cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մալու
Կենսագրություն
Մալուն սկսել է իր երաժշտական գործունեությունը 15 տարեկանից՝ հիմնական նպատակ ունենալով հնարավորություն ստանալ մասնակցելու դպրոցական պարապմունքներին։ Այդ ժամանակ նա մեծ սպասելիքներ չուներ համաշխարհային երգարվեստից։ Տվյալ պահին Մալուի երաժշտական գործունեությունն արդեն ունի ավելի քան 15 տարվա պատմություն, նա ունի 9 ստուդիական սկավառակ, 4 հավաքածու և ակտիվորեն հանդես է գալիս հյուրախաղերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեցցո-սոպրանոներ Կատեգորիա:Իսպանացի երգչուհիներ
Տրիեի
Տրիեի (Triei), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Օլիաստրա գավառում։
Բնակչությունը 1115 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 39 կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 8040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0782։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Միխայլիկի (այլ կիրառումներ)
Միխայլիկի, կարող է վերաբերել՝
Միխայլին (այլ կիրառումներ)
Միխայլին, կարող է վերաբերել՝
(21770) Վանգիրան
(21770) Վանգիրան, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 9-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:LINEAR ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ
Ինֆարկտ
Ինֆարկտ, օրգանում կամ հյուսվածքում մեռուկի օջախ, որը ծագում է անբավարար արյունամատակարարման հետևանքով դեպի տվյալ օջախ։ Ուստի ինֆարկտն անվանում են նաև անոթային կամ իշեմիկ մեռուկ։ Ըստ էության ինֆարկտը իշեմիայի հետևանք է և նրա ծայրագույն արտահայտությունը։ Այն կարող է առաջանալ զարկերակի խցանման, պատռվածքի, մեխանիկական սեղմումի կամ անոթասեղմման հետևանքով։
Հաճախ ինֆարկտները լինում են սեպաձև։ Սեպի հիմն ուղղված է պատիճի կողմը, սուր մասը՝ օրգանի դրունքի կողմը։ Այս ձևի ինֆարկտները առաջանում են փայծաղում, երիկամներում, թոքերում, որոշվում է այդ օրգանների անոթակերտվածքով՝ դրանց զարկերակների ճյուղավորումով՝ գլխավոր տիպով։ Հազվադեպ ինֆարկտներն ունենում են անկանոն ձև։ Այդպիսի ինֆարկտները հանդիպում են սրտում, ուղեղում, աղիներում, այսինքն՝ որտեղ գերակշռում է զարկերակների ոչ թե գլխավոր, այլ ճյուղավորման խառը կամ ցրիվ տիպը։ Ինֆարկտը կարող է ընդգրկել օրգանի մեծ մասը կամ օրգանն ամբողջությամբ կամ հայտնաբերվում է մանրադիտակի տակ։
Միրամբել (քաղաք)
Միրամբել (Mirambel), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Տերուել պրովինցիայի կազմում (Արագոն)։
Համայնքը գտնվում է Սարագոսա գավառի կազմում։ Տարածքը՝ 45,42 կմ2։ Բնակչությունը՝ 125մարդ (ըստ 2007 թվականի մարդահամարի)։
Դանդաղ շարժում
Դանդաղ շարժում (Slow Movement) կյանքի ռիթմի դանդաղեցման մշակույթ։ Շարժման փիլիսոփայությունը կարող է սահմանվել որպես «հավասարակշռություն»։ Շարժման գաղափարախոսներից Կառլ Օնորեն իր «Առանց ձանձրույթի» գրքում խոսում է այն մասին, թե ինչպես պետք է առանց շտապելու ապրել։ Շտապել պետք է միայն անհրաժեշտության դեպքում և պետք է գտնել  կյանքի իրական ռիթմը։
Պատմություն
Ենթադրվում է, որ շարժումն ստեղծվել է այն ժամանակ, երբ ՄաքԴոնալդս բացվեց հռոմեական հայտնի  տեսարժան վայրերից մեկում ՝ Իսպանիայի հրապարակում ։ Ստեղծվեց սննդի դանդաղ շարժումը( ընդդեմ արագ սննդի)։ Այս շարժման հիմադիրներից է Կառլո Պետրին։ Շարժման հետագա գործունեության վրա մեծ ազդեցություն ունեցավ Գեիր Բերտելսենը, ով ստեղծել է «Դանդաղ շարժման» միջազգային կազմակերպությունը(The World Institute of Slowness) և Կառլ Օնորեն, ով գրել է բազմաթիվ գրքեր կյանքի ռիթմի դանդաղեցման մասին։
Ուղղություններ
Ներկայումս դանդաղ շարժումը մեծ ժողովրդականություն է վայելում և ունի ավելի քան տասնյակ ուղղություն։
Կազմակերպությունները
Դանդաղ շարժման շրջանակներում ստեղծված կազմակերպությունների թվին են պատկանում ՝ «Ընդլայնել ակնթարթը» ամերիկյան հիմնադրամը (Long Now Foundation), ժամանակի դանդաղեցման եվրոպական միությունը(Society for the Deceleration of Time) , Համաշխարհային դանդաղեցման ինստիտուտը (The World Institute of Slowness) ,շատ բան չանելու միջազգային ինստիտուտ (International Institute of Not Doing Much) , ճապոնական դանդաղ շարժամն ակումբ (Sloth Club) ։ Պետք է նշել, որ այս կազմակերպություններից ոչ մեկը չի վերահսկվում դանդաղ շարժման կողմից, դրանք անկախ կազմակերպություններ են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրելակերպ Կատեգորիա:Ենթամշակույթներ Կատեգորիա:Հասարակություն Կատեգորիա:1986 հիմնադրումներ
Միխայլովսկոե (այլ կիրառումներ)
Միխայլովսկոե, կարող է վերաբերել՝
Լյախի (գյուղ, Մելենկովսկի շրջան)
Լյախի (Ляхи), գյուղ Ռուսաստանի, Վլադիմիրի մարզի Մելենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1448 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1629 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Մելենկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռասվետ (քաղաքատիպ ավան, Բիրիլյուսսկի շրջան)
Ռասվետ (Рассвет), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Բիրիլյուսսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3044 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Բիրիլյուսսկի շրջանի բնակավայրեր
Միկոյան եղբայրներ (այլ կիրառումներ)
Միկոյան եղբայրներ, հանրահայտ խորհրդահայ եղբայրներ՝ ծնված Սանահին գյուղում․
Պոզո Մորոյի դամբարան
Պոզո Մորոյի դամբարան (Sepulcro de Pozo Moro), մ. թ. ա. 6-րդ դարի իբերիական դամբարան, որը հայտնաբերվել է 1970 թվականին Ալբասետե համայնքում կատարված պեղումների ժամանակ ։
Տեղայնք
Պոզո Մորոն գտնվում է Չինչիլիա դե մոնտե Արագոն իսպանական համայնքին մոտ, ծովի մակարդակից 840 մետր բարձրության և Միջերկրականի ափից 125 կմ հեռավորության վրա, հին ճանապարհների կարևորագույն խաչմերուկում։ Կարթագենից դեպի Ալկալա դե Էնարես ճանապարհն անցնելով կենտրոնական իսպանական բարձրավանդակով հատում է Ավգուստովա ճանապարհը, անցնում Գվադալկիվիր գետի երկայնքով դեպի Կադիս և Իսպանական Լևանտ։
Նկարագրություն
Դամբարանը հայտնաբերվել է իբերիական մեռելաքաղաքում մասնատված սփռված 12 x 12 մ տարածքում և վերականգնվել է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում։
Դամբարանը կառուցել է իբերիացի մի թագավոր մոտ մ. թ. ա. 500: Այն հայտնի է որպես ամենահին իբերիական գերեզման-հուշարձան։ Ուղղանկյուն աղյուսների վրա հայտնաբերված կետերը հնարավորություն են տվել կառույցը ճշգրիտ վերականգնել։ Այն ունեցել է 10 մետր բարձրություն և կանգնած է եղել եռահարկ պատվանդանի վրա, որն ունեցել է մոտ 3.65 մետր երկարություն յուրաքանչյուր կողմից։ Չորս քարե առյուծներ կանգնած են դամբարանի անկյուններում, որի պատերը զարդարված են հարթաքանդակներով։ Այս քանդակը պատկանում է իբերիական արվեստի արևելյան փուլին և նկատելի է խեթական և սիրիական արվեստի ազդեցությունը  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի դամբարաններ Կատեգորիա:Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանի նմուշներ
Միխայլովցի (այլ կիրառումներ)
Միխայլովցի, կարող է վերաբերել՝
Ստորա
Ստորան (Storåen, Մեծ վտակ), գետ Դանիայի կենտրոնական մասում։ Պատկանում է Հյուսիսային ծովի ավազանին։ Ակունքը գտնվում է Իկաստ քաղաքից հարավ-արևելք՝ Գլուդստեդ պլանտացիայում ։ Երկարությունը 104 կմ է, իսկ ավազանի մակերեսը՝ 825 կմ², ջրի միջին ծախսը՝ 10 մ³/վ. Այն իր երկարությամբ երկրորդն է Դանիայում։ Գետը նավարկելի չէ։
2015 թվականին առատ տեղումների պատճառով գետի մակարդակը 2,5 մետրով բարձրացել է, և ափին գնվող բնակավայրերի մարդիկ հարկադրված են եղել ավազով լցված պարկերով պատնեշել հեղեղաջրերի թափանցումը իրենց տների ներքնահարկեր   ։ Այդուհանդերձ՝ Հոլստեբրո քաղաքի որոշ օբյեկտներ (երաժշտական թատրոնի շենքը, Buddy Holly դիսկոտեկը, Hotel Royal հյուրանոցը...) որոշակի վնասներ են կրել  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դանիայի գետեր Կատեգորիա:Հյուսիսային ծովի ավազանի գետեր
Մարկվարթշթայն
Մարկվարթշթայն (Marquartstein)՝ Գերմանական կոմունա Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Տրաունշտայն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3226 մարդ (ըստ 31 դեկտեմբերի 2010 թվականի տվյալով) ։ Զբաղեցնում է 13,41 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 89 129։
Պեսչանոե (գյուղ, Բոբրինեցի շրջան)
Պեսչանոե (Піщане), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կաբլի
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 268 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հյաադեմեեստե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Հակամիզամուղային հորմոն
Հակամիզամուղային հորմոն (ՀՄՀ, վազոպրեսին), հիպոթալամուսի առջևի կորիզներում սինթեզվող և նեյրոհիպոֆիզից արտադրվող հորմոն։ Մասնակցում է ջրաաղային փոխանակությանը։ Կաթնասունների ու թռչունների մոտ արգինին-վազոպրեսինն է, իսկ խոզերի և վարազների մոտ՝ լիզին-վազոպրեսինը։ ՀՄՀ-ի հիմնական թիրախ-օրգանները երիկամներն են ու արյունատար անոթները։ ՀՄՀ-ի ազդեցությամբ նվազում է արտադրվող մեզի քանակը, մեծանում է դրա խտությունը, բարձրանում արյան ճնշումը։ Կիսատրոհման պարբերությունը 16-24 րոպե է ։
Նշանակություն
ՀՄՀ-ի հիմնական ընկալիչները գտնվում են նեֆրոնների հեռադիր ոլորուն և հավաքող խողովակներում, որտեղ հորմոնը մեծացնում է ջրի հետներծծումը ։
ՀՄՀ-ն մասնակցում է նաև արյան մակարդմանը, քանի որ լյարդում խթանում է արյան մակարդման որոշ գործոնների, հատկապես՝ VIII գործոնի արտադրությունն ու թրոմբոցիտների միացքավորումը (ագրեգացիան)։
ՀՄՀ-ի ընկալիչներ կան նաև ուղեղում։ ՀՄՀ-ն մասնակցում է հիշողության մեխանիզմներին, ակտիվացնում է ծարավի կենտրոնը և մասնակցում է ջուր խմելու վարքի ձևավորմանը, սոցիալական և սեքսուալ վարքին։
Այս հորմոնը բարձրացնում է ագրեսիվությունը, մասնակցում է կենդանիների հայրական բնազդի և տղամարդկանց «հայրական սիրո» ձևավորմանը ։ ՀՄՀ-ն քիմիական կազմով նման է օքսիտոցինին, ուստի մեծ քանակների դեպքում կարող է կապվել վերջինիս ընկալիչներին և մեծացնել արգանդի լարվածությունը, խթանել կծկումներն ու նեղացնել անոթները ։
Ընկալիչներ
ՀՄՀ-ի անբավարար արտադրությունը նպաստում է ոչ շաքարային շատամիզության առաջացմանը, որն ուղեկցվում է անհագ ծարավով և շատախմությամբ։ Հիվանդ մարդն այս դեպքում օրական կարող է կորցնել 10-15 լ մեզ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հորմոններ
Լիազներ
Լիազներ (ՖՀ 4), ֆերմենտների դաս, որոնք կատալիզում են տարբեր քիմիական կապերի ճեղքման (էլիմինացման) ռեակցիաներ՝ առանց հիդրոլիզի և օքսիդացման եղանակների։ Հակադարձ ռեակցիան ևս հնարավոր է։ Օրինակ՝ այս ռեակցիան կատալիզող ֆերմենտը կլինի լիազ
Լիազները տարբերվում են մյուս ֆերմենտներից նրանով, որ ուղիղ ռեակցիայի համար պահանջում են մեկ, իսկ հակադարձ ռեակցիայի համար՝ երկու սուբստրատներ։
Դասակարգում
Ըստ ֆերմենտների միջազգային դասակարգման՝ լիազները պատկանում են չորրորդ դասին (ՖՀ 4)։ Այդ դասն իր հերթին ստորաբաժանվում է 7 ենթադասերի։
Լեհ-ռուսական պատերազմ (1605-1618)
Լեհ-ռուսական պատերազմ, ռազմական հակամարտություն Ռեչ Պոսպոլիտայի լեհ-լիտվական թագավորության և Ցարական Ռուսաստանի միջև, որը տեղի է ունեցել 1605-1618 թվականներին։ Պատերազմական գործողությունների մեջ որպես երրորդ կողմ ներգրավված էր նաև Շվեդիայի թագավորությունը, որը մինչև 1610 թվականը զինակցում էր ռուսական կողմին, իսկ հակամարտության վերջնամասում՝ Ռեչ Պոսպոլիտայի թագավորությանը։ Լեհ-ռուսական պատերազմը համարվում է Ռուսաստանի պատմության «դժվարությունների ժամանակաշրջանի» ամենանշանավոր իրադարձությունը։ Պատերազմի նախօրեին մասնակիցների նպատակները քանիցս փոխվում են․ մինչ 1609 թվականը Ռեչ Պոսպոլիտան անմիջականորեն չէր պատերազմում Ռուսաստանի դեմ, սակայն լեհական բանակի Լիվոնիա ներխուժումից հետո երկրները հայտնվում են տարբեր ռազմական ճակատներում։ Շվեդիան միանում է մարտական գործողությունների Ինգերմանլանդյան պատերազմի ավարտից հետո՝ երբեմն դաշնակցելով Ռուսաստանի հետ և երբեմն էլ կռվում վերջինիս դեմ ։
Պատերազմական գործողությունները տեղի են ունենում չորս փուլերով։ Սկզբնական շրջանում Ռեչ Պոսպոլիտայի շլյախտան աջակցում էր Ցարական Ռուսաստանի բոյարական կառավարությանը, սակայն ամեն ինչ փոխվում է այն ժամանակ, երբ լեհ ազնվականական ուժերը՝ առանց Սիգիզմունդ III արքայի համաձայնության, սկսում են աջակցել Բորիս Գոդունովի իշխանության դեմ պայքաող Կեղծ Դմիտրի I-ի գլխավորած ապստամբական ուժերին։ Այդ շրջանակներում 1605 թվականին լեհական զորքերն առաջին անգամ ներխուժում են Ռուսաստան, սակայն մեկ տարի անց՝ Կեղծ Դմիտրիի մահից հետո, լեհ ինտերվիստները վերադառնում են հայրենիք։ 1609 թվականին Բորիս Գոդունովը Շվեդիայի արքա Յակոբ Դելագարդիի հետ կնքվում է հակալեհական դաշինք։ Փորձելով կանխել ռուս-շվեդական մերձեցումը՝ նույն տարում Ռեչ Պոսպոլիտան պատերազմ է հայտարարում Ցարական Ռուսիային՝ նպատակ ունենալով նվաճել բալթիկծովյան ավազանը, մասնավորապես՝ Լիվոնիան։
Ռասվետ (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Ռասվետ (Рассвет), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Լեհ-ռուսական պատերազմ (1605-1618)
Մերձբալթիկան ամբողջությամբ նվաճելուց հետո լեհական զորքերը Կլուշինոյի ճակատամարտում ջախջախում են դաշնակիցներին և շարժվում Մոսկվայի ուղղությամբ։ 1610 թվականին Ռեչ Պոսպոլիտայի զորաբանակները բռնազավթում են ռուսական քաղաքամայրը և Բորիս Գոդունովից խլում «ռուսաց արքայի» միապետական տիտղոսը։ 1611 թվականին հակամարտությունը վերսկսվում է․ Դմիտրի Պոժարսկին լեհերից և Կեղծ Դմիտրի II-ից ազատագրում է Մոսկվան, սակայն ինտերվիստները հեռանալով պաշարում են Սմոլենսկը։ Ռուսները հաղթահարելով քաղաքացիական պատերազմի քաոսը՝ կարողանում են միահամուռ կերպով պայքարել ընդդեմ նվաճողական ուժերի։ Պատերազմն ավարտվում է 1618 թվականին՝ կնքված Դեուլինյան հաշտության պայմանագրով։ Լեհ-ռուսական պատերազմի արդյունքում Ռեչ Պոսպոլիտան մասնակի վերահսկողություն է տարածում որոշ ռուսական հողերի վրա, սակայն ռուսներին հաջողվում է պահպանել անկախ պետականությունը, ինքնիշխանությունը և տարածքային ամբողջականությունը։
Ռասվետ (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Լեհ-ռուսական պատերազմ (1605-1618)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհաստանի պատերազմներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատերազմներ Կատեգորիա:Շվեդիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Ռեչ Պոսպոլիտա
Ռասվետ (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վիշնու Շարմա
Վիշնու Շարմա (սան. विष्णुशर्मन् / विष्णुशर्मा, ), հնդիկ գիտնական և հեղինակ, որը գրել է Պանչատանտրան առակների ժողովածուն ։
Ստեղծագործություններ
Պանչատանտրանը պատմության մեջ ամենաշատ թարգմանված ոչ կրոնական գրքերից մեկն է։ Պանչատանտրանը թարգմանվել է միջին պարսկերեն/պահլավերեն մ.թ. 570 թվականին Բորզույայի կողմից, իսկ արաբերեն՝ մ.թ. 750 թվականին պարսիկ գիտնական Աբդալլահ իբն ալ-Մուկաֆֆաայի կողմից՝ որպես Կալիլա վա Դիմնա (արաբ․՝ كليلة و دمنة‎) : Բաղդադում պնդում են, որ Աբբասյան երկրորդ խալիֆի՝ Ալ-Մանսուրի պատվերով արված թարգմանությունը դարձել է «Հանրաճանաչությամբ երկրորդը միայն Ղուրանից» ։ Արդեն տասնմեկերորդ դարում այս ստեղծագործությունը հասավ Եվրոպա, և մինչև 1600 թվականը այն գոյություն ուներ հունարեն, լատիներեն, իսպաներեն, իտալերեն, գերմաներեն, անգլերեն, հին սլավոներեն, չեխերեն և գուցե այլ սլավոնական լեզուներով։ Այս շարքը ձգվում էր Ճավայից մինչև Իսլանդիա ։ Ֆրանսիայում «Պանչատանտրայի մասին առնվազն տասնմեկ պատմություն ներառված է Ժան դը Լա Ֆոնտենի աշխատության մեջ» ։
Լեգենդ
Պանչատանտրանի նախաբանում ստեղծագործության հեղինակը Վիշնու Շարման է։ Քանի որ նրա մասին այլ ապացույցներ չկան, «անհնար է ասել՝ նա է եղել պատմական հեղինակը... թե նա գրական հորինվածք է» ։ Հիմնվելով հնդկական տարբեր պատմությունների, ինչպես նաև պատմություններում նկարագրված աշխարհագրական առանձնահատկությունների և կենդանիների վերլուծության վրա՝ տարբեր գիտնականներ ենթադրում են, որ նրա ծննդավայրը Քաշմիրն է ։
Նախերգանքում ասվում է այն մասին, թե ինչպես է նա ստեղծել Պանչատանտրանը։ Ժամանակին եղել է մի թագավոր՝ Սուդարշան անունով, նա կառավարում էր մի թագավորություն, որի մայրաքաղաքը Մահիլարոպյա (महिलारोप्य) քաղաքն էր, քաղաքի գտնվելու վայրը անհայտ է, այն բացակայում է Հնդկաստանի քարտեզի վրայից ։ Թագավորը ունեցել է երեք որդիներ՝ Բահուշակտի, Ուգրաշակտի և Շակտի անուններով ։ Չնայած թագավորը և՛ գիտնական էր, և՛ հզոր առաջնորդ նրա բոլոր որդիները «հիմարներ» էին ։ Թագավորը հուսահատվել էր իր երեք արքայազների սովորելու անկարողությունից և խորհուրդներ խնդրել իր նախարարներից։ Նրանք նրան հակասական խորհուրդներ էին տալիս, բայց նրանցից մեկի՝ Սումատի, խոսքերը դուր եկան թագավորին ։ Նա ասաց, որ գիտությունները, քաղաքականությունն ու դիվանագիտությունը անսպառ առարկաներ են, որոնց ամբողջական յուրացման համար մի ամբողջ կյանք է պահանջվում։ Արքայազններին սուրբ գրություններ և տեքստեր սովորեցնելու փոխարեն, նրանք պետք է ինչ-որ կերպ սովորեին իրենց հատուկ իմաստությունը, և տարեց գիտնական Վիշնու Շարման այն մարդն էր, ով կարող էր դա անել ։
Վիշնու Շարման հրավիրվեց արքունիք, որտեղ թագավորը նրան առաջարկեց հարյուր հողային դրամաշնորհ, եթե կարողանար կրթեր արքայազներին ։ Վիշնու Շարման հրաժարվեց խոստացված պարգեւից՝ ասելով, որ ինքը փողի համար գիտելիք չի վաճառում, բայց հանձն է առնում արքայազններին վեց ամսվա ընթացքում քաղաքականության եւ առաջնորդության մեթոդներ սովորեցնելու խնդիրը ։ Վիշնու Շարման գիտեր, որ երբեք չէր կարողանա այս երեք աշակերտներին սովորեցնել սովորական միջոցներով։ Նա պետք է դիմեր ուղղափառ ձևով կրթելու միջոցին, այն է՝  պատմել մի շարք առակներ կենդանիների մասին, մի առակը հյուսվում էր մյուսի մեջ, որոնք նրանց փոխանցում էին այն իմաստությունը, որն անհրաժեշտ էր իրենց հոր իրավահաջորդը դառնալու համար։ Գրելով այն պատմությունները, որոնք պատմվել են Հնդկաստանում հազարամյակներ շարունակ, Պանչատանտրանը կազմվել է հինգ մասից բաղկացած զվարճալի ստեղծագործության տեսքով, որը նախատեսված էր արքայազներին դիվանագիտության, հարաբերությունների, քաղաքականության և կառավարման էությունը փոխանցելու համար ։ Այս հինգ պատմվածքները՝ «Ընկերների կորուստը», «Ընկերների հաղթանակը», «Ագռավների և բվերի», «Շահույթի կորուստ» և «Անզգույշ» վերնագրերով, դարձան Պանչատանտրանը, որը նշանակում է հինգ (pancha) տրակտատներ (tantra):
Ծանթոագրություններ
Կատեգորիա:Հնդիկ գրողներ Կատեգորիա:Առակագիրներ Կատեգորիա:Հնդիկ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Առակներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023
Առանցքակալ
Առանցքակալներ, զանազան մեքենաների ու սարքերի պտտվող մասերի (լիսեռների) շառավղային և շառավղաառանցքային բեռնվածքներն իրենց վրա ընդունող հենման դետալներ։ Միայն առանցքային բեռնվածքներ ընդունող հենման դետալները կոչվում են կրնկակալներ։
Ըստ աշխատանքի սկզբունքի տարբերում են սահքի առանցքակալներ, որոնցում լիսեռի վզիկի մակերեսն անմիջականորեն սահում է հենման մակերեսի վրայով, և գլորման առանցքակալներ, երբ այդ երկու մակերեսների միջև տեղադրված են գնդիկներ կամ հոլովակներ։ Սահքի առանցքակալները ունեն գլանաձև, կոնաձև ու գնդաձև հենման մակերեսներ և աշխատում են շփման չոր, խառը (կիսաչոր ու կիսահեղուկ) և հեղուկ պայմաններում։ Սովորաբար լիսեռի վզիկի և առանցքակալների հենման մակերեսի միջև դնում են հակաշփական նյութից պատրաստված ներդրակ։ Գլորման առանցքակալները հիմնականում կազմված են արտաքին ու ներքին օղակներից, գլորման մարմիններից և զատիչից (գլորման մարմինները միմյանցից որոշակի հեռավորության վրա պահող դետալ)։ Գլորման առանցքակալները տարբերում են ըստ ընդունող բեռնվածքի ուղղության՝ շառավղային, շառավղա–առանցքային և առանցքային, ըստ գլորման մարմինների և աշխատանքային մակերեսի ձևի՝ գնդառանցքակալներ, հոլովակավոր առանցքակալներ, ըստ գլորման մարմինների շարքերի քանակության՝ միաշարք, երկշարք, բազմաշարք, ըստ մշակման ճշգրտության՝ հասարակ, նորմալ, բարձր ճշգրտության ևն։ Գլորման առանցքակալների յուղման համար օգտագործում են թանձր քսուքներ և հանքային հեղուկ յուղեր։ Դժվար է սահմանագծել սահքի և գլորման առանցքակալների կիրառման բնագավառները։ Փոքր և միջին պտտաթվերի դեպքում նախընտրելի են գլորման, մեծ պտտաթվերի դեպքում՝ սահքի առանցքակալներ։
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաների մասեր և մեխանիզմներ Կատեգորիա:Մեխանիզմներ
Ժողովածու (2748)
Ժողովածու 2748, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2748 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1624 թվականին։ Ստացողը եղել է Մարտիրոս վրդն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 27,5X21 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 359 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ Lուղղագիծ երկաթագիր, աւետարանի վրա՝ երկսյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 120բ, 225բ, 230ա, 348բ, 354ա, ստացողի՝ 120բ, 136բ, հետագայի՝ 357բ (1664 թ․), 358ա (1665 թ․), 359ա (1735 թ․), 359բ (1795 թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Պերսեփոնե
Պերսեփոնե (Περσεφόνη), հին հունական դիցաբանության մեջ՝ ընդերքի, ծլարձակման, պտղաբերության աստվածուհի, Զևսի և Դեմետրայի դուստրը, Հադեսի կինը, ստորերկրա աշխարհի թագուհին։ Առևանգվել է Հադեսի կողմից։
Բնակվել է Օլիմպոս լեռան վրա իր ընտանիքի հետ։ Նրա քույրերն ու եղբայրներն են Ապոլլոն, Արտեմիս, Աթենաս, Արես, Պոսեյդոն, Հերմես, Դիոնիսոս, Դեմետրա և Պլուտոն աստվածներն ու աստվածուհիները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բերրիության աստվածներ Կատեգորիա:Աստվածուհիներ
Մալայացիներ
Տարբերակվում են բուն (Մալայզիայում և Սինգապուրում բնակվող) մալայացիներ (ավելի քան 5 մլն, 1970) և մալայալեզու զանազան ժողովուրդները (7,5 մլն), որ առավելապես բնակվում են Ինդոնեզիայում։ Լեզուն մալայերենն է, բաժանվում է մի շարք բարբառների։ Մալայզիայի պաշտոնական լեզուն է Ռիաու և Լինգա կղզեխմբերում ձևավորված լեզուն։ Սկսած XV դ. վերջից մալայացիների մեծամասնության պաշտոնական կրոնը մահմեդականությունն է, որը միահյուսված է հին ոգեպաշտական հավատալիքների, ինչպես և բուդդայականության ու հնդուիզմի տարրերի հետ։ Մալայացիների մեծ մասն զբաղվում է հողագործությամբ (բրինձ)։ Շատ մալայացիներ աշխատում են օտարերկրյա (հիմնականում՝ անգլերեն) և տեղական կապիտալիստների պլանտացիաներում (կաուչուկատու բույսեր, կոկոսյան արմավենի, շաքարեղեգ, սուրճ և այլն), որոշ մասը՝ անագի հանքերում, տեքստիլ և սննդի արդյունաբերության մեջ։ Մալայացիների տնտեսական կյանքում մեծ դեր ունեն գետային և ծովային ձկնորսությունն ու ծովագնացությունը։
Կատեգորիա:Մալայզիայի ազգեր Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի ազգեր Կատեգորիա:Սինգապուրի ազգեր Կատեգորիա:Թաիլանդի ազգեր
Ալ-Անդալուս
Ալ-Անդալուս (الأنْدَلُس translit. al-ʼAndalus; al-Andalus; al-Ándalus; al-Andalus; բերբերերեն՝ ⴰⵏⴷⴰⵍⵓⵙ, al-Àndalus; al-Andalus; Al Andalús; al-Ândalus; al-Ándalus}} (الأَنْدَلُس), Իբերական (Պիրենեյան) թերակղզու տարածք, որը միջին դարերում գտնվել է մուսուլմանական տիրապետության տակ։ Ժամանակակից պատմաբաններն այդ եզրույթով նշում են արդի Իսպանիայի և Պորտուգալիայի տարածքներում միջնադարում հիմնված մուսուլմանական պետությունները, որոնք իրենց հզորության գագաթնակետին զբաղեցրել են թերակղզու մեծագույն մասը , ներկայիս Ֆրանսիայի հարավի մի մասը, Սեպտիմանիան (VIII դարում), շուրջ մեկ հարյուրամյակ էլ (IX–X դարերում) իրենց իշխանությունը տարածել Ֆրաքսինեթից մինչև Ալպերի լեռնանցքները, որոնք Իտալիան կապում էին Արևմտյան Եվրոպայի հետ  ։ Ալ-Անդալուս անվանումը վերաբերում է արաբական ու բերբերական այն պետություններին, որոնք 711-ից մինչև 1492 թվականը տարբեր ժամանակներում տիրել են նշյալ տարածքներին, ընդ որում՝ Ռեկոնկիստայի հզորացմանը զուգընթաց՝ սահմաններն անընդհատ փոփոխվել են ։
Իր հզորության գագաթնակետին ալ-Անդալուսը բաժանված էր հինգ վարչական միավորների՝ էմիրությունների ու խալիֆայությունների, որոնք կոպիտ հաշվարկներով մոտավորապես համընկնում էին ներկայիս հետևյալ տարածաշրջաններին. 1. Անդալուսիա, 2. Պորտուգալիա և Գալիսիա, 3. Կաստիլիա և Լեոն, 4. Նավառա, Արագոն և Կատալոնիա, 5. Օքսիտանիայի Լանգեդոկ-Ռուսիլիոն տարածաշրջանը ։
Ալ-Անդալուսի Կորդովայի խալիֆայությունը ժամանակին դարձել է կրթության, գիտության կենտրոն, նրա նույնանուն մայրաքաղաքն էլ վերածվել է Եվրոպայի խոշորագույն բնակավայրի, որն իր մշակույթով ու տնտեսությամբ առաջատարների շարքում էր միջերկրածովյան ավազանում, Եվրոպայում, իսլամական աշխարհում։ Կորդավացի գիտնականները խոշոր նվաճումներ են արձանագրել հատկապես եռանկյունաչափության (Ջաբր իբն Աֆլահ), աստղագիտության (Ազ-Զարքալի), վիրաբուժության (ալ-Զահրավի), դեղագիտության (Իբն Զուհր), ագրոնոմիայի (Իբն Բասալ և Իբն ալ-Ավամ) բնագավառներում։ Ալ-անդալուսը դարձել էր գիտա-կրթական առաջընթացի ապահովման, ինչպես նաև՝ գիտության ու մշակույթի նվաճումների փոխանակման խոշոր կենտրոն եվրոպական ու մերձմիջերկրածովյա երկրների, մուսուլմանական ու քրիստոնեական աշխարհների համար ։
Անվանումը երբեմն գործածվում էր որպես թերակղզու բոլոր պետությունների ընդհանուր անուն՝ անկախ նրանց կրոնաքաղաքական պատկանելությունից։
Անվան ծագում
Անդալուսիա բառը «վանդալիսիա» բառի աղավաղված տարբերակն էր, որով արաբները անվանում էին Պիրենեյան թերակղզին՝ այն համարելով վանդալների (բարբարոսների) տարածք։
Պատմություն
Անդալուսի պատմությունը զուգադրվում է Ռեկոնկիստային (Reconquista՝ վերանվաճում). այդպես ընդունված է անվանել Իսպանիայի պատմության այն շրջանը, երբ այն մասնակի կամ ամբողջությամբ ենթարկվել է մուսուլմաններին։ Այսինքն՝ ռեկոնկիստան սկսել է այն ժամանակ, երբ արաբներն անցել են Ջիբրալթարի նեղուցը ու հայտնվել են Անդալուսում (711), և որոշ ժամանակ անց տեղի է ունեցել քրիստոնյաների առաջին խոշոր ճակատամարտը (Կովադոնգա, 718)։
Պիրենեյան թերակղզին սկզբում Արաբական խալիֆայության նահանգ-ամիրայություն էր (718-756), ապա՝ ինքնուրույն ամիրայություն՝ Կորդովա կենտրոնով (756-929), ավելի ուշ՝ ինքնիշխան խալիֆայություն՝ Կորդովա մայրաքաղաքով (929-1031)։
11-15-րդ դարերում մուսուլմանները կարողանում են իրենց իշխանությունը պահպանել միայն թերակղզու հարավային մասում, հետզհետե ճնշվելով քրիստոնեադավան պետությունների կողմից։ 1492 թվականից արաբների վերջին հենակետը Իսպանիայում՝ Գրանադայի ամիրայությունը, նվաճվում է իսպանացիների կողմից։ Դրանով ավարտվում է ռեկոնկիստան։ Իսպանիայի հարավը այժմ միավորված է վարչաքաղաքական մեկ միավորի մեջ, որը նույնպես կոչվում է «ալ-Անդալուս»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալ-Անդալուս Կատեգորիա:Իսլամը Իսպանիայում Կատեգորիա:Պիրենեյան թերակղզու պատմական երկրներ Կատեգորիա:Մավրեր Կատեգորիա:Միջնադարյան Իսպանիա Կատեգորիա:Պատմական մարզեր
(5304) Բաժենով
(5304) Բաժենով (Bazhenov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,981903 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7724 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1914 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1880,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,19141 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,98° անկյուն։
Լյախլյա
Լյախլյա (Ляхля), գյուղ Ռուսաստանի, Դաղստան հանրապետության Խիվսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 360 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Խիվսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆրանկո Կրիստալդի
Ֆրանկո Կրիստալդի (Franco Cristaldi, ), իտալացի կինոպրոդյուսեր։
Կենսագրություն
Ֆրանկո Կրիստալդին ծնվել է 1924 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Իտալիայի Թուրին քաղաքում։
1946 թվականին հիմնադրել է «Vides Cinematografica» ընկերությունը, որը սկսել է զբաղվել կինոարտադրությամբ և կինովարձույթով։ 80-ականներին այն վերանվանվել է «Cristaldifilm»:
Իր պրոդյուսերական երկար կարիերայի ընթացքում նա աշխատել է բազմաթիվ հայտնի ռեժիսորների և սցենարիստների հետ, այդ թվում՝ Ֆրանչեսկո Ռոզին, Պիետրո Ջերմին, Մարիո Մոնիչելին, Ֆեդերիկո Ֆելինին, Լուկինո Վիսկոնտին և Ջուզեպե Տորնատորեն։
Ամենահաջողված ֆիլմերից, որոնց պրոդյուսերական աշխատանքներին մասնակցել է Կրիստալդին, դարձել են «Ամարկորդը» (1973 թ.), «Վարդի անունը» (1986 թ.) և ««Նոր կինոթատրոն «Պարադիզոն»» (1988 թվական)։
1977 թվականին Կրիստալդին ընտրվել է Կինոպրոդյուսերների ասոցիացիաների միջազգային ֆեդերացիայի նախագահ։
1984 թվականին նա Կաննի 37-րդ կինոփառատոնում ժյուրիի անդամ էր։
Մինկովցի (այլ կիրառումներ)
Մինկովցի, կարող է վերաբերել՝
Ֆրանկո Կրիստալդի
Անձնական կյանք
Ամուսնացած էր Կարլա Սիմոնետիի հետ, ունեն որդի` Մասիմոն ։
Երբ նա դիմել է Վատիկան, նրա առաջին ամուսնությունը չեղյալ է հայտարարվել, և 1966 թվականին Կրիստալդին ամուսնացել է Կլաուդիա Կարդինալեի հետ ։ Նա որդեգրել է Կլաուդիայի որդուն՝ Պատրիցիոյին, ինչպես նաև նպաստել է նրա կարիերայի առաջխաղացմանը։ Նրանք ամուսնալուծվել են 1975 թվականին։
1983 թվականից մինչև մահը` 1992 թվականը, նրա կինը դերասանուհի Զեուդի Արայան էր։ Նա նկարահանվել է մի քանի ֆիլմերում, որոնք Կրիստալդին արտադրում էր։
Ֆրանկո Կրիստալդին մահացել է Մոնտե Կառլոյում 1992 թվականին ։ Ամուսնու մահից հետո Մասիմո Կրիստալդիի հետ մասնակցել է նրա կինոընկերության հետագա գործունեությանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացիներ Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ
Կլեմենտ Գոտվալդ
Կլեմենտ Գոտվալդ (Klement Gottwald, ], չեխ կոմունիստ քաղաքական գործիչ, Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցության (ՉԿԿ) հիմնադիրներից։
1922-1925 թվականներին խմբագրել է «Պրավդա խուդոբի» («Pravda chudoby »), «Տլաս լիդու» («Hlas lidu») թերթերը։ 1925 թվականին ընտրվել է ՉԿԿ ԿԿ-ի քաղբյուրոյի անդամ, 1929 թվականին՝ գլխավոր քարտուղար, 1945 թվականին՝ նախագահ։ 1938 թվականից ապրել է Մոսկվայում։ Խորհրդային բանակի կողմից Չեխոսլովակիայի մի մասի գրավումից հետո մտել է Կոշիցեի ազգային ճակատի (1945 թվականի ապրիլի 4) առաջին կառավարության կազմի մեջ։ 1946 թվականին ղեկավարել է կոալիցիոն կառավարությունը։ 1948 թվականի պետական հեղաշրջումից հետո հետո կազմել է նոր կառավարություն։ 1948-1953 թվականներին եղել է Չեխոսլովակյան Հանրապետության նախագահ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Չեխիայի նախագահներ
(5305) Բերնիվոլց
(5305) Բերնիվոլց (Bernievolz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 7-ին Էլեանոր Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,439912 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0643 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8156 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1392,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,258608 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,79° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բորատ։ Ամերիկայի մշակութային հետազոտությունները՝ հօգուտ Ղազախստանի փառահեղ երկրի
«Բորատ» (լրիվ անվանումը՝ «Բորատ։ Ամերիկայի մշակութային հետազոտությունները` hօգուտ Ղազախստանի փառահեղ երկրի», Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan), ռեժիսոր Լարի Չարլզի կողմից 2006 թվականին նկարահանված գեղարվեստա-վավերագրական (մոկյումենտարի) ֆիլմ։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս բրիտանացի կատակերգու Սաշա Բարոն Կոհենը և ամերիկահայ դերասան Քեն Դավիթյանը։ Բարոն Կոհենը մարմնավորում է սկանդալային ղազախ լրագրող Բորատ Սագդիևին, ով իր պրոդյուսեր Ազամատ Բագատովի հետ մեկնում է ԱՄՆ` որպեսզի ամերիկացիներից սովորի նրանց մշակույթը և բարքերը։
Սյուժետ՝
Բորատ Սագդիևը Ղազախստանի հայտնի լրագրողներից է ով պետք է գնա ԱՄՆ ուսումնասիրելու այդ երկի այդաքն առաջավոր և հայտնի լինելու գաղտնիքները ։ Նա սկսում է ֆիլմը խնդրաքով որ բոլորը դիտեն այն քանի-որ հակառակ դեպքում նրան մահապատժի կենթարկեն։
ԱՄՆ հասնելուց հետո նա սկսում է շփվել հասարակության տաբեր շերտերի հետ և փորձում է կրկնօրինակել նրանք վարքագիծը և խոսելաձևը։
Լինելով հետամնաց աշխարհայացքների տեր նա տարատեսակ կատագերգական իրավիճակներում է հայտնվում ։
Տեսլնելով հեռուստացույցով Փամելա Անդեռսոնին նա սիրահարվում է և մինչև ֆիլմի ավարտը փորձում է նրա հետ ամուսնանալ ավանդական Ղազախական օրենքների համձայն՝ առավանգելով։
Ֆիլմը ավարտվում է Բորատի վերադարձով հայրենի գյուղ Կուցեկ որտեղ նա փորձում է իր տեսածը իր ունակությունների չափով կրկնօրինակել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2006 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բրիտանական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Եբրայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Ատլանտայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Վաշինգտոն ԿՇ-ում
Միշչենկի (այլ կիրառումներ)
Միշչենկի, կարող է վերաբերել՝
Վհուկների ժամանակը (ֆիլմ, 2011)
«Վհուկների ժամանակը», ամերիկյան ֆիլմ, թողարկված 2011 թվականին հունվարի 6-ին ։
Արձագանքներ
Ֆիլմում կինոքննադատներից հիմնականում ստացել է բացասական արձագանքներ։ Rotten Tomatoes-ում ֆիլմը 110-ից ընդամենը 11 դրական գրախոսություն է ստացել ։ Metacritic-ում 100 միավորից 28-ը ։ Ռոջեր Էբերթը գնահատել է 4-ից 2 աստղ ։
Արթուր Թրևոր Հադդոն
Արթուր Թրևոր Հադդոն (Arthur Trevor Haddon ), հայտնի է նաև որպես Թրևոր Հադդոն, բրիտանացի նկարիչ և պատկերազարդող։
Կյանք և կարիերա
Չնայած նրան, որ նա հիմնականում ապրում էր Լոնդոնում և Քեմբրիջում, Հադդոնը ճանապարհորդել է Հռոմ, Մադրիդ, Վենետիկ, Կալիֆոռնիա և Հյուսիսային Ամերիկա, Հավայան կղզիներ և Ասիա ։ Մահացել է 1941 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Քեմբրիջում, 77 տարեկան հասակում ։
Աշխատանքներ
Հադդոնը եղել է նկարիչ և պատկերազարդող։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրիենտալիստ նկարիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարիչներ
Ռասվետ (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Ռասվետ (Рассвет), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Կեբլի
Կեբլի (Käbli), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։
Միքայել Աբաջյանց
Միքայել Ֆեոդորի Աբաջյանց, հայ արձակագիր, թարգմանիչ, «Նոր-Դար» ամսագրի խմբագիր։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (2003) ։
Կենսագրություն
Սովորել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտում։ Նրա պատմվածքները և թարգմանությունները տպագրվել են գրական մամուլում։ Կատարել է թարգմանություններ ժամանակակից հայ գրականությունից։ Պատմվածքները թարգմանվել են հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն և այլ լեզուներով։ Գրողների միջազգային ընկերակցության, 2003 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայերենից ռուսերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուսագիր հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Միջազգային ներդրումային բանկ
Միջազգային ներդրումային բանկ, ՄՆԲ (International Investment Bank), բազմակողմանի զարգացման հաստատություն, երկարաժամկետ և միջին ժամկետի վարկավորման բանկ։ Ստեղծվել է 1970 թվականին Բուդապեշտում (Հունգարիա)։
Մասնագիտացված է իր անդամ երկրների տնտեսություններին աջակցելուն ուղղված նախագծերի միջնաժամկետ և երկարաժամկետ ֆինանսավորման մեջ, որոնք նշանակալի դրական սոցիալական, տնտեսական և էկոլոգիական ազդեցություն կունենան։ Բանկն առաջարկում է ուղղակի ֆինանսավորում և վարկեր է տրամադրում` համագործակցելով ֆինանսական այլ հաստատությունների, ինչպես նաև գործընկեր բանկերի հետ։
Վարչությունը գործադիր մարմին է և իրականացնում է բանկի գործունեության անմիջական ղեկավարումը։
Ուլասաի
Ուլասաի (Ulassai) կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ժողովածու (2329)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սկեռն
Սկեռն (Skjern Å), գետ Դանիայում։ Հոսում է Դանիայի կենտրոնական մասով ։ Պատկանում է Հյուսիսային ծովի ավազանին։ Երկարությունը 94 կմ է, ավազանի տարածքը՝ 100 կմ², ջրի միջին ծախսը 36 մ³/վ։ Գետը թափվում է Հյուսիսային ծովը։ Այն նավարկելի չէ։ Գետաբերանի մոտ դելտա է ստեղծում ։
Շերլոկ Հոլմս 3
Շերլոկ Հոլմս 3 (Sherlock Holmes 3), ռեժիսոր Դեքստեր Ֆլետչերի գեղարվեստական ֆիլմը, որը թողարկվելու է 2021 թվականի դեկտեմբերին։ Այն «Շերլոկ Հոլմս․ Ստվերների խաղ» ֆիլմի սիքվելն է։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս, ինչպես և ֆրանշիզայի առաջին երկու մասերում, Ռոբերտ Դաունի կրտսերը (Շերլոկ Հոլմս) և Ջուդ Լոուն (դոկտոր Վաթսոն)։
Սյուժե
Սյուժեի մանրամասները ֆիլմի ստեղծողները գաղտնի են պահում։ Հայտնի է միայն, որ ֆիլմի գործողությունը տեղի են ունենալու նախորդ ֆիլմի գործողության ավարտից 9 տարի անց ։
Ստեղծում
Նկարահանումների մեկնարկի մասին առաջին հաղորդումները հայտնվել են 2016 թվականին, սակայն Դաունին զբաղված է եղել Marvel Comics ստուդիայի նախագծերում  ։ Այն մասին, որ նա, հնարավոր է, պատրաստ է կրկին խաղալ Շերլոկ Հոլմսի կերպարը, ԶԼՄ-ները հայտնել են միայն 2018-ի օգոստոսին։ Այդ ժամանակ Գայ Ռիչին հրաժարվել է մասնակցել ֆիլմի հետ կապված աշխատանքներին, այնպես որ ռեժիսորի տեղը դատարկ է եղել, այնուամենայնիվ Warner Brosers-ի ներկայացուցիչները խոստացել են, որ ֆիլմը վարձույթ դուրս կգա 2020 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ։ 2019 թվականի մարտին թողարկման ամսաթիվը տեղափոխվել է 2021 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ։
2019 թվականի հուլիսին ֆիլմի ռեժիսորը Դեքստեր Ֆլեթչերն էր ։ Հայտնի է, որ նկարահանումները սկսվելու են 2020 թվականին և տեղի են ունենալու Կալիֆոռնիայում, իսկ նախագծի բյուջեն, նախնական տվյալներով, կազմելու է շուրջ 107 միլիոն դոլար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2021 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Շերլոք Հոլմսի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Շերլոկ Հոլմս
Պոլյանա (գյուղ, Բոբրինեցի շրջան)
Պոլյանա (Поляна), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պարթենոն
Պարթենոնի տաճարը կառուցվել է նախկին Աթենաս աստվածուհու անտիկ տաճարի տեղում։ Նախկինում գոյություն ունեցած շինությունը քանդվել է մ․թ․ա․ 480 թվականին՝ պարսից բանակի ներխուժմանը զուգընթաց։ Արխաիկ դարաշրջանին հաջորդած ժամանակներում Պարթենոնը, ինչպես և աստվածներին նվիրված աթենական տաճարների մեծ մասը, գործնականում կիրառվել են որպես արքայական գանձարան։ Ժամանակի ընթացքում այն ծառայել է որպես Աթենական ծովային միության փոխարկված Դելոսյան միության դրամական միջոցների և հարստության պահոց։ Բյուզանդական կայսրության օրոք՝ 6-րդ դարի վերջին, Պարթենոնը վերածվում է տիրամայր Մարիամ Աստվածածնին նվիրված քրիստոնեական եկեղեցու։ Օսմանյան թուրքերի կողմից Հունաստանի գրավումից հետո՝ 1460-ական թվականների սկզբին, տաճարը վերածվել է մզկիթի և ծառայել որպես կրոնափոխ եղած հույների աղոթատեղի։ Առաջին աշխարհամարտի ընթացքում և դրանից հետո Պարթենոնը վերածվել է վառոդի պահեստի՝ զինանոցի։ 19-րդ դարի սկզբին Մեծ Բրիտանիայի դեսպան Էլջինը բարբարոսաբար ջարդել և տեղահանել է Պարթենոնի քանդակների մի մասը և այն տեղափոխել Լոնդոն։ Ներկայումս, այդ քանդակները ցուցադրվում են Լոնդոնի բրիտանական թանգարանում։ Հակառակ այս բոլոր ավերումներին՝ Պարթենոնն այսօր ևս ապշեցնում է համամասնությունների կատարելությամբ և անտիկ ճարտարապետների բարձր վարպետությամբ։
Անվան ծագումնաբանություն
Պարթենոնի տաճարի հայերեն անվանման համար հիմք է ծառայել հին հունարեն համապատասխան բառը։ Հաճախ արդի հայերենում օգտագործվում է «Պարթենոնաս» բառը, որը փոխառություն է ժամանակակից հունարենից։ «Պարթենոն» եզրը ծագում է հին հունարեն «Παρθενών» բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է «կույս աստվածուհու տաճար»։ Ըստ երևույթի՝ հին հույն հեղինակների ստեղծագործություններում և աշխատություններում հիշատակված «Պարթենոն» անվանումը վերաբերվել է միայն ժամանակակից տաճարի մի հատվածին ։ Ըստ Օքսֆորդի համալսարանի հրատարակչության «հունարեն-անգլերեն տերմինաբանական բառարան»-ի՝ Պարթենոնը դա Աթենաս աստվածուհու տաճարի արևմտյան հատվածն է։ Բառարանի հեղինակային անձնակազմի հետ համակարծիք է նաև իռլանդացի պատմիչ և բյուզանդագետ Ջոն Բեգնել Բյուրին ։ Ամերիկացի հելլենագետ Քրիստոֆեր Փելլինգը Պարթենոնի անվան ծագումնաբանության համար հիմք է ընդունում Հին Աթենքում տարին մեկ կազմակերպվող համաժողովրդական տոներից մեկը՝ համաաթենական հանդիսավոր երթը, որը, սկսվելով Աթենքի ագորայից (գլխավոր հրապարակ), հասնում էր մինչև Պարթենոն։ Ըստ նրա՝ Պարթենոն է անվանվել երթի մասնակիցների ծառուղու եզրակետը։ Ըստ նույն հեղինակի տեսության՝ Պարթենոն նշանակում է «կույս աստվածուհու տաճար» և կապված է հին հույների շրջանում տարածքված Օլիմպոսի տասնեկու գերագույն աստվածներից մեկի՝ իմաստության, ողջախոհության և կանխամտածված պատերազմի աստվածուհի Աթենաս Պալլասի պաշտամունքի հետ ։ «Παρθένος» բառը, որպես մակդիր, թարգմանաբար նշանակում է «կույս», սակայն երկիմաստաբար գործածվելիս նշանակում է «կույս աստվածուհի»։ Հին հունական իրականության մեջ այս բնորոշումը հատկանշական է եղել հատկապես վայրի կենդանիների, որսորդության և պտղաբերության աստվածուհու՝ մշտապես երիտասարդ Արտեմիսի համար։ Ըստ մեկ այլ վարկածի՝ տաճարն իր անվանումը ստացել է ի պատիվ Աթենք քաղաքի անվտանգության և զարթոնքի համար զոհաբերություն կատարող կույսերի (պարթենոյների) ։
Նշանակություն
Պարթենոնը ճարտարապետական տեսանկյունից կառուցված է որպես տաճար, այնուամենայնիվ, այն չի գործածվում բառից բուն իմաստով։ Շինության մեջ գոյություն է ունեցել փոքրիկ սրբատեղի, որն ամենայն հավանականությամբ տեղակայված է եղել մասունքների տապանակի տեղում։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Պարթենոնը նվիրված է եղել հին հունական դիցարանի ողջախոհության աստվածուհուն, այնուամենայնիվ, շինության ներսում երբևիցե տարածված չի եղել Աթենաս Պալլասի պաշտամունքը և նրա պատվիր զոհաբերություններ չեն կատարվել։ Կուռքը, որն իրենից ներկայացնում էր ծովի պաշտամունքի հատկանիշներ կրող քսոանոն՝ պեպլոսի վրա, տեղակայված է Ակրոպոլիսի հնագիտական համալիրի հյուսիսային հատվածում։
Հույն քանդակագործ, բարձր դասական արվեստի խոշորագույն վարպետ Ֆիդասի կողմից հեղինակված Աթենասի արձանը որևէ կապ չի ունեցել աստվածուհու պաշտամունքի հետ։ Պարթենոնի ներսում Աթենասին նվիրված հոգևոր սպասավորություն և զոհասեղան ևս գոյություն չի ունեցել։ Ըստ Թուկիդիդեսի վկայության՝ Աթենական պետության ստրատեգոս Պերիկլեսն Աթենասի պարթենոնյան արձանը հիշատակել է որպես ոսկու պահուստ, ընդգծելով, որ այն «կազմված է եղել քառասուն տաղանդ մաքուր ոսկի է պարունակում և բոլորը հանվել են»։
Հնագույն ժամանակներ և տաճարի կառուցում
Ակրոպոլիսում պահպանվել են հնագույն շինությունների հսկայական թվով ճարտարապետական տարրեր և նրանց հիմքերը։ Նրանց պատկանելիությունը աղբյուրներից հայտնի այս կամ այն կառույցին, որպես օրենք, վիճելի է։ Նոր ժամանակներում հայտնի առաջին տաճարը Աթենասինն է, որի գոյությանը համաձայն է աշխարհի գիտնականների մեծամասնությունը, կառուցվել է Ակրոպոլիսում, հավանաբար Պիսիստրատոսի օրոք։ Տաճարը կոչվում է նաև, ինչպես հետագայում և արդի շրջանում Պարթենոն Հեկատոմպեդոնիս, այսինքն՝ հարյուր ոտնաչափ (երկարության չափ, որ հավասար է 30 սմ)։ Տաճարի կառուցումը Պիսիտրատոսի՝ Աթենքի կառուցապատման և զարգացման քաղաքականության օրգանական մասն էր։ Հեկատոմպեդոնիսը ինչ-որ ձև նաև համարվում է Էրեքթեոնի նախորդը (Աթենական պոլիսի բոլոր գլխավոր սրբությունները պահպանվում էին այնտեղ)։ Այժմ ապացուցված է, որ երկար ժամանակ Հեկատոմպեդոնիսին վերագրվող հիմքը չունի անհրաժեշտ երկարություն, որպեսզի նրա վրա կառուցվեր հարյուր ոտնաչափ երկարությամբ սենյակ և հետևաբար, չի կարող լինել վերոհիշյալ տաճարը։ Բայց տաճարի գոյությունն ինքնին չի բացառվում։ Պարսկական աղբի միջից գտնվել են նրա երկու վերնաճակատները և այլ մասեր։ Մարաթոնի ճակատամարտից հետո անմիջապես սկսվեց Աթենքի նոր տաճարի կառուցումը, որը աղբյուրներում հիշատակվում է որպես Օփիստոդոմիս։ Տաճարը տեղակայված էր ներկայիս Էրեխտեյոնիսի և Պարթենոնի միջև։ Տաճարի շինարարությունն ակնհայտ է, որ չի ավարտվել պարսիկների հետ վերսկսված պատերազմի և Աթենքի մոտալուտ թալանի պատճառով ։ Այս շինությունից Էրեխտեյոնիսի հյուսիսային պատի մոտ մնացել են միայն սյուների թմբուկները։ Հին Պարթենոնի մասերը Պերիկլեսի ժամանակաշրջանում օգտագործվել են Ֆիդիասի կողմից Ակրոպոլիսը կառուցելու համար։ Հույն-պարսկական պատերազմների ավարտից հետո՝ Պերիկլեսի ժամանակաշրջանում, արդեն պատրաստված միջնաբերդի տարածքում որոշվում է կառուցել նոր, ավելի փառահեղ ու շքեղ տաճար։ Շինարարական աշխատանքների մեջ ներգրավվում են ժամանակ լավագույն նկարիչները, և ծախսվում ահռելի միջոցներ։ Պարթենոնի շինարարներ են համարվում Իկտինեսը և Կալիկրատեսը։
Դասական հետազոտողները կարծում են, որ առաջինին պատկանում է կառույցի նախագիծը, իսկ երկրորդը ղեկավարում էր կառուցապատման աշխատանքները։ Հանճարեղ ճարտարապետ Ֆիդիասը կատարում է երեսպատումը և Պերիկլեսի հետ վերահսկում շինարարությանը։ Շինարարության սկզբի ամսաթիվը գիտնականները կարողացան ճշգրիտ որոշել մարմարե փոքրիկ տախտակների շնորհիվ, որոնց վրա աթենական իշխանությունը պոլիսի բնակչությանը ներկայացնում էր պաշտոնական հրահանգներն ու ֆինանսական հաշվետվությունները։ Աթենացիների համար նման գրառումները ծախսերը վերահսկելու և գանձարանը թալանելուց զերծ պահելու միջոց էին։ Պարթենոնը կառուցեցին մ.թ.ա. 446-447 թվականներից (Հին Հունաստանում տարին սկսվում էր ամառային գիշերահավասարից) տասը տարիների ընթացքում։ Առաջին տարում միջոցներ տրամադրվեցին պենթելական մարմար գտնելու և քաղաք տեղափոխելու համար ։ Մ.թ.ա. 444-443 թվականներին փայտի համար նախատեսված ծախսերը կապված էին շինարարական անտառների կառուցման հետ։ Այն մասին, որ մ.թ.ա. 438-437 թվականներին Աթենաս Պալլասի արձանը Ֆիդիասը ավարտել էր, վկայում է աշխատանքների ավարտից հետո մնացած ոսկու վաճառքը ։ Տաճարի օծումը տեղի ունեցավ Պանաթենասի տոնի ժամանակ՝ մ.թ.ա. 438 թվականին, բայց ձևավորումը (հիմնականում քանդակագործական աշխատանքները) շարունակվեցին մինչև մ.թ.ա. 432 թվականը։
Պարթենոնը Հռոմեական և Բյուզանդական կայսրությունների կազմում
Պարթենոնը փառքի և Աթենքի հովանավոր Աթենաս աստվածուհու վեհության խորհրդանիշի պաշտոնում հանդես է գալիս շուրջ հազար տարի։ Արդի պատմագիտության մեջ չկա հստակ մատնանշված թվական, որը նշում է թե երբ է Պարթենոնը վերածվել քրիստոնեական եկեղեցու։ Հայտնի է, որ դա եղել է 4-րդ դարում՝ հռոմեացիների կողմից Աթենքի գրավումից հետո։ Բյուզանդական կայսրության կազմում Աթենքը վերածվում է հասարակ գավառական քաղաքի, իսկ այդ ժամանակահատվածում Պարթենոնը կորցնում է իր հեղինակությունը։ 5-րդ դարում տաճարը թալանվում է Հռոմեական կայսրության ղեկավարների կողմից, իսկ Պարթենոնի նախկին գանձերը տեղափոխվում են Բյուզանդիայի թագավորանիստ Կոստանդնուպոլիս։ Որոշ աղբյուրներ հավաստում են այն մասին, որ Կոստանդնուպոլսի Պողոս III պատրիարքը Պարթենոնի տեղում կառուցում է Սուրբ Սոֆիայի անունը կրող եկեղեցական համալիր։ 13-րդ դարում՝ չորրորդ խաչակրաց արշավանքի ընթացքում, վնասվում է Աթենաս Պրոմախոսի արձանը, որը, հավանաբար, ստեղծվել էր մ․թ․ա․ 3-րդ դարում։ Հռոմեական և բյուզանդական կայսրերը բազմիցս հրովարտակներով արգելել են հեթանոսական պաշտամունքը կայսրության տարածքում, սակայն Հունաստանում այն չափազանց խոր արմատներ ուներ։ Մեր օրերում ընդունված է այն կարծիքը, որ Պարթենոնի տաճարը քրիստոնեական եկեղեցու վերածվել է միայն 6-րդ դարում։ Արևելյան Հռոմեական կայսրությունում՝ Բյուզանդիայում, այն ծառայել է որպես Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի ուղղափառ եկեղեցի։ Այն եղել է չորրորդ ամենակարևոր ուխտագնացության կենտրոնն ամբողջ Բյուզանդական կայսրությունում՝ Կոստանդնուպոլսի, Եփեսոսի և Սալոնիկի տաճարներից հետո։ Հայտնի է, որ Բյուզանդիայի կայսր Բարսեղ II Բուլղարասպանը՝ հայկական (մակեդոնական) հարստությունից, 1018 թվականին բուլղարացիների նկատմամբ տարած վճռական հաղթանակից հետո երկրպագել է Պարթենոնի տաճարում։
13-րդ դարում Հունաստանի տարածքն անցնում է Լատինական կայսրությանը, իսկ Աթենքի դքսության ղեկավարումը՝ Օտտոն դե լա Ռոշին։ Կարճ ժամանակահատվածում Պարթենոնը վերածվում է Նոթր Դամ դ'Աթենս անվանումով կաթոլիկ տաճարի։ Հաջորդ երկուս ու կես դարերի ընթացքում վարձկանների հարձակումների, ռազմական հեղաշրջումների և դիվանագիտական խարդավանքների հետևանքով Աթենքն անցնում նախ ֆրանսիացիներին և ապա՝ կատալոնացիներին։ Աթենքն ու շրջակա տարածքները միասին կազմում են Աթենքի դքսությունը, որը 1371 թվականին մտնում է Արագոնի թագավորության մեջ։ Աթենքը մնում է կատալոնական տիրապետության տակ մինչև 1386 թվականը։ Այդ ժամանակ Աթենքի պաշտոնական լեզուն կատալոներենն էր, իսկ պետական կրոնը՝ կաթոլիկությունը։ 1387 թվականին իշխանությունն անցնում է ֆլորենցիական Աչայոլի ազնվականական ընտանիքին, որի վերահսկողության տարիներին հունարեն լեզուն և հույն ուղղափառ եկեղեցին վերադարձնում են իրենց դիրքերը։ Զարգացած միջնադարի այս դարակազմիկ փոփոխությունների ընթացքում Պարթենոնը վերածվում է լավ ամրեցված վերածննդի պալատի։ Վերջինս ստանում է նախ Սանտա Մարիա դը Սեթինաս (կատալանացիների իշխանության ներքո) և ապա Սանտա Մարիա դի Ատեն (իտալացիների իշխանության ներքո) անվանումները։
Աշոտ Արիյան
Աշոտ Արիյան, կանադահայ կոմպոզիտոր և դաշնակահար։ Ավելի քան 25 ստեղծագործությունների հեղինակ է, այդ թվում՝ օպերա-բալետի, երկու սիմֆոնիայի, դաշնամուրային կոնցերտի, երկու սիմֆոնիկ պատկերի և մի շարք կամերային ստեղծագործությունների։ Նրա ստեղծագործությունները հնչել են Ռուսաստանի, Հայաստանի, Բելգիայի, Գերմանիայի, Իսպանիայի, Կանադայի և Միացյալ Նահանգների համերգասրահներում ։
Կենսագրություն
2007 թվականին նա տեղափոխվել է Կանադա՝ ավարտելու իր դոկտորական թեզը Մոնրեալի համալսարանում, 2013 թվականին ստացել է դոկտորական աստիճանը։ Նրա դոկտորական ծրագրի նպատակն էր վերակենդանացնել օպերա-բալետի անտեսված ժանրը՝ գրելով իր ստեղծագործությունն այդ ժանրում՝ «Բիլգամեշ» (կամ «Գիլգամեշ») վերնագրով , որտեղ օգտագործվում են բացառապես հնադարյան միջագետքյան շումերերեն և աքքադերեն լեզուները։