cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արճիս
Պատմություն
Արճիս գյուղի տարածքում մինչև ներկայիս գյուղի հիմնադրումը տարբեր դարերում հիմնադրվել են բնակավայրեր։ Այդ մասին են վկայում շրջակայքում հայտնաբերված դեռևս 8-րդ դարի գերեզմանների հետքերը, գյուղի «Աղաքարի ղաշ» կոչվող վայրում և «Մատուռի ձոր» անվամբ հայտնի մառուռի ճանապարհի վրա հայտնաբերված ձուլարանները, գերեզմանները և բրուտագործության հետքերը։ Հայտնի են պաշտպանական ամրոցներ, բերդատեղեր և կիկլոպյան ամրոց։ Գյուղիից 1.5 կմ հեռու պահպանվել են կիկլոպյան հսկայական ամրոցի հետքերը։
Ըստ ավանդազրույցների՝ Արճիս գյուղը հիմնադիրը ծնվել է Վանա լճի մոտ գտնվող Արճեշ քաղաքում և այնտեղ մասնագիտացել է պղնձագործության մեջ։ Արճեշը հայտնի եղել իր բարձրորակ և ստեղծագործ վարպետներով, որտեղ Արճիս գյուղի հիմնադիրը, ում անունը հայտնի չէ, երիտասարդ հասակում սովորել է պղնձագործի մասնագիտությունը և դարձել հանրահայտ վարպետ։ Արճիս գյուղի հիմնադիրը Վանի Արճեշ քաղաքից տեղափոխվում է Սանահին և աշխատանքի անցնում Մանեսի պղնձամշակման գործարանում։ Այնտեղ նա իր վարպետության, պղնձագործի բազմազան գաղտնիքների գիտակության շնորհիվ դառնում է առաջատար, բոլորի կողմից հարգված արժանապատիվ վարպետ։ Սանահինում, գործարանում և ամենուր անվանում են Արճեշցի Վարպետ Միսկար, որը դառնում է նրա համար անուն։ Արդեն մեծ տարիքում նա իր տղաների հետ տեղափոխվում և տուն է սարքում ներկայիս Արճիս գյուղի տարածքում։ Բացելով պղնձագործական արհեստանոց, որի հաճախորդները այդ տարածքը սկսում են անվանել Արճեշ։ Հետագայում հիմնականում Արցախից տեղափոխված հայեր բնակություն հաստատելու նպատակով փոխադրվում են այնտեղ։ Մինչև 1900 թվականը բնակավայրը կոչվել է Արճեշ։ Հետագայում գյուղի Արճեշ անվանումը տարածքի ժողովրդի խոսակցական լեզվի առանձնահատկություններից ելնելով, ձևափոխվում է և դառնում Արճիս։
Արճիս սովխոզի զարգացման տարիներին կառուցվում է բնակարաններ, որոնք տրամադրվում են Ծալկայի շրջանից տեղափոխված հայ ընտանիքներով, որի հիմքի վրա 1978 թվականին ստեղծվում է Դեղձավան գյուղը։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում կա 18-ից 19-րդդարերով թվագրվող եկեղեցի, գերեզմանոց և մատուռ։ Գյուղից 1 կմ հարավ պահպանվել է մ.թ.ա. 2-րդից 1-ին հազարամյակով թվագրվող «Արճիս» անունը ստացած դամբարանադաշտը։
Կրթություն
Արճիս գյուղն ունի մեկ դպրոց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տավուշի մարզի գյուղեր
Թամիլներ
Թամիլներ(தமிழர்), ժողովուրդ Հարավային Հնդկաստանում, Թամիլնադ նահանգի հիմնական բնակչությունը։ Ընդհանուր թիվը՝ մոտ 76 միլիոն։ Ապրում են նաև Շրի Լանկայում, Մալայզիայում, Մյանմայում, Սինգապուրում, Օվկիանիայում։ Լեզուն թամիլերենն է։ Մեծ մասը դավանում է շիվայական հինդուիզմ, որոշ մասը՝ իսլամ։
Կատեգորիա:Հնդկաստանի ազգեր
Բագրան (Մանազկերտի գավառ)
Բագրան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում։
1909 թվականին ուներ 15 տուն հայ և 30 տուն քուրդ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։
Հայ բնակիչները տեղահանվել են առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Նրանց մի մասը զոհվել է, փրկվածները ապաստան են գտել օտար երկրներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սարաի (Բագաևսկի շրջան)
Սարաի (Сараи), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բագաևսկի շրջանում։ Մտնում է Աժինովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բագաևսկայա շրջկենտրոնից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բագաևսկի շրջանի բնակավայրեր
Չերյոմոշե
Չերյոմոշե (Черёмошье), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բորովիչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բորովիչսկի շրջանի բնակավայրեր
Գևին Լիզերվուդ
Գևին Լիզերվուդ, ամերիկացի դերասան։
2017 թվականին նկարահանվել է «Ջրային ոստիկանություն։ Հատուկ ջոկատ» հեռուստասերիալում, իսկ հետո դերակատարում է ստացել «Մեծահասակները» հեռուստասերիալում, իսկ 2018 թվականի սկսել է նկարահանվել «Չար կատակ» հեռուստասերիալում (2018-2020)։ Հայտնություն է ձեռք բերել նկարահանվելով Նեթֆլիքսի «Սաբրինայի սարսափազդու արկածները» հեռուստասերիալում՝ կատարելով Նիկոլաս Սքրեթչի դերը (2018-2020)։
Կենսագրություն
Գևին Լիզերվուդը ծնվել է 1994 թվական իհունիսի 7-ին Հավայիի Մաուի քաղաքում և ունի իռլանդական արմատներ, ունի նաև անգլիական, իսպանական և հունական, ինչպես նաև ամերիկյան ծագում ։
Մեծացել է Կալիֆոռնիայում, իսկ հետո 18 տարեկան հասակում տեղափոխվել է Օրեգոն ։ Նա իր քրոջ՝ պարուհի Քլոյե Լիզերվուդի հետ ապրում է նույն նահանգում։ Իր մոր երկրորդ ամուսնությունից հետո նա ունի խորթ քույր՝ Սոֆիա Բալցերը ։
Elle ամսագրին տված հարցազրույցի ժամանակ նա պատմում է, որ երբ չի նկարահանվում Սաբրինայի սարսափազդու արկածները հեռուստասերիալում, նա վերադառնում է տուն և այնտեղ զբաղվում է հողագործությամբ և մոշ է աճեցնում ։
Ռահու (գյուղ, Վալյալա շրջան)
Ռահու (Rahu), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Վալյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Վալյալա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կարաբաչին
Կարաբաչին (Карабачин), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1746 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1746 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռոբերտ Բասսիլի
Պանայոտիս Ռոբերտ Բասսիլի (Panagiotis Robert Bassili, ), քաղաքացիություն Ավստրալիա, գործունեության ոլորտը գործարար), գործարար, ներդրող, բարերա սյունակագիր, «Ռամսիս Կապիտալ» ընկերության հիմնադիր և տնօրենների խորհրդի անդամ։ Բասսիլիի զուտ կարողությունը 2020 թվականի դրությամբ կազմում է 93 մլն ԱՄՆ դոլար։
Վաղ Կյանք
Ռոբերտ Բասսիլին ծնվել է 1972թ. նոյեմբերի 16-ին` Ավստրալիայի Սիդնեյ քաղաքում, ունի Ավստրալիայի քաղաքացիություն։ Ռոբերտի հայրը օդաչու է, մայրը` ուսուցչուհի։ Բասսիլին ծագումով հայրական կողմից հույն է և եգիպտոսացի, իսկ մայրական կողմից՝ հայ և իտալացի։ Աշխատանքային գործունեությունը Բասսիլին սկսել է բավական վաղ տարիքում։ 1990 թվականին, լինելով 18 տարեկան, նա սկսեց աշխատել որպես գանձապահ «GIO CREDIT UNION LTD» վարկային միությունում։ Լինելով ընդամենը 25 տարեկան, 1997 թվականին նա միացավ մեկ այլ վարկային միության տնօրենների խորհրդին ՝ դառնալով ընկերության ամենաերիտասարդ թոփ մենեջերը։
Գործունեություն
Ներկայում Ռոբերտ Բասսիլին ծավալում է իր գործարար գործունեությունը Ուկրաինայում, Եգիպտոսում և Չինաստանում։ 1997 թվականից մինչև 2002 թվականը Բասսիլին շարունակեց իր կարիերան «Էյթոն Վանս» («Street Wise Financial Group LTD») հիփոթեքային ընկերությունում ՝ որպես ռազմավարական ղեկավար։ 5 տարվա ընթացքում սեփական ջանքերի շնորհիվ նրան հաջողվեց մեծացնել ընկերության ակտիվները 40 մլն դոլլարով՝ հասցնելով այն 540 մլն դոլլարի՝ միաժամանակ ընդլայնելով գործունեության շրջանակները դեպի անշարժ գույքի, ՏՏ և էներգետիկայի շուկաները (հորիզոնական հորատում)։
2002-ին Ռոբերտը և գործընկեր Նիկ Պոպովը հիմնեցին Radisson Maine Financial Group Ltd. հիմնադրամը, որն արագորեն հաջողության հասավ և ակտիվորեն զբաղվեց բարեգործական գործունեությամբ ՝ աջակցելով երիտասարդների շրջանում սպորտի զարգացմանը։ Ընկերությունը նույնպես դարձավ հայտնի ավստրալիական «Wests Tigers» [Wests Tigers| ռեգբիի թիմի հովանավոորը։
2004 թ.-ին Բասսիլին տեղափոխվեց Ուկրաինա ՝ որպես ուկրաինական GV Group- ի գլխավոր տնօրենի տեղակալի և ղեկավարեց 20 ընկերությունների ակտիվները` 200 միլիոն դոլարի չափով՝ լինելով պատասխանատու 520 աշխատողների համար։ Հաջողված նախագծերից մեկը Ուկրաինայում Կիևի առաջին գոլֆի ակումբի՝ «Royal Kiev Golf Club», կառուցումն ու մեկնարկն է։
2007 թ.-ին Բասսիլին ձերբակալվեց Լոնդոնի Հիթրոու օդանավակայանում Ինտերպոլի և Scotland Yard-ի կողմից ` Ավստրալիայի կառավարության պատվերով։ Գործարարին մեղադրեցին Սիդնեյում 175,000 ԱՄՆ դոլարի չափով` ներդրողներին մոլորության մեջ գցելու համար։ Նա անցկացրեց 4 ամիս Լոնդոնի խիստ պատժի Wandsworth բանտում, այնուհետև Ավստրալիայի ֆեդերալ ոստիկանության կողմից ինքնաթիռով տեղափոխվեց Սիդնեյ, Ավստրալիա և երկու տարի անցկացրեց  Metropolitan Remand and Reception Centre և Parklea խիստ պատժի բանտերում ՝ կրելով պատասխանատվությունը, բայց չհամաձայնելով մեղադրանքների հետ։
2012 թվականին Ռոբերտը վերադարձել է Ուկրաինա և որպես «Green Bee Asset Management LTD» -ի համահիմնադիր և խորհրդի անդամ զարգացրել է սեփական բիզնեսի հետաքրքրությունները էներգետիկայի, ՏՏ, թվային լրատվամիջոցների և ժամանակակից տեխնոլոգիաների ոլորտում։
2013-ին ներդրողների հետ միասին գործարարը գնեց սնանկ ուկրաինական «ՄաստերԳազ» ընկերությունը։ Երեք տարվա ընթացքում ընկերությունը զգալիորեն մեծացրեց աշխատակազմը՝ դարձնելով այն 6 մարդուց մինչև 400, և մինչ օրս շարունակում է ցուցադրել զարգացման դրական միտում։
2018-ին Բասսիլին ճանաչվել է չորրորդ ամենահարուստ ոչ ուկրաինացի էքսպատը Ուկրաինայում։
Ռոբերտ Բասսիլին հանդիսանում է «Նովոյե Վրեմյա» ուկրաինական լրատվական կայքի սյունակագիր։
Բարեգործական գործունեություն
Բասսիլին Ռոնալդ Մակդոնալդ Հաուսի ծրագրի և Սիդնեյի կրծքագեղձի քաղցկեղի հիմնադրամի ակտիվ հովանավորն էր։
Հանրային ելույթներ
Ռոբերտ Բասսիլին հանրային ելույթներ է ունեցել Ուկրաինայում և Հայաստանում, մասնավորապես՝ Հայաստանի ամերիկյան համալսարանում, Երևանի պետական համալսարանում, Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանում և Sevan Startup Summit -ում։ Բասսիլին ճամփորդում է ամբողջ աշխարհում` այլ ներդրողների շրջանում տարածելով Հայաստանում ներդնելու գաղափարը։
Զուտ արժեքը
Ռուբերտ Բասսիլիի զուտ կարողությունը կազմում է 93,000,000 ԱՄՆ դոլար։ 2018 թվականին Բասսիլիի զուտ արժեքը արտաժույթի տատանումների պատճառով ընկել է ՝ 103,000,000 դոլարից հասնելով մինչև 93,000,000 ԱՄՆ դոլար։
Վինի շեղման օրենք
Վինի շեղման օրենք, ջերմային ճառագայթման օրենք, ըստ որի՝ հավասարակշիռ ճառագայթման սպեկտրում էներգիայի մաքսիմումին համապատասխանող ալիքի երկարությունը (λմաքս) հակադարձ համեմատական է T բացարձակ ջերմաստիճանին․ λմաքս T=b, որտեղ b-ն հաստատուն է և հավասար է 0,2897 սմ*Կ։ Օրենքը թերմոդինամիկական պատկերացումների հիման վրա ստացել է Վիլհելմ Վինը, 1893 թվականին։ Վինի շեղման օրենքը բխում է Վինի ճառագայթման օրենքից։ Սև մարմնի ճառագայթման խտությունն արտահայտող υλ,Τ ֆունկցիան անպայման պետք է ունենա մաքսիմում, հակառակ դեպքում ճառագայթման ինտեգրալային խտությունը վերջավոր չի լինի, այս պայմանից էլ հենց ստացվում է Վինի շեղման օրենքը։ Այն ցույց է տալիս, որ υλ,Τ ֆունկցիայի մաքսիմումը ջերմաստիճանի բարձրացման հետ շեղվում է դեպի կարճ ալիքների տիրույթը։
Կատեգորիա:Ֆիզիկայի օրենքներ
Միրանդա դե Էբրոյի ամրոց
Միրանդա դե Էբրոյի ամրոց (Castillo de Miranda de Ebro), միջնադարյան ամրաշինական ամրոց Իսպանիայի Միրանդա դե Էբրո քաղաքում։ Հասարակության համար բաց է։
Տեղադրություն
Միրանդա դե Էբրո ամրոցը գտնվում է Պիկոտա բլրի վրա, քաղաքի կենտրոնում, ծովի մակարդակից 500 մետր բարձրության վրա և ունի հիանալի տեսարան դեպի իրեն շրջապատող քաղաքն ու լեռները։ Տարածաշրջանում գերակշռում է ափամերձ կլիման։ Տարածքի միջին տարեկան ջերմաստիճանը կազմում է 12 °C: Ամենատաք ամիսը հուլիսն է, երբ միջին ջերմաստիճանը կազմում է 24 °C, իսկ ամենացուրտը՝ դեկտեմբերը, համապատասխանաբար 2 °C :
Պատմություն
Ամրոցը ստեղծման թվականը վերագրվում է 1358 թվականի հոկտեմբերի 15-ը, երբ Տելկո Կաստիլեցին խնդրում է Կալաորի եպիսկոպոսին իրենց երկրի Լա պիկոտա բլրի գագաթին մի ամրոց կառուցել, որը եղել է այն ժամանակ Սանտա Մարիա եկեղեցու կողմից վարձակալված։ Այնուամենայնիվ, ամրոցի շինարարությունը չէր սկսվել մինչև 1449 թվականը, երբ Պեդրո Սարմենտոն գրավեց եկեղեցին։ Շինարարությունը ձգձգվել էր մինչև 1485 թվականը, որից հետո նրա շինարարությունը ղեկավարել է փորձագետ և քարտաշ Խուան Գուասը։
Այն փաստը, որ Միրանդան միշտ եղել է սահմանային շրջան, ամրոցը բազմաթիվ դեպքերում դարձրել է պատերազմի հետևանքների ականատեսը և այն շարունակաբար ներառել դրանում։ Ամենավերջին ընդհարումը, որն էլ վերջինս ավերակների վերածեց, Կառլիստական և Իսպանիայի անկախության համար մղվող պատերազմների ընթացքում է եղել։ Թերևս, ամրոցի պատմության ամենաուշագրավ իրադարձությունը տեղի է ունեցել Իսպանիայի անկախության համար մղվող պատերազմի ընթացքում, երբ Ժոզ Բոնապարտն այնտեղ ստորագրեց Իսպանիայում ֆրանսիական արժույթի կիրառման վերաբերյալ հրամանագիրը։
1903 թվականին քաղաքային խորհուրդը, որն այդ ժամանական ամրոցի սեփականատերն էր, որոշում է դեմոնտաժի ենթարկել այն։ Ամրոցի քարն օգտագործվում է ցլամարտի համար նախատեսված արենայի (ներկայումս անհետացած է) կառուցման մեջ, իսկ վերջինիս ավերակները պատված էին հողով և օգտագործվում էին որպես հիմք՝ ջրամբարի կառուցման համար։
Ամրոցը պաշտպանված է Իսպանիայի պատմական ժառանգության վերաբերյալ ընդհանուր հռչակագրի 1949 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ և16-րդ օրենքով։ Վերջինիս նշանակությունն ու օգտագործումը ներկայումս գնահատման փուլում է ։
Նկարագրություն
Ամրոցի նախագիծը սեղանաձև տեսք է ունեցել՝ չորս կամ հինգ գագաթներով։
Այսօր միայն հյուսիսային պատն է տեսանելի՝ King's Battery և Queen's Battery (հրետանու մարտավարական միավոր)-ի միջև։ Չնայած բուսականությամբ ծածկված լինելուն՝ պահպանվել է նաև Արևելք-Արևմուտք պատը և հարավարևմտյան եզրի շրջանաձև աշտարակը, որը, հավանաբար, ատամնավոր պատեր է ունեցել։ Մուտքը դեպի ամրություն անցել է մինչ առջևի դռան մոտ գտնվող մի շարք սրահներից բաղկացած փոքր պաշտպանական համակարգի միջոցով։ Ամրոցի արևմտյան կողմն ունեցել է նաև Պիկոտա բլրի ուղղությամբ նայող զնդան։
Ամրոցը կամ առնվազն վերջինիս արտաքին պատերը կառուցվել են քիչ թե շատ հավասար կողմեր ունեցող քարերով, մինչդեռ մնացածը ավարտին է հասցվել խճաքարերի միջոցով։
Ազատ Ղրիմ
«Ազատ Ղրիմ» (Азат Кърым), ղրիմաթաթարերեն կոլաբորացիոնիստական թերթ, որը 1942-1944 թվականներին լույս է տեսել Ղրիմում՝ Երրորդ Ռայխի կողմից թերակղզու բռնազավթման ժամանակ։ Հրապարակել է գերմանամետ, հակախորհրդային ու հակասեմական նյութեր։
Միրանդա դե Էբրոյի ամրոց
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Ազատ Ղրիմ
Կազմակերպում, տպաքանակ և թողարկման ժամանակաշրջան
Ղրիմի բռնազավթումից անմիջապես հետո նացիստական վարչակազմը ձեռնամուխ եղավ տեղական թերթերի տպագրությանը։ Ռուսերենով լույս էր տեսնում «Ղրիմի ձայնը» թերթը, իսկ ղրիմաթաթարերենով՝ «Ազատ Ղրիմը»։ 1943 թվականի ամռանը թերթի տպաքանակը հասել էր 15 000 օրինակի։ Այն լույս էր տեսնում շաբաթական երկու անգամ ։
(1343) Նիկոլ
(1343) Նիկոլ (Nicole), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1935 թվականի մարտի 29-ին Լուի Բոյերի կողմից Ալժիրում ։
Ազատ Ղրիմ
Կազմակերպում, տպաքանակ և թողարկման ժամանակաշրջան
Առաջին համարը լույս է տեսել 1942 թվականի հունվարի 11-ին։ Ղրիմի պետական արխիվում պահպանվել է թերթի վերջին՝ N 220-րդ համարի կապոցներից մեկը, որը թվագրված է 1944 թվականի մարտի 28-ին։ Ի սկզբանե թերթը հրատարկվում էր որպես Սիմֆերոպոլի քաղաքային վարչակազմի մարմին, իսկ 1942 թվականի հունվարի 30-ից սկսեց լույս տեսնել որպես Սիմֆերոպոլի մուսուլմանական կոմիտեի տպագիր մարմին։ Թերթի առաջին համարներում գլխավոր խմբագրի պաշտոնակատարը եղել է Իզեթ Նաֆե Նուրիևը,1942 թվականի հունվարի 30-ից գլխավոր խմբագիր դարձավ Մուստաֆա Կուրտիևը (1917-1918 թվականների ազգային շարժման խոշոր դերակատար), 1943 թվականի մայիսի 25-ից՝ Աբդուլա Կուրկչին (գրական կեղծանունը՝ Ա. Զենի), իսկ 1943 թվականի դեկտեմբերի 7-ից՝ Մեմեթ Մուեդինովը (Սևդիյար) (գրական կեղծանունը՝ Ռեշաթ Մեմեթ)։ Նրանցից ոմանք մինչև պատերազմն աշխատել էին «Նոր աշխարհ» (Янъы дюнья) թերթում։
Սիմֆերոպոլի մուսուլմանական կոմիտեին ենթակա լինելուց զատ՝ թերթը ենթարկվում էր նաև Ղրիմի ու Տավրիայի անվտանգության ծառայությանն ու անվտանգության ոստիկանության շտաբին (ղեկավար՝ օբերշտուրմբանֆյուրեր Պաուլ Ցապ), ինչպես նաև Սիմֆերոպոլում տեղակայված U2-ի քարոզչական շտաբին (մամուլի համար պատասխանատու՝ զոնդերֆյուրեր Բրունո Մաուրախ) ։
(1343) Նիկոլ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,56798 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2754 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8606 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1503,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,239506 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,04° անկյուն։
Ազատ Ղրիմ
Բովանդակություն
Թերթը հրապարակել է Ադոլֆ Հիտլերի ու Յոզեֆ Գեբելսի ճառերն ու նկարները, տեղեկություններ նացիստական ղեկավարության, Գերմանիայում կյանքի մասին։ Սովորաբար թերթի յուրաքանչյուր համար սկսվում ու ավարտվում էր գերմանական հրամանատարության ամփոփագրով։ Հրապարակվում էին Իոսիֆ Ստալինի, Վյաչեսլավ Մոլոտովի, Ֆրանկլին Դ. Ռուզվելտի, Ուինսթոն Չերչիլի ծաղրանկարները։ Թերթի էջերին հաճախ հրապարակվում էր հակասեմական քարոզչություն։ Բացի այդ, մեծ ուշադրություն էր հատկացվում նաև Ղրիմի թաթարների պատմությանն ու մշակույթին։
Գոյության ողջ ընթացքում թերթի գաղափարախոսության անբաժան մասերից մեկը եղել է հակասեմականությունը։ Հակասեմական հռետորաբանությունը հանիպում էր գրեթե յուրաքանչյուր համարում ։ Հիմնական թեզերն էին հրեականության և բոլշևիզմի անբաժանելիությունը, ղրիմաթաթարական ժողովրդին փոքրաքանակ մակաբույծ «հուդաբոլշևիկյան» էլիտայի հակադրումը. «…ինչպե՞ս կարող էր լինել, որ ողջ կառավարումը լիներ հուդայականների ձեռքում, բոլոր բարիքները վայելեին նրանք, բարձր պարգևները, պաշտոնները և շահութաբար տեղերը, ընդարձակ տները, ամենաարգասաբեր հողերն ու մնացած ամեն ինչ լիներ հուդայականների ձեռքում», «այս երկիրը չի եղել բանվորների ու գյուղացիների երկիր, այլ պետություն մեկ խմբի ձեռքում՝ հուդայականների պետություն» ։
(1343) Նիկոլ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1935 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լուի Բոյերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ազատ Ղրիմ
Բովանդակություն
Ի հակադրումն այս թերթի ԽՍՀՄ-ն իր տարածքում թողարկում էր «Կարմիր Ղրիմ» («Къызыл Кърым») և «Ստալինյան շքանշան» («Сталин байрагъы») պարբերականները։ Վերջինս Չորրորդ ուկրաինական ճակատի թերթն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նացիստական քարոզչություն Կատեգորիա:Նացիստական թերթեր
Խվաշիթ
Խվաշիթ (ხვაშითი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ճիաթուրայի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 780 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ճիաթուրայից հեռու է 20 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 36 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ճիաթուրայի շրջան
Ադամսիտ
Ադամսիտ, քլորհիդրոֆենարսազին,, թունավոր, անհոտ, ջրում չլուծվող, կայուն, դեղին բյուրեղական նյութ (հալման ջերմաստիճանը՝ 195 °C, եռմանը՝ 410 °C)։ Վատ է լուծվում նաև օրգանական լուծիչներում (բացառությամբ ացետոնի)։ Հեշտությամբ ցնդում է՝ Առաջացնելով կայուն ծուխ։ Որպես այդպիսին և վերին շնչառական օրգանները գրգռող մարտական թունավոր նյութ առաջարկվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի վերջում։ Ադամսիտով կարելի է լիցքավորել արկեր և ռումբեր։ Իրերի վրա նստած Ադամսիտի փոշին մաքրում են ացետոնով թրջած լաթով, հագուստը՝ թափ տալով։ Գործնական կիրառություն չունի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արսենօրգանական միացություններ Կատեգորիա:Քլորօրգանական միացություններ Կատեգորիա:Ազոտ պարունակող օրգանական միացություններ Կատեգորիա:Արոմատիկ միացություններ Կատեգորիա:Քիմիական զենք
Բանզտեն
Բանզտեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում ։
Պատմություն
Ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1909 թ.-ին ուներ 25 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու այգեգործությունն էր։ Մասամբ զբաղվում էին անասնապահությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռոքֆոր դե Կորբիեռ
Ռոքֆոր դե Կորբիեռ (Roquefort-des-Corbières), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 929 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.44 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 45.44 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 105 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 55 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ախմիմ
Ախմիմ կամ Աքմիմ (أخميم, IPA-ar|ʔæxˈmiːm, Akhmimic ⳉⲙⲓⲙ, IPA-cop|xmiːm, Sahidic/Bohairic ϣⲙⲓⲛ}} IPA-cop|ʃmiːn|), քաղաք Եգիպտոսի Հանրապետությունում՝ Վերին Եգիպտոսի Սոհագ նահանգում։ Հին հույներն այն անվանել են Խեմիս կամ Քեմիս (Χέμμις) և Պանոպոլիս  (Πανὸς πόλις) : Ընկած է Նեղոս գետի արևելյան ափին, նահանգի վարչական կենտրոն Սոհագ քաղաքից մոտավորապես 4 mile 4 մղոն դեպի հյուսիս-արևելք։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 98 469 ։
Պատմություն
Հնում բնակավայրն անվանվել է «Իպու» կամ «Խեդ Մինու» և եղել է Վերին Եգիպտոսի 9-րդ պրեֆեկտուրայի մայրաքաղաքը ։ Հունա-հռոմեական տիրապետության ժամանակաշրջանում կրել «Պանոպոլիս», այսինքն՝ «Պանի քաղաք» անունը, քանի որ հույները տեղացիների Մին աստծուն նույնացրել են իրենց Պան աստծու հետ։ Ախմիմը մեկնարկային կետ է հանդիսացել դեպի արևելյան անապատ մեկնող ղպտիների խմբերի համար։ Տեղացիները պտղաբերության աստված Մինից բացի, երկրպագել են նաև Ապրիտ դիցուհուն ։
Հնագետները վերջերս հայտնաբերել են Ռամզես Երկրորդի դստեր ու թագուհու՝ Մերիտամոնի հսկայական՝ յոթ մետրանոց արձանը, որը տեղադրված է եղել Մինի տաճարի մուտքի մոտ, Ռամզես ΙΙ-ի արձանի կողքին (նրանք իշխել են Նեֆերտիտիի վախճանվելուց հետո)։
Հերոդոտն իր «Պատմության» մեջ հիշատակում է Պերսևսին նվիրված տաճարի մասին և հայտնում, որ Պանոպոլիսում անց են կացվել այդ հերոսին ձոնված տոնախմբություններ ու մարզախաղեր։ Ստրաբոնն իր հերթին գրում է բնակավայրում վուշագործության և քարամշակման արհեստի զարգացածության մասին (դրա վկայությունն են հունա-հռոմեական ժամանակներից պահպանված գեղեցիկ գործվածքները, որ հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել են դամբաններում ու շիրիմներում)։ Հայտնաբերվել են նաև մեծաթիվ հին ձեռագրեր, դրանց թվում՝ «Ենոքի գիրքը» ապոկրիֆը։ Վաղ քրիստոնեական ժամանակներում Ախմիմում գործել են ղպտիական բազմաթիվ վանքեր, որոնց զգալի մասը կառուցվել է ավերված հեթանոսական տաճարների քարերով։
1907 թվականին Ախմիմի բնակչության թվաքանակը եղել է 23 795, որի մեկ երրորդ մասը կազմել են ղպտիները։
Ախմիմում է ծնվել ու գործել հին հույն բանաստեղծ Նոննոս Պանոպոլսեցին (5-րդ դար)։
Կլիմա
Ախմիմին բնորոշ է անապատային շոգ կլիման, Köppen-Geiger climate classification system-ի դասակարգմամբ՝ (BWh):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի քաղաքներ Կատեգորիա:Եգիպտոսի բնակավայրեր Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
Դիփեր Պայնս
Դիփերը տասներկու տարեկան մի տղա էր, ով Մեյբլի եկվորյակ եղբայրն էր։ Մուլտսերիալի գլխավոր հերոսներից մեկը  ծնվել է օգոստոսի 31-ին (քրոջից 5 րոպե ուշ) ։ Նա փորձում է բացահայտել Գրավիտի Ֆոլզ քաղաքի գաղտնիքները և գտնել օրագրերի հեղինակին։ Նա շատ խելացի է ու խոհեմ, բայց հաճախ՝ անվճռական։ Սիրահարված է Վենդի Կորդուրոյին։ «Բիլլի օրինագծի» վրա իր խորհրդանիշը  եղևնին է, որը համապատասխանում է իր կեպիի վրայի պատկերին։ Սիրում է «Գետնահարկ, գետնահարկ և նորից գետնահարկ» սեղանի խաղը։
Դիփերը արտասովոր քաջ և վճռական է իր տարիքի համեմատ։ Նա նվիրված է Գրավիտի Ֆոլզի առեղծվածների բացահայտմանը, ինչը հակասություններ է առաջացնում իր և հորեղբայր Սթենի միջև։
Դիփերի և իր քրոջ արկածները ոգեշնչված են Ալեքս Հիրշի և իր քրոջ՝ Արիելի մանկությունից ։ Որպես կերպար, Դիփերը եղել է լավ ընդունված քննադատների կողմից ։ Նա հայտնվում է Գրավիտի Ֆոլզի զանազան արտադրանքներում, ինչպիսին են հագուստը և վիդեոխաղերը ։
Դիփերը բավականին համեստ է, որը կախված է իրավիճակից։ Լինում է նաև շատ քաջ։
Դերը Գրավիտի Ֆոլզում
Դիփեր Պայնսը հետաքրքրասեր, խելացի և հնարամիտ տղա է Պիեմոնտից, Կալիֆոռնիա նահանգից , ով ստիպված է իր քրոջ՝ Մեյբլի հետ ամառն անցկացնել իրենց հորական պապի մոտ Գրավիտի Ֆոլզ հորինված քաղաքում, Օրեգոն նահանգում։ Նա պատկերվում է որպես խելացի, իմաստուն, նրբանկատ, միջակ  և տրամաբանում է շատ լավ՝ ցույց տալով գիտելիք տարբեր ոլորտներում, ինչպիսիք են պատմությունը և գաղտնագրությունը։
Դիփերը հագնում է սպիտակաերկնագույն կեպի երկնագույն եղեվնու նշանով։ Նա հագնում է նաև մուգ կապույտ ժիլետ, նարնջագույն սպորտային շապիկ, մոխրագույն կիսատաբատ, սև սպորտային կոշիկներ և ձեռքի ժամացույց։ «Դիփերը և կլոնների հարձակումը» դրվագում պարզվում է, որ Դիփերը ստացել է իր մականունը (dipper — շերեփ) իր ճակատի վրայի Մեծ Շերեփի նման խալից, որը թաքցնում էր իր ճակատի մազափունջի տակ ։ Իրական անունը երբեք սերիալում չի նշվում, բայց բացահայտվել է օրագրի տպագիր №3 հրատաչակությունում ։
Մթնշաղից լուսաբաց դրվագում բացահայտվում է, որ Դիփերը անտարբեր չէ տեղացի մի աղջկա՝ Վենդի Կորդրոյի հանդեպ, ով 3 տարով նրանից մեծ է։ Նա սովորաբար փորձում է ուշադրություն գրավել և հաճախ հայտնվում է անհարմար իրավիճակներում։ Բունկերում Դիփերը խոստովանում է Վենդիին, որ սիրում է նրան, չնայած նա ասում է, որ միշտ կասկածել է դրանում։ Դիփերը նաև անում է ամեն ինչ իր քրոջը՝ Մեյբլին պաշտպանելու համար։ Առաջին անգամ, երբ նա գալիս է Գարվիտի Ֆոլզ, մտածում է, որ ամառը անհետաքրքիր կլինի, բայց շուտով ծանոթանում է քաղաքի խորհրդավոր հատվածին  և փորձում է իր քրոջ հետ բացահայտել Գրավիտի Ֆոլզի բոլոր գաղտնիքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրավիտի Ֆոլս
Տուզլուկով (Ռոստովի մարզ)
Տուզլուկով (Тузлуков), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բագաևսկի շրջանում։ Մտնում է Բագայևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բագաևսկի շրջանի բնակավայրեր
Կուրտ Շնայդեր
Կուրտ Շնայդեր (Kurt Schneider, ), գերմանացի հոգեբույժ և պատոհոգեբան։
Կենսագրություն
Կուրտ Շնայդերը ծնվել է Կրայլսհայմ քաղաքում՝ Վյուրտեմբերգի թագավորությունում։ Բժշկական կրթությունն ստացել է Տյուբինգենի համալսարանում և Բեռլինի Հումբոլդտի անվան համալսարանում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծառայել է բանակում, որի ավարտից հետո ստացել է հոգեբույժի մասնագիտացում։ 1931 թվականին Շնայդերը դառնում է «Հոգեբուժական հետաազոտությունների գերմանական ինստիտուտի» տնօրեն, որը հիմնել է Էմիլ Կրեպելինը։
Ֆաշիստական կուսակցության՝ իշխանության գալուց հետո, որն սկսեց իրականացնել եվգենիկա ուսմունքը՝ որպես բազա օգտագործելով հոգեբուժարաններն ու հոգեբուժությունն ամբողջությամբ (մասնավորապես՝ T4 գործողությունը), Կուրտ Շնայդերը՝ նացիստական գործողությունների նկատմամբ հակակրանք ունենալով հանդերձ, թողնում է տնօրենի պաշտոնը և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին մեկնում է ռազմաճակատ՝ որպես ռազմական բժիշկ։ 1945 թվականին նշանակվում է Հայդելբերգի համալսարանում բժշկական դպրոցի դեկանի պաշտոնում։ Այդ պաշտոնը ղեկավարում է մինչև հրաժարական տալը՝ 1955 թվականը։
Գիտական գործունեություն
Առաջարկել է պսիխոպատների ընդհանուր էմպիրիկ անվանացանկ՝ կարևորելով առավել վառ արտահայտված գծերը։ Դրանք են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի հոգեբույժներ Կատեգորիա:Հունվարի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 27 մահեր Կատեգորիա:1967 մահեր Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Ուրանդի
Ուրանդի (Urandi), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Բաիա մարզում։ Մտնում է Կրուզեյրու դու Ժերեմոաբու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 882 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 895,926 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 18,0 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1985 թվականի օգոստոսի 14-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Ճերմակավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Տավուշի մարզի Ճերմակավան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 3 հուշարձան (1 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Ֆնդըջիկ
Ֆնդըջիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տրյուսի
Տրյուսի (Trucy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը 02751։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 147 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 97 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 75-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 22-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 77,3%, 1999 թվականին եղել է 73,2%)։ 75 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 69-ը (38 տղամարդ և 31 կին), գործազուրկ էին 6 մարդ (5 տղամարդ և 1 կին)։ 22 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը՝ թոշակառուներ, 4-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Չերյոմուշկի (գյուղ, Լիպեցկի շրջան)
Չերյոմուշկի (Черёмушки), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1940 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ավագ Բաբայանց
Ավագ Աբելի Բաբայանց, խորհրդային բանակի գեներալ-մայոր (1981)։
Խորհրդային բանակի գեներալ-լեյտենանտ (1991) Յուրի Բաբայանցի հորեղբոր որդին։
Կենսագրություն
1951 թվականին զորակոչվել է խորհրդային բանակ, որտեղից էլ ընդունվել է Ուլյանովսկի Լենինի անվան Կարմիր դրոշի գվարդիայի տանկային ուսումնարան, որն ավարտելուց հետո ստացել է առաջին սպայական կոչումը, այնուհետև ուղարկվել է ծառայության Անդրկովկասի ռազմական շրջան։ 1970-1977 թվականներին եղել է Անդրկովկասյան զինվորական օկրուգի՝ Ախալցխայում տեղաբաշխված 10-րդ գվարդիական մոտոհրաձգային դիվիզիայի, 1978 թվականին՝ 4-րդ համազորային բանակի (նաև՝ ռազմական խորհրդի նախագահի 1-ին տեղակալ), 1979-1985 թվականներին՝ Հեռավորարևելյան զինվորական օկրուգի 35-րդ համազորային բանակի, 1985-1990 թվականներին՝ ԽՍՀՄ քաղաքացիական պաշտպանության շտաբի քաղբաժինների պետ։
Գործուն մասնակցություն է ունեցել Ուկրաինայում Չեռնոբիլի ատոմակայանի վթարի (1986), Հայաստանում` Սպիտակի երկրաշարժի (1988) հետևանքների վերացման գործում։ Եղել է ՌԴ քաղաքացիական պաշտպանության և արտակարգ իրավիճակերի նախարարության վետերանների խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Գեներալ-մայորներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
(9215) Տաիյոնոտո
(9215) Տաիյոնոտո (Taiyonoto), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,22666 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8904 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5629 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1213,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,296636 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,9° անկյուն։
Ռուդոլֆ Շտայներ
Ռուդոլֆ Շտայներ (Rudolf Steiner, ), ավստրիացի փիլիսոփա, միստիկ գրող, էզոթերիկ, անտրոպոսոֆիա հոգևոր ուսմունքի հիմնադիր։
Սկզբնապես ընդունելություն է գտել որպես Գյոթեի ժառանգությունն ու ճանաչողության տեսությունն ուսումնասիրող ։ 20-րդ դարի սկզբին հիմնել է անտրոպոսոֆիայի հոգևոր շարժումը՝ էզոթերիկ քրիստոնեական ուսմունք, որը սկիզբ է առնում եվրոպական տրանսցենդենտալիզմից և աղերսներ ունի թեոսոֆիայի հետ։ Շտայների գլխավորությամբ այս շարժումը մի քանի փուլեր ունեցավ։ Առաջինում՝ ավելի շատ փիլիսոփայորեն կողմնորոշվածում, Շտայները փնտրում էր գիտության և ոգու համադրությունը։ Այդ տարիների նրա փիլիսոփայական աշխատանքը՝ ոգեգիտությունը, ձգտում է միավորել ճանաչողության արևմտյան եղանակը և մարդ արարածի ներքին ու ոգեկան պահանջմունքները ։ Երկրորդ շրջանում, որն սկսվում է մոտ 1907 թվականից, Շտայները լայն գործունեություն է ծավալում արվեստի տարբեր ճյուղերում՝ ներառյալ դրաման, շարժման արվեստը (նոր տիպի արվեստի մշակում, որը կոչվեց էվռիթմիա) և ճարտարապետությունը։ Այս աշխատանքի գագաթնակետը բոլոր արվեստների տուն հանդիսացող մշակութային կենտրոնի՝ Գյոթեանումի կառուցումն էր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Շտայները համագործակցում է մանկավարժների, գյուղատնտեսների, բժիշկների և այլ մասնագիտությունների ներկայացուցիչների հետ և որպես գործնական բարենորոգիչ դնում է վալդորֆյան մանկավարժության, անտրոպոսոֆիական բժշկության, բուժական մանկավարժության, բոտմերյան գիմնաստիկայի, բիոդինամիկական գյուղատնտեսության հիմքերը, խթանում է էվռիթմիայի և նոր ուղղությունների զարգացումը դրամատիկական արվեստում, գեղանկարչության և ճարտարապետության մեջ։
Մանկություն և ուսում
Շտայների ծնողները ծագումով Ավստրիայի գերմանացիներից էին։ Հայրը երկաթուղային ծառայող էր, և նրա մասնագիտության բերումով ընտանիքը հաճախ էր փոխում բնակավայրը։ 1863 թվականին Շտայներները տեղափոխվում են Փոթշախի երկաթգծային փոքրիկ կայարան։ Մերձալպյան գեղատեսիլ բնության մեջ նոր-նոր ներխուժող տեխնիկայի հարևանությամբ էլ անցնում են Ռուդոլֆ Շտայների մանկության առաջին տարիները։ 1868 թվականին տեղափոխվում են Նոյդյորֆ։ 1872 թվականին Ռուդոլֆը սկսում է հաճախել Վիներ-Նոյշտադթի ռեալական դպրոցը, որտեղ առնչվում է բնագիտական և տեխնիկական առարկաների հետ։ Զուգահեռաբար ծանոթանում է գերմանական դասական գրականությանը՝ Գյոթե, Շիլլեր, Լեսսինգ։ Տասնվեց տարեկան հասակում սկսում է ուսումնասիրել Կանտի «Զուտ բանականության քննադատությունը»։
1879 թվականին ավարտելով ռեալական դպրոցը՝ Շտայներն ընդունվում է Վիեննայի տեխնիկական բարձրագույն դպրոց։ Ուսումնասիրել է մաթեմատիկա, ֆիզիկա, անալիտիկ մեխանիկա, կենդանաբանություն, հանքաբանություն, քիմիա, բուսաբանություն, երկրաբանություն, գրականության պատմություն, պետական իրավունք։ Հաճախել է գերմանական գրականության մասին Գյոթեիմեծ գիտակ Կարլ Յուլիուս Շրյոերի դասախոսություններին։ Զուգահեռաբար համալսարանում լսել է Ռոբերտ Ցիմերմանի ու Ֆրանց Բրետանոյի փիլիսոփայական դասախոսությունները։ Սկսել է կարդալ Ֆիխտե, ծանոթացել Վիեննայի մշակութային հարուստ կյանքին։ Շփվել է բազմաթիվ նշանավոր անհատականությունների հետ։
Սկզբնական գործունեություն
1882 թվականին Կարլ Յուլիուս Շրյոերի միջամտությամբ 21-ամյա Շտայներին առաջարկում են Յոզեֆ Քյուրշների հրատարակած «Գերմանական ազգային գրականության» մոնումենտալ շարքում խմբագրելու և լույս ընծայելու Գյոթեի բնագիտական աշխատությունները։ Շտայների համար սկսվում է Գյոթեի բնագիտության ինտենսիվ ուսումնասիրությունը, որը ծավալուն մեկնություններով ամփոփվում է շարքի հինգ հատորներում։ Հետագայում այս ֆունդամենտալ աշխատանքը զարգանում է և լույս տեսնում Գյոթեի իմացաբանությանը նվիրված առանձին գրքերով («Գյոթեի աշխարհայացքի իմացաբանական հիմնագծերը», 1886, «Գյոթեի աշխարհայացքը», 1897)։ Այս ուսումնասիրությունների շնորհիվ Գյոթեն դառնում է Շտայների կյանքի կարևորագույն տարրը։
Գյոթեի բնագիտական երկերի հրատարակմանը զուգահեռ Շտայները մասնավոր դասեր է տալիս՝ ապրուստը հոգալու համար։ Շտայների մանկավարժական տասնհինգամյա գործունեությունը հետագայում իր պտուղներն է տվել Վալդորֆյան մանկավարժության մեթոդաբանական կառուցվածքում։ 1886 թվականին Շտայներին առաջարկում են աշխատակցել Գյոթեի երկերի Վայմարյան հրատարակությանը։ 1889 թվականին Շտայները մեկնում է Վայմար՝ Գյոթեի արխիվում ծանոթանալու աշխատանքային ծրագրին, իսկ 1890 թվականից սկսում է աշխատանքը, որը ձգվում է մինչև 1897 թվականը։ Չնայած խիստ հետաքրքիր ու դժվարին ուսումնասիրություններին, Շտայներին ճնշում էր արխիվի հեղձուցիչ մթնոլորտը։ Այդ ամենով հանդերձ, ընդլայնվում է Շտայների ծանոթությունների շրջանակը, «հայտնագործվում են» Հեկկելը, Նիցշեն, Շտիռները։ 1891 թվականին Ռոստոկում պաշտպանում է դոկտորական թեզ՝ «Ճանաչողության տեսության հիմնահարցը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Ֆիխտեի «Գիտության ուսմունքին»» վերնագրով։ Այն լույս է տեսնում 1892 թվականին՝ «Ճշմարտություն և գիտություն. «Ազատության փիլիսոփայության ներածություն» խորագրով։ Այսպիսով, 1891-1893 թվականներին վայմարյան փորձությունների շրջանում Շտայները ստեղծում է «Ազատության փիլիսոփայությունը», որը լույս է տեսնում 1893 թվականի նոյեմբերին՝ «Ժամանակակից մի աշխարհայեցողության հիմունքներ. հոգեկան դիտարկման արդյունքներ ըստ բնագիտական մեթոդի» ենթավերնագրով։
Բուն ստեղծագործական և ուսումնասիրողական կյանք
1894 թվականին Շտայները Վայմարում ծանոթանում է Նիցշեի քրոջ՝ Էլիզաբեթ Ֆյորսթեր-Նիցշեի հետ, և հնարավորություն է ստանում ծանոթանալ Նիցշեի արխիվին։ 1895 թվականին լույս է տեսնում «Ֆրիդրիխ Նիցշե. իր ժամանակի դեմ պայքարողը» գիրքը։ Նիցշեի ողբերգական կյանքի օրինակով Շտայները ցույց է տալիս ազատության և ինդիվիդուալիզմի ըմբռնման սաղմերը։
1897 թվականին տեղափոխվում է Բեռլին։ Հարթլեբենի հետ համատեղ խմբագրում է «Գրականության ամսագիրը» և «Դրամատուրգիական թղթերը»։ 1899-1904 թվականներին դասավանդում է Բեռլինի «Աշխատավորների կրթության դպրոցում»։
1901-1902 թվականներին լույս են տեսնում «Աշխարհայեցողությունները և կենսահայեցողությունները XIX դարում» գրքի առաջին և երկրորդ հատորները, որոնք 1914 թվականին հրատարակվում են ընդլայնված տարբերակով՝ «Փիլիսոփայության առեղծվածները» վերնագրով։ Բեռլինի թեոսոֆիական ընկերության հրավերով սկսում է ոգեգիտական (անտրոպոսոֆական) դասախոսությունների շարքը, որը հիմք է դառնում «Միստիկան նոր ժամանակների հոգևոր կյանքի արշալույսին» գրքի համար։
1902 թվականին լույս է տեսնում «Քրիստոնեությունն իբրև միստիկական փաստ և հին աշխարհի միստերիաները», «Բարձրագույն ճանաչողության աստիճանները» գրքերը։ Դասախոսություններով հանդես է գալիս Գերմանիայի և Եվրոպայի տարբեր քաղաքներում։ 1910 թվականին լույս է տեսնում «Գաղտնագիտությունը»։
1913 թվականին Շտայներն իր աշակերտների հետ դուրս է գալիս Թեոսոֆական ընկերությունից և հիմնում է Անտրոպոսոֆական ընկերությունը։ Դոռնախում (Շվեյցարիա) դրվում են անտրոպոսոֆական հոգևոր կենտրոնի՝ Գյոթեանումի հիմքերը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի աշխարհակործան մթնորոլտում, երբ թշնամանքով միմյանց դեմ էին ելել եվրոպական տարբեր ազգություններ, վերջիններիս անհատ ներկայացուցիչները Շտայների նախագծով կառուցում են մի շինություն, որը պիտի խորհրդանշեր կատարյալ մարդու գաղափարը։
Պատերազմից հետո, եվրոպական երկրներում և հատկապես Գերմանիայում ստեղծված խիստ ծանր տնտեսական և հոգևոր իրավիճակում, մեծ վերելք է ապրում Շտայների սոցիալական գործունեությունը։ 1919 թվականին լույս է տեսնում «Սոցիալական հարցի գլխավոր կետերը» աշխատությունը։ Սեպտեմբերին Շտուտգարդում հիմնադրվում է առաջին ազատ Վալդորֆյան դպրոցը։ 1920 թվականից եվրոպական տարբեր երկրներում վերսկսում է բնագիտության, բժշկության, տնտեսագիտության, մանկավարժության վերաբերյալ դասախոսությունները։ Շտայների կարդացած դասախոսությունների թիվը հասնում է շուրջ վեց հազարի։
1922 թվականին հրդեհվում է Գյոթեանումի նոր ավարտված շինությունը, ինչին Շտայները պատասխանում է բազմաբնույթ գործունեության նոր ծավալումներով։ 1923 թվականին վերահիմնվում է «Անտրոպոսոֆական ընկերությունը», որպես «Համընդհանուր անտրոպոսոֆական ընկերություն»՝ Շտայների նախագահությամբ։ Նոր նախագիծ է ստեղծում Գյոթեանումի նոր շինության համար։
1925 թվականին լույս է տեսնում Ռուդոլֆ Շտայների վերջին գիրքը՝ «Իմ կյանքի ուղին» վերնագրով։
Հիվանդություն և մահ
Առողջական խնդիրներից ելնելով՝ նրա վերջին դասախոսությունը անցկացվում է 1924 թվականին։ Կյանքի վերջին ամիսներին նա աշխատում էր ինքնակենսագրականի վրա։ Մահանում է Գյոթեանումի իր արվեստանոցում՝ 1925 թվականի մարտի 30-ին։
Երկերի լիակատար ժողովածու
Աշխատություններ
Գյոթեի բնագիտական աշխատությունները, Ռուդոլֆ Շտայների ներածականներով ու մեկնություններով (5 հատոր)
Վերատպություններ և հրապարակումներ գեղարվեստական ժառանգությունից
Ռուդոլֆ Շտայների նկարչական և գրաֆիկական ուրվանկարների և էսքիզների վերատպություններ. Գեղանկարչական էսքիզներ առաջին Գյոթեանումի համար-Ուսումնական էսքիզներ նկարիչների համար-Ծրագրային պատկերներ էվռիթմական բեմադրությունների համար-Էվռիթմական ձևեր-Էվռիթմական շարժումների ուրվանկարներ, և այլն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ավստրիացի գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռոստոկի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:Երաժշտագետներ Կատեգորիա:Ավստրիացի խորեոգրաֆներ Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դրամատուրգներ
Մաուրիսիո Պինիլիա
Մաուրիսիո Պինիլիա (Mauricio Pinilla, փետրվարի 4 1984, Սանտյագո, Չիլի), չիլիացի ֆուտբոլիստ, իտալական «Ատալանտայի» և Չիլիի հավաքականի հարձակվող։
Կարիերա
Իր կարիերան սկսել է «Ունիվերսիդադ դե Չիլի» ակումբում, որտեղ հենց առաջին մրցաշրջանի 32 խաղում խփեց 20 գոլ։ Այսպիսի տպավորիչ մեկնարկից հետո նրան 2,8 միլիոն դոլարով գնում է Միլանի «Ինտերը»։ Բայց մրցաշրջանը սկսում է «Կիևոյում», որտեղ հանձնվել էր վարձակալման։ 2004 թվականի ձմռանը Մաուրիսիոն վարձակալակն իրավունքներով տեղափոխվեց իսպանական «Սելտա»։
2004 թվականի ամռանը Լիսաբոնի «Սպորտինգը» ձեռք է բերում չիլիացու իրավունքների կեսը։ 20 խաղում 5 գոլ` այսպիսին էր Պինիլիայի ցուցանիշը Պորտուգալիայում անցկացրած 1,5 տարում, և 2006 թվականի հունվարին նա վարձակալության հանձնվեց Սանտանդերի в «Ռասինգում»։ 2006 թվականի նոր մրցաշրջանը նա սկսեց շոտլանդական «Հարտ օֆ Միդլոտիանում», սակայն վնասվածքները չթողեցին նրան իր լավ կողմերով դրսևորել, և 2007 թվականին նա վարձակալվեց իր հայրենի «Ունիվերսիդադ դե Չիլիում»։ Խաղալով կեսմրցաշրջանը, նա վերադարձավ «Հարտս», միայն թե, դաշտում անցկացնելով ընդամենը երկու խաղ, վարձակալության հանձնվեց բրազիլական «Վասկո դա Գամայում»։ 2009 թվականի Մաուրիսիոն վերադարձավ Եվրոպա և սկսեց խաղալ Կիպրոսի «Ապոլոն» թիմում։
2009 թվականի օգոստոսին խաղացողը պայմանագիր կնքեց Սերիա В-ում հանդես եկող «Գրոսետոյի» հետ։ Մրցաշրջանի ընթացքում Պինիլիան դարձավ թիմի առաջնորդ և Սերիա B-ի լավագույն ռմբարկու` 24 խաղում խփելով 24 գոլ։ 2010 թվականի հունիսին նորություն տարածվեց նրա` «Պալերմո» տեղափոխվելու մասին։ Հուլիսի 11-ին նա տեղափոխվեց «ռոզաներոյի» շարքեր ։ 2011 թվականի հունվարի 5-ին Պինիլյան ստացավ ոտնաթաթի 5-րդ ոսկրի կոտրվածք ։
2011-12 մրցաշրջանում «Պալերմոյի» կամում խաղաց 12 խաղ` խփելով 2 գոլ։ 2012 թվականի հունվարի 25-ին վարձակալության հանձնվեց «Կալյարիում»` գնման իրավունքով։ Ակումբի կազմում դեբյուտեց ընդամենը երեք օր անց` 20-րդ տուրի «Միլանի» դեմ խաղում (0-3), իսկ երկրորդ խաղում նա խփեց իր առաջին գոլը, իսկ թիմը 4-2 հաշվով հաղթեց «Ռոմային»։
Ազգային հավաքական
Առաջին թիմում Պինիլյան դեբյուտել է 2003 թվականի մարտի 30-ին` Պերուի դեմ խաղում և խփել իր առաջին գոլը (2-0)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չիլիի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սանտյագո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Սպորտինգ Լիսաբոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պալերմոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ջենոայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ատալանտայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռասինգ Սանտանդերի ֆուտբոլիստներ
Սոցիալական մեդիա
Ըստ 2021 թ․ հոկտեմբեր ամսվա տվյալների՝ աշխարհի բնակչության 57,6%-ն օգտվում է սոցիալական մեդիա ռեսուրսներից, ներառյալ սոցիալական ցանցերն ու սոցիալական հաղորդակցության միջոցները։ Օգտատերերի կողմից միջին օրական օգտագործումը 2 ժամ 27 րոպե է (2021 թվականի հոկտեմբեր)։
Վերլուծական տվյալների համաձայն՝ կանխատեսվում է, որ 2025 թ․-ին սոցիալական մեդիա հարթակներում օգտատերերի թիվը կհասնի 4․41 մլրդ-ի ։
Սոցիալական մեդիաները՝ Web 2.0 ինտերակտիվ առցանց ծրագրեր են ։ Սոցիալական մեդիա հարթակների շարքում առանձնացնում են՝
Պատմություն
PLATO համակարգը գործարկվել է 1960 թվականին այն բանից հետո, երբ մշակվել է Իլինոյսի համալսարանում և այնուհետև առևտրայնացվել է Control Data Corporation-ի կողմից ։ Այն առաջարկում էր սոցիալական ցանցերի վաղ ձևեր 1973 թվականի այնպիսի նորարարություններով, ինչպիսիք են Notes-ը, PLATO-ի message-forum հավելվածը։
1991 թվականին, երբ Թիմ Բերներս-Լին ինտեգրեց հիպերտեքստային ծրագրաշարը ինտերնետի հետ, նա ստեղծեց Համաշխարհային սարդոստայնը՝ սկիզբ դնելով ցանցային հաղորդակցության ժամանակակից դարաշրջանին։ Այս բեկումն օգնեց ձևավորել առցանց համայնքներ և թույլ տվեց, որ անցանց խմբերը պահպանվեն բլոգների, փոստային ցուցակների սերվերների և էլփոստի ծառայությունների միջոցով։ Առցանց ծառայությունների էվոլյուցիան որպես առցանց հաղորդակցման ուղիներ օգտագործելուց տեղափոխվել է առցանց սոցիալական փոխազդեցության ինտերակտիվ հարթակներ՝ Web 2.0-ի գալուստով ։
Սոցիալական մեդիան ի հայտ եկավ 1990-ականների կեսերին այնպիսի հարթակների հայտնվելով, ինչպիսիք են GeoCities, Classmates.com և SixDegrees.com : Չնայած այն ժամանակ կային ակնթարթային հաղորդագրությունների հաճախորդներ և չաթեր, SixDegrees-ը եզակի էր նրանով, որ այն առաջին առցանց ծառայությունն էր, որը նախատեսված էր իրական մարդկանց համար, ովքեր շփվում էին իրենց իսկական անուններով։ Այն պարծենում էր այնպիսի հատկություններով, ինչպիսիք են պրոֆիլները, ընկերների ցուցակները և դպրոցական պատկանելությունը, ինչը այն դարձնում էր «առաջին սոցիալական ցանցը», ըստ CBS News-ի ։ Պլատֆորմի անվանումը ոգեշնչված է «վեց աստիճանի բաժանման» հայեցակարգից, որը ենթադրում է, որ մոլորակի յուրաքանչյուր մարդ բոլորից հեռու է ընդամենը վեց հանգույցով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լրատվամիջոցներ Կատեգորիա:Մեդիա արդյունաբերություն
Կոզլովա Բալկա (Եգորլիկսկի շրջան)
Կոզլովա Բալկա (Козлова Балка), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Եգորլիկսկի շրջանում։ Մտնում է Եգորլիկսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Եգորլիկսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռահուլա (գյուղ, Սակու շրջան)
Ռահուլա (Rahula), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սակու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 143 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սակու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Խրեիթ
Խրեիթ (ხრეითი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ճիաթուրայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1644 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ճիաթուրայի շրջան
Թինդուֆ
Թինդուֆ (բերբերերեն՝ Tinduf, تيندوف), քաղաք Ալժիրի հարավ-արևմուտքում։ Համանուն վիլայեթի վարչական կենտրոնը։
Պատմություն
Թինդուֆ քաղաքը կառուցվել է 1852 թվականին՝ թաջականտ ցեղի կողմից, մեկուսացված օազիսի կողքին։ 1895 թվականին ավերվել է սախրավական ռեգիբատ ցեղի կողմից, ընդ որում թաջականտ ցեղը վտարվել է տարածաշրջանից։ Քաղաքը ամայացած է մնացել մինչև 1934 թվականը՝ ֆրանսիական զորքերի այստեղ ժամանելը։
1962 թվականին՝ Ալժիրի անկախացումից հետո, քաղաքը ակտիվորեն կառուցապատվել և զարգացել է։ Տարածաշրջանը ռազմավարական նշանակություն ունի. այստեղ են գտնվում ալժիրյան ռազմաբազաները։
Քաղաքի մերձակայքում տեղակայված է Արևմտյան Սահարայից փախստականների չորս ճամբար, որտեղ բնակվում է ավելի քան 170 հազար մարդ ։
Աշխարհագրություն
Թինդուֆը գտնվում է Մավրիտանիայի և Մարոկկոյի սահմաններից ոչ հեռու՝ Բեշարից մոտ 720 կմ հարավ-արևմուտք՝ Ադրարից 770 կմ արևմուտք՝ Թամանրասետից 1475 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ երկրի մայրաքաղաք Ալժիր քաղաքից 1460 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչությունը՝ ։ Բնակչության գրագիտության մակարդակը կազմել է 75,0 % (տղամարդկանց շրջանում` 79,7 %, իսկ կանանց շրջանում` 70,1 %) ։
Տրանսպորտ
Քաղաքից 7 կմ հյուսիս-արևմուտք գտնվում է Թինդուֆ օդանավակայանը, որը կանոնավոր չվերթներ է սպասարկում երկրի մայրաքաղաք, Ալժիր քաղաք, ինչպես նաև տեղական և միջազգային մի շարք այլ չվերթներ ։ Թինդուֆը ավտոմոբիլային ճանապարհով կապվում է Բեշարի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ Կատեգորիա:1852 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
(1344) Կաուբետա
(1344) Կաուբետա (Caubeta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1935 թվականի ապրիլի 1-ին Լուի Բոյերի կողմից Ալժիրում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,247783 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9782 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5174 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1230,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292464 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,66° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1935 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լուի Բոյերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ