cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դանիել Ալվես
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մայիսի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Ադրիանո Չելենտանո
Ադրիանո Չելենտանո (Adriano Celentano, ), իտալացի երգիչ, երգահան, կինոդերասան, կատակերգու, կինոռեժիսոր, հեռուստահաղորդավար և հասարակական գործիչ։ Բեմում քայլելու ձևի պատճառով Իտալիայում նրան անվանում են «Molleggiato» (Զսպանակների վրա)։
Չելենտանոն իտալական երաժշտության պատմության ամենահաջողակ ու ազդեցիկ կատարողներից է։ Իր ողջ կարիերայի ընթացքում նա թողարկել է 41 ալբոմ 150 միլիոն ընդհանուր քանակով, ինչպես նաև նկարահանվել է ավելի քան 40 ֆիլմերում, որոնցից առավել հայտնի են «Անսանձի սանձահարումը» (1980), «Բլեֆ» (1976), «Խելահեղ սիրահարվածը» (1981) և «Բինգո Բոնգո» (1982) ֆիլմերը ։
Երկու անգամ արժանացել է «Դավիդ դի Դոնատելոյի» մրցանակի «Բլեֆ» (1976) և «Թավշյա ձեռքեր» (1980) ֆիլմերում տղամարդու լավագույն դերակատարման համար ։ 1989 թվականին Չելենտանոյին շնորհվել է Միլան քաղաքի բարձրագույն պարգևը՝ Ambrogino d’oro (Ոսկե ամբրոսիս)։ 2007 թ. գլխավորել է «100 ամենավառ կինոաստղերի» ցանկը, որ կազմել էր Time Out ամսագիրը ։
Ադրիանո Չելենտանոյի պատվին է կոչվել № 6697 աստերոիդը, որ հայտնաբերվել է 1987 թվականի ապրիլի 24-ին ։
Նրա կինն է հանրաճանաչ դերասանուհի և երգչուհի Կլաուդիա Մորին։ Նրանք ունեն երեք երեխա՝ Ռոզիտան, Ջիակոմոն և Ռոզալինդա Չելենտանոն։ Վերջինս հայտնի է իր Սատանայի դերով Մել Գիբսոնի Քրիստոսի չարչարանքները ֆիլմում։
Ներկայումս երգիչը կնոջ՝ Կլաուդիա Մորիի հետ ապրում է Գալբյատեում՝ սեփական առանձնատանը ՝ շարունակելով ակտիվ ստեղծագործական կյանքը։
Ադրիանո Չելենտանոն 2005 թվականից բուսակեր է և հանդես է գալիս որպես կենդանիների իրավունքների պաշտպան։
1938-1960. վաղ տարիներ
Ադրիանո Չելենտանոն ծնվել է 1938 թվականի հունվարի 6-ին՝ Բեֆանայի օրը (կատակի տոն) Միլանում՝ Վիա Գլյուկ, 14 (Via Gluck, 14) հասցեում ։ Ընտանիքը, որի հինգերորդ զավակն էր Ադրիանոն, Ապոիլիայից հյուսիս էր տեղափոխվել աշխատանք գտնելու հույսով։ Ադրիանոն մանկությունն անցկացնում է Միլանում։ 12 տարեկան հասակում նա թողնում է դպրոցը և քանի որ նրա ընտանիքն աղքատ էր, սկսում աշխատել որպես ժամագործի աշակերտ ։ Պատանեկան տարիքում Ադրիանոն հաճախ էր նմանակում ամերիկացի կատակերգու Ջերի Լուիսին, և Չելենտանոյի քույրը նմանակողների մրցութին է ուղարկում եղբոր մի լուսանկարը, որում նա Ջերի Լուիսի կերպարով էր։ Արդյունքում Ադրիանոն զբաղեցնում է առաջին տեղը և շահում 100 000 լիր ։ Այդ ժամանակ էլ Ադրիանոն սկսում է հետաքրքրվել երաժշտությամբ և մասնավորապես ռոք-ն-ռոլով, որ նա շատ այլ իտալացիների նման լսել էր 1955 թ.՝ «Դպրոցական ջունգլիներ» ֆիլմի ցուցադրության ժամանակ. այդ ֆիլմում հնչում էր Բիլ Հեյլիի «Rock Around the Clock» երգը։ Այդ օրինակից ոգևորված՝ Չելենտանոն անդամակցում է Rock Boys խմբին, որի կազմի մեջ մտնում էին Ջորջո Գաբերը, Լուիջի Տենկոն ու Յանաչի Էնցոն
1954 թվականին Չելենտանոն սկսում է երգեր գրել ու կատարել սեփական ստեղծագործությունները, իսկ մեկ տարի անց սկսում է համագործակցել ընկերոջ՝ Միկի Դել Պրետեի (Miki Del Prete) հետ, ով հետագայում բազմաթիվ երգեր գրեց Ադրիանոյի համար և երկար ժամանակ նրա պրոդյուսերն էր .. Չելենտանոն նաև I Ribelli խմբի անդամ էր, որի կազմի մեջ մտնում էր նաև Ադրիանոյի ընկերը՝ թմբկահար Ջանի Դել Ալոն (Gianni Dall'Aglio)։ ։
Ադրիանո Չելենտանոյի առաջին պաշտոնական ելույթը տեղի է ունեցել 1957 թվականի մայիսի 18-ին Միլանի Ձմեռային պալատում. Rock Boys խմբի հետ միասին նա մասնակցում է «Ռոք-ն-ռոլի իտալական առաջին փառատոնին»։ Մրցույթին մասնակցում են իտալական բազմաթիվ խմբեր, որոնք գրեթե բոլորը ժյուրիի դատին են ներկայացնում ամերիկացի հայտնի երաժիշտների երգեր ։ Սակայն Rock Boys խումբը ռիսկի է դիմում՝ հանդես են գալիս «Ciao ti dirò» (Ես կասեմ քեզ «չաո») սեփական երգով, և հաղթում ։
1958 թվականի հուլիսի 13-ին Չելենտանոն հաղթում է Անկոնայում տեղի ունեցած թեթև երաժշտության փառատոնում, որտեղ ներկայացնում էր «Il tuo bacio è come un rock» (Քո համբույրն ասես ռոք լինի) երգը, և երկու տարի անց Jolly ընկերությունը պայմանագիր է կնքում Չելենտանոյի հետ և թողարկում վերջինիս ստուդիական ալբոմը՝ Adriano Celentano con Giulio Libano e la sua orchestra: Նույն թվականին Չելենտանոն զինվորական ծառայության է ուղարկվում Կազալե-Մոնֆերատո քաղաք, ապա՝ Թուրին ։
1961-1970. առաջընթացը կարերիայում
1961 թվականի հունվարի 27-ին Չելենտանոն առաջին անգամ մասնակցեց Սան-Ռեմոյի երաժշտական փառատոնին «Ventiquattromila baci» (24 հազար համբույր) երգով։ Այդ ժամանակ զինվորական ծառայության մեջ գտնվող Ադրիանոն փառատոնին մասնակցելու համար պիտի հատուկ թույլտվություն ստանար պաշտպանության նախարար Ջուլիո Անդրեոտիից ։ Ադրիանոն՝ որպես հատուկ ծառայության զորակոչիկ, իրավունք չուներ լքել զորամասը, այդ պատճառով հեռուստատեսային փառատոնի կազմակերպիչները «TV Sorrisi e Canzoni» ամսագրում տպագրում են բաց նամակ՝ ուղղված Անդրեոտիին։ «Երիտասարդ նախարարի» ու երգչի լուսանկարների ներքևում շարադրվում է կատակներով ու ծաղրով համեմված խնդրանք՝ Չելենտանոյին տալ կարճ ժամանակով զորամասից դուրս գալու թույլտվություն, որպեսզի հնարավորություն ունենա մասնակցել փառատոնին։ Նամակում հիշվում էր նաև այն, զորամասում Ադրիանոն կոկորդի հիվանդություն էր ստացել, որը «համարյա դառնալու էր վիրահատական միջամտության պատճառ»։ Բացի այդ «Ventiquattromila baci» երգի հեղինակներից մեկը՝ Պիեռո Վիվարելին, իր կնոջ միջոցով անձամբ հանդիպում է նախարարի հետ։ Անդրեոտին սկզբում ենթադրել էր, թե խոսքը վերաբերում էԱնկոնայում ծառայող տուգանքի ենթարկված գնդապետ Չելենտանոյին։ Սակայն թյուրիմացության վերացումից հետո նախարարը խոստացավ զբաղվել այդ հարցով։ Մի քանի օրից նա հայտնեց, որ թեև զինծառայողների՝ մշակությաին ու սպորտային միջոցառումների մասնակցելու կանոնակարգում (ընդունված դեռ 1920-ական թվականներին) հեռուստատեսության մասին խոսք չկա, սակայն հրետանավոր Ադրիանո Չելենտանոյին թույլ կտրվի Սան-Ռեմոյի փառատոնի ընթացքում բացակայել զորամասից ։ Ելույթի սկզբում Ադրիանոն մեջքով շրջվում է դեպի հանդիսատեսը, ինչը ժյուրին համարում է ոչ հարգալից վերաբերմունք։ Արդյունքում Չելենտանոն զբաղեցնում է միայն երկրորդ տեղը ։ Չնայած դրան՝ «Ventiquattromila baci» երգը հայտնվում է հիթ-շքերթների առաջին հորիզոնականներում և հռչակվում տասնամյակի լավագույն իտալական երգը ։
Նույն թվականի դեկտեմբերի 19-ին երգիչը չեղյալ է համարում Jolly-ի հետ կնքված պայմանագիրն և իր ընկերների ու համակիրների հետ հիմնում ձայնագրման սեփական ստուդիան, որն անվանում են (Clan Celentano)։ Նրանց թողարկած առաջին ձայնապնակը՝ Non mi dir, տարածվեց ավելի քան մեկ միլիոն օրինակով։ 1962 թվականին երգիչը հաղթեց «Կանտաջիրո» մրցույթում, որտեղ հանդես էր եկել «Stai lontana da me» (Դու հեռու ես ինձնից) երգով։ Դրանից հետո նա շրջագայության է մեկնում Ֆրանսիա ու Իսպանիա, ինչպես նաև ստեղծում հեռուստածրագրերի շարք.
1966 թվականին Չելենտանոն որոշում է ներից մասնակցել Սան-Ռեմոյի փառատոնին՝ այս անգամ ներկայացնելով «Il ragazzo della via Gluck» (Տղան Գլյուկ փողոցից) երգը։ Երգը ոչ մի մրցանակի չարժանացավ, սակայն թարգմանվեց 22 լեզվով ու ավելի քան չորս ամիս գլխավորում էր իտալական տարբեր հիթ-շքերթներ ։ Այդ երգը, որում պատմվում է միլանցի հասարակ տղայի կյանքը, Չելենտանոյի առաջին սոցիալ-քաղաքական թեմայով երգն է, որ տարածվեց ողջ աշխարհում ։ Հետագայում այն ընդգրկվեց դասագրքերում որպես բնությունը պահպանելու կոչ ։ Ադրիանո Չելենտանոն թողարկում է նաև համանուն ալբոմը։ Երկու տարի անց երգիչը Սան-Ռեմոյի փառատոնին մասնակցում է «Canzone» երգով ու զբաղեցնում երրորդ տեղը, սակայն երգը նորից առաջին հորիզոնականներն է զբաղեցնում հիթ-շքերթներում ։
1970-1991. հանրաճանաչություն
1970-ական թվականների սկզբներին Չելենտանոն հորինում ու ձայնագրում է «Prisencolinensinainciusol» կոմպոզիցիան, որի տեքստը կազմված էր հորինված անհասկանալի բառերից, որոնք ոչինչ չեն նշանակում ։ Այն խորհրդանշում է մարդկանց անջատվածությունը, միմյանց չհասկանալը։ Երգը երկար ժամանակ մնաց հիթ-շքերթների վերին հորիզոնականներում, ինչպես նաև ընդգրկվեց ամերիկյան հիթ-շքերթներում։ Կոմպոզիցիան կատարվել է ռեչիտատիվով, ինչը կարելի է համարել ռեպ կատարումների առաջին փորձերից մեկը ։ 2009 թ. վերջերին այս կոմպոզիցիան դարձավ ինտերնետ-մեմ ։
1972 թվականին LP ֆորմատով թողարկվեց Չելենտանոյի I mali del secolo ալբոմը, որի բոլոր երգերը հորինել էր երգիչը ։ Երգերից շատերը նվիրված են ժամանակակից աշխարհում առկա խնդիրներին։ Մեծ հաջողություն ունեցավ հատկապես շրջակա միջավայրի աղտոտման դեմ ուղղված «Un albero di trenta piani» (Երեսունհարկանի ծառը) սատիրիկ երգը։ Ձայնագրվեց այդ երգի նաև իսպաներեն տարբերակը՝ «Un arbòl de 30 pisos»: Սկավառակի ձայնագրմանը մասնակցել են Il Balletto di Bronzo խմբի անդամները։ 1995 թվականին ալբոմը վերաթողարկվեց ձայնասկավառակով։ 1976 թվականին երգիչը ձայնագրեց Svalutation ալբոմը։ Այդ ալբոմի համանուն երգում ծաղրանքով քննադատվում էր ճգնաժամային դրությունը, որ այդ ժամանակ տիրում էր Իտալիայում, ինչի շնորհիվ սկավառակը տարածվեց նաև եվրոպական շուկայում և առաջին տեղերն էր գրավում Ֆրանսիայում ու Գերմանիայում։
1979 թվականին Չելենտանոն թողարկեց Soli (Մենակ) ալբոմը, որի ստեղծման ժամանակ երգիչն առաջին անգամ համագործակցեց իտալացի ճանաչված կոմպոզիտոր Տոտո Կուտունյոյի հետ ։ Ալբոմը իտալական հիթ-շքերթների առաջին հորիզոնականներում մնաց 58 շաբաթ ։ Նույն 1979 թ. թողարկվեց Me, live! ալբոմը, որ ձայնագրվել էր Չելենտանոյի՝ Չեզենայում՝ «Դինո Մանուցի» (Stadio Dino Manuzzi) մարզադաշտում, 1977 թ. օգոստոսի 28-ին տեղի ունեցած համերգի ժամանակ ։
1980 թվականին Չելենտանոն թողարկեց ստուդիական ևս մեկ ալբոմ՝ Un po’ artista un po’ no, որի ստեղծմանը մասնակցեց Տոտո Կուտունյոն։ Դրանից հետո նրանց համագործակցությունն ավարտվեց։ Չնայած դրան՝ նրանք մնացին լավ ընկերներ ։ Ընդհանուր առմամբ հատուկ Չելենտանոյի համար Տոտո Կուտունյոն գրել է 13 երգ.
1980-ական թվականների ամենահայտնի ստեղծագործություններից են Atmosfera (ձայնագրված «Նոր ալիքի» ակնհայտ ազդեցությամբ ), ինչպես նաև Deus (1981), I miei americani (1984) ու I miei americani 2 (1986) ալբոմները, որոնք հիմնականում անգլիալեզու հայտնի երաժիշտներ The Beatles, The Platters, Լիթլ Ռիչարդ, Էլվիս Փրեսլի, Ռեյ Չարլզ և այլոց երգերի քավեր տարբերակների հավաքածուներ են։ Բոլոր երգերը թարգմանվել են իտալերեն՝ հնարավորինս հարազատ մնալով բնագրին, կատարվել են որոշակի փոփոխություններ։
1987 թվականին Չելենտանոն Կլաուդիա Մորիի հետ մի եզակի անգամ այցելել է ԽՍՀՄ՝ ներկա լինելու իր «Ջոն Լուի» ֆիլմի պրեմիերային։ Չնայած այն հանգամանքին, որ երգիչը տառապում է աերոֆոբիայով, այդ անգամ նա բացառություն է արել ու ԽՍՀՄ է ժամանել ինքնաթիռով ։ Չելենտանոն երկու համերգ տվեց Մոսկվայում՝ «Օլիմպիական» մարզադաշտում, որոնք դարձան նրա առաջին ելույթներն ութամյա դադարից հետո։
1987 թվականից մինչև 1991 թվականը երգչի կարիերայում ժամանակավոր դադար եղավ։ Այդ ընթացքում նա չթողարկեց որևէ ալբոմ ու չնկարահանվեց որևէ ֆիլմում։ Սակայն 1991 թվականին Չելենտանոն վերսկսեց երաժշտական գործունեությունը՝ թողարկելով Il re degli ignoranti (Անուսների արքան), որ բաղկացած էր 10 երգից։ Սկավառակը ներառում էր նաև հին երգերի ռեմեյքեր (օրինակ՝ 1983 թվականին թողարկված Atmosfera ալբոմի «Cammino» երգի ռեմեյքը)։ Սկավառակի երգերի ձայնագրման ժամանակ երգչին ձայնակցել են իր երեխաները՝ Ջակոմոն, Ռոզիտան ու Ռոզալինդան։ Ալբոմի երկու երգերի համար նկարահանվել է տեսահոլովակ։ Նույն թվականին Չելենտանոն գրել ու հրատարակել է համանուն գիրքը.
1994-2008. նոր ժամանակաշրջան
1990-ական թվականներին Չելենտանոյի երաժշտական կարիերայում սկիզբ առավ նոր փուլ։ Հրաժարվելով կինոյում նկարահանվելուց ՝ Չելենտանոն սկսեց համագործակցել նոր հեղինակների հետ ու ձայնագրել նոր ալբոմներ։ Եռամյա դադարից հետո՝ 1994 թվականին, երգիչը թողարկեց Quel punto ստուդիական ալբոմը և նույն թվականի մայիսի 18-ին վերադարձավ բեմ՝ համերգային շրջագայության մեկնելով Իտալիա ու արտասահման ։ 1995 թվականին Չելենտանոն թողարկեց ռեմիքսների՝ իր առաջին ու միակ ալբոմը՝ Alla corte del remix, որի ստեղծմանը մասնակցել են այնպիսի երաժիշտներ, ինչպիսիք են Alex Party-ն, Gabriele Cerlini-ն և Սքեթմեն Ջոնը։ Սեպտեմբերի 27-ին Չելենտանոն ելույթ ունեցավ բարեգործական համերգում, որ նվիրված էր հիվանդ երեխաներին և անցկացվում էր Ֆրանսիայի Լուրդ քաղաքում։ Համերգը կազմակերպվել էր իտալական մշակույթի մի շարք գործիչների կողմից, որոնց թվում էին Ջանի Մորանդին ու Մոգոլը։ 1996 թվականին Չելենտանոն, համագործակցելով կոմպոզիտոր Կարլո Մացոնիի ու գործիքավորող Ֆիո Զանոտիի հետ, ձայնագրեց Arrivano gli uomini սկավառակը, որ ներառում էր 11 նոր երգ։ Ալբոմը մեծ հաջողություն ունեցավ ոչ միայն Իտալիայում, այլև Գերմանիայում ու եվրոպական այլ երկրներում ։
1997 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Չելենտանոն ելույթ ունեցավ Բոլոնիայում տեղի ունեցող համերգում, որ նվիրված էր 23-րդ եվհարիստյան ազգային կոնգրեսին։ Համերգին ներկա էր նաև Յոհան Պաուլ II-ը ։ 1998 թվականին Կլաուդիա Մորին ամուսնուն առաջարկեց ալբոմ ձայնագրել ճանաչված երգչուհի Մինայի հետ ։ Արդյունքում ձայնագրվեց Mina Celentano ալբոմը, որ վաճառվեց շուրջ 1 600 000 օրինակով և դարձավ Մինայի՝ ողջ կարիերայի ընթացքում ամենաշատ վաճառված ալբոմը ։ Ալբոմի երգերից մեկի հիման վրա նկարահանվել է մուլտիպլիկացիոն տեսահոլովակ։ 1999 թվականին Չելենտանոն սկսում է համագործակցել կոմպոզիտոր Ջանի Բելայի հետ, ինչպես նաև շարունակում է աշխատել հայտնի բանաստեղծ-երգահան Մոգոլի հետ։ Նրանց հետ համատեղ Չելենտանոն ձայնագրեց ու թաղարկեց ստուդիական 5 ալբոմ, որոնցից առաջինը Io non so parlar d’amore ((Ես չգիտեմ խոսել սիրո մասին) ալբոմն էր, որ վաճառվեց երկու միլիոն օրինակով և իտալական հիթ-շքերթներում պահպանվեց 100 շաբաթ ՝ երգչին թույլ տալով նորից վայելել հասարակության ուշադրությունը ։ Ալբոմը ներառում է այնպիսի երգեր, ինչպիսիք են՝ «Gelosia» (Խանդ), «Senza amore» (Առանց սիրո), «L’emozione non ha voce» (Զգացմունքը ձայն չունի), ինչպես նաև՝ «L’arcobaleno» (Ծիածան), որ նվիրված է իտալացի հայտնի երգիչ ու կոմպոզիտոր Լուչիո Բատիստիին, ով մահացել է 1998 թ. :
Մեկ տարի անց Չելենտանոն որոշում է չընդհատել համագործակցությունը Ջանի Բելայի ու Մոգոլի հետ և ձայնագրում է Esco di rado e parlo ancora meno ալբոմը։ Սակայն ալբոմում ներառված են երկու երգ, որ գրվել են այլ հեղինակների՝ Կարլո Մացոնիի ու Իվանո Ֆոսատիի կողմից։ Արդյունքում ձայնասկավառակը մեծ հաջողության արժանացավ և 2001 թվականին դարձավ պլատինե։ Բացի այդ՝ վաճառվեց սկավառակի շուրջ 1 800 000 օրինակ, թեև դրա թողարկման ժամանակ նախորդ ալբոմը՝ Io non so parlar d’amore, շարունակում էր մնալ Իտալիայի՝ ամենաշատ վաճառվող 50 ձայնասկավառակների ցանկում։
2002 թվականին թողարկվեց Per sempre ալբոմը։ Ձայնասկավառակը մեծ հաջողություն ունեցավ ոչ միայն Իտալիայում, այլև նրա սահմաններից դուրս ։ Մի քանի երգերի ձայնագրմանը մասնակցել են ամերիկացի նշանավոր ջազ կոմպոզիտոր ու դաշնակահար Չիկ Կորիան ։ Այս ալբոմում է ընդգրկված Ջանի Բելայի «Confessa» երգը. նրա տեսահոլովակը YouTube կայքում դիտել են ավելի քան 5.4 միլիոն օգտատերեր։ 2004 թվականին Ադրիանո Չելենտանո՝ որպես հյուր, ելույթ է ունեցել Սան-Ռեմայի փառատոնի ժամանակ ։ Նույն թվականին նա թողարկեց հերթական ստուդիական ալբոմը՝ C’è sempre un motivo:
Անձնական կյանք
Ադրիանո Չելենտանոն իր ապագա կնոջ՝ դերասանուհի Կլաուդիա Մորիի հետ ծանոթացել է «Ինչ-որ տարօրինակ տիպ» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ ։ 1964 թ. հուլիսի 14-ին նրանք գաղտնի պսակվել են Գրոսետո քաղաքի Սբ. Ֆրանցիսկի եկեղեցում ։ Կլաուդիան զբաղեցնում է Clan Celentano ընկերության գործադիր տնօրենի պաշտոնը։ Նրանք ունեն երեք երեխա՝ Ռոզիտան, Ռոզալինդան ու Ջակոմոն ։
Ջակոմոն երգիչ է, Ռոզալինդան՝ կինոդերասանուհի։ 2004 թ. նոյեմբերին ծնվել է Ջակոմո Չելենտանոյի որդին՝ Սամուելեն, ով ներկայումս Ադրիանոյի ու Կլաուդիայի միակ թոռն է ։
Չելենտանոն հետաքրքրվում է ֆուտբոլով ու երկրպագում է Ինտեր ակումբին. 2008 թ. նա ելույթ ունեցավ այդ խմբի 100-ամյակին նվիրված համերգում.
Չելենտանոյի հոբբին ներկայումս շարունակում է մնալ ժամացույցների վերանորոգումը ։ Երգիչն զբաղվում է նաև թենիսով, բիլիարդով, լուսանկարչությամբ, խաղում է շախմատ և սիրում է պատրաստել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի երգիչներ Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Միլան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1938 ծնունդներ Կատեգորիա:Իտալացի երգահաններ Կատեգորիա:Իտալացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Իտալացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Կիթառահարներ Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ
Խերսոնկա (Տացինսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Դավիթ Կոպպերֆիլդ
«Դավիթ Կոպպերֆիլդի կյանքը՝ պատմված իր կողմից» (The Personal History, Adventures, Experience and Observation of David Copperfield the Younger of Blunderstone Rookery), Չարլզ Դիքենսի հիմնականում ինքնակենսագրական վեպը, որը 5 մասով հրատարակվել է 1849 թվականին, իսկ 1850 թվականին՝ առանձին գրքով ։ Սա նրա առաջին ստեղծագործություններից է, որում պատումը տարվում է առաջին դեմքով։
Սյուժե
Դավիթ Կոպպերֆիլդը լույս աշխարհ է գալիս հոր մահից մի քանի ամիս անց։ Երբ տղան 7 տարեկան էր, նրան ջերմորեն սիրող մայրը ամուսնական դաշինք է կնքում խստաբարո պարոն Մերդստոնի հետ։ Տղայի և խորթ հոր միջև փոխադարձ թշնամանք է սկսում, որն ուժգնանում է այն բանից հետո, երբ տան կառավարումն իր վրա է վերցնում Մերդստոնի քույրը, իսկ հայրացուն սկսում է տանջել Դավիթին անբավարար առաջադիմության համար։
Մերդստոնը ճանապարհում է տղային մասնավոր դպրոց, որտեղ, չնայած ուսուցիչների ճնշումներին, նա կարողանում է սփոփանք գտնել ընկերների հետ շփումներում, ինչպիսիք էին Ջեյմս Ստրիֆորթը և Թոմի Տրեդլսը։ Այդ ընթացքում տղայի մայրը մահանում է, և Մերդստոնը նրան ուղարկում է Լոնդոն՝ աշխատելու իրեն պատկանող գործարանում։ Այնտեղ տղային տեղավորում են ապրելու Ուիլկինս Միկոբրի տանը, որը, չնայած սարսափելի չքավորությանը, մշտապես պահպանում է իր լավատեսությունը։
Կորովկի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Կորովկի (Коровки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Դավիթ Կոպպերֆիլդ
Սյուժե
Անընդհատ նոր ու նոր անձինք են գալիս ու անցնում Դավիթի կյանքով, մինչև որ գրքի վերջում նա ի վերջո դառնում է երիտասարդ փայլուն գրող։ Որոշ ժամանակ նա անց է կացնում տատի փաստաբանի՝ միստեր Ուիկֆիլդի տանը, որն ալկոհոլիզմի անդունդն էր գլորվում օգնական զզվելի Ուրիաս Հիպի ձեռքով, որը ծերունու մեջքի հետևում մութ գործեր էր անում։
Դառնալով Ուիկֆիլդի գործընկերը՝ Հիպը աշխատանքի է ընդունում Միկոբրին։ Վերջինս Կոպպերֆիլդի ևս մեկ մանկության ընկերոջ՝ Տրելդսի հետ ձեռք է բերում Հիպի խարդախությունների ապացույց և դրանք ջրի երես հանում։ Սրան զուգահեռ ընթանում է նաև Սթիրֆորթի պատմությունը, որը գայթակղում է որբուհի Էմլիին և նրա հետ փախչում Եվրոպա. այս սյուժետային գիծն ավարտվում է ողբերգությամբ։
Միլենա Հարիտո
Միլենա Հարիտո (Milena Harito, ), ալբանացի կին քաղաքական գործիչ, Ալբանիայի սոցիալիստական կուսակցության անդամ։ Ալբանիայի ինովացիայի և հանրային կառավարման նախարար (2013 թվականի սեպտեմբերի13-ից)։
Կորովկի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Միլենա Հարիտո
Կենսագրություն
Միլենա Հարիտոն ծնվել է 1966 թվականին Տիրանայում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Տիրանայի Sami Frasheri ավագ դպրոցում։ 1984-1989 թթ. սովորել է Տիրանայի համալսարանի հասարակագիտական ֆակուլտետում, 1993 թվականին ավարտել է Պիեռ և Մարի Կյուրի համալսարանը մասնագիտացված բարձրագույն կրթության մագիստրոսի դիպլոմով, 1997 թվականին՝ նույն համալսարանի հեռահաղորդակցման և ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների բաժինը դոկտորի կոչումով ։
Դավիթ Կոպպերֆիլդ
Սյուժե
Դավիթն այդ ընթացքում սիրահարվում է պարզամիտ Դորա Սպընլոյին, որը դառնում է նրա կինը։ Անգործնական Դորայի մահից հետո գլխավոր հերոսը երջանկություն է գտնում միստր Ուիկֆիլդի դստեր՝ Ագնեսի շնորհիվ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1849 վեպեր Կատեգորիա:Չարլզ Դիքենսի վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպեր Կատեգորիա:1850 վեպեր Կատեգորիա:Մանկական վեպեր Կատեգորիա:Արկածային վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր
Միլենա Հարիտո
Կենսագրություն
Հաջորդաբար աշխատել է Ֆրանս Տելեկոմ-Օրանժ կազմակերպության ռազմավարական վարչությունում՝ իրականացնելով ֆրանս-եվրոպական կարգավորող մարմնի գործառույթները։ Այնուհետև նույն կառույցում զբաղեցրել է մի շարք ղեկավար պաշտոններ։
2013 թվականին ընտրվել է Ալբանիայի պառլամենտի անդամ։ Տիրապետում է ֆրանսերենի, անգլերենի, իտալերենի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1966 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 4 ծնունդներ Կատեգորիա:Ալբանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Տիրանայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ալբանիայի խորհրդարանի պատգամավորներ Կատեգորիա:Ալբանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Աստերոիդների ցանկ (123201-123300)
Աստերոիդների ցանկ (123101-123200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (123301-123400)
Վեռատի
Վեռատի (Värati), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տիստամաա շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տիստամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Արծվիկ Մինասյան
Արծվիկ Գարեգինի Մինասյան (հունվարի 1, 1972 թ., Ոսկեթաս, ՀԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի պետական քաղաքական գործիչ, Հայ յեղափոխական դաշնակցություն կուսակցական հայաստանյան ղեկավարներից, Հայաստանի տնտեսական զարգացման և ներդրումների նախարար (24.02.2016 թ. - 06.10.2016 թ., 12.05.2018 - 04.10.2018)։
Կրթություն
Ա. Մինասյանը 1990-1995 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետում՝ ստանալով տնտեսագետ-մաթեմատիկոսի որակավորմամբ «տնտեսագիտական կիբեռնետիկա» մասնագիտությամբ։ 1995-1998 սովորել է Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտուրայում։ 1997-1998 թվականներին կարճաժամկետ ծրագրերով ուսումը շարունակել է Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, ԱՄՆ Վաշինգտոնում և Նյու Յորք քաղաքներում՝ մասնակցելով անցումային շրջանի տնտեսական վերափոխումների հիմնախնդիրներին նվիրված դասընթացներին։ 1997-2001 սովորել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը` ստանալով իրավաբանի որակավորում։
Կուսակցական գործունեություն
Արծվիկ Մինասյանը հանդիսանում է Հայ յեղափոխական դաշնակցություն կուսակցության անդամ։
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարար
Որպես ՀՀԿ-ՀՅԴ կուսակցությունների կոալիցիոն համագործակցության արդյունք՝ Արծվիկ Մինասյանը ՀՀ նախագահի 2016 թվականի փետրվարի 24-ի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության էկոնոմիկայի նախարար ։ Այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև նույն թվականի հոկտեմբերի 6-ը ։ 2018 թվականի մայիսի 12-ին նշանակվել է ՀՀ տնտեսական զարգացման և ներդրումների նախարար, 2018 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ազատվել է զբաղեցրած պաշտոնից ։
ՀՀ բնապահպանության նախարար
Որպես ՀՀԿ-ՀՅԴ կուսակցությունների կոալիցիոն համագործակցության արդյունք՝ Արծվիկ Մինասյանը ՀՀ նախագահի 2016 թվականի սեպտեմբերի 27-ի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության բնապահպանության նախարարի պաշտոնում
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ոսկեթաս գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 5-րդ գումարման ընթացքում լիազորությունները դադարեցրած պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ Բնապահպանության նախարարներ
Պղնձե հեծյալ
Պղնձե հեծյալ (Медный всадник), հուշարձան, որը գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքի Սենատական հրապարակում, նվիրված է Պետրոս Առաջինին։ Բացումը տեղի է ունեցել 1782 թվականի օգոստոսի 7-ին։ Իր անվանումը ստացել է Ալեքսանդր Պուշկինի համանուն պոեմից, չնայած այն հանգամանքին, որ ի սկզբանե այն պատրաստված է եղել բրոնզից ։
Ստեղծման պատմությունը
Պետրոսի` նժույգով արձանի մոդելը կերտել է քանդակագործ Էթիեն Մորիս Ֆալկոնեն 1768-1770 թվականներին։ Արձանի գլուխը քանդակել է նույն քանդակագործի աշակերտուհի Մարի Անն Կոլլոն։ Ֆալկոնեի ծրագրով օձը կերտել է Ֆեոդոր Գորդեևը։ Արձանի ձուլվածքը իրականացվել է ձուլման վարպետ Վասիլի Եկիմովի ղեկավարությամբ՝ ստանալով իր վերջնական տեսքը 1778 թվականին։ 1766 թվականի օգոստոսի 6-ին Փարիզում ռուս պատվիրակ Դմիտրի Գոլիցինը համաձայնագիր կնքեց Եկատերինա II-ի կողմից երաշխավորված ֆրանսիացի քանդակագործ Ֆալկոնեի հետ։ Շուտով Ֆալկոնեի` Պետերբուրգ ժամանումից հետո՝ 1766 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, հուշարձանի ստեղծման աշխատանքները սկսեցին մեծ թափով առաջ գնալ։ Նրա արվեստանոցը դարձավ Ելիզավետա Պետրովնայի ձմեռային դղյակի նախկին գահադահլիճը։ Դղյակի մոտակայքում գտնվող նախկին ախոռի քարե շինությունը ծառայում էր որպես Ֆալկոնեի կացարան։ 1773 թվականի սկզբին Ֆալկոնեին օգնության եկավ Ֆելտեն. նա պետք է փոխարիներ աշխատանքից հեռացված կապիտան դե Լասկարիին, և բացի այդ, հուշարձանի կանգնեցման հարցում պրոֆեսիոնալ ճարտարապետի հսկողություն էր անհրաժեշտ ։
«Որոտաքար»
Որոտաքարը գտնվել է Կոննայա Լախտա գյուղի շրջակայքում։ Այն բանից հետո, երբ այն առանձնացվեց հողից, փորվածքը լցվեց ջրով՝ առաջացնելով մինչև այսօր պահպանված ջրափոսը, որը հայտնի Պետրովսկի լճակ անվանմամբ։ Քարը, գտնվելու վայրից մինչև Սանկտ Պետերբուրգ, անցել է 7855 մետր ճանապարհ ։ Քարի տեղափոխման համար հատուկ ընտրվել են ձմեռվա ամիսներ, երբ հողը սառած էր և կկարողանար դիմանալ ծանրությանը։ Այս եզակի օպերացիան շարունակվեց 1769 թվականի նոյեմբերի 15-ից մինչև 1770 թվականի մարտի 27-ը։ Քարը հասցվեց Ֆիննական ծոցի ափը, որտեղ դրա բեռնելու համար ստեղծվեց հատուկ նավակայան։ Ջրով քարի տեղափոխումն իրականացվեց հայտնի նավաշինարար Գրիգորի Կորչեբնիկովի ստեղծած հատուկ նավով։ Հսկայական «Որոտաքարը» հասավ Պետերբուրգ 1770 թվականի սեպտեմբերի 26-ին։ Նևա գետի ափին գործածվեց բեռնաթափման հետևյալ ձևը. նավը խորտակվեց և ի սկզբանե գետի հատակին դրված ցցերի միջոցով քարը հանվեց ափ։ Քարը իր վերջնական տեսքը ստացավ Սենատական հրապարակում` զգալիորեն կորցնելով իր սկզբնական չափսերը։
Հուշարձան
1769 թվականին ավարտված հուշարձանի գիպսե մոդելը, որը հաջորդ տարում հանրությանը ցույց տրվեց երկու շաբաթ շարունակ, սպասում էր ձուլվածքին։ Ֆալկոնեն, որը երբևիցե չէր զբաղվել նմանատիպ ձուլվածքով, հրաժարվեց ինքնուրույն կերտել ձուլվածքը և սպասեց ֆրանսիացի վարպետ Բ. Էրսմանեի գալուստին։ Ձուլորդը իր 3 օգնականների հետ ժամանեց 1772 թվականի մայիսի 11-ին` իր հետ բերելով հաջողության երաշխիքի համար անհրաժեշտ բոլոր պարագաները` «հող, ավազ, կավ…» : Սակայն երկար սպասված վարպետը չկարողացավ կատարել իր առջև դրված պահանջները, և շուտով Ֆալկոնեի պահանջով նա հեռացվեց։ Այդ պահից սկսած Ֆալկոնեն իր վրա վերցրեց ձուլման աշխատանքները։ Քանդակագործության առանձին ձուլվածքը տեղի ունեցավ 1775 թվականի ամռանը։ 1777 թվականին պատրաստվեցին արձանի վերին հատվածները։ 1778 թվականին Ֆալկոնեն ստիպված էր լքել Ռուսաստանը։ Հուշարձանի աշխատանքները հանձնվեցին Յու. Մ. Ֆելտենին։ Հուշարձանը հանդիսավորությամբ բացվեց 1782 թվականի օգոստոսի 7-ին։ Ճակատագրի քմահաճությամբ Ֆալկոնեն այդպես էլ չհրավիրվեց արձանի բացմանը։ Այն ռուս արքայի երկրորդ հուշարձանն էր։ Նժույգի վրա պայմանական հանդերձով նստած` Ֆալկոնեն Պետրոսին պատկերել է որպես օրենսդիր և քաղաքակրթիչ։ Ահա թե ինչ է գրում Ֆալկոնեն այս առիթով. «Իմ հուշարձանը կդրվի… Ես սահմանափակվում եմ միայն այս հերոսի արձանով, որին ես դիտարկում եմ ոչ թե որպես հզոր զորապետ, ոչ թե որպես հաղթող, չնայած նա եղել է և´ մեկը, և´ մյուսը։ Օրենսդիր-ստեղծող բարձր անհատականություն»։ Քանդակագործը Պետրոսին պատկերել է ընդգծված դինամիկ իրավիճակում, հագցրել է պարզ և թեթև հագուստ, որը ըստ քանդակագործի, պատկանում է «բոլոր ազգությանը, բոլոր տղամարդկանց և բոլոր դարերին. մի խոսքով, դա հերոսական հանդերձանք է»։ Հարուստ թամբը նա փոխարինել է արջի մորթով, որը խորհրդանշում է թագավորի քաղաքակրթված ազգությունը։ Վիթխարի ժայռի տեսք ունեցող պատվանդանը Պատրոս Առաջինի հաղթահարած դժվարությունների սիմվոլն է։ Իսկ նրա ոտքերի տակ գտնվող օձը մարմնավորում է «չար ուժերը»։ Եվ միայն արքայի գլխին դրված դափնե պսակը և գոտկատեղուց կապվաց թուրը տալիս են Պետրոսին հաղթանակող-զորահրամանատարի տեսք։ Ստեղծագործության հիմնական մտքի քննարկումներին մասնակցել են Եկատերինա II, Դիդրոն և Վոլտերը։ Հուշարձանը պետք է մարմնավորեր քաղաքակրթության, մտքի, մարդկային կամքի հաղթանակը վայրի բնության դեմ։ Պատվանդանը պետք է խորհրդանշեր բնությունը, բարբարոսությունը, և այն փաստը, որ Ֆալկոնեն վիթխարի որոտաքարը հղկել, ողորկել էր, առաջացրեց ժամանակակիցների վրդովմունքն ու քննադատությունը։ Պետրոս I թիկնոցի ծալքերից մեկի վրա քանդակագործը թողել է գրվածք. «Ծեփակերտել և ձուլել է Էտթեն Ֆալկոնեն 1778 թվականին»։ Պատվանդանի մի կողմի վրա արված գրությունը ասում է. «Պետրոս Առաջինին՝ Եկատերինա Երկրորդից 1782 թվական» («ПЕТРУ перьвому ЕКАТЕРИНА вторая лѣта 1782 »), իսկ մյուս կողմից կա հետևյալ գրությունը. «PETRO primo CATHARINA secunda MDCCLXXXII»: Այս ամենից կարելի է ենթադրություն անել, որ կայսրուհին ցանկացել է սահմանել հաջորդականության գիծ` Պետրոսի և սեփական գործունեության ժառանգություն ։ Պետրոս առաջինի հուշարձանը արդեն 18-րդ դարում դարձավ քաղաքի լեգենդի և անեկդոտների թիրախ, իսկ ահա 19-րդ դարի սկզբին այն դարձավ ռուս պոեզիայի ամենահայտնի թեմաներից մեկը։
Մայոր Բատուրինի մասին լեգենդ
1812 թվականի Հայրենական պատերազմի ժամանակ ռուս զորքերի նահանջման արդյունքում առաջացավ Սանկտ Պետերբուրգը ֆրանսիական զորքերի կողմից նվաճվելու վտանգ։ Այդ մտքից անհանգստացած` Ալեքսանդր I հրամայեց քաղաքից դուրս տանել արվեստի ամենաթանկ ստեղծագործությունները։ Պետքարտուղար Մոլչանովին հանձնարարվեց Պետրոս I-ի հուշարձանը տեղափոխել Վոլգոգրադ, և այս գործողության համար հատկացվեց մի քանի հազար ռուբլի։ Այդ ժամանակ ոմն մայոր Բատուրինը հանդիպեց արքայի ընկեր իշխան Գոլիցինի հետ և փոխանցեց նրան, որ իրեն հետապնդում է նույն երազը։ Նա տեսնում է իրեն Սենատական հրապարակում։ Պետրոսի հայացքը շրջվում է։ Հեծյալը իջնում է ժայռի վրայից և պետերբուրգյան փողոցներով ուղևորվում է դեպի Քարե կղզի, որտեղ մի ժամանակ ապրում էր Ալեքսանդր I: Հեծյալը մտնում է Քարե կղզու բակը, որտեղից նրան դեմ հանդիման դուրս է գալիս տերը։ «Երիտասարդ, ինչ արեցիր դու իմ Ռուսաստանի հետ, - ասում էր նրան Պետրոս Մեծը,- բայց քանի դեռ ես իմ տեղում եմ, իմ քաղաքին ոչինչ չի սպառնում»։ Հետո հեծյալը հետ է շրջվում և նորից լսվում է նժույգի «ծանր-հնչեղ վարգը»։ Բատուրինի պատմվածքից ապշած` իշխան Գալիցինը տիրոջն է հայտնում լսածի մասին։ Արդյունքում Ալեքսանդր I չեղարկում է հուշարձանի տարհանման իր հրամանը։ Հուշարձանը մնաց իր տեղում  ։ Կան ենթադրություններ, որ Ա.Ս. Պուշկինի «Պղնձե հեծյալը» պոեմը գրված է մայոր Բատուրինի մասին լեգենդի հիման վրա ։
«Խե՜ղճ Պավել»
Պետերբուրգյան բանահյուսությունում լայն տարածում ունի ապագա կայսր Պավել I-ի` Պետրոս Մեծի ուրվականի տեսիլքի մասին լեգենդը, այն վայրում, որտեղ հիմա կանգնեցված է հուշարձանը։
Մի անգամ երեկոյան Պավելը իր ընկերոջ՝ իշխան Կուրակինի ուղեկցությամբ քայլում էր Պետերբուրգի փողոցներով։ Հանկարծ առջևում երևում է լայն վերարկուի մեջ փաթաթված մի մարդ։ Թվում էր, թե այդ մարդը սպասում էր ճամփորդներին, և երբ վերջիններս մոտեցան, գնում էր նրանց կողքով։ Պավելը ցնցվեց և ասաց Կուրակինին. «Մեզ հետ ինչ-որ մեկը քայլում է»։ Սակայն Կուրակինը ոչ մեկին չէր տեսնում և փորձում էր վստահեցնել դրանում կայսրին։ Հանկարծ ուրվականը խոսում է. «Պավել, խե˜ղճ Պավել։ Ես այն մարդն եմ, ով քեզ կարեկցում է»։ Հետո ուրվականը անցնում է ճամփորդներից առաջ, ասես նրանց տանում է իր հետևից։ Հասնելով հրապարակի կենտրոն` նա ցույց տվեց ապագա հուշարձանի տեղը։ «Հաջողություն, Պավել,- ասաց ուրվականը,- դու շուտով ինձ նորից կտեսնես այստեղ»։ Եվ երբ գնալիս նա բարձրացրեց գլխարկը, Պավելը սարսափահար նայեց Պետրոսի դեմքին։
Ինչպես ցույց են տալիս լեգենդի տեքստաբանական վերլուծությունները, դրանք առաջացել են բարոնուհի Ֆոն Օբերկիրհի հուշագրություննեից։ Բարոնուհին մանրամասն բնութագրում է հանգամանքները, ըստ որի Պավելը, հակառակ իր կամքի, հրապարակավ պատմում է այդ պատմությունը։ Հաշվի առնելով երկարամյա օրագրային հուշագրությունների ճշգրտությունը և բարոնուհու ու Պավելի կին` Մարիա Ֆյոդորովնայի ընկերությունը` ամենայն հավանականությամբ լեգենդի աղբյուրը հանդիսանում է հենց ինքը` ապագա տիրակալը ։
Արդյո՞ք Պավելը այս պատմությունը դիտարկել է որպես հետաքրքրաշարժ զավեշտանք։ Ըստ հուշագրությունների տեսակետի` հենց այնպես չէ, որ ֆոն Օբերկինհը հայտնում է, որ հիշատակի ընթրիքից կես ամիս անց Պավելը Պետերբուրգից նամակ է ստանում։ Նամակը տեղեկացնում էր Պետրոս Մեծի հուշարձանի հանդիսավոր բացման մասին, որը հետագայում ստացավ Պղնծե հեծյալ անվանումը։ Ըստ Ֆոն Օբերինհի` նամակը կարդալու ժամանակ տիրակալը ինչքան էլ փորձում էր ժպտալ, միևնույնն էր նրա դեմքը պատված էր մեռելային գունատությամբ ։
Պղնձե հեծյալը և «առեղծվածային պետերբուրգյան տեքստ»
Պղնձե հեծյալի մոտիվը ընկած է ռուս գրականության «առեղծվածային պետերբուրգյան տեքստի» կենտրոնում` համակված հակասականությամբ և սյուռեալիզմով : Իր` «Պղնձե հեծյալ» անվանումը հուշարձանը «պարտական» է Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի համանուն ստեղծագործությանը։ 1824 թվականի ջրհեղեղի ժամանակ կորցնելով իր սիրեցյալ Պարաշին` չինովնիկ Եվգենին մոլուցքի մեջ թափատում էր Պետերբուրգով մեկ։ Պետրոս Մեծի հուշարձանին դեմ առնելով` հերոսը հասկանում է, որ հենց թագավորն է մեղավոր իր դժբախտությունների մեջ։ Եվգենին սպառնում է արձանին, և Պղնձե հեծյալը իջնում է պատվանդանից և խելագարի հետևից վազում։ Իրականում վազում է արդյոք բրոնզե կուռքը թե դա միայն չինովնիկի հիվանդագին գիտակցության մեջ էր, անհայտ է ։ Այս նույն մոտիվը գրված է նաև Ֆ.Մ. Դոստոևսկու «Դեռահասը» վեպում։ «Իսկ մինչ, երբ այդ մառախուխը կծփա և վերև կգնա, արդյո՞ք չի գնա իր հետ այս փտած, լպրծուն քաղաքը, բարձրանում է մշուշի հետ և անհետանում ինչպես ծուխ, և մնում է հին ֆիննական ճահիճը, իսկ նրա մեջտեղում, թերևս գեղեցկության համար, բրոնզե հեծյալը կրակի պես շնչող, ուժասպառ ձիու վրա» ։ Անդրեյ Բելովի «Պետերբուրգ» վեպում հերոսը, հալուցինացիաներին գերի ընկած, չար ուժերի հետ պայման է կապում և սպանում է իր ընկերոջը։ Հետո նա բարձրանում է դիակի վրա և կարծրանում է Պղնձե հեծյալի դիրքով` ցուցադրելվ իր զենքը` արյունոտ մկրատը ։ Եվ վերջապես, 20-րդ դարի հայտնի միստիկ և ֆանտազյոր Դանիել Անդրեևը, «Աշխարհի վարդ» ստեղծագործությունում, նկարագրելով սատանայական աշխարներից մեկը, հայտնում է այն մասին, որ Պետերբուրգում Պղնձե հեծյալը` ջահը ձեռքին, հանդիսանում է միակ լույսի աղբյուրը, ընդ որում Պետրոսը նստած է ոչ թե ձիու, այլ հրեշավոր վիշապի վրա ։
Հիշարժան մետաղադրամներ
1988 թվականին ԽՍՀՄ Պետական բանկը Սանկտ-Պետերբուրգում շրջանառության մեջ հանեց Պղնձե հեծյալի պատկերով հիշարժան մետաղադրամներ` 5 ռուբլի անվանական գնով։ Մետաղադրամը պատրաստվեց պղնձե-նիկելային ձուլվածքից 2 մլն. օրինակով և 19.8 գրամ քաշով։ Իսկ 1990 թվականին Պետական բանկը թողարկեց հիշարժան մետաղադրամ «ռուսական միասնական պետության 500-ամյակ» շարքից 900 ոսկե նմուշ 100 ռուբլի անվանական գնով` Պետրոս I նվիրված հուշարձանի պատկերով ։
Ֆիլատելիայում
Հուշարձանը պատկերված է Ռուսաստանի 1904 թվականի № 58 (բարեգործական հրատարակում) նամականիշի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Բրոնզե արձաններ
(2384) Շուլհոֆ
(2384) Շուլհոֆ (Schulhof), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1943 թվականի մարտի 2-ին Մարգարիտա Լոժյեի կողմից Նիցայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,609671 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2935 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9259 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1539,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,23379 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,54° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1943 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մարգարիտա Լոժյեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (298801-298900)
Աստերոիդների ցանկ (298701-298800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (298901-299000)
Վահրամ Թաթիկյան
Վահրամ Շահենի Թաթիկյան (նոյեմբերի 14, 1949, Երևան, Հայաստան - դեկտեմբերի 16, 2019, Ծաղկաձոր, Հայաստան), բանաստեղծ, արձակագիր, գորգագետ, երգահան, Հայաստանի գրողների միության անդամ։
Կենսագրություն
Վահրամ Թաթիկյանը ծնվել է 1949 թվականի նոյեմբերի 14-ին՝ Երևանում ։ Նա արձակագիրներ Շահեն Թաթիկյանի և Շաքե Վարսյանի որդին է ։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի հնագիտության բաժինը` մասնագիտանալով հայ արվեստի պատմության մեջ։ 1974 թվականից աշխատել է Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արվեստի ինստիտուտում։ Գորգագիտությանը նվիրված բազմաթիվ գիտական հոդվածների և հրապարակումների հեղինակ է, ինչպես նաև ավելի քան քսան գորգերի էսքիզների, որոնք գործվել ու պահվում են տարբեր հավաքածուներում։ Հեղինակել է նաև հարյուրավոր երգեր ու տարբեր լուսանկարներ։
Վահրամ Թաթիկյանը 1988 թվականին մասնակցել է Արցախյան շարժմանը։ 1981 թվականին հրատարակվել են նրա «Հայկական գորգարվեստ» և «Քառասուն երգ կամ երկու համերգ ձեզ համար» գրքերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նոյեմբերի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:1949 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:2019 մահեր Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ երգահաններ
Նոսիկովկա
Նոսիկովկա (Носиківка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նոսիկովկա գյուղում բնակվում էր 924 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 30 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 30,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1750 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Յարուգայի հիդրոէլեկտրակայան
Յարուգայի հիդրոէլեկտրակայան, հիդրոէլեկտրակայան Շիբենիկ Կնին օկրուգում գտնվող Կրկա գետի վրա, Դալմաթիա, Խորվաթիա։
Յարուգան աշխարհի ամենահին էլեկտրաէներգիա արտադրող ձեռնարկությունն է։ Դրա ներկայիս տեղագրության վայրը թվագրված է 1903 թվականին, երբ այն տեղափոխվել է 1895 թվականին կառուցված մոտակա նախկին Յարուգա էլեկտրակայանից ։
Պատմություն
Ամենահին Յարուգա էլեկտրակայանը Խորվաթիայում առաջին փոխարինող ընթացքի էներգիայի համակարգն էր։ Այն նախատեսված էր Շիբենիկում փողոցային լուսավորության հզորացման համար, դարձնելով Շիբենիկը փոխարինող ընթացքի բազմափուլ համակարգով սնուցվող փողոցային լույսերով առաջին քաղաքն աշխարհում։
Միք Թեյլոր
Միք Թեյլոր (անգլ. Mick Taylor, իսկական անունը Մայքլ Քեվին Թեյլոր, անգլ. Michael Kevin Taylor,), բրիտանացի երաժիշտ, կիթառահար։ Առավել հայտնի է որպես John Mayall & the Bluesbreakers (1966-69) և The Rolling Stones (1969-74) բլյուզ-ճակատագրական խմբի մասնակից։ Ռոք-ն-ռոլի փառքի սրահի անդամ։ Բրիտանական Classic Rock ամսագրի գնահատականներով՝ բոլոր ժամանակների մեծագույն կիթառահարներից մեկը։
Յարուգայի հիդրոէլեկտրակայան
Պատմություն
1893 թվականին Շիբենիկի քաղաքապետ Անտե Շուպուկը և ինչ-որ Վյաչեսլավ Մեյչսեր բիզնես սկսեցին և լիցենզիա ստացան Կրկա գետի ջրերը օգտագործելու համար, իսկ 1894 թվականին նրանք ստացան քաղաքային գույքի վրա էլեկտրալարեր տեղադրելու թույլտվություն` փողոցները էլեկտրաէներգիայով լուսավորելու նպատակով։ Յարուգայի շինարարությունը սկսվել է 1894 թվականին և տևել է 16 ամիս ։
Միք Թեյլոր
1966 թվականին 16 տարեկանում առաջին անգամ նվագել է Ջոն Մեյոլի համերգին՝ փոխարինելով խմբից հեռացած Էրիկ Քլեփթոնին։ Սակայն խմբի մշտական անդամ է դարձել Փիթեր Գրինը։
Յարուգայի հիդրոէլեկտրակայան
Պատմություն
Խորվաթական փոստը այս կայանի հիշատակին 1995 թվականինփոստային նամականիշ է տպագրել ։ Խորվաթիայի ազգային էլեկտրական ընկերությունը (HEP) նշում է այդ նույն իրադարձությունը և ամսաթիվը որպես ընկերության հիմնում և նշում է այդ օրը  ։
Միք Թեյլոր
1967 թվականին Փիթեր Գրինը լքեց խումբը սեփական խումբը՝ Fleetwood Mac-ը ստեղծելու համար, իսկ Միք Թեյլորը դարձավ John Mayall & the Bluesbreakers-ի մասնակիցը։ Նրա մասնակցությամբ ձայնագրվել է մեկ ստուդիական ալբոմ՝ Crusade։
Յարուգայի հիդրոէլեկտրակայան
Պատմություն
Առաջին Յարուգայի համակարգը կառուցումից երեք տարի անց ներկայիս վայրում սկսվեց Յարուգայի երկրորդ ՀԷԿ-ի կառուցումը։ Այն ավարտվել է 1903 թվականին, երբ նրա հզորությունը 6 ՄՎտ էր ։
Միք Թեյլոր
= Աշխատանքը Rolling Stones-ում = 1969 թվականին Միքի կարիերայում կտրուկ շրջադարձ կատարեց։ Արդեն այդ ժամանակ հայտնի Rolling Stones խմբից լքեց նրա հիմնադիր Բրայան Ջոնսը։ Դրանից կարճ ժամանակ անց նա մահացել է՝ խորհրդավոր հանգամանքներում խեղդվելով լողավազանում։ Ռոլինգներն արդեն սկսել են աշխատել Let It Bleed ալբոմի վրա և նրանց պահանջվել է բարձր մակարդակի կիթառահար։ Միք Ջագերը խորհուրդ է տվել Ջոն Մեյոլին, իսկ նա խորհուրդ է տվել Միք Թեյլորին։ Այսպես Թեյլորը մասնակցել է Let it Bleed ալբոմի ձայնագրությանը, դեռ որպես հյուր երաժիշտ։ Թեյլորի վիրտուոզ խաղն այնքան է տպավորել Ջագերին, որ նա նրան առաջարկել է մշտական տեղ Rolling Stones-ի կազմում։ Նույն 1969 թվականին Հայդ-պարկում կայացած հանրահայտ համերգին Թեյլորը առաջնաելույթ է ունեցել խմբի կազմում։
Յարուգայի հիդրոէլեկտրակայան
Ջրահավաք ավազան և հզորություն
Կրկին գետը բարձրանում է Կնին քաղաքի մոտ գտնվող Տոպոլյե ջրվեժի տրավերտինային պատնեշի տակ։ Կրկայի գետի ընդհանուր երկարությունը, աղբյուրից մինչև վերջը Ադրիատիկ ծովի ափին, Սկրադին քաղաքի մոտ, 56 կմ է։ Ընդհանուր Կրկայի ջրահավաք ավազանը կազմում է 2427 քառ. կմ, որից 142 քառ. կմ ընդգրկված է Կրկայի ազգային պարկում։
Միք Թեյլոր
Rolling Stones-ի կազմում Միք Թեյլորը երկար չէր՝ 1969 թվականից մինչև 1974։ Այդ ընթացքում ձայնագրվել են ռոլինգների լավագույն ալբոմները՝ Sticky Fingers-ը (1971-ին), Exile on Main St-ը (1972 ), Goats Head Soup-ը (1973) և It ' s Only Rock and Roll (1974)։ Բացի այդ, Միք Թեյլորը մասնակցել մի քանի երգերի ձայնագրություններին, որոնք հետագայում տեղ են գտել Tattoo You ալբոմում, որը թողարկվել է 1981 թվականին։
Յարուգայի հիդրոէլեկտրակայան
Ջրահավաք ավազան և հզորություն
Իր ընթացքի ժամանակ Կրկան մի շարք կարևոր վտակներ է ստանում։ Դրանցից գլխավորներն են` Կրչիչը, Կոսովչիկան, Օրաշնիկան, Բուտիշնիկան, Միլյական, Չիկոլան, Գոդուչան և Ռիվինա Յարուգան։ Յարուգայի հիդրոէլեկտրակայանը Կրկայի ջրահավաք ավազանում հինգ հիդրոէլեկտրակայաններից վերջինն է, իր ակունքից մինչև ծով։ Այն օգտագործում է մոտ 26 մետր ծավալուն հատված, որը Կրկա ազգային պարկի ջրվեժի մոտ 45 մետր բնականորեն հավաքված հատվածի մի մասն է կազմում։ Visovačko jezero լիճը հոսանքն ի վեր գտնվող ջրվեժն է, իսկ հոսանքն ի վար գտնվում են Կրկան և Prokljansko jezero լիճը, որոնք կրում են ծովախորշի ազդեցությունը։
Սա ընդհանուր տիպից տարբերվող գործարան է, առանց ջրի կարգավորման հնարավորության։ Ընդհանուր հաստատված հզորությունը 5.4 ՄՎտ է, իսկ միջին տարեկան արտադրողականությունը՝ 35 ԳՎտժ ։ Այն փոքր էլեկտրակայան է՝ ըստ հզորության և տարեկան արտադրանքի։ Իսկ ամենակարևոր կիրառումը Կրկա ազգային պարկին տրվող էլեկտրականությունն է։
Միք Թեյլոր
= Մասնակցություն այլ երաժիշտների նախագծերին = Ակվարիում «Նավգատոր» 1995 թվականում։
Յարուգայի հիդրոէլեկտրակայան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի տնտեսություն Կատեգորիա:1895 կառույցներ Կատեգորիա:Էլեկտրակայաններ
Միք Թեյլոր
Keef Hartley Band «The Battle Of North West Six» 1969 թվականում։
= Սկավառակագրություն = John Mayall & the Bluesbreakers-ի կազմում
The Rolling Stones-ի կազմում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ
Արքավանք
Արքավանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից մոտ 24 կմ հարավ-արեելք, Մեղրագետի հովտում։ Գյուղը տեղական ճանապարհով կապված էր Մուշ քաղաքի հետ։
Պատմություն
Արքավանքը թուրքերի կողմից ավերվել է 1915 թ.-ի Մեծ եղեռնի տարիներին։ Բնակչության մի փոքր մասին է հաջողվել փրկվել և գաղթել զանազան երկրներ։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 80-130 տուն՝ 1000 հայ բնակչով։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, այգեգործությամբ, բանջարաբուծությամբ և անասնապահությամբ։
Պատմամշակույթային կառույցներ
Ուներ երկու եկեղեցի (Ս․ Թովմաս և Ս․ Լուսավորիչ), Աքրավանք անվանումով վանք ։
Հասարակական կառույցներ
Գյուղում կար վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լուկովեց (գյուղ, Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Լուկովեց գյուղում բնակվում էր 184 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,643 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 286,16 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բոգատիրև (Ցիմլյանսկի շրջան)
Բոգատիրև (Богатырев), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցիմլյանսկի շրջանում։ Մտնում է Նովոցիմլյանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ցիմլյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Բադրյաշ-Ակտաու
Բադրյաշ-Ակտաու (Бадряш-Актау, Бәҙрәш-Аҡтау), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի բնակավայրեր
Մոնֆրագուե ազգային պարկ
Մոնֆրագուե ( Parque Nacional Monfragüe), իսպանական ազգային պարկ է, որը հայտնի է թռչուների տեսակով։ Այն գտնվում է Կլասսեր նահանգի Պլասենցիայի, Տրուխիլոյի և Կասերես քաղաքի կողմից ստեղծված եռանկյան կենտրոնում։ Մոնֆրագուեն նաև Էստրեմադուրայի շրջան (արևմտյան Իսպանիա) է։
Աշխարհագրական դիրք
Մոֆրագուեն Իսպանիայի շրջաններից է, որը ոչ մի վարչական դեր չունի Էստրեմադուրայում, արևմտյան Իսպանիա Մոֆրագուեն հայտնի է իր նույնանուն ազգային պարկով, որը նշանավորվում է թռչնատեսակներով։ Այն գտնվում է Կլասսեր նահանգում, Պլասենցիա, Տրուխիլո և Կասերես քաղաքներիի կողմից ստեղծված եռանկյունի կենտրոնում։ Այգին ձգվում է արևելքից դեպի արևմուտք, Թագուս կամ Թախո գետի երկայնքով։ Վերջինս հատում է երկար լեռնազանգվածը։ Արևելյան կողմում Մոֆրագուե ամրոցն է։ Տիետար գետն անցնում է պարկի հյուսիսարևելյան մասով և միանում է Տագուսին։ Այգում միակ գյուղը` Վիլլառեալ դե Սան Կառլոսն է։ Այգին զբաղեցնում է 18.118 հեկտար տարածք ։
Պատմություն
Տարածքը և պարկի անունը առաջացել է հռոմեական "Monsfragorum" բառից, որը նշանակում է «ժայռոտ լեռ» ։
Նախապատմական ժամանակաշրջան
Մոնֆրագուեի լեռներում կան մեծ թվով քարանձավներ, որում կան նախապատմական նկարներ, պղնձե, բրոնզե և երկաթե դարից, օրինակ` Կուևա դել Կաստիլլո, որը տեղակայված է Սիեռա դե լաս Կորչուելասի հարավային մասում։ Պարկի շրջակայքում կան մնացորդներ նախապատմական ժամանակներից։ Միրավետեում գոյություն ունի հին ամրոցի մնացորդներ, իսկ Մալփարթիդա դե Պլասենցիայում կա տարածք El Calamoco անվանումով։
Կորովյակովկա
Կորովյակովկա (Коровяковка), գյուղ Ռուսաստանի Կուրսկի մարզի Գլուշկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 638 մարդ։
Մոնֆրագուե ազգային պարկ
Կենսաբազմազանություն
Այգում կան լայնածավալ խիտ մացառներ, փոքր կաղնու անտառներ և բազմաթիվ ժայռեր։ Հողը հիմնականում օգտագործվում է ավանդական, ցածր ինտենսիվ գյուղատնտեսության համար։ Այնուամենայնիվ, 1960-70 թվականներին տեղի ունեցան երկու խոշոր փոփոխություններ, ամբարտակներ կառուցվեցին Թագուսը գետի շուրջը, որը փոխեց նրա հունը, իսկ 1970 թվականին սկսվեց անբարենպաստ անտառվերականգնում։ Նավալմոր դե Լա Մաթայում պլանավորված, բայց երբեք չկառուցված թղթի արդյունաբերության համար այգու շատ տարածքներ ապականվեցին և անդառնալիորեն կործանվեցին ծանր տեխնիկաներով կառուցված հարթակների պատճառով։
Կորովյակովկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կուրսկի մարզի Գլուշկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մոնֆրագուե ազգային պարկ
Կենսաբազմազանություն
Իսպանիայի ազգային պարկերում առևտրային անտառտնտեսությանը արգելվում է։
Թռչուներ
1988 թվականին Եվրամիությունը Մոնֆրագուեն հռչակեց որպես հատուկ պաշտպանական տարածք թռչունների համար։ Դա տարածվում է այգու սահմաններից դուրս, այնտեղ, որտեղ կենտրոնացած են թռչունների բները։ Մոնֆրագուեն բացառիկ վայր է գիշատիչ թռչունների համար, որոնց ավելի քան 15 տեսակներ բնակվում են այստեղ։ Եվրասիական սև անգղի խոշորագույն թռչնաշուկան նույնպես այս պարկում է (ավելի քան 200 զույգ) ։ Այստեղ են բնակվում կայսերական արծիվներ (ավելի քան 10 զույգ), սպիտակագլուխ անգղեր, մի քանի զույգ իսպանական կայսերական, ոսկե և Բոնելիի արծիվներ։ Գետի հյուսիսային հատվածում գտնվող ժայռերը գրավում են Եվրոպայի և Ամերիկայի լուսանկարիչներին։ Կառավարությունը գետի ողջ երկայնքով կառուցել է դիտահորեր։
Այգում նաև բնակվում են սև արագիլներ ու բվեճներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Իսպանիայի ազգային այգիներ Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Comedy Club Production
Comedy club production ընկերությունը ստեղծվել է 2006 թվականին Comedy club հումորային հաղորդաշարի հիման վրա, որն այժմ կազմում է ընկերության միջուկը։
2012 թվականի հունվարին Գազպրոմ-Մեդիա Հոլդինգն իր հեռուստաընկերության՝ ТНТ ընկերության միջոցով գնեց Comedy Club Production-ի բաժնետոմսերի վերահսկողական փաթեթը (75 տոկոս հանած մեկ ակցիա) 250 միլիոն դոլլարով ։
Գործունեություն
Աշխարհագրական ընդլայնվածությունը.
Սեփական հեռուստատեսային և ռադիո հաղորդումներ
Հեռուստատեսային հաղորդումներ
Սերիալներ
Ֆիլմեր
Պատրաստվում են հեռուստատեսային նախագծեր
Պլանավորված է ցուցադրել
2009 թվականին COmedy Club Production-ը համարվում է ТНТ ալիքի ամենաեկամտաբեր հաղորդման-ռեալիթի շոու։ Дом-2-ի հիմնադիրը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2006 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Ժամանցի ընկերություններ
Ռիչարդ Շրուսբերի, Յորքի 1-ին դուքս
Ռիչարդ Շրուսբերի, Յորքի 1-ին դուքս (Richard of Shrewsbury, 1st Duke of York; )՝ Անգլիայի թագավոր Էդուարդ IV-ի և Էլիզաբեթ Վուդվիլի երկրորդ որդին։
Չնայած պատանի տարիքին՝ Ռիչարդը ամուսնացած է եղել. ամուսնությունն Աննա Մոուբրեյի հետ մի քանի տիտղոսներ բերեց փոքրիկ արքայազնին, իսկ աղջկա մահը՝ հարուստ կալվածքներ։ Հոր մահից հետո Շրուսբերիից Ռիչարդը դարձավ իր ավագ եղբոր՝ Էդուարդ V-ի գահի ենթադրյալ ժառանգորդը։ Սակայն երկու արքայազնները, ինչպես և Էդուարդ IV-ի մյուս երեխաները, անօրինական ճանաչվեցին իրենց հորեղբոր՝ Ռիչարդ Գլոստերի կողմից։ Ռիչարդ Գլոստերի թագավոր հռչակվելուց կարճ ժամանակ անց երկու տղաները խորհրդավոր կերպով անհետացել են Թաուերից։