cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Աբել Գյուլբենկյան
Կենսագրություն
1919 թվականին, երբ արդեն ավարտվել էր պատերազմը, ազատվել է և վերադարձել Կ. Պոլիս։ Որոշ ժամանակ բժիշկ է աշխատել Կ. Պոլսի Միջագյուղ (Օրթագյուղ, Օրթաքեոյ), Բահչե կափու, ապա՝ մինչև իր մահը՝ Թաքսիմի Թալիմխանե թաղամասերում, որտեղ ունեցել է իր մասնավոր դրամատունը։
Զբաղվել է ներքին, միզասեռական և վեներական հիվանդությունների բուժմամբ։ Եղել է խոհեմ, պատվարժան մարդ, հոգատար ու հարգված բժիշկ։ Զբաղվել է նաև հասարակական գործունեությամբ։
1926-1927/1928 թվականներին եղել է սբ. Փրկիչ ազգային հիվանդանոցի հոգաբարձության անդամ, իսկ 1928 թվականին նաև՝ ատենապետ։
Մահացել է 1951 թվականին, Կ. Պոլսում՝ 72 տարեկանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1879 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Էրիկ Մորալես
Էրիկ Մորալես (Érik Morales, ), մեքսիկացի պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ, հանդես է եկել փոքրագույն և կիսաթեթև քաշային կատեգորիաներում։ Աշխարհի չեմպիոն երկրորդ թեթև քաշային կատեգորիայում, կիսաթեթև և երկրորդ կիսաթեթև քաշային կատեգորիաներում։
Դեբյուտը նշել է 1933 թվականի մարտին։
1998 թվականի սեպտեմբերին նոկաուտի է ենթարկել Ջունիոր Ջոնսին։
Կեվին Կելլի հետ մենամարտը
2000 թվականի սեպտեմբեր ամսին կայացավ ժամանակավոր WBC տիտղոսի համար մենամարտ Էրիկ Մորալեսի և Կևին Կելլիի միջև։ Հինգերորդ ռաունդի կեսերին Մորալեսը սեղմեց հակառակորդին պարաններին և հասցրեց կրկնակի հարված նրա ծնոտին։ Այնուհետև մեքսիկացին հասցրեց աջթևային կրոս հարված Կելլիի մարմնին, և ևս մի քանի հարվածներ։ Կելլին ընկավ հատակին։ Նա ոտքի կանգնեց յոթերորդ հաշվի ժամանակ։ Մորալեսը փորձեց ծեծել հակառակորդին, սակայն անարդյունք։ Յոթերորդ ռաունդի վերջին Մորալեսը հակառակորդին հասցրեց մի շարք հարվածներ, ինչից հետո մրցավարը Մորալեսի բացարձակ առավելության պատճառով դադարեցրեց մենամարտը։
2002 թվականի հունիսին Մարկո Անտոնիո Բարերի հետ տեղի ունեցած ռևանշում հաղթող ճանաչվեց Մորալեսը։
2002 թվականի Նոյեմբերին WBC թափուր տիտղոսի համար կիսաթեթև քաշում Մորալեսը հաղթեց Փոլի Այյալուն։
2004 թվականի փետրվարին Մորալեսը հաղթեց WBC վարկածով կիսաթեթև քաշային կատեգորիայի աշխարհի չեմպիոն Խեսուս Չավեսին։
Մեննի Պակյաոի հետ մենամարտը
2005 թվականի մարտ ամսին տեղի ունեցավ մենամարտ ֆիլիպինցի բռնցքամարտիկ Մեննի Պակյաոի և Էրիկ Մորալեսի միջև։ Մենամարտը ընթանում էր ագրեսիվ կերպով։ Հինգերորդ ռաունդի կեսերին գլուխներով հրեցին միմյանց բնցքամարտիկները, ինչից հետո Պակյաոյի աչքը վնասվեց։ Մրցավարը նրան ուղարկեց բժշկի մոտ։ Բժիշկը թույլ տվեց նրան շարունակել մենամարտը։ Մենամարտի ավարտից հետո մրցավարները միաձայն հաղթանակը տվեցին Էրիկ Մորալեսին                   ։
2005 թվականի սեպտեմբերին մեքսիկացին անսպասելիորեն պարտվեց Զահիր Ռահիմին։
Մեննի Պակյաոի հետ ռևանշը
2006 թվականի հունվարին տեղի ունեցավ Էրիկ Մորալեսի և Մենիի Պակյաոի ռևանշ մենամարտը։ Տասներորդ Ռաունդի վերջում Պակյաոն կատարեց ձախթևային կրոս հարված Մորալեսի գլխին, ինչից հետո նա ընկավ հատակին։ Նա դժվարությամբ 9-րդ հաշվի ժամանակ ոտքի կանգնեց։ Պակյաոն միանգամից հասցրեց մի շարք հարվածներ, որոնցից հետո Մորալեսն երկրորդ անգամ ընկավ։ Այս անգամ մրցավարը դադարեցրեց հանդիպումը։ Մորալեսը չվիճեց           ։
Մեննի Պայաոյի հետ երրորդ մենամարտը
2006 թվականի նոյեմբերին կայացավ երրորդ մենամարտը Էրիկ Մորալեսի և Մեննի Պակյաոյի միջև։ Երկրորդ ռաունդի կեսերին Մորալեսը նետվեց գրոհի և բաց թողեց հանդիպակաց աջ ձեռքի հուկ հարված ծնոտին, ինչից հետո ընկավ ծնկների վրա։ Նա միանգամից ոտքի կանգնեց։ Երրորդ ռաունդի կեսերին Պայաոն նետվեց գրոհի և հասցրեց աջ ձեռքի հուկ հարված ծնոտին։ Այնուհետև Պակյաոն սեղմեց նրան պարաններին և հասցրեց հարվածներ։ Մորալեսը ընկավ հատակին։ Ոտքի կանգնելուց հետո Պակյաոն միանգամից հարձակվեց։ Մորալեսը ընդամենը կարողանում էր փախչել Պակյաոյի գրոհներից։ Քիչ անց Պակյաոն կրոս հարվածով տապալեց Մորալեսին, ինչից հետո նա չկարողացավ ոտքի կանգնել տասը վայրկյանում, բայց մրցավարը արդեն դադարեցրել էր մենամարտը։
Դեվիդ Դիասի հետ մենամարտը
2007 թվականի օգոստոսին Մորալեսը ռինգ դուրս եկավ ըննդեմ WBC տիտղոսի դափնեկիր Դևիդ Դիասի։ Առաջին իսկ վայրկյաններից Դիասը հարձակվեց գրոհ անելու, սակայն Մորալեսից անսպասելի հարված բաց թողեց և հայտնվեց հատակին։ Հաջորդ ռաունդներում Դևիդը աշխատում էր գրոհներով, իսկ Մորալեսը՝ հակագրոհներով։ Գրեթե հավասար պայքարում մրցավարները հաղթանակը տվեցին Դևիդին։ Այս մենամարտից հետո Մորալեսը հայտարարեց կարիերան ավարտելու մասին։
Էրիկ Մորալեսի և Խոսե Ալֆարոյի մենամարտը
2009 թվականի ավարտին Մորալեսը հայտնեց բռնցքամարտ հետ վերադառնալու մասին։ 2010 թվականի մարտին նա ռինգ դուրս եկավ Խոսե Ալֆարոյի դեմ։ Պայքարը ընթանում էր միջին քաշում։ Տասներկու ռաունդների արդյունքում մրցավարները հաղթանակը միաձայն տվեցին Մորալեսին։
Դեննի Գարսիայի հետ մենամարտը
2012 թվականի օգոստոսին տեղի ունեցավ մենամարտ Էրիկ Մորալեսի և Դեննի Գարսիայի միջև։ Առաջին երկու հավասար պայքարով ընթացող ռաունդներից հետո՝ երրորդ ռաունդի վերջին երեք րոպեների ընթացքում Դեննին մեծ առավելություն ուներ Մորալեսի նկատմամբ։ Ընդմիջման ժամանակ վերականգնվել չկարողանալու պատճառով՝ չորրորդ ռաունդում Դեննիին հաջողվեց հասցնել ձախ ձեռքի կողային հարված։ Այդ հարվածից հետո Մորալեսը ենթարվեց նոկաուտի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի բռնցքամարտիկներ
Իվան Կուպալա
Անվան ծագումը
Ն.Մ. Գալկովսկու կարծիքով «Կուպալայի տոնի մեջ միահյուսվել են երկու տարրեր՝ հեթանոսական ու քրիստոնեական»։ Դա տարածված երևույթ էր քրիստոնեության շրջանում, քանզի ժողովուրդները չէին հրաժարվում իրենց դարավոր ավանդույթներից ու սովորույթներից, և եկեղեցին հեթանոսական տոները համապատասխանեցնում էր քրիստոնեական վարդապետությանը՝ դրանք մեկնաբանելով նոր լույսի ներքո։ Այդպես է վարվել նաև Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին՝ քրիստոնեականի հետ միահյուսելով հեթանոսական շատ տոներ ու սովորույթներ, որոնցից հայ ժողովուրդը չէր հրաժարվում, ինչպես օրինակ Վարդավառը, կամ Տյառնընդառաջի տոնին կրակի վրայից թռչելը և այլն։ Թե ինչպես է կոչվել Կուպալայի տոնը հեթանոսական շրջանում, հայտնի չէ, իսկ ներկայիս Իվան Կուպալա անվանումն ունի ժողովրդա-քրիստոնեական ծագում և համարվում է Հովհաննես Մկրտչի անվան սլավոնական տարբերակը, քանզի Կուպալա մակդիրը բխեցվում է հունական βαπτιστής բառից, որ նշանակում է «լողացնող», «ընկղմող» (купатель, погружатель): Իսկ այս բառը փոխարինել է «մկրտիչ» մակդիրին, քանի որ հին սլավոներենում «kǫpati» բառը ունեցել է երկնքի տակ, բաց ավազանում «ծիսական լվացում, մաքրում» իմաստը։ Կուպալա աստծո անունն առաջին անգամ հիշատակվում է Հուստինյան տարեգրության մեջ (17-րդ դար), սակայն դա համարվում է թյուրիմացության արդյունք. տարեգիրը, իմանալով Իվան Կուպալայի տոնի ընթացքում տեղի ունեցող դիվական պարի մասին լեգենդը, անունը կապել է հեթանոսական աստծու հետ։ Հետագայում այդ սխալը տարածվել է ձեռագիրն ընդօրինակողների պատճառով, և ավելի ուշ շրջանում այդպես էլ ընդունել են սլավոնական դիցաբանությունն ուսումնասիրողները, որի արդյունքում էլ սլավոնական դիցարանում հայտնվեց «նոր աստվածություն»։ Այս «դիվական» անվանումը, որպես աստվածության անուն, ռուս գրականության մեջ սկսեց լայնորեն շրջանառվել ուշ միջնադարում՝ լեհական պատմագրության ազդեցությամբ։ Մինչդեռ իրականում Կուպալա անունով աստված ռուս դիցաբանության մեջ երբևէ չի եղել և բանահյուսության մեջ, ինչպես օրինակ երգերում, մտել է որպես տոնի անձնավորում։
Ծեսերն ու հավատալիքները
Այս տոնի օրն ընդունված էր աղոթել Սուրբ Հովհաննես Մկրտչին՝ հատկապես գլխացավի դեմ և երեխաների համար։ Իվանովյան գիշերն անցկացվում էին մի շարք ծեսեր, որոնք առնչվում էին ջրի, կրակի և բուսական աշխարհի հետ։ Պարտադիր էր համարվում մինչև արևածագը տոնի առթիվ լողալ ջրում, ընդ որում, հյուսիսում սովորություն կար լողանալ բաղնիքում, իսկ հարավում՝ գետերում ու լճերում։ Մայրամուտից քիչ առաջ սարերի գագաթին կամ գետերի մոտ խարույկներ էին վառում։ Երբեմն կրակ ստանում էին հնագույն մեթոդով՝ փայտը փայտին քսելով։ Բելառուսի որոշ հատվածներում այդ սովորույթը պահպանվել էր մինչև 20-րդ դարասկիզբը։ Վ.Կ. Սոկոլովի կարծիքով տոնն իր հնագույն տեսքով արևելյան սլավոններից ամենաշատը պահպանվել էր հենց բելառուսների մոտ։ Ուկրաինացիները ևս պահպանել էին տոնի հնագույն տարրեր, բայց 19-րդ դարում դրանք արդեն կերպարանափոխված էին և կորցրել էին իրենց նախնական իմաստը։ Իսկ ռուսները հիմնական տարրերը կամ մոռացության էին մատնել, կամ փոխանցել էին ուրիշ տոների։ Բելառուսում խարույկի կենտրոնում սյուն էին կանգնեցնում, որի գլխին անիվ էր ամրացվում։ Երբեմն անիվի վրա էլ դնում էին ձիու գանգ, որից հետո նոր վառում էին խարույկը։ Դրա շուրջ երիտասարդները երգում էին, պարում և ուրախ խաղեր անցկացնում։ Իվանովյան գիշերը կատարվում էին նաև հարսանեկան ծեսեր. զույգերը ձեռք ձեռքի տված ցատկում էին խարույկի վրայից և փոխանակում ծաղկեպսակներ, որոնք կուսության խորհրդանիշ էին։ Արևմտյան սլավոնների հավատալիքների համաձայն կանանց չէր կարելի տարվա սկզբից մինչև Իվանովյան գիշերը հատապտուղներ ուտել, այլապես կարող էին մեռնել նրանց փոքրիկ երեխաները։
Պիղծ ուժերից պաշտպանվելը
Ըստ հավատալիքների՝ Իվանովյան գիշերն աշխուժանում էին բոլոր պիղծ ուժերը՝ վհուկները, չար ոգիները, դևերը, ջրային հրեշները, կերպարանափոխվողները, ինչպես նաև մեռյալների ուրվականներն ու այլք։ Նրանք հավաքվում էին լեռների գագաթներին ու խելահեղ պար բռնում, ապա չարիք ու նզովք սփռում շրջակայքում։ Ուստի անհրաժեշտ էր խուսափել նրանց կախարդանքից ու չար գործերից։ Որպեսզի վհուկները չվնասեին կովերի կաթը, ռուսներն ուռենու օրհնված ճյուղեր էին խրում արոտավայրերում։ Իսկ Ուկրաինայում այդ օրը բակում գետնի մեջ կաղամախու ճյուղեր էին խրում։ Իսկ առհասարակ ընդունված էր պիղծ ուժերից պաշտպանվելու համար սուր առարկաներ խրել սեղանի, պատուհանի, դռան և այլնի մեջ։ Արևելյան սլավոնները դանակ էին դնում այն տների մուտքի առջև կամ սեղանի տակ, որտեղ, իբրև թե, ապրում էին վհուկներ՝ դժվարացնելու համար այնտեղից նրանց դուրս գալը։ Նաև եղինջ էին դնում լուսամուտագոգերին և տան անկյուններում։ Իսկ ջահել ուկրաինուհիները օշինդրի տերևներ էին պոկոտում և շաղ տալիս տան մեջ, որպեսզի դրա հոտը տարածվի ու հեռու վանի վհուկներին ու ջրահարսներին, որոնք, ըստ հավատալիքի, վախենում էին դրանից։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ուկրաինական մշակույթ
Ալկետաս I Մակեդոնացի
Ալկետաս I, եղել է Աերոպոս I Մակեդոնացու որդին , Մակեդոնիայի 8-րդ արքան՝ սկսած Կարանոսից, և 5-րդը՝ սկսած Պերդիկկասից։ Ըստ Եվսեբիոսի՝ իշխել է մ․թ․ա․ 576-547 թվականներին՝ 29 տարի։ Նա Ամյունտասի հայրն էր։
Ըստ բոլոր գնահատականների՝ Ակետասը եղել է հանգիստ և կայուն թագավոր, որը ձգտել է պահպանել թագավորությունը խաղաղասիրության միջոցով։ Ի տարբերություն իր նախնիների՝ նա չի ներքաշվել անհարկի պատերազմի մեջ, որպեսզի ընդլայնի իր թագավորության սահմանները։ Նրա կինը անհայտ է։
Արգեոս I Մակեդոնացի
Արգեոս I կամ Արաեոս, ըստ մ․թ․ա 5-րդ դարի պատմիչ Հերոդոտոսի՝ Հին Մակեդոնիայի վաղ ժամանակաշրջանի արքաներից և Ալեքսանդր I Մակեդոնացու (մ․թ․ա․ 498–454) նախնիների մեկը ։ Ըստ հերթականության՝ Ալեքսանդի նախնիներն էին Ամյունտասը, Ալկետասը, Աերոպոսը, Փիլիպոս I-ը, Արգեոսը և Պերդիկկաս I-ը ։ Արգեոսը Արգեադոսների հարստության ներկայցուցիչ էր։ Ըստ Տիտոս Լիվիոսի, Պավսանիասի, Սուդայի, Մարկոս Յուստինոսի, Մակեդոնիայի հիմնադիրը եղել է ոչ թե Արգեոսի հայրը՝ Պերդիկկասը, այլ Կարանոսը  ։
Ըստ 2-րդ դարի պատմիչ Պոլիանոսի՝ Արգեոսը եղել է Հին Մակեդոնիայի առաջին արքան, որը խորամանկությամբ հաղթանակի է հասել իր թշնամիների՝ տավլանտների արքա Գալաուրոսի նկատմամբ՝ օգտագործելով կանանց, որոնք հագնվել էին տղամարդկանց պես և կրում էին ծաղկեպսակներ ու գավազաններ, ինչը սերտորեն կապված է Դիոնիսոսի պաշտամունքի հետ ։ Հաղթանակից հետո Արգեոսը հիմնադրում է տաճար, որը նվիրված էր Պսևդանորին (Կեղծ-մարդ) ։
Միայն Ալեքսանդր I-ի հոր՝ Ամյունտասի մասին են մնացել պատմական արձանագրություններ ։ Արգեոսը կառավարել է մ․թ․ա․ 678 թվականին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մակեդոնացի թագավորներ Կատեգորիա:Մ․թ․ա․ 7-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:Մ․թ․ա․ 7-րդ դարի մահեր Կատեգորիա:Հին մակեդոնացիներ Կատեգորիա:Արգեադոսների հարստություն
Ալֆոնսո Դեյվիս
Ալֆոնսո Դեյվիս (Alphonso Davies, ), կանադացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Բավարիա Մյունխենի և Կանադայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է վինգերի և ձախ պաշտպանի դիրքում ։
Վանկուվեր Ուայթքեփս
Դեյվիսը Վանկուվեր Ուայթքեփսին միացել է 2015 թվականին։ 2016 թվականի փետրվարի 23-ին նա կնքեց իր առաջին պայմանագիրը Ուայթքեփս 2-ի հետ ` դառնալով ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը, ով պայմանագիր է կնքել USL-ում հանդես եկող ակումբի հետ`15 տարեկան, 3 ամսական հասակում։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց ապրիլի 3-ին`Պորտլենդ Տիմբերս 2-ի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց մայիսի 15-ին` ԼԱ Գալաքսի II-ի դեմ խաղում ` դառնալով ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը, ով գոլի հեղինակ է դարձել USL-ում ։
Դեյվիսը Ուայթքեփսի առաջին թիմ հրավիրվեց 2016 թվականի Կանադայի առաջնության համար ։ Հունիսի 1-ին իր առաջին հանդիպումը անցկացրեց Վանկուվերի կազմում` փոխարինման դուրս գալով Օտտավա Ֆյուրիի դեմ խաղի 72-րդ րոպեին ։ 2016 թվականի հուլիսի 15-ին իր առաջին պայմանագիրը կնքեց Վանկուվեր Ուայթքեփսի հետ՝ նախատեսված մինչև 2018 թվականը ։ Նա դարձավ երրորդ ամենաերիտասարդ խաղացողը, ով պայմանագիր կնքեց MLS-ի թիմի հետ և այդ պահին գործող ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը MLS-ում։
Իր դեբյուտը MLS-ում Դեյվիսը նշեց 2016 թվականի հուլիսի 17-ին՝ Օռլանդո Սիթիի դեմ խաղում ՝ դառնալով մրցաշարի պատմության այդ պահին երկրորդ ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը ։ Իր առաջին գոլը Վանկուվերի կազմում խփեց սեպտեմբերի 14-ին՝ Սպորտինգ Կանզաս Սիթիի դեմ խաղում ։ Սեպետեմբերի 25-ին՝ Կոլորադո Ռեպիդսի դեմ խաղում Դեյվիսը դարձավ այդ պահին երկրորդ ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը, ով թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ է դուրս եկել MLS-ում ։ 2017 թվականի հոկտեմբերին նա The Guardian-ի կողմից ընդգրկվեց աշխարհի 60 լավագույն երիտասարդ տաղանդների ցանկում ։ Իր առաջին գոլը MLS-ում Դեյվիսը խփեց 2018 թվականի մարտի 5-ին՝ Մոնրեալ Իմպակտի դեմ խաղում ։ Հունիսի 10-ին նա գոլի և 3 գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Օռլանդո Սիթիի դեմ խաղում  ։
2018 թվականի հուլիսի 29-ին Դեյվիսը 2 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Մինեսոտա Յունայթեդի դեմ խաղում՝ 4-2 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Օգոստոսին Դեյվիսը թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ Կանադայի առաջնության եզրափակչի Տորոնտոյի դեմ երկու խաղերում , սակայն Վանկուվերը պարտվեց ընդհանուր 7-4 հաշվով։ Սեպտեմբերի 2-ին կանադացին գոլ խփեց Սան Խոսե Էրթկվեյկսի դեմ խաղում՝ օգնելով Ուայթքեփսին հաղթել 2-1 հաշվով ։ Հոկտեմբերի 28-ին Դեյվիսը դուբլ ձևակերպեց Պորտլենդ Տիմբերսի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-1 հաշվով  ։ 2018 թվականին նա ճանաչվեց Վանկուվեր Ուայթքեփսի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ ։ Ակումբի կազմում Դեյվիսը անցկացրեց 81 հանդիպում՝ դառնալով 12 գոլի և 14 գոլային փոխանցման հեղինակ  ։
Բավարիա Մյունխեն
2018 թվականի հուլիսի 25-ին Դեյվիսը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Բավարիա Մյունխենի հետ ՝ ակումբին միանալով 2019 թվականի հունվարի 1-ին  ։ Բավարիան ֆուտբոլիստի համար վճարեց 13.5 միլիոն դոլլար, որը կարող էր աճել մինչև 22 միլիոն բոնուսների դեպքում   ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց հունվարի 27-ին՝ փոխարինելով Կինգսլի Կոմանին Շտուտգարտի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Բունդեսլիգայում խփեց մարտի 17-ին՝ Մայնց 05-ի դեմ խաղում  ՝ դառնալով Ռոկե Սանտա Կրուզից հետո ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը, ով գոլ է խփել մյունխենյան ակումբի կազմում  ։ 2018-19 մրցաշրջանում Դեյվիսը անցկացրեց 6 հանդիպում ՝ դառնալով 1 գոլի հեղինակ և օգնելով Բավարիային հաղթել Բունդեսլիգան ։
2019 թվականի օգոստոսի 3-ին Դեյվիսը փոխարինեց Թոմաս Մյուլերին Գերմանիայի սուպերգավաթի Բորուսիա Դորտմունդի դեմ խաղում, սակայն Բավարիան պարտվեց 2-0 հաշվով ։ Օգոստոսի 31-ին կանադացին գոլ խփեց Մայնց 05-ի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 6-1 հաշվով  ։ Առաջին հանդիպումը Բավարիայի մեկնարկային կազմում Դեյվիսը անցկացրեց միայն հոկտեմբերի 26-ին՝ Ունիոն Բեռլինի դեմ խաղում  ։ Իր դեբյուտը եվրոպական առաջնություններում նշեց նոյեմբերի 6-ին՝ Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլի Օլիմպիակոսի դեմ խաղում  ։
Միջազգային կարիերա
2017 թվականի հունիսի 6-ին Դեյվիսը ստացավ Կանադայի քաղաքացիություն և իրավասու դարձավ հանդես գալ Կանադայի ազգային հավաքականի կազմում ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց 2017 թվականի հունիսի 14-ին՝ Կյուրասաոյի դեմ խաղում ՝ 16 տարեկան հասակում դառնալով ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը, ով հանդես է եկել Կանադայի հավաքականի կազմում ։
2017 թվականի հունիսի 27-ին Դեյվիսը ընդգրկվեց Կանադայի՝ ԿՈՆԿԱԿԱՖ ոսկե գավաթի վերջնական կազմում ։ Հուլիսի 8-ին նա դուբլ ձևակերպեց Ֆրանսիական Գվիանայի դեմ խաղում ՝ դառնալով ամենաերիտասարդ ֆուտբլիստը, ով գոլ է խփել ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի գավաթում ։ Հուլիսի 12-ին Դեյվիսը գոլի հեղինակ դարձավ Կոստա Ռիկայի դեմ խաղում  ։ Կանադան դուրս մնաց քառորդ եզրափակչից, իսկ Դեյվիսը դարձավ առաջնության միացյալ լավագույն ռմբարկուն, ճանաչվեց մրցաշարի լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստը և ընդգրկվեց առաջնության խորհրդանշական հավաքականում ։
2017 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Դեյվիսը հեռացվեց խաղադաշտից Ճամայկայի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 76-րդ րոպեին ։ 2018 թվականի սեպտեմբերի 9-ին նա 2 գոլային փոխանցում տվեց Ամերիկյան Վիրջինյան կղզիների դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 8-0 հաշվով ։ Հոկտեմբերի 17-ին՝ Դոմինիկայի դեմ խաղում Դեյվիսը դարձավ 2 գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 5-0 հաշվով ։ 2018 թվականին նա ճանաչվեց տարվա լավագույն կանադացի ֆուտբոլիստ ։
2019 թվականի ամռանը Դեյվիսը մասնակցեց ԿՈՆԿԱԿԱՖ ոսկե գավաթին  ՝ անցկացնելով 4 հանդիպում և դառնալով 3 գոլային փոխանցման հեղինակ։ Կանադան հասավ մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ, որտեղ 3-2 հաշվով պարտվեց Հայիթիին  ։ Սեպտեմբերի 11-ին Դեյվիսը խփեց Կուբայի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի նոյեմբերի 18-ի դրությամբ
Ակումբային
Բավարիա Մյունխեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Կանադացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կանադայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վանկուվեր Ուայթքեփսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Շի Նայան
Շի Նայան (施耐庵, ), չինացի գրող, չինական գրականության գլուխգործոցներից մեկը համարվող «Գետախորշեր» վեպի հեղինակը։
Ռամսարի ամրոց
Ռամսարի ամրոց՝ Իրանի պատմական շենքերից և թագավորական նստավայրերից։ Գտնվում է Կասպից ծովի ափին գտնվող Ռամսար քաղաքում։
Պատմություն
Ռամսարի ամրոցը հիմնադրվել է 1937 թվականին 60000կմ² տարածքում ։ Տարածքը պատմական ՌԱմսարի այգու տարածքն էր ։ Պալատը օգտագործվել է որպես Ռեզա շահի, իսկ հետո նրա որդու ՝ Մոհամեդ Ռեզա Փեհլևիի ամառային նստավայր ։ Մոհամադ Ռեզա Փեհլեվին և նրա երկրորդ կինը ՝ Սորայա Էսֆենդիարին, իրենց մեղրամիսն են անցկացրել ամրոցում ։
Շի Նայան
Տես նաև
Կատեգորիա:Չինացի գրողներ
Ռամսարի ամրոց
Կառուցվածքը
Ռամսարի ամրոցն ունի 600մ² տարածք ։ Սա ուղղանկյան տեսքով շենք է, մեկ հարկով և զարդարված է պարսիկ հայտնի քանդակագործների և նկարիչների աշխատանքներով ։ Ամրոցի սկզբի հատվածը բաղկացած է մարմարի վրա փորագրություններով, որոնք ստեղծվել են տեղի արվեստագետների կողմից ։ Ներսը պատված է մարմարով ու հայելանիրով ։  Այստեղ կա նաև ընդունելության սենյակ և կենտրոնական դահլիճ փայտե հատակով  ։
Ընթացիկ օգտագործումը
Պալատը որպես թանգարան օգտագործվում է 2000 թվականից ։ Այն կոչվում է Ռամսարի ամրոցի թանգարան կամ Կասպից թանգարան, իսկ տեղացիներին հայտնի է որպես «Թամաշաղ Խազար» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի պալատներ Կատեգորիա:2000 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Իրանական ճարտարապետություն Կատեգորիա:1937 հիմնադրումներ Իրանում Կատեգորիա:Իրանի ազգային թանգարաններ Կատեգորիա:Ղեկավարների նստավայրեր Կատեգորիա:Իրանի թանգարաններ
Ուրգյուփ
Ուրգյուփ (Ürgüp), քաղաք և շրջան Թուրքիայի կենտրոնական հատվածում, Նևշեհիրի մարզում։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է մարզի հարավարևելյան հատվածում՝ մարզկենտրոն Նևշեհիր քաղաքից մոտավորապես 14 կիլոմետր դեպի արևելք։ Ծովի մակարդակից քաղաքի բացարձակ բարձրությունը կազմում է 1043 մետր ։ Շրջանի տարածքը կազմում է 563 կմ²։
Բնակչություն
Համաձայն Թուրքիայի վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների, Ուրգյուփի բնակչությունը, 2012 թվականի տվյալներով, կազմում է 19 116 մարդ, որոնցից 49,4 %-ը կազմում են տղամարդիկ, իսկ կանայք՝ համապատասխանաբար 50,6 %-ը ։ Ստորև ներկայացված է քաղաքի բնակչության դինամիկան ըստ տարեթվերի ։
Տնտեսություն և տրանսպորտ
Քաղաքի տնտեսության հիմքը հանդիսանում է գյուղատնտեսությունը։ Քաղաքում և նրա հարակից բնակավայրերում աճեցնում են կարտոֆիլ, մրգեր, հացահատիկային կուլտուրաներ, շաքարի ճակնդեղ, լոբի, սիսեռ և այլն։ Մեծապես զարգացած է խաղողագործությունը։ Անասնապահությունը թույլ է զարգացած, քանի որ արոտավայրերի թիվը սակավ է։ Մոտակա օդանավակայանը գտնվում է Նևշեհիր քաղաքում ։
Հայտնի բնակիչներ
18-րդ դարի առաջին կեսին քաղաքում բնակվել է ուղղափառ սուրբ Հովհաննես Ռուսացին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Կապադովկիա Կատեգորիա:Թուրքիայի փոքր քաղաքներ Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ
Լո Գուանչժուն
Լո Գուանչժուն (羅貫中, ծննդյան անունը՝ Լո Բեն 罗本, ), չինացի ականավոր գրող, «Եռաթագավորություն» և հավանաբար Շի Նայան կեղծանվան տակ «Գետախորշեր» վեպերի հեղինակը, որոնք դասվում են չինական գրականության գլուխգործոցների շարքը։
Կենսագրություն
Լո Գուանչժունի մասին շատ քիչ կենսագրական տվյալներ են պահպանվել։ Նորագույն ուսումնասիրությունների համաձայն նա ծնվել է 1315 և 1318 թվականների միջև ՝ Թայյուանում՝ մետաքսավաճառի ընտանիքում։ Մինչև 14 տարեկան հասակը հաճախել է դպրոց, սակայն մոր մահից հետո, 1344 թվականին, տեղափոխվում է Սուչժոու քաղաքը, որտեղ նրա հայրը զբաղվում էր առևտրով։ 1356 թվականին մասնակցում է հակամոնղոլական ապսամբությանը, որից մի քանի տարի անց վերադառնում է հայրենի քաղաք։ Հոր մահից հետո վերստին տեղափոխվում Սուչժոու, որտեղ իրեն նվիրում է գրական գործունեությանը։ Յուան հարստության անկումից հետո, Լո Գուանչժունն այլևս դադարում է որևէ մասնակցություն ունենալ երկրի քաղաքական կյանքին և զբաղվում է միայն գրական գործունեությամբ։ Նա վախճանվել է հավանաբար 1440 թվականին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Չինացի գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Սեն Պոլ դը Վարա
Սեն Պոլ դը Վարա (Saint-Paul-de-Varax), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն-Ալպեր երկրամասի Էնի դեպարտամենտում։ Համայնքի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01383։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 994 մարդկանցից 715-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 279-ը `պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 71,9 % է, 1999 թվականին՝ 70.7%)։ 715 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 669-ը (346 տղամարդ, 323 կին), գործազուրկ է եղել 46 մարդ (16 տղամարդ և 30 կին)։ 279 պասիվներից 78 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 90-ը՝ թոշակառու, 111 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Լուծույթների կոլլեգատիվ հատկություններ
Լուծույթների կոլլեգատիվ հատկություններ, այն հատկություններն են, որոնք որոշվում են միայն լուծված նյութի քանակով և կախված չեն լուծված նյութի բնույթից։ Դրանք են՝
Տես նաև
Կատեգորիա:Քիմիա Կատեգորիա:Լուծույթների հատկություններ Կատեգորիա:Ֆիզիկական քիմիա
Հովիտը
Սյուժե
Տարօրինակ լեդի Լյուսի Էնկքեյլը, հովտում կալվածքի տիրուհին, իր մոտ է հրավիրում բժիշկ Քրիստոուին և նրա կնոջը՝ Գերդային։ Ջոն Քրիստոուի մոտ կա վեպ Գենրիետ Սավերնեկի քանդակով, որը պարզվում է, որ լավ իմպրովիզատոր է։ Ջոնը կարոտով է հիշում իր առաջին սիրուն՝ Վերոնիկա Քրեյին։ Անսպասելիորեն նա հայտնվում է Էնկքեյլթլովների տանը, շաբաթ օրը աննշամ պատճառով։ Վերոնիկան ապրում է հարակից կալվածքներից մեկում։ Այդպիսի մեկ այլ կալվածք զբաղեցնում է Էրքյուլ Պուարոն, ում Էնկքեյթլը հրավիրել է ճաշի կիրակի օրը։ Ջոնը և Վերոնիկան գնում են միասին, և նա վերադառնում է միայն առավոտյան։ Պուարոն գալիս է կալվածք հաջորդ օրը և տեսնում է տարօրինակ տեսարան․ Գերդան կանգնած է ատրճանակը ձեռքին Ջոնի արյունաքամ մարմնի առջև, իսկ Լյուսին, Գենրիետան և Էդվարդը կանգնած են մի փոքր հեռվում՝ քարացած վիճակում։ Ջոնի վերջին խոսքերի, ավելի ճիշտ կոչը եղել է․ «Գենրիետա»։
Թվում էր թե, ակնհայտ է, որ Գերդան մարդասպանն է, բայց Գենրիետան վերցնում է ատրճանակը նրա մոտից և «միամիտ» վիրավորում է նրան ավազանում։ Ուղիղ ապացույցները անհետանում են։ Ավելի ուշ պարզվում է, որ այդ ատրճանակը, որը բռնել էր Գերդան, այն չէ, որով սպանվել էր Ջոնը։ Պուարոն սկսում է հետաքննություն։
Գրական քննադատություն
1946 թվականի դեկտեմբերի 1-ին «The Observer» թերթում հրատարակվել է վեպի հակիրճ բովանդակությունը․ «Ագաթա Քրիստին, խորամանկ և զգացմունքային սյուժեի ֆոնին, «կրակել է» բժիշկ կնասերին։ Հանելուկին է մոտենում բավականին ճնշված Պուարոն։ Վերջում հրաշալի կրկնակի ծուղակը» ։
Էկրանավորում և թատերական տեղայնացում
Ագաթա Քրիստին վեպի հիմքում դրել է նույնանուն բեմականացումը, որը հաջողոթյամբ բեմադրվել է բեմում 1651 թվականին։ Սյուժետային գծի հիմնական փոփոխությունը եղել է Էրքյուլ Պուարոյի հերոսների մեջ։
2004 թվականին վեպը էկրանավորվել է բրիտանական հեռուստասերիալում, Պուարոն, Ագաթա Քրիստին և Դեվիդ Սուշեն գլխավոր դերերում։ Ֆիլմում մի քանի բաներ փոխվել են։ Հիմնականում Էդվարդի ինքնասպանության փորձը, Գերդիի թունավորած թեյը և այլն։ Բայց մնացածով տվյալ էկրանավորումը շատ մոտ է իրականին ։
Քրիստին գիրքը նվիրել է Լարրին և Դանդեին ներողություն խնդրելով, որ նա օգտագործել է իրենց ավազանը որպես հանցագործության վայր ։
Արտաքին հղումներ
Роман «Лощина» в библиотеке Альдебаран
Կատեգորիա:Ագաթա Քրիստիի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1946 գրքեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Ու Չենեն
Ու Չենեն (吳承恩, ), չինացի ականավոր արձակագիր, բանաստեղծ, «Ճանապարհորդություն դեպ Արևմուտք» վեպի հեղինակը, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել չինական գրականության մեջ ֆանտաստիկ-հերոսական վիպագրության զարգացման գործում։
Կենսագրություն
Ու Չենենը ծնվել է 1500 թվականին Հուայան քաղաքում՝ աղքատ ընտանիքում։ Վաղ մանկությունից հակվածություն է ցուցաբերել արվեստների և գրականության նկատմամբ։ Չենենը որոշ ժամանակ զբաղվում է առևտրով, ապա անցնում պետական ծառայության, սակայն կարճ ժամանակ անց լքում է այս պաշտոնը և իրեն նվիրում միայն գրական գործունեության։ Նա վախճանվում է 1582 թվականին՝ աղքատության և միայնության մեջ։
Ստեղծագործություններ
Բացի իր նշանավոր «Ճանապարհորդություն դեպի Արևմուտք» վեպից, Ու Չենենի գրչին են պատկանում նաև մի շարք բանաստեղծություններ և պատմվածքներ, որոնց մեծ մասը ցավոք մեզ չի հասել։ Նրա պահպանված ստեղծագործություններն ամփոփվել են «Ոսուցիչ Շե Յանի պահպանված ձեռագրերը» վերտառությունը կրող երկերի քառահատոր ժողովածուում։
Ու Չենենի գրական ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում հատկապես իրենց ռելիստական տրամադրություններով և սոցիալական անհավասարության խիստ քննադատությամբ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Չինացի գրողներ Կատեգորիա:Արձակագիրներ Կատեգորիա:Չինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Չինացի արվեստագետներ
Հողի վարձակալություն
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն
Ինտերհամվե
Ինտերհամվե (Interahamwe), ռուանդական Ժողովրդավարության և զարգացման ազգային հանրապետական շարժում կուսակցության երիտասարդական թևը հանդիսացող հութուական ռազմականացված կազմակերպություն։ Ռուանդական ցեղասպանության ժամանակ Ինտերհամվեն արժանացել էր հութուներից կազմված Ռուանդայի կառավարության աջակցությունը, գլխավորելով ցեղասպանությունը։ Ցեղասպանությունից հետո Ինտերհամվեն վտարվել է Ռուանդայից, հիմնականում՝ Զաիր (այսօր՝ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետություն)։ Արևմտյան կառավարությունների մեծամասնության կողմից, ինչպես նաև մի քանի աֆրիկյան կառավարությունների կողմից (Ռուանդայի, Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության և այլն) Ինտերհամվեն ճանաչվել է ահաբեկչական կազմակերպություն։
Անվանման ծագումը
Ինտերհամվե անվանումը կարող է թարգմանվել որպես "միասին աշխատողներ" կամ "միասին մարտնչողներ" : Ցեղասպանության ժամանակ ռասիստական ռադիոհաղորդումներում աշխատողներ բառը օգտագործվում էր որպես սլենգային բառ, իսկ "աշխատողներ" նշանակում էր մաչետեները օգտագործել սպանության համար ։ Ինտերհամվե անվանումը կազմված է ինտերա, որ ծագում է 'գուտերա (թարգ.՝ "աշխատել") բառից, իսկ համվե նշանակում է "միասին", որը կապված է ռիմվե'' (թարգ.՝ "մեկ") բառի հետ։
Ռուանդայի ցեղասպանությունից հետո
1999 թվականին Ինտերհամվեի ուգանդական Բվինդի ազգային պարկում ահաբեկիչները հարձակվել և առևանգել են 14 մարդուց կազմված տուրիստական խումբ, որոնցից ութին սպանել են ։ Այդ պատմությունը լուսաբանվել է National Geographic հանդեսի Locked Up Abroad: Uganda հոդվածում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոնգոյի առաջին պատերազմի խմբակցություններ Կատեգորիա:Ռուանդական ցեղասպանություն Կատեգորիա:Ռազմականացված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Ապստամբական խմբավորումներ Ռուանդայում Կատեգորիա:Ապստամբական խմբավորումներ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում Կատեգորիա:Ապստամբական խմբավորումներ Ուգանդայում Կատեգորիա:Կազմակերպված հանցախմբեր Աֆրիկայում Կատեգորիա:1992 հիմնադրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Պարտիզանական շարժումներ
Մերի Ռել
Մերի Ջոդի Ռել (Mary Jodi Rell, ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, որը ներկայացնում է Հանրապետական կուսակցությունը։ 2004-2011 թվականներին եղել է Կոնեկտիկուտ նահանգի 87-րդ նահանգապետը։
Կենսագրություն
Ջոդի Ռելը ծնվել է Վիրջինիա նահանգի Նորֆոլք քաղաքում։ Սովորել է Old Dominion համալսարանում, սակայն թողել է այն՝ 1967 թվականին ամուսնանալով ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի օդաչու Լու Ռելի հետ։ 1969 թվականին տեղափոխվել է Բրուքֆիլդ, որտեղ ուսանել է Արևմտյան Կոնեկտիկուտի համալսարանում, սակայն չի ավարտել այն ։ Ռելը Հարթֆորդի համալսարանի իրավունքի դոկտորի պատվավոր աստիճան է ստացել 2001 թվականին և Նյու Հեյվենի համալսարանի՝ 2004 թվականին ։
1985-1995 թվականներին Ռելը եղել է Կոնեկտիկուտ նահանգի Ներկայացուցիչների պալատի անդամ, որտեղ զբաղեցրել է առանցքային ղեկավար պաշտոններ, այդ թվում՝ փոքրամասնության առաջնորդի տեղակալի պաշտոնը ։ 1994 թվականին դարձել է փոխնահանգապետ, վերընտրվել է 1998 և 2002 թվականներին։ 2004 թվականին նահանգապետ Ջոն Ռոուլենդի հրաժարականից հետո Ռելը զբաղեցրել է նրա տեղը։ 2006 թվականի նոյեմբերի 7-ի հերթական համընդհանուր ընտրություններում նա ընտրվել է լրիվ ժամկետով ՝ ստանալով 710 000 ձայն, ինչը Կոնեկտիկուտի նահանգապետի ընտրությունների պատմության մեջ ամենաբարձր արդյունքն է ։
Անձնական կյանք
Ջոդի Ռելը ամուսնացած է ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի օդաչու Լու Ռելի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ
Սեն Ռամբեր ան Բյուժե
Սեն Ռամբեր ան Բյուժե (Saint-Rambert-en-Bugey)), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Էնի դեպարտամենտում։ Սեն Ռանբեր ան Բյուժե շրջանի Բուրկ ան Բրես նահանգում։
Կոմունայի կոդը՝ 01384։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 400 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք Լիոն քաղաք, 55 կմ է և 33 կմ հարավ-արևելք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կլիմա
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 2164 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 1272 մարդկանցից 930-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 342-ը `պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 73,1 % է, 1999 թվականին՝ 66.8%)։ 930 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 810-ը (444 տղամարդ, 366 կին), գործազուրկ է եղել 2120 4 մարդ (56 տղամարդ և 64 կին)։ 342 պասիվներից 86 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 105-ը՝ թոշակառու, 1151 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կոնստանտին Բազելյուկ
Կոնստանտին Սերգեևիչ Բազելյուկ (ռուսերեն՝ Константин Серге́евич Базелю́к, ), ռուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող, խաղում է ԲԿՄԱ ակումբում, Ռուսաստանի մինչև 21 տարեկանների ազգային հավաքականում։
Կարիերա
ԲԿՄԱ (Մոսկվա)
«ԲԿՄԱ» ակումբի կազմում իր մեկնարկային հանդիպումն անցկացրել է 2013 թ. ապրիլի 17-ին, երբ թիմը մրցում էր «Ենիսեյ» ակումբի հետ Գավաթի խաղարկության 1/4 եզրափակչում։ Այդ խաղում Բազելյուկը խաղադաշտ մտավ 73-րդ րոպեին, փոխարինելով Ահմեդ Մուսային, իսկ խաղն ավարտվեց Բազելյուկի թիմի տարած հաղթանակով՝ 3։ 0 հաշվով ։
2013 թ. սեպտեմբերի 14-ին Ռուսաստանի առաջնության 8-րդ տուրի խաղում, երբ թիմը մրցում էր «Ռոստով») ակումբի հետ, Բազելյուկը խաղադաշտ մտավ խաղի 68-րդ րոպեին, փոխարինելով Պրեմիեր լիգայում մեկնարկային հանդիպում անցկացնողի՝ Վիտինյոին։ 2 րոպե անց՝ 70-րդ րոպեին, ֆուտբոլիստը գլխի հարվածով գրավում է մրցակցի դարպասը Ահմեդ Մուսայի կատարած փոխանցումից հետո։ Այդ խաղում կրկին հաղթանակ տարան Բազելյուկի խաղընկերները ։
2013 թ. սեպտեմբերի 17-ին իր մեկնարկային հանդիպումն է անցկացնում ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում, երբ թիմը մրցում էր «Բավարիա» ակումբի հետ Մյունխեն քաղաքում։ Այդ խաղում ԲԿՄԱ-ն զիջեց մրցակցին 3։ 0 հաշվով ։
Վիճակագրություն
2014 թ. մարտի 15-ի տվյալներով
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1993 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:ԲԿՄԱ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Լավալ դ'Օրել
Լավալ դ'Օրել (Laval-d'Aurelle), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 61 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.72 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 150 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 55 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 31 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 20-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,5 %։ 20 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 20 անձ (13 տղամարդ և 7 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 11 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արամ Գյոքջյան
Արամ Գրիգորի (Գյոնջյան) Գյոքջյան, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Արամ Գյոքջյանը ծնվել է 1891/1893 թվականին, Ադա­նա­յի նա­հան­գի Կո­զա­նի գա­վա­ռի Սիս քաղաքում։ 1907 թվականին նախնական կրթությունն ստացել է Սիսի՝ Հովհաննես Խերոյանի ղեկավարած Ազգային վարժարանում։
Ազատվելուց հետո անգլիական բանակում օգնական բժիշկ է ծառայել։ Այնուհետև մի քանի տարի աշխատել է Կ. Պոլ­սում, Բեյ­րու­թում, Մեր­սի­նում։ Անգլիացիների՝ Կի­լի­կի­ան թողնելուց քիչ հետո տեղափոխվել է Կիպ­րոս, այստեղից էլ՝ Ֆրան­սիա։ Երկու տարի Ֆրանսիայի տարբեր բժշկական հաստատություններում կատարելագործել է բժշկական գիտելիքները։
1921 թվականին Փա­րի­զում ստացել է բժշկի վկայական (Diplome superieur d’hygiene), որին արժանացած առաջին հայն է իբրև մանկաբարձ, կանանց և մանկանց հիվանդությունների մասնագետ։
1948 թվականի դրությամբ բնակվել է Կիպ­րո­սի Լառ­նա­կա քաղաքում և եղել ճանաչված ու հարգված բժիշկ։ Դպրոցական տարիներից ի վեր սեր է ունեցել դեպի գիր գրականությունը։
1909 թվականին Կիլիկիայի կոտորածների առթիվ գրած իր բանաստեղծությունների ժողովածուն հրատարակել է «Ես­տա» ծածկանունով։ Բժշկական հանրամատչելի հոդվածներով թղթակցել է հունահայ պարբերական մամուլին, եղել թերթի խմբագիր։
Սպանվել է 1944 թվականի ապրիլի 14-ին, Աթեն­քում՝ 52 տարեկանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Բլանկա Թելեկի
Կենսագրություն
Բլանկա ֆոն Թելեկին ծնվել է 1806 թվականի հուլիսի 5-ին Լանգենդորֆ քաղաքում (ներկայում՝ Սատուլունգ, Մարամուրեշ ժուդեց, Ռումինիա)։ Նրա մորաքույրն է եղել կոմսուհի Թերեզա Բրունսվիկը, ով 1828 թվականին հիմնադրել է Հունգարիայում առաջին մանկապարտեզը։ Թելեկի ընտանիքի տոհմական կալվածքը գտնվել է ներկայիս Սատու Մարե ժուդեցի տարածքում։
Բլանկա Թելեկին գեղանկարչություն է սովորել Մյունխենում ու Փարիզում՝ Լեոն Կոնյեի արվեստանոցում, ինչպես նաև նա քանդակագործություն է սովորել Բուդապեշտում՝ Իշտվան Ֆերենցի մոտ։ 1846 թվականին Բլանկա Թելեկին, հրատարակելով իր գաղափարները կանանց կրթության վերաբերյալ, Բուդապեշտում բացում է աղջիկների առաջին դպրոցը՝ մեծ աջակցություն ցուցաբերելով իր մորաքրոջը՝ Թերեզա Բրունսվիկին, ով զբաղվում էր Հունգարիայում նախադպրոցական կրթության զարգացմամբ։ Երկու տարի անց Բլանկա Թելեկին իր աշակերտուհիների հետ ստորագրել է առաջին հանրագիրը, որ կոչ էր անում Հունգարիայում ապահովել կանանց ու տղամարդկանց իրավունքների հավասարություն, կանանց տալ ընտրական իրավունք և բարձրագույն կրթություն ստանալու թույլտվություն։ Բլանկա Թելեկին մասնակցել է 1848 թվականի հեղափոխությանը, ձերբակալվել, դատապարտվել ազատազրկման և ուղարկվել բանտ՝ Կլարա Լաեվեյի մոտ (վերջինս բանտից ազատվել է 1856 թվականին) ։
Ազատազրկության տարիներին Բլակա Թելեկին ստեղծել է ոչ մեծ քանդակներ (այդ թվում՝ ինքնաքանդակներ), որոնցից մեկն իբր թե հաջողվել է ուղարկել Ֆրանսիա՝ Ժյուլ Միշլեին։ 1857 թվականին Բլանկա Թելեկին ազատվել է բանտից և մեկնել Փարիզ։ Այնտեղ էլ նա մահացել է 1862 թվականի հոկտեմբերի 23-ին ։
Ռոմանական ոճ
Ռոմանական ոճ, X-XII դարերում (որոշ, տեղերում նաև XIII դարում) Արևմտյան Եվրոպայում (ինչպես և Արևելյան Եվրոպայի մի քանի երկրներում) գերիշխող ոճ, միջնադարյան եվրոպական արվեստի զարգացման կարևորագույն փուլերից։ «Ռոմանական ոճ» տերմինը գիտության մեջ ներմուծել է ֆրանսիացի հնագետ Մ․ դը Ժերվիլը 1818 թվականին։ Ռոմանական ոճը ընկալել է վաղ քրիստոնեական արվեստի, մերովինգյան արվեստի, «կարոլինգյան վերածննդի», ինչպես և անտիկ, Բյուզանդիայի, Մերձավոր Արևելքի արվեստների բազմաթիվ տարրեր։ Չնայած ֆեոդալական, մասնատվածությունից բխող տեղական դպրոցների բազմազանությանը Ռ․ ո․ հանդիսացել է միջնադարի առաջին գեղարվեստական համակարգը, որ տարածվել է մեծ մասամբ եվրոպական երկրներում։ Ռոմանական ոճի միասնականության հիմքը զարգացած ֆեոդ, հարաբերություններն էին և կաթոլիկ եկեղեցու միջազգային էությունը։ Արվեստների հիմնական հովանավորը վանքային միաբանություններն էին, կառուցողները, ձեռագրեր ընդօրինակողներն ու ծաղկողները՝ վանականները․ XI դարի վերջից միայն երևան են եկել աշխարհիկ քարգործների (շինարարներ և քանդակագործներ) շրջիկ խմբերը, այսպես կոչված «հույն վարպետները» (Graecos operarios), որոնց եղբայրակցություններում կային հունադավան հայեր և վարպետացած էին թաղերի, գմբեթների կառուցման, ինչպես և քանդակագործության մեջ։
Ռոման, կառույցները հիանալի ներդաշնակված են բնությանը։ Դրանց արտաքին տեսքը հանգիստ է, հանդիսավոր-խստաշունչ։ Այդ տպավորությունն ստեղծվել է զանգվածեղ պատերի շնորհիվ, որոնց հաստությունը ընդգծվել է պատուհանների նեղ բացվածքների և աստիճանաձև խորացող շքամուտքերի, ինչպես և աշտարակների միջոցով, որոնք ռոմանական ոճում դարձել են ճարտարապետական կոմպոզիցիայի կարևորագույն տարրերից։ Ռոմանական կառույցը պարզ ծավալների (խորանարդ, զուգահեռանիստ, պրիզմա, գլան) համակարգ է, որի ճակատային գեղազարդումներն ունեն ճարտ․ ձևեր՝ կամարակապ սյունաշար, դուրս երկարող շքամուտք, խորշերի շարք և ընդհանուր հորինվածքին ենթարկվող քանդակներ, որոնք ռիթմավորելով պատի զանգվածը, չեն խաթարում կառույցի միակուռ ամբողջությունը։ Ռոմանական ոճի տաճարները զարգացրել են վաղ քրիստոնեական (այդ թվում՝ հայկ․) ճարտարապետությունից ժառանգած բազիլիկ և կենտրոնակազմ եկեղեցիների (որոնք բազմանիստ են, օրինակ, Ֆլորենցիայի մկրտարանը, XI—XII դարեր կամ հայկական Ծռվիզի, V դար, Ագարակի, VII դար, բնօրինակով՝ քառաբսիդ-Գալլիանոյի Ս․ Հովհաննես, X դար) տիպերը։ Ռոման, բազիլիկը, եռանավ կամ հնգանավ, կարոլինգյան բնօրինակի հիման վրա ունի տրանսեպտ և դուրս երկարող աբսիդ։ Հատակագիծը նման է լատինական՝ արևմտյան թևը երկարած խաչի․ սովորաբար արևելյան հատվածում տեղադրված է դասը, որի գետնահարկում հաճախ կա վկայարան (կրիպտե)։
Ռոման, բազիլիկներին հատուկ են հետևյալ առանձնահատկությունները․ աստիճանաբար դուրս երկարող աբսիդներ, ճառագայթաձև դասավորված աբսիդներ, երկու տրանսեպտ և երկու՝ արևելյան ու արևմտյան աբսիդ, եռաբսիդ վերջավորություն՝ երկարած արևմտյան թևով, որը համարվում է հայկ․ տիպի եռաբսիդ [հայազն Սոֆրոնիոսի VI դար հիմնադրած Թեոդոս վանքի եռանավ եկեղեցու (Երուսաղեմ) օրինակով] ևն։ Տրանսեպտի և երկայնական նավերի հատման տեղում սովորաբար կանգնեցվել է երդիկ կամ աշտարակ։ Տաճարի գլխավոր մասերից յուրաքանչյուրը արտաքուստ և ներքուստ հտակ առանձնացված առանձին տարածական բջիջ է։ Միմյանցից բավական հեռու, թաղակիր կամարների, նավերը միմյանցից անջատող կամարաշարերի հա֊մաչափ, ռիթմիկ հերթագայումը աստվածային աշխարհաշինության անխախտության զգացողություն է առաջացրել։ Այդ տպավորությունը ուժեղացվել է թաղերով (առավելաբար գլանային, խաչային), որոնք ռոմանական ոճում փոխարինել են փայտե հարթ ծածկերին։ Եթե վաղ շրջանի Ռոմանական ոճում գերիշխող է եղել որմնանկարչությունը, ապա XI դարի վերջին — XII դարի սկզբին, երբ թաղերն ու պատերն ավելի բարդ տեսք են ստացել, առաջատար է դարձել շքամուտքը, հաճախ նաև ամբողջ ճակատային պատը, ինտերիերում՝ խոյակները գարդարող մոնումենտալ ռելիեֆը։ Հասուն շրջանի ռոմանական ոճում հարթաքանդակին փոխարինել է ավելի ուռուցիկ, լուսաստվերային խաղով օժտված, կարծես պատի զանգվածից աճած քանդակը։ Ռոմանական ոճի դարաշրջանում ծաղկել է նաե պատկերների խոշոր չափերով և մոնումենտալ կոմպոզիցիաներով գրքային մանրանկարչությունը, դեկորատիվ-կիրառական արվեստը (ձուլում, դրվագում, ոսկրի քանդակազարդում, ոստայնանկություն, արծնապատում, գորգագործություն, ոսկերչություն)։
Ռոման, գեղանկարչության և քանդակագործության մեջ կենտրոնական տեղ են գրավել աստծու անսահման հուժկու հզորության պատկերացումները («ահեղ դատաստան» են)։ Իփստ համաչափ կոմպոզիցիաներում գերիշխող է Քրիստոսի պատկերը։ Ռ․ ո-ին բնորոշ են իրական համաչափությունների բազմաթիվ շեղումները (գլուխները անհամաչափ մեծ են, մարմինները պատկերված են վերացական սխեմաներով են)։ Ռոման․ արվեստի բոլոր տեսակներում կարևորագույն դեր են խաղացել երկրաչափական կամ բուսական ու կենդանական մոտիվներից կազմված զարդանախշերը։ Ֆրանսիայի ճարտարապետության մեջ, ուր ռոմանական ոճի նախնական ձևերը ի հայտ են եկել արդեն X դարի վերջին, առավել տարածում են գտել միջին նավի գլանային, կողայինների խաչային թաղերով եռանավ բազիլիկները, ինչպես և դասով, ճառագայթաձև կապելլաներով շրջանց սրահով այսպես կոչված ուխտագնացության եկեղեցիները (Թուլուզի Սեն-Սեռնեն եկեղեցին, մոտ 1080— XII դար)։
Ֆրանս, ռոման, ճարտարապետությունը աչքի է ընկնում տեղական դպրոցների ծայր աստիճան բազմազանությամբ, հորինվածքների յուրահատուկ մոնումենտալության է ձգտել բուրգունդյան դպրոցը (Կլյունիի, այսպես կոչված, 3-րդ եկեղեցին, 1088—XII դ․), քանդակային հարդարանքի հարստությամբ՝ Պուատուի դպրոցը (Պուատիեի Նոտր Դամ եկեղեցին, XII դար)․ Պրովանսում եկեղեցիների բնորոշ առանձնահատկությունը ճոխ քանդակազարդված գլխ․ շքամուտքն է (Առլի Սեն Տրոֆիմ եկեղեցի, VIII—XV դարեր)։ Խստաշունչ հարդարանքով նորմանդական եկեղեցիները շատ բանով նախապատրաստել են գոթական (Կանի Լա Տրինիտե եկեղեցին, 1059—66)։ Աշխարհիկ ճարտարապետության մեջ կազմավորվել է դոնժոնով դղյակ-ամրոցի տիպը։ Ֆրանսիայի ռոման, կերպարվեստի բարձունքներից են բուրգունդյան և լանգեդոկյան եկեղեցիների բարավորների քանդակագործությունը (Վեզլեում, Օտենում, Մուասսակում), բազմաթիվ որմնանկարաշարերը, մանրանկարչության և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի (այդ թվում՝ Լիմոժի արծնը) հուշարձանները։
Գերմանիայի ռոման, ճարտ․ մեջ աչքի են ընկել սաքսոնական դպրոցը (արևմտյան և արևելյան երկու դասերով (խոր), երբեմն 2 տրանսեպտով եկեղեցիներ (Հիլդեսհայմի Սանկտ-Միխաելսկիրխե, 1001-ից հետո —1033)), իսկ հասուն շրջանում՝ մերձհռենոսյան քաղաքների (XI—XIII դարերում կառուցվել են վեհաշուք տաճարներ՝ Շպեյերում, Մայնցում, Վորմսում) եկեղեց․ ճարտ-ը։ Գերմանական ռոմանական ոճին բնորոշ կայսերական իշխանության մեծարման գաղափարները վառ արտահայտվել են կայսերական պալատների շինարարությունում։ X դ․ 2-րդ կեսին — XI դ․ 1-ին կեսին ծաղկել է գերմանական գրքային մանրանկարչությունը (կարևորագույն կենտրոններն էին Ռեյխենաուի և Թրիրի աբբայությունները), ինչպես և ձուլման արվեստը (Հիլդեսհայմի տաճարի բրոնզյա դուռը)։ Գերմանական հասուն շրջանի ռոմանական ոճում տարածում է գտել քարի և արհեստական մարմարի քանդակագործությունը։
Իտալիայում ռոմանական ոճի տարրերը ամենից վաղ սկզբնավորվել են Լոմբարդիայի դպրոցում, ուր արդեն IX—X դարերին կազմավորվել է այսպես կոչված առաջին ռոմանական ոճի (պատերի կանոնավոր շարվածք, քարե ծածկեր ևն)։ Իտալական ռոմանական ոճին տիպական է ճարտարապետության քաղաքային բնույթը, անտիկ և արաբական (Հարավային Իտալիայում և Սիցիլիայում) ազդեցությունները։ Գերմանական և ֆրանսիական ռոմանական ոճերին սերտորեն կապված է Տոսկանայի ճարտարապետությունը (Պիզայի տաճարային համալիրը), ուր ծնունդ է առել ընդելուզման ոճը։ Պրոաոոենեսանսի զարգացումով ռոմանական ոճի Իտալիայում առանձնահատուկ բնույթ է ստացել։
Ռոման, դարաշրջանում Իսպանիայում լայն թափ է ստացել դղյակ-ամրոցների և քաղաքային ամրությունների շինարարությունը (օրինակ, Ավիլայում), եկեղեց․ ճարտարապետությունը հաճախ ընդօրինակել է ֆրանսիական «ուխտագնացության եկեղեցիների» նախատիպերը (Սալամանկայի տաճարը), քանդակագործությունը գոթիկայի բարդ կերպարային համակարգերի նախօրինակներ է տվել։ Իսպանիայում (հիմնականում Կատալոնիայում) պահպանվել են բազմաթիվ ռոման, որմնանկարներ։
Կատեգորիա:Ճարտարապետություն
Անգլիացի հիվանդը
«Անգլիացի հիվանդը» (The English Patient), 1996 թվականին Էնթոնի Միգելլայի կողմից նկարահանված դրամա։ Ֆիլմը նկարահանված է Մայքլ Օնդաջի համանուն վեպի մոտիվներով, որի համար նա 1992 թվականին ստացավ Բուկերովյան մրցանակ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացավ ԱՄՆ-ում 1996 թվականի նոյեմբերի 6-ին Լոս Անջելեսում։ Ֆիլմի բյուջեն մոտ 27 միլիոն ԱՄՆ դոլար էր, իսկ վարձույթում նրա շահույթը կազմեց ավելի քան 230 միլիոն ԱՄՆ դոլար։
1996 թվականին ֆիլմը ներկայացվեց Օսկար մրցանակաբաշխության 12 անվանակարգերում, որոնցից արժանացավ 9-ին։
Սյուժե
Դեպքերը կատարվում են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։
Ֆիլմը սկսվում է նրանով, որ Սահարա անապատի վրա խփվում է ինքնաթիռ, որի օդաչուն խիստ այրվածքներով հայտնվում է անգիտակից վիճակում և փրկվում տուարեգների օգնությամբ։ Վերջիններս նրան տանում են տեղացի բուժակի մոտ, որը փրկում է նրա կյանքը։
Այրվածքները խիստ աղճատում են նրա դեմքը, որը պատվում է սպիներով, նա անկարող է շարժվել, հազիվ է շնչում, քանի որ թոքերն այրվել են և մի փոքրիկ շունչ է նրա կյանքը պահում։ Քանի որ հիվանդը ոչինչ չէր հիշում, նրան անվանում են անգլիացի հիվանդ։
Նրան տեղափոխում են Իտալիա, որտեղ հայտնվում է երիտասարդ բուժքրոջ՝ Հաննայի խնամքի տակ։ Վերջինս կորցրել էր իր սիրեցյալին, մոտիկ ընկերուհուն։
Հասկանալով, որ հիվանդի կյանքը փրկելն անհնար է, իսկ տեղափոխությունն առավել կարագացնի նրա մահը, Հաննան որոշում է հիվանդի հետ մնալ ոչ մեծ իտալական վանական շինությունում և խնամել նրան։ Սակայն նրանք երկար չեն մնում, քանի որ նրանց է միանում մի կանադացի Կարավաջոն՝ կտրված բթամատերով, որը ատելությամբ է լցված լինում հիվանդի նկատմամբ։ Նա փնտրում էր այն մարդուն, որը լրտեսել էր հօգուտ գերմանացիների, մատնել էր իրենց խմբին և որի պատճառով անտանելի տանջանքների էր ենթարկվել ու կորցրել մատները։ Այդ մարդը, նրա կարծիքով, անգլիացի հիվանդն էր։
Պատմության վերջում պարզվում է, որ նա լրտես չէր, այլ թագավորական աշխարհագրական ընկերության աշխատակից, իսկ գերմանացիներին նա տեղեկություն հաղորդեց միայն նրա համար, որ կարողանա ինքնաթիռով հասնել իր կնոջն ու փրկել նրան։
Սահարա անապատի վրայով թռչող ինքնաթիռում միայն նա չէր։ Առջևի մասում նրա սիրեցյալ կնոջ մարմինն էր նաև...
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:1996 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Արաբերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Լավագույն երաժշտության համար Օսկարի մրցանակակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Էնթոնի Մինգելայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Բրիտանական ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:1990-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բրիտանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում
Խիոսի ամրոց
Խիոսի ամրոց (Κάστρο της Χίου), միջնադարյան պաշտպանական ամրություն, որը գտնվում է Հունաստանի Խիոս կղզում գտնվող նույնանուն քաղաքում։ Կառուցվել է Խիոսում Բյուզանդական կայսրության սյուզերենության ներքո իշխող Խիոսի իշխանապետության կառավարիչների կողմից (վերջիններս Խաչակրաց արշավանքների շրջանակներում Ջենովայի հանրապետությունից ներթափանցել էին Հունական կղզիներ)։
Պատմություն
Ամրոցը գտնվում է Խիոս կղզու գլխավոր նավահանգստի հարևանության՝ Եգեյան ծովի արևելյան առափնյակում։ Նախկինում այստեղ եղել է բնակելի տարածություն, որն էլ շրջապատված է քարե մեծ պատով (այն իր հերթին ունեցել է պաշտպանական նշանակություն)։ Ամրոցի շինարարական աշխատանքներն ընթացել են միջնադարյան ժամանակաշրջանում։ Պաշտպանական ամրության հիմքերը դրվել են 10-րդ դարում բյուզանդացիների կողմից, սակայն համալիրի հետագա ընդարձակումը և կառուցապատումը թվագրվում է Ջենովայի հանրապետության գերիշխանության ժամանակաշրջանին (14-16-րդ դարեր)։
Միջնադարյան համալիրի կարևորագույն օբյեկտներից մեկը Սուրբ Գևորգի եկեղեցին է ։ Սկզբնապես դավանաբանական առումով այն եղել է բյուզանդական ուղղափառ՝ թվագրվելով 10-11-րդ դարերին։ Այն հետագայում դարձել է ջենովական՝ անվանակոչվելով ի պատիվ Սան Դոմենիկոյի ։
Օսմանյան ծովակալ Փիյալե փաշայի կողմից կղզու գրավումից հետո (1566 թվական), եկեղեցու արևմտյան մասը վերածվել է մզկիթի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի ամրոցներ