cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Փոփոխությունների կառավարում
ՓԿ-ն կենտրոնանում է նրա վրա, թե մարդկանց և թիմերի վրա ինչպես է ազդում կազմակերպական անցումը։ Խոսքը բազում հայեցակարգերի մասին է՝ սկսած վարքաբանականից և սոցիալական գիտություններից՝ վերջացրած տեղեկատվական տեխնոլոգիաներով և բիզնես որոշումներով։ Նախագծերի կառավարման ենթատեքստում փոփոխությունների կառավարման գործընթացը կարող է վերաբերել փոփոխությունների վերահսկողության գործընթացին, որտեղ նախագծի շրջանակներում փոփոխությունները պաշտոնապես ներկայացված են և հաստատված ։
1960-ականներ
Փոփոխությունների կառավարման շատ մոդելներ և գործընթացներ իրենց արմատներով ձգվում են դեպի սուգի հետազոտությունների։ Ինչպես խորհրդատուները կոռելյացիա տեսան սուգի և խնդիրների միջև, որոնք կապված են առողջության հետ և կազմակերպության աշխատակիցների շրջանում սուգի հետ՝ աշխատատեղերի և լիազորությունների կորստյան պատճառով, փոփոխությունների շատ վաղ մոդելներ գրավեցին մարդկային էմոցիաների ողջ պնակը, քանի որ աշխատակիցները տանջվում էին աշխատանքի հետ կապված փոփոխությունների պատճառով ։
Էվերեթ Ռոջերսն իր «Նորարությունների դիֆուզիա» աշխատանքում հաստատում էր, որ փոփոխությունը կարող է հասկացվել ժամանակի, կոմունիկացիոն կապուղիների և բոլոր «տառապած» աշխատակիցների վրա ազդեցության ենթատեքստում։ Մտածողության փոփոխության հիման վրա մարդկան տեղափոխումը հիմնարար ներդրում է համարվում փոփոխությունների կառավարման հայեցակարգի մշակման մեջ։ Նա առանձնացրել է չորս խմբեր, թե ինչպես են մարդիկ պատասխանում փոփոխությանը՝ վաղ հետևորդներ վաղ մեծամասնություն, ուշ մեծամասնություն և հետամնացներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մենեջմենթ
Ջեյքոբ Շիֆֆ
Ջեյքոբ Հենրի (Հակոբ Հենրիխ) Շիֆֆ (Jacob Henry Schiff, Jakob Heinrich Schiff, ), հրեական ծագմամբ ամերիկացի բանկիր, բարերար և հասարակական գործիչ ։
Կենսագրություն
Ծնվել Է Մայնի Ֆրանկֆուրտում, ռաբբինյան ընտանիքում, որը նրան գերազանց կրոնական և աշխարհիկ կրթություն է տվել։ Նրա հայրը աշխատել է որպես բրոքեր Ռոթշիլդների ընտանիքին պատկանող բանկերից մեկում։ 1865 թվականին արտագաղթել է ԱՄՆ։ Աշխատել է Kuhn, Loeb & Co բանկում։ 1875 թվականին ամուսնացել է բանկի սեփականատերերից մեկի (Սոլոմոն Լեբա) դստեր՝ Թերեզեի հետ և մտել աներոջ գործի մեջ՝ 1885 թվականին զբաղեցնելով բանկի կառավարչի պաշտոնը։ Բանկը դարձել է ԱՄՆ-ում ամենահաջողակ բանկերից մեկը և մասնակցել է տարբեր ոլորտներում բազմաթիվ խոշոր նախագծերի ֆինանսավորմանը և երկաթուղիների շինարարությանը։
Շիֆֆը եղել է ԱՄՆ-ում հրեական համայնքի առաջնորդներից մեկը, ֆինանսավորել է բազմաթիվ ծրագրեր, ինչպիսիք են հրեական աստվածաբանական ճեմարանի ստեղծումը, Հիբրու Յունիոն քոլեջը, Նյու Յորքի հանրային գրադարանում հրեական բաժինը։ Շիֆֆի բարեգործական գործունեությունը տարածվում էր նաև մի շարք ոչ հրեական հաստատությունների և նախագծերի վրա. նա մեծ գումարներ էր նվիրաբերում ամերիկյան համալսարաններին, Ամերիկյան Կարմիր Խաչին, Ամերիկայի բոյսկաուտներին և այլն։ Շիֆֆը ԱՄՆ առևտրային պալատի փոխնախագահն էր, մտնում էր Նյու Յորքի քաղաքային խորհրդի կրթության մեջ, զբաղեցնում էր բազմաթիվ պատվավոր պաշտոններ։
Մասնակցություն քաղաքականությունում
1904 թվականին Շիֆֆն անգլիացի Էդուարդ VII թագավորի մոտ ունկնդրության է արժանացել ։
1909 թվականի նախագահական ընտրություններում պաշտպանել է Ուիլյամ Տաֆտին։
1914 թվականին դարձելէ Ամերիկյան հրեական բաշխիչ կոմիտեի հիմնադիրներից մեկը («Ջոյնթ») ։
Հանդես է եկել սիոնիզմի դեմ՝ այդ գաղափարը համարելով ուտոպիական, սակայն, երբ 1917 թվականին բրիտանական կառավարությունը հրապարակեց Բալֆուրի հռչակագիրը, Շիֆֆն աջակցեց նրան։
Շիֆֆը և Ռուսաստանը
Հեղինակների մեծ մասը, որոնք անդրադարձել են 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի ամերիկա-ռուսական հարաբերությունների թեմային, նշում են Ջեյքոբ Շիֆֆի ատելությունը ցարական Ռուսաստանի հանդեպ, ինչն առաջին հերթին կապված էր հրեաների նկատմամբ ցարական կառավարության քաղաքականության հետ ։ Ռուսական իշխանությունները ճնշելու համար, նպատակ ունենալով ստիպել նրանց դադարեցնել հրեա բնակչության իրավունքների ոտնահարումը, Շիֆֆը ակտիվորեն օգտագործել է իր հեղինակությունն ու ազդեցությունը ամերիկյան բանկային-ֆինանսական հատվածում, փակելով Ռուսաստանի մուտքը ԱՄՆ արտաքին փոխառություններ ստանալու համար, մասնակցել է ռուս-ճապոնական պատերազմի ընթացքում Ճապոնիայի կառավարության ֆինանսավորմանը, ինչպես նաև հանդես է եկել արտաքին քաղաքական նախաձեռնություններով, որոնք կարող են հանգեցնել ռուս-ամերիկյան հարաբերությունների վատթարացմանը։
Նաոմի Կոենը (Naomi Wiener Cohen)՝ Ջեյքոբի կենսագիրը, Շիֆֆի վերաբերմունքը ցարական Ռուսաստանի հանդեպ անվանեց «Անձնական պատերազմ, որը շարունակվել է 1890-ականներից մինչև 1917 թվականը, ... որը տարիների ընթացքում ուժեղանում էր և վերածվում էր ամենակուլ կրքի, որի պատճառները շատ ավելի խորն էին... Բանկիրը Ռուսաստանում հրեաների վիճակը համառորեն համեմատում էր եգիպտական ելքի բիբլիական պատմության հետ, իսկ իրեն, անկասկած, նոր Մովսեսի հետ ... և հենց Ռուսաստանի դեմ խաչակրաց արշավանքին է պարտական Շիֆֆը» ։
Մի շարք աղբյուրներում նշվում է Շիֆֆի հնարավոր ներգրավվածությունը XX դարի սկզբին ռուսական հեղափոխության ֆինանսավորմանը։ ժամանակակից հետազոտող Ա. Բ. Մինդլինի արտահայտությամբ, այս թեման քննարկվել է «իրավաչափ ներգաղթային շրջանակների կողմից» ։ Նա նշում է, սակայն, որ աղբյուրները, որոնք կարող էին համոզիչ կերպով ապացուցել կամ հերքել այդ մեղադրանքները, այդպես էլ չեն ներկայացվել ։ Ավելին, ֆրանսիացի պատմաբան Լեոն Պոլյակովը մատնանշել է կեղծ նյութերի գոյությունը, որոնք նպատակ ունեին ապացուցել Շիֆֆի մասնակցությունը ռուսական հեղափոխական կազմակերպությունների ֆինանսավորմանը ։ Բրիտանացի պատմաբան Նորման Քոնը պատմել է, որ 1919 թվականի սեպտեմբերին Դոնի Ռոստովի միապետական թերթերից մեկը կեղծ փաստաթուղթ է տպագրել, որի համաձայն բոլշևիկներն իբր բազմամիլիոնանոց սուբսիդիա են ստացել Շիֆֆից, ինչն օգնել է նրանց հեղափոխությունը հաղթական ավարտին հասցնել ։
Ռուս հրեաների դրությունը Շիֆֆի ուշադրությունը գրավել է դեռ 1881 թվականի ջարդերի ժամանակ։ 20-րդ դարասկզբին այն միջոցների զինանոցին, որոնք մշակվել են ամերիկյան հրեական համայնքի կողմից այլ երկրներում հրեաների իրավունքների համար դեռ 19-րդ դարի կեսերի պայքարում, ինչպիսիք են համապատասխան հասարակական կարծիքի ձևավորումը և ամերիկյան կառավարության վրա ճնշումը, Շիֆֆը միանգամայն նոր բան է ավելացրել՝ Ռուսաստանի դիվանագիտական մեկուսացման փորձերը, հատկապես միջազգային ֆինանսական ճնշման միջոցով։
1890-ականների սկզբին Շիֆֆը որոշ ժամանակ օգնում էր ֆինանսավորել «Ազատ Ռուսաստան» («Free Russia») ամսագրի՝ ռուսական ազատության ամերիկյան բարեկամների միության մարմնի հրատարակումը, որը, ի թիվս այլ բաների, գաղտնի «չափավոր նպաստներ» էր բաժանում էսեռների կուսակցության անդամներին ։ Այդ ժամանակ Շիֆֆը սերտ կապեր է ունեցել Ջորջ Քենանի հետ։ Անկասկած, այդ կապն ավելի ընդհանուր խնդիր է դրել օրակարգում, քան պարզապես ռուս հրեաների դրության բարելավումը՝ Ռոմանովների դինաստիայի տապալումը։ Նաոմի Կոենի կարծիքով, Շիֆֆը մտահոգված էր նախևառաջ հրեա բնակչության վիճակի թեթևացմամբ, բայց ինչու այդ խնդրի կատարումը միավորել Ռուսաստանի ժողովրդավարացման ավելի լայն ռազմավարական նպատակով։
Սայրուս Ադլերը հիշում էր, թե ինչպես 1904 թվականի փետրվարի սկզբին Շիֆֆն իր տուն հրավիրեց հրեա հասարակական գործիչների և հայտարարեց. «Ինձ խնդրել են փոխառություններ տրամադրել Ճապոնիայի կառավարությանը։ Ես ուզում եմ լսել ձեր կարծիքը, թե ինչպես կարող են նման գործողությունները ազդել Ռուսաստանում մեր հավատակիցների դրության վրա»։ Հանդիպմանը կայացվել է դրական որոշում, իսկ Շիֆֆը զղջում չի զգացել այն վնասի համար, որը հասցրել է ռուսական ռեժիմին։ Պատերազմի սկսվելուց հետո, Շիֆֆի կողմից կառավարվող ամերիկյան սինդիկատը, իր բանկիրական տան «Кун, Леб и К°», ազգային և առևտրային բանկերի կազմում, ոչ միայն թողարկեց երկու անգլո-ամերիկյան վարկեր Ճապոնիայի կառավարության համար մոտ 110 միլիոն դոլար արժողությամբ (այդ գումարի կեսը տեղադրված էր Շիֆֆի սինդիկատի կողմից), նշանակալի դեր խաղաց Ճապոնիայի ֆինանսավորման և պատերազմի հաղթանակի ապահովման գործում, այլև ակտիվորեն և հաջողությամբ խոչընդոտեց ամերիկյան շուկայում Ռուսաստանի վարկերի տեղաբաշխմանը ։
Ամերիկյան բանկիրների հանդիպմանը, որը տեղի է ունեցել միևնույն ժամանակ, Շիֆֆը տպավորիչ ելույթ է ունեցել՝ իր գործընկերներին կոչ անելով բոյկոտել ռուսական փոխառությունները, որում, ի թիվս այլ բաների, հաղորդել է, որ կազմել է կտակ, որն արգելում է բանկիրի տանը վարկավորել «հակասեմիտական Ռուսաստանին» նույնիսկ նրա մահից հետո։ Շիֆֆը նաև ֆինանսավորել է Ջորջ Քենանի նախագիծը Ճապոնիայում ռուս ռազմագերիների ճամբարներում հեղափոխական գրականության տարածման վերաբերյալ։ Նախագիծը լավ օրինականացված էր, և դրա մասին ոչինչ հայտնի չէր մինչև 1917 թվականի մարտը, երբ Քենանը հրապարակավ դրա մասին հայտնել էր լրագրողներին։ Քենանի խոսքով՝ ճամբարներ են ներկրվել «հեղափոխական գրականության տոննա», և նրանցից Ռուսաստան է վերադարձել 50 հազար «բոցավառ հեղափոխականներ»։
Ռուսաստանի կառավարությունը, վնաս կրելով Շիֆֆի գործողություններից, փորձել է նրան իր կողմը քաշել կամ առնվազն չեզոքացնել։ Ներքին գործերի նախարար Վ. Կ. Պլևեն Շիֆֆին հրավիրել է Ռուսաստան։ Շիֆֆը առաջ է քաշել երկու պայման՝ 1) նա պետք է պաշտոնական հրավեր ստանա նախարարից, 2) ռուսական վիզային օրենքները պետք է փոփոխվեն, հրեա Շիֆֆը պետք է ընդհանուր հիմունքներով մտնի Ռուսաստան, այլ ոչ թե հատուկ թույլտվությամբ։ Շիֆֆը վիզային օրենքի փոփոխությունը դիտարկում էր որպես առաջին քայլ ռուս-հրեաների իրավահավասարության ճանապարհին։ Մինչ ընթանում էր նամակների փոխանակում, Պլևի վրա հաջող մահափորձ էր կատարվել։ Շիֆֆը Պլևի սպանությունը «Աստծո պատիժ» է անվանել։
Մոտավորապես միևնույն ժամանակ (մոտ 1904 թվականին) Շիֆֆի հետ հանդիպում էր ռուսական կառավարության ֆինանսական գործակալ հրեա Գ. Ա. Վիլենկինին, ով, օգտագործելով իր ազգային և նույնիսկ հեռավոր ազգակցական կապերը, փորձում էր պայմանավորվել Շիֆֆի հետ ռուսական հեղափոխական շարժմանը նրա օգնությունը դադարեցնելու մասին։ Շիֆֆը, ընդունելով նրա միջոցով հեղափոխական գործունեության միջոցների ընդունումը, հրաժարվել է նման համաձայնության գալ ռուսական կառավարության հետ, հայտարարելով, որ Վիլենկինի առաջարկը ուշացել է, և, բացի այդ, «Ռոմանովների հետ Աշխարհը չի կարող կնքվել» ։
1905 թվականի ամռանը ՍԱՍՔ քաղաքում տեղի ունեցած ռուս-ճապոնական խաղաղ բանակցությունների ժամանակ Շիֆֆը հրեական բանկիրների պատգամավորության գլխավորությամբ առնվազն մեկ անգամ է հանդիպել ռուսական պատվիրակության ղեկավար-նախարարների խորհրդի նախագահ Ս. Յու. Վիտտենի հետ։ Վիտտենն իր հուշերում այսպես էր նկարագրում այդ հանդիպումը `
Պատմաբան Ա. ն. Բոխանովը գրում է, որ պորտսմուտյան բանակցությունների ժամանակ Շիֆֆը ներկայացել է ռուսական պատվիրակության ղեկավար Ս. Յու. Վիտտենին և երկիմաստորեն սպառնացել է, որ հրեաների համար վարչա-իրավաբանական սահմանափակումների անհամատեղելիության դեպքում՝ Ռուսաստանում հեղափոխություն ։ Ամերիկացի լրագրողները, որոնք լուսաբանում էին Վիտենի հետ հրեական պատվիրակության հանդիպումը, մատնանշում էին պատվիրակության կազմում Շիֆֆի գլխավոր տեղը և այն, որ նա զբաղեցրել է ամենամարտունակ դիրքորոշումը։ Նրանք փոխանցում էին Շիֆֆի և Վիտտենի միջև տեղի ունեցած զրույցի բովանդակությունը։ Վիտտենի խնդրանքին, որ ամերիկյան հրեաները համոզեն իրենց ռուս ցեղակիցներին չգնալ հեղափոխականների շարքերը, Շիֆֆը պատասխանել է, որ դա ի զորու չէ առաջինը, և որ ռուս հրեաները գնում են հեղափոխականների շարքերը, քանի որ հույս ունեն Ռուսաստանում հաստատել կառավարման հանրապետական ձև, որն էլ նրանց հավասար իրավունքներ կտա, քանի որ ցարական կառավարությունը նման իրավունք նրանց տալու հրաժարվում է։ Այս զրույցի նման բովանդակությունը հայտնի է հրապարակախոս Վ. Վ. Շուլգինի, պատմաբան Ի. Յ. Ֆրոյանովի շարադրանքում ։
Ջոն Հեմոնդի կարծիքով, ռուս-ճապոնական պատերազմի ժամանակ Շիֆֆի զբաղեցրած դիրքորոշումը ուղղակիորեն ազդել է Ռուսաստանում հրեաների վիճակի վրա. «Յակով Շիֆֆն ավելին է արել, քան մեկ ուրիշ՝ Ռուսաստանում իր հավատակիցների խնդիրները սրելու համար, իր գովեստի միջոցով, որ հրեական բանկիրների փողերը հնարավոր են դարձրել Ճապոնիայի պատերազմը Ռուսաստանի դեմ» ։
Ռուսաստանում հրեական ջարդերի ալիքի ժամանակ Շիֆֆն աջակցում էր հրեական ինքնապաշտպանության ջոկատների կազմակերպմանը։ Բրիտանացի պատմաբան Նորման քոնն ու կենսագիր Շիֆֆ Նաոմի Քոենը նշել են, որ 1905-1906ժ թվականների ջարդերի ժամանակ Շիֆֆը փորձել է համոզել ամերիկյան կառավարությանը հանդես գալ Ռուսաստանում հրեաների պաշտպանության օգտին ։
1913 թվականին լրացել է ռուս-ամերիկյան «Առևտրի և ծովագնացության մասին տրակտատի» 1832 թվականի ժամկետը։ ԱՄՆ-ում սկսվել է պայմանագիրը խզելու քարոզչական արշավը, քանի որ Ռուսաստանը, խախտելով պայմանագրի պայմանները, Ռուսաստան այցելող ամերիկյան հրեաների վրա է դրել ճիշտ նույն սահմանափակումները, ինչ սեփական հպատակ հրեաներին՝ դա բացատրելով այդ հրեաների կողմից հեղափոխական գաղափարների քարոզչությամբ : Իրականում, ինչպես 1911 թվականին հայտարարել Է ԱՄՆ-ի պետքարտուղար Ֆ. Նոքսը, հինգ տարվա ընթացքում ԱՄՆ-ի միայն չորս քաղաքացիների համար վերժվել է վիզան այն հիմքերով, որոնցով կարելի էր կասկածել խտրականությունը ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո ռուսական կառավարությունը կրկին դիմել է ամերիկյան ֆինանսական շուկային վարկավորման աղբյուրների որոնման համար։ Շիֆֆի հետ կրկին հանդիպել է Գ. Ա. Վիլենկինը, սակայն Շիֆի դիրքորոշումը մնացել է անփոփոխ՝ նա և նրա սինդիկատը պահանջել են փոխել ռուսական իշխանությունների հակաեւրեական քաղաքականությունը մինչև վարկի տրամադրումը ։ 1918 թվականի օգոստոսի 19-ից փաստաբանը Շիֆֆի ուշադրությունը հրավիրեց այն լուրերին, որոնք բոլշևիկյան հեղափոխությունը վերագրում էին հրեաներին և անձամբ Շիֆֆին։ Նման մեղադրանքների կապակցությամբ Շիֆֆը նամակ է հղել ԱՄՆ-ի Պետդեպարտամենտին, որում փախել է «կարմիրներից» ։ Որոշ պատմաբաններ, սակայն, համաձայն են, որ Շիֆֆը փող է տրամադրել Լ. Դ. Տրոցկուն ։
Հեղափոխությունից հետո երեսուն տարվա ընթացքում Ռուսաստանում աշխատող ամերիկացի հետախույզներից և դիվանագետներից շատերը կապ են ունեցել Շիֆֆի սինդիկատի հետ ։
Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանի հանդեպ Շիֆֆի վերաբերմունքը փոխվել է։ Նա ողջունել է 1917 թվականի ապրիլի 6-ի դեկրետը, որը Ռուսաստանում հրեաներին հավասարեցրել է իրավունքներով։ Հեղափոխությունը նա անվանել է «գրեթե հրաշք, գրեթե ավելի մեծ իրադարձություն, քան եգիպտական գերությունից մեր նախնիների ազատագրումը»։ Նա շնորհավորական հեռագրեր էր ուղարկել ժամանակավոր կառավարության անդամներին, ընդունել Ռուսաստանից ժամանած պատվիրակությանը, որն այդ տարի ժամանել էր Միացյալ Նահանգներ։ Շիֆֆը ժամանակավոր կառավարությանը ֆինանսական աջակցություն է տրամադրել ժամանակավոր կառավարության կողմից թողարկված հերթական ռազմական փոխառությանը («Ազատության փոխառություն», կամ, ինչպես նրան դեռ անվանում էին, «Կերենսկու փոխառություն») ։
«Բրազիլի Զեկույցը»
1921 թվականին ռուս ներգաղթյալ իրավաբան Բորիս Բրազոլն իր The world at the crossroads գրքում ներկայացրել է 1916 թվականի փետրվարի 15-ին Նյու Յորքում ռուս գործակալի տեղափոխությունից մի հատված։ Դոնեսիայում նկարագրվում էր ռուս հեղափոխականների ժողովը, որտեղ հեղափոխական գործունեության համար փողի հարցի քննարկման ժամանակ հիշատակվում էր Շիֆֆի անունը ։
Ֆրանսիացի պատմաբան Լեոն Պոլյակովը նշում է, որ ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի արխիվում պահպանվել է Բրազիլի զեկույցը, որը վերնագրված է «Բոլշևիզմը և հուդաիզմ»ը, որը թվագրված է 1918 թվականի նոյեմբերի 30-ին, ինչպես նաև բոլոր հնարավոր շինծու փաստաթղթեր, որոնց նպատակն էր հավաստիացնել այդ զեկույցին։ Պոլյակովը գրում է, որ զեկույցը Շիֆֆին մեղադրել է հրեա հեղափոխականների մի խումբ ղեկավարելու մեջ, որոնք, իբր, 1916 թվականի փետրվարի 14-ին Նյու Յորքում որոշում են կայացրել տապալել թագավորական կառավարությունը։ Պոլյակովը նաև պնդել է, որ զեկույցում մեջբերվել է «երկրորդ աստիճանի կեղծիքը»՝ հատուկ վերամշակված հատված սիոնական իմաստունների արձանագրություններից, որում պնդվել է, որ հրեաներն ի վիճակի են կանգնեցնել գոևիների ցանկացած ապստամբություն «ամերիկյան, չինական և ճապոնական թնդանոթների օգնությամբ» ։
Ընտանիք
Շիֆֆն ուներ երկու երեխա՝ Մորտիմեր Շիֆֆը, որը սկաուտական շարժման խոշոր գործիչ էր Ամերիկայում, և Ֆրիդա Շիֆֆը, որն ամուսնացել էր Ֆելիքս Վարբուրգի հետ։
Շիֆֆի թոռնուհին՝ Դորոթի Շիֆֆը (1903-1989 թվականներ), եղել է «Նյու Յորք Փոստ» թերթի սեփականատերը (1939 թվականից) և գլխավոր խմբագիրը (1950-1976 թվականներ), որը նրա ղեկավարությամբ ազատական ուղղության խոշորագույն թերթն էր ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բարերարներ
Քվեդա Աճկղվա
Քվեդա Աճկղվա (ქვედა აჭყვა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1136 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քոբուլեթի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Կովիկ (գետ)
Կովիկ (Kovik River, Rivière Kovik, որոշ քարտեզներիում գրվում է Kovic), գետ կանադական Քվեբեկ նահանգի Նունավիկ շրջանում՝ արկտիկական տունդրայում։
Հոսանքի ուղղություն
Գետը սկիզբ է առնում Վանաս լճից (Lake Vanasse) ինտուինական Սալուիտ համայնքից 40 կիլոմետր հարավ և հոսում է դեպի հարավ–արևելք, ապա հարավ–արևմուտք դեպի Բելլա լիճը (Lake Belleau), և արևմուտքում դեպի Շասե լիճը (Lake Chassé), գետը արևմտյան ուղղությամբ շարունակում է հոսել մինչև Մանիրակ լիճը (Lake Maniraq), որտեղից գետն ընդունում է իր աջ վտակը՝ Դերվիլը։ Դրանից հետո գետ է թափվում ևս մի վտակ՝ Դուրուվրեյը։
Մշակույթ
Գետի անունը հիշատակվում է էսկիմոսների Օկատիկ ողբերգական պատմության մեջ ։ Լեգենդում Օկատիկի որդին որսի ժամանակ զոհում է և հայրը խենթանում է։
Բոգորի կենդանաբանական թանգարան
Բոգորի կենդանաբանական թանգարան (Bogor Zoology Museum), գտնվում է Բոգորի բուսաբանական այգու գլխավոր մուտքի մոտ, Ինդոնեզիա ։ Թանգարանը և նրա լաբորատորիան հիմնադրվել է 1894 թվականին՝ Հոլանդական արևելահնդկական ընկերության կառավարության կողմից, գաղութային իշխանույան ժամանակ։ Այնտեղ կա Հարավարևելյան Ասիայի ֆաունայի պահպանված ամենամեծ նմուշների հավաքածուն։
Պատմություն
Բոգորի կենդանաբանական այգին հիմնադրվել է դոկտոր Ջ. Կ. Քենիգսբերգերի կողմից՝ 1894 թվականի օգոստոսին, որն ի սկզբանե եղել է ընդամենը լաբորատորիա Բոգորի բուսաբանական այգու անկյունում, (ավելի վաղ հայտնի, Lands Platinum. թարգմանաբար՝ Հողային բուսաբանական այգի)։ Առաջին լաբորատորիան հայտնի էր որպես՝ Landbouw Zoologisch Laboratorium (հոլանդերենից թարգմանաբար՝ Գյուղատնտեսական Կենդանաբանական Լաբորատորիա), որը մասնագիտացած էր բույսերի վնասատու միջատների վրա։
Ոգեշնչվելով Շրի Լանկա կատարած իր այցից դոկտոր Քենիգսբերգերը, 1898 թվականին, Մելչիոր Թրուբի օգնությամբ, սկսեց հավաքել կենդանիների տեսակների նմուշներ։ 1901 թվականի օգոստոսի վերջին, կառուցվեց կենդանաբանական թանգարանի համար նախատեսված շենքը, որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես Zoologisch Museum and Wekplaats (կենդանաբանական թանգարան և արհեստանոց)։ 1906 թվականին թանգարանը և լաբորատորիան միացվեցին և վերանվանվեցին Zoologisch Museum en Laboratorium (կենդանաբանական թանգարան և լաբորատորիա)։ Իր ներկայիս անունը թանգարանը ստացել է 1950 թվականի Ինդոնեզիայի անկախացումից հետո։
1987 թվականին հաստատությունը, որը հյատնի էր որպես Zoologicum Bogoriense, վերանվանվեց՝ Գիտական հետազոտման և կենդանաբանության զարգացման ասոցիացիա (Balai Penelitian dan Pengembangan Zoologi), որը վերահսկվում է Pusat Penelitian dan pengembangan biologi (Puslitbang Biologi) (Կենսաբանական հետազոտությունների և զարգացման ինստիտուտ) կողմից ։ Հավաքածուն, որը թանգարանն ունի այժմ, տեղադրվել է միայն 1997 թվականին Համաշխարհային բանկի և Ճապոնիայի կառավարության աջակցությամբ ։
Նկարագիր
Բոգոր կենդանաբանական թանգարանն ունի 1500 քառակուսի մետր տարածք և ունի Ասիայում կենդանական աշխարհի ամենատարածված հավաքածուներից մեկը։ Թանգարանն ունի 24 բաժին և որոշ նմուշների փխրունության պատճառով թանգարաններում ջերմաստիճանը պահպանվում է 22 աստիճանով։ Թանգարանի հավաքածուն ներառում է նաև կարծրացած և պահպանված կենդանիների նմուշներ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի թանգարաններ
Տուվալուի դրոշ
Տուվալուի դրոշը Տուվալուի պետական խորհրդանիշներից է։ Ընդուվել է 1997 թվականի ապրիլի 11-ին։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 1։2 է։
Տաղարան (1638)
Տաղարան (1638), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1638 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14×9․7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 69 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ ՝:
Տիարա
Տիարա (լատիներեն ՝ tiara, հին հուն. ՝ τιάρα) թանկարժեք քարերով զարդարված, դեկորատիվ պսակ է, որը կանանք ավանդաբար շարունակում են կրել։ Այն, որպես կանոն,  կրում են ֆորմալ առիթների ժամանակ, հատկապես եթե իբրև դրեսս կոդ է սահմանվել սպիտակ փողկապը ։
Տաղարան (1638)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Տիարա
18-րդ դարի վերջից մինչև այժմ
18-րդ դարի վերջին Նեոդասականությունը  կրկին զարկ տվեց տիարաների լայն կիրառությանը, այժմ, սկաայն, այս զարդը կրում էին միմիայն կանայք։ Հին Հունաստանի և Հռոմի օրիանկով ոգեշնչված՝ ոսկերիչները սկսեցին պսակներ պատրաստել թանկարժեք քարերից ։ Հենց Նապոլեոնին և նրա կնոջը ՝ Ժոզեֆին դը Բոհարնեին են վերագրում կայսերական նոր ոճի զարթոնքից հետո հանրության շրջանում տիարաների ժողովրդականացմանը զարկ տալու հարցում ունեցած մեծ դերը։ Նապոլեոնի նվիրական երազանքը ֆրանսիական արքունիքը Եվրոպայի ամենահզոր արքունիքը դարձնելն էր, հենց այդ նպատակով վերջինս իր կնոջը բազմաթիվ թանկարժեք քարեր էր տալիս, այդ թվում՝ նաև տիարաներ։
Ասում են   Եղիսաբեթ Երկրորդ թագուհին ունի տիարաների՝ աշխարհի ամենամեծ և ամենաթանկարժեք հավաքածուն, այդ քարերի մեծ մասը այժմ բրիտանական թագավորական ընտանիքին պատկանող մասունքներ է համարվում։ Թագուհին հաճախ է դրանք կրում պաշտոնական առիթների ժամանակ։ Այդ քարերը վերջինիս Ալեքսանդրա թագուհուց է ժառանգել։ 1920-ական թվականներին թագուհի Մերին գնել է Մեծ դքսուհի Վլադիմիրի տիարան։ Այն բաղկացած է միահյուսված բազմաթիվ ադամանդե շրջանակներից։ Մարգարիտները կարելի է ամրացնել զմրուխտե շրջանակների ներսում։ 1911 թվականին Հնդկաստանում կայանալիք Դելի Դարբար հանդիսավոր արարողության  առիթով թագուհի Մերիի համար հատուկ մի տիարա էր պատրաստվել։ Այժմ այն  ժամանակավորապես կրում է Ուելսի արքայազն Չարլզի կինը ՝ Քորնուելի դքսուհին։ Եզիսաբեթ Երկրորդ թագուհու հրահանգով սուտակե և ադամանդե տիարա է պատրաստվել։ Բրազիլիայի ժողովրդի կողմից թագուհուն ընծայված ծովակներից, այդ թվում ՝ նաև ադամանդներից, թագուհու համար նոր տիարա է պատրաստվել ։
Մյուս թագուհիները, կայսրուհիները և արքայադուստրերը պաշտոնական երեկույթների ժամանակ նույնսպես պարբերաբար տիարաներ են կրում։ Շվեդիայի թագավորական ընտանիքը, ինչպես նաև Դանիայի, Հոլանդիայի և Իսպանիայի միապետերը, նմանօրինակ հավաքածու ունեն։ Դանիայի թագավորական թանկարժեք քարերի մեծ մասը առկա հավաքածուի մեջ է ներառվել Շվեդիայի արքայադուստր Լուիզայի և Դանիայի ապագա թագավոր Ֆրեդերիկ VIII- ի ամուսնությունից հետո։ Մինչ 1917 թվականի հեղափոխությունը Ռոմանովների արքայատոհմին նույնպես այսպիսի մի հավաքածու է պատկանել։ Իրանի թագավորական ընտանիքը նույնպես տիարաների մեծ հավաքածու է ունեցել նաև ունեցել։ Իրանական հեղափոխությունից ի վեր դրանք պահվում են Թեհրանի Թանկարժեք քարերի ազգային թանգարանում։
Վիկտորյական դարաշրջանում ԱՄՆ-ում տիարաներ կրում էին նաև ոչ ազնվական կանայք։
1920-ական թվականներին ԱՄՆ-ում տիարանը և նմանօրինակ տիարա-գլխակապերը սկսեցին մեծ տարածում ստանալ։ Դրանք կրում էին ոչ միայն պաշտոնական, այլ Ֆլափերների երեկույթների ժամանակ։
«1920-ական թվականները մի ժամանակաշրջան էր,  երբ ոճաբանները ամենուրեք զգեստների նորաոճ տարրեր էին փնտրում։ Ոգեշնչման մեծ աղբյուր հանդիսացան Եգիպտոսոսը, Չինաստանը, Ճապոնիան և Ռուսաստանը [6]։ Ոճաբանները սկսեցին տարբեր տեսակի և ոճի գլխարկներ վերափոխել․թյուրբաններ, գդակներ, կոկոշիկնիկներ և տիարաներ ։ Ոճաբանները սկսեցին տարբեր տեսակի և ոճի գլխարկներ վերափոխել․թյուրբաններ, գդակներ, կոկոշիկնիկներ և տիարաներ։
Հագուստի դեկորատիվ տիարա
Պլաստմասից, ստրազներից, Սվարովսկի բյուրեղներից կամ ցանկացած այլ ոչ թանկարժեք նյութից պատրաստված իրերը զգեստների դեկորտավի զարդ են համարվում։ Կանանք, որպես կանոն, կրում են դրանք հատուկ առիթների, օրինակ, շրջանավարտների հանդիպման կամ ավարտական երեկույթների, տասնհինգերորդ տարեդարձի կամ էլ հարսանիքների ժամանակ։  Դրանք կրում են նաև գեղեցկության մրցույթների հաղթողները, ինչպես նաև և Դիսնեյի արքայադուստրերի կերպարով հանդես եկող աղջիկները։
Կինո և թատրոն
Տիարաներ հաճախ կրում են նաև ֆիլմերի, թատրոնի դերասանուհիները, հեռուստահաղորդավարները։ 2013 թ.-ին Կարտիերն ստեղծեց 1956 թվականին Մոնակոյի արքայադուստր Գրեյսի համար պատրաստված սուտակե և ադամանդե տիարայի կրկնօրինակը, որն անհրաժեշտ էր « Գրեյսը Մոնակոյից » ֆիլմի նկարահանումների համար (գլխավոր դերակատարը Նիկոլ Քիդմանն է) ։
Արգո (ԱՄԿ)
Արգո (Argo), նախատեսվող ավտոմատ միջմոլորակային կայան, որը պետք է օգտագործվի արտաքին մոլորակների հետազոտության համար ։
Ծրագրով նախատեսվում է անցում Յուպիտերի, Սատուրնի, Նեպտունի, ինչպես նաև Կոյպերի գոտու մարմնի մոտով ։ Նեպտունի և նրա ամենամեծ արբանյակ Տրիտոնի վրա կենտրոնացումը պայմանավորված է Նեպտունի համակարգի հետազոտության 50 տարվա բացը լրացնելու համար, ինչպես նաև պարզաբանելու որոշ հանելուկներ, որոնք մնացել են Վոյաջեր-2-ի 1980-ականներին անցումից հետո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նախատեսվող ԱՄԿ-ներ Կատեգորիա:Առաքելություններ դեպի Յուպիտեր Կատեգորիա:Առաքելություններ դեպի Սատուրն Կատեգորիա:Առաքելություններ դեպի Նեպտուն
Կրասնոե (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)
Կրասնոե (Красне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոե գյուղում բնակվում էր 61 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լինա Հիդի
Սկսած 2011 թվականից Հիդին առավել հայտնի է իր դերով՝ որպես Սերսեյ Լենիստեր, «HBO»-ի «Գահերի խաղը» հեռուստասերիալում։ Այս դերակատարման շնորհիվ Հիդին արժանացավ երկու Էմմի մրցանակի դրամա ժանրի հեռուստասերիալում երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհու համար։ Նա նաև հայտնի է Fox Broadcasting Company-ի Տերմինատոր ֆիլմում իր անվանական Սառա Կոնորի դերով։
Վաղ կյանք
Հիդին ծնվել է Հեմիլթոն, Բերմուդայում, Սյու և Ջոն Հիդիների ընտանիքում Նրա հայրը՝ Յորքշայրի ոստիկանական կադետը, այն ժամանակ այնտեղ հաստատված է եղել։ Լինա Հիդին ունի մեկ կրտսեր եղբայր Թիմ անունով ։ Ընտանիքը տեղափոխվեց Սոմերսեթ, երբ աղջիկը հինգ տարեկան էր, իսկ հետո վերահաստատվեցին Շեյլի, Արևմտյան Յորքշայրում, երբ Հիդին տասնմեկ տարեկան էր ։ Երեխա ժամանակ Հիդին գնացել է բալետի դասերի ։
Հիդին առաջին անգամ որպես աշակերտ հաճախել է Շեյլիի քոլեջ և առավել նկատելի է դարձել 17 տարեկանում, երբ ներկայացել է Ազգային թատրոնում՝ ընտրվելով 1992 թվականի «Ջրաշխարհ» ֆիլմի դերերից մեկում խաղալու համար ։
Նաև ասում են, որ իր որդու ծննդից հետո Հիդին տառապում էր հետծննդյան դեպրեսիայով ։
1990-ականներ։ Դեբյուտ և առաջին դերեր
17 տարեկան հասակում Հիդին ներկայանում է մեկանգամյա շոուում, իսկ հետո հրավիրվում է քասթինգի։ Ավելի ուշ նա ստանում է երկրորդական դեր «Ջրաշխարհ» ֆիլմում, որում նա հնարավորություն ունեցավ աշխատել դերասանների հետ, ովքեր արդեն մեծ հաջողությունների էին հասել։ Նա նաև ունեցավ փոքրիկ դեր «Օրվա մնացորդները» ֆիլմում, որը դուրս եկավ 1993 թվականին և ստացավ ութ Օսկար մրցանակ։
Նա խաղացել է Քաթերինի դերը Դիսնեյի «Ջունգլիների գիրք» ֆիլմում, որը թողարկվել է 1994 թվականին։ Ֆիլմը ունեցավ դրական արձագանքներ և ԱՄՆ-ում վաստակեց մոտ 44 միլիոն դոլար ։ Հիդին իր կոլեգաների հետ համատեղ ստանում է լավ արձագանքներ իր ներկայացման ու դերի համար ։ «Ջունգլիների գիրք»-ի նկարահանումների ժամանակ էլ Հիդին հանդիպում է դերասան Ջեյսոն Ֆլեմինգին, ով դարձավ իր ինը տարվա սիրեցյալը։
Մի շարք ֆիլմերում դերերից հետո Հիդին հայտնվում է 1997 թվականի «Միսիս Դելովեյ» ռոմանտիկական դրամատիկ ֆիմում Վանեսա Ռեդգրեյվի դերով։ Հիդին խաղում է «Օնեգին» ֆիլմի երկրորդական դերում։ Նա նաև խաղացել է «Աբերդին» դրամատիկ ֆիլմի գլխավոր դերում։ Հիդին ստացել է բազում լավ արձագանքներ իր՝ այդ ֆիլմում ունեցած դերի համար։ Նա նաև ունեցել է դերեր 2000 թվականի «Բամբասանք» և 2001 թվականի «Սպա Փարոլը» ֆիլմերում։
Նա ստացել է արծաթե Իրիս մրցանակ 2001 թվականի Բրյուսելի եվրոպական կինոփառատոնին «Աբերդին» ֆիլմում իր դերի համար որպես լավագույն դերասանուհի։ 2002 թվականին նա ունենում է դեր «Սեփականություն» առեղծվածային դրամատիկ ֆիլմում՝ խաղալով Գվինեթ Փոլթրուի և Էրոն Էքհարթի հետ։
2010-ականներ։ «Գահերի խաղ»
Սկսած 2011 թվականի ապրիլից Հիդին խաղացել է թագուհի Սերսեյ Լենիստերի դերը HBO-ի «Գահերի խաղ»-ում, որը հիմնված է Ջորջ Մարթինի «Սառույցի և կրակի երգի» նովելների շարքի վրա ։ Նրա կատարումը արժանացավ մի շարք քննադատությունների  ։ 2011 թվականին Հիդիը ամենալավ ֆանտաստիկ դերասանուհու կատեգորիայում նոմինացվել է Սքրիմ մրցանակի իր դերի համար ։ Հիդին 2014 թվականին Սերսեյի դերը մարմնավորելու համար նոմինացվել է Էմմի մրցանակի դրամա հեռուստասերիալում ամենալավ երկրորդական դերի կատեգորիայում  և 2015
Հիդին՝ որպես հյուր, ներկայացել է «Սպիտակ օձիք» հեռուստասերիալի «Հաշվի առնելով» սերիայում, որտեղ նա խաղացել է Սելիի դերը։ 2012 թվականին նա հայտվում է նաև «3D» արկածային գիտաֆանտաստիկ «Դրեդ» ֆիլմում՝ խաղալով Կարլ Ուրբանի և Օլիվիա Թըրլբայի հետ։ Իր հերոսուհին Մեդելին Մադրիգալն էր (Մա-Մա), ով թմրանյութերի գործով զբաղվող բանդայի գլխավորն էր և նախագծի առաջնային հանցագործը ։ «Դրեդ» ֆիլմի ռեժիսորն է եղել Փիթ Թրեվիսը ։ 2012 թվականի մայիսին և հունիսին Լինան նկարահանվել է ֆանտաստիկ արկածային ֆիլմ «Արկածախնդիր»-ում՝ խաղալով Մոնիկայի դերը։ Ֆիլմը հեռարձակվել է 2014 թվականին ։
Անձնական կյանք
Հիդին մեկ անգամ նշանվել է Ջոնի Կիկոյի հետ և ժամադրվել է դերասան Ջեյսոն Ֆլեմինգի հետ ինը տարի շարունակ 1994-2003 թվականներին։ Նա և Ֆլեմինգը հանդիպել են «Ջունգլիների գիրք»-ի նկարահանումների ժամանակ։ Հիդին ուներ Ֆլեմինգի անունով դաջվածք իր թևի վրա, որն արդեն ծածկվել է։ Հիդիը Ֆլեմինգից բաժանվելուց հետո նաև ժամանադրվել է Մարկոս Դոմինայի հետ, ով բրազիլացի մոդել էր։ Նա կապված է եղել նաև «Գահերի խաղ»-ի դերասան Ջերոմ Ֆլինի հետ, չնայած որ նրան հարաբերությունները վատ ավարտ են ունեցել ։ 2007 թվականի մայիսին Լինան ամուսնանում է երաժիշտ Փիթեր Լուգրանի հետ Նրանք ունեն մի որդի՝ Վայլի Լուգրանը, ով ծնվել է 2010 թվականի մարտի 31-ին ։ Հիդին և Լուգրանը բաժանվում են 2011 թվականին, իսկ ամուսնալուծությունը տեղի է ունեցել Լոս Անջելեսի վարչաշրջանի վերադաս դատարանում 2012 թվականի հուլիսի 20-ին ։
2015 թվականի փետրվարին Հիդին հաստատեց, որ սպասում է իր երկրորդ երեխային 2015 թվականի ամռանը ։ 2015 թվականի ապրիլի 16-ին Հիդիը հայտարարում է, որ փոքրիկը աղջիկ է լինելու ։ 2015 թվականի հուլիսի 10-ին նրա երկրորդ երեխան լույս աշխարհ է գալիս։
Հիդիի մտերիմ ընկերներից է եղել դերասանուհի Փայթեր Պերաբոն սկսած այն ժամանակվանից, ինչ նրանք միասին խաղացել են 2005 թվականի «Քարանձավը» և «Պատկերացրու ինձ և քեզ» ֆիլմերում ։ Հիդիը բուսակեր էր, սակայն 2011 թվականի հարցազրույցներից մեկի ժամանակ նա հայտարարում է, որ արդեն միս է ուտում ։ Հիդիի լավ ընկերներից է «Գահերի խաղ» հեռուստասերիալի դերասան Փիթեր Դինկլաժը ։
Հիդին մի շարք դաջվածքներ ունի։ Նա մի առիթով նշել է, որ ծնվել է թանաքը կրելու համար ։ Նրա դաջվածքներից են մի խոշոր ծաղկային դիզայնով պատկերը մեջքի վրա, ինչպես նաև Պեմա Քոդրոնի թևավոր խոսքերից իր կողերի վրա ։ Նա մի անգամ Էսքուայր ամսագրին ասել է, որ շատ է սիրում դաջվածքներ և գտնում է, որ դրանք հանգստացնող են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Սերեդովկա (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)
Սերեդովկա (Середівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1861 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սերեդովկա գյուղում բնակվում էր 101 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 202 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1861 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զենի (Խոբի շրջան, Սաջիջաոս)
Զենի (ზენი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 40 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 13 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1263 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոբի շրջան‎‎‎
Էյխենբյուլ
Էյխենբյուլ (Eichenbühl), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ներքին Ֆրակոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2632 մարդ (2010 թվական, դեկտեմբերի 31) ։ Զբաղեցնում է 31,24 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդն է 09 6 76 119։
Կոմունան բաժանված է 6 գյուղական շրջանի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Վարվառա Կարինսկայա
Վարվառա Կարինսկայա (Բարբարա Կարինսկայա) (Barbara Karinska, ), կոստյումների ռուս և ամերիկացի նկարիչ, ֆիլմերի և բալետի բեմական կոստյումների հեղինակ, նրա աշխատանքը մեծ ազդեցություն է ունեցել բալետի ժամանակակից հագուստի արտաքին տեքսի վրա ։ «Ժաննա դ'Արկ» ֆիլմի հագուստների ձևավորման համար արժանացել է «Օսկար» մրցանակի։
Հայրենիքում
Ծնվել է խարկովցի առևտրական-միլիոնատեր Անդրեյ Ժմուդսկու ընտանիքում (նրա 10 երեխաներից երրորդ էր, ավագ դուստրը)։ Մանկությունից հետաքրքրված է եղել ասեղնագործությամբ։ Իրավագիտություն է սովորել Խարկովի համալսարանում։
1908 թվականին ամուսնացել է խարկովցի հարուստ ձեռնարկատիրոջ որդի Ալեքսանդր Մոիսեենկոյի հետ։ Նրա ամուսինը մահացել է 1909 թվականին, նրանց դստեր` Իրինայի, ծնվելուց մի քանի ամիս անց։ 1910 թվականին իր ավագ եղբոր` «Առավոտ» թերթի սեփականատեր Անատոլիի հետ հաղթել է դատական պրոցեսն, ինչի արդյունքում ստացել է նրա երկամյա որդու` Վլադիմիրի, խնամակալության իրավունքը։
Շուտով Վարվառան նորից է ամուսնացել, այս անգամ` փաստաբան Նիկոլայ Կարինսկու (1873-1948) հետ։ Վերջինիս հաջող գործունեության արդյունքում 1915 թվականի ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ Վարվառան բնակարան է ձեռք բերել։ Վարվառան դարձել է ամեն երեկո թատերական կամ բալետի ներկայացումներից հետո արվեստագետներին հյուրընկալող սալոնի տիրուհի։ Զարգացրել է իր սեփական գեղարվեստական տեխնիկան, որտեղ օգտագործել է լուսանկարներով ու պատկերներով գունավոր մետաքսե մառլայի կտորներ։ Նրա աշխատանքների թեմատիկան բալետն էր։ Երկարատեև ինքնակատարելագործումից հետո նա իր 12 աշխատանքները ցուցադրել է մոսկովյան հայտնի պատկերասրահում։ Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Նիկոլայ Կարինսկուն նշանակել են Պետրորգրադի Դատական պալատի դատախազ։ 1919-1920 թվականներին նա բարձր պաշտոններ է զբաղեցրել Կամավորական բանակի կողմից վերահսկվող տարածքներում։ Բոլշևիկների կողմից Ղրիմի գրավումից հետո ընտանիքն ստիպված է եղել բաժանվել. Նիկոլայ Կարինսկին արտագաղթել է, իսկ Վարվառան երեխաների հետ մնացել է Խորհրդային Ռուսաստանում և շուտով հեռակա բաժանվել է սպիտակգվարդիական ամուսնուց։
1921 թվականին Կարինսկայան վերադարձել է Մոսկվա, որտեղ շուտով ամուսնացել է մոսկվացի մինչհեղափոխական ամենահարուստ ձեռնարկատետերից մեկի որդու` Վլադիմիր Մամոնտովի հետ։ ՆԷՊ-ի տարիներին Կարինսկայան կրկին սալոն է բացել, որտեղ հավաքվել են նկարիչներ, մտավորականներ և պաշտանյաներ։ Նա բացել է հագուստի և գլխարկների ատելյե, հնաոճ իրերի կրպակ ու ասեղնագործության դպրոց, որը Խորհրդային իշխանությունը շուտով ազգայնացրել է։
Օտարության մեջ
1924 թվականին ՌԽԴՍՀ լուսավորության ժողկոմ Անատոլի Լունաչարսկու օժանդակությամբ Վարվարան ընտանիքի հետ դուրս է եկել ԽՍՀՄ սահմաններից` իր աշակերտների աշխատանքների ցուցահանդեսը եվրոպական երկրներում կազմակերպելու անվան տակ։ Բեռլինում և Բրյուսելում կարճ ժամանակ մնալուց հետո նա հայտնվելէ Փարիզում, իսկ 1939 թվականին տեղափոխվել է Նյու Յորք։ Աշխատել է Սալվադոր Դալիի, Մարկ Շագալի և այլ նկարիչների հետ։ Բեմական կոստյումներ է կարել «Ballet Russe de Monte Carlo» և այլ բալետային խմբերի համար։
1940-1970-ական թվականներին նրա կողմից են պատրաստվել Ջորջ Բալանչինի գրեթե բոլոր բեմադրությունների հագուստները, նախ` ըստ նկարիչների էսքիզների, իսկ հետագայում արդեն` ինքնուրույն։ Բացի New York City Ballet-ում կատարած աշխատանքը, նաև բեմական հագուստներ է պատրաստել տարբեր պարային խմբերի, Բրոդվեյ թատրոնում բեմադրված մյուզիքլների և հոլիվուդյան ֆիլմերի համար։ Հագուստ է պատրաստել մոտավորապես 50 բալետային ներկայացումների համար։
Կոստյումներ պատրաստելիս Կարինսկայան օգտագործել է փափուկ կիսաշրջազգեստներ, որոնք չեն խանգարել պարուհիների շարժումներին։ Հենց Կարինսկայան է համարվում այսօր ամբողջ աշխարհում տարածված բալետային հագուստի` տուտուի հեղինակը։ Նա հրաժարվել է օղակապերից և շուղերից և պատրաստել է բազմաշերտ թեթև ծալքեր, որոնք ցուցադրել են պարուհու իրանն ու ոտքերը։
Արժանացել է Օսկար մրցանակի` «Ժաննա դ'Արկ» ֆիլմի հագուստի ձևավորման համար։ Առաջադրվել է Օսկար մրցանակի` «Հանս Քրիստիան Անդերսեն» ֆիլմ-բալետի հագուստների ձևավորման համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խարկովի ազգային համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ
Դուբկի (քաղաքատիպ ավան, Կազբեկովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5540 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Կազբեկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վիտորիո Ստորարո
Վիտտորիո Ստորարո (Vittorio Storaro, ), իտալաամերիկացի կինոօպերատոր է, ստացել է ամերիկյան «Օսկար» կինոակադեմիայի երեք մրցանակ։
Բոն (քաղաք, Ֆրանսիա)
Բոն (Beaune), քաղաք Ֆրանսիայում, Կոտ դ'Օր դեպարտամենտի համանուն սուպրեֆեկտուրայի կենտրոնը ։
Վիտորիո Ստորարո
Կենսագրություն
Ծնվել է 1940 թ. հունիսի 24-ին Հռոմում։ 11 տարեկանից սովորել է լուսանկարչություն։ 18 տարեկան հասակում ընդունվել է Centro Sperimentale di Cinematografia իտալական կինոդպրոցը։ 1962 թվականից աշխատել է որպես օպերատորի օգնական։ 1969 թ. որպես օպերատոր նկարահանել է իր առաջին ֆիլմը՝ «Giovinezza, Giovinezza»։ Ստորարոն աշխատել է բազմաթիվ հանրահայտ ռեժիսորների հետ։ 20 տարվա ընթացքում նա համագործակցել է Բեռնարդո Բերտոլուչիի հետ և նկարահանել այդ ռեժիսորի համար ութ ֆիլմ, ինչպիսիք են «The Conformist», «Վերջին տանգոն Փարիզում» (1982), «Լունա» (1979), «Ամպերի տակ», «Փոքրիկ բուդդա», «Վերջին կայսրը»։ ԱՄՆ-ում Ստորարոն հայտնի է Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլաի և Ուորեն Բիթիի կինոնկարներով։ Իր երկրորդ ամերիկյան ֆիլմի՝ Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլաի «Ապոկալիպսիսը հիմա» կինոնկարի համար Ստորարոն ստացել է «Օսկար» և կրկին արժանացել այդ մրցանակին Ուորեն Բիթիի «Կարմիրները» (1981) ֆիլմի համար։ Երրորդ անգամ նա ստացավ «Օսկար» «Վերջին կայսրը» ֆիլմի համար։
(4024) Ռոնան
(4024) Ռոնան (Ronan), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի նոյեմբերի 24-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Վիտորիո Ստորարո
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոօպերատորներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի օպերատորներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ
(4024) Ռոնան
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,281608 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9268 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6364 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1258,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,285984 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,77° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բոն (քաղաք, Ֆրանսիա)
Նախքան մայրաքաղաքը Դիժոն տեղափոխելը Բուրգունդյան դուքսերի հիմնական նստավայրը գտնվում էր Բոնում։ Քաղաքը շրջապատված է միջնադարից գրեթե ամբողջությամբ պահպանված քարե պատով և պարունակում է մի շարք պատմական հուշարձաններ, այդ թվում՝ նաև համաշխարհային ճանաչում ունեցող «Հոթել Դիե» պատմական հիվանդանոցը, նախկին միջնադարյան հյուրատունը, որտեղ պահվում է հոլանդացի գեղանկարիչ Ռոգիր վան դեր Վայդեն ի պոլիպտիխը՝ «սարսափելի դատաստան», ինչպես նաև 15-րդ դարի գոբելենների հավաքածուն։
Կիրիբատիի դրոշ
Կիրիբատիի դրոշը Կիրիբատիի պետական խորհրդանիշերից է։ Ընդուվել է 1979 թվականի հուլիսի 12-ին։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 1։2 է։
Բոն (քաղաք, Ֆրանսիա)
Պատմություն
Քաղաքն առաջացել է կելտերի բնակավայրում, որոնք եկել են արևելքից մ. թ. ա. 5-րդ դարում։ Նրանք քաղաքն անվանում էին «Բելենա» (Belena) իրենց հոսող ջրերի աստվածուհի Բելոնի (Belonos) պատվին։
Կեսարը Գալիլեոն գրավելուց հետո այստեղ է բերել հռոմեական աստվածների ամբողջ պանթեոնը, այդ թվում՝ Ապոլոնի, ում անունը համահունչ էր քաղաքի անվանմանը։ Ավելի ուշ այստեղ տեղակայված 8-րդ լեգեոնի «Augusta» զինվորները տարածել են Միտրայի Աստծո պաշտամունքը, որը, սակայն, չի դիմացել։
Կիրիբատիի դրոշ
Կատեգորիա:Կիրիբատիի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1979 դրոշներ
Բոն (քաղաք, Ֆրանսիա)
Պատմություն
1-րդ դարում սուրբ Մարտինը տարածել է քրիստոնեությունը։ Քաղաքի ամրությունները քայքայվել են, որոնք վերականգնվել են «հեթանոսական սրբավայրերի տեղում»։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 22 394 մարդ։
Սոճի
Սոճի, շամի  (Pínus), սոճազգիների ընտանիքին պատկանող մշտադալար ասեղնատերև ծառ, հազվադեպ՝ թուփ։
Բոն (քաղաք, Ֆրանսիա)
Քաղաքային ճառտարապետություն
Միջնադարից այստեղ պահպանվել է շուրջ 2 կմ երկարությամբ քաղաքային պատը, ինչպես նաև 15-16-րդ դարերի բազմաթիվ շինություններ։
Եկեղեցու շինարարությունը սկսվել է 1120 թվականին և կառուցումից հետո այն համարվում էր «Կլյունիի դուստր»։ Այնուհետև նրան տրվել է Բուրգունդյան ռոմանտիզմի դարաշրջանի շենքերին բնորոշ կերպար։ Գլխավոր խորանում են բրդից և մետաքսից պատրաստված գոբելենները՝ Մարիամի կյանքից տեսարանների պատկերմամբ։
Սոճի
Նկարագրություն
1,5-5 մ, երբեմն՝ մինչև 75 մ բարձրությամբ ուղղաձիգ խորը գնացող հզոր առանցքային արմատային համակարգով, կողմնային ճյուղավորումներով, լուսասեր բույս է։ Մատղաշ սոճու սաղարթը կոնաձև է, հասունինը՝ կլորավուն կամ հովանոցաձև։ Բարակ շերտով անջատվող կեղևը գորշ է կամ կարմրաթուխ։ 2-5-ական փնջերով, եռանիստ, կլորավուն, կանաչ կամ կապտագորշ, 2 և ավելի տարի պահպանվող տերևները ասեղնաձև են։ Կոների երկարությունը 3-10 սմ է, տրամագիծը՝ 2,5-8 սմ, հյուսիսամերիկյան մի տեսակինը՝ մինչև 50 սմ։ Անտառներ և անտառակներ է առաջացնում լավ ցամաքեցված հողերում, զառիթափ լանջերին, բայց կարող է աճել նաև ճահճուտներում։
Բոն (քաղաք, Ֆրանսիա)
Քաղաքային ճառտարապետություն
Բուրգունդիայի նախկին դուքսերի պալատում այժմ գտնվում է գինու թանգարանը։
Քաղաքային տաճարի դիմաց գտնվող հրապարակում պահպանվել է աղավնիների բուծմամբ զբաղվող պատվավոր քաղաքացու շենք։ Այս թռչունը լայնորեն օգտագործվում էր այն ժամանակներում փոստի առաքման համար, ինչպես նաև համարվում էր Բուրգունդյան խոհանոցի նրբախորտիկ։
Սոճի
Տարածվածություն
Հայտնի է սոճու մոտ 100 տեսակ՝ տարածված Եվրասիայի, Հյուսիսային Ամերիկայի անտառային գոտում, հազվադեպ՝ Հյուսիսային կիսագնդի արևադարձային գոտու լեռներում։ ՀՀ հյուսիսային շրջաններում (1000-1850 մ բարձրություններում) աճում է 1 վայրի տեսակ՝ Կոխի սոճին։ Անտառամշակույթներում, դենդրոպարկերում և բուսաբանական այգիներում տարածված է շուրջ 13 տեսակ՝ Ղրիմի, սովորական, Բանքսի և այլն։
Բոն (քաղաք, Ֆրանսիա)
Քաղաքային ճառտարապետություն
Շատ տներում հանդիպող գունավոր կերամիկայից պատրաստված կղմինդրե տանիքները, որոնք ձևավորում են յուրահատուկ զարդանախշ, Բուրգունդյան գոթիկայի բնորոշ առանձնահատկություններից են։
Սոճի
Նշանակություն
Բուժական նպատակներով օգտագործում են երիտասարդ ասեղնատերևները, բողբոջները, խեժն ու երիտասարդ կոները։ Խեժից ստանում են կուպր, սկիպիդար, որոնք տարբեր քսուքների կազմում կիրառում են ռևմատիզմի, հոդատապի, բրոնխների, թոքերի բորբոքումների, որոշ վերքերի և մաշկային հիվանդությունների բուժման համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Սոճազգիներ Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր
Բոն (քաղաք, Ֆրանսիա)
Հիվանդանոց «Հոթել-Դիե»
«Հոթել-Դիե» (Hôtel-Dieu) հիվանդանոցը միջնադարում առաջիններից համարվող մանկատան և աղքատների համար նախատեսված հոսպիտալի օրինակ է։ Այստեղ ամեն տարի անցկացվում է գինու բարեգործական աճուրդ՝ Բոնի անկելանոցի հովանու ներքո։
Անկելանոցի շենքում 1983 թվականից ամեն տարի անցկացվում է բարոկկո յի երաժշտության միջազգային փառատոնը, որը ամենախոշորներից մեկն է Եվրոպայում։
Բոնի անկելանոցը (Hospices de Beaune) հիմնադրվել է 1443 թվականին Բուրգունդիայի դուքս Նիկոլա Ռոլենի կողմից (դրանով իսկ պատկերված է Յան Վան Էյքի «Մադոննա կանցլեր Ռոլենի» կտավի վրա) և նրա կնոջ՝ Գիգոնա դե Սալենի կողմից։ Դա բարեգործական հիվանդանոց էր՝ ապաստան, որը բուժում ու գիշերակաց էր տրամադրում աղքատներին ու կարիքավորներին։ Դրա մի մասն այժմ օգտագործվում է որպես ծերանոց, մնացածը թանգարանային և հյուրանոցային համալիր է։ Այստեղ նկարահանվել է 1966 թվականի «Մեծ զբոսանք» ֆիլմի դրվագը։
Սարսափելի դատարան
Հոսպիտալի շենքերից մեկում պահվում և ցուցադրվում է Ռոգիր վան դեր Վեյդեն ի հայտնի ծալովի «Սարսափելի դատարան» խորանը։ Այս ստեղծագործության մանրամասն զննման համար նախատեսված է երկու չափումներով տեղափոխվող տեսապակի, որը ցանկության դեպքում կարելի է տեղադրել պատկերի ցանկացած մասի դիմաց։
Գինեգործություն
Բոնը համարվում է Բուրգունդյան գինիների մայրաքաղաք, թեև համայնքի խաղողի այգիները չեն արժանացել Գրան կրյուի կոչմանը։
Քաղաքը գտնվում է Route des Grands Crus-ում («Մեծ գինիների ճանապարհ»), այսինքն, խաղողի այգիների զբոսաշրջային երթուղու վրա, որը պարգևատրվել է Գրան Կրյուի կոչումով։ Բոնից հյուսիս ճանապարհը տանում է Ժեվրա-Շամբերտեն և Նյուի-Սեն Ժորժ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Նամցի
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8890 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Նամսկի ուլուսի բնակավայրեր
Ալբերտ Սաֆարյան
Ալբերտ Անուշավանի Սաֆարյան, հայ դերասան, ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2013)։
Կենսագրություն
Ալբերտ Սաֆարյանը ծնվել է 1963 թ. օգոստոսի 1-ին Թբիլիսիում։ 1982-1984 թվականներին սովորել է Վրացական պետական թատերական ակադեմիայում։ 1986-1988 թթ աշխատել է Թբիլիսիի Պետրոս Ադամյանի անվան հայկական պետական թատրոնում։ Խաղացած ներկայացումներ են՝ «Խաթաբալա», «Չարլեի մորաքույրը», «Պատուհանից դուրս գարուն է»։ Վերջին ներկայացման համար արժանացել է «Լավագույն դերասան» մրցանակի։ 1991 թվականին «Կանչեցին» ներկայացման համար արժանացել է Վ. Աճեմյանի անվան մրցանակի։ 1996 թ. տեղափոխվել է Երևան և մինչ օրս աշխատում է Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ակադեմիական թատրոնում։ Խաղացած ներկայացումներն են՝ «Հին աստվածներ», «Էզոպոս», «Դատարանն է գալիս», «Ռուզան», «Տրամվայ ցանկություն», «Ջոն արքա»։ Նկարահանվել է «Բանդապետ», «Գարեգին Նժդեհ» ֆիլմերում, ինչպես նաև՝ «Որոգայթ», «Դիմակահանդես», «Դժվար ապրուստ» հեռուստասերիալներում։ 2013 թ. արժանացել է ՀՀ վաստակավոր արտիստի կոչմանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:1963 ծնունդներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Հայերը Վրաստանում
Ֆրիդրիխշտրասե (փողոց)
Ֆրիդրիխշտրասե (Friedrichstraße), Բեռլինի կենտրոնի հանրահայտ փողոց, անցնում է Միտտե և Կրոյցբերգ միկրոշրջանների տարածքով։ Փողոցը իր անվանումը ստացել է ի պատիվ Բրանդենբուրգի կուրֆյուրստ Ֆրիդրիխ III-ի, որը հետագայում դառնում է Պրուսիայի արքա Ֆրիդրիխ I։
Ֆրիդրիխշտրասեն հանդիսանում է Ֆրիդրիխշտադտի հիմնական մայրուղին՝ հյուսիս-հարավ ուղղությամբ։ Այն սկսվում է Մերինգպլացի հրապարակից Կրոյցբերգում, ընթանում է հյուսիս՝ նախկին Չեկպոյնտ Չառլի անցագրային կետով և Ունտեր դեն Լինդեն ծառուղիով՝ Ֆրիդրիխշտրասե կայարանի կողքով։ Փողոցը հատում է Շպրեեն Վայդենդամյան կամուրջով և ավարտվում է հյուսիսում՝ Օրանիենբուրգյան դարպասների մոտ, վերափոխվելով Շոսսեշտրասեի, որի վրա են գտնվում Դորոտեենշտադտյան գերեզմանատունը և Բերտոլդ Բրեխտի տունը։
Դեռևս ԳԴՀ-ի գոյության վերջին տարիներին, Լեյպցիգյան փողոցից մինչև Ունտեր դեն Լինդեն հատվածը, սկսվել էր խոշոր առևտրական կենտրոնների շինարարություններ։ Այժմ այստեղ գտնվում են շքեղ Galeries Lafayette, Friedrichstadt-Passagen և Quartier 206 խանութներ, հագուստի հանրահայտ ապրանքանիշերի խանութներ, Volkswagen, Mini և Opel ավտոսրահներ և Hugendubel գրքերի խանութը։
Maritim proArt Hotel Berlin հյուրանոցից հյուսիս գտնվում է 25-հարկանի Միջազգային Առևտրային կենտրոնի շենքը, որը կառուցվել է 1978 թվականին և Ֆրիդրիխշտպասե երկաթգծի կայարանը։ Այնուհետև հետևում են Ծովակալության պալատի շենքը, որը 1955-1997 թվականները զբաղեցնում էր Բեռլինի «Մետրոպոլ» թատրոնը և Ֆրիդրիխ-շտադտ-պալասը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բեռլինի փողոցներ
Վոյնիխովսկի գյուղական խորհուրդ (Լուբենսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Վոյնիխովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2200 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Բրոդյատինո
Բրոդյատինո (Бродятине), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բրոդյատինո գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 275,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր