cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պայմանագիր Սատանայի հետ
Դիվաբանության մեջ
Պայմանագիրը կարող է լինել բանավոր կամ գրավոր ։ Բանավոր պայմանագիրը կնքվում է Սատանային կանչելու, կախարդանքի կամ ծեսերի միջոցով։ Քանի որ խնդրողը հավատում է Սատանայի գոյությանը, խնդրում է որոշակի օգնություն և փոխարենն առաջարկում իր հոգին։ Պայմանագրի ոչ մի ապացույց չի պահպանվում, բայց ըստ կախարդների նկատմամբ ինկվիզիցիաի կազմակերպած որոշակի գործընթացների՝ նույնիսկ բանավոր համաձայնությունից հետո ապացույցներ մնում են, մասնավորապես՝ Սատանայի դրոշմ՝ անջնջելի հետք, որտեղ նշված անձին դիպել է Սատանան պայմանագիրը կնքելու համար։ Նշանը կարող է օգտագործվել՝ որպես պայմանագրի կնքման ապացույց։ Համարվում էր նաև, որ այդ դրոշմի տեղում մարդը ցավ չէր զգում։ Գրավոր համաձայնությունը ևս կնքվում է դևերի կանչի ձևով, բայց ներառում է նաև գրավոր ակտ, որը, որպես կանոն, ստորագրվում է կանչողի արյունով (չնայած երբեմն պնդում էին, որ բոլոր գործողությունները պետք է գրված լինեին արյունով, ընդ որում, որոշ դիվաբաններ պնդում էին, որ արյան փոխարեն օգտագործվել է կարմիր թանաք կամ կենդանիների արյուն) : Պայմանագրի ձևը ենթադրում է համաձայնագիր կամ ուղղակի ստորագրություն Սատանայի Կարմիր գրքում։
Այս գործողությունները հաճախ ներկայացվել են՝ որպես Սատանայի հետ կնքված պայմանագրի ապացույց, չնայած քննադատները պնդում էին, որ ապացույց չկա, թե արդյոք դրանք արվել են այն անմիտ մարդկանց կողմից, որոնց կարծիքով իրենք գործ ունեին Սատանայի հետ, թե պարզապես Ինկվիզիցյաի դատերին ներկայացված կեղծ ակտեր էին։ Որպես կանոն՝ ակտերը ներառում էին տարօրինակ խորհրդանշաններ, որոնք համարվում էին դևի ստորագրությունը, ընդ որում, նրանցից ամեն մեկն իր ստորագրությունը կամ կնիքն ուներ։ «Սողոմոնի փոքր բանալի» գրքի նման աշխատություններում մանրամասն ներկայացվում են այդպիսի նշանները՝ հայտնի որպես «Սատանայի ստորագրություններ»։
«Վհուկների մուրճ» ստեղծագործությունում քննարկվում է Սատանայի հետ ենթադրյալ գործարքի մի քանի դեպք, հատկապես՝ կանանց վերաբերող։ Համարվում էր, որ բոլոր վհուկներն ու կախարդները պայմանագիր են կնքել որևէ դևի, իսկ ավելի հաճախ՝ Սատանայի հետ։
Ըստ դիվաբանության՝ կա կոնկրետ ամիս, շաբաթվա օր և ժամ, երբ կարելի է կանչել դևին, այնպես որ կանչը պետք է կատարվի համապատասխան ժամանակամիջոցում։ Բացի այդ, յուրաքանչյուր դև ունի իր կոնկրետ գործառույթը, և կախված խնդրանքի բովանդակությունից՝ հարկավոր է կանչել համապատասխան դևին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քրիստոնեական դիցաբանություն Կատեգորիա:Դևեր Կատեգորիա:Սատանիզմ Կատեգորիա:Հուդայական դիցաբանություն Կատեգորիա:Ժողովրդական բանահյուսություն Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ Կատեգորիա:Եվրոպական դիցաբանություն Կատեգորիա:Էզոթերիզմ Կատեգորիա:Փաստաթղթեր Կատեգորիա:Կաթոլիկություն Կատեգորիա:Օկուլտականություն
Հունա-բակտրիական թագավորություն
Հունա-բակտրիական թագավորություն, ստրկատիրական պետություն Միջին Ասիայում, որն սկզբնապես ընդգրկել է Բակտրիան, Սոգդը, Մարգիանեն։ Առաջացել է մ.թ.ա. մոտ 250 թվականին, Սելևկյանների պետության թուլացման հետևանքով։ Հիմնել է Բակտրիայի Սելևկյանների փոխարքա Դիոդոտոսը։ Դեմետրիոս 1 (մ.թ.ա. մոտ 189 թվականից մոտ 167 թվական) թեև ընդարձակել է Հունա-բակտրիական թագավորությունը՝ ընդգրկելով ժամանակակից Աֆղանստանի և Հյուսիսային Հնդկաստանի որոշ շրջաններ, այն մ.թ.ա. մոտ 175 թվականին տրոհվել է Հունա-բակտրիական թագավորության և Հունա-հնդկական թագավորության։ Մ.թ.ա. 140—130 թվականներին Հունա-բակտրիական թագավորությունը դադարել է գոյություն ունենալուց։ Նրա տարածքում առաջացել է Քուշանական թագավորությունը։
Տնտեսություն
Հունա-բակտրիական թագավորության ժամանակաշրջանում Միջին Ասիայում զարգացել են ստրկատիրական հարաբերությունները, արհեստները, քաղաքները Բակարիա, Անտիոք-Մարգիանե (այժմ՝ Մարի), Մարականդա (այժմ՝ Սամարղանդ) և այլն], առևտուրը (Իրանի, Հնդկաստանի, Չինաստանի հետ)։ Օազիսներում զբաղվել են խաղողագործությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ։ Հունա-բակտրիական թագավորության արվեստը կազմել է արևելյան հելլենիզմի գեղարվեստական դպրոցներից մեկը և կարևոր դեր է խաղացել Միջին և Կենտրոնական Ասիայի արվեստի հետագա զարգացման մեջ։
Պուրակ
Պուրակ, կանաչապատ ոչ մեծ տարածք (0, 1-2, 0 հա) բնակավայրերի հրապարակներում, փողոցներում և առանձին շենքերի մոտ։ Նախատեսվում է կարճատև հանգստի և ճարտարապետական ձևավորման համար։ Ըստ քաղաքաշինական իրավիճակի կարող է ունենալ միայն ճարտարապետական համալիրը ձևավորող, լրացնող դեր՝ առանց անմիջական մոտեցման հնարավորության։
Պուրակի հատակագծային լուծումը կարող է լինել ինչպես կանոնավոր՝ երկրաչափական, այնպես էլ ազատ՝ բնապատկերային։ Պուրակի ճարտարապետական հորինվածքի կարևոր տարրերն են քանդակները, հուշարձանները, ջրավազանները, շատրվանները, ծաղկանոցները և բարեկարգման այլ հնարքներ։ Դրանք ճարտարապետորեն լրացնում և հարստացնում են արդի բնակավայրերի արհեստական միջավայրը։
Կատեգորիա:Զբոսայգիներ Կատեգորիա:Լանդշաֆտ
Հայոց ազգագրական ընկերության քարտուղարի և նրա վարմունքի առիթով
«Հայոց ազգագրական ընկերության քարտուղարի և նրա վարմունքի առիթով», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 74, 75) մարտի 4-ի ու 5-ի համարներում։ Այնուհետև՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» (էջ 246-248) գրքում՝ «Էդ ցուցանակի ետևը եթե ինձ համար մի թանկ բան կա» տողով սկսվող հատվածը, մինչև վերջ, ապա՝ կրաճատումներով և փոփոխություններով` Երևանում`1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 246-252) ։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ Կատեգորիա:1913 գրականությունում
Ջեկ Քենֆիլդ
Ջեկ Քենֆիլդ (Jack Canfield,  ), ամերիկացի գրող, մոտիվացնող սեմինարների բանախոս, սեմինարի ղեկավար, կորպորատիվ մարզիչ և ձեռնարկատեր։ Նա «Հավի արգանակ հոգու համար» շարքի մի քանի գրքերի համահեղինակ է. շարքն ունի ավելի քան 250 գիրք, թողարկվել է աշխարհի 500 լեզուներով 500 միլիոն օրինակով ։ 2005 թվականին Ջանեթ Սվիթցերի հետ համահեղինակեց Կանոնների գիրքը՝ իրական և հստակ սահմանված կանոններ՝ հաջողության հասնելու համար ։
Մանկություն և ուսումնառություն
Ջեկ Քենֆիլդը ծնվել է 1944 թվականի օգոստոսի 19-ին Տեխասի Ֆորտ-Ուերտ քաղաքում։ Երիտասարդությունը անց է կացրել Ուիլինգ քաղաքում (Արևմտյան Վիրջինիա)։ 1962թվականին ավարտել է Լինսլիի ռազմական ինստիտուտը։ 1966 թվականին Քենֆիլդը Հարվարդի համալսարանի կողմից ստացել է Չինաստանի պատմության բակալավրի կոչում։ 1973 թվականին ստացել է Մասսաչուսեթսի համալսարանի մագիստրոսի կոչում (Ամհերսթ, Մասսաչուսեթս, Միացյալ Նահանգներ)։ 1981 թվականին Քենֆիլդը Սանտա Մոնիկայի համալսարանի կողմից ստացել է պատվավոր դոկտորի կոչում։
Կարիերա
1967 թվականին Քենֆիլդը իր կարիերան սկսել է ուսուցչությամբ Չիկագոյի Իլինոյս նահանգի ավագ դպրոցում։
1976 թվականին համահեղինակել է «Դասարանում ինքնագնահատականի բարձրացման 100 ուղիներ» գիրքը` որպես ուսուցիչների և ծնողների սեղանի գիրք ։ Նա տեղափոխվել է Գեշտալտ կենտրոն՝ Նոր Անգլիայի անձնական և կազմակերպչական զարգացման կենտրոն վերտառությամբ, և 1978 թվականին համարվել է Ամերիկայի ականավոր երիտասարդներից մեկը ԱՄՆ-ում (TOYA) :
2005 թվականին Քենֆիլդը համահեղինակել է «Հաջողության սկզբունքները» գիրքը, How to Get from Where You Are to Where You Want to Be. ռուսերեն թարգմանությամբ՝ Правила (Կանոններ)։ Իրական և հստակ ձևակերպված կանոններ՝ հաջողության հասնելու համար։ 2004 թվականի հուլիսին Ջ. Քենֆիլդը հիմնադրել է Տրանսֆորմացիայի Առաջնորդության Խորհուրդը՝ մի խումբ մտավորականներ, բանախոսներ, հեղինակներ, մարզիչներ, հետազոտողներ, խորհրդատուներ և այլ ղեկավարներ՝ անձնական և մասնագիտական աճի և ​​զարգացման բնագավառում ։
Անձնական կյանք
Ջեկ Քենֆիլդը ամուսնացել 1971 թվականին։ Իր առաջին կնոջից նա ունի չորս երեխա։ 1976 թվականին ամուսնալուծվել է։ Մի քանի տարի անց նա ամուսնացել է երկրորդ անգամ։ Երկրորդ ամուսնությունից ծնվել է հինգերորդ երեխան։ 1999 թվականին նորից է ամուսնալուծվել և երրորդ անգամ ամուսնացել է 2001 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Հրաթեփ
Հրաթեփ, օքսիդացման վերջնանյութ առաջանում է պողպատի և մի քանի ուրիշ համաձուլվածքների մակերևույթին, օդում կամ թթվածին պարունակող այլ միջավայրերում տաքացնելիս։ Կազմված է մետաղների օքսիդներից։ Հրաթեփը վատացնում է մակերևույթի որակը և առաջացնում մետաղի կորուստներ։ Հրաթեփը հեռացնում են մեխանիկական ճանապարհով։
Մարկ Ավերբուխ
Մարկ Ավերբուխ (Авербух, Марк Михайлович, ), խորհրդային, ապա` ռուս կինոռեժիսոր և օպերատոր։ «Քրեական Ռուսաստան. ժամանակակից խրոնիկաներ» հայտնի հեռուստահաղորդման ռեժիսորը և հեղինակն է։
Կենսագրություն
Մարկ Ավերբուխը ծնվել է 1945 թվականի մայիսի 21-ին, Մոսկվայում։ Հայրը Միխայիլ Ավերբուխն էր, իսկ մայրը` Բետյա Բաիսմանը։ Բանակից անմիջապես հետո սկսել է աշխատելու վավերագրական ֆիլմերի կենտրոնական կինոստուդիայում, որպես օգնական։
Ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի օպերատորական ֆակուլտետը (Պ. Տոկինի արվեստանոցը), սովորել է Լեոնիդ Կրիստիի մոտ։ 1965 թվականից աշխատել է օպերատորի մոտ որպես օգնական։ Ամուսնացել է 1968 թվականի ապրիլի 20-ին, իր դասընկերուհու` Մարինա Գորյաչկովսկայայի հետ (1945-2006. հայրը` Գեորգի Գորյաչկովսկի, մայրը` Եվգենիա Գրինշպուն)։ 1973-1974 թվականներին եղել է ռեժիսոր և օպերատոր։ 25 տարի աշխատել է վավերագրական ֆիլմերի կենտրոնական ստուդիայում։ 90-ականների սկզբին եղել է Բորիս Ելցինի խորհրդականի օգնականը։ Վավերագրական ֆիլմերի կենտրոնական ստուդիայի փլուզումից հետո աշխատել է հեռուստատեսությունում, արդեն ոչ միայն որպես ռեժիսոր և օպերատոր, այլ նաև` որպես պրոդյուսեր։ Շատ անգամներ համագործակցել է գերմանական հեռուստատեսությունների հետ, Գերմանիայի պատվերով նկարահանել է «Հինգերորդ կետ» կիսա-ինքնակենսագրական ֆիլմը։ Ավելի քան 50 վավերագրական ֆիլմերի հեղինակ է, եղել է խորհրդային և միջազգային կինոփառատոնների դափնեկիր, այդ թվում` Բեռլինում, Սան Սեբաստիանում, Մյունխենում, Կառլովի Վարիում։
Մահացել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 25-ին. սրտի կաթված է ստացել կնոջ մահից հետո ։
Ուիլյամ Դին Հաուելս
Ուիլյամ Դին Հաուելս (William Dean Howells, ), ամերիկացի գրող և գրականագետ է։ ԱՄՆ գրականության մեջ այսպես կոչված «մեղմ ռեալիզմի» ներկայացուցիչ, որի նպատակն ամերիկյան զարգացման և կենսակերպի տեսակի պաշտպանությունն է՝ ի տարբերություն «իրական» ռեալիզմի կոշտ քննադատության։
Կենսագրություն
1861-1865 թվականներին Ուիլյամ Դին Հաուելսը եղել է Վենետիկում ամերիկյան հյուպատոսը և Իտալիայից ունեցած իր տպավորությունների մասին գրել է  «Venetian Life» (1865) և «Italian Journeys» երկերում ։
Ամենահայտնի ստեղծագործություններն են՝ «Սայլաս Լեֆեմի վերելքը» (The Rise of Silas Lapham, 1885), «Ժամանակակից պատմություն», «Պատահականությունների աշխարհում»։ Հաուելսը պաշտպանել է էթիկական արժեքների գերակայությունը՝ ի տարբերություն բուրժուական հաջողության գաղափարախոսության։ Ուշ շրջանի աշխատություններում հեղինակը փորձել է ցույց տալ, որ ռեալիզմի քննադատական ​​ձևերը կարևոր են միայն Եվրոպայում, իսկ Միացյալ Նահանգները գնում են իրենց ուղով։ ԱՄՆ-ում իշխում են ժողովրդավարական իրավունքն ու ազատությունը, հետևաբար լավատեսությունն ու ուրախությունը շատ ավելի տեղին են։ Ժամանակակից հասարակության վերաբերյալ նրա հայացքներն արտացոլվել են «Էնի Քիլբերն» (Annie Kilburn) վեպում, որտեղ իրականությունը պատկերված է անչար հումորային ոգով, իսկ Հաուելսը փառաբանում է հաջողությունն ու գոհունակությունը կյանքից։
Հեղինակել է ճամփորդական ակնարկների մի քանի գրքեր, որոշ ժամանակ գրել է հոդվածներ ամսագրերի համար (օրինակ՝ «Հարպերս»), աշխատել է որպես «Ատլանտիկի» (Atlantic Monthly) կամ պարզապես  The Atlantic ) խմբագիր։ Նա եղել է Լև Տոլստոյի երկրպագուն և նշել է. «Տոլստոյը բոլոր ժամանակների ամենամեծ գրողն է, գուցե միայն այն բանի համար, որ նրա ստեղծագործությունը ամենից շատ է համակված ​​բարության ոգով է համակված, և ինքը երբեք չի ժխտում իր խղճի և իր արվեստի միասնությունը» ։ Հաուելսը եղել է քրիստոնյա սոցիալիստ, որի գաղափարախոսության վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել Լև Տոլստոյը ։ Նա միացել է Բոստոնի քրիստոնեական սոցիալիստական խմբին 1889-1891 թվականներին, հաճախել է մի քանի եկեղեցիներ։ Այդ ազդեցությունները նրան դրդել են գրել սոցիալական արդարության հարցերի մասին բարոյական և հավասարապաշտության տեսանկյունից՝ լինելով արդյունաբերական կապիտալիզմի սոցիալական հետևանքների քննադատ   ։ Սակայն նա մարքսիստ չի եղել ։
Ուիլյամ Դին Հաուելսը մահացել է 1920 թվականի մայիսի 11-ին Նյու Յորք քաղաքում։
Ուիլյամ Դին Հաուելսի որդին է ճարտարապետ Ջոն Միդ Հաուելսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրականագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կենսագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկագիրներ
Բլինի (Օբի գավառ)
Բլինի (Bligny), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 122 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 90-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,8 %։ 90 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 85 անձ (46 տղամարդ և 39 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 32 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վխուտեմաս
Պատմություն
1918 թվականի աշնանը գեղարվեստական ​​կրթության համակարգի վերակազմավորման ընթացքում Կայսերական Ստրոգանովյան կենտրոնական գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանի և Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի հիման վրա ձևավորվել են համապատասխանաբար Առաջին և Երկրորդ պետական ​​ազատ արվեստանոցները (ГСХМ): 1920 թվականի աշնանը Առաջին և Երկրորդ պետական ​​ազատ արվեստանոցները վերածվել են մեկ ուսումնական հաստատության՝ Վխուտեմաս-ի (Բարձրագույն գեղարվեստա-տեխնիկական արվեստանոցներ)։ Նոր ուսումնական հաստատությունում կազմավորվել են ութ ֆակուլտետներ՝ ճարտարապետության, արվեստի (գեղանկար, քանդակ) և արտադրության (տպագրություն, տեքստիլ, կերամիկա, փայտամշակում, մետաղական աշխատանքները)։ Ակադեմիական շենքերը գտնվել են Ռոժդեստվենսկա 11 և Մյասնիցկայա 21 հասցեներում։
Հակադարձ հիպերբոլական ֆունկցիա
Հակադարձ հիպերբոլական ֆունկցիա (հայտնի է նաև արեաֆունկցիա կամ արեա-ֆունկցիա), տարրական ֆունկցիաների ընտանիք՝ սահմանվող որպես հիպերբոլական ֆունկցիաներին հակադարձ ֆունկցիաներ։ Այս ֆունկցիաները որոշում են միավոր հիպերբոլի սեկտորի մակերեսը
x2 − y2 = 1
։ Համանման ձևով՝ հակադարձ եռանկյունաչափական ֆուկցիաները որոշում են միավոր շրջանագծի աղեղի երկարությունը
x2 + y2 = 1
Կոմպլեքսային հարթության մեջ այդ ֆունկցիաները պարբերական են, իսկ նրանց հակադարձ ֆունկցիաները` բազմարժեք։
Ֆունկցիայի որոշումը
Քառակուսի արմատները այս բանաձևերում հանդիսանում են քառակուսի արմատի գլխավոր արժեքները։ Z կոմպլեքս թիվը, եթե ներկայացնենք որպես, երբ ), իսկ լոգարիթմական ֆունկցիաները հանդիսանում են կոմպլեքս փոփոխականի ֆունկցիաներ, ապա կարող ենք կատարել որոշակի պարզեցում։
Օրինակ՝որոնք միշտ չէ, որ ճիշտ են քառակուսի արմատի գլխավոր արժեքի համար։
Ներկայացում շարքով
Ասիմպտոտիկ ներկայացումը
arsh x
տրվում է բանաձևով․
Ածանցիալներ
Իրական
x
-երի համար․
Ածանցման օրինակ, եթե
, ապա՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տարրական ֆունկցիաներ Կատեգորիա:Եռանկյունաչափական ֆունկցիաներ
Էնդրյու Ֆիշեր
Էնդրյու Ֆիշեր (Andrew Fisher, ), ավստրալիացի քաղաքական և պետական գործիչ, լեյբորիստ, եղել է երկրի հինգերորդ վարչապետը՝ այդ պաշտոնը զբաղեցնելով երեք ժամկետ։ Նրա ղեկավարությամբ 1910-1913 թվականներին ավարտվել է հսկայական օրենսդրական ծրագիր, որը նրան, պրոտեկցիոնիստ վարչապետ Ալֆրեդ Դիկինի հետ, դարձրել է նոր ազգի օրենսդիր կառույցի հիմնադիրներից մեկը։
Կենսագրություն
Էնդրյու Ֆիշերը ծնվել է 1862 թվականի օգոստոսի 29-ին Ռոբերտ Ֆիշերի և Ջեյն Գարվինի՝ յոթ երեխայից բաղկացած ընտանիքում։ Հայրն աշխատել է հանքում, իսկ 1863 թվականին եղել է կոոպերատիվ խանութի հիմնադիրներից մեկը։ Էնդրյու Ֆիշերը հիմնականում գրադարանում զբաղվել է ինքնուսուցմամբ, ինչի շնորհիվ էլ օգնել է հորը խանութ հիմնել։ Նա երեկոյան դպրոց է հաճախել, իսկ 10 տարեկանում սկսել է աշխատել հանքում։ 17 տարեկանում նրան ընտրել են տեղի արհմիութենական կազմակերպության քարտուղար ։
1885 թվականին Ֆիշերը տեղափոխվել է Քվինսլենդ, որտեղ երկար ժամանակ աշխատել է ածխի և ոսկու արդյունահանման հանքերում, ինչպես նաև ստացել վարորդական իրավունք։ 1891 թվականին դարձել է հանքագործների ասոցիացիայի և բանվորների քաղաքական կազմակերպության նախագահ, որոնք եղել են Լեյբորիստական կուսակցության տեղական գրասենյակները։ Դրանով սկսվել է Էնդրյու Ֆիշերի քաղաքական գործունեությունը։
1901 թվականին Ֆիշերն ամուսնացել է Մարգարեթ Իրվինի հետ, որից ունեցել է 6 երեխա ։
1911 թվականին մեկնել է Մեծ Բրիտանիա և այցելել հարազատ վայրեր, որտեղ նրան դիմավորել են որպես հերոս ։
Քաղաքական գործունեության ավարտից հետո նա 1916 թվականին դարձել է հանձնակատար՝ ներկայացնելով Ավստրալիան Լոնդոնում։ Նա այդ պաշտոնում փոխարինել Է Ջորջ Ռիդին և պաշտոնավարել է 5 տարի։ Դրանից հետո Ֆիշերը վերադարձել է Ավստրալիա, որտեղ հանդիպել է իր կողմնակիցների հետ, որոնք ցանկացել են իր քաղաքական գործունեության շարունակությունը։ Սակայն Ֆիշերն ինքը քաղաքականության նկատմամբ հետաքրքրություն չի զգացել և մեկ տարի անց մեկնել է Լոնդոն ։
Քաղաքական գործունեություն
1893 թվականի ապրիլին Էնդրյուն Գիմպիից հաղթել է Քվինսլենդի Օրենսդիր ժողովի ընտրություններում՝ որպես Լեյբորիստական կուսակցության թեկնածու։ 1896 թվականին նա կորցրել է իր տեղը, սակայն վերընտրվել է 1899 թվականին ։
Միացյալ Ավստրալիայի առաջին ընտրություններում Ֆիշերն Ուայդ Բեյ շրջանում Լեյբորիստական կուսակցության թեկնածու էր։ Նա հաղթել է այս և հաջորդող հինգ ընտրությունում։ 1904 թվականին եղել է առևտրի և մաքսային կառավարության նախարար։ 1905 թվականին դարձել է Ավստրալիայի լեյբորիստական կուսակցության երկրորդ մարդը, իսկ 1907 թվականին՝ նրա առաջնորդը ։
Վարչապետ
Ֆիշերը երեք անգամ դարձել է վարչապետ և երեք անգամ էլ եղել երկրի գանձապետը։ Առաջին անգամ նա նախարար Է դարձել Ալֆրեդ Դիկինի պրոտեկցիոնիստական կառավարության պաշտոնաթողությունից հետո, և պաշտոնաթող է եղել Դիկինի և Ջոզեֆ Քուկի կոալիցիայի ուժեղացումից հետո, չնայած այն բանին, որ գեներալ-նահանգապետը չի ստորագրել ամբողջ կառավարության հրաժարականը ։
Երկրորդ անգամ Ֆիշերը վարչապետ է դարձել չորրորդ համընդհանուր ընտրություններում Լեյբորիստական կուսակցության հաղթանակից հետո (Ներկայացուցիչների պալատում 75-ից 43-ը և 36-ից 23-ը Սենատում)։ Ֆիշերին հաջողվել է ամբողջ ժամկետով մնալ գրասենյակում։ Այս ընթացքում ակտիվ օրինաստեղծ ծրագիրը ներառում էր Commonwealth Bank-ի ստեղծումը, Գերագույն դատարանի ընդլայնումը, Կանբերրայում մայրաքաղաքի սահմանումը։ Սոցիալական առումով ներդրվել են աշխատանքային փոխհատուցումներ և կանանց համար դեկրետային արձակուրդ, իրականացվել է տարիքային և հաշմանդամության թոշակների ազատականացում։ Թագավորական հանձնաժողովի հանձնարարականները հիմք են տվել հետագայում շաքարի արդյունաբերության զարգացմանը ։
1913 թվականին մեկ տեղով ընտրություններում հաղթել էին լիբերալները։ Վարչապետ է դարձել Ջոզեֆ Քուկը, իսկ Էնդրյու Ֆիշերը գլխավորել է պաշտոնական ընդդիմությունը։ Հաջորդ ընտրություններում՝ 1914 թվականի սեպտեմբերին, նա կրկին վարչապետ է դարձել։ Այդ ժամանակ արդեն պատերազմ էր ընթանում և Ֆիշերը խոստացել էր, որ Ավստրալիան կաջակցի Միացյալ Թագավորությանը «մինչև վերջին մարդը և մինչև վերջին շիլինգը» (to the last man and last shilling)։ 1915 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Էնդրյու Ֆիշերը ստիպված է եղել լքել պաշտոնն առողջական խնդիրների պատճառով։ Ֆիշերի տեղը զբաղեցրել է իր տեղակալ Ուիլյամ Մորիս Հյուզը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում մահացածներ
Ֆրենկի Մյունիզ
Ֆրանսիսկո Մյունիզ IV (իսպ.` Francisco Muñiz IV, ), ամերիկացի դերասան, երաժիշտ, գրող, պրոդյուսեր և պրոֆեսիոնալ ավտոմրցարշավորդ։
Հանդիսատեսին առավել հայտնի է «Մալքոլմը կենտրոնում» հեռուստասիթքոմում ունեցած դերակատարմամբ, որի համար առաջադրվել է մեկ «Էմմի» և երկու «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների։
2008 թվականին Մյունիզը որոշում է ժամանակավորապես հեռանալ դերասանական կարիերայից և դառնում է ավտոմրցարշավորդ, հանդես գալով Ատլանտյան առաջնությունում։
2012 թվականից հանդիսանում է «Kingsfoil» համույթի թմբկահարը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:«Երիտասարդ դերասան» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ինդի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Բեոմոնտ փողոց
Բեոմոնտ փողոցը գտնվում է Անգլիայում՝ Օքսֆորդ քաղաքի կենտրոնական մասում։ Փողոցը կառուցվել է Ռեյգենյան ոճի նրբագեղ տներով և տաղավարներով 1828-1837 թվականներին։ Մինչ դա, այն եղել է Բեոմոնտ պալատի տեղում, այժմ այն գտնվում է Ուոլտոն փողոցի հանգույցի հարևանությամբ։ Նիկոլաուս Պևսները այն համարում էր «Օքսֆորդի լավագույն փողոցը» ։ Մեծ Բրիտանիայի թագավոր Ռիչարդ I-ը (կառավարել է 1189 թ. հուլիսի 6-ից մինչև 1199 թ. ապրիլ 6-ը) և Անգլիայի թագավոր Ջոնը (կառավարել է 1199 թ. ապրիլի 6-ից մինչև 1216 թ. հոկտեմբերի 19-ը) երկուսն էլ Անգլիայի թագավոր Հենրի II- ի որդիներն էին, ովքեր ծնվել են Օքսֆորդի Բեոմոնտ պալատում 1157 թվականի սեպտեմբերի 8-ին և 1166 թվականի դեկտեմբերի 24-ին ։ Արևմտյան ծայրամասում է գտնվում Ուորքեսթր քոլեջը, դրանից դեպի հյուսիս՝ Ուոլթն փողոցի հանգույցը, իսկ հարավում` Որքեսթր փողոցը։ Հյուսիսային մասի կեսը զբաղեցնում է Սուրբ Հովհաննես եկեղեցին։ Հարավում է գտնվում Օքսֆորդի թատրոնը, որը 1938 թվականին նախագծվել և կառուցվել է Էդուարդ Մաուֆի կողմից, որտեղ էլ անցկացվել են բազմաթիվ համալսարանական ցուցադրութուններ ։ Հյուսիսային ուղղությամբ՝ արևելքի վերջում է գտնվում Էշմոլի թանգարանը, իսկ արևելյան ծայրամասի հակառակ կողմում՝ Նահատակների հուշարձանն է։ Այստեղ, Բեոմոնտ փողոցին հարակից դեպի հյուսիս Սուրբ Ջայլսի եկեղեցին է, իսկ դեպի հարավ` Մագդալեն փողոցը։ Փողոցի անկյունում է գտնվում 1864 թվականին Ուիլյամ Ուիլկինսոնի կողմից նեոգոթիկական ոճով նախագծված և կառուցված Օքսֆորդի ամենաթանկ հյուրանոցը` Ռանդոլֆը։ Իսկ 1952 թվականին Ջ. Հոփգուդի նախագծով այն ընդարձակվեց դեպի արևմուտք։ 1962 թվականին Բեոմոնտ փողոցի 36 հասցեում հիմնադրվեց Օքսֆորդի համալսարանի հնագիտության դպրոցի մի մասը` Հնագիտության ինստիտուտը ։
Փողոցը նախընտրելի վայր է բժիշկների և ատամնաբույժների համար  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի փողոցներ
Alt-J
alt-J խումբը, որը հանդես է գալիս հետևյալ՝ ᐃ նշանի ներքո, բրիտանական ինդի ռոք ոճի խումբ է, ստեղծված 2007 թվականին Լիդս քաղաքում ։ Խումբը կազմված է չորս անդամից՝ Ջո նյումեն (կիթառ/վոկալ), Գաս Անգեր- Հելեմթոն (ստեղնաշարային գործիքներ/վոկալ), Թոմ Գրին (հարվածային գործիքներ), Գվիլ Սայնսբերի (կիթառ/բաս կիթառ)։
Խմբի «An Awesome Wave»-ը դեբյուտային ալբոմ թողարկվել է 2012 թվականի մայիսին Եվրոպայում, սեպտեմբերին՝ ԱՄՆ-ում ։ Նույն թվականին ստացել են բրիտանական Mercury Prize մրցանակ։ 2014 թվականին Գվիլ Սայնսբերին հեռացավ խմբից։ Նրանց երկրորդ ալբոմը՝ «This Is All Yours»-ը թողարկվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ զբաղեցնելով բրիտանական հիթ շքերթներում առաջատար հորիզոնականները ։ Համերգներից մեկի ժամանակ, որպես Գվիլ Սայնսբերին փոխարինող, Քեմերոն Նայթը միանում է խմբին։ 2017 թվականին խումբը թողարկում է իր երրորդ ալբոմը՝ «Relaxer»-ը և սկսում են հանդես գալ որպես տրիո։ Խումբը վաճառել է իր ձայնագրությունների ավելի քան 4 միլիոն օրինակ ամբողջ աշխարհում և 2 միլիոն ԱՄՆ-ում ։
Պատմություն
Խմբի ձևավորում (2007-2010)
alt-J (∆)-ը ձևավորվել է այն ժամանակ, երբ խմբի մասնակիցները 2007 թվականին հանդիպել են Լիդսի համալսարանում ։
Ամեն ինչ սկսվեց այն ժամանակ, երբ Նյումենը ցույց տվեց իր գրած երգերը Սեյնսբերիին և ոգեշնչվելով նրա կիթառահար հայրիկից ։ Նրանք սկսեցին ձայնագրել երգերը իրենց սենյակում, որպես ավտոտնակի բենդ (garage band) և պրոդյուսերներ։
An Awesome Wave և շրջագայություններ (2011-2012)
«An Awesome Wave»-ի պրոդյուսերը նույնպես Չարլի Էնդրյուն էր և այն ձայնագրվել է Բրիքստոնի «Iguana Studios»-ում ։ Նրանց դեբյուտային ալբոմը թողարկվել է 2012 թվականի մայիսի 28-ին Մեծ Բրիտանիայում, Եվրոպայում և Ավստրալիայում, իսկ 2012 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ Հյուսիսային Ամերիկայում «Canvasback Music» ընկերության շնորհիվ։ Ընդհանուր առմամբ ալբոմը ստացել է դրական գնահատական։
Գվիլ Սեյնսբերին հեռացավ alt-J-ից 2014 թվականի հունվարի 13-ին։ Այդ մասին հայտարարվեց Թվիթթերում։ Նա ցանկանում էր դուրս գալ խմբից, սակայն խումբը ցանկություն ուներ շարունակելու իրանց գործունեությունը։ Նրանք շարունակեցին աշխատել նշելով նաև, որ նրանք լավագույն ընկերներ են Գվիլի հետ ։
2014 թվականի հունիսի 9-ին նրանք հայտարարեցին իրենց երկրորդ «This Is All Yours» ալբոմի թողարկման մասին, որը տեղի ունեցավ 2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ին։ «This Is All Yours»-ը բրիտանական պաշտոնական ալբոմների հիթ շքերթում զբաղեցրեց առաջին հորիզոնականները։
Relaxer (2017)
Մարտի 3-ից նրանք սկսեցին թիզեր հրապարակել սոցիալական ցանցերում, հայտարարելով նաև, որ իրենց նոր ալբոմը կթողարկվի 2017 թվականի հունիսի 2-ին և կանվանվի «Relaxer»: Երեք շաբաթ անց՝ մարտի 29-ին նրանք թողարկեցին իրենց երկրորդ «In Cold Blood» սինգլը ։ 2017 թվականի մայիսի 24-ին alt-J-ը թողարկեցին իրենց երրորդ «Adeline» սինգլը ։
Անվանում
Խմբի սիմվոլը երկրաչափական պատկեր եռանկյունն է (Δ): Հետևյալ` ∆ սիմվոլը կարող են օգտագործել միայն Apple Mac համակարգիչներում սեղմելով Alt + J:
alt-J-ը սկզբում հայտնի էր որպես «Daljit Dhaliwal» անվանումով, ապա «Films» անվանմամբ։ Սակայն նրանք ստիպված եղան անունը փոխել alt-J, քանի որ արդեն գոյություն ուներ «Films» անունով մի ամերիկյան խումբ։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
2012 թվականին alt-J-ի դեբյուտային ալբոմը հաղթեց «British Mercury Prize»-ը ։ Նրանք հաղթել էին Brit Awards-ի «Տարվա լավագույն խումբ» անվանակարգում։ 2012 թվականին «An Awesome Wave»-ը BBC Radio-ում ճանաչվել է տարվա լավագույն ալբոմ։ «This Is All Yours»-ը 57-րդ Գրեմմի մրցանակաբաշխությունում ստացել է մրցանակ «Տարվա լավագույն ալտերնատիվ ալբոմ» անվանակարգում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2008 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Քառյակներ
Պատկերասրահ Սոնյա թագուհու ախոռում
Պատկերասրահ Սոնյա թագուհու ախոռում (Dronning Sonja KunstStall), թանգարան, գեղարվեստական պատկերասրահ և համերգասրահ, որը գտնվում է Օսլոյի թագավորական պալատի նախկին ախոռներում։
Նկարագրություն
Ախոռը տեղակայված է պալատական այգու կողքին։ Այն կառուցվել է թագավորական պալատի հետ միաժամանակ։ Շինարարությունն ավարտվել է 1849 թվականին։ Սկզբնապես ախոռներում կարելի էր տեղավորել 38 ձի, բայց Հակոն 7-րդ թագավորի և նրա կնոջ՝ թագուհի Մոդի օրոք, համալիրը զգալիորեն ընդլայնվել և բարելավվել է։ 1905-1911 թվականների ընթացքում ախոռները վերածվել են ձիասպորտի կենտրոնի` ձիավարման սրահով, դարբնոցով և անասնաբուժական տարածքներով։ Ճարտարապետ Հյալմար Ուելհավենը (Hjalmar Welhaven) ղեկավարել է ընդլայնման նախագիծը, իսկ թագուհի Մոդը, հետևելով Լոնդոնի թագավորական ախոռների օրինակին, նախագծել է ախոռները ։
1940 թվականից ի վեր՝ ախոռում ձիեր չեն պահվել, իսկ Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին Նորվեգիայի գերմանական օկուպացիայից հետո շենքը հիմնականում օգտագործվել է որպես պահեստ և ավտոտնակ։ 2017 թվականին՝ Սոնյա թագուհու ծննդյան 80-ամյակին ընդառաջ, Հարալդ V թագավորը որոշել է վերանորոգել շենքը՝ որպես նվեր կնոջը։ Վերանորոգումը կատարվել է «Statsbygg»-ի, «Riksantikvatren»-ի և «Snøhetta»-ի համատեղ ջանքերով ։
Պատկերասրահը բաց է ամեն տարի՝ մարտից մինչև դեկտեմբեր ամիսներին, և ծառայում է որպես Նորվեգիայի թագավորական հավաքածուներից արվեստի գործերի ցուցահանդեսների, ինչպես նաև պատմամշակութային առարկաների ներկայացման վայր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օսլոյի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1849 կառույցներ Կատեգորիա:Օսլոյի թանգարաններ Կատեգորիա:Օսլոյի մշակույթ
Հիմնա-թթվային հավասարակշռություն
Հիմնա-թթվային հավասարակշռություն, թթվահիմնային վիճակ, ֆիզիկա-քիմիական և ֆիզիոլոգիական պրոցեսների ամբողջություն, ապահովում է օրգանիզմի ներքին միջավայրի ջրածնային ցուցիչի (pH-ի) համեմատական կայունությունը։ Վերջինս ունի կարևոր նշանակություն կենսական պրոցեսների բնականոն ընթացքի համար։ Մարդու արյան pH-ը 7, 35—7, 47 է, որի նույնիսկ ամենափոքր տեղաշարժն անդրադառնում է նյութափոխանակության պրոցեսների, ֆերմենտների ակտիվության վրա և հանգեցնում օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի խանգարումների։ Օրգանիզմի pH-ի հաստատունությունն ապահովում են արյան բուֆերային համակարգերը, որոնք կազմված են թույլ թթուներից և ուժեղ հիմքերի հետ դրանց առաջացրած աղերից։ Բուֆերներեն՝ բիկարբոնատային, ֆոսֆատային համակարգերը, հեմոգլոբինը և նրա կալիումական աղը, պլազմայի սպիտակուցները և այլն։ Եթե արյան մեջ ուժեղ թթու է անցնում, ապա այն չեզոքացվում է բիկարբոնատով, իսկ ազատվող ածխաթթու գազը հեռացվում է թոքերի ուժեղ օդափոխության շնորհիվ։ Վերականգնվում է ածխաթթու-բիկարբոնատ հարաբերությունը։ Ուժեղ հիմքը արյուն անցնելիս կատարվում է ածխաթթվի չեզոքացում։ Թուլանում է շնչառական կենտրոնի գործունեությունը, նվագում ածխաթթվի հեռացումը թոքերից, իսկ բիկարբոնատի ավելցուկը հեռացվում է երիկամների միջոցով։ Որոշ պայմաններում նկատվում է օրգանիզմի արյան pH-ի տեղաշարժ դեպի թթվային կողմը՝ ացիդոզ (օրինակ՝ մկանային լարված աշխատանքի ժամանակ), կամ տեղաշարժ հիմնային կողմը՝ ալկալոզ (օրինակ՝ թոքերի ուժեղ օդափոխության ժամանակ)։ Օրգանիզմի հյուսվածքային հեղուկների մեծամասնության pH-ը պահպանվում է 7, 1—7, 4-իսահմանում։
Կատեգորիա:Կենսաքիմիա
Արցախի քաղաքացիներին ներկայացվող վիզային պահանջներ
Վավերականություն
Աշխարհի երկրների մեծամասնությունը միջազգայնորեն չի ճանաչում Արցախի անկախությունը (բացի Աբխազիան, Հարավային Օսեթիան և Մերձդնեստրի Մոլդովական Հանրապետությունը, որոնք բոլորը նույնպես մասամբ ճանաչված պետություններ են), ինչի արդյուքնում Արցախի անձնագիրը վավեր չէ աշխարհի երկրների մեծ մասում։ Երկքաղաքացիությունը թույլատրվում է։ Քաղաքացիների մեծ մասը ունի հայակակն անձնագիր։
Չճանաչված պետությունների համագործակցության բոլոր անդմաները համաձայնության են եկել միմյանց քաղաքացիների համար վիզային ռեժիմ հաստատելու շուրջ։ Արցախի անձնագիրը կարող է օգտագործվել Հարավային Օսեթիա և Մերձդնեստրի Մոլդովական Հանրապետություն ճանապարհորդելու ժամանակ, իսկ 2016 թվականի փետրվարի 22-ին անայցագիր ռեժիմի մասին համաձայնագիր է կնքվել Աբխազիայի հետ, որը ուժի մեջ է մտել նույն ամսվա ապրիլի 1-ից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:Վիզաներ
Վայբեր
Վայբեր (Viber, արտասանությունը vaɪbə ) սմարթֆոնների համար նախատեսված VoIP ծրագիր, աշխատում է Անդրոիդ, BlackBerry OS, iOS, Symbian, Windows Phone, Bada ապրանքանիշերի հեռախոսների վրա։ Աշխատում է նաև Windows, OS X և Linux ապրանքանիշերի համակարգիչների վրա։ Ինտեգրվում է հասցեային գրքում և իրավազորվում է հեռախոսահամարների հիման վրա։ Կարելի է կատարել անվճար զանգեր Wi-Fi-ի, 3G-ի և 4G-ի օգնությամբ։ Կարող եք ուղարկել տեքստային, ձայնային եւ տեսային հաղորդագրություններ, փաստաթղթեր, պատկերներ, տեսանյութեր եւ ֆայլեր, ինչպես նաեւ անցանց։
Պատմություն
Viber ծրագրի գաղափարը պատկանում է Թալմոն Մարկոյին և Իգր Մագազիննիկին ։
Առաջին անգամ Viber ծրագիրը բաց է թողվել iPhone հեռախոսի մեջ 2010 թվականի դեկտեմբերին։
Android ապրանքանիշերի սմարտֆոնների մեջ դուրս է եկել 2011 թվականի մայիսին ունենալով 50000 օգտվողներ, վերջնական վերսիան դուրս է եկել 2012 թվականի հուլիս ամսին ։
Viber-ը BlackBerry, Bada և Windows Phone ապրանքանիշերի սմարթֆոնների համար դուրս է եկել 2012 թվականի մայիսին։ Մեկ տարուց հետո՝ 2013 թվականին թարմացվում է iOS ապրանքանիշերի համար հասնելով մինչև 3.0 վերսիային, որը թույլատրեց Viber ծրագիրը տեղադրել Windows-ի և OS X-ի Desktop-ների վրա։
2014 թվականի հունվարի 14-ին Rakuten ճապոնական ընկերությունը միանում է Viber-ին 900 000 000 դոլլլարով ։
Սակայն 2014 թվականի փետրվար ամսին ավարտվում է նրանց գործարքը։
Համաձայն Rakuten ընկերության ֆինանսական հաշվետվությանը, 2013 թվականին նա մեսենջերը տալիս է որպես օգնություն $ 1,5 000 000-ով ։
Ընկերություն
Մեսենջերի տնօրենը ունի Լյուքսեմբուրգում գտնվող միջազգային Viber Media ընկերության գլխավոր գրասեյակը ։ Ինչպես նաև Բելառուսիայում (Մինսկ, Բրեստ) և Իսրայելում գտնվող մի քանի կետեր ։ Ընկերությանը հովանավորել են հենց մեսենջերի ստեղծողները ։ Սկսած 2014 թվականի փետրվարից ամբողջ ընկերությունը պատկանում է Rakuten ճապոնական ընկերության միլարդատեր՝ Հիրոսի Միկիտանիին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Windows Phone ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Անդրոիդի ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:2010 մշակված ծրագրային ապահովում
Ելենա Շվարց
Ելենա Շվարց (Елена Андреевна Шварц, ), ռուս բանաստեղծուհի, արձակագիր, թարգմանիչ։ 1970-1980-ական թվականների լենինգրադյան ոչ պաշտոնական մշակույթի կարկառուն ներկայացուցիչներից։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1948 թվականին Լենինգրադում։ Մայրը՝ Դինա Շվարցը, գրական գործիչ էր, ղեկավարել է Գ․ Տովստոնոգովի անվան դրամատիկական մեծ թատրոնի գրական բաժինը։ Հայրը՝ Անդրեյ Ջեջուլան (1913-1971), Կիևի համալսարանում պատմության պրոֆեսոր էր։ Ելենա Շվարցի խոսքերով՝ ինքը հորը երբեք չի տեսել։ Պապը՝ Մորիս Շվարցը, ղեկավարել է Մյունցենբերգի անվան կարի ֆաբրիկան, գնդակահարվել է 1937 թվականի մայիսին «կարի արտադրությունը տապալելու համար»։ Տատը նույնպես եղել է բռնադատված։
Որոշ հայտնի գործեր գրել է դեռևս դեռահասության տարիքում՝ «Бурлюк», «О море милое, тебя пересолили!»: Որոշ ժամանակ սովորել է Լենինգրադի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում։ 1971 հեռակա կերպով ավարտել է Լենինգրադի թատրոնի, երաժշտության և կինոմատոգրաֆիայի ինստիտուտի թատերագիտական բաժինը։
Պաշտոնապես ոչ մի տեղ չի աշխատել, դրամ է վաստակել լենինգրադյան թատրոնների համար պիեսներ թարգմանելով։ Մինչև վերակառուցումը ԽՍՀՄ-ում տպագրվել է միայն ինքնահրատով (սամիզդատ)։ Ելենա Շվարցի մոտիկ շրջապատում էին Վիկտոր Կրիվուլինը, Դմիտրի Բոբիշևը, Սերգեյ Ստրատանովսկին, Յուրի Կուբլանովսկին, Միխայիլ Շվարցմանը։
2001-2002 թվականների ձմռանը Բրոդսկու ֆոնդը հրավիրում է ապրել Մեդիչիի վիլլայում։
Մահացել է 2010 թվականի մարտի 11-ին։ Հոգեհանգիստը տեղի է ունեցել մարտի 14-ին Սանկտ-Պետերբուրգի Ս. Երրորդության տաճարում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Անդրեյ Բելիի անվան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Միջին մահացու չափաքանակ
Միջին մահացու չափաքանակ, LD50 (lethal dose, 50%), LC50 (մահացու կոնցենտրացիա, 50%) կամ LCt50 (մահացու կոնցենտրացիա և ժամանակ), թույնի, ճառագայթման կամ պաթոգենի այն նվազագույն չափաքանակը, որը միատեսակ ներմուծման պայմաններում (բացի ինհալյացիոն ձևից) առաջացնում է փորձարկվող կենդանիների 50%-ի մահ։ Որքան ցածր է LD50-ի արժեքը, այնքան թունավոր է նյութը։ Այս տերմինը առաջին անգամ օգտագործել է Ջ. Վ. Թրիվանը 1927 թվականին  ։
Օրինակներ
Ուշադրություն։ Երկու տարբեր միացություններ (հատկապես դեղերի) միմյանց հետ համեմատելու համար ճիշտ չէ օգտագործել միայն LD50-ի տվյալները, այլ պետք է նաև հաշվի առնել նրանց էֆեկտիվ դոզաները (ED50)։ Այդ պատճառով երկու միացություններ իրար հետ համեմատելու համար օգտագործում են այսպես կոչված թերապևտիկ ինդեքսի գաղափարը, որն իրենից ներկայացնում է LD50-ի և ED50-ի հարաբերությունը։
Ստորև ներկայացված են տարբեր միացությունների LD50-ի արժեքները ըստ նվազման կարգի։
Թույների մասշտաբը
Լոգարիթմական սանդղակն ավելի հեշտությամբ կարող է համեմատել LD50 ի արժեքները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թունաբանություն Կատեգորիա:Ցանկեր:Քիմիա
Լե Բորդ Օմոն
Լե Բորդ Օմոն (Les Bordes-Aumont), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 431 մարդ, բնակչության խտությունը` 78.51 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.49 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 13 կմ հարավ։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 348 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 280-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 68։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,5 %։ 280 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 263 անձ (133 տղամարդ և 130 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (7 տղամարդ և 10 կին)։ 68 անաշխատունակներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 28-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լուվրի պալատ
Լուվրի պալատ (palais du Louvre), կամ պարզապես Լուվր, Փարիզի հին թագավորական ամրոց է, որը վերակառուցվել է որպես պալատ, տեղակայված Սենայի աջ ափին՝ Տյիլերի այգու և Սեն Ժերմեն-Լ'Օսերուա եկեղեցու միջև։ Այսօր Լուվրը աշխարհի ամենահարուստ թանգարաններից մեկն է։
Լուվրի ներկայիս շենքի կառուցումը տևել է գրեթե հազարամյակներ և անբաժանելի է Փարիզ քաղաքի պատմությունից։
Բառի ծագումը
Լուվրի առաջին ամրոցը կառուցվել է Ֆիլիպ–Օգոստոսի օրոք, «Լյուպարա» (Lupara) կոչվող տեղանքում. բառի ծագումն անհայտ է։ Հնարավոր է, այն լատինական «լյուպուս» (lupus) ազգակիցն է և նշանակում է գայլերի բնակության վայր։
Լուվր բառի ծագման մյուս տարբերակը վերաբերվում է այն ֆրանկների լեզվին, որոնք եղել են ներկայիս ֆրանսիացիների նախնիները․ «lauer» կամ «lower» բառը հին ֆրանսերենով նշանակում է «պահակային աշտարակ»։
Բայց նման բառ եղել է նաև այն գերմանական ցեղերի լեզվում, որն ունեցել է ոչ լատինական ծագում։ Ֆրանսիացի պատմաբան Անրի Սովալը (Հենրի Սովվալ (1623-1676)) համարում էր, որ «լուվր» բառը ծագել է «leovar, lovar, lover, leower ou lower», որը նշանակում է «ամրոց» կամ «ամրություն»։
Միջնադարյան Լուվրը
Ռիչարդ Առյուծասրտի հետ խաչակրած արշավանքին պատրաստվելիս Ֆիլիպ-Օգոստոս թագավորը հոգ է տարել պաշտպանել իր Քաղաքը ցանկացած արտաքին գրոհներից, և հատկապես իր հարազատների ու Ֆրանսիայի գահի հավակնորդ Պլանտագենետների կողմից։ Ամրոցի նոր պատի շինարարությունը սկսվել է 1190 թվականին և շարունակվել է 20 տարի։ Ամրոցի պատի աշտարակներից մեկը, որը հենված էր Սենա գետին, անվանված էր Լուվրյան։ Նրա նմանակ աշտարակը, որը գտնվում էր հակառակ ափին, կոչվում էր Նելսկի։ Ֆիլիպ Օգոստոսի հրամանով Լուվրի աշտարակի առջևի մարգագետինը դարձավ ամրոցի կառուցման տեղը, որը հետագայում դարձավ թագավորական ամրոց, իսկ ավելի ուշ աշխարհի ամենահայտնի պալատներից մեկը։ Ամրոցի պատը կտրում անցնում էր այժմյան Լուվրի ներքին բակը (Քառակուսի բակ)՝ տեղակայված պալատական համալիրի արևելյան մասում. առաջին ամրոցը գտնվում էր Քառակուսի բակի հարավ-արևմտյան մասում։ Իր ժամանակի համար ամրոցը եղել է գրեթե անառիկ։ Նրա կենտրոնական մասում կանգնեցված էր երեսուն մետրանոց գլխավոր աշտարակը, ամրոցը պաշտպանվում էր 10 աշտարակներով, ատամնավոր պատերով 2,5 մետր հաստությամբ տեղակայված  ։ Լուվրում տեղակայված էր արքայական գանձարանը, բանտը և զինանոցը, այդ ժամանակ արքայական պալատը գտնվում էր Սիտե կղզու արևմտյան մասում։ Արդեն XIV դարում, Կարլոս V-ի ժամանակ Փարիզի տարածքների ընդլայնման կապակցությամբ կառուցվեցին ամրոցի պատեր, որոնք ավելի մեծ տարածք  էին զբաղեցնում, և Լուվրը մասամբ կորցրեց նախկին պաշտպնական իմաստը։ [[Կարլ V (Ֆրանսիայի թագավոր)|Կարլ V-ը Սիտե կղզուց իր նստավայրը տեղափոխեց Լուվր։ Նախկին ամրոցը վերափոխվեց արքայական շքասենյակի, հայտնվեցին բնակելի հատվածներ, շքամուտք, գոյություն ունեցող շինությունում բացվեցին պատուհաններ, տանիքը ծածկվեց վառարանների խողովակներով և գմբեթներով, հին արքայական պալատից Լուվր տեղափոխվեց  973 գրքից բաղկացած գրադարանը, որն իր ժամանակի համար հսկայական հավաքածու էր ։ Լուվրի արտաքին տեսքի մասին լավ պատկերացում է տալիս փորագրությունը, որը տեղակայված է «Իշխան Բերինսկու հրաշագեղ Ժամագրքում» ։
Լուվրը վերածննդի դարաշրջանում
Կարլ V–ից հետո ֆրանսիական թագավորները նախընտրեցին ապրել Լուարայի ամրոցներում։ Միայն 1546 թվականին Ֆրանցիսկ Առաջինը որոշեց դարձնել Լուվրը իրեն գլխավոր նստավայրը Փարիզում։ Նա հրամայում է քանդել գլխավոր աշտարակը և հանձնարարում ճարտարապետ Պիեռ Լեսկոյին և քանդակագործ Ժան Գուժոնին Վերածննդի ոգով ժամանակակից պալատի կառուցումը ։ Աշխատանքներն սկսվեցին նրա մահից ոչ շատ առաջ։ Նրա որդու՝ Հենրիխ II֊ի օրոք աշխատանքները շարունակվեցին։ Լեսկոյի թևը տեղակայված է Քառակուսի բակի  հարավ-արևմտյան մասում,  Քառակուսի բակից Նապոլեոնի բակի ելքից ձախ։ Այն հանդիսանում է Լուվրի պահպանված մասերից հնագույնը։ Համադրումների ազնվականության, դասական օրդերի յուրահատուկ կիրառման, հորիզոնական և ուղղահայաց բարձրությունների խիստ հավասարակշռության, քանդակագործության ձևավորման հարստության և բարդության շնորհիվ, Լեսկոյի թևը ճանաչվել է ճարտարապետության ֆրանսիականՌենեսսանսի գլուխգործոցներից մեկը։ Թևի կենտրոնական մասն ընդգծված է մուտքի դռան ձևավորմամբ և կիսակլոր հետին մասով։
1564 թվականից Եկատերինա Մեդիչի թագուհին սկսեց նոր պալատի՝ Պալատի կառուցումը Լուվրի մոտ։
Հենրի IV֊ը և Լուվրը, Մեծ նախագծի ծնունդը
1589 թվականին թագավոր դառնալով Հենրիխ IV-ը սկսեց «Մեծ նախագծի» իրականացումը, որի մեջ մտնում էր ներքին բակը մեծացնելու համար միջնադարյան ամրոցի մնացորդների հեռացումը և Թյուիլրի ու Լուվրի պալատների միավորումը։ Պալատները միացված էին Մեծ սրահի օգնությամբ՝ ճարտարապետներ Ժակ Անդրուեի և Լուի Մետեզոյի նախագծով։ Մեծ սրահի ներքին հարկը ի սկզբանե զբաղված էին կրպակներովև արհեստանոցներով, Կարդինալ Ռիշելյեի օրոք շինությունում տեղակայել էին դրամատունն ու տպարանը։
17-րդ դարում լուվրյան սրահներից մեկը դարձել էր ապաստան այն վարպետների համար, որոնք չէին մտել մասնագիտական ցեխերի կազմի մեջ։
1607 թվականի թագավորական հրամանից.
Հաջորդ տարվա հրամանի մեջ նշված էին նաև սառը զենք, հյուսնի ապրանքներ, օծանելիք, աղբյուրի խողովակներ, ֆիզիկական գործիքներ, գորգեր և արևելյան ապրանքներ արտադրող վարպետներ։ Նրանով, որ նրանք ապրում էին Լուվրում, նրանք բոլորն ազատվում էին ցեղերի վերահսկումից և գտնվում էին թագավորի հովանավորության ներքո։ Ոչ ոք չէր կարող նրանց արգելել աշխատել հրապարակայնորեն և վերցնել իրենց աշակերտ, չնայած ցեխերի բոլոր բողոքներին, նրանք հանգիստ արտադրում և իրացնում էին իրենց ապրանքները։ Ցեխերի վարպետները ստիպված սահմանափակվում էին հայտարարությամբ, թե ոչ մի պարկեշտ վարպետ Լուվրում չի աշխատի, որին, իհարկե, ոչ –ոք, ուշադրություն չի դարձնում։
Լյուդովիկ XIII-ի թագավորությունը (1610—1643)
Առանձին, իրարից անկախ աշխատող վարպետների հավաքածուից Լուվրի սրահը հետզհետե վերածվեց ընդարձակ, աշխատանքի բաժանման վրա հիմնված մանուֆակտուրայի, որն արտադրում էր շքեղ ապրանքներ։ Լուվրի սրահում արհեստներով կարող էին զբաղվել ցանկացած ազգության մարդիկ, հանդիսատեսը, որոնք քայլում էին 210 մետր երկարությամբ այդ սրահումիրենց արհեստանոցի մուտքի մոտ հանդիպում էին բազմաթիվ իտալացիների եւ ֆլամանդցիների։ Ցուցանակների վրա պատկերված էին հոլանդացի կողավորող վարպետի և թուրքական գորգերի գործարանատիրոջ անուններ։
1620-ական թվականներին, Լյուդովիկոս XIII–ի օրոք, Ժան Լեմերայի նախագծով կառուցվել է Քառակուսի բակի կենտրոնական տաղավարը, երեք կամարակապ անցուղով (Ժամացույցների տաղավար), իսկ նրանից հյուսիս կառուցվել է Լեսկո տաղավարի ռեպլիկը։ Այդ ժամանակ Քառակուսի բակը ճանաչվեց շատ նեղլիկ, և համաձայն Լեմերսյեի պլանի բակի մակերեսը նախատեսված էր քառակի մեծացնել։ Այդ մտահղացումը հաջողվեց իրականացնել հաջորդ թագավորի՝ Լյուդովիկոս XIV-ի օրոք։
Լուվրը Լյուդովիկոս XIV-ի ժամանակ
Լյուդովիկոս XIV- ի՝ ով տեղափոխվել էր Վերսալ, բայց համարում էր հսկայական շինարարական նախագծերը թագավորական իշխանության արտահայտում, օրոք սկսվեց Լուվրի մեծ վերակառուցումը։ Պալատը շրջապատող հին շինության մի մասըքանդվեց։ Կրկնակի մեծացված հարավային թևում որոշվեց կառուցվել նոր մասնաշենքեր, որոնք ոճաբանորեն իրենցից ներկայացնում էին հռչակավոր Լեսկոյի թևի ռեպլիկներ։ Նոր մասնաշենքերը փակում էին ներքին բակի քառակուսին։ Այդ ժամանակաշրջանի գլխավոր շինությունը դարձավ Արևելյան սյունաշարը։
Թագավորի ցանկությամբ քաղաքի կենտրոնի փոխարկված Լուվրի ճակատամասը՝ արևելյանը, պետք է տարբերվի իրեն շքեղությամբ։ Նրա կառուցապատման համար 1664 թվականին թագավորական մատակարարման պետ Ժան Բաստիստ Կոլբերի կողմից անցկացվող մրցույթին ներգրավվեցին այդ ժամանակի ամենալավ ճարտարապետները, այդ թվում` ֆրանսիացի Լուի Լեվոն և Ֆրանսուա Մանսարը, իտալացի Ջովանի Լորենցո Բերնինին։ Բերնինիի նախագիծը՝ առաջարկվում էր քանդել պալատը և նրա տեղը կառուցել նոր շենքեր իր նախագծով, բացասական ընդունվեց ինչպես արքունական պալատի, այնպես էլ ֆրանսիական ճարտարապետների կողմից։ Սակայն, մասնակիցներից յուրաքանչյուրը փնտրում էր հովանավորություն արքունիքում, և Կոլբերը ինտրիգների դադարեցման նպատակով ճարտարապետներին պարտադրեց աշխատել համատեղ նախագծում։ Այդ նախագծի մշակման մեջ հիմնական ներդրումն ունեցել է Կլոդ Պերոն։
Շինարարությունն ընթացել է 1667-1673 թվականներին։ 173 մետր երկարությամբ ճակատամասն ունի երեք հարկ։ Համարյա զարդարումից զուրկ ներքին հարկը՝ կատարելով կոթողային ցոկոլի դեր, կառուցվել է զանգվածային պատվերով։ Ճակատամասին ռիթմ են հաղորդում երկրորդ և երրորդ հարկերը միավորող կրկնակի սյուները, նրանց կրկնում են կենտրոնական տաղավարի սյուները, ինչպես նաև եզրային տաղավարների պիլյաստները։
Առաջ ընկած եզրային տաղավարները և գլխավոր տաղավարը ստեղծում են պլաստիկ խորություն։ Ժամանակակիցներին զարմարել է ատտիկների և բարձր տանիքների բացակայությունը, որոնք ավելի վաղ բնորոշ էին ֆրանսիական քաղաքացիական ճարտարապետությանը։ Նորարարություն էր նաև սյուների առանձնացումը պատի հարթությունից՝ նախկինում ընդունված էր օգտագործել կիսասյուներ և պիլյարսներ։
Զույգ սյուների տեղադրումով Պերրոյին հաջողվեց մեծացնել պատուհանի բացումները, որը շինությունը դարձնումէր ամբողջական, բայց ոչ միապաղաղ, և համամասնությունների խիստ պահպանման շնորհիվ ավելի լուսավոր։ Ճշգրիտ ընտրված ռիթմի, որը շինությունը դարձնում էր ամբողջական, բայց ոչ միապաղաղ, և համամասնությունների խիստ պահպանման շնորհիվ ձեռք բերվեց թագավորի ցանկացած մեծության զգացում։ Սակայն Լյուդովիկոս XIV- ը սառել էր Փարիզի նկատմամբ, և 1680 թվականին Արևելյան սյունաշարի շինարարության ավարտից հետո արքունական պալատը վերջնականապեստեղափոխվեց Վերսալ։ Մեծանուն վերակառուցումն ընդհատվեց։ Արևելյան ճակատամասի հզոր սյունաշարի հետևում թաքնվում էին բակի անավարտ շենքերը, որոնց շինարարական աշխատանքները ավարտվեցին միայն XIX դարում ։
Լուվրյան սրահի հիմնադրումից կես դար հետո այնտեղ ապրող վարպետների քանակը զգալիորեն շատացել է, ձևավորվեցին գորգագործական, զինագործական, ոսկերչական և կահույքագործական արհեստանոցներ։ Արհեստանոցներից մեկը ղեկավարում էր էբենիստ, մետաղ կտրող և ոսկեզօծող արհեստավոր Անդրե-Շարլզ Բուլը։ Նրա արհեստանոցում կար 18 դազգահ սև փայտից ապրանքներ արտադրելու համար, երկու հյուսնի դազգահ, այնտեղ նաև աշխատում էին սղոցաքաշներ, բրոնզագործներ և առանձին մասեր սարքող և վերջնական տեսքի բերող վարպետներ։  Բուլլի հետ միասին աշխատանքի ընթացքին հետևում էին նաև նրա որդիները։ Նրա արհեստանոցն իրենից ներկայացնում էր մի ամբողջ մանուֆակտուրա, որը փայտից և բրոնզից պատրաստում էր ցանկացած տեսակի կահույք, ինչպես օրինակ ժամացույցի կորպուսներ, սեղաններ, խճանկարային բյուրոններ, գունավոր փայտից պատրաստված պղնձի ներդիրներ, հայելիներային ապակիներով գրադարակներ, ջահեր, բրոնզե զարդանախշերով գզրոցների և այլն ։
Լուվրն այսօր
Լուվրի պալատում այսօր գտնվում են․
Լուվրի սյունաշար
Լուվրի սյունաշար ֊ Փարիզում գտնվող թագավորական պալատի արևելյան ճակատը, նայում է Լուվրի հրապարակին։
Կառուցվել է 1667-1673 թվականներին։ ճարտարապետ Կլոդ Պերրո, հայտնի հեքիաթասացի եղբայրը, որը հիմնված է Լուի Լեվոյի նախնական նախագծին։ Ուղղաթիռի երկարությունը 170 մետր է։ Սյունաշարը համարվում է ֆրանսիական դասականության գլուխգործոցներից մեկը։
Լուվրի հարավային ճակատը
Նկարում պատկերված է Լուվրի հարավային ճակատի գերշահագործման ծրագիրը (Սենից) ճարտարապետ Լուի Լևոյի ներկայիս հարավային ճակատին:
Կոստիլիոլե Սալուցո
Կոստիլիոլե Սալուցո (իտալ․՝Costigliole Saluzzo), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3294 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 220 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12024։ Հեռախոսային կոդ՝ 0175։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Սանտ Անտոնիան։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.