cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քամիլա Պարկեր
Այլ բնագավառներ
Քամիլան հովանավուրում և նախագահում է նաև կենդանիների պաշտպանության մի շարք կազմակերպություններ ։ Հերցոգուհին հաճախ է այցելություններ ունենում կենտրոններ՝ տեղում ծանոթանալու կենդանիների խնամքի պայմաններին։ 2012 թվականին, նրա նախաձեռնությամբ բացվեցին անասնաբուժական կենտրոններ ։ 2015 թվականին, Fortnum & Mason  հանրախանութը վաճառքի հանեց Քաիլայի առանձնատան անտառների մեղուների արտադրած մեղրը՝ սահմանափակ արտադրությամբ։ Այն ամբողջությամբ սպառվեց երկու շաբաթում ։ Վաճառքից ստացված հասույթնը նվիրաբերվեց շների խնամքի կենտրոններից մեկին ։ 2016 թվականից սկսած, Նա տարեկան վաճառքի է հանում 500 տուփ մեղր, որից առաջացած հասույթն ամբողջությամբ ուղղվում է բարեգործական նպատակների ։
Նա ֆինանսավորում է նաև չքավորների  և թափառաշրջիկների աջակցության կենտրոններ։ 2013 թվականին նրա՝ Փարիզ կատարած այցի ժամանակ, տեղում ծանոթացավ այդ կազմակերպությունների իրականացրած միջոցառումներին։ Ամեն տարի, Սուրբ Ծննդյան տոներին, նա այցելում է Միացյալ թագավորության տարածքում գտնվող տարբեր աջակցության կենտրոններ ։
Նորաձևություն և ոճ
Ամուսնությունից հետո, հերցոգուհու զգեստապահարանը զգալիորեն փոխվել է։ Նա նախընտրում է նրբերանգ զգեստներ՝ պարանոցի կլոր կտրվածքով ։ Նրա զարդերի նրա հավաքածուն նույնպես աչքի է ընկնում նրբաճաշակությամբ ։ 2018 թվականին, Թեթլեր ամսագիրը հրապարակեց բրիտանացի նրբագեղ կանանց ցանկը, որտեղ հայտնվել էր նաև Քամիլայի անունը։
Նախնիներ
Հերցոգուհու նախնիները մասնավորապես անգլիացիներ են։ Նա նաև ունի լեհ, շոտլանդացի, ֆրանսիացի և ֆրանս-կանադացի նախահայրեր ։
Քամիլան ժառանգորդն է լեհ գաղթական՝ Առնոլդ Ջուսթ վան Քեփելի, ով հիմնադրեց Ալբեմառլ կոմսությունը՝ Վիլհելմ III Օրանացու օրոք 1696 թվականի ։ Նրա մորական մեծ պապը Ուիլյամ Քեփելն էր՝ Ալբեմառլի 7-րդ կոմսը։ Ալբեմառլի կոմսի որդին՝ Վիլհելմ վան Քեփելն ամուսնացավ  լեդի Աննա Լենոքսի հետ, ով Ռիչմոնդի առաջին կոմս՝ Չարլզ Լենոքսի դուստրն էր։ Աննա Լենոքսի կողմով նա արյունակից էր համարվում նաև Ստյուարտների և Բուրբոններին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վինձորներ Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ
Ռոման Անին
Ռոման Անին (Рома́н Алекса́ндрович А́нин, ), ռուսաստանցի հետաքննող լրագրող ։ «Նովայա գազետա» պարբերականի հետաքննությունների բաժնի նախկին հատուկ թղթակից ։ «Важные истории-ի» համահիմնադիրներից մեկը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1986 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Քիշնևում։ Դեռ ուսանողական տարիներին սկսել է հրապարակվել «Նովայա գազետա» պարբերականում։ 2006 թվականի ապրիլից եղել է սպորտային վերլուծաբան, իսկ 2009 թվականին տեղափոխվել հետաքննությունների բաժին, որտեղ աշխատել է մինչև 2018 թվականի վերջը։
2010 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը ։ 2011-2012 թվականներին ֆուտբոլ է խաղացել «Ժուռֆակ» սիրողական լիգայի կազմում ։
2020 թվականին Անինը դարձել է «Важные истории» նախագծի համահիմնադիրներից մեկը ։
2021 թվականի ապրիլին Ռոման Անինը, որպես վկա, հարցաքննվել է ՌԴ քննչական կոմիտեի կողմից՝ Ռոսնեֆտի ղեկավար Իգոր Սեչինի նախկին կնոջ մասնավոր կյանքին միջամտելու համար, քանի որ Անինն իր հետաքննությունում օգտագործել էր Սեչինի նախկին կնոջ ինստագրամյան օգտահաշվի լուսանկարները ։ Հետաքննությունը հրապարակվել էր 2016 թվականին «Նովայա գազետա» պարբերականում )։
2021 թվականի օգոստոսի 20-ին ՌԴ արդարադատության նախարարությունը Ռոման Անինին հայտարարել է «օտաերկրյա գործակալ»՝ ներառելով նրան համապատասխան ցանկում։ Բացի այդ, «օտաերկրյա գործակալ» է ճանաչվել նաև Istories fonds իրավաբանական անձը, որը գրանցված է Լատվիայում և թողարկում է «Важные истории»-ն։ «Օտարերկրյա գործակալ» են ճանաչվել նաև պարբերականի հինգ լրագրողներ ։ Ինչպես նշում է «Նովայա գազետան», «օտարերկրյա գործակալ» ճանաչվելուց մեկ օր առաջ Telegram-ն արգելափակել էր Անինի օգտահաշիվը ։
Մրցանակներ
2013 թվականին դարձել է John S. and James L. Knight Foundation-ի «Knight International Journalism Award» լրագրողների միջազգային մրցույթի հաղթող, որն անց էր կացվում Լրագրողների միջազգային կենտրոնի կողմից (ICFJ) ։
2012 թվականին դարձել է արտակարգ աշխարհաքաղաքական լրագրության ոլորտում Յուլիանա Սեմյոնովայի անվան մրցանակի դափնեկիր, որը շնորհվում է Մոսկվայի ժուռնալիստների միության կողմից ։
2017 թվականի ապրիլին Հետաքննող լրագրողների միջազգային կոնսորցիումի կազմում, 300 այլ լրագրողների հետ միասին, ստացել է Պուլիցերյան մրցանակ՝ բացատրական լրագրության անվանակարգում «Պանամայի փաստաթղթերի» հետաքննման համար ։
2018 թվականի փետրվարին Օլեսյա Շմագունի հետ միասին ստացել է «Редколлегия» մրցանակը՝ ռուսական բանակում նեպոտիզմի վերաբերյալ «Հայրենիքի որդյակները» վերնագրով հոդվածի համար, որը հրապարակվել էր «Նովայա գազետա» պարբերականում ։
2021 թվականի հունիսին «Հետաքննություն» անվանակարգում ստացել է Եվրասիական մամուլի մրցանակը՝ «Կիրիլ և Կատյա. սեր, բաժանում, օֆշորներ և անսահմանափակ ռեսուրս։ Ռուսաստանի ամենագաղտնի զույգի պատմությունը» հետաքննության համար (Ալեսյա Մարոխովսկայայի, Իրինա Դոլինինայի, Ռոման Շլեյնովի, Օլեսյա Շմագունի, Սոնյա Սավինայի, Միկա Վելիկովսկու հետ միասին) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Կալինովկա (գյուղ, Չեռնոմորսկոեի շրջան)
Կալինովկա (Калинівка, Ablaq Acı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Չեռնոմորսկոեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Աբլագոջա, Աբլակ-Աջի։
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 777 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Չեռնոմորսկոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կորեայի մշակույթ
Կորեայի ներկայիս ժամանակակից բաժանումը Հյուսիսայինի և Հարավայինի հանգեցրել է նաև ժամանակակից մշակույթի բաժանմանը. չնայած դրան, Կորեայի ավանդական մշակույթը միավորում է երկու պետություններին իր ավելի քան 5000-ամյա պատմության մեջ, և համարվում է ամենահներից մեկը   ։
Երաժշտություն
Կորեայում երաժշտությունը զարգացել է չինական ազդեցության ներքո, սակայն ճապոնական օկուպացիայից քիչ առաջ ժողովրդական երաժշտական ժանրերը ուժեղ վերելք են ապրել, ինչի շնորհիվ առաջացել են այնպիսի ժանրեր, ինչպիսիք են փանսորին, սիջոն, սանջոն, կագոկը և ուրիշներ։ Ավանդական գործիքները, ինչպիսիք են թեգիմը, կայագիմը և չանգուն, օգտագործվում են դասական ստեղծագործությունների կատարման ժամանակ։
Նկարչություն
Կորեական թերակղզում հայտնաբերված ամենահին նկարները նախապատմական ժայռապատկերներն են։ Հնդկաստանից Չինաստանով բուդդիզմի ներթափանցման հետ երկրում ի հայտ են եկել այլ բազմազան տեխնիկաներ։ Շատ արագ դրանք դարձել են հիմնական, չնայած տեղական տեխնիկաները պահպանվել են և շարունակել զարգանալ։
Գեղանկարչության մեջ հայտնի միտում է դարձել նատուրալիզմը՝ իրատեսական լանդշաֆտների, ծաղիկների և թռչունների մոտիվներով։ Նկարների մեծ մասը արված է թթենու թղթի կամ մետաքսի վրա։
18-րդ դարում տեղական տեխնիկաները շատ են առաջադիմել․ հիմնականում գեղագրության և տպագրական փորագրության ոլորտում։
Հյուսիսային Կորեայում արվեստը գտնվում է ավանդույթների և ռեալիզմի ազդեցության ներքո։ Չոն Սոնի «Կիմգան լեռան Չհոնյո գագաթը» կտավը կորեական բնապատկերի դասական օրինակ է՝ բարձրացող ժայռերով, թաքնված մառախուղով ։
Կերամիկա
Կորեական թերակղզում կավե իրերի օգտագործումը իր արմատներով գնում է մինչև նեոլիթ։ Կորեական կերամիկայի պատմությունը երկար է և ներառում է վաղ ծիսական և դեկորատիվ ապրանքների ստեղծումը։ Երեք պետությունների շրջանում խեցեգործությունը ծաղկել է Սիլայում։ Կավի արտադրատեսակները մշակվել են հատուկ կրակով, ինչը հանգեցրել է հատուկ մոխրագույն-երկնագույն սելադոնային գույնի առաջացմանը։ Մակերևույթը զարդարվում էր տարբեր երկրաչափական նախշերով։
Կորյոյի ժամանակաշրջանում հայտնի են դարձել նեֆրիտա-կանաչ սիլադոնից արտադրանքները։ 12-րդ դարում մշակվել են մոդայիկ նոր մեթոդներ՝ թույլ տալով ստեղծել տարբեր գույներով ավելի բարդ զարդեր։ Էվելին Մաքունեն գրում է․ «12-րդ դարում խեցեղենի արտադրությունը հասել է իր կատարելությանը։ Մի քանի նոր տեսակներ հայտնվել են քառորդ դարում, որոնցից մեկը, դրվագազարդումը, կարող է համարվել լիովին կորեական հայտնագործություն »։ Ո՛չ Չինաստանում, ո՛չ Ճապոնիայում դրվագազարդված սելադոն չեն արտադրել, որը յուրահատուկ էր Կորյոյի արտադրանքներին։
16-րդ դարում Իմջինյան պատերազմի ընթացքում բազմաթիվ կավագործական ապրանքներ է առևանգվել Ճապոնիայի կողմից, որտեղ ուժեղ ազդեցություն են ունեցել ճապոնական կերամիկայի վրա  ։ Ճապոնական շատ հայտնի բրուտագործական տոհմեր այժմ էլ կարող են հետևել իրենց արմատներին Ճապոնիայի կողմից Կորեական թերակղզին նվաճելու ընթացքում   ։
Չոսոնի ուշ շրջանում (19-րդ դարի վերջ) հայտնի է դարձել կապույտ-սպիտակ ճենապակին։
Այգիներ
Տաճարային և մասնավոր այգիների կառուցման սկզբունքները նույնն են։ Հիմնականում այգիների ոճի վրա ազդեցություն է ունեցել շամանություն ը։ Շամանությունը կապված է բնության և միստիկայի հետ և առանձնանում է բնապատկերի մանրամասների նկատմամբ առավելագույն ուշադրությամբ։ Ի տարբերություն Չինաստանի և Ճապոնիայի այգիների, որտեղ կան մարդկանց կողմից պատրաստված տարրեր, կորեացիները խուսափում են բոլոր արհեստական այգիներից, այգիներին փորձում են ավելի «բնական» տեսք տալ, քան բնությունն է։
Լոտուսների լճակը կորեական այգու կարևոր մասնիկն է։ Եթե այգում կա իսկական առու, ապա մոտակայքում սովորաբար կառուցվում է տաղավար, որը թույլ է տալիս հաճույքով հետևել ջրին։ Նաև հաճախ բազմամակարդակ թմբեր։
Գյոնգջուի կողքին գտնվող Պխոսոկչոնը ստեղծվել է Սիլայի ժամանկաշրջանում։ Դրանում ընդգծվում է ջրի կարևորությունը ավանդական այգիներում։ Սիլա պետության գոյության վերջում թագավոևի հյուրերը նստում էին գետահունի երկայնքով, մինչդեռ գինիով բաժակները լողում էին նրան միջև։
Խոհանոց
Բրինձը Կորեայի հիմնական սնունդն է։ Այն բանի պատճառով, որ երկիրը մինչև վերջին ժամանակները եղել է ագրարային, բաղադրատոմսերը կատարելագործվել են դարերի փորձով։ Կորեայում հիմնական մշակաբույսերն են՝ բրինձը, գարին և լոբազգիները, չնայած օգտագործվում են նաև ուրիշները։ Ձուկը և մյուս ծովամթերքները նույնպես կարևոր մաս են, քանի որ Կորեան գտնվում է թերակղզու վրա։
Բաղադրատոմսերը, որոնցում օգտագործվում է խմորումը, բացահայտվել են վաղ ժամանակներում։ Այդ թվում՝ ձկների և բանջարեղենի մարինացումը։ Նմանատիպ ուտելիքները ապահովում էին անհրաժեշտ սպիտակուցներ և վիտամիններ ձմռան ընթացքում։
Տաճարային խոհանոցի առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ նրանում չի օգտագործվում կորեական խոհանոցի հինգ ամեաուժեղ բաղդրամասերը՝ սխտոր, կանաչ սոխ, վայրի սոխ ռոկամբոլի, պրաս, կոճապղպեղ և միս։
Ավանդական կերակրատեսակներն են՝ սսամբապ, պուլկոգի, սինսոլո, կիմչի, պիբիմպապ և կուջոլպխան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կորեայի մշակույթ Կատեգորիա:Մշակույթ
Խուրաման Ղասիմովա
Խուրաման Էքրեմ ղիզի Ղասիմովա (Xuraman Əkrəm qızı Qasımova, ), Ադրբեջանի օպերային երգչուհի, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1986), Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր, 1994 թվականից Ստամբուլի պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր է։ Նա դասավանդում է Բաքվի երաժշտական ակադեմիայում։ Ֆիդան Ղասիմովայի քույրն է ։
Կենսագրություն
Խուրաման Ղասիմովան ծնվել է 1951 թվականի հունիսի 6-ին Բաքվում։ 1975 թվականին անվարտել է Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիան։ 1976 թվականից հանդիսանում է Ադրբեջանի օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոնի մենակատար։ Մասնակցել է տարբեր միջազգային մրցույթների՝ «Կատարողների 5-րդ Անդրկովկասյան մրցույթ» (1977), Վոկալիստների Միխայիլ Գլինկայի անվան «7-րդ համամիութենական մրցույթը» (1977), Մարիա Կալասի անվան «Միջազգային մրցույթ» (1981): Նա նաև կատարողների Պ. Չայկովսկու անվան «8-րդ միջազգային մրցույթ»ի դափնեկիր է։ 1982 թվականից դասավանդում է Բաքվի երաժշտական ակադեմիայում ։
Հյուրախաղերով հանդես է եկել Բուլղարիայի, Չեխոսլովակիայի, Մալթայի, Ֆրանսիայի, Ավստրիայի, Նորվեգիայի, Թուրքիայի, Ֆինլանդիայի բեմերում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի երգիչներ Կատեգորիա:Օպերային երգչուհիներ
Կլիմենտ Վորոշիլով
Կլիմենտ Եֆրեմովիչ Վորոշիլով (Климент Ефремович Ворошилов, ), ռուս պրոֆեսիոնալ հեղափոխական, Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակից, խորհրդային պետական, կուսակցական և ռազմական գործիչ։ 1903 թվականից ՌՍԴ(բ)Կ անդամ, բոլշևիկ, մի քանի բանակի և ռազմաճակատի ՌՀԽ հրամանատար և անդամ (1918), ԽՍՀՄ Ռազմածովային գործերի Ժողկոմի և ՌՀԽ նախագահ (1925 թ․), ՀԱՄԿ(բ)Կ ԿԿ կազմակերպական բյուրոյի անդամ (1924-1926 թթ․), Պաշտպանության Ժողկոմ (1934-1940 թթ․), 1940 թվականից ԽՍՀՄ Ժողկոմխորհրդի նախագահի տեղակալ և ԽՍՀՄ ԺԿԽ-ին առընթեր Պաշտպանության Կոմտեի նախագահ։ «Հայրենական մեծ պատերազմի» ժամանակ ՊՊԿ անդամ (1941-1945 թթ․), որից հետո ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի նախագահի տեղակալ (1946 թ․), ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահ (1953-1960 թթ․), Խորհրդային Միության մարշալ (1935 թ․), Խորհրդային Միության կրկնակի հերոս (1956, 1968), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1960), ԽՄԿԿ Կենտկոմի անդամ (1921-1961 թթ․ և 1966-1969 թթ․) ։ Էական դերակատարում է ունեցել Կարմիր բանակի «զտման» գործում (1936-1938 թթ․)։ 1903 թվականից Կոմունիստական կուսակցության անդամ, ԽՄԿԿ ԿԿ քաղբյուրոյի անդամ (1926-1952 թթ․), ԽՄԿԿ ԿԿ Նախագահության անդամ (1952-1960 թթ․), Կուսակցության 10-23-րդ համագումարների պատգամավոր, ԽՍՀՄ 1-7-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Խորհրդա-ֆիննական ճակատում (Ձմեռային պատերազմ) քիչ արդյունքների դիմաց ԽՍՀՄ կրած ահռելի կորուստների համար Վորոշիլովը կրեց պատասխանատվություն, և Պաշտպանության կոմիսարի պաշտոնում նրան փոխարինեց Սեմյոն Տիմոշենկոն։
Նախկին դաշնակցի դեմ Գերմանիայի սանձազերծած լայնածավալ ռազմական գործողություններից հետո նշանակվել է Պետական պաշտպանության կոմիտեի (ՊՊԿ) անդամ։ Նացիստական ուժերի կողմից Լենինգրադի շրջափակման կասեցումը ձախողելու պատճառով 1941-ի սեպտեմբերին կրկին հեռացվել է հրամանատարությունից։
Պատերազմից հետո Վորոշիլովը վերահսկում էր Հունգարիայում սոցիալիստական ռեժիմի հաստատումը։ 1953 թվականին, Ստալինի մահից հետո նշանակվել է Գերագույն Խորհրդի Նախագահության Նախագահ։ Պաշտոնից ազատվել է Նիկիտա Խրուշչովի օրոք՝ 1960 թվականին։
Մահացել է 1969 թվականին՝ 88 տարեկանում։
Ռեկորդային տևողությամբ՝ 34,5 տարի (1926-1960 թթ․) եղել է ԽՄԿԿ ԿԿ անդամ։
Մանկություն
Կլիմենտ Վորոշիլովը ծնվել է 1881 թվականի -ին (փետրվարի 4), Բախմուտսկի գավառի (այժմ՝ Լուգանսկի մարզի Լիսիչանսկ) Վերխնեյե գյուղում, երկաթուղային բանվոր Վորոշիլով Եֆրեմ Անդրեևիչի (1844-1907) և օրավարձու աշխատող (подёнщица) Մարիա Վասիլևնա Վորոշիլովայի (օրիորդական ազգանունը՝ Ագաֆոնովա) (1857-1919) ընտանիքում։ Ընտանիքը աղքատ էր, և անդամներից ոչ մեկը գրաճանաչ չէր։ Վորոշիլովը 7 տարեկանից աշխատել է որպես հովիվ, հետագայում Լուգանսկից ոչ հեռու՝ հանքափոր։ 1893-1895 թվականներին հաճախել է Վասիլևկա գյուղի (տարածքն այժմ ընդգրկված է Ալչևսկ քաղաքի կազմում) տարրական դպրոց։ 1896 թվականից աշխատել է Յուրևի (Ալչևսկ (քաղաք, Ուկրաինա)) մետալուրգիական գործարանում նախ որպես սուրհանդակ, ապա՝ ջրամղման մեքենավարի օգնական, էլեկտրատեխնիկական արտադրամասում՝ փականագործ, չուգունաձուլման արտադրամասում՝ կռունկավար։
Կուսակցական և հեղափոխական գործունեության սկիզբ
1903 թվականին վերադառնալով Դոնբաս՝ աշխատել է Լուգանսկի Գարտմանի շոգեքարշաշինական գործարաններում, որտեղ անդամակցել է քաղաքային նորաստեղծ սոցիալ-դեմոկրատական կազմակերպությանը և բոլշևիկյան թևին հարելով՝ 1904 թվականին դարձել է Լուգանսկի բոլշևիկյան կոմիտեի անդամ, իսկ 1905 թվականին՝ Լուգանսկի խորհրդի նախագահ, ՌՍԴԲԿ 4-րդ (1906 թ․ Ստոկհոլմ) և 5-րդ (1907 թ․ Լոնդոն) համագումարների պատգամավոր։ ՌՍԴԲԿ 4-րդ համագումարում առաջին անգամ հանդիպել է Լենինին, նաև մտերմացել է Ստալինի հետ (այդ ժամանակ՝ Կոբա կամ Իվանովիչ կեղծանուններով)։ Համագումարի աշխատանքների ընթացքում Վորոշիլովը Վոլոդին կամ Վոլոդիա կեղծանվամբ կատարել է Լուգանսկի բանվորների մարտական խմբերի համար զենք-զինամթերք գնելու աշխատանք՝ կազմակերպելով մի քանի փոխադրումներ Ֆինլանդիայից։ Նաև Լուգանսկում ստեղծել է ռումբ պատրաստելու լաբորատորիա ։ Վորոշիլովը հետագայում գրել է․
1907 թվականին Լոնդոնում, ՌՍԴԲԿ 5-րդ համագումարում բազմաթիվ հայտնի բոլշևիկների թվում ծանոթացել և մտերմացել է Մ․ Վ․ Ֆրունզեի և Մ․ Ի․ Կալինինի հետ։ Այդ թվականին նա հանդիպել է Եկատերինա Դավիդովնա Գորբմանի հետ, որը շուտով դարձել է Վորոշիլովի կինը։
1905-1907 թվականների հեղափոխության պարտությունից, Լուգանսկի բոլշևիկյան կազմակերպության ցրվելուց հետո Վորոշիլովը ձերբակալվել և աքսորվել է Արխանգելսկի գավառ։ 1908 թվականին նա փախել է Բաքու, որտեղ Ստալինի և Կամոյի հետ աշխատել է բոլշևիկյան կոմիտեում։ 1908-1917 թվականներին Վորոշիլովն ընդհատակյա կուսակցական աշխատանքներ է կատարել Բաքվում, Պետերբուրգում, Ցարիցինում։ Բազմիցս ձերբակալվել և աքսորվել է (1908-1912 թթ․)։ 1913 թվականին Ռոմանովների տան 300-ամյակի կապակցությամբ համաներմամբ ազատ է արձակվել։
Դոնբասում ձերբակալումից պաշտպանվելով Վորոշիլովն աշխատանքի է անցել Ցարիցինի զենքի գործարանում։ Սակայն առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուն պես, զորագրումից խուսափելով, ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել է Պետրոգրադ։ Այստեղ կապեր է հաստատել քաղաքի բոլշևիկյան անլեգալ կազմակերպության հետ ։
Փետրվարյան հեղափոխությունից (1917 թ․) հետո Վորոշիլովն ընտրվել է Պետրոգրադի խորհրդի անդամ, ՌՍԴԲ(բ)Կ 7-րդ (ապրիլյան) համառուսաստանյան կոնֆերանսի և 6-րդ համագումարի պատգամավոր, 1917 թվականի մարտից՝ Լուգանսկի խորհրդի և քաղաքային դումայի նախագահ, 1917 թվականի նոյեմբերին՝ Պետրոգրադի ՌՀԿ-ի կոմիսար։ Ֆ․ Է․ Ձերժինսկու հետ միասին աշխատանքներ է կատարել Համառուսաստանյան արտակարգ հանձնաժողովի (ՎՉԿ) կազմակերպման համար։
Ռազմական գործունեություն
1918 թվականի ամռանը Ռուսաստանում վերջնականապես ձևավորվել է միակուսակցական կառավարություն։ Քաղաքացիական պատերազմն ակտիվ փուլ է թևակոխել և սկսվել է օտարերկրյա ինտերվենցիան Ռուսաստանի դեմ։
1918-1920 թվականներին Վորոշիլովը ջոկատի, բանակի, ռազմաճակատի հրամանատար է եղել։ 1918 թվականի մարտին ստեղծել է Լուգանսկի առաջին սոցիալիստական ջոկատը, որը մասնակցել է գերմանա-ավստրական զորքերի հարձակումից Խարկովի պաշտպանությանը։ Քաղաքացիական կռիվներին ղեկավարելով ցարիցինյան զորախմբավորումները, Լուգանսկից մինչև Ցարիցին («Վորոշիլովյան արշավ») 700-կիլոմետրանոց արշավ է կատարել, ծանր մարտեր մղելով գեներալ Պ․ Ն․ Կրասնովի սպիտակ կազակական զորքերի դեմ։ Այդ կռիվներում Վորոշիլովն աչքի է ընկել անձնական համարձակությամբ, բայց ոչ ռազմական տաղանդով։ Կազակական ամսագիրը գրել է․ Քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում Վորոշիլովը եղել է Հարավային ռազմաճակատի հրամանատարի տեղակալ, Ռազմական խորհրդի անդամ, 10-րդ բանակի հրամանատար, Ուկրաինայի ներքին գործերի ժողկոմ, Խարկովի զինվորական օկրուգի, 14-րդ բանակի և ներքին Ուկրաինայի ռազմաճակատի հրամանատար։ Առաջին հեծյալ բանակի կազմակերպիչներից մեկն է եղել, այդ բանակի ՌՀԽ անդամ, որի դրոշի ներքո էլ մասնակցել է գեներալ Ա․ Ի․ Դենիկինի, հեթման Ս․ Վ․ Պետլյուրայի, լեհ մարշալ Յու․ Պիլսուդսկիի, բարոն Պ․ Ն․ Վրանգելի դեմ մղված պայքարին։ ՌԿ(բ)Կ 8-րդ համագումարում (1919 թվականի մարտ) Վորոշիլովը ներկայացրել է «զինվորական ընդդիմությունը»։ 1921 թվականին մասնակցել է Կրոնշտադտի հակախորհրդային խռովության ճնշմանը։ 1921-1924 թվականներին Վորոշիլովը եղել է ՌԿ(բ)Կ ԿԿ Հարավարևելյան բյուրոյի անդամ, Հյուսիսային Կովկասի զինվորական օկրուգի, 1924-1925 թվականներին՝ Մոսկվայի զինվորական օկրուգի զորքերի հրամանատար, ԽՍՀՄ ՌՀԽ անդամ։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Վորոշիլոնվը եղել է Հյուսիսարևմտյան ուղղության զորքերի գլխավոր հրամանատար, Լենինգրադյան ռազմաճակատի զորքերի հրամանատար, պարտիզանական շարժման գլխավոր հրամանատար։
Պետական և քաղաքական գործունեություն
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Վորոշիլոնվը եղել է ԽՍՀՄ Պաշտպանության պետական կոմիտեի անդամ։ 1943 թվականին Վորոշիլովը մասնակցել է Թեհրանի կոնֆերանսի աշխատանքներին։
1945-1947 թվականներին Վորոշիլովը եղել է Հունգարիայում Դաշնակցային վերահսկող հանձնաժողովի նախագահ, 1946 թվականից ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի նախագահի տեղակալ, 1953 թվականից՝ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահ, 1960 թվականից՝ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Նախագահության անդամ։
1921-1961 թվականներին և 1966 թվականից Վորոշիլովը եղել է ԽՄԿԿ ԿԿ անդամ, 1926-1952 թվականներին՝ ԽՄԿԿ ԿԿ քաղբյուրոյի անդամ, 1952-1960 թվականներին՝ ԽՄԿԿ ԿԿ Նախագահության անդամ։ Վորոշիլովը եղել է կուսակցության 10-23-րդ համագումարների պատգամավոր, ԽՍՀՄ 1-7-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։
Վորոշիլովը մահացել է 1969 թվականի դեկտեմբերի 2-ին, Մոսկվայում։ Թաղված է Մոսկվայում, Կարմիր հրապարակի Կրեմլյան պատի պանթեոնում։
Զինվորական ընդդիմություն
Ռազմահեղափոխական խորհրդի նախագահ Լ․ Դ․ Տրոցկին և Վորոշիլովը Կարմիր բանակի ձևավորման ընթացքում սուր հակասություններ են ունեցել, քանի որ Վորոշիլովը հրաժարվում էր հին բանակի զինվորական մասնագետների սպայական կազմից։ Վորոշիլովի թիկունքում Ստալինն էր, որին արդեն այդ ժամանակ գրեթե անվիճելիորեն ենթարկվում էր Վորոշիլովը։ Ցարիցինից Ստալինի հեռանալուն պես, Տրոցկին Վորոշիլովին ազատել է 10-րդ բանակի հրամանատարությունից։ Ուկրաինան այդ ժամանակ ազատագրվում էր գերմանական օկուպացիայից, և Վորոշիլովը նշանակվել է Ուկրաինայի խորհրդային հանրապետության ներքին գործերի ժողկոմ։ ՌԿ(բ)Կ 8-րդ համագումարում (1919 թվականի մարտ) շատերի կողմից քննադատված «զինվորական ընդդիմության» առաջնորդներից մեկը Վորոշիլովն է եղել ։ Այդ համագումարում Լենինն ասել է․
Առաջին հեծյալ բանակի հրամանատար
Ուկրաինայում քաղաքացիական պատերազմը հատուկ դաժանությամբ և դժվարությամբ է առանձնացել։ Այդ ընթացքում Վորոշիլովը մասնակցել է ատաման Գրիգորևի, Մախնոյի դեմ կռիվներին, հետո գլխավարել է 14-րդ բանակը Եկատերինոսլավի պաշտպանության ժամանակ, Ուկրաինայի ներքին ճակատի հրամանատարն է եղել։
Առաջին հեծյալ բանակի ձևավորումից հետո, 1919 թվականի աշնանից մինչև 1921 թվականի մարտը Վորոշիլովը եղել է այդ բանակի ՌՀԽ անդամ։ Վորոշիլովը, Բուդյոնին և Շադենկոն գլխավորել են Կենտրոնական Ռուսաստանում սպիտակգվարդիական հեծելազորային ստորաբաժանումների դեմ Առաջին հեծյալ բանակի կռիվները, հետո հետապնդել են նահանջող Դենիկինին։ Հեծյալ բանակը կռիվներ է մղել Հյուսիսային Կովկասում, Տավրիդայում և Ղրիմում, պայքարել է գեներալ Վրանգելի դեմ, Մախնոյի ու Պետլյուրայի ջոկատների դեմ, որով էլ ավարտվում է Առաջին Հեծյալ բանակի ուղին։ Կուսակցության X համագումարում Վորոշիլովը հանդես է եկել Առաջին հեծյալ բանակի կուսակցական կազմակերպության անունից։ Նա ընտրվել է համագումարի նախագահության անդամ և մի քանի նիստ նախագահել է։ 1921 թ․ գարնանը համագումարի մի քանի պատվիրակների հետ մասնակցել է Կրոնշտադտի խռովությունների ճնշմանը ։ Բանակի հրամանատար Ս․ Մ․ Բուդյոնին ասել է․
Զինվորական օկրուգների հրամանատար
Քաղաքացիական պատերազմն ավարտվելուց հետո, Խորհրդային սոցիալիստական հանրապետությունների միության (ԽՍՀՄ) ձևավորման սկզբում, չլինելով պրոֆեսիոնալ զինվորական, Վորոշիլովը ղեկավարել է Հյուսիսկովկասյան զինվորական օկրուգը (1921-1924 թթ․)։ Այդ տարիների ընթացքում էլ Վորոշիլովը մտերմացել է Հյուսիսային Կովկասի կուսակցական ղեկավար Անաստաս Միկոյանի հետ։
1924 թվականին Վորոշիլովը նշանակվել է ԽՍՀՄ ՌՀԽ անդամ (Օրջոնիկիձեի հետ), շատ չանցած՝ ՌՀԽ Նախագահության անդամ։ 1924 թ․ մայիսին Կլիմենտ Վորոշիլովը նշանակվել է Մոսկվայի զինվորական օկրուգի հրամանատար՝ քաղաքացիական պատերազմի հերոս, Արևելյան ռազմաճակատում Կոլչակի դեմ կռիվներում աչքի ընկած Ն․ Ի․ Մուրալովի փոխարեն։ Իսկ Մուրալովը նշանակվել է Վորոշիլովի տեղը՝ Հյուսիսկովկասյան օկրուգի հրամանատար։ (Այս նշանակումները միտված էին Տրոցկու և նրա մտերիմ զինակիցների ՌՀԽ լիազորությունները սահմանափակելուն և Մոսկվայի կայազորից հեռացնելուն։)
1925 թվականի հունվարին կուսակցության ԿԿ-ն ընդունել է Տրոցկու հրաժարականը և Ռազմածովային գործերի ժողկոմ և ԽՍՀՄ ՌՀԽ նախագահ է նշանակվել Մ․ Վ․ Ֆրունզեն, իսկ Վորոշիլովը նրա տեղակալ՝ համատեղեով Մոսկվայի օկրուգի հրամանատարության պաշտոնի հետ ։
Պաշտպանության ժողովրդական կոմիսար
1925 թվականի ավարտին, Կարմիր բանակի հրամանատար Միխայիլ Ֆրունզեի մահից հետո Ռազմածովային գործերի ժողկոմի պաշտոնի թեկնածու է առաջադրվել Վորոշիլովը։ Չնայած նա շատերին զիջում էր իր ռազմական փորձով և ընդունակություններով, սակայն կուսակցական ապարատում նշանակալից դերակատարում ուներ և նա այդ պաշտոնը ստացել է գրեթե առանց Քաղբյուրոյի անդամների առարկությունների։ Վորոշիլովն այդ պաշտոնում գլխավորապես ներկայացուցչական և քաղաքական դերակատարում է ունեցել։ Նա քիչ է զբաղվել ռազմագիտությամբ և ռազմավարական խնդիրների ուսումնասիրությամբ՝ ի տարբերություն Բ․ Մ․ Շապոշնիկովի, որը բանակի շտաբների գործունեության խնդիրներն է ուսումնասիրել, Մ․ Ն․ Տուխաչևսկիի, որը ռազմավարության գիտակ է եղել , Կ․ Բ․ Կալինովսկիի, որը տանկային միավորումների դերն է ուսումնասիրել և այլն։ Վորոշիովին պակասել է ընդհանուր և հատուկ ռազմական կրթությունը պրոֆեսիոնալ զինվորական դառնալու համար։ Նա ասել է․
Սակայն միաժամանակ 1927 թվականի նոյեմբերին ֆրանսիական պատվիրակության հետ զրուցելիս հպարտությամբ ասել է․
Կոմկուսի XVII համագումարի ելույթում Վորոշիլովը վստահեցրել է, որ 1934 թվականի սկզբին Կարմիր բանակը տեխնիկապես ավելի լավ էր զինված, քան ֆրանսիական և ամերիկյան բանակները և նույնիսկ ավելի մեքենայացված էր, քան այդ ժամանակներում տեխնիկապես հագեցածությամբ աշխարհում լավագույնը համարվող անգլիական բանակը։
Սակայն միաժամանակ 1930-ական թվականներին ՌՀԽ-ում  հաճախ տարաձայնություններ էին լինում` կապված Կարմիր բանակի ղեկավարման ու տեխնիկապես վերազինման հետ, քանի որ Վորոշիլովն ու Բուդյոնին շարունակում էին չափազանցացնել հեծյալ միավորումների դերը սպասվող պատերազմում, խոչընդոտելով բանակի մոտոմեքենայացման գործընթացը։ Փոփոխությունների անհրաժեշտությունից ելնելով 1934 թվականին Ռազմածովային ժողկոմիսարիատը դարձավ Պաշտպանության ժողկոմիսարիատ։ Վորոշիլովի տեղակալներից մեկը նշանակվեց Մ․ Ն․ Տուխաչևսկին։
Սակայն Կարնիր բանակի մեքենայացումը երկար է տևել։ Նույնիսկ 1938 թվականին Վորոշիլովը պնդել է․
Նման համառ դիմակայությունը ընդդեմ վաղուց հասունացած փոփոխությունների հակասում է Վորոշիլովի մեկ այլ տեսակետին․ Հեծելազորի մարտական նշանակության մասին Վորոշիլովի վերաբերմունքը արժանացել է բոլոր նրանց քննադատությանը, ովքեր հասկանում էին գալիք պատերազմի բնույթը և չէին կարող համակերպվել պաշտպանության ժողկոմի տեսակետի հետ։ Այդ շարքում էր Տուխաչևսկին, որն իր ձերբակալության նախորդ օրը գրել է․
ԽՍՀՄ Պաշտպանության ժողկոմի տեսակետի հետ, հետևաբար նաև Ստալինի տեսակետի հետ չհամաձայնվողների ճակատագիրը կանխորոշված էր…
Ահաբեկչության տարիներ (1936-1938)
ԽՍՀՄ-ում մարշալի կոչումը ներդրվել է 1935 թվականին, և առաջինն այդ կոչումը շնորհվել է Վորոշիլովին, Բուդյոնիին, Բլյուխերին, Տուխաչևսկիին և Եգորովին։ Բայց 1937-1939 թվականներին Բլյուխերը, Տուխաչևսկին և Եգորովը որպես ժողովրդի թշնամի գնդակահարվել են։ Վորոշիլովն իր հավանությունն է տվել ԲԳԿԲ բարձրագույն հրամանատարական կազմի մեղադրականներին (Մ․ Ն․ Տուխաչևսկու, Ի․ Է․ Յակիրի, Ի․ Պ․ Ուբորևիչի և այլն գործերը)։
1930-ական թվականների երկրորդ կեսի «խոշոր զտումը» հատուկ դաժանությամբ է անդրադարձել Խորհրդային միության զինծառայողական կազմի վրա։ Կարմիր բանակի և Ռազմածովային նավատորմի ղեկավար կազմի լավագույն մասը 1936-1938 թթ․ անխնա ոչնչացվել է։ Այդ մարդիկ ոչ թե մահացել են պատերազմի դաշտում, այլ Լուբյանկայի և այլ բանտերի նկուղներում, նաև «աշխատանքային ճամբարներում»։ Որևէ տվյալ չկա, որ հենց Պաշտպանության ժողկոմ Վորոշիլովն է կազմել գնդակահարությունների և ձերբակալությունների այդ «ցուցակները», բայց բավարար է, որ նա հավանություն է տվել և շատերի տակ նրա ստորագրությունն է Ստալինի և Եժովի հետ միասին։ Ոչ մի զինվորական չէր կարող մարդ ձերբակալել առանց պաշտպանության ժողկոմի գիտության։
Այդ տարիների ռեպրեսիաները ծանր հարված են հասցրել Բանվորագյուղացիական Կարմիր բանակի ռազմունակությանը, արյունաքամ է եղել կադրային կազմը։ Հիտլերը պատրաստվելով ԽՍՀՄ վրա հարձակմանը բարենպաստ է համարել ԽՍՀՄ-ի զինվորական կադրերի ոչնչացման այդ փաստերը։ Ֆելդմարշալ Ֆյոդոր ֆոն Բոկը գրել է․
Իրադրությունը բանակում
Բարձրակարգ զինվորական կադրերի նկատմամբ մասսայական բռնաճնշումները Կարմիր բանակի կարգապահության վրա ծանր անդրադարձ են ունեցել։ Բարձրաստիճան հրամանատարների նկատմամբ զինվորների ու կրտսեր հրամանատարների վստահությունը նվազելուն զուգընթաց նոր կադրերի ընտրությունը հաճախ իրականացվել է ըստ անկետայի տվյալների։ Ընդ որում՝ դասակի հրամանատարները գումարտակի, նույնիսկ գնդի հրամանատարներ են նշանակվել, գնդի և գումարտակի հրամանատարները՝ դիվիզիայի հրամանատարներ։ Զինվորական ակադեմիան երկու-երեք տարի գրեթե չի գործել, թուլացել է ռազմական-ինժեներական և նախագծային աշխատանքը։ Ռազմական փորձի պակասությունը զգալի նշանակություն է ունեցել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում, քանի որ Կարմիր բանակի նկատմամբ պահանջները ավելացել էին։
Վորոշիլովը, Բուդյոնին և ԽՍՀՄ նոր մարշալներ Ս․ Կ․ Տիմոշենկոն, Գ․ Ի․ Կուլիկը ամեն կերպ ձգտել են կարգ ու կանոն հաստատել բանակում, բայց առանձնապես արդյունավետ չի եղել նրանց ներդրումը ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը սկսվելուց հետո արևմուտքում ավելի բարենպաստ ռազմավարական սահման ունենալու նպատակով խորհրդա-ֆինլանդական սահմանը հեռացնելու Ստալինի որոշման արդյունքում սկսվել է Խորհրդա-ֆինլանդական պատերազմը։
Վորոշիլովի մասնակցությունը
Վորոշիլովն անձամբ ղեկավարել է մարտական գործողությունները, հաճախ եղել է մարտի դաշտում։ 1939-1940 թվականների դաժան ձմռան պայմաններում Խորհրդային Միությունը մեծ քանակությամբ զոհեր է ունեցել։
1940 թվականի հունվարից Վորոշիլովը չի մասնակցել խորհրդա-ֆինլանդական պատերազմի ռազմական գործողություններին։ Ստալինը գործող բանակի հրամանատար է նշանակել մարշալ Ս. Կ. Տիմոշենկոյին։ Այս վեճի արդյունքները դարձել են 1940 թվականի ապրիլին տեղի ունեցած Գլխավոր ռազմական խորհրդի նիստի քննարկման թեմա։ Այդ խորհրդակցության ժամանակ պաշտպանության ժողկոմ Վորոշիլովի բացթողումների մասին բազմիցս և բավական կտրուկ խոսել է հատկապես Ստալինի անձնական քարտուղար Լ. Զ. Մեխլիսը։ Կարմիր բանակի մարտունակությունը բարձրացնելու նպատակով Ստալինի ոչ պաշտոնական հրահանգներով մի շարք միջոցառումների թվում արդարացվել ու ազատ են արձակվել բռնադատված հրամանատարների մի մասը։ Միաժամանակ որոշում է ընդունվել ԽՍՀՄ պաշտպանության ժողկոմի պաշտոնից Վորոշիլովին հեռացնելու մասին՝ այդ պաշտոնում նույնպես Տիմոշենկոյին նշանակելով։ Վորոշիլովի հեղինակությունը փրկելու նպատակով նրան պարգևատրել են Լենինի շքանշանով և նշանակել Ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի նախագահ։ 1941 թվականի փետրվարին Գլխավոր շտաբի ռազմական ակադեմիան Վորոշիլովի անունով է անվանակոչվել։ Սակայն այդ դեպքից հետո Վորոշիլովի ազդեցությունը նկատելիորեն թուլացել է կուսակցական և ռազմական հիերարխիայում ։
Վորոշիլովը Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին
Դեպի արևմուտք Կարմիր բանակի տեղաշարժման ընթացքում Վորոշիլովը ղեկավարել է Ռազմական ավարի կոմիտեն (Трофейный комитет)։ Նա կատարել է նաև այլ հանձնարարություններ. բանակցություններ է վարել անգլիական ռազմական պատվիրակության հետ, մասնակցել է Թեհրանի կոնֆերանսին, Ֆինլանդիայի, Հունգարիայի և Ռումինիայի հետ հաշտության հանձնաժողովի նախագահ է եղել։
Պատերազմի ընթացքում Կարմիր բանակի արևմուտք տեղաշարժվելուն զուգընթաց նվազել է Վորոշիլովի մասնակցությունը զինվորական գործերում։
1943 թվականին Վորոշիլովը եղել է ԽՍՀՄ նոր Հիմնի ստեղծման հանձնաժողովի ղեկավարներից մեկը։ Պատերազմի ընթացքում քիչ են եղել նրա պարգևները։ 1944 թ. Վորոշիլովը Սուվորովի շքանշան է ստացել, իսկ իր առաջին Խորհրդային Միության հերոսի կոչումը ստացել է պատերազմի ավարտից տասնըմեկ տարի անց, իր 75-ամյակին։ Հաղթանակի օրվա կապակցությամբ շքերթի ժամանակ Ստալինի կողքին կանգնած են եղել Ժուկովը, Վորոշիլովը և Բուդյոնին, որը զինվորական համազգեստով ներկայանալու Վորոշիլովի վերջին հնարավորություններից մեկն է եղել։
Պարգևներ
Վորոշիլովը պարգևատրվել է Լենինի 8, Կարմիր դրոշի 6, Սուվորովի 1-ին աստիճանի, Ուզբեկական, Տաջիկական ԽՍՀ և ԱՍՖՍՀ Կարմիր դրոշի շքանշաններով, Տուվայի Հանրապետության շքանշանով (ընդհանուր առմամբ 19 շքանշան և 12 մեդալ)։ Պարգևատրվել է նաև արտասահմանյան երկրների մի շարք շքանշաններով՝ Մոնղոլիայի, Կամբոջայի, Ֆինլանդիայի, Եթովպիայի բարձրագույն շքանշաններով և այլ պարգևներով (ընդհանուր հաշվով 10)։
Երկու անգամ ստացել է պատվավոր հեղափոխական զենք․
Անունն է կրում
17-րդ համագումարից հետո Վորոշիլովի պաշտամունքն է՛լ ավելի աճեց։ Այդ տարիներին քաղաքներն ու գյուղերը կոչում էին «առաջնորդների» անուններով։ Լուգանսկ քաղաքը վերանվանվեց Վորոշիլովգրադ։ Հյուսիսայի Կովկասի Ստավրոպոլ խոշոր քաղաքը, որը Օրջոնիկիձեի մարզում էր, վերանվանվեց Վորոշիլովսկ (1943 թվականին կրկին հին անունով վերանվանվեց)։ Այդպես մի քանի քաղաքներ և գյուղեր, գործարաններ, կոլխոզներ, սարի գագաթներ երկրի տարբեր մասերում ստացան Վորոշիլովի անունը։
1932 թվականին ՕՍԱՎԻԱԽԻՄ կենտրոնական խորհուրդը հրաձգության սահմանված չափանիշների կատարման համար սահմանեց «Վորոշիլովսկի ստրելոկ» (Ворошиловский стрелок - Վորոշիլովյան հրաձիգ) պատվավոր կոչում և կրծքանշան։ Խորհրդային ծանր տանկը ստացավ նրա անունը՝ «KB» ։
Ստալին և Վորոշիլով հարաբերություններ
1920-ական թվականներին Վորոշիլովը դեռևս պահպանում էր իր անհատի ինքնուրույնությունը։ 1928-1929 թվականների կուլակաթափման, կուլակներին որպես «դասակարգ լիկվիդացնելու» գործընթացի ժամանակ, երբ Ստալինը գյուղացիների նկատմամբ պահանջները մեծացնում էր, Վորոշիլովը Քաղբյուրոյի նիստերում արտահայտում էր իր տարակարծությունը նման քաղաքականության վերաբերյալ, ասելով, որ գյուղացիության դժգոհությունը կարող էր բացասաբար անդրադառնալ Կարմիր բանակի մարտունակության վրա, հաշվի առնելով, որ բանակը հիմնականում կազմված էր գյուղացի երիտասարդներից։ Վորոշիլովի և Ստալինի տարաձայնությունները այնքան ուռճացվեցին, որ աքսորավայրից Տրոցկին իր որոշ նամակներում հնարավոր էր համարում, որ գյուղացիությունը Ստալինի դեմ կընդվզի Վորոշիլովի և Բուդյոնիի գլխավորությամբ։
Վորոշիլովը փառասեր էր և Ստալինը հմտորեն օգտվում էր այդ թերությունից։ Վորոշիովի մասին լեգենդներ էին հյուսվում, ստեղծվում էր «բանվոր-հրամանատարի» հատուկ պաշտամունք։ Ռազմածովային ժողկոմ նշանակվելուց արդեն մեկ տարի անց ի հայտ եկան նրա առաջին կենսագրականները, պոեմներ և երգեր էին նվիրվում նրան։
Վորոշիլովի բազմաթիվ կենսագրականների վերաբերյալ Ստալինը ցուցադրական համեստությամբ ասել է․
1929 թվականի ավարտին Վորոշիլովն ի պատասխան հրատարակել է մի մեծ հոդված՝ «Ստալինը և Կարմիր բանակը» (Сталин и Красная Армия), որից էլ սկսվել է Ստալինի մասին լեգենդը՝ որպես Քաղաքացիական պատերազմի խոշոր հրամանատար և Կարմիր բանակի գլխավոր հաղթանակների ոգեշնչող, կազմակերպիչ ։ 1939 թվականին «Ստալինը և Կարմիր բանակի շինարարությունը» (Сталин и строительство Красной Армии) հոդվածում Վորոշիլովը գրել է․
1930-ական թվականներին Ստալինի ազդեցությունը և իշխանությունը Վորոշիլովի վրա ավելի ակնառու է եղել։ Այդ ժամանակ նա Ստալինի ամենամտերիմների շրջանակում էր և համարվում էր նրա անկեղծ ընկերը։ Նրանք ամենուր միասին էին, որսի, հանգստի գնում էին միասին։ Միասին էին Ստալինի Կունցևոյի ամառանոցում և Կրեմլի բնակարանում, Դամբարանի տրիբունայում։ Նրանք միասին հաճախ այցելում էին Մաքսիմ Գորկուն։ Մի անգամ Մաքսիմ Գորկին, երբ նրանց համար կարդացել է իր «Աղջիկը և մահը» հեքիաթը, Ստալինը գրքի վերջին էջում գրառում է կատարել․
«Սա ավելի ուժեղ է, քան Գյոթեի «Ֆաուստը» (սերը հաղթում է մահին) 11.Х.31»։
Հաջորդ էջում Վորոշիլովն իր գրառումն է կատարել․
«Իմ կողմից ասեմ, որ ես սիրում եմ Գորկիին ինչպես իմ և իմ դասակարգի գրող, որը հոգով հասկացել է մեր առաջընթացը» ։
Համեմատական բնութագիր
Վորոշիլովը Ստալինի վրա ունեցած իր ազդեցությամբ էականորեն զիջում էր Ստալինին շրջապատող մյուս քաղաքական գործիչներին, բայց նույնքանով նրանց գերազանցում էր իր մասին հյուսված լեգենդներով։ Նա չուներ Միկոյանի խելքը, խորամանկությունը և գործնականությունը, չուներ Կագանովիչի կազմակերպչական ընդունակությունները, ակտիվությունն ու կոշտությունը, նաև Մոլոտովի գրագրական գործունյա կարողությունները և «քարե հետույքը»։ Ոչ էլ կարողանում էր Մալենկովի նման կողմնորոշվել համակարգում առկա խորամանկ բանսարկություններում։ Վորոշիլովին չէր բավարարում Խրուշչովի ջերմեռանդությունը, նա չէր տիրապետում Ժդանովի կամ Վոզնեսենսկու տեսական գիտեիքներին և նույնիսկ որպես հրամանատար նա ավելի շատ պարտություններ է ունեցել, քան՝ հաղթանակներ։
Վորոշիլովն օժտված էր առանձնակի համարձակությամբ, և որպես զինվորական նա բազմաթիվ անգամ հայտնվել է բարդ բանսարկությունների մեջ։ Սակայն գիտակցում էր իր համեստ մտավոր ունակությունները և փնտրում էր քաղաքական հովանավոր և ղեկավար։ Ռազմական գերատեսչությունը գլխավորելու համար Ստալինին հենց նման մարդ էր հարկավոր։ Եվ նման մարդու համար հեշտ էր պահպանել իր տեղը բոլոր հաջորդ ղեկավարների օրոք ։
Ժամանակակիցների տեսակետներ
«Կրասնայա զվեզդա» օրաթերթում իր ձերբակալությունից մեկ օր առաջ հրատարակված հոդվածում Տուխաչևսկին գրել է․
Վորոշիլովը հակում ուներ իրեն վերագրել կամ ավելորդ ուռճացնել իր ձեռքբերումները։ Օրինակ, Գրիգորևի ապստամբության ճնշման մասին խոսելիս նա գրել է․
Հետաքրքիր փաստեր
1921 թվականի գարնանը Կրոնշտադտի ապստամբության ճնշումից հետո Վորոշիլովը երկրորդ անգամ էր պարգևատրվել Կարմիր դրոշի շքանշանով։ Կուսակցության հերթական համագումարին, երբ նա ներկայացավ կրծքին երկու շքանշան, արժանացավ Լենինի հեգնական դիտողությանը. գործնական ժողովների և նույնիսկ համագումարների ժամանակ սեփական մրցանակները ցուցադրելը կուսակցության անդամների կողմից ընկալվում էր տգեղ վարվելաձև։ Հաջորդ օրը Վորոշիլովը ներկայացավ ուկրաինական ասեղնագործ վերնաշապիկով և առանց շքանշանների։
Ռոբբի Ամել
Ոեբերտ Պատրիկ (Ռոբբի) Ամել (Robert Patrick «Robbie» Amell, ), կանադացի դերասան։
Կլիմենտ Վորոշիլով
Հետաքրքիր փաստեր
1920-ական թվականների վերջից մինչև 1930-ական թվականների սկիզբը Վորոշիլովը ղեկավարել է Մեծ թատրոնի գործունեության ՀամԿ(բ)Կ ԿԿ Քաղբյուրոյի հանձնաժողովը։ Նա հայտնի էր որպես թատերասեր և բալետի հովանավոր ։
Ռոբբի Ամել
Կենսագրություն
Ամելը ծնվել է Տորոնտոյում, բայց նրա ծնողները ունեն իռլանդական արմատներ։ Իր քրոջ հետ միասին զբաղվել է մոդելային բիզնեսով և 6 տարեկան հասակում ֆիլմերում խաղացել է փոքրիկ դերեր։ 2000 թվականին ավարտել է Տորոնտոյի միջնակարգ դպրոցը, իսկ արդեն 16 տարեկանից սկսել է խաղալ դպրոցի ներկայացումներում, ինչպիսիք են «Շատ կարևոր է լինել լուրջ»՝ ավագ դպրոցում։ Նրա սերը դեպի դերասանությունը բերել է Canadian Studios Acting Academy։ Նա ավարտել է Lawrence Park Collegiate համալսարանը Տորոնտոյում 2006 թվականին։ Սթիվեն Ամելը նրա զարմիկն է։ 2013 թվականին ստացել է կրկնակի գործակալի և գերբնական ուժերով օժտված մարդու գլխավոր դերը «Ապագայի մարդիկ» հեռուստասերիալում։
Կլիմենտ Վորոշիլով
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի առաջնորդներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության մարշալներ Կատեգորիա:Ստալինյան ռեպրեսիայի կազմակերպիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային ռազմական գործիչներ‎ Կատեգորիա:Խորհրդային զորահրամանատարներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Խորհրդային կուսակցական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության կրկնակի հերոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 3-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 6-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ռուս աթեիստներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային հուշագիրներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Ռոբբի Ամել
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի դերասաններ Կատեգորիա:1988 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 21 ծնունդներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Ալեքսանդր Գրիշչուկ
Ալեքսանդր Իգորի Գրիշչուկ, ռուս շախմատիստ, գրոսմայստեր (1999): Ռուսաստանի հավաքականի կազմում 2 անգամ հաղթել է համաշխարհային օլիմպիադաներում (2000, 2002): Ռուսաստանի հավաքականի կազմում երեք անգամ հաղթել է աշխարհի թիմային առաջնությունում (2005, 2010, 2013): Ռուսաստանի չեմպիոն (2009): Կայծակնային շախմատի աշխարհի կրկնակի չեմպիոն (2006, 2012): Ռուսաստանի Դաշնության սպորտի վարպետ (2013) :
Շախմատային կարիերա
Ալեքսանդրը շախմատ խաղալ սովորել է 4 տարեկանում հորից։ Ալեքսանդրի առաջին մարզիչը եղել է Միխայիլ Գոդվինսկին։ Գրիշչուկի շախմատային տաղանդը բացահայտվել է շատ վաղ. մանուկ հասակից նա խաղացել է ազգային և միջազգային բազմաթիվ մրցաշարերում։
Նա հաղթել է Ռուսաստանի մինչև 10, 12, 14, 16 տարեկանների խմբերում։ Աշխարհի մինչև 10 տարեկանների առաջնությունում նա գրավել է երկրորդ հորիզոնականը։ 14 տարեկանում նա դարձավ միջազգային վարպետ, իսկ 16 տարեկանում` գրոսմայստեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 31 ծնունդներ Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռուս շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով
Սուրբ Ստեփանոս հայկական տարրական դպրոց
Սուրբ Ստեփանոս հայկական տարրական դպրոց (արևմտ․հայ․՝ Սուրբ Ստեփանոս ), հայկական մասնավոր դպրոց ԱՄՆ-ում, որը հիմնադրվել է 1984 թվականին Ուոթերթաունում, Մասաչուսեթս նահանգում։
Դպրոցի շենքը վերանորոգվել է 2011 թվականից մինչ 2012 թվականի օգոստոսի 31-ը, և այժմ այն զբաղեցնում է մոտավորապես 558մ² տարածք։ Նաև գործում է մանկապարտեզ, որը գտնվում է առանձին մասնաշենքում ։
Դպրոցի տնօրեն՝ Հուրի Բոյամյան ։
Պատմություն
Դպրոցը հիմնադրվել է 1984 թվականին Մեծ Բոստոն ագլոմերացիայում (Նոր Անգլիա) հայ համայնքին տրամադրված վայրում, որտեղ երեխաները կարող էին սովորել կարդալ, գրել և խոսել հայերեն։ Դպրոցը համագործակցում է Սուրբ Ստեփանոս Հայ Առաքելական եկեղեցու հետ։ 1985 թվականին մանկապարտեզ է ստեղծվում։ 1998 կառուցվում է տարրական դպրոցի շենքը։ 2003 թվականին դպրոցը ճանաչվում է Նոր Անգլիայի անկախ դպրոցների միության (անգլ․՝ Association of Independent Schools in New England) կողմից, առաջին և միակ ճանաչված հայկական դպրոցն դառնալով Նոր Անգլիայում։ 2004 թվականից սկսած դպրոցը աշակերտների համար կազմակերպում է ճանապարհորդություններ դեպի Հայաստան։ 2005 թվականին աշկարտների քանակը հասնում էր 190։ 2011 թվականին դպրոցը ՀՀ Սփյուռքի նախարարության կողմից ճանաչվում է որպես լավագույն հայկական դպրոց սփյուռքում։ 2012 թվականին դպրոցին կից կառուցվում է նոր մասնաշենք նախադպրոցականների համար ։
Ալ-Ֆարաբի
Ալ-Ֆարաբի (ամբողջական անունը՝ أبو نصر محمد الفارابي / Abū Naṣr Muḥammad ibn Muḥammad Fārābī; ալ-Ֆարաբի Աբու Նասր իբն Մուհամմադ, ), փիլիսոփա, հանրագիտակ մտածող, արևելյան արիստոտելականության խոշորագույն ներկայացուցիչներից։
Մեկնել է Արիստոտելի և Պլատոնի երկերը։ Ստացել է «Երկրորդ ուսուցիչ» (այսինքն՝ Արիստոտելից հետո երկրորդ) պատվանունը։ Ծնվել է Ֆարաբ քաղաքում (Էյիրդարյայի ափին)։ Միահյուսելով արիստոտելականությունն ու Էմանացիայի (արտազեղման) մասին նեոպլատոնական ուսմունքը և հիմնվելով իսլամի դոգմաների վրա՝ Ֆարաբին ստեղծել է փիլիսոփայական կուռ և ինքնուրույն համակարգ։
Ֆարաբիի բարոյագիտական իդեալը իմացություն ձեռք բերելը և բարոյական կատարելության հասնելն Է։ Անձնավորության ներդաշնակ զարգացման հիմքը ինտելեկտուալ և բարոյական արժեքների միասնությունն Է։ Մարդուն տիեզերքի հետ հարաբերակցելու իր ձգտումը Ֆարաբին հիմնավորել է միկրոկոսմոսի (մարդ) և մակրոկոսմոսի (տիեզերք) կառուցվածքային նույնացման միջոցով։ Առաջինը մուսուլմանական աշխարհում Ֆարաբին փորձել է փիլիոսոփայության օգնությամբ իմաստավորել ֆեոդ, հասարակության քաղ․ և բարոյական վիճակը։
Ֆարաբիի հայացքները մեծապես ազդել են Աբու Ալի իբն Սինայի, Իբն Բաջայի, Իբն Ռուշդի, ինչպես նաև միջնադարյան Արևմտյան Եվրոպայի գիտության և փիլիսոփայության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արաբ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Պոլիգլոտներ Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ
Բրայան Մեյ
Բրայան Հարոլդ Մեյ (Brian Harold May, ), բրիտանացի ռոք-երաժիշտ, Queen խմբի կիթառահար, խմբի բազմաթիվ հիթերի հեղինակ։ Բրիտանական Կայսրության Միաբանության կոմանդոր (CBE), գիտնական-աստղաֆիզիկոս, փիլիսոփայության դոկտոր։ Կենդանիների պաշտպանության «Save me» ֆոնդի հիմնադիր։
Ամուսնացած է դերասանուհի Անիտա Դոբսոնի հետ։
Կրթություն
Մեյը ավարտել է Hampton School դպրոցը և Imperial College London-ի ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի հեղինակավոր ֆակուլտետը։ Նա հիմնականում պատրաստել էր աստղագիտական հետազոտությունների փիլիսոփայության դոկտորի աստիճանի մրցակցության համար դիսերտացիան ինֆրոկարմիր դիապազոնում և ուներ երկու գիտական հրապարակումներ աստղագիտության վերաբերյալ ՝ Nature ամսագրում և Բրիտանական թագավորական աստղագիտական ընկերություն ամսական լրաբերում, երբ Queen-ի հաջողությունը ստիպեց նրան ընդհատել իր գիտական կարիերան։
Երաժշտական կարիերա
1963 թվականին Մեյը հավաքեց «1984» ուսանողական խումբը, որի հետ միասին 1967 թվականին ուղեկցում էր Ջիմի Հենդրիքսին։ Խումբը լուծարվեց 1968 թվականին, սակայն շուտով խմբի բասիստ և վոկալիստ Թիմ Սթեֆելի հետ որոշեցին նոր կազմ հավաքել։ Թմբկահարի որոնման հայտարարությանը ՝ «Միտչ Միտչելի/Ջինջեր Բեյքերի ոճով» արձագանքեց Imperial College London-ի ստոմոտոլոգիա ֆակուլտետի ուսանող Ռոջեր Թեյլորը։ Նույն թվականին Մեյը իր առաջին սեփական մեղեդին հորինեց։
Շատ հաճախ Queen-ի հիթերում հնչում է հենց Red Special-ը, սակայն երբեմն օգտագործվում էին այլ գործիքներ. Burns Double Six («Long Away»), Fender Telecaster («Crazy Little Thing Called Love»), Ibanez («Nothing But Blue») և Parker Fly («Mother Love»):
Իր դեբյուտային ամբողջական ալբոմը Բրայանը սկսել է պատրաստել 1991 թվականին, Մերկուրիի մահից մի փոքր առաջ ։ Ալբոմի հրապարակմանը նախորդում է «Driven by You» սինգլը։ Երգը գրված է եղել «Ford»-ի գովազդային ակցիայի համար և մեծ հաջողություն ունեցավ։ «Back to the light»-ին աջակցելու համար Բրայան Մեյը գլոբալ համաշխարհային շրջագայություն կազմակերպեց։ Այդ շրջագայությունների հետքերով թողարկվել է «Live at the Brixton Academy» համերգային ալբոմը, որում ոչ միայն սոլո նյութերն էին, այլ նաև Queen-ի կլասիկան։
Ֆրեդի Մերկուրիի մահից հետո Մեյը զբաղվում էր սոլո կարիերայով։ Նա կարողացավ թողարկել յոթ բավականին հաջող ալբոմներ։ Մեյը նաև նշել է, որ երաժշտություն է գրել «Rise of the Robots» տեսախաղի համար։
Մեր ժամանակներ
Այս պահին Բրայանը շարունակում է երաժշտական կարիերան Queen խմբում և գիտական գործունեություն է ծավալում տեսական ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի ուղղությամբ։ 2007 թվականին նա ավարտել է աստղաֆիզիկայի դիսերտացիան և բանավոր քննություն է հանձնել ։ 2008 թվականի հունիսի 18-ին սըր Պատրիկ Մուրի առաջարկով Մեյի պատվին է անվանվել 52665 Brianmay աստերոիդը։
Անձնական հատկություններ և նախասիրություններ
Չի ծխում և չի չարաշահում ալկոհոլային խմիչքները, որոնցից նախընտրում է Գիննեսս գարեջուրը և Baileys լիկյորը։ Մեյը առանձնանում է աշխարհիկ խնջույքների ժամանակ իր հանգիստ և զուսպ վարքով։ Իր խոսքերով, 1980-ականների վերջում նա դեպրեսիայով էր տառապում, այն աստիճանի, որ մտածում էր ինքնասպանության մասին։ Այդ շրջանում, էրբ ձայնագրվում էր The Miracle ալբոմը, Բրայանը բաժանվեց կնոջից, միևնույն ժամանակ մահացավ նրա հայրը, իսկ Queen-ը Ֆրեդի Մերկուրիի հիվանդության հետ կապված այլևս չէր մասնակցում համերգային շրջագայություններին ։ Թմրադեղերը միայն կբարդացնեին իրավիճակը։
1976-ից 1988 թվականները Բրայանը ամուսնացած էր Քրիսի Մուլլենսի հետ, ով մայրն է նրա երեք երեխաների ՝ Ջիմմի (ծնվ. 1978թ.-ի հունիսի 15), Լուիզ (ծնվ. 1981թ.-ի մայիսի 22) և Էմիլի Ռուտ (ծնվ. 1987 փետրվարի 18)։ 2000 թվականի նոյեմբերի 18-ից ամուսնացած է դերասանուհի Անիտա Դոբսոնի հետ։
Հիմնադիրն է «Save Me» ֆոնդի, որն զբաղվում է կենդանիների պաշտպանությանը դաժան վերաբերմունքից և հակառակվում է այն օրենքին, որի համաձայն շների միջոցով որսում են աղվեսներին, նապաստակներին, եղնիկներին և այլ կենդանիներին (այսպես ասած «արյունալի սպորտ») ։ Մեյը նաև  հետևողական վեգան է ։
2010 թվականի հոկտեմբերին Կենդանիների պաշտպանության համաշխարհային ֆոնդի (IFAW) կողմից պարգևատրվել է մրցանակով ՝ կենդանիների պաշտպանման գործում իր ներդրման համար։ Պարգևատրման արարողությունը տեղի է ունեցել Միացյալ Թագավորության լորդերի պալատում ։
Կիթառը նվագում է վեց պենսանոց մետաղադրամով, որը 70-ականներին դուրս է եկել շրջանառությունից, սակայն 1993 թվականին Թագավորական Դրամահատարանը թողարկեց այդպիսի մետաղադրամների ոչ մեծ խմբաքանակ, որպեսզի նա շարունակի դրանք օգտագործել որպես մեդիատոր ։
Մեյը խմբի ամենաբարձրահասակ անդամն է։ Նրա հասակը 188 սանտիմետր է։
Մարմնավորում ֆիլմում
Գվիլիմ Լին «Բոհեմական ռապսոդիա»-յում ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիա, 2018 թվական ։
Վորոբեյկա
Վորոբեյկա (Воробейка), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (31701-31800)
Աստերոիդների ցանկ (31601-31700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (31801-31900)
(6209) Շվաբեն
(6209) Շվաբեն (Schwaben), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի և Լուց Շմադելի կողմից Տաուտենբուրգում ։