cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յոզեֆ Մենգելե
Կենսագրություն
Մենգելեն ծնվել է 1911 թվականի մարտի 16-ին Գերմանիայում Կառլ և Վալբուրգա (Հուպֆաեր) Մենգելենների ընտանիքում։ Նրա կրտսեր եղբայրներն են կրտսեր Կառլը և Ալուան։ Մենգելեի հայրը գյուղատնտեսական մեքենաներ արտադրող Կառլ Մենգելե և Եղբայրներ ընկերության հիմնադիրն էր։ Մենգելեն դպրոցում լավ առաջադիմություն է ունեցել և երաժշտության, արվեստի և դահուկասպորտի հանդեպ հետաքրքրություն է զարգացրել։
1930 թվականի ապրիլի 30-ին նա ավարտել է ավագ դպրոցը։ Մենգելեն Ֆրանկֆութի՝ Գյոթեի անվան համալսարանում սովորել է բժշկություն և  Մյունխենի համալսարանում՝ փիլիսոփայություն ։ Մյունխենը Նացիստական Կողմի շտաբն էր։ 1931 թ. Ժոզոֆը միացավ Շտատհելմին՝ Ճակատային Զինվորների Լիգային. ռազմականցված կազմակերպություն, որը 1934 թվականին ներգրավված էր Նացիստական Շթուղմափթայլունգի (փոթորիկ ջոկատ;SA) մեջ։
1935 թ. Մենգելեն Մյունխենի Համալսարանի կողմից ստացավ Բժշկական Գիտությունների Թեկնածուի աստիճան Մարդաբանության ոլորտում։ 1937 թվականի հունվարին Ֆրանկֆուրտի՝ Ժառանգականության Կենսաբանության և Ռասայական Հիգիենիայի Ինստիտուտի կողմից նա դարձավ բժիշկ Օթմար Ֆրեյհեր վոն Վերշուերի ասիստենտը։ Վերշուերը գենետիկական հետազոտություններ կատարող գիտնական էր, ով երկվորյակների ուսումնասիրության առանձնահատուկ հետաքրքրություն ուներ։
Որպես Վերշուերի ասիստենտ՝ Մենգելեն կենտրոնացավ այն ժառանգական գործոնների վրա, որոնք արդյունք են հանդիսանում ճեղքված շրթունքի կամ ճեղքված կզակի համար ։ Նրա այս նյութի վերաբերյալ գրված թեզը նրան բերեց Բժշկական Գիտությունների «դոկտորի» կոչում 1938 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Գերմանացի բժիշկներ
Արմենակ Սարգսյան (ֆուտբոլիստ)
Արմենակ Վլադիմիրի Սարգսյան, հայ ֆուտբոլիստ, կենտրոնական պաշտպան։ Միջազգային կարգի սպորտի վարպետ։
Կարիերան
Ֆուտբոլ սկսել է խաղալ Հայաստանի երիտասարդական հավաքականում։ 1972 թ. Նիկոլայ Գլեբովի կողմից հրավիրվել Երևանի «Արարատ», որի կազմում մինչև 1980 թ. խաղացել է ԽՍՀՄ առաջնության բարձրագույն խմբում, ուր մասնակցել է 170 խաղի, խփել 1 գոլ, դարձել ԽՍՀՄ չեմպիոն, կրկնակի գավաթակիր։ 1975 թ. թիմի գլխավոր մարզիչ Վիկտոր Մասլովի հետ ունեցած կոնֆլիկտի արդյունքում հեռացել է թիմից և ավարտել կարիերան։ Երեք անգամ ստացել է կոտրվածքներ։
1990-1993 - «Արարատի» գլխավոր մարզիչ։
1994-1998 - եղել է Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ։
Ներկայումս բնակվում է ԱՄՆ-ում, մարզում պատանեկան թիմեր։
2013 թ. հոկտեմբերի 10-ին Հայկական ֆուտբոլի զարգացման գործում ներդրած նշանակալի ավանդի և ձեռք բերած փայլուն նվաճումների համար պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով ։
Ֆուտբոլիստ Ալբերտ Սարգսյանի և բասկետբոլիստուհի Անահիտ Սարգսյանի ավագ եղբայրն է։
Որպես ֆուտբոլիստ
Հայաստանի երիտասարդական հավաքական Արարատ ԽՍՀՄ երիտասարդական հավաքական
Որպես մարզիչ
Արարատ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արարատի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1953 ծնունդներ Կատեգորիա:ՀՖՖ նախագահներ Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Միջազգային կարգի սպորտի վարպետներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի ԽՍՀՄ չեմպիոններ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Սահմանադրական բարեփոխումներ Հայաստանում (2015-2018)
2015-2018 թվականների սահմանադրական բարեփոխումներ Հայաստանում, այժմ ընթացող սահմանադրական փոփոխություններ Հայաստանում, համաձայն որոնց փոփոխություններ են կատարվում Հայաստանի Սահմանադրության մեջ, որի հիմնական արդյունք է Հայաստանի՝ նախագահական հանրապետությունից խորհրդարանական հանրապետություն տրանսֆորմացիան։
Նախապատմություն
Սահմանադրական բարեփոխումները ուժի մեջ են մտել 2015 թվականի դեկտեմբերի 6-ին անցկացրած սահմանադրական հանրաքվեի արդյունքով. : Հանրաքվեի արդյունքներով փոփոխություններին կողմ է քվեարկել ընտրողների 66,2%-ը՝ ընտրողների ընդհանուր թվից 50,8%-ի ներկայությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի քաղաքական պատմություն Կատեգորիա:Հայաստանի սահմանադրական պատմություն Կատեգորիա:Բարեփոխումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Սահմանադրության փոփոխություններ Կատեգորիա:Հայաստանի սահմանադրություն Կատեգորիա:Հայաստանի սահմանադրական իրավունք Կատեգորիա:2015 հայ իրավունքում
Վաիստե
Վաիստե (Vaiste), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վառբլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 37 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վառբլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Էլմալը
Էլմալը, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ասլան բեկ Սաֆիքյուրդսկի
Ասլան բեկ Աղալար բեկ օկլի Սաֆիքյուրդսկի (Aslan bəy Ağalar bəy oğlu Səfikürdski, ), Ադրբեջանի հասարակական-քաղաքական և պետական գործիչ, Անդրկովկասի սեյմի անդամ, իսկ ավելի ուշ՝ Ադրբեջանի ազգային խորհուրդի անդամ, Փոստի և հեռագրական ծառայության նախարար՝ Ադրբեջանի Դեմոկրատական հանրապետության կառավարության երրորդ կաբինետում (1918 թ. դեկտեմբերի 26 - 1919 թ. մարտի 14), կառավարության չորրորդ կաբինետի արդարադատության և աշխատանքի նախարար (1919 թ. ապրիլի 14 - 1919 թ. դեկտեմբերի 22) ;
Կենսագրություն
Ասլան բեյ Սաֆաֆուրդսկին ծնվել է 1881 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Գանձակի Սաֆիքյուրդ գյուղում։ Ասլան բեկը միջնակարգ կրթությունը ստացել է Գանձակում։ Նա ընդունվել է Գանձակի դասական գիմնազիա և միջնակարգ կրթությունն ավարտել է 1901 թվականին։ Նույն թվականին ընդունվել է Խարկովի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ Նույն թվականին ընդունվել է Խարկովի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ 1902 թվականին նա իր խնդրանքով տեղափոխվել է Ռուսաստանի Սանկտ Պետերբուրգի համալսարան։ Ասլան բեկը 1907 թվականին ավարտել է համալսարանը և վերադարձել է Գանձակ։ 1907-1911 թվականներին աշխատել է Գանձակի դատական մարմիններում։ Նա Գանձակի մուսուլմանական բարեգործական ընկերության առաջնորդներից էր, ինչպես նաև Դերասանների ասոցիացիայի նախագահ։ 1917 թվականի փետրվարին Ռուսաստանում տեղի ունեցող հեղափոխությունից հետո, Սաֆիքյուրդսկին ընտրվել է Գանձակի Գործկոմի, ինչպես նաև Գանձակի մուսումանական ազգային խորհրդի անդամ ։
1918 թվականի մայիսի 28-ին հռչակվել է Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետությունը։ Ասլան բեկը շատ կարևոր դեր է խաղացել հանրապետության կայացման գործում։ Ասլան բեկը աշխատել է որպես Փոստի և հեռագրական ծառայության նախարար և արդարադատության նախարար՝ Ադրբեջանի Դեմոկրատական հանրապետության ընթացքում։ Ասլան բեկ Սաֆիքյուրդսկին մահացել է 1937 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Բաքվում երկարատև հիվանդությունից հետո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախարարներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի սոցիալիստներ
Գլինսկոե (գյուղ, Նեմիրովի շրջան)
Գլինսկոե (Глинське), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1662 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գլինսկոե գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,397 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 118,39 մարդ/կմ²։
Քառասունհինգ
«Քառասունհինգ» (Les Quarante-Cinq), Ալեքսանդր Դյումա (հոր) վեպերից է, որն ավարտում է հուգենոտյան պատերազմների մասին եռապատումը, այն պատմության վերջաբանն է, որը սկսվում է «Մարգո թագուհին» վեպում և շարունակվում «Կոմսուհի դը Մոնսորո»-ում։
Սյուժե
«Քառասունհինգ» վեպում ընթերցողը կրկին հանդիպում է Դիանա դը Մերիդորին և տեղեկանում նրա հետագա ճակատագրին. ծանր տանելով իր սիրելի տղամարդու մահը՝ նա իր սիրելիի մահվան վրեժը դարձնում է իր կյանքի նպատակ։
«Քառասունհինգ» վեպում թագավորական տունը և բարձր ազնվական ընտանիքները խրվել են ինտրիգների մեջ, ամեն քայլափոխին իրականացնում են դավաճանություններ ու սպանություններ։ Դուքս Ֆրանսուա Անժուացին մասնակցում է պատերազմին միայն այն պատճառով, որ ցանկանում է դառնալ նախ Ֆլանդրիայի, ապա նաև Ֆրանսիայի միապետը։ Խորամանկ քաղաքական գործիչ դուքս դը Գիզը Վիլհելմ Օրանացու հետ դավադրություն է կազմակերպում։ Գիզի քույրը՝ դքսուհի դը Մոնպանսյեն պահում է վարձու մարդասպանների մի ամբողջ բանակ։ Ահա թե ինչպիսի շրջապատում էր գտնվում Հենրի IIIը։ Դյումայի նկարագրմամբ նա կարողանում էր թագավորել միայն նրա շնորհիվ, որ հենվում էր ողջամիտ, եռանդուն և նվիրված օգնականների վրա։ Սակայն «Քառասունհինգ» գրքում միայնակ թագավորի կողքին այդպիսի օգնականներ չկային։
Թուլակամ թագավորին կյանքի գնով պաշտպանող ֆավորիտների՝ Սեն-Մեգրենի, Քելյուսի, Շոմբերգի և Մոժիրոնի մահից հետո ողջ է մնում թագավորի սիրելիներից միայն դ'Էպերնոնը։ Հենց նրա գլխում է ծագում թագավորի պաշտպանության համար քառասունհինգ երիտասարդ ազնվականներից բաղկացած թիկնապահական գունդ ստեղծելու գաղափարը, որի ղեկավար է նա կարգում հմուտ զորավար Լուանյակին։ «Քառասունհինգ» վեպի անվանումը վերցված է թիկնապահների քանակից։ Բայց անգամ նոր թիկնապահական գունդը չի կարողանում փրկել դատապարտված Վալուային։
Դիանային Փարիզում տեսնելով՝ թագավորի մինյոնը՝ կոմս դյու Բուշաժը սիրահարվում է նրան։ Բայց Դիանան չի պատասխանում երիտասարդի սիրուն. նա նվիրված է Բյուսիին անգամ մահից հետո։ Ճակատագիրը կոմսին և Դիանային հանդիպեցնում է Նիդեռլանդներում, որտեղ դյու Բուշաժը պատերազմի էր մասնակցում, իսկ կոմսուհի դը Մոնսորոն պատրաստվում էր վրիժառության։
Վեպի վերջում Դիանան սպանում է Ֆրանսուա Անժուացուն թույնով ցողված վարդի, դեղձի և մոմի միջոցով։
Ընդհանուր առմամբ եռապատման երրորդ գիրքը իր գեղարվեստական արժանիքներով զիջում է առաջին երկու գրքերին։ Նոր հերոսները թվում են բավականին մռայլ ու անգույն՝ համեմատած Լա Մոլի և Կոկոննասի, Քելյուսի և դը Բյուսիի, դը Մուիի և Նիկոլ Դավիթի կերպարների հետ։ Սակայն էջերը, որոնցում գործում են ծերացած, բայց առաջվա պես համակրելի Շիկոն, Վալուաների տոհմում վերջին թագավոր Հենրի III-ը և ցմփոր, էգոիստ և ալարկոտ Գորանֆլոն, ով դարձել էր աբբահայր, արժանի են ուշադրության և ստիպում են հիշել «Մարգո թագուհու» և «Կոմսուհի դը Մոնսորոյի» լավագույն դրվագները։
(2213) Մեուս
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,198397 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7008 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,696 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1190,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,302374 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,33° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1935 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էժեն Դելպորտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դրախտի դարպասը
«Դրախտի դարպասը», Արցախյան առաջին պատերազմին նվիրված խաղարկային լիամետրաժ ֆիլմ, որը կինոռեժիսոր Ջիվան Ավետիսյանը նկարահանել է 2018 թվականին ։
Սյուժե
50-ամյա գերմանացի լրագրող Ռոբերտ Ստերնվալը 2016 թվականին վերադառնում է Արցախ՝ լուսաբանելու քսաներկու տարվա ընդմիջումից հետո վերսկսված պատերազմը։ Լրագրողական հետաքննության ընթացքում նա ծանոթանում է 35-ամյա երիտասարդ օպերային երգչուհի Սոֆիա Մարտիի հետ։ Ռոբերտի և Սոֆիայի հաճախակի հանդիպումները արթնացնում են փոխադարձ սիրո զգացմունք, սակայն պարզվում է, որ Սոֆիան անհայտ կորած ֆոտոլրագրող Էդգար Մարտիրոսյանի աղջիկն է, ում 1992 թվականին՝ Թալիշի անկման օրը, Ռոբերտը թողել է գյուղում՝ գերեվարության մեջ, ապա՝ յուրացրել նրա՝ մարտի դաշտում արված լուսանկարները... և դրանց շնորհիվ հանրահայտ դարել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2019 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջիվան Ավետիսյանի ֆիլմեր
Անանուն ընտանիք
«Անանուն ընտանիքը» (Famille-sans-nom), ֆրանսիացի գրող Ժյուլ Վեռնի արկածային վեպը, որը մտնում է «Անսովոր ճանապարհորդություններ» շարքի մեջ։ Գրվել է 1889 թվականին։ Գրքում իր արտացոլումն է գտել 1867 թվականին եղբոր հետ Ամերիկա կատարած ճանապարհորդությունից հեղինակի ստացած տպավորությունները։
Հրատարակություն
Վեպի առաջին հրատարակությունը տեղի է ունեցել 1889 թվականի հունվարի 1-ից մինչև դեկտեմբերի 1-ը Էտցելի «Magasin d’Éducation et de Récréation» ամսագրում։ Առանձին հրատարակությամբ վեպը առաջին անգամ լույս է տեսել երկու գրքով՝ առաջինը 1889 թվականի մայիսի 20-ին, իսկ երկրորդը՝ նոյեմբերի 14-ին։
Ռուսերեն թարգմանությամբ լույս է տեսել Մոսկվայում՝ 1890 թվականին, «Աշխարհի շուրջ» ամսագրի հավելվածում ։
Սյուժե
Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում Կանադայում՝ բրիտանական կառավարության դեմ ֆրանսիացի վերաբնակյալների 1837 թվականին տեղի ունեցած ապստամբության ժամանակ։
Բովանդակություն
Գիրքը բաժանված է երկու մասի և քսանյոթ գլուխների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1889 վեպեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն վեպեր
Հոգեթերապևտիկ ուղղություններ
Հոգեդինամիկ հոգեթերապիա
Հոգեդինամիկ թերապիայի տեսա-մեթոդաբանական հիմքն են հանդիսանում Զիգմունդ Ֆրոյդի հայացքները և հոգեվերլուծությունն ընդհանրապես։ Հոգեդինամիկ հոգեթերապիայի խնդիրներն են ենթագիտակցության բացահայտումը և ուսումնասիրությունը, սոցիալական և ներքին ուժերի հավասարակշռության պահպանումը; նպատակն է՝ ենթագիտակցական գործընթացների հասկացումն այցելուի կողմից և կարծրացած մտքերի ու վարքի վրա ազդելու հմտության յուրացումը։
Հոգեվերլուծության մեթոդներն են՝ ազատ զուգորդությունները, առօրեական գործողությունների, սխալների, երազների, դիմադրության վերլուծությունը, այցելուի տեղափոխման մեխանիզմի ուսումնասիրությունը։
Վարքաբանական հոգեթերապիա
Հիմնադիրներն են Դ. Ուոթսոնը և Բ. Սկինները։ Ուղղության հիմքում ընկած է այցելույին սեփական վարքը լիարժեք վերահսկելու, ղեկավարելու վարժեցնելը։ Համարվում է, որ շրջակա միջավայրն ազդում է անձի վրա և պայմանավորում նրա վարքը։ Հոգեբանն ու այցելուն փորձում են փոփոխել այցելուի կենսապայմանները։
Բ. Սկիններ
Հումանիստական հոգեթերապիա
Հիմնադիրներն են Կ. Ռոջերսը, Ֆ. Պերլզը, Վ. Ֆրանկլը, Մորենոն)։ Հիմնական մեթոդաբանական դիրքորոշումներն են․
Հոգեբանի և այցելուի խնդիրն է հստակեցնել այցելուի ներքնաշխարհը և համաձայն վերջինիս` օգնել նրան պատասխանատու որոշման ժամանակ` լսելով ստեղծագործական, ակտիվ, զգայական, ստույգ, էմպաթիայով լի, առանց քննադատության։
Կ․ Ռոջերս
Հումանիստական ուղղությամբ աշխատող հոգեթերապևտը պետք է աշխատի իրական և իդեալական «Ես»-երի հակասությունների հետ՝ զերծ մնալով գնահատականներից։
Աբրահամ Մասլոու
Ա․ Մասլոուն նախընտրում է ոչ թե թերապևտ, այլ խորհրդատու տերմինը։ Մասլոուն պնդում է, որ թերապևտը գործում է «Մեծ եղբայր» դերից՝ առանց ներխուժելու այցելուի ընրության մեջ, ուղղորդելով նրա զարգացումը։ Ըստ Մասլոուի հոգեկան խնդիրների մեծ մասը առաջանում է ֆրուստրացիայից, իսկ նևրոտիզմը ինքնաիրականացմանը խոչընդոտող դժվարությունների հետևանք է։
Այցելուակենտրոն հոգեթերապիա
Հումանիստական դպրոցի կարկառուն ներկայացուցիչ է Կ. Ռոջերսը։ Նրա զարգացրած այցելուակենտրոն հոգեթերապիայի հիմնադրույթներն են՝
Ռոջերսի խորհրդատվական մեթոդներն են՝ իրավիճակի արտացոլումը, հույզերի ազատ արտահայտումը, պարզաբանում և ընդունումը, բացասականից անցում դրականի, «ինսայթ»։
Ացելուակենտրոն հոգեթերապիայի նպատակներն են՝
Կոգնիտիվ-վարքաբանական թերապիա
Ռացիոնալ-էմոտիվ վարքային թերապիայի նպատակն է անհիմն, ոչ ադեկվատ, ագրեսիվ, իռացիոնալ մտքերի վերացումը կամ նվազեցումը։ Ալբերտ Էլլիսն անդադար խոսում է այն մասին, որ մարդն ինքն իրեն պետք է ընդունի այնպիսին, ինչպիսին որ ինքը կա և ոչ թե այնպիսին, ինչպիսին ինքը և շրջապատը ցանկանում են, որ նա լինել։ Մարդու իռացիոնալ դատողություններն ուղղված են ինքն իրեն, այլ մարդկան և աշխարհին՝
Ռացիոնալ-էմոտիվ վարքային թերապիայի փուլերն են՝
Անալիտիկ հոգեթերապիա
Հիմնադիրն է Կ․Գ․Յունգը։ Կարևորն այն է, որ այցելուն սովորի փնտրել իր սեփական ուղին։
Կ․Գ․Յունգ
Յունգը չի առաջարկել հոգեթերապիայի ստույգ մեթոդներ՝ բացի ազատ երևակայության մեթոդից։ Անալիտիկ տեսության շրջանակներում կիրառվում են հետևյալ տերմինները՝ արքետիպ, ինքնություն, ստվեր, բարդույթ, պերսոնա, անիմա/անիմուս...։
Էկզիստենցիալ հոգեթերապիա
Էկզիստենցիալ փիլիսոփայության մեծ տեղ է զբաղեցնում ազատ ընտրությունը, պատասխանատվությունը։ Ժան Պոլ Սարտրը առանձնարցել է կեցության 3 ձևերը։
Գորդոն Օլպորտ
Էկզիստենցիալիզմի զարգացումը հոգեբանության մեջ սկսվում է Գորդոն Օլպորտից, ով անդրադառնում է գոյության և ինքնաիրականացման խնդիրներին։ Օլպորտը հոգեբանության մեջ համարվում է էկզիստենցիալ հոգեբան, սակայն նա ունի էկլեկտիկ մոտեցում, քանի որ այն ավելի շատ է թույլ տալիս հասկանալ մարդու յուրահատկությունները։
Օլպորտի հիմնական գաղափարներն են՝
Հասունության 6 ցուցանիշներն են՝
Ռոլլո Մեյ
Էկզիստենցիալիզմի ներկայացուցիչներից է։ Նրա կարծիքով օտարացման հետևանքն է մեղքի զգացումը, տագնապը։ Անձի ճնշումն անհետ չի կորչում, այլ փոխակերպվում է հիվանդության, հակակառուցողական արարքների։ Ախտաբանական ախտանիշը մեկնաբանվում է որպես՝ փախուստ ազատությունից, իսկ թերապևտի ֆունկցիան այցելուին այդ ազատությունը տալն է։ Ազատությունը գոյության պատասխանատվությունն է իր ընտրության համար։ Վերջիններս պետք է ուղղված դրսևորվեն արտաքին աշխարհին՝ այլ մարդկանց հանդեպ հոգատարության տեսքով։
Անհատական հոգեթերապիա
Մարդու վարքային դրդապատճառներն են սոցիալական հետաքրքրությունները։ Իսկ կյանքի դժվարությունները ստեղծվում են անբարենպաստ կենսակերպ։
Անհատական հոգեթերապիայի հիմնախդնիրներն են՝
Գեշտալտ հոգեթերապիա
Բրենտանոն ասում էր, որ գույնը հոգեկան ֆենոմեն է։ Այսինքն, հոգեկան է համարվում այստեղ տեսնելու ակտը, բայց այն չունի իմաստ, եթե չի վերաբերում առարկային։ Բրենտանոն առաջարկեց «ֆոն-ֆիգուրա» հասկացությունը օգտագործել հոգեթերապիայի մեջ։
Յուրաքանչյուր անհատ, բույս, կենդանի ունի միայն մեկ բնածին նպատակ` ինքնաիրականանալ այնպիսին, ինչպիսին որ ինքը կա։ Ֆ․Պերլզ
Ջայրուդ
Ջայրուդ (جيرود), քաղաք Սիրիայի հարավ-արևմուտքում՝ Դամասկոսի մուհաֆազայի տարածքում։ Մտնում է Ալ-Կուտեյֆա շրջանի կազմի մեջ։ Ըստ Սիրիայի վիճակագրության կենտրոնական բյուրոյի՝ 2004 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմել է 24219 մարդ ։ Բնակչության մեծամասնությունը սուննի մուսուլմաններ են ։
Հոգեթերապևտիկ ուղղություններ
Գեշտալտ հոգեթերապիա
Ֆ․Պերլզը նևրոտիկ էր համարում այն մարդկանց, ովքեր իրենց ուժն օգտագործում են ոչ թե ինքնազարգացման, այլ ուրիշներին ենթարկելու համար։ Ժամանակակից մարդու ոչ ինքնաբուխ լինելու պատճառը օրգանիզմ-միջավայր համակարգի օրգանական կապերի ընդհատումն է։ Գեշտալտ թերապիայի սկզբունքը ոչ թե ինչ-որ բանի մասին խոսելն է, այլ մտքի մեջ մտնելն է՝ դրա գիտակցումը, մանրացումն ու ապրումը։
Ջայրուդ
Պատմություն
Ջայրուդդի շրջանում անցկացված հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել են առարկաներ (միկրոլիտներ, դանակներ, քերիչներ և այլ քարե գործիքներ), որոնք վերաբերում են Նատուֆյան մշակույթի գոյության ժամանակաշրջանին ։ Հռոմեական կայսրության ժամանակներում քաղաքը հայտնի է եղել որպես Գերոդա (Geroda): Անտոնիոս Օգոստոսի Իթիներարիայում քաղաքը հիշատակվում է որպես կայաններից մեկը Պալմիրայի և Դամասկոսի միջև ընկած ճանապարհին ։ Քաղաքը հիշատակվել է նաև միջնադարյան ճանապարհորդ, պատմաբան և աշխարհագրագետ Յակութ ալ-Համավիի աշխատանքներում ։ Սիրիայում օսմանյան տիրապետության շրջանում Ջայրուդը եղել է նահիյայի վարչական կենտրոն։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է մուհաֆազայի հյուսիսային մասում՝ նահանգի վարչական կենտրոն և երկրի մայրաքաղաք Դամասկոսից մոտավորապես 45 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք։ Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը կազմում է 809 մետր ։
Հոգեթերապևտիկ ուղղություններ
Գեշտալտ հոգեթերապիա
Գեշտալտ հոգեբթերապիայի գրեթե բոլոր տեխնիկաներն ուղղված են գիտակցման զարգացմանը՝ ընդ որում թերապևտը պետք է վարժ ֆրուստրատոր լինի և չվախենա այցելուին անհարմար վիճակի մեջ գցելուց։
Ջայրուդ
Ժողովրդագրություն
2013 թվականի գնահատողական տվյալների համաձայն՝ բնակչության թվաքանակը կազմել է 39 903 մարդ ։ Քաղաքի բնակչության թվաքանակի դինամիկան ըստ տարիների․
Տիրամայր Մեդիչի (Միքելանջելոյի քանդակ)
Տիրամայր Մեդիչի (Madonna Medici, ինչպես նաև Տիրամայրը մանկան հետ), մարմարից քանդակված արձանախումբ, որը պատկերում է Մարիամ Աստվածածնին և նորածին Հիսուսին։ Քանդակը ստեղծվել է 1521-1534 թվականներին իտալացի Վերածննդի քանդակագործ Միքելանջելոյի կողմից։ Այս արձանախումբը նախատեսված էր Մեդիչիների կապելլայի համար ։
Հոգեթերապևտիկ ուղղություններ
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հոգեթերապիա Կատեգորիա:Հոգեբանություն
Տիրամայր Մեդիչի (Միքելանջելոյի քանդակ)
Տիրամայր Մեդիչին, ինչպես մտածում է Միխայիլ Լիբմանը, կարող է համարվել Աստվածամոր ամենահիասքանչ պատկերը, որը ստեղծել է Միքելանջելոն ։
Ջայրուդ
Տրանսպորտ
Մոտակա օդանավակայանը գտնվում է Դամասկոս քաղաքում ։
Տիրամայր Մեդիչի (Միքելանջելոյի քանդակ)
Նկարագիր
Տիրամայրը քանդակում նստած է։ Ծնկներին պահել է նորածին մանկանը։ Աջ ձեռքը գտնվում է մեջքի մասում և բռնել է նստարանը, որի վրա Մարիամը նստած է։ Իսկ ձախ ձեռքով բռնել է երեխային, որը ամբողջությամբ շուռ է եկած դիտողից։ Նա մորը հակված փնտրում է վերջինիս կուրծքը, որպեսզի կաթ խմի։ Մանկան մարմինը քանդակված է կտրուկ շուռ եկած վիճակում։ Իսկ Մարիամը քանդակված է մի քիչ առաջ հակված։ Տիրամոր գլուխը թեքված է մի փոքր դեպի ձախ։ Նրա հայացքը ուղղված է դեպի անհայտությունը ։
Ընդհանուր առմամբ քանդակը հիշեցնում է Միքելանջելոյի կողմից ավելի վաղ արված « Մադոննան սանդուղքի մոտ » հարթաքանդակը։
Ջայրուդ
Գրականություն
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ
Տիրամայր Մեդիչի (Միքելանջելոյի քանդակ)
Ստեղծման պատմություն
Տիրամայր Մեդիչին դրված է պատի կենտրոնի մոտ, պատվանդանին, խորանի դիմաց։ Դեպի արձանին են նայում Լորենցո և Ջուլիանո Մեդիչիների արձանները։
Մոսկվայի Պուշկինի անվան Կերպարվեստի թանգարանի կրկնօրինակների բաժնում պահպանվում է Միքելանջելոյի այս հրաշալի ստեղծագործության մարմարյա կրկնօրինակը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միքելանջելոյի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Արձաններ Կատեգորիա:Վերածննդի կերպարվեստ
Ֆրանչեսկո Գրանաչի
Ֆրանչեսկո Գրանաչի (Francesco Granacci, ), իտալացի նկարիչ, իտալական Վերածննդի գեղանկարչության ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
Գրանաչին ծնվել է 1469 թվականին Վոլտերայում:
Գրանաչիի գեղարվեստական կարիերան հավանաբար սկսվել է 1480-ականների կեսերին, երբ նա սովորել է Դոմենիկո Գիրլանդայոյի արվեստանոցում և օգնել նրան նկարելիս` տեմպերայի փոխարեն օգտագործելով յուղաներկեր։ Այնտեղ նա հանդիպել է Միքելանջելոյին, որի հետ ընկերություն է արել ողջ կյանքի ընթացքում։ Լորենցո Մեդիչիի պատվերով Գրանաչին մասնակցել է Ֆլորենցիայի Սան Մարկոյի որմնանկարների նկարազարդման աշխատանքներին։ Ավելի ուշ աշխատել է Լեոնարդո դա Վինչիի, Միքելանջելոյի և Ռաֆայելի հետ։
Երբ քանդակագործ Բերտոլդո դի Ջովանին` Դոնատելլոյի աշակերտը, Սան Մարկոյի մոտակայքում գտնվող իր քանդակների պարտեզի համար աշակերտներ էր փնտրում, երիտասարդ Գրանաչին և Միքելանջելոն, որոնց բնականաբար ավելի շատ գրավում էր քանդակագործությունը, տեղափոխվել են նրա արվեստանոց։ Որպես քանդակագործ աշակերտելուց հետո Գրանաչին, հրաժարվելով որմնանկարչությունից և քանդակագործությունից, նվիրվել է տեմպերային և յուղանկարչությանը։
Գրանաչիի ոճի վրա ազդեցություն են ունեցել Ֆիլիպինո Լիպպին և Ֆրա Բարտոլոմեոն։
Պեսկի (գյուղ, Պոպելնյանսկի շրջան)
Պեսկի (Піски), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1922 թվականին։
Ֆրանչեսկո Գրանաչի
Կենսագրություն
Ըստ Ջորջո Վազարիի` երբ Գրանաչին դեռ երիտասարդ էր, որպես բնորդ հանդես է եկել Ֆիլիպինոյի ստեղծագործություններից մեկի համար ։
Պեսկի (գյուղ, Պոպելնյանսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Պեսկի գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,352 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 99,43 մարդ/կմ²։
Ֆրանչեսկո Գրանաչի
Կենսագրություն
1508 թվականին Գրանաչին տեղափոխվել է Հռոմ, որտեղ այլ նկարիչների հետ օգնել է Միքելանջելոյին Սիքստինյան կապելլայի որմնանկարի աշխատանքներում։ Սակայն Միքելանջելոն որոշել է աշխատանքը միայնակ ավարտել և ազատ է արձակել բոլոր օգնականներին։
Պեսկի (գյուղ, Պոպելնյանսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1922 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆրանչեսկո Գրանաչի
Կենսագրություն
Հռոմ վերադառնալուց հետո Գրանաչիի ոճը սկսել է փոխվել. մի շարք նկարներ, որոնք նկարել է Ֆլորենցիա վերադառնալուց հետո, կրում են մաներիզմի ազդեցությունը, որը, ամենայն հավանականությամբ, կապված է Միքելանջելոյի հետ։ Սակայն 1520-1525 թվականների աշխատանքները մոտ են Ֆրա Բարտոլոմեոյի ոճին։
Գրանաչին մահացել է 1543 թվականին և թաղվել է Ֆլորենցիայի Սանտ Ամբրոջո եկեղեցում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի մաներիստ նկարիչներ
Լաստրու
Լաստրու (Lastro), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական շրջան (մարզ)ում։ Մտնում է Սոզայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3000 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 102,668 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 29,2 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարաիբա նահանգի բնակավայրեր
Ասանովո (գյուղ, Ուֆիմսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 406 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոշելևո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Կոշելևո (Кошелево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ցտեսություն, ձորակ
Ցտեսություն, ձորակ (До свидания, овраг), Վադիմ Կուրչևսկու և Վյաչեսլավ Շիլոբրեևի խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմը։ Դրամատիկական պատմություն է ըստ Կոնստանտին Սերգիենկոյի համանուն պատմվածքի մոտիվների։
Սյուժե
Նկարիչն իր արվեստանոցում կտավ էր նկարում, երբ շան հաչոց է լսում։ Անտուն շների խումբն ապրում էր քաղաքի ծայրում գտնվող նորակառույցների մոտի ձորակում։ Մոտակայքում քաղաքային ավտոբուսի վերջին կանգառն էր, այնտեղ պարբերաբար մի կաղ շուն էր նստում և ողորմություն սպասում։ Մի անգամ ավտոբուսից մի մարդ է իջնում, սպորտային պայուսակից փոքրիկ շնիկին դուրս է շպրտում և հեռանում է։ Փոքրիկ շնիկը մնում է կանգառում, այնտեղ նկարիչը տեսնում է և նկարում նրան։ Փոքրիկը ծանոթանում է ձորակի շների հետ և լսում է նրանց տխուր պատմությունները...
Երբ ձորակին է մոտենում վանդակներով ավտոֆուրգոնը, բոլոր շներին բռնում են և տանում։ Նկարիչը թույլ չի տալիս տանել Փոքրիկին և նրան իր տուն է տանում։
Դերերը հնչյունավորել են
(Լուսագրերում նշված չեն)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:1981 մուլտֆիլմեր
Աբդուլֆաթահ Ասիրի
Աբդուլֆաթահ Ասիրի (عبد الفتاح عسيري, ), սաուդացի ֆուտբոլիստ, «Ալ-Ահլի» ակումբի և Սաուդյան Արաբիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։
Ակումբային կարերիա
Աբդուլֆաթահ Ասիրին ֆուտբոլիստի իր կարերիան սկսել է Ջիդդա քաղաքի «Ալ-Իթթիհադ» ակումբում։ 2013 թվականի հունվարի 25-ին իր նորամուտն է նշել Սաուդյան Արաբիայի պրո-լիգայում` թիմի հիմնական կազմում հանդես գալով «Ալ-Ֆեյսալի» ակումբի դեմ արտագնա խաղում ։ 5 օր անց Աբդուլֆաթահ Ասիրին իր առաջին գոլն է խփել բարձրագույն լիգայում` հաշիվը բացելով «Հաջեր» ակումբի դեմ խաղում ։ 2016 թվականի ապրիլի 24-ին նույն «Հաջեր» ակումբի դեմ խաղում դարձել է դուբլի հեղինակ ։
2016 թվականի ամռանը Աբդուլֆաթահ Ասիրին տեղափոխվել է Ջիդդայի մեկ այլ` «Ալ-Ահլի» ակումբ։
Կարիերան հավաքականում
2014 թվականի մայիսի 24-ին Աբդուլֆաթահն իր նորամուտն է նշել Սաուդյան Արաբիայի հավաքականի կազմում` երկրորդ խաղակեսում փոխարինման դուրս գալով Իսպանիայում անցկացվող Մոլդովայի հավաքանի դեմ ընկերական խաղում ։ Մասնակցել է նաև 2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի խաղերին։
Ձեռքբերումներ
«Ալ-Իթթիհադ»
Գոլովենկի (գյուղ, Նեմիրովի շրջան)
Գոլովենկի (Головеньки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գոլովենկի գյուղում բնակվում էր 544 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 100 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1850 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
ԼԳԲՏ պատմություն
ԼԳԲՏ անձանց պատմությունը, սկսվում է հնագույն քաղաքակրթությունների նույնասեռ սիրո և սեռականության առաջին հիշատակումներից ամբողջ աշխարհում։ Այն, ինչ բազմադարյա հալածանքների պատճառով ամոթալի է համարվել ու կոծկվել, միայն վերջին տասնամյակներում է ուսումնասիրվել ու միահյուսվել պատմության համեմատաբար ընդհանուր հոսքին։ 1994 թվականին ԼԳԲՏ պատմության ամսվա նշումը սկսվել է Միացյալ Նահանգներում և դրանից հետո այն ժառանգել են այլ երկրներ։ Այն Միացյալ Նահանգներում նշվում է հոկտեմբեր ամսին, ընդգրկելով Քամինգ աութի ազգային օրը հոկտեմբերի 11-ին ։ Միացյալ Թագավորությունում այն նշվում է փետրվար ամսին, որպեսզի համընկնի 2005 թվականին Միացյալ Թագավորությունում տեղական ինքնակառավարման մասին 28-րդ հոդվածի վերացման խոշոր տոնման հետ։ Այդ հոդվածը արգելում էր տեղական իշխանություններին տարածել նույնասեռականություն ։
Հին Աշխարհ
Պատմությունն ուսումնասիրելիս կարող ենք հանդիպել դեպքերի, երբ որոշ նշանակալի գործիչներ հիշատակվել են հարաբերություններ ունենալիս բացառապես իրենց սեռի ներկայացուցիչների հետ, իսկ ոմանք հիշատակվել են միայն հակառակ սեռի ներկայացուցիչների հետ հարաբերություններ ունենալիս։ Այսպիսով, եղել են նույնասեռ սիրո նկարագրություններ գրեթե բոլոր հնագույն քաղաքակրթություններում։ Բացի այդ, մարդիկ, ովքեր պատկանում են երրորդ սեռին (կամ ինչպես հիմա ենք անվանում՝ ինտերսեքս անձիք) գոյություն են ունեցել մարդկության պատմության գրեթե բոլոր մշակույթներում, ինչի մասին վկայում են տարբեր փաստագրություններ։
Աֆրիկա
Մարդաբաններ Սթիվեն Մյուրեյը և Ուիլ Ռոսկոն հայտնել են, որ Լեսոտոյի կանայք մտնում էին հասարակության կողմից թույլատրված՝ «երկարատև, էրոտիկ հարաբերությունների» մեջ, որն անվանվում էր մոծոէլ (անգլ․՝ motsoalle) : Էդուարդ Էվան Էվանս-Փրիչարդը նույնպես արձանագրել է, որ Հյուսիսային Կոնգոյի զանդե ժողովրդի արական սեռի մարտիկները պարբերաբար վերցնում էին տասներկուսից քսան տարեկան տղա-կանանց, որոնք օգնում էին նրանց տնային աշխատանքների կատարման հարցում և զբաղվում էին նրանց հետ միջազդրային սեքսով։ Այդ սովորությունը վերացել էր 20-րդ դարի սկզբում, երբ եվրոպացիները վերցրեցին Աֆրիկական երկրները իրենց կառավարման տակ, բայց պատմվել էր Էվանս-Փրիչարդին ավագների կողմից, ում հետ նա խոսել էր ։
Հին Եգիպտոս
Գտնվել են Եգիպտոսի քսաներրորդ դինաստիայից օստրակոններ, որոնք պատկերում են հոմոսեքսուալ, ինչպես նաև հետերոսեքսուալ սեքսը նկարագրող պատկերներ։ Եգիպտական փարավոնների հինգերրորդ դինաստիայի թագավոր Նիուսերայի պալատում Քնումհոթեփ և Նիանքքնում մատնահարդարների երկյակը (մ․թ․ա․ 2400-ական թվականներ) ենթադրաբար եղել են գեյ, հիմնվելով նրանց՝ իրենց կիսած գերեզմանում քիթ քթի գրկախառնված պատկերման վրա։ Եգիպտոսի Միջին Արքայության «Արքա Նեֆերքարա և զորավար Սիսենե» պատմությունը ունի ինտրիգային սյուժե, որը պտտվում է արքայի՝ իր զորավարներից մեկի հետ գաղտնի նույնասեռ սիրո մասին։ Դա կարող է վերաբերվել հենց Պեպի Երկրորդ փարավոնին, ով հավանաբար գեյ էր ։
Ամերիկա
Մինչ եվրոպական գաղութացումը Ամերիկայի տեղաբնիկ ժողովուրդներից շատերը արժեվորել են նույնասեռական, երկսեռական և ոչ-բինար անձանց դերը։ Շատ տեղաբնիկների համայնքներում այս հասարակական և հոգևոր դերերը դեռ նկատվում են ։ Չնայած նրան, որ ամեն տեղաբնիկ մշակույթ յուրովի է անվանում այդ անհատներին, կոնսենսուսի գալով ընդունվել է ժամանակակից, համահնդկացիական «Երկհոգի» տերմինը ։ Սովորաբար այդ անձնավորությունը ճանաչվում է վաղ տարիքում և դաստիարակվում համապատասխան կերպով՝ ավագներից սովորելով սովորույթները, հոգևոր և հասարակական պարտականությունները, որոնք համայնքում ընկած են նման յուրատուկ մարդկանց վրա ։
Հին Ասորեստան
Միջին ասորական օրենքի (մ․թ․ա․ 1075թ․) համաձայն, եթե տղամարդը հարաբերություն է ունենում իր զինակցի հետ, ապա պետք է դառնա ներքինի ։ Սա մեզ հայտնի ամենավաղ օրենքն է, որը դատապարտում է տղամարդ-տղամարդ հարաբերությունը ռազմի դաշտում ։ Չնայած այս օրենքներին, նույնասեռական և տարասեռական անձանց կողմից իրականցված սեռական հանցագործությունները հավասարապես են պատժվել ասորական հասարակությունում։ Նույնասեռականությունը նաև եղել է տաճարային կյանքի անբաժանելի մաս Միջագետքի որոշ մասերում։ Անալ հարաբերության արվեստը, որը կիրառվում էր որպես կրոնական ծեսի մաս, սկսվել է մ․թ․ա․ 3-րդ դարից ։
Ավելին, "Reallexikon der Assyriologie" հնագույն Մերձավոր Արևելքի մասին հանրագիտարանում Homosexualität կոչվող հոդվածում նշված է,՝ «Նույնասեռականությունը որպես այդպիսին ոչ մի տեղ չի դատապարտվում որպես սանձարձակություն, բարոյազրկություն, սոցիալական խանգարում կամ խախտող որևէ մարդկային կամ աստվածային օրենք։ Ցանկացածը կարող էր զբաղվել դրանով բռնության և մոլուցքի բացակայության դեպքում, ճիշտ ինչպես ցանկացածը կարող էր այցելել մարմնավաճառի, իսկ պասսիվ դերը տանելու դեպքում ցանկալի էր լինել գիտակների հետ։ Այն, որ չկար որևէ կրոնական մեղք տղամարդկանց միջև նույնասեռ սիրո մեջ տեսանելի է այն փաստից, որ նրանք աղոթում էին, որպեսզի դրա վրա աստվածային օրհնություն լիներ։ Պարզ երևում է, որ Միջագետքի ժողովուրդը փոխհամաձայնության առկայության դեպքում չի տեսել որևէ սխալ չափահասների միջև նույնասեռ հարաբերությունների մեջ»  ։
Հին Չինաստան
Նույնասեռականությունը Չինաստանում ճանաչվել է հնագույն ժամանակներից։ Գիտնական Փան Գուանդանը (չին․՝ 潘光旦) եկել է եզրակացության, որ Հան դինաստիայի գրեթե բոլոր կայսրերը ունեցել են մեկ կամ ավելի արական սեռի սեքս-զուգընկերներ ։ Նույնասեռականությունը Չինաստանում, հայտնի կտրված դեղձի կրքեր և այլ մեղամասություններով, արձանագրվել է մ․թ․ա․ 600-ական թվականներից։ Նույնասեռականությունը նշվել է չինական գրականության հայտնի գործերից շատերում։
Նույնասեռ մտերմության և հարաբերությունների նկարագրությունները Երազը կարմիր ապարանքում վեպում նույնքան ծանոթ և ոչ արտասովոր են, որքան նույն ժամանակահատվածի տարասեռական մարդկանց միջև սիրավեպերը։ Կոնֆուցիականությունը, լինելով հիմնականում սոցիալական և քաղաքական գաղափարախոսություն, քիչ է անդրադառնում թե՛  նույնասեռականությանը թե՛ տարասեռականությանը։ Որոշ պատմական գրքերում կան նաև լեսբիների հարբերությունների նկարագրություններ։ Հավատալի է, որ նույնասեռականությունը տարածված էր Սոն, Մին և Ցին դինաստիաներում ։
Հին Հնդկաստան
Հինդուների և վեդայական տեքստերում կան սրբերի, կիսաստվածների, և նույնիսկ Գերագույն Տիրոջ գենդերային նորմերի խախտման, մեկից ավելի սեռերի և գենդերների դրսևորման շատ նկարագրություններ։ Հնդկական էպոսներում կան նույնասեռականության և աստվածների ու աստվածուհիների միավորումների որոշ դեպքեր։ Կամասուտրան հին հնդկական տրակտատ է, որում խոսվում է նույն սեռի անձանց միջև զգացմունքների մասին։ Կան նույնասեռ սեռական հարաբերությունների որոշ պատկերումներ տաճարներում, ինչպիսին է Կհաջուրահոն։ Հայտնի է, որ որոշ մուղալ ազնվականներ և կայսրեր և Հարավային Ասիայի այլ մահմեդական ղեկավարներ ունեցել են նույնասեռական վարք։ Հարավային Ասիայում Հաջիրան երրորդ սեռի մարդկանց կաստա է, կամ տրանսգենդեր կանանց համայնք, ովքեր ապրում են կանացի դերում։ Հաջիրաների կենսաբանական սեռը կարող է լինել ինչպես տղամարդ այնպես էլ՝ ինտերսեքս, իսկ որոշները կարող են ծնված լինել կին ։
Հին Իսրայել
Հնագույն Մովսեսի Օրենքը (Թորա) Ղևտական 18-ում արգելում է տղամարդկանց պառկել տղամարդու հետ (այսինքն ունենալ հարաբերություն) և Ծննդոց 19-ում ներկայացնում է Սոդոմ և Գոմորի հոմոսեքսուալ բռնաբարության փորձի պատմությունը, որից հետո քաղաքները քանդվում են «Աստծու կողմից, կրակով և ծծումբով» և այդ քաղաքների բնակիչները դատապարտվում են մահապատժի, իսկ Լոտի կինը վերածվում է սյունի հետ թեքվելու ու քաղաքների ավերումը նայելու համար ։ Երկրորդ օրենք 22:5-ում այլ սեռի պես հագնվելը դատապարտվում է «պիղծ» լինելու համար
Հին Ճապոնիա
Ճապոնիայում կան Հէյան ժամանակաշրջանի որոշ օրագրեր, որոնցում կան նույնասեռ հարաբերությունների մասին մեջբերումներ։ Դրանցից որոշները նշում են նաև նույնասեռ հարաբերությունների մեջ գտնվող կայսրերի և կայսրերի կողմից «սեռական նպատակների համար պահված վայելչակազմ տղաների» մասին։ Այլ գրական աշխատանքներում գտնվել են այսպես կոչված «գենդերային ինքնության խնդիրների» մասին մեջբերումներ In other literary works can be found references to what Leupp has called "problems of gender identity" ,, ինչպիսին է երիտասարդի սիրահարվելը աղջկան, ով իրականում հակառակ սեռի պես հագնվող տղամարդ է։ Ճապոնական սյունգաները էրոտիկ պատկերներ են, որոնք ներառում են և՛ նույնասեռ, և՛ տարասեռ սերը։
Հին Կելտեր
Ըստ Արիստոտելի, չնայած նրան, որ գրեթե բոլոր «ռազմատենչ ժողովուրդների» վրա նրանց կանայք մեծ ազդեցություն ունեին, կելտերը յուրահատուկ էին, քանի որ նրանց տղամարդիկ բացահայտորեն նախընտրում էին տղամարդկանց (Քաղաքականություն II 1269բ) ։ Հ․ Դ․ Ռենքինը Կելտերը և անտիկ դարաշրջանը գրքում նշում է, որ «Աթենեոսը կրկնում է այս մեկնաբանությունը (603ա) և նույնն անում է Ամմիանուսը (30.9): Երևում է, որ սա է անտիկ դարաշրջանի հիմնական կարծիքը» ։ Հռոմեական հույն հռետորաբան և քերականագետ Աթենեոսը, իր Deipnosophistae աշխատության 13-րդ գրքում, կրկնելով Դիոդորոս Սիկիլիացու կողմից մ․թ․ա․ 1-ին դարում արած հաստատումները (Պատմական հանրագիտարան 5։32), գրել է, որ կելտ կանայք գեղեցիկ էին, սակայն տղամարդիկ նախընտրում էին քնել միասին։ Ավելին, Դիոդորոսը հաղորդել է, որ «երիտասարդ տղամարդիկ իրենց առաջարկում են անծանոթներին և վիրավորվում են, եթե նրանց առաջարկը մերժվում է»։ Ռենքինը պնդում է, որ այս հաստատումների վերջնական աղբյուրը հավանաբար Պոսիդոնիոսն է և ենթադրում է, որ այս հեղինակները գուցե տղամարդկանց «կապման ծիսակարգ» են արձանագրել ։
Հին Հունաստան
Նույնասեռ հարաբերությունների վերաբերյալ ամենավաղ արձանագրությունները գալիս են Հին Հունաստանից։ Նման հարաբերությունները չէին փոխարինում տղամարդու և կնոջ միջև ամուսնությունը, բայց տեղի էին ունենում դրանից առաջ և դրանից բացի ։ Հասուն տղամարդը ամենայն հավանականությամբ չէր ունենա արական սեռի զուգընկեր (որոշ բացառություններով, ինչպիսիք են Ալեքսանդր Մակեդոնացին և նույն տարիքի Հեֆեստիոնը), բայց նման դեպքում ավելի մեծ տղամարդը կլիներ նրանից ավելի երիտասարդ էրոմենոսի (սիրվածի) էրաստեսը (սիրողը)։ Տղամարդիկ նաև փնտրում էին դեռահաս տղաների որպես իրենց զուգընկերներ, ինչպես երևում է նույնասեռական պեդիկացիայի վերաբերյալ որոշ վաղ փաստաթղթերում, որոնք գալիս են Հին Հունաստանից։ Հաճախ կնոջ և դեռահաս տղայի միջև նախընտրությունը տրվում էր դեռահաս տղային ։ Չնայած ստրուկ տղաներին գնում էին, անվճար տղաներին պետք էր հրապուրել, և հին նյութերից հետևություն է արվում, որ տղայի հայրը նույնպես պետք է իր համաձայնությունը տար։
Նույնասեռ հարաբերությունը ժամանակի ընթացքում, մի քաղաքից մյուսը, տարբեր կերպ կառուցված սոցիալական ինստիտուտ էր։ Հասուն տղամարդու և ազատ դեռահասի միջև Էրոտիկ, բայց հաճախ զուսպ հարաբերությունը գնահատվում էր իր մանկավարժական օգտակարության համար և որպես բնակչության կառավարման միջոց, թեև երբեմն դատապարտվում էր խանգարումներ առաջացնելու համար։
Պլատոնը իր վաղ տեքստերում օգտակարության համար գովել էր այն (օր․՝ Ֆեդրոսը Խրախճանք տեքստում (մ․թ․ա․ 385-370-ական թվականներ)), սակայն իր վերջին տեքստերում առաջարկում էր դրա արգելումը (օր․՝ Օրենքներում (636Դ և 835Ե) )։ Խրախճանք տեքստում (182Բ-Դ) Պլատոնը հավասարեցնում է նույնասեռականության ընդունումը ժողովրդավարության հետ, իսկ ճնշումը՝ բռնապետության։ Նա գրել է, որ նույնասեռականությունը «ամոթալի է բարբարոսների համար իրենց բռնատիրական կառավարության պատճառով, ճիշտ այնպես, ինչպես փիլիսոփայությունն ու աթլետիկան, քանի որ իրենց համայնքի մեջ վեհ գաղափարներ ծնելը, կամ ունենալը հզոր ընկերություններ կամ ֆիզիկական միություններ նման ղեկավարների հետաքրքրությունների մեջ առանձնապես չի մտնում, ամենից զատ սերն է հատկապես ունակ արդյունք տալու» ։ Արիստոտելը իր Քաղաքականություն աշխատությունում հերքել է Պլատոնի նույնասեռականության վերացման մասին գաղափարները․ նա բացատրում է, որ բարբարոսները, ինչպես կելտերն են, դա առանձնահատուկ պատիվ են համարել, մինչդեռ Կրետե կղզու բնակիչները օգտագործել են այն բնակչությունը կանոնավորելու համար ։
Քեննեթ Դովերը, այնուհետև Միշել Ֆուկոն և Հալպերինը, ենթադրում էին, որ էրոմենոսի համար պատշաճ չէր կիրք զգալ, քանի որ դա առնական չէր լինի, սակայն Դովերի պնդումը հարցականի տակ դրվեց նախկին հետազոտողների կողմից ճանաչվածից ավելի հուզական սիրային պոեզիայի ապացույցի առկայության պատճառով։
Սապփոն, ծնված Լեսբոս կղզում, վերջին հույների կողմից ավելացվել է ինը քնարերգուների ցուցակում։ Նրա անունից և ծննդյան վայրից ստացված ածականները 19-րդ դարի սկզբից սկսեցին օգտագործվել իգական նույնասեռականության համար ։ Սապփոի պոեզիան կենտրոնանում է տարբեր անձնավորությունների և երկու սեռերին էլ պատկանող անձանց միջև կրքի և սիրո վրա։ Նրա պոեմներից շատերի հեղինակային խոսքը ներկայացնում է բազում իգական սեռի ներկայացուցիչների միջև սիրո և սիրահարության դեպքեր (երբեմն փոխադարձ, երբեմն՝ ոչ), բայց կանանց միջև ֆիզիկական հարաբերությունների պատկերումները քիչ են և բանավեճի առարկա են հանդիսանում  ։
Հին Հռոմ
Հին Հունաստանում և Փռյուգիայում, և ավելի ուշ Հռոմեական հանրապետությունում, Կիբելա Աստվածուհին պաշտամունքի էր ենթարկվում մարդկանց կողմից, ովքեր կրտում էին իրենց, և դրանից հետո հագնում էին կանացի զգեստներ ու դիմում էին իրենց ինչպես կանանց ։ Այս վաղ տրանսգենդեր անձինք մի քանի հեղինակների կողմից նշվում են նաև որպես վաղ դերի օրինակներ  ։
Հին Հռոմում երիտասարդ տղամարդու մարմինը մնում էր տղամարդկանց սեռական ուշադրության կենտրոնում, սակայն հարաբերություններ տեղի էին ունենում ավելի հասուն ազատ տղամարդկանց և ստրուկ կամ ստրկությունից ազատված երիտասարդների միջև, ովքեր սեքսում կատարում էին ընդունողի դերը։ Քաջահայտնի է հելլենոֆիլ կայսր Հադրիանոսի կապը Անտինոսի հետ։
Հռոմեական հայրիշխանական հասարակությունում սոցիալապես ընդունված էր, երբ հասուն տղամարդ քաղաքացին ընդունում էր ներհրողի դերը նույնասեռ հարաբերություններում։ Ազատ ծնված (այսինքն՝ ոչ ստրուկ) տղամարդ անչափահասները խստորեն պաշտպանված էին սեռական գիշատիչներից (տես՝ Lex Scantinia), իսկ տղամարդիկ, ովքեր իրենց կամքով կատարում էին «պասսիվ» դերը նույնասեռ հարաբերություններում՝ նվաստացվում էին։ Նույնասեռ վարքագծի դեմ որպես այդպիսին չկար որևէ օրենք կամ բարոյական ցենզուրա, քանի դեռ քաղաքացին դոմինանտ դերում էր ցածր դասի զուգընկերոջ հետ, ինչպիսիք էին ստրուկները, մարմնավաճառները, կամ infamis համարվող որևէ մեկը, ով չուներ դիրք։
Հռոմեական կայսր Էլագաբալոսը պատկերված է որպես տրանսգենդեր որոշ ժամանակակից գրողների կողմից։ Ասվում էր, որ Էլագաբալոսը «երջանիկ էր անվանվել սիրեկանուհին, կինը և արքայադուստրը Հիերոկլեսի»։ Ենթադրաբար, հսկայական հարստություն էր առաջարկված ցանկացած վիրաբույժի, ով կկարողանար պարգևվել Էլագաբալոսին կանացի սեռական օրգաններ։
Ռենեսանսի ժամանակ, հյուսիսային Իտալիայի հարուստ քաղաքները, մասնավորապես Ֆլորենցիան և Վենետիկը անվանի էին լայնորեն տարածված՝ Հունաստանի և Հռոմի դասական մոդելի վրա կերտված նույնասեռ սիրո դեպքերով, որով զբաղվում էր տղամարդ բնակչության զգալի մասը ։ Նույնասեռ վարքագծի հանդեպ վերաբերմունքը փոխվեց, երբ կայսրությունը ընկավ քրիստոնեական սկզբունքի տակ (օր․՝ Հուստինիանոս Ա-ի օրենսդրությունը)։
Օվկիանիա
Մելանեզիայի որոշ հասարակություններում՝ հատկապես Պապուա Նոր Գվինեայում, նույնասեռ հարաբերությունները մինչև վերջին դարի կեսը եղել են մշակույթի անբաժանելի մաս։ Էտորո և Մարինդ-Անիմ ցեղերը, օրինակ, համարել են տարասեռականությունը մեղք և փոխարենը ողջունել են նույնասեռականությունը։ Մի քանի ավանդական Մելանեզիական մշակույթներում դեռևս սեռական հասունացման տարիքի չհասած տղան զույգվում էր իրենից մեծ դեռահասի հետ, ով կդառնար նրա ուսուցիչը և «կսերմնավորեր» նրան (կախված ցեղից՝ օրալ, անալ կամ այլ եղանակով) մի քանի տարի, որպեսզի նրանցից փոքրը նույնպես հասներ սեռական հասունացման ։
Միջնադար
Ըստ Քրիստոնեություն, սոցիալական հանդուրժողականություն և նույնասեռականություն գրքի հեղինակ Ջոն Բոսվելի, եղել են նույնասեռ քրիստոնեական վանական համայնքներ և այլ կրոնական կարգեր, որոնցում նույնասեռականությունը ծաղկել է։ Բոսվելը եղել է նաև Նույնասեռ զույգերը նախաժամանակակից Եվրոպայում (հրատարակված 1944թ․ Villard Books-ի կողմից՝ Նյու Յորքում) գրքի հեղինակը, որում նա պնդում է, որ Ադելֆոպոեզիս պատարագը ապացույց է այն բանի, որ քրիստոնեական եկեղեցու վերաբերմունքը նույնասեռականության հանդեպ ժամանակի ընթացքում փոխվել է, և որ վաղ քրիստոնյաները առիթից-առիթ ընդունում էին նույնասեռ հարաբերությունները ։ Նրա աշխատանքը բանավեճերի առիթ դարձավ, քանի որ շատերի կողմից այն դիտվեց որպես ընդամենը փորձ Բոսվելի համար՝ արդարացնելու իր նույնասեռականությունն ու Հռոմեական Կաթոլիկ հավատքը։ Օրինակ, միջին դարերի անգլիացի նշանավոր պատմաբան Սեռ Ռիչարդ Ուիլյամ Սաուդերնը մատնանշում է, որ նույնասեռականությունը համատարած դատապարտվել է կրոնական առաջնորդների և միջնադարյան գիտնականների կողմից 12-րդ դարից բավականին շուտ, նա նաև նշում է ապաշխարհանքները, որոնք տարածված էին վաղ միջնադարյան հասարակության մեջ, և որոնցից շատերը ընդգրկում էին նույնասեռականությունը որպես լուրջ մեղք ։
Բեննեթն ու Ֆրոյդը, «Ամուրի կանայք Եվրոպական անցյալում» գրքում նշում են, որ «Այլ ամուրի կանայք էմոցիոնալ հանգստություն և սեռական հաճույք էին գտնում այլ կանանց մեջ։ Միջնադարյան և վաղ ժամանակակից Եվրոպայում կանանց միջև նույնասեռ հարաբերությունների պատմությունն ուսումնասիրելը չափազանց դժվար է, բայց դրա գոյությանը չկա կասկած։ Եկեղեցու առաջնորդները մտահոգված էին լեսբիական սեքսով։ Կանայք արտահայտում, զբաղվում էին նույնասեռ սիրով, և երբեմն ազատազրկվում կամ նույնիսկ մահապատժի էին ենթարկվում դրա համար, և որոշ կանայք հակառակ սեռի պես էին հագնվում, որպեսզի կարողանային ապրել այլ կնոջ հետ՝ որպես ամուսնացած զույգեր։» Նրանք նաև նշում են, որ նույնիսկ թվացյալ նոր «լեսբի» բառի պատմությունը հասնում է մինչև 1732 թվական, և քննարկում են լեսբի ենթամշակույթները, սակայն ավելացնում են՝  «Այնուամենայնիվ, մենք չպետք է միայն միայնակ լինելու փաստը հավասարեցնենք լեսբի լինելու հետ»։ Մինչդեռ տղամարդկանց միջև նույնասեռ հարաբերությունները շատ են քննարկվել և դատապարտվել,  «Մորալ աստվածաբանները շատ ուշադրություն չէին դարձնում նրան, ինչ մենք հիմա անվանում ենք լեսբիների սեքս, որովհետև հավանաբար այն, ինչ չէր ներառում անդամ, չէր ընկնում նրանց սեքսի մասին պատկերացման մեջ։ Կան լեսբի հարաբերությունների դեմ օրենսդրության որոշակի ապացույցներ այդ ժամանակաշրջանի համար, հիմնականում «գործիքների» օգտագործմանը վերաբերող, այսինքն դիլդոների ։
Նույնասեռականության հանդեպ հետապնդումները շատացան Բարձր Միջնադարում, հասնելով իրենց գագաթնակետին Միջնադարյան Ինկվիզիցիաների ժամանակ, երբ աղանդավոր կաթարներն և վալդենսները մեղադրվեցին անառակության և սոդոմականության մեջ, սատանիզմի մեջ մեղադրանքների հետ մեկտեղ։ 1307 թվականին սոդոմականությունն և նույնասեռականությունը խոշոր մեղադրանքներ էին, որոնց վճիռը տրվում էր Տամպլիերների փորձաքննությունների ժամանակ ։ Աստվածաբան Թովմա Աքվինացին մեծ դեր ուներ նույնասեռականության դատապարտումը բնական իրավունքի հետ կապելու մեջ, պնդելով, որ «որոշ մեղքեր բնության դեմ են, որոնցից են, օրինակ, նրանք, որոնք դեմ են դուրս գալիս կենդանիների մոտ բնական տղամարդու և կնոջ հարաբերության դեմ, և յուրահատուկ որոկավորվում են որպես անբնական արատներ» ։
Միջնադարյան արաբական տարածքների և Պարսկաստանի մահմեդական, հաճախ Սուֆիզմ ուսմունքի հետևորդ պոետները ներբողներ էին գրում գեղեցիկ տղաներին, ովքեր նրանց էին սպասարկում պանդոկներում։ Շատ տարածքներում դա հասավ մինչև ժամանակակից օրեր, ինչպես փաստագրված է Ռիչարդ Ֆրենսիս Բյորտոնի․ Անդրե Ժիդի, և այլոց կողմից։ Հոմոէրոտիզմի երանգները առկա էինք պոեզիայի և այլ գրականության մեջ, սկիզբ առած միջնադարյան ժամանակների որոշ մահմեդականների կողմից, որոնք ողջունում էին տղամարդկանց միջև սերը։ Դա նույնիսկ ավելի տարածված էր, քան կանանց նկատմամբ սիրո արտահայտումը ։
Պարսկական պոետները, ինչպիսիք են Սաադին (մոտ 1291թ․), Հաֆեզը (մոտ 1389թ․) և Ջամին (մոտ 1492թ․), գրել են հոմոէրոտիկ ակնարկներով լի պոեմներ։ Երկու ամենահաճախ փաստագրված ձևերն էին երիտասարդ տրանսգենդեր կանանց հետ կոմերցիոն սեքսը կամ աղջկա կերպարով տղաները, որպես օրինակ քուչեկներն ու բաչա բազիները, և Սուֆիզմի հոգևոր արարողությունները, որտեղ կատարողը հիանում էր գեղեցիկ տղայի կերպարով, որպեսզի մտներ էքստատիկ վիճակի մեջ և տեսներ Աստծո գեղեցկությունը։