cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դոն-Քինգ: Միայն Ամերիկայում
'''«Դոն-Քինգ. Միայն Ամերիկայում»''' (Don King: Only in America), հեռուստային ֆիլմ, որը նկահանվել է 1997 թվականին Ջոն Հերցֆելդի կողմից Կարիո Սալեմայի սցենարի հիման վրա, որը Ջեկ Նյուֆիլդի «Only in America: The Life and Crimes of Don King» գրքի էկրանավորումն է։ Սյուժեի կենտրոնում Դոն Քինգի (Վինգ Ռեյմս) կյանքի պատմությունն է։
Հանդիսատեսի կողմից ֆիլմն արժանացել է լավ ընդունելության և պարգևատրվել բազմաթիվ մրցանակներով, այդ թվում՝ «Ոսկե գլոբուս», «Էմմի» և «Պիբոդի» մրցանակները ։
Դերերում
Դերերում նկարահանվել են՝ Վինգ Ռեյմսը, Ջերեմի Փիվենը, Դևիդ Կիտը, Բերնի Մակը, Լորետա Դիվայնը, Ջեննի Ջոնսոնը, Իզրաել Կոուլը, Կևին Գրևյեն, Ռոբի Ռոբինսոնը, Բրեդ Գարետը, Մայքլ Բոուենը և Ջենիֆեր Գրիֆինը։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
Ֆիլմն առաջադրվել է 8 «Էմմի» (շահել է «Լավագույն ֆիլմ» և «Լավագույն կինոսցենար» անվանակարգերում) և 2 «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների (հաղթել է «Հեռուստաֆիլմի լավագույն դերասան» առաջադրման մեջ)։
Նոնեա բազմագույն
Նոնեա բազմագույն, գողտրիկազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Դոն-Քինգ: Միայն Ամերիկայում
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:1997 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր
Նոնեա բազմագույն
Նկարագրություն
35 սմ բարձրությամբ, կոշտ թավոտությամբ երկամյա կամ բազմամյա բույս է։ Ցողունները բազմաթիվ փռված կամ բարձրացող է։ Ծաղկաբույլը պտղի ժամանակ երկարացող է։ Տերևները կանաչավուն են, նստադիր, նշտարաձև և սուր։ Բաժակն ունի 5 մմ երկարություն։ Ծաղիկները բազմաթիվ են, որոնք ներսից դեղնավուն են, դեպի վերև՝ վարդագույնից կապույտի փոխվող։ Պտուղները մանր են և երիկամաձև ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է միայն Երևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Խոր Վիրապ, Արարատ, Վեդի, Երասխի լեռնաշղթայի կիրճ)։ Աճում է նաև Անատոլիայում ։
Էկոլոգիա
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 800-1000 մ բարձրությունների վրա, ինչպես նաև չոր քարքարոտ լանջերն և կիսաանապատներում։ Ծաղկում է մայիս ամսին, պտղաբերում՝ հունիսին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Հայտնի է մեկ ֆլորիստիկական շրջանում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանում հայտնաբերվել է 2002 թվականին։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում։ Անհրաժեշտ է ստեղծել նոր ԲՀՊՏ Երախի լեռնաշղթայի վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Գողտրիկազգիներ Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Գրիգոր Մեդնիկյան
Գրիգոր Հարությունի Մեդնիկյան (սեպտեմբերի 26, 1891, Մոզդոկ – փետրվարի 16, 1974, Երևան), հայ խորհրդային դեղաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1935 թ.), պրոֆեսոր (1935 թ.), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։
Կենսագրություն
1917 թվականին ավարտել է Յուրևի (Տարտու) համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի դեղագործության բաժանմունքը, 1930 թվականին՝ Երևանի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1919-1922 թվականներին աշխատել է Թիֆլիսում։ 1922 թվականից եղել է Երևանի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի և անասնաբուծական–անասնաբուժական ինստիտուտի դեղաբանության, պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ընդհանուր քիմիայի ամբիոնների վարիչ։ 1937-1944 թվականներին եղել է Լենինգրադի Ս․ Մ․ Կիրովի անվան ռազմաբժշկական ակադեմիայի պրոֆեսոր, 1944-1955 թվականներին՝ բժշկական ստոմատոլոգիական և անասնաբույժների կատարելագործման ինստիտուտների դեղագործության ամբիոնների վարիչ։ 1955 թվականից աշխատել է Երևանի հեմատոլոգիայի և արյան փոխներարկման, բժշկական, նուրբ օրգանական քիմիայի ինստիտուտներում։ 1965 թվականին բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտում կազմակերպել է դեղագործների վերապատրաստման դասընթացներ և մինչև 1969 թվականը ղեկավարել այն։ Գիտական աշխատանքները վերաբերում են մի շարք դեղանյութերի, կենսաբանորեն ակտիվ, բնական ու սինթետիկ միացությունների, կենդանական թույների դեղաբանական հատկությունների, թունավոր նյութերի ազդեցության մեխանիզմների, թունավորման կանխարգելման և բուժման նպատակով օգտագործվող դեղամիջոցների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտել է նաև Հայաստանի հանքային ջրերի (Արզնի, Ջերմուկ) քիմիական ու դեղաբանական հատկությունները, որոշ դեղաբույսեր և դրանց աշխարհագրական տարածվածությունը։ Մեդնիկյանը եղել է Հայաստանի դեղաբանների գիտական ընկերության պատվավոր նախագահ, դեղագործության համամիութենական գիտությունների ընկերության վարչության անդամ։
Կատեգորիա:Հայ դեղաբաններ Կատեգորիա:1891 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:1974 մահեր Կատեգորիա:Փետրվարի 16 մահեր Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Նողկանք երջանկության հանդեպ
Նողկանք երջանկության հանդեպ, կամ երջանկության հակազդեցություն, խերոֆոբիա, (cherophobia, χαίρω «ուրախանալ»), ֆոբիա, որի ժամանակ մարդը երջանկության նկատմամբ զգում է իռացիոնալ նողկանք։ Որոշ բժշկական փորձագետներ խերոֆոբիան դասում են տագնապային խանգարումների շարքին ։ Երջանկությունից վախը վերաբերմունք է երջանկության հանդեպ, որի դեպքում անհատը միտումնավոր կերպով խուսափում է այնպիսի զգացումներից, որոնք արթնացնում են դրական էմոցիաներ կամ երջանկություն  ։ Երջանկության հակազդեցությունը ճանաչված չէ որպես հոգեկան առողջության խանգարում, բայց այն կարող է նպաստել արդեն առկա հոգեկան առողջության խանգարմանը և/կամ սրել այն։
Մոհսեն Ջոշանլուն և Դեն Ուայերսը հստակեցնում են երջանկության հակազդեցության չորս պատճառներ՝
Օրինակ, որոշ մարդիկ արևմտյան և արևելյան մշակույթներում զգուշանում են երջանկությունից, որովհետև նրանք կարծում են, որ վատ բաները, ինչպիսիք են տխրությունը, տառապանքը և մահը, հակված են պատահել երջանիկ մարդկանց հետ ։ Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ երջանկությունից վախը ասոցացվում է երջանկության մասին համոզմունքների թուլակազմությունից։ Սա առաջարկում է այն հանգամանքը, որ երջանկության հակազդեցության պատճառներից մեկը կարող է լինել այն համոզմունքը, որ երջանկությունը անկայուն է և վաղանցիկ ։ Հետազոտությունը ցույց է տվել, որ երջանկության վախը ասոցացվում է խուսափող և տագնապային կապվածության ոճերի հետ ։ Մի ուսումնասիրություն պարզել է, որ պերֆեկցիոնիստական հակումները, միայնակությունը, դժբախտ մանկությունը, հավատը պարանորմալ երևույթների նկատմամբ և երջանկության կոլեկտիվիստական ըմբռնումը ասոցացվում են երջանկության հակազդեցության հետ ։
Մշակութային գործոններ
Երջանկության վախի ձևավորման մի քանի պատճառներից մեկն այն համոզմունքն է, որ երբ մեկը դառնում է երջանիկ, որևէ բացասական իրադարձություն շուտով կփչացնի այդ երջանկությունը, հանդիսանալով որպես պատիժ այդ մարդու հաճույքի համար։ Այս համոզմունքը առավել տարածված է ոչ արևմտյան մշակույթներում։ Արևմտյան մշակույթներում, օրինակ ամերիկյան մշակույթում, ընդունված է, որ երջանկությունը մարդկանց կյանքն առաջնորդող ամենակարևոր արժեքներից մեկն է։ Արևմտյան մշակույթները ավելի շատ ձգտում են առավելագույնի հասցնել երջանկությունը և նվազագույնի հասցնել տխրությունը։ Երջանիկ երևալ չկարողանալը հաճախ հանդիսանում է անհանգստության պատճառ։ Երջանկության վրա դրված արժեքը կրկնվում է արևմտյան դրական հոգեբանության մեջ և սուբյեկտիվ բարեկեցության մասին արված հետազոտության մեջ ։
Այս արդյունքները կասկածի տակ են դնում այն գաղափարը, որ երջանկությունը գերագույն նպատակ է։ Սա համոզմունք է, որը կրկնվում է մի շարք հոդվածներում և ինքնօգնության հրապարակումներում, որոնք պատմում են մարդուն երջանիկ դարձնող որոշումների մասին ։ Ինչպես նաև, այն մշակույթներում, որտեղ երջանկությունն ասոցացվում է մեղքի և բարոյականությանը սպառնացող խնդիրների հետ, մարդիկ իրենց բավարարված չեն զգում, երբ իրենց կյանքը լավ է ընթանում ։ Այսինքն անձնական երջանկությունը չի կարող չափանիշ հանդիսանալ կյանքի բավարարվածության համար։ Երջանկության հակազդեցության պես զգացումները կարևոր դեր ունեն մշակույթների միջև երջանկությունը դիտարկելու և ազգերն ըստ երջանկության միավորների դասակարգելու համար։
Պատմություն
Ֆոբիայի առաջին ախտանիշների մասին հիշատակվել է 2001 թվականին «Eid & Diene» գրքում։ Տերմինը դեռ չի հաստատված և ձևականորեն չի դասվում հոգեկան հիվանդությունների շարքին։
2013 թվականի ուսումնասիրությունը բացահայտել է տարաբնույթ կապեր վախի և երջանկության միջև։ Նոր Զելանդիայից, Անգլիայից, Մեծ Բրիտանիայից հետազոտողները ներմուծել են «Երջանկության վախի սանդղակը» չափելու համար, թե որքանով են մասնակիցները իրենց զուգորդում երջանկության հետ այն բանից հետո, երբ ինչ-որ վատ բան է տեղի ունենում։
Ախտանիշներ
Որոշ փորձագետներ խերոֆոբիան դասակարգում են որպես տագնապային խանգարման ձև։ Խերոֆոբիայի դեպքում անհանգստությունը կապված է իրադարձությունների հետ, որոնք ենթադրվում, որ քեզ կերջանկացնեն։
Խերոֆոբիայով տառապող մարդը պարտադիր չէ, որ վատ տրամադրություն ունենա։ Նա ավելի շուտ խուսափում է ակտիվությունից, որը կարող է երջանկացնել կամ ուրախացնել։ Խերոֆոբիայի հետ կապված ախտանիշներ․
Պատճառներ
Երբեմն խրոֆոբիան կարող է առաջանալ այն համոզմունքից, որ եթե մարդու հետ ինչ-որ շատ լավ բան է կատարվում կամ եթե նրա կյանքը լավ է ընթանում, ապա դրանից հետո պետք է վատ բան լինի։ Արդյունքում նրանք կարող են վախենալ գործողություններից՝ կապված երջանկության հետ, քանի որ նրանք հավատում են, որ կարող են կանխել ինչ-որ վատ բան։ Մասամբ խերոֆոբիայով տառապում են մարդիկ, ովքեր վերապրել են ֆիզիկական կամ զգացմունքային տրավմատիկ իրադարություններ։ Ինտրովերտը կարող է ավելի շատ հակված լինել դեպի խերոֆոբիան։
Հոգեբան Քերի Բարրոնն (Carrie Barron) ասում է, որ խերոֆոբիան կարող է պայմանավորված լինել սիրելի մարդու հետ հակասության վախով կամ որոշակի իրադրությունների հետ կապված բացասական փորձով։
«Եթե դուք վախ եք զգում հաճույքի հանդեպ, դա կարող է լինել այն բանից, որ ձեր ենթագիտակցությունում այն կապված է բարկության, պատժի, ստորացման կամ գողության հետ,- բացատրում է Բարրոնը,- Դուք արժանի եք ձեր երջանկությանը, բայց բացասական հույզերը խլել են ձեզանից այդ երջանկությունը»։
Բուժում
Քանի որ այն բավարար մակարդակով չի ուսումնասիրված որպես առանձին խանգարում, չկան FDA-ի կողմից հաստատված դեղեր կամ այլ վերջնական բուժում, որոնք անձը կարող է օգտագործել այս խանգարման բուժման համար։
Այնուամենայնիվ որոշ առաջարկվող բուժման մեթոդներ ներառում են․
Յուրաքանչյուր ոք, ով նողկանք է զգում երջանկության նկատմամբ ունի բուժման կարիք։ Որոշ մարդիկ իրենց երջանիկ և ապահով են զգում, երբ փախչում են երջանկությունից։ Եթե խերոֆոբիան չի ազդում նրանց անձնական կյանքի կամ աշխատանքը պահելու վրա, նրանք կարող են ընդհանրապես բուժման կարիք չունենալ։
Ազդեցություն մարդու վրա
Բրիտանացի բլոգերներից մեկը՝ Ստեֆանի Յեբոան, ով տառապում է այս ֆոբիայով, «Metro.co.uk» ամսագրին տված հարցազրույցի ժամանակ ասել է ․ «Դա նման է լիակատար հուսահատության զգացողությանը, որը երջանկությանը նպաստող ակտիվ գործունեությունից կամ ակտիվությունից հանգեցնում է անհանգստության, լարվածության, երբ զգում եք, որ այն երկար չի տևի»։
«Երջանկության վախը պարտադիր չի նշանակում, որ մարդը անընդհատ ապրում է տխրության մեջ։ Իմ դեպքում խերոֆոբիան խորացել է, առաջացել է տրավմատիկ իրադրությունից»։
«Նույնիսկ այնպիսի բաները, ինչպիսիք են հաղթանակի նշումը ընկերությունում, դժվար հանձնարարության կատարումը կամ հաճախորդի նվաճումը ստիպում են ինձ անհարմար զգալ»։
Այս ֆոբիան ունեցող մարդիկ հաճախ մեկուսացնում են իրենց հասարակությունից։ Բայց այն, ինչ նրանց տարբերում է ընճախտով տառապողներից, ոչ թե այն է, որ «նրանք հոգնել են ամեն ինչից», այլ այն, որ նրանք վախենում են զգալ ուրախությունը, քանի որ կարծում են, որ այն շուտով կավարտվի։
Այս ֆոբիան չի ազդում մարդու կյանքի վրա այնպես, ինչպես ընճախտը, որը շատ դեպքերում ավարտվում է ինքնասպանությամբ։ Այն, ավելի շուտ, արտահայտվում է միայն այն բանում, որ տառապող մարդիկ ընդհանրապես չեն մասնակցում սոցիալական կյանքին, կամ միայն մտերիմ մարդկանց շատ փոքր շրջապատում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆոբիաներ
Պուրիմ
Պուրիմ (եբրայերեն՝ Pûrîm  pur ,, աքքադերեն՝ pūru), հրեական տոն, որը հիշատակում է հրեա ժողովրդի փրկությունը Համանից, որը պլանավորել էր սպանել հրեա ժողովրդին Աքեմենյան պետության օրոք։ Պատմությունն արձանագրված է աստվածաշնչյան Էսթերի գրքում (եբրայերեն՝  Megillat Ester):
Ըստ Էսթերի գրքի՝ պարսից Ահասերուս (համարվում է Պարսկաստանի Քսերքսես I կամ Արտաքսերքսես I)   թագավորի վեզիր Համանը նախատեսել էր սպանել թագավորության բոլոր հրեաներին, սակայն նրա ծրագրերը չիրագործվեցին Մորդեխայի և նրա զարմուհու և որդեգիր դստեր՝ Պարսից թագուհի դարձած Էսթերի շնորհիվ։ Փրկության օրը դարձավ խնջույքի և ուրախության օր։
Հիմք ընդունելով Էսթերի գիրքը ՝ «[...], որ նրանք պետք է տոնեն և ուրախ օրեր անցկացնեն, միմյանց բաժին ուղարկեն և աղքատներին նվերներ», Պուրիմը հրեաների կողմից տոնվում է Այլ սովորույթներ ներառում են գինու կամ այլ ալկոհոլային խմիչքների, դիմակների և բեմական հագուստների օգտագործում և հանրային տոնակատարություններ ։
Պուրիմն ամեն տարի նշվում է եբրայական օրացույցի համաձայն Ադար ամսի 14-ին, հրեաների՝ իրենց թշնամուն հաղթելու հաջորդ օրը։ Աստվածաշնչյան Յոշուայի ժամանակ պատով պաշտպանված քաղաքներում Պուրիմը փոխարինվում է Ադարի 15-րդ օրը, որը հայտնի է որպես Շուշան Պուրիմ, քանի որ Շուշան քաղաքում մարտնչումը շարունակվել էր Ադարի 14-րդ օրը ։ Այսօր, միայն Երուսաղեմում և մի քանի այլ քաղաքներում է Պուրիմը տոնվում Ադարի 15-ին։
Պուրիմի պատմություն
Տոնակատարության ժամանակ Ահասերուսը հարբում է, և հրամայում կնոջը՝ Աստինին, իր գեղեցկությունը ցուցադրել ազնվականների և ժողովրդի առջև իր թագավորական թագով (Չգրված Թորայի ռաբբիները հասկանում են, որ արքան ուզում էր, որ թագուհին միայն լինի արքայական թագով, նշանակում է, մերկ լինել, մի բան, որ նա կուզեր, բայց մաշկի պատճառով հրաժարվում է դա անել)։ Թագուհու հրաժարվելուց հետո Ահասերուսը նրան հեռացնում է թագուհու պաշտոնից և պատվիրում բոլոր երիտասարդ կանանց ներկայացնել իրեն, որպեսզի նա կարողանա նոր թագուհի ընտրել՝ փոխարինելու Աստինին։ Ներկայացված աղջիկների թվում էր նաև Եսթերը, որը որբացել էր դեռահաս տարիքում և գտնվում էր իր զարմիկ Մորդեխայի խնամակալության ներքո։ Որոշ ռաբինիստական մեկնաբաններ նշում են, որ նա իրականում Մորդեխայի կինն էր, քանի որ Թորան թույլ է տալիս հորեղբորն ամուսնանալ իր զարմուհու հետ։ Արքան նկատում է Էսթերին և նրան ընտրում նոր թագուհի։ Էսթերը չի բացահայտում, որ ինքն հրեա է։
Կարճ ժամանակ անց Մորդեխայը բացահայտում է երկու պալատական պահակների՝ Բիգթանի և Թերեշի դավադրությունը, որոնք պատրաստվում էին սպանել Ահասերուսին։ Նրանց ձերբակալում և կախում են, և Մորդեխայի արքունի ծառայությունը արձանագրվում է դատարանի ամենօրյա գրառումներում ։
Ահասերուսը Համանին նշանակում է փոխարքա։ Մորդեխային, որ նստում էր պալատի ​​դարպասների մոտ, հրաժարվում է խոնարհվել Հանանի առջև։ Պարզելով, որ Մորդեխայը հրեա է, Համանը մտադրվում է սպանել ոչ միայն Մորդեխային, այլև կայսրության հրեա փոքրամասնությանը։ Ահասերուսի թույլտվությունն ու իր ծրագրի իրականացման և գումար ստանալու համար նա վիճակ է գցում ("purim") ընտրելու Ադար ամսվա տասներեքերորդ օրը։ Երբ Մորդեխայը հասկանում է նրա ծրագրերը, նա կոպիտ գործվածից հագուստ է հագնում, որը սգո նշան է, հրապարակայնորեն լացում և աղաղակում, նույնն անում են Շուշանում և Ահասերուսի կայսրության այլ մասերում շատ այլ հրեաներ՝ որպես տառապանք և ծոմապահություն։ Էսթերը տեղեկանում է, թե ինչ է պատահել, պալատական սպասավորի միջոցով խոսք փոխանակում Մորդեխայի հետ, որը խնդրում է Էսթերին միջնորդել թագավորին հանուն հրեաների. Էսթերը պատասխանում է, որ ոչ ոք չի կարող թագավորին խնդրել, երբ մահվան դատավճիռ կա։ Մորդեխայը զգուշացնում է նրան, որ պալատում նա ավելի անվտանգ չի լինի, քան որևէ այլ հրեա, ասում է, որ եթե լռի, փրկությունը հրեաների համար կգա մի այլ տեղից, բայց «դու և քո հոր տունը կկորչեն» և ասում է, որ նա թագուհի է դարձել, որպեսզի օգնի նման իրավիճակներում։ Էսթերն ասում է, որ ինքն երեք օր կաղոթի, այնուհետև օգնության համար կմոտենա թագավորին. «եթե ես կործանվելու եմ, թող կործանվեմ»։ Նա նաև խնդրում է, որ Մորդեխայն ասի Շուշանի բոլոր հրեաներին, որ երեք օր շարունակ աղոթեն նրա հետ միասին։ Երրորդ օրը նա հանդիպում է թագավորին և նրան Համանի ուղեկցությամբ հրավիրում է խնջույքի։ Տոնի ժամանակ նա խնդրում է, որ հաջորդ երեկոյան մյուս տոնին մասնակցեն։ Մինչդեռ, Համանը նորից խիստ վիրավորվել էր Մորդեխայից, որ հրաժարվել էր իրեն խոնարհվելուց։ Նա Մորդեխայի համար կախաղան էր պատրաստել, որտեղ մտադիր էր հաջորդ օրը նրան կախել ։
Այդ գիշերը Ահասերուսը տառապում է անքնությունից, և արքունի հրովարտակների ընթերցումն օգնում է նրան քնել. նա տեղեկանում է Մորդեխայի մատուցած ծառայությունների մասին և հարցնում է, թե արդյոք ինչ-որ բան արվել է Մորդեխայի համար և տեղեկանում, որ նա թագավորի կյանքը փրկելու համար չի խրախուսվել։ Այդ ժամանակ հայտնվում է Համանը, և Ահասերուս թագավորը հարցնում է նրան, թե ինչ պետք է արվի այն մարդու համար, որին թագավորը ցանկանում է պատվել։ Մտածելով, որ թագավորը խոսում է իր՝ Համանի մասին, Համանը ասում է, որ պարգևատրվողը պետք է հագնի թագավորի արքայական հագուստը և թագավորի արքունի ձին հեծնի։ Ի զարմանս Համանի՝ թագավորը նրան հանձնարարում է նման հարգանք ցուցաբերել Մորդեխայի հանդեպ ։
Այդ երեկո Ահասերուսը և Համանը մասնակցում են Էսթերի երկրորդ ճաշկերույթին, որտեղ նա բացահայտում է, որ ինքը հրեա է, և որ Համանը մտադիր է ոչնչացնել իր ժողովրդին, այդ թվում և իրեն։ Ահասերուսը վրդովում է և փոխարենը հրամայում Համանին կախել այն ծառից, որը նա պատրաստել էր Մորդեխայի համար։ Հրեա ժողովրդի դեմ նախորդ հրովարտակը չեղյալ չէր կարող համարվել, ուստի թագավորը Մորդեխային և Էսթերին թույլ է տալիս մեկ այլ հրովարտակ գրել, ինչպես իրենք են ցանկանում։ Արդյունքում Ադար ամսի 13-ին Շուշանում սպանվում են հինգ հարյուր հարձակվողներ և Համանի տասը որդիները։ Կայսրության ողջ ընթացքում հրեա ժողովուրդների թշնամիներից 75 հազարը սպանվում է ։
Մորդեխայը ստանձնում է Ահասերուսից հետո երկրորդ պաշտոնը և հաստատում է հրեա ժողովրդին ոչնչացումից փրկելու մասին ամենամյա հիշատակում ։
Ավանդական պատմաբաններ
Առաջին դարի պատմաբան Հովսեփոս Փլավիոսը շարադրում է Պուիմի ծագումը հրեաների հնադարյան 11-րդ գրքում։ Նա շարունակում է Էսթերի եբրայերեն գիրքը, սակայն ներկայացնում է լրացուցիչ նյութեր հունարեն տարբերակում («Սեպտուագինտա»), որտեղ նա Ահասերուսին ներկայացնում է որպես Արտաքսերքսես I և ներկայացնում է թագավորի նամակի տեքստը։ Նա նաև լրացուցիչ տեղեկատվություն է տրամադրում Եզրաս և Նեեմիային վերաբերող իրադարձությունների մասին ։ Հովսեփոսը արձանագրում է նաև հրեաների պարսկական հետապնդումը և նշում է, որ հրեաներն ստիպված են երկրպագել Պարսկաստանում ստեղծված սրբավայրերը ։
Տասներորդ դարի հրեական պատմությունը կազմող Յոզիպպոնը Պուիմի ծագմանն անդրադառնում է 4-րդ գլխում։ Այն շարունակում է աստվածաշնչյան բովանդակությունը և ներառում լրացուցիչ ավանդույթներ, որոնք համապատասխանում են հունարեն տարբերակին և Հովսեփոսի մոտ (որոնք հեղինակը համարում է որպես աղբյուր), բացառությամբ վերջինիս աշխատանքներում հայտնաբերված նամակների մանրամասների։ Այն նաև տրամադրում է այլ համատեքստային տեղեկություններ, որոնք վերաբերում են հրեական և պարսկական պատմությանը, օրինակ Դարիուս Մարաստանցու նույնականացումը որպես Կյուրոսի հորեղբայր և հայր ։
Իրադարձությունների վերաբերյալ հակիրճ պարսկական պատմություն ներկայացնում է իսլամական պատմիչ և աստվածաբան Մուհամմադ իբն Ջարիր ալ-Տաբարին իր «Մարգարեների և թագավորների պատմության» մեջ (ավարտվել է մ.թ. 915 թ.) : Հիմնվելով հրեա և քրիստոնեական աղբյուրների վրա՝ Տաբարին լրացուցիչ մանրամասներ է տրամադրում, օրինակ «Էսթերի» պարսկական բնօրինակ «Աստուրիա» ձևը ։ Նա իրադարձությունները ներկայացնում է Արդաշիր Բահմանի (Արտաքսերքսես II) օրոք, բայց շփոթում է նրան Արդաշիր ալ-Տավիլ ալ-Բայի (Արտաքսերքսես I) հետ, մինչդեռ Ահասերուսը համարում է համաղեկավարի անունը ։ Մեկ այլ կարճ պարսկական գրառում արձանագրված է Մասուդիի «Ոսկու հովիտներում» (ավարտվել է մ. թ. 947-րդ դ.) : Նա անդրադառնում է մի հրեա կնոջ, որն ամուսնացել է պարսից թագավոր Բահմանի (Արտաքսերքսես II) հետ և ազատել իր ժողովրդին  ՝ հաստատելով Ահարերուսի նույնականացումը։ Նա նաև նշում է կնոջ դստերը՝ Խումային, որը հայտնի չէ հրեական ավանդության մեջ, բայց հիշատակվում է պարսկական բանահյուսության մեջ։ Ալ-Տաբերին նրան անվանում է «Խումանի» և պատմում է, թե ինչպես է նրա հայրը (Արդաշիր Բահմանը) ամուսնացրել նրան։ Ֆիրդուսին իր Շահնամեում  (մոտ. 1000 թ.) նույնպես նկարագրում է, թե ինչպես է Բահման թագավորն ամուսնացնում Խումեյին ։
19-րդ դարի աստվածաշնչյան մեկնաբանությունները ընդհանուր առմամբ Ահասերուսին նույնացնում են Պարսկաստանի Քսերքսես I-ի հետ ։
Ժամանակակից տեսակետներ
Մերձավոր Արևելքի և Պարսկաստանի որոշ պատմաբաններ պնդում են, որ Պուրիմն իրականում պատմական հիմք չունի։ Ամնոն Նեցերը և Շաուլ Շաքեդը պնդում են, որ «Մորդեխայ» և «Էսթեր» անունները նման են բաբելոնյան աստվածներ Մարդուկ և Ինաննա անուններին ։ Ամելի Կուրրթը ասում է, որ Էսթերի գիրքը կազմվել է հելլենիստական ժամանակաշրջանում և այն ցույց է տալիս պարսկական պալատի հեռանկարը, որը նույն է, ինչ դասական հունական գրքերում ։ Շաուլ Շաքեդն ասում է, որ գրքի ստեղծման ամսաթիվն անհայտ է, բայց հավանական է, որ Աքեմենյան թագավորության անկումից հետո չի եղել, այլ պարթևական ժամանակաշրջանում, թերևս, մ.թ.ա. երրորդ կամ երկրորդ դարում ։ Մակքլուն նաև առաջարկում է, որ Հերոդոտոսը գրի է առել Քսերքսեսի թագուհու անունը որպես Ամեստրիս (Օթանեսի դուստրը) և ոչ թե որպես Էսթեր ։ Գիտնականներ Ալբերտ Բաումգարտեն և Ս. Դեյվիդ Սփերլինգը և Ռ. Ջ. Լիթմանն ասում են, որ ըստ Հերոդոտոսի, Քսերքսեսը կարող էր միայն ամուսնանալ իր հայր Դարիուս I-ի վեց դաշնակիցներից մեկի դստեր հետ ։
Աստվածաշնչյան և ռաբբիական աղբյուրներ
Պուրիմի ծագման վերաբերյալ բնագիր աղբյուրը Էսթերի գիրքն է, որը դարձավ Եբրայերեն Աստվածաշնչի 24 գրքերից վերջինը, որը սրբացվել է Մեծ ժողովի իմաստունների կողմից։ Այն թվագրված է մ.թ.ա. չորրորդ դար և ըստ Թալմուդի Մորդեխայի բնագիր տեքստի Մեծ ժողովի կողմից խմբագրված տարբերակն է ։
Միշնայում Մեգլիա տրակտատը (վերախմբագրված մ.թ. 200) արձանագրում է պուրիմին վերաբերող օրենքները։ Դրան զուգահեռ հրեական սուրբ գիրքը՝ Թոսեֆթան (վերախմբագրվել է նույն ժամանակահատվածում) և Գեմարան (Երուսաղեմում և Բաբելոնյան Թալմուդը վերախմբագրվել է մ.թ. 400-ական թվականներին և համապատասխանաբար 600-ական թվականներին) արձանագրում է լրացուցիչ մանրամասներ, որ Աստին թագուհին եղել է Բալթասարի դուստրը, ինչպես նաև մանրամասներ, ըստ Հովսեփոս Փլավիոսի, որ Էսթերը թագավորական ծագում ունի։ Էսթերի մասին կարճ հիշատակում կա Հուլլին տրակատում (Bavli Hullin 139b), Համանի երկրպագությանը վերաբերող կռապաշտությունը քննարկվում է Sanhedrin տրակատում (Sanhedrin 61b):
Էսթեր Ռաբբա ստեղծագործությունը միդրաշային տեքստ է՝ բաժանված երկու մասի։ Առաջին մասը վերագրվում է մ. թ. 500 թ. և մեկնում է Էսթերի հրեական գրքի առաջին երկու գլուխները և աղբյուր է հանդիսանում Targum Sheni-ի համար։ Երկրորդ մասը վերախմբագրվել է 11-րդ դարում և ներառում է մեկնություններ Եսթերի մնացած գլուխների մասին։ Այն նաև պարունակում է լրացուցիչ նյութ, որը հանդիպում ենք Josippon-ում (Ադամից մինչև Տիտոսի ժամանակների հրեական պատմության քրոնիկ, որը ենթադրվում էր, որ գրվել է Յոսիպպոնի կամ Յոզեֆ բեն Գորիոնի կողմից) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրեական տոներ Կատեգորիա:Պուրիմ
Վահրամ Արծրունի
Վահրամ Արծրունի (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ - 12-րդ դար), Իշխան Վրաց թագավորությունում, Արծրունիների իշխանական տոհմից, Տփղիսի շահապ (քաղաքապետ) Վասակ ամիրայի, ամիրայից ամիրա Ամիր-Քուրդի, Սարգսի և Սարգիս Զաքարյանի կնոջ՝ Սահակդուխտի հայրը։
Մութ աշտարակ (ֆիլմ, 2017)
«Մութ աշտարակ» (The Dark Tower), ամերիկյան կայանալիք գիտաֆանտաստիկ արևմտյան ֆիլմ. ռեժիսորը և համահեղինակը Նիկոլա Արսելն է ։ Սթիվեն Քինգի նույնանուն պատմվածքի սերիաների շարունակությունն է, ֆիլմի գլխավոր դերակատարը Իդրիս Էլբան է` Ռոլանդ Դեսչեինի դերում, փորձառու դիպուկահար, ով պաշտպանում է Մութ աշտարակը և Մեթյու ՄքՔոնին որպես իր վրիժառուն` Վոլթեր Փեդիքը։ Ֆիլմ և հեռուստատեսային տարբերակ նկարահանելու համար առաջին թողարկումն ներառում էր տարրեր մի քանի պատմվածքներից և կազմված էր ութ սերիայից, մասամբ տեղի ունենալով ժամանակակից Նյու Յորքում և մասամբ միջնաշխարհում, Ռոլանդի հին արևմտյան ոճով զուհահեռ իրականությունում։ Ի հավելումն Քինգը թվիթ է արել Էլդի բեղիկները նկարը "Last Time Around"-ի ստորագրության հետ, որը վերաբերում է գրքի վերջաբանին, Մութ աշտարակ VII։ Արսելն ասել է, որ երկրպագուները կիմանան, որ ֆիլմը գրքի իրադարձությունների շարունակությունն է ։ Ֆիլմը պետք է ներկայացվի հանրությանը 2017 թվականի օգոստոսի 4-ին Columbia Pictures-ի կողմից 3D և 2D ձևաչափով  ։
Նախադրյալներ
Ջեք Չամբերսն արկածներ փնտրող 11 տարեկան տղա է, ով հուշում է գտել այլ տարածաչափության մասին` անվանվելով միջնաշխարհ։ Հետևելով առեղծվածին` նա տարվել էր միջնաշխարհով, որտեղ նա բախվում է դիպուկահար Ռոլանդ Դեսչեյնին, ով փորձում էր հասնել «Մութ աշտարակին», որը գտնվում է վերջնաշխարհում և հասնում է հատման կետին ժամանակի և տիեզերքի միջև, որը նա հույս ունի պահել Հելլի կողմից բոլոր մահացած արարածներից։ Բայց տարբեր հրեշների և Վոլթեր Փեդիք անունով չար կախարդի տաք հետքերով աննման երկյակը համարում է, որ իրենց որոնումները դժվար կլինել ամբողջականացնել։
Արտադրություն
Մութ աշտարակի սերիաների թողարկումը հարմարեցնելու ջանքերը շարունակվել են 2007 թվականից ։ Նախագիծը հետագայում հետաձգվել է նախքան իրավունքները հանձնվեցին այլ արտադրական ընկերության։ Նախագիծը սկսվել և ավարտվել է տարբեր ռեժիսորների և տարբեր ստուդիաների կողմից` ներառելով Universal Films-ը, Paramount-ը, Columbia-Tristar Entertainment-ը, և Lionsgate Entertainment-ը։ Ներկայիս կրկնության մասին հայտարարվեց 2015 թվականի մարտին` արտադրված Sony Pictures Entertainment-ի և Media Rights Capital-ի կողմից։
Թողարկում
Ֆիլմը նախատեսվում էր հանրությանը ներկայացնել 2017 թվականի փետրվարի 17-ին։ 2016 թվականի նոյեմբերին ֆիլմի շնորհանդեսը հետաձգվեց մինչև 2017 թվականի հուլիսի 28։ 2017 թվականի մարտին այն կրկին հետաձգվեց մինչև 2017 թվականի օգոստոսի 4-ը` փոխվելով Sony Pictures Animation's-ի և The Emoji Movie-ի տեղերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Սթիվեն Քինգի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Imagine Entertainment ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Հետապոկալիպտիկ ֆիլմեր
Տոմանթեա Դարեղեգիսի
Տոմանթեա Դարեղեգիսի, բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է Երևանի (Ուրծի լեռնաշղթա, «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոց) և Դարեղեգիսի ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Նախիջևանում ։
Էկոլոգիա
Աճում է ծովի մակարդակից 1100-2000 մ բարձրությունների վրա, միջին և վերին լեռնային գոտիներում, չոր, քարքարոտ, խոտածածկ լանջերին, ժայռոտ տեղերում, խաղողի այգիներում, գիհու նոսրանտառում, լեռնային տափաստանում, ֆրիգանոիդներում։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հուլիս-օգոստոս ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Հարավային Անդրկովկասի էնդեմիկ է։ Տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է, բնակության շրջանի մակերեսը՝ 500 կմ²-ից պակաս։ Աճում է ինտենսիվ յուրացվող տարածքներում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես կրճատվող տեսակ։ CITES-ի Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցի տարածքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Բարդածաղկավորներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Վարդան Հովհաննիսյան (ազատամարտիկ)
Վարդան Նասլետի Հովհաննիսյան, հայ ազատամարտիկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1972 թվականի հունվարի 13-ին Երևանում։ 1988 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 142 միջնակարգ դպրոցը և նույն թվականին ընդունվել Երևանի պետական համալսարանի մեխանիկայի ֆակուլտետը։ Ուսումնառության 2-րդ կուրսից տեղափոխվել է տնտեսագիտական կիբեռնետիկայի ֆակուլտետ։ Արցախյան պատերազմի առաջին իսկ օրերից փորձել է անդամագրվել երկրապահ ջոկատներին, սակայն անընդհատ մերժվել է ուսանող լինելու պատճառով։
1992 թվականին ծնողներից գաղտնի անդամագրվում է Վազգեն Սարգսյանի հավաքագրած մահապարտների ջոկատին և նույն թվականի օգոստոսի 30-ին «Արծիվ» մահապարտների գումարտակի կազմում մեկնում է Արցախ, սեպտեմբերի 1-11-ը մասնակցում Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապատության Մարտակերտի շրջանի Չլդրան, Դրմբոն, Հարությունագոմեր բնակավայրերի ազատագրման մարտերին։
1992 թվականի սեպտեմբերի 11-ին՝ Վաղուհասի բարձունքի ազատագրման ժամանակ զոհվում է։ Նրա աճյունն ամփոփված է Եռաբլուր հուշահամալիր-պանթեոնում։ 1998 թվականին Վարդան Հովհաննիսյանը հետմահու պարգևատրվել է ԵՊՀ արծաթե հուշամեդալով, իսկ 1999 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ՀՀ նախագահի հրամանով՝ «Արիության» մեդալով։
2007 թվականից ի վեր Երևանի պետական համալսարանի լսարաններից մեկը նրա անունով է կոչված ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Նելլի
Նելլի անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Մաշկամկանային զգայարան
Մաշկամկանային զգայարան, տարածության մեջ կողմնորոշվելիս մեծ դեր ունի նաև մկանային զգայությունը։ Մաշկում և մկաներում եղած ընկալիչներից անընդհատ գրգիռներ են հաղորդվում մեծ կիսագնդեր և տեղեկատվութուն հաղորդում մարմնի դիրքի, մկանախմբերի կծկումն կամ թուլացման մասին։ Մարդն աչքերն փակ վիճակում կարողանում է զգալ իր մարմնի այս կամ այն մասի շարժումները և դիրքը տարածության մեջ։ Մաշկամկանային զգայութունը կորցրած մարդը հարկադրված է տեսողության միջոցով ստուգել մարմնի շարժումների ճշտությունը։ Մաշկը շոշափելիքի կարևոր զգայկան օրգան է։ Մաշկում կան բազմաթիվ ընկալիչներ՝ ցավի, սառնության, տաքության և հպման։ 1սմ²մաշկի վրա հաշվում են 200 ցավի, 15 սառնության, 2 ջերմային, և 25 հպման ընկալիչներ։ Բոլոր ընկալիչներից ազդակահոսք է հասնում մեծ կիսագնդերի մաշկամկանային զգայական գոտի։ Գրգիռների զանազանման շնորհիվ մարդը կարողանում է փակ աչքերով իմանալ առարկայի ձևը, մեծությունը, մակերևույթի վիճակը (սառը, տաք, հարթ)։ Շոշափելիքի ընկալիչները հատկապես շատ են մատների ծայրերին, ափի ներսի մակերեսին, շուրթերի վրա։ Շոշափելիքի նշանակությունը հսկայական է. ցավի զգացողության միջոցով մարդը խուսափում է վնասվածքից, այրվացքից, սառեցումից կամ ազդանշան է ստանոմ հիվանդության մասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զգայարաններ
Սև քառակուսի
Սև սուպրեմատիկ քառակուսի, Կազիմիր Մալևիչի նշանավոր ստեղծագործություններից մեկը։ Ստեղծվել է 1915 թվականին ։ Ռուսական արվեստի ամենաքննարկվող և հանրաճանաչ կտավներից է։
Սոս (Դերջանի գավառ, Ջինդերեից աջ)
Սոս Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։ Գտնվում էր Մամախաթուն քաղաքից 26 կմ արևելք, Ջինդերե գետի աջ ափին ։
Սև քառակուսի
«Սև քառակուսին» պատկանում է Մալևիչի սուպրեմատիկ աշխատանքների շարքին, որում նկարիչը ուսումնասիրել է գույնի և կոմպոզիցիայի հիմնային հնարավորությունները։ Մտահղացմամբ համարվում է տրիպտիխի մասը, որի մեջ մտնում են Սև շրջանը և Սև խաչը։
Սոս (Դերջանի գավառ, Ջինդերեից աջ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Սև քառակուսի
Ռուսական ավանգարդ․ մուտք դեպի սուպրեմատիզմ
Նկարի ստեղծմանը նախորդող ժամանակաշրջանը՝ 1910-1913 թվականները, վճռորոշ էր ռուսական ավանգարդի զարգացման տեսանկյունից։ Այդ ընթացքում կուբոֆուտուրիզմը հասել էր իր զարգացման պիկին, և ի հայտ էին գալիս նկարչական նոր ուղղություններ։ Կուբիզմը և նրա մեթոդները նկարիչներին արդեն թվում էին միակողմանի։ Նրանցից ոմանք ձգտում էին հասնել արվեստի և բնության առավել նուրբ և բարդ համաձայնության։ Ուրիշներին կուբիզմի մեջ խանգարում էր պատկերի «առարկայականությունը»։ Այդպիսով՝ ռուսական արվեստի մեջ ձևավորվեց սկսված շարժման երկու նոր ուղղություն դեպի «մաքուր անառարկայականությունը»։ Կոնստրուկտիվիզմի ղեկավարը դարձավ Վլադիմիր Եվգրաֆովիչ Տատլինը, իսկ սուպրեմատիզմինը՝ Կազիմիր Սեվերինովիչ Մալևիչը։
1910-1913 թվականներին Մալևիչի արվեստը նման էր փորձարարական դաշտի․ նա միաժամանակ աշխատում էր կուբիզմի, ֆուտուրիզմի և ալոգիզմի շրջանակներում։ Մալևիչն իրականացնում էր ալոգիզմը իր նկարչական նոր համակարգում։ Ալոգիզմը չի բացառում տրամաբանությունը, այլ մատնանշում է տրամաբանության բարձրագույն մակարդակ։ Մալևիչը գրում է. Այդ կերպ Մալևիչի արվեստի մեջ նկատվեց հակում դեպի անառարկայականությունը, ինչն էլ նրան հանգեցրեց սուպրեմատիզմին ։ Պատմաբան Եվգենի Ֆեոդորովիչ Կովտունի կարծիքով Մալևիչի սուպրեմատիկ մեթոդի էությունն այն է, որ նա աշխարհին կարծես նայում է դրսից։ Այդ է պատճառը, որ ինչպես տիեզերական տարածությունում, սուպրեմատիկ նկարներում ևս անհետանում են «վերևի», «ներքևի», «աջի» ու «ձախի» մասին պատկերացումները, և ի հայտ է գալիս ինքնուրույն, ներդաշնակ աշխարհ ։
Սոս (Դերջանի գավառ, Ջինդերեից աջ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սև քառակուսի
Ստեղծման պատմություն
Սուպրեմատիզմի ճանապարհին վերջին քայլը եղավ Միխայիլ Վասիլևիչ Մատյուշինի «Հաղթանակ արևի նկատմամբ» օպերայի բեմադրությունը, որը կայացավ 1913 թվականի դեկտեմբերի 3-ին (16) և 5-ին (18)։ Մալևիչն աշխատել է այդ բեմադրության դեկորացիայի և հագուստի վրա։ Այդ էսքիզներում առաջին անգամ ի հայտ է եկել «սև քառակուսու» պատկերը, որն այն ժամանակ խորհրդանշում էր մարդկային ակտիվ ստեղծագործականության հաղթանակը բնության պասիվ ձևի նկատմամբ․ սև քառակուսին դրսևորվել էր արևի շրջանի փոխարեն ։
Նկարիչը թվագրել է քառակուսու ի հայտ գալը 1913 թվականին։ Հենց այդ թվականն է նշված քառակուսու պատկերով կտավի դարձերեսին։ Նկարիչը նկարի ստեղծման թվականին առանձնակի ուշադրություն չի դարձրել․ շեշտը դրել է սուպրեմատիզմի մտքի դրսևորման թվականի վրա։ Հեղինակը մեկնաբանել է իր աշխատանքը հետևյալ կերպ․ «Հիմնական սուպրեմատիկ տարր։ Քառակուսի։ 1913» ։
Մալևիչը նկարել է իր սուպրեմատիկ աշխատանքները ֆուտուրիստական հանրագումարային «0, 10» նկարների վերջին ֆուտուրիստական ցուցահանդեսի համար, որը կայացել է Պետերբուրգում 1915 թվականի դեկտեմբերի 19-ին (1916 թվականի հունվարի 1-ին) Նադեժդա Դոբիչինայի նկարչական բյուրոյում։ Այդ ցուցահանդեսին մասնակցող նկարիչները հնարավորություն ունեին ներկայացնել շատ աշխատանքներ։ Մալևիչի ընկերը՝ Իվան Պունին, գրել է նրան․ Ցուցահանդեսի մի առանձին դահլիճ զբաղեցրեց 39 սուպրեմատիկ նկար։ Դրանց շարքում՝ ամենատեսանելի վայրում՝ այսպես կոչված «կարմիր անկյունում», որտեղ սովորաբար կախում էին սրբապատկերներ, ներկայացված էր «Սև քառակուսին»։
Այդ ցուցահանդեսի օգնությամբ նկարիչը ներկայացրեց սուպրեմատիզմի հիմքը կազմող նոր համակարգ։
Մալևիչի մտորումներում ցուցահանդեսի անվան մեջ առկա 10 թիվը ենթադրում է մասնակից նկարիչների քանակը, ինչպես նաև «0 ձևը»՝ ի նշան այն բանի, որ ցուցադրելով «Սև քառակուսին»՝ նկարիչը «պատրաստվում է ամեն ինչ հանգեցնել զրոյի, որից հետո անցնել զրոյից»։ 1916 թվականի մարտին «Մագազին» ցուցահանդեսի կազմակերպիչ Վլադիմիր Տատլինը, ով Մալևիչի մշտական հակառակորդն էր, չընդունեց նրա սուպրեմատիկ աշխատանքները, և Մալևիչը ցուցահանդեսին ներկայացավ ճակատին նկարված զրոյով, որպեսզի այդ նշանը, այդուհանդերձ, լինի ցուցահանդեսում։
Հեռացում առարկայականությունից
Մալևիչը կողմ էր առարկայականությունից ամբողջովին հեռացմանը, որը հաստատվեց սև քառակուսու՝ «որպես մաքուր արվեստի առաջին քայլ» հայտարարությամբ ։ Նկարչի համար կարևոր է տարանջատել «արվեստի երեկվա օրը» և իր բացահայտման սկզբունքային նորությունը։ Նա առաջ քաշեց մի սկզբունք, որը հռչակում էր քառակուսին որպես «զրո ձև»։
«Զրո ձև» (nihil) հասկացությունը այդ ժամանակ արդեն ներառված էր ռուսական ֆուտուրիզմի մեջ և ծառայում էր որպես «բացարձակի, ժխտման հոմանիշ, քանի որ ֆուտուրիստական տեսությունը հայտարարում էր նախկին մշակույթի զրոյացումը» ։ Մալևիչի սուպրեմատիկ հայտարարության բնօրինակում զրոյի նշանակությունը «ոչնչից» հասցվել է «ամեն ինչի»։ Սև քառակուսու «զրոյական» նշանակությունը նաև այն է, որ այն հանդիսացավ հիմնային ձև, սուպրեմատիկ «բջիջ», ինչպես անվանել է ինքը Մալևիչը ։
Սև քառակուսին սպիտակ ֆոնի վրա սուպրեմատիկ տեսության մեջ նշանակում է «զրո» նախ այն պատճառով, որ դարձավ անառարկայականության սկիզբը, բացի այդ, այն խորհրդանշում էր նկարչի ավանդական առարկայական մտածողության ավարտը։ Միաժամանակ այն «զրոյական» էր գույնի արտահայտությամբ․ սևը «գույն չէ» սպիտակի վրա։
Երեք քառակուսի՝ սև, սպիտակ և կարմիր
«Սև քառակուսու» սկզբնական անվանումը եղել է «Քառանկյուն»։ Երկրաչափական տեսանկյունից չունենալով խիստ ուղիղ անկյուններ՝ այն, իրապես, համարվում է քառանկյուն։ Դա ոչ թե նկարչի անփութության արդյունքն է, այլ սկզբունքային դիրքորոշում, ձգտում ստեղծել դինամիկ, շարժուն կերպար ։
Գոյություն ունի ևս երկու հիմնային սուպրեմատիկ քառակուսի՝ կարմիր և սպիտակ։ Կարմիր և սպիտակ քառակուսիները մտնում են Մալևիչի սահմանած նկարչափիլիսոփայական տրիադայի մեջ։
Նկար «Կարմիր քառակուսի», նույնպես ցուցադրվել է «0.10» ցուցահանդեսում։
Նկար «Սպիտակը սպիտակի վրա», դարձավ սուպրեմատիզմի «սպիտակ» շրջանի մանիֆեստացիան, որն սկսվեց 1918 թվականին։
Նկարիչը հաստատում է․ Արվեստագետ Եկատերինա Անդրեևան նշում է․ «Մալևիչի քննադատների շարքում այն մարդիկ էին, ովքեր պատրաստ չէին լուրջ ընդունել նրա նկարչական և գրավոր մարգարեությունները։ Նույնիսկ մինչ օրս արվեստի և գրականության հետ առնչվող մարդիկ, ովքեր տեղյակ են 20–րդ դարի պատմությունը, իրենց թույլ են տալիս մտածել, որ «Սև քառակուսու» հեղինակը կարող էր լինել ցանկացած մարդ՝ որևէ անմիտ երեխա, թղթի վրա խզբզող անգործ մարդ․․․» ։ Մինչդեռ «Սև քառակուսու» վերաբերյալ ի հայտ եկած առաջին մասնագիտական արձագանքը վկայում է, որ Մալևիչի միտքը միանգամից վերծանվեց։ «Արվեստի աշխարհ» միության հիմնադիր, նկարչական քննադատ Ալեքսանդր Բենուան 1916 թվականի հունվարի 9-ին «Խոսք» թերթում գրել է․
Հեղինակային կրկնություններ
Հետագայում Մալևիչը տարբեր նպատակներով մի քանի անգամ կրկնել է իր «Սև քառակուսին»։ Ներկայումս հայտնի է «Սև քառակուսու» չորս տարբերակ, որոնք միմյանցից տարբերվում են պատկերով, ֆակտուրայով և գույնով։ Հայտնի են նաև Մալևիչի մի շարք նկարներ սև քառակուսով (դրանցից շատերը ընդգծում են քառակուսու՝ որպես սուպրեմատիզմի հանգուցային տարր լինելու հանգամանքը)։
Առաջին «Սև քառակուսին» ստեղծվել է 1915 թվականին։ Դա բնօրինակն է, որի հիման վրա հետագայում ստեղծվել են հեղինակային կրկնությունները։ Ենթադրվում է, որ դա հենց այն աշխատանքն է, որը ցուցադրվել է «0․10» ցուցահանդեսում, պահվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում։ Նկարն իրենից ներկայացնում է 79, 5*79, 5սմ կտավ, որում պատկերված է սև քառակուսի սպիտակ ֆոնի վրա։
Երկրորդ «Սև քառակուսին» դարձել է տրիպտիխի բաղադրիչ (դրա հետ մեկտեղ ստեղծվել են «Շրջան» և «Խաչ» դուբլերը), ստեղծվել է մոտ 1923 թվականին, որպեսզի ցուցադրվի վենեցիական բիեննալում։ Չափերն են 106*106սմ։ 1923 թվականին Տրիպտիխի բոլոր բաղադրիչները իրենց չափերով և համամասնությամբ տարբերվում էին 1915 թվականի բնօրինակից․ դրանք միանգամայն նոր «Քառակուսի», «Շրջան» և «Խաչ» էին ։ Ենթադրվում է, որ այս նկարը նկարվել է Մալևիչի աշակերտների՝ Աննա Լեպորսկայայի, Կոնստանտին Ռոժդեստվենսկու և Նիկոլայ Սուետինի կողմից Մալևիչի ղեկավարությամբ։ 1936 թվականին Մալևիչի կինը այս երեք աշխատանքները մնացած 80-ի հետ փոխանցել է Ռուսական թանգարանին ։
Հեղինակային կրկնությունների բոլոր նմուշները պահպանվում են Ռուսաստանում՝ պետական հավաքածուներում․ երկու աշխատանք գտնվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում, մեկը՝ Պետական Ռուսական թանգարանում, մեկը՝ Էրմիտաժում։
Սև քառակուսին և սուպրեմատիկ ծիսակարգը
Նկարչի աշակերտներից մեկը գրել է․ 1935 թվականին Մալևիչի թաղման արարողությունն անգամ դարձավ արվեստի փաստ։ Այդ ժամանակ իրագործվեց «սուպրեմատիկ ծիսակարգի» գաղափարը։ Մալևիչը կարծում էր, որ ծիսակարգն արտացոլում է հավատի էությունը, ուստի համարվում է մարդկային կյանքի անբաժանելի բաղադրիչը, սակայն ավանդական ծիսակարգը նրան թվում էր «առարկայական մտածողության աշխարհին պատկանող» ։
Հուղարկավորություն
Մալևիչը գրել է, որ ծիսակարգի օգնությամբ արվեստը ջանքեր է գործադրում «կանգնել մահվան կողքին», ինչը կարող է անել միայն սուպրեմատիզմը, քանի որ այն «այնքան կատարյալ է, որ կարող է ինքնուրույն արտահայտել առեղծվածային զգացողությունների էությունը։ Այն կանգնում է մահվան կողքին և հաղթում է նրան» ։ Սուպրեմատիկ ծիսակարգի էությունն է հաստատել մահվան գաղտնիքը, նրա վեհությունը, բարձրագույն արժեքը։
Մալևիչը պատգամել էր իր աճյունը հուղարկավորել բնության մեջ՝ բաց տարածությունում։
Մալևիչը կարծում էր, որ լավագույն բանը, որ ինքը նկարել է իր կյանքում, «Սև քառակուսին» է։ Նկարչի հուղարկավորության արարողությունն անգամ ընդգծում է «Սև քառակուսու» կարևորագույն նշանակությունը նրա կյանքում։ Լենինգրադում քաղաքացիական հոգեհանգստի ժամանակ դիակի գլխավերևում՝ պատի վրա, փակցված էր «Սև քառակուսին» (1923 թվականի տարբերակ)։ Մալևիչի դիակը ծածկված էր սպիտակ կտավով՝ վրան ասեղնագործած սև քառակուսի։ Դագաղի կափարիչի վրա՝ գլխի կողմից, նկարված էր «Սև քառակուսին»։ Ճանապարհին, որով ընթանում էր մահվան թափորը, սուպրեմատիկ սարկոֆագը տեղադրված էր բացօթյա բեռնատարի մեջ, որի վրա ևս պատկերված էր սև քառակուսի։ Գնացքի վագոնի վրա, որը Մալևիչի դին տեղափոխում էր Մոսկվա, նկարված էր սև քառակուսի սպիտակ ֆոնի վրա՝ Կ․Ս․Մալևիչ մակագրությամբ։
Սուպրեմատիկ դիակը ուղարկվեց Մոսկվա, որտեղ այն դիակիզեցին։ Մալևիչը դիակիզման արարողությունը դիտարկում էր որպես «տիեզերական երևույթ», անառարկայականության գաղափարի հաստատում ։ Նրա դիակը թաղվել է դաշտում՝ Նեմչինովկա գյուղի մոտակայքում։ Նկարչի գերեզմանի վրա, համաձայն «սուպրեմատիկ ծիսակարգի», տեղադրվել է սպիտակ փայտե սուպրեմատիկ խորանարդ՝ սև քառակուսու պատկերով ։ 1941-1945 թվականներին՝ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ, դիակն անհետացել է։ Ներկայումս նկարչի հուղարկավորության վայրում ստեղծվել է բնակելի համալիր ։
Ազդեցություն
20-րդ դարում ստեղծվեցին մի շարք ստեղծագործություններ, որոնք այս կամ այն կերպ նմանվում էին «Սև քառակուսուն»։ Սև քառակուսին արտացոլվել է Մալևիչի շրջապատին հարող շատ նկարիչների նկարներում՝ Իվան Կլյուն, Օլգա Ռոզանովա, Նադեժդա Ուդալցովա, Լյուբով Պոպովա, Լև Յուդին, Տատյանա Գլեբովա, Կոնստանտին Ռոժդեստվենսկի, Նիկոլայ Սուետին, Վլադիմիր Ստերլիգով, Ալեքսանդր Ռոդչենկո։
20-րդ դարի երկրորդ կեսին քառակուսին ցիտվել է Իվան Չույկովի, Էդուարդ Շտեյնբերգի, Լեոնիդ Սոկովի, Օլեգ Վասիլևի, Վլադիմիր Վիդերմանի, Վադիմ Զախարովի և այլ նկարիչների աշխատություններում։
2007 թվականին Համբուրգում կայացավ ցուցահանդես, որն ամբողջությամբ նվիրված էր Մալևիչի «Սև քառակուսու» ազդեցությանը («Das schwarze Quadrat. Hommage an Malewitsch» )։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կազիմիր Մալևիչի նկարներ Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:1915 նկարներ Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարներ
Ռայան Ֆոգլ
Ռայան Քրիստոֆերի Ֆոգլ (Ryan Christopher Fogle, ), Կենտրոնական հետախուզական վարչության աշխատակից, աշխատել է Ռուսաստանում ԱՄՆ դեսպանության քաղաքական բաժնի երրորդ քարտուղարի պաշտոնում։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1983 թվականին Վիրջինիայում Ջեյմս (James) և Պետտիլին (Pattylynn) Ֆոգլերի ընտանիքում, ովքեր ներկա պահին ապրում են Սենթ Լուիսում ։ 2002 թվականին Ֆոգլը ավարտել է Mary Institute and St. Louis Country Day School-ի նախապատրաստական դպրոցը, որը գտնվում էր Սենթ Լուիս հարուստ արվարձանում։ Դպրոցից հետո Ֆոգլը ընդունվել է Համիլթոնում գտնվող Colgate University-ին և ավարտել այն 2006 թվականին բակալավրի աստիճանով։ Ֆոգլը եղել է Ֆի-Դելտա-Տետա ուսանողական եղբայրության անդամ, մասնակցել է ուսանողական կառավարմանը և առաջին կուրսում ընտրվել է որպես ԿՀՎ անդամ։ Համալսարանը ավարտելուց հետո նա ապրել է Վիրջինիա նահանգի Մաքլին քաղաքում։
Կենտրոնական հետախուզական վարչության կադրային աշխատակից ։ 2011 թվականի ապրիլին սկսել է աշխատել Ռուսաստանում ԱՄՆ դեսպանությունում, որտեղ դեսպանն էր Ջոն Բայերլին։ 2011 թվականի փետրվարին ԱՄՆ կոնգրեսը Ռայան Ֆոգլին հաստատեց որպես ԱՄՆ դիվանագիտական առաքելության խորհրդական։
Աշխատել է քողարկվելով Մոսկվայում ԱՄՆ դեսպանության երրորդ քարտուղարի պաշտոնում ։ ԱՄՆ դեսպանության քաղաքական բաժինը զբաղվում էր Ռուսաստանի պաշտպանության, արտաքին քաղաքականության և անվտանգության մասին ինֆորմացիայի հավաքմամբ։
2013 թվականի մայիսի 13-ի լույս 14-ի գիշերը Ռուսաստանի հատուկ ծառայության աշխատակցին հավաքագրման փորձի պատճառով ձերբակալվել է ԱԴԾ-ի կողմից։ Ձերբակալելու ժամանակ նրա մոտ գտել են հատուկ տեխնիկական միջոցներ, հավաքագրման հրամաններով թուղթ, տեսքը փոխելու միջոցներ և 100000 եվրո։ Ձերբակալությունից հետո նրան հանձնել են ԱՄՆ դեսպանատանը։ Ռուսաստանի ԱԳՆ-ն Ֆոգլին Persona Non Grata ճանաչեց և պահանջել Ռուսաստանից նրա շուտափույթ հեռացումը ։ Նաև Ռուսաստանի ԱԳՆ-ն բողոք է ներկայացրել ԱՄՆ դեսպան Մայքլ Մաքֆոլին։
Ֆոգլին վեց օր տրվեց Ռուսաստանի Դաշնության սահմանները լքելու համար։ Մայիսի 19-ին Ռայան Ֆոգլը Delta Air Lines (ԱՄՆ) ավիաընկերության DL31 չվերթով մեկնեց Նյու Յորք։
Սուրբ Պոլիկարպոս եկեղեցի
Սուրբ Պոլիկարպոս եկեղեցի (Aziz Polikarp Kilisesi), կաթոլիկ եկեղեցի Թուրքիայի Իզմիր քաղաքում։ Եկեղեցու հովանավորը Հովհաննես առաքյալի աշակերտ, հավատի համար մարտիրոսված ու սրբացած եպիսկոպոս Պոլիկարպոս Զմյուռնացին է (69-155 թթ.) :
Պատմություն
Կառուցվել է 1625 թվականին, Ֆրանսիայի արքա Լուի Տասներեքերորդի խնդրանքով և օտտոմանյան սուլթան Սուլեյման Առաջինի թույլտվությամբ ։ Եկեղեցին վնասվել է Զմյուռնիայի 1688 թվականի երկրաշարժից և հաջորդած ամիսներին բռնկված հրդեհից ։ 1690–1691 թվականներին վերանորոգվել է, բայց տասնամյակներ անց նորից է վնասվել, այս անգամ էլ՝ 1763 թվականին տեղի ունեցած հրդեհից ։ 1775-ին, Ֆրանսիայի Լուի Տասնվեցերորդ թագավորի հատկացրած միջոցներով, վերակառուցվել է, վերափոխվել եռանավ բազիլիկի ։ 1820 թվականին մարմարե հուշատախտակ է կախվել եկեղեցում՝ ի պատիվ Լուի Տասներեքերորդի ։ 1892–1989 թվականների միջակայքում ևս վերակառուցման աշխատանքներ են իրականացվել, որոնց ընթացքում մատուռներ են հավելվել եկեղեցուն։ Պաշտամունքային կառույցները զարդարված են համաքրիստոնեական սուրբ Պոլիկարպոսի կյանքի առանձին դրվագներ ներկայացնող սրբապատկերներով, որոնց հեղինակը ֆրանսիացի ճարտարապետ և նկարիչ Ռայմոնդ Շառլ Պերեն է ։ Եկեղեցին հրո ճարակ է դարձել ևս մեկ անգամ՝ Զմյուռնիայի մեծ հրդեհի ժամանակ։ Վերակառուցվել է 1929 թվականին ։
Ճարտարապետությունը
Քարով ու աղյուսով կառուցված եկեղեցին ներկայումս ուղղանկյուն եռանավ բազիլիկի տեսք ունի՝ արևելք-արևմուտք ուղղվածությամբB   : Եկեղեցուց հարավ-արևելք բարձրանում է ութանկյուն աշտարակի տեսք ունեցող զանգակատունը  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պաշտամունքային կառույցներ Կատեգորիա:Եկեղեցիներ Կատեգորիա:Պատմական հուշարձաններ
Վարազաբուն
Վարազաբուն, գյուղ Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում։ Նախկինում կոչվել է Արանզամին։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Գտնվում է Ասկերանից 11 կմ դեպի հարավ-արևելք, հեռու է Արցախի Հանրապետության մայրաքաղաք Ստեփանակերտից 29 կմ։ 1864 թվականին այստեղ կառուցվել է եկեղեցի, որն այժմ անմխիթար վիճակում է։ 1987 թվականին Վարազաբունում կար 45 տուն, 150 բնակիչ ։ 1932 թվականին կազմավորվել է կոլտնտեսությունը։ Գյուղատնտեսության հիմնական ուղղությունները խաղողագործությունն ու հացահատիկի մշակությունն են։ Դպրոցը հիմնադրվել է 1875 թվականին, էլեկտրաֆիկացվել է 1959 թվականին։ Տարածված է թթենու մշակությունը։ 1880-1890-ական թվականներին ուներ տղաների միդասյան դպրոց (Սբ. Գրիգորյան)։ Ունի առողջարար օդ, խմելու սառը ջուր։ Ոմանք կարծում են, որ Արանզամինը հնում եղել է Վարազ-Տրդատ և Վարազ-Գրիգոր հայ իշխանների ամառանոցավայրը, որից էլ այն այն ժամանակ կոչվել է Վարազաբուն։ Գյուղում կա քարաշեն գեղեցիկ եկեղեցի Սբ. Աստվածածին անունով։
Վարազաբունը Հայրենական Մեծ պատերազմում
Այս գյուղում են ծնվել են Խորհրդային Միության հերոսներ Գևորգ Հակոբյանը և Երեմ Դանիելյանը, վերջինիս պատվին ժամանակին արձան է կանգնեցվել, որը ադրբեջանական եռամսյա գերության ժամանակ ոչնչացրել են ։ Հայրենական Մեծ պատերազմին մասնակցել է 97 մարդ, զոհվել է 59-ը։
Վարազաբունը Արցախյան պատերազմում
Արցախյան պատերազմի ընթացքում ադրբեջանցիները մտել են Ասկերանի շրջան և մի շարք գյուղերի հետ, որոնք են Նախիջևանիկը և Վարդաձորը, Վարազաբունը վերածել են ավերակի ։ Արցախյան պատերազմում զոհվել է 5 մարդ, 9-ը անհետ կորած են։
Նուբար Ալեքսանյան
Վաղ կյանք և կրթություն
Բոստոնի համալսարանում երկու տարի սովորելուց հետո արձակուրդ վերցրեց Լուսանկարչության նոր անգլիական դպրոցում դասավանդելու համար։ Դրանից հետո թողեց լուսանկարչության դպրոցը և ավելի ուշ դարձավ Մասաչուսեթսի համալսարանի «University Without Walls» ծրագրի առաջին դասի անդամ։ Այստեղ նա կրեդիտ հավաքեց 1973-1974 թվականներին Լուսանկարչության նոր անգլիական դպրոցում դասավանդելու համար։
Ուսուցանում
Բոստոնի գեղարվեստի ինստիտուտում (1972–1974) և Լուսանկարչության նոր անգլիական դպրոցում ուսուցանելուց հետո 1975 թվականին Ալեքսանյանը համահիմնադրեց Էսեքսի լուսանկարչական վորքշոփը։ Դա երկրի լուսանկարչական առաջին ծրագրերից մեկն էր։ Այդ ժամանակից ի վեր կազմակերպել է վորքշոփեր և կարդացել դասախոսություններ աշխարհի տարբեր երկրներում՝ ներառյալ ICP-ն Նյու Յորքում և Gaudí School of Photography-ն Պերուում։ Վերջերս Ալեքսանյանը Բոստոնում կազմակերպեց քննադատական խմբեր այն լուսանկարիչների համար, ովքեր աշխատում են իրենց անձնական, երկարաժամկետ ծրագրերի շուրջ։