cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ոսկեգործ բանկիր
Ոսկեգործ բանկիրները կամ ոսկերիչ բանկիրները, ոսկեգործ բանկերը ի հայտ են եկել տասնյոթերորդ դարում Լոնդոնում, լոնդոնյան ոսկերիչներից։ Ոսկերիչները աստիճանաբար ընդլայնեցին իրենց ծառայությունները՝ ներառելով հարստության պահեստավորումը, վարկերի տրամադրումը, դրամական փոխանցումները և մուրհակների տրամադրումը, վերջինս կհանգեցներ չեկերի զարգացմանը ։ Որոշ հայեցակարգեր բերվել են Ամստերդամից, որտեղ ոսկերիչները կատարում էին ոսկու պահեստավորում և թողարկում հատուկ արժեթղթեր, որոնք սկսեցին օգտագործվել որպես փոխանակման միջոց։ Ոսկեգործ բանկիրը դարձան բանկային գործունեության պատմության առանցքային հատված, որը կհանգեցներ ժամանակակից բանկային գործունեության ձևավորմանը։
Պատմություն
Ոսկեգործ բանկիրներն ի հայտ եկան աստիճանաբար։ Ոսկերիչներին ճանաչում էին միայն որպես մետաղադրամով զբաղվողներ, և 1630-ական թվականների սկսեցին ճանաչել որպես սովորական ոսկերիչից տարբեր գործունեություն ծավալող «ոսկերիչներ»։ Մինչ այդ Լոնդոնում բանկային գործունեությունը հիմնականում իրականացնում էին օտարերկրացիները՝ իտալացիներ, գերմանացիներ և հոլանդացիներ։ Այնուամենայնիվ, այս նորամուծությունը հանգեցրեց տեղական բանկային համակարգի ձևավորմանը ։ 1640 թվականին Չարլզ I-ի կողմից Լոնդոնի աշտարակում պահվող ձուլակտորների առգրավումը անհանգստություն առաջացրեց թանկարժեք իրերի անվտանգ պահպանման վերաբերյալ, որն էլ ավելի մեծացավ Անգլիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։ Դա խաթարեց ոսկեգործ բանկիրների կանոնավոր աշխատանքը ։ Նրանք շուտով մշակեցին հաշվապահություն՝ ավանդներին հետևելու համար։ Այնուհետև նրանք սկսեցին նաև տոկոսներ վճարել ավանդների դիմաց, որպեսզի կարողանան ավելի մեծ քանակությամբ ոսկի փոխառել։ Ավանդատուին տրվում էր անդորրագիր՝ իրենց անունով և ավանդի չափով։ Նման անդորրագրերը ենթակա էին սակարկման, այնուհանդերձ դրանք վերածվեցին բանկային արժեթղթերի ։
Մինչ քաղաքացիական պատերազմը, լոնդոնյան ոսկեգործ բանկիրները հիմնականում պարտատերեր էին, 1660 թվականին՝ Ստյուարտների վերականգնումից հետո, նրանք դարձան Անգլիայի ամենամեծ պարտապանները։ Երբ համակարգը զարգանում էր, ոսկեգործ բանկիրները մշակեցին կոտորակային պահուստային բենքինգի ձև։ Ոսկեգործ բանկիրները թեև անհատներ էին, բայց նրանց որպես խումբ հնարավորություն տվեց օդից վարկեր ստեղծել ։
1660-ականներին Ջորջ Դաունինգը ՝ գանձապետարանի քարտուղարը, իրականացրեց մի նախագիծ, որը նախանշել էր Ուիլյամ Քիլիգրուն ՝ Ոսկեգործ բանկիրների կողմնորոշում դեպի կառավարություն։ 1663 թվականին ''[https://quod.lib.umich.edu/cgi/t/text/text-idx?c=eebo;idno=A47388.0001.001 իր առաջարկության մեջ, ցույց տալով, թե ինչպես այս խավը կարող է մեծ շահույթ ստանալ թագին տրված ամբողջ գումարով,. . .]'' Քիլիգրուն կողմնակից էր, որ կառավարությունը թողարկի 2 միլիոն ֆունտ ստերլինգի փոխանցվող պարտատոմսեր, որոնց տոկոսը ծածկված է տարեկան 300 հազար ֆունտ ստերլինգ հարկով։ Պարտատոմսերը կլինեն 5-ից մինչև 100 ֆունտ ստերլինգ արժողությամբ, հիմնականում ավելի փոքր անվանական արժեքներով։ Պետությունը պետք է տրամադրեր կարգավորող դաշտ՝ խարդախությունից խուսափելու համար և ապահովեր, որ այդ արժեթղթերն ընդունվեին որպես օրինական վճարելամիջոց ։ Այնուամենայնիվ, մինչև 1672 թվականը պատվերների մեծ մասը գտնվում էր մի քանի նման բանկիրների ձեռքում և այդ ավարտվեց նրանց հզորացմամբ ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Բանկ Կատեգորիա:Բանկային գործ Կատեգորիա:Բանկային համակարգ Կատեգորիա:Լոնդոն Կատեգորիա:17-րդ դարը Անգլիայում
Իլինոյս
Իլինոյս կամ Իլինոյ (Illinois, ), նահանգ ԱՄՆ-ի կենտրոնական մասում, Կենտրոնական հարթավայրերի հյուսիսային մասում՝ Միչիգան լճի Օհայո և Միսիսիպի գետերի միջև։ Տարածքը՝ 146 հազար կմ²։ Մայրաքաղաքը Սփրինգֆիլդն է, ամենամեծ քաղաքը Չիկագոն է։
Անվանում
Անվանումը (անգլերեն՝ Illinois) ստացել է Միսիսիպիի ձախ վտակ Իլինոյս գետի անունից։ Գետն իր հերթին անվանումն ստացել է մինչև 1673 թվականին ֆրանսիացիների կողմից այդ տարածքը նվաճելն այնտեղ ապրող իլլինայիս հնդկացիական ցեղի անունից։ Ալգոնկինյան լեզուներից մեկով ցեղանունը նշանակել է «մարդիկ, տղամարդիկ, ռազմիկներ» ։
Աշխարհագրություն և կլիմա
Նահանգը տեղակայված է Կենտրոնական հարթավայրերում, և նրա տարածքի 60 %-ը զբաղեցնում է գետերը, իսկ մնացածը զբաղեցնում են լեռները։ Նահանգի ընդհանուր տարածքը կազմում է 149 998 կմ² (50 նահանգներից զբաղեցնում է 25-րդ տեղը), որի 6020 կմ²-ը ջրային տարածք է կազմում և ջրային տարածքի մեծ մասը զբաղեցնում է Միչիգան լիճը։
Նահանգի ամենաբարձր կետը Չարլզ-Մաունդ լեռն է, որի բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 376 մ։ Նահանգի ամենախոշոր շրջանը Մակլինն է ։
Հյուսիսից նահանգը սահմանակից է Վիսկոնսին նահանգին, հյուսիս-արևելքից սահմանակից է Միչիգան լճին, արևելյան և հարավ-արևելյան մասով սահմանակից է Ինդիանա նահանգին, հարավից` Կենտուկկի նահանգին, իսկ Այովային և Միսսուրիին սահմանակից է արևմուտքից։ Նահանգի հարավային սահմանով հոսում է Օհայո գետը, իսկ արևմտյան և հարավ-արևելյան մասով հոսում է Միսսիսիպի գետը։ Ինդիանայի հետ ունեցած սահմանի հարավային հատվածի զգալի մասն անցնում է Վաբաշ գետի երկայնքով։
Նահանգով հոսում է ավելի քան 500 գետ (ամենախոշորը Իլինոյսն է, որը ջրանցքով կապված է Միչիգան լճի հետ), կա 950 լիճ։
Կլիմա
Իլինոյսի հարավային և հյուսիսային ծայրամասային կետերի միջև հեռավորությունը գրեթե 650 կմ է, ինչի շնորհիվ Իլինոյսի մթնոլորտը տարբեր լայնություններում կարող է զգալիորեն տարբերվել։ Նահանգի մեծ մասը գտնվում է խոնավ մայրցամաքային կլիմայական գոտում (Dfa անունը նշանակում է Կոպպենի կլիմայի դասակարգում), և տարին արտահայտվում է տաք, խոնավ ամռաներով և սառը ձմեռներով։ Նահանգի հարավային մասը, մոտավորապես Կարբոնդալեից և հարավից, գտնվում է խոնավ ենթտրոպիկական կլիմայական(Cfa) գոտում, որը բնորոշվում է մեղմ ձմեռներով։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը գրանցվում է հարավում, որտեղ տեղումների քանակը 1219 մմ է, և հյուսիսում, որտեղ կազմում է 889 մմ ։ Ամենաբարձր ջերմաստիճանը ամբողջ նահանգի պատմության մեջ գրանցվել է 1954 թվականի հուլիսի 14-ին արևելյան Սենթ-Լուիսեում և եղել է 47 °C (117 °F), ամենացածր ջերմաստիճանը գրանցվել է 1999 թվականի հունվարի 5-ին Կոնգերվիլում և կազմել է -38 °C (-36 °F) : Միջինը Իլինոյսն ունի տարեկան շուրջ 50 լուսնային օր, ինչը մի փոքր ավելի բարձր է, քան մյուս նահանգներում։ Նահանգը նույնպես խոցելի է տորնադոների կողմից, որոնք մոտ 35 տարի է, ինչ վնասում են նահանգին։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Իլինոյսի տորնադոյի ուժը չի գերազանցում այլ երկրներում գտնվող տորնադոներին ուժին, դրանց հետևանքով եղած մահացությունների թիվը միշտ շատ մեծ է եղել, ինչն էլ բնակչության բարձր խտության հետևանք է։ ԱՄՆ-ի պատմության ամենաուժեղ տորնադոներից մեկի` «The Tri-State Tornado»-ի ժամանակ, որը տեղի է ունեցել 1925 թվականի մարտի 18-ին, երեք նահանգներում, զոհվել է 695 մարդ, այդ թվում` Իլինոյսի 613 բնակիչ ։ 1960-ական թվականներից սկսած, փոթորիկների կանխարգելման և հետևելու ժամանակակից մեթոդներն ու միջոցները զգալիորեն նվազեցրել են զոհերի թիվը։
Բնակչություն
ԱՄՆ մարդահամարի բյուրոյի տվյալներով 2011 թվականի հուլիսի 1-ի դրությամբ նահանգի բնակչությունը կազմել է 12.869.257 մարդ, ինչը 0,30 % -ով ավելի է, քան 2010 թվականի մարդահամարի տվյալները։ Իլինոյսը Միջին Արևելքի ամենախիտ բնակեցված նահանգն է, և նրա բնակչության 65 %-ը կենտրոնացած է Չիկագոյի մետրոպոլիայի տարածքում, որը զբաղեցնում է նահանգի միայն 8 %-ը։ Բնակչության մնացած մասը ապրում է փոքր քաղաքներում և գյուղական վայրերում։ Միչիգան լճի ափին է գտնվում Իլինոյսի ամենամեծ քաղաքը և ԱՄՆ-ում երրորդ խոշորագույնը` Չիկագո քաղաքը, որտեղ ապրում է 2 695 598 մարդ։
Համաձայն 2010 թվականի մարդահամարի՝ նահանգի բնակչությունը ավելացել է 1,759,859 մարդով կամ 13,7 %-ով, որոնց 47,9 %-ը եկել են Լատինական Ամերիկայից, 26,5 %-ը Ասիայից, 22,1 % -ը Եվրոպայից, 2,5 % -ը Աֆրիկայից, 0,9 %-ը Հյուսիսային Ամերիկայից և 0,2 %-ը Օվկիանիայից։ Օտարերկրյա ծագումով բնակիչների շրջանում միայն 43.7% -ը ԱՄՆ քաղաքացիություն ունեն ։ Ռասայական կազմը հետևյալն է` 63,7 % սպիտակամորթներ, 14,5 % աֆրոամերիկացիներ, 15,8 % իսպանախոսներ, 4,6 % ասիացիներ, 0,3 % հնդկացիներ և ալյասկայի բնիկներ ։
Բնակչության 6,9 %-ը մինչև 5 տարեկան երեխաներ են, 24,4 %-ը՝ 18 տարեկան, 12,5 %-ը՝ մինչև 65 տարեկան և բարձր տարիքի։ Իլինոյսի բնակչության 51,0 %-ը կանայք են։
Բնակչության 21,1 %-ը ունեն գերմանական արմատներ, 13,3 %-ը՝ իռլանդական, 7,9 %-ը` լեհական, 6,7 %-ը` անգլիական, 6,4 %-ը` իտալական, 2,4 %-ը` շվեդական, 2,2 %-ը` ֆրանսիական, 1,6 %-ը` հոլանդական, 1,4 %-ը` նորվեգական և 1,3 %-ը` շոտլանդական։ Իլինոյսում ապրում են 126 հազար կամ 0,98 % ռուսներ։
Կրոն
Նահանգը կարևոր դեր է խաղացել Վերջին Օրերի Սրբերի շարժման ձևավորման գործում։ 1840-ականների սկզբին Նոուու քաղաքը մորմոնների հավաքատեղին էր։ Այստեղ է եղել այսպես կոչված Ժառանգորդի ճգնաժամը, որը հանգեցրեց շարժման պառակտմանը և աղանդների բաժանմանը։ Մորմոններից բաժանված ամենախոշոր աղանդը Հիսուս Քրիստոսի Սրբերի Եկեղեցի էր, որի հետևորդների թիվը այսօր գերազանցում է 55 հազարը ։
Տնտեսություն
2011 թվականի օգոստոսի տվյալներով Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 654,4 միլիարդ դոլար, և ԱՄՆ-ում զբաղեցնում է 5-րդ տեղը, ինչը համեմատելի է Նիդեռլանդների նման երկրի ՀՆԱ-ի հետ ։
Գործազրկության մակարդակը 2012 թվականին փետրվարին կազմել է 9,1 %՝ նախորդ տարվա 9,3 %-ի փոխարեն ։
Արդյունաբերության կենտրոնը Չիկագո քաղաքն է, որը 20-րդ դարից ի վեր հնարավորություն է տալիս նահանգին գրավել պետությունում գրավել մեծ հորիզոնականներ։ Առաջատար ճյուղերի շարքի մեջ են մտնում նավթավերամշակումը, մեքենաշինությունը, սննդի արդյունաբերությունը, էլեկտրական սարքավորումների արտադրությունը և քիմիական արդյունաբերությունը ։
Հայտնի մարդիկ
Իլինոյսում ծնվել, մեծացել կամ աշխատել են այնպիսի անհատականություններ, որոնք հայտնի են ոչ միայն ԱՄՆ-ում, այլև աշխարհում։ Նրանք զգալի ազդեցություն ունեցան պետության և ողջ երկրի քաղաքական, տնտեսական, գիտական, մշակութային և հասարակության զարգացման վրա։ Նրանց թվում են`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իլինոյս Կատեգորիա:1818 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի նահանգներ
Տատիկի ծննդյան օրը
«Տատիկի ծննդյան օրը («День рождения бабушки»), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, որ 1981 թվականին ստեղծվել է ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Վլադիմիր Արբեկովը ։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը պատմում է այն մասին, թե ինչպես են Սերյոժան ու նրա ընկերները որոշում, թե ինչ նվիրեն իր տատիկին ծննդյան օրվա առթիվ։ Ավելի ուշ պարզվում է, որ տատիկի համար ամենագլխավոր նվերը ոչ թե իրերն են, այլ երեխաների աշխատանքը։
Վերահրատարակում DVD-ով
Մուլտֆիլմը բազմիցս վերահրատարակվել է DVD-ում մուլտֆիլմերի ժողովածուներում՝ «Ծննդյան օր» («День рождения бабушки», «Սոյուզմուլտֆիլմ», տեղայնացնող՝ «Союз»)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1981 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Օլեգ Երեմեև
Օլեգ Երեմեև (Олег Аркадьевич Еремеев, ), ռուս և խորհրդային գեղանկարիչ և մանկավարժ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1922 թվականի սեպտեմբերի 28-ին, Պետրոգրադում։ Եղել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, կռվել է Հարավարևմտյան և 4-րդ Ուկրաինական ճակատներում։ Պարգևատրվել է Բարեկամության շքանշանով (1997 թվական), Հայրենական մեծ պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանով, «Կովկասի պաշտպանության համար» և «Գերմանիայի դեմ հաղթանակի համար» մեդալներով։ 1951 թվականին ընդունվել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետ, որը ավարտել է 1957 թվականին, Բորիս Իոգանսոնի արվեստանոցում` որակավորված գեղանկարչի կոչումով։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Լենին» նկարը։
1957 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ 1957 թվականից եղել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ Նկարել է ժանրային և պատմական կոմպոզիցիաներ, դիմանկարներ և բնանկարներ։ 1950-ականների վերջին դասավանդել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում, եղել է պրոֆեսոր, նկարչության ամբիոնի վարիչ, մասնագիտական անհատական արվեստանոցի ղեկավար, իսկ 1990-2001 թվականներին` ռեկտոր։ Եղել է ՌՍԽՍՀ-ի արվեստի վաստակավոր գործիչ, Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս (2001 թվական) և Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական նկարիչ (1994 թվական)։ Անհատական ցուցահանդեսներն անցկացվել են Սանկտ Պետերբուրգում (1997 թվական, 2003 թվական, 2008 թվական, 2010 թվական), Պեկինում (2000 թվական) և Տոկիոյում (2002 թվական)։
«Հերոսների հուշարձանի մոտ», «Քանդակագործ Ի. Օսունդը» (երկուսն էլ` 1964 թվական), «Առավոտը» (1965 թվական), «Դստրերի դիմանկարը» (1973 թվական), «Տղամարդիկ ծովում» (1975 թվական), «Հոկտեմբերի խարույկները» (1977 թվական), «Գեղանկարչուհիների դիմանկարը» (1980 թվական), «Ձմեռը Յուկկիներում» (1996 թվական) և այլ նկարների հեղինակ է։
Մահացել է 2016 թվականի մարտի 16-ին, 94 տարեկան հասակում։
Օլեգ Երեմեևի ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսաստանի, Մեծ Բրիտանիայի, Գերմանիայի, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների, Իտալիայի, Կորեայի, Չինաստանի, Ֆրանսիայի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում ։
Ցուցահանդեսներ
{{Hider|title = Ցուցահանդեսներ` Օլեգ Երեմեևի մասնակցությամբ|title-style = text-align: left; color: black; background-color: lavender; font-weight: bold; |content-style = color: black; background-color: ghostwhite; text-align: left; |hidden=1 |content =
Անհատական ցուցահանդեսներ
}}
Կումաչովո
Կումաչովո (Кумачове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կումաչովո գյուղում բնակվում էր 1 903 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ֆլուորեսցեին (բժշկական կիրառում)
Ֆլուորեսցեին, դեղամիջոց, որն օգտագործվում է մի շարք ակնային խնդիրներ ախտորոշելու նպատակով ։ Երբ կիրառվում է որպես աչքի կաթիլ կամ բարակ թղթի միջոցով դրվում է աչքի մակերևույթին, այն օգնում է հայտնաբերել աչքի այնպիսի վնասվածքները, ինչպիսիք են՝ օտար մարմնի առկայությունը կամ եղջերաթաղանթի քերծվածքները ։ Երբ կիրառվում է բերանացի կամ ներարկվում է երակի մեջ, այն օգնում է տեսանելի դարձնել աչքի հետևում առկա արյունատար անոթները ֆլուորեսցեինային անգիոգրաֆիայի ընթացքում ։
Երբ այն կիրառում են աչքի մակերևույթին, կողմնակի ազդեցությունները կարող են ներառել կարճատև շաղված տեսողությունը և փափուկ կոնտակտային լինզաների գույնի փոփոխությունը ։ Երբ կիրառվում է բերանացի կամ ներարկվում է երակի մեջ, կողմնակի ազդեցությունները կարող են ներառել գլխացավը, սրտխառնոցը և մաշկի գույնի կարճատև փոփոխությունը ։ Ալերգիկ ռեակցիաները հազվադեպ են զարգանում ։ Ֆլուորեսցեինը ներկանյութ է, որն այնպես է ներծծվում վնասված եղջերաթաղանթի կողմից, որ այդ հատվածները կոբալտ կապույտ լույսի տակ կանաչ են երևում ։ Կա նաև տեսակետ այն մասին, որ գալիս է նախապես խառնված լիդոկաինի հետ ։
Ֆլուորեսցեինը առաջին անգամ պատրաստվել է 1871 թվականին ։ Այն ներառված է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության գլխավոր դեղերի ցանկում, առողջապահական համակարգում անհրաժեշտ ամենաարդյունավետ և անվտանգ դեղամիջոցներից է ։ Զարգացող երկրներում մեծածախ արժեքը 5 մլ շիշի դիմաց մոտ 12,25 դոլար է ։ Միացյալ Թագավորությունում եզակի դեղաչափը արժե մոտ 0,43 ֆունտ ։ Միացյալ Նահանգներում այն նույնպես շատ թանկ չէ ։
Այլ կենդանիներ
Այն նաև երբեմն օգտագործվում է որոշելու համար, թե որ կենդանին վարքագծային ինչ փոփոխությունների կարիք ունի։
Արցերգրանդե
Արցերգրանդե (Arzergrande), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում ։ Սահմանակից է Կոդևիգո, Պիովե դի Սակկո, Պոնտելոնգո համայնքներին ։
Բնակչությունը կազմում է 4111 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը 316 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35020։ Հեռախոսային կոդ՝ 00049։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
(751) Ֆաինա
(751) Ֆաինա (Faina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1913 թվականի ապրիլի 28-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,550295 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1632 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9374 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1487,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,242002 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,61° անկյուն։
Ֆաինա աստերոիդը գլխավորում է Ֆաինայի աստերոիդների ընտանիքը, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:Ֆաինայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1913 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Գրիգորի Նեույմինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Օլիվիե Նտշամ
Ժյուլ Օլիվիե Նտշամ (Jules Olivier Ntcham, ) ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, Իտալիայի Ջենոա ակումբի կիսապաշտպան:
Ակումբային կարիերա
Նտշամը Պարի Սեն-Ժերմեն ակումբի սան է:  2010 թվականին տեղափոխվել է Հավր ակումբի ակադեմիա:
2015 թվականի ամռանը նա տեղափոխվել է Ջենոա  իտալական ակումբ՝ երկու տարվա վարձակալությամբ:  : Օգոստոսի 23-ին նա իր նորամուտն  է կատարել թիմի կազմում ընդդեմ Պալերմո ակումբի :
Միջազգային կարիերա
Խաղացել է Ֆրանսիայի տարբեր հավաքականներում:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ջենոայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մանչեսթեր Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պարի Սեն Ժերմենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Դևիդ Դուգլաս
Դևիդ Դուգլաս (David Douglas, ), շոտլանդացի կենսաբան և բուսաբան   :
Կենսագրություն
Ծնվել է 1799 թվականի հունիսի 25-ին Պերտ քաղաքում ։ Հնարավոր է նաև, որ Դուգլասը ծնվել է 1798 թվականին  ։ Իր կարիերան սկսել է Շոտլանդիայում, ուր նա սերտ կապեր ուներ Գլազգոյի համալսարանի հետ և աշխատում էր, որպես բույսերի հավաքորդ՝ Լոնդոնի այգեգործական հասարակության համար ։ Դևիդ Դուգլասը հրավիրվել է Հուդզոնի ծոց ընկերության կողմից՝ Օրեգոնում բուսաբանական հետազոտություններ անցկացնելու համար։ Ինքը տեղափոխվեց այնտեղ 1824 թվականին ։ Դուգլասը զբաղվում էր ամերիկյան բույսերի ուսումնասիրությամբ և Շոտլանդիա ուղարկեց Եվրոպայում անհայտ ավելի քան 200 բույսեր և սերմեր. բացի այդ՝ գտնվելով այդ ճանապարհորդությունում, հետազոտեց և անվանում տվեց Ամպքվա գետին ։ Նա վերադարձավ Անգլիա 1827 թվականին ։
Համբավ ձեռք բերեց Եվրոպայում իր հավաքածուի շնորհիվ և դասվում էր բրիտանական անտառային արդյունաբերության հիմնադիրների շարքում ։ Դուգլասի հայտնիությունը թույլ տվեց նրան շփվել իր ժամանակի ամենահայտնի բրիտանական գիտնականների հետ ։ Նա համարվում է մեծագույն և առավել հաջողակ բուսաբաններից մեկը, որը մեծ ներդրում է ունեցել համաշխարհային բուսաբանության պատմության մեջ ։
Գիտական գործունեություն
Դևիդ Դուգլասը մասնագիտանում էր սերմնավոր բույսերի վրա ։
Անվանահայրեր
Կան բազում բույսեր և կենդանիներ, որոնք անվանված են ի պատիվ Դուգլասի։ Դրանցից որոշների լատինական անվանումները ներառում են իրենց մեջ douglasii բառը։ Մի քանի օրինակներ՝
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի բուսաբաններ Կատեգորիա:Շոտլանդացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Գլազգոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Կրասնոպոլիե (գյուղ, Ստարոբեշևսկի շրջան)
Կրասնոպոլիե (Краснопілля), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոպոլիե գյուղում բնակվում էր 605 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1870 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Միասնական միջազգային օրենսդրական դաշտ
Միասնական միջազգային օրենսդրական դաշտ, զբաղվում է եվրոպական և այլ առաջատար երկրների սահմանադրական և պետական համակարգի հարցերով։
Միասնական միջազգային օրենսդրական դաշտի ձևավորման գործընթացը
20-րդ դարի երկրորդ կեսին բնորոշ էին աշխարհի առաջատար մի շարք երկրների սահմանադրական և պետական համակարգի փոփոխությունները։ Սահմանադրական իրավունքի զարգացման ընդհանուր ուղղությունների վրա էական ազդեցություն ունեցան ժողովրդավարացման գործընթացները։ 1946–1947 թվականներին նոր սահմանադրություններ ընդունվեցին Իտալիայում, Ֆրանսիայում և Ճապոնիայում, իսկ 1949 թվականին՝ ԳԴՀ-ում։ «Կարմիր մեխակների» հեղափոխությունից հետո նոր սահմանադրություն ընդունվեց նաև Պորտուգալիայում։ Իսպանիայում դիկտատոր Ֆրանկոյի մահից երեք տարի անց՝ 1978 թվականին, նույնպես ընդունվեց նոր սահմանադրություն։ Հունաստանում ռազմական խունտայի տապալումից հետո հաստատվեց ժողովրդավարական վարչակարգ և նույնպես ընդունվեց նոր սահմանադրություն։ Հետպատերազմյան շրջանի սահմանադրություններում տեղ գտան ժողովրդավարական պետությունների համար ավանդական դարձած քաղաքական ազատություններին վերաբերող դրույթները (խոսքի, միությունների, կրոնի ազատության, կանանց իրավահավասարության, անձի իրավունքների մասին և այլն)։ Ամրագրվեցին նաև նոր նորմեր ու իրավունքներ՝ աշխատանքի, հանգստի, գործադուլների, սոցիալական ապահովության և կրթության։ Նոր դրույթներ ձևակերպվեցին նաև պատերազմին ու խաղաղությանը առնչվող հարցերի վերաբերյալ։ Ֆրան­սիայի, ԳԴՀ–ի, Իտալիայի, Ճապոնիայի և այլ երկրների սահմանադրություններում պատերազմը դատապարտվում է որպես միջազգային վեճերի կարգավորման միջոց։ Իր սահմանադրությունում ձևակերպված դրույթի համաձայն՝ Ճապոնիան ընդհանրապես հրաժարվել է պատերազմից՝ որպես ազգային քաղաքականության միջոցի։ Արևմտյան Եվրոպայում տեղ գտած միասնացման գործընթացների հետ կապված՝ հետպատերազմյան տարիներին առաջացան պետությունների փոխներգործության նոր ձևեր։ Ստեղծվեցին վերազգային հաստատություններ՝ ի դեմս խորհրդատվական և իշխանական ասամբլեաների ու խորհրդարանների։ Այդ շարքում ամենավաղ ստեղծված մարմիններից է Եվրախորհուրդը (Եվրոպայի խորհուրդ), որ հիմնվել է 1949 թվականին։ Այն միջկառավարական խորհրդատվական–խորհրդակցական մարմին է, որի անդամ են 47 եվրոպական երկրներ։ Նախարարների կոմիտեն Եվրոպայի խորհրդի որոշում կայացնող գլխավոր մարմինն է։ Յուրաքանչյուր անդամ պետություն Կոմիտեում ներկայացված է արտաքին գործերի նախարարով կամ իր կառավարության մշտական ներկայացուցչով (նախարաների պատվիրակներով)։ Եվրոպայի խորհրդի կազմում է գործում նաև Խորհրդարանական վեհաժողովը (ասամբլեան), որում ներկայացված են անդամ երկրների ազգային խորհրդարանների հիմնական քաղաքական հոսանքները ներկայացնող պատգամավորներն ու մարդու իրավունքների հանձնաժողովը։ Եվրոպայի խորհրդի նստավայրը գտնվում է Ստրասբուրգ քաղաքում (Ֆրանսիա)։
Հայաստանի Հանրապետությունը Եվրոպայի խորհրդում
Հայաստանի Հանրապետությունը Եվրոպայի խորհրդի անդամ է (2001 թվականի հունվարի 25–ից), սակայն Եվրոպական միության անդամ չէ։ Վերջինիս հետ մեր երկիրն ունի «Գործընկերության և համագործակցության վերաբերյալ պայմանագիր» (կնքվել է 1996 թվականին, ուժի մեջ է մտել 1999 թվականից)։ 2004 թվականից սկսած՝ «Եվրոպա­կան հարևանության քաղաքականության» մասը կազմելով՝ մեր երկիրը 2005 թվական ԵՄ–ի հետ հաստատել է համապատասխան գործողությունների ծրագիր։
Եվրոպական հարևանության քաղաքականությունը Եվրոպական միության արտաքին քաղաքականության ձևերից է, որի միջոցով այն հարաբերություններ է հաստատում ԵՄ–ից դեպի արևելք և հարավ ընկած երկրների հետ։ Այս խմբի մեջ մտնում են ինչպես ապագայում Եվրոպական միությանն անդամակցելու նպատակ հետապնդող երկրները, այնպես էլ նրանք, որոնք ձգտում են միասնացվել Եվրոպական միության տնտեսական համակարգում։ Եվրոպական հարևանության քաղաքականության շրջանակներում հանդես եկող երկրներին ԵՄ–ն ցուցաբերում է տնտեսական և ֆինանսական աջակցություն՝ պայմանով, որ հիշյալ երկրները հետևեն եվրոպական չափանիշներին ու հետևողականորեն իրագործեն քաղաքական, տնտեսական, իրավական և կառուցվածքային բարեփոխումներ՝ կատարելագործելով իրենց կառավարման համակարգը։ Եվրոպական պետություններում նորմերի ստեղծման գործընթացների վրա էական ազդեցություն էին թողնում նաև նոր տիպի միջպետական կազմակերպությունների խորհրդատվական, ոչ պայմանագրային դրույթները։ Օրինակ՝ 1975 թվականին Եվրոպայում անվտանգության և համագործակցության խորհրդակցությունն (ԵԱՀԽ) ընդունեց եզրափակիչ ակտ, որը սահմանում էր նորմերի և էթիկական սկզբունքների լայն շրջանակ։ Այն պետք է գործողության ուղեցույց լիներ պետությունների միջև փոխհարաբերությունների համար։ Այդ փաստաթուղթը ստորագրեցին 33 եվրոպական պետություններ, ինչպես նաև ԱՄՆ–ը և Կանադան։ Խորհրդակցությունը դարձավ մշտական մարմին և 1991 թվականին վերանվանվեց Եվրոպայում անվտանգության և համագորակցության կազմակերպության (ԵԱՀԿ)։ Հետպատերազմյան տասնամյակների ընթացքում պետության իրավունքի զարգացման գործում կարևորագույն նշանակություն ձեռք բերեց միջազգային իրավունքը։ Այդ շարքում հատկապես կարևորվում են մարդու իրավունքների վերաբերյալ ընդունված միջազգային իրավական ակտերը։ Եթե պետությունը ստորագրում է մի այնպիսի փաստաթուղթ, ինչպիսին է, օրինակ՝ ՄԱԿ–ի Գլխավոր ասամբլեայի կողմից ընդունված մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը (1948 թվական), ապա այն վերազգային իրավական փաստաթղթի ուժ է ստանում։ Այսպիսով՝ հասարակության քաղաքական կառուցվածքի և պետական–սահմանադրական համակարգի զարգացումը, որտեղ գտավ արևմտաեվրոպական երկրներում, ԱՄՆ–ում, Կանադայում և այլ երկրներում հետպատերազմյան տասնամյակների ընթացքում, արտացոլում է հասարակական կյանքի ժողովրդավարացման ու առողջացման ընդհանուր միտումը։
Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք Կատեգորիա:Վիքի ճամբար 2014-ում ստեղծված հոդվածներ
(Միամիտ) ընկեր, դու մի՛ զարմանար...
«[Միամիտ] ընկեր, դու մի՛ զարմանար...», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1892 թվականին։
Պատմություն
Թումանյանի ընտանիքի արխիվում պահվում է մեկ ինքնագիր։
Առաջին անգամ տպագրվել է Հովհանես Թումանյանի «Ուսումնասիրություններ և հրապարակմումներ»-ի I հատորի 304 էջում։ Արամ Ինճիկյանի հետևյալ ծանոթագրությամբ․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ
Կենտուկի
Կենտուկի (անգլերեն՝ (Քենթաքի)), նահանգ ԱՄՆ-ի հարավում։ Տարածությունը՝ 104,6 հզ. կմ2, բնակչությունը՝ 3,2 միլիոն (1970)։ Վարչական կենտրոնը՝ Ֆրանկֆորտ։ Մեծ մասն զբաղեցնում է կրաքարային Քամբեռլենդ սարավանդը։ Բնորոշ են ռելիեֆի կարստային ձևերը (հայտնի է Մամոնտի քարայրը)։ Ինդուստրիալագրարային նահանգ է։ Զարգացած են քիմիական, էլեկտրատեխնիկական, սննդի, ծխախոտի արդյունաբերությունը, մեքենաշինությունը։ Արդյունահանվում է քարածուխ, նավթ, շինաքար, ֆլուորական սպաթ, բնական գազ։ Մշակում են ծխախոտ (համախառն բերքով 2-րդը՝ ԱՄՆ-ում), եգիպտացորեն, կերային կուլտուրաներ, ցորեն։ Զարգացած է անասնապահությունը։
Աշխարհագրություն և կլիմա
Կենտուկիի տարածքը կազմում է 104 659 կմ² (ԱՄՆ նահանգներում զբաղեցնում է 37-րդ տեղը, որը հաշվարկված է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Ազգային վիճակագրական ծառայության կողմից) ։ Արևելքից սահմանակից է Արևմտյան Վիրջինիային և Վիրջինիային, հարավից Թեննեսիին, արևմուտքից Միսսուրիին և հյուսիսից Իլլինոյսին, Ինդիանային և Օհայոյին։ Տարածքի հիմնական մասը գտնվում է Ապալաչյան լեռների վրա։
Ոչ խոշոր, բայց հայտնի գետերից են` Օհայոն և Թեննեսին։ Կլիման սուբտոպրոպական մայրցամաքային է, միջին ջերմաստիճանը ամռանը +31 °C, ձմռանը մոտ 0 °C:
Տնտեսություն
2003 թվականի տվյալներով նահանգի ՀՆԱ-ն կազմել է 129 միլիարդ դոլլար։ Նահանգի կարևորագույն օգտակար հանածոներից են ածուխը, բնական գազը և նավթը։ Նահանգի արդյունաբերությունը կենտրոնացած է Օհայո գետի երկայնքով։ Առավել զարգացած են սննդամթերքի, տեքստիլ և ծխախոտային արտադրանքները, ինչպես նաև մեքենաշինական, գունավոր մետաղի շարժակազմի, մետաղների արտադրության, տրանսպորտային միջոցների, էլեկտրոնիկայի, կահույքի, կոշկեղենի, ալկոհոլային խմիչքների և քիմիական արդյունաբերության ձեռնարկությունների արտադրությունը։
Գյուղատնտեսության մեջ առաջատար դերը խաղողագործությունն է` ծխախոտի արտադրությունը (Կենտուկին Վիրջինիայից հետո ծխախոտի երկրորդ խոշորագույն արտադրողն է) կերային խոտեր, սոյա, եգիպտացորեն։ Անասնաբուծության մասնագիտացումը ձիաբուծություն է։ Ձիերի կենսաբազմազանությամբ Կենտուկին առաջինն է ԱՄՆ-ում։ Բացի այդ, նահանգը վեցերորդ տեղը զբաղեցնում է երկրում անասնապահությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենտուկի Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի նահանգներ
Թե ինչպես էին սնկերը պատերազմում սիսեռների հետ
«Թե ինչպես էին սնկերը պատերազմում սիսեռների հետ»,  խորհրդային ռեժիսոր Իվան Ակսենչուկի ռուսական ժողովրդական հեքիաթների մոտիվներով 1977 թվականին նկարահանած մուլտֆիլմը ։
Սյուժե
Սնկերի թագավորությունում Թնջուկ 16-րդ թագավորն ուներ Բելյանկա անունով աղջնակ, որը սիրահարված էր Կաթնասնկին։ Բայց արքան չէր համաձայնվում կնության տալ նրան և մունետիկ է ուղարկում Անձրևասնկին` հայտարարել հրամանագիր փեսացուի որոնման համար։
Պալատում հավաքվում են սնկերը` գեղեցիկ Ճանճասպանը, խելացի Վալույը և հարուստ Կաղնեսունկը։ Թնջուկն ուներ թշնամի` մարտնչող տրամադրվածությամբ Սիսեռ արքան։ Նրա կողմից ներկայանում է համհարզ Սիսեռապատիճը ուղերձով` «Կամ Թնջուկը Բելյանկային կնության կտա Սիսեռին, կամ նա կսննկացնի սնկերի ողջ աշխարհը և բոլոր սնկերին կաղա, կչորացնի և կպահածոյացնի»։ Բելյանկայի փեսացուները խոստանում են պաշտպանել թագավորությունը և սնկերի արքան հրաժարվում  է Սիսեռից։ Սիսեռ արքան խորամանկությամբ հաղթում է սնկերին։ Նա խուզում է Ճանճասպանին զրկելով նրա շքեղ գլխարկից և դրա հետ մեկտեղ նաև գեղեցկությունից, հաղթում է «իմաստուն» Վալույին, «ջարդելով» նրա վրա պերճախոսության հեղեղ և գերի վերցնում Կաղնասնկին իր փողերի հետ միասին, հրացանից կրակելով նրա կրպակին։ Իրավիճակը փրկում է Կաթնասունկը, որը հաղթում է Սիսեռին և իր օգնականներին։ Թնջուկ արքան համաձայնում է   Բելյանկային ամուսնացնել  Կաթնասուկի հետ։
Ստեղծողներ
Վալենտին Կուշներյով, Ելենա Մալաշենկովա, Գալինա Զեբրովա, Հովսեփ Կուրոյան, Նիկոլայ Ֆյոդրով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Իվան Ակսենչուկի մուլտֆիլմեր
Գյոտեբորգի համալսարան
Գյոտեբորգի համալսարան (Göteborgs universitet, Universitas Gothoburgensis), համալսարան Գյոտեբորգում (Շվեդիա)։ Գյոտեբորգի համալսարանը, որտեղ սովորում է շուրջ 37000 ուսանող, Շվեդիայի ամենամեծ համալսարանն է։
Համալսարանը Շվեդիայի համալսարանների շարքում հնությամբ 3-րդն է իր 37,000 ուսանողներով և 6000 ուսուցչական անձնակազմով ։ Հյուսիսային Եվրոպայի երկրներում ամենամեծերից է։
Պատմություն
Համալսարանը հիմնադրվել է 1891 թվականին որպես Göteborgs högskola (Գյոտեբորգի բարձրագույն դպրոց) և ժամանակի ընթացքում միավորել է քաղաքի բոլոր բարձրագույն ուսումնական հաստատությունները։ Լիարժեք համալսարան դարձել է 1954 թվականին՝ Գյոտեբորգի բժշկական դպրոցի հետ միավորումից հետո (Medicinhögskolan i Göteborg)։ Հիմնական շենքը և ֆակուլտետների մեծ մասը գտնվում են Գյոտեբորգի կենտրոնական մասում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համալսարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շվեդիայի համալսարաններ Կատեգորիա:1954 հիմնադրումներ Շվեդիայում Կատեգորիա:1891 հիմնադրումներ Շվեդիայում
Բրենտ Ռիվերա
Բրենտ Օսթին Ռիվերա, ամերիկացի բլոգեր և դերասան    ։ Նա կատարել է Իսակ Սալքեդոյի դերը «Թեթև, ինչպես փետուր» (2018) ֆիլմում և Ալեքսի դերը՝ «Ալեքսանդր IRL» (2017) ֆիլմում  ։ Նրա ՅուԹյուբյան ալիքը, որի անվանումը «MrBrent98» է, ունի արդեն ավելի քան 10 միլիոն հետևորդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի բլոգերներ Կատեգորիա:Յություբերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տիկտոկերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Խուդոյ Զուբաչ
Խուդոյ Զուբաչ (Худой Зубач), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լոպտյուգա գետի ձախ ափին՝14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հունական կինեմատոգրաֆ
Հունական կինեմատոգրաֆն ունի երկար ու հարուստ պատմություն։ Ընդհանուր առմամբ, հունական արտադրության ֆիլմերը գերակշռում են ներքին շուկայում։
Հունական նոր կինո
1967 թվականին սև գեներալների ռազմական խունտայի կողմից երկրում իշխանությունը զավթելուց հետո սկսվում է հունական նոր կինոյի ձևավորման ժամանակաշրջանը, որի թեմատիկան ուղղված էր հունական հասարակության խնդիրներին։ Այդ ժամանակահատվածի առավել հայտնի ռեժիսորներից է Թեո Անգելուպոսը։ 1998 թվականին նրա «Հավերժություն և օր» կինոժապավենն արժանացել է Կաննի կինոփառատոնի Ոսկե արմավենի մրցանակի, իսկ «Ոդիսևսի հայացք» ֆիլմն ըստ Time ամսագրի դարձել է 1995 թվականի լավագույն ֆիլմերից մեկը։ Նրա երկրորդ աշխատանքը` «Ճանապարհորդ խաղացողները» (1975), համարվում է հունական լավագույն ֆիլմերից մեկը, այն նաև մրցանակներ է ստացել երեք միջազգային կարևորագույն կինոփառատոններում (1971 և 1973, Բեռլինում, 1975, 1984 և 1995 Կաննում, 1980 և 1988 Վենետիկում)։ Անգելոպուլոսը շարունակել է ոչ վաղ անցյալի նշանակալի ռեժիսոների ավանդույթը. Միխալիս Կակոյանիսը կրկնակի օսկարակիր էր, Ալեքսիս Դամիանոսը «Նավի վրա» ֆիլմի համար արժանացել էր տարբեր մրցանակների։ Ռազմական դիկտատուրայի տարիներին գործունեություն ծավալած այլ հայտնի ռեժիսորներից էին Կոստաս Ֆերիսը, Տոնյա Մարկետակին և Նիկոս Պանայոտոպուլոսը։
Ժամանակակից ֆիլմեր
Վերջին տարիներին հունական կինեմատոգրաֆում գերակշռում է արագ փոփոխվող, սրամիտ սյուժեով ֆիլմերի ոճը, որը բավարարում է ժամանակակից պահանջներին։ Այդ ժանրին են պատկանում ռեժիսորներ Նիկոս Պերակիսի, Պերիկլիս Խուրսոգլուի, Ս. Ղորիտսասի, Ա. Կոկինոսի, Օլգա Մալևայի, Կոնստանտինոս Յաննարիսի աշխատանքները։ 1970 թվականին հիմնադրվել է Հունական կինոկենտրոնը (Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου), որը մինչև 1988 թվականը եղել է երկրի միակ կինոարտադրողը։ Ժամանակակից փուլում Հունական կինոկենտրոնը մնում է հունական ֆիլմերի հիմնական պրոդյուսերը։ Կենտրոնի ֆինանսական ֆոնդերը ղեկավարվում են Հունաստանի մշակույթի նախարարության աշխատակազմի կողմից` ֆիլմերի եկամուտից տոկոսներ տրամադրելու միջոցով։ 1986 թվականին հիմնադրվել է Ellas film կազմակերպությունը, որի նպատակն էր հանրայնացնել ու տարածել հունական ֆիլմերն արտերկրում։ Կինոարտադրությանը պետական միջամտության մեկ այլ միջոց է երկրի գլխավոր ամենամյա կինոիրադարձությանը` Սալոնիկում միջազգային կինոփառատոնի կազմակերպմանն աջակցելը։ Սալոնիկում է գործում նաև Հունաստանում միակ Կինեմատոգրաֆի թանգարանը։ 2009 թվականին էկրաններին է հայտնվում ռեժիսոր Յորղոս Լանտիմոսի «Ժանիք» ֆիլմը։ Նույն թվականին այն արժանանում է Կաննի կինոփառատոնի «Հատուկ հայացք» մրցանակին և առաջադրվում է Օսկար մրցանակի` Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ անվանակարգում ։ 2010 թվականին 67-րդ Վենետիկի կինոփառատոնում գլխավոր մրցանակի է ներկայացվել Աֆինա Ռախել Ցանգարիի «Ատտենբերգ» ֆիլմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստան Կատեգորիա:Հունաստանի կինեմատոգրաֆիա
Մարյանովկա (գյուղ, Ստարոբեշևսկի շրջան)
Մարյանովկա (Марянівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարյանովկա գյուղում բնակվում էր 1 735 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1879 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աշոտ Մինասյան (այլ կիրառումներ)
Աշոտ Մինասյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց՝
Լյու Ուոլես
Լյու Ուոլես (Lewis «Lew» Wallace, ), ամերիկացի իրավաբան, նահանգապետ, 1861-1865 թվականներին ԱՄՆ-ում քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ գեներալ, քաղաքական գործիչ և գրող։ Ուոլեսը պատերազմի ժամանակ ծառայել է որպես Լինքոլնի շրջանի Նյու Մեխիկոյի նահանգապետ, զգալի ջանքեր գործադրելով բռնության դեմ պայքարելու համար։
Մի քանի վեպերի և կենսագրականների հեղինակ է համարվում, առավել հայտնի է որպես «Բեն-Գուր» (1880) պատմական վեպի հեղինակ, որը բեսթսելեր է դարձել դրա հրապարակման պահից և ճանաչվել «XIX դարի ամենաազդեցիկ քրիստոնեական գիրք», վեպը չորս անգամ էկրանավորվել է։
Հայտնի է նաև նրանով, որ 1880 թվականի Սուրբ ծնունդից երկու օր առաջ Նյու Մեքսիկոյի նահանգապետ գեներալ Լյուիս Ուոլեսը հանդիպել է հենց նոր ձերբակալված կողոպտիչ Բիլլի Քիդի հետ։ Նահանգապետը հայտնի ավազակին ներում է առաջարկել տեղի փաստաբանի սպանությունը ճանաչելու դիմաց։ Հետաքննության հետ մեկտեղ գործարք է կնքվել, սակայն Ուոլեսը պայմանագրի իր մասը չի կատարել, իսկ դատարանը Բիլլի Քիդին մեղավոր է ճանաչել։
Մի քանի ամիս անց ավազակը փախել է բանտից, սակայն նույն տարվա ամռանը սպանվել է շերիֆ Փեթ Գարեթի կողմից։ Ի դեպ, նահանգապետը Գարեթին 5 հարյուր դոլար Է խոստացել Բիլլի Քիդին ձեռբակալելու դեպքում, սակայն խոստումը չի կատարել։ Մի քանի տարի անց Գարեթը փառաբանեց ամբողջ Ամերիկայում՝ գրելով «Բիլլի Քիդի ճշմարիտ պատմությունը» գիրքը։
Ավդոտկա
Ավդոտկա (Burhinus oedicnemus), թռչուն ավդոտկաների ընտանիքից։
Արտաքին տեսք
Թռչնի երկարությունը հասնում է մինչև 45 սմ-ի, թևերի բացվածքը՝ 80 սմ, թևի երկարությունը՝ 25 սմ, պոչը՝ 13 սմ։ Մարմնի վերին մասի փետուրները ժանգագույն-մոխրագույն են՝ սև-գորշ շերտերով, մարմնի ստորին կողմը դեղնավուն-սպիտակ է, իսկ պոչը և ղեկային փետուրները՝ սև։ Գույնի շնորհիվ կարող է լավ քողարկվել։
Բնակավայր
Այս թռչնի հայրենիքը Հարավային Եվրոպան է, Հյուսիսային Աֆրիկան և Կենտրոնական Ասիան։ Որպես կանոն՝ ապրում է տափաստաններում և անապատներում։ Երամային չէ, նախընտրում է մենակությունը։ Ակտիվ է գիշերը, լավ վազում է և թռչում։ Ռուսաստանի տարածքում սա ընտանիքի միակ ներկայացուցիչն է, հանդիպում է Ներքին Պովոլժիեում, Նախակովկասում, Օրենբուրգի մարզի հարավում։ Ապրում է անապատային, տափաստանային և անտառատափաստանային գոտիներում։
Սնունդ
Մսակեր թռչուն է, հիմնականում սնվում է միջատներով, խխունջներով, գորտերով, մողեսներով, մկներով, և, հավանաբար, այլ փետրավորների ձվերով։
Վերարտադրություն
Բնադրումը սկսվում է ապրիլին, բույնը կառուցում է գետնին, որտեղ էգը դնում է 2-3 ձու։ Այն չափերով կարող է համեմատվել հավի ձվի հետ։
Ենթատեսակներ
Առանձնացնում են ավդոտկայի 5 ենթատեսակ ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թռչուններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Եվրոպայի թռչուններ Կատեգորիա:Ասիայի թռչուններ Կատեգորիա:Աֆրիկայի թռչուններ
Շնորհավոր նոր կաղանդ...
«Շնորհավոր նոր կաղանդ...», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որի ստեղծվել է 1900 թվականի տարեմուտին։
Պատմություն
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Փիլիպոս Վարդազարյանի ֆոնդի 413-րդ համարում պահվում է Մարիամ Վարդազարյանի ալբոմը և դրա մեջ՝ ինքնագիրը, թվագրված՝ «1900 գիշ․ ժ․ 1»։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1935 թվականին՝ «Խորհրդային գրականություն» ամսագրի 4-րդ համարի 79-րդ էջում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ
Ջոն Ռիդ (քաղաքական գործիչ)
Ջոն Ռիդ (John Reid, Baron Reid of Cardowan, ), բրիտանացի քաղաքական գործիչ-լեյբորիստ, ներքին գործերի նախկին նախարար (2006-2007)։ Ավելի վաղ տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել կառավարությունում, 1987 թվականին առաջին անգամ մուտք է գործել։ Համարվում էր անվտանգության ոլորտում կոշտ քաղաքականության կողմնակից և նախկին վարչապետ Թոնի Բլեերի ամենաազդեցիկ կողմնակիցներից մեկը։
Կենսագրություն
Ռիդը ծնվել է 1947 թվականի մայիսի 8-ին փոստատարի և գարեջրատան աշխատակցուհու ընտանիքում ։  Սովորել է Քոաթբրիջ դպրոցում, սակայն 16 տարեկանում թողել է այն և աշխատել որպես ապահովագրական գրասենյակային ծառայող ։ Ավելի ուշ գերազանցությամբ ավարտել է Սթիռլինգի համալսարանը՝ «պատմություն» մասնագիտությամբ։ Այնուհետև ստացել է տնտեսագիտության պատմության դոկտորի կոչում    ։ Քաղաքական կարիերան սկսել է Մեծ Բրիտանիայի Կոմունիստական կուսակցությունում ։
1979-1983 թվականներին Լեյբորիստական կուսակցությունում զբաղվել է հետազոտական աշխատանքով։ 1983-1985 թվականներին եղել է կուսակցության առաջնորդ Նիլ Քինոքի քաղաքական խորհրդականը ։ 1986-1987 թվականներին ղեկավարել է Շոտլանդիայի արհմիութենական շարժումը՝ ի պաշտպանություն լեյբորիստների ։ 1987 թվականին առաջին անգամ մտել է խորհրդարան ։ Պաշտոններ է զբաղեցրել լեյբորիստների ստվերային կաբինետում՝ երեխաների հարցերով ներկայացուցիչ, պաշտպանության ստվերային նախարար ։ 1994 թվականին եղել է Շոտլանդիայի ամենաազդեցիկ լեյբորիստներից մեկը, որը պաշտպանել է Թոնի Բլեերի թեկնածությունը կուսակցական առաջնորդության համար ։
1997 թվականին համընդհանուր ընտրություններում լեյբորիստների հաղթանակից հետո, դարձել է զինված ուժերի կրտսեր նախարար , այնուհետև տրանսպորտի նախարարի տեղակալ ։ 1999 թվականին Շոտլանդիայի խորհրդարանի ընտրություններից հետո նշանակվել է Շոտլանդիայի գործերի նախարար   ։ Այդ պաշտոնում ներգրավված է եղել իր որդու՝ Քևին Ռիդի լոբբիստական գործունեության շուրջ սկանդալի մեջ։  Մասնակցել է Շոտլանդիայի կառավարության առաջին նախարար Դոնալդ Դյուարի հետ դիմակայությանը  ։
2001 թվականին զբաղեցրել է Հյուսիսային Իռլանդիայի հարցերով նախարարի պաշտոնը՝ դառնալով այդ պաշտոնում առաջին կաթոլիկը ։  Զբաղվել է հյուսիսիռլանդական հակամարտության կարգավորման գործընթացի կազմակերպմամբ ։ Հետո որոշ ժամանակ եղել է առանց պորտֆելի նախարար և Լեյբորիստական կուսակցության նախագահ , իսկ հետո խորհրդարանի Համայնքների պալատի ղեկավար ։ Ղեկավարել է առողջապահության նախարարությունը  ։ 2005 թվականի մայիսին ստացել է պաշտպանության նախարարի երկար սպասված պաշտոնը  ։
2006 թվականի մայիսին կադրային փոփոխությունից հետո ներքին գործերի նախարարի պաշտոնում փոխարինել է Չարլզ Քլարկին    ։ Ռիդի ղեկավարությամբ նախարարությունը հիմնական ջանքերը հատկացնում էր իր ոստիկաններին և պատժիչ գործառույթներին, անօրինական ներգաղթի և ահաբեկչության դեմ պայքարին  ։
2006 թվականի օգոստոսին Ռիդը եղել է Ահաբեկիչների դավադրության հետաքննության արտակարգ կոմիտեի նախագահը, որոնք ծրագրում էին ուղևորատար ինքնաթիռների պայթյուններ   ։
2007 թվականի հունիսի 27-ին Գորդոն Բրաունը Բլեերին փոխարինել է վարչապետի պաշտոնում , իսկ Ռիդը պաշտոնանկ է արվել ։
Անձնական կյանք
Ռիդի առաջին կինը մահացել է 1998 թվականին, իսկ երկու տարի անց նա կրկին ամուսնացել է։ Առաջին ամուսնությունից նա ունի երկու որդի  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ներքին գործերի նախարարներ
Հիսուսի ամրոց
Հիսուսի ամրոց (Forte Jesus de Mombaça), պորտուգալական պաշտպանական կառույց Մոմբասայում (Քենիա)։ Կառուցվել է 1593 թվականին ճարտարապետ Ջովաննի-Բատիստա Կաիրատիի կողմից։ Բազմիցս ձեռքից ձեռք է անցել, մինչև 1875 թվականը, երբ գրավվել է անգլիացիների կողմից և ծառայել որպես կալանավայր։ Քենիայի անկախության հռչակումից առաջ ստացել է ազգային հուշարձանի կարգավիճակ, իսկ 2011 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ -ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
Պատմություն
Չնայած պորտուգալացիներն առաջին անգամ Արևելյան Աֆրիկայում հայտնվել են 15-րդ դարի վերջում, նրանց ազդեցությունն այնտեղ աստիճանաբար է հաստատվել։ Պորտուգալական գաղութները պարբերաբար ենթարկվում էին տարածաշրջանում տիրող արաբների հարձակումներին։ Մոմբասայում ամրոցի կառուցման համար շարժառիթ են հանդիսացել արաբների՝ 1585 և 1589 թվականների ասպատակությունները։ Արդյունքում 1593 թվականին հիմնվում է Հիսուսի՝ հինգ աշտարակներով ամրոցը, իսկ 1596 թվականին իտալացի ճարտարապետ Ջովաննի- Բատիստա Կաիրատին ավարտում է կառուցումը ։ Ամրոցը կառուցվել է ժայռի վրա նավահանգստի մոտ, որտեղ մտնում էին պորտուգալական առևտրական և ռազմական նավերը։ Մոմբասան, լինելով պորտուգալացիների հենակետը Արևելյան Աֆրիկայում,  17-րդ դարում եղել է ռազմական գործողությունների թատերաբեմ։ Առաջին անգամ այն գրավվել է սուլթան Յուսուֆ բին Հասանի կողմից 1631 թվականին։ Նա հրամայել է սպանել պորտուգալական պարետին և Մոմբասայի պորտուգալացի բնակչությանը, այդ թվում 70 երեխաներ։ Քաղաքը և Հիսուսի ամրոցն ինն անգամ ձեռքից ձեռք են անցել։ Ամրոցը, որի պատերը հաջողությամբ դիմացել էին ժամանակի հրետանային կրակոցներին,  դիմակայում է նաև օմանյան զորքերի եռամյա պաշարմանը 1696-1698 թվականներին։ Ամրոցի պաշտպանները մահանում են ոչ միայն թշնամու կրակոցներից, այլ նաև հիվանդությունից, իսկ ողջ մնացած վերջին զինվորը, թշնամական ուժերին ներքաշելով վառոդի նկուղ, նրանց հետ հօդս է ցնդում ։
1728 թվականին պորտուգալացիներին հաջողվում է կարճ ժամանակով վերադարձնել Մոմբասան։ Սակայն մեկ տարի անց, չսպասելով մետրոպոլիայից օգնության, Հիսուսի ամրոցն ընկնում է, և իշխանությունն Արևելյան Աֆրիկայում մեկուկես դարով անցնում է օմանցիներին։ 1837 թվականից ամրոցը ծառայել է որպես զորանոց։ 1875 թվականին ենթարկվում է բրիտանական ռազմանավերի հարձակմանը և գրավվում հրետանային մարտից հետո։ Սկսվում է բրիտանացիների տիրապետության շրջանն Արևելյան ԱՖրիկայում։ 1895 թվականին Քենիան հայտարարվում է բրիտանական գաղութ ։
Անգլիացիների տիրապետության օրոք Հիսուսի ամրոցը դառնում է կալանավայր վտանգավոր հանցագործների համար, մինչև Քենիայի անկախության հռչակումը ։ Միայն 1958 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ստանում է ազգային պարկի կարգավիճակ։ Պեղումներից հետո ամրոցում բացվում է թանգարան։ 2011 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության կոմիտեի 35-րդ նիստում Հիսուսի ամրոցն ընդգրկել է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Կառուցվածք
Հիսուսի ամրոցը զբաղեցնում է 2,36 հա տարածք : Ամրոցի նախնական կառուցվածքն արտացոլում էր Վերածննդի շրջանին բնորոշ ճարտարապետական սկզբունքները՝ որպես ներդաշնակության օրինակ ունենալով մարդկային մարմնի համաչափությունները ։ Ուղեվար Ֆրոմերն ամրոցն անվանում է Կաիրատիի լավագույն ստեղծագործությունը՝ ժայռի վրա փորված ամրոցը համեմատելով մարդու մարմնի հետ, չորս աշտարակները՝ վերջույթների հետ, իսկ պարսպից դուրս եկած առաջնային ամրությունը՝ գլխի։ Ամրոցն այնպես էր կառուցված, որ առաջինը կարողանային պաշտպանվել փոքրաթիվ ուժերով, իսկ երկրորդը՝ այդ ուժերի փոքրաթիվությունը քողարկեին թշնամուց ։
Երբ մահմեդականները 17-րդ դարի վերջին վերջնականապես տիրացան ամրոցին, սկսեցին վերակառուցել այն։ Քանդվեց եկեղեցին, փորվեց 23 մետր խորության ջրհոր, որտեղ կուտակված ծովային ջուրը կիրառվում էր լվացվելու համար։ Արաբները 15 մետր բարձրություն ունեցող պարիսպները բարձրացնում են ևս երեք մետրով։ Այնուամենայնիվ, սկզբնական կառուցվածքը պահպանվում է, նույնիսկ 1990 թվականին վերանորոգման աշխատանքների ժամանակ պարիսպներից մեկում գտնվում է պորտուգալական զինվորի գերեզման ։ Վերանորոգման ժամանակ կիրառվում էր նույն նյութը, ինչ օգտագործել էր Ջովաննի - Բատիստա Կաիրատին՝ քարացած կորալ և կրային լուծույթ ։ Ներկայումս ամրոցի պարիսպների երկայնքով ձգվող խրամատը լցված է, բայց պարիսպների և աշտարակների վիճակը լավ է գնահատվում ։
Ամրոցի կենտրոնական մասում, ավելի ժամանակակից շենքում, որը նախկինում եղել էր բրիտանական կայազորի զորամաս, գտնվում է թանգարանը, որտեղ ցուցադրվում են ճենապակյա սպասքի բեկորներ, պորտուգալական տիրապետության շրջանում խորտակված նավերից գտածոներ։ Ամրոցի ներսում գտնվող հին կառույցները գրեթե հիմնովին քանդված են։ Առավել լավ պահպանվածներից են պորտուգալական մատուռի ավերակները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քենիայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ամրոցներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով
Աշոտ Մինասյան (գյուղատնտես)
Աշոտ Իվանի Մինասյան, հայ գյուղատնտես, մանրէաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1970):
Կենսագրություն
Աշոտ Մինասյանը ծնվել է 1911 թվականի հունվարի 15 (28)-ին, Շիկահող (այժմ՝ Հայաստանի Սյունիքի մարզում) գյուղում։ 1942 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1953-1954 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ բուսաբանական այգու, 1954-1963 թվականներին՝ Խաղողագործության, գինեգործության և պտղաբուծության հայկական գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն, 1963-1978 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ Բուսաբանության ինստիտուտի փոխտնօրեն, լաբորատորիայի վարիչ ։
Աշխատանքները վերաբերում են հողի մանրէաբանության, ՀԽՍՀ կիսաանապատային, Սևանա լճի մերձափնյա հողերի իրացման, այգեգործության և պտղաբուծության զարգացման հարցերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գյուղատնտեսներ Կատեգորիա:Հայ մանրէաբաններ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ՀԱԱՀ շրջանավարտներ
Մենչուգովո
Մենչուգովո (Менчугове), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մենչուգովո ավանում բնակվում էր 59 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Թուրքական նվաճումները Բալկաններում (14-15-րդ դարեր)
Թուրքական նվաճումները Բալկաններում, 14-րդ դարի վերջին և 15-րդ դարի սկզբին Բյուզանդիան սկսեց անկում ապրել։ Ժողովրդական ապստամբությունները, գահակալական կռիվները թուլացրին կենտրոնական իշխանությունը և բանակը, ուստի կայսրությունը չկարողացավ դիմագրավել թուրք–օսմաններին, որոնք դարձել էին նրա ամենավտանգավոր թշնամիները։ 1331 թվականին թուրքերը գրավեցին Նիկեա քաղաքը և ավարտեցին կայսրության փոքրասիական տարածքների նվաճումը։ 1352 թվականին թուրքերն անցան Դարդանելը և հաստատվեցին նեղուցի եվրոպական ափին։ Ճանապարհը դեպի Բալկանյան թերակղզու խորքերը բաց էր։ Սերբիայի թագավոր Ստեփան Դուշանը հասկացավ թուրքական վտանգի էությունը և բանակցություններ սկսեց Հռոմի պապի հետ։
Նա նույնիսկ համաձայնվեց, որ սերբական եկեղեցին միավորվի կաթոլիկ եկեղեցու հետ, եթե պապը խաչակրաց արշավանք կազմակերպի թուրքերի դեմ։ Սակայն բանակցություններն ավարտվեցին անարդյունք։ Շուտով թուրքերը գրավեցին Ադրիանապոլիսը և այն դարձրին իրենց պետության մայրաքաղաքը։ Թուլացած ու տրոհված Սերբիան և Բուլղարիան չկարողացան կանգնեցնել թուրքերի առաջխաղացումը։ 1389 թվականին Կոսովոյի դաշտում տեղի ունեցած ճակատամարտում սերբերը ծանր պարտություն կրեցին։ Այս հաղթանակի շնորհիվ թուրքերը գրավեցին Բալկանյան թերակղզու արևելյան և հարավարևմտյան մասերը։ Շուտով թուրքերը նվաճեցին նաև