cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայրաքս Հիլլի թանգարան
Թանգարանը հիմա
Ցուցադրելի հավաքածուն ներառում է արվեստի 400 առարկաներ և օբյեկտներ, այդ թվում նաև` տարբեր դիմակներ, փայտե արձաններ, ավանդական երաժշտական գործիքներ, որսորդական պատկանելիքներ, առօրյա գործառության բամբուկե, մետաղե և կավե իրեր։ Ցուցադրության որոշ մասը ժամանակավոր և կանոնավոր վերանորոգվում են։ Հայրաքս Հիլլի ճարտարապետական հայտնագործությունները 200-ից մինչև 5000 տարեկան են և որոշիչ նշանակություն ունեցան Քենիայի ճարտարապետության զարգացման վրա այն բանից հետո, երբ վերջին տասնամյակների ընթացքում իրազննաբար ցուցադրությունների միջոցով որսորդությունից և հավաքչությունից անցել են սննդի ինքնուրույն արտադրության։
Հայրաքս Հիլլ ժայռը մեծ չէ, բայց ունի 500 մետր երկարությամբ լավայի զանգված և իրեն շրջապատող դաշտավայրից 50 մետր բարձրության վրա է գտնվում։ Նրա անունը տվել են դամանները (hyrax hill` բառացի նշանակում է «դամանների ժայռը»)` բնակեցվող խորշերումա ու ծերպերում քարերի առատության պատճառով։
Կառավարման վահան (այլ կիրառումներ)
Կառավարման վահան կամ Կառավարման վահանակ, կարող է վերաբերել՝
Կունցևոյի ամառանոց
Կունցևոյի ամառանոց կամ Մոտակա ամառանոց կամ Կանաչ ամառանոց (նախկինում Մոսկվայի մարզի Կունցևո քաղաքին մոտ Վոլին գյուղից ոչ հեռու, այժմ Մոսկվայի Ֆիլի–Դավիդկովո ծայրամաս), պետության կողմից պաշտպանված կառույց, ԽՍՀՄ Գերագույն գլխավոր հրամանատար, պետության ղեկավար Իոսիֆ Ստալինի պաշտոնական նստավայր։ Այստեղ ԽՄԿԿ ԿԿ Քաղբյուրոյի նիստեր են եղել, բազմաթիվ պետական և համաշխարհային նշանակության որոշումներ են կայացվել։ Հայտնի է որպես Ստալինի կյանքի վերջին տարիների մշտական բնակության վայր, նաև նրա մահվան վայր ։
Անվանումը
«Կունցևոյի ամառանոց» (ку́нцевская да́ча) է կոչվում, քանի որ կառուցվել է Կունցևո քաղաքի մոտ։ Հայտնի է որպես «Բլիժնյայա դաչա» («бли́жняя да́ча»-«Մոտակա ամառանոց»), քանի որ Ստալինի նախորդ՝ Ուսպենսկոյե ամառանոցի համեմատ Մոսկվային ավելի մոտ էր գտնվում․ Կրեմլից Կունցևո ընդամենը 9 կիլոմետր է։ 1938 թվականի մայիսին աղյուսով վերակառուցվելուց հետո արտաքինից ներկվել է ցեմենտախառը կանաչ գույնի ներկով և երբեմն «Զելյոնայա դաչա» («Կանաչ ամառանոց») է կոչվում ։
Տեղակայում
Կառուցվել է Մոսկվայի մարզի Կունցևո քաղաքի մոտ, Վոլինսկ գյուղից ոչ հեռու վայրում, որը հետագայում (1960 թվականից) մտել է Մոսկվայի սահմանի մեջ և այժմ Մոսկվայի Ֆիլի–Դավիդկովո ծայրամասային թաղամասում է։ Գտնվում է Հաղթանակի զբոսայգուց ոչ հեռու, Պոկլոնայա սարի վրա, Ստավրոպոլսկ, Դավիդկովսկ փողոցների և Ստարոմոժայսկ մայրուղու հատման վայրում։ Հասցեն է․
Ամառանոցը բոլոր կողմերից շրջապատված է 4 մետր բարձրությամբ փայտե ցանկապատով, հետագայում նաև՝ մետաղական փշալարով, իսկ շուրջը անտառներ են։ Կառույցը փողոցի կողմից չի երևում։ Ամառանոցում չկան պուրակներ և այգիներ, հատուկ ձևավորված թփեր։ Տունը շրջապատված է փշատերև և լայնատերև խիտ անտառով, որը կացին չի տեսել։ Տնից ոչ հեռու չոր ճյուղերի վրա թռչունների և սկյուռիկների համար բներ են տեղադրված։ Ստալինը գրեթե ամեն օր լինում էր այդ վայրում և կերակրում էր թռչուններին։ Ստալինը սիրում էր վայրի բնությունը ։
Պատմություն
Շատ կարճ ժամանակում Կունցևոյի ամառանոցը դարձել է Ստալինի հիմնական բնակության վայրը։ Նա հազվադեպ է գիշերել Կրեմլում ինչպես պատերազմի, այնպես էլ հետպատերազմյան տարիներին։ 1953 թվականի մարտի 5-ին Ստալինն իր մահկանացուն կնքել է հենց այս ամառանոցում։
Կառուցում
Շինությունը կառուցվել է 1933-1934 թվականներին հայ ճարտարապետ Միրան Հովհաննեսի Մերժանյանի (կամ Միրոն Մերժանով ) նախագծով և մինչև Ստալինի կյանքի վերջը կառուցվել ու վերակառուցվել է։ Նախնական կառույցը եղել է միհարկանի։ Հետագայում այն փոփոխությունների է ենթարկվել համապատասխանեցվելով Ստալինի ճաշակին և 1934 թվականին կառուցվել է երկրորդ հարկը։ Կյանքի վերջին տարում երկրորդ հարկ տանող վերելակ է ներկառուցվել, չնայած Ստալինը գրեթե չէր լինում երկրորդ հարկում ։
Ներքին և արտաքին հարդարանք
Ամառանոցը մի քանի պատշգամբներով երկհարկանի շինություն է։ Առաջին հարկը 7 սենյակ ունի։ Կահավորումը բավական համեստ է․ գրասենյակային մի քանի աթոռ, պատերին մի քանի գունավոր նկար, հատակի վրա կարմիր ուղեգորգ, առաստաղի ջահերն առանց որևէ շքեղության ։ Աչքի են ընկնում նախասրահի պատին փակցված երկու մեծ քարտեզները, մեկը՝ ռազմաճակատների ուղղություններով, իսկ մյուսը՝ սոցիալիզմի խոշոր կառույցների պայմանական նշանակումներով։
Ստալինը հիմնականում լինում էր իր աշխատասենյակում, որտեղ մի քանի բազմոց կար տեղադրված։ Որպես կանոն նա քնում էր այդ բազմոցների վրա նաև գիշերը։ Սենյակում տեղադրված է մեծ, լայն սեղան, որի վրա հարմար էր քարտեզները փռել։ Աշխատասենյակի հատակը պարկետապատ է, իսկ պատուհանների վարագույրները չեն ծածկում ջեռուցման մարտկոցները։ Ենթադրվում է, որ վարագույրները կարճ էին կարված Ստալինի կասկածամտության պատճառով, որ մարդ չթաքնվի վարագույրի ետևում։ Հնարավոր է նաև, որ ջեռուցումն ավելի արդյունավետ լինելու նպատակով։
Երկրորդ հարկում սենյակները երկուսն են։ 1942 թվականի օգոստոսին, երբ Ուինսթոն Չերչիլը առաջին անգամ այցելել էր Մոսկվա, հյուրընկալվել է Ստալինի Կունցևոյի ամառանոցի երկրորդ հարկի այդ սենյակներում։ Նա իր հիշողություններում ամառանոցն անվանել է № 7 պետական ամառանոց ։
Բունկեր
Ամառանոցն ունի բունկեր-ապաստարան։ Բունկերն սկսել է կառուցվել 1940 թվականին, կառուցումն ավարտվել է 1942 թվականի մարտի 7-ին՝ ամառանոցի նույնատիպ կահավորմամբ։ Պատերազմի տարիներին, երբ քաղաքը ռմբակոծվում էր գերմանական ավիացիայի կողմից, Ստալինը բնակվում էր ամառանոցում։
2008 թվականին «Որոնողները․ Ստալինի յոթ բունկերները» («Искатели: семь бункеров Сталина») հաղորդման մեջ ցուցադրվել է 20 մետր խորության վրա կառուցված բունկերը, որն իր կառուցվածքով նման է Ստալինի Սամարայի բունկերին։
Տուն-թանգարան
Ստալինի մահից հետո 1953 թվականի հուլիսի 16-ին ԽՄԿԿ Կենտրոնական կոմիտեն որոշում ընդունեց Ստալինի հիշատակն անմահ պահելու համար Ստալինի Մոտակա ամառանոցը տուն-թանգարան դարձնել։ Այդ որոշումից անմիջապես հետո Ստալինի անվան հետ կապված ամեն ինչ (անգամ աննշան կապ ունեցող) սկսվեց տեղափոխվել ամառանոց։
1956 թվականի փետրվարի կեսերին 20-րդ համագումարից մի քանի օր առաջ պլանավորված էր Կրեմլի պատվիրակության այցելությունը Ստալինի տուն-թանգարան, սակայն այցելությունը չկայացավ և 20-րդ համագումարում «Անհատի պաշտամունքի և դրա հետևանքների մասին» Նիկիտա Խրուշչովի զեկույցից հետո որոշվեց, որ մահացած առաջնորդի ամառանոցը թանգարան չի կարող լինել։ Սակայն ամառանոցը պատմական նշանակություն ունեցող կառույց է։ Ստալինի սենյակների ներքին հարդարանքը և կահույքը պահպանվում է բնօրինակով։ Այն առ այսօր գտնվում է Դաշնային անվտանգության ծառայության (ФСО) հաշվեկշռում և հսկողության ներքո (объект ФСО «Волынское») ։
Գրականություն
Мир русской истории․ Энциклопедический справочник․ 1997, Մ․, էջ 521
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամրաշինական կառույցներ Կատեգորիա:Պաշտպանական կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնային անվտանգության ծառայության հսկողության տակ գտնվող կառույցներ Կատեգորիա:1934 կառույցներ Կատեգորիա:Պաշտոնական նստավայրեր Կատեգորիա:Իոսիֆ Ստալին Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Կառավարական ամառանոցներ Կատեգորիա:Մոսկվա Կատեգորիա:Շենքեր և կառույցներ ըստ տեսակի
Լեցիցխվաիե
Լեցիցխվաիե (ლეციცხვაიე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 150 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մարտվիլյից հեռու է 5 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 364 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մարտվիլի շրջան‎‎‎
Թազակալա
Թազակալա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բույոն (Ծովափնյա Ալպեր)
Բույոն (Bouyon), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վանս կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Կուրսեգուլ լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 12.29 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 436 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 484 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 39.4 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2001 թվականին կազմել է 483 մարդ, 2012 թվականին՝ 484 մարդ.
Տնտեսություն
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 186 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 466 մարդ։ 1 հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 19952 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ահմադչայ
Ահմադչայ, գետ Արածանիի ավազանում։ Հոսում է Ալաշկերտի շրջանով։ Վերին հոսանքի տարբեր հատվածները կրում են տարբեր անուններ (Զամլու, Կալխ և այլն) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Աղրըի մարզ
Մոնգիոն (կանտոն)
Մոնգիոն (Montguyon), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է ժոնզակ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 9349 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1718 է։ Կանտոնում կա 14 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Մենահեմ Գոլան
Մենահեմ Գոլան (מנחם גולן, ), հրեա պրոդյուսեր և ռեժիսոր։ Իր զարմիկ Յոռամ Գլոբուսի հետ հանդիսացել է «Գոլան-Գլոբուս» պրոդյուսերական կենտրոնի համահիմնադիր։ Գոլանի կողմից ֆինանսավորված գեղարվեստական ֆիլմերում հանդես են եկել այնպիսի կինոդերասաններ, ինչպիսիք են Չակ Նորիսը, Շոն Քոններին, Ժան Կլոդ Վան Դամը, Սիլվեստր Ստալոնեն և Չարլզ Բրոնսոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրեա ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հրեա պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ
Պապայա
Պապայա (Carica papaya), Caricaceae ընտանիքին պատկանող ծառանման բույս է, 5-10 մ բարձրությամբ։ Հայրենիքը Ամերիկա մայրցամաքների արևադարձային շրջաններն են։ Այժմ նաև մշակվում է Աֆրիկայում և Ասիայում (հիմնական արտահանողներն են Հնդկաստանը, Բրազիլիան, Ինդոնեզիան, Նիգերիան և Մեքսիկան)։ Պապայա է կոչվում պտուղը։
Պտուղը
Պտուղը օվալաձև է, միջինը 20 սմ երկարությամբ և 300-500 գ քաշով։ Հասուն պտուղն ունի ողորկ, բարակ, կանաչ-դեղնավուն կեղև, պտղամիսը վարդագույն-նարնջագույն է։ Քաղցր է, բուրավետ. համային հատկանիշներով որոշ չափով նման է սեխին։
Պտղի միջնամասը սնամեջ է, այստեղ գտնվում են սև կորիզները, որոնք ուտելի չեն։ Չորացված վիճակում օգտագործվում են որպես համեմունք։
Ոչ հասուն պտուղն օգտագործվում է որպես բանջարեղեն։
Բնութագիր
Սեխածառը(պապայա) խիստ զգայուն է կլիմայական պայմանների նկատմամբ։ Այն ոչնչանում է ոչ միայն սառնամանիքներից, այլև՝ ցածր դրական ջերմաստիճաններում։ Լավ որակի պտուղ տալիս են արևադարձային գոտու այն պլանտացիաները, որոնք գտնվում են ծովի մակերևույթից մինչև 1000 մ բարձրության վրա։
Պորտուգալացի ծովագնաց Վասկո Դա Գաման առաջին անգամ Հնդկաստանում տեսնելով սեխածառը՝ հիացմունքով բացականչել է՝ «Հնդկական ոսկի ծառ»։
Մեկ հեկտար սեխածառի պլանտացիայից ստացվում է տարեկան 33-37 տոննա պտուղ։ Միջին հաշվով մեկ ծառից ստացվում է 30-150 պտուղ։ Պտղի քաշը լինում է 450 գ-ից մինչև 7 կգ։ Սեխածառը պտղաբերում է տնկելուց 10-12 ամիս հետո։ Բերքատվությունը բարձր է լինում ծառի երիտասարդ շրջանում, այսինքն՝ մինչև 5-րդ տարին, որից հետո գնալով բերքատվությունն իջնում է։ Դրա համար պլանտացիաների ծառերը 4 տարին մեկ նորացվում են։
Բացի թարմ վիճակում օգտագործելուց, պտուղներից պատրաստում են ջեմ, մարմելադ, հրուշակեղեն և այլն։ Սեխածառի պտուղը պարունակում է օսլա, շաքար, վիտամիններ։ Նրա հյութը պարունակում է հատուկ ֆերմենտ՝ պապային, որն իր հատկություններով նման է ստամոքսահյութի ֆերմենտներին։ Դրանով է բացատրվում այն փաստը, որ ջրում լուծված նրա մի քանի կաթիլը փափկեցնում է ամենակոշտ միսը։
Պապայինից պատրաստում են արժեքավոր դեղամիջոցներ մաշկային, աղեստամոքսային հիվանդությունների, լեղապարկի թարախային բորբոքումների բուժման և վերքեր ապաքինելու համար։ Այժմ սեխածառի պլանտացիաները բավականին մեծ տարածություններ են զբաղեցնում Կենտրոնական Ամերիկայում, Հարավային Ամերիկայում, Հնդկաստանում, Շրի-Լանկայում, Մալայան կղզեխմբում, Աֆրիկայում և Ավստրալիայում ։
Սննդային արժեքը
100 գ պտուղը հետևյալ սննդային արժեքն ունի.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մրգեր Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Ուիլ Բայնեմ
Ուիլիամ «Ուիլ» Բայնեմ, (William "Will" Bynum, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, խաղարկող։ Վերջին անգամ հանդես է եկել Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Վաշինգտոն Վիզարդս» ակումբում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Չիկագո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Դետրոյթ Փիստոնսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Վաշինգտոն Վիզարդսի բասկետբոլիստներ
Դաբստեպ
Դաբստեպ (անգլ.՝ Dubstep), էլեկտրոնային երաժշտության ենթաոճ։ Ծագել է Հարավային Լոնդոնում՝ 1990-ականների վերջին։ Ենթաոճն իր մեջ ունի ռեգգի, դաբ, գրիմ, թուստեպ և բրեյքստեպ ժանրերի տարրեր, համեմված թմբուկային և բասային հավելումներով։ Դաբստեպային կատարումներում միջին հաշվով մեկ րոպեում լսվում է 138 -ից մինչև 142 հարված (բիթ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էլեկտրոնային երաժշտության ենթաոճեր
Մեծ Պոլուդնևայա
Մեծ Պոլուդնևայա (Большая Полудневая), գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայի հյուսիս-արևմուտքում։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Շևչենկո (գյուղ, Տեպլիկի շրջան)
Շևչենկո (Шевченка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տեպլիկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկո գյուղում բնակվում էր 208 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,077 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2701,3 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տեպլիկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բերեժոկ (գյուղ, Կարաչևսկի շրջան)
Բերեժոկ (Бережок), գյուղ Ռուսաստանի Բրյանսկի մարզի Կարաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 381 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բրյանսկի մարզի Կարաչևսկի շրջանի բնակավայրեր
Կրասնայա Պոլովինա
Կրասնայա Պոլովինա (Красная Половина), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Երազանք. լինում է, չի լինում (քանդակ)
'''«Երազանք. լինում է, չի լինում» քանդակ''', գտնվում է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի Սուրբ Երրորդություն եկեղեցուն հարակից այգում, տեղադրվել է 2001 թվականին։
Տվյալներ
Հուշարձանը քանդակված է տուֆից է։
Պատմություն
Քանդակում պատկերված է աղջիկ՝ թռչնի հետ։ Այս կոմպոզիցիայում թռչունը խորհրդանշում է երազանքը և աղջկա գլխի փոքր-ինչ թեքված շարժման հետ ստանում է որոշ լիրիկական նրբերանգ։ Քանդակագործը ստեղծել է այս պատկերը, քանի որ շատ հեքիաթներում, պոեզիայում և երգերում սիրո, թախծի, հույսի և ապագայի բարի սպասումների կրողը շատ դեպքերում հավքն է։ «Երազանք. լինում է, չի  լինում» քանդակը արժանացել է 1-ին մրցանակի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Էմին Պետրոսյանի քանդակներ
Խարիսթվալի
Խարիսթվալի (ხარისთვალი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1720 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 14 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օնի շրջան
Վիդրոջենյա (գյուղ, Բալակլեյայի շրջան)
Վիդրոջենյա (Відродження), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մարտուն Չոբանյան
Մարտուն Սուրենի Չոբանյան, վրացահայ վիրուսաբան։ Անասնաբուժական գիտությունների դոկտոր (1990): Կարապետ Սիրականի և Սերգեյ Հակոբի Չոբանյանների հորեղբոր որդին։
Կենսագրություն
Մարտուն Չոբանյանը ծնվել է 1933 թվականի մարտի 1-ին Կարծախ (Վրաստանի Ախալքալաքի շրջան) գյուղում։ 1955 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ 1960 թվականից աշխատում է ՀՀ անասնաբուծության և անասնաբուժության գիտական կենտրոնում։ 1986 թվականին եղել է կենդանիների և թռչունների վարակիչ հիվանդությունների ուսումնասիրության բաժնի վարիչ ։
Աշխատանքները վերաբերում են գյուղատնտեսական կենդանիների և մորթատու գազանների համաճարակաբանության, տարբեր վարակիչ հիվանդությունների դեմ պատվաստանյութերի մշակման, ներդրման խնդիրներին։ Առաջարկել է աուեսկի հիվանդության դեմ պատվաստանյութեր, մշակել (համատեղ) խոզերի դիզենտերիայի բուժման գերիմուն շիճուկ ։
Վլադիմիր Ուրին
Վլադիմիր Ուրին (Владимир Георгиевич Урин, ), խորհրդային և ռուս թատերագետ, ռեժիսոր, ուսուցիչ և պրոֆեսոր։ 2013 թվականի հուլիսի 9-ից զբաղեցնում է Մեծ թատրոնի տնօրենի պաշտոնը։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (1999) :
Կենսագրություն
Ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանը։ Թատերական գործունեությունը սկսել է 1973 թվականին, ղեկավարելով Կիրովի պատանի հանդիսատեսի թատրոնը ։
1987 թվականից Ռուսաստանի թատերական գործիչների միության ղեկավարության քարտուղար, միևնույն ժամանակ նա կատարել է ՌԴ ԹԳՄ նախագահի տեղակալի և առաջին փոխնախագահի պարտականությունները ։
1995 թվականից զբաղեցրել է Մոսկվայի Ստանիսլավսկու և Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան երաժշտական ակադեմիական թատրոնի գլխավոր տնօրենի պաշտոնը ։
Մոսկվայի արվեստի թատրոնի դպրոցի Կատարողական արվեստի բաժնի ղեկավար և տնտեսագիտության ամբիոնի վարիչ, պրոֆեսոր։ Հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի ներքո պետական պարգևների հանձնաժողովի անդամ ։
2013 թվականի հուլիսի 9-ին նշանակվել է Մեծ թատրոնի տնօրեն ։
Սոցիալական դիրք
2014 թվականի մարտի 11-ին Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի գործիչների կողմից Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի քաղաքականության և Ղրիմի քաղաքականությանն աջակցող դիմումը ստորագրվեց ։
Նա 2016 թվականին Պետդումայի ընտրություններում «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության վստահված անձն էր։
2018 թվականի նոյեմբերի 20-ին Վլադիմիր Գեորգիևիչը, Ռուսաստանի նախագահի հրամանագրով ընդգրկվել է մշակույթի և արվեստի խորհրդի նոր կազմում ։
Մրցանակներ
Պարգևատրվել է մի շարք մրցանակներով, այդ թվում`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Ազարե
Ազարե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում, Վան քաղաքից քիչ հեռու։
1850 թվականին ուներ 36 տուն (281 մարդ) բնակիչ, իսկ XX դարի սկզբին ուներ 52 տուն՝ 400 հայ բնակչով։ Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունը, այգեգործությունը և երկրագործությունն էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռեյնհարդ Զելտեն
Ռեյնհարդ Զելտեն (Reinhard Selten, ), գերմանացի ականավոր տնտեսագետ, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր՝ տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրման ժամանակ խաղերի տեսության մշակման համար (1994)։
Կենսագրություն
Սովորել է Ֆրանկֆուրտի համալսարանում։ Բեռլինի Ազատ համալսարանի, Բիլեֆելդի համալսարանի, Բոննի տնտեսագիտական բարձրագույն դպրոցի պրոֆեսոր։ Բոննի Փորձարարական տնտեսագիտության լաբորատորիայի հիմնադիր։
Զելտենը բազմիցս կողմ է արտահայտվել միջազգային էսպերանտո լեզվին ։ Մասնավորապես, 2007 թ., ելույթ ունենալով Եվրախորհրդարանում, հայտարարեց․ «Ուսումնասիրման համար թեթև լեզու, ինչպիսին որ էսպերանտոն է, լեզվային խնդրին չեզոք լուծում է տալիս»։ Նա նաև համաձայնվեց առաջադրվել 2009 թ. Եվրախորհրդարանի ընտրություններում ոչ մեծ EDE կուսակցությունից (Եվրոպա-Ժողովրդավարություն-Էսպերանտո) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Արվեստի և գիտության ոլորտում ունեցած վաստակի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Հրեա նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Բոննի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի մաթեմատիկոսներ
Արթյուր Ադամով
Արթյուր Ադամով (Arthur Adamov, իսկական անունը՝ Հարություն Ադամյան, ), ազգությամբ հայ, ֆրանսիացի արձակագիր և դրամատուրգ, աբսուրդի թատրոնի հիմնադիրներից մեկը։
Մանկություն
Արթյուր Ադամովը ծնվել է 1908 թվականի օգոստոսի 23-ին Կիսլովոդսկում, շուշեցի նավթարդյունաբերող Սուրեն Ադամովի ընտանիքում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեին Ադամովների ընտանիքը մեկնում է արտասահման շրջագայության։ Պատերազմը, իսկ ապա նաև հետագա իրադարձությունները խանգարում են նրանց վերադարձին։ Երկար դեգերումներից հետո ընտանիքը, ի վերջո, հաստատվում է Ֆրանսիայում, նախ գավառում, իսկ 1924-ից՝ Փարիզում ։
Հետագա կյանք
Ադամովը ընդհատումներով սովորում է Շվեյցարիայում, Գերմանիայում ու Ֆրանսիայում։ Ապագա դրամատուրգին վիճակված էր ապրելու տարագրության բոլոր դառնություններն ու զրկանքները, որոնք էլ որոշիչ նշանակություն ունեցան նրա աշխարհայացքի ձևավորման գործում։ Եվ սյուռեալիզմի ոգով գրված առաջին բանաստեղծությունները երիտասարդ մտավորականի հոռետեսական ու անկումային տրամադրությունների արտահայտությունն էին։ 20-ականների ավարտին հարելով սյուռեալիստական ուղղությանը՝ Ադամովը բարեկամանում է Պոլ Էլուարի հետ։
30-ական թվականներին Ադամովը մասնակցում է Ֆրանսիայում գլուխ բարձրացրած ֆաշիստական խմբավորումների դեմ մղվող պայքարին։ Գերմանական օկուպացիայի տարիներին շուրջ կես տարի անցկացնում է Արժելեի համակենտրոնացման ճամբարում։ Հետագայում հրապարակված «Սոսկալի օրագիրը» (1943) և «Խոստովանություն» (1946) ինքնակենսագրական վիպակը կյանքի էին կոչված այդ շրջանի տպավորություններով։ 40-ականների ավարտը Ֆրանսիայի թատերական կյանքում նշանավորվեց ավանգարդիստական մի նոր ուղղության՝ աբսուրդի թատրոնի ստեղծմամբ։ 1953 թվականին Փարիզում ներկայացվեց ծագումով իռլանդացի Սեմյուել Բեքեթի «Գոդոյին սպասելիս» պիեսը։ Դրամատիկական այդ ստեղծագործության կենտրոնական հերոսները անհյուրընկալ ու թշնամի աշխարհում մոլորված Վլադիմիրն ու Էստրագոնն են, որոնք սպասում են Գոդոյին։
Էջմիածնեցոց Սուրբ Գևորգ եկեղեցի
Էջմիածնեցոց Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցու տաճար Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում։ Մինչև 2006 թվականը եկեղեցին փլուզման վտանգի տակ էր, սակայն 2006-2010 թթ. եկեղեցին վերանորոգվել է և այժմ գործում է։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ առաքելական եկեղեցու Վիրահայոց թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Հին Թբիլիսի Կատեգորիա:Թբիլիսիի հայկական եկեղեցիներ
Այլա Ֆիշեր
Այլա Լենգ Ֆիշեր (Isla Fisher, ), շոտլանդական ծագումով ավստրալիացի կինոդերասանուհի։ Հայտնի է «Սկուբի-Դու» (2002), «Չկանչված հյուրերը» (2005), «Առևտրամոլի խոստովանությունները» (2009), «Խաբեության պատրանք» (2013) ֆիլմերում դերակատարումների համար։
Կենսագրությունը
Շոտլանդական ծագումով Ավստրալիացի դերասանուհի Այլա Ֆիշերը ծնվել և ապրել է Օմանում, Մասկատում, քանի որ նրա հայրը ՄԱԿ-ում ունեցել է բանկիրի պաշտոն, բայց հետո նրա ընտանիքը, որտեղից Այլան ունի չորս եղբայր, տեղափոխվեց Պերտ, Ավստրալիա ։ Անունը ստացել է ի պատիվ շոտլանդական Այլեյ կղզու, սակայն հուդայականություն ընդունեցլու հետո՝ ապագա ամուսին Սաշա Բարոն Կոհենի պնդմամբ, նրան տրվեց Այալա անունը, որը եբրայերենով նշանակում է եղնիկ ։
Գործունեություն
9 տարեկան հասակում Այլան սկսեց հայտնվել Ավստրալիայի հեռուստատեսության գովազդներում։ Ավելի ուշ նկարահանվեց սերիալներում, օրինակ՝ «Բեյ Սիթի» և «Դրախտային լողափ»։ 18 տարեկան հասակում՝ մոր հետ միասին, նա հրապարակեց երկու պատանեական սիրավեպ՝ «Կախարդված» և «Հրապուրված փառք»։ 1994-1997 թվականներին նա հանդես է եկել Ավստրալիայի «Տներ և ճանապարհի վրա» հեռուստասերիալում՝ Շենոն Ռիդի դերում։ 1996 թվականին Logie մրցանակաբաշխությունում ստացավ մրցանակ՝ ամենահայտնի դերասանուհի անվանակարգում։ Ավելի ուշ Այլան թողեց հեռուստատեսությունը և ընդունվեց Շ|Փարիզի L'École Internationale de Théatre Jacques Lecoq արվեստի թատրոն–դպրոց և շարունակեց հանդես գալ մնջախաղերում՝ Միացյալ Թագավորությունում։ Նա նաև կատարել է շրջագայություն Դարրեն Դեյինի հետ միասին «Ամառային արձակուրդներ» մյուզիկլի ժամանակ և հայտնվեց Լոնդոնի թատերական Così արտադրությունում։ 2001 թվականին Ֆիշերը խաղաց Քիմի դերը գերմանական «Լողավազան» սարսափ ֆիլմում։
2002 թվականին «Սկուբի–Դու» ֆիլային տարբերակում Այլան խաղացել է Շեգիի աղջիկ Մերի Ջեյնի դերը, որն ուներ ալերգիա շներից։ Նա ստիպված էր լինում կրել շեկ կեղծամ, քանի որ սցենարում Սառա Միշել Գելարը միայն պետք է լիներ կարմիր մազերով։ Հաջորդ րիա, Ան ն լաավստրալան «Wannabս կատակերգությունում հանդես է եկել Քրիստիի դերով։ Հետագայում Ֆիշն ունեցավ իր գործակալ ինէր։ 2005 թվականի Այլան արժանացավ MTV կինոմրցանակի՝ «Չհրավիրված հյուրեր» ֆիլմում դերակատարման համար, որտեղ խաղացել են նաև Վինս Վոնը, Օուեն Ուիլսոնը, Քրիստոֆեր Ուոքենը և Ռեյչել ՄաքԱդամսը։ 2005 թվականի օգոստոսի 2-ին «Անկոչ հյուրեր» ֆիլմը գովազդելու համար Ավստրալիայի «Rove» թոք–շոու ժամանելով նա պաշտոնապես դարձավ շոուի 1000–րդ հյուրը։
2006 թվականին Այլան կատարեց մանհեթենյան երեկույթի տիրուհի Վեսսայի գլխավոր դերը «Լոնդոն» ռոմանտիկ դրամայում՝ Ջեսիկա Բիլի, Քրիս Էվանսի և Ջեյսոն Սթեթհեմի հետ միասին։ Նա նաև խաղացել է Քեյթիի դերը «Առաջին հանդիպումից ամուսնամում եմ» ռոմանտիկ կատակերգությունում՝ Ջեյսոն Բիգսի հետ միասին։ 2007 թվականին նա հայտնվեց «Խաբում» թրիլլերում՝ Ջոզեֆ Գորդոն-Լևիթի և Մեթյու Գուդի հետ։
Բացի այդ, Ֆիշերը խաղաց գլխավոր դերն «Առևտրամոլի գաղտնի աշխարհը» գրքի ադապտացված տարբերակում, որը լույս տեսաց 2009 թվականի փետրվարի 13-ին։ Այս ֆիլմում Այլան մարմնավորեց քոլեջի շրջանավարտի, ով Նյու Յորքում աշխատում էր որպես ֆինանսական լրագրող, որպեսզի կարողանար ինչ-որ կերպ վճարել իր բազմաթիվ վարկերը։ Քննադատները այդքան էլ հավանություն չտվեցին ֆիլմին, սակայն «Առևտրամոլը» զբաղեցրեց 4-րդ հորիզոնականը շքերթներում՝ ստանալով 15,054,000 դոլար առաջին շաբաթվա ընթացքում։ Իսկ Այլան, իր հերթին, հաղթեց թվով երրորդ «Teen Choice» մրցանակը։
2012 թվականի սեպտեմբերին էկրաններին հայտնվեց «Ամուրիները» կատակերգությունը՝ նրա մասնակցությամբ։
Անձնական կյանք
Ամուսիններն ունեն երեք երեխա․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:1976 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի գրողներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի մոդելներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասանուհիներ
(2733) Համինա
(2733) Համինա (Hamina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի փետրվարի 22-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում ։
Լյուդվիկ Լազարուս Զամենհոֆ
Լյուդվիկ Լազարուս (Ludwik Lejzer, Ludwik Łazarz) Զամեհոֆ, լեհ ակնաբույժ, բանասեր և Էսպերանտո լեզվի ստեղծողը, որն աշխարհի ամենատարածված կառուցված լեզուն է։
(2733) Համինա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,347195 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0249 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6695 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1313,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,274082 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,41° անկյուն։
Լյուդվիկ Լազարուս Զամենհոֆ
Ըստ իր կենսագիրների՝ Ա. Զակրզևսկու և Ե. Վայզենֆելդի, Զամենհոֆի հարազատ լեզուներն էին լեհերենը՝ բնակավայրի լեզուն, և իր ծնողների լեզուները՝ ռուսերենն ու իդիշը, սակայն նրա հայրը գերմաներենի ուսուցիչ էր, և այդ պատճառով սրան էլ էր ազատ տիրապետում։ Ավելի ուշ նա սովորեց ֆրանսերեն, լատիներեն, հունարեն, եբրայերեն և անգլերեն, նաև հետաքրքրություն ուներ իտալերենի, իսպաներենի և լիտվերենի նկատմամբ։
(2733) Համինա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1938 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Իրյո Վյայսյալյայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լյուդվիկ Լազարուս Զամենհոֆ
Ծնվել է Բելոստոկում դեկտեմբերի 15(27)-ին 1859 թ.։ Սովորել է Վարշավայում, Մոսկվայում, Վիեննայում։ Ստեղծել և 1887 թ. հրատարակել է միջազգային լեզու էսպերանտոյի նախագիծը՝ նպատակադրվելով այն ծառայեցնել ժողովուրդների փոխըմբռնմանը։ Հետագայում լույս է ընծայել էսպերանտոյի բառարաններ, քրեստոմատիաներ, էսպերանտո լեզվով իր ստեղծագործությունները, թարգմանություններ համաշխարհային դասականների գեղարվեստական գործերից։ Մահացել է Վարշավայում ապրիլի 14(27)-ին 1917 թվականին։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի որոշմամբ 1959—1960 թթ. նշվել է Զամենհոֆի ծննդյան 100-ամյակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Լեհ ակնաբույժներ Կատեգորիա:Էսպերանտիստներ Կատեգորիա:Լեզու ստեղծողներ Կատեգորիա:Պոլիգլոտներ Կատեգորիա:Էսպերանտո Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորներ Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լեհ թարգմանիչներ
Քացախաթթու
Քացախաթթու, օրգանական թույլ, միահիմն կարբոնաթթու CH3COOH բանաձևով (էթանաթթու)։ Քացախաթթվի աղերը և բարդ եթերները կոչվում են ացետատներ։
Պատմություն
Քացախը հանդիսանում է գինու խմորման արդյունք և հայտնի է մարդկանց շատ հին ժամանակնորից։ Առաջին տեղեկությունները քացախաթթվի օգտագործման մասին մեզ տվել է հույն պատմիչ Տեոֆրաստը (մ.թ.ա. 3-րդ դար)։ Այնտեղ նկարագրված էր քացախաթթվի և մետաղների փոխազդեցությունը, որի արդյունքում առաջանում էին արվեստում կիրառվող որոշ պիգմենտներ։
Քացախաթթուն օգտագործում էին կապարյին բելիլա, ստանալու համար։ Հին Հռոմում թթված գինին պահելով կապարային տարրաներում ստանում էին քաղցր մի ըմպելիք՝ «Սապա»։ Սապան պարունակում էր մեծ քանակությամբ կապարի ացետատ, որը շատ քաղցր նյութ է, այն նաև անվանում են՝ «Կապարային շաքար» կամ «Սատուրնի շաքար»։ 8-րդ դարում առաջին անգամ արաբ ալքիմիկ Ջաբիր իբն Խաինը ստացավ կոնցենտրիկ քացախաթթու, թորման եղանակով։
Վերածննդի դարաշրջանում քացախաթթու ստանում էին որոշ մետաղների ացետատների սուբլիմացիայից (առավելաշատ օգտագործում էին պղնձի երկվալենտ ացետատը)։
Քացախաթթվի հատկությունները փոփոխվում են նրա մեջ պարունակվող ջրի քանակով։ Դրա հետ կապված հնում կարծում էին, որ գինուց և ացետատներից ստացված թթուները երկու տարբեր թթուներ են։ 1847 թվականին Ադոլֆ Կոլբեն քացախաթթու սինթեզեց անօրգանական նյութերից։ Նա քացախաթթու սինթեզեց ծծմբածխածինը քլորացնելով մինչև տետրաքլորմեթան, որի պիրոլիզից ստացավ տետրաքլորէթիլեն։ Վերջինս ջրում քլորացնելիս նա ստացավ տրիքլորքացախաթթու, որը էլեկտրականությամբ վերականգնելիս ստացավ քացախաթթու։
Ֆիզիկական հատկություններ
Քացախաթթուն իրենից ներկայացնում է անգույն, սուր հոտով, թթու համով հեղուկ։ Հիդրոսկոպիկ է։ Ջրում լուծվում է անսահմանափակ քանակությամբ։ Իր մեջ լավ լուծում է անօրգանական գազեր և այլ նյութեր, օրինակ՝ HF, HI, HCl, HBr և այլ նյութեր։ Գոյություն ունի ցիկլիկ և գծային դիմերների ձևով։ 100 տոկոսանոց քացախաթթուն կոչվում է սառցային, որը սառեցնելիս առաջացնում է սառցանման զանգված։
Քացախաթթուն որոշ նյութերի հետ առաջացնում է երկակի ազեոտրոպ խառնուրդներ՝
Արդյունաբերական եղանակ
Հին արդյունաբերությունում քացախաթթու ստանում են ացետալդեհիդի և բութանի օքսիդացումից։ Երկու եղանակնել հիմնված են նավթի կրեկինգի արդյունք հանդիսացող նյութերի օքսիդացման վրա։
Մեթանոլի կատալիտիկ կարբոնիզացիա
Քացախաթթվի ստացման արդյունաբերական կարևորագույն եղանակներից է մեթանոլի կատալիտկ կարբոնիզացիան ածխածնի մոնօքսիդով՝
Այս ռեակցիան հայտնաբերվել է BASF կազմակերպության գիտնականների կողմից 1913 թվականին։ 1960 թվականին այդ կազմակերպությունը հիմնադրեց այս եղանակով քացախաթթու արտադրող առաջին գործարանը։ Այս պրոցեսում կատալիզատոր է հանդիսանում կոբալտի յոդիդը։ Գործարաններից մեկը հիմնադրվել է Գեիսմարում (Լուիզիանա նահանգ)։ Այն երկար ժամանակ հանդիսանում էր ԱՄՆ-ի միակ BASF-ի գործարանը։
Մեթանոլի կատալիտիկ կարբոնիզացիաի մեթոդի ավելի կատարելագործված եղանակը ուսումնասիրվել է Մոնսանտո կազմակերպության կողմից 1970 թվականին։ Դա հոմոգեն պրոցես է, որում որպես կատալիզատոր օգտագործվում է ռոդիումի աղեր։ BP կազմակերպությունում որպես կատալիզատոր օգտագործվում են իրիդիումի միացությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կարբոնաթթուներ Կատեգորիա:Սննդային հավելումներ Կատեգորիա:Էնոլոգիա
Լեխաինդրավո
Լեխաինդրավո (ლეხაინდრავო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 120 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մարտվիլյից հեռու է 10 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 754 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մարտվիլի շրջան‎‎‎
Մեր ժամանակի հերոսը
Մեր ժամանակի հերոսը (Герой нашего времени), ռուս գրող Միխայիլ Լերմոնտովի վեպը։ Գրվել է 1838-1840 թվականներին։ Առաջին անգամ հրատարակվել է Սանկտ Պետերբուրգում 1840 թվականին երկու գրքով՝ 1000 տպաքանակով ։ Այս վեպը «ավելորդ մարդու» մասին պատմող վեպերից մեկն է։ Այն առավել նշանավոր է դառնում իր հերոսի՝ Պեչորինի և Կովկասի գեղեցիկ նկարագրության շնորհիվ։
Վեպի կառուցվածքը
Վեպը կազմված է հինգ կարճ պատմություններից, որոնք դասավորված են ոչ ժամանակագրական կարգով։ Երկրորդ հրատարակության ժամանակ ավելացվել է նաև հեղինակային նախաբան։ Նախ Պեչորինը երևում է Մաքսիմ Մաքսիմիչի աչքերով, հետո արդեն նրան տեսնում ենք ներսից՝ իր օրագրային գրառումների շնորհիվ։
Վեպի մասերի դասավորությունն ըստ ժամանակագրության՝ Վեպում կան երեք գլխավոր պատմողներ։ Առաջինը ռուսական բանակի սպա է, ում անունը չի նշվում։ Նա ճանապարհորդում է Կովկասյան լեռնաշղթայով։ Հենց պատմվածքի սկզբում նա հանդիպում է կապիտան Մաքսիմ Մաքսիմիչին, ով բավականին մեծ էր և երկար ժամանակ ծառայել էր Կովկասում։ Նա քաջատեղյակ էր այդ տարածաշրջանում ռուս զինվորի ապրելակերպին։ Մաքսիմ Մաքսիմիչը երկրորդ պատմողն է։
Սյուժե
«Մեր ժամանակի հերոսը ճիշտ որ պատկեր է, բայց ո՛չ մի մարդու, այդ մի պատկեր է, որ կազմված է մեր ամբողջ սերնդի արատներից` իրենց լրիվ զարգացմամբ առած.... Բավական է և այն, որ հիվանդությունը մատնանշված է, իսկ թե ինչպես պետք է ապաքինել, այդ արդեն Աստված գիտե»։
Բելլա
Մաքսիմ Մաքսիմիչը որպես բերդապահ ծառայելիս ծանոթացել է Գրիգորի Ալեքսանդրովիչ Պեչորինի հետ, որ 25 տարեկան էր այն ժամանակ։ Պեչորինը տարօրինակ մարդ էր. վախենում էր անգամ պատուհանի փեղկի չխկոցից, բայց կարող էր միայնակ դուրս գալ վարազի դեմ։ Նրանք գնում են բերդից ոչ հեռու ապրող իշխանի դստեր հարսանիքին, որտեղ Պեչորինը ծանոթանում է իշխանի կրտսեր աղջկա՝ չերքեզուհի Բելլայի հետ։ Պեչորինը փախցնում է Կազբիչի (հայտնի ավազակ, մեղադրվում էր բազմաթիվ չարագործություններում, բայց ոչ մեկում չէր բռնվել) ձին, որի փոխարեն Ազամաթը (Բելլայի եղբայրը) քրոջը տանում է Պեչորինի մոտ ու ընդմիշտ հեռանում տանից։ Պեչորինը շուտով ձանձրանում է ու սկսում է ավելի հաճախ բացակայել տնից ու որոշում է թողնել Բելլային ու հեռանալ։ Կազբիչը, փորձելով փախցնել Բելլային, վիրավորում է աղջկան, որը շուտով մահանում է։ Պեչորինը մեկնում է Վրաստան։
Մաքսիմ Մաքսիմիչ
Մաքսիմ Մաքսիմիչը 5 տարի անց հանդիպում է Պեչորինին. հանդիպումը, սակայն, թռուցիկ էր. Պեչորինը կարծես շտապում էր հեռանալ։ Մաքսիմ Մաքսիմիչի հարցին, թե ինչ էր անում այդքան ժամանակ, Պեչորինը պատասխանեց, թե ձանձրանում էր։ Մաքսիմ Մաքսիմիչը հարցրեց Բելլայի մասին, Պեչորինը ասաց. «Այո՛, հիշում եմ»։ Պեչորինը չվերցրեց Մաքսիմ Մաքսիմիչի մոտ մնացած թղթերը, որ նա բերել էր հետը։ Վերջինս այնքան էր բարկացել Պեչորինի անտարբերության պատճառով, որ երբ սպան խնդրեց իրեն հանձնել այդ թղթերը, Մաքսիմ Մաքսիմիչը բոլոր թղթերը տվեց նրան։
Իմանալով Պեչորինի մահվան մասին՝ սպան տպագրում է նրա օրագիրը։
Թաման
Թաման քաղաքում Պեչորինին հետաքրքրեց, թե ուր են գաղտնի գնում մարդիկ Պեչորինը հետևեց մի աղջկա, որը նկատեց Պեչորինին ու փորձեց խեղդել, որ նա չմատնի իրենց։ Պեչորինին թվացել էր, թե նրանք հանուն ինչ որ բարձր արժեքների են վտանգում իրենց կյանքը, այնինչ նրանք մաքսանենգներ են։ Պեչորինը հեռացավ քաղաքից, որտեղ ապրող մասնանենգների կյանքն ալեկոծել էր իր հայտնվելով։
Իշխանադուստր Մերի
Պեչորինը գնում է Պյատիգորսկ` առողջարան։ Այստեղ նա ծանոթանում է իշխանուհի Լիգովսկայայի ու վերջինիս դստեր` Մերիի հետ։ Այստեղ նա հանդիպում է նաև իր հին սիրուն՝ Վերային, ինչպես նաև իր վաղեմի ընկերոջը՝ Գրուշնիցկուն։ Պեչորինն ամեն ինչ անում է, որ Մերին սիրահարվի իրեն, չնայած գիտի, որ աղջկան սիրահարված է Գրուշնիցկին։ Մենամարտի ժամանակ Պեչորինը սպանում է Գրուշնիցկուն և մերժում Մերիի սերը։ Պեչորինին կասկածելով մենամարտին մասնակցելու մեջ՝ նրան նորից աքսորում են, այս անգամ՝ ամրոց, որտեղ էլ Պեչորինը ծանոթանում է Մաքսիմ Մաքսիմիչի հետ։
Ֆատալիստը
Պեչորինը ներկա է լինում մի զրույցի, որ վերաբերում էր կանխատեսումներին ու ֆատալիզմին։ Ոմանք հավատում են, ոմանք՝ ոչ։ Պեչորինն ու Վուլիչը վիճում են. Պեչորինը պնդում է, որ Վուլիչի դեմքին ինքն ակնհայտ մահ է տեսնում։ Վուլիչը վերցնում է ատրճանակն ու կրակում իր գլխին, սակայն ատրճանակի անսարքության պատճառով այն չի կրակում։ Բոլորը ցրվում են։ Շուտով Պեչորինն իմանում է, որ գիշերը Վուլիչին սպանել է մի հարբած կազակ։ Այդ ժամանակ Պեչորինը ցանկանում է փորձել իր բախտն ու բռնել կազակին։ Նա մտնում է կազակի տուն, վերջինս կրակում է, բայց վրիպում է։ Պեչորինը բռնում է կազակին, գնում Մաքսիմ Մաքսիմիչի մոտ ու ամեն ինչ պատմում նրան։
Հրատարակում
Վեպը տպագրվել է մաս-մաս 1838 թվականից։ Առաջին ամբողջական հրատարակությունը լույս է տեսել 1840 թվականին։
Նկարազարդումներ
Գիրքը բազմիցս նկարազարդել են հայտնի նկարիչներ, որոնց թվում են Միխայիլ Վրուբելը (1890-1891), Իլյա Ռեպինը, Եվգենի Լանսերեն, Վալենտին Սերովը (1891), Լեոնիդ Ֆեյնբերգը, Միխայիլ Զիչին (1881) , Պյոտր Բոկլևսկին, Դեմենտի Շմարինովը (1941), Նիկոլայ Դուբովսկին (1890) և Վլադիմիր Բեխտեևը (1939)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միխայիլ Լերմոնտովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Ռուսերեն վեպեր Կատեգորիա:1840 վեպեր
Թամուրլիքյոյ
Թամուրլիքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կումզաս (Ուսայի վտակ)
Կումզաս  (Кумзас), գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայի հյուսիս-արևմուտքում։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Բերեժոկ (գյուղ, Պրիոզյորսկի շրջան)
Բերեժոկ (Бережок), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պրիոզյորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 47 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պրիոզյորսկի շրջանի բնակավայրեր
Անովսկոե (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)
Անովսկոե (Ганнівське), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անովսկոե գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խաչիկ Թովմասյան
Խաչիկ Աբրահամի Թովմասյան (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ), XIX դարի հայ գրական գործիչ, մանկավարժ։
Ապրել է Ինդոնեզիայում, Հնդկաստանում։ Գրել է «Հայք ի Հնդիկս Անգղիացվոց և Հոլանտացվոց» (1880 թվական) աշխատությունը՝ նվիրված Ինդոնեզիայի ու Հնդկաստանի հայ գաղթօջախների առաջացմանն ու պատմությանը։ Հոլանդերենից հայերեն է թարգմանել «Սահմանադրություն և կարգավորություն ժողովրդյան հայոց ի ճավա» (1889 թվական, կանոնագիր տեղի հայերի ինքնավար վարչության համար)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Կրասնայա Պոյմա
Կրասնայա Պոյմա (Красная Пойма), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3110 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի բնակավայրեր
Խեիթի (Օնի շրջան)
Խեիթի (ხეითი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 3 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օնի շրջան
Նարեկ Սերոբյան
Նարեկ Սերոբյան (ապրիլ 9, 2001, Երևան - հոկտեմբեր 13, 2020, Հադրութ), Արցախի պաշտպանության բանակի զինծառայող, Արցախյան քառասունչորսօրյա պատերազմի մասնակից, Արցախի «Մարտական ծառայության» մեդալակիր, Հայերեն Վիքիպեդիայի խմբագիր։
Կյանք և ուսում
Ծնվել է 2001 թվականի ապրիլի 9-ին Երևանում՝ Արմեն Սերոբյանի և Ռայա Սերոբյանի ընտանիքում ։
2007 թվականին ընդունվել է Րաֆֆու անվան թիվ 36 հիմնական դպրոցը։ 2019 թվականին ավարտել է Մանուել Քաջունու թիվ 54 ավագ դպրոցը։
2019 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի ինֆորմատիկա և կիրառական մաթեմատիկայի ֆակուլտետ և անմիջապես զորակոչվել ԱՀ ՊԲ։
Զինվորական ծառայություն
Ծառայության անցել է Գյումրիի հակատանկային ուսումնական զորամասում, այնուհետև՝ Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակում՝ Հադրութի զորամասում։
Արցախյան պատերազմ
Սեպտեմբերի 27-ին՝ առավոտյան 7:00-ի շրջակայքում, երբ սկսվել է պատերազմը, Նարեկը եղել է սահմանին՝ խրամատում։ 16 օր Վարանդայի (Ֆիզուլի) առաջնագծում համառ պայքար է մղել թշնամու դեմ, օգնել դուրս բերել վիրավոր ընկերներին, կատարել բարդ մարտական խնդիրներ և հոկտեմբերի 13-ին թշնամու ԱԹՍ հարվածից ծանր բեկորային վիրավորում ստացել կրծքավանդակի հատվածում։ Հոսպիտալ տեղափոխելու ճանապարհին Նարեկ Սերոբյանը կնքել է իր մահկանացուն։
Պարգևներ
2021 թվականի փետրվարի 18-ին Նարեկ Արմենի Սերոբյանը ԱՀ նախագահ Արայիկ Հարությունյանի հրամանագրով պարգևատրվել է «Մարտական ծառայություն» մեդալով։
Հուղարկավորություն
Հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել Եռաբլուր զինվորական պանթեոնում նոյեմբերի 16-ին։
Դուռակ (խաղ)
Դուռակ (Дурак), թղթախաղ է։ Դուռակը տրամաբանական խաղ է։ Ամբողջ աշխարհում հանրաճանաչ է դարձել 20-րդ դարում, իսկ առավել հայտնի է ԽՍՀՄ-ում։
Կարգավորում
Խաղը սովորաբար խաղում են երկու-հինգ հոգով, օգտագործելով 36 քարտերի տուփ, օրինակ `52-քարտանոց ստանդարտ տուփ, որից հանվել են 2-ից 5 թվային քարտերը։ Ցանկության դեպքում խաղը կարելի է խաղալ վեց հոգով։ Տեսականորեն, մեկ տուփ 36 քարտ ունեցող խաղի սահմանը վեց խաղացող է, բայց դա զգալի առավելություն է տալիս առաջինը հարձակվող խաղացողին և զգալի թուլացնում առաջինը պաշտպանվող խաղացողին։ Գոյություն ունեն տարբերակներ, որոնք օգտագործում են մեկից ավելի տուփեր։
Տուփը խառնվում է, և յուրաքանչյուր խաղացող ստանում է վեց քարտ։ Ներքևի քարտը շրջվում է և դրվում սեղանին վերև, և դրա տեսակը որոշում է ընթացիկ գործարքի հաղթաթուղթը։ Օրինակ, եթե դա ադամանդի յոթն է, ապա ադամանդները դասվում են ավելի բարձր, քան բոլոր պարզ տեսակի քարտերը։ Դրանից հետո մնացած տուփը դրվում է բացված ճարտի վրա։ Հաջող պաշտպանվածության պատճառով հավաճված քարտերը տեղադրվում են իրար հետ։
Խաղի ընթացքը
Խաղացողը, որն ունի ամենացածր հաղթաթուղթը, կլինի առաջին հարձակվողը (նկատի ունեցեք, որ որպես առաջին քարտ այդ նվազագույն հաղթաթուղթը խաղալու պարտավորություն չկա)։ Հարձակվողի ձախ կողմում գտնվող խաղացողը միշտ պաշտպանն է։ Հարձակման յուրաքանչյուր ռաունդից հետո խաղն անցնում է ժամացույցի սլաքի ուղղությամբ։ Եթե ​​հարձակումը հաջողության է հասնում (տե՛ս ստորև), պաշտպանը կորցնում է իր հերթը և գրոհն անցնում է պաշտպանի ձախ կողմում գտնվող խաղացողին։ Եթե ​​հարձակումը ձախողվի, պաշտպանը դառնում է հաջորդ հարձակվողը։
Առաջին հարձակումը
Տուզ- ը յուրաքանչյուր տեսակի ամենաբարձր խաղաքարն է, իսկ 6-ը `ամենացածրը։ Ցանկացած կոզի հաղթաթուղթ հաղթում է մնացած երեք տեսակի բոլոր քարտերին։ Օրինակ ՝ կոզր վեցը հաղթում է ցանկացած այլ տեսակի տզին։
Հարձակվողը բացում է իր հերթին `սեղանին դեմքով խաղաթուղթ խաղալով` որպես հարձակվողական քարտ։ Հարձակվողի ձախ կողմում գտնվող խաղացողը պաշտպանն է։ Նրանք հարձակմանը պատասխանում են պաշտպանական քարտով։
Պաշտպանվել
Պաշտպանը փորձում է հաղթել հարձակման քարտը ՝ նրանց ձեռքից խաղալով ավելի բարձրակարգ պաշտպանական քարտ։ Օրինակ, եթե հարձակվողը խաղում է սրտի 8-ը, ապա պաշտպանը պետք է խաղա ավելի բարձր սիրտ, ինչպիսին է «Սրտի 10-ը» կամ կոզր խաղաքարտը ՝ հաջող պաշտպանվելու համար։ Պաշտպանը պետք է խաղա նույն տեսակի ավելի բարձր քարտ, ինչպիսին է հարձակման քարտը կամ կոզր խաղաթուղթ խաղա (նույն տեսակի խաղաթուղթ խաղալու պարտավորություն չկա, ցանկացած պահի կարող եք օգտագործել կոզր հարձակումը հաղթահարելու համար)։ Պաշտպանական քարտերը դրվում են հարձակման քարտի վերևում ` այնպես որ երկու քարտերն էլ տեսանելի են, և պարզ է, թե որ քարտերն են հարձակվում և պաշտպանում։
Առաջին գրոհից հետո, եթե պաշտպանը հաջող հանդես գա, հարձակվողը կարող է նոր գրոհ ձեռնարկել։ Եթե ​​նրանք չեն կարող կամ փոխանցում են կատարել, ապա պաշտպանի ձախ կողմում գտնվող խաղացողը կարող է նոր գրոհ սկսել կամ հարձակման հնարավորությունը փոխանցել սեղանի շուրջ ժամացույցի սլաքի ուղղությամբ պտտվող հաջորդ ոչ պաշտպանին։ Յուրաքանչյուր նոր գրոհի համար, որը հաջողությամբ պաշտպանում է պաշտպանը, այդ հարձակումը ղեկավարած խաղացողը (խաղացել է վերջին հարձակման քարտը) կարող է սկսել նոր գրոհ։ Սկզբնական գրոհից հետո գրոհները կարող են իրականացվել միայն այն դեպքում, եթե հարձակման նոր քարտը համապատասխանի որևէ քարտի աստիճանին, որն արդեն խաղացել է այդ տուրի ընթացքում։ Եթե ​​վերջին հարձակումը գլխավորած խաղացողը որոշի այլևս չհարձակվել (և բոլոր հետագա գրոհները հարձակման փուլում), ապա սկզբնական հարձակվողը կարող է նոր գրոհ իրականացնել, եթե նրանք անցնեն հարձակման, ապա ձախ պաշտպաններին խաղացողները կարող են հարձակվել կամ անցնել և այսպես շարունակ սեղանի շուրջ ժամացույցի սլաքի ուղղությամբ։ Յուրաքանչյուր ռաունդում չի կարող լինել ավելի քան վեց գրոհ։ Յուրաքանչյուր հարձակման քարտ դրվում է վերջին հարձակման քարտի ձախ կողմում, և պաշտպանը խաղում է նրանց պաշտպանական քարտը նոր հարձակման քարտի վրա `ստեղծելով հարձակման և պաշտպանության քարտերի շարք։ Պաշտպանը պետք է պատասխան տա նոր գրոհին նույն ոճով, ինչպես առաջին հարձակմանը ՝ խաղալով ավելի բարձր քարտ նույն տիպի կամ կոզր։ Մնացած բոլոր խաղացողները կարող են նոր գրոհ կատարել, եթե պաշտպանը հաջողությամբ է պաշտպանել վերջին հարձակումը։ Սկզբնական հարձակվողը նախապատվություն ունի հարձակումը կատարելու համար, ապա խաղացողը ՝ պաշտպանի ձախից, ունի առաջնություն և այլն, ժամացույցի սլաքի ուղղությամբ։ Որոշ տարբերակներ թույլ են տալիս քարտերը ավելացնել հարձակմանը միայն առաջին պաշտպանական քարտը խաղալուց հետո։
Հարձակման փուլի ցանկացած պահի, եթե պաշտպանը չի ցանկանում կամ չի կարող հաղթել վերջին հարձակման քարտը, նրանք կարող են հրաժարվել իրենց պաշտպանությունից և պետք է վերցնեն հարձակման այդ փուլում խաղացված բոլոր քարտերը։ Բացի այդ, մյուս խաղացողները կարող են ընտրել քարտեր տալ, որոնք համապատասխանում են այս տուրում արդեն խաղարկված ցանկացած քարտի տեսակին, որը պաշտպանը նույնպես պետք է վերցնի։ Այս դեպքում հարձակման փուլն ավարտվում է, և պաշտպանի ձախ կողմում գտնվող խաղացողը սկսում է գրոհների նոր փուլը։
Եթե, այնուամենայնիվ, պաշտպանը հաղթել է հարձակման բոլոր քարտերը, և որևէ այլ խաղացող պատրաստ չէ հերթական գրոհը կատարել, կամ եթե պաշտպանը հաղթել է վեցերորդ հարձակման քարտը, ապա պաշտպանը հաղթել է գրոհների փուլում։ Այս դեպքում հարձակման այդ շրջանի բոլոր քարտերը դրվում են դեն նետելու կույտի մեջ, և պաշտպանը սկսում է գրոհների նոր փուլ, քանի որ նա դառնում է հարձակվողը և նրա ձախ խաղացողը դառնում է նոր պաշտպան։
Ոչ մի խաղացող որևէ պահի չի կարող ուսումնասիրել նետված կույտը։
Փուլի ավարտ
Պաշտպանի վրա հաջող, կամ անհաջող պաշտպանողական յուրաքանչյուր շրջանի ավարտից հետո յուրաքանչյուր խաղացող տուփից դուրս է հանում նոր քարտեր, մինչև ձեռքի տակ ունենան վեց քարտ, եթե տուփը չի սպառվել։ Հիմնական հարձակվողը նախ վերցնում է այնքան քարտ, որքան անհրաժեշտ է, որին հաջորդում են ցանկացած այլ հարձակվողներ ժամացույցի սլաքի ուղղությամբ, վերջապես ՝ պաշտպանը։ Պաշտպանի վերջնական քարտը պետք է հաղթի հարձակման վերջին քարտին, հակառակ դեպքում նրանք պետք է վերցնեն գրոհների այդ փուլում խաղարկված բոլոր քարտերը։ Եթե ​​տուփը սպառված է, և խաղացողը խաղացել է իր բոլոր խաղաքարտերը, նրանք դուրս են մնում խաղից։
Հաղթել ու պարտվել
Քարտերը ձեռքին մնացած վերջին մարդը պարտվողն է (հիմարը կամ դուռակը)։ Որոշ տարբերակներում այս խաղացողը դիլեր է դառնում հաջորդ փուլի համար։ Հիմարի աջ խաղացողը կարող է դառնալ հաջորդ փուլի առաջին հարձակվողը։
Որոշ տարբերակներ տուրի հաղթողին հայտարարում են առաջին խաղացողը, ով ձեռքը դատարկում է և թողնում խաղը։ Մյուսների մոտ հաղթողներ չկան, այլ միայն պարտվողներ։
Խաղալ առցանց
Դուռակ խաղը հասանելի է այստեղ
Կատեգորիա:Թղթախաղ
Դերիք Բայերս
Դերիք Ջավոն Բայերս (Derrick JaVaughn Byers, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։ Վերջին անգամ հանդես է եկել Իսպանիայի ACB լիգայի «Սևիլյա» ակումբում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1984 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Սան Անտոնիո Սփըրսի բասկետբոլիստներ