cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բելգիայի սահմանադրություն
Սահմանադրության առանձնահատկություններ
Բելգիայի սահմանադրությունը 1791, 1814 ու 1830 թվականների ֆրանսիական սահմանադրությունների, ինչպես նաև 1815 թվականի Նիդերլանդների թագավորության հիմնարար օրենքի հավասարակշռված սինթեզն է։ Խորհրդարանական միապետություն Բելգիայում իշխանությունները տարանջատման սկզբունքով էին գործում՝ օրենսդիր, գործադիր ու դատական։ Օրենսդիր իշխանությունը, որը փաստացի ամենահզորն է Բելգիայում, իրականացվում է Ներկացուցիչների պալատի ու Սենատի կողմից, որոնք քվեարկում են օրենքները, իսկ թագավորը հրապարակում է դրանք։ Գործադիր իշխանությունը վերապահված է թագավորին ու նախարարներին։ Դատական իշխանությունն իրականացվում է դռնբաց ու դռնփակ դատական նիստերում գործեր քննող տրիբունալների կողմից։
Անատոլի Պիսկովեց
Մարչական գործունեություն
Մարզչական գործունեությունը սկսել է 1980 թվականին Նիվա (Միրոնովկա) սիրողական թիմում։ 1981 թվականին Կիևի Ֆիզկուլտուրայի ինստիտուտն ավարտելուց հետո նրան հրավիրել են Կիևի ՍԿԱ՝ օգնելու Վլադիմիր Մունտյանին։ 1982-1984 թվականներին ինքնուրույն գլխավորել է Ձերժինսկ քաղաքի «Քիմիկ» ակումբը, որը հանդես է եկել դաշնակցային երկրորդ լիգայում։ 1984-1986 թվականներին աշխատել է Կիևի մանկապատանեկան մարզադպրոցներից մեկում որպես սպորտային տնօրեն։ 1992 թվականին մարզիչը մեկնել է ԱՄԷ, որտեղ մարզել է «Ալ Ահլի»-ին (Դուբայ)։
Բելգիայի սահմանադրություն
Սահմանադրական դեկրետներ
Մինչ սահմանադրության խմբագրումը, Ազգային կոնգրեսն ընդունեց 2 դեկրետ։ Առաջինով հռչակվեց բելգիացի ժողովրդի անկախությունն՝ ընդդեմ հոլանդական տիրապետության, իսկ երկրորդով Օրանժ-Նասոյի ընտանիքի անդամները Բելգիայում ցմահ զրկվեցին իրենց բոլոր իրավունքներից։
Անատոլի Պիսկովեց
Մարչական գործունեություն
1994 թվականին Ուկրաինա վերադառնալուց հետո գլխավորել է Կիևի կանանց ֆուտբոլի «Ալինա» թիմը։ Այս ակումբի հետ նա դարձել է առաջնության ու Ուկրաինայի գավաթի հաղթող։ Այս հաջողություններից հետո Պիսկովեցին նշանակել են Ուկրաինայի կանանց հավաքականի մարզիչ։ 1998 թվականին նրան հրավիրել են Ռուսաստանի կանանց «Էներգիա» (Վորոնեժ) թիմ, որը նույնպես գլխավորել է Ռուսաստանի չեմպիոնի կոչումը։ 1999-2002 թվականներին կրկին աշխատել է Ուկրաինայի կանանց հավաքականների հետ։
Բելգիայի սահմանադրություն
Հիմնարար իրավունքներ
1831 թվականին Ազգային կոնգրեսը ձեռնարկում է բոլոր բելգիացիների համար հիմնարար իրավունքների ցուցակի խմբագրումը, որի համար ոգեշնչման աղբյուր են դառնում Մարդու և քաղաքացու հռչակագիրը, ինչպես նաև 1789 թվականից սկսած՝ ֆրանսիական բոլոր սահմանադրությունները, Հոլանդական հիմնարար իրավունքն ու Բրիտանական իրավունքը։
Անատոլի Պիսկովեց
Մարչական գործունեություն
Տղամարդկանց թիմերի հետ աշխատանքի է վերադարձել 2003 թվականին՝ գլխավորելով «Կրիվբաս»-ը ։ 2005 թվականին մարզիչը տեղափոխվել է Ադրբեջան՝ «Ինտեր» (Բաքու) խմբին նախապատրաստելու համար, հետո սեփական «Սիմուրգ» ակումբի ղեկավարության համար։ 2006 թվականի հունիսին նրան հրավիրել են ալչևական «Ստալի» մարզչական շտաբ, որից հետո մեկնել է Վրաստան՝ ստանձնելու երկրի գործող չեմպիոն « Օլիմպի » (Ռուսթավի) մարզչի պաշտոնը։ Կիևի ֆուտբոլի ֆեդերացիայում կարճատև աշխատանքից հետո Պիսկովեցը վերադարձել է Վրաստան, որտեղ առաջին դիվիզիոնի « Գագրա » թիմի հետ նվաճել է երկրի գավաթը և իրավունք է ստացել խաղալ Եվրոպայի լիգայում ։
Բելգիայի սահմանադրություն
Դաշնային խորհրդարան
Դաշնային օրենսդիր իշխանությունն իրականացվում են թագավորն ու երկպալատ խորհրդարանը՝ Ներկայացուցիչների պալատն ու Սենատը։ Առաջինը դաշնային խորհրդարանի ստորին պալատն է։ Անդամ կարող է դառնալ 21 տարին լրացած Բելգիայի քաղաքացին, ով ընտրվում է ուղիղ ընտրական իրավունքով, 5-ամյա ժամկետով։ Պատգամավորների թիվը 150-ն է։
Թղթե զինվոր
«ԹԹղթե զինվոր» («Бумажный солдат»), ռուսական դրամատիկական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսեյ Գերման կրտսերը  ։ Վենետիկի 65-րդ կինոփառատոնում կինոնկարն ստացել է «Արծաթե առյուծ» լավագույն ռեժիսուրայի և «Ոսկե Օզելլա» մրցանակի լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար։
Բելգիայի սահմանադրություն
Սենատ
Խորհրդարանի վերին պալատն է, ունի 71 սենատոր, ովքեր ընտրվում են 4-ամյա ժամկետով։
Անատոլի Պիսկովեց
Մարչական գործունեություն
2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ին դարձել է Լեհաստանի առաջին դիվիզիոնի «Օլիմպիա» (Էլբագոն) թիմի մարզիչը՝ պայմանագիր կնքելով թիմի հետ մինչև 2011/12 մրցաշրջանի ավարտը՝ երկարաձգման հնարավորությամբ ։ Orange Sport-ին տված հարցազրույցում նա ասել է, որ համաձայնել է աշխատել Լեհաստանում ավելի քաղաքակիրթ եվրոպական ֆուտբոլին մոտ լինելու պատճառով ։ 2012 թվականի հունվարի սկզբին նրան տեղափոխել են հիվանդանոց, որից հետո առողջական պատճառներով հրաժարական է տվել ։
Թղթե զինվոր
Սյուժե
Սյուժեն ծավալվում է պատմական իրադարձությունների ֆոնին․ շարունակվում են դեպի տիեզերք մարդու առաջին թռիչքի նախապատրաստական աշխատանքները, որոնց ընթացքում էլ ներկայացվում է գլխավոր հերոսի՝ այդ ժամանակ տիեզերագնացների հետ աշխատող բժիշկ Դանիիլ Պոկրովսկու ողբերգությունը։ Նրան ճնշում է հոր՝ մեծ վիրաբույժի փառքը, նա կասկածում է, որ տիեզերագնացներին ուղարկում է ստույգ մահվան, իսկ առջևում սպասում է դիսերտացիայի պաշտպանությունը։ Անձնական կյանքում Պոկրովսկին հայտնվում է երկու կրակի արանքում․ նա պետք է ընտրություն կատարի երկու կանանց միջև, ովքեր սիրում են իրեն, և միևնույն ժամանակ, նա պետք է կատարի բարդ ընտրություն պատվի ու խղճի, մասնագիտական պարտքի ու սրտի կանչի միջը։ Այս ընտրությունը ոչ միայն վտանգում է նրա կերպարը գործընկերների, մտերիմ մարդկանց աչքերում, ովքեր կարող են կորցնել նրա նկատմամբ հարգանքը, այլև այդ երկընտրանքը կարող է արժենալ նրա համար կյանք արժենալ։ Այդպես էլ լինում է․ Դանիիլը մահանում է «Վոստոկ» (ՌՆ-1) հրթիռի մեկնարկի ժամանակ, որի տախտակամածին տիեզերագնաց Յուրի Գագարինն է։
Անատոլի Պիսկովեց
Մարչական գործունեություն
Ուկրաինա վերադառնալուց հետո աշխատել է «Վոլին» երիտասարդական թիմի հետ, իսկ 2013 թվականի ապրիլի 26-ին հիմնական թիմի մարզչի պաշտոնից Անատոլի Դեմյանենկոյի հրաժարականից հետո նշանակվել է Պրեմիեր լիգայի թիմի գլխավոր մարզչի ժամանակավոր պաշտոնակատար ։ Թիմի գլխավորությամբ մեկ հանդիպումից հետո նրան փոխարինել է Վիտալի Կվարցյանին, որից հետո նա լքել է ակումբը ։
Բելգիայի սահմանադրություն
Թագավոր
Թագավորն իրականացնում է դաշնային գործադիր իշխանությունը։ Նա իրավունք ունի նշանակել ու ցրել կառավարությունը, կարող է ընդունել կամ մերժել նախարար(ներ)ի կամ կառավարության հրաժարականը, օգտվում է համաներում հայտարարելու իրավունքից։
Թղթե զինվոր
Նկարահանումներ
Ֆիլմը նկարահանվել է Աստրախանի մարզ Ախտուբինսկի շրջանում՝ Բասկունչակ լճի մոտ ։ Ֆիլմի նախնական վերնագիրը եղել է «Ջոկատ» («Отряд») ։
Միջին Ռասսոխա (Ռուդյանկայի վտակ)
Միջին Ռասսոխա (Средняя Рассоха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Ռուդյանկա գետի աջ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։
Անատոլի Պիսկովեց
Մարչական գործունեություն
2015 թվականի փետրվարի 8-ին նշանակվել է լատվիական « Դաուգավա » ակումբի գլխավոր մարզիչ, սակայն, նրա նոր թիմը արտոնագրված չէր խաղալու մեծ լիգաներում, և գործարքն ուժի մեջ չի մտել ։ 2015 թվականի գարնանը նա վերադարձել է «Գագրա», որը այդ ժամանակ համարվում էր Վրաստանի առաջնության առաջին դիվիզիան։ Նույն թվականի ամռանը հեռացել է ակումբից՝ վերադառնալով Ուկրաինա, որտեղ 2015 թվականի հուլիսից մինչև 2016 թվականի հունիսը մարզել է սիրողական «Օբուխով» ֆուտբոլային ակումբը, որից հետո կրկին առաջարկ է ստացել գլխավորել «Գագրայի» ֆուտբոլային ակումբը՝ իր գործունեության ընթացքում երրորդ անգամ դառնալով այս ակումբի գլխավոր մարզիչը։
Միջին Ռասսոխա (Ռուդյանկայի վտակ)
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Անատոլի Պիսկովեց
Մարչական գործունեություն
2020 թվականին Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից ցմահ որակազրկվել է ֆուտբոլի հետ կապված ցանկացած գործունեությունից՝ պայմանավորված խաղերի կազմակերպմանը մասնակցելու համար, սակայն արդեն 2021 թվականի հուլիսի վերջին այն արդարացվել էր Լոզանի մարզական արբիտրաժային դատարանի կողմից ։
Միջին Ռասսոխա (Ռուդյանկայի վտակ)
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Անատոլի Պիսկովեց
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ
Միջին Ռասսոխա (Ռուդյանկայի վտակ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Բելգիայի սահմանադրություն
Հղումներ
1. http://www.wipo.int/wipolex/en/details.jsp?id=11637 2. http://www.servat.unibe.ch/icl/be00000_.html 3. http://www.belgium.be/en/about_belgium/country/history/belgium_from_1830/foundation_and_growth/first_unitary_constitution
Կատեգորիա:Սահմանադրություններ Կատեգորիա:Բելգիայի պետական կառուցվածք Կատեգորիա:Բելգիա Կատեգորիա:1831 քաղաքականությունում
Թղթե զինվոր
Քննադատություն
Ֆիլմի համար մեծ թվով քննադատական արձագանքներ է հավաքվել Սեանս» ամսագիրը ։ Շատ քննադատներ ֆիլմը համարում են 1960-ականների խորհրդային կինեմատոգրաֆիայի օմմաժ (նմանակում) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:2008 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1960-ականներին
Amami Se Vuoi
«Amami Se Vuoi» (Սիրիր ինձ, եթե ուզում ես), Եվրատեսիլ 1956 երգի մրցույթում Իտալիան ներկայացրած իտալացի երգչուհի Տոնինա Տորիելլիի կատարած երգը  , որի հեղինակներն են կոմպոզիտոր Վիտորիո Մասկերոնին և բանաստեղծ Մարիո Պանցերին։ Մինչ այդ երգը հաղթող էր ճանաչվել իտալական երգի Սան Ռեմոյի փառատոնում  և իրավունք նվաճել ներկայացնելու Իտալիան Եվրատեսիլում   ։
1999 թվականին իտալական ավտոմեքենաշինական Ֆիատ ընկերությունը «Amami Se Vuoi» երգի ձայնագրությունն օգտագործել է Միացյալ Թագավորությունում իր Fiat Punto մոդելը գովազդող տեսահոլովակներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի երգերը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 1956 երգի մրցույթի երգեր
Կռեմեսովա
Կռեմեսովա (Kremessova), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռսկա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռսկա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վարաժ
Վարաժ, Արտաշես Ա արքայի որսապետը, Հայկի թոռ Գեղամի տոհմից, Դատի որդին։ Ըստ Խորենացու հաղորդած տեղեկության, Վարաժը քաջ ու դիպուկ նետաձիգ էր, եղջերուների, այծյամների ու վարազների հմուտ որսորդ։ Արտաշեսը նրան նվիրում է Հրազդան գետի հովտում գտնվող բազմաթիվ շեներ ու ավաններ։ Վարաժից է ծագում Վարաժնունիների նախարարական տոհմը։
Կատեգորիա:Հայկազունիներ Կատեգորիա:Վարաժնունիներ
Օգյուստ և Էժեն Մանեները, նկարչի ծնողները
«Օգյուստ և Էժեն Մանեները, նկարչի ծնողները », երկակի դիմանկար, որն ստեղծել է ֆրանսիացի նկարիչ Էդուարդ Մանեն (1832—1883)
Նկարագրություն
Այս դիմանկարում Մանեն կատարել է զիջումներ բուրժուական պատկառելիությանը։ Ընտանիքի գլուխը նստած է սեղանի մոտ, իսկ կինը կիրթ կանգնած է կողքին։ Կտավի նկարման ընթացքում հայրն արդեն անցել էր թոշակի և ծանր հիվանդ էր։ Հնարավոր է՝ դա է պատճառը, որ նկարում տրամադրությունը տխուր է, ճնշված։ Մայրը պատկերված է ձեռքին զամբյուղով, որտեղից վերցնում է կծիկներ։ Գույնզգույն կծիկներն ու մոր գլխանկի երկնագույն ժապավեններն ամենավառ գույներն են մութ, մոխրագույն և սև կտավի գույների մեջ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Էդուարդ Մանեի նկարներ Կատեգորիա:1860 նկարներ Կատեգորիա:Օրսե թանգարանի նկարներ
Ռիչարդ Ռուսսո
Ռիչարդ Ռուսսո (Richard Russo, ), ժամանակակից ամերիկացի արձակագիր, վիպասան, սցենարիստ, ուսուցիչ
Կենսագրություն
Ռուսսոն ծնվել է Նյու Յորք նահանգի Ջոնսթաուն քաղաքում։ Մանկությունն ու պատանեկությունն անց է կացրել մերձակա Գլովերսվիլում։ Բարձրագույն կրթություն, բակալավրի, ապա՝ գեղարվեստի մագիստրոսի և այնուհետև՝ փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի կոչում է ստացել Արիզոնայի համալսարանում, ուր հաճախել է 1967-ից 1979 թվականների միջակայքում ։
Գրական գործունեություն
Ռուսսոյի առաջին վեպը՝ «Mohawk»-ը, որ գրել էր Հարավային Իլինոյսի՝ Քարբոնդեյլում գտնվող համալսարանում դասախոսելու հետ մեկտեղ, լույս է տեսել 1986 թվականին։ Ինչպես այդ երկը, այնպես էլ հետագայում նրա գրած գործերից շատերը կիսով չափ ինքնակենսագրական բնույթ ունեն և պարունակում են դրվագներ՝ սկսած Նյու Յորք նահանգում անցկացրած տարիներից, վերջացրած Քոլբի քոլեջում գրականություն դասավանդելու ժամանակներով (հետագայում նա թողել է աշխատանքն այդ քոլեջում) ։ Ներկայումս գրողն ապրում է Մեն նահանգի Քամդեն քաղաքում։
Նրա՝ 2001 թվականին հրատարակված «Էմփայր Ֆոլզ» (Empire Falls) վեպը 2002 թվականին Պուլիտցերյան մրցանակի է արժանացել «Գեղարվեստական արձակ» անվանակարգում։ Դրանից հետո Ռուսսոն գրել է ևս յոթ վեպ, պատմվածքների մեկ ժողովածու և հիշողությունների մի գիրք (Elsewhere-ը)։ Նրա պատմվածքներից «Ձիավորը» («Horseman)» տպագրվել է The Best American Short Stories 2007 ժողովածուում, որը լույս է ընծայվել Սթիվեն Քինգի ու Հեյդի Փիթլորի խմբագրությամբ։
Ռուսսոն կինոռեժիսոր Ռոբերտ Բենտոնի հետ 1998 թվականին գրել է «Աղջամուղջ» սցենարը, որը, կարճ ժամանակ անց, վերջինս նկարահանել է։ Բենտոնը մինչ այդ՝ 1994 թվականին սցենար էր գրել Ռուսսոյի «Ոչ ոք հիմար չէ» («Nobody's Fool») վեպի հիման վրա և նկարահանել էր նույնանուն ֆիլմը, որտեղ գլխավոր դերակատարմամբ հանդես է եկել կինոաստղ Փոլ Նյումանը։ Հետագայում Ռուսսոն հեռուստաթատերախաղ է գրել իր «Էմփայր Ֆոլզ» վեպի հիման վրա՝ HBO հեռուստաընկերության համար։ 2005 թվականին նա հեղինակել է երկու կինոսցենար՝ «Սառցե բերքահավաք»-ի («Ice Harvest») և կինոռեժիսոր Նայոլ Ջոնսոնի «Keeping Mum»-ի համար, որտեղ գլխավոր դերում նկարահանվել է Ռոուեն Ատկինսոնը։
Անձնական կյանք
Ռուսսոն ու իր կինը՝ Բարբարան, ապրում են Մեն նահանգի Փորթլենդ քաղաքում ։ Ձմեռները անց են կացնում Բոստոնում ։ Նրանք երկու դուստր ունեն՝ Քեյթը և Էմիլին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Արիզոնայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի պատմվածքագիրներ
Մանկովսկոե
Մանկովսկոե (Маньківське), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուլյանովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մանկովսկոե գյուղում բնակվում էր 46 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուլյանովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կամականուրի
Կամականուրի (Камакануры, Камаканыр), գյուղ Ռուսաստանի, Մարի Էլ հանրապետության Գորնոմարիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2001 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Գորնոմարիյսկի շրջանի բնակավայրեր
Աղավնիներ
Աղավնիներ կամ իսկական աղավնիներ, թռչունների ցեղ։ Աղավնանմանների կարգի թռչունների այս ընտանիքն ընդգրկում է 297 տեսակ։ Հայաստանում տարածված է 6 տեսակ՝ հոբալը, անտառային աղավնին, սովորական տատրակը, թխակապույտ աղավնին, օղակավոր տատրակն ու փոքր տատրակը։ Սրանք վայրի աղավնիներ են, բնակվում են անտառներում։
Թխակապույտ աղավնին տարածված է ամենուրեք, փոքր տատրակը Հայաստանում հայտնվել է 1970 թ-ին. տարածված է Արարատյան դաշտում, Շիրակի, Կոտայքի, Սյունիքի մարզերի որոշ բնակավայրերում։ Օղակավոր տատրակը հայտնաբերվել է 1991 թ-ին, 1994–95 թթ-ին գրանցվել է որպես բնադրող։
Աղավնիները սնվում են հացազգիների հատիկներով, իսկ ձագերը առաջին օրերին՝ մոր կտնառքում արտադրվող թանձր կաթի կամ ջրիկ կաթնաշոռի նման զանգվածով («աղավնու կաթ» կամ «թռչնի կաթ»), որը մարդիկ հիշատակում են միայն հեքիաթներում։
Ինչպես բազմաթիվ թռչուններ, աղավնին նույնպես հայտնի է չուի ընթացքում ճանապարհը ճիշտ գտնելու և նույնիսկ շատ հեռավոր (500 կմ և ավելի) վայրերից տուն վերադառնալու կարողությամբ։ Այդ հատկության շնորհիվ դեռևս Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ աղավնիների տնայնացված տեսակներն օգտագործել են տեղեկությունները հեռու տարածություններ փոխանցելու համար։ Ճապոնիայում անգամ բուծում էին նոր ցեղի աղավնիներ, որոնք, որպես փոստատար, ընդունակ էին թռչել գիշերը՝ թշնամու գնդակից պաշտպանվելու և ցերեկային գիշատիչ թռչունների զոհը դառնալուց խուսափելու համար։
Սպիտակ աղավնին համարվում է խաղաղության խորհրդանիշ։
Տարածվածությունը Հայաստանում
Հայաստանում տարածված է 6 տեսակ՝
Սրանք վայրի աղավնիներ են, բնակվում են անտառներում։ Աչքի են ընկնում լավ զարգացած կտնառքով և մկանային ստամոքսով, ծածկող փետուրների հարուստ ու խիտ աղվափետուրով։
Աղավնիները սնվում են հացազգիների հատիկներով, իսկ ձագերը առաջին օրերին՝ մոր կտնառքում արտադրվող թանձր կաթի կամ ջրիկ կաթնաշոռի նման զանգվածով («աղավնու կաթ» կամ «թռչնի կաթ»), որը մարդիկ հիշատակում են միայն հեքիաթներում։
Ընդհանուր բնութագիր
Թևերին երկարությունը՝ 20-27, քաշը՝ 200-650 գ։ Տարածված են Եվրասիայում, Աֆրիկայում և Ամերիկայում։ Առավել տարածված տեսակներից է թխակապույտ աղավնին։
Վարք
Ընտանի աղավնիները (կա փոստային, գեղազարդիչ, մարզական, մսատու աղավնիների մոտ 150 ցեղ) մարդը բուծել է արհեստական ճանապարհով։ Հայաստանում հնագույն ժամանակներից հայտնի են հատկապես փոստային և մսատու ցեղերի աղավնիները։ Աղավնիները տարբեր գույների և չափերի են, սակայն նման են կառուցվածքով ու ապրելակերպով։ Գերազանց թռչում են և լավ քայլում գետնին։
Սպիտակ աղավնին համարվում է խաղաղության խորհրդանիշ։
Տեսակներ
Հայտնի է 35 տեսակ.
Գրականություն
Կատեգորիա:Աղավնիներ Կատեգորիա:Թռչունների ցեղեր
Ջո Բայդենի ընտանիք
Ջո Բայդենի ընտանիք, ամերիկյան ընտանիք, որը բաղկացած է մի քանի հայտնի անդամից։
Կանայք և երեխաներ
2021 թվականի հունվարի 20-ից ԱՄՆ նախագահ Ջո Բայդենը երկու անգամ ամուսնացել է և ունեցել չորս երեխա։
Ծնողներ, եղբայրներ, քույրեր և նախնիներ
Բայդենի տոհմածառը հայտնի է Ուիլյամ Բայդենի (մոտ 1790-1840)՝ Ջո Բայդենի՝ Անգլիայի Սասեքս քաղաքում ծնված հայրական գծով երրորդ նախապապի շնորհիվ, որը ներգաղթել է Միացյալ Նահանգներ։ Իռլանդացի տոհմաբանները Ջոյին 2016 թվականին Իռլանդիա կատարած այցի ժամանակ ներկայացրել են իր իռլանդացի մոր կողմի պատմությունը ։
Ջոզեֆ Ռոբինեթ Բայդեն կրտսերը ծնվել է 1942 թվականի նոյեմբերի 20-ին Փենսիլվանիայի նահանգի Սքրենթոն քաղաքի Սուրբ Մարիայի հիվանդանոցում ՝ Քեթրին Յուջինի «Ջին» Բայդենի (ծննդյամբ Ֆինեգան) և Ջոզեֆ Ռոբինեթ Բայդեն ավագի ընտանիքում ։ Նա կաթոլիկ ընտանիքի երեխաներից ամենաավագն է, նրանից հետո ծնվել են քույրը՝ [Մերի] Վալերի Բայդեն Օուենսը և երկու եղբայրները՝ Ֆրենսիս Ուիլյամ «Ֆրենկ» Բայդենը և Ջեյմս Բրայան «Ջիմ» Բայդենը։ Ջինն ունեցել է իռլանդական ծագում, որի արմատները տարբեր կերպով վերագրվում են Լաութ և Լոնդոնդերի կոմսություններին ։ Ջոզեֆ ավագի ծնողներն են Մերի Էլիզաբեթը (ծննդյամբ՝ Ռոբինեթ) և Մերիլենդ նահանգի Բալթիմոր քաղաքից նավթային բիզնեսմեն Ջոզեֆ Հ․ Բայդենը, որոնք ունեցել են անգլիական, ֆրանսիական և իռլանդական ծագում ։ Մայրական գծով նախապապը՝ Էդվարդ Ֆրենսիս Բլեվիթը, Մեյո կոմսության Բալինա քաղաքից եկած իռլանդացի ներգաղթյալների երեխան է, եղել է Փենսիլվանիա նահանգի Սենատի անդամ  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ընտանիքներ
Դենիել Բրայան
Բրայան Լլոյդ Դենիելսոն (Bryan Lloyd Danielson, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ (ռեստլեր)։ Հանդես է գալիս «All Elite Wrestling» (AEW) կազմակերպությունում։
Հայտնի է «WWE» կազմակերպությունում ելույթ ունեցած տարիներից (2009-2021), որտեղ հանդես է եկել Դենիել Բրայան (Daniel Bryan) ռինգային անվամբ, չորս անգամ ճանաչվել է WWE աշխարհի ծանրքաշային, մեկ անգամ՝ Աշխարհի ծանրքաշային չեմպիոն, ինչպես նաև 1-ական անգամներ նվաճել է WWE թիմային (Քեյնի հետ), WWE SmackDown թիմային (Էրիկ Ռոուենի հետ), WWE Միացյալ Նահանգների և WWE Միջմայրցամաքային չեմպիոնական տիտղոսիները։ Հաղթանակ է տարել նաև 2011 թվականի «Փողը բանկում» մրցույթում, արժանացել Սլեմմի մրցանակի՝ «տարվա գերաստղ» անվանակարգում, կատարել սցենարային մենեջերի դեր «WWE»-ի «SmackDown» շաբաթական հեռուստաշոուում։
Մինչև «WWE»-ում հանդես գալը, ելույթներ է ունեցել աշխարհի տարբեր ռեստլինգ-առաջնություններում։ «Ring of Honor» (ROH) կազմակերպությունում հանդես գալիս մեկ անգամ ճանաչվել է ROH աշխարհի չեմպիոն։ Մասնագիտական կարիերայի ընթացքում հանդես է եկել նաև Ճապոնիայի «Pro Wrestling Noah» (NOAH) և «New Japan Pro Wrestling» (NJPW) կազմակերպություններում, որոնցից առաջինում նվաճել է GHC կիսածանրքաշային, իսկ երկրորդում՝ IWGP կիսածանրքաշային թիմային տիտղոսը։ Աշխատել է նաև մի շարք անկախ առաջնություններում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:Դիմակավոր ռեստլերներ
Արբո
Արբո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում ։
Մայրի
Կենսաբանական նկարագիր
Նրա բարձրությունը 25-50 մ է, բնի տրամագիծը՝ մինչև 3 մ։ Մայրու բաց կանաչի մինչև արծաթագույն ասեղնատերևները երկար են՝ 25-50 մմ, և կազմում են բրգաձև կամ հովանոցաձև լայն սաղավարթ, 3-4-կողանի, կոշտ, սուր ծայրով, ծակող, մուգ կանաչից մինչև արծաթամոխրագույն։ Կարճացած ընձյուղների վրա ասեղնատերևները փնջաձև են, երկար ընձյուղների վրա՝ մեկական՝ պարուրաձև դասավորված։ Միատուն է։ Ծաղկում է աշնանը։ Կոները մեկական են, հիմնականում՝ երկարավուն-ձվաձև կամ տակառաձև։ Այս ծառի կարմրաշագանակագույն հասուն կոները ձվաձև են և խոշոր՝ 5-11 սմ երկարությամբ։ Կարճ ընձյուղների վրա ասեղնատերևները փնջաձև են, երկար ընձյուղների վրա՝ մեկական՝ պարուրաձև։
Արբո
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Մայրի
Տարածում
Հայտնի է մայրու 4 տեսակ՝ տարածված Հյուսիսային Աֆրիկայում, Լիբանանում, Թուրքիայում, Հիմալայներում և այլուր։ Ղրիմում, Հարավային Կովկասում, Միջին Ասիայում մշակվում են ատլասյան և հիմալայան մայրիները։ Հայաստանի Լոռու և Տավուշի մարզերում աճեցվում է հիմալայան մայրի։
Արբո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մայրի
Պատմություն
Ռուսաստանում հաճախ մայրի են անվանում սիբիրյան սոճին, որը գեղեցիկ, հզոր, 40 մ բարձրության ծառ է։ Ապրում է մինչև 500 տարի։ Բնափայտն ամուր է, թեթև ու գեղեցիկ։ Ծառերի խեժից պատրաստում են բևեկնախեժ և բևեկնայուղ։ Ասեղնատերևներից պատրաստված թուրմն օգտագործում են որպես հակալնդախտային միջոց։ Մայրին համարվում է անմահության խորհրդանիշ։
Կիրառում և նշանակություն
Սերմը թունավոր է, եռանկյունաձև, խեժոտ։ Ուտելի չէ։ Բնափայտը դեղնավուն է կամ կարմրավուն, բուրավետ, սնկերի և միջատների նկատմամբ՝ կայուն։ Գեղազարդիչ է. օգտագործվում է տնկարկներում, հիմնականում՝ ծառուղիներ ստեղծելիս։ Մայրու բնափայտից պատրաստել են ռազմակառքեր, նիզակակոթեր, զարդատուփեր։ Ըստ ավանդության՝ մայրու ծառից է պատրաստվել Նոյյան տապանը։ Մայրու տերևը պատկերված է Լիբանանի դրոշի վրա։
Դասակարգում
Դասը ընդգրկում է 4 տեսակ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սոճազգիներ
Լուիս Ալբերտո Լակալե Պոու
Լուիս Ալբերտո Լակալե Պոու (Luis Alberto Lacalle Pou, ), ուրուգվայցի իրավաբան, քաղաքական գործիչ և Ուրուգվայի ընտրված նախագահ՝ 2019 թվականի համընդհանուր ընտրություններում տարած հաղթանակից հետո։
Կյանքի վաղ շրջան
Ծնվել է Մոնտեվիդեոյում՝ Ուրուգվայի նախկին նախագահ Լուիս Ալբերտո Լակալե Դե Էրերի և Ջուլիա Պոյի (նախկին սենատոր և երկրի առաջին տիկին) ընտանիքում ։ 2000 թվականից ամուսնացած է Լորեն Պոնսե դե Լեոնի հետ, զույգը երեք երեխա ունի՝ Լուիս Ալբերտո, Վիոլետա և Մանուել։ Լուիս Ալբերտո Լակալե Պոուն տարրական և միջնակարգ կրթություն է ստացել Մոնտեվիդեոյի բրիտանական դպրոցներում, իսկ 1998 թվականին ավարտել է Ուրուգվայի Կաթոլիկ համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։
2014 թվական
2014 թվականի մարտի 30-ին Լուիս Ալբերտո Լակալե Պոուն առաջադրեց իր թեկնածությունը նախագահի պաշտոնում ։ 2014 թվականի հունիսի 1-ին ընտրվել է որպես միասնական աջ թեկնածու իր կուսակցությունից հոկտեմբերին կայացած համընդհանուր ընտրություններում ։ 2014 թվականի նոյեմբերի 30-ին նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլում զիջեց Տաբարե Վասկեսին։
2019 թվական
2019 թվականին նախագահական փրայմերիզում Լուիս Ալբերտո Լակալիեն մրցել է Էնրիկե Անթիայի, Կարլոս Յաֆիգլիոլայի, Խորխե Լարրանյագայի և նոր թեկնածու Խուան Սարտորիի հետ, որոնց հետ լարված հարաբերություններ են ձևավորվել։ Լուիս Ալբերտոն նրան մեղադրել է կեղծ լուրեր տարածելու մեջ, այդ դեպքերից մի քանիսի համար Խուան Սարտորին պատասխանատվության է ենթարկվել ։ Լուիս Ալբերտոն հավաքել է ձայների 53 %-ը և Բեատրիս Արգիմոնին հայտարարել է փոխնախագահի պաշտոնի թեկնածու ։
2019 թվականի նոյեմբերի 24-ին Լուիս Ալբերտո Լակալե Պոուն ոչ պաշտոնական ձայների 48,71 %-ը ստացել է 2019 թվականի համընդհանուր ընտրությունների երկրորդ փուլում։ Նրա մրցակից, Լայն ճակատ կուսակցության թեկնածու և Մոնտեվիդեոյի նախկին քաղաքապետ Դանիել Մարտինեսը ստացել է ձայների 47,51 %-ը։ Ուրուգվայի ընտրական դատարանը պաշտոնական արդյունքները հրապարակել է 2019 թվականի նոյեմբերի 29-ին, քանի որ անհրաժեշտ էր հաշվարկել ձայների ճշգրիտ տարբերությունը երկու թեկնածուների միջև։ Դանիել Մարտինեսն այդ պահին չէր զիջում նախագահական մրցապայքարին, սակայն Լուիս Ալբերտո Լակալե Պոուն ոչ պաշտոնապես իրեն հաղթող էր հայտարարել, քանի որ արդեն հաշվարկած ձայները անշրջելի միտում էին դառնում։ 2019 թվականի նոյեմբերի 30-ին ձայների վերջնական հաշվարկը հաստատել է, որ հաղթող է դարձել Լուիս Ալբերտո Լակալե Պոուն, որը ստացել է ձայների ընդհանուր թվի 48,8 %-ը, իսկ Դանիել Մարտինեսը՝ ընտրողների ձայների 47,3 %-ը ։ Երբ նա ստանձնի պաշտոնը, ապա կդառնա Ազգային կուսակցության առաջին նախագահը, քանի որ նրա հայրը լքել է պաշտոնը 1995 թվականին։
Անձնական կյանք
1980-ական թվականներից Լուիս Ալբերտո Լակալե Պոուն  զբաղվել է սերֆինգով ։ Բացի այդ, նա զբաղվում է վայրի վարազների որսով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի նախագահներ Կատեգորիա:Ուրուգվայցի իրավագետներ Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքական գործիչներ
Մելֆի
Մելֆի (Melfi), համայնք Իտալիայում, որը տեղակայված է Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում, Մոնտե-Վուլտուրա հրաբխի ստորոտին, 531 մետր բարձրության վրա։
Քաղաքը գոյություն է ունեցել դեռևս Հին Հռոմի ժամանակաշրջանում։ Նորմանդացիները՝ Գվիսկարի ղեկավարությամբ ետ են նվաճել բյուզանդացիներից և դարձրել Ապոuլիա դքսության մայրաքաղաք։ Ֆրիդրիխ II Հոհենշտաուֆենը այստեղ է կառուցել իր ամենասիրելի ամրոցը, որտեղ էլ ընդունել են Մելֆական սահմանադրությունը։ Շտաուֆեններից հետո քաղաքը կորցրել է իր քաղաքական նշանակությունը։ Այն կառավարել են Կարաչոլո ընտանիքը, Ֆիլիբեր դե Շալոնը, Դորիան և Սիցիլական Բուբոնները։ Հին կառուցապատումը հիմնականում ավերվել է երկրաշարժերի պատճառով (ուժեղ երկրաշարժ է տեղի ունեցել 1851 թվականին)։ Պահպանվել են Շտաուֆենների ամրոցը և ռոմանական մայր տաճարը (XII—XIII դդ)։
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 17138 մարդ՝ 2004 թվականի տվյալներով, իսկ բնակչության խտությունը՝ 79 մարդ/կմ2։ Զբաղեցնում է 205.15 կմ2 տարածք։ Փոստային ինդեքսը 85025 է։ Հեռախոսի կոդը՝ 0972:
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է սբ. Ալեքսանդրը։ Քաղաքի տոնը ամեն տարի նշվում է փետրվարի 9-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ
(5776) 1989 UT2
(5776) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Ցուտոմու Հիոկիի և Նոբուհիրո Կավասատոյի կողմից Օկուտամայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,575506 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1415 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0095 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1509,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238457 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,18° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Հիոկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Նոբուհիրո Կավասատոյի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սատիևո
Սատիևո (Сатыево, Сатый), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 681 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի բնակավայրեր
Միգել դա Պաշ
Միգել դա Պաշ, Պորտուգալիայի և Աստուրիասի արքայազն (Miguel da Paz de Trastâmara e Avis, ), Պորտուգալիայի արքայազն։
Թագավոր Մանուել I-ի և նրա առաջին կնոջ` Իզաբելլա Արագոնացու (1470-1498) որդին:
Կյանք և մահ
Միգել դա Պաշը ծնվել է 1498 թվականի օգոստոսի 23-ին Սարագոսայում: Նրա մայրը` Իզաբելլա Արագոնացին մահացել է նրա ծնվելուց մեկ ժամ հետո։ Նա համարվեց իբերական որոշ թագավորությունների ժառանգ: Երկու տարեկանում նրա հայրը նրան ճանաչեց Պորտուգալիայի թագավորության, Կաստիլիայի, Լեոնի և Արագոնի ժառանգ, որտեղ գահակալել են նրա պապը կամ տատը` Ֆերդինանդ II-ը և Իզաբելլա I-ը: Այսպիսով նա համարվեց Պորտուգալիայի, Աստուրասի և Ժիրոնայի արքայազն։
Միգելը մահացավ Գրանադայում 1500 թվականի հուլիսի 19-ին իր տատիկի ձեռքերում: Նրան հուղարկավորեցին Կապիլլա Ռեալ գերեզմանատանը, որը գտնվում է Գրանադայում։
1500 թվականի հոկտեմբերին Միգելի հայրը ամուսնացավ Միգելի կրտսեր մորաքրոջ` Մարիա Արագոնացու հետ։ Արդյունքում ծնվեց Մանուելի իրավահաջորդը` Խուան III-ը և այլ երեխաներ:
Իզաբելլա I-ի և Ֆերդինանդ II-ի հուսերը միավորել Պիրենեյան թերակղզու թագավորությունները կորան, երբ մահացավ Միգելը: Նրա մահից հետո Միգելի մյուս մորաքույր Ժուաննան դարձավ Կաստիլիայի, Լեոնի և Արագոնի իրավահաջորդը, ումից ծնվեց Հաբսբուրգների տոհմը Ժուաննայի որդի` Կառլոս V կայսրը։ Այնուամենայնիվ Իբերական միությունը ստեղծվեց 1580 թվականից 1640 թվականներին Ֆիլիպ II Հաբսբուրգի կողմից։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքական գործիչներ
Աստերոիդների ցանկ (202701-202800)
Աստերոիդների ցանկ (202601-202700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (202801-202900)
Իսրայելի մշակույթ
Իսրայել մշակույթ, արմատները բխում են ժամանակակից Իսրայելի անկախությունից շատ առաջ` 1948 թվականին և վերագրվում են հնագույն Իսրայելին (մ.թ.ա. 1000 թվական)։ Այն արտացոլում է Սփյուռքում հրեական մշակույթը, հրեական պատմությունը, 19-րդ դարի վերջին ստեղծված սիոնիստական շարժման գաղափարախոսությունը, ինչպես նաև Իսրայելում բնակվող արաբա-իսրայելական բնակչության և էթնիկ փոքրամասնությունների պատմությունն ու ավանդույթները, որոնց թվում են դրուզները, չերքեզները, հայերը և այլք։
Իսրայելը հրեական մշակույթի ծննդավայրն է և նրա մշակույթը ներառում է բազմաթիվ հրեական մշակութային հատկանիշներ, այդ թվում, փիլիսոփայություն, գրականություն, պոեզիա, արվեստ, դիցաբանություն, բանահյուսություն, միստիցիզմ և փառատոններ, ինչպես նաև հուդայականությունը, որը հիմնարար դեր է խաղացել քրիստոնեության և իսլամի ծագման գործում ։
Թել Ավիվը և Երուսաղեմը համարվում են Իսրայելի մշակութային գլխավոր կենտրոնները։ «Նյու Յորք Թայմս» թերթը Թել Ավիվը բնութագրում է, որպես «Միջերկրածովյան մայրաքաղաք», «Լոնլի Պլանետ»-ը այն ներառել է գիշերային քաղաքների լավագույն տասնյակում, իսկ National Geographic-ը այն համարել է լավագույն տաս ծովափնյա քաղաքներից մեկը ։
Ունենալով ավելի քան 200 թանգարաններ, Իսրայելը աշխարհում ունի մեկ շնչի հաշվով ամենամեծ թվով թանգարանները, տարեկան միլիոնավոր այցելուներով ։ Խոշորագույն արվեստի թանգարանները տեղակայված են Թել Ավիվում, Երուսաղեմում, Հայֆայում և Հերցլիյայում, ինչպես նաև բազմաթիվ այլ քաղաքներում և Կիբուցում։ Իսրայելի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը նվագում է երկրի բոլոր բեմահարթակներում, ինչպես նաև արտերկրում և գրեթե յուրաքանչյուր քաղաք Իսրայելում ունի իր նվագախումբը, որտեղ շատ երաժիշտներ նախկին Խորհրդային Միությունից են։ Իսրայելում տարածված են ժողովրդական պարերը և Իսրայելի ժամանակակից պարային խմբերը, այդ թվում՝ Բատշևի պարային խումբը, որոնք շատ բարձր են գնահատվում պարային աշխարհում։ Հաբիմա ազգային թատրոնը հիմնադրվել է 1917 թվականին։ Իսրայելցի կինեմատոգրաֆներն ու դերասանները վերջին տարիներին մրցանակներ են ստանում միջազգային կինոփառատոններում  ։ 1980-ական թվականներին իսրայելական գրականությունը սկսեց լայնորեն թարգմանվել և որոշ իսրայելցի գրողներ հասան միջազգային ճանաչման ։
Պատմություն
Ունենալով ներգաղթյալներ հինգ մայրցամաքներից և ավելի քան 100 երկրներից, ինչպես նաև ունենալով զգալի ենթամշակույթներ, ինչպիսիք են միզրահները, արաբները, Ռուսաստանի հրեաները, Եթովպիայի հրեաները և օրթոդոքսները, իրենց սեփական մշակույթով դարձնում են Իսրայելի մշակույթը չափազանց բազմազան։ Հետևելով մշակութային թրենդներին Իսրայելը փոփոխվում է միևնույն ժամանակ արտահայտելով իր ուրույն մշակութային հոգին։ Միևնույն ժամանակ, Իսրայելը իրենից ներկայացնում է ընտանեկան հասարակություն` ուժեղ իր համայնքով ։
Հնագույն մերձավորարևելյան քաղաքակրթություններ
Հնագույն Իսրայելը, որպես հնագույն մերձավոր արևելյան քաղաքակրթություն, որոշակի ազդեցություն էր կրում տարածաշրջանային մշակույթներից։ Եբրայերենի այբուբենը փոխառվել է փյունիկերեն այբուբենից, իսկ քառակուսաձև այբուբենը բխել է արամեերենից։ Ենթադրվում է, որ հին Իրանի զրադաշտականությունը ազդել է հրեական էսխաթոլոգիայի վրա և, որ հրեական դիցաբանությունը նման է Միջագետքի դիցաբանությանը, ինչպիսիք են Բաբելոնի Էնումա Էլիշը և Աստվածաշնչյան աշխարհի ստեղծումը կամ Գիլգամեշի էպոսը և ջրհեղեղի պատմությունը։
Քրիստոնեություն և արևմտյան քաղաքակրթություն
Հուդայականությունը, որը ծագել է հին Իսրայելում, արևմտյան բարոյականության հիմքն է ։ Այն ազդել է արևմուտքի վրա բազմաթիվ ձևերով` սկսած իր գործելակերպից դեպի միաստվածություն և դրա բոլոր օգուտները մեծագույն ազդեցություն են ունեցել աշխարհի վրա քրիստոնեության միջոցով  ։ Եբրայերեն Աստվածաշունչը ստեղծվել է Իսրայելում` մ.թ.ա. 8-2-րդ դարերում՝ հրեաների կողմից ։ Մ.թ.ա. մոտ 63 թվականին Հրեաստանը դարձավ Հռոմեական կայսրության մի մասը, մ.թ.ա. 6 թվականին Նազարեթում, հրեական ընտանիքում ծնվեց Հիսուսը և տասնամյակներ անց խաչվեց Պիղատոս Պոնտացու իշխանության օրոք։ Հետագայում նրա հետևորդները հավատալով և ոգեշնչվելով, որ նա հարություն է առել սկսեցին տարածել քրիստոնեությունը ամբողջ աշխարհով։ Քրիստոնեությունը տարածվեց նաև հունահռոմեական աշխարհում։ Հետագայում դա հանգեցրեց արևմուտքի ստեղծմանը ։
Քրիստոնեությունը համարվելով արևմուտքի կրոն և արևմտյան աշխարհի հիմնական կրոն, զարգացավ հուդայականությունից և սկսեց տարածվել 1-ին դարի կեսերից, որպես երկրորդ տաճարի հուդայական աղանդ     ։ Նոր կտակարանը` ստեղծված առաջին դարի հրեաների կողմից, համարվում է արևմտյան քաղաքակրթության հիմքում ընկած տեքստերից մեկը ։
Իսլամական քաղաքակրթություն
Իսլամը կրում է հսկայական ազդեցություն հուդայականության հիմնարար կրոնական աշխարհայացքից, կառուցվածքից և սովորությունից ։ Իսլամը Սուրբ տեքստի` Ղուրանի գաղափարները վերցրել է հուդայականությունից և պարունակում է հղումներ նաև Աստվածաշնչում տեղ գտած ավելի քան հիսուն մարդկանց և իրադարձութույների մասին, ներառյալ աշխարհի արարման, Ադամի և Եվայի, Կայի և Աբելի, ջրհեղեղի պատմության, Աբրահամի, Սոդոմի և Գոմորայի, Մովսեսի, Դավիթ թագավորի և հրեա մարգարերեների ։
Նոր կտակարանը գրված Հռոմեական Հրեաստանի հրեաների կողմից նույնպես ազդել է Իսլամում և Ղուրանում նշված կերպարների վրա, ինչպիսիք են Հիսուսը, Մարիամը (Մարիամ Աստվածածինը), Հովհաննես Մկրտիչը։ Իսլամի իրավական կոդեքստները, մզկիթի, իսլամական աղոթքի տան և իսլամի ընդհանուր աղոթքի ծառայությունների հիմնական կառուցվածքը, այդ թվում նրանց կրոնական ծեսերը վերցված են Հուդայականությունից ։
«Հալեցման կաթսայի» մոտեցում
Հրեական ալիայի 19-րդ և 20-րդ դարի հոսքերի հետևանքով մշակույթը համալրվեց, նաև ներգաղթյալ բնակչության կողմից բերված մշակույթով և սովորույթներով։ Սիոիզմը հրեա բնակչությանը կապում է Իսրայելի հողի հետ, որը հրեաների հայրենիքն էր մոտ մ.թ.ա. 1200 և մ.թ.ա. 70 թվականներին (երկրորդ տաճարի դարաշրջանի վերջը)։ Այնուամենայնիվ, ժամանակակից սինոիզմը զարգացել է, ինչպես քաղաքական, այնպես էլ կրոնական ասպարեզում ։ Չնայած նրան, որ սկզբանակ շրջանում սինոիստական խմբերը, մրցման մեջ էին մյուս հրեական քաղաքական շարժումների հետ, Սինոիզմը հավասար դարձավ քաղաքական հուդայականությանը Հոլոքոստի ժամանակ և դրանից հետո։
Իսրայելի առաջին վարչապետ Դավիթ Բեն Գուրիոնը գլխավորում էր բազմաթիվ ներգաղթյալների միախառնման միտումը՝ մեկ «հալեցման կաթսայի» մեջ,, ովքեր պետության գոյության առաջին տարիներին ներգաղթել էին Եվրոպայից, Հյուսիսային Աֆրիկայից և Ասիայից, և որը ըստ նրա երկրի հին բնակիչների և նոր ներգաղթյալների միջև տարբերություններ չէր մտցնի։ Սրա հիմնական նպատակն էր միավորել նոր ներգաղթյալներին իսրայելցի հին բնակչության հետ` ընդհանուր հրեական մշակույթ ստեղծելու և երկրում նոր ազգի ստեղծման համար։
Երկու գլխավոր գործիքները, որոնք ծառայում էին այս նպատակի համար՝ Իսրայելի պաշտպանության բանակ էր և կրթական համակարգը։ Իսրայելի պաշտպանության բանակը ազգային բանակի վերածվելով, ընդհանուր բազա դարձավ երկրի բոլոր քաղաքացիական անձանց համար, որտեղ էլ որ նրանք գտնվեին։ Կրթության համակարգը, որը միասնական է Իսրայելի օրենսդրության համաձայն, թույլ է տվել տարբեր մասնագիտական ոլորտների ուսանողների նույն դպրոցում միասին սովորելու։ Աստիճանաբար Իսրայելի հասարակությունը դարձել է ավելի բազմակարծիք տարիների ընթացքում հանգեցնելով «հալեցման կաթսայի» անկմանը։
Որոշ քննադատներ, ովքեր պնդում էին, որ պետության առաջին տարիներին «հալեցման կաթսան» անհրաժեշտություն էր միասնական հասարակություն ստեղծելու համար, այժմ պնդում են, որ այլևս դրա կարիքը չկա։ Փոխարենը նրանք տեսնում են անհրաժեշտություն, որպեսզի Իսրայելի հասարակությունը կարողանա ցույց տալ յուրաքանչյուր հոսքի տարբերությունները և անհատականությունները։ Մյուս հրեաները, մասնավորապես Հոլոքոստ վերապրածները, քննադատում էին «հալեցման կաթսայի» վաղ գործընթացը։ Նրանց խոսքով՝ իրենք ստիպված են եղել հրաժարվել կամ թաքցնել իրենց հրեական Մասորետը և իրենց սփյուռքյան ժառանգությունն ու մշակույթը, որոնք բերել էին իրենց երկրներից և ընդունել են «Սաբրաի» նոր աշխարհիկ մշակույթը։
Այսօր նշվում է մշակութային բազմազանությունը. շատերը խոսում են տարբեր լեզուներով, շարունակում են սնվել իրենց ազգային ծագման ուտեստներով և ունեն տարբեր տեսակետներ ։
Լեզու
Չնայած նրան, որ եբրայերենը Իսրայելի պետական լեզուն է, երկրում խոսում են ավելի քան 83 լեզվով ։
Նոր ներգաղթյալների ժամանման շնորհիվ Եբրայերեն լեզվի ուսուցանումը էլ ավելի կարևոր է դարձել։ Էլիեզեր Բեն-Յեհուդան, ով հիմնել է հրեական լեզվական հանձնաժողովը, հորինել է հազարավոր նոր բառեր և հասկացություններ, որոնք հիմնված են աստվածաշնչյան, թալմուդյան և այլ աղբյուրների վրա և ուղղված են 20-րդ դարի կյանքի կարիքները և պահանջները հաղթահարելու համար։ Եբրայերեն սովորելը դարձել է ազգային նպատակ կիրառելով "Yehudi, daber Ivrit" (Հրեա ես, խոսիր Եբրայերեն) կարգախոսը։ Եբրայերեն սովորեցնող հատուկ դպրոցները`ուլպանմները, տեղակայված են ամբողջ երկրով մեկ ։
Ազգանունների եբրայնականացնումը տարածվել է նախապետական շրջանում և ավելի լայն տարածում է ստացել 1950-ական թվականներին։ Պետության գոյության առաջին տարիներին հրատարակվել է գրքույկ այն մասին, թե ինչպես ընտրել հրեական անուն։ Վարչապետ Դավիթ Բեն Գուրիոնը կոչ է արել բոլոր նրանց, ովքեր պետությունը ներկայացնում են պաշտոնական միջավայրում, որդեգրեն և հանդես գան հրեական ազգանվամբ ։
Հին Իսրայել
Սրանից ելնելով որոշ գիտնականներ կարծում են, որ հուդայականությունը ունի փիլիսոփայական ենթատեքստեր ։ Սաղմոսի 132-ի էկզեգետիկ աշխատանքը կանգնած է լեզվի փիլիսոփայության և լեզվաբանական փիլիսոփայության միջև ։
Ժողովողում հաճախ համարվում է հրեական Աստվածաշնչի միակ իրական փիլիսոփայական աշխատանքը։ Դրա հեղինակը ծգտում է հասկանալ մարդ արարածի տեղը աշխարհում և կյանքի իմաստը ։ Ժողովողները և Հոբ գիրքը միջնադարյան փիլիսոփաների սիրելի աշխատություններն էին, ովքեր օգտագործում էին դրանք, որպես փիլիսոփայական քննարկումներ, չհիմնվելով պատմական հայտնաբերումների վրա ։ Ժողովողները խորը ազդեցություն են ունեցել արևմտյան գրականության վրա։ Այն պարունակում է մի քանի արտահայտություններ, որոնք կիրառություն են գտել բրիտանական և ամերիկյան մշակույթում, ինչպիսիք են օրինակ՝ «կեր, խմիր և զվարճացիր», «ոչ մի նորություն արևի տակ», «ժամանակն է ծնվելու և ժամանակն է մահանալու» ։
Այլ գրքերում, ինչպիսիք են առակները կամ Սիրաքը և հրեական ապոկրիֆի իմաստության գիրքը, պարունակում են հղումներ և գովաբանություններ իմաստության հայեցակարգի համար, որն ուներ նախնական նշանակություն հրեական մտքի համար ։
Հռոմեական հրեաստան
Փիլիսոփայական մտորումները հիմնական մաս չէին կազմում ռաբբիական հուդայականության, չնայած որոշները Միշնան համարում էին փիլիսոփայական աշխատություն ։ Ռաբբի Ակիվան, նաև համարվում էր փիլիսոփայական գործիչ ։ Նրա մեջբերումները ներառում էին. 1.) «Ինչպիսի բարյացակամ է մարդը, քանի որ այն ստեղծվել է պատկերով», 2) «Ամեն ինչ կանխատեսելի է, բայց ազատությունը տրվում է յուրաքանչյուր անձի», 3) «Աշխարհը կառավարվում է ողորմությամբ, բայց աստվածային որոշումը կայացվում է մարդու արարքներում լավի կամ վատի գերակշռությամբ»։
Տաննաիթյան ավանդույթը նշում է, որ դրախտ մտած չորս մարդկանցից Ակիվան միակն էր, ով անվնաս հետ վերադարձավ Jewish Encyclopedia bibliography:
Ժամանակակից Իսրայել
Ժամանակակից իսրայելական փիլիսոփայությունը ազդեցություն է կրում, ինչպես աշխարհիկ, այնպես էլ հրեական կրոնական մտքից։ Մարտին Բուբերը, ով առավել հայտնի է իր երկխոսությունների փիլիսոփայությամբ, էքզիստենցիալիզմի ձևը կենտրոնացնում էր «ես - դու» և «ես - այն» հարաբերությունների տարբերության վրա ։ «Ես - դու» աշխատությունում Բոբերը ներկայացնում էր իր թեզը մարդկային գոյության մասին։ «Ես Դու»-ի հարաբերությունները ընդգծում են երկու արարածների փոխադարձ, ամբողջական գոյությունը։ Սա հատուկ հանդիպում է, քանի որ այդ էակները հանդիպում են միմյանց հետ իրենց իրական գոյության մեջ, առանց միմյանց որակավորման կամ օբյեկտիվության։ Նույնիսկ երևակայությունը և գաղափարները դեր չեն խաղում այս հարաբերություններում։ «Ես- դու» -ի հանդիպման ժամանակ անսահմանությունն ու ընդհանրությունը դառնում են իրականություն (այլ ոչ թե պարզապես հասկացություններ) ։ «Ես - այն» հարաբերությունները գրեթե հակառակն են «Ես-Դու» հարաբերությունների ։ Մինչդեռ «Ես- Դու»-ում երկու արարածներ հանդիպում են միմյանց հետ, «Ես-Այն»-ում արարածներ իրականում չեն հանդիպում։ Դրա փոխարեն «Ես»-ը դիմակայում և որակավորում է գաղափարը կամ վերաիմաստավորում է իր ներկայությունը, և որակում է այն որպես օբյեկտ։ Բոլոր նման օբյեկտները համարվում են պարզապես մտավոր ներկայացումներ, ստեղծված և աջակցվող անհատական մտքի հետևանքով։
Յեշայահու Լեյբովիցը օրթոդոքս հրեա էր, ով հակասական հայացքներ ուներ Գալահայի կամ հրեական օրենքի վերաբերյալ։ Նա գրել է, որ կրոնական պատվիրանների միակ նպատակը Աստծուն հնազանդվելն է և ոչ թե այս կամ գալիք աշխարհում որևէ պարգև ստանալը։ Նա պնդում էր, որ կրոնական պատվիրանների պատճառները դուրս են մարդկային հասկացողությունից, ինչպես նաև անտեղի են, և պատվիրանների կատարումը հուզական նշանակությանը վերագրելու ցանկացած փորձ սխալ էր և նման կռապաշտության։ Լեյբովիցի կրոնական աշխարհայացքի էությունն այն է, որ մարդու հավատքը նրա Աստծուն հնազանդվելու պարտավորությունն է, այսինքն՝ Աստծո պատվիրաններին, և դա ոչ մի կապ չունի մարդու պատկերացրած Աստծո կերպարի հետ։ Դա այդպես է, քանի որ Լեյբովիցը կարծում էր, որ Աստվածը աննկարագրելի է և որ Աստծո հասկացողությունը մարդկային հասկացողությունից դուրս է, ուստի Աստծուն տրվող բոլոր հարցերը տեղին չեն ։ Այս մոտեցման արդյունքներից մեկն այն է, որ հավատը, որը Աստծուն հնազանդվելու անձնական պարտավորությունն է, չի կարող վիճարկվել չարիքի սովորական փիլիսոփայական խնդրով կամ պատմական իրադարձություններով, որոնք կարծես հակասում են աստվածային ներկայությանը։ Եթե մարդը դադարում է հավատալ տեղի ուեցած սարսափելի իրադարձություններից հետո, դա ցույց է տալիս, որ նա հնազանդվում է Աստծուն միայն այն պատճառով, որ նա կարծում է, որ հասկացել է Աստծո ծրագիրը, կամ այն պատճառով, որ նա ակնկալում է որևէ պարգև տեսնել։ Բայց «Լեյբովիցի համար կրոնական հավատքը` կյանքի, բնության կամ պատմության բացատրություն չէ, և ոչ էլ ապագայի խոստում այս կամ այն աշխարհում, այլ պահանջ է»։
Իսրայելցի հայտի փիլիսոփաներ են նաև՝ Ավիշայ Մարգալիթը, Հյուգո Բերգմանը, Յեհոշուա բար Հիլլը, Պինհաս Լապիդեն, Իսրայել Էլդադը և Հուդայ Փերլը։
Հին Իսրայել
Եբրայերեն ամենավաղ հայտնի գրությունը Խիրբեթ Քեյաֆի գրությունն է (մ.թ.ա. 11-10-րդ դար), եթե այն իսկապես կարելի է համարել եբրայերեն ։ Անշուշտ, հին դասական եբրայերեն գրված գրականության առավել բազմազան, ընդարձակ և պատմականորեն նշանակալի աղբյուրը հրեական Աստվածաշնչի կանոնն է։ Աստվածաշունչը գրականության միասնական, միաձույլ ստեղծագործություն չէ, քանի որ այն ունի երեք բաժիններ, որոնցից յուրաքանչյուրն իր հերթին պարունակում է տարբեր ժամանակներում, տարբեր հեղինակների կողմից գրված գրքեր (մ. թ. ա. 8-ից 2-րդ դարերում)։ Սա հին հրեական դիցաբանության, գրականության, փիլիսոփայության և պոեզիայի սկզբնաղբյուրն է։ Աստվածաշնչի բոլոր գրքերը իրենց բնույթով խիստ կրոնական չեն. օրինակ, «Երգ երգոցը» սիրո մասին պոեմ է և Եսթերի գրքի հետ միասին չի պարունակում Աստծո մասին ուղղակի հիշատակումներ ։
Հրեական Աստվածաշնչի Կետուվին հատվածը փիլիսոփայական և գեղարվեստական գրականության հավաքածու է, որը գրված է Սուրբ հոգու ազդեցության տակ։ Օրինակ` թեոդիցիայի խնդրին նվիրված Հոբի գիրքը (Աստծո արդարության հաստատումը մարդկության տառապանքների լույսի ներքո), հարուստ աստվածաբանական աշխատանք է և ներկայացնում է տարբեր տեսակետներ։ Այն լայնորեն և հաճախ շռայլորեն գովաբանվում էր Ալֆրեդի կողմից՝ գրական հատկանիշների համար։ Լորդ Թենիոնը, նրան անվանում էր «հին և արդի ժամանակաշրջանի մեծագույն պոեմ»։ Որոշ նյութեր արտացոլում են հին Իսրայելի պատմական իրադարձությունները, ինչպիսիք են Իսրայելի և հրեաների թագավորությունը, Երուսաղեմի պաշարումը, Բաբելոնյան գերեվարումը և Մակավինի ապստամբությունը։
Մեռյալ ծովի ձեռագրերը հազարավոր հրեական, հիմնականում եբրայերեն ձեռագրեր են, որոնք թվագրվում են մ.թ.ա. վերջին երեք դարերին և մ. թ.ա. առաջին դարին ։ Այս տեքստերը ունեն մեծ պատմական, կրոնական և լեզվաբանական նշանակություն, քանի որ դրանք ներառում են երկրորդ հնագույն ժամանակների պահպանված ձեռագրերը, որոնք հետագայում ներառվել են հրեական աստվածաշնչյան կանոններում, դեյթերոկանոնական և արտաբիբլյան ձեռագրերի հետ միասին, պահպանելով երկրորդ տաճարի ուշ հուդայականության կրոնական և փիլիսոփայական մտքի բազմազանության վկայությունները։ Հնագետները երկար ժամանակ կապում են ձեռագրերը հին հրեական աղանդի հետ, որը կոչվում է եսայաներ, թեև վերջերս կատարված որոշ մեկնաբանությունները վիճարկում են այդ կապը և պնդում են, որ ձեռագրերը գրել են Երուսաղեմի քահանաները կամ Սադոկիտները կամ այլ անհայտ հրեական խմբեր ։
Հռոմեական հրեաստան
Հետբուհական հրեական սուրբ գրությունները ներառում են վաղ ռաբբիական գործեր՝ Միդրաշը և Միշնան։ Միշնան հրեական բանավոր ավանդույթի առաջին խոշոր գրավոր խմբագրությունն է, որը հայտնի է որպես «բանավոր Թորա»։ Սա նաև Ռաբբական գրականության առաջին խոշոր աշխատանքն է` գրված հրեաների հռոմեական օկուպացիայի ժամանակ և պարունակում է կրոնական մասեր, ինչպիսիք են Յավնեն, Լոդը և Բնայ-Բրակը ։ Այն պարունակում է փարիսեցիների երկրորդ տաճարի, մասնավորապես Թաննայիմ ժամանակաշրջանի բանավոր ավանդությունները։ Միշնայի մեծ մասը գրված է Միշնա- եբրայերենով, իսկ որոշ մասեր՝ արամեեական եբրայերենով։
Հրեական-քրիստոնեական շարժումը ձևավորվել է Հրեաստանի առաջին դարի սկզբին։ Նոր Կտակարանի բոլոր գրքերը կամ գրեթե բոլորը գրված են հուդա-քրիստոնեական, այսինք, Հիսուսի հրեա աշակերտների կողմից, առաջին և երկրորդ դարերի ընթացքում ։ Ղուկասը, որը գրել է Ղուկասի Ավետարանը և Գործք առաքելոց գիրքը, հաճախ դիտվում են որպես բացառություններ։ Գիտնականները տարակարծիք են, արդյո՞ք Ղուկասը հեթանոսական, թե հելլենիստական հրեա է ։
Հովսեփոս Փլավիոսը եղել է գիտնական, պատմաբան և ագիոգրաֆ, ծնված՝ մ.թ.ա 37-ին Երուսաղեմում։ Նա արձանագրել է հրեական պատմությունը, հատուկ ուշադրություն դարձնելով մ․թ․ա առաջին դարին, և առաջին Հրեա–Հռոմեական պատերազմին, այդ թվում Մասադի պաշարմանը։ Նրա ամենակարևոր աշխատանքներից են՝ Հրեական պատերազմը, Հրեաների հնությունը և Ապիոնի դեմ գործերը։ Հրեական պատերազմը պատմում է հռոմեական օկուպացիայի դեմ հրեաների ապստամբության մասին (66-70)։ <<Հրեաների հնություններ>> պատմում են աշխարհի պատմության մասին հրեաների տեսանկյունից ՝ իբր Հռոմեական լսարանի համար։ Այս աշխատանքները արժեքավոր պատկերացում են տալիս առաջին դարի հուդայականության և վաղ քրիստոնեության նախապատմության մասին։
Հին Իշու
Իսպանիայից և Պորտուգալիայից արտաքսվելուց հետո շատ հրեաներ բնակություն հաստատեցին Օսմանյան կայսրությունում, ներառյալ Պաղեստինում, մեծ ներդրում ունենալով հրեական համայնքի մշակույթի մեջ, հատկապես գրականության, պոեզիայի, փիլիսոփայության և միստիցիզմի մեջ։ Ցվաթ քաղաքը լայնատարած հոգևոր և միստիկ գործունեության կենտրոն է։
Ժոզեֆ Կարոն՝ գրող և կաբալիստ, հաստատվել է Ցվաթում 1563-ից։ Ցվաթում նա գրել է «Շուլխան Արուխ» գիրքը, որն առավել լայնորեն օգտագործվում է հուդայականության տարբեր իրավական օրենսգրքերում։ Կաբալիստ և բանաստեղծ Շլոմո Խալևի Ալկաբեցը բնակություն է հաստատել Ցվաթում 1535 թվականին, որտեղ էլ գրել է հրեական «Լեչա Դոդի» պոեմը։ Իսահակ Լուրիան (1534-1572), ով ծնվել է Երուսաղեմում, եղել է նշանավոր ռաբբի և հրեական միստիկ Ցվաթի համայնքում։ Նա համարվում է ժամանակակից Կաբալայի հայրը, և նրա ուսմունքը կոչվում է Լուրիան կաբալա ։ Նրա աշակերտները նրա բանավոր վարդապետությունները դարձրել են գրավոր։ Նրա յուրաքանչյուր սովորույթ մանրակրկիտ ուսումնասիրվել է, և շատերը ընդունվել են, նույնիսկ հակառակ նախորդող պրակտիկայի ։
Մոտ 1550 թվականին, Մովսես Բեն Յակոբ Կորդովերոն Ցվաթում հիմնադրել է Կաբալայի ակադեմիա։ Նրա աշակերտների մեջ էին Ցվաթի շատ լուսավորիչներ, այդ թվում ՝ Ռաբբի Էլիյագու Դե Վիդասը՝ «Ռեշիտ Խոխմա» («իմաստության սկիզբը») գրքի հեղինակը, և Ռաբբի Հաիմ Վիտալը, ով հետագայում դարձավ Ռաբբի Իսահակ Լուրիայի ուսմունքների պաշտոնական գրանցողը և տարածողը։ Այդ ժամանակ Իսրայելում այլ հայտնի կաբալիստներ էին` Իսայա Հորովիցը, Մոսե Հաիմ Լուցատոն, Աբրահամ Ազուլայը, Հաիմ իբն Աթթարը, Շալոմ Շարաբին, Հայիմ Յոսեֆ Դավիթ Ազուլայը և Աբրահամ Գերշոն Կիտովսկին։