cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Առողջության իրավունք
Բժշկական օգնություն և սպասարկում ստանալու մարդու սահմանադրական իրավունքը
Բազմաթիվ պետությունների սահմանադրություններ ամրագրել են մարդու առողջության իրավունքը ։ Հաճախ այդ իրավունքները ենթակա են նաև դատական պաշտպանության, ինչն էլ նշանակում է, որ առողջության իրավունքի խախտումները կարող են բողոքարկվել դատական կարգով ։ Իրապես, ողջ աշխարհում սահմանադրական բարեփոխումենրի իրականացման նպատակներից է նաև առողջության իրավունքի ամրագրումը և այն արդարացի դարձնելը ։
Քննադատություն
Ֆիլիպ Բարլոուն գրում է, որ առողջապահությունը չպետք է դիտարկվի որպես մարդու իրավունք այն հիմնավորմամբ, որ բարդ է որոշել վերջինիս սահմաններն ու նվազագույն չափանիշներ ամրագրել առողջության իրավունքի իրացման համար։ Բացի այդ, առողջության իրավունքի ամրագրումը մի շարք պարտականություններ է սահմանում այլոց համար վերջիններիս երաշխավորման և պաշտպանության համար, և հարց է ծագում, թե ով պետք է կրի սոցիալական պատասխանատվությունը առողջության իրավունքի իրացման համար ։ Համաձայն լինելով Բարլուի կարծիքի հետ՝ Ջոն Բերքլեյը նշում է, որ առողջության իրավունքը չի սահմանում պատասխանատվություն անձի համար իր առողջության պահպանման ուղղությամբ ։ Ռիչարդ Լամը կտրականապես դեմ է արտահայտվում առողջապահությունը՝ որպես իրավունք ամրագրելու համար։ Նա սահմանում է իրավունքը՝ որպես իրավունք, որը պետք է ցանկացած դեպքում պաշտպանվի և առաջ է քաշում մի հայեցակարգ, համաձայն որի՝ յուրաքանաչյուր իրավունքի խախտում էլ պետք է ենթակա լինի դատական պաշտպանության։ Որպեսզի առողջապահական համակարգը լինի արդյունավետ, կառավարություններն իրենց ռեսուրսների մեծ մասը պետք է ծախսեն ապահովելու համար իրենց քաղաքացիների առողջությունը։ Նա կարծում է, որ առողջապահության մեծ կա թյուրընկալում, որի համաձայն՝ վերջինիս վրա ծախսվող բոլոր ռեսուրսները պետք է լինեն սահմանափակ ։ Սահմանափակ ռեսուրսները կառավարություններին կաշկանդում են արդյունավետ առողջապահական համակարգ ստեղծելու հարցում, այն էլ՝ երկարաժամկետ։ Սահմանափակ ռեսուրսներով առողջապահական համակարգի ստեղծումը և բոլոր քաղաքացիներին բժշկական օգնությամբ ապահովումը կարող է հանգեցնել անդառնալի բացասական հետևանքների։ Լամը պնդում է, որ առողջապահության մատչելիությունը համարվում է առողջ հասարակության ստեղծման մի փոքր մասը, իսկ առողջ հասարակություն ստեղծելու համար ռեսուրսները պետք է ծախսվեն նաև սոցիալական ծառայությունների վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրավունք Կատեգորիա:Առողջապահական իրավունք Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներ
Are We All We Are
Երգի մասին
«Are We All We Are» երգը թողարկվել է 2012 թվականի նոյեմբերի 19-ին ավստրալիական ռադիոյում որպես պրոմոսինգլ։ Փինքը պարզաբանել է, որ երգն իրեն շատ հոգեհարազատ է և իր համերգային շրջագայությունները բացելու համար իդեալական ստեղծագործություն։ Ստեղծագործության բառերը պատմում են աշխատավոր դասի ընտանիքի մասին  ։
«YouTube»-ում հրապարակված է երգի lyrics տեսանյութը (ցենզուրային տարբերակով) ։ Փինքը «Are We All We Are» երգը կատարել է տարբեր փառատոններում, ինչպիսիք են՝ «iTunes Festival»-ը Լոնդոնում, Լոս Անջելեսում։ Բոլոր շոուներում Փինքը հենց այս երգով է բացել իր ելույթները ։
Որպես սինգլ՝ Եվրոպայում թողարկվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 31-ին։ Հոկտեմբերի 28-ին թողարկվել է երգի պաշտոնական տեսահոլովակը, որն ստեղծվել է «The Truth About Love Tour» շրջագայության ժամանակ ունեցած ելույթների հատվածների միաձուլմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2013 սինգլներ Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Փինքի երգեր Կատեգորիա:2013 երգեր Կատեգորիա:Ֆեմինիստական երգեր
Օլգա Օռլովա
Օլգա Իվանովնա Օռլովա (Ստոլբովա) (Ольга Ивановна Орлова (Столбова), ), խորհրդային ռուս նկարիչ-մուլտիպլիկատոր և բեմադրող ռեժիսոր։
Կենսագրություն
Օլգա Օռլովան ծնվել է 1932 թվականի սեպտեմբերի 15-ին։ 1952-1956 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Մ․ Կալինինի անվան գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանում, 1956 թվականից մինչև 1959 թվականը՝ «Սոյուզմուլտֆիլմին» առընթեր նկարիչ-մուլտիպլիկատորների դասընթացներում։ 1956 թվականից մինչև 1987 թվականն աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմում»։ Հետագայում համագործակցել է «Արգուս», «КиноМост» կինեստուդիաների, «Կինոստուդիա «Սոյուզմուլտֆիլմ» ՊԴՄՀ-ում։ 1972-1980 թվականներին անիմացիա է դասավանդել «Տալլինֆիլմ» կինոստուդիային և Ալմա Աթայի կինոստուդիային առընթեր դասընթացներում, 1991-1993 թվականներին՝ «Արգուս» ստուդիային կից անիմատորների դասընթացներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ռուս մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի մուլտիպլիկատորներ
Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Սահմանադրություն
Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Սահմանադրություն, Ադրբեջանի Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության հիմնական օրենքը, որի համաձայն պետք է կազմակերպվի ադրբեջանական իշխանությունների կողմից իշխանության իրացումը ։
Նախիջևանի տարածաշրջանը Խորհրդային Ադրբեջանի կազմում է ընդգրկվել Կարսի պայմանագրիի համաձայն, որը կնքվել է 1921 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Թուրքիայի և Խորհրդային Միության միջև ։ 1923 թվականի հունիսի 16-ից շրջանը անվանվեց Նախիջևանի մարզ, իսկ 1924 թվականի փետրվարի 9-ից՝ Նախիջևանի Ինքնավար Խորհրդային Հանրապետություն։ 1990 թվականի նոյեմբերի 17-ին շրջանը վերանվանվեց Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն ։
1926 թվականին ընդունվեց Նախիջևանի Ինքնավար Խորհրդային Հանրապետության սահմանադրությունը։ 1937 և 1978 թվականներին այն փոփոխվեց ։
Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության սահմանադրության հիմքում դրված է Ադրբեջանի Հանրապետության սահմանադրությունը, որն ընդունվեց 1995 թվականի նոյեմբերի 12-ի հանրաքվեի միջոցով ։
Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության սահմանադրությունն ամրագրում է հետևյալ հինական դրույթները ՝
Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության սահմանադրությունը կազմված է 6 գլուխներից, որոնք բաժանված են 50 հոդվածների։ Սահմանադրության գլուխներն են ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սահմանադրություններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքականություն Կատեգորիա:Ադրբեջանի սահմանադրական իրավունք Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն
Ուրմիա (Սադարակի շրջան)
Ուրմիա, հայկական լքված բնակավայր ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Սադարակի շրջանում ։
Տեղադրություն
Բնակավայրը տեղակայված է եղել Սադարակ (նախկին Սանդրուք) ավանից մոտավորապես 7 կմ հեռու դեպի արևմուտք ։
Պատմություն
Նախկին բնակավայրի մասին քիչ տեղեկություններ են հայտնի։ Եղել է միջին մեծության գյուղ, որտեղից հայ ազգաբնակչությունը հեռացել է 19-րդ դարի կեսերից հետո։ Հետագա տասնամյակներում այնտեղ են հաստատվել ներկայիս ադրբեջանցիների նախնիները, ովքեր աստիճանաբար պատմական գյուղի շինությունները, գերեզմանները ավերել են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սանդրուքի շրջանի բնակավայրեր
Փոքրիկ ողբերգություններ (ֆիլմ)
«Փոքրիկ ողբերգություններ» («Маленькие трагедии»), 1962 թվականին Լենինգրադի Ա. Պուշկինի անվան դրամայի թատրոնում Լեոնիդ Վիվիենի բեմադրած ներկայացման հեռուստատեսային տարբերակը։
Ստեղծման պատմություն
1962 թվականին Լեոնիդ Վիվիենի բեմադրած պիեսում ներգրավված էին այնպիսի դերասաններ, ինչպիսիք են Նիկոլայ Չերկասովը (Բարոն), Նիկոլայ Սիմոնովը (Սալիերի), Վլադիմիր Չեստնոկովը (Մոցարտ)։ 1966 թվականին ներկայացումը նկարահանվել է որպես սև և սպիտակ հեռուստաֆիլմ։ 1971 թվականին ստեղծվել է պիեսի նոր հեռուստատեսային տարբերակը, բայց արդեն կենդանի չէին ո՛չ Չերկասովը (Բարոնի դերում նրան փոխարինել է Բրունո Ֆրեյնդլիխը), ոչ էլ Չեստնոկովը։ Ռեժիսոր Լեոնիդ Պչյոլկինը պատմել է. «Ներկայացումը երկար ժամանակ էր ընթանում... «Մոցարտ և Սալիերի»-ն եթե արժեր նկարահանել, ապա միայն այն պատճառով, որ Սալիերիին խաղում էր հիանալի դերասան Նիկոլայ Կոնստանտինովիչ Սիմոնովը։ Այդ ժամանակ իմ գլխում ծագեց մի խենթ միտք՝ Մոցարտի դերի համար հրավիրել Ի. Մ. Սմոկտունովսկուն» ։ Հեռուստատեսության պրակտիկայում սովորական չէր հեռուստատեսային տարբերակում նկարահանվելու համար հրավիրել թատերական ներկայացմանը չմասնակցած դերասանի, հատկապես այնպիսի դերասանի, որն ընդհանրապես չէր աշխատում այդ թատրոնում ։
Ի զարմանս ռեժիսորի՝ Լենինգրադի Ա. Ս. Պուշկինի անվան դրամայի թատրոնի ղեկավարությունը համաձայնվել է, և ներկայացման հեռուստատեսային տարբերակի այդ հատվածում հանդիպել են դերասանական բոլորովին տարբեր դպրոցների ներկայացուցիչներ ։ «Կարելի է վիճել,— գրել է Լ. Պչյոլկինը,— թե որքան մոտ էին մեծ Պուշկինի մտահղացմանը Սմոկտունովսկու և Սիմոնովի ստեղծած կերպարները։ Բայց արդյունքում երևում է կյանքի և ստեղծագործության վերաբերյալ տարբեր հայացքներ ունեցող երկու վառ անհատների բախումը» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1971 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկինի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Սանտա Վեներա
Սանտա Վեներա (, անգլերեն նաև Saint Venera), քաղաք Մալթայի կենտրոնական մասուում՝ Մեծ նավահանգստի գոտուց դուրս (Outer Harbour): 2014 թվականի մարտի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 6.932 :
Պատմություն
Սանտա Վեներայի հին եկեղեցին կառուցվել է 1473 թվականին, ընդարձակվել 1500-ին, վերակառուցվել 1658-1688 թվականների միջակայքում, ևս մեկ անգամ՝ 19-րդ դարում։ Մինչև 1989 թվականը այն ծառայել է որպես ծխական գլխավոր եկեղեցի։ Նորը օծվել է 2005 թվականին ։ Հին շինություններից են նաև Վինյակուր ակվեդուկն ու Casa Leoni շենքը, որ կառուցվել է Մալթայի ասպետական ուխտի պատվերով։
Բնակավայրի զարգացման ամենաբուռն շրջանը համընկել է 19-րդ դարավերջի-20-րդ դարասկզբի հետ, երբ այստեղ շարք են մտել մի շարք եկեղեցիներ ու այլ նշանակալի կառույցներ ։ Մինչև 1912 թվականը Սանտա Վեներան համարվել է Բիրկիրկարայի թաղամաս-շրջաններից մեկը և միայն դրանից վեց տարի անց՝ 1918 թվականին է առանձին եկեղեցական ծխի կարգավիճակ ստացել։
Քույր քաղաքներ
Սանտա Վեներան բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել իտալական Օրվիետո քաղաքի հետ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալթայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մալթայի բնակավայրեր
Ուիստին Աբելա
Ուիստին Աբելա (Wistin Abela, ), մալթացի քաղաքական գործիչ, վարչապետի տեղակալ (1981—1982), ֆինանսների նախարար (1983—1987)։
Կենսագրություն
1966-1996 թվականներին Աբելան Մալթայի խորհրդարանի անդամ էր  ։ 1971 թվականին նա նշանակվել է վարչապետ Դոմինիկ Մինտոֆին կից ֆինանսների գծով խորհրդարանական քարտուղար, 1974 թվականին՝ զարգացման նախարար, իսկ 1976 թվականին՝ էներգետիկայի, նավահանգիստների և հեռահաղորդակցության պատասխանատու ։
1981-1982 թվականներին եղել է Մալթայի փոխվարչապետ , Լեյբորիստական կուսակցության փոխնախագահ , ապա՝ մինչև 1987 թվականը՝ ֆինանսների նախարար  ։ 1987-1992 թվականներին եղել է ընդդիմություն, եղել է զինված ուժերի և էներգետիկայի նախարարը ստվերային կառավարությունում ։
1959 թվականին Ուեսթին Աբելան ամուսնացել է Քեթրին Աբելի հետ, զույգը երեք երեխա ունի՝ Մարջան, Կարմելինա և Լիցիա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մալթայի քաղաքական գործիչներ
Դոմինիկ Մինտոֆ
Դոմինիկ Մինտոֆ (Duminku Mintoff, ), Մալթայի Լեյբորիստական կուսակցության հիմնադիր և առաջնորդ 1949-1985 թվականներին, Մալթայի վարչապետը 1955-1958 թվականներին (որպես գաղութի վարչապետ)։
Կենսագրություն
Ծնվել է խոհարարի ընտանիքում։ Նա բարձրագույն շինարարական և ճարտարապետական կրթություն է ստացել Օքսֆորդի Հարթֆորդի քոլեջում և Մալթայի համալսարանում։
1936-1937 թվականներին Մալթայի Լեյբորիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի քարտուղար։ 1941-1943 թվականներին եղել է արտագաղթի մեջ Լոնդոնում։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո աշխատել է որպես ճարտարապետ։ 1945 թվականից Լեյբորիստական կուսակցության գործկոմի և կուսակցության փոխնախագահ։ 1949 թվականից՝ կուսակցության նախագահ (մինչև 1985 թվականը)։
Համարվում էր գերազանց խոսնակ։ 1974 թվականին Մալթան հռչակվել է Հանրապետություն, որից հետո Մեծ Բրիտանիայի թագուհին պաշտոնապես դադարել է համարվել պետության ղեկավար, իսկ 1979 թվականին կղզում փակվել Է Մեծ Բրիտանիայի վերջին ռազմական բազան։
Հրաժարական է տվել վարչապետի պաշտոնից տնտեսական խնդիրների աճի՝ գործազուրկների թվի ավելացման, առողջապահության բարեփոխման շուրջ բժշկական ասոցիացիայի հետ հակամարտության, ինչպես նաև կրթության համակարգում նրա դերի և հողի սեփականության հարցի շուրջ եկեղեցու հետ հակամարտության սրման հետևանքով։ Լեյբորիստական կուսակցության առաջնորդ Ալֆրեդ Սանտի հետ տարաձայնությունների արդյունքում լքել է խորհրդարանի պատգամավորի պաշտոնը։
Պարգևներ
Մալթայի պարգևներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մալթայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կաստեկ Բայանբաև
Կաստեկ Բայանբաև (Кастек Баянбаев, ), խորհրդային և ղազախ մանկագիր, բանաստեղծ և թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Կաստեկ Բայանբաևը ծնվել է 1936 թվականի նոյեմբերի 15-ին, Թալդի-Կուրգանի մարզի Անդրեևսկի շրջանի Թալդիբուլաք գյուղում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո նա աշխատել է կոլեկտիվ տնտեսությունում։
1972 թվականին ավարտել է Ղազախստանի Ս. Կիրովի անվան համալսարանի (այժմ՝ Ղազախստանի համալսարան) ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը։
1960-1965 թվականներին աշխատել է որպես բաժնի վարիչ և գրականագետ Ալակոլի շրջանի, Ալմաթիի տարածաշրջանային թերթերի խմբագրություններում։
1971-1995 թվականներին աշխատել է որպես «Ժազուշի» պարբերականի խմբագրության ղեկավար, «Ժալին» պարբերականի գլխավոր խմբագիր։
Ստեղծագործություն
Կաստեկ Բայանբաևը վաթսունական թվականների սկզբից զբաղվել է գրական գործունեությամբ, երկար տարիներ արդյունավետ աշխատել է մանկական պոեզիայի ժանրում։ Առաջին բանաստեղծությունները լույս են տեսել «Պիոներ» ամսագրի էջերում, «Ղազախստանի պիոներ» և «Լենինշիլ Ժաս» թերթերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ղազախ լրագրողներ
Ջուդիթ Դաթեր
Ջուդիթ Ռոուզ Դաթեր (Judith Rose Dater, ի ծնե՝ Լիխտենֆելդ (Lichtenfeld), ), ամերիկացի լուսանկարչուհի և ֆեմինիստ։ Նա, թերևս, առավել հայտնի է 1974 թվականին Յոսեմիթեում արված «Իմոջենը և Թվինկան Յոսեմիթեում» (Imogen and Twinka at Yosemite) լուսանկարով, որի վրա պատկերված է Ամերիկայի առաջին կին լուսանկարիչներից մեկը՝ տարեց Իմոջեն Քանինգհեմը, որը Յոսեմիթեի անտառներում հանդիպում է նիմփային։ Տվյալ լուսանկարում նիմփան մոդել Թվինկա Թիբոն է։ Լուսանկարը հրապարակվել է «Life» ամսագրում՝ 1976 թվականի թողարկման մեջ, որը նվիրված էր ամերիկացի կանանց կյանքի առաջին 200 տարիներին ։
Նրա լուսանկարները, օրինակ՝ նրա ինքնադիմանկարը, ցուցադրվել են նաև Փոլ Գեթիի թանգարանում ։
Կենսագրություն
Ջուդիթ Դաթերը ծնվել է 1941 թվականին, Հոլիվուդում, մեծացել Լոս Անջելեսում։ Նրա հայրը կինոթատրոնի սեփականատեր էր, ուստի ֆիլմերը դստեր համար դարձել են պրիզմա, որի միջոցով նա նայում էր աշխարհին։ Դրանք զգալի ազդեցություն են ունեցել նրա լուսանկարների վրա ։ 1959-1962 թվականներին Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանում ուսումնասիրել է արվեստ, այնուհետև տեղափոխվել Սան Ֆրանցիսկո նահանգ, որտեղի համալսարանում 1963 թվականին ստացել է բակալավրի, իսկ 1966 թվականին՝ մագիստրոսի աստիճան ։ Հենց այնտեղ Դաթերն առաջին անգամ տեսել է Ջեք Ուելփոթոմի լուսանկարները։ Ավելի ուշ ամուսնացել է վերոնշյալ լուսանկարչի հետ։ 1975 թվականին նրանք հրատարակել են «Կանայք և այլ տեսիլքներ» («Women and Other Visions») վերնագրով համատեղ աշխատանք։ Զույգն ամուսնալուծվել է 1977 թվականին։
1964 թվականին՝ հետագայում Էսալենի ինստիտուտ դարձած Բիս-Սուր-Հոթ-Սփրինգսում կայացած Էդվարդ Ուեսթոնի կյանքին ու ստեղծագործությանը նվիրված սեմինարի ժամանակ Դաթերը հանդիպել է լուսանկարիչ Իմոջեն Քանինգհեմին։ Դաթերը շատ ոգեշնչված էր Քանինգհեմի կյանքով և աշխատանքներով։ Նրանք երկուսն էլ հետաքրքրված էին դիմանկարային գեղանկարչությամբ և մինչև Քանինգհեմի մահը՝ 1976 թվականը, մնացել են ընկերներ։
Դաթերը հայտնի է նաև իր ինքնապատկերներով։ Նա հաճախ ստեղծում է կերպարներ, որոնք մարմնավորում են կանանց մոտ առկա գիտակցված և չգիտակցված խնդիրները։ Նրա ինքնապատկերների շարքի նկարների թվում են «Ms. Cling Free»-ը և «Leopard Woman»-ը ։ Ջուդիթը նկարում է նաև այլ կանանց դիմանկարները՝ օգտագործելով բնական լույս ։ Նա մինչև 1979 թվականն աշխատել է միայն սև և սպիտակ լուսանկարչությունում, այնուհետև սկսել է գունավոր աշխատանքներ կատարել ։
Ջուդի Դաթերը ներկայումս բնակվում է Կալիֆոռնիա նահանգի Բերքլի քաղաքում, ամուսնու՝ Ջեք Բ. ֆոն Էյուի հետ։ Նրա գործունեությունը երկարատև ու բազմազան է եղել. նա համատեղել է դասավանդումը, գրքերի ստեղծումը, արտերկրում ճանապարհորդությունը, վարպետության դասերի անցկացումը, տպագիր հրատարակությունների շարունակական ստեղծումը, տեսանյութերը և լուսանկարչությունը։
Լուսանկարչություն
Ջուդիթ Դաթերը լուսանկարն օգտագործում է որպես կանանց մարմնի վերաբերյալ ավանդական պատկերացումները վիճարկելու գործիք։ Նրա վաղ գործունեությունը համընկել է ֆեմինիստական շարժման առաջացմանը, և նրա աշխատանքը սերտորեն կապված է եղել դրա հետ։ Այն ժամանակ, երբ կնոջ դիմային մերկությունը ռիսկային էր համարվում, Դաթերը կոտրել է բոլոր կարծրատիպերը՝ լուսանկարելով կնոջ մերկ մարմինը։ Այնուամենայնիվ, նա դա արել է այնպես, որ մարմինը չառարկայացնի, ինչպես նախկինում արվում էր շատ դեպքերում ։
1980-ական թվականներին արված նրա լուսանկարների հայտնի շարքից մեկում, որը հայտնի է որպես «Ինքնապատկերի» հաջորդականություն, շոշափել է այնպիսի թեմաներ, ինչպիսիք են անհատականությունը, ֆեմինիզմը և մարդու կապը բնության հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին լուսանկարիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կանայք Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կանայք Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ արվեստագետներ
Դանիիլ Եգորով
Դանիիլ Վյաչեսլավովիչ Եգորով , ռուս պետական գործիչ և տնտեսագետ, ՌԴ Դաշնային հարկային ծառայության գործող ղեկավար 2020 թվականի հունվարի 17-ից ։ Ռուսաստանի Դաշնության 2-րդ դասի գործող պետական խորհրդական։
ՌԴ-ի հարկային ծառայության ղեկավարի տեղակալ (2011-2020) ։
Վաղ տարիներ
Դանիիլ Վյաչեսլավիչ Եգորովը ծնվել է 1975 թվականի սեպտեմբերի 7-ին, Մոսկվայում։ 1998 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի ժողովուրդների բարեկամության համալսարանը, իրավագիտության որակավորմամբ։
Աշխատանքը որպես իրավաբան
2000-2001 թվականներին եղել է ձեռնարկությունների և քաղաքացիների փաստաբանական աջակցության միջտարածաշրջանային կոլեգիայի հանձնաժողովի անդամ, իսկ 2001 թվականից զբաղեցրել է Էնեկո ՓԲԸ իրավախորհրդատուի, իրավաբանական բաժնի պետի պաշտոնը։
Աշխատանքը ԴՀԾ-ում
2001 թվականից մինչև 2003 թվականը զբաղեցրել է 1-ին կարգի մասնագետի, Ռուսաստանի հարկերի և հավաքագրումների նախարարության Մոսկվայի վարչության ղեկավարության գործունեության ապահովման բաժնի խորհրդատուի պաշտոնը։
2003-2005 թվականներին զբաղեցրել է տեղեկատվական ապահովման, տվյալների էլեկտրոնային մուտքագրման և կամերալ ստուգումների բաժնի պետի պաշտոնը, այնուհետև՝ Ռուսաստանի ազգային անվտանգության նախարարության Մոսկվայի թիվ 44 միջշրջանային տեսչության կամերալ ստուգումների բաժնի պետի պաշտոնը։
2005 թվականից մինչև 2009 թվականն ընկած ժամանակահատվածում Եգորովն աշխատել է որպես կամերալ ստուգումների բաժնի պետ, Ռուսաստանի Դաշնային հարկային ծառայության № 50 միջշրջանային տեսչության արտագնա ստուգումների բաժնի պետ։
2009-2010 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնային՝ Մոսկվայի դաշնային ծառայության վարչության վերահսկողական աշխատանքների բաժնի պետի տեղակալ։
2010 թվականից 2011 թվականը զբաղեցրել է ֆիզիկական անձանց հետ վեճերի քննության բաժնի պետի, խոշորագույն հարկատուների հետ վեճերի քննության բաժնի պետի, Դաշնային հարկային ծառայության մինչդատական աուդիտի վարչության պետի տեղակալի և վարչության պետի պաշտոնը։
2011 թվականին նշանակվել է Դաշնային հարկային ծառայության ղեկավարի տեղակալ։ Այդ պաշտոնում նա համակարգել է վերահսկիչ վարչության, տրանսֆերտային գնագոյացման վարչությունների, կամերալ և օպերատիվ վերահսկողության գործունեությունը։ Հարկերից խուսափելու համար հարկ վճարողների կողմից կիրառվող միջոցների վերլուծության և համակարգման աշխատանքները, խոշոր հարկ վճարողների հարկային ստուգումների անցկացման ընթացքում հարկային հսկողության կազմակերպման հարցերը, Ռուսաստանի Դաշնության տարածքում արտադրված ծխախոտի և ծխախոտային արտադրատեսակների դրոշմավորման համար հատուկ դրոշմապիտակների տրամադրման գործունեությունը վարել է վիճակախաղերի անցկացման վերահսկողության և վերահսկողության հարցերը ։
ԴՀԾ-ի ղեկավար
2020 թվականի հունվարի 17-ի № 21-ի կարգադրությամբ Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության ներքո Դանիիլ Եգորովը նշանակվել է ԴՀԾ-ի ղեկավար։ Նա դարձավ առաջին իրավաբանը, որպես այս բաժնի վարիչ ։
Սեփականություն և եկամուտ
2018 թվականին, ըստ եկամտի հայտարարագրի համաձայն՝ Դանիիլ Եգորովը վաստակել է 8,2 մլն ռուբլի, նաև 8,2 մլն ռուբլի՝ նրա կինը։ Ընտանիքը ունի վեց սեփական բնակարան, որոնցից ամենամեծը պատկանում է Եգորովի կնոջը՝ 197 ք/մ մակերեսով ։
Նախասիրություն
Զբաղվում է սպորտով՝ սիրում է լեռնային դահուկներ և սնոուբորդինգ, տիրապետում է անգլերեն լեզվին, նաև հետաքրքրվում է գրականությամբ և թատրոնով ։
Dragostea Din Tei (երգ)
Dragostea Din Tei (երգ) ( Любовь под липами), մոլդովական փոփ-խմբի O-Zone երգը DiscO-Zone ալբոմից՝ թողարկված 2003 թվականին։ Սա խմբի ամենահայտնի երգն է, որը նրանց համաշխարհային ժանաչում է բերել ։
Երաժշտական կոմպոզիցիայի մասին
Dragostea Din Tei-ին գրվել է խմբի մենակատար Դան Բալանի կողմից։ 2003 թվականի սեպտեմբերին ազգային հիթ-շքերթում չորս շաբաթ մնալուց հետո երգն սկսել է կորցնել դիրքերը ։ Եվրոպայում երգի տարածմանը նպաստել է ռումինացի երգչուհի Haiducii-ի քավր-տարբերակը, որը ձայնագրվել է 2003 թվականի հունվարին և նվաճել Շվեդիայի, Ավստրիայի և Իտալիայի պարային խմբերը ։ Իտալական Time Records լեյբլը O-Zone-ի հետ կնքել է տարեկան պայմանագիր, և պաշտոնապես հանդես գալով Իտալիայում, երգը արագ թողարկվել է ամբողջ Եվրոպայում ՝ Polydor Records լեյբլի ներքո և դարձել է համաշխարհային հիթ ։ Ռուսաստանում տարվա արդյունքներով երգը ռադիո DFM ցուցակում զբաղեցրել է 50-րդ տեղը  և 27-րդ տեղը Եվրոպայի պլյուսի ցուցակում ։
Երգը հայտնվել է Eurochart Hot 100-ում, որտեղ մնացել է 12 շաբաթ՝ 2004 թվականի հունիսից սեպտեմբեր ։ Գերմանիայում և Ֆրանսիայում զբաղեցրել է հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականը համապատասխանաբար 14 և 15 շաբաթվա ընթացքում, իսկ Մեծ Բրիտանիայում՝ երրորդ հորիզոնականը։ Dragostea Din Tei սինգլը նվաճել է 27 երկրների հիթ-շքերթները և վաճառվեց 8 000 000 օրինակով։ Հենց դա էլ դարձրեց նրան աշխարհի պատմության ամենահաջողակ սինգլներից մեկը ։
Երգը հանդիսանում է «Делай ноги 2» և «Аэротачки» մուլտֆիլմի սաունդրեքը։ 2017 թվականին O-Zone խումբը Dragostea Din Tei երգը կատարել է Բուխարեստում և Քիշնևում կայացած համերգներում ։
Բառերը
Գրվել է ռումիներենով։ Երգում կրկնվում է «nu mă, nu mă iei» (նու մա, նու մա էյ), այդ է պատճառը, որ երգը հաճախ անվանում են «Numa Numa»: «nu mă» նշանակում է  «ոչ ինձ», իսկ «nu mă iei»՝ «չես վերցնի ինձ», իսկ տողի թարգմանությունը ամբողջությամբ այսպիսին է. «ոչ ինձ, դու չես վերցնի ինձ քեզ հետ»։ "Vrei să pleci dar nu mă, nu mă iei, Nu mă, nu mă iei, nu mă, nu mă, nu mă iei. Chipul tău și dragostea din tei, Mi-amintesc de ochii tăi."
որը թարգմանվում է այսպես ։ "Դու ուզում ես գնալ, բայց ինձ քեզ հետ չես վերցնի, Ո՛չ, դու ինձ չես վերցնի քեզ հետ, չես վերցնի քեզ հետ, Քո դեմքն ու լորենու սերը Հիշեցնում են ինձ քո աչքերը։"
Կա նաև երգի անգլերեն տարբերակը։ Կառուցվում է "it' s me, Picasso" տողի շուրջ և պատմում է իր մուսան կորցրած արտիստի մասին։ Անգլալեզու տարբերակը կատարվել է Դան Բալանի և Լուկաս Պրատոյի կողմից, 2005 թվականի փետրվարի 22-ին The Today Show նախագծի ուղիղ եթերի ժամանակ ։ Երգի երաժշտության վրա գրվել է պորտուգալերեն տարբերակը Festa no Apê անվանումով։ Բրազիլա-պորտուգալական տարբերակը կատարել է բրազիլացի երգիչ Լատինոն։
2018 թվականի սեպտեմբերի 12-ին տեղի ունեցավ Դան Բալանի երգի պրեմիերան՝ վերափոխված աֆրիկյան տոնայնությամբ։
Numa Numa պար
Numa Numa-ի ֆենոմենը առաջացել է 2004 թվականին դեկտեմբերի 6-ին, երբ Հերի Բրոսլման իր Numa Numa պարը տեղադրեց http://Newgrounds.com   էջում ։ Տեսանյութում Հերին մնջախաղ է անում Dragostea Din Tei երգի տակ։ 2005 թվականի փետրվարի 25-ին տեսանյութն արդեն դիտել էր 2 միլիոն մարդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2003 սինգլներ Կատեգորիա:Մոլդովայի երաժշտություն Կատեգորիա:ԼԳԲՏ երգեր Կատեգորիա:Irish Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Նեմանյա Նիկոլիչ
Նեմանյա Նիկոլիչ, չեռնոգորացի ֆուտբոլիստ, «Մինսկ» ակումբի և Չեռնոգորիայի հավաքականի կիսապաշտպան։
Ակումբային
Նեմանյա Նիկոլիչը «Ցրվենա Զվեզդա» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2006-2008 թվականներին վարձավճարով խաղացել է «Զլատիբոր Վոդա» և «Գրբալ» ակումբներում։ Վարձակալությունից վերադառնալուց հետո նա 25 հանդիպում է անցկացրել «Ցրվենա Զվեզդայում»։ 2010-2011 թվականներին վարձավճարով հանդես է եկել «Սպարտակ Զլատիբոր Վոդա» ակումբում։ 2011 թվականին պայմանագիր է կնքել ՕՖԿ-ի հետ։
Ազգային հավաքականում
2008 թվականին կատարել է նորամուտը Չեռնոգորիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում, որտեղ ընդհանուր առմամբ անցկացրել է 9 հանդիպում և խփել 1 գոլ։ 2009 թվականին նշել է նորամուտը Չեռնոգորիայի ազգային հավաքականի կազմում՝ մասնակցելով Ուելսի հավաքականի հետ խաղին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեռնոգորացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չեռնոգորիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ցրվենա Զվեզդայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՕՖԿ Բեոգրադի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վոժդովացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Թենիսիստուհի (լուսանկար)
«Թենիսիստուհի» (Tennis Girl), կուլտային    լուսանկար, որտեղ պատկերված է երիտասարդ կինը թենիսի կորտում (թենիսի դաշտ) ։ Աջ ձեռքին նա բռնած է ձեռնաթիակ (ռակետկա), իսկ ձախ ձեռքը հետևի կողմից բարձրացնում է հագուստը՝ ցույց տալով, որ նա առանց ներքնազգեստի է։
Պատմություն
Լուսանկարի հեղինակը Մարտին Էլիոթն է։ Այն նկարվել է 1976 թվականին Բիրմինգհեմի համալսարանում։ Լուսանկարում պատկերված է Ֆիոնա Բաթլերը՝ Էլիոթի ընկերուհին, որն այդ ժամանակ տասնութ տարեկան էր։ Լուսանկարը բեմադրական է. Բաթլերը չէր կարողանում խաղալ թենիս, իսկ համազգեստը, ձեռնաթիակը և գնդակները վերցված էին պարտքով      ։
1978 թվականին լուսանկարը լայն տարածում է գտել, երբ սկսել է «Athena»-ի պաստառների խանութում վաճառվել 2 ֆունտ ստեռլինգով։ Վաճառվել է պաստառի մոտ 2 միլիոն օրինակ ։
Պաստառը կայուն կերպով վաճառվել է 1980-ական թվականներին և շրջանառությունից դուրս եկել միայն 1994 թվականին, երբ «Athena» մայր ընկերությունը սնանկացել է ։
2001 թվականին Բաթլերը հարցազրույցում հայտարարել է, որ լուսանկարից ոչ մի կերպ չի ամաչում (“I'm not at all embarrassed about that photo”) :
Էլիոթը մահացել է 2010 թվականի մարտի վերջին ։
Հանրաճանաչություն և նմանակումներ
Պատկերը մեծ պահանջարկ ունի հավաքորդների և հայտնիների շրջանում, այդ թվում՝ Ջոնաթան Ռոսսի, Ռիկի Ջերվեյսի և Ադրիան Փիրսի ։
Տարբեր ժամանակներում լուսանկարը նմանակել են ամենատարբեր անձինք, օրինակ՝ Ալան Քարը և Քայլի Մինոուգը ։
«Կարմիր գաճաճ» հեռուստասերիալի «Կարուսել» սերիայում Կատուն ասում է. «Մեզ կրկնօրինակել են ավելի շատ, քան իր հետույքը թեթևակի քորող թենիսիստուհու լուսանկարը» (“We've been copied more times than the picture of the tennis girl scratching her butt!”) :
Լուսանկարում պատկերված սյուժեն օգտագործվել է «Davis Cup World Tour» թենիսային վիդեոխաղի գովազդում «Sega Mega Drive»-ին կցելու համար ։
2011 թվականին քանդակագործ Բեն Դիրնին ստեղծել է ոսկով պատված քանդակ, որը ճշգրտորեն կրկնել է լուսանկարիչ Մարտին Էլիոթի կողմից պատկերված սյուժեն։ Քանդակագործի համար մոդել է դարձել այդ նույնՖիոնա Բաթլերը, որի կազմվածքը, ըստ քանդակագործի հայտարարությունների, գրեթե չի փոխվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լուսանկարներ Կատեգորիա:1976 աշխատություններ Կատեգորիա:Սպորտային հագուստ Կատեգորիա:Կանանց թենիս Կատեգորիա:Թենիսիստուհիներ
Միլան Յովանովիչ
Միլան Յովանովիչ, չեռնոգորացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Խաղացել է Չեռնոգորիայի ազգային հավաքականում։
Ակումբային
Միլա Յովանովիչն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է իր հայրենի քաղաքի «Բորաց» ակումբում, որի կազմում անցկացրել է երկու մրցաշրջան և 26 խաղում խփել մեկ գոլ։ Հայրենիքում նա խաղացել է նաև Լուչանիի «Մլադոստ», «Ժելեզնիկ» և Նովի Բեոգրադի «Ռադնիչկի» ակումբներում։ 2004 թվականին տեղափոխվել է ռումինական «Վասլույ», որի կազմում անցկացրել է ընդամենը 9 հանդիպում և խփել 2 գոլ։ «Վասլույից» հետո Յովանովիչը տեղափոխվել է Կրայովայի «Ունիվերսիտատյա»:Սակայն նոր ակումբում քիչ է խաղացել և 2005 թվականին վերադարձել է հայրենիք, որտեղ մեկ մրցաշրջան անցկացրել է Նիշ քաղաքի «Ռադնիչկի» ակումբում, որը հանդես էր գալիս Առաջին լիգայում։ 200ի թվականին Յովանովիչը վերադարձել է Ռումինիա, որտեղ խաղացել է Ուրզիչենի «Ունիրյա» և Կլուժի «Ունիվերսիտատյա» ակումբենրում։ 2009 թվականի հունիսի 8-ին տեղափոխվել է Վիեննայի «Ռապիդ», որի կազմում հանդես է եկել մինչև 2010 թվականը։ 2010 թվականի օգոստոսի 5-ին Յովանովիչը եռամյա պայմանագիր է կնքել ռուսական «Սպարտակ-Նալչիկ» ակումբի հետ ։ Նոր ակումբում նորամուտը նշել է օգոստոսի 14-ին՝ Սիբիրի դեմ հաղթական խաղում ։ «Սպարտա Նալչիկում» իր առաջին գոլը խփել է օգոստոսի 28-ին «Ռուբինի» հետ տնային խաղում՝ 70 մետրից գրավելով Սերգեյ Ռիժիկովի դարպասը ։ 2012 թվականի մայիսի 5-ին կողմերի փոխադարձ համաձայնությամբ հայտարարվել է խաղացողի հետ «Սպարտակի» ընթացիկ պայմանագրի վաղաժամկետ դադարեցման մասին ։ 2012 թվականի հուլիսի 4-ին հայտարարվել է, որ ֆուտբոլիստը պահմանագիր է կնքել «Ցրվենա Զվեզդա» սերբական ակումբի հետ ։
Ազգային հավաքականում
Չեռնոգորիայի ազգային հավաքականի կազմում նորամուտը նշել է 2007 թվականի մարտի 24-ին՝ Հունգարիայի դեմ ընկերական խաղում։
Ընդհանուր՝ 30 հանդիպում / 0 գոլ, 14 հաղթանակ, 6 ոչ-ոքի, 10 պարտություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեռնոգորացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չեռնոգորիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բորաց Չաչակի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռապիդ Վիեննայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտակ Նալչիկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ցրվենա Զվեզդայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Մուխարակ (կղզի)
Մուխարակ (جزيرة المحرق), Բահրեյն պետության երկրորդ մեծ կղզին, Բահրեյնից հետո։ Վարչականորեն պատկանում է մուխաֆազե նահանգին։
Նկարագրություն
Հնում կղզին անվանվում էր Մոխարեկ: XIX դարից մինչև 1923 թվականը կղզին եղել է Ալ Խալիֆա դինաստիայի նստավայրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բահրեյնի կղզիներ
Պոլ Շվերեբ
Պոլ Շվերեբ (Paul Xuereb, ), մալթացի պետական և քաղաքական գործիչ, Մալթայի նախագահը 1987-1989 թվականներին։
Կենսագրություն
1949 թվականին ավարտել է Լոնդոնի համալսարանը՝ կրթություն ստանալով լրագրության, քաղաքական տնտեսության և քաղաքագիտության բնագավառներում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ (1942-1944 թվականներին) ծառայել է որպես նշանառու Մալթայում թագավորական հրետանու զենիթային կայանքներում։
Ակտիվ քաղաքականությունից հեռանալուց հետո հանդիսացել է մի քանի բանկերի տնօրենների խորհրդի նախագահ։
1987—1989 թվականներին՝ Մալթայի նախագահի պաշտոնակատար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մալթայի քաղաքական գործիչներ
Գզիրա (Մալթա)
Գզիրա ({{lang-en|Gżira, {{lang-mt|Il-Gżira}})), քաղաք Մալթայի կենտրոնական մասում, Միջերկրական ծովի ափին։ Թաղամասերից մեկը գտնվում է մերձակա հանդիպակաց Մանոել կղզու վրա, ինչն էլ պայմանավորել է բնակավայրի Գզիրա անվանումը (Il-Gżira-ն մալթայերենից թարգմանած նշանակում է կղզի)։ Այդ կղզու վրա է գտնվում 1726 թվականին կառուցված բերդը, որը համարվել է 18-րդ դարի ռազմական ինժեներական գործի հրաշք։ 2014 թվականի մարտի տվյալներով Գզիրայի բնակչության թվաքանակը եղել է 8.029 :
Պատմություն
19-րդ դարի կեսերին շևալյե Ժակոբ Տալյաֆեռոն Գզիրայում վիլլա է կառուցել։ Հետագա տասնամյակներին բնակավայրը աստիճանաբար վերափոխվել է Սլիմա քաղաքի բանվորական թաղամասի։ 20-րդ դարի կեսերից այստեղ ի հայտ են եկել բազմաթիվ բարեր, որոնց թվում՝ գլխավոր գործարար փողոցի՝ Strand-ի վրա գտնվող Snake Pit-ը, Britannia-ն, Granada-ն։ Բայց 1979 թվականի մարտի 31-ից, բրիտանական ծառայողների՝ Մալթա կղզուց հեռանալուց հետո, քաղաքում գործարար կյանքի ակտիվությունը կտրուկ կերպով նվազել է։
Տարիների ընթացքում բիզնեսի ուղղություններն այստեղ փոփոխության են ենթարկվել. սկսել են զարգանալ հյուրանոցային, ռեստորանային բիզնեսները, ֆինանսական, իրավաբանական, անշարժ գույքի առևտրով զբաղվող, առցանց շահումային ֆիրմաներն ու գրասենյակները։ Հատկապես վերջին տասնամյակի ընթացքում Գզիրան շինարարության, մասնավորապես բնակարանաշինության և անշարժ գույքի առուվաճառքի բում է ապրել։
Քույր քաղաքներ
Գզիրան բարեկամական և գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել Հունաստանի Գլիֆադա և Լեհաստանի Վալբժիխ քաղաքների հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալթայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մալթայի բնակավայրեր
Մայիս Ավդալբեգյան
Մայիս Թադևոսի Ավդալբեգյան, հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1972), ՀԽՍՀ ԳԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի հայ հին և միջնադարյան գրականության բաժնի վարիչ։
Տնտեսագետ, հայագետ Թադևոս Ավդալբեգյանի դուստրը։
Գիտական գործունեություն
Ավդալբեգյանի գիտահետազոտական գործունեությունն ընթացել է երկու ուղղություններով՝ հայ միջնադարյան գրական հուշարձանների քննական բնագրերի պատրաստում ու հրատարակում և դրանց գրականագիտական ուսումնասիրում ու գնահատում։ Մասնակցելով «Էջեր հայ միջնադարյան գեղարվեստական  արձակից» արժեքավոր  հրատարակության (1957)  աշխատանքներին՝ Ավդալբեգյանը պատրաստել է ժողովածուում ընդգրկված առակների ու պարականոն զրույցների բնագրերն  ու  ծանոթագրությունները։ Ավդալբեգյանը գրականագիտական ընդարձակ ուսումնասիրություններով ու ծանոթագրություններով  հրապարակ է հանել նաև  Խաչատուր Կեչառեցու (1958) և Գրիգորիս Աղթամարցու (1963) տաղերի քննական բնագրերը, որոնք «Միջնադարյան հայ  տաղերգուներ» հայտնի մատենաշարի 1-ին և 6-րդ  գրքերը  եղան։ «Հայ գեղարվեստական արձակի սկզբնավորումը»  (1971),  «Յայսմաւուրք» ժողովածուները և նրանց պատմագրական արժեքը» (1982) մենագրություններում անդրադառնալով վարք-վկայաբանական,  պատմագրական, հայսմավուրքային երկերի և պարականոն զրույցների քննությանը, նա դրանք արժեքավորել է զուտ գեղարվեստական արձակի  դիտակետից՝ բացահայտելով առանձին տեսակների ժանրային, կերպավորման, կառուցվածքային և ոճական մի շարք օրինաչափություններ ։
Ավդալբեգյանը հետազոտել է Միքայել Նալբանդյանի, Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյան ի, Եղիշե Չարենցի, Ակսել Բակունցի, Դերենիկ Դեմիրճյանի  ստեղծագործական վաստակը և իր հոդվածներով ու զեկուցումներով հայտնաբերել և հաստատել ազգային հին գրականության լավագույն  ավանդների  յուրովի շարունակություն նոր և խորհրդահայ դասականների երկերում ։
Նշանակալից է Ավդալբեգյանի ավանդը հոր՝ Թադևոս Ավդալբեգյանի ժառանգության անտիպ նյութերի հրատարակման և պատմական ճշմարտության հրապարակման գործերում։
Մանկավարժական գործունեություն
Ավդալբեգյանը գիտահետազոտական գործունեությունը հաջոզությամբ զուգակցել է գիտամանկավարժական աշխատանքով։ Համատեղության կարգով  դասավանդել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտում, աշխատել ՀԽՍՀ մանկավարժական գիտությունների գիտահետազոտական ինստիտուտում՝ մասնակցել դպրոցական դասագրքերի ու ծրագրերի ստեղծման գործին ։
Մահ
Մահացել է 1983 թվականի փետրվարի 5-ին, Երևանում։
Մալթայի մեգալիթ տաճարներ
Մալթայի մեգալիթ տաճարներ, նախապատմական շրջանի մեգալիթ տաճարներ Մալթայում, որոնք ընդհանուր մեկ համարով ընդգրկված են ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։ Դրանք կառուցվել են տարբեր ժամանակաշրջաններում՝ մ. թ. ա. 3.600-մ. թ. ա. 2.500 թվականներին ։ Այս մեգալիթ կառույցները մինչև Պորտասարի նմանատիպ կառույցների բացահայտումը համարվել են մեգալիթ հնագույն կառույցներն աշխարհում։
Ընդհանուր բնութագիր
Մալթայում կան մեգալիթ այլ տաճարներ ևս, օրինակ՝ Բորջ ին Նադուրը, Կորդինը, Բրոշտորֆի շրջանակը, Թալ Կադին, Թալ Սիլջը, որոնք Համաշխարհային ժառանգության ցանկում չեն ընդգրկվել վատ պահպանված լինելու պատճառով։ Տաճարների մի մասը ոչնչացվել է կամ զգալիորեն վնասվել 19-րդ դարում, որբ գյուղացիները մաքրել են որոշ տարածքներ գյուղատնտեսական նպատակներով օգտագործելու համար։ Ջգանտիան Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվել է 1980 թվականին։ 1992 թվականին կոմիտեն ընդլայնել է ցանկը՝ այնտեղ ներառելով ևս հինգ մեգալիթ համալիրներ՝ Մնայդրան, Տարշիենը, Թա Հաջրաթը, Սկորբան, Հաջար Քիմը։
Անվան ստուգաբանություն
Տաճարների անվանումներից շատերը մատնանշում են այն քարատեսակը, որով կառուցվել է տաճարը։ Մալթական հագար բառն ընդհանուր է Թա Հաջրաթի և Հաջար Քիմի համար. առաջինի թա մասնիկը մատնանշում է տիրակալին, երկրորդի քիմ մասնիկը հավանաբար մալթերեն խոնարհում բառի աղավաղված ձևն է, որ դիրք է նշանակում ։
Մալթական բանահյուության մեջ նկարագրվում են հսկաներ, որոնք կառուցել են տաճարներ։ Դրանից էլ առաջացել է Ջգանտիա անունը, որը նշանակում է հսկաների աշտարակ ։ Մալթացի բանասեր Ջոզեֆ Ակվիլինան հայտնել է այն տեսակետը, որ Մնայդրա անվանումը մանդրա (منيدرة) բառի փաղաքշական ձևն է, որ նշանակում է ծառաստան, ծառերով տնկված տարածք։ Նա նշել է նաև, որ բառը կարող է առաջացած լինել արաբերեն մանզարա (منظرة) բառից, որը նշանակում է իշխող դիրք ունեցող տարածք ։ Տարշիեն, ինչպես նաև Սկորբայիի տաճարներն իրենց անվանումները ստացել են այն տեղանքի անունից, որտեղ որ հայտնաբերվել են։
Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային միություն
«Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային միություն», Խաղաղության և ազատության հարցերով կանանց միջազգային միություն կամ «Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային լիգա» (Women's International League for Peace and Freedom, WILPF), հասարակական կազմակերպություն, որը զբաղվում է «տարբեր քաղաքական, փիլիսոփայական և կրոնական հայացքներ ունեցող կանանց միավորմամբ, տրամադրված է վճռականությամբ ուսումնասիրելու և բացատրելու պատերազմի պատճառները և հասնելու կայուն խաղաղության», ինչպես նաև համախմբել ամբողջ աշխարհում կանանց, ովքեր դեմ են ճնշումներին և շահագործմանը։ WILPF-ը գրասենյակներ ունի 37 երկրներում։ WILPF-ի կենտրոնակայանը գտնվում է Ժնևում և աջակցում է Նյու Յորքի ՄԱԿ-ի գրասենյակին։
Պատմություն
«Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային լիգան» հանդես է գալիս պատերազմների և միջազգային հակամարտությունների դեմ։ Լիգայի գործունեության հիմնական նպատակներից էին` ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարին դիմել բաց նամակով խնդրելով պաշտոնապես վերջ տալ Կորեական պատերազմին, հանդես գալ հայտարարությամբ սպառազինության կրճատման և միջուկային զենքի լիակատար վերացման, կին իրավապաշտպանների և գենդերային բռնության դեմ պայքարի միջազգային օր սահմանելու համար։
Կանանց խաղաղության կուսակցություն (ԱՄՆ)
«Կանանց խաղաղության» կուսակցությունը (WPP) ստեղծվել է 1915 թվականի հունվարին Վաշինգտոնում, Ջեյն Ադամսի և Քերի Չափման Քաթի կողմից հրավիրված հանդիպման ժամանակ և հանդիսանում է «Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային լիգայի» նախակարապետը։ Մոտ 3000 կին մասնակիցներ հավանություն էին տվել այն քաղաքական ծրագրին, որով կոչ էր արվում ընդլայնել կանանց ընտրական իրավունքը, հրավիրել չեզոք երկրների գիտաժողով և միջնորդության ներկայացնել պատերազմներին վերջ տալու վերաբերյալ։ WPP-ն ներկայացուցիչներ է ուղարկել Կանանց Խաղաղության և ազատության միջազգային կոնգրեսին, որը տեղի է ունեցել Հաագայում 1915 թվականի ապրիլի 28-ից մինչև 30-ը։
Կանանց միջազգային կոնգրես, Հաագա, 1915
1915 թվականի Կանանց միջազգային կոնգրեսը կազմակերպվել է գերմանացի ֆեմինիստ, առաջին կին իրավաբան Անիտա Աուգսպուրգի և Լիդա Գուստավ Հեյմանի (1868-1943) կողմից, հոլանդացի պացիֆիստ, ֆեմինիստ և սուֆրաժիստ Ալետտա Յակոբսի հրավերով, որպեսզի բողոքեն այդ ժամանակ Եվրոպայում սկսված պատերազմի դեմ, և առաջարկեն հետագա պատերազմները կանխելու ուղիներ։ Կոնգրեսը բացվեց ապրիլի 28-ին, ավարտվեց մայիսի 1-ին , և դրան մասնակցեցին չեզոք և պատերազմող երկրներից 1136 մասնակիցներ ։ Մասնակիցներն ընդունեցին WPP քաղաքական ծրագրի մեծ մասը և ստեղծեցին Մշտական խաղաղության կանանց միջազգային կոմիտեն (ICWPP), Ջեյն Ադամսի նախագահությամբ։ WPP-ն շուտով դարձավ ԱՄՆ-ի ICWPP մասնաճյուղը։
Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային երկրորդ կոնգրես, Ցյուրիխ, 1919
Ջեյն Ադամսը հանդիպում է նախագահ Վուդրո Վիլսոնի հետ և մշակվում են, որոշակի ընդհանուր դիրքորոշումներ խաղաղության հարցերով։ Այնուամենայնիվ, 1919 թվականին Ցյուրիխում կայացած երկրորդ միջազգային կոնգրեսում ICWPP-ը դատապարտում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտման հաշտության պայմանագրի վերջնական պայմանները։ Ներկաներից շատերը նրան համարում էին հաղթածների վրեժխնդրության ծրագիր ընդդեմ պարտվածների, ովքեր ցանում էին մեկ այլ համաշխարհային պատերազմի սերմեր։ Նրանք որոշեցին իրենց կոմիտեն դարձնել մշտական և այն վերանվանեցին «Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային լիգա» ։ WILPF-ն իր շտաբը տեղափոխեց Ժնև, որպեսզի մոտ լինի Ազգերի լիգայի գտնվելու վայրին, չնայած WILPF-ն չէր աջակցում այդ կազմակերպության բանաձևերը կատարելու համար՝ սննդի շրջափակումներ իրականացնելու կամ ռազմական ճնշում գործադրելու իրավունքին։ Լիգան կոչ էր անում միջազգային զինաթափման և տնտեսական իմպերիալիզմի դադարեցման ։ WILPF–ի ԱՄՆ մասնաճյուղը ճանաչվեց հետպատերազմյան շրջանում՝ չնայած Կարմիր սպառնալիքի ժամանակ կազմակերպության վրա, որպես «ոչ հայրենասիրական» կատարված որոշ հարձակումներին ։ WILPF-ն աջակցում էր այնպիսի պայմանագրերին, ինչպիսիք են Վաշինգտոնի ծովային համաձայնագիրը (1922) և Բրիան-Կելոգգի պակտը՝ դրանք համարելով քայլեր դեպի խաղաղ աշխարհակարգ ։
1930-ականներին Վերա Բրիթենը WILPF-ի փոխնախագահն էր ։
Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելը լիգան աջակցում էր նաև Եվրոպայի հրեական համայնքին օգնելու միջոցառումներին ։ Չնայած WILPF-ին անդամակցությունը սահմանափակված էր միայն կանանցով, մի քանի տղամարդ ակտիվիստներ իրենց ավանդը ներդրեցին WIPLF-ի հանդիպումների և հրապարակումների կազմակերպման գործում, այդ թվում Բարտ դը Լիգտը և Ջոն Դեսմոնդ Բեռնալը ։
WILPF-ի երկու առաջնորդներ ստացան Խաղաղության Նոբելյան մրցանակ` խաղաղության ամրապնդման և միջազգային աշխարհայացքի ձևավորման գործում ներդրած ջանքերի համար` 1931 թվականին Ջեյն Ադամսը և 1946 թվականին՝ Էմիլի Գրին Բոլչը .:
WILPF և ՄԱԿ
1948 թվականից ի վեր WILPF-ն ունի խորհրդակցական կարգավիճակ ՄԱԿ-ի տնտեսական և սոցիալական խորհրդի հետ և հատուկ խորհրդակցական կապեր ունի ՄԱԿ-ի կրթական, գիտական և մշակութային կազմակերպության (ՅՈՒՆԵՍԿՕ) և ՄԱԿ-ի առևտրի և զարգացման համաժողովում (UNCTAD), ինչպես նաև հատուկ հարաբերություններ Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության (ILO), Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպության (FAO), ՄԱԿ-ի մանկական հիմնադրամի (UNICEF) և ՄԱԿ-ի այլ կազմակերպությունների և գործակալությունների հետ։ WILPF-ը պաշտպանում և լոբբինգ է անում ՄԱԿ-ի, Անվտանգության խորհրդի և ՄԱԿ-ի բոլոր այլ կազմակերպությունների և գործակալությունների ժողովրդավարացման համար, վերահսկում է Անվտանգության խորհրդի և Գլխավոր ասամբլեայի գործունեությունը ՝ բարեփոխումները հեշտացնելու համար, դեմ է արտահայտվում ՄԱԿ-ի մասնավորեցմանը և կորպորատիվացմանը, հատկապես կորպորացիաների հետ գլոբալ համաձայնագրին և պաշտպանում է Անվտանգության խորհրդի վետոյի վերացումը։
Առաքելություն և տեսակետ
Աշխատանքի բնագավառը` Լայն պրոֆիլի խնդիրներ`
Կազմակերպության հայտնի անդամներ
Ջեյն Ադամս, Ալետտա Յակոբս, Էլիս Ուոկեր, Կորետա Սքոթ Քինգ , Մադլեն Ռեես, Կորնելիա Ռամոնդտ-Հիրշմանն, Սելմա Մեյեր, Բրենդի Ջովանի Ռոբինսոն, Մարգարետ Հիլլս, Շինա Ինոուե Կան և Էմիլի Գրին Բոլչ։
Համագումարներ և բանաձևեր
WILPF միջազգային գործունեության վերաբերյալ փաստաթղթերը պահվում են Կոլորադոյի համալսարանում։ Դրանց թվում են սույն թվարկված համագումարների զեկույցները `
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1915 հիմնադրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:1915 հիմնադրումներ ԱՄՆ-ում
Մարիա Չեչուլինա
1870-1873 թվականներին սովորել է Ալեքսանդրի կայսերական համալսարանում (այժմ՝ Հելսինկիի համալսարան)։ Ընտանեկան հանգամանքներից ելնելով ստիպված է եղել ընդհատել ուսումը, աշխատել է որպես գործավար։
Վաղ տարիներ
Մարիա Չեչուլինան ծնվել է 1852 թվականի հուլիսի 31-ին Հելսինկիում, առտրային խորհրդական Ֆյոդոր Չեչուլինի ընտանիքում։ Հայրը ռուս առևտրական էր և նավատեր, աղյուսի գործարանատեր։ Չեչուլինը 1844 թվականին Հելսինկիում ստացել է քաղքենիության իրավունք Տորնիոյից այդտեղ տեղափոխվելուց հետո, 1850-ական թվականներին նա նաև եղել է մի քանի շոգենավերի սեփականատեր։ Չեչուլինը բավականին հայտնի է եղել Հելսինկիում նաև 1866 թվականի դեկտեմբերին նրան պատկանող վառոդի պահեստի պայթյունի հետ կապված, որի արդյունքում քաղաքում փշրվել են ավելի քանի 50 հազար լուսամուտներ։ Նրա կինը՝ Մարիա Չեչուլինայի մայրը՝ Հիլդա Աքսելինա Մարիա Էկշտեյնը, եղել է շվեդական բանակի նախկին զինվորականի դուստր, որը 1830-ական թվականներին Ստոկհոլմից տեղափոխվել էր Հելսինկի և հաջողությամբ զբաղվում էր արտաքին առևտրով։ Մարիան սովորել է աղջիկների համար գերմանական դպրոցում, որից հետո աղջիկների համար ֆրանսիական դպրոցում, հետագայում՝ Հելսինգֆորի լիցեյում։ Որպեսզի ընդունվի Ալեքսանդրի կայսերական համալսարան՝ այդ ժամանակ Ֆինլանդիայի տարածքում գործող միակ համալսարանը, անհրաժեշտ էր հանձնել հասունության ատեստատի քննություն (այսպես կոչված ուսանողական քննություն), սակայն կանայք այն հանձնելու իրավունք չունեին։ 1870 թվականի հունվարին Ֆյոդոր Չեչուլինը միջորդությամբ դիմել է համալսարան, որպեսզի իր դստեր համար բացառություն անեն։ 2001 թվականին Ֆիննական գրականության ընկերությունում հրատարակված հոդվածների հեղինակի կարծիքով՝ այդ միջնորդությունը պայմանավորված էր ոչ միայն նրա տաղանդով, այլև այն փաստով, որ Ռուսաստանում կանայք արդեն 1850-ական թվականների վերջին ստացել են համալսարանում որպես ազատ ունկնդիրներ նստելու իրավունք (թեպետ այդ իրավունքն ավելի ուշ լուծարվել է)։ Համալսարանի գիտական խորհուրդը (կոնսիստորիա), որը կազմված էր 12 հաստիքային պրոֆեսորներից՝ ռեկտորի նախագահությամբ, դիտել են միջնորդությունը, ընդունել այն, դրա հիման վրա ընդունել որոշում համալսարան ընդունվելու իրավունք տալով ոչ միայն Չեչուլինային, այլ նաև ընդհանրապես բոլոր կանանց։ Կոնսիստորիայի կարծիքով՝ կանայք համալսարանում պետք է ունենային նույն իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես տղամարդիկ, բացառությամբ ուսումնական հաստատության սահմաններից դուրս ուսանողական կյանքի կազմակերպման հարցերին։ Համալսարանի կանցլերը (որին նշանակում էր կայսրը) այլ կերպ է մտածել և ընդունել միջնորդությունը միայն «նեղ իմաստով»՝ վերաբերելով միայն Չեչուլինային։
Համալսարան
Այդ հարցի քննարկումն ունեցել է լայն արձագանք, այդ իսկ պատճառով թերթերն սկսել են գրել Չեչուլինայի մասին արդեն իսկ մայիսի սկզբին, երբ պարզ է դարձել քննություն հանձնելու թույլտվություն ստանալու մասին։ Ֆիննալեզու հելսինկյան «Uusi Suometar» թերթը «Կանանց իրավունք» վերնագրով հոդվածի մեջ ենթադրել է, որ այդ թույլտվությունը հավանաբար կապված է ընդհանուր հարցի առաջիկա քննարկման հետ, թե ինչպես պետք է կազմակերպել կանանց մուտքը համալսարան ։ Երբ 1870 թվականի մայիսի 18-ին Չեչուլինան հանձնել է քննությունը, նրա կերպարն ավելի շատ ուշադրություն է գրավել։ Քննությունից հետո ուսանողին ողջունել են երգեցողությամբ և ծափահարություններով, այդ իրադարձության մասին լուրն արագ տարածվել է Հելսինկիում, Չեչուլինան մի ակնթարթում դարձել է հայտնի անձ։ Հաջորդ օրը լույս տեսած հելսինկյան շվեդալեզու «Hufvudstadsbladet» թերթում տպագրված էր Չեչուլինային նվիրված գովաբանական անանուն բանաստեղծություն, որում ասվում էր, որ «տղամարդիկ և կանայք հավասար են ոգու աշխարհի մասին», իսկ «խիզախ աղջկան» կհետևեն և ուրիշները, սակայն «առաջնագնացի պատիվը մշտապես կմնա նրանը» ։ Չեչուլինայի մասին գրել են Ֆինլանդիայի և Հյուսիսային Եվրոպայի բազմաթիվ երկրների թերթեր, այդ իրադարձությանը անսովորություն էր հաղորդում այն փաստը, որ իգական սեռի ուսանողները մինչև այդ չէին եղել ոչ Ֆինլանդիայում, ոչ Սկանդինավիայի երկրներում։ Հելսինկյան «Folkwännen» թերթում տպագրվել է հաղորդագրություն այն մասին, որ առաջին անգամ Ֆինլանդիայում կինը քննություն է հանձնել հասունության վկայականի համար՝ առաջին գծի ամենասկզբում։ «Նրանց թվում, ովքեր անցել էին բոլոր գրավոր գործընթացները համալսարան ընդունվելու համար, ֆրյոկեն Չեչուլինան էր,- ասվում է թերթում,- Թող նրա օրինակին հետևեն և մյուսները» ։ Վիբորգի «Wiborgs Tidning» թերթը գրել է, որ յուրաքանչյուր ոք, ով ուրախանում է իր երկրի զարգացմամբ, պետք է տեսնի տեղի ունեցածի հսկայական կարևորությունը, քանի որ «այդ հասունության վկայականի համար մեն միակ քննությունը կարող է հազարավոր տղամարդկանց համար հիշեցում ծառայել կանանց բնական իրավունքների մասին ։ Տուրկուի «Sanomia Turusta» թերթը նշել է, որ դա առաջին դեպքն է, երբ կինը դարձել է Ֆինլանդիայի համալսարանի ուսանող, հետագայում հաստատել է, որ այդ օրը մշտապես կմնա ֆիննական կրթության պատմության մեջ և որ այժմ հաղթահարված է արգելքը, որը խանգարում էր ֆինն կանանց՝ դառնալու այդ նույն քաղաքակրթության մասը, որին պատկանում են տղամարդիկ ։ Ինչպես գրել է Սակարիաս Տոպելիուսը իր «Ֆինլանդական ժամանակագրությունում», հենց «այդ քննությունից հետո բազմաթիվ ֆինն աղջիկների գլխում ծագեց ուսանողական քնարի մասին երազանքը» ։