cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մայք Ուիլեր (Տարօրինակ դեպքեր)
Երկրորդ եթերաշրջան
Վերադառնալով տուն՝ Մայքը մի ծրագիր է մշակում, թե ինչպես կարելի է շեղել Դեմագորգոններին Հոքինսի լաբորատորիայից, որպեսզի Տասնմեկը և Հոփերը ապահով հասնեն դարպասներին։ Նախքան այս ծրագիրը իրականացվելը Մաքսի դաժան ավագ եղբայրը՝ Բիլլին, ժամանում է տուն՝ Մաքսին որոնելու նպատակով։ Սթիվը փորձում է միջամտել, ինչն ավարտվել է նրանով, որ Բիլլին դաժան ծեծի է ենթարկվում Սթիվի կողմից։ Մաքսը, ի վերջո, քնեցնում է իր եղբորը և առևանգում է նրա մեքենան, նրանք հասնում են Դեմոգոգոնների գլխավոր օճախ։ Խումբը մտնում է թունելով ու բենզին է լցնում։ Այնուհետև Սթիվը այրում է օջախը, և խումբը փախչում է։
Դարե Վրշիչ
Նվաճումներ
Ցելե
Մայք Ուիլեր (Տարօրինակ դեպքեր)
Երկրորդ եթերաշրջան
Ամիսներ հետո Մայքը Տասնմեկին հրավիրում է դպրոցի ավարտական երեկույթին, նրանք պարում են և առաջին անգամ համբուրվում են՝ որպես զույգ ։
Դարե Վրշիչ
Նվաճումներ
Ժիլինա
Կոպեր
Մայք Ուիլեր (Տարօրինակ դեպքեր)
Երրորդ եթերաշրջան
Մայքը և Ջեյնը սկսում են հանդիպել և ամեն երեկո կրքոտ համբուրվում են։ Հոփերին նյարդայնացնում է այդ ամենը և իրեն զգում է անհարմար։ Ջոյսի հետ խորհրդակցելուց հետո, նա պատրաստվում է Մայքի և Ջեյնի հետ խոսել այդ թեմայով։ Սակայն ամեն ինչ այլ կերպ է դասավորվում։ Հոփերը սպառնում է Մայքին, որ եթե Ջեյնից հեռու չմնա ապա նա կարգելի Ջեյնին հանդիպել տղայի հետ։ Վախենալով Հոփերից Մայքը Ջեյնին ստում է և ասում է նրան, թե իր տատիկը մահանում է և երկար ժամանակ նրանք չեն կարող հանդիպել։ Սակայն Մայքն իրեն մեղավոր է զգում ստելու համար և Լուկասի առաջարկով գնումներ է կատարում՝ ներողություն խնդրելու համար։ Ամեն ինչ լինում է թանկ և նա ոչինչ չի գնում։ Խանութում լինում են նաև Ջեյնը և Մաքսը, աղջիկը Մայքին տեսնելով ասում է, որ թողնում է նրան ։
Դարե Վրշիչ
Նվաճումներ
Աուստրիա
Մարիբոր
Մայք Ուիլեր (Տարօրինակ դեպքեր)
Երրորդ եթերաշրջան
Մայքը և Լուկասը սկսում են քննարկել «կանանց տրամաբանությունը» և Ուիլը նյարդայնանում է, նա չի սիրում ռոմանտիկ հարաբերություններ և անվերջ տղաներին ասում է, որ խաղան իրենց սիրելի Dungeons and Dragons խաղը։ Մայքը արագ ձևով ավարտում է խաղը և դրանից հետո Ուիլը կռվում է նրա հետ։ Իրենց մեղավոր զգալով, Մայքը և Լուկասը հաշտվում են Ուիլի հետ, որն այնուհետև պատմում է նրանց, որ ամռանը երկու անգամ զգացել է Դեմագորգոնի ներկայությունը։
Դարե Վրշիչ
Նվաճումներ
Անձնական
Հղումներ
Կատեգորիա:1984 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մարիբոր քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Սլովենացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սլովենիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Աուստրիա Վիեննայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ժիլինայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Մարիբորի ֆուտբոլիստներ
Մայք Ուիլեր (Տարօրինակ դեպքեր)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Տարօրինակ դեպքեր» հեռուստասերիալի կերպարներ
Դարբողազ (գետ)
Դարբողազ, գետ Եփրատի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակը։ Սկիզբ է առնում Արաբկիր քաղաքից հարավում ձգվող լեռներից։ Ունի բազմաթիվ ակունքներ։ Մայր գետին է մաինում, Փիրանդաղ լեռներից հյուսիս։
Նեի լ'Օպիտալ
Նեի լ'Օպիտալ (Neuilly-l'Hôpital), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 317 մարդ, բնակչության խտությունը` 41.22 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.69 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կաստելետո Ստուրա
Կաստելետո Ստուրա (իտալ․՝ Castelletto Stura)՝ կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1247 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 78 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0171։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Մագնուսը Կունեոցին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 19-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սև գիրքը
«Սև գիրքը» ներկայացնում է Ստամբուլի Նիշանթաշը թաղամասում, Շեհրիքալփ կոչվող տանը ապրող ավանդապահ մի ընտանիքի զավակների` երկու եղբայրների (Մելիհի և եղբոր) ժառանգների պատմությունը ։
Հայերեն հրատարակություն
Վեպը հայերեն լույս է տեսել 2017 թվականին «Անտարես» հրատարակչության «Նոբելյան մրցանակակիրներ» մատենաշարով։ Թուրքերենից թարգմանել է Արփի Աթաբեկյանը։ Խմբագիր՝ Արքմենիկ Նիկողոսյան։ Շապիկը՝ Սոֆի Հարությունյանի, կազմի ձևավորումը՝ Վիկտորիա Հարությունյանի։ 496 էջ։
Հայերեն հրատարակության հանձնարարականը
«Սև գիրքը» (1990 թ.) Օրհան Փամուքի լավագույն վեպերից մեկն է։ Վեպի գլխավոր հերոս Գալիփը, որոնելով կորած կնոջը, ոտնատակ է տալիս ամբողջ Ստամբուլը, և նրա որոնման յուրաքանչյուր կանգառ դառնում է նրբագեղ գործվածքի նմանվող այդ պատմության հերթական գույնը...
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1990 գրքեր Կատեգորիա:2017 գրքեր
Անդրե Քլավո
Անդրե Քլավո (André Claveau, ), ֆրանսիացի երգիչ  և  դերասան, հայտնի է եղել 1940-60-ական թվականներին։
Կենսագրություն
Սկսել է իր կարիերան որպես ոսկերչական զարդերի դիզայներ, բեմանկարիչ և ազդագրերի նկարիչ։ 1936 թվականին հաղթել է սիրողական երգիչների մրցույթում։ Քլավոն հաջողության հասավ Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ։ Փարիզի ազատագրումից հետո 1944 թվականին նա սկսեց աշխատել ռադիոում։ Ձեռք բերեց հայտնիություն հատկապես կանացի լսարանի մոտ իր փափուկ տեմբրի և սենտիմենտալ երգերի շնորհիվ։ Նա դարձավ ֆրանսիական շանսոնի հայտնի դեմքերից մեկը, իսկ հետո սկսեց նաև ֆիլմերում նկարահանվել։ Քլավոն 1958 թվականին դարձել է Եվրատեսիլի երրորդ մրցույթի հաղթող «Dors mon amour» երգով։
1960-ական թվականներին նա հեռացավ հասարակական կյանքից և իր կյանքի վերջին օրերն ապրեց Բրասսակ քաղաքում՝ ճգնավորի կյանքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգիչներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 1958 երգի մրցույթ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ
Բլաս Պերես
Բլաս Անտոնիո Միգել Պերես Օրտեգա (Blas Antonio Miguel Pérez Ortega, ), պանամացի ֆուտբոլիստ, «Մունիսիպալ» ակումբի և Պանամայի հավաքականի հարձակվող։ 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։
Ակումբային կարիերա
Պերեսն իր կարիերան սկսել է «Պանամա Վիեխո» ակումբում։ 1998 թվականին նա կատարել է իր նորամուտը թիմի հիմնական կազմում. հետագայում նա թիմի կազմում մասնակցել է 56 խաղի և խփել 27 գոլ։ 2001/2002 թվականների մրցաշրջանը նա անցկացրել է «Արաբե Ունիդո» ակումբի կազմում։ 2002 թվականին տեղափոխվել է ուրուգվայական «Նասիոնալ» ակումբ, որից հետո հինգ տարի խաղացել է Կոլումբիայի «Էնվիգադո», «Սանտաուրոս Վիլյավիսենսիո», «Դեպորտիվո Կալի» և «Կուկուտա Դեպորտիվո» ակումբներում՝ դրանցից յուրաքանչյուրում ցուցադրելով տպավորիչ արդյունավետություն։ 2004 թվականին դարձել է Կոլումբիայի երկրորդ դիվիզիոնի լավագույն ռմբարկու՝ «Սանտաուրոս Վիլյավիսենսիո» ակումբի կազմում խփելով 29 գոլ։ 2006 թվականին «Կուկուտա Դեպորտիվո» ակումբի կազմում նա դարձել է Կոլումբիայի չեմպիոն, հաջորդ տարի կատարել է իր նորամուտը Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկությունում, որտեղ խփել է 8 գնդակ և զբաղեցրել երկրորդ տեղը առաջնության լավագույն ռմբարկուների շարքում։
2007 թվականի մայիսի 29-ին Բլաս Պերեսը տեղափոխվել է իսպանական «Էրկուլես» ակումբ, որը ձեռք է բերել ֆուտբոլիստի իրավունքների 50%-ը և պայմանագիր կնքել 4 տարի ժամկետով ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 2,7 միլիոն դոլար։ Պերեսն իսպանական ակումբում անցկացրել է 1 մրցաշրջան, որտեղ նա մասնակցել է 16 խաղի և խփել 4 գոլ։
2008 թվականի հունվարի 18-ին Բլասը պայմանագիր է կնքել մեքսիկական «ՈՒԱՆԼ Տիգրես» ակումբի հետ ։ Ակումբի կազմում նա անցկացրել է 1 մրցաշրջան, որից հետո մինչև պայամանագրի ավարտը նա վարձավճարով հանդես է եկել տարբեր ակումբներում։ 2009 թվականի հունվարի 19-ին՝ «ՈՒԱՆԼ Տիգրես» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը «Պաչուկա» ակումբի կազմում ։ Նույն խաղի ընթացքում նա խփել է իր առաջին գոլը թիմի կազմում և մասնակցել է «վագրերի» ջախջախմանը։ Նա «Պաչուկա» ակումբի կազմում անցկացրած ամեն երկրորդ խաղի ժամանակ գոլ է խփել, սակայն առաջնության լավագույն ռմբարկուի կոչումը զիջել է Միգել Սաբային ։
2009 թվականի ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի խաղարկությունում հանդես գալուց հետո Բլաս Պերեսը վարձավճարով տեղափոխվել է Դուբայի «Ալ-Վասլ» ակումբ ։ Էմիրություններում նա անցկացրել է կես մրցաշրջան, որից հետո վերադարձել է Մեքսիկա՝ խաղալով «Սան-Լուիս», «Լեոն» և «Ինդիոս» ակումբներում։
2012 թվականին Պերեսը տեղափոխվել է MLS-ի «Դալլաս» ակումբ ։ Մարտի 11-ին «Նյու-Յորք Ռեդ Բուլզ» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում ։ Մարտի 18-ին՝ «Պորտլենդ Թիմբերս» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա խփել է իր առաջին գոլը «Դալլաս» ակումբի կազմում ։
2016 թվականի սկզբին Պերեսը տեղափոխվել է կանադական «Վանկուվեր Ուայթքեփս» ակումբ՝ փոխարինվելով Մաուրո Ռոսալեսին ։ Մարտի 6-ին «Մոնրեալ Իմպակտ» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում՝ հանդիպման երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Կիանցա Ֆրոուզին ։ Մայիսի 12-ին՝ «Չիկագո Ֆայր» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Պերեսը ձևակերպել է «դուբլ»՝ խփելով իր առաջին գոլերը նոր թիմի կազմում ։
2017 թվականի փետրվարի սկզբին Պերեսը վերադարձել է հայրենիք և միացել «Արաբե Ունիդո» ակումբին, որտեղ հանդես էր եկել 15 տարի առաջ ։ Նույն ամսում նա տեղափոխվել է բոլիվիական «Բլումինգ» ակումբ ։ Փետրվարի 19-ին՝ «Խորխե Վիլստերման» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը Բոլիվիայի առաջնությունում ։ Մարտի 16-ին՝ «Սան-Խոսե Օրուրո» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա խփել է իր առաջին գոլը «Բլումինգ» ակումբի կազմում ։
2017 թվականի հունիսի 26-ին Պերեսը տեղափոխվել է գվատեմալական «Մունիսիպալ» ակումբ ։ Հուլիսի 30-ին «Շելախու» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը Գվատեմալայի առաջնությունում ։ Օգոստոսի 6-ին՝ «Դեպորտիվո Սանարատե» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Պերեսը խփել է իր առաջին գոլը «Մունիսիպալ» ակումբի կազմում ։
Կարիերան հավաքականի կազմում
Պերեսը Պանամայի հավաքականի կազմում իր նորամուտը կատարել է 2010 թվականին՝ Գվատեմալայի հավաքականի դեմ խաղի ժամանակ։ Նույն թվականի սեպտեմբերի 6-ին՝ Գվատեմալայի հավաքականի դեմ խաղում նա խփել է իր առաջին գոլն ազգային հավաքականի կազմում։ 2007 թվականին Պերեսը Պանամայի հավաքականի կազմում մասնակցել է ԱՄՆ-ում կայացած ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Հոնդուրասի, Կուբայի , Մեքսիկայի և ԱՄՆ-ի հավաքականների դեմ խաղերին։ Հոնդուրասի, ԱՄՆ-ի և Կուբայի հավաքականների դեմ խաղերում նա դարձել է երեք գոլի հեղինակ։
2009 թվականին Պերեսը երկրորդ անգամ մասնակցել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթին։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Նիկարագուայի, Գվադելուպայի , Մեքսիկայի և ԱՄՆ-ի հավաքականների դեմ խաղերին։ Ինչպես երկու տարի առաջ, այս անգամ ևս նա խփել է երեք գնդակ՝ գրավելով ԱՄՆ-ի, Մեքսիկայի և Նիկարագուայի հավաքականների դարպասները։
2011 թվականին Պերեսը երրորդ անգամ մասնակցել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթին, որտեղ նա մասնակցել է Գվատեմալայի, ԱՄՆ-ի , Կանադայի և Սալվադորի հավաքականների դեմ խաղերին։ Գվատեմալայի հավաքականի դեմ խաղի ժամանակ նա դարձել է գոլի հեղինակ։
2013 թվականին Բլաս Պերեսն իր թիմին օգնել է հասնել մինչև ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի եզրափակիչ։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Մեքսիկայի, Մարտինիկայի , Կանադայի , ԱՄՆ-ի և Կուբայի հավաքականների դեմ խաղերին։
2015 թվականին Պերեսը դարձել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի բրոնզե մեդալակիր՝ մրցաշարի ընթացքում մասնակցելով Հայիթի, Հոնդուրասի , Տրինիդադ և Տոբագոյի և ԱՄՆ-ի հավաքականների դեմ խաղերին։ ԱՄՆ-ի հավաքականի դեմ խաղի ժամանակ Պերեսը դարձել է գոլի հեղինակ։
2016 թվականին Բլասը Պանամայի հավաքականի կազմում մասնակցել է ԱՄՆ-ում կայացած Ամերիկայի գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Բոլիվիայի և Արգենտինայի հավաքականների դեմ խաղերին։ Բոլիվիայի հավաքականի դեմ խաղի ժամանակ Պերեսը ձևակերպել է «դուբլ»։
2018 թվականին Պերեսը մասնակցել է Ռուսաստանում կայացած աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Բելգիայի և Անգլիայի հավաքականների դեմ խաղերին։
Անձնական կյանք
Պերեսի մտերիմ ընկերներն են Պանամայի հավաքականում նրա հետ միասին հանդես եկող Գաբրիել Գոմեսը և Ֆելիպե Բալոյը։
2009 թվականի հուլիսի 23-ին երկու մեքենաներ հետևել են Պերեսի ավտոմեքենային, երբ նա վաղ առավոտյան գնում էր մայրուղով Լա-Չորրերի մոտ։ Ավտոմեքենաները խանգարել են Պերեսի Nissan 350Z մեքենայի ընթացքը՝ նրան ստիպելով կանգ առնել։ Պերեսին հաջողվել է փախչել հետապնդումից, սակայն նրա մեքենան բավականին վնասվել է ։
Ձեռքբերումներ
Ակումբային
«Կուկուտա Դոպորտիվո»
Միջազգային Պանամա
Անհատական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պանամայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պանամացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մունիսիպալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բլումինգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արաբե Ունիդոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վանկուվեր Ուայթքեփսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դալլասի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ինդիոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սան-Լուիսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալ-Վասլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պաչուկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԱՆԼ Տիգրեսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էրկուլեսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կուկուտա Դեպորտիվոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դեպորտիվո Կալիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սենտաուրոս Վիլյավիսենսիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էնվիգադոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նասիոնալ Մոնտեվիդեոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պանամա Վիեխոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:MLS-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ
Այդընջըք (Մերսին)
Պատմություն
Այս տարածքները բնակեցված են եղել անտիկ ժամանակներից։ Այստեղ իշխել են պարսիկները, հույները, բյուզանդացիները, հայերը, թուրք սելջուկները, և ի վերջո մտել է Օսմանյան կայսրության կազմի մեջ։ Այն քաղաք և բերդ էր Կիլիկիայում ։ Հելլենիստական դարաշրջանում (Մ.թ.ա. 1-ին դարում) Կելենդերիդան եգիպտական Պտղոմեոս թագավորի հետ գտնվում էր քաղաքական կոալիցիայի մեջ, և ծովահենության հետ կապված լուրջ խնդիրներ ուներ։ Այս խնդիր առկա էր այնքան ժամանակ, մինչև որ Հռոմը ռազմական գործողություններ սկսեց ծովահենների դեմ և Կելենդերիդան սկսեց զբաղվ ել ծովային առևտրով, որը նրան մեծ շահույթներ բերեց։ Քաղաքը ծաղկում է ապրել 4-5-րդ դարերում՝ քանի որ այն գտնվում էր Եգեյան ծովի արևմուտքում, Կիպրոսի հարավում և Սիրիայի արևելքում։
Տեսարժան վայրերը
Շատ քիչ բան է մնացել հնագույն Կելենդերիդա, քաղաքի ավերակներից, և ներկայումս ավերակները հիմնականում պահպանվել են ժամանակակից Այդընջըքի տարածքում։ Շինություններ կան ժամանակակից նավահանգստի փարոսի տարածքում։ Սոգուկսուից 1,6 կմ արևմուտք գտնվում է մի փոքրիկ ծոց, որ հայտնի է իր աղբյուրներով։ Այստեղ կան հնագույն շինության ավերակներ հնագույն բաղնիք և պալատի ավերակներ։ Դուրուհանից 9,6 կմ դեպի հյուսիս գտնվում է ավերված գեղեցիկ քարե դամբարաններ։ Յուլանլի կղզու շրջակայքում 2002 թվականին հայտնաբերվել է 2400-ամյա նավահանգստի մնացորդներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ
Ժակլին Ստալոնե
Ժակլին Ֆրենսիս (Ջեքի) Ստալոնե (Jacqueline Frances "Jackie" Stallone, ), ամերիկացի հասարակական գործիչ, աստղագուշակ և դերասանուհի։
Կենսագրություն
Ջեքի Ստալոնեն (մինչև ամուսնանալը` Լեյբոֆիշ, Labofish) ծնվել է վաշինգտոնցի փաստաբան Ջոն Փոլ Լեյբոֆիշի (1891-1956) և բրետանցի Ժաննա Վիկտորյա Աննա (Ադրիենա) Քլերեկի (1896-1974) ընտանիքում ։ Հայրական կողմի նախնիները` Ռոզան (ծնունդով` Լամլեց, 1868-1948) և Չարլզ Լեյբոֆիշը (1861-1935), 1888 թվականին Ուկրաինայի Օդեսա քաղաքից ներգաղթել են Միացյալ Նահանգներ   ։
1980-ական թվականների կեսերին այցելել է ԽՍՀՄ, հանդիպել Միխայիլ Գորբաչովի հետ։
It Will Rain
«It Will Rain», ամերիկացի փոփ կատարող Բրունո Մարսի երգերից, որը թողարկվել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ։ Երգը դարձել է Մթնշաղ. Լուսաբաց` Մաս 1 ֆիլմի սաունթրեկ։
Ժակլին Ստալոնե
Կենսագրություն
Դերասան Սիլվեստր Ստալոնեի, երաժիշտ և երգիչ Ֆրենկ Ստալոնեի և դերասանուհի Թոնի Դ’Ալտոյի մայրն է։
2005 թվականին մասնակցել է «Celebrity Big Brothers» ռեալիթի շոուին։
It Will Rain
Տեղեկություն երգի մասին
2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Մրունո Մարսը իր պաշտոնական կայքում նշեց, որ «It Will Rain»-ը կդառնա իր նոր սինգլը։ Բացի այդ երգը դարձավ «Մթնշաղ. Լուսաբաց` Մաս 1» ֆիլմի սաունդթրեկ։
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Գուկովո)
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Церковь Николая Чудотворца), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի Գուկովո խուտորում։ Ենթարկվում է Մոսկվայի պատրիարքարանի Շախտիի և Միլլերովսկի թեմի Գուկովի գործակալությանը։ Կառուցվել է 1887 թվականին։
It Will Rain
Տեղեկություն երգի մասին
Rolling Stone ամսագիրը երգը գնահատեց 3 բալով, 5 բալանոց համակարգում, նշելով, որ երգը նման էր «Wild Horses»-ին ։ 2011 թվականի նոյեմբերի 10-ին տեղի ունեցավ «It Will Rain»-ի տեսահոլովակի հրապարակումը, MTV-ի եթերում ։ Տեսահոլովակը պատմում է մի սիրո պատմության մասին, որտեղ աղում է Բրունո Մարսը, ինչպես նաև տեսահոլովակում տեղ էին գտել Մթնշաղ. Լուսաբաց` Մաս 1 ֆիլմից հատվածներ ։
Ժակլին Ստալոնե
Կենսագրություն
Չնայած տարիքին` շարունակել է կատարել պլաստիկ վիրահատություններ, կոսմետոլոգիական երիտասարդացնող պրոցեդուրաներ և մասնակցել հասարակական կյանքին։
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Գուկովո)
Պատմություն
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցին Գուկովո խուտորում կառուցվել է 1887 թվականին՝ Դոնի և Նովոչերկասկի արքեպիսկոպոս Միտրոֆանի առջև տեղի բնակիչների միջնորդությամբ։ Մինչ այդ Գուկովոյում ոչ մի տաճար չկար, և կազակներն այնտեղից ստիպված գնում էին կա՛մ Սոկոլովո-Կունդրյուչենսկի խուտոր, կա՛մ Սուլինսկի խուտոր։ Դա առաջացնում էր մեծ անհարմարություններ, հատկապես գետերի վարարման ժամանակ ։
It Will Rain
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2011 սինգլներ Կատեգորիա:Բրունո Մարսի երգեր Կատեգորիա:2011 երգեր Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սենտիմենտալ սիրային երգեր
Ժակլին Ստալոնե
Գրքեր
Մի քանի աստղագուշական գրքերի հեղինակ է (միաժամանակ հրատարակվել են Մեծ Բրիտանիայում, Իսպանիայում, Ճապոնիայում)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստղաբաշխներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ Կատեգորիա:1920-ականների ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դեմքեր
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Գուկովո)
Պատմություն
Սուրբ Նիկողայոս տաճար գրեթե անմիջապես սկսեցին հաճախել ոչ միայն Գուկովոյի, այլև Զամչալովոյի, Դոլոտինկայի, Պավլովսկի խուտորների բնակիչները։ Այդ բոլոր բնակավայրերը գտնվում էին հարևանությամբ և նույնպես չունեին սեփական եկեղեցիներ ։
Գուլիելմո Մարկոնիի կամուրջ
Գուլիելմո Մարկոնիի կամուրջ (Ponte Guglielmo Marconi), կամուրջ Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Հատում է Տիբեր գետը։ Կապում է Աուգուստո Ռիգի հրապարակը Թոմմասո Էդիսոն հրապարակին Օստիենսե և Պորտուենսե շրջաններում ։
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Գուկովո)
Պատմություն
Ի տարբերություն շատ այլ տաճարների, որոնք ոչնչացվեցին խորհրդային իշխանության հրամանով կամ մարտական գործողությունների ժամանակ, այս տաճարը կանգուն էմնացել ինչպես հեղափոխության, այնպես էլ Քաղաքացիական ու Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ։
1978-1986 թվականներին տաճարում կատարվել է վերակառուցում, և այն զգալիորեն ընդլայնվել է։ Փորվել է նոր հիմք, պատերը երեսպատվել են աղյուսով։ 1992 թվականին նկարիչ Լ. Ն. Շարխունն ավարտել է տաճարի ներքին պատերի որմնանկարումը ։
Գուլիելմո Մարկոնիի կամուրջ
Նկարագրություն
Կամուրջը կառուցվել է 1937-1955 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Շինարարությունն ընդհատվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառով և վերսկսվել է 1953 թվականին։ Կամուրջը նվիրված է Գուլիելմո Մարկոնիին և կրում է միևնույն անունը, ինչպես և այն փողոցը, որն անցնում է նրա վրայով։
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Գուկովո)
Պատմություն
Եկեղեցին իրականացնում է Զամչալովո գյուղի մոտ տեղակայված տեղի թիվ 46111 զորամասի հոգաբարձությունը ։
Գուլիելմո Մարկոնիի կամուրջ
Նկարագրություն
Կամուրջն ունի 6 կամար։ Երկարությունը կազմում է 235 մետր, իսկ լայնությունը՝ 31 մետր։ Այն համարվում է Հռոմի ամենաերկար կամուրջը ։
Երթուղի
Գուլիելմո Մարկոնիի կամուրջ կարելի է հասնել Հռոմի մետրոպոլիտենի B գծի «Սան Պաոլո բազիլիկ» և «Մարկոնի» կայարաններից։
Պերդիկա
Պերդիկա (Περδίκκας, Perdikkas),, մ.թ.ա. 355-ական թվականներից մինչև 321/320 թվականները եղել է Ալեքսանդր Մեծի բանակի գեներալ և մասնակցել Ալեքսանդր Մակեդոնացու կողմից դեպի Պարսկաստան կատարած արշավանքին։ Ալեքսանդրի մահից հետո նա ցանկացել է լինել կայսերական բանակի և Ալեքսանդրի խորթ եղբոր՝ Ֆիլիպ III Մակեդոնացու ռեգենտը։ Նա դիադոքոսներից առաջինն էր, ով պայքարում էր Ալեքսանդրի ստեղծած կայսրության վերահսկողության համար։ Սակայն նրա՝ կայսրությունը պահպանելու փորձերը իր դեմ է հանում մակեդոնական բանակի գեներալներ Անտիպատրոսին, Կրատերոսին և Անտիգոնոսին, ովքեր որոշում են ընդվզել նրա դեմ։ Ի պատասխան այդ ահեղ կոալիցիայի և մեկ ուրիշ գեներալի`Պտղոմեոսի սադրանքների՝ Պերդիկան ներխուժում է Եգիպտոս, սակայն զինվորները ապստամբում են նրա դեմ և սպանում վերջինիս։
Պերդիկայի բարձրացումը
Մոտ մ.թ.ա. 330 թվականին Պերդիկան ստանձնում է հեծելազորի հրամանատարությունը մակեդոնական բանակում։ Հեծելազորը բաղկացած էր 500 ծանրազեն հեծյալներից ։ Պերդիկան մասնակցել է և' Սոգդիանայի, և' Սամարղանդի արշավանքներին, ապա նաև Ք. ա. 327-326 թվականներին դեպի Հնդկաստան (Փենջաբ) կատարված արշավանքին ։ Պերդիկան և գեներալ Հեփեստիոնը միավորել են բանակները, նրանք կառուցել են լողացող կամուրջ ։ Մալիի վրա հարձակման ժամանակ Ալեքսանդրը վիրավորվել է ։ Ըստ Արիանոսի` Պերդիկան է Ալեքսանդրի կրծքից հանել նետը։ Սակայն ըստ մեկ այլ տարբերակի` նետը հանվել է Ալեքսանդրի կրծքից արքայական բժիշկ Կրիտոդեմոսի կողմից ։
Ժառանգորդներ
Ալեքսանդր Մեծի մահից հետո նրա գեներալները հավաքվում են` խորհրդակցելու, թե որոնք են լինելու իրենց հաջորդ քայլերը։ Խորհրդակցության վերջում Պերդիկան առաջարկում է սպասել, մինչև Ալեքսանդրի կինը` Ռոքսանան ծննդաբերի, եթե երեխան տղա լինի, կընտրվի որպես թագավոր։ Մինչև տղայի չափահաս դառնալը Պերդիկան ինքը պետք է լիներ ռեգենտ և կայսրությունը ղեկավարեր այնքան, մինչև որ տղան ինքնուրույն կարողանար կառավարել։ Բայց ի թիվս այլ գեներալների` հետևազորի հրամանատար Մելեգերը չի համաձայնվում Պերդիկայի առաջարկած ծրագրին։ Նա պնդում է Ալեքսանդրի խորթ եղբոր` Արրիդեուսի թեկնածության համար, որն առաջինը  պետք է լիներ ժառանգորդներից։ Հետևազորը Մելեգարի գլխավորությամբ պատրաստ էր կռվի հանուն Արրիդեուսի։
Ռեգենտ
Բաբելոնի բաժանման փոխզիջման համաձայնությամբ Պերդիկան պետք է լիներ կայսրության ռեգենտ և կայսերական բանակի գլխավոր հրամանատար։ Արրիդեոսը և Ռոքսանայի` Ալեքսանդրի կնոջ դեռ չծնված որդին` ապագա Ալեքսանդր IV Մակեդոնացին, ճանաչվում են համաթագավորներ։ Չնայած գեներալ Կրատերոսը պաշտոնապես հայտարարված էր թագավորական ընտանիքի պաշտպան, այնուամենայնիվ, Պերդիկան լավ էր կատարում ռեգենտի իր պարտականությունը։ Համաթագավորները գտնվում էին Բաբելոնում։ Պերդիկան շուտով անհանդուրժողականություն է ցուցաբերում մրցակիցների հանդեպ և, գործելով երկու թագավորների անունից, ձգտում է կայսրությունը իր ձեռքում պահել։ Ալեքսանդր Մեծի երկրորդ կինը` Ստրատեյրան, սպանվում է։ Պերդիկան ձերբակալում է Մելեգրային և սպանել տալիս։ Վիճարկվում է Պերդիկայի ռեգենտ լինելու փաստը։ Պերդիկան Լեոննատուսին` Ալեքսանդրի թիկնապահներից մեկին, նշանակում է սատրապ հելեսպոնտոսյան Փռյուգիայում, հյուսիսարևմտյան Փոքր Ասիայում։ Միայն թե այդ պաշտոնը ստանձնելու համար Լեոննատուսը գնում է Մակեդոնիա։ Ալեքսանդրի քույրը՝ Կլեոպատրան՝ Էպիրոսի արքա Ալեքսանդր I-ի այրին, իր ձեռքն է առաջարկում նրան։ Իմանալով այդ մասին՝  Պերդիկան մ.թ.ա. 322 թ. գարնանը կայսերական բանակն ուղարկում է Փոքր Ասիա՝ վերականգնելու համար ռեգենտի իր իշխանությունը։ Նա հրամայում է, որ Լեոննատուսն ապացուցի իր անմեղությունը, բայց Լեոննատուսը մահանում է Լամիական (հելլենական) պատերազմի ժամանակ, մինչ հրամանը կհասներ նրան։ Գրեթե նույն ժամանակ Սինանեն՝ Ալեքսանդրի խորթ քույրը, կազմակերպում է իր  դստեր՝ Էվրիդիկե II-ի ամուսնությունը համաթագավոր Արրիդեուսի (Ֆիլիպ III) հետ։ Չնայած ամուսնությանը՝ Պերդիկան շարունակում էր ամուր վերահսկողության տակ պահել թագավորական ընտանիքը։ Որպես ռեգենտ և գլխավոր հրամանատար՝ Պերդիկան կարևորում էր Ալեքսանդրի տերությունն ամրությունը։ Դրան հասնելու առանցքային բանալին Կապպադոքիայի նվաճումն էր, որը դեռևս գտնվում էր պարսկական իշխանության ներքո։ Սակայն Անտիգոնուս I Մոնոֆտալմուսը՝ Պամֆիլիայի և Լիկիայի Մակեդոնական սատրապը, չի աջակցում  Պերդիկային, երբ նա հաջողությամբ հասնում է Կապպադոքիա (Cappadocia)։ Երբ Պերդիկան հրամայում է Անտիգոնուսին կանգնել իր դատաստանի առաջ, Անտիգոնուսը նրանից թաքնվում է՝ հեռանալով Մակեդոնիա՝ Անտիպատրոսի (Antipater) մոտ։ Որպեսզի ամրապնդի իր վերահսկողությունը կայսրության վրա, Պերդիկան համաձայնվում է ամուսնանալ Նիքեայի(Nicaea)՝ Մակեդոնիայի սատրապի դստեր  հետ։ Սակայն մ.թ.ա. 322 թվականին չեղյալ է համարում ամուսնությունը, երբ Օլիմպիան՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացու մայրը, նրան առաջարկում է ամուսնանալ Ալեքսանդրի հարազատ քրոջ Կլեոպատրայի հետ։ Հաշվի առնելով Ֆիլիպ III-ի մտավոր հետամնացությունը և այլ հանգամանքներ՝ Պերդիկան պետք է լիներ ոչ թե ռեգենտ, այլ Ալեքսանդրին փոխարինողը։
Ընտանիք
Ըստ Արիանոսի՝ Պերդիկան մակեդոնացի ազնվական Օրոնտեսի որդին է եղել, մակեդոնական Օրեստիս ինքնավար շրջանի իշխանների հետնորդներից։ Նրա ծննդյան փաստացի թվականն անհայտ է. նա հավանաբար Ալեքսանդրի տարիքին է եղել։
Հեթեիրոս
Որպես մակեդոնական ֆալանգի գումարտակի հրամանատար՝ Պերդիկան աչքի է ընկել Թեբեի (Հունաստան) նվաճման ժամանակ մ.թ.ա. 335 թվականին, որտեղ նա ծանր վիրավորվել է, իսկ հետագայում կարևոր հրամանատարական պաշտոն է զբաղեցրել Ալեքսանդր Մակեդոնացու՝ դեպի Հնդկաստան կատարած արշավանքի ժամանակ։ Մ.թ.ա. 324 թվականին Պերդիկան ամուսնացել է Մեդիայի սատրապի դստեր հետ։ Երբ Հեփեստիոնն այդ տարի անսպասելիորեն մահացել է, Պերդիկան նրա փոխարեն նշանակվել է հեծելազորի հրամանատար։ մ.թ.ա. 323 թվականի հունիսի 11-ին Ալեքսանդրը մատանին հանձնում է Պերդիկային, երբ արդեն մահամերձ էր։
Քաղաքացիական պատերազմ և մահ
Որպես այս բոլոր իրադարությունների հետևանք` Պերդիկան վաստակում է թշնամանք Անտիգոնուսից։ Կրատերուսը նույնպես գոհ չէր նրանից անտեսված լինելու համար։ Այսպիսով, Անտիգոնուսը, Անտիպատրուսն ու Կրատերուսը համաձայնության են գալիս Պերդիկայի դեմ ապստամբելու համար։ Ավելի ուշ Պերդիկան Ալեքսանդր Մակեդոնացու մասունքներն ուղարկում է Մակեդոնիայի մայրաքաղաք, որտեղ թագադրվել էր Ալեքսանդր Մեծը, որպեսզի դրանք այնտեղ ամփոփվեն Ալեքսանդրի համար պատրաստված գերեզմանում։ Սակայն երբ Ալեքսանդրի մասունքները հասնում են Դամասկոս, Եգիպտոսի սատրապ, մակեդոնական գեներալ Պտղոմեոսը Ալեքսանդրի նշխարները տեղափոխում է Եգիպտոս` Ալեքսանդրիա` պատճառաբանելով, որ Ալեքսանդրը ցանկացել է թաղվել Եգիպտոսում։ Պերդիկան դա համարում է պրովոկացիա և որոշում է պատժել Պտղոմեոսին։ Թողնելով պատերազմը Փոքր Ասիայում` Պերդիկան արշավում է դեպի Եգիպտոս։ Պերդիկայի առավել հավատարիմ աջակիցն էր Էվմենեսը, որը ղեկավարում է մարտը, և նրանք հաղթանակ են տանում։ Հելլեսպոնտոսում ընթացած ճակատամարտում սպանվում է Կրատերուսը։ Պերդիկան հասնում է Պելուսիում, բայց ձախողվում է Նիլ գետն անցնելիս։ Զորքի մեջ ապստամբություն է բռնկվում։ Պերդիկան մ.թ.ա. 321 կամ 320 թվականին սպանվում է իր սպաների կողմից (Փեյթոն, Անտիգենես, Սելյուրքոս)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մակեդոնիայի ռեգենտներ Կատեգորիա:Ալեքսանդր Մեծի գեներալներ
Ֆրանսուա Լեկունտր
Ֆրանսուա Լեկունտր, ֆրանսիացիր բանակի գեներալ, Ֆրանսիայի Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ (2017 թվականից)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Ազգային ռազմական համալսարանը և Սեն-Սիր հատուկ ռազմական դպրոցը։
Ֆրանսիայի 3-րդ գնդի ռազմածովային հետևակի կազմում 1991 թվականին մասնակցել է Իրաք-քուվեյթյան պատերազմին, այնուհետև ծառայել է Ջիբութիում և Սոմալիում։ 1994 թվականին ֆրանսիական զորամիավորման կազմում ուղարկվել է Ռուանդա երկրում ցեղասպանությունը դադարեցնելու համար։ 1995 թվականին Բոսնիական պատերազմի ժամանակ ծառայել է UNPROFOR-ի կազմում և հայտնի է դարձել Սարաևոյում սերբական ստորաբաժանումների հետ փոխհրաձգությունից հետո։ 2005 թվականին վերադարձել է 3-րդ գնդի ռազմածովային հետևակի շարքերը 2006—2007 թվականներին Առաջին իվուարական պատերազմի ժամանակ մասնակցել է մարդասիրական գործողությանը։ 2011 թվականին գլխավորել է պաշտպանության նախարարի ռազմական գրասենյակը, հետագայում 2013 թվականին դարձել է 9-րդ ռազմածովային բրիգադը։ Գլխավորել է Մալիում Եվրոպական միության ռազմական առաքելությունը, 2014 թվականին մասնակցել է Ֆրանսիայի ցամաքային ուժերում բարեփոխումներին, լինելով Ցամաքային զորքերի գլխավոր շտաբի անդամ ։
2017 թվականի հուլիսի 19-ին գեներալ Պիեռ դը Վիլեի թոշակի անցնելուց հետո նախագահ Էմանուել Մակրոնը Ֆրանսուա Լեկունտրին նշանակում է Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի պաշտոնում ։
Հաջորդ օրը՝ հուլիսի 20-ին Մակրոնը Լեկունտրի ուղեկցությամբ այցելեց Իստրում գտնվող Ռազմաօդային ուժերի 125-րդ բազա ::
Անձնական կյանք
Լեկունտրը դավանում է կաթոլիկություն ։ Ամուսնացած է, ունի 4 երեխա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գեներալներ
Եկատերինա Կարավելովա
Եղել է բուլղարացի քաղաքագետ Պետկո Կարավելովի կինը։
Կենսագրություն
Եկատերինա Կարավելովան ծնվել է 1860 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Ռուսեում, եղել է մորթեգործ Վելիկո Պենևայի և Ստոյանկա Պենևայի չորս երեխաներից կրտսերը ։ 1870-1878 թվականներին Եկատերինան սովորել է կանանց IV Մոսկովյան գիմնազիայում, որն ավարտել է ոսկե մեդալով ։ Այդ ժամանակահատվածում Եկատերինան ծանոթանում է նշանավոր մաթեմատիկոս Սոֆյա Կովալևսկայայի հետ։ Գիմնազիան ավարտելուց հետո Եկատերինան վերադառնում է Բուլղարիա և սկսում դասավանդել Ռուսում, մեկ տարի անց դառնում տղամարդկանց գիմնազիային կից աղջիկների դասարանների տնօրեն ։ Եկատերինան նպատակադրվել էր ստանալ բժշկական կրթություն Սանկտ-Պետերբուրգում, սակայն 1880 թվականին նա ամուսնանում է Պետկո Կարավելովի հետ , որի հետ ծանոթացել էր դեռ Մոսկվայում սովորելու տարիներին, և ընտանիքը մեկնում է Սոֆիա։ Ամուսիններն ունեցել են երեք դուստր` Ռադան (1880-1883), Վիոլլան (1884-1934) և  Լորան (1886-1913)։
Հասարակական գործունեություն
Շատ շուտով Եկատերինան դառնում է Բուլղարիայի քաղաքական վերնախավի մի մասը, սակայն Պետկո Կարավելովի պաշտոնանկությունից հետո ընտանիքը ստիպված էր 1881 թվականին հեռանալ Բուլղարիայից և տեղափոխվել Պլովդիվ (այդ ժամանակ քաղաքը մտնում էր Արևելյան Ռումինիայի կազմի մեջ ։ 1884 թվականին Տիրնովյան սահմանադրության վերականգնումից հետո Եկատերինան և Պետկոն վերադառնում են Սոֆիա և Եկատերինան սկսում է հրատարակել պամֆլետներ ։
Իլինդինյան ապստամբության պարտությունից հետո` 1903 թվականին, Կարավելովան ղեկավարում է մակեդոնյան կանանց բանտերից ազատելու Կանանց կոմիտեն։ Մեկ տարի անց մասնակցում է Լոնդոնում կազմակերպված կոնֆերանսին։ Ռուս-ճապոնական պատերազմի ժամանակ Կարավելովան ստեղծում է Բուլղարական սանիտարական հանձնաժողով, իսկ Բալկանյան պատերազմի ժամանակ կազմակերպում է Լևսկու անվան համալսարանին կից հոսպիտալ։
Եկատերինա Կարավելովան 25 տարի եղել է Կանանց Բուլղարական միության նախագահը։ Խաղաղության և ազատության համար կանանց միջազգային լիգայի IV կոնգրեսում  (1-7 մայիսի 1924 թվական, Վաշինգտոն) Եկատերինան ներկայացնում էր Բուլղարիան։ 1925 թվականին Կարավելովան դառնում է Լիգայի նախագահը ։
Եկատերինա Կարավելովան Անտոն Ստարշիմիրովի, Ասեն Զլատարովի, Պետկո Ստայնովի և այլոց հետ համատեղ ակտիվ մասնակցություն է ունենում Գերմանիայի հրեաների պաշտպանության Կոմիտեի ստեղծման աշխատանքներին ։
Ակտիվ հասարակական և քաղաքական գործունեության հետ մեկտեղ Կարավելովան զբաղվում է Լև Տոլստոյի, Ֆ. Մ. Դոստոևսկու, Վիկտոր Հյուգոյի, Գի դը Մոպասանի, Գ. Ֆլոբերի և Չարլզ Դիքենսի ստեղծագործությունների բուլղարերեն լեզվով թարգմանությամբ։ Կարավելովան համարվում է ավելի քան 50 պամֆլետների և հոդվածների հեղինակ։
Հիշատակ
Եկատերինա Կարավելովայի անունն են կրում դպրոցներ, փողոցներ, հասարակական կենտրոններ։ Կարավելովայի պատվին է անվանակոչվել Անտարկտիկայի տեղանուններից մեկը (Karavelova Point) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Բուլղարացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Բուլղարացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Բուլղարացի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Բուլղարացի թարգմանիչներ
Մարիա Մագդալենա Ավստրիացի
Մարիա Մագդալինա Ավստրիացի (Maria Maddalena d'Austria, Maria Magdalena von Österreich, ), արքայադուստր Հաբսբուրգների տոհմից, Ավստրիայի էրցհերցոգ Կարլ II-ի դուստրը, մեծ հերցոգ Կոզիմո II-ի կինը, ամուսնությամբ` Տոսկանայի մեծ հերցոգուհի։
1621-1628 թվականներին սկեսրոջ` Քրիստինա Լոթարինգացու հետ որդու` Ֆերդինանդ II-ի անչափահաս լինելու պարագայում եղել է ռեգենտ։ Նրա օրոք Ֆլորենցիայի պալատը ձեռք է բերել հանդիսավորություն ու շքեղություն, բայց անկում է ապրել Տոսկանայի մեծ հերցոգության քաղաքական ազդեցությունը մասնատված Իտալիայի միավորումների վրա։
Մանկություն և պատանեկություն
Մարիա Մագդալինան ծնվել է 1589 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Գրացում։ Նա եղել է ավստրիացի էրցհերցոգ Կարլ II-ի բազմազավակ ընտանիքի 9-րդ դուստրը և 14-րդ երեխան։ Հայրը Ներքին Ավստրիայի ղեկավարն էր Հաբսբուրգների տան կայսերական ճյուղից, իսկ մայրը` բավարական արքայադուստր Մարիա Աննան` Վիտելսբախների ընտանիքից։ Հոր գծով էրցհերցոգուհին Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Ֆերդինանդ I-ի և Աննա Հունգարացու թոռնուհին էր։ Վերջինս եղել է Յագելոնների տան վերջին ներկայացուցիչը, որոնք թագավորել են Չեխիայում ու Հունգարիայում։ Մայրական գծով նա եղել է Բավարիայի հերցոգ Ալբերտ V-ի և Աննա Ավստրիացու թոռնուհին, ով Բոհեմիայի և Հունգարիայի արքայադուստրն էր Հաբսբուրգների տնից ։
Եվրոպական Ռուսաստան
Եվրոպական Ռուսաստան, (Европейская часть России) Նախկին Ռուսական Կայսրության Արևելյան սլավոնական հողերը (Բելառուս, Ուկրաինա ) և այժմյա Ռուսաստանի Դաշնության Արևմտյան զարգացած հատվածի անվանումը։
Մարիա Մագդալենա Ավստրիացի
Մանկություն և պատանեկություն
Մարիա Մագդալինայի ծնողները դավանում էին կաթոլիկություն։ Նրա հայրը եղել է հակառեֆորմացիայի ակտիվ կողմնակից։ Նա մահացել է, երբ դուստրն ընդամենը երեք տարեկան էր։ Աղջկա դաստիարակությամբ զբաղվել է մայրը։ Ժամանակակիցների վկայությամբ էրցհերցոգուհին հպարտացել է իր ծագումով և գոռոզություն է դրսևորել պալատականների հետ շփվելիս։ Մարիան ունեցել է մարմնի ամուր կառուցվածք և առաքինի բարք։ Նրան դուր է եկել եկեղեցական հանդիսավոր արարողակարգը։ Նա հետաքրքրվել է որսորդությամբ, ունեցել է լավ ախորժակ ։
Եվրոպական Ռուսաստան
Ռուսաստանը համաչափ բնակեցված չէ։ Առավել խիտ է բնակեցված Ռուսաստանի Դաշնության Արևմտյան փոքր հատվածը, քան կենտրոնական, հարավային և արևելյան տարածքները։ Եվրոպական Ռուսաստանում ապրում են Ռուսաստանի ընդհանուր բնակչության 77%-ը։ Եվրոպական Ռուսաստանի տարածքը կազմում է 3.960.000 քառակուսի կիլոմետր։ Եվրոպայի ռուսական տարածքները կազմւոմ են ամբողջ Եվրոպայի տարածքի մոտ 38 %-ը։ Չափսերով գրեթե հավասար են Գերմանիայի, Ֆրանսիայի, Մեծ Բրիտանիայի, Իտալիայի, Հունաստանի, Ուկրաինայի, Իսպանիայի, Շվեդիայի և Ավստրիայի տարածքները միասին վերցված։
Մարիա Մագդալենա Ավստրիացի
Մանկություն և պատանեկություն
1602 թվականին Ֆերդինանդ I-ը` Տոսկանայի մեծ հերցոգը, խնամախոսական բանակցություններ է սկսում Իսպանիայի ու Պորտուգալիայի թագավոր Ֆիլիպ III-ի հետ իր որդու` Կոզիմոների արքայազնի ամուսնության շուրջ։ Իսպանիան անհանգստացած էր արքայատոհմերի ներկայացուցիչների` Ֆրանսիայի ու Տոսկանայի ներկայացուցիչների հետ հաճախակի ամուսնություններով, այդ պատճառով ժառանգորդի կնոջ ընտրության հարցում մեծ հերցոգը սահմանափակվել էր Հաբսբուրգների ընտանիքի չամուսնացած արքայադուստրերով, բայց ոչ թե ավստրիական, այլ իսպանական ճյուղի։ Այդպիսով Ֆլորենցիան հույս ուներ ամրապնդելու հարաբերությունները Մադրիդի հետ` սահմանափակելով նրա ազդեցությունը։ Բանակցությունները Մեդիչիների տան կողմից վարում էին կարդինալներ Ֆրանչեսկո Մարիա դել Մոնտեն և Օտավիո Պարավինչինին, իսկ Հաբսբուրգների կողմից` դոն Ֆրանսիսկո Գոմես դե Սանդովալը։ Երկարատև ու բարդ երկխոսությունից հետո կողմերը կանգ են առնում էրցհերցոգուհիներ Կոնստանցիայի ու Մարիա Մագդալինայի` Ֆիլիպ III-ի կնոջ փոքր քույրերի թեկնածությունների վրա։ 1608 թվականի հունիսի 28-ին Մադրիդում կնքվում է ամուսնական պայմանագիրը, որի համաձայն Մարիա Մագդալինան ամուսնանում է Տոսկանայի արքայազնի հետ` ստանալով այնպիսի օժիտ, ինչ նրանից առաջ ստացել էր իր քույր Կոնստանցիան, ով այդ ժամանակ արդեն Լեհաստանի թագուհին էր և Լիտվայի իշխանուհին ։
Եվրոպական Ռուսաստան
Սահմանակցում է Ֆինլանդիային, Նորվեգիային, Էստոնիային, Լիտվային, Լատվիային, Լեհաստանին, Բելառուսին, Ուկրաինային, Ղազախստանին, Վրաստանին և Ադրբեջանին։ Տարածքում գտնվում են Սանկտ Պետերբուրգ և Մոսկվա քաղաքները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմություն
Մարիա Մագդալենա Ավստրիացի
Մեծ հերցոգուհին
Հոր մահից հետո Կոզիմո մեծ արքայազնը դառնում է Տոսկանայի մեծ հերցոգ` Կոզիմո II անունով, իսկ Մարիա Մագդալինան ստանում է մեծ հերցոգուհու տիտղոս։ Նրանց ամուսնությունը, չնայած Կոզիմո II-ի վատառողջությանը, երջանիկ ու բազմազավակ է ստացվել։ Ամուսինները հարգանքով են վերաբերվել միմյանց, եղել են մտերիմ ընկերներ ։ Երկրորդ որդու ծնվելուց հետո հերցոգուհին դառնում է ամուսնու խորհրդականներից։ Նա կատարելապես տիրապետում էր իտալերենին և ակտիվ գործունեություն էր ծավալել պետական գործերում։ Մարիա Մագդալիանան իրավունք է ձեռք բերում մասնակցելու պետական խորհրդի նիստերին, որտեղ քննարկվում էին հպատակների դիմումները, և որը բարձրագույն դատարան էր համարվում։ Նա հետևողական արտաքին քաղաքականություն էր վարում, որը միտված էր Տոսկանայի և Սրբազան Հռոմեական կայսրության մերձեցմանը ։
Մարիա Մագդալինայի նվիրվածությունը եկեղեցականությանը և հանդիսավոր արարողակարգերին խոր հետք է թողել Ֆլորենցիայի մշակութային ու հասարակական կյանքում։ Նրա օրոք է մեծ հերցոգությունում ուժեղացել Հռոմի պապի ազդեցությունը։ Նրա հատուկ հովանավորությունն էին վայելում վանական ու հոգևորական օրդենները։ Մեծ հերցոգուհու` մասունքներ հավաքելու կիրքը հանգեցրել է նրան, որ Պիտտի պալատում ձևավորել են առանձին կապելլա։ Ամուսնու հետ նա բազմիցս ուխտագնացություն է կատարել Ապենինյան թերակղզու սրբավայրեր ։
Մարիա Մագդալինան Ֆլորենցիայում կառուցել է Կրոչետա պալատը և վերանորոգել է Արչետրիի մերձակայքում գտնվող Պոջո դեյ Բարոնչելի վիլլան, որ վերանվանել է Պոջո Իմպերիալե` ի պատիվ իր ծագման։ Վիլլայի վերակառուցմամբ զբաղվել է տոսկանացի հայտնի ճարտարապետ Ջուլիո Պարիջին։ Պոջո Իմպերիալեում նա անցկացրել է իր ժամանակի մեծ մասը։ Այստեղ նրա համար կազմակերպվել են որսորդություն, ձկնորսություն, թատերական ու երաժշտական ներկայացումներ։ Մեծ հերցոգուհին ծանոթ է եղել Գալիլեո Գալիլեյի հետ, ում ամուսնու մահից հետո հրավիրել է այդտեղ` որպես իր երեխաների ուսուցիչ։ Հենց նրա օրոք է Տոսկանայի մեծ հերցոգությունը ձեռք բերել իր հանդիսավորությունն ու վեհությունը ։
Խնամակալություն և մահ
Ամուսնու վաղաժամ մահից հետո (փետրվարի 28, 1621), 1615 թվականին հանգուցյալի թողած կտակի համաձայն, Մարիա Մագդալինան նշանակվում է իր երեխաների խնամակալ և մեծ հերցոգության փոխանորդ։ Մինչ իր ավագ որդու չափահաս դառնալը նա պետք է ղեկավարեր պետությունը իր սկեսրոջ ու պետական խորհրդի անդամների հետ։ 1628 թվականին ձևավորվում է խնամակալական խորհուրդը, որն ի սկզբանե բաժանվում է երկու թևի` հարսի և սկեսրոջ ղեկավարությամբ։ Ամուսնու կտակի համաձայն` Մարիա Մագդալինան բացի տարեկան 33 սկուդո թոշակից պետք է ստանար Սան Մինիատո և Կոլե դի Վալ դ’Էլսա քաղաքները` ենթակա տարածքներով, որի եկամուտները կազմում էին տարեկան մոտ տասը հազար սկուդո ։
Մարիա Մագդալինացու խնամակալության օրոք սկսվում է Տոսկանայի քաղաքական ազդեցության անկումը մասնատված Իտալիայի պետությունների վրա։ Վերջին Ուրբինո հերցոգի մահից հետո Դելլա Ռովերե տան ունեցվածքը պետք է մտներ Տոսկանայի մեծ հերցոգության կազմի մեջ, քանի որ հանգուցյալի միակ թոռնուհին ու հետնորդը նշանված էր մեծ հերցոգ Ֆերդինանդ II-ի հետ։ Սակայն Հռոմի պապ Ուրբան VIII-ի պահանջով և խնամակալական խորհրդի համաձայնությամբ Ուրբինո հերցոգությունն անցնում է Պապական մարզին։ Մարիա Մագդալինայի խնդրանքով Հռոմի պապ Գրիգորի XV-ը Սան Մինիատո քաղաքում հաստատում է եպիսկոպոսական ամբիոն ։
1631 թվականի սեպտեմբերին, հրավեր ստանալով կայսր եղբորից, նա վերադառնում է Վիեննա` չնայած ժանտախտի համաճարակին։ Վտանգավոր ճանապարհորդությունը Մարիա Մագդալինան ձեռնարկում է Մատիաս և Ֆրանչեսկո որդիների հետ, որոնց մտադիր էր ծառայության տալ Ֆերդինանդ II-ին։ Հոկտեմբերին շքախումբը հասնում է Ինսբրուք, որտեղ նա անցկացնում է մի քանի շաբաթ եղբոր` ավստրիական էրցհերցոգ և Տիրոլի կոմս Լեոպոլդ V-ի ընկերակցությամբ։ Հոկտեմբերի 30-ի լույս 31-ի գիշերը Պասաուում գտնվելու ժամանակ Մարիա Մագդալինան վատ է զգում իրեն և շուտով մահանում է թոքի հիվանդությունից։ Նա մարմինն իսկույն զմռսում են և միայն դեկտեմբերի 13-ին հասցնում Ֆլորենցիա, որտեղ էլ թաղում են Մեդիչիների կապելլայում` Բազիլիկա Սան Լորենցոյում ։
Ամուսնություն, տիտղոսներ, ժառանգորդներ
Ծնված օրվանից մինչ ամուսնությունը Մարիա Մագդալինան կրել է «Ձերդ մեծություն Ավստրիայի հերցոգուհի» տիտղոսը։ 1608 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Գրացում կնքվել է ամուսնական համաձայնագիր փեսացուի ու հարսնացուի ներկայացուցիչների կողմից։ Նույն թվականի հոկտեմբերի 18-ին Ֆլորենցիայի մայր տաճարում կայացել է Ավստրիայի էրցհերցոգուհի Մարիա Մագդալինայի և Կոզիմո մեծ իշխանի նշանադրությունը։ Այս ամուսնությունից ծնվել են հինգ որդի և երեք դուստր։
Մարիա Մագդալինայի տիտղոսները ամուսնությունից հետո.
Ռոդիոն Նահապետով
Ռոդիոն Ռաֆայելի Նահապետով, խորհրդային, ամերիկացի, ռուս դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1967), ԽՍՀՄ պետական մրցանակ՝ «Ականակիրները» ֆիլմի դերակատարման համար (1985), ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1985)։
Կենսագրություն
Ռոդիոն Նահապետովը ծնվել է 1944 թվականին Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Պյատիխատկի քաղաքում, ռմբակոծությունների ժամանակ, մի տանը, որտեղ պատսպարվել էր մայրը՝ Ռոդինա ընդհատակյա կազմակերպության կապավորը։ Ավելի ուշ Ռոդիոն Նահապետովը հիշում է
Հայրը՝ Ռաֆայել Թադևոսի Նահապետովը ՝ հայ էր Ռոդիոնի մոր հետ ծանոթացել էր Կրիվորոժիեում՝ պարտիզանական ջոկատում։ Հայրենական Մեծ պատերազմի ավարտից հետո հայրը վերադարձավ Հայաստան, որտեղ նա ընտանիք ուներ։ Իր հորը Ռոդիոնը երբեք չի տեսել և մինչև տասը տարեկանը կարծում էր, որ նա զոհվել է պատերազմի ժամանակ ։
Մայրը՝ Գալինա Պրոկոպենկոն (1922-1966), ուկրաինացի էր, գյուղական դպրոցում աշխատում էր որպես ուսուցչուհի ։
Որոշ ժամանակ Ռոդիոնը խորթ հայր ուներ, ով մաթեմատիկայի ուսուցիչ էր և հեռացել էր ընտանիքից մոր հիվանդության սկսվելու ժամանակ ։
Պատերազմից հետո Ռոդիոնն ապրում էր տատիկի հետ Սկալևատկա գյուղում, որտեղից 1949 թվականին մոր հետ տեղափոխվեց Դնեպրոպետրովսկ։ Առաջին տարիներին ընտանիքը մահճակալով անկյուն էր վարձում և նյութական մեծ կարիքի մեջ էր։ Ռոդիոնի մայրը սկզբում աշխատում էր որպես պիոներջոկատավար, իսկ 1950 թվականի սեպտեմբերից՝ Դնեպրոպետրովսկի № 34 միջնակարգ դպրոցում՝ որպես ուկրաիներեն լեզվի և գրականության ուսուցչուհի։
Որոշ ժամանակ աշխատելով որպես դաստիարակ քաղբանտարկյալների ճամբարում՝ մայրը օգնում էր բանտարկյալներին՝ նրանց նամակները դուրս փոխանցելով։ 1962 թվականի գարնանը, այն բանից հետո, երբ Նիկիտա Խրուշչովին նամակ գրեց, որպեսզի նա ամեն ինչում գլուխ հանի, քաղբանտարկյալներին ակտիվ օգնություն ցուցաբերելու համար նրան ուղարկեցին Իգրենի հոգեբուժարան։ Որոշ ժամանակ անց Ռոդիոնին հաջողվեց մորը հանել այնտեղից, սակայն շուտով Գալինան մահացավ քաղցկեղից, որը իր կարծիքով ներարկումների հետևանք էր ։ Ավելի ուշ Նահապետովն այդ մասին նկարահանեց «Հոգեբուժարան» («Վարակում» ) ֆիլմը։ Սցենարի վրա աշխատանքը Նահապետովի վրա մեծ զգացմունքային ազդեցություն թողեց ։
Հետպատերազմյա աղքատ կենցաղը և մշտական նյութական կարիքը կոփեց Նահապետովի բնավորությունը և ձևավորեց ամեն գնով աղքատությունից դուրս գալու և հայտնի մարդ դառնալու ձգտումը։ Հետագայում լինելով հայտնի խորհրդային դերասան, 1970-ական թվականներին վերադառնալով Դնեպրոպետրովսկ՝ ընկերոջ հետ հանդիպմանն ասաց, որ հնարավոր է, որ այլևս չվերադառնա այդ քաղաք ։
Մանկության ընկերների հիշողությամբ Նահապետովը քիչ էր շփվում, խելոք էր և ոչ կռվարար։ Ընկերների հետ զբոսնել չէր սիրում, շախմատը, գրքերը և թատերական խմբակը նախընտրում էր ժամանցային խաղերից ։
Դեռևս դպրոցում Նահապետովը հետաքրքրվում էր գիտաֆանտաստիկ գրականությամբ։ Սովորում էր նավամոդելային խմբակում, լուրջ հետաքրքրվում էր նկարչությամբ և երաժշտությամբ, սակայն ընտանեկան հանգամանքների բերումով չկարողացավ զարգացնել այդ հմտությունները։ Առավել ուժեղ էր թատրոնով հետաքրքրվածությունը, որին նպաստում էին Մշակույթի տանը կից գործող դրամատիկական խմբակում պարապմունքները, որտեղ ձեռք բերեց դերասանական խաղի առաջին հմտությունները։ Նահապետովի՝ դերասան դառնալու ցանկությունն ավելի սրվեց, երբ նա ներկա գտնվեց այն ժամանակի հայրենական կինոյի հայտնի դերասանների՝ Բորիս Անդրեևի, Մարինա Լադինինայի և Սերգեյ Բոնդարչուկի հետ հանդիպմանը ։
Դպրոցն ավարտելուց հետո ՝ 16 տարեկան հասակում, առաջին փորձից ընդունվեց ՎԳԻԿ-ի դերասանական ֆակուլտետ՝ Յուլիա Ռայզմանի արվեստանոց։ Քանի որ Ռայմզանը նկարահանումներում շատ էր զբաղված և քիչ էր ուշադրություն դարձնում խմբակին, հետագա դերասանի ուսուցմամբ սկսեց զբաղվել Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնի (МХАТ) դերասան Անատոլի Շիշկովը, ինչպես նաև Ալեքսանդր Բենդերը և Էմիլիա Կրավչենկոն։ Ռոդիոն Նահապետովը 1965 թվականին ավարտեց ՎԳԻԿ-ը ։
1989 թվականին Նահապետովը աշխատանքի հրավեր ստացավ և մեկնեց ԱՄՆ, որտեղ մշտական բնակություն հաստատեց և աշխատեց մինչև 2003 թվականը ։
2003 թվականից Նահապետովը ապրում և աշխատում է Ռուսաստանում ։
Անվան պատմություն
Նահապետովի մայրը զգացմունքային պոռթկման ազդեցության տակ որդուն անվանեց «Ռոդինա» (Родина - հայրենիք) պարտիզանական ջոկատի պատվին։ Դպրոցում նրան հակիրճ անվանում էին Ռադիկ։ Ավելի ուշ, երբ Նահապետովն անձնագիր էր ստանում, Դնեպրոպետրովսկի անձնագրային բաժնում անվան վերջին տառը հանեցին և համարելով, որ Ռոդինա անունը իգական անուն է, նրան գրանցեցին արական անունով՝ որպես Ռոդին ։ «Առաջին ձյունը» ֆիլմի նկարահանումներից հետո խմբագիրը, նայելով տիտղոսագրերը, համարեց, որ վրիպակ է տեղի ունեցել և ուղղեց դերասանի անունը՝ ավելացնելով ի տառը՝ Ռոդիոն։ Այսպես, Ռոդինա Նահապետովը դարձավ Ռոդիոն Նահապետով ։
Ընտանիք
Առաջին անգամ Ռոդիոն Նահապետովն ամուսնացել է թատրոնի և կինոյի խորհրդային ռուս դերասանուհի Վերա Գլագոլևայի հետ (1976-1991), ում հետ ծանոթացել էր «Աշխարհի վերջը» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։ Նրանց ամուսնությունից ծնվեցին 2 դուստրերը՝ Աննան (հոկտեմբերի 14, 1978), որը դերասանուհի է, Մեծ թատրոնի բալետի պարուհի և Մարիան (հունիսի 28, 1980), ով ավարտել է ՎԳԻԿ-ի գեղարվեստական ֆակուլտետը։
Երկրորդ անգամ ամուսնացել է ԱՄՆ քաղաքացի, կինո և հեռուստապրոդյուսեր Նատալիա Շլյապնիկովի հետ , ում ծնողները ռուս տարագիրներ էին։
Դերասան
Դեռ ինստիտուտում Նահապետովը, ուսման նկատմամբ ունենալով լուրջ ու հարգալից վերաբերմունք և հեշտ իմպրովիացիա անելով՝ կարողանում էր մաքսիմալ հասնել իր հերոսների կերպարների արտահայտմանը։ ՎԳԻԿ-ն ավարտելիս Ռոդիոն Նահապետովը դիպլոմայինը հանձնելու ժամանակ արդեն 2 գլխավոր դեր էր խաղացել՝ ինժեներ Գենայի դերը ռեժիսոր Վասիլի Շուկշինի «Այսպիսի տղա է ապրում» (1964) և երիտասարդ պոետ Կոլյա Տերենտևի դերը ռեժիսորներ Բորիս Գրիգորևի և Հուրի Շվիրյովի «Առաջին ձյունը» (1964) ֆիլմում։ Հենց այդ ժամանակ նա նկարահանվեց ևս մեկ՝ ռեժիսոր Մառլեն Խուցիևի «Ես 20 տարեկան եմ» ֆիլմում, որը պատմում էր 1960-ական թվականների երիտասարդության մասին ։
Առաջին իսկ դերակատարումից հետո դերասանի բնավորության մեջ նկատվեց ինդիվիդուալություն, ներքին զսպվածություն և ուժ ։ Իր հերոսների բնավորությունների ուսումնասիրմանը Ռոդիոնը մոտենում էր հասուն պրոֆեսիոնալի պես։ Այսպես, ռեժիսոր Մարկ Դոնսկոյի «Մոր սիրտը» (1965) և «Մոր հավատարմությունը» դիլոգիաներում Վլադիմիր Լենինի կերպարը ներդաշնակ ներկայացնելու համար, Ռոդիոնը կարդաց մի շարք հոդվածներ և գրքեր. ֆիլմում դերասանը խաղում էր Լենինին 3 տարբեր հասակներում՝ պատանի, երիտասարդ և հասուն։ Այս աշխատանքը դերասանի համար քննություն էր, որով ցույց էր տրվում նրա պրոֆեսիոնալ և ոչ միայն հասունությունը ։ Ստեղծագործական համագործակցությունը Դոնսկոյի հետ ձևավորեցին Նահապետովին իբրև դերասան։ Մարկ Դոնսկոյը Ռոդիոնին վերաբերվում էր որդու պես և մեծ ջերմությամբ։
Հանդիսատեսի սերն ու Ռոդիոնի հանրահայտությունն եկավ Ուզբեկֆիլմում ռեժիսոր, նրա ուսանողական ընկեր Էլյոր Իշմուխամեդովի «Քնքշություն» (1966) և «Սիրահարները» ֆիլմերի նկարահանումներից հետո։ «Քնքշություն» ֆիլմում Ռոդիոնը (Տիմուր) խաղում էր անփոխադարձ, հանկարծակի և ողբերգալի ավարտված սիրո դեր։ Հետագա «Սիրահարները» ֆիլմում նա խաղում էր հակահրդեհային հրաձիգի դեր, ում ֆիլմի հեղինակները վերագրեցին Ռոդիոն Նահապետովի որոշ կենսագրական տվյալներ և վերջինիս տվեցին Ռոդին անունը։ Հենց այս դերերից հետո Ռոդիոնը ձեռք բերեց 1960-ական թվականների քչախոս ինտելիգենտ երիտասարդի կերպարը, ով որոշ առումով իր ժամանակի հերոսն էր համարվում  ։
Ռեժիսորներ Բորիս Գրիգորևի և Յուրի Շվիրևի «Գաղտնաբառ պետք չէ» ֆիլմում հետախույզ Մաքսիմ Իսաևի դերակատարման համար Ռոդիոն Նահապետովը 1968 թվականին Համամիութենական կինոփառատոնում մրցանակ ստացավ։
Ռոդիոն Նահապետովի կատարմամբ հանդիսատեսի կողմից հիշվեց ձախ էքստրեմիստ, տաքարյուն հեղափոխական Բենեդիկտոյի դերը սուր սյուժեով, ռեժիսոր Վիտաուտաս Ժալակյավիչուսի «Այդ քաղցր բառը՝ ազատություն» ֆիլմում (1972). հերոսը լատինոամերիկյան հորինված մի երկրից էր։ Դերասանական մեծ հաջողություն ունեցավ արի ծովային օդաչու, ավագ լեյտենանտ Ալեքսանդր Բելոբրովի դերը ռեժիսոր Սեմյոն Արանովիչի «Ականակիրները» հերոսական ֆիլմում (1983)։ Այս դերակատարման համար Նահապետովը ստացավ Դովժենկոյի անվան արծաթե մեդալ և ԽՍՀՄ պետական մրցանակ  ։
2004 թվականին՝ «Սիրահարները» ֆիլմի ցուցադրումից 35 տարի անց, Ռոդիոն Նահապետովը կրկին նկարահանվեց Էլյոր Իշմուխամեդովի «Սիրահարները 2» ֆիլմում, որտեղ խաղաց իր նախկին հերոսին՝ Ռոդինին, ով ծերացել էր 20 տարով։