cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Աստվածաշնչի ժամանակագրություն
Վերջերս, 17-18-րդ դարում, Արմաղի արքեպիսկոպոս Ջեյմս Ուշերը (1625-1656) և Իսահակ Նյուտոնի (1642-1727) մակարդակի գիտնականները կարծում էին, որ ստեղծման ժամանակաշրջանը հայտնի է Աստվածաշնչից։ Այսօր Ծննդոցի արարման պամությունը վաղուց անհայտացել է լուրջ տիեզերագիտությունից, նախահայրերը և Ելք-ն այլևս ներառված չեն Հին Իսրայելի լրջագույն պատմության մեջ, և գրեթե համընդհանուր ընդունված է, որ Հեսուի գիրքը և Դատավորների գիրքը պատմական քիչ արժեք ունեն։ Նույնիսկ կասկածի տակ է առնվում Միացյալ Միապետությունը, և չնայած գիտնականները շարունակում են կատարել առաջարկություններ Թագավորների գրքերի ժամանակագրությունը համաձայնեցնելու վերաբերյալ, բայց «քիչ համաձայնություն կա վիճահարույց տվյալների հետ վարվելու ընդունելի մեթոդների վերաբերյալ»։
Նախամասսորական ժամանակագրություններ
Դարերի ընթացքում, երբ մշակվեցին աստվածաշնչյան տեքստերն ու կանոնները, աստվածաբանական ժամանակագրությունը ի հայտ եկավ կազմման տարբեր փուլերում, թեև գիտնականները առաջարկել են տարբեր տեսություններ`այդ փուլերն ու ժամանակի սխեմատիզացիաները նույնացնելու համար։ Այս ժամանակագրությունները ներառում են.
Այլ ժամանակագրություններ ՝ Սեպտուագինտա, Սամարիական, Հոբելյաններ, Սեդեր Օլամ
Հրեական Աստվածաշնչի կանոնական տեքստը կոչվում է «Մասսորական տեքստ», մի տեքստ, որը հրեական ռաբբիները պահպանել են մ.թ. 7-րդ և 10-րդ դարերի սկզբներից։ Այնուամենայնիվ, կան ևս երկու հիմնական տեքստեր ՝ Սեպտուագինտա և Սամարիական Պենտատեուչ։ Սեպտուագինտան օրիգինալ հրեական Աստվածաշնչյան սուրբ գրքերի հունական թարգմանություն է։ Ենթադրվում է, որ Սեպտուագինտայի առաջին հինգ գրքերը, որոնք հայտնի են որպես Թորա կամ Պենտաթոեուչ, թարգմանվել են մ.թ.ա. 3-րդ դարի կեսերին, իսկ մնացած տեքստերը թարգմանվել են մ.թ.ա. 2-րդ դարում ։ Այն հիմնականում համաձայնվում է Մասսորական տեքստի հետ, բայց ոչ դրա ժամանակագրության հետ։ Սամարիական տեքստը սամարիական համայնքի կողմից պահպանած տեքստն է։ Այս համայնքը թվագրում է մ.թ.ա. վերջին մի քանի դարերի ինչ-որ ժամանակաշրջանից ՝ ճիշտ այն ժամանակ, երբ վիճարկվում է, և, ինչպես Սեպտուագինտան, ժամանակագրության մեջ զգալիորեն տարբերվում է Մասսորական տեքստից։ Ժամանակակից գիտնականները Մասսորական տեքստը մյուս երկուսից վեր չեն համարում․ Մասսորականը երբեմն ակնհայտորեն սխալ է, ինչպես, օրինակ, երբ ասվում է, որ Սավուղը սկսեց թագավորել երկու տարեկան հասակում և թագավորեց մեկ տարի ։ Ավելի հավանական է, որ բոլոր երեք տեքստերը ունեն հստակ նպատակ, որը պատմությունը գրելն չէ այն աստիճան, որ բերվի այն  պատմության գագաթնակետը ներկայացնող կետի։
Սամարիական Պենտաթեուչում «ծագումնաբանությունները և պատմությունները ձևավորվել էին ՝ երաշխավորելու համար 3000 տարուց բաղկացած ժամանակագրություն՝ արարչագործությունից մինչև Քանանի իսրայելցիներով բնակեցումը։ Այս մասին հայտնում է Նորթկոտը ՝ որպես «Պրոտո-ՍՊ ժամանակագրություն», ինչպես բնութագրված էր Ջոն Սկիների կողմից (1910), և նա ենթադրում է, որ հնարավոր է՝ այդ ժամանակագրությունը երկարաձգվել է Երկրորդ Տաճարի վերակառուցումը դնելու համար նույնիսկ ԱՄ 3900-ին՝ երեք 1,300 տարվա փուլ։ Պենտատեուչի Սեպտուագինտայի վարկածում իսրայելացիների ժամանակագրությունը երկարաձգվում է 4,777 տարի ՝ սկսած արարումից մինչև Երկրորդ տաճարի ավարտը, ինչպես վկայում է Կոդեքս Ալեքսանդրինուս ձեռագիրը։ Այս հաշվարկն առաջանում է միայն Սեպտուագինտան լրացնելով Թագավորների ժամանակագրությամբ։ Սեպտուագինտայի ժամանակագրության առնվազն 3 տարբերություն կա. Եվսեբիուսը օգտագործեց մեկ տարբերակը, որին այժմ կողմնակից էր Հյուզին և ուրիշները։ Նորթկոտը պնդում է, որ Սեպտուագինտայի օրացույցը կոչված էր ցույց տալու՝ արարումին մինչև ժամանակակից Պտղոմեոսյան Եգիպտոս 5000 տարի է՝ մոտ մ.թ.ա. 300թ․-ին ։
Մ.թ.ա. 2-րդ դարի Հոբելյանների գիրքը սկսվում է Արարչագործությամբ և չափում է ժամանակը տարիներով, տարիների «շաբաթներով» (յոթ տարվա խմբեր), և հոբելյաններով (յոթերի յոթ), այնպես որ, Արարչագործությունից մինչև Քանանի բնակեցումը, օրինակ, ճիշտ հիսուն հոբելյան է (2450 տարի)։
Քրիստոնեական օգտագործումը և աստվածաշնչյան ժամանակագրության մշակումը
Վաղ եկեղեցու հայր Եվսեբիուսը (մ.թ. 260–340), փորձելով Քրիստոսին ժամանակագրության մեջ տեղավորել, դրեց նրա ծնունդը ԱՄ 5199 թվին, և դա դարձավ ընդունված ամսաթիվ Արևմտյան եկեղեցու համար։ Երբ մոտենում էր ԱՄ 6000 (մ.թ. 800) տարին, մեծանում էր վախը, որ աշխարհի վերջը մոտ է, մինչև որ Բեդա Պատվելին կատարեց իր սեփական հաշվարկները և պարզեց, որ Քրիստոսի ծնունդը տեղի է ունեցել ԱՄ 3592 թվականին, որը թույլ էր տալիս ևս մի քանի դար մինչև ժամանակի վերջը։
Մարտին Լյութերը (1483–1546) շեշտը փոխեց Քրիստոսի ծնունդից դեպի Գործք 15-ի առաքելական խորհուրդը, որը նա տեղադրեց ԱՄ 4000 տարում, հավատալով, որ դա նշանավորեց այն պահը, երբ վերացվեց Մովսիսական օրենքը և սկսվեց շնորհի նոր դարաշրջանը։ Սա լայնորեն ընդունվեց եվրոպական բողոքականների շրջանում, բայց անգլալեզու աշխարհում արքեպիսկոպոս Ջեյմս Ուշերը (1581–1656) հաշվարկեց մ.թ.ա. 4004 թվականը արարչության համար։ նա առաջինը չէր, ով հասավ այս արդյունքին, բայց նրա ժամանակագրությունն այնքան մանրամասն էր, որ նրա ամսաթվերը ներառվել են անգլիական Աստվածաշնչերի լուսանցքում հետագա երկու հարյուր տարվա ընթացքում։ Այս հայտնի 4000 տարվա աստվածաբանական ժամանակաշրջանը, որն ավարտվում է Հիսուսի ծնունդով, տարբերվում է այն 4000 տարվա ժամանակաշրջանից, որը հետագայում առաջարկվել է միայն Մասսորական տեքստի համար, որն ավարտվում է մ.թ.ա. 164 թվականին Տաճարի վերընծայմամբ ։
Իսրայելացի թագավորները
Միապետության ժամանակագրությունը, ի տարբերություն ավելի վաղ ժամանակաշրջանների, կարելի է ստուգել ոչ աստվածաշնչյան աղբյուրներից և, ընդհանուր առմամբ, ճշգրիտ է թվում։ Սա առաջացնում է այն հեռանկարը, որ Թագավորների գրքերը, որոնք միավորում են հրեա թագավորներին գահ բարձրանալու և թագավորման տևողությամբ («Հուդայի թագավոր X-ը գահ է բարձրացել Իսրայելի թագավոր Y-ի իններորդ տարում և ղեկավարել n տարի»), կարող են օգտագործվել միապետության ժամանակագրությունը վերակառուցելու համար, բայց այս առաջադրանքն, իրականում, խրթին է։ Խնդիրն այն է, որ գրքերը պարունակում են բազմաթիվ հակասություններ. Օրինակ, Հուդայի Ռոբովամը և Իսրայելի Հերոբովամը սկսեցին իշխել միառժամանակ (1 Թագավորներ 12), և քանի որ Հուդայի Ահազիան և Իսրայելի Հորամը սպանվեցին միառժամանակ (1 Թագավորներ 9։24, 27), նույն ժամանակը պետք է անցներ երկու թագավորություններում էլ, բայց հաշվարկը ցույց է տալիս, որ անցնում է 95 տարի Հուդայում և 98-ը ՝ Իսրայելում։ Կարև ասած, «սինխրոնիզմին վերաբերող տվյալները հայտնվեցին անհուսալի հակասության մեջ թագավորումների տևողություններին վերաբերվող եղած տվյալների հետ»։
Հնարավոր է, որ հակասությունները համաձայնեցնելու ամենատարածված փորձը եղել է Էդվին Ռ. Թիելենի առաջարկած «Հրեա թագավորների խորհրդավոր թվերը» (1951-1983 թվականների միջև երեք հրատարակություն), բայց նրա գործը լայն քննադատության է ենթարկվել ի թիվս այլ բաների հետ «անհամար» համազեկուցումներ ներդնելու, «օրացույցների բարդ համակարգ» կառուցելու և հաշվարկման «եզակի» օրինակներ օգտագործելու համար. արդյունքում, նրա հետևորդը հիմնականում գիտնականների շարքում է «հավատարիմ... սուրբ գրությունների բացարձակ ներդաշնակության վարդապետությանը» (այս քննադատությունը կարելի է գտնել Բրևարդ Չիլդսի՝ «Հին Կտակարանի ներածությունը՝ որպես Սուրբ գրություն» գրքում)։ Թիելենի աշխատանքում թույլ կողմերը առիթ են հանդիսացել, որ հետագայում գիտնականները շարունակեն առաջարկել ժամանակագրություններ, բայց, թագավորների մասին վերջերս արված մեկնաբանության խոսքերով, «քիչ համաձայնություն կա վիճահարույց տվյալների հետ վարվելու ընդունելի մեթոդների վերաբերյալ»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աստվածաշունչ Կատեգորիա:Ժամանակագրություն Կատեգորիա:Կրոն Կատեգորիա:Պատմություն Կատեգորիա:Թագավորություններ
Ցեզար Կյուի
Ցեզար Անտոնովիչ Կյուի (César Cui, Цезарь Антрнович Кюи, ), ռուս կոմպոզիտոր, երաժշտական քննադատ, ռազմական ինժեներ և գիտնական, ինժեներ-գեներալ (1904)։ 1857 թվականին ավարտել է Նիկոլաևյան ինժեներական ակադեմիան (1878 թվականից՝ նույն ակադեմիայի ադյունտ-պրոֆեսոր, 1880 թվականից՝ պրոֆեսոր, 1891 թվականից՝ վաստակավոր պրոֆեսոր)։ Կյուիի երաժշտի ձևավորմանը նպաստել է Ա. Ս. Դարգոմիժսկու, Մ. Ա. Բալակիրևի, Վ. Վ. Ստասովի հետ ունեցած ծանոթությունը։ Հզոր խմբակի անդամներից էր։ 1864 թվականից հանդես է եկել որպես երաժշտական քննադատ, պաշտպանել երաժշտության մեջ ռեալիզմի և ժողովրդայնության սկզբունքները, պրոպագանդել Մ. Ի. Գլինկայի, Ա. Ա. Դարգոմիժսկու և «Նոր ռուսական երաժշտական դպրոցի» երիտասարդ ներկայացուցիչների երկերը, նաև արտասահմանյան երաժշտության առաջադեմ նորարարական հոսանքները։ Կյուիի «Վիլյամ Ռատկլիֆ» օպերան արտացոլում էր «Հզոր խմբակի» առաջադեմ գեղագիտական դրույթները։ Գրել է 14 օպերա, այդ թվում՝ «Անջելո», «Կապիտանի աղջիկը», 4 մանկական օպերա, ստեղծագործություններ նվագախմբի, դաշնամուրի, ջութակի, թավջութակի համար, խմբերգեր, վոկալ անսամբլներ։ Հետաքրքրական են ռոմանսները (250-ից ավելի), այդ թվում հայկական ռոմանսների շարքը՝ «Հայի արյունը», «Ինչպես հզոր մրրիկ», «Երազ», «Նրան», «Մշուշն եկավ թևը փռեց», «Մարտիկի մահը», որոնք հրատարակվել են «Արցունքներ» գեղարվեստական-երաժշտական ալմանախում։ Հեղինակ է ամրաշինությանը վերաբերող կապիտալ աշխատությունների։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո անցել է սովետական իշխանության կողմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս երաժշտական քննադատներ Կատեգորիա:Ռուս ռազմական ինժեներներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորներ Կատեգորիա:Ռուս դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ռուս ճարտարագետներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Գոհար Ղուկասյան
Գոհար Բաղդասարի Ղուկասյան, հայ համաճարակաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1971), պրոֆեսոր (1990)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ (1968)։ Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի հայկական մասնաճյուղի իսկական անդամ (2001)։
Կենսագրություն
Գոհար Ղուկասյանը ծնվել է 1925 թվականին ՌԴ Կրասնոդարի երկրամասի Արմավիր քաղաքում։ 1947 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ Նույն թվականից աշխատել է Արտո Ալեքսանյանի անվան համաճարակաբանության, վիրուսաբանության և բժշկական մակաբուծաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտում, 1979 թվականից՝ համաճարակաբանության և իմունաբանության լաբորատորիայի վարիչ, 1979-2001 թվականներին, միաժամանակ՝ փոխտնօրեն ։
Գինու գավաթով աղջիկը
«Գինու գավաթով աղջիկը» (հոլ.՝ Dame en twee heren), Յան Վերմեերի նկարներից՝ նկարված 1659-1660 թվականներին։ Ներկայումս այն պահպանվում է դուքս Անտոն Ուլրիխի թանգարանում,որը գտնվում է Գերմանիայի Բրաունշվայգ քաղաքում։ Նկարի ներքևի ձախ մասում ապակու վրա երևում է հեղինակի ստորագրությունը «IV Meer» :
Գոհար Ղուկասյան
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են գրիպի, սալմոնելոզների և աղիքային այլ վարակիչ հիվանդությունների համաճարակաբանության և կանխարգելման, օրգանիզմի անընկալունակության վրա հակաբիոտիկների ազդեցության հարցերին։ 191 գիտական աշխատությունների և 2 հայտանգործությունների հեղինակ է.
Գինու գավաթով աղջիկը
Առաջին անգամ նկարը հիշատակվում է 1696 թվականի մայիսի 16-ին կայացած Հակոբ Դիսսուիսի մազմակերպած աճուրդի ժամանակ՝ «Ուրախ ընկերակցություն է տոնվում սենյակում» անունով՝ նախնական 73 ֆլորինով։ Հետագայում այն հայտնվում է Անտոն Բրաունշվերի հավաքածուի 1710, 1744 և 1776 թվականների գույքագրի մեջ։ Նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակ մինչև 1815 թվականը պահվում է որպես նվաճում։
Գոհար Ղուկասյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժշկուհիներ Կատեգորիա:Հայ համաճարակաբաններ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Պահեստատուփ
Պահեստատուփ, բազմակի լիցքավորված հրազենում (կարաբիններ, հրացաններ, ատրճանակներ, գնդացիրներ (բացառությամբ փամփուշտների տուփի հետ օգտագործվողների) և այլն) պահունակը պարկուճ է որոշակի կարգով փամփուշտներ տեղադրելու համար, դրանք հերթափոխով սնուցելու մեխանիզմով։
Գինու գավաթով աղջիկը
Նկարն ակնհայտորեն նման է և էսթետիկական մոտեցում ունի Վերեմեերի մյուս երկու «Գինու գավաթը» և «Երաժշտության ընդհատված դաս» ստեղծագործությունների հետ։ Մի քանի տարրեր ամբոջությամբ նույնն են, օրինակ՝ բաց պատուհան՝ վիտրաժային նկարներով (հավանաբար Ժանետտա Վոգել, Վերմեերի կնոջ հարևանուհին)):
Պահեստատուփ
Խանութի դիզայնը նախատեսում է մեխանիզմ (սովորաբար զսպանակով) փամփուշտների հերթափոխ մատակարարման համար կամերային գծին։ Խանութը կարող է լինել անջատվող կամ անբաժանելի; լիցքավորեք մեկ փամփուշտ, սեղմակով կամ փամփուշտների փաթեթով։ Անջատվող պահունակները ներառված են զենքի մոդելի հետ և տեղափոխվում են պահունակների կամ ժիլետների բեռնաթափման պայուսակի մեջ՝ զինվորի տեխնիկայի վրա։ Անհատական խանութները նկարագրված են ստորև։
Գինու գավաթով աղջիկը
Նկարում պատկերված է մի տղամարդ, որը մի բաժակ գինի է մատուցում կնոջը:Կինը վառ կարմիր մետաքսե զգեստ է հագել՝ հավանաբար գայթակղելու նպատակով։ Նա ժպտալով նայում է նկարը դիտողին:Նրա հայացքի մեջ կարելի է կարդալ կոկետություն, թեթև արբածություն։ Ֆոնի հետին մասում նստած է երկրորդ տղամարդը, որը, ձեռքը սեղանին հենած, մտազբաղ նայում է մի կողմ։ Նրա արտաքին տեսքը մելանխոլիկ է, որը կարող է առաջացած լինել խանդի պատճառով։ Կապույտ սփռոցով ծածկված և լավ լուսավորված սեղանի վրա պատկերված է նատյուրմորտ՝ մետաղական սկուտեղի մեջ մրգեր և կերամիկական սափոր՝ սպիտակ կտորի վրա դրված։
Այդպիսի թեմաներ հաճախ էր հանդիպում այդ ժամանակաշրջանի գեղանկարչության մեջ (օրինակ՝ Պիտեր դե Հոոխի «Զինվորների հետ խմող կինը» (1658 թվական) գտնվում է Լուվրում) ): Միայն թե Բերմեերի գործերն առանձնանում են կերպարներ ավելի խորը հոգեբանական մշակմամաբ։ Կտավի իմաստը, հավանաբար, չափավորության կոչ է՝ արտահայտված այլաբանությամբ։ Պատուհանի վիտրաժները հակադրվում են սենյակում գտնվողների վարքագծին :Պատից կախված նախնիներից մեկի դիմանկարը, հավանաբար, նույն նպատակին է ծառայում։
Պահեստատուփ
Պատմություն
Պահեստատուփերը առաջին անգամ օգտագործվել են Չինաստանում 12-րդ դարում՝ կրկնվող խաչադեղերի ձևավորման մեջ։ Գոյություն ունեին նաև մեկ կրակոց հրացանների պահունակ տարբերակներ; այդպիսի «Էրսաց պահեստատուփ»-ը փամփուշտներով տուփ էր, որը ամրացված էր կափարիչի մոտ՝ ձեռքով վերաբեռնման գործընթացը արագացնելու համար։ Նմանատիպ սարքեր, մասնավորապես, օգտագործվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Բերդան համակարգի հրացաններով։ Հրազենի նախագծման գործընթացում օգտագործվել են տարբեր պահունակներ։ Խանութների տեսակները տարբերվում են՝ կախված.
Գինու գավաթով աղջիկը
Պատկերի անթերի խորությունը հստակ տեսանելի է նկարի սկզբնամասի լուսավորված սալիկապատված հատակի վրա։ Նկարը համարվում է վարպետի հասուն դարաշրջանի գլուխգործոցներից մեկը։ Տարբեր տեխնիկայի օգտագործումը՝ քողարումից մինչև ամենափոքր տարրեր, հնարավորություն է տալիս ավելի իրատեսորեն փոխանցել տարբեր օբյեկտների մակերեսները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1660 նկարներ Կատեգորիա:Յան Վերմեերի նկարներ
Պահեստատուփ
Պահեստատուփի տուփաձևը
Տուփի ամսագրում (հաճախ սխալմամբ կոչվում է «տեսահոլովակ», խոսակցականում՝ եղջյուրներ) փամփուշտները դասավորված են զուգահեռաբար։ Խանութների ամենատարածված տեսակը. Նրանք կարող են լինել շարժական և ոչ շարժական (ոչ շարժական)։ Դրանք կարող են լինել նաև մեկ շարքով, երկշարք՝ փամփուշտների աստիճանական դասավորությամբ, երբեմն՝ չորս շարքով, բաղկացած երկու երկշարք խցիկներից, որոնք վերածվում են մեկ երկշարքի ավելի մոտ պարանոցին։ Շարժականները կարող են լինել ուղիղ (սովորաբար գլանաձև փամփուշտի դեպքում, ինչպես PM-ում, APS-ում, MP-38/40-ում, STEN-ում կամ Uzi-ում) և կոր (կամ հատվածային, սովորաբար կոնաձև կամ շշի ձևի դեպքում)։ փամփուշտ, ինչպես PPSh-41, PPS-43, AK, RPK կամ M16, որոնք երբեմն կոչվում են «եղջյուրներ» առօրյա կյանքում և «բանան» անգլիական ավանդույթում)։
Նրանք առանձնանում են բարձր հուսալիությամբ և օգտագործման հարմարավետությամբ, բայց սովորաբար ունեն փոքր հզորություն (բացառությամբ չորս շարքերի)։ Օգտագործվում են նաև մի քանի (սովորաբար երկու կամ երեք) տուփի ամսագրեր իրար ամրացնելու համար տարբեր մեթոդներ՝ վերաբեռնումն արագացնելու համար։
Թմբուկի պահեստատուփը
Գլանաձև պահարան, որում փամփուշտները դասավորված են մեկ կամ մի քանի շարքերում թմբուկի առանցքին զուգահեռ պատերի մոտ (հաճախ սխալմամբ կոչվում են «սկավառակ»)։ Այն ունի մեծ տարողունակություն, բայց ծանր է և օգտագործման համար ավելի քիչ հարմար, սնուցման զսպանակը հաճախ ծալվում է առանձին՝ մատներով կամ հատուկ բանալիով։ Օգտագործվում է որոշ թեթև գնդացիրների և գնդացիրների մեջ, հազվադեպ՝ ինքնալիցքավորվող ատրճանակներում, գնդացիրներում, միայնակ գնդացիրներում և ինքնալիցքավորվող որսորդական հրացաններում։ Թմբուկի պահունակի փոքր հզորության տարբերակները որոշ հրացանների վրա օգտագործվել են որպես չշարժվող տարբերակներ (Johnson M1941): Չշփոթել աշտարակի հետ։ Կան նաև երկու թմբուկավոր ամսագրեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փամփուշտներ
1953 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլներն ըստ Billboard ամսագրի
1953 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլները (անգլ.՝ Billboard Year-End Hot singles of 1953), Billboard ամսագրի ամենահայտնի սինգլների վերջնական ցուցակը, ըստ 1953 թվականի վաճառքի տվյալների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Billboard-ի չարթեր
(3781) Դուֆեկ
(3781) Դուֆեկ (Dufek), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,842414 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6259 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,059 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1750,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,205671 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,05° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արթուր Կյուչարիանց
Արթուր Գրիգորի Կտուչարիանց, բժշկական ծառայության գեներալ-մայոր (1943)։
1914 թվականին ավարտել է Կիևի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը, 1917 թվականին՝ Հնէաբանության ինստիտուտը, 1924 թվականին՝ Մոսկվայի Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան։ Խորհրդային բանակում ծառայել է 1918 թվականից, 1918-1934 թվականներին եղել է տարբեր զինվորական սանիտարական վարժությունների պետի տեղակալ և պետ։ 1934-1940 թվականներին ղեկավարել է Լենինգրադի Ս. Մ. Կիրովի անվան ռազմա-բժշկական ակադեմիան։ 1941 թվականին նշանակվել է Լենինգրադյան ռազմաճակատի բուժանձնակազմի կատարելագործման դասընթացների պետ։ Կտուչարիանցի գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են զորամասերի բժշկական ծառայության կազմակերպման հարցերին։
Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի և Կարմիր աստղի շքանշաններով։
Մակոլեյ Կալկին
Վաղ տարիները
Մակոլեյ Կալկինը ծնվել և մեծացել է Մանհետենյան Ստորին Իստ-Սայդ թաղամասում։ Նրա հայրը դերասան Քրիստոֆեր Կորնելիուս Կալկինն է, իսկ մայրը Պատրիսիա Բրենտրապը։ Մակոլեյի ծնողները ապրում էին քաղաքացիական ամուսնությամբ։ Մակոլեյի անունը դրվել է ի պատիվ գրող Թոմաս Բաբինգտոն Մակոլեյի և հայտնի ամերիկացի Կիտ Կարսոնի։ Նա ընտանիքում երրորդ երեխան է։ Մակոլեյն ունի 4 եղբայր՝ Շեյն Արլիսս (ծնվել է 1976 թվականին), Կիրան Կայլ (ծնվել է 1982 թվականին), Քրիստիան Պատրիկը (ծնվել է 1987 թվականին) և Ռորի Հյու (ծնվել է 1989 թվականին), և 2 քույր՝ Դակոտա (1978-2008) և Քուին Քեյ (ծնվել է 1984 թվականին)։ Մակոլեյը դերասանուհի Բոնի Բեդելի զարմիկն է։
Մակոլեյի ծննդյան ժամանակ նրա ընտանիքը այնքան էլ կայուն վիճակում չէր։ Մայրը հեռախոսավարուհի էր աշխատում, իսկ հայրը այդ ժամանակ հրաժեշտ է տալիս իր դերասանական կյանքին և աշխատանքի է անցնում տեղի կաթոլիկ եկեղեցում, և ընտանիքն ապրում էր փոքր բնակարանում։ Մակոլեյը դաստիարակվել է կաթոլիկ եկեղեցու կանոններով, իսկ 5 տարեկանում նա հաճախում է Սբ. Հովսեփի կաթոլիկ դպրոց, մինչդեռ նա չէր հաճախում մանկական դպրոց։ Որոշ ժամանակ Կալկինը զբաղվել է բալետով և պարերով։
Կարիերան
Դերասանական ճանապարհը սկսվում է 4 տարեկանից, երբ նա խաղաց Նյու Յորքի ֆիլհարմոնիկ թատրոնում։ Առաջին ֆիլմը, որտեղ նա դեր ստացավ, 1985 թվականին նկարահանված «Կեսգիշերին» (The Midnight Hour) ֆիլմն էր, որտեղ նա մարմնավորում էր երկրորդական կերպար։ Ամբողջական ֆիլմը, որտեղ նա նկարահանվեց, «Հավասար հնարավորություններ» (The Equalizer) ֆիլմն էր։ Առաջին գլխավոր դերը, որ նա ստացավ, «Հորեղբայր Բաք» ֆիլմում էր, որը նկարահանվեց 1989 թվականին, որտեղ նրա հետ նկարահանվել է Ջոն Քենդը։
1990 թվականին էկաններին հայտնվեց «Տանը մենակ» ֆիլմը, որը Կալկինի ճանապարհին ճակատագրական եղավ։ Կեվին Մակ-Կալիստերի դերը նրան բերեց առաջին մրցանակը՝ Ոսկե գլոբուս և «Տարվա փոքրիկ» տիտղոսը, իսկ նրա վճարը կազմում էր 100 հազար դոլար։ Ամերիկական և համաշխարհային տոմսարկղում ֆիլմը հավաքեց ավելի քան 500 միլիոն դոլար և գրանցվեց Գինեսի ռեկորդների գրքում, որպես առավելագույն գումար վաստակած կատակերգություն։ Մակոլեյի գլխավոր մենեջերը դարձավ նրա հայրը, բայց հորը որդին չէր հետաքրքրում, այլ նրա վաստակած գումարները, որոնք գնալով աճում էին։
Մեկ տարի անց նկարահանվեց «Իմ աղջիկը» ֆիլմը, որի դիմաց Կալկինը ստացավ ավելի քան մեկ միլիոն դոլար։ Նրա հետագա ֆիլմերից շատերը չէին տարբերվում Կևինի դերից, իսկ նրանց վաճառքը գնալով իջնում էր։ Բացառություն եղավ «Տանը մենակ 2. Նյու Յորքում» ֆիլմը (Կալկինի վճարը հասավ 4 միլիոն դոլարի, նա առաջին երեխա դերասանն էր, ով վաստակեց այդքան մեծ գումար), որը վաստակեց ավելի քիչ քան ֆիլմի առաջին մասը (3 միլիոն դոլար), այնուամենայնիվ այն սիրվեց և առաջընթաց նկատվեց։ Հանդիսատեսը բացասական ընդունեց հոգեբանական «Լավ որդին» ֆիլմը, որտեղ Կալկինը որոշեց փոխել իր ոճը և դերը։ Կալկինի աստղային ճանապարհին հայրը որոշեց Մակոլեյի քույրերին և եղբայրներին ևս մտցնել դերասանական աշխարհ։ Շեյնի, Դակոտի և Քրիստիանի կարիերան շատ շուտ ավարտվեց, իսկ Քուինը «Լավ որդին» ֆիլմում խաղաց Մակոլեյի քրոջ դերը։ Քուինը դեր ստացավ նաև «Երազանք պահող փոքրիկը» մուլտսերիալում, որից հետո նրա կարիերան նույնպես ավարտվեց։ Դերասանական ճանապարհը կարողացան շարունակել միայն Կիրան և Ռորին, ովքեր սկզբում նկարահանվեցին Մակոլեյի հետ։
Կարիերայի մայրամուտը
Մակոլեյի հոր պահանջները (Մակոլեյի նկարահանման դիմաց վճարել միլիոններ) Մակոլեյի կարիերան կանգնեցրին լուրջ վտանգի առջև. հոլիվուդյան պրոդյուսերները չէին ցանկանում վերցնել Կալկինին միլիոնների դիմաց։ Բացի դրանից «Հոր հետ» ֆիլմում նա նոմինացվեց «հակա-Օսկար» մրցանակին և ստացավ Ոսկե Ազնվամորի «Ամենավատ տղամարդու դերը» տիտղոսում 1995 թվականին։ Այս անհաջողությունների հետ մեկտեղ խնդիրներ ծագեցին նաև ընտանիքում, որտեղ Պատրիսիայի և Քրիստոֆերի միջև վեճեր առաջացան՝ Կալկինին հատկացվող գումարների բաժանման հարցում (այս ժամանակ Կալկինի վաստակած ընդհանուր գումարը կազմում էր 35 միլիոն դոլար)։ Բացի այդ Քրիստոֆերը ստիպում էր, որ Կալկինը նկարահանվի ֆիլմերում, չնայած նրան, որ տղան շատ է հոգնում վերջին ժամանակները («Տերը» և «Հոր հետ» ֆիլմերի նկարահանումները անցկացվում էին զուգահեռ)։ Ծնողների միջև վեճերի պատճառով Կալկինը 1996 թվականին որոշում է կայացնում որոշ ժամանակով թողնել նկարահանումները (նա 13 տարեկան էր, իսկ «Հարուստ Ռիչին» դարձավ նրա վերջին մանկական ֆիլմը)։
Անձնական կյանքը
1998 թվականի հունիսի 21-ին Մակոլեյը ամուսնացավ դերասանուհի Ռեյչել Մայների հետ։ Նրանք ծանոթացել են Նյու Յորքի մանկական դպրոցում, որտեղ սովորել են միասին։ Ամուսնության ժամանակ երկուսն էլ 17 տարեկան էին։ Ռեյչելը դերասանուհի էր և նկարահանվում էր սերիալներում։ Այս ամուսնությանը վիճակված էր 2 տարվա կյանք։ Իրական ընտանեկան կյանքին նրանցից ոչ ոք պատրաստ չէր։ Հարաբերությունները դադարեցին 2000 թվականին, իսկ 2002 թվականին բաժանվեցին։ 2002 թվականի մայիսից հանդիպում էր Միլա Կունիսի հետ, բայց 2011 թվականի հունվարի 3-ին Կունիսի հրապարակախոսը հաղորդագրություն էր թողել, որ Կալկինը և Կունիսը բաժանվել են, սակայն մնացել են լավ ընկերներ։
2008 թվականին մահացավ Մակոլեյի մեծ քույրը՝ Դակոտան։ Նրան հարվածել էր ավտոմեքենան։ Դակոտային տեղափոխել էին հիվանդանոց, բայց հաջորդ օրը նա մահացավ։ 2012 դեկտեմբերի 21-ին լուրեր տարածվեցին, որ Կալկինը ինքնասպանության փորձ է կատարել։ Պատճառը Կունիսի հետ հարաբերությունների խզումն էր։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:1980 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:«Երիտասարդ դերասան» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Զրույց
Զրույց.
1․ (դիդակտիկայում) ուսուցման մեթոդ։ Կիրառվում է սովորողի մտավոր գործունեությունն ակտիվացնելու նպատակով։ Զրույցի ընթացքում սովորողը կրկնում և ամրապնդում է անցած նյութը, ձեռք բերում նոր գիտելիքներ։ Ի հայտ են գալիս սովորողի անևատական առանձնահատկությունները, մշակվում են տրամաբանորեն մտածելու, փաստերի և երևույթների միջև նոր կապեր հաստատելու, ուշադիր լսելու, վիճելի հարցերին քննադատաբար մոտենալու և կոլեկտիվ ձևով լուծելու կարողություններ են։ Զրույցը չի ընթանում խստորեն մշակված պլանով, կիրառվում է ուսումնական պրոցեսում այլ մեթոդների հետ զուգակցված։ Զրույցը բարոյական դաստիարակության մեթոդներից է։
Կատեգորիա:Ուսուցման մեթոդ Կատեգորիա:Հոգեբանություն
Պոպուլյարներ
Պոպուլյարներ (populares, - ժողովուրդ), գաղափարա-քաղաքական հոսանք Հռոմեական հանրապետությունում՝ մ․ թ․ ա․ 2-րդ դարի վերջին 1-ին դարին։
Պոպուլյարները արտահայտել են հռոմեական քաղաքացիների լայն զանգվածների՝ պլեբսի, առաջին հերթին՝ գյուղական պլեբսի, շահերը և հակադրվել օպտիմատներին։ Պոպուլյարների հենարանը ժողովրդական ժողովն էր, օպտիմատներինը՝ ծերակույտը։
Պոպուլյարների պայքարը
Պոպուլյարները պայքարել են ագրարային հարցի լուծման և հռոմեական պետության դեմոկրատացման համար։ Պոպուլյարների առաջնորդները, հազվադեպ բացառությամբ, պատկանել են նոբիլիտետին։ Պոպուլյարների հայտնի ներկայացուցիչներն էին Գրակոոս եղբայրները, մ․ թ․ ա․ 106 և 104 թվականների ժողովրդական տրիբուն Գայոս Գլավկիան, մ․ թ․ ա․ 103 և 100 թվականների ժողովրդական տրիբուն Ապուլեյոս Սատուրնինոսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքականություն
Սեսենայմ
Սեսենայմ (Sessenheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 2029 մարդ, բնակչության խտությունը` 221.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.18 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 30 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1445 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1134-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 311։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,5 %։ 1134 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1044 անձ (555 տղամարդ և 489 կին)։ Գործազուրկ են եղել 90 անձ (40 տղամարդ և 50 կին)։ 311 անաշխատունակներից 91-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 114-ը` թոշակառուներ, իսկ 106-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Յակովլևո (գյուղ, Տերբունսկի շրջան)
Յակովլևո (Яковлево), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Տերբունսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 337 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Տերբունսկի շրջանի բնակավայրեր
Հայնրիխ Պետերման
Հայնրիխ Պետերման (Julius Heinrich Petermann, ), գերմանացի նշանավոր լեզվաբան, արևելագետ, սեմագետ, հայագետ, հայերենի համեմատական ուսումնասիրության հիմնադիր, 1837 թվականից Բեռլինի համալսարանի պրոֆեսոր։
Հայագիտություն
Հայերենի մեջ հմտացել է Վենետիկի Մխիթարյանների մոտ։ 1852-1855 թվականներին ճանապարհորդել է Արևելքում (Դամասկոս, Երուսաղեմ, Կիլիկիա, Մոսուլ, Բաղդադ և այլն), որ և հիմք է դարձել «Ճանապարհորդություն դեպի Արևելք» երկհատոր աշխատության (1860-1861, 2-րդ հրատ. 1865), որտեղ հետաքրքրական տեղեկություններ է հաղորդում հայերենի մասին։ 1837 թվականին լույս տեսավ նրա հայտնի աշխատությունը՝ «Հայերենի քերականությունը»։ Այս գիրքը ունեցավ վերահրատարակություններ, առաջին վերահրատարակությունը՝ 1842 թվականին, երկրորդը՝ 1872 թվականին։
Քերականությունը բաղկացած է երկու մասից։ Առաջին մասը, որ ունի երեք գլուխ նվիրված է հնչյանաբանական-արտասանական միավորներին, գրությանը, կետադրությանը։ Այստեղ հեղինակն անդրադառնում է այբուբենին, ուղղագրությանն ու արտասանությանը (արևմտահայ, երկրորդ հրատարակության մեջ նաև արևելահայ), տալիս (հնչյունների դասակարգում, պարզաբանում է շեշտի, հնչյունազուգորդումների, վանկակազմության, համառոտագրությունների հետ կապված և հարակից այլ հարցեր։ Այս կապակցությամբ նա հաստատում է հնչյունական մի շարք համապատասխանություններ։ Համեմատության մեջ է առնում շուրջ 103 բառ։ Մերձավոր ցեղակցություն է տեսնում հայերենի ու իրանական լեզուների միջև։
Գրքի երկրորդ մասը նվիրված է հիմնականում խոսքի մասերին։ Այստեղ հեղինակը նախապես քննում է արմատների կազմությանն ու արմատատիպերին (հայերենի արմատի հնչյունական կաղապարներին) վերաբերող հարցեր։ Ճանաչում է յոթ հոլովում, հետևելով Գաբրիել Ավետիքյանին՝ գրաբարում զանազանում է վեց հոլով։ Ընդլայնում է դերանունների շրջանակը, տարբերակում է տասը խումբ։ Ընդունելությունը դիտում է որպես բայական աոանձին եղանակ։ Փորձում է բայաժամանակները ներկայացնել ինքնատիպ մեկնաբանությամբ։ Գրքի հաջորդ հրատարակություններում ավելացվում են տեքստեր, բառարան, քերականական վերլուծության նմուշ, գրականության ցանկ, կատարվում են մասնակի այլ փոփոխություններ։
Աշխատությունը կարևոր ներդրում էր հայերենագիտության պատմության մեջ։ Նրա շնորհիվ ամենից առաջ հայերենը ճանաչվեց որպես հնդեվրոպական լեզու և այն մտավ հնդեվրոպական լեզուների համեմատական քերականության ոլորտը, ինչ-որ չափով լույս սփռեց հայերենի ծագման ակունքների և նրա ցեղակցության հարցերի վրա։ Թեև այդ դիրքը նաև դարձավ «հայերենը-իրանական բարբառ (լեզու)» տեսության անկյունաքարը։ Սույն գրքի գրախոսականում, որի շնորհիվ Պետերմանի աշխատությանը ավելի մեծ համարում ձեռք բերեց, Լ. Դիֆենբախը ևս նպատակահարմար է գտնում հայերենը հատկացնելու «արիական» կամ մարապարսկական ճյուղին՝ իր հերթին նպաստելով նշված տեսության մասսայականացմանը, մինչև որ Հայնրիխ Հյուբշմանի կողմից այն հիմնավորապես հերքվեց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի հայագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Գերմանացի արևելագետներ‎ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Հայագետներ
Դոլգայա (Կոբրայի վտակ)
Դոլգայա (Долгая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նագորսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոբրա գետի աջ ափին՝ 161 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։ Գետը հոսում է հյուսիս ապա հյուսիս-արևելք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Կարտամիշ
Կարտամիշ (Картамиш), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1931 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կարտամիշ գյուղում բնակվել է 388 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,59 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 657,63 մարդ/կմ²։ Կարտամիշի գյուղական խորհրդի վարչական կենտրոնն է, որը, բացի այդ, ներառում է Կրուտոյարկա, Լոզովսկոյե, Նիկոլաևկա և Ստեպովոյե գյուղերը։
Աշխարհագրական դիրքը
Կարտամիշ գյուղը գտնվում է Բերեկա գետից (ձախ ափ) 2,5 կմ հեռավորության վրա։ 3 կմ հեռավորության վրա են գտնվում Կրուտոյարկա և Նիկոլաևկա գյուղերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1931 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պալիևկա (գյուղ, Յամպոլի շրջան)
Պալիևկա (Паліївка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պալիևկա գյուղում բնակվում էր 610 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ֆենին շրջան (Տեխաս)
Ֆենին շրջան (Fannin County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ 2009 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 32 999 մարդ, իսկ 2010 թվականին՝ 33 915 մարդ։ Շրջկենտրոնն է Բոնհամ (Bonham) բնակավայրը ։
Պատմություն
Շրջանը պաշտոնապես կազմավորվել է 1837 թվականին ։ Իր անվանումը ստացել է Տեխասի հեղափոխության մասնակից Ջեյմս Ֆենինի պատվին ։
Աշխարհագրություն
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Ֆենին շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 2330 կմ², որից 2310 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 21 կմ²-ն կամ 0,9 %-ը՝ ջրային տարածքները ։
Բնակչություն
Բնակչության թիվը 2000 թվականի դրությամբ կազմում էր 31 242 մարդ։ Առկա էր 11 105 տնային տնտեսություն և 7 984 ընտանիք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14 մարդ/կմ²։ Հաշվվում էր 12 887 բնակելի շինություն՝ 6 շինություն/կմ² խտությամբ։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 86,56 %, աֆրոամերիկացիներ – 7,96 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) – 0,92 %, ասիացիներ - 0,26 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ - 0,03 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 2,78 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 1,49 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 5,61 %-ը (անկախ ռասայից)։
Բնակչության տարիքային կազմը հետևյալն էր՝ 23,20% - մինչև 18 տարեկան, 8,90 % - 18-24 տարեկան, 28,60 % - 25-44 տարեկան, 23,20 % - 45-64 տարեկան և 16,10 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 38 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 113,80 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 116,90 տղամարդ։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Քվեմո Վաշլովանի
Քվեմո Վաշլովանի (ქვემო ვაშლოვანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խուլոյի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1044 մարդ ։
Ծղուկ (Սյունիքի մարզ)
Ծղուկ (նախկինում` Հայկավան, Բորիսովկա), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Սիսիանի տարածաշրջանում։ Գյուղը գտնվում է Որոտան գետի ձախ կողմում, մարզկենտրոնից 120 կմ հյուսիս-արևմուտք, ծովի մակերևույթից 2120-2160 մ բարձրության վրա։ Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և դաշտավարությամբ։ Գյուղից 1 կմ հյուսիս-արևելք, “Կալեր” կոչված վայրում կան հին բնակավայրերի հետքեր։ Սպանդարյանի ջրամբարի կառուցման պատճառով գյուղը տեղափոխվել է 1,5 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Ծղուկի մշտական բնակչությունը կազմել է 422, առկա բնակչությունը` 329 մարդ ։ Գյուղի սկզբնական բնակիչները եղել են մոլոկաններ, որոնք հետագայում տեղափոխվել են Հյուսիսային Կովկաս ։ 1920-ական թվականների սկզբից բնակվում են հայեր, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Պատմություն
Նախկինում գյուղը կոչվել է Բորիսովկա, իսկ 1925 թվականին կարճ ժամանակով կոչվել է նաև Հայկավան։ Ծղուկ անունը գյուղը ստացել է 1960-ական թվականներին՝ Ծղուկ գավառի անվամբ։ Գյուղի սկզբնական բնակիչները մալական ռուսներն էին, սակայն 1920-30-ական թվականներին նրանք փոխադրվել են Հյուսիսային Կովկաս։ Այստեղ ծնվել են սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Ս. Խ. Ավետիսյանը, դոկտոր-պրոֆեսոր Գ. Ս. Ղարիբյանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գյուղեր
Հերմ
Հերմ (Herm, Herm, Herm), Նորմանդյան կղզիների ոչ մեծ կղզի (մոտ 2 կմ²), Կոտանտեն թերակղզու արևմտյան ափի մոտ։ Պատկանում է Մեծ Բրիտանիայի Բրիտանական թագի Գերսնի շրջանին։ Բնակչությունը՝ 60 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ 1973 թվականին Մեծ Բրիտանիան միացել է ԵՄ-ին, այսինքն Նորմանդյան կղզիները, Մեն կղզին և Ջիբլարթարը մտնում են Եվրոպական Միություն Մեծ Բրիտանիայի Միացյալ Թագավորության և Հյուսիսային Իռլանդիայի անդամության միջոցով, և համարվում են ԵՄ մաքսային տարածք, բացառությամբ Ջիբրալթարի ։
Աշխարհագրություն
Հերմը Նորմանդյան կղզիներից ամենափոքրն է, որն ունի մշտական բնակչություն և ազատ մուտք։ Սակայն, ավտոմեքենաներ և հեծանիվներ կղզու վրա օգտագործել չի թույլատրվում։ Չնայած տեղաբնիկներին թույլ է տրվում օգտագործել կվադրոցիկլներ և մինի տրակտորներ։
Պատմություն
Կղզու վրա հայտնաբերվել են նոր քարի դարաշրջանի քարանձավեր, իսկ առաջին արձանագրված բնակավայրը թվագրվում է VI դարին։
Բնակչություն
Կղզու բնակչությունը կազմում է մոտ 60 մարդ (2005 թվականի դրությամբ), այնուամենայնիվ, Հերմն ունի դրոշ և զինանշան։ Կղզու բնակիչները խոսում են ֆրանսերեն լեզվով։
Տեսարժան վայրեր
Կղզու գլխավոր տեսարժան վայրը սպիտակ ավազով լողափն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորմանդյան կղզիներ
Մեծ Սարիար
Մեծ Սարիար, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Ախուրյանի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Գյումրիից մոտ 11 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Մեծ Սարիարի մշտական բնակչությունը կազմել է 335, առկա բնակչությունը` 329 մարդ ։ 1831 թվականիև մինչ օրս բնակիչները հայեր են, որոնց մի մասի նախնիները գաղթել են Արևմտյան Հայաստանի Բասենի գավառի գյուղերից ։
Մեծ Սարիարի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Մեծ Սարիարում կա Սուրբ Նշան (Սուրբ Խաչ) եկեղեցի (1907 թ.)։ Գյուղում կա նաև «Գրիգոր Ավետարան» անունով մատուռ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ախուրյանի շրջան Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գյուղեր
Խոշորապանելային կոնստրուկցիաներ
Խոշորապանելային կոնստրուկցիաներ, շինարարական կոնստրուկցիաներ, որոնցում կիրառվում են գործարանային պայմաններում պատրաստվող և մեծ չափեր ունեցող երկաթբետոնե հարթ տարրեր։ Խոշորապանելային կոնստրուկցիաների կիրառությունը սկսվել է 1940-ական թթ. և հիմնականում կապված է բնակարանային, հասարակական ու արդյունաբեռական շենքերի ինդուստրիալ շինարարության զարգացման հետ։
Տարբերում են խոշորապանելային անկարկաս և կարկասապանելային շենքեր։ Խոշորապանելային շենքերում բոլոր արտաքին բեռնվածքները կրում են հենց խոշորապանելային կոնստրուկցիաները, իսկ կարկասապանելային շենքերում դրանք հաղորդվում են կրող կարկասին, որը բաղկացած է հանգույցներում իրար միացված երկաթե կամ երկաթբետոնե սյուներից ու հեծաններից։
Վուպի Գոլդբերգ
Վուպի Գոլդբերգ (Whoopi Goldberg, իրական անունը՝ Քերին Էլեյն Ջոնսոն (Caryn Elaine Johnson), ), թատրոնի և կինոյի ամերիկացի դերասանուհի, պրոդյուսեր, սցենարիստ, հեռուստահաղորդավար։ Հոլիվուդի առավել հաջող աստղերից մեկը 1980-1990-ականներին։ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում Օսկար մրցանակի դափնեկիր է՝ «Ուրվական» ֆիլմում Օդա Մեյ Բրաունի կերպարը մարմնավորելու համար։
Խոշորապանելային կոնստրուկցիաներ
Կատեգորիա:Շինարարություն
Վուպի Գոլդբերգ
Կենսագրություն
Վուպի Գոլդբերգը ծնվել է 1955 թվականի նոյեմբերի 13-ին։ Նա ծնվել է Նյու Յորքում՝ աղքատ ընտանիքում։ Նրա դերասանական տաղանդը դրսևորվել է դեռ մանուկ հասակից։ 8 տարեկանից նա խաղացել է մանկական թատրոնում։ Երկար տարիներ Վուպին մոռացել է իր դերասանական տաղանդի մասին և աշխատել որպես գիշերային պահակ։ 1974 թվականին նրան հրավիրում են Սան Դիեգո` նոր թատրոնի խմբում աշխատելու։ Կինոյում նա առաջին դերը խաղացել է Սթիվեն Սփիլբերգի "Մանուշակագույն դաշտերը" ֆիլմում 1985 թվականին։ Գլխավոր դերը հիանալի կերպով ներկայացնելու համար արժանացել է «Ոսկե գլոբուս»-ի և «Օսկար»-ի։ Երկրորդ դերը "Ուրվական" ֆիլմում էր։
Նա խաղում է ամենատարբեր ժանրերում՝ կատակերգություններում, դետեկտիվներում, ֆանտաստիկ ֆիլմերի ժանրում և այլն։ Ընդհանուր առմամբ ավելի քան 100 դերակատարում է ունեցել կինոյում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կատակերգուներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:1955 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի բարի կամքի դեսպաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի բարի կամքի դեսպաններ Կատեգորիա:«Դրամա Դեսկ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի Օսկարի մրցանակակիրներ
Intesa Sanpaolo
Intesa Sanpaolo, «Intesa Sanpaolo»-ն իտալական բանկային խումբ է, որը առաջատարն է Իտալիայի բանկային ծառայությունների շուկայում և Եվրոգոտու խոշորագույն բանկային խմբերից մեկը՝ հիմնված Թուրինում, ունի զգալի ներկայացուցչություն Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայում։ Այն ֆինանսական կոնգլոմերատ է, բանկային գործունեությունից բացի զբաղվում է նաև ապահովագրությամբ և ակտիվների կառավարմամբ։ Հայտնի է նաև Ռուսաստանում և Իտալիայում արվեստի գործերի վերականգնման և ցուցահանդեսների ֆինանսավորմամբ։
Intesa Sanpaolo-ն ստեղծվել է 2007 թվականի հունվարի 1-ին երկու առաջատար իտալական բանկերի՝ Banca Intesa-ի և Sanpaolo IMI-ի միաձուլման արդյունքում։ Ռուսաստանում գործում է դուստր բանկ՝ «Բանկ Ինտեսա» ԲԲԸ։
Գործունեություն
Խումբը բաղկացած է հետևյալ ստորաբաժանումներից. Private banking՝ եկամուտների 10.6%-ը։ UBI Group-ը իտալական բանկ է, որը գնվել է 2020 թվականի օգոստոսին։
Գործունեության հիմնական շրջանը Իտալիան է, 2020 թվականին 19 միլիարդ եվրոյից նրան բաժին է ընկել 15,2 միլիարդը։
Բանկային խմբի գործունեությունը Իտալիայում
Բանկային խումբը առաջատար է Իտալիայի բանկային գործունեության գրեթե բոլոր ոլորտներում (մանրածախ հաճախորդներ, կորպորատիվ հաճախորդներ, հարստության կառավարում)։ Իտալիան ունի 4800 մասնաճյուղ, որոնք սպասարկում են ավելի քան 11,1 միլիոն հաճախորդի։ Intesa Sanpaolo-ի մասնաճյուղերն ու ներկայացուցչությունները 40 երկրներում սպասարկում են 19,5 միլիոն հաճախորդի։
2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դրությամբ Intesa Sanpaolo-ն Իտալիայում առաջինն է տրամադրված վարկերի (շուկայական մասնաբաժինը 15,1%), հաճախորդների ներգրավված միջոցների (16,7%), վստահված ակտիվների (23%) և ֆակտորինգի (32,4%) առումով։ Intesa Sanpaolo-ն վերահսկում է կենսաթոշակային ֆոնդերի շուկայի 23,8%-ը։
Գործունեություն Իտալիայից դուրս
Intesa Sanpaolo խմբի բանկային ցանցը միջազգային է և գործում է Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայում, ինչպես նաև Միջերկրական ծովի տարածաշրջանում։ Իտալիայից դուրս կան ավելի քան 1900 մասնաճյուղեր, որոնք սպասարկում են դուստր ձեռնարկությունների շուրջ 8,5 միլիոն հաճախորդների և մատուցում մանրածախ ու առևտրային բանկային ծառայություններ 13 երկրներում։ Կորպորատիվ հաճախորդների սպասարկման ոլորտում մասնագիտացած բանկի ներկայացուցչությունները գտնվում են 34 երկրներում, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ում, Ռուսաստանում, Չինաստանում և Հնդկաստանում ։
Ֆինանսական ցուցանիշներ
2020 թվականի վերջի դրությամբ Intesa Sanpaolo-ի ընդհանուր ակտիվները կազմել են 1,002 տրիլիոն եվրո։ Տրված վարկերի ծավալը կազմում է 461,6 մլրդ եվրո, ներգրավված բանկային ավանդները՝ 525 մլրդ եվրո, ապահովագրական ավանդներն ու տեխնիկական պահուստները՝ 175,3 մլրդ եվրո։ Խումբն ունի 6314 մասնաճյուղ, որից 5300-ը՝ Իտալիայում։
Հիմնական բաժնետերեր
2020 թվականի դրությամբ Intesa Sanpaolo խմբի խոշորագույն բաժնետերերն են.
Compagnia di San Paolo - 6,119% Blackrock Inc. - 5,005% Fondazione Cariplo - 3,948%
Նորգես Բանկ - 2,104%
Fondazione Cariparo - 1,786% Fondazione C.R. Firenze - 1.684%
Fondazione Carisbo - 1,256%
Զրույց (ժանր)
Զրույց, գեղարվեստական արձակի մանրապատում ժանր։ Իրապատում ստեղծագործություն է, որով և տարբերվում է թեականություն արտահայտող առասպելական, հեքիաթային, այլաբանական, անեկդոտային և այլ տիպի մանրապատումներից։ Զրույցը եղելության, հնարավոր կամ հավանական պատմության իրապատում արտացոլումն է՝ ամբողջացած փոքր ծավալի մեջ։ Գրավոր երևան է եկել 5-րդ դարից, զարգացման բարձր մակարդակի հասել 13-18-րդ դարերում։ Լինում են պատմական, դավանաբանական, վարքաբանական, առասպելատիպ, առականման, նովելային զրույցներ՝ ազգային և թարգմանական ակունքներում։ Հիմնականում ունի խրատական բնույթ, ծառայում է ազգային, կրոնական, հասարակական-քաղաքական, բարոյակրթական, գեղագիտական նպատակների։ Վիպերգական երկերում զրույցը ունի պատմելու եղանակ, որն արվում է հերոսներից մեկի անունից, նրան բնորոշ լեզվով և ոճով։
Intesa Sanpaolo
Դուստր ձեռնարկություններ
Intesa Sanpaolo խմբի բանկային ցանցը 2020 թվականի համար ներառում է.
Զրույց (ժանր)
Կատեգորիա:Գրական ժանրեր
Intesa Sanpaolo
Դուստր ձեռնարկություններ
UBI Banka (Իտալիա, 1742 մասնաճյուղ)
Fideuram (Իտալիա, 230 մասնաճյուղ)
Intesa Sanpaolo Bank Albania (Ալբանիա և Հունաստան, 35 մասնաճյուղ)
Intesa Sanpaolo Banka Bosna i Hercegovina (Բոսնիա և Հերցեգովինա, 47 մասնաճյուղ)
Privredna Banka Zagreb (Խորվաթիա, 161 մասնաճյուղ) VUB Banka (Չեխիա, 1 մասնաճյուղ, Սլովակիա, 186 մասնաճյուղ)
Bank of Alexandria (Եգիպտոս, 20% բաժնետոմս, 176 մասնաճյուղ)
CIB բանկ (Հունգարիա, 63 մասնաճյուղ)
Intesa Sanpaolo Bank Ireland PLC (Իռլանդիա, 1 մասնաճյուղ)
Fideraum Bank Լյուքսեմբուրգ (Լյուքսեմբուրգ, 1 մասնաճյուղ)
Intesa Sanpaolo Bank Luxemburg (Լյուքսեմբուրգ և Նիդեռլանդներ, 1-ական մասնաճյուղ)
Eximbank (Մոլդովա, 17 մասնաճյուղ) Intesa Sanpaolo Bank Romania (Ռումինիա, 32 մասնաճյուղ)
Banca Intesa Beograd (Սերբիա, 155 մասնաճյուղ)
Intesa Sanpaolo Bank (Սլովենիա, 46 մասնաճյուղ)
Intesa Sanpaolo Private Bank (Շվեյցարիա, 2 մասնաճյուղ, Մեծ Բրիտանիա, 1 մասնաճյուղ)
Intesa Sanpaolo Brasil (Բրազիլիա, 1 մասնաճյուղ)
Գեղարվեստական հավաքածու
Intesa Sanpaolo բանկի տրամադրության տակ կան արվեստի հետաքրքիր հավաքածուներ, որոնք համարվում են հնություն, ներառյալ ավելի քան 30 հազար իրեր. այս թվից 3700 արվեստի գործեր դասակարգվում են որպես արվեստի արժեքավոր ակտիվներ և գնահատվում են 300 միլիոն եվրո։ Մասնավորապես, բանկը հայտնի է որպես Ռուսաստանի սահմաններից դուրս ռուսական միջնադարյան արվեստի (սրբապատկերների) ամենամեծ և արժեքավոր հավաքածուի սեփականատեր։ Հավաքածուն, որից 140 ամենանշանակալի ցուցանմուշները ցուցադրված են Վիչենցայի Պալացցո Լեոնի Մոնտանարիում, լիովին ներկայացնում է ռուսական պաշտամունքային գեղանկարչության էվոլյուցիան 13-19-րդ դարերից։
Ըստ բանկի, հավաքածուում ներկայացված սրբապատկերները, մասամբ գալիս են վենետիկյան բանկիրի հավաքածուից, ում անունը չի գովազդվում։ Այնուհետև միլանյան Banco Ambrosiano Veneto բանկը համալրել է հավաքածուն՝ աճուրդներից ձեռք բերելով սրբապատկերներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2007 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Իտալիայի ընկերություններ Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Բանկեր
Այուդ
Այուդ (IPA-ro|aˈjud|-|Ro-Aiud.ogg; Brucla, Nagyenyed, Hungarian pronunciation : convertIPA-hu|’|n|a|gy|e|ny|e|d; Straßburg am Mieresch), քաղաք և նույնանուն համայնքի կենտրոն Ռումինիայում՝ Տրանսիլվանիա երկրամասի Ալբա շրջանում, երկրի մայրաքաղաք Բուխարեստից 278, շրջկենտրոնից՝ Ալբա Յուլիա քաղաքից 28, Կլուժ-Նապոկայից 52 կիլոմետր հեռավորության վրա ։ Քաղաքի բնակչությունը 2002 թվականի տվյալներով եղել է 28.934 , 2009 թվականին՝ 26 119 , 2011 թվականին՝ 22 495 , 2016 թվականին՝ 26.296 (ըստ արական և իգական սեռերի՝ համապատասխանաբար 12.900 և 13.396) : Քաղաքում զարգացած են սննդի, շինանյութերի արդյունաբերությունը, մետաղագործությունը, ածխահանությունը, հագուստեղենի արտադրությունը ։
Ժողովրդագրություն
Քաղաքի բնակչության ազգային կազմը ըստ 2002 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալների.
Կլիմա
Այուդն ունի մայրցամաքային խոնավ կլիմա (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ Cfb):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ռումինիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տրանսիլվանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Տրանսիլվանիայի բնակավայրեր
Կիսելի (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)
Կիսելի (Киселі), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1721 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կիսելի գյուղում բնակվում էր 574 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1272 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 451,26 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1721 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վեսնյանկա (գյուղ, Կիվերցիի շրջան)
Վեսնյանկա (Веснянка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1898 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վեսնյանկա գյուղում բնակվում էր 327 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1154 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 283,36 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1898 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պուշկինո (Լոռու մարզ)
Պուշկինո, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Գյուլագարակ համայնքում ։
Գտնվում է Ստեփանավան քաղաքից մոտ 4 կմ հարավ-արևելք, Ձորագետի աջակողմյան Գարգառ վտակի ափին։ Պուշկինո է վերանվանվել 1937 թ. փետրվարի 14-ին ։ Նախկինում` կոչվել է Գյառգյառ ռուսական։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1450 մ, հեռավորությունը մարզկենտրոն Վանաձորից՝ 15 կմ հյուսիս-արևմուտք։