cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարիան Գետիկյան
Կենսագրություն
Մարին Գետիկյանն արժանացել է Ազգային ֆիլհարմոնիկ ընկերության երիտասարդ մենակատարների, Մ. Պապուցակիսի անվան և այլ մրցույթների 1-ին մրցանակների։
Անձնական կյանք
Մարիան Գետիկյանն ամուսնացած է Չարլզ Վիլյառուբիայի հետ, և նրանք ունեն մեկ դուստր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ֆլեյտահարներ
Նուրի Բիլգե Ջեյլան
Նուրի Բիլգե Ջեյլան (Nuri Bilge Ceylan, ), թուրք կինոռեժիսոր, կինոօպերատոր և ֆոտոնկարիչ։ Կաննի կինոփառատոնի բազմակի դափնեկիր։ 2011 թվականին դարձել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Նուրի Բելգե Ջեյլանը ծնվել է 1959 թվականի հունվարի 26-ին Ստամբուլի Բաքըրքյոյ թաղամասում՝ ագրոինժեներ Մ. Էմին Ջեյլանի ընտանիքում։ Մանկությունը անց է կացրել հոր հայրենի Ենիջե բնակավայրում, որը գտնվում է Թուրքիայի հյուսիսարևմտյան մասում։
Ավարտել է Ստամբուլի Բոսֆորի համալսարանի էլեկտրոտեխնիկայի բաժինը, այնուհետև սովորել է կինոարվեստ Միմար Սինանի անվան գեղարվեստի համալսարանում։ Զբաղվել է լուսանկարչությամբ, նկարահանել մի քանի կարճամետրաժ ֆիլմեր։
Կաննի կինոփառատոնի բազմակի դափնեկիր է։
2002 թվականին նա «Օտարումը» ֆիլմը ստացել է Կաննի կինոփառատոնի գրան պրի մրցանակ, ինչպես նաև մրցանակ տղամարդու լավագույն դերի համար։ Ջեյլանի հաջորդ ֆիլմը՝ «Տարվա եղանակները», որտեղ նկարահանվել է նաև Ջեյլանը իր կնոջ հետ, արժանացել է FIPRESCI մրցանակի։
2008 թվականին Նուրի Բիլգե Ջեյլանը Կաննում ստացել է լավագույն ռեժիսոր մրցանակը «Երեք կապիկներ» ֆիլմի համար, իսկ 2011 թվականին ստացել է իր երկրորդ գրան պրին Կաննում «Մի անգամ Անատոլիայում» ֆիլմի համար։
Գյոյգյոլ
Գյոյգյոլ (Göygöl), մինչև 1991 թվականը՝ Խանլար, քաղաք Ադրբեջանի Հանրապետության Խանլարի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Արցախ նահանգի Կողթ գավառում։ Խանլարի շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Գտնվում է Գյանջաչայ գետի ափին, Գանձակից 10 կմ հարավ։ Բնակչությունը՝ ։
Էլենդորֆ անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում ։
1970 թվականի տվյալներով հրատարակվում էին ադրբեջաներեն և հայերեն թերթեր։
Անվանում
Մինչև 1938 թվականը կոչվել է Ելենենդորֆ (եղել է գաղութաբնակիչ գերմանացիների ավան)․ վերանվանվել է ի պատիվ ադրբեջանցի հեղափոխական Խանլար Սաֆարալիևի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքներ Կատեգորիա:Խանլարի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1819 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գերչիկի
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Իզյումսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Իզյումսկի գյուղական խորհուրդ  (Ізюмська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովսկի շրջան ում ։
2001 թվականի տվյալներով Իզյումսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1286 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 103.14 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12.47 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 8 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1971 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լիսբերգ
Լիսբերգ (Lisberg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բամբերգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1747 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 8,36 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 71 154։
Կոմունան բաժանված է 4 գյուղական համայնքի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Էլդար Ռյազանով
Էլդար Ալեքսանդրովիչ Ռյազանով, (Эльдар Александрович Рязанов, ), խորհրդային կինոռեժիսոր, սցենարիստ, բանաստեղծ, դրամատուրգ, մանկավարժ, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1984), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1977) և Վասիլև եղբայրների անվան ՌՍՖՍՀ պետական մրցանակի (1979) դափնեկիր։
Ծնողներ
Էլդար Ռյազանովը ծնվել է Սամարայում (որտեղ ապրում էին մոր ծնողները) Թեհրանում առևտրական ներկայացչության աշխատակից Ալեքսանդր Ռյազանովի և Սոֆիա Շուստերմանի ընտանիքում ։
Հոր աշխատանքի պատճառով ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա ։ 1930-ականների առաջին կեսին ծնողները բաժանվել են և մայրը ապագա կինոռեժիսորին յոթ տարեկանից դաստիարակաել է խորթ հոր՝ ճարտարագետ Լև Կոպի հետ ։ Հայրը ամուսնացել է երկրորդ անգամ, ունեցել է դուստր։ 1938 թվականին նրան ձերբակալել են և դատապարտել հինգ տարվա ազատազրկման ուղղիչ-աշխատանքային ճամբարում։ Նա փախել է, և բռնվելուց հետո, ընդհանուր առմամբ աքսորում անցկացրել է 17 տարի։ Որդուն գտել է 1960-ական թվականներին, երբ Էլդարը արդեն ճանաչված ռեժիսոր էր ։
Էլդար Ռյազանովը մանկուց սիրել է գրականությունը, ցանկացել է գրող դառնալ, երազել է ճանապարհորդությունների մասին։ Տասնամյա կրթությունն ավարտելուց հետո, պատերազմի տարիներին դիմել է Օդեսայի ծովագնացության ուսումնարան, բայց պատասխան չի ստացել։
Ուսում
Նա ուսանել է ՎԳԻԿ-ում՝ Գրիգորի Կոզինցևի մոտ, ապա զբաղվել փաստագրական ֆիլմերով՝ վավերագրական ֆիլմերի Կենտրոնական ստուդիայում։ Իր առաջին՝ «Գարնանային ձայներ» ֆիլմը նկարահանել է 1955-ին, իսկ մեկ տարի անց նկարահանվեց «Կառնավալային գիշեր»-ը։ Ռյազանովի լավագույն ֆիլմերից է «Զգուշացիր ավտոմեքենայից»-ը (1966)։ Մեծ ժողովրդականություն են վայելում նաև նրա հետևյալ ֆիլմերը՝ «Գուսարական բալլադ», «Իտալացիների անհավանական արկածները Ռուսաստանում», «Ծերունի ավազակները», «Ճակատագրի հեգնանք կամ բաղնիքդ անուշ», «Ծառայողական սիրավեպ»։ Մահացել է 89 տարեկանում՝ Մոսկվայում։ Մահվան պատճառը սրտի անբավարարությունն էր ։
Առաջին աշխատանքները
1950 թվականին Էլդար Ռյազանովը գերազանց ավարտում է համալսարանը։ Այնուհետև Ռյազանովը հինգ տարի աշխատում է փաստագրական ֆիլմերի կենտրոնական ստուդիայում։ Նա տարբեր կինոամսագրերի համար նյութեր է նկարահանում։ 1955 թվականին Ռյազանովը ընդունվում է «Մոսֆիլմում» որպես ռեժիսոր և նկարահանում « Ձայներ» խորհրդային առաջին լայնէկրան ֆիլմը։
Շուտով Էլդար Ռյազանովը սկսում է նկարահանել կատակերգություններ ինչպիսին են՝ «Անհասցե աղջիկը» (1957) լիրիկական կատակերգությունը,, «Հուսարական բալլադ»(1962) հերոսային կատակերգությունը, «Իտալացիների անհավանական արկածները»(1973) էքսցենտրիկ կատակերգությունը և այլն։ Ռյազանովի որոշ ֆիլմերի շնորհիվ հայտնի դարձան շատ խորհրդային դերասաններ։
Ռեժիսորական գլխավոր հաջողություններ
Ռյազանովի հայտնի գորրծերից է «Զգուշացիր ավտոմեքենայից» (1966) Չնայած ֆիլմը ավտոմեքենա առևանգողի մասին է, բայց և տեսանելի են կենսական բախումներ, բնավորություններ, երկխոսություններ։
Նրա ամենաշատ դիտված ֆիլմերն են․ «Բախտի զիգզագը», «Ծերունի ավազակները», «Իտալացիների անհավանական արկածները Ռուսաստանում» (1973), «Ճակատագրի հեգնանքը» (1975) և այլն։
21-րդ դար
2002 թվականին Ռյազանովը դարձավ Ռուսական կինոարվեստի ակադեմիայի նախագահ 2005 թվականի հունվարի 23-ին բացվեց Էլդար Ռյազանովի կինոակումբը։ Ռյազանովի կինոակումբը դարձավ հայրենական կատակերգության կենտրոն։ Այն ունի երեք դահլիճ, որոնցից ամենամեծը նախատեսված է 500 հոգու համար, այնտեղ ցուցացադրվում են ֆիլմեր, անցկացվում են հանդիպումներ և համերգներ։
Էլդար Ռյազանովը դասավանդել է ռեժիսորների և սցենարիստների բարձրագույն դասընթացներ։ 1990 թվականին հիմնված Ռուսաստանի կինոռեժիսորների միության անդամ էր, իսկ 2010 Ռյազանովը դարձել է «КиноСоюз»-ի հիմնադիրներից մեկը։
Հիվանդություն և մահ
2010 և 2011 թվականներին Ռյազանովը սրտի վիրահատություն է տարել՝ ժամանակի մեծ մասն անցկացնելով հիվանդանոցներում։ 2014 թվականին Ռյազանովի մոտ հայտնաբերվեց ուղեղի արյան շրջանարության սուր խանգառում, իսկ 2015 թվականին Ռյազանովը կաթված ստացավ։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Ռյազանովը հոսպիտալացվեց՝ տեղափոխվելով վերակենդացման բաժին։ Տարեդարձը ռեժիսորը նշեց տանը՝ նոյեմբերի 18-ին, իսկ նույն ամսի 21-ին նորից հոսպիտալացվեց։ Ռյազանովը մահացել է սրտի անբավարարությունից նոյեմբերի 30-ի գիշերը՝ Մոսկվայում, 88 տարեկան հասակում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՏԷՖԻ մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:«Տրիումֆ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան) Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Գաղտրիկ
Գաղտրիկ, գաղտիկուր, թարթիկ, գաղտրիկազգիների ընտանիքի միամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 2(3), ՀՀ-ում՝ 1 տեսակ՝ գաղտրիկ դեղատու , որը բերովի մշակաբույս է, հանդիպում է նաև որպես մոլախոտ՝ բնակավայրերի մոտ։ Ցողունը ճյուղավորվող է, մազմզոտ, բարձրությունը՝ 40-80 սմ։ Տերևները մսոտ են, ամբողջական, կնճռոտ՝ վարունգի բույրով։ Ծաղկաբույլը միակողմանի ոլորք է, ծաղիկները՝ բաց կապտավուն։ Ծաղկում է հունիսին։ Պտուղը քառընկուզիկ է։ Դեղաբույս է. տերևների եփուկն ունի միզամուղ, քրտնաբեր, պատող և փափկեցնող հատկություններ։ Սերմերը պարունակում են մինչև 32 % ձեթ։ Մատղաշ տերևներն ուտելի են (աղցան, խավարտ, մածնաբրդոշ և այլն)։ Մեղրատու է և գեղազարդիչ։
Կատեգորիա:Գաղտրիկազգիներ
Էդմոն Աբու
Էդմոն Ֆրանսուա Վալենտին Աբու (Edmond François Valentin About, ), 19-րդ դարի ֆրանսիացի գրող, հրապարակագիր, ժուռնալիստ, ֆլոբերյան գրական դպրոցի ներկայացուցիչ։ Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1884 թ.)։
1855 թվականին լույս է ընծայել «Արդի Հունաստանը» («Le Grec contemporain») գիրքը, որտեղ միմյանց հետ համեմատելով հին ու նոր Հունաստանները՝ սուր ծաղրի է ենթարկում ժամանակակից բարքերը և ցրում իդեալական պատկերացումները հունական իրականության մասին։ Այդ նույն տարում հրատարակել է իր առաջին վեպը՝ «Tolla Feraldi»-ն, որը մեծ հաջողություն է ունեցել, ջերմորեն ընդունվել թե՛ ընթերցողների և թե՛ քննադատության կողմից, նպաստել հեղինակի համբավի հետագա տարածմանը։ Դրան հաջորդել են Էդմոն Աբուի հեղինակած նոր վեպերը՝ «Le roi des Montagnes»-ը (1856), «Germaine»-ը (1857), «Les échasses de maître Pierre»-ը (1858) և մի ամբողջ շարք պատմվածքներ ու նորավեպեր։ Նա հեղինակել է նաև կատակերգություններ, որոնցում վառ կերպով դրսևորվել է երգիծաբանի նրա տաղանդը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1828 թվականի փետրվարի 14-ին, լոթարինգիական Դյոզ քաղաքում, մանր առևտրականի ընտանիքում ։ Սկզբնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի աստվածաբանական դպրոցում, ապա ընդունվել Շառլեմանի գիմնազիան, որի փայլուն աշակերտներից մեկն է եղել, հաղթել է փիլիսոփայության մրցույթում և արժանացել պատվավոր պարգևի։ 1848 թվականից ուսումը շարունակել է «Էկոլ նորմալ սուպերիոր»-ում, որտեղ 1851 թվականին առաջին մրցանակն է շահել գրականության ավարտական քննությունը փայլուն կերպով հանձնելու համար ։ Դրանից հետո երկու տարի՝ մինչև 1853 թվականը սովորել է Աթենքի ֆրանսիական դպրոցում (այստեղ նրա դասընկերների թվում էր ապագա անվանի ճարտարապետ Շառլ Գառնիեն)։ 1867-1868 թվականներին ճամփորդել է Եգիպտոսում։
Հակակղերական հայացքների տեր ու վճռական անձնավորություն լինելով՝ Էդմոն Աբուն իր առաջին իսկ հրապարակագրական ելույթներում դրսևորել է իրեն որպես թունդ բանավիճող և սուր երգիծանքի զենքը հմտորեն գործածող։ Պաշտպանել է Ֆրանսիական Երրորդ Հանրապետությունը, Ադոլֆ Թիերի վարած քաղաքականությունը՝ այդ նպատակին ծառայեցնելով իր հիմնադրած «XIX դար» ամսագիրը, որի գլխավոր խմբագիրն էր նաև ։ 1862 թվականի մարտի 7-ին նրան ներկայացրել են «Սուրբ Հովհաննես Երուսաղեմցի» մասոնական օթյակի անդամներին։ Ներսից մանրամասնորեն ու խորությամբ ծանոթանալով օթյակի դրվածքին՝ նա բարձրաստիճանն մասոնների մասին սուր քննադատական հոդվածներ է հրատարակել Le Siècle-ում ։
1884 թվականի հունվարի 24-ին Էդմոն Աբուն ընտրվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ։ Վախճանվել է դրանից մեկ տարի անց՝ հիսունվեց տարեկան հասակում։ Հուղարկավորվել է Փարիզի Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։
Հիշատակ
Էդմոն Աբուի պատվին փողոցներ են անվանակոչվել Փարիզում, Դյոզում, Մեցում, Սեն Ավոլում, Մալո լը Բենում, Նանսիում, Սևվեռնում, Հավրում, Լիմոժում, Գրենոբլում, Պլեսի-Ռոբինսոնում և ֆրանսիական մի շարք այլ քաղաքներում։ Նրա պատվին հուշատախտակ է փակցված Սևեռնի այն վիլլայի պատին, որտեղ մի քանի տարի ապրել է նա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ
Լուն Վոժ (Փոքր Կոժվայի վտակ)
Լուն Վոժ (Лун-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Փոքր Կոժվա գետի աջ ափին 72 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 66 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Քարոլ շրջան (Ջորջիա)
Քարոլ շրջան (Carroll County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.292 կմ² է, բնակչությունը՝ 87.268 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քարոլտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1826 թ.։
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Էնգուրեի շրջան
Էնգուրեի շրջան (Engures novads), վարչատարածքային միավոր Լատվիայի հյուսիս-արևելքում, գտնվում է պատմական Կուրզեմե մարզում։ Շրջանը բաղկացած է երեք մասերից և շրջանի եզրին է գտնվում Սմարդե կենտրոնը։
2010 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 8045 մարդ ։ Տարածքի մակերեսը կազմում է 397,9 կմ² ։
Տարածաշրջանը կազմավորվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին Լատվիայի Տուկումայի շրջանի վարչական բարեփոխումների ավարտից հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի շրջաններ Կատեգորիա:Լատվիայի բնակչություն Կատեգորիա:Լատվիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:2009 հիմնադրումներ Լատվիայում
Միխեևո-Սուխարևո
Միխեևո-Սուխարևո (Михеево-Сухарево), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Դմիտրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Դմիտրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Լաոսի դրոշ
Լաոսի ազգային դրոշը, Լաոսի պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից մեկն։ Ընդունվել է 1975 թվականի դեկտեմբերի 2-ին։
Նմանատիպ դրոշներ
Կատեգորիա:Լաոսի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:1975 դրոշներ Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ
Ռուսել
Ռուսել, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Բադաշխան
Բադաշխան (Bədəşxan), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։ Տեղակայված է Նախիջևան քաղաքից հյուսիս-արևելք ։
Բնակչություն
1829 թվականից տեղաբնիկ հայերի հետ բնակվում էին նաև Սալմաստի գավառից գաղթած մոտ 120 հայ։ Ինչպես Նախիջևանի շրջանի մյուս բնակավայրերի, այնպես էլ Բադաշխանից հայերը աստիճանաբար տեղահան են արվել 1940-1970-ական թվականներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բաբեկի շրջանի բնակավայրեր
Արլեն Ռեյվեն
Արլեն Ռեյվեն, (Արլեն Ռուբին, Arlene Raven, ), ֆեմինիստ արվեստագետ, գրող, քննադատ, ուսուցիչ և կուրատոր։ 1970-ական թվականներին Ռեյվենը եղել է Լոս Անջելեսի ֆեմինիստական արվեստի մի շարք կազմակերպությունների համահիմնադիրը։
Կյանք և գործունեություն
Արլեն Ռեյվենի ծնողները՝ Ջոզեֆ և Աննետ Ռուբինը հրեա-ամերիկյան ծագման միջին խավի ներկայացուցիչներ էին, որոնք հաստատվել էին Մերիլենդի Բալթիմոր քաղաքում ։ Ռեյվենի հայրը բարի սեփականատեր էր, մայրը՝ տնային տնտեսուհի ։
1965 թվականին Ռեյվենն Մերիլենդի Հուդ քոլեջում ստացել է Արվեստի բակալավրի աստիճան, այնուհետև շարունակել է կրթությունը ։ Ռեյվենը ստացել է Ջորջ Վաշինգտոն համալսարանի Արվեստի մագիստրոսի գիտական աստիճան գեղանկարչության ոլորտում, իսկ 1975 թվականին Ջոնս Հոփքինսի համալսարանում արվեստագիտության ոլորտում դոկտորական ատենախոսություն է պաշտպանել ։
Ռեյվենը Ֆեմինիստական արվեստի շարժման կարկառուն ներկայացուցիչներից էր, որը ջանք չէր խնայում կին արվեստաագետներին կրթելու և վերջիններիս՝ իրենց իսկ կանացի փորձառությունն անմիջականորեն արտացոլող գործեր ստեղծելու հնարավորություն տալու համար ։ 1973 թվականին Ջուդի Չիկագոյի և Շեյլա Լեվրան դե Բրետվիլի հետ համատեղ Ռեյվենը հիմնադրեց Ֆեմինիստական արվեստանոց-ստուդիան ։ Ֆեմինիստական արվեստանոց-ստուդիայի նպատակն էր (արվեստի այս անկախ դպորցն ի վերջո տեղակայվեց Լոս Անջելեսի Կանանց շենքում) «միավորել բոլոր այն աշխատող անհատներին, որոնց գործունեությունը բխում է մեր ընդհանուր կանացի փորձառությունից և ընդհանուր սոցիալական իրադրությունից»։ Այս համատեքստում շեշտը գլխավորապես դրվում էր «համագործակցության և գաղափարակից քույրերի միջև ջերմ հարաբերությունների պահպանման վրա» ։ Նույն տարում Ռեյվենը Ջոն Հոփկինսոնի համալսարանում կրթություն ստացած իր կոլեգայի՝ արվեստագետ Ռութ Իսկինի հետ միասին հիմնադրում է Արվեստագիտական հետազոտությունների ֆեմինիստական կենտրոնը ։ Կենտրոնի գործունեությունն ուղղված էր կին արվեստագետների ստեղծագործական կյանքի ուսումնասիրությանը, ֆեմինիզմի արվեստագիտական մեթոդաբանության մշակմանը և կանանց ստեղծագործական արխիվի ստեղծմանը ։ Ռեյվենը նաև համահիմնադրել և խմբագրել է կանանց մշակութային գործունեությանը նվիրված «Chrysalis» ամսագիրը ։ 1976 թվականին եղել է «Լեզբիական արտ նախագծի»-ի հիմնադիր անդամներից մեկը, Ռեյվենը ինքն էլ լեզբուհի է եղել ։ Անդամներին արվեստի գործերի միջոցով ուսումնասիրում էին լեզբիանիզմը, անցյալի այնպիսի լեզբի արվեստագետների գործունեությունը, ինչպիսին է Ռոմեյն Բրուքսը՝ կասկածի տակ դնելով հենց բուն «լեզբի» տերմինի մշակութային իմաստը ։ Ռեյվենը եղել է նաև «Արվեստի աջակցության կանանց միության» կազմակերպության հիմնադիրներից մեկը ։
Բացի Ֆեմինիզմի արվեստանոց-ստուդիայում դասավանդելուց, Ռեյվենը դասավանդել է նաև Կալիֆորնիայի արվեստի ինստիտուտում, Մերիլենդի ինստիտուտի արվեստի քոլեջում, Փարսոնսի դիզայնի դպրոցում, Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանում, Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանում և Սոցիալական հետազոտությունների նոր դպրոցում ։ 1980-ական թվականներին Ռեյվենը դարձել է «Village voice» պարբերականի գլխավոր քննադատը ։
Ռեյվենն անցկացրել է տասը ցուցահանդես, այդ թվում՝ Բալթիմորի գեղարվեստի թանգարանում և Լոնգ Բիչի արվեստի թանգարանում ։ Ամենախոշոր ցուցահանդեսներից մեկը, որը «միավորել է արվեստագետներից շատերին՝ միառժամանակ մոտեցնելով անցյալ տասնամյակի ողջ ընթացքում Ռեյվենի կողմից քարոզվող զանազան գաղափարներ», անցկացվել է «Տնային պայմաններում» ։
2000 թվականին Ռեյվենը դարձել է Մերիլենդի ինստիտուտի արվեստի քոլեջի Ռեյնհարթի քանդակագործության դպրոցի քննադատը ։ 2002 թվականին արվեստի քննադատության ոլորտում իր գործունեության համար Քոլեջի արվեստի միության կողմից Ռեյվենն արժանացել է Ֆրենկ Ջուեթ Մեզեթի անվան մրցանակի ։
Ռեյվենը մահացել է 2006 թվականի օգոստոսի 1-ին քաղցկեղից Նյու Յորքի Բրուքլին քաղաքում գտնվող իր տանը 62 տարեկան հասակում ։ Նրա հայրը, քույրը՝ Ֆիլիսը (Գելման) և Նենսի Գրոսմանը, որը շուրջ 23 տարի հարաբերությունների մեջ է եղել Ռեյվինի հետ, շատ ավելի երկար ապրեցին ։
Գրքեր
Ռեյվենը լույս է ընծայել 9 գիրք, այդ թվում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ արվեստագետներ Կատեգորիա:Լեսբուհի գրողներ Կատեգորիա:Հրեա ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Լեսբուհի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քննադատներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Կիսիլին
2001 թվականի տվյալներով Կիսիլին գյուղում բնակվում էր 331 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 110 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,01 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1451 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խանկա
Խանկա (Ханка), լիճ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասում և Չինաստանում։ Տարածությունը 4000-4400 կմ² է (կախված մակարդակի բարձրությունից), խորությունը՝ մինչև 10 մ։ Ափերը ճահճապատ են, ջուրը՝ քաղցրահամ, պղտոր։
Սառցակալում է նոյեմբերին, սառցազերծվում՝ ապրիլին։ Ընդունում է Լեֆու, Մո և այլ գետեր։ Խանկայից արտահոսում է Սունգաչան գետը (Ուսուրիի վտակը)։ Հարուստ է ձկներով՝ (սազան, կալուգա) և ջրային կրիաներով։ Նավարկելի է։
Անվանում
Ենթադրում են, որ անվանումը չինարեն Խինգհայ անվան աղավաղված ձևն է․ չինարեն Խինգ նշանակում է «առատություն, բարգավաճում», հայ՝ «ծով», այսինքն՝ «առատության և բարգավաճման ծով» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի լճեր Կատեգորիա:Չինաստանի լճեր Կատեգորիա:Ասիայի լճեր Կատեգորիա:Սահմանային լճեր
Ուեյն Սերմոն
Դենիել Ուեյն «Թև» Սերմոն, ամերիկացի երաժիշտ, Լաս Վեգասում՝ Նևադա նահանգում հիմնադրված Imagine Dragons ռոք խմբի կիթառիստ։
Կենսագրություն
Դենիել Ուեյն Սերմոնը ծնվել է 1984 թվականի հունիս 15-ին Յուտա նահանգի Սոլթ Լեյք Սիթիում, բազմազավակ մորմոնների ընտանիքում, որտեղ Դենիելի հետ մեծանում էին նաև 4 երեխաներ։ Դենիել Ուեյնը ավատել է Բերկլիի երաժշտական քոլեջը, որտեղ կատարելագործել է կիթառի իր գիտելիքները։
Imagine Dragons. Հաջողակ կարիերայի սկիզբ
Դենիելը հանդիսանում է ամերիկյան Imagine Dragons խմբի կիթառահարը և բեք վոկալիստը, որտեղ հայտնի դարձավ իր երկրորդ անվամբ, քանի որ խմբի վոկոլիստի և թմբկահարի անունները նույնպես Դենիել էր, այդ պատճառով էլ Սերմոնին անվանեցին Ուեյն։ Դենիել Ուեյնը խմբին միացավ 2009 թվականին՝ Դենի հրավերով։ «Թև» մականունը նրան տվել են ընկերները, երբ մի անգամ համերգի ժամանակ մենեջերը նրան կանչեց իր անվամբ (Wayne), բոլորը լսեցին «wing» (թև)։
Դանիելը համակրում է ոսկեգույնը, ինչի պատճառով նրա կիթառների մեծ մասը ոսկեգույն են։
Կրոն
Դանիելը մորմոն է, ինչի մասին մի քանի անգամ նշել է։
Անձնական կյանք
Ուեյնն ամուսնացած է իր լավագույն ընկերուհու՝ Ալեքսանդրա Սերմոնի (բալետի պարուհի, լուսանկարիչ) հետ։ Ալեքսանդրային կարելի է տեսնել Imagine Dragons -ի" On Top Of The World" տեսահոլովակում։ 2014 թվականի հուլիսի 26-ին նրանք որդի ունեցան՝ Ռիվեր Ջեյմս Սերմոնը, իսկ 2016 հունվարի 26-ին ծնվեց երկրորդ որդին՝ Վոլֆգանգ Ալեքսանդր Սերմոնը։ 2018 թվականի ամռանը զույգը հայտարարեց, որ սպասում են աղջկա ծննդին։ Հոկտեմբերին զույգն աղջիկ ունեցավ՝ Սանի Ռեյ Սերմոնը, ինչի մասին զույգը հայտարարեց նոյեմբերին, քանի որ Սանին լույս աշխարհ էր եկել առողջական խնդիրներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք կիթառահարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ
Քատուսա շրջան (Ջորջիա)
Քատուսա շրջան (Catoosa County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 420 կմ² է, բնակչությունը՝ 53.282 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ռինգոլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1853 թ.։
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Գառնառվույտ
Գառնառվույտ, բակլազգիների (թիթեռնածաղկավորներ) ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի կամ կիսաթփիկների ցեղ։ Հայտնի է 150 (այլ տվյալներով՝ 100), ՀՀ-ում՝ 5 տեսակ՝ գառնառվույտ կապույտ , գառնառվույտ հայկական , գառնառվույտ մազմզոտ և այլն։ Հանդիպում է բոլոր մարզերում։ Աճում է քարքարոտ կրային լանջերին, մարգագետիններում, արոտավայրերում։ Գառնառվույտը պատված է գեղձային և պարզ մազիկներով, ցողունի բարձրությունը՝ 5-50 սմ։ Տերևները կենտփետրաձև են։ Ծաղկաբույլը գլխիկավոր կամ երկարավուն ողկույզ է, ծաղիկները՝ կարմրավուն, դեղին, մանուշակագույն։ Ծաղկում է հունիս-օգոստոսին։ Պտուղն ունդ է։
Բառա դի Սան Ֆրանսիսկու
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1943 թվականի դեկտեմբերի 31-ին
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էսպիրիտու Սանտու նահանգի բնակավայրեր
Պերշոտրավնևիյ գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Պերշոտրավնևիյգյուղական խորհուրդ  (Першотравнева сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովսկի շրջան ում ։
2001 թվականի տվյալներով Պերշոտրավնևիյգյուղական խորհրդում բնակվում էր 1612 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 109.64 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14.7 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1943 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գերպելյա
Գերպելյա (Герпеля), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Օլոնեցկի շրջանի կազմում։
(3479) Մալապարտե
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,048739 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7467 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3508 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1944,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18515 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,51° անկյուն։
Գերպելյա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Օլոնեցկի շրջանի բնակավայրեր
(3479) Մալապարտե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Զդենկա Վավրովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սուրգաևկա
Սուրգաևկա (Сургаївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սուրգաևկա գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,036 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 83,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1775 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
7,5-դյույմանոց Mk VI ծովային զենք
7,5-դյույմանոց Mk VI ծովային զենք (BL 7,5 inch Mark VI), բրիտանական ծովային զենք, որի փողի երկարությունը 45 տրամաչափի է։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է «Հոքինս» տիպի ծանր հածանավերի հիմնական զենքը։ Այս զենքերը մեծ դեր են խաղացել Բրիտանական նավատորմիղում` կապված Վաշինգտոնի ծովային պայմանագրով սահմանաված սահմանափակումների հետ ։
Նկարագրություն
Մետաղալարային տիպի զենքը կազմված է լցամասը խոշորացրած երկու խողովակներով փողից և Էշբերի զեռքի կառավարման մեխանիզմից։ Վառոդի լիցքի զանգվածը 31 ֆունտ է (14 կգ), դրանից անհրաժեշտ է կրակ բացել 200 ֆունտանոց ռումբերով։ Կրակոցի հեռավորությունը 19 կմ, վերելքի առավելագույն անկյունը` 30 աստիճան։ Զենքը նախատեսված է եղել 650 անխափան կրակոցի համար ։
Կիրառում
Բացի «Հոկինս» հածանավերի վրա տեղադրվելը զենքը օգտագործվել է նաև որպես առափնյա պաշտպանության համակարգի մաս։ Նմանատիպ զենքեր տեղադրվել են նաև Նիդեռլանդների Անթիլայան կղզիներում (7 հատ), Մոզամբիկում (5 հատ), Կանադայում (3 հատ) և բրիտանական Սաութ-Շիլդս քաղաքում (3 հատ) ։
Նինա Խանոյան
Նինա Մինասի Խանոյան, հայ բոլշևիկ հեղափոխական, կոմկուսի անդամ (1905)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ
Անդրե Մորուա
Անդրե Մորուա (André Maurois, իսկական անունը՝ Էմիլ Հերզոգ, Émile-Salomon-Wilhelm Herzog, ), ֆրանսիացի գրող, փիլիսոփա, ակադեմիկոս, Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների մասնակից։ Հետագայում մականունը դարձավ պաշտոնական անունը։ Եղել է ֆրանսիական դիմադրություն շարժման անդամ։ Անդրե Մորուան մահացել է 1967 թվականի հոկտեմբերի 9-ին։
Ստեղծագործություններ և ռուսերեն հրատարակումներ
Անդրե Մորուան թողել է հսկայական գրական ժառանգություն, որի մեջ ամենաարժեքավորները նշանավոր գրողների կյանքը ներկայացնող կենսագրական վեպերն են՝
Միայն Մորուայի նման բարեխիղճ ու պրպտող մարդը կարող էր մի կյանքի ընթացքում այդպես մանրակրկիտ ուսումնասիրել հազարավոր փաստաթղթեր, հոդվածներ, նամակներ ու այլ նյութեր և ընթերցողին ներկայացնել համընդհանուր ճանաչում ունեցող մարդկանց կյանքը, գրել գրավիչ, հյութեղ լեզվով, հումորի նուրբ զգացմամբ։ Անդրե Մորուան գրել է նաև այլ լայնակտավ ստեղծագործություններ, ինչպես նաև նովելներ։
Կաբախդաղ
Կաբախդաղ, (Köse Dağı), լեռ Թուրքիայի Վանի մարզում, Վանա լճի ավազանում, լճից հյուսիս-արևելք, Բերկրի շրջանում։ Հյուսիս-արևմտյան ստորոտում գտնվում է Խեդիր-մատաշ (Hıdırmenteş) աղի լճակը։ Հյուսիսային և հարավային լանջերից սկիզբ են առնում մի քանի գետակներ։ Բարցրպւթյուն 2744 մ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վանի մարզի լեռներ
Արտաշես Ղահրիյան
Արտաշես Ծատուրի Ղահրիյան, հայ արձակագիր, բանաստեղծ, ՀՀ Գրողների միության անդամ 1985 թվականից։
Կենսագրություն
Արտաշես Ղահրիյանը ծնվել է Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Հադրութի շրջանի Մեծ Թաղեր գյուղում արհեստավորի ընտանիքում։ Ղահրիյանն Արցախում հայտնի Աշուղ Առուստամի ծոռն է։ 1956 թ.-ին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը, 1961 թ.-ին՝ Երևանի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի և գրականության բաժինը, ապա որպես սրբագրիչ աշխատել է «Սովետական Հայաստան», «Ավանգարդ» թերթերի, «Պատմաբանասիրական հանդեսի» և «Սովետական գրականություն» ամսագրի խմբագրություններում։ 1976 թ.-ից եղել է «Սովետական գրականություն» ամսագրի խմբագրության գրական աշխատողներից։
1993 թվականին վերադարձել է ծննդավայր։ Ստեփանակերտում լույս են տեսել նրա «Լեռան հուշ» պատմվածքների և «Թախծոտ մեղեդի» բանաստեղծությունների գրքերը։ ԼՂՀ Գրողների միության անդամ է։
Բազմաթիվ գրականագիտական, հրապարակախոսական հոդվածների հեղինակ է։
Երկեր
Տոհմականչ, Արտաշես Ղահրիյանի առաջին՝ Տոհմականչ գրքի պատմվածքների նյութը գյուղաշխարհի մարդկանց, հիմնականում տուն դարձած զինվորի կյանքն է ետպատերազմյան օրերին, երբ նրանց ապրելու հավատը, հոգու լույսն ու հայրենի օջախն անշեջ պահելու տենչը չընկրկեցին ծանր փորձությունից։ Նրանց մեջ վառ են հողի ուժը, հավատարմությունն աշխատանքին ու մարդկային բարձր կոչմանը։ Պատմվածքները օրգանապես իրար են շաղկապվում հիմնական թեմայով՝ երեկվա զինվորի, այսօրվա հողի աշխատավորի հոգու «տոհմականչով»։
Պատրանք, Գրքի պատմվածքների նյութը գյուղի մարդկանց առօրյան է։ Ժամանակը երբեմն խաթարում է հացը քրիտնքով աշխատելու, հարազատ բնօրրանում արմատակալելով ապրելու նրանց տենչը, սակայն աշխատավորը նորից ձգտում է կյանքի վերաշինմանը։
Ինքնազրույց, Արտաշես Ղահրիյանի բանաստեղծական երկրորդ ժողովածուն է, որում ամփոփված գործերն արտահայտում են գրողի մտորումների աշխարհը՝ կապված իր հայրենի Դիզակ եզերքի, մարդկային հոգեվիճակների հետ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հուլիսի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:1937 ծնունդներ Կատեգորիա:ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արցախի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ
Դմիտրի Գոլուբով
Դմիտրի Սերգեևիչ Գոլուբով , ռուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
Կարիերա
Կարիերան սկսել է «Ուրալանում», բայց թիմի կազմում չի մասնակցել ոչ մի խաղի, իսկ հետո տեղափոխվել է Կամիշինի «Տեքստիլշչիկ» ակումբ։ 2005 թվականին տեղափոխվել է «Մոսկվա», որտեղ նորամուտը կատարել է 2005 թվականի հոկտեմբերի 16-ին կայացած «Կռիլյա Սովետով» ակումբի դեմ խաղում՝ հանդիպման վերջում դառնալով գոլի հեղինակ ։ 2006 թվականին վարձավճարով տեղափոխվել է Մոսկվայի «Տորպեդո» ակումբ։ 2008 թվականին մեկ տարով վարձավճարով տեղափոխվել է Ուլյանովսկի «Վոլգա» ակումբ ։ 2009-2011 թվականներին հանդես է եկել Կալինինգրադի «Բալթիկա» ակումբում, որտեղ նորամուտը կատարել է մարտի 28-ին՝ մասնակցելով Նովոռոսիյսկի «Չերնոմորեց» ակումբի դեմ տնային խաղին ։ Ակումբում իր առաջին գոլը խփել է հունիսի 2-ին Լիպեցկի «Մետալուրգ» ակումբի դեմ խաղում, որը դարձել է հաղթական ։ Այդ մրցաշրջանում Գլուբովը «Բալթիկայի» կազմում խփել է ութ գոլ։ 2010 մրցշրջանում դարձել է թիմի լավագույն ռմբարկու՝ խփելով 15 գոլ։ ՖԱԼ առանության 2011/12 մրցաշրջանի երկրորդ տուրից առաջ տեղափոխվել է Բրյանսկի «Դինամո» ակումբ, որտեղ 9 խաղում խփել է 11 գոլ։
2012 թվականի հունիսին տեղափոխվել է «Ալանիա» ակումբ ։ 2013 թվականին տեղափոխվել է Ուֆա ֆուտբոլային ակումբ  ։ 2014 թվականի մայիսի 18-ին Պրեմիեր Լիգայում հանդես գալու իրավունքի համար անցկացված փլեյ-օֆֆի առաջին խաղում ձևակերպել է պոկեր՝ գրավելով «Տոմ» ակումբի դարպասը հանդիպման 4-րդ (11 մ.), 10-րդ, 24-րդ և 61-րդ րոպեներին։ Այդ խաղում «Ուֆան» իր դաշտում հաղթել է 5:1 հաշվով և գրեթե ապահովել իր առաջին անցումը Ռուսաստանի ֆուտբոլի բարձրագույն լիգա։ Տոմսկում անցկացված պատասխան խաղում «Ուֆան» զիջել է 1:3 հաշվով (թիմի միակ գոլն առաջին խաղակեսում խփել է Գոլուբովը) և երկու խաղերի արդյունքում անցել է Պրեմիեր լիգա։
2015 թվականի հուլիսին Դմիտրի Գոլուբովը վարձավճարով տեղափոխվել է «Տոմ» ակումբ։ Նորամուտը Տոմսկի ակումբի կազմում կատարել է 2015 թվականի հուլիսի 25-ին՝ «Բայկալի» դեմ խաղում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տորպեդո Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալանիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուֆայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Մխիթար Գոշի մեդալ
Մխիթար Գոշի մեդալ - Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգև։ Հիմնադրվել է 1993 թ. հունիսի 23-ին ՀՀ Գերագույն խորհրդի կողմից ընդունված, 1993 թ. հուլիսի 27-ին ՀՀ Նախագահի կողմից ստորագրված և 1993 թ. օգոստոսի 8-ին ուժի մեջ մտած «Մխիթար Գոշի մեդալի մասին» ՀՀ օրենքով (օրենքն ուժը կորցրել է 2014 թ. օգոստոսի 9-ին)։ ՀՀ ամենահին մեդալն է Անանիա Շիրակացու մեդալի, Մխիթար Հերացու մեդալի և Մովսես Խորենացու մեդալի հետ մեկտեղ։
Վերասահմանվել է 2014 թ. հունիսի 21-ին ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված, 2014 թ. հուլիսի 18-ին ՀՀ Նախագահի կողմից ստորագրված և 2014 թ. օգոստոսի 9-ին ուժի մեջ մտած «Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգևների և պատվավոր կոչումների մասին» ՀՀ օրենքով։
Մեդալի կարգավիճակը
1993 թ. ընդունված օրենքի համաձայն Մխիթար Գոշի մեդալը շնորհվում է ակնառու պետական և հասարակական-քաղաքական գործունեության, ինչպես նաև դիվանագիտության, իրավագիտության ու քաղաքագիտության ասպարեզներում ունեցած նշանակալի ծառայությունների համար։
2014 թ. ընդունված օրենքով մեդալի կարգավիճակը չի փոփոխվել ։
Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 55-րդ հոդվածի 16-րդ կետի՝ մեդալով պարգևատրում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։ Պարգևատրման վերաբերյալ Նախագահը հրապարակում է հրամանագիր։
1993-2014 թթ.
1993 թ. ընդունված օրենքվ Մխիթար Գոշի մեդալով պարգևատրվողների շրջանակ չի սահմանվել։
2014 թվականից
2014 թ. օգոստոսի 9-ին ուժի մեջ մտած օրենքով, այդ օրվանից սկսյալ Մխիթար Գոշի մեդալով պարգևատրվում են պետական, հասարակական, քաղաքական գործիչները, գիտնականները, դիվանագիտական գործիչները և իրավաբանները ։
2015 թվականից
2015 թ. ապրիլի 7-ին Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի կողմից ընդունվել, ապրիլի 22-ին Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի կողմից ստորագրվել և մայիսի 7-ին ուժի մեջ է մտել «Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգևների և պատվավոր կոչումների մասին Հայաստանի Հանրապետության օրենքում լրացումներ կատարելու մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքը ։ Ըստ այդմ, Մխիթար Գոշի մեդալով պարգևատրվում են նաև այն անձինք, ովքեր նշանակալի ավանդ են ներդրել Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման, ցեղասպանությունների դատապարտման, կանխարգելման, ինչպես նաեւ ժխտողականության դեմ պայքարի գործում։
1993-2014 թթ.
1993 թ. ընդունված օրենքի համաձայն, Մխիթար Գոշի մեդալով պարգևատրելու միջնորդությունը հարուցվում է Հայաստանի Հանրապետության Գերագույն խորհրդի նախագահության, Հայաստանի Հանրապետության կառավարության կողմից։
Ներկայումս
2014 թ. օգոստոսի 9-ից Հանրապետության Նախագահը մեդալը կարող է շնորհել ինչպես անձնական նախաձեռնությամբ, այնպես էլ պարգևատրման վերաբերյալ պաշտոնատար անձանց միջնորդությունների հիման վրա։ Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի 2014 թ. սեպտեմբերի 16-ի «Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգևների և պատվավոր կոչումների հետ կապված հարաբերությունները կարգավորելու մասին» թիվ ՆՀ-396-Ն հրամանագրով սահմանվել է, որ Մխիթար Գոշի մեդալով պարգևատրելու միջնորդությունները ներկայացնում են Հայաստանի Հանրապետության վարչապետը, Հայաստանի Հանրապետության պետական մարմինների ղեկավարները, Երևանի քաղաքապետը՝ տվյալ մարմինների և Երևանի քաղաքապետարանի գործունեության ոլորտին առնչության դեպքում։ Տեղական ինքնակառավարման մարմինների ղեկավարները Մխիթար Գոշի մեդալով պարգևատրելու միջնորդությունները ներկայացնում են համապատասխան միջնորդություն ներկայացնելու իրավասություն ունեցող պաշտոնատար անձանց միջոցով ։
Կրելու կարգը
1993-2014 թթ. Մխիթար Գոշի մեդալը կրում էին կրծքի ձախ կողմում՝ Մարտական ծառայության մեդալից հետո։
Այսպիսով, 2014 թ. Մխիթար Գոշի մեդալի, Մխիթար Հերացու մեդալի, Անանիա Շիրակացու մեդալի և Մովսես Խորենացու մեդալի կարգավիճակները հավասարեցվել են, մինչդեռ մինչ այդ Մխիթար Գոշի մեդալն ուներ ավելի բարձր կարգավիճակ։
1993-2014 թթ.
Մեդալն ունի ուռուցիկ եզրաշերտ։ Մեդալը պատրաստվում է պղնձից (բրոնզափառ)։ Մեդալի ներքևի մասում կա 2 տողով մակագրություն՝ «Մխիթար Գոշ»։
Մեդալն օղակների միջոցով ամրանում է մետաքսապատ շերտաձողիկներին, որի կենտրոնական մասում տեղադրված է ներդիր՝ նույն մետաղից (բրոնզափառ)։
Ժապավենը հնգակող է, որի 2 կողերն ուղղահայաց են հիմքին։ Հիմքի երկարությունը 20 մմ է, աջ և ձախ կողերի բարձրությունը՝ 10 մմ, կենտրոնական մասի բարձրությունը՝ 15 մմ։ Ժապավենը ծիրանագույն է՝ կարմիր երիզներով։ Ժապավենը փաթաթվում է հնգակող մետաղե թիթեղյա շերտաձողի վրա, որի հակառակ երեսն ունի մեդալը հագուստին ամրացնելու հարմարանք։
Մեդալի հակառակ երեսին փորագրված է մեդալի հերթական համարը։
Մեդալը փոխարինող շերտաձողիկը պատրաստվում է մետաղյա թերթիկից, որի չափերն են՝ 25 մմ x 10 մմ։ Շերտաձողիկի ժապավենը կրում է մեդալի ժապավենային գունային նկարագիրը։ Շերտաձողիկի հակառակ երեսն ունի շերտաձողիկը հագուստին ամրացնելու հարմարանք։
Մեդալի հակառակ երեսին փորագրվում է մեդալի հերթական համարը։
Մեդալը փոխարինող շերտաձողիկը պատրաստվում է մետաղյա թերթիկից, որի չափերն են՝ 25 մմ x 10 մմ։ Շերտաձողիկի ժապավենը կրում է մեդալի ժապավենային գունային նկարագիրը։
Շերտաձողիկի հակառակ երեսն ունի շերտաձողիկը հագուստին ամրացնելու հարմարանք։
Ներկայումս
2014 թ. օգոստոսի 9-ից հանձնվող մեդալի նկարագրությունը և նմուշը, դրա վկայականի նմուշը, մեդալի շերտաձողիկի նկարագրությունը և նմուշը հաստատում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։
Մխիթար Գոշի մեդալը (այսուհետ՝ մեդալ) բաղկացած է 2 մաuից՝ կախիչից և դրան կապoղակով ամրացված uկավառակից։ Սկավառակի տրամագիծը 35 մմ է, կենտրոնում պատկերված է Մխիթար Գոշը՝ արդարության խորհրդանիշ նժարի ֆոնին։ Ձախ ձեռքին «Դատաստանագիրքն» է, աջը բարձրացված է երդման համար։
Սկավառակն ունի ուռուցիկ եզրաշերտ։ Մեդալը պատրաստված է բրոնզապատ պղնձից, ներքևի մասում կա մակագրություն «ՄԽԻԹԱՐ ԳՈՇ»։
Սկավառակը պատրաստված է պղնձի հատուկ համաձուլվածքից և արտադրված է դրոշմման եղանակով։ Այն անցնում է հատուկ մշակում և ձեռք բերում հատուկ գունավորում։
Կախիչը պատրաստված է թեթև մետաղից և ունի հնգակողմ բազմանկյան ձև, որը պաստառապատված է 24 մմ լայնության մետաքսե ժապավենով։ Ժապավենը ծիրանագույն է՝ կարմիր երիզներով։ Կախիչի աջ և ձախ կողմերի բարձրությունները 39 մմ են։ Կախիչի վերևի մասի երկարությունը 27 մմ է, ներքևինը՝ 47 մմ, հաստությունը՝ 1 մմ։ Կախիչի երկարությունը վերևի մասի կենտրոնից մինչև ներքևի գագաթը 50 մմ է։
Մեդալը դարձերեսի կողմից համարակալված է։
Արևի հարսնացուն
Արևի հարսնացուն, 2011 թվականի կորեական դրամա։ Խաղում են Ջան Շին Յունը, Ջուն Ինուն, Հան Ջին Հեն, Յոն Միջուն և Սոն Յու Հան։ Հեռուստասերիալը հեռարձակվում էր SBS ալիքով 2011 թվականի հոկտեմբերի 24 ից մինչև 2012 թվականի մարտի 30-ը՝ երկուշաբթիից ուրբաթ՝ ժամը 8:40, բաղկացած էր 112 սերիայից։
Մխիթար Գոշի մեդալ
Պարգևատրման վիճակագրությունը
ՀՀ Նախագահ Ս. Սարգսյանի կողմից (2008 թ. ապրիլի 9-ից առ այսօր) մեդալով պարգևատրվել է 156 անձ։
Արևի հարսնացուն
Պատմությունը հիմնված է Ջան Յուն Յոնգի վրա, որը Միսս Կորեա գեղեցկության մրցույթում զբաղեցրել էր 2-րդ հորիզոնականը, այժմ KBS հեռուստաընկերության լուրերի հաղորդավարն էր դարձել, նրա մասին գրում էին թերթերը 1999 թվականին, երբ նա ամուսնացել էր «Դոնա» ընկերության նախկին նախագահի՝ Չուա Վոն Սուկի հետ, որը իրենից մեծ էր 27 տարով։ Սա Վոն Սուկի երրորդ ամուսնությունն էր։ Ջանը և Չուան ամուսնալուծվում են 2010 թվականին ։
Մխիթար Գոշի մեդալ
Պարգևատրման վիճակագրությունը
156 պարգևատրվածներից 92-ը ՀՀ, 64-ը՝ օտարերկրյա քաղաքացիներ են։ Պարգևատրված 64 օտարերկրյա քաղաքացիներից 18-ը ԱՄՆ, 9-ը  Ֆրանսիայի, 6-ը՝  Արգենտինայի, 5-ը՝  Ռուսաստանի Դաշնության, 2-ական՝  Գերմանիայի,  Լեհաստանի,  Լիբանանի,  Կիպրոսի,  Սիրիայի և  Ուրուգվայի, 1-ական՝  Ավստրալիայի,  Բրազիլիայի,  Եգիպտոսի,  Թուրքիայի,  Լյուքսեմբուրգի,  Կանադայի,  Հունաստանի,  Ճապոնիայի,  Չեխիայի,  Չիլիի,  Սլովակիայի և  Ֆինլանդիայի քաղաքացիներ են։ Պարգևատրվել են նաև  Եվրոպական Միության և ԵԱՀԿ-ի 1-ական ներկայացուցիչ։
Արևի հարսնացուն
Սյուժե
Կիմ Հյո Վոնը՝ մի հասարակ աղջիկ մաքուր սրտով, ջանասիրաբար աշխատում էր՝ իր ընտանիքին աղքատությունից դուրս բերելու համար։ Ընտանիքի ֆինանսական դժվարությունների հետևանքով Կիմ Հյո Վոնը ( Ջան Շին Յոն) լքում է իր ընկերոջը՝ Չուա Ջին Հյուկին (Ջուն Ինու), և ամուսնանում է Լի Կան Րոյի հետ՝ մի հարուստ մարդու, որն այնքան մեծ էր, որ կարող էր իր պապիկը լինել։ Նա ամուսնու առողջարանում աշխատում էր որպես գործադիր տնօրեն, լավ հարաբերություններ ուներ բոլորի հետ։ Չնայած սրան՝ նա դժվարությամբ էր հարմարվում իր նոր կյանքին, քանի որ իր խորթ դուստրը չէր սիրում իրեն, նա լավ հարաբերությունների մեջ չէր իր ամուսնու նախկին կնոջ և բարեկամների հետ։ Իր խորթ դուստրը հանդիպում էր Չուա Ջին Հյուկի հետ և նախանձում էր Կիմ Հյո Վոնին։ Այս ընթացքում Հյո Վոնը հարմարվում է՝ դառնալով ավելի համառ, բարդ աղջիկ, և թվում է՝ այլևս երբեք չի դառնա այն աղջիկը, որ եղել էր։
Ջին Հյուկին մեծացրել են իր խնամատար ծնողները Ամերիկայում։ Հաջողությունների է հասել հյուրանոցային բիզնեսում։ Բայց երբեք չի մոռացել, թե ինչպես են իր կենսաբանական ծնողները մահացել հրդեհից, երբ նա 5 տարեկան էր։ Երբ նա իմանում է, որ Կան Րոն էր մեղավոր իր ծնողների մահվան մեջ, որոշում է վրեժ լուծել։ Ջին Հյուկը ծրագրում է Կան Ռոյից վերցնել ամեն ինչ, նույնիսկ Հյո Վոնին, որին նա դեռ սիրում էր։
Մխիթար Գոշի մեդալ
Պարգևատրման վիճակագրությունը
156 պարգևատրվածներից 138-ը տղամարդ են, 18-ը՝ կին։ Ըստ պարգևատրվածների կարգավիճակի պատկերը հետևյալն է.
Ըստ պարգևատրվածների կոչումների պատկերը հետևյալն է.
Արևի հարսնացուն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հարավկորեական ռոմանտիկ հեռուստասերիալներ
Մխիթար Գոշի մեդալ
Պարգևատրման վիճակագրությունը
Ըստ տարեթվերի պարգևատրվել են.
Մեդալակիրներ
Հիմնական հոդված՝ Մխիթար Գոշի մեդալակիրների ցանկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ մեդալներ
Միխելսոնովսկի
Բնակչություն
Միխելսոնովսկի խուտորը թվականի դրությամբ ունի  բնակիչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի Գիագինսկայայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1895 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Չառլտոն շրջան (Ջորջիա)
Չառլտոն շրջան (Charlton County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.023 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.282 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆոլկստոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1854 թ.։
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Ուռուտ (Էրզրումի գավառ)
Ուռուտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։ Գտնվում էր գավառի արևելյան սահմանի մոտ, Օլթի քաղաքից 14-15 կմ հարավ-արևելք, Օլթիի գետի ավազանի վտակներից մեկի ափին։
Բնակչություն
1877-1878 թվականներին ուներ 15 տուն՝ 60 թուրք բնակչով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Օլեգ Պոպով
Օլեգ Կոնստանտինովիչ Պոպով (Олег Константинович Попoв, ), կրկեսի խորհրդային արտիստ, ծաղրածու, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1969)։
1950 թվականին ավարտել է կրկեսային արվեստի ուսումնարանը։ 1951-1953 թվականներին աշխատել է երիտասարդական կոլեկտիվում։ Օգտագործում է կրկեսային տարբեր հնարներ։ Պոպովի արվեստում զուգակցվում են բուֆոնադը, թեթև քնարական հումորը և երգիծական գույները։ Ստեղծել է ժամանակակից երիտասարդի կերպար, օժտել հմայքով և ռուսական հեքիաթների չարաճճի հերոսների խորամանկությամբ։ Պոպովին անվանում են «Արևային ծաղրածու»։ Վարշավայում կրկեսների միջազգային փառատոնի (1957), Օսկար մրցանակի (1958, Բրյուսել) դափնեկիր է։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել Խորհրդային Միությունից դուրս։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրկեսի դերասաններ‏ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ
Ականա
Ոմանք ենթադրում են գյուղաքաղաք կամ բերդաքաղաք և նույնացնում են Ականա բերդի հետ։
Եղել է Խաչենի Հասան-Ջալալյաններ իշխանների բնակավայրը և հիշատակվում է XII-XVII դարերի աղբյուրներում (նաև Կիրակոս Գանձակեցու կողմից), ինչպես Ներքին Խաչենի իշխան Ջալալ Ա հայրենի բնակավայր, հետագայում XIII դարի վերջից՝ որպես Վերին Խաչենի կամ Ծարի իշխանների սեփականություն։ Ավերվել է Կովկասյան լեռնականների կողմից XVI դարի երկրորդ կեսում և թուրքերի ու պարսիկների պարբերական ասպատակությունների (XVI-XVII դարեր) հետևանքով։
Ն. Ճիվանյանը «Հայկական հատուկ անունք» ուսումնասիրության մեջ Ականա բնակավայրը համարում է քաղաք և այն Մեծկունյաց գավառի հետ սխալմամբ տեղադրում է Վասպուրականի մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի պատմություն Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջան
Լիտցենդորֆ
Լիտցենդորֆ  (Litzendorf), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բամբերգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 6005 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 25,85 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 71 155։
Կոմունան բաժանված է 8 գյուղական համայնքի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Մանգոյի տուն
Մանգոյի տուն կամ Մանգո հաուս (منزل منكو), ճարտարապետական շինություն Հորդանանի մայրաքաղաք Ամմանում։
Ստեպովոե (գյուղ, Կոլոմակի շրջան)
Ստեպովոե (Степове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մանգոյի տուն
Ճարտարապետություն
Մանգոյի տունը նախագծվել է հորդանանցի ճարտարապետ Մուխտար Սակրի կողմից, ով ալ-Բիլբեիսայի տան հատակագծի հեղինակն է։ Այն կարելի է համարել նոր շրջանի հորդանանյան ճարտարապետության վառ նմուշ, որն իր յուրօրինակ կառուցվածքով առանձնանում է 1920-1930-ական թվականներին կառուցված շինություններից ։
Մանգոյի տունը կառուցված է միագույն քարից և աչքի է ընկնում իր ծաղկազարդ փայտե պատշգամբներով։ 1940-ական թվականներին որոշ սենյակներ ենթարկվել են փոփոխության։
Պատմություն
Մանգոյի տունը կառուցվել է 1940-ական թվականների վերջին՝ Համդի Մանգոյի երկու որդիների՝ Ալի և Քամալ Մանգոների կողմից։ Մանգոները հանդիսանում էին Ամմանի հիմնարար գործարարական ընտանիքներից մեկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամմանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Հորդանանի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Տներ
Ախուրա
Պատմություն
Հնում Ակոռի անվան տակ մտնում էր Մեծ Հայքի Սյունիք աշխարհի Վայոց ձոր գավառի կազմի մեջ։
Ախուռի անվան տակ ընդգրկված է եղել Երևանի նահանգի Շարուր-Դարալագյազի գավառի կազմում։ Գտնվում էր Նորաշենի շրջանում, Նորաշենից 19 կմ հեռու, Արփա գետի ձախ վտակ Կաբախլըչայ գետի միջին հոսանքի աջ ափին։
Նախկինում եղել է հայաբնակ գյուղ։
Սյունիքի Սմբատ իշխանը 1261 թվականին Ակոռի գյուղը Ավիշ գյուղի և Անապատ վանքի հետ միասին նվիրել է Նորավանքին` որպես սեփականություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շարուրի շրջանի բնակավայրեր
Զավոդսկոե (ավան, Կոնոտոպի շրջան)
Զավոդսկոե (Заводське), ավան Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զավոդսկոե ավանում բնակվում էր 789 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Նիկոլայ Տիխոնով (գրող)
Առաջին համաշխարհային (1914–18), քաղաքացիական (1918-20) և Հայրենական մեծ (1941-45) պատերազմների մասնակից։ 1920-ին հրատարակվել է Տիխոնովի «Սամի» (հայ․ հրտ․ 1934) առաջին պոեմը՝ Հոկտեմբերյան հեղափոխության միջազգային նշանակության մասին առաջին գործերից մեկը սովետական պոեզիայում։ 1922-ին լույս են տեսել նրա «Հորդա» և «Բրագա» բանաստեղծությունների ժողովածուները, որոնք հագեցած են հերոսական ռոմանտիկայով։ 1920–30-ական թթ․ Տիխոնովը մի քանի անգամ եղել է Հարավային Կովկասի և Միջին Ասիայի հանրապետություններում։ Այդ ուղևորություններն արտացոլվել են նրա արձակ և չափածո մի շարք գրքերում։ Հայրենական պատերազմի տարիներին Տիխոնով ստեղծել է այդ շրջանի սովետական պոեզիայի լավագույն գործերից մեկը՝ «Կիրովը մեզ հետ է» (1941, ԽՍՀՄ պետ․ մրցանակ, 1942) պոեմը, ինչպես նաև «Հրե տարի» (1942) բանաստեղծ, ժող․ և «Լենինգրադն ընդունում է մարտը» (1942) ակնարկների գիրքը։
Ետպատերազմյան տարիներին Տիխոնովը գրել է մի շարք գործեր՝ նվիրված ժողովուրդների բարեկամության, խաղաղության և արտասահմանյան Արևելքի ժողովուրդների՝ ազատության համար պայքարի թեմաներին («Վրաստանի գարունը», 1948, ՍՍՀՄ պետ․ մրցանակ, 1949, «Երկու հոսանք», 1951, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1952, բանաստեղծ, շարքեր, «Վեց սյուն», 1968, պատմվածքների և վիպակների ժողովածու, լենինյան մրցանակ, 1970)։ Տիխոնովը մի քանի անգսհմ եղել է Հայաստանում, գրել Հայաստանին նվիրված բանաստեղծություններ, պատմվածք, ակնարկ։