cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թեջեն (գետ)
Թեջեն (, միջին և վերին հոսանքներում՝ Հերիրուդ, [harɛrʊd]), գետ Աֆղանստանում, Թուրքմենստանում և Իրանում, մասամբ ծառայում է իբրև Իրանի ու Աֆղանստանի և Թուրքմենստանի և Իրանի սահման։ Սկիզբ է առնում Աֆղանստանում՝ շուրջ 3000 մ բարձրությունից։ Թուրքեմենիայի տարածքում վերջանում է Թեջենի օազիսում։ Երկարությունը 1150 կմ է։
Անվանում
«Թեջեն» անվան ձագումնաբանությունը պարզված չէ։ «Հերիրուդ» անվանումն ունի իրանական ծագում․ ոմանք այն ստուգաբանում են որպես «ջրառատ գետ», ոմանք էլ՝ «լեռնային գետ» :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի գետեր Կատեգորիա:Աֆղանստանի գետեր Կատեգորիա:Թուրքմենստանի գետեր Կատեգորիա:Ասիայի միջազգային գետեր Կատեգորիա:Սահմանային գետեր
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Սլավյանսկի շրջան)
Ալեքսանդրովկա (Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 1 667 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դասըիթ Գյոլ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լճեր Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լճեր
Էդուարդ Ալթունյան (այլ կիրառումներ)
Էդուարդ Ալթունյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Հեթանոսություն
Հեթանոսությունը կրոնափիլիոփայական ուղղվածություն է, որը ունի Պանթեիստական բնույթ։ Հեթանոս տերմինը համարժեք է լատիկան paganus տերմինին,այն բխում է   Pagus տերմինից և  ունի հետևյալ իմաստը  «քաղաքից դուրս ապրող, գյուղական միջավայրին բնորոշ, անկիրթ գյուղացի և գյուղաբնակ» ։paganus տերմինով հիմնականում կոչում էին նրանց, ովքեր բազմաստվածության կրողներ էին և այն չունի էթնիկական տարբերակիչ։ Արևմտյան կրոնական մշակույթի մեջ paganus տերմինը նույնական է հելենիզմ տերմինի հետ և ընկալվում է որպես Ethnikos՝ հեթանոս։ Ethnikos (հեթանոս ) տերմինն արևմտյան մշակույթի մեջ ընկալվում է որպես աշխարհիկ, իսկ paganus որպես կրոնական տերմիններ ։  Ըստ էության այն՝ հանրային, ազգային կրոն է և իր հիմնական բնույթով տարբերվում է Աբրահամիկ կրոններից՝ քրիստոնեությունից, մուսուլմանությունից և հուդայականությունից, որոնց հիմանական առանձնահատկությունը հեթանոսությունից այն է, որ ունեն այսպես կոչված հայտնությամբ տրված լինելու էություն։ Քրիստոնեության տարածման ընթացքում այն հաճախ սխալմամբ մեկնաբանվել է նաև որպես այն կրոնների համախումբ, որը քրիստոնեության հետ կապ չունի և չեն ընդունում Քրիստոսի աստվածային բնույթը։ Հեթանոսություն նաև բազմաընդգրկուն կրոնական ուղղություն է, քանզի իր զարգացման տարբեր արեալներում այն տարատեսակ բնույթ է ունեցել։ Հաճախ նրանում կարելի է նկատել բնապաշտականությանը հատուկ գծեր, իսկ մի քանի այլ դեպքերում այն զարգանում է հասնելով մինչև հայտնությամբ տրված լինելուն, որն ակնհայտ երևում է հատկապես զրադաշտականության մեջ։
Ռամ Նարայան
Ռամ Նարայան (Հինդի राम नारायण, Ram Narayan),, հնդիկ երաժիշտ, հնդկական սարանգի լարային երաժշտական գործիքի վիրտուոզ։ Առաջինն է այս գործիքը օգտագործել որպես մենակատար գործիք, և առաջին ճանաչված Սարանգի նվագողն է։
Վաղ տարիքից սովորել է նվագել սարանգի գործիքը։
1956 թվականից Նարայանը հանդես է եկել համերգներով որպես մենակատար, իսկ ավելի ուշ՝ նաև որպես նվագակցող։ 1960ականներից Նարայանը համերգային շրջագայություններով հանդես է եկել Եվրոպայում և Ամերիկայում։ Նաև դասավանդել է հնդիկ և այլազգի ուսանողների՝ Հնդկաստանում և արտասահմանում։ 2005 թվականին Նարայանը արժանացել է հնդկաստանի երկրորդ ամենաբարձր քաղաքացիական մրցանակի՝ Պադմա Վիբհուշանի (անգլ.Padma Vibhushan)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1927 ծնունդներ Կատեգորիա:Հնդիկ երաժիշտներ Կատեգորիա:Պադմա Բհուշան շքանշանի ասպետներ
Հեթանոսություն
Անվան ծագումնաբանություն
Մի փոքր այլ է եվրոպական մի շարք երկրներում տարածում ունեցող ինքնանվանումը այս կրոնափիլիսոփայական ուղղության համար։ Գրեթե բոլոր լատինատառ լեզուներում այն անվանվում է paganism (պագանիզմ)՝ ծագում է լատիներեն paganismus բառից. թարգմանվում է, որպես գյուղական կամ շրջանային, որը իր հերթին արմատով հենվում է մի այլ լատիներեն բառի՝ pagus (պագուս), ի վրա, որը արդեն նշանակում է գյուղ, շրջան։
Աղբյուրների հղումներ
Կատեգորիա:Հեթանոսություն Կատեգորիա:Կրոնի պատմություն Կատեգորիա:Աշխարհի կրոններ
Դափնիս (արբանյակ)
Դափնիս (Δάφνις), Սատուրնի արբանյակն է, հայտնաբերվել է «Կասինի» ԱՄԿ-ի լուսանկարների վրա 2005 թվականին։
Կատեգորիա:Սատուրնի արբանյակներ
Մինիոններ (կերպար)
Մինիոններ (minions), փոքր հասակով, դեղին գույնի էակների ռասա՝ «Անճոռնի ես» (2010) մուլտֆիլմից, ինչպես նաև դրա շարունակություններից և սփին-օֆֆերից։ «Universal Studios»-ի ստորաբաժանման «Illumination Entertainment» ստուդիայի թալիսման-կերպարներն են։ «The New York Times» հրատարակչության խոսքերով, մինիոնների հայտնիությունը և ստուդիայի կողմից նրանց կերպարների հաջող օգտագործումը կարելի է համեմատել «Disney» ստուդիայի Միկի Մաուսի հետ ։
Նկարագրում
Մինիոններ, փոքր հասակով, դեղին էակներ, որոնք հիմնականում կապույտ գույնի, ջինսե կոմբինեզոններ են հագնում և կրում են պաշտպանական ակնոցներ։ Աչքերի թիվը տատանվում է երկուսից մեկ։ «Մինիոնները» (2015) մուլտֆիլմում պնդում են, որ նրանք գոյություն ունեին Երկրի վրա կյանքի առաջացման առաջին պահից։ Նրանց գոյության իմաստն անհուսալի սրիկաներին ծառայելն է։ «Բանան» կարճամետրաժ մուլտֆիլմում, ինչպես նաև լիամետրաժ մուլտֆիլմներում ցույց են տալիս, որ մոնիոններն ունեն անհաղթելի կիրք մրգերի նկատմամբ, հատկապես բանանի նկատմամբ։ Գրեթե բոլոր մինիոններին հնչունավորում է Քրիս Ռենոն և Պիեր Քոֆֆինը՝ ֆրանշիզայի ստեղծողները։ Բացառություն է միայն Ջերրի անունով մինիոնն առաջին մուլտֆիլմից, որին հնչունավորեց երգիչ՝ Ջեմեյն Կլեմենտը։
Մինիոնների լեզուն
Մինիոնները խոսում են իրենց սեփական լեզվով, որը ինդոնեզերեն, ֆրանսերեն, իտալերեն, իսպաներեն լեզուների խառնուրդ է, ինչպես նաև հինդի։ Բառերը, որոնք անգլերենի նման են հնչում, հատուկ փոփոխվել են ամեն երկրի համար, դրանք ճանաչելի դարձնելու համար ։
Մինիոնների անունները
Քանի որ մինիոնները բավականին շատ են, մուլտֆիլմերում և մնացած լրատվամիջոցներում հիշեցվում են միայն դրանցից որոշները՝ Դեյվ, Ստյուարտ, Բոբ, Կեվին, Ջերի, Ֆիլլ, Պոլ, Ջորջ, Թիմ, Դոննի, Մարք, Լենս, Մայք, Քեն, Թոմ, Ջոն, Սթիվ, Նորբերթ, Թոնի, Քրիս, Էրիկ և Հենրի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր
Սերգեյ Կարապետյան (դուդուկահար)
Կենսագրություն
Սերգեյ Կարապետյանը 5-6 տարեկան հասակում դափ է նվագել և ժողովրդական երգեր երգել, այնուհետև հայրը սովորեցրել է կլառնետ և նոտաներ։ Առաջին քայլերը երաժշտաշխարհում սկսել է Արտեմ Մեջինյանի ղեկավարած ժողովրդական գործիքների անսամբլում, իսկ աշխատանքային առաջին քայլերը եղել են Վարդան Բունիաթյանի խմբում։ 1952 թվականին քամանչահար Խաչատուր Ներսիսյանի հրավերով, որպես դափահար, մեկ տարի աշխատել է Գուրգեն Միրզոյանի խմբում։ 1953 թվականին մեկնել է բանակ և որպես կլառնետահար՝ ծառայության անցել փողային նվագախմբում։ 1960 թվականին ընկերների հետ նվագել է «Միջին ալիք» երաժշտական ռադիոշարքի ուղիղ եթերում։ 1964 թվականին Արամ Մերանգուլյանի հրավերով ընդունվել է Հայաստանի ազգային ռադիոյի ժողովրդական գործիքների անսամբլ, 1978 թվականից՝ մենակատար։ 1978-1988 թվականներին աշխատել է Սայաթ-Նովայի երաժշտական դպրոցում, որտեղ եղել է դուդուկ-շվի բաժնի առաջին ուսուցիչը։
Հայկական ժողովրդական մի շարք մեղեդիներով՝ Շերամ, Հավասի, Սայաթ-Նովա հյուրախաղերով հանդես է եկել աշխարհի բազմաթիվ երկրներում։ Ազգային ռադիոյի «Ոսկե ֆոնդում» ձայնագրել է 5 ժամանոց բարձրարվեստ մեղեդիներ (1 ժամ կլառնետ, 4 ժամ դուդուկ, զուռնա)։ Տարբեր տարիներին թողարկել է ձայներիզներ և ծնունդ տվել մի քանի նոր ձայնասկավառակ-տեսախտասկավառակների։ Մասնակցել է միջազգային տարբեր փառատոների և արժանացել մրցանակների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դուդուկահարներ
Ոստիկանական նախագահության շենք
Նախկին ոստիկանական նախագահության շենք (Polizeipräsidium), Կալինինգրադի Սովետսկի պողոտայում տեղակայված ճարտարապետական հուշարձան (մինչև 1945 թվականը՝ Քյոնիգսբերգ)։
Պատմություն
Ոստիկանական նախագահության շենքը կառուցվել է 1912 թվականին, որ հեռու գտնվող քանդված Շտայնդամ դարպասների տեղում (Steindammer Tor) Շտրեզեմանշտրաս (Stresemannstraße) 3-7 հասցեում։
Ազգային սոցիալիզմի ժամանակ՝ 1933 թվականից մինչև 1945 թվականի սկիզբ, շենքում տեղակայվել է Գեստապոյի վարչությունը։ Այդ ժամանակահատվածում, փողոցի վերանվանման հետ կապված, շենքը գտնվել է գեներալ Լիցման շտրաս (General-Litzmann-Straße) 3-7 հասցեում ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, մինչև Խորհրդային Միության փլուզում, շենքում տեղակայվել է ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի Կալինինգրադի տարածքային վարչությունը, այնուհետև՝ ԽՍՀՄ Պետական անվտանգության կոմիտեն։
Ճարտարապետություն
Շենքը կառուցված է կարմիր կլինկերային աղյուսներից, «նեոռենեսանս» ճարտարապետական ոճով։ Շենքի նախագծի հեղինակն է կառուցման գծով ավագ գաղտնի խորհրդական (Geheimer Oberbaurat) Օսկար Լաուվերը (Oskar Lauver): Շինարարությունն իրականացվել է շինարարության գաղտնի ավագ խորհրդատու Էդուարդ Ֆյուրստենաուի (Eduard Fürstenau) ղեկավարությամբ։
Շենքն ունի քառանկյուն կառուցվածք երկու ներքին բակերով։ Աջ թևը զարդարում է տեռասով պատշգամբը։ Տանիքը նախկինում պսակված էր այժմ գոյություն չունեցող աշտարակներով։ Կենտրոնական, ամենախոշոր աշտարակը հագեցած էր դիտման հարթակով։
Հիմնական մուտքի պորտալում կա խեցեքարից ռելիեֆ, որը 1913 թվականին ստեղծել է քյոնիգսբերգցի քանդակագործ Ստանիսլավ Քաուերը, որը քաղաքում ստեղծել է մի շարք գործեր («Պուտտո» ցայտաղբյուրը, Շիլլերի հուշարձան, Նիմֆան լոգանքից հետո քանդակը և այլն)։ Կենտրոնական բարձրաքանդակի գլխավոր տարրը հնագույն ռազմիկի գլուխն է։
Պորտալի վերևում եղել են այժմ գոյություն չունեցող չորս ֆիգուրներ ։
Ներկա վիճակ
Խորհրդային Միության փլուզումից հետո շենքում տեղակայվել է Ռուսաստանի Դաշնային անվտանգության ծառայության Կալինինգրադի շրջանային գրասենյակը ։
2017 թվականի դրությամբ ոստիկանական նախագահության շենքը պետության կողմից պաշտպանվում է որպես տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ ։
2015-2016 թթ. իրականացվել են համընդհանուր վերականգնման աշխատանքներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Կալինինգրադի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Քրիսթոֆեր Նագել Յանսոն
Քրիսթոֆեր Նագել Յանսոն (Kristofer Nagel Janson, ), նորվեգացի գրող, բանաստեղծ և լրագրող։
Կենսագրություն և կարիերա
Քրիսթոֆեր Նագել Յանսոնը ծնվել է Նորվեգիայի երկրորդ քաղաք Բերգենում։ Աստվածաբանություն է սովորել Քրիստիանիայի (ներկայիս Օսլո մայրաքաղաք) համալսարանում։ Քրիսթոֆերը հարել է ազգային լեզվի շարժմանը (այսպես կոչված «Maalstr ä vere»):
Բանաստեղծը գրական աշխարհ մուտք է գործել 1865 թվականից։ Հիմնականում գրել է գյուղական կյանքի մասին պատմող պատմվածքներ։ Դրանց վառ օրինակներից են՝ «Fraa bygdom» (1865), «Han og ho» և «Marit Skjølte» (1868), «Torgrim» (1872), «Den bergtekne» (1876):
Հրատարակել է նաև բանաստեղծությունների ժողովածու՝ «Norske Dikt» (1867) և պատմական ողբերգություն՝ «Jon Arason» (1867):
1876 թվականից Քրիսթոֆեր Նագել Յանսոնը նորվեգական սթորթինգի կողմից ամեն տարի բողոքների է արժանացել «Sigmund Bresteson» (1872), «Fraa Dansketidi» (1875), «Austanfyre sol og restanfyre Maane» (1879), «En Kvindeskjaebne» (1879) գրքերում գյուղական բարբառը չարաշահելու պատճառով։
1881 թվականին Քրիսթոֆեր Նագել Յանսոնը տեղափոխվում է Միացյալ նահանգներ։ Այստեղ դառնում է ունիտորական համայնքի պաստոր և հրատարակում «Raeriens Saga» (1885) պոեմը։
Ամսագիր
Saamanden. Et religiøst tidsskrift som Kristofer Janson forfattet og redigerte fra slutten av 1800-tallet til begynnelsen av 1900-tallet.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի գրողներ Կատեգորիա:Նորվեգացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Նորվեգացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Վագր
Վագր, կատվազգի գիշատիչ։ Ցամաքային խոշորագույն գիշատիչներից մեկն է, իր չափերով զիջում է միայն սպիտակ և գորշ արջերին։ Վագրերը կարող են մինչև 4 մետրից մինչև 5 մետր բարձրությամբ ցատկեր կատարել, կենդանիները հազվադեպ են կարող փրկվել վագրի ճանկերից և ճիրաններից կամ մագիլներից։ Գոյություն ունի վագրերի 9 ենթատեսակ կամ ցեղատեսակ, որոնցից 3-ը վերացել են դեռևս 20-րդ դար 1940―թվականից 1960―1970 թվականներ, երկրորդ կեսի ժամանակաշրջանում։ Այս ենթատեսակներից ամենատարածվածը Բենգալյան վագրերն են, որոնք կազմում են ընդհանուրի 80%-ը։ Վագրը բազմանում է 2–3 տարին մեկ, ունենում 2–5 ձագ։ Ապրում է 20 և ավելի տարի։ Վագրը եղել է մարզական որսորդության և արդյունագործության (արժեքավոր է մորթին) օբյեկտ։ Այժմ նրանց թիվը խիստ կրճատվել է։ Գրանցված են Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր գրքում։ Վագրերը հեշտությամբ են ընտելանում անազատ պայմաններին։
Արտաքին տեսքը
Վագրը կատվազգիներից ամենախոշորն է, մյուս ենթատեսակների չափերն իրարից շատ են տարբերվում։ Մայրցամաքային ենթատեսակներն կղզիաբնակներից խոշոր են։ Ամենախոշոր ենթատեսակներն են բենգալյան և ամուրյան վագրերը։ Ամուրյան, Չափահաս Արու Սիբիրյան վագրի մարմնի ստանդարտ միջին երկարությունն առանց պոչի կարող է հասնել 2,8 մետրից―3 մետրի (առանց պոչի երկարության չհաշված), բայց ամենամեծ արուների բացառիկ հանդիպող դեպքերում երբեմն կարող է հասնել 3,9 մետրից մինչև 4 մետրի, իսկ Ստանդարտ միջին քաշը՝ 370―400 կիլոգրամ, իսկ Բայց որոշակի Շատ մեծ ու խոշորագույն չափի Արու Սիբիրյան վագրերի Շատ մեծ զանգվածը առանձին դեպքերում անգամ 700―ից մինչև 730 կիլոգրամ։ Վագրի յուրահատուկ գունավորումն իրենից ներկայացնում է մուգ և կարմրանարնջագույն ուղղաձիգ շերտերի հաջորդականություն ամբողջ մարմնի վրա։ Փորի մասում դրանք վերանում են և դառնում սպիտակ։ Սովորաբար Բենգալյան,Սումատրյան, Հարավչինական և Հնդաչինական, մյուս 5 տեսակի վագրերի մազածածկը մի քիչ ավելի մուգ է քան Ամուրյան վագրինը։
Տարածվածություն
Մի ժամանակ վագրերը տարածված են եղել ամբողջ Ասիա մայրցամաքում՝ Փոքր Ասիայից մինչև Ռուսաստանի արևելյան ափերը։ Վերջին հարյուր տարիների ընթացքում վագրերը կորցրել են իրենց պատմական տարածքների 90%-ը և վերացել են հարավարևմտյան և կենտրոնական Ասիայից, Ջավա և Բալի կղզիներից, հարավարևելյան և արևելյան Ասիայի տարածքների մեծ մասից։ Ներկայումս նրանք բնակվում են Սիբիրյան տայգաներից մինչև արևադարձային խոնավ անտառներ գտնվող տարածքներում, սավաննաներում։ Լեռնային վայրերում բարձրանում են մինչև 3000մ բարձրության վրա։ Վագրերի զբաղեցրած տարածքը կազմում է 1 184 911 կմ2 ։
Կենսակերպը
Վագրերը տարածքային կենդանիներ են, վարում են միայնակ կյանք և պաշտպանում են իրենց զբաղեցրած տարածքը, որը նշում են տարբեր եղանակներով։ Դրանցից մեկն անհատական հոտով նշելն է։ Արուները զավթում են տարածք որ իրենց գեները փոխանցեն հետագա սերունդներին, իսկ էգերին ավելի շատ հետաքրքրում է կերը տարածքի վրա։ Արուները տարածքը վարում են մինչև գա հաջորդ արոն և մարտահրավեր նետի տարածքի համար։ Տարածքին զավթելուց նոր արուն ջնջում է հնի սերունդը և շարունակում իրը։
Քանակը
Աշխարհում բնական միջավայրում ապրող վագրերի քանակը գնահատվում 3062-ից 3948 հատ։
Ժամանակին Հայկական լեռնաշխարհում տարածված է եղել Կասպյան (Թուրանյան կամ Անդրկովկասյան) վագրը, որն այժմ վերացված տեսակ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կատվազգիներ Կատեգորիա:Վագրեր Կատեգորիա:Բանգլադեշի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Բութանի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Կամբոջայի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Չինաստանի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Հնդկաստանի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Լաոսի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Մալայզիայի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Մյանմայի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Նեպալի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Ռուսաստանի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Թաիլանդի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Վիետնամի կենդանական աշխարհ
Հելեն Լևիթ
Հելեն Լևիթ (Helen Levitt, ), ամերիկացի լուսանկարիչ, կինոօպերատոր, սցենարիստ։ Նա նշանակալի ներդրում է ունեցել Նյու Յորքի «փողոցային լուսանկարչության» զարգացման գործում։ Նրան անվանել են «իր ժամանակների ամենաշատ հռչակված և ամենաքիչ ճանաչված լուսանկարիչը» ։
Կենսագրություն
Լևիթը մեծացել է Բրուքլինում։ Թողնելով դպրոցը՝ նա ինքնուրույն սովորել է լուսանկարել՝ զուգահեռ աշխատելով իբրև կոմերցիոն լուսանկարիչ։ Հաճախելով արվեստի մի քանի դասընթացների՝ Լևիթը հետաքրքրվել է կավճանկարչությամբ, ինչն այն ժամանակվա քաղաքին բնորոշ մշակույթի մի մաս էր։ Ձեռք բերելով Leica ֆոտոխցիկ՝ նա սկսել է լուսանկարել այդ նկարներն ու երեխաներին, որոնք ստեղծում էին այդ նկարները։ Ստացված լուսանկարները հրապարակվել են 1987 թվականին՝ «Փողոցում․ նկարներ և հաղորդագրություններ կավճով, Նյու Յորք 1938–1948» (The Street: chalk drawings and messages, New York City 1938—1948) ընդհանուր խորագրի ներքո ։
1938–1939 թվականներին նա համագործակցել է Ուոլքեր Էվանսի հետ և շատ շուտ ճանաչում ձեռք բերել։ 1939 թվականի հուլիսին Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանն իր լուսանկարների նորաստեղծ բաժնում ընդգրկել է նաև Լևիթի աշխատանքները ։ 1943 թվականին այնտեղ անց է կացվել նրա առաջին ցուցահանդեսը՝ «Helen Levitt: Photographs of Children»՝ ֆոտոքննադատ Նենսի Նյուգելի ղեկավարությամբ։ Նրա հաջորդ մեծ ցուցահանդեսը կայացել է 1960–ականներին։ Ամանդա Հոփքինսոնը ենթադրում է, որ նրա ստեղծագործության ճանաչման երկրորդ ալիքը կապված է եղել կանանց ստեղծագործական ձեռքբերումների ֆեմինիստական բացահայտումների հետ։
1940–ական թվականների վերջերին Լևիթը Ջենիս Լոբի և Ջեյմս Էյջիի հետ ստեղծել է երկու վավերագրական ֆիլմ՝ In the Street (1948) և The Quiet One (1948)։ Լևիթը Լոբի և Սիդնի Մայերսի (Sidney Meyers) հետ առաջադրվել է Օսկար մրցանակի՝ «Լավագույն սցենար» անվանակարգում՝ The Quiet One ֆիլմի համար։ Լևիթը կինեմատոգրաֆիայով ակտիվորեն զբաղվել է ընդամենը 25 տարի։ Նրա վերջին աշխատանքը Ջոն Քոենի The End of an Old Song (1973) վավերագրական ֆիլմի խմբագրումն էր ։
1959 և 1960 թվականներին Լևիթը Guggenheim Foundation–ից ստացել է երկու դրամաշնորհ՝ Նյու Յորքի գունավոր լուսանկարներ անելու համար, ինչից հետո նա կրկին վերադարձել է լուսանկարչությանը։ 1965 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին մեծ հավաքածուն՝ A Way of Seeing ։ Նրա գունավոր լուսանկարների մեծ մասն անհետացել է East 13th Street–ի իր տան կողոպուտի ժամանակ 1970 թվականին։ Նույն թվականին արված մյուս լուսանկարները հրապարակվել են 2005 թվականին՝ Slide Show: The Color Photographs of Helen Levitt գրքում։ 1976 թվականին Լևիթը Արվեստների ազգային ֆոնդի անդամ է եղել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոօպերատորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Մոսկովիտների սրահ (Քյոնիգսբերգ)
Դղյակի «մոսկովիտների սրահ» (Moskowitersaal, Зал московито), Քյոնիգսբերգի դղյակի եկեղեցու ընդունելությունների մեծ սրահ։ «Մոսկովիտների սրահում» է գտնվել Պրուսական թանգարանը։
1711 թվականին կուրֆյուրստ Ֆրիդրիխ III-ը (ով հետագայում դարձավ Պրուսիայի թագավոր Ֆրիդրիխ I) Քյոնիգսբերգում ջերմորեն ընդունեց Պետրոս I-ին։ Այս միջոցառումների պատվին, ըստ լեգենդի, սրահը կոչվել է «Մոսկովիտների սրահ»։ Իրականում, անվանումն ի հայտ է եկել շենքի կառուցումից առաջ և կապված է 1517 թվականի իրադարձությունների հետ, երբ Տևտոնական օրդենի մեծ վարպետ, հետագայում Պրուսիայի հերոս Ալբրեխտը համաձայնագիր է ստորագրել Վասիլի III-ի հետ ։
2005 թվականին ավարտված ՌԳԱ հնագիտության ինստիտուտի Բալթյան արշավախմբի հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել են 14-19-րդ դարերի բազմաթիվ ճարտարապետական մանրամասներ, որոնք դղյակի եկեղեցուց և մոսկովիտների սրահից 1945 թվականին փլուզվել են դեպի նկուղ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի տաճարներ Կատեգորիա:Կալինինգրադի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:Հուշարձաններ
Թավուքդաղ
Թավուքդաղ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Անտիտավրոս լեռնահամակարգում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
(274301) Վիքիպեդիա
(274301) Վիքիպեդիա, հիմնական գոտու աստերոիդը հայտնաբերվել է 2008 թվականի օգոստոսի 25-ին, ժամը 22:47:45-ին, Անդրուշևսկի աստղադիտարանի աստղագետների կողմից (Ժիտոմիրի մարզ, Ուկրաինա) ։ Անվանվել է «Վիքիպեդիա» ինտերնետային հանրագիտարանի պատվին  ։
Բացում և անվանում
Աստերոիդն առաջին անգամ հայտնաբերվել է 1997 թվականի սեպտեմբերի 8-ին CERGA աստղադիտարանում՝ OCA-DLR նախագծի շրջանակներում ։ Գրանցվելուց հետո օբյեկտին տրվել է 1997 RO4 անվանումը։ Ստացված տվյալները բավարար չէին ուղեծիրը հաշվարկելու համար։
2007 թվականի մարտ - ապրիլ ամիսներին աստերոիդը գրանցվել է երկրորդ անգամ՝ Mount Lemmon հետազոտության և Spacewatch նախագծի կողմից ։ Միաժամանակ նա ստացել է 2007 FK34 անվանումը։
Ի վերջո, 2008 թվականի օգոստոսի 25-ին աստերոիդը հայտնաբերվեց երրորդ անգամ՝ Անդրուշևի աստղադիտարանում ։ Երբ հայտնաբերումը գրանցվել է, օբյեկտին տրվել է 2008 QH24 անվանումը ։
2011 թվականի ապրիլի 18-ին օբյեկտը ներառվել է փոքր մոլորակների կատալոգում՝ 274301 համարով ։
Անդրուշևսկայա աստղադիտարանում հայտնաբերված աստերոիդներից մեկին «Վիքիպեդիա» անվանակոչելու առաջարկը՝ ի պատիվ ազատ հանրագիտարանի, եկել է Վիքիպեդիայից և «Վիքիմեդիա Ուկրաինա» հասարակական կազմակերպության խորհրդի անդամ Անդրեյ Մակուխային, այնուհետև Անդրուշևսկայայի աստղադիտարանի հիմնադիր Յուրի Իվաշչենկոն այս նախաձեռնությամբ դիմեց փոքր մոլորակների անվանակարգի կոմիտեին։ Առաջարկը հավանության է արժանացել կոմիտեի բոլոր անդամների կողմից, և 2013 թվականի հունվարի 27-ին աստերոիդը պաշտոնապես ստացել է նոր անվանում ։
Նշումը ավելացվել է «Փոքր մոլորակների շրջանաձև»-ին, թիվ 82403 –ում։ Վիքիպեդիան անվճար, համատեղ խմբագրված առցանց հանրագիտարան է, որը գործարկվել է 2001 թվականին։ Կազմվելուց 11 տարի հետո այն դարձել է ամենախոշոր տեղեկատու աշխատություններից և համացանցի ամենաշատ այցելվող կայքերից մեկը։ Այն գրված է էնտուզիաստների կողմից ամբողջ աշխարհից՝ ավելի քան 270 լեզուներով։
Ըստ մի շարք լրատվամիջոցների՝ նման որոշումը համընկել է ուկրաինական Վիքիպեդիայի «Ծննդյան օրվա» հետ, աստերոիդը դարձնում է «Վիքիպեդիայի և ամբողջ աշխարհի վիքիպեդիացիների առաջին հուշարձանը» ։
Ուղեծրային բնութագրեր
Վիքիպեդիայի ուղեծրային բնութագրերը թույլ են տալիս այն վերագրել Վեստա ընտանիքին, որը հիմնական գոտու աստերոիդների ամենաբազմաթիվ ընտանիքն է ։
Արեգակի շուրջ Վիքիպեդիայի հեղափոխության ժամանակաշրջանը 3,68 տարի է (1343 օր)։
Վիքիպեդիայի բացարձակ մեծությունը 16,9 մ է։ Սինոդիկ ժամանակաշրջանում նրա ակնհայտ փայլը տատանվում է 18,8-22,5 մ սահմաններում ։
ֆիզիկական բնութագրեր
Մինչ այժմ (2020 թվական) Վիքիպեդիայի ճշգրիտ չափը հաստատված չէ, բայց, ելնելով դրա պայծառությունից, այն կարող է լինել, կախված ալբեդոյից, 1-ից մինչև 2 կմ ։
Ենթադրաբար աստերոիդը բաղկացած է քարից և մետաղներից ։ Արտաքնապես այն գործնականում չի տարբերվում հիմնական աստերոիդների գոտու նմանատիպ երկնային մարմիններից  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա Կատեգորիա:Աստերոիդներ Կատեգորիա:Գիտությունն Ուկրաինայում Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ
Անդրեևկա (գյուղ, Սլավյանսկի շրջան)
Անդրեևկա (Андріївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Անդրեևկա գյուղում բնակվում էր 1 044 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սեմյոն Բուդյոննու տուն-թանգարան
Սեմյոն Բուդյոննու տուն-թանգարան (Дом-музей С. М. Будённого), թանգարան Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանի Բուդյոննովսկայա ստանիցայում, որը նվիրված է Քաղաքացիական պատերազմի հերոս, Խորհրդային Միության մարշալ, Խորհրդային Միության եռակի հերոս Սեմյոն Միխայլովիչ Բուդյոննուն։
Պատմություն
Թանգարանը ստեղծվել է 1939 թվականի հունվարի 10-ին։ Պատին փակցված է հուշատախտակ, որի վրա գրված է. «Այս տնակում 1909 թվականից ապրել է Քաղաքացիական պատերազմի ժողովրդական հերոս, Առաջին հեծելազորային բանակի կազմակերպիչներից մեկը, Խորհրդային Միության եռակի հերոս, Խորհրդային Միության մարշալ Սեմյոն Միխայլովիչ Բուդյոննին»։
Թանգարանը գետնատուն է` 1971 թվականից ծածկված ապակե մեծ տաղավարով, որը պաշտպանում է քայքայումից ։ Այնտեղ են գտնվում Բուդյոննիների ընտանիքին պատկանած բոլոր կենցաղային իրերը, որոնք պատրաստել է Ս. Մ. Բուդյոննու հայրը` Միխայիլ Իվանովիչը։ Ապակե տաղավարում գտնվում են Առաջին հեծելազորային բանակի կազմավորման պատմությանն առնչվող ցուցանմուշները։ Բակում տեղադրված է Ս. Մ. Բուդյոննու հուշարձանը, որի հեղինակն է ռոստովցի հայազգի քանդակագործ Ն. Վ. Ավետիքովը։
Թանգարանի ցուցանմուշային-ցուցահանդեսային տարածքը 182,25 մ² է։ Պահվող ցուցանմուշների քանակը` 649, այդ թվում` կահույք, կահկարասի և սպասք ։
Հասցե
Թանգարանը գտնվում է հետևյալ հասցեով. 347551, Ռոստովի մարզ, Պրոլետարսկի շրջան, Բուդյոննովսկայա ստանիցա Բուդյոննու նրբանցք, 1։
Հղումներ
Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի թանգարաններ
Նիկոլայ Ստրելեցկի
Նիկոլայ Ստանիսլավովիչ Ստրելեցկի (Николай Станиславович Стрелецкий, ), շինարարական կոնստրուկցիաների և կամրջաշինության բնագավառի խորհրդային գիտնական, ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1931), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1966)։
Նիկոլայ Ստրելեցկին ավարտել է Պետերբուրգի հաղորդակցության ուղիների ինժեներների ինստիտուտը (1911)։ 1915 թվականից դասախոսել է (1918 թվականից՝ պրոֆեսոր․) Մոսկվայի բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանում, 1933 թվականից՝ Մոսկվայի Վ․ Վ․ Կույբիշևի անվան ինժեներաշինարարական ինստիտուտում։
Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են կառույցների և կոնստրուկցիաների ամրության տեսությանը։ Մշակել է տրանսպորտային և արդյունաբերական կառույցների տիպայնացման հիմունքները։ Ստրելեցկիի նախագծերով կառուցվել են մի շարք խոշոր երկաթուղային մետաղական կամուրջներ (Օկայի, Վոլգայի, Դնեպրի և այլնի վրա)։ Պարգևատրվել է Լենինի 3-րդ շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային մեխանիկներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարագետներ
Վիշապի աչքերը
«Վիշապի աչքերը» (The Eyes of the Dragon), ամերիկացի գրող Սթիվեն Քինգի վեպ, որը գրված է հեղինակին ոչ բնորոշ ֆենտեզի ոճով և տպագրված 1984 թվականին Philtrum Press հրատարակչության կողմից։ Գրքի մասսայական հրատարակությունը, որը կազմակերպված էր Viking Press հրատարակչության կողմից, իրականացվել է 1987 թվականին։ Գործողությունները զարգանում էին Դելեյն կախարդական թագավորությունում, որում ժառանգ արքայազնին մեղադրում են թագավորին սպանելու մեջ։ Գիրքը որոշակի զուգահեռներեր ունի «Մուգ աշտարակը» շարքի հետ, որոնցից առաջինը գլխավոր անտագոնիստն՝ կախարդ Ֆլեգգն է, ով հանդիսանում է «Մուգ աշտարակի» և «Դիմակայություն» վեպերի հայտնի հերոսերից։
Աշխատությունը, գրված էպոսի և կախարդանքի ոգու ոճով, լույս տեսավ ի շնորհիվ Նաոմի աղջկա, ում և նվիրված է վեպը։ Հեղինակի մի շարք երկրպագուներ բացասաբար վերաբերվեցին այս ստեղծագործությանը հիմնականում ընտրված ժանրի և պատումի տոնի պատճառով։ Մինչդեռ գրականության քննադատներից շատերը դրականապես ընդունեցին վեպը՝ նշելով կախարդական մթնոլորտը, սյուժեն, որը կարող է դուր գալ ինչպես երեխաներին, այնպես էլ մեծահասակներին, և գեղարվեստական ձևավորումը։ 1980-ական թվականներին լույս են տեսել ավելի քան երկուսուկես միլիոն գրքի օրինակ։ «Վիշապի աչքերը» մի քանի անգամ պլանավորվել է էկրանավորել՝ որպես անիմացիոն ֆոտոշարք, կինոֆիլմ, սակայն այս նախագծերից ոչ մեկը չիրականցվեց։
Սյուժե
Գրքում գործողությունները զարգանում են Դելեյնի թագավորությունում։ Պատմումը կատարվում է անանուն անձի դեմքից, ով հաճախ սեփական մեկնաբանություններն է ավելացնում հերոսների մոտիվացիայի շուրջ։ Թագավորական կախարդ Ֆլեգգը ձգտում է ոչնչացնել թագավորությունը։ Թագուհի Սաշան ունենում է արքայազն Փիթերին՝ ազնվական և ապագա թագավորի ակնհայտ թեկնածուին։ Ֆլեգգը կարծում է, որ իր պլանները կարող են վտանգի ենթարկվել Փիթերի պատճառով։ Այն բանից հետո, ինչ թագուհին հղիանում է երրորդ երեխայով, կախարդը համոզում է մանկաբարձուհուն վնասել Սաշային։ Ծննդաբերությունից հետո, որի արդյունքում լույս աշխարհ է գալիս թագուհու երկրորդ որդին՝ Թոմասը, Սաշան մահանում է արյունահոսությունից։ Թագաժառանգ Փիթերը, դառնալով դեռահաս, քնից առաջ միշտ հորը բերում էր մի բաժակ գինի։ Ֆլեգգը, ստանալով Թոմասի վստահությունը, նրան ցույց է տալիս գաղտնի մուտքը, որում վիշապի դեկորատիվ խրտվիլակի միջոցով կարելի է հետևել հորը։ Ցանկանալով վարկաբեկել արքայազնին՝ կախարդը բաժակում թույն է լուծում, որը կոչվում է «Վիշապի ավազ», արդյունքում թագավոր Ռոնալդի մահվան մեջ մեղադրվում է ավագ որդին։ Թոմասը սպանությունը տեսնում է «վիշապի աչքի» միջոցով։
Դատից հետո արքայազնին բանտարկում են Ասեղի գագաթին՝ քաղաքական հանցագործների համար բանտում։ Թագավոր է դառնում Փիթերի կրտսեր եղբայր քսանամյա Թոմասը։ Փաստացի իր երիտասարդության և անփորձության պատճառով երկիրը ղեկավարում էր Ֆլեգգը։ Իր Ասեղում տեղակայվելու ժամանակ Փիթերը նամակ է ուղարկում դատավորին, ով նրան մեղավոր էր ճանաչել՝ խնդրելով փոխանցել մոր հին տիկնիկների տնակը և ամեն սննդի ընդունման հետ բերել անձեռոցիկ։ Վերջինս, շփոթված այսպիսի տարօրինակ խնդրանքից, այնուամենայնիվ, հանաձայնվում է կատարել նրա ցանկությունը։ Հինգ տարի անց Փիթերը փախչում է բանտից՝ խաղալիք կարի մեքենայով պարան ստանալով թելերից, որոնք նա ստանում էր անձերոցիկներից։ Փախուստից հետո նա և իր գործընկերը շտապում են ստանալ Ռոնալդի նետ և աղեղը։ Ֆլեգգը, մերկացնելով սեփական սատանայական էությունը, որոշում է սպանել թագավորին և նրա եղբորը։ Թոմասը, ում մոտ էր նետը, կրակում է կախարդի վրա և կպնում վիշապի աչքին, սակայն վերջինս, կախարդանք օգտագործոելով, անհետանում է ։ Վեպի վերջում Փիթերին ընդունում են որպես օրինական թագավոր։ Թոմասը, ում անարգում էին պալատականները, իր օգնական Դեննիսի հետ ուղևորվում է Ֆլոգգին որոնելու։ Նրանք գտնում են կախարդին և մարտնչում հետը, սակայն պատմողը չի բացահայտում կռվի ելքը ։
Գրելը
«Թալիսմանը» վեպի շուրջ աշխատանքներն ավարտելուց հետո Քինգի մոտ առաջանում են բազմաթիվ կերպարներ և չօգտագործված սյուժետային գծեր ։ Սթիվենի մոտ գրքի գաղափարն առաջանում է իր դուստր Նաոմիին գիրք նվիրելու ցանկությունից։ Այն ժամանակ, երբ իր որդի Հիլլ Ջոն ընթերցում էր «Թալիսմանը» և «Սալեմի վիճակը» դեռահաս տարիքում, Նաոմին չէր ցանկանում ծանոթանալ հոր գրական գործունեության հետ։ Քինգը, բացատրելով Նաոմիի բնավորությունը, ասում էր, որ նրան չէին հետաքրքրում վամպիրները, մեռելները և սողացող զզվելի արարածները։ Գրական ասպարեզում նա հետաքրքրվում էր Էնթոնի Պիրսով, Ջոն Ստայնբեքով, Կուրտ Վոննեգուտով և Ուիլյամ Շեքսպիրով։ Հեղինակն ասում էր․ Երբ Քինգը նրան հարցրեց, թե ինչն է ավելի շատ հավանում, երեխան պատասխանեց՝ «Վիշապներին» ։ Վեպը՝ գործնականում «Անձեռոցիկներ» (The Napkins) վերնագրով, պատմում էր երկու եղբայրների թագավորությունում ֆանտաստիկ պայքարի մասին։ Գիրքը պատրաստ էր 1983 թվականին ։ Քինգն այն կախարդանքի և Արթուր արքայի թրի մասին պատմական ոգով էպոս է կոչում։ Գրողը բավականին պակասեցրեց արյան և բռնության հատվածները վեպում, որոշ այսպիսի դրվագների մանրամասնություններ վառ երևակայությամբ ընթերցողը կարող էր պատկերացնել ինքնուրույն ։
Նաոմին, կարդալով ստեղծագործությունը, գոհ մնաց ։ Դուստրը հորն ասաց, որ պատմության մեջ միայն մեկ թերություն կար՝ այն էր, որ գիրքն ավարտվեց ։ Գրքի հրատարակությամբ զբաղվում էր արտաքին հրատարակիչ Դեմորա Բրոդին, ով նախկինում արդեն աշխատել էր մանկական գրողների հետ, ինչպիսիք են Ջեյն Յոլենը և Պատրիցիա Գրիֆֆը։ Բրոդին խնդրեց ավելի շուտ պատումի մեջ ավելացնել Բենին՝ Փիթերի լավագույն ընկերոջը, մինչդեռ նախկինում նա հայտնվում էր միայն գրքի մեջտեղում։ Նա ասել է․ «Քինգը մի քանի անգամ հիշատակեց նրա անունը վեպի սկզբի տարբեր հատվածներում, իսկ հետո նույնիսկ ավելացրեց պարկերով մրցարշավի դրվագը, որ բացատրի, թե ինչպես երեխաների միջև ծնվեց ընկերությունը։ Դա բավականին հուզող հատված է ցանկացած խմբագրի համար, երբ դու հեղինակին ճիշտ հարց ես տալիս և տված պատասխանը գերազանցում է քո բոլոր սպասելիքները»։ Քինգը հասկացողությամբ վերաբերվեց հրատարակչական ուղղումներին ։ Հրատարակության ժամանակ նա գիրքը վերանվանեց «Վիշապի աչքեր» ։ Գիրքը խաչվող կապեր ունի «Անքնություն», «Թալիսմանը», «Ռոզա Մադեր», «Հուսահատություն» և «Կարգավորողները» վեպերի հետ ։
Կերպարներ
Գրքում հանդես են գալիս շուրջ վեց տասնյակ կերպարներ ։ Աշխատությունը նվիրված է Բեն Սթրաուբիին՝ Փիթեր Սթրաուբի որդուն, և Նաոմի Քինգին։ Նրանք, կարելի է ասել, դարձան երկու երկրորդական հերոսների նախատիպեր, որոնք վեպի վերջում ամուսնանում են ։ Թոմասն ու Դենիսը որոշակիորեն հիշատակվում են «Մուգ աշտարակը» շարքի էջերում, մասնավորապես, Ռոլանդ Դիսկլեյնը հանդիպում է Գիլեադի վերջին օրերի դրվագում և ականատես է դառնում նրանցից մեկի շուն փոխակերպվելուն ։ «Մուգ աշտարակը։ Հրաձիգը», «Վիշապի աչքերը», «Դիմակայություն» և, որոշ չափով, «Սրտերն Ատլանտիդայում» շարքը, ունեն միևնույն անտագոիստը՝ Ռենդալլա Ֆլեգգը ։ Փաստորեն նա առաջին անգամ ի հայտ է գալիս հենց այստեղ ։ Գրքում հիշատակվում է, որ Ֆլեգգը յուրահատուկ խոչընդոտ էր թագավորության համար հինգ հարյուր տարվա ընթացքում։ Կերպարը վերադառնում է Գարլանից Ռոնալդի թագավորման շրջանից 80 տարի առաջ, բայց գործողությունների զարգացման սկզբին նա ծերացել էր ընդամենը տասը տարով։ Իր սովորությանը համաձայն նա հաճախ փոխում էր անունը, իսկ երբեմն կոչվում էր Բիլլ Հիչ լորդ-դահիճ և երգիչ Բրոունս ։
Վեպում Ֆլեգգի բնավարության գծերը կրում են փոփոխական հատկանիշներ, իսկ նրա դերը նման է անհամակարգված չար ուժ կրող Մեռլինին։ Խելագարությանը, դաժանությանը, չարությանը և կերպարանքը փոխելու ունակությանը լրացնելով՝ գիրքը նոր սահմաններ է բացում կերպարի մոտ՝ որպես հեքիմի, կախարդի և շամանի ։ Քինգը գրում էր, որ նա քայլում էր վեղարով, փակելով երեսը, շատ բան գիտեր ուժեղ թույների մասին և օգտագործում էր կախարդանքների գիրք՝ պատված մարդու մաշկով։ Գրքի երկար ընթերցումը կարող էր հանգեցնել խելագարության, այդ պատճառով հազար տարվա ընթացքում նա կարդացել էր գրքի միայն քառորդ մասը։ Նշված յուրահատկությունը գիրքը մտերամացնում է Նեկրոնոմիկոնի և Հովարդ Ֆիլիպս Լավքրաֆտի աշխատությունների հետ ։ Նրան էր պատկանում նաև կախարդական բյուրեղը, սակայն վերաբերում է այն արդյոք Մեռլինի ծիածանին՝ Մութ աշտարակի յուրահատուկ պարագային, պալանտիրների դասի նմանակին, մնում է անհայտ ։ Ֆլեգգը չի կարող դառնալ անտեսանելի, բայց նա ի զորու է դառնալ «խավար», նա կարող է մատերից կրակ արտահանել ։ Նկարագրությունում Քինգը նշում է մի մութ մարդու, ով թույն է լցնում թագավորի ականջի մեջ, ինչը «Համլետին» ուղղված հղում է հանդիսանում ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Թոմասի և Ֆլեգգի մենամարտի ելքը անհայտ է մնում՝ վերջինս, ըստ ամենայնի, ողջ է մնում, որպեսզի շարունակի չարիք գործելը ։
Հրատարակում
Քինգը գիրքը հրատարակել է սեփական հաշվին, իր Philtrum հրատարակչությունում, որը նախկինում տպագրել էր «Բույսը» ։ Հազարավոր հեղինակի ստորագրությամբ կրկնօրինակները խաղարկության միջոցով վաճառվել են հեղինակի երկրպագուներին $120-ով, իսկ վերահրատարակության երկու հարյուր հիսուն ստորագրված օրինակները՝ համարակալված կարմիր թանաքով, Քինգը ամանորյա բացիկների հետ ուղարկում է իր ընկերներին ։ Գոյություն ունեին նաև A-ից մինչև Z սև թանաքով համարակալված 26 օրինակ, որոնք սկզբում որոշված էր չվաճառել։ Այս հրատարակության բոլոր օրինակներն ունեին ամուր կարմիր կազմ, ոչ գաբարիտային ձևաչափ և նկարազարդված էին Քեննի Լինչոսի (Kenny Ray Linkhous) կողմից ։ Այս տիրաժի վրա ծախսվել էր 45 հազարից ավելի թղթի թերթ՝ պատրաստված Ֆրանսիայում ։ Գրքերից միայն տասն էին ստորագրված և հեղինակի, և նկարչի կողմից, ինչը նրանց դարձնում էր ավելի հազվագյուտ ։
Վեպը սկզբում պլանավորված չէր լիարժեք հրապարակմանը, սակայն, այնուամենայնիվ, հրատարակվել է 1987 թվականի փետրվարի 2-ին Viking հրատարակչության կողմից ։ Գեղարվեստական նկարազարդման համար պատասխանատու էր Դևիդ Պալլադինին (David Palladini): «Վիշապի աչքերի» առաջին հրատարակությունը պարունակում էր 1 միլիոն օրինակ  ։ Սկզբնական շրջանում վաճառվել է վեպի 400 հազար օրինակ, իսկ հրատարակման առաջին տարվա վիճակագրությամբ վաճառվել էր 525 հազար կրկնօրինակ ։ 1988 թվականի հունվարին տպագրվել էր վեպի ավելի քան 2,6 միլիոն օրինակ ։ Publishers Weekly-ի տվյալներով 1980-ական թվականներին «Վիշապի աչքերը» վեպը վաճառվել է 750 հազար տիրաժով ։ Վեպի հրատարակամն իրավունքը 2016 թվականից պատկանում է Scribner հրատարակչությանը ։ Առաջին անգամ ռուսերեն լեզվով Ի․ Ֆեոկտիստովի և Ա․ Գերցևի թարգամնությամբ վեպը հրատաարկվել է 1993 թվականին պետերբուրգյան «ИМА-пресс-реклама» հրատարակչության կողմից։ Հետեգայում հիմնականում տպագրվում էր Վադիմ Էրլիխմանի թարգմանությունը ։ Աուդիոգիրքը լույս տեսավ 2010 թվականի մայիսին Penguin Audiobooks-ի կողմից։ Տեքստը կարդում էր Բրոնսոն Պինշոն , ով նախկինում նկարահանվել էր «Լանգոլեռներ» մինի-սերիալում՝ Կրեյգ Տումիի դերում  ։
Քննադատություն
Վեպը The New York Times-ի լավագույն բեստելլերների շարքում զբաղեցրեց տասներորդ տեղը և այդ դիրքում մնաց 26 շաբաթ ։ ՀԵղինակի երկրպագուներից շատերին վեպը դուր չեկավ ժանրային ուղղության, պատումի տոնի, «լացկան» հերոսների և գլխավոր բացասական հերոսի փախուստի պատճառով։ Հավանաբար, այսպիսի քննադատության հետևանքով գրվեց «Միզերի» վեպը ։ «Ֆանտաստիկայի աշխարհը» նշեց, որ այս վեպի հեղարվեստական որակը նախորդների համեմատությամբ բավականին իջել է ։ School Library Journalը գրել է․ Publishers Weekly նշեց վեպի հասունությունը, ոճայնությունը և հեղինակի ջանքերի բեղուն արդյունքը ֆենտեզիի ժանրում։ Վեպն անվանելով «եղբայրական սիրո ողբերգական պատմություն»՝ հրատարակչությունը վեպը կարդալ խորհորդ տվեց ինչպես դեռահասներին, այնպես էլ մեծահասակներին ։
«Վիշապի աչքերը»՝ Քինգի սարասփների ժանրից հեռանալու խորհրդանիշը, The New York Times-ի խոսքերով առավել էլեգանտ է, քան սրանից առաջ գրված հեղինակի բոլոր ստեղծագործությունները։ Սթիվենը հմտորեն ստեղծում է հեքիաթային մթնոլորտը՝ լցված վառ գույներով։ Պատմությունը, ազատ լինելով ժառգոնից, հիշեցնում է Ալան Ալեքսանդր Միլնի, Հանս Քրիստիան Անդերսենի և Գրիմ եղբայրների աշխատությունները։ «Վիշապի աչքերը» վեպը խոսում են մեծահասակի միջի երեխայի հետ։ Ֆլեգգի հանկարծակի անհետացումը շատ բաներով հիշեցնում է «Դիմակայությունը» ։ Վեպը դանդաղ է սկսում, աստիճանաբար տեմպ ստանում և ավարտվում գրավիչ վերջաբանով ։
Բեն Պ․ Այնդիկը (Ben P. Indick) գովեց գլխավոր միտքը, պատումը համարելով հետաքրքրիր, գեղանկարչական դրամա, որն առաջացնում է «բաց բերանների և աչքերի» էֆեկտ ։ Շերոն Ռասսելը գովերգեց գեղարվեստական գրակաությունը, նշելով, որ այն նման է գեղանկարչության, ի հաշիվ նաև այն փաստի, որ բոլոր գլուխների առաջին տառը առանձնացված է յուրահատուկ տառատեսակների օգտագործմամբ ։ Վեպի սպառնալից շշուկը կարող է վախեցնել երեխաներին ։
Էկրանավորում
Սկզբնական շրջանում վեպը պետք է էկրանավորվեր անիմացիոն շարքի ձևաչափով։ Այս մտքի հեղինակը հենց ինքը Քինգն է։ Տասնմեկ տարի անց շարքի ստեղծման պատասխանատու կարգեցին ֆրանսիական WAMC Entertainment ընկերությանը ։ Պլանավորված բյուջետը պետք է լիներ 45 միլիոն դոլար։ Այն պետք է լույս տեսներ 2001 թվականին կամ 2002 թվականի սկզբին ։ Ստեղծողները խոստացել էին դասական ֆենտեզիի, սև հումորի որոշակի խառնուրդ ներկայացնել ։ Կինոնկարը չհաջողվեց, ընկերության իրավունքները սպառվեցին 2005 թվականին ։ Էկրանավորումը կարող էր իրկանացվել ինչպես կինոֆիլմի, այնպես էլ մինի-սերիալի ձևաչափով ։ Սցենարիստի առաքլության համար ընտվեցին Մայքլ Տեյլորը և Ջեֆֆ Վինտերը ։ Ռեժիսորի ընտրման մասին լուրն այդպես էլ չբարձրաձայնվեց ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սթիվեն Քինգի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Սթիվեն Քինգի վեպեր Կատեգորիա:1984 աշխատություններ Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Հելոուինի տորթ
Ակնարկ
Հելոուինի տորթը պատրաստվում է Հելոուինի խորհրդանիշներով և թեմաներով։ Այն կարող է պատրաստվել նարնջագույն կամ սև բիսկվիթով և գլազուրով, քանի որ նարնջագույնը Հելոուինի ավանդական գույնն է , ինչպիսին է դդումը , որը օգտագործվում լապտերներ պատրաստելու համար ։ Սևը Հելոուինի մեկ այլ ավանդական գույն է և այն կարող է օգտագործվել գերեզմանոցների թեմայով տորթերի վրա։ Գլազուրը ներկելու համար կարող են օգտագործել սննդամթերքի գունանյութ  ։ Գազարով տորթերը հաճախ պատրաստվում են որպես Հելոուինի տորթ  ։ Դրանք  երբեմն պատրաստվում են համեմունքներով, ինչպես շոկոլադե տորթը , պուդինգով տորթը և չիզքեյքը։ Հելոուինի տորթը կարող է լինել շերտավոր , ինչպես նաև փոփ քեյք և քափքեյք ։ Այն կարող է Հելոուինի ժամանակ ցուցադրվել որպես զարդարանքների մի մաս ։ Քաղցրավենիքով եգիպտացորենը կարող է օգտագործվել որպես տորթի զարդարանք , ինչպես նաև դդմաձև կոնֆետներ։
Թեմաներ
Հելոուինի տորթը կարող է պատրաստվել դդումի և լապտերների տեսքով ։ Երբեմն տորթերն ունենում են սարդոստայնի տեսք ։ Պատրաստվում են նաև գերեզմանոցների թեմաներով զարդարված տորթեր ։ Պատրաստվում են նաև մարդու ուղեղին նմանվող տորթեր և արյունոտ ատամների տեսքով քափքեյքեր ։
Վաճառվող տեսակներ
Որոշ ընկերություններ զանգվածաբար արտադրում են Հելոուինի տորթեր, օրինակ՝ «Hostess Brands»-ը պատրաստում է «Hostess» քափքեյք և կոչվում է «Hostess Scarycakes» ։ Տորթերը պատրաստվում են նարնջագույն և սև շերտերով։
Հետագա ընթերցանություն
Կատեգորիա:Տորթեր Կատեգորիա:Տոնական խոհանոց
Երեքնուկ դաշտային
Նկարագիր
Երեքնուկ դաշտայինը միամյա խոտաբույս է, որի բարձրությունը կարող է հասնել մինչև 5-30 սմ։
Ցողունը ուղիղ է, բազմաճյուղ։
Տերևները կապտականաչ են, եռատերև ու երկարաձիգ-գծավոր։
Ծաղկաբույլը կլորավուն է ծաղկման սկզբում, իսկ ավելի ուշ՝ գլանաձև։
Ծաղիկները մանր բաց վարդագույն ծաղկապսակ ունեն։ Ծաղկապսակը երկարությամբ հավասար է կամ կարճ է բաժակից։
Բաժակը թավամազ ատամիկներով է։
Պտուղը միասերմ հատիկ է։
Ծաղկում է հունիսից սեպտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում։
Աբրահամ Աստապատցի (այլ կիրառումներ)
Աբրահամ Աստապատցին կարող է վերաբերել՝
Երեքնուկ դաշտային
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բակլազգիներ Կատեգորիա:Թիթեռնածաղկավորներ Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ
Մոնթրեյ
Մոնթրեյ, կոչվել է նաև Մոնթրեյ սու Բուա (Montreuil. mɔ̃.tʁœj ), համայնք և քաղաք Ֆրանսիայում՝ Իլ դը Ֆրանս երկրամասի Սեն-Սեն Դենի դեպարտամենտում, Մեծ Փարիզ կոչվող մետրոպոլիայում։ Փարիզի արևելյան արվարձանն է, նրանից ընդամենը 7 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Զբաղեցնում է 8,92 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2016 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչոթյան թվաքանակը եղել է 108 402 (այդ ցուցանիշով երկրորդ տեղն է գրավում դեպարտամենտում՝ Սեն Դենիից հետո, և չորրորդը՝ Իլ դը Ֆրանս երկրամասում)։
Նկատի առնելով մալիացիների մեծ գաղթօջախի առկայությունը քաղաքում՝ նրան կատակով անվանում են «Փոքր Բամակո» կամ «Բամակո սու Բուա» ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Պատմություն
Առաջին անգամ հիշատակվել է 722 թվականին Թեոդորիքոս IV-ի հրամանագրում, Monasteriolum (փոքր վանք) անվանումով։ Միջի դարերում նրա բնակիչները Վենսենյան ամրոցն աահովել են ջրով, որի համար էլ ազատվել են հարկերից։ Բաց այդ, մթերք են մատակարարել արքունիքին (հարգի ու գովական է եղել հատկապես Մոնտրեյի դեղձը)։
XIX դարում քաղաքում զարգացել են փայտարդյունաբերությունը և շնանյութերի արտադրությունը։ Հիմնադրվել է Ժորժ Մելիեսի կինոստուդիան։
1944 թվականին Մոնտրեյը դարձել է նացիստներից ազատագրված փարիզյան առաջին արվարձանը։ Հետպատերազմյան տարիներին քաղաքի զարգացումը շարունակվել է, այստեղ բնակություն են հաստատել բազմաթիվ ներգաղթյալներ հատկապես Մալիից։
Քույր քաղաքներ
Մոնտրեյի քույր քաղաքներն են ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Քայիթու
Ապոց (լեռ), լեռ ՀԽՍՀ-ում, Ղուկասյանի շրջանում։ Ոմանք գտնում են, ար համապատասխանում է Հայերեն մանր ժամանակագրություններում հիշատակվող Քայիթու լեռնահամակարգը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռներ այբբենական կարգով
Նինա Ռոդրիգիս (Մարանիան)
Նինա Ռոդրիգիս (Nina Rodrigues), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Իտապեկուրու Միրին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8874 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 572,513 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 15,5 մարդ/կմ²։
Լիվոնյան թագավորություն
Լիվոնիայի թագավորություն, միջնադարյան անվանական, խամաճիկային (մարիոնետային) պետություն, որը նախատեսված էր ստեղծել ներկայիս Էստոնիայի և Լատվիայի տարածքում։ Ռուսաց Իվան IV Ահեղ ցարը հռչակել է այդ պետության հաստատումը լիվոնյան պատերազմի ընթացքում (1558-1583), բայց այն որպես պետական, քաղաքական միավոր երբեք չի գործել։
Պատմություն
1570 թվականի հունիսի 10-ին Դանիայի դուքս Մագնուս Հոլշտեյնցին ժամանել է Մոսկվա, որտեղ թագադրվել է Լիվոնիայի արքա։ Նա երդվել է, որ միշտ հավատարիմ կմնա ցարին՝ որպես իր տիրոջ, նրանից ստացել Լիվոնիայի վասալական թագավորության տիրակալի համապատասխան խարտիան (царская грамота): Մագնուսն ու Իվան IV-ը ստորագրել են պայմանագիր, որը կազմել էր օպրիչնիկ և զեմսկի վարչության անդամ, դյակ Վասիլի Շչելկալովը։ Նոր, հեռանկարային թագավորության տարածքները դեռ հարկավոր էր նվաճել, այդուհանդերձ՝ Պոլտսամաա ամրոցն արդեն հռչակվել էր թագավորի ապագա աթոռանիստ ։ Մագնուս Լիվոնիացի արքան, ով այդ ընթացքում հասցրել էր նաև նշանվել իշխան Ստարիցկու դստեր՝ իշխանուհի Եվֆիմիայի հետ, Մոսկվայից հեռացել է ռուսական 20 հազարանոց զորքով, որը պետք է գրավեր շվեդների տիրապետության տակ գտնվող Ռևելը։ Իվան Ահեղն ու Մագնուսը հույս են ունեցել, որ Մագնուսի ավագ եղբայրը՝ Դանիայի արքա Ֆրեդերիկ II-ը օգնական զորք կուղարկի, բայց այդ հույսերն ի դերև են եղել։ Մագնուսն ստիպված է եղել 1571 թվականի մարտին վերջ դնել Ռևելի համար կռվին ու բերդաքաղաքի պաշարմանը ։
1577 թվականին Մագնուսը, Իվան Ահեղի վստահությունը կորցրած և եղբոր աջակցությունից զրկված՝ դիմել է լիվոնյան ազնվականներին՝ կոչ անելով սատար կանգնելու իրեն՝ օտարերկրյա զավթիչների դեմ մարտնչելու գործում։ Միաժամանակ գաղտնի բանակցություններ է վարել Լեհաստանի թագավոր Ստեֆան Բատորիի հետ, որոնց արդյունքում Լիվոնյան թագը ժառանգելու իրավունքը փոխանցել է Բատորիի տոհմին։ Իվան Ահեղի զորքը անցել է հարձակման, գերվարել նրան։ Բանտ նետված Մագնուսին ցարը որոշ ժամանակ անց ներել է, ազատ արձակել։ Ազատվելիս վերջինս հրաժարվել է արքայական տիտղոսից ։ Իր կյանքի վերջին վեց տարիները նա անց է կացրել Կուռլանդիայի եպիսկոպոսության Պիլտենե ամրոցում, լեհական գահի թոշակառուի կարգավիճակով, վախճանվել 1583 թվականի մարտին, աղքատության մեջ ։
Լիվոնյան պատերազմի ավարտին՝ 1583 թվականի օգոստոսին Հին Լիվոնիայի տարածքի մեծ մասը բաժանվել է Կուռլանդիայի ու Սեմիգալլիայի դքսության և Լիվոնիայի դքսության միջև՝ լեհ-լիտվական դաշնային պետության՝ Ռեչ Պոսպոլիտայի հսկողության ներքո։ Էստոնիայի դքսությունը (1561–1721) մնացել է Շվեդիայի հսկողության տակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պատմական երկրներ Կատեգորիա:Էստոնիայի պատմություն Կատեգորիա:Լատվիայի պատմություն Կատեգորիա:1570 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Կիսորդ
Անկյան կիսորդ է կոչվում այն ճառագայթը, որը ելնում է նրա գագաթից, անցնում նրա կողմերի միջով և կիսում անկյունը։ Եռանկյան գագաթից տարված կիսորդ է կոչվում եռանկյան անկյան կիսորդի այն հատվածը, որը միացնում է այդ գագաթը և նրա դիմացի կողմի վրա գտնվող կետը։
Եռանկյան կիսորդի երկարությունը գտնելու բանաձևեր
Այդ բանաձևերը կարելի է դուրս բերել Ստյուարտի թեորեմը օգտագործելով։ որտեղ
Գրականություն
Կատեգորիա:Եռանկյունաչափություն Կատեգորիա:Եռանկյան երկրաչափություն Կատեգորիա:Անկյուն
(705) Էրմինիա
(705) Էրմինիա (Erminia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1910 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Էմիլ Էռնստի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,922514 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7803 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0647 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1824,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197274 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 25,05° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1910 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էմիլ Էռնստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Անդրեևկա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
2011 թվականի տվյալներով Անդրեևկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 949 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Լևոն Իսեցկի
Լևոն Նիկոլայի Իսեցկի (իսկական ազգանունը՝ Տեր-Հովհաննիսյան), հայ խորհրդային երգիչ (բաս)։ ՎԽՍՀ (1932) և ՀԽՍՀ (1934) վաստակավոր արտիստ, ՎԽՍՀ Ժողովրդական արտիստ (1943)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայ օպերային երգիչներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Սան Դիեգոյի կալիֆոռնիական համալսարան
Սան Դիեգոյի համալսարանը (ընդունված է նաև UC San Diego կամ UCSD) պետական գիտահետազոտական համալսարան է տեղակայված Լա Յոլայում Սան Դիեգոյի հարևանությամբ, Կալիֆորնիա, Միացյալ Նահանգներ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան համալսարանների ասոցիացիա
Լևոն Իշտոյան
Լևոն Հարությունի Իշտոյան, խորհրդային հայ ֆուտբոլիստ, խաղացել է ԽՍՀՄ-ի ֆուտբոլի հավաքականից և Արարատ Երևանից որպես հարձակվող։ 1971 թ. եղել է սպորտի վարպետ։ 1988 թվականին արտագաղթել է ԱՄՆ և Լոս Անջելեսում բացել ֆուտբոլային դպրոց՝ Արարատ, իսկ 2008 թվականին՝ Իշտոյանի ֆուտբոլի ակադեմիա։
Ակումբային կարիերան
1960 թվականից եղել է Շիրակ դպրոցի սան։ 1965 թ.-ին խաղացել է հիմնական թիմում։ Առաջին մրցաշրջանը քիչ է խաղացել և խփել է մեկ գնդակ։ 1966-68 թթ. խաղացել է Շիրակի կողմից, անցկացրել է 75 խաղ և խփել է 7 գնդակ։ 1968-ից խաղացել է Երևանի Արարատից և բարձրագույն լիգայում անցկացրել է 196 խաղ և խփել է 28 գնդակ։ Իշտոյանը խոստովանել է, որ իր լավագույն խաղն անցկացրել է 1973 թվականի հոկտեմբերին՝ ԽՍՀՄ գավաթի եզրափակչին, որտեղ նրանց հակառակորդն էր Կիևի Դինամոն, և այդ խաղի ընթացքում նա խփել է իր թիմի երկու որոշիչ գնդակները, որն էլ Արարատին պարգևել է 2։1 հաշվով հաղթանակ։