cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նոր ուժ (Իսպանիա)
Գաղափարներ և խնդիրներ
«Fuerza Nueva» հրատարակչությունը ստեղծվել է 1966 թվականի մայիսի 2-ին Պինյար Բլասի նախաձեռնությամբ ։ Այդ կառույցը մեծ դեր է կատարել ֆրանկիզմի գաղափարախոսության և քարոզչության գործում։ «Fuerza Nueva»-ի նյութերը գրվում էին ֆալանգիզմի ամենածայրահեղ ոգով՝ առավել դաժան, քան 1966-1975 թվականների իսպանական կառավարությանը։
Ծայրահեղական աջերի հարձակումներ
«Նոր ուժը» հանդիսանում էր ֆրանկիստական ընդդիմության հարվածային կառույցներից մեկը։ Կազմակերպության գաղափարախոսությունն իրենից ներկայացնում էր ազգային սինդիկալիզմի և կաթոլիկ ավանդապահության առանձնահատուկ իսպանական խառնուրդ։ Աստիճանաբար այն վերաձևափոխվեց եվրոպական «նեոֆաշիստական ինտերնացիոնալի» ։ Իսպանական աջ ծայրահեղականներն առավել սերտ հարաբերություններ հաստատեցին իտալական նեոֆաշիստական ահաբեկիչների հետ (Պելուջի Կոնկուտելի) ։ Բլաս Պինյարը մասնակցել է 1970-ականների նեոֆաշիստական առաջնորդ Ստեֆանո Դելե Չիայիի (Մոնտեջուրա լեռան ընդհարումների մասնակից) միջազգային նախագծերին ։
Բլաս Պինյարը քաղաքական բռնությունների բացահայտ կոչ էր անում։ «Նոր ուժի» անդամների, այդ թվում նաև Պինյարի հետ կապված անձանց մասնակցությունն այդպիսի գործողություններին նկատվել է բազմիցս ։ Այդպիսի հարձակումներից առավել հայտնի է 1977 թվականի հունվարի 24-ին Ատոչի փողոցում ձախակողմյան հայացքներ ունեցող հինգ իրավաբանների սպանությունը ։ «Նոր ուժի» ակտիվիստները համագործակցում էին «Քրիստոս Թագավորի պարտիզաններ» («Guerrilleros de Cristo Rey») աջ ծայրահեղական ռազմական կազմակերպության հետ, որը ձախ ակողմյան ուժերի և շրջանային անջատողականների դեմ իրականացրել է մի շարք հարձակումներ։ Ձախ քաղաքական հայացքներ ունեցող ակտիվիստների նկատմամբ հարձակումները, որոնք երբեմն մահվան էին հանգեցնում, շարունակվել են մինչև 1982 թվականը ։ Կազմակերպության որոշ անդամներ քաղաքական ահաբեկչության համար ենթարկվել են քրեական պատասխանատվության։
Ընտրական փորձեր
Չնայած իր հակաժողովրդավարական, հակախորհրդարանական գաղափարախոսության՝ «Նոր ուժը» մասնակցել է 1977 թվականի հունիսին Իսպանիայում տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրույթուններին։ Կազմակերպոթւոյւնը հանդես է եկել «Հուլիսի 18-ի ազգային դաշինքի» կազմում, որին անդամագրվել էին նեոֆալանգիստների և ավանդապահների հետ։ Իսպանիայում հասարակական տրամադրությունները մերժում էին աջ ծայրահեղականներին, այդ իսկ պատճառով «Նոր ուժն» ընտրություններում հավաքեց ընդամենը 0,37 % (ինչն ավելի շատ էր, քան ֆրանկիստական հայացքներ ունեցող ուժերինը)։
Իսպանիայի 1979 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում «Նոր ուժը» հանդես եկավ առավել ընդարձակ դաշինքով։ Այս անգամ կուսակցությունը հավաքեց 2,11 %, և Բլաս Պինյարը դարձավ պատգամավոր։ Այդ ցուցանիշը մինչ օրս հանիդսանում է աջ ծայրահեղականների լավագույն ցուցանիշն ընտրություններում ։
1979 - 1980 թվականները համարվում է «Նոր ուժի» հրապարակային գործունեության գագաթնակետը։ Գործունեության հիմնական ձևաչաթը Մադրիդում ցույցեր կազմակերպելն էր, որոնց անմիջական մասնակցություն էր ունենում կազմակերպության խարիզմատիկ առաջնորդ Բլաս Պինյարը։ Արդեն ավանդական էին դարձել Օրիենտե հրապարակում ելույթներն ու բազմամարդ հավաքները յուրաքանչյուր տարվա հուլիսի 18-ին («խաչակրաց արշավանքի» սկսման օրը՝ 1936 - 1939 թվականների քաղաքացիական պատերազմ) և նոյեմբերի 20-ին (Իսպանական ֆալանգայի հիմնադիր Ջոզե Անտոնիո Պրիմօ դե Ռիվերայի մահվան օրը /1936 թվական/ և Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի մահվան օրը /1975 թվական/): Սակայն այդ ակտիվությունը լուրջ հաջողություններ չէր ապահովում նույնիսկ տեղական ընտրություններում ։
Մրցակցությունն և ներքին տարաձայնություններ
«Նոր ուժի» հարաբերություններն ֆրանկիստական այլ կազմակերպությունների, հատկապես նեոֆալանգիստների հետ խնդրահարույց ու բարդ էին։ Խնդիրներ էին ծագել նույնիսկ խորհրդանիշների հետ կապված (նետով վահանի պատկերանիշ «Cara al sol» օրհներգ, կապույտ գույնի համազգեստ և կարմիր բերետ), որոնք յուրաքանչյուր կազմակերպություն համարում էր իրենը։ Նեոֆրանկիստների ընդհանուր ընտրազանգվածը չափազանց քիչ էր, բայց այդ քիչ քանակությունն էլ էր բաժանվում մրցակիցների միջև։
Կուսակցության ներսում աստիճանաբար առաջացավ գաղափարական տարբերություն։ 1980-ական թվականների սկզբին կուսակցությանն անդամագրվում էին ոչ միայն ազգայնական-սինդիկալիստներ, նեոֆաշիստներ և կաթոլիկ ֆունդամենտալիստներ, այլ նաև տեխնոկրատական հյացքների, Օպուս Դեյի գաղափարների կրողներ և նույնիսկ նեոազատականներ։ Նրանք բոլորը հասկանում էին Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի թողած ժառանգությունը, «նոր ազգայնականությունը», ինչը երբեմն հանգեցնում էր միմյանց հետ վեճերի։
Պարտություն և ինքնալուծարում
«Նոր ուժը» ոչ մի մասնակցություն չի ունեցել աջ ծայրահեղականների կողմից 1981 թվականի փետրվարի 23-ին իրականացրած ռազմական հեղաշրջման փորձին, որը հայտնի է որպես «23-F» խռովություն անվամբ։ Ֆրանկիստական գաղափարախոս Բլաս Պինյարը մյուս պատգամավորների նման ստիպված էր պառկել գետնին Կոնգրեսի պալատը գրաված ֆրանկիստական ժանդարմ Անտոնիո Տեխերոյի հրամանով ։
Երկրում հասարակական կարծիքի՝ դեպի ձախակողմյան հայացքներ տեղաշարժը հանգեցրեց 1982 թվականի հոկտեմբերի 28-ին տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրություններում «Նոր ուժի» ջախջախիչ պարտության։ Ընտրություններից գրեթե անմիջապես հետո հաղթած սոցիալիստների կողմից սկսվեցին աջ ծայրահեղականների նկատմամբ դաժան ճնշումներ։ Արգելվեց Օրիենտե հրապարակում յուրաքանչյուր տարի անցկացվող ավանդական հանրահավաքը, իրականացվեցին տասնյակ ձերբակալություններ։ Այդ գործողություններից հետո Բլաս Պինյարի որոշմամբ իր ղեկավարած կուսակցությունը լուծարվեց։
Ավանդույթների ժառանգություն
«Նոր ուժի» բազմաթիվ անդամներ շարունակեցին մասնակցություն ցուցաբերել քաղաքականության ոլորտում։ Կուսակցության լուծարումից հետո Բլաս Պինյարը շարունակեց ամենամյա հավաքները հուլիսի 18-ին և նոյեմբերի 20-ին (նոյեմբերյան հավաքը Օրիենտեյի հրապարակում շաչունակվում է մինչև մեր օրեր ): 1980-ական թվականներին ստեղծվեց «Ազգային ճակատը», որը որդեգրել էր առավել չափավոր դիրքորոշում (ֆրանսիական Ազգային ճակատի օրինակով)։ 2003 թվականին իրավաբան Ռաֆայել Լոպես Դիեգեսը, ով հանդիսանում է Պինյարի ընտանիքի անդամ, ստեղծեց «Իսպանական այլընտրանք» կուսակցությունը, որն ուներ պահպանողական-կաթոլիկ ուղղվածություն։ «Fuerza Nueva» հրատարակչությունը շարունակում է իր գործունեությունը՝ հիմնականում պահպանելով նախկին գաղափարական-քաղաքական կողմնորոշումը։
Իսպանական «Նոր ուժ» կուսակցությունը ընդհանուր առմամբ մարմնավորում էր 1970-ական թվականների երկրորդ կեսի և 1980-ական թվականների համաեվրոպական նեոֆաշիստական միտումը։ «Նոր ուժ» արտահայտությունը դարձավ եվրոպական աջ ծայրահեղական կազմակերպության տիպային անվանում։ Համանուն կազմակերպություններ են ստեղծվել ոչ միայն Իսպանիայում, այլ նաև Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Բելգիայում և նույնիսկ ժամանակակից Ռուսաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նեոֆաշիզմ Կատեգորիա:Իսպանիայի կուսակցություններ Կատեգորիա:1977 հիմնադրումներ Իսպանիայում Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքական պատմություն Կատեգորիա:Հակակոմունիստական կազմակերպություններ
Նոյհաուզեն (այլ կիրառումներ)
Նոյհաուզեն, կարող է վերաբերել՝
Դոմինիկ Ուեսթ
Դոմինիկ Ջերարդ Ֆե Ուեսթ (Dominic Gerard Fe West, ), անգլիացի դերասան։ Առավել հայտնի է հետևյալ ֆիլմերից՝ «Ռոք֊աստղ» (2001), «Հանիբալ։ Ծագում» (2007), «300 սպարտացիները» (2007), «Պատժողը։ Պատերազմի գոտի» (2008)։ Երկու անգամ առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի (2012, 2015)։
Կենսագրություն
Ուեսթը ընտանիքում յոթ երեխաներից մեկն է։ Նա ունի հինգ քույր և մեկ եղբայր։ Թատրոնում սկսել է խաղալ ինը տարեկանից։ 1999 թվականին ավարտել է երաժշտության և դրամայի դպրոցը։ Նրան սկսել են նկատել «Չիկագո» (2002) և «Մոնա Լիզայի ժպիտը» (2003) ֆիլմերից հետո։ Երկար ժամանակ աշխատել է թագավորական ազգային թատրոնում, որտեղ խաղացել է «Ճայը», «Ինչպես է դա ձեզ դուր գալիս» և «Ռոք'ն ռոլ» ներկայացումներում։ Ամուսնացած է Կետրին Ֆինջերալդի հետ, ունեն չորս աղջիկ։
Սավոնլինա
Սավոնլինա (Nyslott), քաղաք և ինքնավար քաղաք-շրջան՝ 35․504 բնակչությամբ (2016 թվականի մարտի 31-ի տվյալներով), որը գտնվում է Ֆինլանդիայի հարավ-արևելքում, Սայմա լճի տարածաշրջանի սրտում։ Ֆիններեն քաղաքի անունը նշանակում է «Սավոնիայի ամրոց», իսկ շվեդերեն՝ «Նոր ամրոց»։
Բնակչությունը՝ ։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1639 թվականին, Օլավինլինա ամրոցի վրա։ Ամրոցը հիմնադրվել է Էրիկ Աքսելսոն Տոտտիի կողմից 1475 թվականին, ջանալով պաշտպանել Սավոնիան և վերահսկելու Շվեդիայի Թագավորության անկայուն սահմանը և իր ռուս հակառակորդին։ Ռուս-շվեդական պատերազմի ընթացքում (1741–1743) ամրոցը գրավվեց Մարշալ Պյոտր Լասսիի կողմից ։ 1743 թվականից մինչև 1812 թվականը այն գտնվում էր Ռուսաստանի ենթակայության տակ, և ետ վերադարձվեց Ֆինլանդիային, որպես «Հին Ֆինլանդիայի» մի մաս։ 1973 թվականին Սեյմինկի ինքնավար  շրջանը միավորվեց Սավոնլինային։ 2009 թվականի սկզբներին Սավոնրանտա ինքնավար շրջանը և Էնոնկոսկի ինքնավար շրջանի 31․24 կմ²  հողատարածք, որը գտնվում էր Սավոնլինայի և Սավոնրանտայի միջև, միավորվում են Սավոնլինային։
Փոխադրամիջոց
Քաղաքը գտնվում է Ֆինլանդիայի մայրաքաղաք Հելսինկիից 335 կիլոմետր հեռավորության վրա (գնացքով չորս ժամվա ճանապարհ)։ Քաղաքում կա օդանավակայան, և դեպի Հելսինկի ինքնաթիռը հասնում է 40-60 րոպեում։ Օդանավակայանը կառուցված է կղզիների մի շղթայի վրա, որոնք գտնվում են մի շարք խոշոր լճերի տարածքում։
Ատրակցիոններ
Քաղաքում տեղի է ունենում ամենամյա հայտնի Միջազգային Օպերայի փառատոնը։ Օպերաները ներկայացվում են ամրոցի ներսում կառուցված բեմի վրա։ Քաղաքում է անցկացվում նաև Բջջային հեռախոսների նետման առաջնությունը, որը սպորտաձև է համարվում։  Առաջին անգամ այն տեղի է ունեցել 2000 թվականին և անցկացվում է ամեն տարի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1475 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Վերանվանված քաղաքներ
Նիկոլայ Սկրյոբով
Նիկոլայ Միխայլովիչ Սկրյոբով (Николай Михайлович Скрёбов, ), խորհրդային ռուս բանաստեղծ, գրող, ռադիոլրագրող, թարգմանիչ։ ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության (1959), ԽՍՀՄ գրողների միության (1962) անդամ։ ՌԴ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1996)։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Սկրյոբովը ծնվել է 1932 թվականին Ռոստովի մարզի Շախտի քաղաքում։ 1956 թվականին ավարտել է Կիևի համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը և զբաղեցրել տարբեր պաշտոններ, աշխատել է ռոստովյան թերթերում` «Լենինյան դրոշ» (1956-1957), «Մուրճ» (1957-1961), «Дон» (1961-1965) ամսագրում, Ռոստովի հեռուստատեսությունում (1965-1967), եղել է Ռոստովի գրողների կազմակերպության գրական խորհրդատու (1968-1969), Ռոստովի շրջանի ԽՄԿԿ կոմիտեի մշակույթի վարչության հրահանգիչ (1969-1974), «Մուրճ» թերթի բաժնի վարիչ (1974-1976), «Դոն» ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ (1976-1979), ՌԽՖՍՀ գրողների միության Ռոստովի մասնաճյուղի նախագահի տեղակալ (1979-1981), Ռոստովի հեռուստառադիոկոմիտեի գլխավոր խմբագիր (1981-1992), Ռոստովի պետական հեռուստառադիոկոմիտեի «Дон-ТР» ստուդիայի գլխավոր խմաբգիր (1992 թվականից)։
Համալսարանն ավարտելուց հետո ապրել է Կամենսկի տարածաշրջանում, ապա` Դոնի Ռոստովում։ Մահացել է 2015 թվականի մարտի 3-ին։ Թաղված է Դոնի Ռոստովի Հյուսիսային գերեզմանատանը։
Ստեղծագործական ուղի
Սկրյոբովի առաջին առանձին բանաստեղծությունները հրատարակվել են 1951 թվականին, բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն` «Սիրելի Գույնը», լույս է տեսել 1961 թվականին։
Իր բանաստեղծություններում Սկրյոբովը գրում է հոր, հանքափորների, հասակակիցների և զինվորների մասին։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում փոքր բանաստեղծական ժանրերը, դավանանքային լիրիկան, թարգմանությունը, պոեզիայի շրջանակներում հայտնի է որպես սոնետի վարպետ ։ Լրագրության բնագավառում մասնագիտական աշխատանքի շնորհիվ Սկրյոբովը ստեղծել է ակնարկներ, գրախոսություններ, էսսեներ։
Գրել է տարբեր տարիքների համար` «Только вместе» (1964), «Толстопятые друзья» (1966), «Под не­спокойною звездой» (1971), զբաղվել է Հյուսիսային Կովկասի, Ուկրաինայի, Բուլղարիայի բանաստեղծների ստեղծագործությունների թարգմանությամբ։
Սկրյոբովի նախաձեռնությամբ Ռոստովի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում բեմադրվել են Նիկոլայ Օստրովսկու «Փոթորկի ծնունդը» և Մ. Միզիյսկու «Դեղին դիմակ» ներկայացումները։
Ստեղծագործություններ
Սկրյոբովի գրական գործունեության ընթացքում լույս են տեսել ավելի քան 20 բանաստեղծական ժողովածուներ, այդ թվում `
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Նոյնկիրխեն (այլ կիրառումներ)
Նոյնկիրխեն, կարող է վերաբերել՝
PRISM (հետախուզական ծրագիր)
PRISM (Program for Robotics, Intelligents Sensing and Mechatronics), ԱՄՆ-ի պետական ծրագիր, որով հետևում են մարդկանց էլեկտրոնային փոստերին, առցանց գործունեությանը և ընդհանրապես, համացանցում արված ամեն գործողության։ Այն վերահսկվում է ԱՄՆ Ազգային անվտանգության գործակալության կողմից 2007 թվականից։ Պաշտոնապես համարվում է բացարձակ գաղտնի ։
Լայն մասսաներին այս ծրագրի գոյության մասին հայտնի դարձավ 2013 թվականի հունիսի 6-ին, երբ PRISM գաղտնի հետախուզական ծրագրի տեսաբացիկներից հրատարակվեցին Վաշինգտոն Փոստ և «Գարդիան» ամսագրերում ։
Վաշինգտոն Փոստի՝ 2010 թվականի տվյալներով, ամեն օր ԱԱԳ-ի տվյալների հավաքագրման համակարգը (այդ թվում նաև՝ PRISM) որսացել և ձայնագրել են մոտավորապես 1,7 մլրդ հեռախոսային խոսակցություններ և էլեկտրոնային հաղորդագրություններ   և կատարել գրեթե 5 մլրդ արձանագրություն ամբողջ աշխարհում բջջային կապի օգտատերերի շարժի վերաբերյալ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հետախուզություն
Նոսովո (այլ կիրառումներ)
Նոսովո, կարող է վերաբերել՝
Ֆուտբոլի տարատեսակներ
Տեսակներ
Ֆուտբոլային խաղերի բազմազանությունը պայմանավորված է ֆուտբոլի հանրաճանաչությամբ։
Ֆուտբոլի ազգային թանգարան
Մանչեստրում գործում է ֆուտբոլի ազգային թանգարան, որտեղ ցուցադրում են 15 րոպեանոց ֆիլմեր անցյալի հայտնի խաղերից։ Թանգարանի դահլիճներում կան հայտնի խաղացողների մոմե ֆիգուրներ, ֆուտբոլի պատմությունից տարբեր ցուցանմուշներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ
Ավրիլ Հեյնս
Ավրիլ Դանիկա Հեյնս (Avril Dannica Haines, ), պատմությամն մեջ առաջին կինը, որը զբաղեցրել է Կենտրոնական հետախուզական վարչության տնօրենի տեղակալի (2013-2015) և ԱՄՆ Ազգային անվտանգության նախագահի խորհրդականի տեղակալի պաշտոնները (2015-2017)։
Կենսագրություն
Կենսաքիմիկոս Թոմաս Հեյնսի և Ադրիան Ռապինի դուստրն է, որն իր գիտական կարիերան փոխել է նկարչի ուղու հետ։ Ընտանիքն ապրում էր Վերին Վեսթ-Սայդում` Նյու Յորքի բոհեմական շրջանում։ Երբ Ավրիլը 4 տարեկան էր, մայրը հիվանդացել է քրոնիկ էմֆիզեմայով, իսկ ավելի ուշ՝ թռչունների տուբերկուլյոզով։ 12 տարեկանում աղջկա վրա էր մոր ամենօրյա խնամքի պատասխանատվությունը, որն այս անգամ ծանր հիվանդ էր (նա մահացել է դստեր տասնվեցամյակից կարճ ժամանակ անց)։
Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո (այդ տարիներին նաև մասնակի աշխատել է մեքենաների վերանորոգման խանութում) Ավրիլը մեկնել է Ճապոնիա և որոշ ժամանակ Կոդոկանի ինստիտուտում անցկացնելուց հետո ստացել ձյուդոյի շագանակագույն գոտի։ Վերադառնալով ԱՄՆ՝ Չիկագոյի համալսարանում ուսումնասիրել է ֆիզիկա, արձակուրդին հայրենի Նյու Յորքում սիրահարվել է թռիչքային հրահանգիչ Դևիդ Դավիգիին, նրանք միասին վերականգնելով հին երկշարժիչ  «Սեսնան»՝ փորձել են մեկնել Եվրոպա, սակայն ինքնաթիռը սառել է Լաբրադոր ծովում։ Նրանց հաջողվել է խուսափել ջրի վրա վայրէջքից։
Կարիերա
Հետաքրքրված էր միջազգային իրավունքով և մարդու իրավունքների պահպանման խնդրով, համալսարանն ավարտելուց հետո դաշնային վերաքննիչ դատարանի դատավորի աշխատասենյակում աշխատել է որպես գործակատար, իսկ 2003 թվականին ԱՄՆ պետդեպարտամենտում՝ իրավախորհրդատուի պաշտոնում։
2010 թվականից աշխատել է Օբամայի վարչակազմում՝ որպես նախագահի խորհրդականի օգնական, մասնագիտացել ազգային անվտանգության հարցերում, ինչպես նաև Ազգային անվտանգության խորհրդում աշխատել որպես իրավախորհրդատու։ 2013 թվականի հունիսի 12-ին ԿՀՎ տնօրեն Բրենան պաշտոնապես հայտարարել է 2013 թվականի օգոստոսի 9-ին ԿՀՎ փոխտնօրենի պաշտոնից Մայքլ Մորելի պաշտոնաթողության և նրա փոխարեն Ավրիլ Հայնեսի նշանակման մասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Ջորջթաունի համալսարանի շրջանավարտներ
Օլե Լուկոյե
Օլե Լուկոյե (Ole Lukøje), Հանս Քրիստիան Անդերսենի համանուն հեքիաթի (գրվել է ժողովրդական հեքիաթների հիման վրա) հերոս։ Հեքիաթը պատմում է խորհրդավոր, առեղծվածային էակի մասին, որը երեխաներին երազներ է ցույց տալիս։ Օլե Լուկոյեի մասին պատմության որոշ տարրեր հիշեցնում են Մորփեոսին՝ հունական դիցաբանության մեջ քնի և երազի աստծուն. օրինակ` Օլեն, ինչպես և Մորփեոսը, երեխաներին քնեցնելու համար օգտագործում է հատուկ քնաբեր հեղուկ (Օլեի մոտ դա քաղցր կաթն է)։
Կերպար
Օլե Լուկոյե անունը կազմված է 2 մասից. Օլե՝ տղամարդու դանիական անուն, Լուկոյե՝ թարգմանվում է որպես «Աչուկներ փակող»։ Նա թևերի տակ պահում է 2 հովանոց, որոնք բացում է քնած երեխաների գլխին։ Այն երեխաների համար, որոնք իրենց լավ են պահել, նախատեսված է գեղեցիկ պատկերներով հովանոց։ Նա նրանց օգնում է տեսնել գեղեցիկ, հաճելի երազներ։ Չլսող երեխաների համար Օլե Լուկոյեն բացում է առանց նկարների հովանոցը։ Այդ երեխաներն ամբողջ գիշեր երազ չեն տեսնում։
Հեքիաթում Օլե Լուկոյեն մի շաբաթ այցելում է Յալմար անունով մի փոքրիկ տղայի և նրան հեքիաթներ պատմում։ Հեքիաթի ընթացքում պարզվում է, որ Օլեն իրականում շատ ծեր է։ Վերջին գիշերը՝ կիրակի օրը, Օլե Լուկոյեն տղային պատմում է իր եղբոր մասին, որի անվանում են նույն ձևով, բայց նա ունի նաև երկրորդ անուն՝ Մահ։ Նա գալիս է, որպեսզի փակի նրանց աչքերը, ովքեր այս աշխարհից պետք է շուտ հեռանան, և նրանց տանում է իր հետ։
Այսպիսով՝ Օլե Լուկոյե կերպարը բաժանվում է երկու մասի. մահվան ու քնի հունական աստվածներ Թանատոսի և Հիպնոսի նմանությամբ նրանք հարազատներ են, բայց տարբերվում են միմյանցից։ Այսպես՝ «փոքրիկ զվարճալի մարդուկը ոչ միայն երազների թագավորության միջնորդն է, այլ նաև մահվան թագավորության, որում անորոշ ձևով հասկացվում են Դրախտի և Դժոխքի պատկերները» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մտացածին տղամարդիկ Կատեգորիա:Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթներ Կատեգորիա:Հեքիաթների կերպարներ
Նովա Օլինդա (այլ կիրառումներ)
Նովա Օլինդա, կարող է վերաբերել՝
Նովայա Բերեզովկա (այլ կիրառումներ)
Նովայա Բերեզովկա, կարող է վերաբերել՝
Աթաթուրքի հրապարակ
Համարվում է երկրի կենտրոնական հրապարակը, որը տեղակայված է Նիկոսիայի հյուսիսային հատվածքում։ Հրապարակը հայտնի է նաև որպես «պալատային տարածք» (Kare konaklar)։
Անվանում
Հրապարակի տեղում նախկինում եղել է թագավորական պալատ։ Հրապարակը կառուցվե է միայն 1904 թվականին։
Հրապարակը իր ներկայիս անվանումը ստացել է այն բանից հետո, երբ 1974 թվականին թուրքական ուժերը օկուպացրեցին Հյուսիսային Կիպրոսը։
Հրապարակին տրվեց թուրք նշանավոր ազգայնական Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի անունը։
Պատմություն
Աթաթուրքի հրապարակի պատմությունը սկսվում է միջնադարյան ավատատիրական (ֆեոդալական) ժամանակներից։ Նախկինում եղել է Կիպրոսի Լուսինյան արքայական տոհմի արքունի պալատը։
Այն կորցրել է իր հեղինակությունը այն ժամանակ, երբ Լուսինյանները կառավարելու նպատակով տեղափոխել են կառավարելու Կիլիկյան Հայաստանի թագավորություն։
Ներկայումս այն ունի նաև թուրքական վարչական դատարան։ 1904 թվականին պալատը քանդվել է և կառուցվել է հետիոտնային գոտի ։
Աթաթուրքի հրապարակի հյուսիսային կողմում տեղակայված է օսմանյան տիրապետության շրջանից մինչ օրս պահպաված աղբյուր ։ 2001 թվականից այստեղ գործում է նաև պարեկային կետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի հրապարակներ
Թալինի շրջան
Թալինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ապա՝ Հայաստանի Հանրապետության վարչատարածքային միավոր այժմյան Արագածոտնի մարզի հարավ-արևմուտքում։ Գտնվում էր ՀԽՍՀ արևմտյան մասում՝ սահմանակցելով Թուրքիային։ Կազմավորվել է 1930 թվականի սեպտեմբերի 9-ին։ Տարածությունը 1 090,6 քառ. կմ էր, բնակչությունը՝ 35 100 մարդ (1987), խտությունը՝ 32,1 մարդ։
Պատմություն
Թալինի շրջանի տարածքը դեռ հնադարում եղել է Հայաստանի կազմում՝ Երվանդունիների (մ.թ.ա. 570-201) և Արտաշեսյանների (մ.թ.ա. 189-1) թագավորության ժամանակ։ Ավելի ուշ Թալինի շրջանի տարածքը կազմել է Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի մեջ։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում այն եղել է Կամսարականների, Պահլավունիների, Վաչուտյանների և այլ իշխանների տոհմական կալվածքը։ 9-րդ դարի վերջից մտել է Բագրատունյաց թագավորության, ապա՝ Զաքարյան իշխանապետության մեջ։ 14-16-րդ դարերում այն մտել է մոնղոլական, ապա՝ կարակոյունլու և ակկոյունլու թուրքմենական պետությունների մեջ։
Պարսկական տիրապետության ժամանակ Թալինի շրջանը Երևանի կուսակալության, ապա Երևանի խանության մի մասն էր։ Արևելյան Հայաստանը Ռուսաստանին միանալուց հետո, այն մտել է Հայկական մարզի, Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառի, Հայաստանում խորհրդային կարգեր հաստատվելուց հետո՝ Լենինականի և Էջմիածնի գավառների մեջ։
Ճարտարապետական հուշարձաններից նշանավոր են են Շենիկի (5-րդ դար), Մաստարայի (6-րդ դար), Գառնհովտի (6-7-րդ դարեր), Իրինդի (7-րդ դար), Ներքին Սասունաշենի եկեղեցիները, Քրիստափորի վանքը (7-րդ դար), Թալինի Կաթողիկե և Սուրբ Աստվածածին եկեղեցիները, Ներքին Թալինի քարավանատունը (13-14-րդ դարեր) և այլն։ Կան կիկլոպյան ամրոցներ, կրոմլեխներ։
Շրջանային կուսակցական կազմակերպությունը ստեղծվել էր 1930 թվականին։ 1987 թվականին կար 96 սկզբնական կուսակցական, 137 կոմերիտական կազմակերպություն։ Լույս էր տեսնում «Կոմունիզմի դրոշով» շրջանային թերթը։
Ռելիեֆ և կլիմա
Թալինի շրջանը գտնվում է Արագած լեռնազանգվածի հարավարևմտյան լանջերին՝ 1200-3500 մ բարձրությունների վրա։ Տարածքում են Թալինի, Կարմրաշենի սարավանդները, Ծաղկասար (2219 մ), Իրինդ (2050 մ), Արտենի (2047 մ) հանգած հրաբուխները։ Տիրապետում են կիսաանապատային, լեռնատափաստանային և լեռնամարգագետնային լանդշաֆտները։ Հարուստ է պեռլիտի, խարամի, տուֆի, պեմզայի, ասբեստի պաշարներով։
Կլիման ցամաքային է, հունվարի միջին ջերմաստիճանը՝- 6 °C-ից մինչև -12 °C, հուլիսինը՝ 11- 23 °C, տարեկան տեղումները՝ 300-650 մմ, վեգետացիայի շրջանը՝ 80-180 օր։ Գետերը մշտական հոսք չունեն։ Զարգացած են հեղեղատները (նշանավոր է Մաստարայի հեղեղատը)։ Գործում են Ներքին Սասունաշենի, Դավթաշենի, Թալինի, Վերին Բազմաբերդի, Շենիկի, Աշնակի, Սաբունչիի ջրամբարները, Արզնի-Շամիրամի ջրանցքները, 8 միջտնտեսային ջրանցք, 12 ջրհան կայան։
Տնտեսություն
Տնտեսության առաջատար ճյուղերն են շինանյութերի, սննդի, թեթև արդյունաբերությունը, անասնապահությունը, խաղողագործությունը։ Կար 18 արդյունաբերական ձեռնարկություն։ Արտադրանքի ծավալով առաջնակարգ տեղ են գրավում կենցաղային էլեկտրասարքերի, պանրի, տրիկոտաժի (Թալին), երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների, պեռլիտի (Արագած), գինու (Արտենի) ձեռնարկությունները, Երևանի ժամացույցի գործարանի մասնաճյուղը (Մաստարա)։
1986-1987 ուսումնական տարում կար 21 միջնակարգ, 17 ութամյա, 2 երաժշտական, 2 մարզական դպրոց, 1 պրոֆտեխնիկական ուսումնարան։ 1987 թվականին գործում էր 38 գրադարան, 41 ակումբ ու մշակույթի տուն, 2 հիվանդանոց, 5 ամբուլատորիա, 2 կինոթատրոն, ժողովրդական թատրոն, Աշնակի «Սասուն» և Թալինի «Արագած» պարի ժողովրդական կոլեկտիվները։
Տես նաև
Կատեգորիա:Թալինի շրջան
Գրիգոր Մամիկոնյան (այլ կիրառումներ)
Գրիգոր Մամիկոնյան անունով Հայաստանում կառավարել են երկու իշխաններ՝
ՀՀ տարածքային կառավարման և արտակարգ իրավիճակների նախարարություն
Հայաստանի Հանրապետության Տարածքային կառավարման և արտակարգ իրավիճակների նախարարությունը գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին է, որը գործել է 2014 թ. դեկտեմբերի 1-ից մինչև 2016 թվականը։
Ընդհանուր տեղեկատվություն
Առաջին տեղակալ՝
Տեղակալներ
Հեյլի Ուեբբ
Հեյլի Ուեբբ (Haley Webb, ), ամերիկացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Հեյլի Ուեբբը ծնվել է փոքրիկ Ֆերֆաքս քաղաքում և մեծացել է Վուդբրիջում, Վիրջինիայի նահանգ ։ Այնտեղ նա եղել է դպրոցի պարի խմբակի ավագը, ինչպես նաև թեկվանդոյից ունեցել է առաջին աստիճանի սև գոտի։ 2001 թվականին նա տեղափոխվել է Սան Դիեգո, Կալիֆոռնիա նահանգ։ 16 տարեկանում ավարտելով միջնակարգ դպրոցը՝ Հեյլին տեղափոխվել է Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա։
Կարիերա
Հեյլին հայտնի է դարձել շնորհիվ իր «Պատանի գայլը» հեռուստասերիալում կատարած դերի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոպրանոներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դաշնակահարներ
Շնաձկների հարձակումներ
Վիճակագրություն
Ֆլորիդայի համալսարանի բնագիտության թանգարանը մատնանշում է, որ շնաձկների` մահվան ելքով հարձակումների ցուցանիշներն այդքան էլ մեծ չեն, համեմատած մահացության դեպքերի այլ ցուցանիշների, որոնք սովորաբար համարվում են ավելի քիչ վտանգավոր։ Օրինակ, ԱՄՆ-ի ծովափնյա նահանգներում կայծակի հարվածներից տարեկան մահանում է մոտավորապես 38 մարդ ։
Հաշվարկված է, որ շնաձկան հարձակմանը ենթարկվելու հավանականությունը (նրանց համար, ովքեր ծովափ են գնում) կազմում է 11,5 միլիոնից 1-ը, իսկ նման հարձակումից մահանալը՝ 264,1 միլիոնից 1-ը ։ ԱՄՆ-ում տարեկան միջինում խեղդվում է 3306 մարդ, իսկ շնաձկների հարձակման զոհ է դառնում 1 մարդ ։ Համեմատելու համար, մարդիկ տարեկան սպանում են 100 միլիոն շնաձուկ ։
Շնաձկների հարձակումների ուսումնասիրության նպատակներ
Հարձակումների ուսումնասիրությունների նպատակներից մեկն է՝ մեծացնել շնաձկների աշխարհի և նրանց պահվածքի մասին պատկերացումները։ Շնաձկների՝ մարդկանց վրա հարձակվելու պատճառներն և հանգամանքները հասկանալը թույլ է տալիս հնարավորինս կրճատել այդ դժբախտ պատահարների թիվը։ Շնաձկների մասնակցությամբ որքան շատ դեպքեր ուսումնասիրվեն, այնքան ավելի լավ կուսումնասիրվեն նրանց բնավորությունն ու բնորոշ գործողությունները։ Մարդկանց համար վտանգ են ներկայացնում նրանց ցեղատեսակների մի փոքր տոկոսը։ Սակայն մինչ օրս ամեն տարի մարդը որսում է մինչև 100 միլիոն շնաձուկ։ Ոչնչացվում է օվկիանոսի ամենաթանկարժեք գիշատիչը, որը վճռական դեր է կատարում Համաշխարհային օվկիանոսի առողջ գոյության պահպանման գործում։ Սպիտակ շնաձկների քանակի պակասելը, որոնք կարգավորում են փոկերի և ծովառյուծների թիվը, կապվում է Կալիֆորնիայի և Օրեգոնի ափամերձ շրջաններում սաղմոնի պոպուլյացիայի խիստ կրճատման հետ ։ Շնաձկների հարձակումների առանձին դեպքերի ուռճացրած նկարագրությունները, ինչպես նաև մարդկային հիմնական վախերի խաղը՝ ստեղծված ռեժիսորների ու գրողների կողմից, լայնամասշտաբ հանդիսատեսին ներշնչել են անհիմն սարսափ։ Դրա համար պարտադիր են անկողմնակալ ուսումնասիրությունները, որոնք կարող են ողջամտորեն բացահայտել իրական դեպքն ու գնահատել շնաձկների հարձակումները ։
Ամենավտանգավոր տեսակներ
Ի տարբերություն տարածված կարծիքի` շնաձկների միայն մի քանի ցեղատեսակներն են մարդու համար վտանգ ներկայացնում։ Ավելի քան 400 տեսակներից միայն 4-ի շրջանում են գրանցվել հարձակումներ մարդկանց վրա մահվան ելքով. դրանք են սպիտակ, վագրային, ցուլ և երկարաթև շնաձկները ։ Այնուամենայնիվ, չնայած նրան, որ այս հզոր գիշատիչներն ի զորու են հարձակվել մարդկանց վրա, գոյություն ունեն լուսա- և տեսաձայնագրություններ, որոնք արվել են բաց ջրում անպաշտպան դայվերների կողմից։ Օրինակ` Ժակ Պերենի ֆրանսիական «Օվկիանոսներ» ֆիլմում առկա են կադրեր, որտեղ մարդն ազատ լողում է շնաձկների կողքին։
ԶԼՄ-ների և ֆիլմերի պատճառով այսօր ամենավտանգավոր և ագրեսիվ տեսակն է համարվում սպիտակ շնաձուկը (Carcharodon carcharias)։ Միլիոնավոր տարիների ընթացքում այս տեսակը ձեռք է բերել մի շարք առանձնահատկություններ` նրան դարձնելով ծովային կատարյալ որսորդ։ Լորենցինի ամպուլաները, որոնց գտնվում են մռութի մոտ, կարողանում են ղեկավարել մինչև 0,005 միլիվոլտ հզորությամբ էլեկտրական իմպուլսներ, իսկ անհավանականորեն սուր հոտառությունը թույլ է տալիս 5 կիլոմետր հեռավորության վրա զգալ արյան ամենափոքր կոնցենտրացիաները։ Զոհին հետևելու և հետապնդելու համար շնաձկան մոտ առկա է բնության կողմից տրված հրաշալի քողարկում՝ ներքևից բաց, իսկ վերևից մուգ երանգավորում, ինչը թույլ է տալիս ջրի մակերևույթին մինչև վերջին րոպեն անտեսանելի մնալ։ Ուժը, արագությունն ու մի քանի շարքերից բաղկացած սուր ատամները որսին ոչ մի ելք չեն թողնում։ Ըստ գիտնականների հետազոտությունների՝ սովորաբար սպիտակ շնաձուկը հարձակվում է ներքևից՝ հասցնելով ուժեղ հարված և ուժեղ առաջին խայթոցը, իսկ հետո կողք է լողում, որպեսզի խուսափի պաշտպանվող զոհի հնարավոր հարվածներից և թույլ տալիս նրան թուլանալ՝ արնաքամ լինելով։ Սովորաբար հենց առաջին հարձակումից սպիտակ շնաձուկը մահացու վերքեր է հասցնում ։
Վագրային շնաձուկը (Galeocerdo cuvier ) մարդկանց վրա հարձակումների վիճակագրական սանդղակում զբաղեցնում է երկրորդ տեղը։ Նրան հաճախ կարելի է հանդիպել գետաբերաններին, ծովախորշերում և ափին մոտ կղզաշղթաների ծանծաղուտներում։ Հաշվի առնելով այդ տեսակի բնակվելու վայրերը և դրանցում ամեն օր հայտնվող դայվերների, լողորդների ու սերֆերների քանակը՝ հարձակումների հնարավորությունը (որը տարեկան տեղի է ունենում 3-4 անգամ) կարելի է անվանել շատ քիչ հավանական։ Սակայն դա չի խանգարում վագրային շնաձկներին համարել ամենավտանգավոր տեսակներից։ Չնայած նրա սովորական դանդաղաշարժությանը, վագրային շնաձուկը համարվում է ամենաուժեղ լողորդներից մեկը և առավելագույնս մոտենալով զոհին, հարձակման ժամանակ միանգամից արագություն է հավաքում այնպես, որ վերջինիս մոտ գրեթե փրկվելու ելք չի մնում։ Մինչ անհայտ օբյեկտի վրա հարձակում գործելը շնաձուկը նախևառաջ պտտվում է դրա շուրջը կամ հետախուզելու համար մռութով հրում։ Այնուամենայնիվ այդ տեսակին ավելի շատ բնորոշ է սնվելու ավելի ագրեսիվ եղանակ՝ առանց երկմտելու. հարձակման ժամանակ վագրային շնաձուկը փորձում է միանգամից խժռել իր որսը։ Հենց դրա պատճառով էլ երբեմն նրանց ստամոքսներում հայտնաբերվում են ոչ ուտելի առարկաներ, ինչի պատճառով նրան երբեմն անվանում են «օվկիանոսի հավաքարար»։
Ցուլ շնաձկան (Carcharhinus leucas) հարձակումների դեպքերը համեմատաբար քիչ են տեղի ունենում, քան ըստ պաշտոնական ցուցանիշների։ Գլխավոր պատճառն այն է, որ դրանք հիմնականում տեղի են ունենում երրորդ աշխարհի երկրների ափերում, Աֆրիկայի արևելքում և հարավում, Հնդկաստանում և այլ վայրերում, որտեղ շնաձկների հարձակումներն ուղղակի չեն գրանցվում։ Մեծ չափսերը, արգեսիվությունն ու մարդկանցով խիտ ափերում, քաղցրահամ ջրերում և փոքր խորություններում բնակվելը՝ այս ամենը մարդու համար ներկայացնում է էլ ավելի մեծ վտանգ, քան սպիտակ կամ վագրային շնաձկնեից։ Բացի այդ, ցուլ շնաձկանը տարբերակել այդքան էլ հեշտ չէ, ինչպես սպիտակին և վագրայինին, այդ պատճառով նրանց կողմից կատարված հարձակումների որոշ մասը կարող են գրանցվել որպես «հարձակումներ անհայտ շնաձկան կողմից»։ Այս տեսակի վտանգավորությունը մարդկանց նկատմամբ սկսվեց լուրջ ուսումնասիրվել 1916 թվականին Նյու Ջերսիում 5 հարձակումներից հետո ։
Ի տարբերություն վերոնշյալ երեք տեսակների` մոխրագույն երկարաթև շնաձկան (Carcharhinus longimanus) հարձակումների մեծ մասը չեն գրանցվել ։ Ըստ ժամանակակից վիճակագրության` երկարաթև շնաձկները հազվադեպ են կատարում անսպասելի հարձակումներ։ Սակայն դրա հետ մեկտեղ հայտնի է այս տեսակի հարձակումների մի ամբողջ շարք, հատկապես Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների ժամանակաշրջանում։ Օվկիանոսային երկարաթև շնաձուկը հիմնականում բնակվում է բաց ծովում և հազվադեպ է հայտնվում ափերում՝ այնտեղ, որտեղ գրանցվում են մարդկանց վրա հարձակումների մեծամասնությունը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում բազմաթիվ ռազմանավեր, նավեր և ինքնաթիռներ աղետի են ենթարկվել բաց ծովում, իսկ երկարաթև շնաձուկը մշտապես առաջինն էր հայտնվում աղետի գոտում։ Երկարաթև շնաձկների հարձակումների ողբերգական դեպքեր են գրանցվել 1942 թվականի նոյեմբերի 28-ին Հարավային Աֆրիկայի շրջաններում գերմանական U-177 սուզանավի կողմից «Nova Scotia» մարդատար շոգենավի խորտակման ժամանակ։ 1000 ուղևորներից ողջ մնացին միայն 192-ը, ի դեպ մահվան դեպքերի մեծ մասը կատարվել էին երկարաթև շնաձկների կողմից։ Մեկ այլ օրինակ է 1945 թվականի հուլիսի 30-ին ամերիկյան «Ինդիանապոլիս» կրեյսերին պարտության մատնելը, որից հետո երկարաթև շնաձկների զոհ է դարձել առնվազն 60-50 մարդ։ Ըստ մի քանի փրկվածների` ողբերգության վայրում ներկա էին նաև վագրային շնաձկներ։
Հայտնի են նաև այլ շնաձկների տեսակների կողմից պատահական հարձակումներ, սակայն դրանք հազվադեպ են ավարտվել մարդու մահով։ Դրանք են՝ մակո, կացնագլուխ, գալապագոսյան, խութային մոխրագույն, կիտրոնային, մետաքսյա և երկնագույն շնաձկները։ Այս շնաձկները մեծ և ուժեղ գիշատիչներ են, որոնց հարձակման պատճառներ կարող են հանդիսանալ ուղղակի ոչ ճիշտ վայրում և ոչ ճիշտ ժամանակին հայտնվելը։ Այնուամենայնիվ, նրանք լողորդների և դայվերների համար համարվում են ավելի քիչ վտանգավոր։ Կան ևս մի քանի տեսակներ, որոնք տարին մի քանի անգամ հարձակվում են մարդկանց վրա` վնասվածքներ հասցնելով, որոնք վտանգավոր են կյանքի համար։ Սակայն այս դեպքերը տեղի են ունենում կա՛մ դիտովորյալ պրովոկացիայի, կա՛մ էլ ջրի վատ վիճակում շնաձկանը սխալ տարբերակելու պատճառով։
Դասակարգում
Գիտնականներն առանձնացրել են շնաձկների հարձակումների հետևյալ տեսակները ՝
Հարձակումների պատճառներ
Ինչպես բնածին որսորդների մեծ մասը, շնաձկները նույնպես հետաքրքրասիրություն են զգում, երբ իրենց տարածքում հանդիպում են ինչ-որ անսովոր բանի։ Զրկված լինելով զգայուն մատներով վերջույթներից՝ նրանք կիրառում են օբյեկտն ուսումնասիրելու միակ հասանելի տարբերակը՝ կծելը։ Այդ խայթոցները հայտնի են որպես ուսումնասիրողական ։ Որպես կանոն, այդպիսի հարձակումից հետո շնաձուկը փախչում է հենց առաջին խայթոցից ։ Օրինակ, սերֆերների վրա կատարած հարձակումները ընդունված է համարել ուսումնասիրողական խայթոցներ, քանի որ շնաձուկը հիրավի կարող է շփոթել տախտակի վրա կախված ձեռքերն ու ոտքերը, որոնք տակից նման են նրա սովորական որսին՝ փոկերին, ծովառյուծներին կամ կրիաներին ։ ԵՎ ամեն դեպքում այդպիսի «ուսումնասիրությունները» կարող են ծանր հետևանքներ թողնել մարդու վրա, հատկապես, երբ հարձակվում են այնպիսի հզոր գիշատիչներ, ինչպիսին սպիտակ կամ վագրային շնաձկներն են ։ Չնայած որոշ եզակի բացառությունների , կա կարծիք, որ շնաձկները մարդկանց վրա չեն հարձակվում նրանց՝ որպես սնունդ ընդունելու համար։ Մարդիկ չեն համարվում բարձր յուղայնության աղբյուր, որը խիստ անհրաժեշտ է շնաձկանը և չի կարող բավարարել նրանց ահռելու քանակությամբ էներգիա տալու համար, որով նրանք կարող են կառավարել իրենց մեծ ու հզոր մարմինները ։ Նրանք ավելի շատ կնախընտրեն յուղոտ փոկերին ու ծովառյուծներին համեմատաբար ոսկորոտ մարդու փոխարեն։ Սակայն իրենց թույլ տեսողության (որոշ տեսակների մոտ) և պղտոր ջրի պատճառով շնաձուկը ջրի մակերևույթին լողացող մարդկանց տեսնում է որպես (հատկապես սերֆինգի տախտակների վրա) հենց որպես այդ կենդանիներ։ Այդպիսի որսը, եթե ոչ միանգամից, ապա ոչ շարունակաբար ջրի տակ քարշ տալուց հետո հետ է լողում ։
Հարձակումների տակտիկա
Սովորաբար շնաձկները կատարում են մեկ ուղղորդված հարձակում, իսկ հետո սպասում են՝ թույլ տալով զոհին մահանալ կամ ուժասպառ լինել՝ մինչ ճաշկերույթին անցնելը։ Դրանով շնաձուկը ապահովագրվում է վիրավոր և ակտիվ զոհի կողմից հնարավոր հարձակումներից, սակայն միևնույն ժամանակ մարդիկ այդ ընթացքում կարողանում են դուրս գալ ջրից ու ողջ մնալ ։ Շնաձկների էլեկտրականության զգացողության օրգանը, որը կոչվում է Լորենցինի ամպուլաներ, ունակ է զգալ մկանների կծկման ժամանակ արձակած էլեկտրական իմպուլսները ։ Ըստ տարբերակներից մեկի՝ շնաձկան էլեկտրական ռեցեպտորները զգում են նաև ինչ-որ մեկի ձկնորսության կամ ստորջրյա ձկնորսության ժամանակ վիրավորված ձկան շարժումների արձական էկելտրաիմպուլսները, ինչը նույնպես կարող է մարդկանց վրա հարձակումներ գործելու պատճառ հանդիսանալ ։ Բացի այդ, լողացող մարդու էկելտրաիմպուլսները շնաձկան մոտ նույնպես կարող են ընկալվել որպես վիրավոր կենդանու, այսինքն հեշտ որսի շարժումներ։ Մեծ շնաձկների յուրաքանչյուր տեսակ իրենից ներկայացնում է հնարավոր վտանգ։ Ինչպես ասել է Ժակ Իվ Կուստոն․ «Հարյուրամյակների անդունդներից մեր ժամանակներ է հասել արյունարբու, անհաղթ շնաձուկը՝ առանց էվոլյուցիայի կարիք ունենալու, հասել է ամենահին մարդասպանը, որը դեռ ամենասկզբից զինված է գոյության կռվի համար» ։ Շնաձկները մեծագույն վտանգ են ներկայացնում ջրի մակերևույթի մոտ լողացող լողորդների համար, իսկ գործող մեթոդ, որով հնարավոր է վախեցնել շնաձկանը, դեռևս չկա։ Շնաձուկը զգում է զոհի վախը և վերջինիս պրովոկացիոն գործողություններից հետո էլ ավելի վտանգավոր է դառնում։ Սակայն նրանց հարձակումները միանգամից չեն սկսում․ շնաձուկը սկզբում ուսումնասիրում է մարդուն՝ լողալով նրա շուրջը, իսկ հետո կարող է անհայտանալ և արդեն անսպասելիորեն հարձակվել ։
Հարձակումների նախազգուշացում
Շնաձկների վարքը կանխագուշակել հնարավոր չէ։ Նրանք կարող են երկար ժամանակ լողալ միասին, այնուհետև անսպասելիորեն հարձակվել լողորդի վրա։ Այդ հարձակումը կարող է լինել ինչպես սովորական ուսումնասիրողական խայթոցներ, այնպես էլ ակնհայտ հարձակում։ Չկա որևէ մեթոդ, ըստ որի հնարավոր է լիովին բացառել շնաձկան հարձակումը մարդու հետ միասին լողալիս, սակայն կան ռիսկերը փոքրացնելու անվտանգության մի քանի կանոններ․
Պաշտպանություն հարձակման դեպքում
Շնաձկների թույլ տեղերն են համարվում քիթն ու աչքերը։ Գոյություն ունի կարծիք, ըստ որի, եթե շնաձուկը խայթել է մարդուն և բաց չի թողնում մարդուն, ապա պետք է հարվածել նրա քթին ու աչքերին, որպեսզի վերջինս թողնի։ Այդ հնարքը վառ ցուցադրված է «Խորը կապույտ ծով» ֆիլմի վերջաբանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շնաձկներ
Մանդարինկա (ձուկ)
Մանդարինկա (Synchiropus splendidus), փոքրամարմին, վառ գունավորմամբ ձուկ՝ dragonet ընտանիքից։ Մանդարինկաներն աշխարհի ամենագունագեղ ձկներն են ։ Վաճառքի կետերում կենդանին հայտնի է նաև այլ անուններով՝ «Կանաչ մանդարինկա», «Գծավոր մանդարինկա»։
Էկոլոգիա
Այս 16 սմ երկարություն ունեցող կենդանին բնակվում է Խաղաղ օվկիանոսի արևմտյան ջրերում՝ Ճապոնիայի Րյուկյու կղզու և Ավստրալիայի հարավային շրջաններում։ Մանդարինկաներն, իջնելով ջրի խորքերը, սկսում են որսալ մանր խեցեմորթներ և այլ անողնաշարավոր կենդանիներ, որոնք հանդիսանում են մանդարինկաների հիմնական սնունդը։
Մարմնի կառուցվածք
Մանդարինկաներն ունեն մի փոքր ձգված մարմին՝ թեթևակի տափակ գլխով։ Մարմինը հարթ է՝ առանց թեփուկների։ Աչքերը բավականին մեծ են։ Շուրթերը մեծ են նմանատիպ փոքր բերանի համեմատ, բայց դա կենդանուն հաղորդում է բնական տեսք։ Մեջքին առկա են 2 լողակներ։ Հետին՝ պոչային լողակը մեծ է, երբեմն գերազանցում է մեջքի երկրորդային հատվածը։
Այս կենդանիները պահվում են նաև աքվարիումներում։ Կենդանուն անհրաժեշտ է հատուկ խնամք. պետք է պահել ծովի թարմ ջրում, բնական քարերով պատված աքվարիումում։ Նրանց կերակրումը բարդ է այն առումով, որ չեն ուտում տարբեր սնունդ, այլ անհրաժեշտ է կերակրել կենդանի խոտակերներով և խեցգետնակերպերով (Amphipoda)։ Հակառակ դեպքում նրանք կմահանան քաղցից։ Երբեմն հանդիպում են բացառություններ։ Կենդանուն կարելի պահել միայնակ, զույգով կամ համատեղելով մեկ արուն մի քանի էգերի հետ ։
Մանդարինկային չպետք է շփոթել Չինաստանի մեկ այլ՝ համանուն ձկան (Siniperca chuatsi) հետ, որն օգտագործվում է որպես սնունդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ձկներ Կատեգորիա:Ընտանի կենդանիներ
Հիպերպիրոն
Հիպերպիրոն (νόμισμα ὑπέρπυρον), բյուզանդական ոսկե մետաղադրամ, որն օգտագործվում էր ուշ միջնադարում։ Այն փոխարինեց սոլիդուսին։
Պատմություն
Բյուզանդական կայսրության ավանդական ոսկե մետաղադրամը սոլիդուսն էր կամ նոմիսման։ Վերջինիս քաշը 24 կարատ էր և այն գոյատևեց գրեթե 7 դար։ Սակայն 1030-ական թվականներից սկսած սլոիդուսը գնալով արժեզրկվում էր, իսկ 1080-ական թվականներին ռազմական պարտությունների և քաղաքացիական պատերազմների հետևանքով, դրանում ոսկու պարունակությունը համարյա հավասար էր զրոյի ։ Այդ իսկ պատճառով 1092 թվականին Ալեքսիոս Ա Կոմնենոս կայսրը (1081–1118 թթ.) վերափոխեց բյուզանդական մետղադրամներն ու մտցրեց լրիվ նորը՝ հիպերպիրոնը (նշաանկում է "գեր զարգացած")։ Այն ուներ նույն քաշը ինչ որ սոլիդուսը (4.45 գրամ), սակայն պարունակում էր ավելի քիչ քանակությամբ ոսկի (20.5 կարատ 24-ի փոխարեն) ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ոսկե դրամներ Կատեգորիա:Բյուզանդական դրամներ
Սահակ Բագրատունի (այլ կիրառումներ)
Սահակ Բագրատունի անունով անձինք Հայաստանում իշխել են՝
Պոլիեն Յակովլև
Պոլիեն Նիկոլաևիչ Յակովլև (Полиен Николаевич Яковлев, ), խորհրդային ռուս մանկագիր, դրամատուրգ։
Կենսագրություն
Պոլիեն Յակովլևը ծնվել է 1883 թվականին Թիֆլիսում` ռազմական բժիշկ-դեղագործի ընտանիքում։
1902 թվականին, ավարտելով Օստրոգորժսկոեի գիմնազիան, սովորել է Մոսկվայի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում, որտեղից արտաքսվել է ուսանողական գործադուլին մասնակցելու համար։ Կրթությունը շարունակել է Սուրկովի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում, ապա` Մոսկվայի ժողովրդական կոնսերվատորիայում։
1918-1920 թվականներին Սլավյանսկ Կուբանում եղել է դպրոցի ուսուցիչ, Ուստ-Լաբինսկի կայանի կանանց գիմնազիայում դասավանդել է նկարչություն, աշխատել է Սլավյանսկայա գյուղում, Պոլտավայի ուսուցչական ճեմարանում, դասավանդել է արվեստ և երաժշտություն։ 1924 թվականին տեղափոխվել է Դոնի Ռոստով, որտեղ եղել է «Լենինի թոռնիկները» մանկական թերթի գլխավոր խմբագիրը։ Ավելի ուշ Յակովլևը պատանի դպրոցականների համար նախաձեռնել է «Հոկտեմբերիկ» թերթը, «Շեփոր» և «Խարույկ» ամսագրերը ։ 1934 թվականին եղել է խորհրդային գրողների առաջին համագումարի պատվիրակ։
Գլեդիս Կուպեր
Գլեդիս Կոնստանս Կուպեր (Gladys Constance Cooper, ), բրիտանացի դերասանուհի։
Երեք անգամ արժանացել է « Օսկարի »:
Պոլիեն Յակովլև
Կենսագրություն
1942 թվականի հոկտեմբերին նացիստները բռնել են Յակովլևին և ուղարկել Ռոստովի բանտ։ Նահանջելով` գերմանացիները գնդակահարել են բոլոր բանտարկյալներին։
Գլեդիս Կուպեր
Կարիերա
Գլեդիս Կուպերը ծնվել է 1888 թվականին դեկտեմբերի 18-ին Լոնդոնում, Չարլզ Ուիլյամ Ֆրեդերիկ Կուպերի և Մեյբլ Բարնետի երեք դուստրերից մեկն էր։
Պոլիեն Յակովլև
Ստեղծագործական ուղի
Յակովլևի գրական-խմբագրական աշխատանքը սկսվել է Ռոստով ժամանելուց հետո։ Նրա ամենահայտնի գիրքը «Առաջին աշակերտ»-ն է` մինչև հեղափոխություն գիմնազիայի աշակերտների սովորույթների և ավանդույթների մասին պատմությունը ։ Կուբանի քաղաքացիական պատերազմին են նվիրված նրա երկու պատմվածքները` «Մենք հաղթեցինք» և «Ագարակի աղջիկը»։
Գլեդիս Կուպեր
Կարիերա
Թատերկան բեմում նրա դեբյուտը տեղի է ունեցել 1905 թվականին «Զանգերը հեքիաթային երկրում» մյուզիքլի շրջագայության ընթացքում։ Հետագա տարիներին նա ակտիվորեն մասնակցել է անգլիական թատրոնների տարբեր բեմադրություններում, իսկ 1917 թվականին կինոյում առաջին դեբյուտը կատարել է «Տասնմեկերորդ պատվիրան» ֆիլմում։ Պատանեկության տարիներին Գլեդիս Կուպերը նույնպես սիրված նորաձևության մոդել էր։
1940 թվականների սկզբից դերասանուհին սկսել է իր կարիերան Հոլիվուդում, որտեղ հաճախ խաղում էին շքեղ արիստոկրատներ։ Նմանատիպ դերում նա հայտնվել է այդպիսիսի ֆիլմերում, ինչպիսին են «Ռեբեկա» (վեպ) (1940 թվականին) և «Լեդի Համիլթոն» (1941 թվականին)։ Գլեդիս Կուպերը երեք անգամ առաջադրվել է ակադեմիայի մրցանակի՝ ֆիլմերում լավագույն աջակցող դերի համար «Առա՛ջ, ճանապարհորդ» (1942), «Բեռնադետի երգը» (1943) և «Իմ գեղեցիկ օրիորդ» (1964) ֆիլմերի համար։
Պոլիեն Յակովլև
Ստեղծագործական ուղի
Նրա «Զանգից հետո» պիեսում նկարագրվում է մինչպատերազմյան խորհրդային դպրոցի կյանքը։ Պիեսը բեմադրվել է Ռոստովի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում։ 1940 թվականին Գորկու անվան թատրոնը պատրաստվել է բեմադրելու «Գիմնազիայի աշակերտները» («Միրոնովների ընտանիքը») դրաման։ Դրաման տպագրվել է միայն 2004 թվականին։
«Ջոկատի ծնունդը» պատմվածքը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմի վաղ օրերին։ Յակովլևի վերջին ստեղծագործությունը` «Հայրենի քաղաքում» վեպը, այրվել է հրատարակչության շենքում ռումբի հարվածից բռնկված հրդեհից։
Գլեդիս Կուպեր
Կարիերա
1968 թվականին, գրեթե 80 տարեկան հասակում, Գլեդիս Կուպերին շնորհվել է Բրիտանական կայսրության շքանշան։
Անձնական կյանք
Դերասանուհին երեք անգամ ամուսնացել է։ Նրա առաջին ամուսինը, որի հետ ամուսնացել է 1908 թվականին, կապիտան Հերբերտ Բուքմաստերն էր, որից ունեցել է երկու երեխաներ՝ Ջոնա և Ջոն։ Ջոնան 1939 թվականին ամուսնացել է բրիտանացի հայտնի դերասան Ռոբերտ Մորլիի հետ։
Պոլիեն Յակովլև
Հիշատակ
Դոնի Ռոստովի այն շենքում, որտեղ ապրել է գրողը, փակցված է հուշատախտակ` հետևյալ գրությամբ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Գլեդիս Կուպեր
Անձնական կյանք
1927-1936 թվականներին Կուպերը ամուսնացած էր սըր Նևիլ Փիրսի հետ, ումից նա դուստր է ծնել։ 1937 թվականին նա ամուսնացել է անգլիացի դերասան Ֆիլիպ Մերիվալի հետ։ Կուպերը երկար ժամանակ ապրում էր Կալիֆոռնիայի Սանտա Մոնիկա քաղաքում, որպես մշտական օտարերկրյա բնակիչ, իր երրորդ ամուսնու հետ մինչև 1946 թվականին սրտի կաթվածից իր մահը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1888 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նոյեմբերի 17 մահեր Կատեգորիա:1971 մահեր Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
AMV
AMV (anime music video), սիրողական երաժշտական տեսահոլովակ, որը ստեղծված է անիմեի հատվածների կամ ճապոնական համակարգչային խաղերի հատվածների և ցանկացած երաժշտության համադրմամբ։ Կարող են նաև օգտագործվել այլ նյութեր, օրինակ՝ սեփական անիմացիա, նկարներ կամ իսկական վիդեո, բայց դրանք չպետք է հիմնական դեր կատարեն։
AMV-ների շարքին չեն պատկանում այն աշխատանքները, որոնց հիմքում ընկած են ֆիլմերը, ոչ ճապոնական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերը կամ խաղերը, ինչպիսին են, օրինակ՝ «Wamdue Project — King of My Castle»։
Ճապոնական համակարգչային խաղերի հիման վրա պատրաստված տեսահոլովակները դասվում են game music videos կամ GMV ենթաբաժնին։
Պատմությունը
AMV-ի Պատմությունը սկիզբ է առել անիմեի և գիտական ֆանտաստիկայի ամերիկացի սիրահարների շարքերում։ Համարվում է, որ առաջին AMV-ն ստեղծվել է 1982 թ. Ջիմ Կապոստասը (Jim Kaposztas)` Gundam անիմեյի և «Mr Roboto» երգի հիման վրա ։ Այդ ժամանակ անիմե-տեսահոլովակների հիմնական դերը ֆանսաբով վիդեոկասետների վրա մնացած ազատ տեղը լցնելն էր։ Նախաթվային ժամականաշրջանում տեխնիկական մի շարք սահմանափակումներ չէին թույլատրում, որ AMV-ն վերաճի ինքնուրույն ֆան-ստեղծագործության տեսակի։ Առաջին հերթին 80-ականների ընթացքում և 90-ականների առաջին կեսին AMV-ների ստեղծման համար գործիք էր ծառայում երկու մագնիտոֆոնների օգնությամբ կատարվող գծային մոնտաժը։ Այս մեթոդը շատ ժամանակատար ու անարդյունավետ էր և թույլ չէր տալիս երաժշտությունն ու վիդեոն ճշտգրիտ համադրել կամ հատուկ վիզուալ էֆֆեկներ ստեղծել ։ Երկրորդ հերթին՝ շատ դժվար էր որակյալ նյութ հայթայթել, քանի որ անիմեն այդ ժամանակ տարածվում էր միայն VHS-կասետների վրա և պարունակում էր ֆան-սուբտիտրեր։ Երրորդ՝ տարբեր քաղաքներով ցրված հեղինակները շփվելու հարմար հնարավորություն չունեին և հանդիպում էին միայն անիմե-փառատոնների ժամանակ։
Իրավիճակը փոխվեց, երբ հայտնվեցին համակարգիչները, ոչ-գծային մոնտաժի ծրագրերը և Համացանցը։ Որոշ ժամանակ մոնտաժը իրականացվում էր համակարգչի միջոցով բայց վիդեոնյութը դեռ վերցվում էր VHS-ներից՝ վիդեոգրավվման քարտի օգնությամբ։ Սակայն նոր դարի սկզբին բոլորը անցան DVD-rip-երին։ Այդուհետ AMV-ների ստեղծման տեխնոլոգիան այլևս չի փոխվել։
AMV-ներ ստեղծելու հնարավորության հետ միասին մեյքերները ստացան նաև դրանք տարածելու և քննարկելու հնարավորություն՝ Ինտերնետը։ Ամեն ինչ սկսում էր զանգվածային ծանուցման նամակներից և համալսարանների սերվերներից, սակայն արդեն 2000 թվականին ստեղծվեց AnimeMusicVideos.Org AnimeMusicVideos.Org կայքը, որի ստեղծողը իր առջև դրեց երբևիցե ստեղծված բոլոր AMV-ները իր դարանում հավաքելու նպատակը ։ Այս կայքի շուրջ ստեղծվեց AMV-հեղինակների և պարզապես դիտողների շատ մեծ միջազգային խմբավորում։ Անիմե-փառատոնները նույնպես չեն կորցրել իրենց նշանակությունը։ Այսօր Արևմտյան համարյա բոլոր խոշոր AMV-մրցույթները անցկացվում են անիմե-փառատոների շրջանակներում։
Այլ
Ստորև ներկայացված ժանրերը հիմնված են ոչ թե միայն անիմեների, այլ նաև՝ մանգաների ու ճապոնական վիդեո֊խաղերի վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ
Գինեգործությունը Վրաստանում
Գինեգործությունը Վրաստանում, տնտեսական գերակա ոլորտ Վրաստանում։
Պատմություն
Վրաստանը համարվում է այն հնագույն երկրներից մեկը, որը խաղողի որթի հայրենիքն է։ Վրաստանի տարածքում հայտնաբերվել են խաղողի տերևների հետքեր՝ հնագույն ժամանակներից։ Բրոնզե դարի դամբարանների հնագիտական պեղումների ժամանակ հայտնաբերվել են սափորներ՝ խաղողի կորիզների, գինու հետքերով, որոնք վերաբերվում են մ. թ. ա. IX - X դարերին։
Արտահանումը
Ըստ 2011 թվականի տվյալների Վրաստանից գինի է արտահանվում աշխարհի 40 երկիր։
2011 թվականին Վրաստանը արտահանել է 18,5 միլիոն 0,75 լիտրանոց գինու շիշ։ Դրա 73%-ը բաժին է ընկնում Ուկրաինային, Ղազախստանին և Բելառուսին .: 2006 թվականից արգելվել է վրացական գինիների մուտքը Ռուսաստանի տարածք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի գինեգործություն Կատեգորիա:Վրացական գինիներ
Ֆոնտեն լե Կապի
Ֆոնտեն լե Կապի (Fontaine-lès-Cappy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 29 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 21-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 8: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,4 %: 21 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 20 անձ (14 տղամարդ և 6 կին): Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին): 8 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գագիկ Ոսկանյան
Քաղաքական գործունեությունը
Ամուսնացած է, ունի մեկ զավակ։ Անկուսակցական է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:1950 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:Սիսիան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀԱԱՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀԺԿ անդամներ Կատեգորիա:ԺԴԿ անդամներ Կատեգորիա:ՕԵԿ անդամներ Կատեգորիա:ՀՀ վերահսկիչ պալատի խորհրդի անդամներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտության թեկնածուներ
Սարգիս Խալաֆյան
Սարգիս Լազարի Խալաֆյան, հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի և Ապրիլյան պատերազմի մասնակից։