cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pretty Girls
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 սինգլներ Կատեգորիա:Բրիթնի Սփիրսի երգեր Կատեգորիա:Իգի Ազալիայի երգեր Կատեգորիա:2015 երգեր
Արտաշես Բաղդասարյան (այլ կիրառումներ)
Արտաշես Բաղդասարյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Կուեդայի շրջան
Ստեղծվել է 1926 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կուեդա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2616 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30360 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,61 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Նարբոննա (շրջան)
Նարբոննա (Narbonne), շրջան (Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Լանգեդոկ Ռուսսիլոն երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Օդ։ Սուպերֆեկտուրա՝ Նարբոննա։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 144 432 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 85 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 1690 կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Գնաուա
Գնաուա (արաբ.` غناوة‎‎), էթնիկ խումբ, գտնվում է Մարոկկոյում և Ալժիրում։ Նախնիները հանդիսանում են հարավային Սահարայի ստրուկներ։
Ստուգաբանություն
Գնաուա բառը գալիս է բերբերյան aguinaw բառից, որը նշանակում է «սև մարդ»։ Իր հերթին այս հասկացությունը կապվում է աֆրիկյան խոշորագույն քաղաքներից մեկի Գանայի հետ։
Պատմություն
Ենթադրվում է որ Գնաուա ազգը սերում է Աֆրիկայի կենտրոնական և արևմտյան մասերից։ Քանի որ ստրուկների առուծախը ուներ կիրառություն տարածաշրջանում, դրա պատճառով էլ Գնաուա ազգը կազմավորվել է դարերի ընթացքում։
Մշակույթ
Իսլամի ընդունումից հետո Գնաուա ազգը ընդունեց այդ կրոնի ծեսերն ու սովորույթները, որոնց մեջ կարևոր դեր ունեն երգն ու պարը։ Գնաուայի երաժշտական կենտրոն է հանդիսանում Մարոկկոյի հարավում գտնվող Էս Սուվեյրան քաղաքը, որտեղ պարբերաբար անցկացվում են տարբեր փառատոներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարոկկոյի ազգեր Կատեգորիա:Ալժիրի ազգեր
Լյուդվիգ Ռեն
Լյուդվիգ Ռեն (Ludwig Renn, ի ծնե՝ Առնոլդ Ֆրիդրիխ Ֆիթ ֆոն Դոլսենաու (Arnold Friedrich Vieth von Golßenau), ), գերմանացի գրող։ Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ (1928 թվականից)։
Կենսագրություն
Մինչև 1932 թվականը՝ «Պրոլետարական-հեղափոխական գրողների միության» քարտուղար։ Արվեստի գերմանական ակադեմիայի (Բեռլին) անդամ (1952)։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918), հետագայում՝ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի մասնակից։ 1933-1935 թվականներին կալանավորված է եղել ֆաշիստական բանտերում։ 1939 թվականին տարագրվել է Մեքսիկա, որտեղ շարունակել է հակաֆաշիստական պայքարը։ 1947 թվականին վերադարձել է հայրենիք։ Ռենի ստեղծագործությունը տոգորված է հումանիզմի գաղափարներով, ֆաշիզմի և համաշխարհային պատերազմների հանդեպ ատելությամբ։ «Պատերազմ» (1928) և «Պատերազմից հետո» (1930) սոցիալքննադատական և ինքնակենսագրական վեպերում քննադատել է միլիտարիզմը։ «Ազնվականության մայրամուտը» (1944) վեպում քննադատել է գերմանական սպայական կաստան։ Մանկապատանեկան մի շարք գրքերի հեղինակ է։
Պիտեր Բլեքեր
Պիտեր Բլեքեր (Pieter Bleeker, ), հոլանդացի բժիշկ և ձկնագետ։
Լյուդվիգ Ռեն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գյոթինգենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի հուշագիրներ Կատեգորիա:ԳԴՀ ազգային մրցանակի դափնեկիրներ
Պիտեր Բլեքեր
Առավել հայտնի է Ինդոնեզիայի ափերի մոտ հանդիպող ձկների ուսումնասիրությանը նվիրված գրվածքներով, որոնք զետեղված են Atlas Ichthyologique des Orientales Neerlandaises աշխատությունում՝ գրված 1862-1877 թվականներին։
Կենսագրություն
Երկար տարիներ ապրելով Հոլանդիայի տիրապետության տակ գտնվող Ինդոնեզիայում նա ներգրավվել է կենսաբանական հետազոտությունների մեջ և մանրակրկիտ ուսումնասիրություններ իրականացրել ձկների վերաբերյալ։
Այդպես նա կարողացավ բացահայտել մի շարք ձկնատեսակներ, որոնք հանդիպում էին միայն Ինդոնեզիայի նեղ ափերի մոտ։
Ձկնորսներից տեղեկանալով մի հազվագյուտ ձկան մասին նա մի ամբողջական ճանապարհորդություն է կատարել Սուդայի կղզեխմբում։
Նրա հավաքածուն, որը հավաքել է Ինդոնեզիայում ծառայության տարիներին, պահվում է Լեյդենի բնության պատմության թանգարանում։
Ծառայությունից հետո՝ 1860 թվականին, Բլեքերը վերադառնում է հայրենիք՝ Նիդերլանդներ և իր ինդոնեզական ուսումնասիրությունների արդյունքում պատրաստվում նոր գրքի տպագրությանը։
1862 թվականին նա տպագրում է իր գիրքը՝ ձկնատեսակների մասին, որտեղ ներառում է ավելի քան 1500 տեսակների կենսաբանական նկարագրությունը։ 1925 թվականին իր հավաքածուին ավելացրել է 511 նոր ձկնատեսակներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հոլանդացի կենսաբաններ Կատեգորիա:Հոլանդացի բժիշկներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստի և գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Ալլեն Կարր
Ալլեն Կարր (Allen Carr, ), պայքարել է ծխելու դեմ, հիմնադիրն է միջազգային ցանցի կլինիկաներում «հեշտ ճանապարհով» օգնել է ծխողները դուրս գան, օգտագործելով կարգը նկարագրված է իր գրքերում, որոնցից առավել հայտնի է «Հեշտ ճանապարհով դադարեցնել հակումը ծխախոտի նկատմամբ» ։
Բացի այդ, Ալլեն Կարրը հեղինակ է մի շարք գրքերի, այդ թվում ալկոհոլի հակման։ 2006 թվականի ամռանը, Կարրի մոտ ի հայտ է եկել թոքերի քաղցկեղ, և 2006 թվականի նոյեմբերին նա մահացել է իր տան, Իսպանիայի Մալագա քաղաքում ։
Ինքնակենսագրություն
Ալլեն Կարրը ծնվել է Լոնդոնում, և սկսել է ծխել 18 տարեկան հասակում, այն բանից հետո երբ բանակ զինակոչվեց։ 1958 թվականին նա ստացել է աշխատանք, որպես հաշվապահ։ Երկար տարիներ ծխելուց հետ Կարրը վերջապես թողեց ծխելը 1983 թվականի հուլիսի 15-ին, նա արդեն 48 տարեկան էր։
Անձնական կյանք
2006 թվականի հուլիսի վերջին, 71 տարեկան հասակում Կարրի մոտ ախտորոշվեց թոքերի քաղցկեղ ։ Մեկ ամիս անց, նա ասել է, որ նա ունեցել է անբուժելի քաղցկեղ, և նա մեկնել է, և ապրել է մոտ ինը ամիս ։
Կարրը ասել է. «Երբ որ, ես ծխեցի վերջին ծխախոտի հատիկը 23 տարի առաջ, ես եղա ամենաերջանիկ մարդը աշխարհում, այսօր ես դեռ զգում եմ նույն կերպ»։
Ալլեն Կարրը մահացել է 2006 թվականի նոյեմբերի 26-ին թոքերի քաղցկեղից։
Մահից հետո Ալլեն Կարրը թողել է իր երկրորդ կնոջը, Ջոյսին, չորս երեխաներին, 11 թոռներին ու մեկ ծոռանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ
Օսբոռն Ռեյնոլդս
Օսբոռն Ռեյնոլդս (Osborne Reynolds, ), անգլիացի ֆիզիկոս և ինժեներ, Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1877 թ.-ից)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ճարտարագետներ
Արևմտյան Ալպեր
Արևմտյան Ալպեր (Alpes occidentales, Alpi Occidentali), Ալպեր լեռնահամակարգի մաս։ Արևելյան Ալպերում է գտնվում Ալպերի և Արևմտյան Եվրոպայի ամենաբարձր կետը՝ Մոնբլանը՝ 4810 մ բարձրությամբ։
Արևմտյան Ալպերին բնորոշ են ասիմետրիկ լանջերով աղեղնաձև լեռնաշղթաները, առանձնանում են միջօրեականի ուղղությամբ ձգվող Ծովամերձ, Քոթյան, Գրայան, Սավոյան Ալպերները և զուգահեռականի ուղղությամբ տարածվող Շվեյցարական Ալպերը, որոնք Ռոն և Հռենոս գետերի վերնագավառների հովիտներով բաժանվում են հյուսիսում՝ Բեռնյան, Գլառնյան և հարավում՝ Փենինյան, Լեպոնտինյան Ալպերների։ Շվեյցարական Ալպերը ձյունաշատ, սառցադաշտերով հարուստ, տիպիկ ալպյան ռելիեֆ ունեցող, բազմաթիվ սրածայր գագաթներով (Դյուֆուր, Ալեչհոռն, Յունգֆրաու և այլն) լեռնաշղթաներ են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալպեր
Կունգուրի շրջան
Կունգուրի շրջան (Кунгурский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4416 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 46653 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1923 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Օքսիդացում և վերականգնում
Օքսիդացում և վերագանգնում, օքսիդացման–վերականգնման ռեակցիաներ, օքսիդավերականգնման ռեակցիաներ, քիմիական ռեակցիաներ։
Բնութագրում
Reduction
Oxidant + e– &xrarr; Product
(Electrons gained; oxidation number decreases)
Oxidation
(Electrons lost; oxidation number increases) Օքսիդացում և վերականգնում
<br style="clear:left;" />
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քիմիական ռեակցիաներ Կատեգորիա:Քիմիականա տարրեր
Կոմպյենյե
Կոմպյենյե (Compiègne), քաղաք Ֆրանսիայի հյուսիսային հատվածում, վարչականորեն՝ Պիկարդիա երկրամասի Ուազի դեպարտամենտում։ Համարվում համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը ։
Գտնվում է Ամյենից 65 կմ հարավ, իսկ քաղաքամայր Փարիզից՝ 71 կմ հյուսիս արևելք։ Քաղաքի տարածքով հոսում է Ուազա գետը։ Բնակավայրը նշանավորվում է նրանով, որ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո այստեղ է կնքվել Անտանտի և Գերմանիայի միջև հաշտության պայմանագիր։
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Կոմպյենյեի բնակչությունը կազմում է 40 732 մարդ։
Պատմություն
888 թվականին ֆրանսիացի ազնվական Էդ Փարիզացին Կոմպյենյեում թագադրվում է Ֆրանսիայի թագավոր։ Հարյուրամյա պատերազմի ընթացքում՝ 1430 թվականին, Անգլիայի թագավորության դաշնակից բուրգունդացիները Կոմպյենյեում գերեվարում են ֆրանսիական ազգային ազատագրական շարժման հերոս, Օռլեանի կույս Ժաննա դ'Արկին և հանձնում անգլիացիներին։ Վերջիններս էլ Ժաննային մեղադրում են հերետիկոսության մեջ և ենթարկում ինկվիզիցիայի։
1630 թվականին այստեղ է հաստատվում Մարիա Մեդիչին՝ Լյուդովիկոս Արդարի մայրը, ով էլ «խաբվածների օրվա» ընթացքում վերջնականապես ճանաչում է իր պարտությունը Ռիշելյեից և 1631 թվականին հեռանում Բելգիա։ 1789 թվականին Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունը հասնում է Կոմպյենյե։ Տեղի վանական քույրերը, ովքեր պայմքարում էին հանուն քրիստոնեական հավատի, սկսում են իրենց նվիրել հայրենիքի ազատության գաղափարին։ Սակայն այդ ճանապարհին ձերբակալվում են գործող ռոյալիստական ուժերի կողմից և զոհվում։ Նրանք պատմությանը հայտնի են «Կոմպյենյեի նահատակներ» անվանումով։
1918 թվականի նոյեմբերի 11-ին Կոմպյենյեի անտառում գտնվող ֆրանսիական բանակի հրամանատար մարշալ Ֆոշի սալոն-վագոնում Անտանտի և Գերմանիայի ներկայացուցիչները ստորագրում են զինադադարի պայմանագիր, որով փաստացիորեն ավարտվում է առաջին համաշխարհային պատերազմը։
Քսաներկու տարի անց՝ 1940 թվականի հունիսի 22-ին, նույն տեղում և գրեթե միևնույն ժամին, կնքվում է Կոմպյենյեի երկրորդ զինադադարը, որով ավարտվում էր Ադոլֆ Հիտլերի ֆրանսիական ռազմագործողությունը։ Պայմանագրի արդյունքում Ֆրանսիան բաժանվում էր երկու առանձին պետական կազմավորումների․ մի մասում հաստատվում էր Գերմանիայի օկուպացիոն վարչակարգը, իսկ մյուս մասում շարունակում էր գոյատևել ֆրանսիական պետականությունը։
Տնտեսություն
Քաղաքում առկա են քիմիական, սննդամթերքի, մեքենաշինական հաստոցների և մետաղամշակման ձեռնարկություններ։ Տնտեսության գերակա ճյուղը զբոսաշրջությունն է։
Բնակչության զբաղվածության տեսապատկերը հետևյալն է․
Ըստ 2013 թվականի տվյալների՝ գործազրկության մակարդակը կազմում է 18,2 % (ամբողջ Ֆրանսիայում՝ 13,5 %, Ուազի դեպարտամենտում՝ 13,7 %): Միջին հաշվով, մեկ շնչին բաժին է ընկնում մինչև 18 657 եվրո։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճի ցուցանիշ
Կրթություն և գիտություն
Քաղաքում գործում են մի շարք բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ, ի դեմս Կոմպյենյեի տեխնոլոգիական համալսարանի, առևտրի բարձրագույն դպրոցի, ինչպես նաև օրգանական քիմիայի և հանքանյութերի բարձրագույն դպրոցի։
Սպորտ
1986 թվականին Կոմպյենյեում մեկնարկել է ամենամյա համաֆրանսիական ամենամեծ հեծանվավազքը՝ Փարիզ Ռուբեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Կրասնոկամսկի շրջան (Պերմի երկրամաս)
Կրասնոկամսկի շրջան (Краснокамский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 2006 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնոկամսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 957 կմ²։
Բնակչություն
2008 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 70400 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 73,56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Краснокамский район (Пермский край)
Արտաշես Բաղդասարյան (նկարիչ)
Արտաշես Դրաստամատի Բաղդասարյան, հայ նկարիչ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1983)։
Կենսագրություն
Արտաշես Բաղդասարյանը ծնվել է 1931 թվականին Երևանում։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1961 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1963-1968 թվականներին Երևանի գլխավոր նկարիչ։ 1973 թվականին հիմնադրել և վարել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի արդյունաբերական արվեստների ամբիոնը, պրոֆեսոր՝ 1985 թվականից)։ 1982-1987 թվականներին եղել է Հայաստանի նկարիչների միության վարչության 1-ին քարտուղար ։
Հեղինակ է որմնանկարների, խճանկարների, վիտրաժների, գեղանկարների, հասարակական շենքերի ներքին, Սայաթ-Նովայի 250-ամյակին (1963), Էրեբունիի 2750-ամյակին (1968) նվիրված երևանյան տոնահանդեսների ձևավորումների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Ուրսուլա Անդրես
Ուրսուլա Անդրես (գերմ.` Ursula Andress, ), շվեյցարացի կինոդերասանուհի։ 1960-ական թվականներին համարվել է ֆրանսիական կինոյի սեքս-խորհրդանիշներից մեկը։
Կենսագրություն
Ուրսուլա Անդրեսը ծնվել է Շվեյցարիայի մայրաքաղաք Բեռնից ոչ հեռու գտնվող Օստերմունդիգեն համայնքում։ Հայրը գերմանացի էր և աշխատում էր Բեռնի գերմանական դեսպանատանը, իսկ մայրը շվեյցարուհի էր։ Ուրսուլան ընտանիքի վեց երեխաներից մեկն էր։ Պատերազմի տարիներին նրա հայրը անհետ կորել է։
17 տարեկանում Ուրսուլան ֆրանսիացի դերասանի հետ դիմել էր փախուստի և մեկնել Հռոմ։ Հարազատները նրան գտնելու հույսով դիմել էին Ինտերպոլին։ Այդ միջադեպից հետո նա աշխատանքի է անցել Cinecitta կինոստուդիայում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Փարիզում ուսումնասիրել է արվեստներ և պարեր, իսկ հետո Հռոմում աշխատել է որպես ֆոտոմոդել։ Այնտեղ նրան նկատել է Մարլոն Բրանդոն և առաջարկել փորձել ուժերը կինոյում։ Շուտով Լոնդոնում պայմանագիր է կնքել, որը նրան թույլ էր տալիս թափանցել Հոլիվուդ` աշխատելով Columbia Pictures կինոստուդիայի հետ։ Սակայն Ուրսուլան այդպես էլ չնկարահանվեց այդ կինոստուդիայի ֆիլմերում ` վճարելով տուգանք այդ կազմակերպությանը։ Դրա պատճառը նրա ծանոթությունն ու հարսանիքն էր դերասան Ջոն Դերեկի հետ, որը տեղի ունեցավ 1957 թվականին։
Ուրսուլա Անդրեսը ճանաչում ձեռք բերեց նկարահանվելով Ջեյմս Բոնդի մասին պատմող առաջին «Դոկտոր Նոու» (1962թ.) կինոնկարում։ Ֆիլմում նա խաղում էր կանացի գլխավոր` խեցիներ հավաքող սուզորդուհու դերը։ Մինչ օրս այն համարվում է Ջեյմս Բոնդի ամենասեքսուալ «կինոաղջիկներից» մեկը։ Այն տարիներին այդ դերի համար նա ստացավ ընդամենը 10 հազար դոլար, չնայած, որ ֆիլմում նրա հագին եղած սպիտակ բիկինին 2001 թվականին կայացած աճուրդում վաճառվել է 31 հազար եվրոյով։
1963 թվականին Ուրսուլա Անդրեսը Անիտա Էկբերգի, Ֆրենկ Սինատրայի և Դին Մարտինի հետ միասին նկարահանվել է «Չորսը Տեխասից» կինոնկարում։ Նույն թվականին Էլվիս Փրեսլիի հետ միասին նկարահանվել է «Զվարճանքներ Ակապուլկոյում» ֆիլմում։ 1964 թվականին Ուրսուլան հանդես եկավ իր ամուսնու «Մղձավանջ արևի տակ» կինոնկարում։ 1965 թվականին թողարկվել է «Ինչ նոր բան կա, կատվիկ» կատակերգությունը, որտեղ Ուրսուլայի խաղընկերներն էին Պիտեր Սելլերսը, Պիտեր Օ'Թուլը, Վուդի Ալլենը և Ռոմի Շնայդերը։ Նույն թվականին Մարչելլո Մաստրոյանիի հետ նկարահանվել է գիտա-ֆանտաստիկ «Տասներորդ զոհը» կինոնկարում։ Այնուհետև նկարահանվել է «Նա» (1965թ.) և «Չինացու անհաջողությունները Չինաստանում» (1965թ.) ֆիլմերում։ Այս վերջին ֆիլմում Ուրսուլան ծանոթացել է Ժան Պոլ Բելմոնդոյի հետ և հանուն նրա 1966 թվականին ամուսնալուծվել է ամուսնուց։ Եղել է դեպք, երբ Ուրսուլան փորձել է ինքնասպանություն գործել՝ իմանալով Բելմոնդոյի դավաճանության մասին։
1968 թվականին Ուրսուլան նկարահանվել է «Խաղատուն «Ռոյալ»», իսկ 1970 թվականին «Կարմիր արև» կինոնկարներում։ 1970-ական թվականների կեսերին նա նկարահանվել է հիմնականում Իտալիայում։ 1978 թվականին Ուրսուլան հայտնվել է դաժան տեսարաններով հարուստ «Մարդակերների աստվածը» սարսափ-ֆիլմում, որտեղ նրան կարելի է տեսնել ամբողջովին մերկ և ծառին կապված։
1981 թվականին Ուրսուլան նկարահանվել է «Տիտանների ճակատամարտը» ֆիլմում ` կատարելով Աֆրոդիտե աստվածուհու դերը։ Այդ ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ նա ծանոթացել է դերասան Հարի Հեմլինի հետ, ով երկու անգամ երիտասարդ էր իրենից։ 1980 թվականին Հարին դարձավ Ուրսուլայի երեխայի հայրը, սակայն նրանց հարաբերությունները երկար չտևեցին։
1982 թվականին Ուրսուլա Անդրեսը նկարահանվել է Սերգեյ Բոնդարչուկի «Կարմիր զանգեր» կինոնկարում, իսկ 1986 թվականին ամերիկյան «Պետրոս Մեծ» հեռուստասերիալում։ Այնուհետև Ուրսուլան շարունակել է նկարահանվել հեռուստատեսային աննշան ֆիլմերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի դերասաններ Կատեգորիա:Սցենարիստներ Կատեգորիա:Մոդելներ
Roadhouse Blues
Roadhouse Blues The Doorsի երգն է որը գրվել է Ջիմ Մորիսոնի կողմից։ Երգը թողարկվել է երկկողմանի սինգլի Բ կողմում, իսկ Ա կողմում թողարկվել է «You Make Me Real» երգը, երգը դարձել է «Morrison Hotel» ալբոմի առաջին սինգլը, և զբաղեցրել է 50-րդ հորիզոնականը Ամերիկայի «Billboard Hot 100» չարթում ։ Երգը շատ արագ դարձավ խմբի համերգային երգերից մեկը, և երգի համերգային կատարումներից մեկը որը հետագայում համարվել է բոլոր ժամանակների լավագույն համերգային կատարումը, ընդգրկվել է «An American Prayer» ալբոմում 1978 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:The Doors
Յուլիա Ֆրանկ
Յուլիա Ֆրանկ (Julia Franck, ծն. ), գերմանացի գրող։
Կենսագրություն
Յուլիա Ֆրանկը ծնվել է 1970 թվականի փետրվարի 20-ին Արևելյան Բեռլինում՝ հեռուստատեսային ռեժիսոր Յուրգեն Զեմիշն և դերասանուհի Աննա Կատերինա Ֆրանկի ընտանիքում։ 1978 թվականին Յուլիան մոր և երեք քույրերի հետ միասին տեղափոխվում է Արևմտյան Բեռլին, ապա ԳՖՀ։ Նրանք բնակություն են հաստատում Ռենդսբուրգ քաղաքի մոտակայքում։ Յուլիա Ֆրանկը 1983 թվականին միայնակ վերադառնում է Բեռլին։ 1991 թվականին ավարտելով իր նախնական կրթությունը՝ Ֆրանկն ընդունվում է Բեռլինի ազատ համալսարան, որտեղ ուսումնասիրում է գերմանական գրականության պատմություն և փիլիսոփայություն։ Նա ճանապարհորդում է ԱՄՆ-ում, Մեքսիկայում և Գվատեմալայում։ Որոշ ժամանակ աշատում է Բեռլինի Sender Freies Berlin ռադիոհեռուստաընկերությունում՝ որպես գրական խմբագիր։ Այժմ իր երեխաների հետ բնակվում է Բեռլինում։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են աշխարհի 34 լեզուներով, այդ թվում նաև հայերեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Գերմանալեզու գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի կին գրողներ
Կրասնովիշերսկի շրջան
Կրասնովիշերսկի շրջան (Красновишерский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1941 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնովիշերսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 15400 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 25815 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,68 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Հրանտ Ավետիսյան (պատմաբան)
Հրանտ Ալեքսանի Ավետիսյան, պատմաբան, հասարակական գործիչ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1967), պրոֆեսոր (1991), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996) ։
Կենսագրություն
Հրանտ Ավետիսյանը ծնվել է 1927 թվականի մարտի 10-ին նախկին Ղարաքիլիսայում (այժմ՝ Վանաձոր) Կարսից գաղթած ավանդական հայ ընտանիքում։ 1944 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1949 թվականին համալսարանն ավարտելուց հետո անցել է կոմերիտական, ապա 1952 թվականից՝ կուսակցական աշխատանքի։ 1954 թվականից աշխատել է Գիտությունների ազգային ակադեմիայում` սկզբում տարբեր պաշտոններ վարելով ԳԱԱ նախագահության համակարգում, իսկ 1979 թվականից ստանձնելով ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի տնօրենի պաշտոնը։ Հրանտ Ավետիսյանի թեկնածուական (1960) և դոկտորական (1966) ատենախոսությունները վերաբերում են 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի Անդրկովկասի և Հայաստանի ազգային և երիտասարդական շարժման պատմության ուսումնասիրությանը։ Հրատարակել է բազմաթիվ հոդվածներ Հայկական հարցի թեմայով` 1918 թվականի Մայիսյան հերոսամարտերի և դրանց մասնակից հերոսների, Լեռնային Ղարաբաղը 1921 թվականին Ադրբեջանին բռնակցելու և գիտաճանաչողական ու քաղաքական մեծ հետաքրքրություն ներկայացնող այլ իրադարձությունների մասին։ 1993 թվականին ռուսերեն լույս է տեսել «Բրեստ-Լիտովսկ. ինչպես բռնակցվեցին Թուրքիային Կարսը, Արդահանը, Բաթումը» աշխատությունը, դրան հաջորդել է «Հայկական հարցը 1918 թ.» խորագրով աշխատությունը։ 1998 թվականին լույս է տեսել «Հայոց ազգային միասնության հաղթանակը» խորագրով մենագրությունը ։
Աղբյուրներ
ՀՀ ԳԱԱ նախագահություն, ՀՀ ԳԱԱ հումանիտար գիտությունների բաժանմունք, ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտ «Հրանտ Ավետիսյան», պատմաբանասիրական հանդես № 1, 2004, էջ 311-313
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի պատմաբաններ
Մոնտեմուռլո
Մոնտեմուռլո  (Montemurlo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Պրատո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 18 332 մարդ (2014 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 598 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 31 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ` 59013։ Հեռախոսային կոդ` 0574։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հարավային Ջոլա
Հարավային Ջոլա (հանգըլ՝ 전라 남도, հանջա՝ 全羅南道), նահանգ Հարավային Կորեայի հարավարևմտյան մասում։ Վարչական կենտրոնը Մունամ գավառն է։
Աշխարհագրություն
Արևմտյան և հարավային ափերը ողողում է Դեղին ծովը, հյուսիսում սահմանակցում է Հյուսիսային Ջոլա, իսկ հյուսիսարևմտյան մասում՝ Հարավային Գյոնգսանգ նահանգներին։
Նահանգի հյուսիսարևմտյան մասում է անմիջական ենթակայության Դեջոն քաղաքը։
Պատմություն
Նահանգը կազմավորվել է 1896 թվականին Ջոլա նահանգի մի մասում, և մինչ Կորեական պատերազմը Կորեայի կազմում է մնում։ 1945 թվականից Հարավային Կորեայի տիրապետության տակ է։
Մինչ Մուան գավառի Նամակ գյուղի՝ վարչական կենտրոն դառնալը, վերջինս համարվում էր Գվանջունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի նահանգներ
Միրնա Յուկիչ
Միրնա Յուկիչ (Mirna Jukić, ծնվել է՝ 9 ապրիլի, 1986, Նովի Սադ, Հարավսլավիա), ավստրիացի լողորդուհի, որն ունի խորվաթական ծագում։ Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։ Աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալի եռակի մրցանակակիր (երկու անգամ 50 մետրանոց ջրավազանում և մեկ անգամ կարճ տարածությունում), Եվրոպայի առաջնության բազմակի չեմպիոն։
Կենսագրություն
Միրնա Յուկիչը ծնվել է 1986 թվականի ապրիլի 9-ին Նովի Սադ քաղաքում (ներկայում՝ Սերբիա), հասակ է առել Խորվաթիայի Վուկովեր քաղաքում։ 1991 թվականի նոյեմբերին ընտանիքը տեղափոխվել է Զագրեբ, և Միրնան 1996 թվականին սկսել է հոր հետ պարապել լող «Մլադոտս» մարզական ակումբում։ Նրա կրտսեր եղբայրը՝ Դինկո Յուկիչը, նույնպես միջազգային մակարդակի լողորդ է։ 1999 թվականի աշնանը Միրնա Յուկիչը տեղափոխվել է Վիեննա և նույն թվականին ստացել է Ավստրիայի քաղաքացիություն ։
Կարիերա
2008 թվականին Պեկինում տեղի ունեցած Ամառային Օլիմպիական խաղերի ժամանակ 100 մետրը լողացել է 1։07,34 ժամանակում ու գրավել է երրորդ տեղը՝ արժանանալով բրոնզե մեդալի։ Մանսակցել է նաև 200 մ տարածության լողի առաջնությանը։ Մեկ տարի անց աշխարհի առաջնության ժամանակ 200 մետր տարածությունում արժանացել է բրոնզե մեդալի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի լողորդուհիներ Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Յուվենտուսի ֆուտբոլիստների ցանկ
Այս ցանկում ընդգրկված են «Յուվենտուսի» կազմում 100 և ավելի խաղեր անցկացրած ֆուտբոլիստները: «Յուվենտուսի» այլ խաղացողների (անկախ խաղերի քանակությունից) անվանացանկը տեսնելու համար այցելեք այս կատեգորիա։ Իսկ ներկա կազմը տեսնելու համար այցելեք ակումբի մասին հիմնական հոդված։
Ցուցակում խաղացողները դասավորված են ըստ ակումբի հետ առաջին մասնագիտական պայմանագիր կնքելու ժամանակի։ Ցուցակում հաշվի են առնված միայն պաշտոնական խաղերը։
Ռիչարդ Օուեն
Սըր Ռիչարդ Օուեն, (Richard Owen, ), անգլիացի կենդանաբան և հնէաբան։ 1884 թվականից Բանի շքանշանի ասպետ։ 1888 թվականին նրան շնորհվել է Կառլ Լինեյի անվան մեդալ` ժամանակակից կենսաբանության մեջ Լինեյի ավանդույթները շարունակելու համար։
Օուենը Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ է 1834 թվական, 1839 թվականից Փարիզի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան թղթակից անդամ, իսկ 1859 թվականից՝ լիարժեք անդամ, 1839 թվականից Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան թղթակից-անդամ։
Կենսագրություն
Ռիչարդ Օուենը ծնվել է 1804 թվականի հուլիսի 20-ին Լանքասթերում։
Բժշկական կրթությունը ստացել է Էդինբուրգի համալսարանում։ Նա ղեկավարել է Անգլիական թագավորական վիրաբուժության քոլեջի Ֆիզիոլոգիայի ֆակուլտետը, դասավանդել է հնէաբանություն (պալեոնտոլոգիա) հանքաբանության դպրոցում (School of mines):
1856 թվականից ղեկավարել է Բրիտանական թանգարանի բնագիտության բաժինը։
Սըր Ռիչարդ Օուենը մահացել է 1892 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Լոնդոնում։
Գիտական գործունեություն
Նա հրատարակել է մի շարք գիտական ​​աշխատանքներ, որոնք հիմնականում վերաբերում են ողնաշարավոր կենդանիների զարգացման պատմությանը։ Օուենի եզրակացություններն այս հարցում բոլորովին անսխալական չեն, սակայն, այդ ուսումնասիրություններն երկար ժամանակ մեծ արժեք կունենան։ Համեմատական ​​անատոմիայի բնագավառում ծավալուն հետազոտությունները Օուենին անատոմիստի մեծ համբավ բերեցին։ Կարևոր նշանակություն ունեին ողնաշարավորների բրածո մնացորդների վրա կատարված աշխատանքները, որոնք իրականացվում էին բրածո կենդանիների կմախքի մասերի ճշգրիտ վերականգնմամբ (օրինակ՝ Օուենը կոնքոսկրի միջոցով վերականգնել է Նոր Զելանդիական մոաի (լատ. Dinornithiformes) կառուցվածքը)։
Օուենն առաջինը նկատեց այդ ժամանակաշրջանում դեռևս հայտնի դինոզավրերի երեք տեսակների նմանությունները և նրանց տարբերությունները ժամանակակից սողուններից, և դրանք առանձնացրեց հատուկ խմբում (այդ ժամանակ ենթադաս)։ Նա ստեղծեց «դինոզավր» տերմինը։
Ի հավելումն մասնավոր ​​համեմատական ​​անատոմիական և հնէաբանական ուսումնասիրությունների՝ Օուենը հայտնի է նրանով, որ իր աշխատանքից է սկսվում կենսաբանության մեջ հոմոլոգիա, անալոգիա և հնագիտություն հասկացությունների ժամանակակից օգտագործումը։
1856 թվականին նա ղեկավարել է Բրիտանական թանգարանի բնության պատմության բաժինը։ Այս պաշտոնում աշխատելիս նա եղել է Լոնդոնի Բնագիտական թանգարանի ստեղծման հիմնական նախաձեռնողներից մեկը` թանգարանի նոր տեսակ, որի մուտքը հասանելի էր բոլորի համար։
Անձնային որակներ և գրագողության մեղադրանքներ
Օգտագործելով իր ազդեցությունը Կենդանաբանական ընկերությունում, երկար տարիներ նա կարողացել է թունավորել իր կողմից անցանկալի գիտնականների կյանքը։ Դրանից հատկապես տուժել է անգլիացի հնէաբան Գիդեոն Մանթելը, ով հայտնաբերել և նկարագրել առաջին իգուանոդոն դինոզավրը։
Մատենագրություն
Օուենի համեմատաբար խոշոր գործերն են. Թվարկված աշխատությունների մեծ մասը հրատարակվել է առանձին ժողովածուի տեսքով «History of British fossil reptils» (1884):
Նարեկ հայկական վարժարան (Լիմասոլ)
Նարեկ հայկական վարժարան (Narek αρμενικό σχολείο)՝ վարժարան Կիպրոսի Հանրապետության Լիմասոլի շրջանի Վասիլիս Միխաելիդես փողոցում։ Այժմ դպրոցի աշակերտների թիվը մոտ 40 է։ Դպրոցը կոչվել է Նարեկ ի պատիվ Գրիգոր Նարեկացու։ Անմիջապես դպրոցի կողքին Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի հայկական եկեղեցին է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կիպրոսի հայկական դպրոցներ Կատեգորիա:Նորագույն շրջանի հայկական դպրոցներ Կատեգորիա:Լիմասոլի շենքեր և կառույցներ
Մոնպառնասի աշտարակ
Մոնպառնասի աշտարակ (tour Montparnasse), երկնաքեր, որ գտնվում է Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզի 15-րդ շրջանում։ Ունի 57 հարկ, բարձրությունը 210 մետր է։ Երկնաքերի կառուցումը տևել է 1969 թվականից մինչև 1972 թվականը։ Մոնպառնասի աշտարակը միակ երկնաքերն է, որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում, ոչ թե արվարձաններում։
Երկնաքերի վերին հարկերում գործում են սրճարան, հուշանվերների խանութ, դիտահրապարակ, որտեղից բացվում է քաղաքի մեծ մասն ընդգրկող համայնապատկեր։
Քննադատություն
Մոնոլիտ աշտարակի լավ չմշակված դիզայնը, նրա հսկայական չափերը, ինչպես նաև ճարտարապետական հակադրությունը Փարիզի պատմական կենտրոնի հետ դարձել են քննադատության առարկա, որի արդյունքում աշտարակի կառուցումից երկու տարի անց քաղաքում արգելվել է երկնաքերների կառուցումը։
Երկնաքերի դիզայնը նախորդեց այն միտմանը, որ ամեն գրասենյակ պետք է պատուհան ունենա. աշտարակի գրասենյակներից պատուհաններ ունեն միայն նրանք, որոնք տեղակայված են շենքի պարագծով։
Համաձայն «Վիրտուալ զբոսաշրջիկ» կայքի՝ զբոսաշրջիկների շրջանում անցկացված հարցումների՝ Մոնպառնասի աշտարակը ընդգրկվել է աշխարհի ամենատգեղ կառույցների ցանկում՝ զբաղեցնելով երկրորդ տեղը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աշտարակներ Կատեգորիա:Փարիզի աշտարակներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի աշտարակներ
Դոմինիկ Սանդա
Դոմինիկ Սանդա (իսկական անունը՝ Dominique Marie-Françoise Renée Varaigne ), ֆրանսիացի դերասանուհի, նախկինում եղել է նաև նորաձևության մոդել, խաղացել է 1970-1980-ական թվականների բազմաթիվ համբավված կինոնկարներում, ինչպես նաև՝ թատրոնում։
Կինոյում Դոմինիկ Սանդայի առաջնախաղը եղել է ռուս ականավոր գրող Ֆյոդոր Դոստոևսկու «Հեզաբարո կինը» վիպակի հիման վրա 1969 թվականին Ռոբեր Բրեսոնի նկարահանած կինոնկարում գլխավոր հերոսուհու դերի կատարումը։ Հաջորդ տարում խաղացել է Զինաիդայի դերը մեկ այլ ռուս գրողի՝ Իվան Տուրգենևի «Առաջին սերը» վիպակի հիման վրա Մաքսիմիլիան Շելլի նկարահանած ֆիլմում։ 1977 թվականին Լիլիանա Կավանին նրան նկարահանել է Նիցշեի մասին իր ստեղծած «Բարուց և չարից անդին» ֆիլմում։ 1988 թվականին Դոմինիկ Սանդան մարմնավորել է Ինեսա Արմանդին Դոմինիկո Դամիանիի «Լենին։ Գնացք» հեռուստաֆիլմում։
Դերասանուհու գեղեցկությունը, ներաշխարհի լեցունությունը, դերասանական վարպետությունը գրավել են աշխարհահռչակ շատ կինոռեժիսորների, որոնք նրան հրավիրել են խաղալու իրենց կինոնկարներում։ Դոմինիկ Սանդան նկարահանվել է համաշխարհային կինոյի այնպիսի գլուխգործոցներում, ինչպիսիք են Բեռնարդո Բերտոլուչիի «Կոնֆորմիստը» (1970 թ.), «Քսաներորդ դար» կինոդյուցազներգությունը (1976 թ.), Լուկինո Վիսկոնտիի «Ընտանեկան դիմանկար՝ ինտերիերում»-ը (1976 թ.), Վիտտորիո դե Սիկայի «Ֆինցի Կոնտինիի այգին» (1970 թ.), Ժակ Դեմիի «Օրվա զարթոնքը» (1979 թ.), «Սենյակ քաղաքում»-ը (1982 թ.), Բենուա Ժակոյի «Աղավնիկի թևիկները» (1979 թ.), «Հոգով ու մարմնով»-ը (1986 թ.), «Նիցշե»-ն (1986 թ.), Մարգերիտ Դյուրասի «Գիշեր-նավը» (1979 թ.), Միշել Դևիլի «Ճամփորդություն երկուսով»-ը (1980 թ.), Լինու Վերտմյուլլերի «Ընդհատակյա տասնյակը» (1988 թ.), «Լուսնյակ գիշերով»-ը (1989 թ.) և բազում այլ ֆիլմեր։ Պոլ Նյումանի հետ Դոմինիկան 1973 թվականին նկարահանվել է Ջոն Հյուսթընի «Մարդ-մակինտոշը» ամերիկյան թրիլլերում։ 1974 թվականին կատարել է Հերմինայի դերը Հերման Հեսսեի «Տափաստանի գայլը» վեպի հիման վրա նկարահանված կինոնկարում։
Դոմինիկ Սանդան 1976 թվականին արժանացել է Կաննի միջազգային կինոփառատոնի «Լավագույն դերասանուհի» մրցանակին՝ Մաուրո Բոլոնյինիի «Ֆերրամոնտիի ժառանգությունը» կինոնկարում բարձրարվեստ դերակատարմամբ հանդես գալու համար ։
1977 թվականին կինոռեժիսոր Լուի Մալը հեռուստատեսության համար նկարահանել է դերասանուհու դիմանկար-կինոնկարը՝ «Դոմինիկ Սանդա կամ ուղղորդված երևակայություն» խորագրով։
1993 թվականին դերասանուհին իր ուժերը փորձել է նաև թատրոնում և այդ ժամանակից ի վեր դրամատիկական դերերի կատարմամբ հաջողությամբ հանդես է գալիս թատերական ներկայացումներում ևս։
Ֆրանսիական կինոյի և թատրոնի զարգացման գործում ներդրած գնահատելի ավանդի համար Դոմինկ Սանդան արժանացել է Ֆրանսիայի պետական բարձր պարգևների՝ «Վաստակի համար» և Պատվո լեգեոնի շքանշանների, մեդալների, բարձր կոչումների։
Ներկայումս դերասանուհին ամուսնու՝ փիլիսոփա Նիկոլաե Կուտզարիդայի ապրում է Արգենտինայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Keep Calm and Carry On
Keep Calm and Carry On (Պահպանեք հանգստություն և շարունակեք նույն ոգով), 1939 թվականին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին, Մեծ Բրիտանիայում արտադրված քարոզչական պաստառ։
Պատմություն
Սկզբում պաստառը թողարկվել է 1939 թվականին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին, Մեծ Բրիտանիայի Տեղեկատվության նախարարության (Ministry of Information) կողմից։ Տպագրվել է 2,5 միլիոն օրինակ, որոնցից մինչ օրս պահպանվել է երկու տասնյակից ավելի քիչ սակայն այն ժամանակ պաստառը լայն տարածում չէր ստացել ։
Կան նաև այս շարքի 2 այլ պաստառ՝ ''«Freedom Is In Peril. Defend It With All Your Might» (Ազատությունը վտանգի տակ է։ Պաշտպանեք այն ամբողջ ուժով) (400 000 տպաքանակ) և «Your Courage, Your Cheerfulness, Your Resolution Will Bring Us Victory»'' (Ձեր խիզախությունը, ձեր առույգությունը, ձեր վճռականությունը մեզ հաղթանակ կբերեն) (800 000 տպաքանակ)։
Ժամանակակից մշակույթում
2000 թվականին պաստառի կրկնօրինակը գտնվել է «Barter Books» գործածված գրքերի խանութում։ Քանի որ, ըստ Մեծ Բրիտանիայի կառավարության, նմանատիպ աշխատանքների իրավունքն ավարտվում է 50 տարվա ընթացքում, պատկերը համարվում է հանրության սեփականություն։ Այն թույլատրում է տպագրել պաստառի անսահմանափակ թվով օրինակներ, ինչպես նաև արտադրել հարակից այլ հուշանվերներ ։ Պաստառի հանրաճանաչության շնորհիվ ստեղծվեցին ձևափոխված գրություններով բազմաթիվ ծաղրանմանություններ և լոգոտիպեր։
2009 թվականին թողարկվեց «Stereophonics» խմբի ալբոմը, որն անվանվել էր ի պատիվ պաստառի ։
2011 թվականի օգոստոսին հայտնի դարձավ, որ «Keep Calm and Carry On Ltd.» ընկերությունը կարգախոսը գրանցել է որպես ապրանքային նշան և պահանջել դադարեցնել կողմնակի ընկերությունների արտադրած հուշանվերների վաճառքը։ Ավելի ուշ ընկերությունը գրանցումը չեղյալ համարելու դիմում է ներկայացրել այն պատճառով, որ նախադասությունը որպես ապրանքային նշան օգտագործելու համար չափից շատ է հայտնի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պաստառներ Կատեգորիա:Կարգախոսներ Կատեգորիա:Մոտիվացիա Կատեգորիա:1939 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի քաղաքականություն
Անտոնիո Մեդիչի
Անտոնիո Մեդիչի, (Antonio de’ Medici, ), դոն, չտիտղոսավորված իսպանական գրանդ (բարձրագույն կոչում միջնադարյան Իսպանիայում, 16-րդ դարից ազնվականների պատվավոր տիտղոս։ Պորտուգալիայում և Բրազիլիայում օգտագործվում էր Գրանդեզա տիտղոսը), Տոսկանայի Մեծ Դուքս Ֆրանչեսկո I Մեդիչիի ապօրինի որդին (մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ որդեգիր), Կապեստրանոյի իշխան` 1583-1588 թվականներին, Մալթայի շքանշանի ասպետ, դիվանագետ, ալքիմիկոս։
Կենսագրություն
Անտոնիո Մեդիչին ծնվել է Ֆլորենցիայում 1576 թվականի օգոստոսի 29-ին։ Նա Տոսկանայի Մեծ Դուքս Ֆրանչեսկո I Մեդիչիի և վենետիկյան պատրիկ Բիանկա Կապելոյի ապօրինի որդին էր։ Մեծ Դուքսը նրան ճանաչել էր որպես իր բաստարդ և նրա համար գնել կալվածքներ Նեապոլի Թագավորությունում։ Անտոնիո Մեդիչին ստացել էր Կապեստրանոյի իշխանի տիտղոսը։
Նրա ծնողները ունեին իրենց օրինական ընտանիքները, մոր ամուսինը՝ Պիետրո Բոնավենտուրին, մահացել էր անհայտ հանգամանքներում։
Կնոջ մահից հետո, 1579 թվականին Ֆրանչեսկո I Մեդիչին ամուսնացավ Բիանկա Կապելոյի հետ։ Քանի որ Մեդիչիները չէին ընդունում Բիանկային, նրանց ամուսնությունը գաղտնի կնքվեց։ Չնայած նրան, որ Անտոնիո Մեդիչին Ֆրանչեսկոյի միակ որդին էր և վերապրեց իր հորը, չճանաչվեց որպես Տոսկանայի Մեծ դքսության գահի պաշտոնական ժառանգորդ։ 1587 թվականին Պոջիո-Կայանոյի վիլլայում Ֆրանչեսկո I Մեդիչիի և Բիանկա Կապելոյի հանկարծամահությունից հետո, գահը անցավ հորեղբորը՝ Ֆերդինանդո Մեդիչիին։
Դատարանում ժառանգների շրջանում Անտոնիո Մեդիչիի դիրքը թուլացնելու համար հայտարարվեց, որ նա Բիանկա Կապելոյի ծառայի և անհայտ տղամարդու զավակ է։ Կար մի վարկած, որ Դքսի սիրուհին ձևացրել է, իբր հղի է։ Դրա պատճառը Ֆրանչեսկո I-ի՝ արու ժառանգ ունենալու մեծ ցանկությունն էր։ Իր օրինական կինը՝ Յոհաննա Ավստրիացին, անընդմեջ վեց դուստր էր ունեցել, որոնց մի մասը մահացել էր մանկության տարիներին։ Միայն ապօրինի որդու ծնվելուց մեկ տարի անց ծնվել է նրա օրինական ժառանգ Ֆիլիպո Մեդիչին, ով նույնպես մահացել է վաղ տարիքում։ Կա վարկած, որ նրան թունավորել են։
Գահը հավակնելուց հրաժարվելու համար Անտոնիո Մեդիչին իր հորեղբորից՝ Մեծ Դուքս Ֆերդինանդո Մեդիչիից ստացավ պատկառելի գումար և պալատում ապրելու թույլտվություն։ Նրան անցան մի քանի ընտանեկան կալվածքներ` Լապեջի և Մարինոլեի առանձնատները և Ֆլորենցիայի Սուրբ Մարկոսի հրապարակում գտնվող տունը։ Նա նաև թույլտվություն ստացավ բնակություն հաստատելու Պիտտի պալատում՝ Մեծ Դքսի պաշտոնական նստավայրում։
1594 թվականին Մեծ Դքսի պնդմամբ, նա միացել է Մալթայի ասպետներին՝ ընդունելով չամուսնանալու երդում։ 1594-1595 թվականներին նա կռվել է թուրքերի դեմ Հունգարիայում, որտեղ էլ հիվանդացել է սիֆիլիսով։ Անտոնիո Մեդիչին կրքոտ որսորդ, երաժշտասեր և թատրոնի սիրահար էր։ 1600 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Պիտտի պալատում ի պատիվ իր սիրելի զարմուհու՝ Մարիա Մեդիչիի հարսանիքի, նա բեմադրեց «Էվրիդիկա» հոյակապ ներկայացումը՝ հիմնված Օտտավիո Ռինուչինիի լիբրետտոյի և Յակոբո Պիերիի երաժշտության վրա։ Ալքիմիայի և գիտության հանդեպ նրա հետաքրքրությունը ստիպեց նրան հանդիպելու Գալիլեո Գալիլեյին։
1598-1608 թվականներին նա գտնվում էր դիվանագիտական ծառայության մեջ. ծառայում էր որպես Տոսկանայի Մեծ դքսության դեսպան Ֆրանսիայում, Միլանի հերցոգությունում, Լիգուրիական հանրապետությունում, Պապական մարզում և Մանտուայի դքսությունում։ Իսպանիայում նրան շնորհվել է «դոն» տիտղոսը։
1614 թվականին հրաժարական է տվել և մինչև իր մահը ապրել համեստ կենսաթոշակով։ Մահացել է Ֆլորենցիայում 1621 թվականի մայիսի 2-ին։
Ժառանգություն
Անտոնիո Մեդիչին երկար ժամանակ ապրել է Արտեմիզիա Տոցիի հետ, ով Լուկայից էր և իր սիրեկանի մահից հետո Ֆլորենցիայի Սուրբ Կլիմենտի վանքում ընդունել էր կուսակրոնություն։ Անտոնիոն ուներ հինգ երեխա երեք կանանցից.
Վերջին երեք երեխաները, հոր պնդմամբ, օրինականացվել են Հռոմի պապ Պողոս V-ի և ճանաչվել Կոզիմո Երկրորդ Մեդիչիի՝ Տոսկանայի Մեծ Դքսի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հիվանդախնամների միաբանություն Կատեգորիա:Իտալիայի ազնվականություն
Աճյուն (ֆիլմ)
«Աճյուն» (Dust), 2001 թվականի բրիտանական և մակեդոնական ֆիլմ, որ նկարահանվել է Միլչո Մանչևսկու կողմից և ներկայացնում է 20-րդ դարի սկզբում Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին ։ Ֆիլմում նկարահանվել են Ջոզեֆ Ֆայնսը, Դևիդ Ուենեմը, Էդրիան Լեսթերը, Աննա Բրոշեն, Վերա Ֆարմիգան և Ռոզմարի Մերֆին։ 2001 թվականի օգոստոսի 29-ին ֆիլմը բացել է Վենետիկի կինոփառատոնի ծրագիրը և ապա վարձույթի է հանվել տարբեր երկրներում։ ԱՄՆ-ում թողարկվել է 2003 թվականի օգոստոսի 22-ին։
Սյուժե
Նյույորքցի պատանի կողոպտիչ Էջը փորձում է թալանել պառավ Էնջելայի տունը, որպեսզի կարողանա մարել իր պարտքերը։ Սակայն ծեր կինը նկատում է գողին։ Մինչ վերջինս փորձում է փախչելու հնարավորություն գտնել, կինը սկսում է նրան պատմել 20-րդ դարի սկզբին ապրած երկու ավազակ եղբայրների՝ Լյուկի ու Էլայջայի մասին։ Նրանք երկուսն էլ սիրահարված էին Լիլիթ անունով մի աղջկա, սակայն վերջինս ընտրում է Էլայջային։ Լյուկը ճանապարհ է ընկնում երջանկություն որոնելու և շուտով գլխավորում է վարձկանների մի ավազակախումբ, որ կատարում էր թուրք սուլթանի ամենակեղտոտ ու վտանգավոր հանձնարարությունները։ Մակեդոնացիների հակաթուրքական ապստամբության ժամանակ Լյուկը մարտերից մեկի ժամանակ ընդհարվում է Էլայջայի հետ, ով միացել էր ապստամբներին և պատրաստ էր սպանել իր ավագ եղբորը նրա արած չարագործությունների համար։
Արտադրություն և թողարկում
Ֆիլմի ռեժիսորն ու սցենարիստը Միլչո Մանչևսկին է, կոմպոզիտորը՝ Կիրիլ Ջայկովսկին։ Նկարահանումներն անցկացվել են Բիտոլա, Նյու Յորք և Քյոլն քաղաքներում ։ 2001 թվականի օգոստոսի 29-ին ֆիլմը ցուցադրվել է Վենետիկի կինոփառատոնում, իսկ 2002 թվականի ապրիլի 5-ին էկրան է բարձրացել Իտալիայում ։ Նույն թվականի մայիսի 3-ին Pathé ընկերությունը թողարկել է ֆիլմը Մեծ Բրիտանիայում, իսկ հուլիսի 12-ին այն թողարկվել է Իսպանիայում Alta Classics ընկերության կողմից։ ԱՄՆ-ում ֆիլմի սահմանափակ վարձույթն սկսվել է 2003 թվականի օգոստոսի 22-ին Lionsgate ընկերության կողմից։
Ռեսիվեր
Ռեսիվեր (անգլ․՝ receiver, receive - ստանալ, ընդունել, տեղավորել), գազ կամ գոլորշի կուտակելու անոթ, որը նախատեսված է բաբախող մատուցման և ընդհատվող ծախսի հետևանքով առաջացող ճնշման տատանումները հարթելու համար։ Կոմպրեսորային տեղակայանքներում ռեսիվերը ծառայում է նաև գազի հովացման և յուղի ու խոնավության կաթիլներն առանձնացնելու համար։ Շոգեմեքենաներում ռեսիվերը բարձր և ցածր ճնշման գլանները միացնող ջերմամեկուսացած խողովակ է։
Աճյուն (ֆիլմ)
Քննադատություն
Ֆիլմի պատճառով սկանդալ է տեղի ունեցել Վենետիկի կինոփառատոնի ժամանակ. քննադատները Մանչևսկուն մեղադրել են միտումնավոր կերպով փաստերը խեղաթյուրելու համար, ինչպես նաև պրոպագանդայի ու ռասիզմի մեջ։ The Evening Standard-ից Ալեքսանդր Ուոլկերի կարծիքով՝ Մանչևսկին ֆիլմում թուրքական բանակը դիտմամբ ներկայացրել է որպես ավազակների ու հանցագործների խումբ, ինչպես նաև ձգտել է վատ կողմից ցույց տալ բոլոր մուսուլմաններին։ Մանչևսկին հերքել է բոլոր մեղադրանքները՝ հայտարարելով, որ ֆիլմում մարդասպաններ են տարբեր ազգերի ներկայացուցիչներ, այդ թվում՝ հույներ ու ամերիկացիներ։ Սակայն մասսայական քննադատությունը հանգեցրել է նրան, որ ֆիլմի շահույթը չի հասել Մանչևսկու մյուս ֆիլմի՝ 1994 թվականին նկարահանված «Անձրևից առաջ» ֆիլմի շահույթին ։
Ռեսիվեր
Կատեգորիա:Տեխնիկական անոթներ Կատեգորիա:Ջերմաէլեկտրակայաններ Կատեգորիա:Ջերմաէներգետիկա
Աճյուն (ֆիլմ)
Քննադատություն
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմին տրվել է 21% գնահատական 10 հնարավորից 3,9 միավոր միջին վարկանիշով ։ Variety-ից Դևիդ Ստրետոնը քննադատել է ֆիլմը՝ ասելով, թե ֆիլմն ամեն ինչ փոխառել է վեստերն ժանրից, սակայն միևնույն ժամանակ այն չափազանց գեղապատկեր է մարտաֆիլմի համար և չափից դուրս արյունալի արտհաուսի համար ։
Եղել են նաև դրական կարծիքներ։ Los Angeles Times թերթին Քևին Թոմասը գրել է, թե այդ ֆիլմը մասշտաբային է, որ կարող էր ստեղծել միայն տաղանդավոր ռեժիսորը :The New York Times-ից Էլվիս Միտչելը նշել է, որ ֆիլմը հզոր, վստահ ու պատվախնդիր ստեղծագործություն է, որում ամերիկացիների դերերը հիանալի են կատարել բրիտանացի Էդրիան Լեսթերն ու Ջոզեֆ Ֆայնսը և ավստրալիացի Դևիդ Ուենեմը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Մակեդոնական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2001 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր
Մալիշևի տուն
Մալիշևի տուն (Дом Малышева), պատմական շենք Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1854 թվականին։ Տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։ Գտնվում է Սրեդնայա փողոցի թիվ 17/6 տանը, Օրանժերեյնայա փողոցի անկյունում։
Պատմություն
Տունը կառուցվել է 1822-1825 թվականներին ճարտարապետ Վասիլի Ստասովի նախագծով, որը միաժամանակ զբաղված էր հարևան Մեծ ջերմոցի կառուցմամբ։ Հայտնի է, որ 1840 թվականին տան առաջին հարկում եղել է պանդոկ։ 1858 թվականին տունը պատկանել է առևտրական Ալեքսանդր Իվանովիչ Մալիշևին, որտեղից էլ գալիս է տան անվանումը։ Հետագայում տունը պատկանել է պալատական ​​վարչակազմին, այնտեղ բնակվել են պալատական ​​աշխատողներ։ 1870-ական թվականներին շենքում կառուցվել է նոր ճակատային մուտք, սանդուղք, ինչպես նաև կցակառույց Օրանժերեյնայա փողոցում (ներկայիս հասցեն`Օրանժերեյնայա փողոց 4)։ 1896-1920 թթ. տան առաջին հարկի յոթ սենյակներից բաղկացած բնակարանում, որոնցից երկուսն օգտագործվել են գրասենյակի համար, ապրել է Պալատական կառավարման ճարտարապետ Սիլվիո Դանինին։ Երկրորդ հարկի կեսը հատկացվել է պալատական Զնամենսկայա եկեղեցու քահանային։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո տունը վերակառուցվել է, բնակարանների թիվն աճել է և դեռևս մնում է բնակելի  ։
Ճարտարապետություն
Շենքն արժեքավոր է որպես ճարտարապետ Վասիլի Ստասովի կողմից փողոցի անկյունի քաղաքաշինական լուծում։ Շենքը կառուցված է ուշ կլասիցիզմի ոճով։ Այն ներդաշնակ է Մեծ ջերմոցի տեսքին։ Օրանժերեյնայա փողոցի երկայնքով երկու շենքերն էլ ունեն նմանատիպ քարե պարիսպ։ Տունը ունի Г-աձև տեսք, երկհարկանի է, ունի բարձր նկուղ։ Առաջին հարկը վերջնամշակված է ռուստաքարով, իսկ պատուհանների որմնախորշերը հասնում են մինչև պատի խորք։ Երկրորդ հարկի պատուհանները զարդարված են զարդաքիվերով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:1825 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ
Վահե Զիրոյան
Վահե Զիրոյան, հայ դերասան։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1990 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Երևանում, Զիրոյանների ընտանիքում։ 1997 թվականից հաճախել է Սամվել Գևորգյանի անվան թիվ 189 միջնակարգ դպրոցը։ Մեկ տարի անց՝ 1998 թ.-ին ընդունվել, 2004 թ.-ին ավարտել է Ավետ Տերտերյանի անվան երաժշտական դպրոցի դհոլ, դաշնամուր բաժինները։ 2007 թվականին միջնակարգ ուսուցման ավարտից հետո միանգամից աշխատանքի է անցնել որպես խոհարար։ Մեկ տարի անց՝ 2008 թվականին ընդունվել է Երևանի « Հայբուսակ » համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը։ Այնուհետև 2009 թվականին խաղացել է ՈՒՀԱ-ում (Ուրախների և հնարամիտների ակումբ), որում հաջողություններ գրանցելուց հետո համագործակցել է «32 ատամ» ակումբի հետ ։ Հենց այստեղից էլ սկսվեց երիտասարդ արվեստագետի կինոկարիերան։ 2012 թվականին ընդունվել է Երևանի Պետական կամերային թատրոն որպես դերասան ։ Նույն թվականին նկարահանվել է «Ես եմ» գեղարվեստական ֆիլմում։ 2014 թվականին նկարահանվել է Արա Երնջակյանի «Ժաննա» գեղարվեստական ֆիլմում։ 2015 թվականին նկարահանվել է «Որոգայթ» գեղարվեստական ֆիլմում, նույն թվականին նկարահանվել է նաև «Ուրիշի հոգին» հեռուստասերիալում։ Նկարահանվել է նաև տարբեր երաժշտական տեսահոլովակներում, որոնցից է Գարիկ Պապոյանի «Inside my head» երգի տեսահոլովակը ։ Չնայած նրան, որ արվեստագետի հակումը դեպի երաժշտություն սկիզբ է առել դեռևս մանկուց, այն իր ուրույն դրսևորումն ունեցավ 2014 թվականին, երբ 23-ամյա Վահեն իր մասնակցությունն ունեցավ «Հայաստանի ձայնը» երաժշտական նախագծում, ուր ակնհայտ ձայնային տվյալները նրան հասցրին մինչև նոկաուտ փուլ  ։ Արվեստից բացի դերասանի կյանքի անբաժան մասն է կազմում սպորտը. նախընտրում է ֆուտբոլ, բասկետբոլ, բոքս, սումո,լող։
Թատրոն
Վահե Զիրոյանը 2012 թվականից մինչ օրս աշխատում է Երևանի պետական կամերային թատրոնում, որտեղ նրա մասնակցությամբ բեմադրվել են մի շարք ներկայացումներ, որոնցից են. «Կառավարական համերգ», «Ալբանիա+», «Սիրո խոստովանություն Երևանին» և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Յուսվայի շրջան
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յուսվա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3080,4 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22385 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,27 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1925 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Բրիլկինի դաստակերտ
Բրիլկինի դաստակերտ (Уса́дьба Бры́лкина), պատմական շենքերի համալիր Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1810-ական թթ.-ին։ Համարվում է մշակութային ժառանգության օբյեկտ ։ Գտնվում է Սրեդնյայա փողոցի թիվ 24 և 26/8 տներում, Օրանժերեյնայա փողոցի անկյունում։
Պատմություն
Թաղամասի առաջին տունը կառուցվել է 1746 թվականին Ս. Ի. Չևակինսկու նախագծով։ Փողոցի անկյունում գտնվող նոր տունը (այժմ՝ տուն 26/8),  որի առաջին հարկը կառուցված էր աղյուսից, երկրորդը՝ փայտից, կառուցվել է  (հավանաբար՝ վերակառուցվել) 1810-ական թվականներին։ Միևնույն ժամանակ կառուցվել է մեկհարկանի քարե կցաշենքը, ներկայիս թիվ 24 տունը։ Տների ճարտարապետը հավանաբար Վասիլի Ստասովն է։ Հայտնի է, որ 1857 թվականին տները պատկանել են վաճառական Մ. Ի. Յաշումովի այրուն։ 1877 թվականին նոր սեփականատիրոջ՝ արքունի խորհրդական Ի. Ա. Բրիլկինի համար ճարտարապետ Ն. Ս. Նիկիտինի նախագծով կառուցվել է երկրորդ հարկով կցաշենքը, իսկ գլխավոր տունն ընդարձակվել է։ 20-րդ դարի սկզբին տունը պատկանել է Ն. Ա. Տիրանին, որի մեջ ստեղծվել է Ցարսկոյե Սելոյի հասարակական ժողովը։ Հայրենական մեծ պատերազմից հետո նախկին գլխավոր տունը վերակառուցվեց. փայտե երկրորդ հարկը քանդվեց և փոխարինվեց քարով ։
Ճարտարապետություն
Գլխավոր տունը կառուցված է կլասիցիզմի ոճով։ Առավել բնորոշ է եռակի պատուհանով կլոր անկյունը, որը փոխարինվել է քարով և համալրվել պատշգամբով։ Վերակառուցումը հետո կցաշենքը ստացել է էկլեկտիզմի շունչ  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1810 հիմնադրումներ
Յուռլայի շրջան
Յուռլայի շրջան (Юрлинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յուրլա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3803,2 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9600 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,52 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1924 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ