cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բազիս Նորդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռազմաբազաներ Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի չիրագործված նախագծեր
Շանհայի մետրոպոլիտեն
Շանհայի մետրոպոլիտեն (上海地铁), Չինաստանի Շանհայ քաղաքում գտնվող մետրոպոլիտենի համակարգ, գծերի երկարությամբ խոշորագույն մետրոպոլիտենը աշխարհում (439 կմ), որի ամենօրյա ուղևորահոսքը կազմում է ավելի քան 7 միլիոն մարդ։ Շանհայը Չինաստանի երրորդ քաղաքն է Պեկինինից և Տյանցզինից հետո, որտեղ մետրո է կառուցվել։ Շանհայի մետրոպոլիտենը ամենաերիտասարդ և արագ զարգացող մետրոների համակարգերից մեկն է, որը ընդգրկում է 12 գործող և 5 կառուցված գիծ, ներառնելով գործող գծերի շարունակությունը։ Համաձայն երկարատև պլաններից, մինչև 2025 թ. Շանհայում պլանավորված է կառուցել սովորական մետրոյի ևս 11 գիծ և թեթև մետրոյի 10 գիծ։
Կոմունար (գյուղ, Շիրինսկի շրջան)
Կոմունար (Коммунар), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։
Գամելեյրա դի Գոյաս
Գամելեյրա դի Գոյաս  (Gameleira de Goiás), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Պիրիս դու Ռիուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2 816 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 595,316 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,7 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի բնակավայրեր
Կոմունար (գյուղ, Շիրինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2563 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Լուրջ խաղ
Վերացական
Քրեական հետախուզության օպերլիազոր, ոստիկանության կապիտան Ստանիսլավ Սեվերինը, որը հեռացվել է միլիցիայից ծառայողական լիազորությունները չարաշահելու համար, իր պետի խնդրանքով կրկին վերադառնում է ծառայության որպես տեղամասային տեսուչ։
Այն բանից հետո, երբ Ստանիսլավի ներկայությամբ տնային կառավարչության աշխատակիցները բացել են բնակարանի դուռը, որտեղ հայտնաբերվել է դիակ և կողոպուտի հետքեր, կապիտանն ակամայից ներքաշվում է այդ հանցագործության հետաքննության մեջ։ Բնակարանի սպանված բնակիչը՝ Վիկենտի Չերկիզովը, իր տանը պահել է շատ խոշոր գումար։
Հանգուցյալի եղբայրը՝ քրեական հեղինակություն Արսենի Չերկիզովը, Սևերինին օգնություն է առաջարկում մարդասպաններին գտնելու հարցում։
Նկարահանող խումբ
Ֆիլմի նկարահանումները կատարվել են Մոսկվայում և Կիևում, թեև ըստ սյուժեի բոլոր իրադարձությունները տեղի են ունենում Մոսկվայում։ Այսպես, ֆիլմի սկզբի՝ բնակարանի և բնակելի տան մոտի տեսարանները նկարահանվել են Կիևում Սուվորովի փողոցում, № 11 տանը։
Միլիցիայի ՈՒԱԶ ավտոմեքենայի վրայի գրությունն ուկրաիներեն է՝․ «МІЛІЦІЯ»։ Մեքենայի համարները նույն պատճառով մեկ մոսկովյան են՝ «MO», ապա Կիևի՝ «КИ»։
Էկրանավորման սյուժեն պակաս սուր է ստացվել, քան գիրքը․ դրանից հանվել է մի քանի սպանություն։ Բացի այդ, ֆիլմի մեջ չի ներառվել Մարինայի և Սևերինի օդանավակայանի վերջնական ռեպլիկան, որը բացատրում է, որ իր փրկագնի համար նա հանցագործներին տվել է ոչ թե իրական բանկային չեկեր, այլ պատճեններ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:1992 ֆիլմեր
Ստարայա Ալեկսանդրովկա (գյուղ, Չեռվոնոարմեյսկի շրջան)
Ստարայա Ալեկսանդրովկա (Стара Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1875 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Hooverphonic
Hooverphonic (Հուվերֆոնիկ, անգլերենից բառացի «Փոշեկուլի ձայն», hoover` փոշեկուլ, phonic` ձայն), բելգիական փոփ և ռոք խումբ, որն ստեղծվել է 1995 թվականին Ֆլանդրիայում։ Գործունեության սկզբում այս խմբի երաժշտությունը վերագրվել է թրիփ հոփ ժանրին, սակայն բավականին արագ սկսել է նվագել տարբեր ժանրերում։ Խումբն ի սկզբանե կոչվել է «Hoover» (Հուվեր)։ «Hooverphonic» անվանման փոփոխությունը պայմանավորված էր փոշեկուլներ արտադրող հայտնի ընկերության դժգոհությամբ։ Ներկայումս խմբի ստեղծագործությունը հաճախ դասվում է «լաունջ» ժանրին։ Բելգիայի ներկայացուցիչները հանդես են գալու «Եվրատեսիլ 2021 երգի մրցույթ»-ում։ Սկզբում նրանք պետք է ներկայացնեին Բելգիան ներկայումս չեղյալ հայտարարված 2020 թվականի մայիսի 12-ին կայանալիք «Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթ»-ի առաջին կիսաեզրափակիչում՝ «Release Me» երգով։
Ծովային բնավորություն
«Ծովային բնավորություն» («Морской характер»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ Հայրենական մեծ պատերազմի մասին, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վասիլի Ժուրավլյովը 1970 թվականին ։
Hooverphonic
Խմբի կազմ
Խմբի սկզբնական կազմում ներառվել են վոկալիստ Լիսյե Սադոնիուսը (Liesje Sadonius), ստեղնահար Ֆրանկ Դյուշանը (Frank Duchene), բասիստ Ալեքս Կալյեն (Alex Callier) և կիթառահար Ռայմոնդ Գերտսը (Raymond Geerts)։
Ծովային բնավորություն
Սյուժե
Ֆիլմը նկարահանվել է Լեոնիդ Սոբոլևի պատմվածքների հիման վրա։ Այն պատմում է Օդեսայի հերոս պաշտպանների՝ ծովային հետևակների մասին, որոնք կռվել են Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին գերմանական զորքերի դեմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1970 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Hooverphonic
Խմբի կազմ
Խումբը կազմավորվել է 1990-ական թվականների կեսերին և կոչվել «Hoover»։ Ռայմոնդի խոստովանության համաձայն, գաղափարը ծագել է այն բանից հետո, երբ իրենց ընկերներից մեկն ասել է, որ իրենց երաժշտությունը ձգձգվում է, ինչպես փոշեկուլ։ Սկզբում խմբի վոկալիստն էր Ֆրենկ Դուշամը։ Լիսյե Սադոնիուսը խմբի վոկալիստի ֆունկցիայի կատարման պահին «Դրամատիկական արվեստի» ակադեմիայի ուսանող էր։
Երջանիկ պատահականությամբ «2Wicky» առաջին սինգլը դարձել է Բեռնարդո Բերտոլուչիի «Սայթաքող գեղեցկություն» (1996) ֆիլմի սաունդթրեքի գլխավոր թեման։ Ավելի ուշ երգը հնչել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Ես գիտեմ, թե ինչ եք արել անցյալ ամռանը» (1997) և «Բարձունքներ» (2004)։ 1996 թվականին թողարկվել է A New Stereophonic Sound Spectacular-ի առաջին ալբոմը, որն իր մեջ ներառում է 11 ստեղծագործություն։ Սինգլը թողարկվել է նաև «Inhaler» կոմպոզիցիայում և հնչել «CSI» սերիալում։ Երաժիշտները շրջագայություն են մեկնել Ամերիկայում և Եվրոպայում։ Ավելի ուշ խումբը վերանվանվել է «Hooverphonic»։ Առաջին վոկալիստը լքել է խումբը՝ չցանկանալով կրել տարբեր շոուների և շրջագայությունների մասնակցության պարտավորությունները (թեև Սադոնիուսը դեռևս 3 ամիս խմբի հետ շրջագայության մեջ է եղել)։
1997 թվականի մարտին որպես վոկալիստ խումբ է եկել 17-ամյա Հեյկե Առնաերտը (Geike Arnaert), իսկ երբ նա դառձել է չփահաս՝ պայմանագիր է կնքել խմբի հետ։
Արդեն հաջորդ 1998 թվականին թողարկվել է խմբի երկրորդ Blue Wonder Power Milk ալբոմը։ Ալբոմի սինգլներով հանդես են եկել «Eden» և «Club Montepulciano» կոմպոզիցիաները, որոնցում վոկալ մասը կատարել է Լիսյեն։ Վոկալը ձայնագրվել է Բելգիայում, լարային գործիքների ձայնագրման համար ընտրվել է Մոլ քաղաքը, երգի մնացած մասերը ձայնագրվել են ձմռանը Նյու Յորքում, վարպետացումը տեղի է ունեցել Պորտլենդում։ Այս ալբոմի բոլոր երգերը (և դրան հաջորդողները) հիմնականում գրվել են Ալեքսի կողմից, իսկ Մարկ Պլատին դարձել է այդ ձայնասկավառակի համապրոդյուսերը, հնչյունային ռեժիսորն ու ծրագրավորողը, որը ժամանակին ձեռքը դրել է Դեյվիդ Բոուիի «Earthling» ալբոմի վրա։ Այս ալբոմի թողարկումից հետո Ֆրանկ Դյուշանը լքել է խումբը։
2000 թվականին թողարկվել է The Magnificent Tree անվանումով երրորդ ստուդիական ալբոմը։ Սկզբում այն նախատեսվել է անվանել the President of the LSD Golf Club, բայց «SonyBMG»-ն արգելել է դա անել։ Այս սկավառակի միջոցով «Hooverphonic»-ն ամրապնդել է իր դիրքերը երաժշտական ​​ասպարեզում՝ ևս մեկ անգամ ապացուցելով սեփական երաժշտական ​​արտահայտության ինքնատիպությունը։ «Mad About You», «Jackie Cane», «Vinegar and Salt» և «Out of Sight» սինգլները մինչ օրս տրիոյի ամենահայտնի երգերն են։ Ալբոմի նվագախմբերը երկար տարիներ կատարել է նվագախմբի օգնական Մեթ Դանկլին, որը մասնակցել է «Moulin Rouge»-ի սաունդթրեքի ձայնագրմանը։
Նույն թվականին խմբին խնդրել են երգ գրել հատուկ 2000 թվականի Եվրոպայի ֆուտբոլի առաջնության բացման արարողության համար, որն անցկացվել է Բրյուսելում։ Արդյունքը 11 րոպեանոց «Visions» ստեղծագործությունն էր, որով խումբը հանդես է եկել առաջնության բացմանը։
2002 թվականին թողարկված Presents Jackie Cane կոնցեպտուալ ալբոմը խումբը դուրս է բերել նոր մակարդակի։ Ֆրենկի հեռանալուց ի վեր, Ալեքսը լիովին դարձել է «Hooverphonic»-ի գլխավոր գաղափարական ոգեշնչողը։ Նա ստեղծել է երկու երկվորյակ քույրերի պատմություն. մեկը՝ ջազային երգչուհի, մյուսը՝ գերազանց տնային տնտեսուհի, և նրանց փոխհարաբերությունների մասին։ Ձայնը «վերակենդանացնելու» ցանկության արդյունքը դարձել է «Hooverphonic» նվագախմբի «sit Down and listen to» ալբոմը (2003), որը միաժամանակ բոլոր մասնակից երաժիշտների կողմից ամբողջությամբ նվագարկվել և ձայնագրվել է կենդանի ձայնագրություններով՝ որպես ներկայացումների փորձ։ Ալբոմը տեղ են գտել սինգլներ նախորդ ձայնագրություններից` կիսա-ակուստիկ և նվագախմբային մշակումներով։
2005 թվականին նվագախմբին աջակցող և նոր հայեցակարգ սատարող «No More Sweet Music/More Sweet Music» կրկնակի ալբոմը, որը ձայնագրվել է խմբի սեփական լեյբլում՝ «Hoovermusic» անվանումով, իսկ հետո՝ երկամյա պարբերականությամբ, «Hooverphonic»-ից «SonyBMG» լեյբլի վերջնական հեռանալուց հետո, թողարկվել է խմբի համար նախկինում բնորոշ ճակատագրական հնչողությամբ «the President of LSD Golf Club» ալբոմը։
2008 թվականի վերջին Հեյկե Արնարտը լքել է խումբը, որպեսզի զբաղվի սոլո գործունեությամբ։ «Hooverphonic»-ի վերջին համերգն այս վոկալիստուհու հետ տեղի է ունեցել 2008 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Եկատերինբուրգում՝ «Tele-Club»-ում ։ Փնտրել են նոր մենակատար։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 29-ին թողարկվել է «The Night Before» սինգլը, որի վոկալ խմբաքանակը, ինչպես նաև նոր ալբոմի բոլոր հետքերը, նույնանուն անվանումով ձայնագրել է 22-ամյա Նոեմի Վուլֆսը (Noémie Wolfs), որը դարձել է «Hooverphonic»-ի նոր մեներգչուհին։ 2010 թվականի նոյեմբերի 26-ին թողարկվել է The Night Before ալբոմը, իսկ արդեն դեկտեմբերի 19-ին Նոեմի Վուլֆսին շնորհվել է «պլատինե կարգավիճակ» Բելգիայում ։
2015 թվականի նոյեմբերին թողարկվել է «Badaboum» սինգլը և նկարահանվել դրա տեսահոլովակը։ 2016 թվականի մարտի 18-ին թողարկվել է Hooverphonic In Wonderland ալբոմը։ Ձայնասկավառակում ներկայացված է վեց տարբեր ձայն, այդ թվում՝ երեք տղամարդու, իսկ խումբը վերադարձել է իր նախկին «լարային» հնչողությանը։
Թոմաս Ուայթ (բանաստեղծ)
Սըր Թոմաս Ուայթ (Thomas Wyatt, ), անգլիացի պետական գործիչ, դիվանագետ, բանաստեղծ։
Hooverphonic
Խմբի կազմ
2019 թվականի հոկտեմբերի 1-ին հայտարարվել է, որ «Hooverphonic»-ը Բելգիային պետք է ներկայացներ «Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթ»-ում, որը պետք է տեղի ունենար Ռոտերդամում՝ «Release Me» երգով ։
Թոմաս Ուայթ (բանաստեղծ)
Կենսագրություն
Թոմաս Ուայթը ծնվել է 1503 թվականին Մեյդսթոն քաղաքում։ Սովորել է Քեմբրիջում, եղել է Հենրի VIII–ի պալատի սուրհանդակը՝ դիվանագիտական հանձնարարություններ կատարելով Իտալիայում, Իսպանիայում, Ֆրանսիայում։ Եղել է փոխծովակալ (1541)։
Ուայթը Հենրի Հովարդի՝ կոմս Սուրեյի հետ միասին հանդիսացել է նոր անգլիական պոեզիայի հիմնադիրը։ Նա անգլիացի առաջին պոետն է, որ սոնետներ է գրել։ Սկզբնական շրջանում նրա երկերը հայտնվել են «Tottel’s Miscellany»ում (1557)՝ Սուրեյի ստեղծագործությունների հետ միասին, ավելի ուշ հրատարակությունները վերաբերում են 1855, 1870 թվականներին։
Hooverphonic
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:1995 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:2005 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթ
Թոմաս Ուայթ (բանաստեղծ)
Կենսագրություն
Սըր Թոմաս Ուայթը վախճանվել է 1542 թվականի հոկտեմբերի 11–ին Լոնդոնում։
Թոմաս Ուայթի մահից տասներկու տարի անց՝ 1554 թվականին, նրա որդին, որ նույնպես կրում էր Թոմաս Ուայթ անունը, գլխավորել է Հենրի VIII-ի դստեր՝ թագուհի Մարի Թյուդորի դեմ իրականացված ապստամբությունը։ Ապստամբների նպատակը կաթոլիկ թագուհու գահընկեցությունն էր և բողոքական Եղիսաբեթ I–ի գահակալումը։ Սակայն ապստամբությունը ճնշվել է, և Թոմաս Ուայթ-կրտսերը մահապատժի է ենթարկվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1503 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 11 մահեր Կատեգորիա:1542 մահեր Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Տունը ծառերի տակ
«Տունը ծառերի տակ» (La maison sous les arbres), ֆրանս-իտալական համատեղ հոգեբանական ֆիլմ-դրամա, որը նկարահանվել է ըստ Արթուր Կավանոյի «Երեխաները գնացին» վեպի հիման վրա ։ Թրիլերը ցուցադրվել է 1971 թվականին Կաննի կինոփառատոնի ոչ մրցութային ծրագրում ։ Ֆիլմի ռեժիսորը Ռենե Կլեմանն է ։
Սյուժե
Ջիլն ու Ֆիլիպը ամերիկացի ամուսիններն են, որոնք ունեն երկու երեխա և ապրում են Փարիզում ։
Ջիլը հիասթափությամբ իմանում է, որ համակարգիչների մասնագետ իր ամուսինն անսպասելիորեն որոշում է ազատվել աշխատանքից։ Վերջինս աշխատում է խոշոր արդյունաբերական ընկերությունում։ Միաժամանակ ամուսինը չի ցանկանում, որ իր աշխատանքից ազատվելու լուրը կինն իմանա։ Այսպես թե այնպես Ջիլը պատրաստ է համակերպվել դրա հետ, բայց երբ նրանց երեխաներին առևանգում են անհայտ անձինք, նրան ոչինչ չի մնում, քան հասկանալ, թե ինչ պատմության մեջ է ընկել Ֆիլիպը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1971 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ընտանիքի մասին
Ջո Ին Սոնգ
Ջո Ին Սոնգ (հանգըլ․조인성, ), հարավկորեացի դերասան։ Նա առավել հայտնի է իր «Ինչ է տեղի ունեցել Բալիում» (2004), «Այս ձմեռ քամին փչում է» (2013), և «Ամեն ինչ լավ է, սա սեր է» (2014), ինչպես նաև «Կլասիկը» (2003), «Կեղտոտ Կարնավալ» (2006), «Սառցե ծաղիկը» (2008), և «Արքան» (2017) դերերում։
Վաղ կյանք
Ջո Ին Սունգը ծնվել և մեծացել է Հարավային Կորեայի Սեուլ քաղաքում, Գանգդունգ շրջանում ։
1998—2002։ Սկիզբ և համբավ
Ին Սունգը 1998 թվականին իր դեբյուտը դարձրեց «Ziozia» հագուստի ապրանքանիշի մոդել։ 2000 թվականին նա սկսեց իր ակտուալ կարիերան «Դպրոց 3» և «Sitcom Nonstop»—ի երկրորդ սեզոնում ։
Ին Սունգը նախ ծանոթացավ 2001 թվականի հեռուստատեսայն դրամա «Դաշնամուր»—ի դերակատարների՝ Գո Սուի և Կիմ Հա Նուլի հետ։ Այնուհետև նա իր առաջին դրամայի առաջատար դերակատարն է եղել 2002 թվականինի, որպես անուսում դերակատար, նկարահանված Ջոն Դոն Հյոնի դերում։ Նույն տարում նա իր ֆիլմի դեբյուտը կատարել է «Public Toilet» ֆիլմում։ Նա նաև նկարահանել է հայտնի երգչախմբի g.o.d- ի մի քանի երաժշտական տեսահոլովակներում, որոնք նույնպես ղեկավարվում էին SidusHQ-ի կողմից, եւ ղեկավարում էր դերասան Ջուն Վու Սունգը ։
2003–2008: Հիմնական հռչակ
2003 թվականին Ին Սոնգը նկարահանվեց երեք ռոմանտիկ ֆիլմերում, հատկապես Կվակ Ջե Հյոնգի «Կլասիկը»- ում, Սոն Հե Ջինի և Ջո Սունգ Վուի հետ։
2004 թվականին վերադարձել է հեռուստատեսություն «Ինչ է տեղի ունեցել Բալիում» մելոդրամայով, Հա Ջի Վոնի և Սո Ջի Սուբի հետ միասին։ «Ինչ է տեղի ունեցել Բալիում»-ը մեծ հաջողություն ունեցավ, իր վերջնական դրվագի ռեյտինգը հասավ առավելագույնի՝ 39.7%-ի։ Ին Սոնգը արժանացել է «Լավագույն դերասան» մրցանակին, ինչպես նաև «Baeksang Arts Awards» և «SBS Drama Awards» մրցանակներին։
2005 թվականին նա Գո Հյուն Ջունգին հակառակ նկարահանվել է «Գարնանային օր» դրամայում, ճապոնական «Hoshi no Kinka» («Երկնային մետաղադրամներ») դրամայի հիման վրա։ Իր հաջորդ երկու ֆիլմերում Ին Սոնգը համագործակցում է հայտնի ռեժիսոր Յու Հայի հետ 2006 թվականին «Կեղտետ Կարնավալը», ուր նա խաղում էր խարիզմատիկ փոքրիկ գանգստեր, ով ավելի երջանիկ կյանք էր փնտրում. և 2008 թվականին «Սառցե ծաղիկը», Գորյոյի ժամանակաշրջանի ֆիլմը, որտեղ նրա արքայական թիկնապահը, ով ստեղծել է սիրո եռանկյունի թագավորի և թագուհու միջև ։
2009–2012: Ընդգրկում
2009 թվականի ապրիլի 7-ին Ին Սոնգը զինվորագրվել է իր երկամյա պարտադիր զինվորական ծառայությանը. նա միանում է Air Force-ին, իր հոր հետնորդներն հետևելով, ով ծառայում էր ենթասպայական կազմում որպես սպա  ։ Նա 25 ամիս ծառայել է Air Force-ում եւ Air Force ռազմական խմբում, եւ ազատվել է 2011 թ. մայիսի 4-ին ։
SidusHQ-ի տաղանդների գործակալության հետ կնքված պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո, 2012 թ. մարտին Ին Սոնգը ը միացել է IOK-ին ։
2013-ներկա
2013 թվականին նա համրգով հանդես է եկել «Այս ձմեռ, քամին փչում է» մելոդրամայի մեջ Սոնգ Հե Կյոի հետ, ճապոնական «Ai Nante Irane Yo, Natsu» («Ես չեմ սիրում, ամառ») դրամայի հիման վրա ։ Դրաման համար մեկն էր իր ժամանակաշրջանում, իսկ Ին Սոնգին և Հե Կյոին գովեցին իրենց կատարումների համար  ։ Մեկ տարի անց, Ին Սոնգը վերամիավովեց Վինթերսի գրողի և SBS-ի ռեժիսորի հետ «Ամեն ինչ լավ է, սա սեր է» բժշկական մելոդրամայում՝ Գոնգ Հյո Ջինի դերում  ։ Ին Սոնգը հաղթեց Daesang (Grand Prize), APAN Star Awards հեռուստատեսության ամենաբարձր տիտղոսը ։
2016 թվականին Ին Սոնգը Չո Ջի Վուի հետ ընտրվել է որպես Ազգային հարկային ծառայության դեսպան ։
2017 թվականին Ին Սոնգը Ջոնգ Վու Սոնգի հետ միասին նկարահանվել է «Արքան» հանցագործության թրիլերում, ուղղված «The Face Reader»-ի տնօրեն Հան Ջե Ռիմին։ Նույն տարում նա նկարահանվել է «Անսի Քաղաք» պատմական ֆիլմում  ։
Անձնական կյանք
Ին Սոնգը սովորել է Չունման Տեչնո համալսարանում մոդելավորում և միջոցառումներ։ Հետագայում նա սովորել է Դոնգկուկի համալասարանում որպես դերասան և կինոռեժիսոր, սակայն 2007 թ. հեռացվել է անհամապատասխանության պատճառով ։
Ին Սոնգը տասնութ ամիս հարաբերություններ է ունեցել դերասանուհի Կիմ Մին Հեի հետ, որը ավարտվել է 2014 թվականի սեպտեմբերին  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ
Քշիշտոֆ Կիշլովսկի
Քշիշտոֆ Կիշլովսկի (Krzysztof Kieślowski, ), լեհ նշանավոր կինոռեժիսոր և սցենարիստ։
Աշխարհին հայտնի է իր «Վերոնիկայի երկակի կյանքը» (1991), «Երեք գույն» (1993-1994) ֆիլմերով ։ Իր կարիերայի ընթացքում բազմաթիվ մրցանակներ է ստացել ներառյալ Կաննի փառատոնի ժուրիի մրցանակ 1988, կինոքննադատների միջազգային ֆեդերացիայի մրցանակ, Եկումենիկալ ժուրիի մրցանակ։ Վենեցիական ֆիլմերի փառատոնի կինոքննադատների միջազգային ֆեդերացիայի մրցանակ։ Ոսկե առյուծ, միջազգային կաթոլիկ կինոթատրոնի և տեսալսողականի կազմակերպությամ մրցանակ և Բեռլինի միջազգային ֆիլմերի փառատոնի արծաթե արջ մրցանակ։ 1995 թվականին նա ստացել է Օսկար մրցանակ Լավագույն ռեժիսոր և Լավագույն սցենար անվանակարգերում։ 2002 թվականին նա զբաղեցրեց 2 տեղը բրիտանական ֆիլմերի ինստիտուտի «Տեսարան և ձայն»-ի թոփ 10 ռեժիսորների ժամանակակից ռեժիսորներ շարքում։
Վաղ կյանքը
Կիշլովսկին ծնվել է Վարշավայում։ Բարբարայի և Ռոման Կիշլովսկու տղան է։ Նա մեծացել է մի քանի փոքր քաղաքներում տեղափոխվելով այնտեղ, որտեղ տուբերկուլոզով հիվանդ ինժեներ հայրը կարողանում էր դեղորայք գտնել։ 16 տարեկանում նա հաճախում էր հրշեջներ դպրոց, բայց թողեց այն 3 ամսից։ Առանց որևէ կարիերայի նպատակի նա 1957 թվականին ընդունվեց Վարշավայի թատրոնի տեխնիկայի քոլեջ, քանի որ հիմնադիրը իր բարեկամ էր։ Նա որոշել էր դառնալ թատրոնի ռեժիսոր, սակայն թատրոնի դպրոց դիմելու համար անհրաժեշտ էր ունենալ առնվազն բակալավրի կոչում, այդ պատճառով նա ընտրեց ֆիլմը որպես միջին քայլ։ Նա մեծացել է որպես հռոմեական կաթոլիկ և պահպանել այն ինչն անվանում էր «անձնական և մասնավոր» հարաբերություններ Աստծու հետ։
Կարիերա
Թողնելով դպրոցը և աշխատելով թատրոնում դերձակ, նա դիմեց Լոձի հայտնի լեհական ֆիլմ դպրոց, որը իր շրջանավարտների ցանկում են Ռոման Պոլանսկին և Անջեյ Վայդան։ 2 անգամ մերժվեց։ Որպեսզի այս ընթացքում խուսափի զինվորական ծառայությունից նա դարձավ արվեստի աշակերտ, ինչպես նաև անցավ կտրուկ դիետայի, որ փորձի իրեն դարձնել առողջապես ոչ պիտանի ծառայության համար։ Մի քանի ամիս հաջողությամբ խուսափելուց հետո նա երրորդ անգամ դիմելուց ընդունվեց Լոձի ֆիլմ դպրոց։
Նա հաճախեց 1964-1968 թվականներին այն ընթացքում, երբ կառավարությունը բարձր աստիճանի հարաբերական ազատություն էր տալիս դպրոցներում։ Կիշլովսկին շուտով կորցրեց իր հետաքրքրությունը թատրոնի հանդեպ և որոշեց վավերագրական ֆիլմեր ստեղծել։ Կիշլովսկին ամուսնացավ իր երկար տարիների սիրո՝ Մարիա Կաուտիլլոի հետ, իր դպրոցի վերջին տարում և նրանք ունեցան աղջիկ՝ Մարթան։ Կիշլովսկին մեկուսացավ ֆիլմարտադրությունից իր վերջին «Կարմիր» ֆիլմի պրեմիերայից հետո (1994)։
Վավերագրական ֆիլմեր
Կիշլովսկու վաղ վավերագրական ֆիլմերը անդրադառնում էին հիմնականում քաղաքի բնակիչների, աշխատավորների և զինվորների ամենօրյա կյանքին։ Չնայած նա բացահայտ քաղաքական ուղղվածության ֆիլմաստեղծող չէր, նա շուտով հայտաբերեց որ լեհական կյանքի պատկերումը բերում է հեղինակությունների հետ կոնֆլիկտի։ Նրա հեռուստատեսային ֆիլմը՝ «Աշխատավորներ 71», որը ցույց էր տալիս աշխատավորներին քննարկելիս 1970 թվականի ցույցի պատճառները, միայն ցուցադրվեց կտրուկ գրաքննական ձևով։ «Աշխատավորներ 71» ֆիլմից հետո նա սկսեց ուշադրություն դարձնել հեղինակությունների վրա Curriculum Vitae ֆիլմ որը միավորում է վավերագրական տեսանյութեր Պոլիտբյուրոյի ժողովներից և մի մարդու մասին ֆանտաստիկ պատմությունը, որը պաշտոնյաների ուշադրության տակ էր։ Չնայած Կիշլովսկին հավատում էր որ իր ֆիլմի հաղորդագրությունը հակա-հեղինակային է, նա արժանացավ իր կոլեգաների քննադատությանը, կառավարության հետ համագործակցելու համար։
Լեհական ֆիլմեր
«Առանց վերջին» նրա ամենաիրական քաղաքական ֆիլմն է։ Այս ֆիլմից հետո նրա կարիերան կապված է 2 աշխատակցի ՝ սցենարիստ Քրիստոֆ Պիսիվիչի և կոմպոզիտոր Զբիգնի Պրիսների հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Լեհ սցենարիստներ Կատեգորիա:Լեհ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Լեհ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Սրտի կաթվածից մահացածներ
Էրմիտաժի տարհանում
Էրմիտաժի տարհանում, թանգարանային պատմության մեջ աննախադեպ դեպք։ Պետական Էրմիտաժի ավելի քան 1 միլիոն 200 հազար ցուցանմուշներ տարհանվեցին Խորհրդային միության թիկունք՝ Սվերդլովսկ քաղաք 1941 թվականի հուլիսին և Սվերդլովսկում պրոֆեսոր Վլադիմիր Լևինսոն-Լեսինգի ղեկավարությամբ հիմնվեց Էրմիտաժի  թանգարանային մասնաճյուղ,  կազմակերպվեց գիտական, մշակութային-լուսավորչական աշխատանքներ ։
Նախապատրաստում
Գիտակցելով պատերազմի սպառնալիքը ՝ խորհրդային ղեկավարությունը սկսեց պատրաստել ոչ միայն արդյունաբերության, այլև մշակութային արժեքների տարհանման պլաններ։ Այդպիսով Պետական Էրմիտաժի հավաքածուն պետք է մեկներ Մոլոտով և Սվերդլովսկ, որտեղ թանգարանի աշխատակիցները այցելել էին պատերազմից առաջ ՝ դիտելու պահեստավորման համար նախատեսված շենքերը։ 1939 թվականին Լենինգրադի Էրմիտաժին հատկացվել է առանձին շենք, որտեղ սկսել են հավաքել արկղեր և փաթեթավորման նյութեր, որոնք Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբին պատրաստ էին ։
Տարհանման իրականացում
Էրմիտաժի հավաքածուի փաթեթավորումը սկսվել է 1941 թվականի հունիսի 23-ին՝ թանգարանի տնօրեն Հովսեփ Օրբելու գլխավորությամբ, որը տարհամնան պլանը նախապատրաստել էր դեռևս սկսած 1937 թվականից։ «Ակադեմիկոս Օրբելին ղեկավարում էր այդ բանակը, զբաղված  դժվարագույն գործով,- ասում է Նիկոլայ Տիխոնովը՝  նկարագրելով Էրմիտաժի տարհանումը «Լենինգրադն ընդունում է մարտը»  ռազմական ակնարկների գրքում ։  Ավելի քան մեկ միլիոն ցուցանմուշներ, առաջին հերթին կտավներ և գծապատկերներ, որոնք կարող էին տուժել պահպանման անբարենպաստ պայմաններից, ենթակա էին տարհանման։ Այս աշխատանքում թանգարանի աշխատակիցներին օգնել են կամավորները, զինվորները և Լենինգրադի ռազմական ուսումնարանների կուրսանտները ։
Հուլիսի լույս 1-ի գիշերը Էրմիտաժի հավաքածուներով առաջին կազմը մեկնել է Լենինգրադից, նրան ուղեկցել են 17 աշխատակիցներ ՝ ընտանիքներով ՝ պատկերասրահի պահապան Վլադիմիր Լևինսոն-Լեսինգի գլխավորությամբ։ Միայն նա գիտեր, որ էշելոնը գնալու է Սվերդլովսկ։ Էշելոնում կար 22 վագոն ՝ 500 հազար ցուցանմուշներով, զրահապատ վագոն ՝ արժեքների համար, երկու վագոն ՝ պահպանության և թանգարանի աշխատակիցների  ընտանիքների համար, հարթակներ ՝ զենիթային զենքերով և գնդացիրներով ։ «Աշխարհում երբևէ այդքան թանկարժեք գնացք չի եղել բառի բուն իմաստով» ։
Առաջին գնացքը ժամանել է նպատակակետ կայարան հուլիսի 6 — ին և բեռնաթափվել Սվերդլովսկի պատկերասրահում։ Վայներ, 11, - Այս հասցեն պատերազմի ժամանակ դարձավ Էրմիտաժի ժամանակավոր մասնաճյուղը։ Էրմիտաժի աշխատակիցներին լրացուցիչ տարածքներ են տրամադրվել Լեհական եկեղեցում և Իպատևների տանը, որտեղ աշխատողների համար աշխատատեղեր են կահավորվել. Բարեբախտաբար, տանը վառարանով ջեռուցում է եղել ։
Հուլիսի կեսերին Լենինգրադի վրա թշնամու ներխուժման անմիջական սպառնալիք առաջացավ։ Էրմիտաժցիները  շարունակում էին նախապատրաստել երկրորդ շարժակազմը  ուղարկելուն, աշխատողների աշխատանքային օրը սկսվեց առավոտյան 9-ին և ավարտվեց 21.30-ին։ Հուլիսի 20-ին ուղարկվեց  երկրորդ էշելոնը, որով հեռացան նաև Էրմիտաժի 16 աշխատակիցներ, 700 հազար ցուցանմուշ ՝ 1422 արկղում, բեռնված 23 վագոնում ։  Հուլիսի 30-ին այն ժամանեց Սվերդլովսկ ։
Երրորդ շարժակազմը չկարողացան ուղարկել, քանի որ Լենինգրադի շուրջ շրջափակման օղակը սեղմվեց ։ Երրորդ շարժակազմի համար նախապատրաստված բեռները մնացին Էրմիտաժում, քանի որ սեպտեմբերի 4-ին Լենինգրադը շրջափակվեց բոլոր կողմերից, իսկ սեպտեմբերի 8-ից սկսվեց քաղաքի գնդակոծումը նաև ավիացիայով։
Մասնաճյուղի աշխատանքի կազմակերպումը Սվերդլովսկում
Սվերդլովսկում Էրմիտաժի մասնաճյուղը (18 աշխատակիցներով) ստեղծվել է 1941 թվականի հուլիսի 15-ին ԽՍՀՄ ժողովրդական կոմիսարիատին առընթեր արվեստի կոմիտեի հրամանով։ Նույն հրամանով մասնաճյուղի տնօրեն է նշանակվել Վլադիմիր Ֆրանցևիչ Լևինսոն-Լեսինգը։
«Նա պատահական չէր ընտրվել մասնաճյուղի ղեկավար։ Պետական էրմիտաժի արևմտաեվրոպական բաժինը թանգարանի ամենամեծ բաժիններից մեկն է, այն ունի բազմաթիվ ոլորտներ, որոնք զբաղվում են արվեստի տարբեր ուղղություններով և ժամանակաշրջաններով, — պատմում է Եկատերինբուրգի կերպարվեստի թանգարանի ցուցահանդեսների և զարգացման գծով փոխտնօրեն Յուլիա Սիրինան։ — Շատ կարևոր է, որ Վլադիմիր Ֆրանցևիչը ունակ էր զբաղվել ոչ միայն գիտահետազոտական, այլև կազմակերպչական-կառավարչական աշխատանքով։ Այս հատկությունները ՝ անձնուրաց հետազոտող և կառավարիչ, ղեկավար, որը պատրաստ է մեծ պատասխանատվություն ստանձնել, հազվադեպ են համատեղվում մեկ անձի մեջ։ Նա ցանկանում էր գնալ ռազմաճակատ, ի դեպ, ինչպես Օրբելին... Սվերդլովսկ ուղարկված բոլոր ֆոնդերը կցվում էին Լևինսոն-Լեսինգին, իսկ Օրբելին այժմ պատասխանատու էր գրեթե դատարկ Ձմեռային պալատի համար».
Սվերդլովսկում Էրմիտաժի հիմնական հավաքածուները տեղակայված էին Արվեստի պատկերասրահում, իսկ ցուցանմուշներով արկղերը դասավորված էին մինչև առաստաղը։ Վախենալով հատակների ամրության համար ՝ դրանք ամրացվեցին լրացուցիչ բետոնե սյուներով և կրճատեցին դրանց միջև եղած բացերը։ Պատկերասրահում ստեղծվել է նաև գանձեր պահելու համար պարսպապատ սենյակ.
Վերադարձ գիտական աշխատանքին
1942 թվականի սեպտեմբերին Լևինսոն-Լեսինգը ինքնաթիռով մեկնում է պաշարված Լենինգրադ ՝ գրքերի և փաստաթղթերի ցուցակներով, որոնք անհրաժեշտ են իր աշխատակիցներին գիտական աշխատանքը շարունակելու համար։ Մի քանի շաբաթ պահանջվեց հավաքել և փաթեթավորել գրադարանն ու ձեռագրերը, որոնք հավաքել էր մի ամբողջ վագոն, և որոշ աշխատակիցների համոզեց թողնել Լենինգրադը և գնալ իր հետ։ Ավելի վաղ Օրբելին, ով հասկանում էր, թե որքան կարևոր է պահպանել ոչ միայն մարդկանց կյանքը, այլև Էրմիտաժի գիտական  «միջուկը» հասել էր երկրի տարբեր շրջաններ տարհանված մի շարք աշխատակիցների տեղափոխմանը ՍվերդլովսկЭрмитажа.
Լևինսոն-Լեսինգն իր հետ Սվերդլովսկ է տարել վեց աշխատակցուհիների, որոնցից շատերն այնքան ուժասպառ են եղել, որ նույնիսկ չեն կարողացել ինքնուրույն հավաքել իրերը։ Նրանցից երկուսը մահացել են արդեն թիկունք հասնելուն պես, բայց ամբողջ ճանապարհը Վլադիմիր Ֆրանցևիչի խնամակալության ներքո բարեհաջող հաղթահարել են ՝ մոտորանավակով հրետակոծվող Լադոգայով, այնուհետև գնացքով մինչև Մոսկվա և այնտեղից մինչև Սվերդլովսկ.
Սվերդլովսկ առաքված գրքերն ու անձնական արխիվները աշխատակիցներին թույլ են տալիս վերադառնալ թանգարանային գիտական աշխատանքին․շարունակվում է «Արևմտաեվրոպական արվեստի պատմության» նախապատրաստումը, արշավախմբեր են ուղարկվում Ուրալի նյութական մշակույթը ուսումնասիրելու համար։
Եվգենիա Պչյոլինան և Տատյանա Իզմայլովան Սվերդլովսկում ավարտում են թեկնածուական ատենախոսությունները և հաջողությամբ պաշտպանվում Մոսկվայի համալսարանում 1944 թվականին.
Արևելագետներ Միլիցա Մատյեն և Իսիդոր Լուրիեն 1945 թվականին պաշտպանում են դոկտորական ատենախոսություններ.
Հնագետներ Գրիգորի Բելովը, Միխայիլ Գրիազնովը և Ալեքսանդր Իեսսենը ավարտում են մենագրությունները, որոնք լույս են տեսել պատերազմից անմիջապես հետո.
Երբ Սվերդլովսկում հայտնի դարձավ տարհանման ընթացքում Էրմիտաժի աշխատանքի մասին, դասախոսություններով հանդես գալու հրավերներ սկսվեցին գալ աշխատանքային կոլեկտիվներից, հիվանդանոցներից և ուսումնական հաստատություններից։ Գիտաշխատող Վալենտինա Նիկոլաևնա Բերեզինան 1942 թվականի ձմռանը նույնիսկ որպես մշտական դասախոս կցվում է սանիտարական գնացքին։ Մինչև 1944 թվականը դասախոսությունների թիվը հասավ 1156-ի ։ Ականատեսները հիշում են, որ Սվերդլովսկի Գորկու անվան  պետական համալսարանի դահլիճում Վերածննդի դարաշրջանի մեծ վարպետների, Ռեմբրանդտի և Ռուբենսի ստեղծագործությունների մասին դասախոսությունների ժամանակ խնձորն ընկնելու տեղ չուներ. մարդիկ նստած էին հատակին և ասում են «կախված էին ջահերից», միայն թե դիպչեին արվեստի աշխարհին ։
Աշխատակիցների դասախոսական աշխատանքը
1942-1943 թվականներին Էրմիտաժի աշխատակիցները միանում են ուսուցչական գործունեությանը։ Լևինսոն-Լեսինգը դասախոսություններ է կարդում տարհանված Մոսկվայի համալսարանի ուսանողների համար։ Աննա Ալեքսեևնա Պերեդոլսկայան Սվերդլովսկի պետական համալսարանում վարում է անտիկ արվեստի պատմության դասընթացը, Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Իեսենը ՝ «Հնագիտության հիմունքներ» դասընթացը,  Ալիսա Վլադիմիրովնա Բանկի դասընթացը բյուզանդական արվեստի պատմության վերաբերյալ, Կիրա Ֆեդորովնա Ասաևիչը ՝ Ռուսական արվեստի պատմության վերաբերյալ։ Մի շարք աշխատակիցներ դասախոսություններ են կարդում մանկավարժական, իրավաբանական, բժշկական և արդյունաբերական ինստիտուտներում.
Աջակցություն թանգարանային աշխատանքին
1943 թվականին Էրմիտաժի մասնաճյուղը բացում է « Ռուս ժողովրդի ռազմական խիզախությունը» ցուցահանդեսը, որտեղ ներկայացված էին Լենինգրադի թանգարանի հավաքածուից նկարներ, գծանկարներ և փորագրանկարներ.
Պատերազմի ավարտին Էրմիտաժը Սվերդլովսկին նվեր է թողել արժեքավոր քանդակներ, նկարներ և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի առարկաներ, որոնք հիմք են հանդիսացել տեղի գեղարվեստական հավաքածուի համար.
Տարհանման տարիներին Սվերդլովսկի և մարզի թանգարաններին, ուսումնական հաստատություններին և մշակութային հաստատություններին ցուցաբերած մշակութային օգնության համար 1945 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Սվերդլովսկի պատգամավորների մարզային խորհրդի գործադիր կոմիտեն շնորհակալություն է հայտնել Էրմիտաժի բոլոր աշխատակիցներին, հատկապես նշելով պրոֆեսորներ Վ.Ֆ. Լևինսոն-Լեսինգին, Ա. Ա. Բիկովին, մ. է. Մատյեին, Տ. Դ. Կամենսկայային, ավագ վերականգնող Ֆեոդոր Անտոնովիչ Կալիկինին, ավագ գիտաշխատող Կ. Ֆ. Ասաևիչին ։
Պետական Էրմիտաժի  գեղարվեստական  հավաքածուների  հետ  վերադարձման  որոշումը   Ժողովրդական Կոմիսարների  Խորհրդի  կողմից  ընդունվեց  1945 թվականի օգոստոսի 29-ին:Հոկտեմբերի 7-ին Սվերդլովսկից դուրս եկան երկու գնացքի շարժակազմեր, որոնք Լենինգրադ հասան հոկտեմբերի 11-ին։  1945 թվականի աշնանը, Էրմիտաժի 69 սրահները ճիշտ նույն տեսքն ունեին, ինչ 1941 թվականի հունիսի 22-ին։ Մարդիկ գալիս էին ու գալիս։ Հովսեփ  Օրբելին հայտարարեց, որ «Էրմիտաժը բաց է», խոսքեր, որոնց՝ այդ մղձավանջային տարիների ընթացքում երկար սպսել էին բոլորը ու նաև ինքը ։
Դու Ֆու
Դու Ֆու (712-770 թվականներ), չին բանաստեղծ ։ Համարվում է Չինաստանի մեծագույն բանաստեղծներից մեկը և Տան դինաստիայի ականավոր դասական լուսատուն։ Երկրորդ անունը Ցզիմեյ է ։ Դու Ֆուն թողել է հսկայական բանաստեղծական ժառանգություն՝ շուրջ 1400 բանաստեղծություն՝ քառյակներից մինչև բանաստեղծություններ, բազմազան ոճով և բովանդակությամբ ։
«Ինչ կար իմ հոգում, երբ ես մայրաքաղաքից գնացի Ֆինսյան» (755 թվական) պոեմում արտահայտել է մարդկանց հավասարության մասին իր երազանքը։ Հայտնի է նրա մերկացնող բանաստեղծությունների գիրքը՝ «Երեք տիրակալ», «Երեք հրաժեշտ»։ Դու Ֆուն բնանկարային քնարերգության վարպետ է, երգել է մարդու և բնության միասնության հավերժությունը («Գարնանային ջրեր», «Վաղ եմ արթնանում» և այլն)։
Մեծ ազդեցություն է թողել ամբողջ Հեռավոր Արևելքի բանաստեղծական արվեստի զարգացման վրա ։
Կենսագրություն
Պատանեկության տարիներին նա շատ ճանապարհորդել է Չինաստանի տարբեր վայրերով։ Հասնելով մայրաքաղաք՝ նա աննշան պաշտոն է ստանում պալատում։ Ան Լուշանի ապստամբության ժամանակ նա կայսեր հետ միասին փախավ մայրաքաղաքից, բայց նրա ընտանիքը մնաց Չանյան քաղաքում, և երկար ժամանակ նա նրանցից ոչ մի նորություն չուներ։ Խռովությունները ճնշելուց հետո Դու Ֆուն այնքան մտերիմ էր կայսրին, որ 757 թվականին նա դարձավ երիտասարդ կայսր Սուցզունի խորհրդական և նրան նույնիսկ արտոնություն տրվեց քննադատել կայսրին,սակայն, հենց որ նա օգտվեց դրանից, նրան ուղարկեցին բանտ։ Այս գործը քննող հանձնաժողովը նրան անմեղ ճանաչեց, և կայսրը նույնիսկ ներեց նրա հանդգնությունը և նրան պահեց նույն պաշտոնում։ Սակայն, 759 թվականին նա թողել է ծառայությունը և չորս տարի մենակ ապրել Չենդու քաղաքի ծայրամասում գտնվող եղեգնյա խրճիթում։ 765 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվոել է հարավային շրջաններ, Յանցզի գետի ստորին հատվածը։ Նա մահացել է իր ծղոտե նավակի մեջ՝ Յանցզիի հերթական նավարկության ժամանակ ։
Չինաստանի մեծագույն բանաստեղծներից մեկն է, ով հատկապես գնահատվեց այն բանաստեղծությունների համար, որոնցում նա իր դառը ճակատագիրը նույնացնում է ամբողջ Չինաստանի ժողովրդի տառապանքի հետ ։
Նա երկար և ջերմ բարեկամություն է ունեցել Լի Բոյի հետ։ Նրանք հաճախ կողք կողքի կոչվում են որպես երկու ամենամեծ հանճարներ ամբողջ չինական պոեզիայում։ Հայրենակիցները Դու Ֆուին անվանել են «շի շեն» (չինարեն՝ 詩聖, հիերոգլիֆների պարզեցմամբ՝ 诗圣, Փինյին՝ shī shèng), որը թարգմանվում է որպես «կատարյալ իմաստուն պոեզիայում» ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Չինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:VIII դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Չինացի գրողներ Կատեգորիա:Չինացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Ատակինես
Ատակինես (իսպ.` Ataquines) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տերրա դե Մեդինա շրջանում։ Զբաղեցնում է 42.54 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 718 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 60 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Վալյադոլիդ պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կաստիլիա և Լեոնի բնակավայրեր
Բարվար (այլ կիրառումներ)
Բարվար, կարող է վերաբերել՝
Կեհինդե Ուայլի
Կեհինդե Ուայլի (Kehinde Wiley, ), ամերիկացի ժամանակակից նկարիչ։
Ստեղծագործագործական գործունեություն
Կեհինդե Ուայլիի աշխատանքները հղում են Տիցիանի և Տյեպոլոյի գեղանկարչությանը, որոնք ներառում են իրենց մեջ մի շարք ոճեր՝ ֆրանսիական ռոկոկոյից մինչև քաղաքային փողոցների արվեստը։ Իր ստեղծագործական կարիերայի գերակշիռ մասը Ուայլին ստեղծել և շարունակում է ստեղծել մեծ, վառ մեծաքանակ նախշերով նկարներ, որոնք պատկերում են երիտասարդ աֆրոամերիկացիների՝ հագնված վերջին հիպ-հոփ նորաձևությամբ։ Թատերական կեցվածքները և միջավայրը փոխառնված են 17-19-րդ դարերի արևմտյան գեղանկարչությունից։
Անհատական ցուցահանդեսներ
{| width="100%" align="center" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" style="border: 0px solid #E5FFEC; background-color: #=#E5FFEC"
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փետրվարի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:Ժամանակակից նկարիչներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ժամանակակից արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիմանկարիչներ
Անզյակ
Անզյակ (Анзяк, Әнйәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դուվանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 371 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դուվանսկի շրջանի բնակավայրեր
Բարտոն շրջան (այլ կիրառումներ)
Բարտոն շրջան, կարող է վերաբերել՝
Նավաբեկությունից առաջացած իրավունք
Նավաբեկությունից առաջացած իրավունք, առափնյա իրավունք, սովորութային իրավունք, ըստ որի նավաբեկության հետևանքով ափ նետված կամ մերձափնյա որոշակի հատվածում հայտնաբերված ողջ գույքը համարվում էր տվյալ առափնյա տերիտորիայի գերիշխանի սեփականությունը։ Առաջացել և կիրառվել է Ասիայում և Եվրոպայում։ Հին դարերից սկսած, նավաբեկության հետևանքով ձեռք բերված գույքը դիտվել է որպես եկամուտների օրինական աղբյուր։ Ձգտելով մեծացնել «ծովի նվերները»՝ գերիշխանները հաճախ կազմակերպում էին արհեստական նավաբեկություն։ Նավաբեկությունից առաջացած իրավունք հիմնավորելու նպատակով երբեմն նույնացրել են անժառանգ, «տիրազուրկ գույք» և նավաբեկության հետևանքով ձեռք բերված «գույք» հասկացությունները կամ համարել, որ այն ամենը, ինչ հայտնաբերված է տվյալ տերիտորիայում, պատկանում է այդ տերիտորիայի սեփականատիրոջը։ Փորձեր են արվել նաև նավաբեկությունից առաջացած իրավունք օգտագործել որպես պատիժ։ Որքանով նավաբեկությունից առաջացած իրավունքը մեծ վնաս էր հասցնում ծովագնացությանն ու ծովային առևտրին, ժողովուրդների ու պետությունների բնականոն հարաբերություններին, դրա սահմանափակման, ապա նաև արգելման համար։
Կատեգորիա:Նավարկություն
Տոյլա (Էստոնիայի շրջան)
Տոյլա շրջան (Toila vald), շրջան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Տոիլա գյուղական ավանը։
Բնակչություն
2006 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 2304 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 14,05 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Մելագ
Մելագ (Mélagues), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 66 մարդ, բնակչության խտությունը` 1.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 44.51 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 580 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 130 կմ արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 80 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 41 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 28-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,3 %։ 28 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 25 անձ (17 տղամարդ և 8 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 13 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
(2147) Խարաձե
(2147) Խարաձե (Kharadze), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Ռիչարդ Վեստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,174293 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0049 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3437 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2065,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174274 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,08° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռիչարդ Վեստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վորոնովցի (գյուղ, Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջան)
Վորոնովցի (Воронівці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վորոնովցի գյուղում բնակվում էր 252 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1005 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 250,75 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1570 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բաքըրդաղ (այլ կիրառումներ)
Բաքըրդաղ, կարող է վերաբերել՝
Բեգ (այլ կիրառումներ)
Բեգ, կարող է վերաբերել՝
Ալտե Ֆեստե
Ալտա Ֆեստե (Old Fortress), ամրոց և թանգարան Նամիբիայի մայրաքաղաք Վինդհուկի կենտրոնում։ Այն գտնվում է Ռոբերտ Մուգաբեի պողոտայում՝ Անկախության հուշահամալիրի թանգարանի հարևանությամբ ։
Պատմություն
Շենքը նախագծվել է կապիտան Կուրտ ֆոն Ֆրանսուայի կողմից՝ ծառայելու որպես կայսերական գերմանական Schutztruppe- ի (գաղութային ռազմական ուժի) շտաբը Հարավ-Արևմտյան Աֆրիկայի գերմանական գաղութացման ժամանակ։ Վինդհուկի տեղը, որն այն ժամանակ ամայի էր և ամբողջությամբ ավերված էր, ընտրվեց, քանի որ գերմանացիները կարծում էին, որ այն կծառայի որպես բուֆերային գոտի Նամա և Հերերո ցեղերի միջև։ Այնուամենայնիվ, ամրոցը երբեք չի ներգրավվել որևէ ռազմական գործողության։
Հիմնադրամը ստեղծվել է 1890 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Շուտցտրուպեի այն ժամանակվա մասնավոր Գուստավ Տյունշելի կողմից։ Առաջին տարիներին շց ցղենքը բազմիցս վերանախագծվել է. դրա վերջնական դասավորությունը ավարտվել է միայն 1915 թվականին։ Այն բաղկացած է ներքին բակից՝ բարձր պարիսպներով և ներսից զորքերի համար նախատեսված կացարանով, ինչպես նաև չորս աշտարակներով։ Ալտե Ֆեստեն քաղաքի ամենահին պահպանված շենքն է, որը հետագայում զարգացել է նրա շուրջը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Հարավարևմտյան Աֆրիկայում Գերմանիայի հանձնումը Վինդհուկը գրավեց Հարավաֆրիկյան բանակը։ 1915 թվականի մարտին։ Ալտե Ֆեստեն այժմ ծառայում էր որպես Հարավաֆրիկյան միության զորքերի ռազմական շտաբ։
1935 թվականին բերդն օգտագործվել է ավելի խաղաղ նպատակների համար, երբ այն վերածվել է հարակից Վինդհուկ ավագ դպրոցի հանրակացարանի ։ Արդեն ավերված, այն 1957 թվականին հայտարարվեց Ազգային հուշարձան։ Շենքը հիմնովին վերանորոգվել է 1963 թվականին ։
Բեգար (այլ կիրառումներ)
Բեգար, կարող է վերաբերել՝
Նեսլիհան Աթագյուլ
Նեսլիահան Աթագյուլ (Neslihan Atagül, ), թուրք դերասանուհի և մոդել ։ Ներկայումս Աթագյուլը նկարահանվում է Սև սեր հեռուստասերիալում, որտեղ նրա խաղընկերն է Բուրակ Օզչիվիտը։
Կենսագրություն և կարիերա
2013 թվականին Նեսլիհան Աթագյուլը միացավ «Ստամբուլի երկու դեմքը» սերիալի նկարահանմանը` մարմնավորելով գլխավոր հերոսուհու Ներիմանի դերը։
Դերասանուհուն մեծ ճանաչում բերեց Էլիֆի դերը, որը նա խաղացել է «Այն ամենը, ինչ որ մնացել է ինձ քեզանից» (2015) ֆիլմում։
Չնայած երիտասարդ տարիքին, դերասանուհին արդեն ստացել է միջազգային ճանաչում և մի շարք մրցանակներ, որոնցից մի քանիսը նա ստացել է «Քավարան» ֆիլմի համար։
Անձնական կյանք
2013 թվականի կեսերից Նեսլիհանը հանդիպում է թուրք հայտնի դերասան Կադիր Դողուլուի հետ։ 2015 թվականի նոյեմբերի 26-ին զույգը նշվեց։ Հարսանիքը տեղի է ունենեցել 2016 թվականի հուլիսի 8-ին։
Դերասանուհին սիրում է կարդալ գրքեր։ Նրա սիրելի հեղինակներից է Ֆրանց Կաֆկան, Կարլոս Կաստանեդան, Ուրսուլա Կրյոբեր Լե Գուինն, ինչպես նաև հետաքրքրվում է Թիմ Բարթոնի և Դեյվիդ Լինչի ֆիլմերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրք դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թուրք մոդելներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի թուրք դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասանուհիներ Կատեգորիա:Չերքեզական ծագմամբ թուրքեր Կատեգորիա:Թուրք կին մոդելներ Կատեգորիա:Թատրոնի թուրք դերասանուհիներ
Կոմունարկա (գյուղ, Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգ)
Կոմունարկա (Коммунарка), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4599 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգի բնակավայրեր
Ստարայա Ռուդնյա (գյուղ, Չեռվոնոարմեյսկի շրջան)
Ստարայա Ռուդնյա (Стара Рудня), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1865 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստարայա Ռուդնյա գյուղում բնակվում էր 122 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,624 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 195,51 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1865 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խեյնյայոկի (գետ, թափվում է Սալոնյարվի)
Խեյնյայոկի (Хейняйоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սուոյարվսկի շրջանում և Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Սալոնյարվի գետ։ Գետի երկարությունը 57 կմ է, ավազանի տարածքը 560 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Շույա, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր (այդ թվում գետի ավազանում Օնեժի լիճ)։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Բեդֆորդ շրջան (այլ կիրառումներ)
Բեդֆորդ շրջան, կարող է վերաբերել՝
Նավավարություն
Նավավարություն, կարող է նշանակել
1․ նավի շարժումը կառավարելու համար անհրաժեշտ գիտական առարկաների համախումբ։ Բաղկացած է նավագնացություն, լոցիա, ծովագնացային ասաղագիտություն, հիդրոգրաֆիա, հիդրոօդերևութաբանություն, ծովային պրակտիկա, մագնիսական կողմնացույցի պրակտիկ դևիացիա (շեղում) բաժիններից։
2․ Նավի շարժման կառավարման պրոցես, որը հիմնվում է նավարկության պայմանների, նավի շարժման ուղղության, արագության, դիրքի և վիճակի՝ տեսողակաև կամ գործիքևերով անընդհատ վերահսկման վրա։
Գործիքներով վերահսկումը կատարվում է նավարկության ավտոմատ համակարգերի (գիրոկողմնացույց, Էխոչոա, ոադիոչոկացիոն կայաններ, ռադիոպեյենգատորներ, ժամանակի ճշգրիտ չափիչներ ևն) միջոցով։ Տեսողական վերահսկումը հիմնված է նավավարի գիտելիքների, փորձի և հմտության վրա։ Նավարկության կարգը սահմանվում է միջազգային և տեղի կանոնների համաձայն։
Կատեգորիա:Նավարկություն Կատեգորիա:Նավ
Գրիգոր Աթաբեկով
Գրիգոր Աթաբեկով, խորհրդային գիտնական, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։ Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է մայիսի 20-ին, Երևանում։ Ավարտել է Թբիլիսիի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1930-1935 թվականներին եղել է «Գլավէներգոյի անդրկովկասյան տարածաշրջանային գրասենյակի գլխավոր ինժեներ, միաժամանակ՝ դասավանդել է Անդրկովկասի արդյունաբերական ինստիտուտում։ 1935 թվականից աշխատել է «Մոսէներգո», ապա՝ «Теплоэлектропроект»-ում, միաժամանակ դասավանդել է Մոսկվայի գյուղատնտեսության մեքենայացման և էլեկտրաֆիկացման ինստիտուտում (1935-1942)։ 1935-1937 թվականներին մշակել է ցածր ռելեների պաշտպանական սխեմաների մի շարք նորմատիվներ։ 1938 թվականին Մոսկվայի էներգետիկայի ինստիտուտի գիտական խորհրդի որոշմամբ գիտական աշխատանքների և գյուտերի (առանց թեզի պաշտպանության) ամբողջության համար շնորհվել է տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի և դոցենտի գիտական կոչում։ 1946 թվականից վարել է Մոսկվայի ավիացիոն ինստիտուտի էլեկտրատեխնիկայի ամբիոնը։ Հեղինակ է մի շարք գյուտերի (բարձրհաճախային պաշտպանության, հեռապաշտպանության բնագավառներում և այլն)։ Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական (1950) և Յաբլոչկովի անվան (1959) մրցանակների ։
Մահ
Մահացել է հունիսի 16-ին, Մոսկվայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի տեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Դեկաբրիստների ապստամբություն
Դեկաբրիստների ապստամբություն Սենատի հրապարակում, պետական հեղաշրջման առաջին փորձը, որը տեղի ունեցել 1825 թվականի դեկտեմբերի 26-ին, Ռուսական կայսրության մայրաքաղաք Սանկտ Պետերբուրգում։
Ապստամբությունը կազմակերպվել էր մի խումբ համախոհ ազնվականների կողմից, որոնցից շատերը գվարդիայի սպաներ էին։ Նրանք փորձել են օգտագործել գվարդիական մասերը Նիկոլայ I-ի գահակալությունը թույլ չտալու համար։ Ապստամբության նպատակն էր վերացնել ինքնակալությունն ու ամրության իրավունքը։ Ապստամբությունը իր նպատակներով տարբերվում էր պալատական հեղաշրջումների դարաշրջանի դավադրություններից և ուժեղագույն արձագանք է ունեցել ռուսական հասարակության մեջ, որը մեծապես ազդել է նրան հաջորդած Նիկոլայ I-ի կառավարման ժամանակաշրջանի հասարակական-քաղաքական կյանքի վրա։
Դեկաբրիստներ
1812 թվականի պատերազմի իրադարձությունները և ռուսական բանակի հետագա արտասահմանյան արշավանքները զգալի ազդեցություն են ունեցել ռուսական կայսրության կյանքի բոլոր կողմերի վրա, որոշակի հույսեր են ծնել փոփոխությունների և, առաջին հերթին, ամրության իրավունքի վերացման համար։ Ամուր կախվածության վերացումը կապվում էր միապետական իշխանության սահմանադրական սահմանափակումների անհրաժեշտության հետ։ 1813-1814 թվականներին գոյանում են հանրության խմբեր գվարդիական սպաների գաղափարական հիմքի վրա, այսպես կոչված՝ «արտելի»։ Երկու արտելներից՝ «Սրբազան» և «Սեմյոնովյան գունդ» 1816 թվականի սկզբին Պետերբուրգում ձևավորվում է փրկության միություն։