cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նարինե Առաքելյան (նկարչուհի)
Կենսագրություն
2020 թվականին Նարինե Առաքելյանը Instagram-ում ֆիլտր է ստեղծել՝ COVID-19 համավարակի ժամանակ իրազեկությունը տարածելու համար։ Ֆիլտրը իրենից ներկայացնում է ոսկե բժշկական դիմակ՝ դիմակի շուրջ «Սեր և հույս» («LOVE AND HOPE») բառերով ։
Առաքելյանն անհատական և խմբակային ցուցահանդեսների շարք է ունեցել Մոսկվայում, Բեռլինում, Մայամիում և Լոս Անջելեսում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստ Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին արվեստագետներ
Տալկա (նահանգ)
Տալկա (Provincia de Talca), նահանգ Չիլիի Մաուլե տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Տալկա քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Տալկան հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 10 համայնք.
Տալկա
Սան Կլեմենտե
Պելարկո
Պենկաուե
Մաուլե
Սան Ռաֆաել
Կուրեպտո
Կոնստիտուսյոն
Էմպեդրադո
Ռիո Կլարո
Աշխարհագրությունը և բնակչություն
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 352 966 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 35,52 մարդ/կմ²։
Տալկա նահանգի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 9 937,8 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի Մաուլե տարածաշրջան Կատեգորիա:Չիլիի նահանգներ
(8623) 1981 EQ9
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,155819 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8201 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4915 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2047,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175807 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,82° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Օգնեն
Օգնեն (Огнен), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կարնոբատի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կարնոբատ քաղաքից գտնվում է 15 կմ դեպի արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 208 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գյուղեր Կատեգորիա:Բուրգասի մարզի գյուղեր
Բլաս Կանտո
Բլաս Կանտո Մորենո, իսպանացի երգիչ ։ Նա հանդես է եկել որպես իսպանական Auryn խմբի անդամ։ 2017 թվականից հանդես է եկել արդեն որպես մենակատար։ Նրա դեբյուտային Complicado ալբոմը լույս տեսավ 2018 թվականի սեպտեմբերին, ալբոմը գլխավորեց՝ Իսպանական ալբոմների աղյուսակը։ Նա կներկայացնի Իսպանիան Ռոտերդամում կայանալիք  Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթում ։
Կենսագրություն
2000 թվականին Կանտոն մասնակցել է Veo Veo տաղանդների մանկական շոուին, երբ ութ տարեկան էր։ 2004 թվականին նա մասնակցել է Eurojunior-ին Իսպանիայի հանրային հեռուստատեսություն կողմից կազմակերպված ազգային ընտրությանը Մանկական Եվրատեսիլ 2004 երգի մրցույթի համար։ Նա եզրափակիչ է դուրս եկել «Sentir» երգով, սակայն պարտվել է Մարիա Իսաբելին,ով հետագայում հաղթեց Մանկական Եվրատեսիլ 2004-ում «Antes muerta que sencilla» երգով։
2009 թվականին Կանտոն հիմնել է Auryn տղաների խումբը՝ Օլվարո Գանգոյի, Կառլոս Մարկոյի, Դեյվիդ Լաֆուենտեի և Դանի Ֆերնանդեսի հետ միասին ։ 2011 թվականին խումբը մասնակցեց «Destino Eurovisión»-ին ՝ Իսպանիայի հանրային հեռուստատեսություն կողմից կազմակերպված Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթի համար ազգային ընտրությանը։ Խումբը անցավ եզրափակիչ բայց գրավեց երկրորդ հորիզոնականը։
2016 թվականի հուլիսին հայտարարվել էր, որ Կանտոն կմիանա Tu Cara Me Suena (Your Face Sounds Familiar) հեռուստատեսային շոուի հինգերորդ եթերաշրջանի դերասանական կազմին։ Շատ չանցած, նա հայտարարեց, որ իրենք պատրաստվում են դադարեցնել, քանի որ խմբի անդամները, ներառյալ Կանտոն, պատրաստվում էին մենահամերգային նախագծերի մեկնարկի ։
2019 թվականի հոկտեմբերի 5-ին TVE-ն Կանտոյին հայտարարել է Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթի իսպանացի մասնակից։ Նա կմասնակցի մրցույթին «Universo» երգով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի երգիչներ
Աննա (անուն)
Աննա (חַנָּה-ից Հան(ն)ա - «բարեհաճություն», ինչպես նաև Άννα), հրեական ծագման իգական անուն։
Աննա՝ Աստվածաշնչյան անուն, Սամուելի գրքում անունը հանդիպում է 13 անգամ։ Աստվածաշնչի արական տարբերակը՝ Հանան։
Ն. Ա. Պետրովսկու ռուսական անունների բառարանը (2000) սխալ մեկնաբանում է Աննա անունը ինչպես «նազանիություն, սիրունատեսություն»  ։
Աննա անունը ոչ մի կերպ կապված չէ շումերական Անու աստծո հետ և մտել է եվրոպական լեզուներ Սեպտուագինտայի և Վուլգաթայի միջոցով։
Փաղաքշական ձևեր. Աննոչկա, Աննուշկա, Աննուշա, Անուսյա, Ասկա, Աննյունա, Նյունյա, Անյա, Անյուրա, Նյուրա, Նյուրասյա, Նյուրախա, Նյուրաշա, Նյուրաշա, Անյուշա, Նյուշա, ԱՆյուտա, Նյուտա, Անուսյա, Նուսյա, Աննետա, Նետա, Ասյա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աստվածաշնչյան անուններ
Բայքերների մասին ֆիլմերի ցուցակ
Ցուցակում ընդգրկված են գեղարվեստական ֆիլմեր նվիրված բայքերներին, բայքերական կամ մոտո շարժմանը, որոնցում բայքերները ունեն հիմնական կամ կարևոր դեր սյուժեում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կինեմատոգրաֆիական ցուցակներ
(169) Զելիա
(169) Զելիա (Zelia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1876 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Պրոսպեր Անրիի կողմից Փարիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,357846 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0481 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6676 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1322,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,272227 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,5° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:1876 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պրոսպեր Անրիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ալեքսանդր Ստուբ
Ավելի վաղ եղել է ֆինանսների նախարար (2015-2016), իսկ մինչ այդ՝ Ֆինլանդիայի վարչապետ (2014-2015) ։ Քաթայնենի կառավարությունում (2011-2014) զբաղեցրել է ԵՄ-ի գործերի և արտաքին առևտրի նախարարի պաշտոնը, մինչ այդ՝ Ֆինլանդիայի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը (2008-2011), 2008 թվականին եղել է ԵԱՀԿ-ի գործող նախագահը։
Ազատ խոսում է ֆիններեն և շվեդերեն (մայրենի լեզուները), ինչպես նաև անգլերեն, գերմաներեն և ֆրանսերեն ։
Մանկություն, ուսում
Ծնվել է 1968 թվականի ապրիլի 1-ին Հելսինկիում ֆինն հոկեյիստ Յորան Ստուբի ընտանիքում, որը հետագայում գլխավորել է Ֆինլանդիայի հոկեյի ասոցիացիան, իսկ 1984 թվականից՝ ԱՄՆ հոկեյի ազգային լիգայի (NHL) եվրոպական գրասենյակը  ։
Ալեքսանդր Ստուբը երկլեզու դաստիարակություն է ստացել (նրա հոր համար մայրենի լեզուն շվեդերենն էր, մոր համար՝ Ֆիններեն)։ Սովորել է Դեյթոն Բիչի դպրոցում (Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ավարտել է 1986 թվականին ։ 1988 թվականին ավարտել է Հելսինկիի Larkan վարժարանը և հանձնել միասնական պետական քննություն։ Դրանից հետո ծառայել է Ֆինլանդիայի զինված ուժերում ։
Կորդիլյերա (նահանգ)
Կորդիլյերա (Provincia de Cordillera), նահանգ Չիլիի Սանտյագոյի մայրաքաղաքային տարածաշրջան տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Պուենտե Ալտո քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Կորդիլյերան հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 3 համայնք.
Ալեքսանդր Ստուբ
Մանկություն, ուսում
1989 թվականին գոլֆի հաջողությունների համար Ստուբը ստացել է սպորտային կրթաթոշակ Հարավային Կարոլինայի Ֆուրմանի համալսարան ընդունվելու համար ։ Սկզբում նա ընտրել է ձեռնարկատիրական մասնագիտությունը, բայց հետո անցել է քաղաքագիտության ֆակուլտետ և 1993 թվականին ավարտել է այն գերազանցությամբ և բակալավրի աստիճանով ։
Կորդիլյերա (նահանգ)
Աշխարհագրությունը և բնակչություն
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 522 856 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 94,58 մարդ/կմ²։
Ալեքսանդր Ստուբ
Մանկություն, ուսում
1994 թվականին Ստուբը Սորբոնում ֆրանսերենով պաշտպանել է քաղաքակրթության պատմության դիպլոմը , իսկ մեկ տարի անց Բրյուգեի Եվրոպական քոլեջից ստացել է եվրոպական ներքին գործերի մագիստրոսի կոչում    ։ Ազատ ժամանակ Ստուբը հոկեյի մարզիչ է, գոլֆի հանդերձանքի խանութում՝ վաճառող, Գերմանիայի թղթի արտադրության ֆաբրիկայում՝ աշխատող ։ Բացի այդ, նա մասնակցել է գոլֆի միջազգային մրցաշարերին  ։
Աշխատանքի առաջին տարիներ
1995-1997 թվականներին Ստուբն աշխատել է որպես խորհրդական Ֆինլանդիայի արտաքին գործերի նախարարությունում, 1997-1998 թվականներին Ֆինլանդիայի գիտությունների ակադեմիայում զբաղվել է հետազոտություններով ։ 1999 թվականին Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցում Ստուբը ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան ։ 1999-2001 թվականներին ԵՄ-ում Ֆինլանդիայի ներկայացուցչությունում հատուկ հետազոտող է եղել, ինչպես նաև Նիցցայի համաձայնագրի վերաբերյալ միջկառավարական բանակցություններում ֆիննական կառավարական պատվիրակության անդամ  ։ 2000 թվականին Ստուբը Բրյուգեի Եվրոպական քոլեջում ստացել է պրոֆեսորի կոչում ։
2001 թվականից Ստուբը եղել է որպես Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ Ռոմանո Պրոդիի խորհրդական և Եվրոպական կոնվենցիայի մշակման հատուկ հանձնաժողովի անդամ ։ 2003 թվականին Ստուբը վերադարձել է ԵՄ-ի ֆիննական պատվիրակություն՝ որպես հատուկ փորձագետ և եվրոպական սահմանադրության շուրջ միջկառավարական բանակցությունների մասնակից  ։
Կորդիլյերա (նահանգ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի Սանտյագոյի մայրաքաղաքային տարածաշրջան Կատեգորիա:Չիլիի նահանգներ
Ալեքսանդր Ստուբ
Քաղաքական և գործարար կարիերա
2004 թվականին Ստուբը առաջադրվել է Ազգային կոալիցիա կուսակցության կողմից և, հավաքելով ընտրողների ավելի քան հարյուր հազար ձայն, դարձել է պատգամավոր ։ Եվրախորհրդարանում նա մտել է Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության՝ եվրոպական դեմոկրատների (EPP-ED) խմբակցության մեջ ։ Ստուբը Եվրախորհրդարանի ամենանշանավոր և ակտիվ անդամներից մեկն էր, ընդգրկված էր բյուջետային վերահսկողության կոմիտեի կազմում, եղել է սպառողների պաշտպանության և ներքին շուկայի կոմիտեի փոխնախագահը  , մասնակցել է սահմանադրական կոմիտեի աշխատանքներին  ։ Պահանջել է ավելացնել Եվրախորհրդարանի թարգմանչական ծառայության ծախսերը ։
2008 թվականից Ֆինլանդիայի կառավարությունում է։ Դեռևս Եվրախորհրդարանում իր մանդատի ժամկետը լրանալուց առաջ՝ 2008 թվականի ապրիլի 1-ին, Ստուբը միաձայն նշանակվել է Ֆինլանդիայի արտաքին գործերի նախարար Մարի Կիվինիեմիի գլխավորած կառավարությունում։ Դա տեղի է ունեցել այն բանից հետո, երբ ԶԼՄ-ների ճնշման տակ հրաժարական է տվել Իլկա Կաներվան ։ Ստուբը պաշտոնը ստանձնել է 2008 թվականի ապրիլի 4-ին, ինչպես նաև Ժառանգելել է Կաներվայից Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության (ԵԱՀԿ) նախագահի փոխարինելի պաշտոնը, որտեղ 2008 թվականին նախագահում էր Ֆինլանդիան ։ Արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնում Ստուբը կողմնակից էր Ֆինլանդիայի անդամակցությանը ՆԱՏՕ-ին ։ 2008 թվականի օգոստոսին Հարավային Օսիայում զինված հակամարտության ժամանակ Ստուբը ֆրանսիացի գործընկեր Բեռնար Քուշների և Ֆրանսիայի նախագահ Նիկոլա Սարկոզիի հետ միասին խաղաղության ծրագրի հեղինակներից մեկն էր   ։
2011 թվականին Ստուբն Ազգային կոալիցիա կուսակցությունից ընտրվել է Ֆինլանդիայի խորհրդարան ։ 2011 թվականի հունիսի 22-ին նշանակվել է ԵՄ և արտաքին առևտրի հարցերով նախարար նոր կառավարությունում, որը ձևավորվել է Յուրկի Կատայնենի կողմից ։
2013 թվականի հոկտեմբերին հայտարարել է 2014 թվականի գարնանը Եվրոպական խորհրդարանի ընտրություններին մասնակցելու հնարավորության մասին ։
2014 թվականի ապրիլին հայտարարել է Ազգային կոալիցիա կուսակցության նախագահի պաշտոնի համար պայքարելու իր մտադրության մասին և, համապատասխանաբար, կառավարությունում վարչապետի պաշտոնի համար։ Իր հաղթանակի դեպքում հայտարարել է ՆԱՏՕ-ի ռազմական դաշինքին Ֆինլանդիայի անդամակցության աշխատանքներն ակտիվացնելու մտադրության մասին ։ Հասարակական կարծիքի հարցումների համաձայն՝ առաջատարը եղել է երեք թեկնածուների մեջ (30-ից 44 տարեկան հարցվածների 37%-ը կցանկանար նրան տեսնել ապագա վարչապետի պաշտոնում) ։ Հունիսի 14-ին Ստուբն ընտրվել է կուսակցության նոր նախագահ ։ Հունիսի 16-ին վարչապետ Յուրկի Կատայնենը հրաժարականի դիմում է ներկայացրել, որը հավանության է արժանացել Ֆինլանդիայի նախագահ Սաուլի Նինիստոի կողմից, որից հետո Ստուբը նշանակվել է նոր կառավարության ձևավորման շուրջ կառավարական բանակցությունների նախագահ ։
2015 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում Ազգային կոալիցիայի պարտվելուց հետո Ստուբը վայր է դրել երկրի վարչապետի լիազորությունները։ Նոր վարչապետ է ընտրվել Յուհա Սիպիլը։
2016 թվականի հունիսի 11-ին, կուսակցության հերթական համագումարում, Ստուբը հրաժարական է տվել կոալիցիայի կուսակցության նախագահի պաշտոնից։ Նոր նախագահ է ընտրվել ՆԳ նախարար Պետերի Օրպոն, նա նաև ստանձնել է ֆինանսների նախարարի պաշտոնը։ Օրպոն առաջարկել է Ստուբին զբաղեցնել արտաքին առևտրի և զարգացման նախարարի պաշտոնը, բայց Ստուբը նախընտրել է հեռանալ կառավարությունից և կենտրոնանալ խորհրդարանում աշխատելու վրա ։
2017 թվականի օգոստոսին Ստուբը նշանակվել է Եվրոպական ներդրումային բանկի գործադիր տնօրենի տեղակալ։ Այս պաշտոնում նրա գործունեության շրջանակը ներառում է, մասնավորապես, բանկային գործառնություններ վարկավորման ոլորտում, ինչպես նաև սկանդինավյան երկրներում բանկի նախագծերի ընդհանուր կառավարում ։
Այլ գործունեություն
Ստուբը 1997 թվականից հրատարակված հոդվածների հեղինակ է այնպիսի հրապարակումներում, ինչպիսիք են՝ Ekonomi och Teknik-magazine, Ilta-Sanomat, Financial Times, Blue Wings, Apu, Suomen Lehtiyhtyma Nykypaiva և Hufvudstadsbladet : Նա Եվրամիության պատմության վերաբերյալ մի քանի գրքերի հեղինակ է ։
Իր պաշտոնական կայքում ուներ անձնական բլոգ, որում խոսում էր Եվրախորհրդարանում և Ֆինլանդիայի արտաքին գործերի նախարարությունում իր աշխատանքի մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Ֆինն դիվանագետներ
Չարլզ Բիքֆորդ
Չարլզ Էմբրոուզ Բիքֆորդ (Charles Ambrose Bickford;), թատրոնի, կինոյի, հեռուստատեսության ամերիկացի դերասան, երկրորդ պլանի դերերի հայտնի կատարող ։ Երեք անգամ առաջադրվել է որպես «Օսկարի» մրցանակակիր։
Գործունեություն
Բիքֆորդը պատրաստվում էր ընդունվել Մասաչուսետսի տեխնոլոգիական համալսարան, բայց Ամերիկայում ճանապարհորդությունների ժամանակ նա ծանոթացել է բուրլեսկ շոուի մենեջերի հետ, որը համոզել է նրան մասնակցել ներկայացումներին։ Նրա առաջնախաղը տեղի է ունեցել 1911 թվականին Կալիֆոռնիայի Օքլենդ քաղաքում ։ Բիքֆորդը սիրում էր խաղալ, այդ իսկ պատճառով նա հրաժարվել է համալսարան ընդունվել ։ 1912 թվականին բոստոնյան Castle Square Theatre-ում նա առաջին անգամ բեմ բարձրացավ ։ 1925 թվականին քննադատների կողմից ստացել է հիանալի արձագանքներ՝ բրոդվեյան Outside Looking In բեմականացման մեջ խաղալու համար ։ Նա կապ էր հաստատել ռեժիսոր Սեսիլ Բլաունտ Դե Միլի հետ և պայմանագիր էր ստորագրել Մետրո-Գոլդուին-Մայերի հետ՝ ստանալով գլխավոր դեր Դե Միլյաի «Դինամիտ» (1929) առաջին ձայնային ֆիլմում ։
Նա դարձավ աստղ «Աննա Քրիստի» (1930) ֆիլմում, խաղալով հերոսուհու՝ Գրետա Գարբոյի սիրեկանի դերը, բայց նա չէր սիրում ռոմանտիկ դերեր խաղալ։ Նկարահանումների ժամանակ Բիքֆորդը հաճախ ցուցաբերում էր համառություն և հարցերը լուծում էր ուժի միջոցով՝ հարվածել էր Դե Միլյաին «Դինամիտի» նկարահանումների ժամանակ և քիչ էր մնում կռվեր Մայերի հետ։ Շուտով դադարեցվեց Մետրո-Գոլդուին-Մայերի հետ պայմանագիրը, բայց դրա հետ մեկտեղ այլ կինոստուդիաներում նա հայտնվեց սև ցուցակում ։ Տարիներ շարունակ նա խաղում էր աչքի չընկնող ֆիլմերում։ 1935 թվականին Արևմտյան Ճավայի նկարահանման ժամանակ նա առյուծի հարձակումից ստացավ լուրջ վնասվածքներ։ Երբ նա առողջացավ կորցրեց ոչ միայն «Ֆոքս» (Fox) ստուդիայի հետ պայմանագիրը, այլ նաև պարանոցի վրա մնացաց սպիների պատճառով նա չկարողացավ խաղալ գլխավոր դերեր ։ Դրանից հետո Բիքֆորդը սկսեց խաղալ երկրորդ պլանին բնորոշ դերեր, դառնալով Հոլիվուդի ամենապայծառ դերասաններից մեկը, խաղալով այնպիսի հայտնի ֆիլմերում ինչպիսիք են՝ «Մարդը հարթավայրից» (193), «Բերնադետի երգը» (1943), «Մենամարտ արևի տակ» (1946), «Ֆերմերի աղջիկը» (1947), «Ջոնի Բելինդա» (1948), «Աստղ է ծնվել» (1954), «Ոչ այնքան օտար» (1955) և «Չներվածը» (1960) ։
Բիքֆորդը շատ հայտնի դարձավ իր արտաքին տեսքի շնորհիվ՝ միջին տարիքի նիհար տղամարդ՝ հաստ, կոպիտ ձայնով։ Շատ հաճախ նա խաղում էր սիրալիր հոր, կոպիտ բիզնեսմենի, սպորտսմենի դերում։ 1940-ական թվականներին երեք անգամ առաջադրվել և ստացել է օսկար երկրորդ պլանի լավագույն դերասանի համար։ Բարբարա «Սթենվիքի Շոու»-ում և «Տասնմեկերորդ ժամ» բժշկական դրամայում հրավիրված աստղ է եղել։
1965 թվականին հրապարակել է Bulls Balls Bicycles & Actors-ի ինքնակենսագրությունը ։
Կարագայ (Կիզիլ-Շինի վտակ)
Կարագայ (Կիզիլ-Շինի վտակ) (Карагай), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիզիլ Շին գետի աջ ափով՝ 60 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Մարկուս Պակուվիուս
Մարկ Փակուվի, հին հռոմեական բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Նա եղել է բանաստեղծ Քվինթ Էնիի զարմիկն ու աշակերտը և Գայ Լեյլիի ընկերը:Նա եղել է առաջին հռոմեական հեղինկը,որը, աշխատելով բեմի համար, սահմանափակվում էր բացառապես լուրջ սյուժեներով։Նրա ավելի քան 12 ողբերգություններ, մինչև մեր օրերը զգալի հատվածներ են հասել։ Բացի այդ,Փակուվին գրել է Երգիծանք, բայց նրանց մասին շատ սուղ տեղեկություններ կան։ Փաքուվիի գրական գործունեության մի փոքր ծավալը բացատրվում է նրանով, որ նա, բացի դրանից, զբաղվել է նաև նկարչությամբ:Պլինիոս Ավագը, ով ապրում էր Մարկից 200 տարի անց, դեռ տաճարում Հերկուլես,"forum boarium" Փաքուվիի գեղարվեստական աշխատանքներից մեկը:Հայտնի է, որ 80 տարեկանում նա բեմի վրա դեռ մրցել է "Ակցիեմ"տրագիկի հետ։Մարկը մահացել է Տարենտեում, որտեղ նա 90 տարեկանում տեղափոխվել էՀռոմ առողջության վերականգնման համար։ Պակուվիոսի ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել Հռոմեական ողբերգության զարգացման վրա, քանի որ սյուժեների ընտրության մեջ և դրանց մշակման մեջ նա բոլորովին նոր ուղիներ է հարթել, ինչի կապակցությամբ Մարկ Տուլլիուս Ցիցերոնը Պակուվիոսին անվանում է "Հռոմի մեծագույն ողբերգակ": Պակուվիոսի ողբերգությունների մեջ առավել հայտնի են "Թևկրը", "Իլիոնը", "Անտիոպը", "Խրիզը", ինչպես նաև "Պավել" պատմական դրաման։
= = Գրականություն և հղումներ ==
Վենցլով
Վենցլով (Wenzlow), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Պոտսդամ Միթելմարկ շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ցիզարի ենթակայության ներքո։ Բնակչությունը 562 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 20,37 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 69 648։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ադուշ
Ադուշ, հնագույն երկիր՝ հիշատակված ասուրական արձանագրություններում։ Ենթադրում են, որ Ադուշը գտնվում է Ուրմիա լճի արևմտյան կողմում։ Հարկատու էր Թիգլաթպալասար I-ին և Ասուրնասիրպալ թագավորներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պատմական երկրներ
Ֆրենսիս Ալեն
Ֆրենսիս Էլիզաբեթ Ալեն (Frances Elizabeth Allen, ), համակարգչային համակարգերի տեսության ամերիկացի գիտնական։ Առաջին կինը, որն արժանացել է Թյուրինգի մրցանակին (2006) ։
IBM-ի աշխատակից, Գիտությունների ազգային ակադեմիայի (2010) և ԱՄՆ ճարտարագիտական ակադեմիայի, ինչպես նաև Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության (2001) անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել և մեծացել է Նյու Յորք նահանգի ֆերմայում։ Ընտանիքի վեց երեխաներից ավագն էր։ Նրա հայրը ֆերմեր էր, իսկ մայրը` ուսուցիչ ։ 1954 թվականին ավարտել է ուսուցչական քոլեջը (այժմ` Նյու Յորք նահանգի Օլբանիի համալսարան)` ստանալով մաթեմատիկայի բակալավրի աստիճան։ Միչիգանի համալսարանում 1957 թվականին ձեռք է բերել մագիստրոսի կոչում, այնուհետև մի կարճ ժամանակահատված դասավանդել է դպրոցում, սակայն դժգոհ լինելով վաստակից` նույն` 1957 թվականի հուլիսի 15-ին Ալենն աշխատանքի է անցել IBM-ի կորպորացիայում, որտեղ աշխատել է հաջորդ 45 տարիների ընթացքում ։ 1991 թվականին Ֆրենսիս Ալենը Ալբերտայի համալսարանի կողմից արժանացել է պատվավոր դոկտորի կոչման ։
1980-ականների սկզբին Ֆրենսիս Ալենը ղեկավարում էր Parallel TRANslation (PTRAN) հետազոտական խումբը, որտեղ նա զբաղվում էր զուգահեռ հաշվարկների հարցերով ։ Այս աշխատանքի ընթացքում Ալենը և նրա գործընկերները ուսումնասիրում են օպտիմալացման հիմունքները, որոնք այսօր օգտագործվում են շատ կոմպիլյատորներում։
2002 թվականից անցել է թոշակի։
Արվեստի և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիայի անդամ։
Մահացել է 2020 թվականի օգոստոսի 4-ին` իր 88-ամյակի օրը։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է եղել Նյու Յորքի համալսարանի ինֆորմատիկայի պրոֆեսոր Ջեյքոբ Թ. Շվարցի հետ. նրանց ամուսնությունն ավարտվել է ամուսնալուծությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ինֆորմատիկայի ոլորտի գիտնականներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:IBM Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:Կին մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գիտնականներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին համակարգչային գիտնականներ
Կեփալոս և Պրոկրիս
Կեփալոս և Պրոկրիս («Ցեֆիլ և Պրոկրիս, կամ Ամուսնական սեր», Céphale et Procris ou L’Amour conjugal), երեք գործողությամբ բալետ, որը բեմադրվել է ըստ կոմպոզիտոր Անդրե Գրետրի երաժշտության և ըստ հին հունական առասպելի սյուժեի։ Անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ «բալետ» տերմինի հասկացողությունը 18-րդ դարում խիստ տարբերվում էր ժամանակակից հասկացողությունից և ըստ ժամանակակից տերմինաբանության տվյալ ստեղծագործությունը անհրաժեշտ էր վերագրել մի փոքր այլ ժանրի` օպերա-բալետի, քանի որ 18-րդ դարում վոկալային համարները, ինչպես և պարային համարները բալետի մի մասն էին կազմում։ Լիբրետոյի հեղինակն էր Ժ. Ֆ. Մարմոնտելը։
Սյուժե
Ըստ առասպելի համառոտ սյուժեի` Կեփալոսը (Ցեֆալ) և Պրոկրիսը (այլ տարբերակներում` Պրոկրիդա), խախտել էին ամուսնական հավատարմությունը։ Սակայն հավատարմություն խախտելն արտասովոր էր։ Իրականում տեղի էր ունեցել հետևյալը. Կեփալոսը բաժանությունից ութ տարի անց հայտնվում է Պրոկրիսի մոտ ուրիշի կերպարանքով և հրապուրում է նրան իր շնորհներով, իսկ երբ ընդունում է իր կերպարանքը, և կինն իմանում է, որ դավաճանել է ամուսնուն հենց նրա հետ, շփոթությունից և սարսափից փախչում է Կրետե, որտեղ Մինոս արքայից որպես նվեր ստանում է որսորդական Լալա շանը և «անվրիպելի» նիզակ, որը միշտ խոցում էր թիրախները։ Եվ հիմա արդեն Պրոկրիսը անճանաչելի որսորդի կերպարանքով հայտնվում է Կեփալոսի առջև, որն այդ ժամանակ նույնպես ժամանակ չէր կորցրել և սիրավեպ էր սկսել Էոսի` Տիփոնի կնոջ հետ։ Անճանաչելի Պրոկրիսը պատանի որսորդի կերպարանքով ամուսնուն որսորդության մրցույթի է հրավիրում, և իհարկե Լալա շան և կախարդական նիզակի շնորհիվ հաղթում է մրցույթում։ Այդ ժամանակ Կեփալոսը խնդրում է իրեն փոխանցել Մինոսի պարգևները. ի պատասխան նրանից պահանջվում է ամուսնական հավատարմության խախտում, ավելին, պատանի որսորդի հետ. Կեփալոսը տեղում համաձայնվում է այս պայմանին։ Սակայն քանի որ Պրոկրիսը կին էր, չէր կարող թաքնվել և իր գաղտնիքը բացահայտվում է, նա, ընդունելով իր կերպարանքը խոստովանում է թե ով է իրականում։ Պատմությունն ավարտվում է նրանով, որ ամուսինները ներում են միմյանց, հաշտվում են և ինչպես ընդունված է ընտանիքներում, սկսում են համատեղ օգտվել միմյանց ունեցվածքից։ Սակայն նորից երջանիկ ապրել չի ստացվում. չարակամները ասում են հավատարիմ կնոջը, որ ամուսինը դավաճանում է իրեն, նա որոշում է հետևել նրան, և երբ մի անգամ Կեփալոսը, վերցնելով շանը և կախարդական նիզակը, որսի է գնում, Պրոկրիսը գաղտնի հետևում է նրան։ Լսելով տերևների խշխշոցը` Կեփալոսը կարծում է, թե դա եղնիկ է, սակայն դա Պրոկրիսն էր, Կեփալոսը արձակում է անվրիպելի նիզակը, և Պրոկրիսը մահացած ընկնում է։ Մեկ գործողությամբ առասպելը օգտագործվել է որպես սյուժե` գրականության, գեղանկարչության և երաժշտության մեջ ։
Առաջին բեմադրության պատմություն
1733 թվականի նոյեմբերի 16-ին ամուսնացել են Ֆրանսիայի թագավոր Լուի XV-ի թոռը, ապագա թագավոր` Ֆռանցիա Շառլ X-ը և Մարիա Թերեզա Սավոյսկայան։ Այդ ժամանակներին ենթադրվում էին մեծ տոնակատարություններ` մի քանի օր տևողությամբ։ Ֆրանսիայի պալատ էին եկել ողջ Եվրոպայի թագավորական ընտանիքները։
Ֆրանսիան իր թանկագին հյուրերին հյուրընկալում էր ոչ միայն հացկերույթով, այլ նաև` ընդարձակ մշակութային ծրագրով։ Թագավորական օպերային թատրոնում Վերսալի պալատի մոտ հրավիրվել էին երաժիշտներ, երգիչներ, պարողներ և պարուհիներ։
Այդ տոնական անցած օրերի ընթացքում ներկայացվել է նաև նոր «Կեփալոս և Պրոկրիս» բալետը, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1773 թվականի դեկտեմբերի 30-ին, Վերսալում։
Ա. Գրետրիի համար դա եղել է իր առաջին ստեղծագործությունը, որը բեմադրվել է թագավորական բեմում` հատուկ թագավորական ընտանիքի և թագավորական հյուրերի համար ։ 1769 թվականին Գրետրիի հրավերը թագավորական բեմ նախորդել է մեծ հաջողությանը, որն ազդել է իր «Հուրոն» (Le Huron) կատակերգական օպերային։ Այդ հաջողությունը ազդել է իր և դոֆինի ընկերական հարաբերությունների վրա, որն էլ իր հերթին կոմպոզիտորին ուղեկցել է բարձր աստիճանի, իսկ 1773 թվականին նա պաշտոնապես ստացել է պալատականի աստիճան և այդ ժամանակ Լուի XV-ի անունից նրան առաջարկվել է մեծ ստեղծագործություն հորինել հատուկ հարսանեական տոնակատարությունների համար ։
«Կեփալոս և Պրոկրիս» բալետը որպես երաժշտական ստեղծագործություն
Մարմոնտելը ըստ հայտնի անտիկ սյուժեի գրել է պոեմ։ Այն ամբողջովին համապատասխանում էր տվյալ դարաշրջանին։ Այդ ժամանակ ձևավորվում էին սյուժետային բալետները և գործուն բալետները (ballet d’action): Պոեմի ֆաբուլան օգտագործվում էր բալետում նոր ուղղության համար։ Եվ չնայած Անդրեյ Գրետրին առաջին հերթին հռչակվել էր որպես իր ժամանակների կոմպոզիտոր, դարձել է նոր հեղափոխական երաժշտության հեղինակը (ժամանակը հեղափոխական էր), նա բազմիցս անդրադարձել է դիցաբանական սյուժեներին։ Մի քանի տարուց այդ բալետից հետո նա գրել է «Անդրոմախա» օպերան։
Բալետը լի էր ժամանակակից պարերով, առաջին հերթին նա հռչակվել էր չակոնայով, որի համար, երբ բալետը տեղափոխվել էր հրապարակային բեմ` թագավորական երաժշտական ակադեմիա, «վազում էր ողջ Փարիզը». խոսքը «Կեփալոս և Պրոկրիս» հունական բալետի երրորդ գործողության դիվերտիսմենտի չակոնայի մասին է ։
Բալետի համար գրված կոմպոզիտորի երաժշտությունը մինչ այժմ առաջացնում է երկդիմի կարծիքներ։
Երաժշտական հանրագիտարանն առհասարակ հին աշխարհին անդրադրաձող այդ ժանրը կոմպոզիտորների համար ձախողում է համարում. «Կոմպոզիտորի փորձերը քիչ հաջողված էին ֆրանսիական լիրիկական ողբերգության ստեղծման գործում («Կեփիլոս և Պրոկրիս», «Անդրոմախա») ։
Սակայն կա նաև հակառակ կարծիքը, օրինակ` երաժշտագետ Աննա Բուլիչևան գրում է.
« Այս պիեսը երաժշտական է չափից ավելի վառ, տարբերվում է թարմ լուծմամբ և վկայում է ժանրի արմատական թարմացման մասին։ Այն սկսվում է ոչ թե ռիթմից դուրս, այլ շատ հեռվից, ինչպես պասսակալյան, սակայն առաջին թեման ընդհանրապես պասսակալյա չի հիշեցնում, այլ մենուետ։ Այստեղ ամբողջովին բացակայում է վարիացիան և ռոնդոյից ոչինչ չկա։ Մասշտաբային կոմպոզիցիան (մոտ 300 տակտ) բաղկացած է երկու տնային բաժանումից և փոքր վերջերգից։ Գրետրին տալիս է ոչ ընթացակարգային, ստատիկ սոնատի նմուշ։ «Քառատոն» էքսպոզիցիայի 1 բազմաթիվ թեմաները հաջորդում են մեկը մյուսին, խուսափելով պատճառահետևանքային հարաբերություններից։ Միայն դրանից հետո, երբ հերթական բաժինը ավարտվում է ամբողջ կադանսով, հաջորդում է մյուսը։ Բոլոր թեմաները համարժեք են ներկայացված, և միայն գլխավոր տեսարանի երկրորդ թեման հաղթական շեփորանվագ է կյանքի կոչված երգչախմբի տեքստի չորրորդ տողով, կարող է հավակնել գլխավորության, քանի որ դրա հնչյունավորումը վերադառնում է դեպի կոդա։ Երկրորդ երգչախմբային տունը համարվում է սոնատային կառուցվածքի վերականգնում։ Բանաստեղծության երկրորդ տունը սոնատային ձևի կրկնությունն է։ Սակայն քանի որ տոնիկայի և դոմինանտայի հարաբերակցությունը թույլ էր զգացվում, ձևը ընկալվում է ոչ թե սոնատային, այլ տնային Աննա Բուլիչևա։ Թատերական չակոնաները և պասսակալյաները Վերծննդի դարաշրջանում ։
Ինչպես արդեն նշվել է, բալետը առաջին ցուցադրությունից հետո տեղափոխել են երաժշտության թագավորական ակադեմիայի բեմ (Փարիզի օպերա), որտեղ բեմադրվել է 1775 և 1777 թվականներին։ Սակայն չնայած ունեցած հաջողությանը, երկու դարի ընթացքում չի վերաբեմադրվել։ Նորից բեմ է դուրս եկել միայն 2009 թվականի նոյեմբերի 21-ին, Անդրե Գրետրիի հիշատակին նվիրված փառատոնին և հենց այն նույն թատրոնում, որտեղ կայացել էր պրեմիերան` Վերսալի թագավորական օպերայի թատրոնում։ Ստեղծագործությունը նաև ձայնագրված է CD ձևաչափով ։
Կայսերական գավազան
Կայսերական գավազան, Ռուսական կայսրության իշխանության գլխավոր նշաններից մեկը։ Գավազանը պատրաստվել էր 1770-ական թվականներին Եկատիրինա Մեծի համար։
Նկարագրություն
Գավազանը պատրաստելու համար օգտագործել են՝ ոսկի, ադամանդ «Օռլով» ։ Նաև օգտագործել են այլ ադամանդներ, արծաթ և էմալ։ Գավազանի երկարությունը եղել է 59,5 սանտիմետր։ Ոսկե հարթ մշակված գավազանի մակերևույթը պատված է ութ ադամանդե շրջանագծերով։ Բռնակը քանդակադրոշմած է կանելուրմով, որոնք մեծացնում են լուսաստվերի խաղը։
Գավազանի վերջնամասում է տեղակայված երկգլխանի արծիվը՝ Ռուսաստանի զինանշանը, որը զարդարված է էմալով և ադամանդով։
Էմբլեմայի տոնականությունը հզորացրվել է Օռլով ադամանդով, որը տեղադրվելն էր գավազանի վրա 1774 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդանիշներ
Սպորտային խաղեր
Սպորտային խաղեր, խաղային մրցաձևեր, որոնց հիմքում ընկած են մրցության ընթացքում զանազան մարզական առարկաներով (սովորաբար գնդակ) որոշակի նպատակակետը (մրցակցի դարպասը, հրապարակը, այլ) խոցելու տեխնիկական և տակտիկական տարբեր հնարքներ։ Սպորտային խաղերի բովանդակությունը և կազմակերպումը կարգավորվում է պաշտոնական կանոններով։ Խաղերի մեծ մասը բնական շարժումների, ֆիզիկական վարժությունների (վազք, թռիչք, նետում և այլն) համալիր է, որ կատարում է խաղացողը մենակ կամ խաղընկերների համագործակցությամբ՝ ձգտելով ստեղծել հաղթանակի համար նպաստավոր խաղային իրավիճակ։
Սպորտային խաղերում մարզիկները անմիջական, մերձավոր պայքարի մեջ են մտնում միմյանց հետ։ Խաղերի լայն տարածումը պայմանավորված է նրանց մատչելիությամբ, բովանդակությամբ և կազմակերպման հարաբերական պարզությամբ, մասնակիցների և հանդիսատեսների վրա ներգործության ուժով։
Կարող են լինել թիմային (վոլեյբոյ, ֆուտբոլ, հոկեյ և այլն), անհատական (շախմատ, շաշկի են) և թիմային-անհատական (բադմիտոն, սեղանի թենիս, գոլֆ են)։ Մրցում են տարբեր տարիքի և սեռի անձինք։
Սպորտային խաղերի կանոնները մշակում են համապատասխան միջազգային ֆեդերացիաները, ազգային սպորտային խաղերինը (ամերիկյան ֆուտբոլ, գորոդկի, ռուսական շաշկի և այլն)՝ ազգային ֆեդերացիաները։ Անցկացվում են սպորտային խաղեր աշխարհի, մայրցամաքների, առանձին երկրների առաջնություններ։
Կատեգորիա:Սպորտային խաղաձևեր
Սան Գիմ դե Ֆրեշենետ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ռակլիցա
Ռակլիցա (Раклица), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կարնոբատի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կարնոբատ քաղաքից գտնվում է 13 կմ դեպի հյուսիս։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 94 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գյուղեր Կատեգորիա:Բուրգասի մարզի գյուղեր
Արամ Դ՚Աբրո
Արամ Դ՚Աբրո, ամերիկահայ գիտությունը տարածող և գրող, առավել հայտնի իր «The Evolution of Scientific Thought from Newton to Einstein» («Գիտական մտքի էվոլյուցիան Նյուտոնից մինչև Այնշտայն») աշխատության շնորհիվ
Կենսագրություն
Արամ Դ՚Աբրոյի կյանքի մասին շատ բան չէ հայտնի։ Որոշ աղբյուրներից իմանում ենք, որ նրա իսկական անունը Աբրահամ է եղել ։ 1910 թվականի սեպտեմբերի 24-ի փաստաթղթերում նշված է, որ նրա անունը Արամ Դ՚Աբրո է եղել, 24 տարեկան, ազգությամբ թուրք, ծնվել է Փարիզում, ափամերձ ճարտարագիտության պրոֆեսոր է և ամուրի։ Van Nostrand ընկերույթունից ստացած տեղեկությունների համաձայն, Արամը սովորել է Իթըն քոլեջում, մաթեմատիկա է ուսումնասիրել Փարիզում և բնակվել է Նյու Յորքում։ Նա հրատարակել է նաև «The Decline of Mechanism in Modern Physics» աշխատությունը (1939, Van Nostrand) :
Աբրամ Դ՚Աբրոն Արամ Դ՚Աբրոյի հայրն ե եղել։ Աբրամը հայ ֆինանսիստ էր, որը հաստատվել էր Տրիեստում և Մուհամմադ Ալի փաշայի արտաքին գործերի նախարար Պողոս Յուսուֆյանի բարեկամն է եղել ։
Դ՚Աբրոների ընտանիքի իսկական ազգանունը Աբրոյան է եղել։ Նրանք այն 2000 ընտանքիներից մեկն էին, որոնց Պողոս Յուսուֆյանը Եգիպտոս էր բերել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ գրողներ
Օսե Բյու
Օսե Սյուննյովե Բյու (Aase Synnøve Bye, ), նորվեգացի դերասանուհի: Խաղացել է թատրոնում, օպերետներում և կինոյում:
Կենսագրություն և կարիերա
Օսե Բյուն ծնվել է 1904 թվականի հունիսի 4-ին Քրիստիանիայում՝ ներկայիս Օսլո մայրաքաղաքում: Հայրը առևտրական Անդերս Բյուն էր (1874-1918) իսկ մայրը՝ Աստրիդ Հանսենը (1879-1920): Հենց տանն էլ գտնվում էր հոր խանութը, որտեղ վաճառում էր գործվածքներ և տրիկոտաժ:
Ապագա դերասանուհին 9 տարեկան էր, երբ առաջին անգամ բեմ բարձրացավ: Նա խաղաց «Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները» ներկայացման մեջ որպես ամենափոքր թզուկ: Դպրոցում նա շատ էր ծանրաբեռնված և մեծ դժվարությամբ հանձնեց քննությունները: Երբ Օսե Բյուն 16 տարեկան էր, մահանում է մայրը և նա մնում է որբ. արդյունքում տեղափոխվում է ապրելու մորաքրոջ՝ Մարիի տանը: Մարին չուներ երեխաներ: Վերջինս զբաղվում էր կարով և ղեկավարում էր Ազգային թատրոնին կից կարի արհեստանոցը: Շուտով Օսեն ընդունվում է թատրոն որպես աշակերտ և ստատիստ: Նրա տաղանդը նկատեց թատրոնի տնօրեն Բյորն Բյորնսոնքի կողմից և շուտով Օսե Բյուն դարձավ դերասան:
Թատրոնում նրա դեբյուտը տեղի ունեավ 1923 թվականի նոյեմբերի 2-ին: Դրանից հետո նա 50 տարի համագործակցեց թատրոնի հետ: Առաջին դերը Հենրիկ Իբսենի «Պեր Գյունտ» պիեսի Սոլվեյգի դերն էր: Այստեղ նա ոչ միայն գլխավոր դերը խաղաց, այլ նաև կատարեց էներգիայով լեցուն գլխավոր հերոսուհու երգը, որը նախկինում երգվում էր օպերային կատարողների կողմից թատրոնի կուլիսներից: Ե՛վ հանդիսատեսը, և՛ կապելմեյստեր Յուհան Հալվորսենը հիացած էին: Օսե Բյուի դեբյուտն այնքան հաջող էր, որ նա սատացած 200 կրոն խրախուսական մրցանակ:
Դրան հաջորդեցին Հենրիկ Իբսենի գրվածքներով ևս երկու ներկայացումները՝ «Յուն Գաբրիել Բորոքմանը» և «Երբ մենք՝ մահացածներս, արթնանում ենք» և մի հատ էլ հեռուստաբեմադրություն՝ «Գրու Ինգերրը Էսթրոթից»: Այս դերը տարիներ անցավ նաև նրա համար դարձավ վերջինը. 1974 թվականին նա ավարտեց իր դերասանական կարիերան:
Օսե Բյուն իր դերասանական կարիերայի ընթացքում խաղաց ավելի քան հարյուր ներկայացումներում՝ ինչպես նորվեգացի հեղինակների, այնպես էլ արտասահմանյան դրամատուրգների: Թատրոնում խաղացած ներկայացոմներից են. 1920-ից 1930-ականների սկզբներին Օսե Բյուն նաև ֆիլմերում սկսեց հանդես գալ:
Դերասանուհին երեք անգամ ամուսնացել է: Առաջին ամուսինը բժիշկ Քրիստիան Քրիսթենսենն էր, որի հետ ապրեց երկու տարի (1927-1929): Երկրորդ անգամ Բյուն ամուսնացավ դատական միջնորդ Յան Քուրտ Դեդիքսենի հետ, ով հայտնի գրաքննադատ Էդվարդ Բրանդեսի թոռն էր: Յան դեդիքսենը մահացավ 1935 թվականին: Երրորդ ամուսինը հրատարակիչ Թրյուգվե Յակոբ Բրոք Հոֆն էր:
Օսե Բյուն իր մահկանացուն կնքեց 1991 թվականի հուլիսի 10-ին ութսունյոթ տարեկան հասակում՝ Օսլոյում: Իր ողջ ունեցվածքը կտակեց «Օսե Բյուի ֆոնդ»ին (Aase Byes legat til støtte for fortjente kunstnere), որը արվեստի վաստակավոր գործիչներին օգնելու համար էր ձևավորվել:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի դերասանուհիներ
(8624) 1981 ES9
(8624) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 1-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վյաչեսլավ Հովհաննիսյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Կարլ Կաննաբիխ
Կենսագրություն
Նրա հայրը հայտնի երաժիշտ, կոմպոզիտոր, դիրիժոր, Մանհայմյան երաժշտական դպրոցի ներկայացուցիչ՝ Քրիստիան Կաննաբիխն էր։ 1778 թվականին ծնողների հետ միասին տեղափոխվել է Մյունխեն։ 1796 թվականից աշխատել է որպես թատերական դիրիժոր Ֆրանկֆուրտում։ 1798 թվականին նշանակվել է Մյունխենի թագավորական թատրոնի գլխավոր կոնցերտմեյստեր։ Օպերա սերիայի, ջութակի կոնցերտների, սիմֆոնիաների և այլ ստեղծագործությունների հեղինակ է։ 1801 թվականին Անտոնիո Սալիերիի ելույթի համար գրել է «Axur, re d’Ormus» տրագիկոմեդիկ օպերայի երաժշտությունը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ջութակահարներ Կատեգորիա:Գերմանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Գերմանացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ
Մայպո (նահանգ)
Մայպո (Provincia de Maipo), նահանգ Չիլիի Սանտյագոյի մայրաքաղաքային տարածաշրջան տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Սան Բերնարդո քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Մայպոն հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 4 համայնք.
Աշխարհագրությունը և բնակչություն
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 378 444 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 337,75 մարդ/կմ²։
Մայպո նահանգի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 1 120,5 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի Սանտյագոյի մայրաքաղաքային տարածաշրջան Կատեգորիա:Չիլիի նահանգներ
Եվգենի Սվետլանով
Եվգենի Ֆեոդորովիչ Սվետլանով, խորհրդային դիրիժոր, կոմպոզիտոր և դաշնակահար։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1968)։
Կենսագրություն
1951 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գնեսինների անվան երաժշտամանկավարժական ինստիտուտը, 1955 թվականին՝ կոնսերվատորիան։
1955 թվականից՝ Մեծ թատրոնի դիրիժոր, 1963-1965 թվականներին՝ գլխավոր դիրիժոր։ Շչեդրինի «Ոչ միայն սերը» (1961), Մուրադելու «Հոկտեմբեր» (1964) օպերաների, Կարաևի «Ամպրոպի արահետով» (1959), Բալանչիվաձեի «Կյանքի էջերը» (1961), «Գիշերային քաղաք» (1962, ըստ Բարտոկի երաժշտության), «Պագանինի» (1963, ըստ Ռախմանինովի երաժշտության) բալետների առաջին բեմադրությունների դիրիժոր։ 1965 թվականից ԽՍՀՄ պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարն ու գլխավոր դիրիժորն էր։
ԽՍՀՄ-ում խորհրդային և արտասահմանյան կոմպոզիտորների բազմաթիվ գործերի (Հոնեգերի «Ժաննա դ՝Արկը խարույկի վրա», Մեսսիանի «Տուրանգալիլա», Շյոնբերգի «Վկան Վարշավայից») առաջին կատարողն էր։
Գրել է սիմֆոնիա (1957), կանտատ, սիմֆոնիկ պոեմներ, լարային կվարտետ, վոկալ և գործիքային երկեր։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով, ինչպես և բուլղարական Կիրիլի և Մեֆոդիի առաջին աստիճանի շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դիրիժորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային դաշնակահարներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության անդամներ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ
Ռիվաս Վասիամադրիդ
Ռիվաս Վասիամադրիդ Rivas-Vaciamadrid - քաղաք Իսպանիայում, մտնում է Մադրիդի վարչական շրջանի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Կուենկա-դել-Էնարես շրջանի կազմի մեջ։
Զբաղեցնում է 67,16 քկմ տարածք։ Բնակչությունը - 70 840 մարդ 2010 թվականին։ Հեռավորությունը մինչև շրջանի կենտրոն հավասար է - 15 կմ։
Վերին Նյուձ
Վերին Նյուձ (Верхняя Нюдз), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լոկչիմ գետի ձախ ափին՝ 206 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև իր գետաբերան, գետի ենթավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Վալենտին Պարնախ
Վալենտին Յակովլևիչ Պարնախ (Валенти́н Я́ковлевич Парна́х, ), ռուս բանաստեղծ և թարգմանիչ, երաժիշտ, պարող, խորեոգրաֆ։ «Բանաստեղծների պալատ» փարիզյան գրական խմբի հիմնադիր , խորհրդային ջազի պիոներ։ 1922 թվականի հոկտեմբերի 1-ին իր փորձարարական ջազային խմբի առաջին կատարումը սովորաբար համարվում է ԽՍՀՄ ջազի ծննդյան օր։
Մանկություն։ Տագանրոգ
Վալենտին Պարնախը (իսկական ազգանունը՝ Պարնոխ) ծնվել է 1891 թվականի հուլիսի 27-ին Տագանրոգում՝ ռուսացած հարուստ հրեայի ընտանիքում։
Հայրը՝ Յակով Սողոմոնովիչ Պարնոխը (1857-1912), եղել է դեղագործ, դեղատան սեփականատեր և բավական հարուստ մարդ, համարվել է քաղաքային դումայի անդամ և Տագանրոգի պատվավոր քաղաքացի։ Ըստ ընտանեկան ավանդության՝ նրա նախնիները 15-րդ դարում՝ Իսպանիայից հրեաներին վտարելուց հետո, փախել են արևելք և 19-րդ դարի կեսերին բնակություն հաստատել Ազովի ծովի մոտի քաղաքներից մեկում։
Մայրը՝ Ալեքսանդրա Աբրամովնա Պարնոխը (ի ծնե՝ Իդելսոն, 1857-1895 ), Սանկտ Պետերբուրգի իգական բժշկական դասընթացների շրջանավարտ էր։ 1877 թվականին ավարտել են այդ դասընթացի չորրորդ շրջանավարտները ՝ թվով 19 կին բժիշկ, որոնց թվում էր և Ալեքսանդրա Իդելսոնը՝ Ռուսաստանում բժշկի դիպլոմ ստացած առաջին կանանցից մեկը։ Մոր մահից հետո երեխաներին խնամել է խորթ մայրը՝ Ալեքսանդրա Իոսիֆովնա Լևենսոնը, որը 1903 թվականին դարձել է Յա. Ս. Պարնոխի չորրորդ երեխայի՝ Ալիսայի մայրը։
Վալենտինան ուներ 2 քույր՝ Սոֆյան և երկվորյակ-քույրը՝ Լիզավետան։ Երկուսն էլ հետագայում դարձել են բանաստեղծուհի։
9 տարեկանում Վալենտինան գրել է իր առաջին բանաստեղծությունը։ Այն սկսվում էր հետևյալ բառերով. «Մովսես, օ, եթե դու տեսնեիր / Խայտառակությունը քո ժողովրդի …» ։
Վալենտին Պարնախը ոսկե մեդալով ավարտել է Տագանրոգի արական գիմնազիան ։ Գիմնազիայում, ի տարբերություն իր ընկերների, հաճույքով սովորել է լատիներեն և այլ լեզուներ, ֆրանսերենին տիրապետում էր մանկուց ։ Հետագայում սովորել է գերմաներեն, իսպաներեն և պորտուգալերեն։
Ուսումնառությունը համալսարանում
1910 թվականին 45 հրեաների հետ միասին (ամբողջ Ռուսաստանում «սահմանված» տոկոսային նորմի համաձայն) ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ ։ Սկզբում սովորել է իրավաբանական ֆակուլտետում, այնուհետև՝ պատմա-բանասիրական ֆակուլտետի հռոմեական բաժնում։ Միաժամանակ հասցրել է զբաղվել երաժշտությամբ Միխայիլ Գնեսինի ղեկավարությամբ և դրամատիկական արվեստով Վսևոլոդ Մեյերխոլդի ստուդիայում։ Ալեքսանդր Բլոկի հանձնարարությամբ Պարնախի բանաստեղծությունները հրատարակվել են Վ. Մեյերխոլդի «Սեր 3 նարնջի հանդեպ» ամսագրում (№ 3, 1914), ավելի ուշ այնտեղ տպագրվել է նրա պարային էսսեն։
Ճանապարհորդություններ
1915 թվականի հունիսի 4-ից ոչ շուտ Ստոկհոլմով և Լոնդոնով գնացել է Ֆրանսիա, որտեղ ապրել է մոտ 6 տարի ։ Ճանապարհորդել է Արաբիայում և Պաղեստինում, Իսպանիայում, Եգիպտոսում և Սիցիլիայում, փնտրել ու ուսումնասիրել է հին և միջնադարյան հրեական մշակույթի հետքերը, իսկ եվրոպական գրադարաններում և արխիվներում բացել է պոեզիայի մի շերտ՝ ստեղծված ինկվիզիցիայի զոհերի կողմից (հիմնականում հրեաներ, գրվել են իսպաներեն և պորտուգալերեն)։
1921 թվականի հունիսի 10-ին Վ. Պարնախը Փարիզի «Մոնտեն» պատկերասրահում Ֆրանսիս Պիկաբիայի և Տրիստան Տցարայի կազմակերպված դադաիստների երեկոյի ժամանակ ելույթ է ունեցել «Հրաշալի տնային թռչուն» պարով» («Հրաշալի որսամիս»/«La Volaille miraculeuse» )։ Նույն թվականի հոկտեմբերի 21-ին Պարնախը ելույթ է ունեցել Փարիզի «Քամելեոն» սրճարանում՝ Սերգեյ Շարշունի կազմակերպած երեկոյան ծրագրում ։
1921 թվականի նոյեմբերին Վալենտին Պարնախը գլխավոր միմիկական դեր է խաղացել «Սարսափի թատրոն» սինկրետիկ դրամա-բուֆում, որը Փարիզում բեմադրել էր Պարնախի վաղեմի ծանոթ Պավել Վեյսբրեմ-Կուկլիմատը ։
Պարնախի բանաստեղծությունների առաջին գիրքը տպագրվել է Փարիզում, այն նկարազարդել են Նատալյա Գոնչարովան և Միխայիլ Լարիոնովը, իսկ նրանցից մեկը նախադրել է Պաբլո Պիկասոյի նկարած Պարնախի դիմանկարը։ Պարնախը ռուսերեն է թարգմանել Շառլ Բոդլերի, Պոլ Վեռլենի, Արթյուր Ռեմբոյի, Ֆրանսիս Պիկաբիայի, Նոել Գարնեի, Վալերի Լարբոյի, Ժյուլ Սյուպերվիելի, Բլեզ Սանդրարի, Ժան Կոկտոյի, Տրիստան Տցարայի, Լուի Արագոնի, Սելինա Արնոյի, Ժորժ Ռիբմոն-Դեսսենի ստեղծագործությունները ֆրանսերենից, Պեդրո Կալդերոն դե լա Բարկայի, Լուիս Գոնգորայի, Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկայի, Ռաֆայել Ալբերտիի ստեղծագործություններն իսպաներենից, Լուիշ դի Կամոենսինը՝ պորտուգալերենից, Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթեինը, Նիկոլաուս Լենաուինը, Յոհաննես Բեխերինը, Ռիխարդ Գյուլզենբեկինը, Ժան Արպինը, Մաքս Էրնստինը՝ գերմաներենից, Յարոսլավ Իվաշկևիչինը՝ լեհերենից։ Ֆրանսերեն է թարգմանել Ալեքսանդր Պուշկինի ստեղծագործությունները։
Խորհրդային ջազի պիոներ
1921 թվականի հուլիսին Փարիզի «Տրոկադերո» նորաձև սրճարանում Պարնախը «Ջազի արքա Լուիս Միտչելի» կատարմամբ առաջին անգամ ջազ է լսում ։ Այդ երաժշտությունը նրան ցնցում է։
1922 թվականի օգոստոսի երկրորդ կեսին Պարնախը վերադարձել է Ռուսաստան՝ իր հետ բերելով մի շարք գործիքներ ջազ-բենդի համար ։ «Իզվեստիա» ամսագիրը օգոստոսի վերջին, հայտարարելով նրա ժամանումը, առաջին էջում տպագրել էր. «Մոսկվա է ժամանել Փարիզի բանաստեղծների պալատի նախագահ Վալենտին Պարնախը, որը ցույց կտա նոր երաժշտության, պոեզիայի և էքսցենտրիկ պարի բնագավառի իր՝ Բեռլինում, Հռոմում, Մադրիդում, Փարիզում մեծ հաջողությամբ ցուցադրված աշխատանքները» ։ Սկզբում բնակություն է հաստատել Տվերի ծառուղու գրողների հանրակացարանի ձախ կողաշենքում՝ Օսիպ և Նադեժդա Մանդելշտամների մոտ։ Մանդելշտամները նրան տրամադրել էին առանձին սենյակ։ Մինչև 1924 թվականը նրանք հարևաններ էին. Մանդելշտամների սենյակ կարելի էր հասնել միայն Պարնախի սենյակով ։
Պարնախը Ռուսաստանում առաջին անգամ ռուսերենով գրել է «ջազ» բառը («Գերմաներեն՝ յաց, ֆրանսերեն՝ ժազ, անգլերեն՝ ջազ»,- 1922 թվականին գրել է նա Բեռլինի «Իրեր» ռուսալեզու ամսագրում, որը տպագրում էր Իլյա Էրենբուրգը ): Արտերկրից գնելով ջազ-բենդի համար լիարժեք սարքավորումներ՝ բանջո, սաքսոֆոն, ոտքի ոտնակով հարվածային գործիքներ, մեղմոցի հավաքածու, բոլոր տեսակի տարօրինակ աղմուկի գործիքներ՝ Մոսկվայում ստեղծում է անսամբլ՝ անվանելով «ՌԽՖՍՀ-ում Վալենտին Պարնախի անվան ջազ-բենդի առաջին էքսցենտրիկ նվագախումբը»։
Առաջին համերգը տեղի է ունեցել 1922 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Մոսկվայում՝ Թատերական արվեստի կենտրոնական տեխնիկումի բեմում (ավելի ուշ՝ Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարան)։ Տոմսերն արժեին 1,5-10 միլիոն ռուբլի ։ Անսամբլի դաշնամուրը նվագում էր ապագա հայտնի կինոսցենարիստ Եվգենի Գաբրիլովիչը, հարվածային գործիքները՝ դերասան Ալեքսանդր Կոստոմոլոցկին։ Սաքսոֆոնիստը զորագնդի նախկին երաժիշտ Մեչիսլավ Կապրովիչն էր, կոնտրաբասիստը՝ Սերգեյ Տիզենգայզեն ։ Գաբրիլովիչը հիշում էր, որ նվագախումբը շատ ուներ էկզոտիկ հարվածային գործիքներ, այդ թվում նաև հազվադեպ հանդիպող ֆլեքսատոն։ Հենց այդ համերգն է եղել ռուսական ջազի մեկնակետը, և 60 տարի անց խորհրդային երաժիշտներն սկսել են հոկտեմբերի 1-ը նշել որպես Ռուսական ջազի ծննդյան օր ։
1922 թվականի դեկտեմբերին տեղի է ունեցել երկրորդ համերգը, այս անգամ՝ Մամուլի տանը (այժմ՝ Լրագրողների տուն) ։ 1923 թվականի ապրիլին նվագախումբը համերգ է տվել նկարիչների, բանաստեղծների, դերասանների և երաժիշտների «Թափառական էնտուզիաստ» միությունում ։
Պարնախի «Ջազ-բենդը» առաջին անգամ մասնակցել է պետական տոնակատարությունների (Մոսկվայում կառնավալային շքերթ Համառուսաստանյան գյուղատնտեսական և արհեստա-արդյունաբերական ցուցահանդեսի ժամանակ (1923): 1924 թվականի ամռանը Պարնախի «Ջազ-բենդը» նվագել է Կոմինտերնի V կոնգրեսի պատգամավորների համար։ Ռիչարդ Ուայթինգի «Japanese Sandman», Ջորջ Մայերի «For Me And My Gal», Հարոլդ Ուիկսի «Chong», «Sunflower» հայտնի երգերի հետ կատարվել են նաև «Ցուլը տանիքի վրա» բալետում Դարիուս Միյոյի երաժշտությունից հատվածներ ։
Թատրոն և պոեզիա
Վերադառնալով Ռուսաստան՝ տնօրինել է Վ. Մեյերխոլդի անվան թատրոնի երաժշտական և պարային բաժինը ։ Նույն թվականին Պարնախը Սերգեյ Էյզենշտեյնի հրավերով որպես պարուսույց աշխատել է Պրոլետկուլտի բանվորական առաջին թատրոնի դրամատիկական ստուդիայում։