cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բեցիբուկա
Բնապահպանություն
Բեցիբուկայի կապույտ-շագանակագույն ջրերն էկոլոգիական աղետի նշան են։ Արևադարձային անտառի զանգվածային ծառահատումը, որը կղզու միակ բնական ծածկույթն էր, զգալիորեն արագացրել է հողի էրոզիայի գործընթացը նրա հյուսիսարևմտյան մասում ։ Վերջին 50 տարիների ընթացքում մշակելի-ոռոգովի հողերի և արոտավայրերի յուրացումը հանգեցրել է նրան, որ լվացվող հողերի ծավալը, որոնց մեծ մասը երկաթով և այլումինով հարուստ հողեր են, կղզու որոշ հատվածներում մեկ հեկտարի վրա հասել է 250 տոննայի։ Դա գրանցված առավելագույն ցուցանիշն է ողջ աշխարհում։
Գետի կողմից բերվող նստվածքները կուտակվում են գետաբերանում և արագացնում Բումբետուկա ծովախորշի տիղմակալումը։ 1947 թվականին Մաղաձանգա քաղաքի նավահանգստային կառույցները տեղափոխվեցին ներքին ափ, որպեսզի օվկիանոսային նավերը չխրվեն ծանծաղուտի մեջ ։
2009 թվականի հունվարին երկու հաջորդական արևադարձային ցիկլոններ Բեցիբուկայում առաջացրին ջրհեղեղ. գետը խիստ վարարեց և ափամերձ լճերը լցվեցին տիղմով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մադագասկարի գետեր
Ստամբուլի ասիական ափ
Ստամբուլի ասիական ափ (հայտնի է նաև Անատոլիական ափ անվամբ), Ստամբուլի ասիական հատվածում գտնվող շրջանների և թաղամասերի հավաքական անվանումը։ Հայտնի չէ, թե անվանումն առաջին անգամ կոնկրեը երբ է կիրառվել, սակայն հայտնի է, որ կիրառվել է Օսմանյան ժամանակաշրջանից սկսած։ Ստամբուլի ասիական ափի հյուսիսային ափագծում են գտնվում Շիլե և Բեյքոզ շրջանները։ Բեյքոզից հարավ գտնվում են Թուզլա, Փենդիք, Քարթալ, Մալթեփե, Քադըքյոյ շրջանները։
Յուսքյուդար և Բեյքոզ շրջանների ափերը ողողվում են Բոսֆորի նեղուցի ջրերով։ Ներքին շրջաններ են համարվում Սուլթանբեյլին, Յումրանիյեն, Սանջաքթեփեն, Աթաշեհիրը և Չեքմեքյոյը ։ Վերջին երեքը համարվում են նորակառույց շրջաններ։
Մինչև 1973 թվականը Ստամբուլի ասիական հատվածը, որը հիմնական շրջաններից կտրված լինելով, կենսունակ չէր, սկսեց ավելի զարգանալ, երբ կառուցվեց Բոսֆորի կամուրջը։
Ստամբուլի բնակչության մեկ երրորդը բնակվում է քաղաքի ասիական հատվածում։ Այն առավել կանաչապատ և նվազ բանուկ, քան քաղաքի եվրոպական հատվածը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստամբուլի թաղամասեր
Պոմոգայլովո
Պոմոգայլովո (Помогайлово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆաուստափամփուշտ
Ֆաուստափամփուշտ (Faust - բռունցք, այստեղ՝ ձեռք և Patrone - փամփուշտ), ձեռքի նռնականետիչ, միակի գործողության զենք՝ տանկերը և զրահավոր այլ նշանակետերը խոցելու համար։
Բաղկացած է կումուլյատիվ նռնակից, որը պոչամասով դրվում է երկու կողմից բաց՝ վառոդալիցքով փողի մեջ։ Նշանառու հրաձգության հեռավորությունը մինչև 30 մ է, զրահախոցելիությունը՝ մինչև 200 մմ, զանգվածը՝ 5, 35-3, 25 կգ։
Ֆաուստափամփուշտն առաջին անգամ կիրառել են գերմանաֆաշիստական զորքերը՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջում։
Գրադիշկա (համայնք)
Գրադիշկա համայնք (Општина Градишка), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման հյուսիսային հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Գրադիշկա քաղաքը։
Բնակչություն
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 56 727 մարդ ։
Համայնքի բնակչության էթնիկական կազմը՝
Բնակավայրեր
Համայնքի կազմի մեջ են մտնում 68 բնակավայրեր, որոնց թվում է Գրադիշկա քաղաքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սերբական Հանրապետության համայնքներ
Իշտեկի (գյուղ, Ալիկովսկի շրջան)
Իշտեկի (Иштеки, Иштек), գյուղ Ռուսաստանի, Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 37 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Հայրապետ քահանա
Հայրապետ քահանա (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ), XII դարի վերջի - XIII դարի սկզբի հայ գրիչ և մանրանկարիչ։ Հայրապետից հայտնի են Սեբաստիայում գրված երկու Ավետարան։ Առաջինը նկարազարդել է 1200 թվականին (Մատենադարան, ձեռագիր № 2589)։ Այս ձեռագրում պահպանված ավետարանիչների երկու նկարներից երևում է Հայրապետի՝ մարդկային դեմքերը կենդանի վերապատկերելու վարպետությունը։ Երկրորդ Ավետարանը նկարազարդել է 1211 թվականին (նույն տեղում, ձեռագիր № 987)։ Այս, ինչպես և նախորդ ձեռագրում անզուգական վարպետությամբ կատարված հարյուրավոր զարդագրերը, լուսանցազարդերն ու գլխազարդերը, որոնցում Հայրապետն օգտագործել է նաև ոսկի, հավաստում են, որ նա հայ գրչության արվեստի նշանավոր զարդանկարիչներից և գեղագիրներից է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջնադարյան հայեր Կատեգորիա:Հայ գրիչներ Կատեգորիա:Հայ մանրանկարիչներ
(4873) Ֆուկայա
(4873) Ֆուկայա (Fukaya), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի մարտի 4-ին Ացուշի Սուգիեի կողմից Դայնիկում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,023535 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7424 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3047 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1920,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18747 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,8° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ացուշի Սուգիեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ստարի Կրիվին
Ստարի Կրիվին (Старий Кривин), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարի Կրիվին գյուղում բնակվում էր 1 451 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,42 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1021,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1602 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ասվա
Ասվա (Asva), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լաիմյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լաիմյալա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Իրանի վարչապետների ցանկ
Իրանի վարչապետների ցանկ, կազմված է ստեղծման պահից մինչև լուծարման օրը, այսինքն՝ 1907 թվական ի մայիսի 1-ից մինչև 1989 թվական ի օգոստոսի 3-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Իրան Կատեգորիա:Իրանի քաղաքական գործիչներ
Պոմոզովկա (գյուղ, Երշիչսկի շրջան)
Պոմոզովկա (Помозовка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի բնակավայրեր
Կրապիվնու նրբանցք (Ալուշտա)
Նկարագրություն
Ալուշտա քաղաքի Կրապիվնու նրբանցքը սկսվում է Վլադիմիր Խրոմիխի փողոցից, հատում Ուրիցկու նրբանցքը և ավարտվում Կարլ Մարքսի փողոցի հետ հատումով։ Նրբանցքում կա համարակալված 2 շինություն` թիվ 3-ը և թիվ 5-ը։ Շատ կարճ նրբանցք է. երկարությունն ընդամենը 130 մետր է։
Կրապիվնու նրբանցքի փոստային դասիչն է՝ 298500։
Նրբանցքն անվանվել է Ալուշտայի պարտիզանական ջոկատի խմբի հրամանատար Իվան Վասիլևիչ Կրապիվնու (1911-1965) պատվին։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ` 1941-1942 թվականներին, Ղրիմի անտառներում, լինելով մարտական խմբի հրամանատար, նա մասնակցել է գերմանական պատժիչ զորքերի դեմ 10 մարտի` ցուցաբերելով արիություն և խիզախություն։ Իր խմբի հետ կատարել է 36 մարտական գործողություն թշնամու հաղորդակցության ուղիների նկատմամբ, անձամբ ոչնչացրել է զորքերով և բեռներով 18 ավտոմեքենա, մինչև 50 գերմանացի սպա և զինվոր։ Պարգևատրվել է «Կարմիր աստղ» շքանշանով ։ 1952 թվականից Կրապիվնիների ընտանիքն ապրել է Ալուշտայում։ Մահացել է 1965 թվականի ապրիլի 2-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալուշտայի փողոցներ
Սոֆյա Գիացինտովա
Գիացինտովա Սոֆյա Վլադիմիրովնա, ռուս դերասանուհի, ռեժիսոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի (1955)։ Եղել է ԽՄԿԿ անդամ 1951 թվականից։
Կենսագրություն
Սոֆյա Գիացինտովան ծնվել է 1895 թվականի հուլիսի 23-ին (4 օգոստոսի) գրող Վլադիմիր Եգորովիչ Գիացինտովի (1858-1933) և Ելիզավետա Ալեքսեևնա Վենկստերնի մոսկովյան ազնվական ընտանիքում։ Նրա քեռին` Ալեքսեյ Վենկստերնը, հայտնի է որպես պուշկինական և զավեշտական պիեսների հեղինակ, քույրը՝ Ելիզավետա Վլադիմիրովան, ամուսնացած է եղել նկարիչ Միխայիլ Ռոդիոնովի հետ (1885-1956)։
1911-1912 թվականներին սովորել է Մոսկվայի կանանց բարձրագույն դասընթացների պատմության ֆակուլտետում, միևնույն ժամանակ դրամատիկական արվեստ է սովորել Մոսկվայի գեղարվեստական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի Ելենա Մուրատովայի մոտ։
1910 թվականին մրցույթով ընդունվել է Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոն։ Նույն թվականին բանաստեղծ Սերգեյ Սոլովյովը սիրահարվել է նրան, և մերժվելով, 1911 թվականի հոկտեմբերի 31-ին իրեն ցած նետել պատուհանից, որից հետո Սոլովյովը վեց ամիս պահվել է հոգեբուժարանում ։
Սոֆյա Գիացինտովան առաջին անգամ բեմ է դուրս եկել 1911 թվականին, որպես սպասուհի Կնուտ Համսունի «Կյանքը թաթերի վրա» ներկայացման մեջ։ 1911-1913 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի գեղարվեստական դրամատիկական թատրոնում։ 1912 թվականին Սոֆյա Գիացինտովան միացել է մի խումբ երիտասարդների, ովքեր  ուսումնասիրել են Ստանիսլավսկու համակարգը և կազմել Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնի 1-ին ստուդիայի միջուկը` Լեոպոլդ Սուլերժիցկու ղեկավարությամբ, համակարգի դասերը է վարել Եվգենի Վախթանգովը։
1917 թվականին ամուսնացել է իր զարմիկի՝ սպա Էրաստ Նիկոլաևիչ Գիացինտովի հետ (1894-1975)։ Քաղաքացիական պատերազմը Գիացինտովային բաժանել է ամուսնուց։ Սոֆյա Գիացինտովան շարունակել է իր գեղարվեստական կարիերան Մոսկվայում, մինչ ամուսինը միացել է կամավորական բանակին, ապա Ղրիմից տարհանման ընթացքում արտագաղթել Եվրոպա, իսկ ավելի ուշ` ԱՄՆ ։ Հետագայում ամուսիններին հաջողվել է հանդիպել մեկ անգամ՝ 1923 թվականին, երբ դերասանուհին հյուրախաղերով հանդես է եկել Պրահայում։
1913-1924 թվականներին եղել է Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնի դերասանուհի, 1924-1936 թվականներին՝ Մոսկվայի գեղարվեստական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի և ռեժիսոր, 1936-1938 թվականներին՝ ՄԱՄԽ–ի թատրոնի (այժմ՝ Մոսսովետի անվան թատրոն) դերասանուհի, 1958-1961 թվականներին՝ Մոսկվայի Կ. Ստանիսլավսկու անվան դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի, 1951 թվականից ԽՄԿԿ անդամ։
1938-1958 թվականներին և 1961-1982 թվականներին՝ Մոսկվայի Լենինյան Կոմերիտմիության անվան թատրոնի (այժմ՝ «Լենկոմ»-ի թատրոն) դերասանուհի և ռեժիսոր։ 1940-ականներին թատրոնը ղեկավարել են Բերսենև, Գիացինտովա և Սերաֆիմա Բիրման «եռապետություն»-ը։ Ամուսնու մահից հետո Գիացինտովան դարձել է թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար (1952 թվականից՝ գլխավոր ռեժիսոր) և պաշտոնավարել մինչև 1957 թվականը։
1958-1961 թվականներին դասավանդել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտ-ում։ Վալենտին Սմիշլաևի հետ միասին դասավանդել է Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնին կից բելառուսական դրամատիկական ստուդիայում։ Մոսկվայում նա որոշ ժամանակ բնակվում էր Կամերգերսկի նրբանցքի թիվ 5/7 տանը։ Կյանքի մեծ մասը՝ 1928-1982 թվականներին, բնակվել է Բրյուսովի նրբանցքի 12-րդ տանը («Նկարիչների տուն»), ինչի մասին վկայում է տան պատի հուշատախտակը։ Իր ընտանիքի և թատերական ճակատագրի մասին նա մանրամասն պատմել է «Հիշողության հետ միայնակ» գրքում (Մոսկվա. Արվեստ, 1985)։
Սոֆյա Գիացինտովան մահացել է 1982 թվականի ապրիլի 12-ին Մոսկվայում։ Թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը (թիվ 9 տեղամաս)։
(4874) Բուրկ
(4874) Բուրկ (Burke), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հունվարի 12-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Animal Rights
Animal Rights հավաքածուն լույս է տեսել 1996 թվականին։ Հավաքածուն լույս է տեսել երկու տարբերակով 53 րոպե 21 վայրկյան տարբերակով և լրացուցիչ սկավառակով, որի անունն է «Little Idiot» (102 րոպե 29 վայրկյան)։
Սկավառակ 2 (Little Idiot)
Կատեգորիա:1996 ալբոմներ Կատեգորիա:Մոբիի ալբոմներ
(4874) Բուրկ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Խանջուր
Խանջուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից հյուսիս, Ճորոխ գետի ձախ կողմում, Խանջուր գետակի ափին` Բալախոռի դաշտում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Իշտերյակի
Իշտերյակի (Иштеряки, Иштирәк), գյուղ Ռուսաստանի, Պերմի երկրամասի Ուինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1668 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Ուինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ստրիգանի
Ստրիգանի (Стригани), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստրիգանի գյուղում բնակվում էր 469 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,22 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 384,43 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բորիսովկա (այլ կիրառումներ)
Բորիսովկա, կարող է վերաբերել՝
Հայրապետ ուստա
Հայրապետ ուստա (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ), XVII դարի հայ ճարտարապետ։ 1675-ին Որոտան գետի վրա կառուցել է միաթռիչք կամարակապ կամուրջ («Արզումանի կամուրջ», ՀՀ Սյունիքի մարզի Դարբաս գյուղի մոտ)։ Կամարը շարված է սրբատաշ, իսկ օժանդակ մասերը՝ կոփածո և անտաշ քարերով։ Ձախ կամրջախելի հարավային պատին ագուցված երեք շարքով վեց նեղ քարերի վրա պահպանվել է շինարարական արձանագրությունը։
Կատեգորիա:Միջնադարյան հայ ճարտարապետներ
Փիթեր Փևենսի
Փիթեր Փևենսի, Ք.Ս. Լյուիսի կողմից գրված «Նարնիայի ժամանակագրությունները» վիպաշարի գեղարվեստական կերպար։ Փիթերը հայտնվում է յոթ գրքերից երեքում։ Փոքր տարիքում որպես գլխավոր կերպար «Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը» ու «Արքայազն Կասպիանը» գրքերում և որպես չափահաս՝ «Վերջին ճակատամարտը» գրքում։ Նա հիշատակվում է «Ձին և իր տղան» գրքում, որտեղ պայքարում է հսկաների հետ հյուսիսային սահմանագծում, և «Լուսաբացի նվաճողը կամ ծովագնացություն դեպի աշխարհի ծայրը» գրքում, որտեղ սովորում է պրոֆեսոր Քիրքի մոտ։
« Ուոլթ Դիսնեյ » ընկերության «Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը» ֆիլմում Փիթերի կերպարը մարմնավորում է անգլիացի դերասան Ուիլյամ Մոուզլին։ Առաջին ֆիլմի վերջում տարիքով ավելի մեծ Փիթերին մարմնավորում է Նոա Հանթլին։
Փիթերը չորս Փևենսի երեխաներից ամենամեծն է։ Նարնիայում իր արկածների մասնակից են նաև իր քույրեր Սյուզընն ու Լյուսին և իր եղբայր Էդմունդը։
Փիթերի թագավորությունը Նարնիայում տետրարխիա էր (հունարենից՝ քառիշխանություն), և լինելով գերագույն թագավոր (Փիթեր Մեծափառ)՝ նա ուներ գերագույն իշխանություն Նարնիայի բոլոր հետագա մենապետերի նկատմամբ։ Վեպերի բնօրինակներում Փաուլին Բեյնսը պատկերել է Փիթերին մուգ մազերով, թեև Լյուիսի կողմից չկան նրա մազերի, աչքերի գույնի կամ մարմնի կազմվածքի հստակ նկարագրություններ։
Անուն
Առաջին գրքի վաղ սևագրերում վեպը սկսվում է հետևյալ կերպ՝ «Այս գիրքը չորս երեխաների մասին է, որոնց անուններն էին՝ Էնն, Մարտին, Ռոուզ և Փիթեր։ Բայց այն գլխավորապես Փիթերի մասին է, որը երեխաներից ամենակրտսերն էր»։ Փիթերը միակ անունն է, որն անփոփոխ մնաց վերջնական աշխատանքում, սակայն այդ անունն արդեն կրում էր ավագ երեխան : Փևենսին տեղամաս է Անգլիայի հարավ-արևելյան ափին, որտեղ գտնվում է բրիտանական պատմության ընթացքում մի քանի անգամ կարևոր դեր խաղացած միջնադարյան ամրոցը։ Ռադյարդ Քիփլինգի «Փաքը Փուքի բլրից» (Puck of Pook's Hill, 1907) գրքի առնվազն մեկ կերպար Փևենսին անվանում է «Անգլիայի դարպաս», ինչին բառացիորեն և վերածվում է զգեստապահարանը Լյուիսի գրքերում։ «Փևենսի» ազգանունն առաջին անգամ հիշատակվում է «Լուսաբացի նվաճողը կամ ծովագնացություն դեպի աշխարհի ծայրը» գրքում։
Նախապատմություն
Փիթերը ծնվել է 1927 թվականին և «Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը» գրքում 13 տարեկան է։ Որպես Նարնիայի ոսկե դարի թագավոր՝ նա իշխում է իր եղբոր և քույրերի հետ միասին 15 տարի, իսկ գրքի վերջում, երբ նա արդեն մոտավորապես 28 տարեկան էր, Փիթերը վերադառնում է Անգլիա՝ նորից դառնալով 13 տարեկան։ «Վերջին ճակատամարտում» նա 22 տարեկան ուսանող է, ում սիրտը դեռ Նարնիայում է, թեև նա այնտեղ չի եղել «Արքայազն Կասպիանից» ի վեր, այսինքն՝ 14 տարեկանից։
«Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը» գրքում
Հավատարիմ և նվիրված մեծ եղբայր Փիթերը չորս երեխաներից ամենամեծն է։ Նա անում է առավելագույնը իր եղբորն ու քույրերին պաշտպանելու և իրեն որպես պատասխանատու չափահաս դրսևորելու համար։ Գրքում նշվում է, որ նա իր եղբորից և քույրերից ավելի հասուն է, քանի որ իրենց հոր պատերազմ մեկնելուց հետո, մայրը խնդրել էր Փիթերին աջակցել նրանց և օգնել անցնել այդ ծանր փորձության միջով։ Երկրորդ աշխարհամարտի ընթացքում օդային հարձակումների պատճառով իր եղբոր և երկու քույրերի հետ միասին նա տարհանվում է գնացքով քաղաքամերձ բնակավայր և մնում է պրոֆեսոր Դիգորի Քիրքի հին առանձնատանը։
Երբ Լյուսին առաջին անգամ մտնում է զգեստապահարան, Փիթերը չի հավատում նրան՝ մտածելով թե Լյուսին պարզապես երևակայել է, մինչև ինքն ու մնացած Փևենսիները իրենք չեն անցնում այդ զհեստապահարանով։ «Շատ լավ ու զվարճալի կատակ էր, Լու» : Նա հետագայում ներողություն է խնդրում Լյուսիից նրան չհավատալու համար և բարկանում է Էդմունդի վրա ավելի վաղ Նարնիայի գոյությունը ժխտելու համար (Լյուսին տեսել էր Էդմունդին Նարնիայում, սակայն Էդմունդը այնուհետև ստեց և ասաց, որ իրենք պարզապես «ձևացնում» էին)։ «Ա՜խ դու փոքր զզվելի հրեշ» : Սա պայմանավորված էր նրանով, որ բացահայտվեց Էդմունդի խաբեությունը, երբ Նարնիա մտնելուց հետո նա ասաց՝ «Լսե՛ք…չպե՞տք է շարժվենք մի փոքր դեպի ձախ, եթե ուզում ենք հասնել ճրագասյանը» : Փիթերը մինչև Էդմունդի խաբեության մասին իմանալն էլ էր բարկացած Էդմունդի վրա Լյուսիին «քաջալերելու» համար։ Թեև Փիթերը չէր հավատում, որ Լյուսին եղել է Նարնիայում, նա կարծում էր, որ Էդմունդը չպետք է ծաղրանքով համաձայնվի Լյուսիի այն պնդման հետ, որ նա զգեստապահարանում մեկ այլ երկիր է գտել։ Լյուսիի կողմից երկրորդ անգամ Նարնիայում հայտնվելու պնդման և վերջապես բոլոր Փևենսիների կողմից Նարնիայում հայտնվելու միջև ընկած ժամանակահատվածում Փիթերը զինադադար է հաստատում Լյուսիի և Էդմունդի միջև, սակայն նրա զայրույթը Էդմունդի նկատմամբ դեռևս տեսանելի է լինում։
Ավելի ուշ Էդմունդը գնում է Սպիտակ կախարդի մոտ (Էդմունդը հանդիպել էր նրան, երբ առաջին անգամ էր հայտնվել Նարնիայում, ու գայթակղվել իշխանություն ստանալու նրա խոստումներից), և Փիթերը հետագայում խոստովանում է Ասլանին, որ իր զայրույթը Էդմունդի նկատմամբ (փորձելու համար համոզել, որ Լյուսին խաբեբա է) հավանաբար դրդեց վերջինիս այդ սխալ քայլի։ Փիթերը և մնացած Փևենսիները Նարնիա ժամանելուց հետո գտնվում էին պարոն և տիկին Կուղբերի հովանու ներքո։ Պարոն Կուղբը առաջին իսկ հայացքից ենթադրեց, որ Էդմունդը դավաճան է, բայց այդ մասին մնացածին ոչինչ չասաց, մինչև որ չնկատեց նրա բացակայությունը և գլխի չընկավ, որ Էդմունդը գնացել է Սպիտակ կախարդի մոտ։ Էդմունդին, ի վերջո, փրկելու են Ասլանի հրամանով։ Իսկ մյուսները միևնույն ժամանակ ճանապարհ են ընկնում դեպի քարե սեղան` Ասլանին հանդիպելու նպատակով։
Դեպի Ասլան իրենց ճանապարհորդության ընթացքում Փիթերը Ձմեռ Պապից ստանում է իր թուրն (Ռինդոն) ու վահանը, իսկ ավելի ուշ Ասլանը նրան շնորհում է ասպետի կոչում՝ Սըր Փիթեր Գայլերի Կործանիչ, երբ Փիթերը սպանում է գայլ Մոգրիմին՝ Սպիտակ կախարդի գաղտնի ոստիկանության պետին, որն իր հերթին փորձում էր սպանել Սյուզընին և Լյուսիին։ Գրքերի ամերիկյան տպագրությունում, որի վրա էր հիմնվել 1979 թվականի անիմացիոն ֆիլմը, Լյուիսը փոխեց գայլի անունը Ֆենրիս-Ուլֆի, այդ անունը նա վերցրել էր սկանդինավյան դիցաբանությունից։ Այդ տարբերակներում Փիթերը ստանում է «Ֆենրիսի Կործանիչ» կոչումը։
Մեծ ճակատամարտին պատրաստվելու ընթացքում Փիթերը նշանակվում է Ասլանի զորքի գերագույն գլխավոր հրամանատար։ Նարնիայի ինքնահռչակ թագուհու՝ Սպիտակ կախարդ Ջադիսի և նրա չար դաշնակիցների՝ Բերունա ծանծաղուտների ճակատամարտում պարտությունից հետո Փիթերը թագադրվում է Ասլանի կողմից Հյուսիսային պարզ երկնքի ուժով որպես Նորին մեծություն թագավոր Փիթեր Մեծափառ, Նարնիայի գերագույն թագավոր, Մենավոր կղզիների կայսր, Քեր Փարավելի լորդ, Առյուծի ազնվազարմ միաբանության ասպետ։ Այնուհետև իրականանում է հնադարյան մարգարեությունն այն մասին, որ Ադամի երկու որդիներն ու Եվայի երկու դուստրերը կզբաղեցնեն Քեր Փարավելի չորս գահերը։ Այս իրադարձությունը նշանավորում է Սպիտակ կախարդի թագավորության ու հարյուրամյա ձմեռվա ավարտը և Նարնիայի ոսկե դարի սկիզբը։
Փիթերը և իր եղբայրն ու քույրերը ի վերջո վերադառնում են իրենց աշխարհ (որտեղ նրանք կրկին երեխաներ են) 15 տարի անց և բացահայտում, որ այնտեղ գեթ մեկ րոպե չի անցել։
«Ձին և իր տղան» գրքում
Փիթերը այստեղ չի հայտնվում, սակայն հիշատակվում է։ Մինչև Սյուզընը և Էդմունդը Քալորմինում փորձում են փախչել արքայազն Ռաբադաշից, նա պատերազմում է հսկաների հետ հյուսիսում (Լյուսին միակն է, որը մնացել էր Քեր Փարավելում)։
«Արքայազն Կասպիանը» գրքում
Այն բանից հետո, երբ Փևենսիները ժամանում են Քեր Փարավելի ավերակներ, նրանք գտնում են ամրոցի գանձասենյակը, որտեղ Փիթերը, Սյուզընն ու Լյուսին պահում էին Ձմեռ Պապի նվերները։ Փիթերը վերցնում է իր թուրն (Ռինդոն) ու վահանը և կրկին դառնում խմբի առաջնորդ։ Ի վերջո նրանք հանդիպում են Թրամփքինին՝ թզուկին, որը օգնել էր պաշտպանել արքայազն Կասպիան 10-րդին իր հորեղբայր Թելմարինի զորքից և որն արդյունքում ուղեկցել է նրանց Ասլանին հանդիպելու իրենց ճանապարհին։
Երբ երեխաները ստիպված են որոշում կայացնել, վերջին խոսքը, որպես գերագույն թագավորինը, Փիթերինն է։ Պատերազմի սկիզբը բավարար ժամանակով հետաձգելու համար, որպեսզի Լյուսին հասցնի գտնել Ասլանին և արթնացնել Նարնիայի բնակիչներին, Փիթերը օգտվում է Թելմարին արքայի՝ Միրազի հետ մենամարտելու իրավունքից։ Այն բանից հետո, երբ Փևենսի երեխաները օգնում են հաղթել Թելմարիններին, Փիթերը պաշտոնապես Կասպիանին է փոխանցում ազատ Նարնիայում իշխելու իրավունքը։ Ասլանը Կասպիանին տալիս է լիազորություն իշխելու «Մեր և Գերագույն թագավորի ենթակայության ներքո»։ Փիթերը ավելի ուշ է Լյուսիին և Էդմունդին է փոխանցում այն, ինչ իրեն է ասել Ասլանը։ Նա և Սյազընն այլևս չեն վերադառնալու Նարնիա, քանի որ նրանք արդեն մեծացել են և սովորել են այս աշխարհից այն ամենն, ինչ կարող էին։
Չորս երեխաներն այնուհետև վերադառնում են իրենց աշխարհ, որտեղ սպասում են գիշերօթիկ դպրոց տանող իրենց գնացքին։
Այս գրքում պարզվում է, որ Լյուսին Փիթերի ամենասիրելի քույրիկն էր, չնայած դա բավականին ակնհայտ էր ողջ վիպաշարի ընթացքում։
«Լուսաբացի նվաճողը կամ ծովագնացություն դեպի աշխարհի ծայրը» գրքում
Թեև ֆիզիկապես Փիթերն այս գրքում չի հայտնվում, հիշատակվում է, որ պրոֆեսոր Քիրքն օգնում է նրան պատրաստվել քննություններին, իսկ մյուս երեք երեխաները չեն կարող մնալ իր հետ, քանի որ պրոֆեսորը տեղափոխվել էր զգեստապահարանով մեծ առանձնատնից և այժմ ապրում էր շատ ավելի փոքր տանը։ « Նարնիայի ժամանակագրություններ։ Լուսաբացի նվաճողը» ֆիլմում Փիթերը էպիզոդիկ դեր է խաղում խնջույքի ժամանակ։ Երբ Լյուսին կերպարանափոխվում է և ստանում Սյուզընի արտաքինը, ո՛չ Փիթերը, ո՛չ Էդմունդը չեն կարողանում մտաբերել, թե ով է Լյուսին կամ ինչ է Նարնիան։
«Վերջին ճակատամարտը» գրքում
Մյուս ընկերների հետ ընթրելուց հետո Փիթերը և Էդմունդը մեկնում են Լոնդոն Քեթերլեյների բակում պրոֆեսոր Քիրքի կողմից թաղված կախարդական մատանիները վերցնելու նպատակով։ Նրանք հույս ունեին, այդ կախարդական մատանիների օգնությամբ նրանց կհաջողվի Նարնիա ուղարկել Յուսթըսին և Ջիլլին։ Երկուսն էլ սպասում էին Լյուսիին, Յուսթըսին, Ջիլլին, Դիգորիին և Փոլլիին կայարանում, երբ գնացքը վթարի ենթարկվեց, և նրանք բոլորը զոհվեցին։ Յուսթըսը և Ջիլլը ժամանակավորապես տեղափոխվում են Նարնիա մինչև աշխարհի վերջը, որից հետո նրանք հայտնվում են իրական Նարնիայում կամ դրախտում և վերամիավորվում Փիթերի, Էդմունդի, Լյուսիի, Դիգորիի և Փոլլիի հետ։
Տիրիանը բնութագրությամբ՝ Փիթերին ուներ թագավորի և ռազմիկի դեմք։ Այն բանից հետո, երբ Տիրիանն անցավ ախոռի դռնով և առաջին անգամ տեսավ Տաշին, Փիթերը հանգիստ ձայնով հրամայեց դևին հեռանալ իր որսի հետ։ Նարնիայի բոլոր բնակիչների դատավճիռը կայացնելուց հետո Ասլանը հրամայում է Փիթերին փակել դուռը՝ այսպիսով ոչնչացնելով այդ աշխարհը։ Փիթերը այն շատերից մեկն է, ում թույլատրված էր մնալ Ասլանի երկրում։ Այդ թվին էին պատկանում նաև Փիթերի, Էդմունդի, Սյուզընի և Լյուսիի ծնողները։
Քրիստոնեական տարրեր
Լյուիսը, լինելով այլաբանության փորձագետ, «Նարնիայի ժամանակագրությունները» չէր համարում այլաբանություն։ Նա այն համարում էր այն հարցի ենթադրական պատասխանը, թե «ինչպիսին կլիներ Քրիստոսը, եթե իսկապես գոյություն ունենար Նարնիայի նման աշխարհ և Նա որոշեր ծնվել, մահանալ և հարություն առնել այդ աշխարհում, ինչպես Նա արեց մեր աշխարհում։ Դա բնավ այլաբանություն չէ» : Այլաբանություն չլինելով հանդերձ՝ Նարնիայում իրապես պարւոնակում է քրիստոնեական տարրեր։
Կան նմանություններ Փիթեր Փևենսի և Սուրբ Պետրոս միջև, ով Քրիստոսի 12 առաքյալներից մեկն էր։ Ինչպես Սուրբ Պետրոսը, ով իր անունն ստացավ Քրիստոսից, Փիթերը իր «Սըր Փիթեր Գայլերի Կործանիչ» կոչումը ստանում է Ասլանից։ Ավանդաբար որպես առաջին Հռոմի պապ՝ Սուրբ Պետրոսը և իր հաջորդները առաջինն են հավասարների մեջ (primus inter pares)։ Նմանօրինակ է նաև Փիթեր Փևենսիի ստացած «Գերագույն թագավոր» կոչումը։ Եվ վերջապես աստվածաշնչյան Սուրբ Պետրոսին, կաթոլիկ ավանդույթի համաձայն, շնորհվում են «երկնային արքայության բանալիները», իսկ Փիթեր Փևենսին կողպում է դուռը ոսկե բանալիով՝ հավերժ փակելով ոչնչացված Նարնիայի մուտքը «Վերջին ճակատամարտը» գրքի դատավճռից հետո ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կերպարներ Կատեգորիա:Նարնիայի ժամանակագրություններ Կատեգորիա:Քլայվ Սթեյփլս Լյուիս Կատեգորիա:Մանկական գրականության կերպարներ
Յանհուանի գեղարվեստական թանգարան
Յանհուան, գեղարվեստական թանգարան, որը բացվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Պեկինում։
Թանգարանի մասին
Յանհուան թանգարանը Չինաստանում եղել է առաջին խոշոր թանգարանը, որը բաց է մասնավոր միջոցների համար ։ Թանգարանի հիմնադրման նախաձեռնողն եղել է հայտնի ժամանակակից չինացի նկարիչ Հուան Չժոուն, որը բացառապես միջոցներ հավաքելու համար 1988 թվականին հիմնադրել է Հուան Չժոույի Գեղարվեստական ֆոնդը ։
Թանգարանի բացվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 28-ին։ Թանգարանի հիմնական հավաքածուն նախասկզբնապես դարձել է Հուան Չժոույի անձնական հավաքածուն, որի մեջ մտնում էին` դասական չինացի նկարիչների և գեղագիրների գեղարվեստական և գեղագրական աշխատանքները։
Թանգարանում աշխատում են ցուցասրահներ, ինչպես մշտական ցուցադրանմուշների, այնպես էլ ժամանակավոր ցուցահանդեսների համար։ Արվեստի ստեղծագործությունների մշակման համար կա հատուկ առանձնասենյակներ։
Թանգարանի աշխատելու ժամանակ, այնտեղ անց է կացվել այնպիսի ցուցահանդեսներ, ինչպիսիք են «Թայվանի նեղուցի երկու ափերի հայտնի նկարիչների ստեղծագործությունների ցուցահանդես», «Լի Կեժանի ստեղծագործությունների ցուցահանդես», «Յանչժոու քաղաքից ութ տարօրինակ տաղանդավոր նկարիչների ստեղծագործությունների ցուցահանդես», «Ռեպինի և այդ ժամանակվա ուրիշ նկարիչների ստեղծագործությունների ցուցահանդես», «Աոմինը Հայրենիքի գիրկը վերադառնալու առթիվ գեղագրական և գեղարվեստական ստեղծագործությունների ցուցահանդես», «Ձինդեչժեն գավառում գտնված Յուան և Մին դինաստիայի պալատի ճենապակու ցուցահանդես», «Վեն Իդոյի գեղարվեստական աշխատանքների ցուցահանդես» ։
ՀՀ ԳԱԱ տեղեկագիր: Ֆիզիկա
ՀՀ ԳԱԱ տեղեկագիր։ Ֆիզիկա, հրատարակվում է ռուսերեն՝ հայերեն համառոտագրություններով «Известия НАН Армении. Физика» անվանումով ՀՀ ԳԱԱ Գիտություն հրատարակչության կողմից 1966 թ․-ից և անգլերեն՝ «Journal of Contemporary Physics (Armenian Academy of Sciences)» անվանումով Allerton Press, Springer հրատարակչությունների կողմից 1984 թ․-ից։
Ամսագրի ISSN նույնականացման համարներն են՝ տպագիր ռուսերեն,  տպագիր անգլերեն և  էլեկտրոնային անգլերեն հրատարակությունների համար։
Արմեն Մելիքյան, Էդուարդ Ղազարյան, Ալբերտ Սիրունյան։
Ամսագրում ներառված են ժամանակակից ֆիզիկայի բոլոր ոլորտները։ Այն մեծ ներդրում ունի հիմնարար և կիրառական գիտությունների այնպիսի բաժիններում, ինչպիսիք են գերբարձր էներգիաներով տարրական մասնիկների միջև փոխազդեցություն, տարրական մասնիկների ֆիզիկա, լիցքավորված մասնիկների փոխազդեցությունը նյութի հետ, հոծ միջավայրերի ֆիզիկա, տարածական քվանտացման երևույթներ, ռադիոֆիզիկա և էլեկտրոնիկա, օպտիկա և քվանտային էլեկտրոնիկա, նանոֆիզիկա, ազդակների ֆիզիկա և գերհաղորդականություն։
Դասակարգվում և համառոտագրվում է․ Science Citation Index Expanded (SciSearch), Journal Citation Reports/Science Edition, SCOPUS, INSPEC, Chemical Abstracts Service (CAS), Google Scholar, Academic OneFile, Expanded Academic, OCLC, SCImago, Summon by Serial Solutions․
Ընդգրկված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի (ՀՀ ԲՈՀ) սահմանած գիտությունների դոկտորական և գիտությունների թեկնածուական ատենախոսությունների հիմնական արդյունքների և դրույթների հրատարակման համար ընդունելի պարբերական գիտական հրատարակությունների ցուցակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ գիտական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայաստանի հանդեսներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Պոմոզովո (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)
Պոմոզովո (Помозово), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 236 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Արարատ Գրիգորյան
Արարատ Գրիգորյան, հայ քաղաքական պետական գործիչ, ՀՀ Վայոց ձորի մարզպետ (2019 հոկտեմբերի 31-ից) ։
Կենսագրություն
Արարատ Գրիգորյանը ծնվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Սյունիքի մարզի Սիսիան քաղաքում։ 2002 թվականին ավարտել է Եղեգնաձոր քաղաքի 2-րդ միջնակարգ դպրոցը։ 2002-2009 թվականներին սովորել է ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետում, ստացել է բակալավրի կոչում։ 2003-2005 թթ ծառայել է ՀՀ-ում ռուսական սահմանապահ զորքերում, զինվորական կոչումը՝ ավագ հրաձիգ, եֆրեյտոր։
Տիրապետում է անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն լեզուներին։
Հասարակական-քաղաքական գործունեություն
14.07.2012թ-ից առ 31.10.2019 -ը ծավալել է փաստաբանական գործունեություն
08.01.2017-30.12.2018թթ. աշխատել է ՀՀ փաստաբանների պալատի հանրային պաշտպան գրասենյակի փաստաբան (հանրային պաշտպան)
10.08.2011- 30.12.2016թթ. աշխատել է ՀՀ մշակույթի նախարարության «Պատմամշակութային ժառանգության գիտահետազոտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունում, որպես իրավաբան-խորհրդատու
01.02.2015-01.12.2015թթ աշխատել է Ա/Ձ Իշխան Անտոնյանի հետ, որպես իրավախորհրդատու, փաստաբան (համատեղությամբ);
14.02.2014-10.09.2014թթ. աշխատել է ՀՀ ոստիկանության կրթահամալիրի ակադեմիայում, որպես քաղաքացիական իրավունք առարկայի դասախոս
07.04.2010- 03.08.2011թթ. աշխատել է Ա/Ձ Բագրատ Գրիգորյանի հետ, որպես իրավախորհրդատու
2019թ. Հոկտեմբերի 31-ին նշանակվել է ՀՀ Վայոց ձորի մարզպետ։
Անձնական տվյլաներ
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի։
Փաստեր
2019 թվականի դեկտեմբերին «Իրավաբանների և հոգեբանների միջազգային ասոցիացիա»-ի հարցումների համաձայն Արարատ Գրիգորյանը ճանաչվել է տարվա լավագույն մարզպետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզպետներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Իշտերյակովո (գյուղ, Իլիշևսկի շրջան)
Իշտերյակովո (Иштеряково, Иштирәк), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 551 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Ատաստե
Ատաստե (Ataste), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կառեդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կառեդա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սպա-Ֆրանկոշարմ
Սպա-Ֆրանկոշարմ վազքուղի՝ մրցավազքի վազքուղի Բելգիայում։ Հանդիսանում է ամենահայտնի օղակաձև վազքուղիներից մեկը։ Շատ մրցարշավորդներ և երկրպագուներ Սպա-Ֆրանկոշարմն անվանում են ամենահետաքրքիր վազքուղին աշխարհում։ Յուրահատուկ տարածում ունեն Eau Rouge, (Raidillon de l'Eau Rouge -«Կարմիր ջուր» շրջադարձեր), շրջադարձերի խումբը։
Պատմություն
Վազքուղու նախնական կոնֆիգուրացիան օգտագործում էր բելգիական քաղաքների ընդհանուր ճանապարհները։ Այդ կոնֆիգուրացիայի երկարությունը իր հետագծի տեսքով հիշեցնում է եռյանկյունի, և կազմում է 15 կմ։ 1921 թ.-ից վազքուղում անցկացվում են նաև մոտոցիկլետային մրցավազքեր, իսկ 1925 թ.-ին անցկացվեց Բելգիայի առաջին Գրան-Պրին։
Վազքուղին ստացվել էր շատ արագընթաց, այնուամենայնիվ, ավելի բարձր միջին արագության հասնելու համար Ancienne Douane դանդաղ շրջադարձը փոխարինվել է ուղիղ վերելքի՝ ավնվավելով Raidillon: Այս տեսքով վազքուղին ընդունել է Բելգիայի Ֆորմուլա 1-ի բոլոր Գրան-Պրիները մինչև 1970 թ.-ները։ Այնուամենայնիվ, շատ արագընթաց և տարածություն ունեցող վազքուղին դադարեց բավարարել անվտանգության կանոններին։ 1966 թ-ի Բելգիայի Գրան-Պրիին Ջեկ Ստյուարդը իր BRM-ով ենթարկվել էր շատ վտանգավոր ավտովթարի՝ բախվելով գյուղական տան վրա և ստացել ձեռքի և կողոսկրերի կոտրվածքներ։ Բայց ամենասարսափելի ավտովթարը տեղի է ունեցել 1973 թ-ին 24 ժամյա մրցավազքի ժամանակ, երբ մահացել են 3 մրցարշավորդ։
1972 թ.-ին Սպայի վազքուղին հայտարարվեց ոչ համապատասխան անվտանգության կանոններին և Գրան-Պրին տեղափոխվեց Nivelles-Baulers ավտոդրոմ, ոչ հեռու Բրյուսելից, իսկ հետո Զոլդեր ավտոդրոմ։ Այդ ընթացքում Սպա-Ֆրանկոշարմ վազքուղին ենթարկվել է նշանակալից վերակառուցումների։ Շրջագիծը կրճատվել է 7 կմ։ Այնուամենայնիվ, ի տարբերություն Նյուրբուրգրինգի վազքուղու Սպան պահպանել է իր առանձնահատկությունները։ Այն շարունակում է մնալ սրընթաց վազքուղին արագ շրջադարձերով և մեծ վայրէջքներով, որտեղ ձանձրալի մրցավազքերը բացառություն են։ Բացի դա ավտոդրոմում հաճախակի են անձրևային մրցավազքերը Արդենների անկախատեսելի եղանակի պատճառով։
1983 թ.-ին ընդմիջումից հետո Սպայի վազքուղում տեղի է ունեցել Բելգիայի Գրան-Պրին։ Դրանից հետո, ընդմիջումներով 1984 թ.-ին (այն տեղի է ունեցել Զոլդեր ավտոդրոմ), 2003 թ.-ին և 2006 թ.-ին (պրոբլեմները կապված ծխախոտի գովազդի հետ) Բելգիայի Գրան-Պրին անփոփոխ անցկացվում է այս վազքուղում։
Կոնֆիգուրացիա
Վազքուղու կոնֆիգուրացիան, որտեղ իրականացվել են Ֆորմուլա 1-ի Գրան-Պրիները, ենթարկվել է մեկ խոշոր փոփոխության, երբ 1983 թ.-ին Բելգիայի Գրան-Պրիի երկարությունը կրճատվել է ավելի քան 2 անգամ և մի քանի ոչ խոշոր փոփոխությունների։
Աստերոիդների ցանկ (183101-183200)
Աստերոիդների ցանկ (183001-183100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (183201-183300)
|}
Խաղանենգը ագուռի մեկանոցով
Խաղանենգը ագուռի մեկանոցով կամ Քարփնջի տուզով շուլերը (Le Tricheur à l'as de carreau), ֆրանսիացի նկարիչ Ժորժ դե Լատուրի կտավն է՝ նկարված 1636-1638 թվականներին։ Այժմ գտնվում է Լուվրում։ Թանգարանի կողմից նկարը գնվել է 1972 թվականին ։ Այն համարվում է նկարչի և ֆրանսիական նկարչության գլուխգործոցներից մեկը ։
Վատ հասարակություն
Ստեղծագործությունը պատկերում է թղթախաղ, որտեղ քարտային սեղանի շուրջ հավաքվածները իրար հետ փոխանակվում են հայացքներով և կարճ ժեստերով։ Սեղանի վրա դրված ոսկե մետաղադրամների քանակից երևում է, որ խաղում են բարձր խաղադրույքներով։ Նկարում  հավաքված մարդկանց մի ամբողջ խումբ  շրջապատել է երիտասարդ, հարուստ հագնված մի պարոնի։ Պարոնի գործընկերը արմունկով ծածկում է իր շահումները, իսկ նա փորձում է օգտագործել թաքցրած քարտը՝ ագուռի մեկանոցը։
Նկարի մութ ֆոնը թաքցնում է խաղարկվող սյուժեյի տեղը՝ սրահ, պանդոկ, կամ հասարակած տուն։ Չնայած դրան, տեսարանի իմաստը միանշանակ է։ Նման տեսարաններ նկարագրված են  ժամանակակից  բազմաթիվ վեպերում և կատակերգություններում։ Հարուստ ծնողների երիտասարդ, անփորձ ժառանգը հրավիրվել է կուրտիզանուհու կազմակերպած ճոխ ընթրիքին։ Դրանից հետո նրան առաջարկվում է թղթախաղ խաղալ պատահական ծանոթների հետ։
Նկարում պատկերված երիտասարդը ոսկե մետաղադրամներից բացի, կրում է թանկարժեք հագուստ։ Նրա հագին մոխրագույն, փայլուն ատլասե բաճկոն է ասեղնագործված ոսկյա և արծաթյա թելերով։ Նա կրում է զարդարված փողկապ և կարմիր մետաքսից պատրաստված ուսափոկեր։ Վերնաշապիկի երկար թևերը զարդարված են գեղեցիկ ծալքավոր երիզներով։ Նրա թանկ հանդերձանքը հուշում է, որ բարձրաշխարհիկ երիտասարդ է։ Նման զգեստը 17-րդ դարում համարվել է ազնվականության արտոնություն։ Լատուրիի ժամանակաշրջանում կալվածքներում ապրող քաղաքաբնակները կարող էին իրենց թույլ տալ նման հանդերձանք ունենալ։ Երիտասարդը հավանաբար վաճառականի կամ պաշտոնիայի որդի է։
Գանգուր մազերի տակից երևում են երիտասարդի դեմքի գծերը, որոնք կոպտացած չեն։ Նա ունի կլոր այտեր և հաստլիկ շրթունքներ։ Հնարավոր է 14-15 տարեկան երեխա է՝ ժամանակակից գաղափարներով։ Իր ժամանակի համար նա չափահաս է։ Եթե երիտասարդը նկատի իր զուգընկերոջ արարքը, ժամանակի կանոնների համաձայն, նա  պետք է բռնի սուրը, քանի որ կարող էր կորցնել ոչ միայն փողը այլև կյանքը։
Քննադատներից մեկի կարծիքով, կուրտիզանուհու միակողմանի հայացքը արտացոլում է այն ծուռ ուղիները, որոնք երիտասարդներին մղում են անբարոյականության։ Նա պատկերված է սառը, հաշվենկատ հայացքով, իսկ ծառայի հայացքում նկատվում է հետաքրքրասիրություն զոհի հանդեպ։ Խաբեբան ուղիղ նայում է  դիտողի աչքերին, որպես իր հանցակցի։ Հնարավոր է նկարիչն իրեն է պատկերել հայելու արտացոլանքի մեջ։
Նախապատմություն
Կտավը կրկին հայտնաբերվել է 20-րդ դարի սկզբին։ Այն երկար ժամանակ գտնվել է գավառական, մասնավոր հավաքածուներում և վերագրվել է այլ նկարչի, մինչև  մի արվեստագետ  պատմաբանի կողմից հետազոտվելով, կրկին  վերագրվել  է  Լոթարինգիայի մոռացված նկարիչ Ժորժ դե Լատուրիին։ 1926 թվականին հայտնաբերվել է «Խաղանենգը ագուռի մեկանոցով» նկարը, 1932 թվականին դրա համարժեքը՝ «Խաղանենգը խաչի մեկանոցով», իսկ 1950-ական թվականներին «Գուշակը» կտավը,  նույն թեմատիկայով՝ դաժան աշխարհ, որն ամեն քայլափոխի լի է վտանգներով։
Կտավը ներկայումս գտնվում է Լուվրի Սյուլի պատկերասրահում (2-րդ հարկ 912 դահլիճ, կոդ RF-1972-8)։ Թանգարանը այն ձեռք է բերել 1972 թվականին ։
Հետաքրքիր փաստեր
Թղթախաղ քսան մեկ
Խաղաթղթերի քարփնջի տուզն ու ագռավը, սիրտն ու խաչը, որպես ֆրանսիական գույներ,   17-րդ դարում  տարածված են եղել  ամբողջ Եվրոպայում։ Ժամանակի հայտնի թղթախաղերից է՝ քսան մեկը  (Siebzehn und vier, Einundzwanzig, Vingt (et) un, Pontoon, Twenty one)։ Մեկանոցը դրանում հատուկ դեր է խաղացել, այն կարելի էր հաշվել մեկ կամ տասը միավոր՝ քսանմեկ միավորի հասնելու համար։ Լատուրիի նկարում պատկերված խաբեբան, փորձում է իր ձեռքում գտնվող քարտը փոխանակել մեկանոցով, քսան մեկ խաղալու համար։
Ֆիլմագրություն
«Խաղաքարտերի հակառակ կողմը» Ալեն Ժոբերի (Alain Jaubert) վավերագրական ֆիլմը «Ներկապնակներ» ցիկլից (Ֆրանսիա, 1989)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լուվրի նկարներ Կատեգորիա:Արվեստի ստեղծագործություններ
Յումիժ
Յումիժ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզի 3 շրջաններով՝ Ուստյանսկի, Շենկուրսկի և Վերխնետոեմսկի։ Հյուսիսային Դվինայի ձախ վտակն է։ Ռոստովի իշխան Ֆեոդոր Անդրեևիչի Դվինյան հողերի ցուցակում (XV դար), գետը հիշատակվում է որպես Յումիժ ։
Բնակավայրեր Յումիժ գետի վրա
Գյուղ Յումիժ, 6 գյուղից բաղկացած բնակավայր համանուն գետի վրա ։ Գյուղերը գտնվում են «Ուստ-Վագա Յադրիխա» ավտոմայրուղուց 15 կմ հեռավորության վրա՝ Յուժիմ գետի հոսանքի ուղղությամբ։
Արտաքին հղումներ
Քարտեզներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Արխանգելսկի մարզի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Պոմրա
Պոմրա (По́мра), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Դալնեկոնստանտինովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Դալնեկոնստանտինովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջերեմի Այրոնս
Ջերեմի Ջոն Այրոնս (Jeremy John Irons, ), անգլիացի դերասան, ռեժիսոր, պրոդյուսեր։ Արժանացել է «Օսկար»-ի և բազում այլ մրցանակների։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Պինդ ընկույզ 3. Հատուցում», «Երկնային արքայություն», «Էրագոն», «Ոգիների տունը» և «Երկաթե դիմակով մարդը» ֆիլմերից։
Վաչև
Վաչև (Вачів), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վաչև գյուղում բնակվում էր 258 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,25 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 206,4 մարդ/կմ²։
Ջերեմի Այրոնս
Կենսագրություն
1971 թվականին տեղափոխվել է Լոնդոն։ Այնտեղ աշխատել Վեսթ-էնդի թատրոնում և հեռուստատեսությունում։ 1981 թվականին Մերիլ Սթրիփի հետ նկարահանվել է «Ֆրանսիացի լեյտենանտի կինը» ֆիլմում։ Այրոնսը երկու անգամ հանվել է ռեժիսոր Դեյվիդ Քրոնենբերգի ֆիլմերում («Մահով Կապված», «Մ. Բաթրֆլայ» ):1991 թվականին ստացել է «Օսկար»։
Վաչև
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1520 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (3401-3500)
Աստերոիդների ցանկ (3301-3400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (3501-3600)
Ջերեմի Այրոնս
Անձնական կյանք
Առաջին ամուսնությունը դերասանուհի Ջուլիա Հոլէմի հետ գոյատևել է շուրջ մեկ տարի:Երկրորդ կնոջ դերասանուհի Շինեդ Քյուսաքի հետ ամուսնացել է 1978 թվի մարտին:Զույգը ունի երկու որդի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:1948 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Պրոդյուսերներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ
ՀՀ ԳԱԱ տեղեկագիր․ Մեխանիկա
ՀՀ ԳԱԱ տեղեկագիր․ Մեխանիկա, հանդեսը լուսաբանում է առաձգականության մաթեմատիկական տեսության, թաղանթների և սալերի տեսության, պլաստիկության, սողքի առաձգամածուցիկության տեսությունների, էլեկտրամագնիսաառաձգականության տեսության, աերոհիդրոմեխանիկայի, շարժման կայունության, շինարարական մեխանիկայի և փորձարարական տեխնիկայի հարցերը։ Հանդեսը նախատեսված է գիտնականների, ճարտարագետների, բուհերի դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։
Աղբյուր
Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ գիտական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայաստանի հանդեսներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Ատենեում (Հելսինկի)
Ատենեում (Ateneumin taidemuseo), ֆիննական կենտրոնական կերպարվեստի թանգարանը Ֆինլանդիայի մայրաքաղաք Հելսինկիում։
Ատենեում թանգարանը Ֆինլանդիայի ունի ֆինլանդական արվեստի ամենամեծ հավաքածուն, որը կազմում է մոտ 20 հազար ցուցանմուշ։ Ցուցանմուշների մեջ են նկարներ, քանդակներ, կտավներ և այլն։ Թանգարանը գտնվում է Ֆինլանդիայի արվեստի ակադեմիայի և արվեստի թանգարանի հարևանությամբ։ Թանգարանը համարվում է հանրային հաստատություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի թանգարաններ Կատեգորիա:1887 հիմնադրված արվեստի թանգարաններ
Բորկի (այլ կիրառումներ)
Բորկի, կարող է վերաբերել՝
Ադելա Պանկյորսթ
Ադելա Կոնստանցիա Մերի Պանկյորսթ Ուոլշ (Adela Constantia Mary Pankhurst Walsh, ), բրիտանացի և ավստրալիացի սուֆրաժիստ, հասարակական և քաղաքական գործիչ, Ավստրալիայի կոմունիստական կուսակցության հիմնադիրներից։
Էմմելին և Ռիչարդ Պանկյորսթների դուստրը՝ Քրիստաբելի և Սիլվիի քույրը։
Կենսագրություն
Ադելա Պանկյորսթը ծնվել է 1885 թվականին Մանչեսթերում, սուֆրաժիստ և հասարակական-քաղաքական գործիչ Էմմելին Պանկյորսթի (ծննդյամբ` Գուլդենի) և փաստաբան ու սոցիալիստ Ռիչարդ Պանկյորսթի ընտանիքում։ Նրա ծնողները հայտնի են եղել որպես կանանց իրավունքների պաշտպաններ։ Ադելան իր ավագ քույրերի՝ Քրիստաբելի և Սիլվիայի հետ միասին, շարունակել է նրանց գործը։ Ռիչարդը կյանքից հեռացել է 1898 թվականին։ Հետագայում Ադելան հիշում է, որ հայրը կարևոր դեր է խաղացել իր դաստիարակության գործում ։ Նա իրեն համարել է մոր չսիրված զավակը ։
Ադելան լավ է սովորել դպրոցում և ուսուցիչները նրան խորհուրդ են տվել փորձել ընդունվել Օքսֆորդի համալսարան, բայց Էմելին Պանկհյորսթը դեմ է եղել։ 1901 թվականին Ադելան հիվանդացել կարմիր տենդով։ Մայրը նրան ուղարկել է Շվեյցարիա։ Երբ Ադելան վերադարձել է Մանչեսթեր, նա որոշել է ուսուցիչ դառնալ։ Էմմելինը դեմ է եղել այդ աշխատանքին, քանի որ այն համարել է «բանվոր դասակարգի զբաղմունք»։ Չնայած դրան, 1903 թվականին Ադելան աշխատել է տարրական դպրոցում որպես ուսուցիչ ։
Ադելան եղել է Կանանց սոցիալական և քաղաքական միության անդամ, որը հիմնադրել էին մայրը և քույրերը։ Նրանց հետ միասին մասնակցել է բողոքի ցույցերի, քննադատել Ուինսթոն Չերչիլին։ 1909 թվականին նա և իր գործընկերները ձերբակալվել են Դանդիում ոստիկանին հարվածելու համար տուգանք վճարելուց հրաժարվելուց հետո։ Նա 7 օր անցկացրել է բանտում ։ Ադելան հացադուլ է սկսել, բայց, ի տարբերություն այլ ակտիվիստների, առողջական նկատառումներից ելնելով նրան ստիպողաբար չեն կերակրել ։ 1912 թվականին ընդունվել է Studley College կանանց քոլեջ։
Տարիների ընթացքում ընտանեկան հարաբերությունները սկսեել են վատանալ։ Ադելան և Սիլվիան հարել են ձախերին՝ ի տարբերություն իրենց մոր և Քրիստաբելի։ Ադելան նաև հավանություն չի տվել սուֆրաժիստների կողմից բողոքի բռնի մեթոդներին ։ Արդյունքում, Սիլվիան հեռացվել է կանանց հասարակական-քաղաքական միությունից, իսկ Ադելային 1914 թվականին ուղարկել են Ավստրալիա։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Ադելան սուֆրաժիստ Վիդա Գոլդշտեյնի հետ միասին հակապատերազմական արշավ է սկսել Ավստրալիայում։ Էմմելինը կտրականապես դեմ է եղել կրտսեր դստեր գործողություններին ։
1917 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Ադելան ամուսնացել է երեք դուստրերի հայր և արհմիութենական գործիչ Թոմ Ուոլշի հետ։ Ամուսնության ընթացքում նրանք ունեցել են վեց երեխա։ Հարսանիքից վեց օր անց Ադելան դատապարտվել է չորս ամսվա ազատազրկման՝ զորակոչի դեմ կազմակերպված ցույցերի ժամանակ հասարակական կարգի խախտման հանցագործությունների համար։ Նա ազատ է արձակվել 1918 թվականի հունվարին։ 1921 թվականին զույգը դարձել է Ավստրալիայի Կոմունիստական կուսակցության հիմնադիրներից և գործադիր կոմիտեի անդամ։ Այնուամենայնիվ, 1923 թվականին նրանք դուրս են եկել կուսակցությունից և սկսել համակրել աջակողմյան հայացքներին ։ 1927 թվականին Ադելան հիմնադրել է «Ավստրալիայի կանանց կայսրության գիլդիա» (Australian Women's Guild of Empire) հակակոմունիստական կազմակերպությունը։ Նա հանդես է եկել հակաբեղմնավորիչ միջոցներին, աբորտի և մանկապարտեզների դեմ ։ 1930-ականներին մասնակցել է Australia First Movement ֆաշիստական և հակասեմական շարժման ստեղծմանը, որը հանդես է եկել նացիստական Գերմանիայի և Ճապոնիայի հետ դաշինքի օգտին։ 1942 թվականի մարտին Ադելան ձերբակալվել է իր քաղաքական գործունեության համար և մի քանի ամիս անցկացրել բանտում ։ Թոմը մահացել է 1943 թվականին։
Ադելա Պանկյորսթը կյանքից հեռացել է 1961 թվականին։ Մահվանից առաջ նա ընդունել է կաթոլիկություն ։ Նա ավելի քիչ է հայտնի եղել, քան մայրն ու քույրերը ։ Ադելայի անունն ու լուսանկարը, կանանց ընտրական իրավունքների համար պայքարող 58 այլ մարտիկների հետ միասին, անմահացվել է 2018 թվականին Լոնդոնում տեղադրված Միլիսենտ Ֆոսեթի արձանի պատվանդանին ։
Խարտ
Խարտ, ամրոց պատմական Խաղտիքում, Սև ծովի հարավարևելյան կողմում, Օկենիտների ցեղի երկրում, իսկ ապա գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։ Գտնվում էր Օրոն բերդից 65-70 կմ հեռու, Բաբերդ քաղաքից 18 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ճորոխի ձախ վտակներից մեկի ձախ կողմում։
Ադելա Պանկյորսթ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ
Խարտ
Այժմ Այդընթեփե անունով քաղաք է։
Պատմություն
1829 թվականի հուլիսի 19-ին Խարտում արյունալի ճակատմարտ տեղի ունեցավ ռուսական և թուրքական զորքերի միջև ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Իշտիբաևո
Իշտիբաևո (Иштыбаево, Иштебай), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 327 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կյոտանաբե
Կյոտանաբե (京田辺市), Ճապոնիայի Կիոտո պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 42,92 կմ², բնակչությունը՝ 72 493 մարդ (2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ի տվյալների համաձայն) , բնակչության խտությունը՝ 1689,03 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Կիոտո պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Յավատա, Ձյոյո, Հիրակատա, Իկոմա քաղաքները և Իդե, Սեյկա ավանները ։
Սիմվոլիկա
Քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում Triadica sebifera-ն, ծաղիկ՝ մրտավարդը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1997 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռեչկա (Պիժմայի վտակ)
Ռեչկա (Речка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Պիժմա գետի աջ ափին՝ 136 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։