cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռոյ Ջոնս Կրտսեր
Օլիմպիական խաղեր
Առաջնության եզրափակչում դատավորների որոշմամբ, որը Օլիմպիական խաղերի պատմության մեջ համարվում է ամենաանարդարներից մեկը, Ռոյի հարավկորեացի մրցակիցը՝ Փակ Սին Հունը, ստացավ ոսկի՝ հաղթելով 3։2 հաշվով։ Դա շոկ էր բոլորի համար, նույնիսկ կորեացու, որովհետև Ջոնսն էր առաջատարը բոլոր 3 ռաունդներում։ Վերջինիս էին պատկանում հարվածների մեծամասնությունը. առաջին ռաունդում նրա 85 հարվածներից 20-ը դիպուկ էին, Փակ Սին Հունինը՝ 38-ից 3-ը, երկրորդ ռաունդում Ջոնսինը՝ 98-ից 39-ը, Փակինը՝ 71-ից 15-ը, երրորդ ռաունդում Ջոնսինը՝ 120-ից 36-ը, Փակինը՝ 79-ից 14-ը։ Սակայն դատավորները այլ կարծիքի էին ։ ԽՍՀՄ-ի և Հունգարիայի ներկայացուցիչները հաղթանակը տվեցին Ջոնսին 60-56 հաշվով։ Ուրուգվայի և Մարոկկոյի դատավորները հաղթանակը տվեցին կորեացուն 59-58 հաշվով՝ ընդունելով, որ նա հաղթել է 2-րդ և 3-րդ ռաունդներում (չնայած նրան, որ Ջոնսը յուրաքանչյուր ռաունդում հասցրել է ավելի շատ դիպուկ հարված, քան Փակը՝ ամբողջ մարտի ընթացքում)։ Ուգանդացի դատավորը հաշվեց ոչ-ոքի, սակայն վերջնական հաշիվը կարգավորելու համար ստիպված եղավ ընտրել հաղթողին՝ առավելությունը տալով կորեացուն   ։
Այս մենամարտը իր ներդրումը ունեցավ սիրողական բռնցքամարտում նոր բալային համակարգի ստեղծման մեջ ։
Պրոֆեսիոնալ կարիերա
Պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտում Ջոնսի առաջին հակառակորդը Րիկի Ռենդելն էր, ով պարտվել էր իր 20 մենամարտերից 16-ում։ Ջոնսի հարվածներից նա երկու անգամ նոկդաունի ենթարկվեց։ Արդյունքում մրցավարը կասեցրեց հանդիպումը Ջոնսի ակնհայտ առավելության պատճառով ։
Աշխարհի չեմպիոնի կոչման համար մենամարտ Բերնարդ Հոփքինսոնի հետ
1933 թվականի մայիսին թափուր տիտղոսի համար տեղի ունեցավ մենամարտ Միջինքաշային կատեգորիայում IBF վարկածով Բերնարդ Հոփքինսոնի և Ռոյ Ջոնսի միջև։ Ջոնսը հակառակորդին հասցնում էր կայծակնային դիպուկ հարվածներ, որոնց նա չէր կարողանում հակահարված տալ։ 12 ռաունդների արդյունքում բոլոր դատավորները նույն 116-112 հաշվով հաղթանակը տալիս էին Ջոնսին ։ HBO հեռուստաալիքի դատավոր Հերոլդ Լեդերմանը հաշվեց, որ Ռոյը հաղթել է ավելի մեծ առավելությամբ՝ 118-110 հաշվով։ Ավելի ուշ Ջոնսը նշել է, որ կռվում էր վնասված ձեռքով ։
Աշխարհի չեմպիոնի կոչման համար մենամարտ Ջեյմս Թոնիի հետ
1994 թվականի նոյեմբերի 18-ին տեղի ունեցավ երկու անպարտելի բռնցքամարտիկների՝ IBF վարկածով 2-րդ Միջին քաշային կատեգորիայի չեմպիոն Ջեյմս Թոնիի և Ռոյ Ջոնսի մենամարտը։ Երրորդ ռաունդում Թոնին փորձեց նմանակել Ջոնսին, ինչի համար Ջոնսը նրան նոկդաունի ենթարկեց։ Հետխաղային հարցազրույցի ժամանակ Թոնին չէր համաձայնվում հաշտվել նոկդաունի հետ, համարելով դա հրում։ 12 ռաունդների արդյունքում Ջոնսը պահպանեց ակնհայտ հաղթանակ հակառակորդի նկատմամբ ։
Չեմպիոնի տիտղոսի պաշտպանում Բրայանթ Բրեննոնի հետ մենամարտում
1996 թվականի հոկտեմբերին Ջոնսը դուրս եկավ ռինգ Բրայանթ Բրեննոնի դեմ։ Առաջին ռաունդի կեսերին Ջոնսի՝ Բրեննոնի գլխին հասցրած հարվածները նրան նոկդաունի ենթարկեցին։ Նա փորձեց ոտքի կանգնել, բայց կրկին ընկավ։ 6-րդ հաշվին նա ոտքի կանգնեց։ Ջոնսը ծաղրելով հակառակորդին՝ շարունակում էր նրան ծեծել։ Երկրորդ ռաունդի կեսերին Ջոնսը ուժեղ հարվածեց Բրեննոնի ծնոտին, ինչից հետո նա ևս մեկ անգամ ենթարկվեց նոկդաունի։ Բրեննոնը կրկին ոտքի կանգնեց 6-րդ հաշվին ։ Ջոնսը կրկին հարձակվեց և տարավ նրան անկյունային հատված։ Մի շարք հուժկու հարվածներից հետո նա մրցավարին առաջարկեց դադարեցնել մենամարտը, սակայն նա հրաժարվեց։ Ապա Ջոնսը կրկին հարձակվեց Բրեննոնի վրա և մի քանի րոպե անց նրան ենթարկեց ծանր նոկաուտի։ Բրեննոնը չէր կարողանում վեր կենալ մի քանի րոպե ։
Կռվից մի քանի հատված ցուցադրվել է «Սատանայի փաստաբանը» ֆիլմում ։
Այս մենամարտից հետո Ջոնսը բարձրացավ կիսածանր քաշային կատեգորիա ։
Մոնթելլ Գրիֆֆինի հետ չեմպիոնական մենամարտում որակազրկում
1997 թվականի մարտին տեղի ունեցավ Ռոյ Ջոնսի և Մոնթելլ Գրիֆֆինի մենամարտը։ Յոթերորդ ռաունդի վերջին Ջոնսը հասցրեց մի քանի ծանր հարվածներ հակառակորդին, ինչից հետո Գրիֆֆինը ընկավ, բայց արագորեն ոտքի կանգնեց։ Մրցավարը հաշվեց նոկդաուն։ Գրիֆֆինը չհամաձայնվեց նրա հետ, հաշվելով, որ ընկել է հրումից։ Իններորդ ռաունդի ավարտին Ջոնսը հասցրեց երկու աջթևային հարված Գրիֆֆինի գլխին։ Գրիֆֆինը ջղաձգվեց։ Ջոնսը կատարեց ևս մեկ կողային հարված։ Հակառակորդը փախավ պարանների կողմը ։ Նա Ռոյի հարվածներից վախենալով՝ սկսեց փախչել մի պարանից մյուսը։ Ջոնսը կատարեց ձախթևային կողային դիպուկ հարված, ինչից հետո Գրիֆֆինը ծնկի իջավ։ Ջոնսը չնկատելով հակառակորդի ծնկի իջնելը՝ ևս մեկ հարված հասցրեց նրա գլխին ։ Գրիֆֆինը ընկավ։ Մրցավարը հաշվեց մինչև 10-ը և դադարեցրեց մենամարտը։ Ջոնսի անկյունը արդեն ուրախանում էր նրա հաղթանակով, սակայն քիչ անց նրանց հաղորդեցին, որ նա որակազրկվելու է։ Մենամարտի ավարտից հետո HBO հեռուստաալիքի լրագրողը հարցազրույց վերցրեց մարտի բոլոր մասնակիցներից։ Ջոնսը ասաց, որ շարունակել է հարձակվել մրցակցի վրա մինչև մրցավարի միջամտումը։ Մրցավարը իր հերթին լրագրողին տեղեկացրեց, որ միջամտել է ճիշտ պահին, և որ Ջոնսը պետք է դադարեցներ հարձակումը հակառակորդի ընկնելուց հետո ։ Ինչպես նաև նա ասեց այն մասին, որ եթե Գրիֆֆինը ոտքի կանգեր, մենամարտը կշարունակվեր, և չեմպիոնը կտունգանվեր 1 կամ 2 միավորով։ Իսկ Գրիֆֆինը ասաց, որ Ջոնսը իրեն հարվածել է այն պահին, երբ նա ընկած է եղել։ Սիմուլիացիայի կասկածները վերացնելու համար նա ավելացրեց, որ ուժեղ հարված է ստացել մրցակցի կողմից և ի վիճակի չի եղել մենամարտը շարունակելու ։
Վիրջիլ Հիլլի հետ մենամարտ
1998 թվականի ապրիլին Ռոյ Ջոնսը հանդիպեց Վիրջիլ Հիլի հետ։ Չորրորդ ռաունդի կեսերին իրականացրեց աջթևային հարված Հիլլի մարմնին։ Հիլլը ցավից խոնարհվելով՝ ընկավ գետնին։ Նա ոտքի կանգնեց 10-րդ հաշվի ժամանակ, սակայն կիսաթեք վիճակում։ Մրցավարը արձանագրեց նոկաուտ։ Մենամարտը ստացավ «տարվա նոկաուտ» կարգավիճակը ։
Աշխարհի չեմպիոնի կոչման համար մենամարտ Լու Դել Վալլեյի հետ
1998 թվականի հուլիսի 18-ին տեղի ունեցավ աշխարհի չեմպիոնի կոչման համար Ռոյ Ջոնսի և Լու Դել Վալլեյի մենամարտը՝ WBC և WBA կիսածանրաքաշային կատեգորիայում։ Ջոնսը գերազանցում էր ամբողջ մենամարտի ընթացքում. նա ակնհայտորեն գերազանցում էր մրցակցին արագությամբ, դիպուկ հարվածներով։ 8-րդ ռաունդի ավարտին Դել Վալլեն Ռոյին հասցրեց ձախթևային ուժեղ հարված, ինչից հետո Ռոյը ընկավ գետնին, սակայն արագ ոտքի կանգնեց։ Մրցավարը հաշվեց նոկդաուն ։ Դել Վալլեն փորձեց արագ գրոհել, սակայն նրա մոտ ոչինչ չստացվեց։ Դա Ռոյի առաջին Նոկդաունն էր կարիերայի ընթացքում։ Մենամարտի վերջում բոլոր դատավորները միաձայն հաղթանակը տվեցին Ռոյին։
Հնարավոր մենամարտ Ջեյմս Դագլասի հետ
1998 թվականի վերջին Ռոյ Ջոնսը որոշեց հանդիպել ծանրաքաշային կատեգորիայի աշխարհի բացարձակ չեմպիոն Ջեյմս Դագլասի հետ։ Սակայն Ռոյը հրաժարվեց այդ մենամարտից, քանի որ նրա հայրը նրան խորհուրդ տվեց հանդես չգալ ծանրաքաշային կատեգորիայում ։
Հնարավոր մենամարտ Դարիուշ Միխալչեվսկիի հետ
1999 թվականից 2003 թվականը ընկած ժամանակահատվածում շատ էր խոսվում կիսածանրաքաշային կատեգորիայի աշխարհի բացարձակ չեմպիոն Ռոյ Ջոնսի և նույն քաշային գոտում WBO տիտղոսի դափնեկիր, Գերմանիայում հաստատված Դարիուշ Միխալչևսկիի հնարավոր մենամարտի մասին ։ Դարիուշ Միխալչեվսկիի թիմը պնդում էր, որ հանդիպումը կայանա Գերմանիայում։ Ռոյ Ջոնսը վախենում էր հանդես գալ Միացյալ Նահանգներից դուրս, քանի որ չէր վստահում Օլիմպիական խաղերի մասնակից դատավորներին, ոնոնք դատելու էին տվյալ խաղը։ Այնպես որ այդպիսի մարտահրավերը նրա կողմից անընդունելի էր։ Ջոնի և Միխալչեվսկիի մենամարտը այդպես էլ տեղի չունեցավ ։
Առաջատարություն կիսածանրաքաշային կատեգորիայում
2000 թվականի մայիսի 13-ին տեղի ունեցավ Ջոնսի և Ռիչարդ Հոլլի մենամարտը։ Դա Ջոնսի զվարճալի մենամարտերից մեկն էր։ Առաջին ռաունդում Ջոնսը մրցակցին երկու անգամ նոկդաունի ենթարկեց։ Դրանից հետո Ջոնսը սկսեց նոր թափ հավաքել և ծեծել հակառակորդին, սակայն մենամարտը նոկաուտով չավարտվեց։ Տասնմեկերորդ ռաունդում Ջոնսի ծաղրանքը սահմաններ չուներ։ HBO հեռուստաալիքի մեկնաբանները սկսեցին քննադատել մեկնաբանին, որ վերջինս մենամարտը չի դադարեցնում ։ Այն բանից հետո, որ Ջոնսը Ռիչարդին տարավ ակյուն և սկսեց ծեծել, մրցավարը դադարեցրեց կռիվը ։
2000 թվականի սեպտեմբերին Ջոնսը հաղթանակ տարավ Էրիկ Հարդինգի հետ մենամարտում ։
2001 թվականի փետրվարին 11-րդ ռաունդում չեմպիոնը նոկաուտի ենթարկեց Դերրիկ Հարմոնին։
2001 թվականի հուլիսի 28-ին Ջոնսը դուրս եկավ մենամարտի անպարտելի Հուլիո Սեսար Գոնսալեսի դեմ։ Ջոնսը գերազանցում էր մրցակցին ամբողջ մենամարտի ընթացքում։ Առաջին ռաունդում չեմպիոնը ձախ ձեռքի ուժեղ հարվածով նոկդաունի ենթարկեց Գոնսալեսին։ Տասներկուերորդ ռաունդում Ջոնսը կրկին ձախ ձեռքի ուժեղ հարված կատարեց Գոնսալեսի ծնոտին։ Գոնսալեսը ընկավ ծնկների վրա, սակայն արագ ոտքի կագնեց։ Տասներկու ռաունդների ավարտից հետո դատավորները միաձայն հաղթանակը տվեցին Ջոնսին ։
2002 թվականի փետրվարի 2-ին Ռոյ Ջոնսը հանդիպեց ավստրալիացի բռնցքամարտիկ Գլենն Կելլիի հետ։ Երրորդ ռաունդի ավարտին Ջոնսը ձախ ձեռքով հակառակորդի ծնոտին հասցրեց օպերկոտ հարված։ Կելլին ընկավ գետնին և վայրկենական ոտքի կանգնեց։ Վեցերորդ ռաունդի ավարտին Ջոնսը ևս մեկ անգամ մրցակցին նոկդաունի ենթարկեց, ինչից հետո ավստրալիացին ութերորդ հաշվին ոտքի կանգեց ։ Յոթերորդ ռաունդի ավարտին Ջոնսը ցույց տվեց մրցակցին, որ նա չի գրոհում, ավստալացին փորձեց գրոհել, սակայն Ջոնսը նրան ուժեղ հակահարված հասցրեց, ինչից հետո նա ընկավ։ Կելլին չկարողացավ ոտքի կանգնել տասներորդ հաշվին, և մրցավարը նոկաուտ հաշվեց ։
Ջոն Ռուիսի դեմ աշխարհի չեմպիոնի կոչման համար մենամարտ
2003 թվականի մարտի 1-ին Ջոնսը ծանր քաշային կատեգորիայում հանդիպում ունեցավ WBA վարկածով աշխարհի չեմպիոն Ջոն Ռուիսի հետ։ Ջոնսը հաղթեց չեմպիոնին, ինչից հետո վերադարձավ կիսածանր քաշային կատեգորիա ։
Վիտալի Կլիչկոյի դեմ հնարավոր մենամարտ
2003 թվականին Ջոն Ռուիսին հաղթելուց հետո մենամարտի պետք է դուրս գար Վիտալի Կլիչկոյի դեմ, սակայն այն տեղի չունեցավ ։
Բավական ժամանակ անց Ջոնսը մեկնաբանել է հետևյալ կերպ՝ Այն բանից հետո, ինչ ես հաղթեցի Ջոն Ռուիսին և դարձա չեմպիոն, ես իրավունք ունեի անցկացնել մենամարտ այլ մարտիկների հետ`Կլիչկոյի, Բերդայի, Լուիսի, սակայն ոչ ոք չէր ցանակնում ինձ հետ մենամարտել։ Նրանց բոլորին տրված էր հնարավորություն մենամարտ ունենալ ինձ հետ, սակայն նրանք հրաժարվում էին։ Այդ պատճառով իմաստ չկար այլևս հանդես գալու ծանր քաշում, այդ պատճառով ես հեռացա չեմպիոնի կարգավիճակով։ Չեմպիոն դառնալուց հետո ես պատրաստ էի ռինգ մտնել նրանցից յուրաքանչյուրի հետ։ Ես չգիտեմ, թե ինչու էին նրանք հրաժարվում։ Հնարավոր է, որ գիտակցում էին, որ չեն կարող մրցակցել ինձ հետ արագությամբ։ Ես բազմիցս նշել եմ Կլիչկոյի հետ մենամարտ ունենալու մասին, և հիմա էլ դեմ չեմ մենամատել նրա հետ ։
Անտոնիո Թարվերի հետ մենամարտ
2003 թվականի նոյեմբերի 8-ին Ջոնսը հանդիպում ունեցավ WBC վարկածով կիսածանր քաշային կատեգորիայի աշխարհի չեմպիոն Անտոնիո Թարվերի հետ ։ Ջոնսը հաղթանակ տարավ ծանր մենամարտում դատավորների ձայների գերակշռության արդյունքում։ Թարվերը չհամաձայնվեց նրանց դատավճիռի հետ ։
Անտոնիո Թարվերի հետ երկրորդ մենամարտ
2004 թվականի մայիսի 15-ին տեղի ունեցավ երկրորդ մենամարտը Ռոյ Ջոնսի և Անտոնիո Թարվերի միջև։ Երկրորդ ռաունդում Թարվերը Ջոնսին ենթարկեց նոկաուտի՝ ուժեղ հարված հասցնելով նրա ծնոտին։ Ջոնսը ոտքի կանգնեց տասներորդ հաշվի ժամանակ, սակայն նա դեռ լիովին ուշքի չէր եկել, և մրցավարը դադարեցրեց հանդիպումը։ «Ռինգ» ամսագրի վարկածով այս նոկաուտը ստացավ «տարվա նոկաուտ» անվանումը ։
Գլեն Ջոնսոնի հետ մենամարտ
2004 թվականի սեպտեմբերի 5-ին տեղի ունեցավ Ռոյ Ջոնսի և Գլեն Ջոնսոնի մենամարտը։ Իններորդ ռաունդում Ջոնսոնը աջ ձեռքի ուժեղ հարված հասցրեց Ջոնսի գլխին, ինչից հետո Ջոնսը ենթարկվեց նոկաուտի ։
Անտոնիո Թարվերի հետ երրորդ մենամարտ
2005 թվականի հոկտեմբերին տեղի ունեցավ Թարվերի և Ջոնսի միջև երրորդ մենամարտը։ Թարվերը ուներ չնչին առավելություն Ջոնսի նկատմամբ, ինչի պատճառով դատավորները հաղթանակը տվեցին նրան ։
Ֆելիքս Տրինիադադայի հետ մենամարտ
2008 թվականի հունվարի 19-ին կայացավ մենամարտ Ռոյ Ջոնսի և Ֆելիքս Տրինիադադայի միջև։ Առաջին երեք ռաունդների ընթացքում Ֆելիքսն ուներ առավելություն Ջոնսի նկատմամբ, սակայն քիչ անց Ջոնսը շրջեց իրավիճակը։ Յոթերորդ ռաունդի կեսերին Ջոնսը ուժեղ հարված հասցրեց հակառակորդի գլխին, ինչից հետո նա ընկավ ծնկների վրա ։ Տրինիադադը ոտքի կանգնեց ութերորդ հաշվի ժամանակ։ Տասներորդ ռաունդի վերջին Ջոնսը ևս մեկ անգամ մրցակցին ենթարկեց նոկդաունի։ Ինչից հետո Տրինիադադը արագ ոտքի կանգնեց։ Մենամարտի ավարտից հետո դատավորները միաձայն հաղթող ճանաչեցին Ջոնսին ։
Ջո Կալզագեյի հետ մենամարտ
2008 թվականի նոյեմբերին տեղի ունեցավ Ռոյ Ջոնսի և ուելսցի բռնցքամարտիկ Ջո Կալզագեյի միջև։ Առաջին ռաունդի կեսերին Ջոնսը ուժեղ հարված հասցրեց հակառակորդի գլխին, ինչից հետո նա ընկավ և ոտքի կանգնեց 5-րդ հաշվի ժամանակ ։ Այս նոկդաունից հետո Ջոնսը սկսեց պասիվ մենամարտ անցկացնել, իսկ Կալզագեն անընդհատ գրոհում էր։ Մենամարտի ավարտից հետո դատավորները միաձայն 118-109 հաշվով հաղթանակը տվեցի Ջո Կալզագեյին ։
2009 թվական
Օմար Շեյքի հետ մենամարտը տեղի ունեցավ Ռոյի ծննդավայր Պենսակոլա քաղաքում։ Ջոնսը իր սովորության համաձայն ձեռք էր առնում մրցակցին։ Շեյքը ավելի շատ նման էր տանձիկի, քան ռինգ դուրս եկած բռնցքամարտիկի։ Հինգերորդ ռաունդին Ջոնսի մի շարք հարվածներից հետո մրցավարը մենամարտը դադարեցրեց։ Օմար Շեյքը դեմ էր մրցավարի որոշման հետ ։ Հետաքրքիրն այն էր, որ Օմարի մարզիչը լեգենդար Կեվին Ռունին էր, ով նաև մարզել էր Մայք Թայսոնին 1985-1988 թվականներին ։
Օգոստոսի 15-ին Ջոֆֆ Լեյսիի հետ մենամարտն էր։ Լեյսին սկզբում ակտիվորեն սկսեց գրոհել՝ Ջոնսին պահելով ռինգի պարանների մոտ, սակայն Ջոնսը վարպետորեն խույս էր տալիս նրա հարվածներից։ Չորրորդ ռաունդից Լեյսին սկսեց գցել մենամարտի տեմպը, իսկ Ջոնսը մենամարտը շարունակեց իր սիրած ոճով՝ արձակած ձեռքերով, ոտքերի հնարքներով, այդ թվում, լինելով մոտ ռինգի պարաններին, խոսելով երկրպագուների հետ ։ Յոթերորդ Ռաունդում Լեյսիի աչքի տակ ի հայտ եկավ ահռելի հեմատոմա։ Տասներորդ ռաունդին մրցավարը Լեյսիի մարզչի օգնականի խնդրանքով դադարեցրեց մենամարտը, արձանագրելով տեխնիկական նոկաուտ ։
Հեռուստաեթերում
2004 թվականից 2006 թվականը Ջոնսը աշխատել է HBO հեռուստաալիքում ։ Սակայն ղեկավարությունը նրանից դժգոհ էր, և 2006 թվականին նրան հեռացրեցին աշխատանքից ։
2015 թվականի նոյեմբերին, երբ Ջոնսը ստացավ Ռուսաստանի քաղաքացիություն, ընդունվեց աշխատանքի ռուսական Матч ТВ հեռուստաալիքում՝ որպես մեկնաբան ։
Երաժշտական կարիերա
Ռոյ Ջոնսը երաժշտական կարիերան սկսել է 2001 թվականին։
2004 թվականին Ջոնսը հիմնեց Body Head Bangerz ռեփ-խումբը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի բռնցքամարտիկներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի ռեփերներ Կատեգորիա:Բռնցքամարտիկներ այբբենական կարգով
Սուլլի Մորենո
Սուլեմա Էսթեր Գոնսալես Բորբոն, ավելի հայտնի է որպես Սուլլի Մորենո (իսպ՝. Zulema Esther González Borbón կամ Zully Moreno )՝ արգենտինացի կինոդերասանուհի, արգենտինական կինոյի ոսկեդարի (1940-1960 թթ.) աստղերից մեկը, որ նկարահանվել է 70-ից ավելի կինոնկարներում՝ արժանանալով լավագույն կինոդերասանուհու համար Արգենտինայի շարժանկարային արվեստի ու գիտությունների ակադեմիայի և կինոյի համար ստեղծագործող իսպանացի գրողների շրջանակի սահմանած մրցանակներին։
Կենսագրություն
Սուլեմա Էսթեր Գոնսալես Բորբոնը ծնվել է 1920 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Բուենոս Այրեսի պրովինցիայի Խեներալ Սան Մարտին Պարտիդո քաղաքի մաս կազմող Վիլլա Բալեստեր քաղաքում։ Մանուկ հասակից երազել է դառնալ դերասանուհի, բայց հարկադրված է եղել, դեռ պարմանուհի՝ աշխատանքի անցնել որպես կարող բանվորուհի։ Բանն այն է, որ աղջիկը դեռ տասը տարեկան՝ մահացել է հայրը, իսկ երբ լրացել է տասնչորս տարին, մահացել նաև ավագ եղբայրը , և ընտանիքն ընկել է նյութական դժվարությունների մեջ։ Այդուհանդերձ՝ Սուլեման չի հուսահատվել և համառորեն շարունակել է աշխատանք փնտրել թատրոններում՝ զգալով, որ իր կոչումը դերասանուհի դառնալն է։ Վերջապես, ճանաչված ռեժիսոր Լուիս Բայոն Էռերան 1938 թվականին նրան մի փոքրիկ դեր է առաջարկել Վոլտերի «Կանդիդ» -ի բեմադրության մեջ , որտեղ գլխավոր հերոսուհու դերակատարը կինոաստղի համարում ունեցող Նինի Մարշալն էր։ Դրանից հետո միմյանց են հոջորդել Սուլլի Մորանոյի դերակատարումները մի ամբողջ շարք կինոնկարներում, որոնց թվում էին  Bartolo tenía una flauta (1939 թ.), Azahares rojos (1940 թ.), De México llegó el amor (1940 թ.) և Orquesta de señoritas (1941 թ.) ֆիլմերը ։ Ընդ որում՝ վերջինիս նկարահանումների ժամանակ նա ծանոթացել ու մտերմացել է Լուիս Սեսար Ամադորին, ում հետ մի քանի տարի անց ամուսնացել է ։ Գլխավոր դերակատարումով Սուլլի Մորանոն առաջին անգամ հանդես է եկել En el último piso (1942 թ.) կինոնկարում, ապա խաղացել է Su hermana menor-ոմ, ընդսմին՝ կատարել է նշանավոր Մարթա Լեգրանին հակընդդեմ դերը։ Իսկ կինոռեժիսոր Բենիտո Պերոխոյի՝ 1943 թվականին նկարահանած Stella-ում մարմնավորելով գլխավոր հերոսուհուն՝ Սուլլին արդեն կինոաստղի համբավ է ձեռք բերել։ Հոլիվուդյան ոճով, մեծ բյուջեով նկարահանված այդ ֆիլմը, որտեղ դերասանները հանդես են եկել haute couture զգեստներով, գլամուրային փայլով է օծել Մորանոյին՝ ճիշտ և ճիշտ իր ժամանակի մի շարք այլ արտիստուհիների նման, և հասցրել է մի յուրօրինակ ոճի, որը հայտնի էր "cine de los teléfonos blancos" «ճերմակ հեռախոսի կինո» անվանումով։ Հաջորդել են բազմաթիվ նոր կինոնկարներ, որոնցում Սուլլին դարձել է Արգենտինայի մեծագույն կինոաստղերի խաղընկերը, ներառյալ Պեդրո Լոպես Լագարը, ում հետ խաղացել է Apasionadamente-ում (1944 թ.) և Celos-ում (1946 թ.), Անխել Մագանյան («Nunca te diré adiós»-ում, 1947 թ.) և Արթուրո դե Կորդովան («Dios se lo pague»-ում, 1948 թ.): Այս վերջին ֆիլմը նկարահանել էր Լուիս Սեզար Ամադորին, ում հետ Մորենոն ամուսնացել էր 1947 թվականին։ Դա արտասահմանյան առաջին կինոնկարներից մեկն էր, որ ներկայացվել է ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի «Արտասահմանյան լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում  ։ Dios se lo pague-ի պրեմիերան կայացել է 1848 թվականի մարտի 16-ին, Մար դել Պլատայի առաջին կինոփառատոնում, որտեղ Մորենոյին շնորհվել է լավագույն կինոդերասանուհու համար Արգենտինայի շարժանկարների և գիտությունների ակադեմիայի կողմից սահմանված մրցանակը ։
Դերասանուհու ամուսնությունը նշանավորել է նկատելի փոփոխություն դերերի ընտրության և դեպի կինոդիվա նրա ընթացքի մեջ։ Եթե նախորդած ժամանակահատվածում՝ 1939-1945 թվականներին խաղացել էր մելոդրամատիկ կատակերգություններում և մարմնավորել ժամանակակից քաղաքաբնակ կնոջ, ապա նոր կինոդերերում ներկայացրել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո ողջ աշխարհում կնոջ կարգավիճակում տեղի ունեցած փոփոխությունը, երբ կինն այլևս չէր սահմանափակվում միայն տնային տնտեսությունը վարելով և երեխաներին խնամելով ու դաստիարակելով, այլ նաև դրսևորում էր իրեն որպես աշխարհի մի մասնիկը, որը կարող է որոշումներ կայացնել։ Ետամուսնական շրջանի իր կինոդերերում Մորենոն դարձել է նրբագեղության, շքեղության, գլամուրի մարմնացում։ Նրա մասնակցությամբ այդ նոր կինոնկարներից շատերը մաքուր մելոդրամաներ են և համարյա միշտ պարունակում են տեսարաններ, որոնցում երեկոյան զգեստով կինը մտնում է խաղատուն (կազինո) կամ թատրոն, ապա կինոխցիկը բավականին երկար ժամանակ ցուցադրում է, թե ինչպես է նա զգեստները հանում՝ մերկացնելով իր գեղեցիկ բարեմասնությունները ։ Ճիշտ է, Մորենոն ավելի հաճախ նկարահանվել է ամուսնու ֆիլմերում, բայց, թեկուզ դեպքից դեպք, աշխատել է նաև արգենտինացի նշանավոր այլ կինոռեժիսորների հետ։ Նկարահանվել է Մարիո Սոֆիցիի La gata-ում (1947 թ..), Կառլոս Ուգո Քրիստենսենի La trampa-ում (1948 թ.), Կառլոս Շլիպերի Cosas de mujer-ում (1951 թ.), Էռնեստո Արանսիբիայի La mujer de las camelias-ում (1952 թ.): Ի դեպ, այս վերջին կինոնկարում մեծ տաղանդով մարմնավորելով Ալեքսանդր Դյումա-որդու հանրահայտ հերոսուհուն՝ կամելիազարդ կնոջը՝ կինոդերասանուհին երկրորդ անգամ է արժանացել Արգենտինայի շարժանկարների և գիտությունների ակադեմիայի կողմից լավագույն կինոդերասանուհու համար սահմանված մրցանակին (1953 թվականին)։ Այդ դերակատարման համար նրան շնորհվել է ևս մեկ հեղինակավոր կինոմրցանակ՝ Հոլիվուդի Foreign Press Association-ի կողմից, 1955 թվականին «Արտասահմանյան լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում առաջին անգամ տրված Golden Globes-ը ։ Արգենտինական արտադրության վերջին ֆիլմը, որտեղ դերակատարումով հանդես է եկել Սուլլի Մորենոն, եղել է 1955 թվականին նրա ամուսնու նկարահանած Amor prohibido-ն ։
1955 թվականին, երբ Խուան Պերոնի կառավորությունը Revolución Libertadora-ի կողմից տապալվեց, Ամադորին բանտարկվեց ու կտտանքների ենթարկվեց։ Բանտից ազատվելուց հետո նա ու Մորենոն մեկնեցին Իսպանիա, որտեղ շարունակեցին իրենց աշխատանքը կինոարտադրության բնագավառում։ Մորենոն 1957 թվականին նկարահանվեց կինոռեժիսոր Անտոնիո Ռոմանի Madrugada -ում՝ կատարելով գլխավոր հերոսուհու դերը, որի համար արժանացավ Círculo de Escritores Cinematográficos (CEC)-ի (կինոյի համար ստեղծագործող գրողների շրջանակի) կողմից սահմանված լավագույն կինոդերասանուհու մրցանակին ։ Այդ նույն տարում Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնում նրան շնորհվել է հատուկ մրցանակ և հավաստագիր՝ որպես ամենանրբագեղ կինոդերասանուհու։
1959-1960 թվականներին նա նկարահանվել է Խոսե Մարիա Ֆորկեի La noche y el alba և իր ամուսնու՝ Ամադորիի Una gran señora և Un trono para Cristy ֆիլմերում։ 1977 թվականին, ամուսնու մահից հետո, դերասանուհին մշտական բնակության է վերադարձել հայրենի Արգենտինա ։ Այստեղ նա ղեկավարել է Teatro Maipo-ն, մի կարճ ժամանակ՝ նաև Argentina Sono Film-ը, բայց որոշ ժամանակ անց, երբ Ալցհայմերի հիվանդությունը, որով կյանքի վերջին տարիներին տառապում էր ինքը, խորացել է, նա թողել է այդ աշխատանքները ։
Սուլլի Մորենոն մահացել է 1999 թվականի դեկտեմբերի 25-ին, Բուենոս Այրեսում։ Թաղվել է Չակարիտա գերեզմանատանը՝ դերասանների պանթեոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Արգենտինացի դերասանուհիներ
Այոս Իոանիս Ռենդիս
Այոս Իոանիս Ռենդիս (Άγιος Ιωάννης Ρέντης), Պիրեյոսի արվարձանը և Աթենքի ագլոմերացիայի մասը։ Ըստ Կալիկրատիսայի վարչատարածքային բարեփոխումների՝ 2011 թվականից ներառված է Ատտիկա պերիֆերիայի Նիկիա Այոս Իոանիս Ռենդիս նոմոսի կազմի մեջ ։ Բնակչությունը կազմում է 16050 մարդ, հրապարակի մակերեսը կազմում է 4,524 կմ² , իսկ բնակչության խտությունը կազմում է 3547,75 մարդ/կմ²։
Ռոմանո Պրոդի
Ռոմանո Պրոդի (Romano Prodi, ), Իտալիայի ձախ կենտրոնամետ քաղաքական գործիչ, վարչապետ (1996-1998, 2006-2008)։ Երկու վարչապետությունների միջև եղել Է Եվրահանձնաժողովի նախագահ (1999-2004)։ Զբաղեցրել Է ՄԱԿ-ի Գլխավոր քարտուղարի՝ Սահելի տարածաշրջանի հարցերով հատուկ բանագնացի պաշտոնը։
Կենսագրություն
Ռոմանո Պրոդին ծնվել է 1939 թվականի օգոստոսի 9-ին Իտալիայի Ռեջո Նել Էմիլիա նահանգի Սկանդիանո քաղաքում։ Ունի երկու քույր և վեց եղբայր։
Այոս Իոանիս Ռենդիս
Աշխարհագրություն
Պիրեյոսից տեղակայված է դեպի հյուսիս-արևելք իսկ Աթենքի համայնքի կենտրոնից դեպի հարավ-արևմուտք։ Քաղաքը կազմված է մի փոքրիկ հրապարակից, խտաբնակ տարածքից և մեծ արդյունաբերական տարածքից։ Այդ իսկ պատճառով այն համավարվում է Աթենքի ամենասակավաբնակ արվաձաններից մեկը։ Հյուսիսից՝ Պետրու Ռալի պողոտայով սահմանակցում է Էգալեոյի հետ։ Այոս Իոանիս Ռենդիսը հյուսիսից հարավ հատվում է Կիֆիսու պողոտայով, որը անցնում է Կիֆիսոս գետի ափերով իսկ հարավայինը սահման է ծառայում Պիրեյոսի և Մոցհատոնի համար։ Քաղաքի մեծ մասը գտնվում է Կիֆիսու պողոտայի արևմուտքային մասը։ Արևմուտքից արևելք քաղաքին սահմանակցում է Պիրեյ գիծը՝ Խալկիս Պրոաստիակոս։ Քաղաքի կենտրոն՝ Էլեֆտերիու Վենիզելու և Աիիու Իոանի Ռենդի հրապարակները գտնվում են քաղաքի հարավ-արևմուտքայնի մասում՝ Պիրեյոս պողոտային կից։ Քաղաքի հարավ-արևելյան մասում գտնվում է կենտրոնական կանաչ շուկան, իսկ հյուսիս-արևելյան մասում «Օլիմպիակոս» ֆուտբոլային ակումբի մարզական դաշտը և «Օլիմպիակոս» բասկետբոլային ակումբի «Մելինա-Մերկուրի» անունով փակ մարմնամարզական դահլիճը։
Քաղաքում գտնվում է ΟΣΕ-ի կենտրոնական շոգեքարշային դեպոն։ 2007 թվականին բացվեց Պրոստաիկոս «Ռենդիս» կայարանը։
Ռոմանո Պրոդի
Կենսագրություն
Միլանի Սուրբ Սրտի Կաթոլիկ համալսարանում սովորել է իրավունք, որն ավարտել է 1961 թվականին գերազանցությամբ։
1963 թվականին սկսել է դասախոսական կարիերան Բոլոնիայի համալսարանում, զբաղեցրել է դոցենտի, պրոֆեսորի ադյունկտի, 1971-1999 թվականներին պրոֆեսորի պաշտոնը։ Դասավանդել է արտադրության կազմակերպումն ու ռազմավարական պլանավորումը։ Ունեցել է Հարվարդի համալսարանի և Սթենֆորդի հետազոտական ինստիտուտի հրավիրյալ պրոֆեսորի կարգավիճակ։
Այոս Իոանիս Ռենդիս
Պատմություն
Քաղաքը Պիրեայից բաժանվել է 1925 թվականին։ 1946 թվականին ստեղծվեց Այոս Իոանիս Ռենդիսի համայնքը։ Անվանումը առաջացել է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցուց, երեփոխը եղել է Ռենդիս ընտանիքը։ Ռենդիս ընտանիքը հայտնի է XIV դարից, երբ նոտարիուս Դմիտրիոս Րենդիսը բնակվեց Աթենքում և օգնեց կատալոնացիներին Ներիո I դեմ պատերազմում, որի համար էլ իր տրամադրության տակ վերցրեց ժամանակակից քաղաքի տարածքը։ Այոս Իոանիս Ռենդիսի հրապարակի տարածքում գտնվում է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչի եկեղեցին, որը կառուցվել է 1970 թվականին նախկինի տարածքում։ Առաջին մատուռը կառուցվել է 1664 թվականին։ 1925 թվականին բացվեց մեծ տաճարը։ Քաղաքում երկրորդ եկեղեցին է համարվում Ուսպենյան եկեղեցին։
Ռոմանո Պրոդի
Կենսագրություն
1978 թվականի նոյեմբերից մինչև 1979 թվականի մարտ՝ արդյունաբերության նախարար։
Այոս Իոանիս Ռենդիս
Պատմություն
Քաղաքի ինդուստրացումը իրականացվեց Ինտերբելումի ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Ռոմանո Պրոդի
Կենսագրություն
1981 թվականին հիմնադրել է Nomisma-ն՝ տնտեսական խորհրդատվության ոլորտում Իտալիայի առաջատար ընկերություններից մեկը, մինչև 1995 թվականը գլխավորել է նրա գիտական խորհուրդը։ 1982 թվականի նոյեմբերից մինչև 1989 թվականի հոկտեմբեր, արդյունաբերական վերակառուցման ինստիտուտի (IRI) պետական կառավարման կազմակերպության նախագահը անցկացրեց դրա վերակազմակերպումը՝ նախապատրաստելով սեփականաշնորհման գործընթացին։ IRI-ն կրկին գլխավորել է 1993 թվականին, ղեկավարել է խոշոր պետական ընկերությունների սեփականաշնորհումը ։
1995 թվականի փետրվարին Պրոդին հիմնադրել է Ձիթապտղի ծառ ձախ կենտրոնամետ կոալիցիան և դարձել վարչապետի թեկնածու։ 1996 թվականի ընտրություններում Ձիթապտղի ծառ կոալիցիան հաղթել է աջ կենտրոնամետներին՝ Սիլվիո Բերլուսկոնիի գլխավորությամբ, որը գլխավոր մրցակիցն է և յուրատեսակ քաղաքական հակապոդ Պրոդին։ 1996 թվականի մայիսի 17-ից մինչև 1998 թվականի հոկտեմբերի 21-ը Պրոդին գլխավորել Է Իտալիայի հետպատերազմյան պատմության մեջ առաջին ձախակողմյան կառավարությունը։
Պրոդիի կառավարության ջանքերի շնորհիվ Իտալիան հայտնվել է այն երկրների առաջին ալիքի մեջ, որոնք իրենց տարածքում մտցրել են միասնական եվրոպական արժույթի՝ եվրոյի մուտքը։ 1998 թվականին կառավարական կոալիցիայում պառակտում է տեղի ունեցել. իտալացի կոմունիստները զրկել են կաբինետից՝ վաճառելով իրենց աջակցությունը, և դա հանգեցրել է նրա պաշտոնաթողությանը։
1999 թվականին Պրոդին գլխավորել է նոր ձախ կենտրոնամետ Դեմոկրատներ կուսակցությունը (2002 թվականին նա միացել է «Մարգարիտկա» կուսակցությանը ):
1999-2004 թվականներին եղել է Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ։
Վերադառնալով իտալական քաղաքականություն՝ Պրոդին գլխավորել է l’Unione («Միություն») ձախ կենտրոնամետ կոալիցիան, որը 2006 թվականի ապրիլի 9-10-ին կայացած համընդհանուր ընտրություններում ընդդիմացել է գործող վարչապետ Բեռլուսկոնիի կողմնակիցներին։ Ձախ կենտրոնամետներին հաջողվել է հաղթել ձայների ոչ մեծ տարբերությամբ (0,1 տոկոսից պակաս, այսինքն՝ մոտավորապես 25 հազար ձայն)։ Թեև Պրոդիի դաշինքի հաղթանակի փաստը հաստատվել է Իտալիայի սահմանադրական դատարանի կողմից, Բեռլուսկոնին երկար ժամանակ չէր ցանկանում ընդունել պարտությունը։
2006 թվականի մայիսի 16-ին Իտալիայի նախագահ Ջորջո Նապոլիտանոն՝ Պրոդիի առաջին կառավարությունում գլխավորել է ներքին գործերի նախարարությունը, պաշտոնապես հանձնարարել է Պրոդիին նոր կաբինետի ձևավորումը։ Հաջորդ օրը Երկրորդ կառավարությունը՝ Պրոդիի ղեկավարությամբ, երդվեց։ Ավելի քիչ, քան մեկ տարի անց կառավարությունը վաճառեց բախվել է լուրջ ճգնաժամի։
2007 թվականի փետրվարի 21-ին Իրաքում իտալական զորակազմի ավելացման վերաբերյալ կառավարության պլանները բավարար աջակցություն չստացան Սենատում կայացած քվեարկության ընթացքում, և Պրոդին պաշտոնաթողության խնդրագիր էր ներկայացրել նախագահին։ Սակայն ձախ կենտրոնամետ կոալիցիայի առաջնորդներին հաջողվել է պայմանավորվել Պրոդիին աջակցելու մասին, իսկ փետրվարի 24-ին նախագահի կողմից մերժվել է նրա հրաժարականի դիմումը։ Փետրվարի 28-ին Պրոդիին հաջողվել է վստահության քվե ստանալ Սենատում.նրա օգտին քվեարկել է 162 սենատոր, իսկ դեմ՝ 157-ը։
2007 թվականի գարնանը Պրոդին սկսեց ակտիվորեն աշխատել ձախ կենտրոնամետ կոալիցիայի խոշորագույն կուսակցությունների՝ «Ձախ դեմոկրատների» և «Ժողովրդավարությունը ազատություն է՝ Մարգարիտկա» միավորման ուղղությամբ։ Գործընթացն ավարտվել է նույն թվականի հոկտեմբերին՝ Նոր ժողովրդավարական կուսակցության ստեղծմամբ։ Կուսակցության առաջնորդ է ընտրվել Հռոմի հայտնի քաղաքապետ Վալտեր Վելտրոնին։
2008 թվականին սկսվեց նոր կառավարական ճգնաժամը։ Պրոդիի կոալիցիան լքեց կաթոլիկ կենտրոնամետ Եվրոպայի դեմոկրատների միություն կուսակցությունը (UDEUR), և կառավարությանը վստահության հարցը քվեարկության դրվեց խորհրդարանում։ Ստորին պալատում վարչապետի կողմնակիցները պահպանել են մեծամասնությունը, և 2008 թվականի հունվարի 23-ին պատգամավորները նրան վստահության քվե են տվել, սակայն հաջորդ օրը Սենատում Պրոդին պարտություն է կրել։ Հունվարի 24-ին վարչապետը հրաժարական տվեց։
2009 թվականի հոկտեմբերի 25-ին տեղի ունեցան ներկուսակցական ընտրություններ, որոնց ընթացքում ընտրվեց Պրոդիի և Վելտրոնիի իրավահաջորդը։ Ամենահավանական իրավահաջորդը համարվում էր 58-ամյա Պիեռ Լուիջի Բերսանին՝ Պրոդիի կառավարության արդյունաբերության և տնտեսական զարգացման նախկին նախարարը, որն էլ հաղթել էր ընտրություններում ։
2018 թվականի ապրիլի 21-ին Բոլոնիայում Ռոմանո Պրոդիի տունը կողոպտել են, քանի դեռ նա տիկնոջ հետ Հռոմում էր՝ Հռոմի Ֆրանցիսկոս Պապի հետ հանդիպման ժամանակ։ Անհետացան նրա բազմաթիվ ճանաչումները, մեդալներն ու պարգևները ։
Յաշար Նուրի
Յաշար Մեմեդսադիղ օղլի Նուրիև (Yaşar Məmmədsadıq oğlu Nuriyev, ), թատրոնի և կինոյի ադրբեջանցի դերասան, Ադրբեջանի ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1982), Ադրբեջանի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1989), Ադրբեջանի պետական մրցանակի դափնեկիր (1991) ;
Կենսագրություն
Յաշար Նուրին ծնվել է 1951 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Բաքվում։ Նրա հայրը `Մամեդսադըկ Նուրիև, նույնպես դերասան էր։ 1968 թվականին ավարտել է Բաքվի թիվ 173 միջնակարգ դպրոցը։ Դպրոցը ավարտելուց հետո նա ընդունվել է Ադրբեջանի պետական արվեստի ինստիտուտի դրաման և դերասանական ֆակուլտետը։ Այնտեղ նրա ուսուցիչը Ռզա Թահմասիբն էր։ 1972 թվականին ինստիտուտի ավարտելուց հետո մեկ տարի ծառայել է բանակում։ Այնուհետև աշխատել է որպես դերասան ինստիտուտի կրթական թատրոնում։ 1974 թվականի դեկտեմբերի 1-ին, Ադրբեջանի պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոնի գլխավոր տնօրեն Թոֆիկ Քազիմովի հրավերով, նա ընդունվել է թատերախումբը ։
Յաշար Նուրին մահացել է 2012 թվականի նոյեմբերի 22-ին, երկարատև հիվանդությունից հետո, Բաքվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դերասաններ
Հակոբ Հովհաննիսյան (երաժշտագետ)
Հակոբ Միսաքի Հովհաննիսյան, հայ երաժշտագետ, երաժշտական-հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը (1907), որտեղ աշակերտել է Մակար Եկմալյանին, Գրիգոր Սյունուն։
1907-1908 թվականներին երաժշտություն է դասավանդել Բաթումի, 1908-1935 թվականներին՝ Թիֆլիսի հայկական դպրոցներում։ Երաժշտական լիգայի, Թիֆլիսի հայոց երաժշտական ընկերության անդամ, Հայարտան երաժշտական մասնաճյուղի հիմնադիրներից։
Երաժշտագիտական հոդվածներով հանդես է եկել Թիֆլիսի և Երևանի մամուլում։
Աշխատություններից են «Հայ երաժշտության պատմություն», «Հայ ժողովրդական երգի մասին» (անտիպ)։
Անիբալ Գոդոյ
Անիբալ Սեսիս Գոդոյ (Aníbal Cesis Godoy, ), պանամացի ֆուտբոլիստ, «Սան-Խոսե Էրտկվեյկս» ակումբի և Պանամայի հավաքականի հենակետային կիսապաշտպան։ 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։
Ակումբային կարիերա
Գոդոյը «Չեպո» ակումբի սան է։ 2007 թվականին նա թիմի կազմում կատարել է իր նորամուտը Պանամայի առաջնությունում։ 2012 թվականին Անիբալը վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է «Գոդոյ-Կրուս» ակումբ, բայց այդպես էլ ոչ մի րոպե չի անցկացրել խաղադաշտում։ Գոդոյը «Չեպո» ակումբի կազմում անցկացրել է 6 մրցաշրջան և մասնակցել ավելի քան 100 խաղի։ 2013 թվականին նա տեղափոխվել է հունգարական «Հոնվեդ» ակումբ։ Սեպտեմբերի 1-ին՝ «Կապոշվար Ռակոցի» ակումբի դեմ խաղում Գոդոյը կատարել է իր նորամուտը Հունգարիայի առաջնությունում ։
2015 թվականի ամռանը Գոդոյը տեղափոխվել է ամերիկյան «Սան-Խոսե Էրտկվեյկս» ակումբ ։ Օգոստոսի 15-ին՝ «Կոլորադո Ռեպիդզ» ակումբի դեմ խաղում նա նշել է իր նորամուտը MLS-ում ։ Օգոստոսի 20-ին՝ «Սպորտինգ Կանզաս-Սիթի» ակումբի դեմ խաղում Անիբալը խփել է իր առաջին գոլը «Սան-Խոսե Էրտկվեյկս» ակումբի կազմում ։
Միջազգային կարիերա
2007 թվականին Պանամայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Գոդոյը մասնակցել է Կանադայում կայացած աշխարհի երիտասարդական առաջնությըանը։
2010 թվականի մարտի 4-ին՝ Վենեսուելայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Պանամայի հավաքականի կազմում ։ 2014 թվականի նոյեմբերի 15-ին՝ Սալվադորի հավաքականի դեմ խաղում Գոդոյը խփել է իր առաջին գոլն ազգային հավաքականի կազմում ։
2011 թվականին Գոդոյը մասնակցել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Սալվադորի, Կանադայի և ԱՄՆ-ի հավաքականների դեմ խաղերին։
2013 թվականին Գոդոյը թիմին օգնել է հասնել մինչև ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի խաղարկության եզրափակիչ։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Մարտինիկայի, ԱՄՆ-ի , Կուբայի և երկու անգամ էլ Մեքսիկայի հավաքականների դեմ խաղերին։
2016 թվականին Անիբալը հավաքականի կազմում մասնակցել է ԱՄՆ-ում կայացած Ամերիկայի գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Բոլիվիայի և Արգենտինայի հավաքականների դեմ խաղերին։
2018 թվականին Գոդոյը մասնակցել է Ռուսաստանում կայացած աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Բելգիայի, Անգլիայի և Թունիսի հավաքականների դեմ խաղերին։
Ձեռքբերումներ
Միջազգային
Պանամա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պանամացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Համաշխարհային մաքրության օր
Համաշխարհային մաքրության օր (World Cleanup Day), գլոբալ սոցիալական գործողությունների ծրագիր է, որի նպատակն է պայքարել ծովափերում, գետերում, անտառներում և փողոցներում  կուտակված աղբի և թափոնների դեմ։ Այն սովորաբար անցկացվում է յուրաքանչյուր տարի սեպտեմբեր ամսին։ Կան բազմաթիվ կազմակերպություններ, որոնք օժանդակում են Համաշխարհային մաքրության օրվա միջացառումների իրականացմանը։ Երկրի օրվա նման Համաշխարհային մաքրման օրը քաղաքական չէ և չի հանդիսանում որևէ ազգային կամ համաշխարհային քաղաքական կուսակցության կամ որևէ անջատ գաղափարախոսության մաս։
Պատմություն
Մարդկության պատմության մեջ գլոբալ մաքրման աշխատանքներ եղել են բազմաթիվ ձևերով և տարբեր ժամանակներում, հատկապես՝ երկրաշարժերի, ջրհեղեղների, ուժեղ ցունամիների և այլ աղետներից հետո ։ Հետհակամարտային գոտիներում մաքրման աշխատանքներ իրականացնող համայնքներին սովորաբար աջակցում են տարբեր միջազգային կազմակերպություններ, ինչպիսիք են Միջազգային Կարմիր Խաչը, Օքսֆամը (Oxfam) և այլն։ Շատ մշակույթներում սովորաբար պարբերաբար կազմակերպվում են համայնքային մաքրման աշխատանքներ, ինչպիսիք են `
Շարժման սկիզբ
Շարժումը ծնվել է 2008 թվականին Էստոնիայում, էստոնացի ձեռնարկատեր Ռայներ Նիլվակը հրավիրել է իր չորս ընկերներին և առաջարկել նրանց փորձել երկիրը մաքրել աղբից։ Մայիսի 3-ին երկրի փողոցներ են դուրս եկել 50 հազար մարդ՝ բնակչության 4%-ը։ Ակցիան հետագայում վերածվել է կամավորական շարժման՝ միտված մեկ օրվա ընթացքում մաքրելու երիրը ։
Շարժմանն արդեն միացել է 150 երկիր՝ Ադրբեջանը, ԱՄՆ-ն, Արգենտինան, Ավստրալիան, Բելգիան, Բրազիլիան, Գերմանիան, Իսպանիան, Ինդոնեզիան,  Իռլանդիան, Իտալիան, Իրանը, Կանադան, Հարավ Աֆրիկյան Հանրապետությունը, Հորդանանը,   Ղազախստանը, Ճապոնիան, Մոզամբիկը, Ռուսաստանը,  Վիետնամը,  Տանզանիան,  Քենիան, Ֆրանսիան և այլն ։ Ընդհանուր առմամբ 14,5 միլիոն մարդ է ներգրավված շարժման մեջ։
Դորիս Լոյթհարդ
Դորիս Լոյթհարդ (Doris Leuthard, ), շվեյցարացի քաղաքական գործիչ և իրավաբան։ 2 անգամ (2010 և 2017 թվականներին) ընտրվել է Շվեյցարիայի նախագահ, ներկայացնում է Քրիստոնյա-դեմոկրատական կուսակցությունը, 2004-2006 թվականներին եղել է այդ կուսակցության նախագահ։
Կենսագրություն
Դորիս Լոյթհարդը ծնվել է 1963 թվականի ապրիլի 10-ին Մերենշվանդում։ Ավարտել է Ցյուրիխի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1991-2006 թվականներին աշխատել է որպես իրավաբան։ 1997-2000 թվականներին եղել է Արգաուի կանտոնային խորհրդի պատգամավոր, իսկ 1999-2006 թվականներին՝ Շվեյցարիայի ազգային խորհրդի պատգամավոր։
2006 թվականին՝ Ժոզեֆ Դեյսի պաշտոնաթողությունից հետո, վերջինիս փոխարեն Դորիս Լոյթհարդն ընտրվել է Դաշնային խորհրդի անդամ՝ դառնալով դաշնային դեպարտամենտի ղեկավար տնտեսական հարցերի գծով, ինչով խախտվել է այն ավանդույթը, ըստ որի՝ Դաշնային խորհրդի անդամը փոխարինվել է նույն լեզվական խմբի ներկայացուցչով։ Նա դարձել է Դաշնային խորհրդի 109-րդ անդամը և 5-րդ կինն այդ պաշտոնում։
2008 թվականին ընտրվել է Շվեյցարիայի՝ 2009 թվականի փոխվարչապետ՝ 198 ձայնից հավաքելով 173-ը։ 2009 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ընտրվել է Շվեյցարիայի՝ 2010 թվականի նախագահ՝ ստանալով 183 ընտրողներից 158-ի աջակցությունը ։
2015 թվականի դեկտեմբերին Դորիս Լոյթհարդն ընտրվել է Շվեյցարիայի՝ 2016 թվականի փոխնախագահ, իսկ 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ին կրկին ընտրվել է Շվեյցարիայի նախագահ՝ ստանալով 188 ձայն ։ Նախագահի պարտականություններն ստանձնել է 2017 թվականի հունվարի 1-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի նախագահներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի նախարարներ Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ցյուրիխի համալսարանի շրջանավարտներ
Հովհաննես Հովհաննիսյան (քանդակագործ)
Կենսագրություն
1946 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1952 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Ստեղծագործել է հաստոցային և մոնումենտալ քանդակի բնագավառում ։
Գործերից են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ալեքսեյ Լիդով
Ալեքսեյ Լիդով, ռուս գիտնական, պատմաբան և արվեստի տեսաբան, բյուզանդագետ և կրոնագետ, հիերոտոպիայի հասկացության հեղինակ (գիտություն ծիսական միջավայրի վերաբերյալ)։
Մոսկվայի պետական համալսարանում Ա. Լիդովը մասնագիտացել է բյուզանդական արվեստի ուսումնասիրության ուղղությամբ։ Գտնվելով Արևելքի արվեստ պետական թանգարանում սկսում է զբաղվել Հայաստանի և Վրաստանի քրիստոնեական մշակույթով։ 1991 թվականին գրում է իր առաջին գիրքը նվիրված Ախթալայի վանքի որմնանկարներին, այնուհետև այս թեմայով պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս արվեստաբաններ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս բյուզանդագետներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ
Աբբաս ալ-Ակկադ
Աբբաս ալ-Ակկադ (عباس محمود العقاد,  'Աբբաս Մահմուդ ալ-Ակկադ), արաբ բանաստեղծ, արձակագիր, «Դիվան» գրական խմբակի հիմնադիր։
Ծնվել էր Ասուանում, ապա տեղափոխվել Կահիրե, որտեղ աշխատում էր լրագրողական ու մանկավարժական գործունեությամբ։ Գրել է հարյուրից ավելի գրքեր՝ փիլիսոփայության, կրոնի ու պոեզիայի մասին։ Առաջին աշխարհամարտից հետո նա դառնում է Վաֆդ կուսակցության անդամ։
Ալ-Ակկադը փորձում էր ապացուցել բանաստեղծության ներքին կապակցվածության անհրաժեշտությունը՝ փորձելով հաղթահարել միջնադարյան արաբական պոեզիայի քարացած նորմերը։ Անգլիական գրականության ազդեցության արդյունքում նրա գաղափարները և լեզուն բավականին բարդ են, ուստի իր բանաստեղծություններ է ներմուծում մեկնաբանություններ՝ միտքը պարզեցնելու համար։ Նա հիմնականում գրել է իր և իր հայացքների մասին։ Նրա մոտ հանդիպում են նաև բնության նկարագրություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաբ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Արաբ արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Արաբ գրողներ Կատեգորիա:Արաբ պատմաբաններ Կատեգորիա:Արաբ լրագրողներ
Իբրահիմ ալ-Մազինի
Իբրահիմ ալ-Մազինի ամբողջական անուն՝ (إبراهيم عبد القادر المازني, Իբրահիմ 'Աբդ ալ-Կադիր ալ-Մազինի), արաբ բանաստեղծ, արձակագիր, «Դիվան» գրական խմբակի հիմնադիր։
Դիվանի երեք պոետներից առավել բեղմնավոր գործունեություն է եղել Իբրահիմ ալ-Մազինին (1889 - 1949), ով գրել է ոչ միայն բանաստեղծություններ, այլև նորավեպեր, զբաղվել է լրագրողությամբ և թարգմանչությամբ։ Նա ծնվել է Կահիրեում, ուսանել այնտեղ, ապա՝ զբաղվել գրական-ստեղծագործական և մանկավարժական գործունեությամբ։ 1906 թվականին ընդունվում և 3 տարի անց ավարտում է Կահիրեի Ուսուցչական սեմինարիան, թեպետ երազում էր ընդունվել իրավագիտական դպրոց։ Այնուամենայնիվ, Ուսուցչական սեմինարիան ժամանակի եգիպտական առաջավոր բուհերից էր՝ մինչև Կահիրեի համալսարանի հիմնադրումը։ Ուսանողական տարիներին սկսում է առաջին ուսումնասիրությունները բանասիրության ոլորտում։
1909 թվականին, ավարտելով Կահիրեի ուսուցչական սեմինարիան, ալ-Մազինին սկսում է դասավանդել Խեդիվյան (1909 - 1914), ապա՝ Դար ալ-Ուլմ դպրոցներում (1914 - 1918)։ Այդ տարիներին ավելի է մտերմանում ալ-Ակկադի և Շուքրիի հետ։ 1913 թվականին լույս է տեսնում իր առաջին ժողովածուն, 1917 թվականին՝ երկրորդը։ Ալ-Մազինիի բանաստեղծությունները գրված էին արաբական ոճով, սակայն եվրոպական մշակույթի ազգեցությամբ։ 1918 թվականին նա թողնում է ուսուցչի գործը և սկսում զբաղվել լրագրողությամբ։ Ալ-Մազինին եղել է Ալեքսանդրիայի «Նեղոսի հովիտ» (وادي النيل՝ Ուադի ան-Նիլ) թերթի խմբագիրը։ Առաջին աշխարհամարտից հետո Ալ-Մազինին դառնում է Վաֆդ կուսակցության անդամ։ Մազինին իր գրաքննադտական հոդվածներում ընդգծում էր պոեզիայի «նորացման» անհրաժեշտությունը և քննադատում էր Հաֆիզ Իբրահիմի ավանդականությունը։ Նա կոչ էր անում ճշմարիտ կերպով պատկերել մարդկային զգացմունքները, բնությունը և շրջապատող իրականությունը։
Ալ-Մազինիի առաջին արձակ ստեղծագործությունները գրվում են 1920-ական թվականների կեսերին։ Իր առաջին նորավեպը՝ «Գրող Իբրահիմը» (ابراهم الكاتب՝ Իբրահիմ ալ-քաթիբ) գրվում է 1925-1926 թվականներին, սակայն լույս տեսնում 1931 թվականին։ 1935 թվականին նա գրում է «Սարդոստայն» (خيوط العنكبوت՝ խույուտ ալ-անքաբութ), 1937 թվականին՝ «Ճանապարհին» (في الطريق՝ ֆի ալ-տարիկ)։ Կյանքի վերջին տարիներին ընտրվում է Դամասկոսի ակադեմիայի և Կահիրեի արաբերենի ակադեմիայի անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաբ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Արաբ արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Արաբ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Արաբ լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:Եգիպտացի գրողներ Կատեգորիա:Եգիպտացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Եգիպտացի լրագրողներ Կատեգորիա:Եգիպտացի վիպասաններ
Օհմի օրենք
I=U/R
Հաստատուն  հոսանքի  շղթայում  հաղորդչի  ծայրերում  եղած  պոտենցիալների  տարբերության  և հաղորդչով  անցնող   հոսանքի մեծության միջև  գոյություն ունի  ուղիղ համեմատական  կախում:
Համեմատականության R գործակիցը կոչվում է օհմական դիմադրություն կամ պարզապես հաղորդիչի տվյալ տեղամասի դիմադրություն։ Հայտնագործել է Գեորգ Օհմը 1826 թ-ին։
Ընդհանուր դեպքում I-ի և U-ի կախումը ոչ գծային է, սակայն գործնականում, լարումների որոշակի միջակայքում այն կարելի է համարել գծային և կիրառել Օհմի օրենքը։ Վերը գրված տեսքով Օհմի օրենքը ճիշտ է շղթայի՝ էլշուի աղբյուրներ չպարունակող տեղամասերի համար։ Այդպիսի աղբյուրների (կուտակիչ գեներատորներ են) առկայության դեպքում Օհմի օրենքն ունի
տեսքը, որտեղ \varepsilon-ն տվյալ տեղամասում պարունակվող բոլոր աղբյուրների էլշուն է։
Օհմի օրենքի ընդհանրացումը ճյուղավորված շղթայի համար Կիրխհոֆի երկրորդ կանոնն է։
Օհմի օրենքը փակ շղթայի համար
Փակ շղթայի համար Օհմի օրենքը ստանում է տեսքը, որտեղ -ը շղթայի լրիվ դիմադրությունն է՝ արտաքին R և էլշուի աղբյուրի ներքին Ri դիմադրությունների գումարը։ [[Պատկեր:UIR.svg|մինի|ձախից|U-լարում
I-հոսանքի ուժ
հ
Օհմի օրենքը դիֆերենցիալ տեսքով
Հաղորդման հոսանք են կոչում էլեկտրական լիցքեր կրող մասնիկների շարժումը (կարգավորված կամ քաոսային) նյութական մարմինների ներսում էլեկտրական դաշտի ազդեցության տակ։
Նկարից երևում է, որ տվյալ համակարգը լրիվ կբնութագրվի ոչ միայն Ι հոսանքի արժեքով, որ հոսում է արտաքին շղթայով, այլ նաև լիցքավորված մասնիկների շարժման ուղղության և  ինտենսիվության տվյալներով տարածքի ամեն կետում։
որտեղ N-ը 1 մ ^3 նյութում լիցքը կրող մասնիկների թիվն է
e - ն`լիցքը,
V - ն` կրողների արագությունը տվյալ կետում
[j_{h}]= Ա/մ ^2
j_{h} - կրող մասնիկների արագության վեկտորին ուղղահայաց միավոր հարթության միջով անցնող հոսանքի չափն է։
Մասնիկների արագությունը, հետևաբար և հաղորդման հոսանքի խտությունը, ուղիղ համեմատական է էլեկտրական դաշտի լարվածությանը.
(1)
ուր \sigma-ն ինչ-որ մի չափ ունեցող հաստատուն է։
Ապացուցենք, որ (1)-ը Օհմի գրառման տեսքերից  մեկն է։
Այդ նպատակով դիտարկենք \ell կողով մի խորանարդ։ Ենթադրենք նաև, որ երկու հակադիր նիստերը մետաղացված են, և նրանց վրա U պոտենցիալի մեծության  տարբերություն կա։ Այսինքն, շղթայով կհոսի I հոսանք։
,
Ընդունենք` ,
որտեղ R-ը նիստերի միջև եղած դիմադրությունն է։
(1) բանաձևը կոչվում է Օհմի օրենք դիֆերենցիալ տեսքով, քանի որ ներկայացնում է հաղորդման հոսանքի խտության և էլեկտրական դաշտի լարվածության կապը տարածության ցանկացած կետի անվերջ փոքր մոտակայքում։
Պարզ է, որ \sigma գործակիցը Սիմ/մ  չափ ունի։ Այն կոչվում է տեսակարար ծավալային հաղորդականություն և բնութագրում է նյութի հաղորդիչ հատկությունները։
Այսպիսով, մետաղի մակերեսին բավականին մեծ հոսանքի ստեղծման համար բավական է էլեկտրական դաշտի լարվածության չնչին մեծության  առկայությունը։ Դիէլեկտրիկների և կիսահաղորդիչների տեսակարար  ծավալային հաղորդականությունը շատ ավելի փոքր է, քան մետաղներում։ Այդ պատճառով հարմար է այդ նյութերի էլեկտրահաղորդականությունը արտահայտել այլ մեծությամբ - դիէլեկտրիկ կորուստների անկյան միջոցով։
Օհմի օրենքը կարելի է գրել դիֆերենցիալ տեսքով՝
Օհմի օրենքը կոմպլեքս տեսքով ճիշտ է նաև սինուսարդային քվազիստացիոնար հոսանքների համար.
որտեղ z = R + Ix-ը լրիվ կոմպլեքս դիմադրությունն է (R-ը շղթայի ակտիվ դիմադրությունն է, x-ը ռեակտիվ դիմադրությունը)։
Կատեգորիա:Ֆիզիկայի օրենքներ Կատեգորիա:Էլեկտրական շղթաներ
Արևմտահայ գաղթականությունն Ալեքսանդրապոլի գավառում (1914-1922)
Արևելյան Հայաստանի ամենահոծ հայկական բնակչություն ունեցող Ալեքսանդրապոլի գավառն ապաստան դարձավ եղեռնից մազապուրծ հազարավոր գաղթականների համար ։ 1915 թվականի հոկտեմբերին արդեն Ալեքսանդրապոլի գավառում նրանց թիվն հասել էր 22815-ի, որից 6844-ը՝ Ալեքսանդրապոլում ։ Արևմտահայ գաղթականներին օգնության հարցը բնականաբար հայտնվում է տեղական իշխանությունների և հասարակության ուշադրության կենտրոնում։ Ամենայն հայոց Գևորգ Ե կաթողիկոսի հովանավորությամբ այստեղ 1914 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ստեղծվում է Ազգային հանձնաժողով՝ Ալեքսանդրապոլի գավառի թեմիառաջնորդական փոխանորդ Արտակ վարդապետ Սմբատյանի գլխավորությամբ ։ Ազգային կոմիտեն սկզբում լուրջ ուշադրություն է դարձնում հատկապես գաղթականների մոտ տարածված վարակիչ հիվանդությունների կանխմանը, որոնք սպառնում էին նաև գավառի բնակչությանը։ Աստիճանաբար գաղթականների խնամատարության գործը դրվում է կանոնավոր հիմքերի վրա։
Հասարակական կազմակերպություններ
Գաղթականների անընդհատ հոսքի պայմաններում քաղաքում երևան են գալիս հասարակական կազմակերպություններ, որոնք փորձում են միահամուռ ուժերով լծվել այս դժվար գործին։ Ալեքսանդրապոլում ստեղծված բազմաթիվ ընկերություններ, ինչպես նաև անհատներ ձեռնամուխ են լինում որբանոցների, արհեստանոցների ու դպրոցների բացմանը։