լիցք ունեցող ատոմները և մոլեկուլները կոչվում են իոններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էլեկտրականություն
Լատվիայի լուսանկարչության թանգարան
Պատմություն
Թանգարանի ցուցադրությունը ներկայացնում է լուսանկարչական արվեստի զարգացումը Լատվիայում 1839-ից 1941 թվականներին։ Այստեղ ցուցադրված են նաև արծաթե ժապավենով լուսանկարներ և լուսանկարչական հին սարքավորումներ։
Թանգարանի հավաքածուի անբաժանելի մասն են կազմում 1930-ականների լատվիական լուսանկարչական սարքավորումները՝ ի դեմս «Minox» տեսախցիկի։
Հավաքածուն պարունակում է նաև XIX դարի, ինչպես նաև ժամանակակից շրջանի վարպետների լուսանկարչական աշխատանքները, ինչպես նաև մի շարք արխիվային փաստաթղթեր։ Լատվիայի լուսանկարչության թանգարանի գրադարանն ունի նաև թեմատիկ գրքեր և ամսագրեր։
Թանգարանը պարբերաբար անցկացնում է ցուցահանդեսներ՝ ներկայացնելով ժամանակակից վարպետների լուսանկարները։ Թանգարանի ներսում կազմակերպվում են նաև սեմինարներ և գիտաժողովներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի թանգարաններ
Արգանդաբ
Արգանդաբ, գետ Աֆղանստանի կենտրոնական հատվածում։ Սկիզբ է առնում Գազնի քաղաքից ոչ հեռու գտնվող բլուրների վրայից և հոսում է դեպի հարավ-արևմուտք` հասնելով մինչև Հիլմենդ գետ։ Գետի երկարությունը կազմում է մոտ 400 կիլոմետր։ Արևելյան կողմում Արգանդաբին զուգահեռ հոսում է Տարնակ գետը (320 կիլոմետր), որը Ղանդահարից դեպի հարավ-արևմուտքից 50 կմ է, դառնում է Արգանդաբի վտակ և նույնպես թափվում Հիլմանդ։
Արգանդաբի ստորին հատվածի ջրերը օգտագործվում են ոռոգման համար, այնպես որ այստեղ հողը մշակված է և պտղաբեր։ Սակայն գետի մոտակայքում չկան շատ բնակելի գյուղեր։ Արգանդաբ և Տարնակ գետերի միջև տեղակայված է մայրուղի, որը կապում է Քաբուլը և Ղանդահարը ։
2008 թվականին հայտարարվել է Դալայի ամբարտակի արդիականացման նախագիծը, որը կնպաստեր Արգանդաբի հարևանությամբ գտնվող ոռոգվող հողատարածքների կրկնակի աճին։ Այս նախագծի արժեքը գնահատվում էր 50 մլն դոլար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աֆղանստանի գետեր
Նոր աշխարհի ծնունդը
«Նոր աշխարհի ծնունդը» (խոսակցական`La Estatua de Colón, բառացի նշանակում է «Կոլումբոսի արձան»), վիթխարի քանդակ, որը գտնվում է Ատլանտյան օվկիանոսի ափին, Արեսիբոյում (Պուերտո Ռիկո)։ 2016 թվականին այն համարվել է կիսագնդի ամենաբարձր արձանը` գերազանցելով Մեքսիկայի Գուերերո Չիմալիին (վերջինիս բարձրությունը կազմում է 60 մ` ներառյալ պատվանդանը)։
Պատմություն
Վրացի քանդակագործ Զուրաբ Ծերեթելին սկզբնապես ստեղծել է այս արձանը հիշատակելու Քրիստափոր Կոլումբոսի առաջին ճանապարհորդության 500-ամյակը։ Նոր աշխարհի ծնունդը կառուցվել է 1991 թվականին։ Արձանն ակնհայտորեն պատկերում է Կոլումբոսին, ով վերահսկում է ղեկը, իսկ հետին ֆոնի վրա Նինյան, Պինտան և Սանտա Մարիան են, որոնք շրջանցել են Ատլանտյան օվկիանոսը ։ Արձանը բաղկացած է 2750 բրոնզե և պողպատե կտորներից և կշռում է ավելի քան 600 տոննա։ Իր 110 մ բարձրությամբ 20-րդ դարի վերջին տասնամյակում համարվում է Արևմտյան կիսագնդի ամենաբարձր հուշարձանը։ Կառուցելուց հետո Զուրաբ Ծերեթելին առաջարկել է Նոր աշխարհի ծնունդը այնպիսի քաղաքների, ինչպիսիք են Բալթիմորը, Ֆորտ Լոդերդեյլը, Մայամին, Նյու Յորքը և Կոլումբուս (Օհայո)ն, սակայն նրանցից ոչ մեկը չի ընդունել այն` պատճառաբանելով, որ արձանը կարող է ազդել իրենց քաղաքների տեսանելի հորիզոնին։ Արձանն ստացել է ստորացուցիչ մականուններ, ինչպիսիք են «Քրիս Քոնգը» և «Ռուսաստանից նողկանքով»` համապատասխան վայրի որոնման ժամանակահատվածում ։ Չնայած խոչընդոտներին արձանը որպես դրոշմակնիք դրվել է և «Նոր Մարդու Ծնունդը» անվամբ ավելի փոքր ու ձևափոխված տարբերակով ընդունվել է Սևիլյաի կողմից 1995 թվականին ։
Հանգրվանելով Պուերտո Ռիկոյում
1998 թվականին Էդվին Ռիվերա Սիերրան` Պուերտո Ռիկոյի քաղաքապետը, որոշել է ձեռք բերել հուշարձանը։ Չնայած արձանը նվիրաբերվել է Զուրաբ Ծերեթելիի կողմից, արձանի ներմուծման արժեքը կազմել է 2,4 միլլիոն դոլար։ Գումարն ամբողջությամբ վերցվել է հասարակական գանձարանից մարզպետ Պեդրո Ռոզելիոյի հաստատմամբ ։ Ռիվերա Սիերրան պնդում էր, որ քաղաքապետարանի գանձարանը չի կորցնի նույնիսկ մեկ ցենտ նախագծի վրա, և պլանավորում էր հուշարձանը տեղադրել Կատանյոյի ծովածոցում։ Հուշարձանի մասերը տեղափոխվեցին հարակից զբոսայգի 1998 թվականին նոյեմբերի 12-ին։ Ըստ նախնական պլանավորման կառուցումը պետք է սկսվեր 1999 թվականին, մինչդեռ նվիրվածութունը տեղի է ունեցել 2000 թվականի հոկտեմբերին։ Այնուամենայնիվ, նախագիծը հետագա վիճաբանությունների առիթ հանդիսացավ, քանի որ մի շարք տներ պետք է քանդվեին ճանապարհ հարթելու համար և նրա համար ծախսված գումարը չափազանց մեծ էր` արժենալով մոտավորապես 150 միլիոն դոլար։ Իսկ հուշարձանի բարձրությունը կարող էր խանգարել մոտակա օդանավակայանի երթևեկությանը և կենտրոնական կառավարությունը որոշեց դադարեցնել ծրագրի ցանկացած ֆինանսավորում։ Արձանի մասերը կուտակված մնացել են ծովածոցում մի քանի տարի և այդ ընթացքում որոշ կտորների վրա ժանգոտման նշաններ էին սկսել հայտնվել։ Ուստի կտորների պահեստավորման համար ծախսվեց 1,6 միլիոն դոլար` չհաշված անվտանգության մի շարք աշխատակիցների աշխատավարձը ։
2012 թվականի հունիսին վերջապես արձանի առաջին կտորները սկսեցին ժամանել Արեսիբո ։ Հասնելով այնտեղ Նոր աշխարհի ծնունդը դարձավ զբոսաշրջային կենտրոն և կառավարությունն ակնկալում էր ստանալ 4,6 միլիոն դոլար եկամուտ ու 900 նոր աշխատատեղ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հսկայական արձաններ Կատեգորիա:Քրիստափոր Կոլումբոս
Feel It Still
«Feel It Still», ամերիկյան Portugal. The Man ռոք խմբի երգը, որը դարձել է նրանցWoodstock ութերորդ ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլը։ Երգը խմբի առաջին հիթն է, որը ընդգրկվել է Billboard Hot 100 հիթ-շքերթի լավագույն տասնյակում։
Տեղեկություն երգի մասին
Երգից ներառված է ընդմիջարկություններ The Marvelettes խմբի «Please Mr. Postman» երգից ։ «Feel It Still» երգը հնչել է Apple iPad Pro, Vitamin Water և YouTube TV գովազդային հոլովակներում։
Երգի տեսահոլովակը թողարկվել է 2017 թվականի մարտի 6-ին ։
«Feel It Still» երգը դարձել է խմբի առաջին հիթը, որը գլխավորել է Billboard Alternative Songs և Adult Alternative Songs հիթ-շքերթները. պահանջվել է վեց շաբաթ, որ երգն զբաղեցնի առաջին տեղը ։ Երգը ընդգրկվել է Billboard Hot 100 երգերի ընդհանուր հիթ-շքերթի լավագույն տասնյակում ։
Հավաստագրումներ
! scope="row"| Պորտուգալիա (AFP)
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Նիկոլաս Տուլպ
Նիկոլաս Տուլպ ։ Հոլանդացի վիրաբույժ և Ամստերդամի քաղաքապետ։ Նա եղել է վաճառականի որդի, որն ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Ամստերդամի հասարակական կյանքում։
1611-1614 թվականներին Լեյդենում սովորել է բժշկություն։ Վերադառնալով Ամստերդամ` նա դարձավ հարգված բժիշկ և 1617 թվականին ամուսնացավ Եվա Եգբերտսդոխտեր վան դեր Վուխի հետ։ Իր քաղաքական գործչի կարիերան նա սկսել է քաղաքի գանձապահի աշխատանքից և 1622 թվականին դարձել է Ամստերդամի քաղաքային խորհրդի անդամ։
Բժշկի կարիերան
XVII դարը հայտնի է որպես Հոլանդիայի ոսկե դար, իսկ Ամստերդամի նավահանգստը՝ որպես ռազմածովային բազա և Արևելյան Հնդկաստանի ընկերության խոշոր կենտրոն։ Դոկտոր Տուլպիուսի կարիերան իր քաղաքի հաջողության արտացոլումն է։ Ամստերդամում բնակչությունը աճել է 30 000-ից 1580 թվականը մինչև 210 000-ի 1650 թվականը, Տուլպայի բժշկական և քաղաքական կարիերան նրան դարձրեցին ազդեցիկ մարդ քաղաքում։ Շնորհիվ քաղաքային խորհրդում իր կապերին, 1628 թվականին նա նշանակվել է Ամստերդամի գիլդիայի վիրաբույժների նախագահ։ Հենց այդ նույն թվականին մահացել է նրա կինը, թողնելով նրան հինգ երեխաներին։
1630 թվականին նա կրկին ամուսնացավ, այս անգամ Աուդսխորնայի քաղաքապետի դստեր հետ, որից նա ևս երեք երեխա ունեցավ։ Նախագահի պարտականությունների մեջ մտնում էր ամենամյա անատոմիական դասերը, որոնց համար որպես նյութ ծառայել են հրապարակայնորեն կախաղան բարձրացված հանցագործների մարմինները։ Այդ ժամանակ դիահերձումն եվրոպական քաղաքներում օրինական էր համարվում, եթե իրականացվում էր մահապատժի ենթարկված տղամարդկանց մարմինների վրա։
Անատոմիական դասերը իրականացվում էին քաղաքային խորհրդի համաձայնությամբ, և ստացված ամբողջ հասույթը տրամադրվում էր քաղաքային հիմնադրամին խորհրդակցությունների և ճաշկերույթների համար։ Քաղխորհրդի և գիլդիայի անդամների համար դա պարտադիր իրադարձություն էր։ Եվրոպայում այդ դասերին են մասնակցել նաև անվանի բժիշկներ, փոխանակվել կարծիքներով մարդու մարմնի անատոմիայի և քիմիական գործընթացների մասին։ Գիլդիայի անդամները պատվիրեցին խմբակային դիմանկար։ Ռեմբրանտը այդ ժամանակ 26 տարեկան էր, երբ պատվեր ստացավ և ստեղծեց մի աշխարհահռչակ դիմանկար «Դոկտոր Տուլպիուսի անատոմիայի դասը»։
Կտավում պատկերված է Տուլպան՝ անատոմիայի դաս անցկացնելիս։ Կտավը գտնվում է Հաագայի Մաուրիցխյոյս թանգարանում։ Շատ վարկածներ գոյություն ունեն, թե ինչո՞ւ էր դոկտոր Տուլպը սկսել նախաբազկի դիահերձումը։ Վարկածներից մեկը այն է, որ որպես խթան հանդիսացել է այդ ժամանակվա բժշկության հետաքրքրությունը ավշային համակարգի մասին։ Գոյություն է ունեցել այդ թեմայով անատոմիայի երկու աշխատանք, որոնց հեղինակներն են Ուիլյամ Գարվեյը և Մարչելլո Մալպիգին։ 1628 թվականին՝ վերջերս կախաղան բարձրացված հանցագործներից մեկի դիահերձման ժամանակ, որը անցկացվում էր ֆրանսիացի սենատոր Նիկոլաս Պեյերսկու ղեկավարությամբ, բացվել են ավշային մազանոթները, քանի որ այդ դժբախտը նախքան մահապատիժը առատորեն կերել էր և նրա դիակը հետազոտվել է դրանից կես ժամ հետո։ Անոթները կարելի է տեսնել անզեն աչքով միայն այն դեպքում, եթե ուսումնասիրության առարկան մինչ այդ սնունդ է ստացել։
Ռեմբրանդի նկարում պատկերված իրադարձությունը թվագրված է 1632 թվականի հունվարի 12-ին։ Ռեմբրանդի նկարի հանցագործը Արիս Կինդն էր։ Ավելի ուշ՝ 1656 թվականին Ռեմբրանդը նկարեց ևս մեկ դիմանկար, Տուլպայի ժառանգորդին պատկերող հետևյալ գրառմամբ «Դոկտոր Դեյմանի անատոմիայի դասախոսությունը»։ Հարկավոր էր ևս հարյուր տարի, նախքան վիրաբույժներին թույլատրեցին իրականացնել դիահերձում կանանց մարմնի վրա։
Իսկական մողեսներ
Բնորոշվում են լավ զարգացած վերջույթներով, երկարավուն մարմնով և ինքնահատվող պոչով։ Գլուխը այս կամ այն չափով տարանջատված է մարմնից և ծածկված է խոշոր, համաչափ վահանիկներով։ Մարմնի մեջքային մակերեսը ծածկված է մանր ոսպանման թեփուկներով, իսկ որովայնայինը՝ հարթ ու համեմատաբար խոշոր վահանիկներով։ Կոպերը կարող են լինել բաժանված ու շարժուն կամ միաձուլված։ Ունեն արտաքին ականջային անցք։ Ընտանիքում կան ձվադիր և ձվակենդանածին տեսակներ։
Հայաստանում տարածված են (տարբեր գիտնականների կողմից տարբեր կերպ ընդունվող) այդ ընտանիքի 4-5 ցեղերի 15-16 տեսակ՝ նրբագեղ օձաչք մողես, անդրկովկասյան խայտաբղետ մողեսիկ,անդրկովկասյան անապատային մողեսիկ, Շտրաուխի անապատային մողեսիկ, Դալի ժայռային մողես, հայկական ժայռային մողես, Ռադդեի ժայռային մողես (ներառյալ Նաիրյանը), Ռոստոմբեկովի ժայռային մողես, Պորչինսկու ժայռային մողես, միասեռ ժայռային մողես, Վալենտինի ժայռային մողես, մարգագետնային մողես, զոլավոր մողես, միջին մողես, ճարպիկ մողես և փոքրասիական մողես։
Նիկոլաս Տուլպ
Մահ և ժառանգություն
1673 թվականին նա ընդունվել է Հաագայի Հանրապետության վարչական կոմիտե, որտեղ և ավելի ուշ մահացավ։ Տուլպը թաղված է Ամստերդամի Նոր եկեղեցում։ Բանաստեղծ Իյոստ վան դեն Վոնդելը գրել է մի քանի բանաստեղծություն նրա մասին և Ռեմբրանդի նկարների նման գոյություն ունեն նրան պատկերող շատ այդպիսի նկարներ, մարմարե և բրոնզե արձանիկներ։
Ֆիլմագրություն
Շարլ Մատոնի «Ռեմբրանդ» ֆիլմում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիրաբույժներ Կատեգորիա:Հոլանդացի բժիշկներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հոլանդացի գիտնականներ Կատեգորիա:Լեյդենի համալսարանի շրջանավարտներ
Տիկշօզերկա
Տիկշօզերկա (Тикшозерка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Չիրկո Կեմ լիճը առանց համարի։ Գետի երկարությունը 33 կմ է, ավազանի տարածքը 665 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սալոնիկի օլիմպիական թանգարան
Պատմություն
Թանգարանը կառուցվել է 1998 թվականին՝ «Սպորտի թանգարան» անվանումով։ Այն Մշակույթի նախարարության, Մակեդոնիայի և Արևմտյան Թրակիայի սպորտի հատուկ քարտուղարության, մարզական միության և տեղական իշխանությունների ասոցացիայի աջակցությամբ, Հունաստանի եզակի սպորտային թանգարանն է։
Թանգարանի նպատակն է հավաքել, պահպանել, գրանցել, մշակել սպորտի պատմությունը և նպաստել դրա զարգացմանը Հունաստանում։ Վերջինիս ծրագիրը կրթական բնույթ ունի։