cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վրացիների էթնիկ զտումները Աբխազիայում
Գագրա
Ով չէր կարողացել քաղաքից հեռանալ, դատապարտված էր կտտանքների, տանջանքների, բռնաբարության և մահվան։ Հոկտեմբերի 1-ին, ժամը 17։00-ին 1-ից 1,5 հազար մարդ հավաքել և ֆուտբոլի դաշտում էին կալանել։ Հոկտեմբերի 6-ին հայտնաբերվեցին 50 մարդ, որոնք կախաղան էին բարձրացվել էլեկտրահաղորդալարերի վրա։ Ֆուտբոլի դաշտում մնացած տղամարդիկ, կանայք և երեխաները գնդակահարվել էին և մարզադաշտից ոչ հեռու եղբայրական գերեզմանում թաղվել։ Միխայիլ Դեմյանովը, որը ՌԴ ԶՈւ դիտորդ էր, որին վրացիներն անվանում էին Վլադիսլավ Արձինբայի խորհրդական (ավելի ուշ Դեմյանովը վրացիների կողմից գերեվարվեց), Human Rights Watch-ին հայտնել է.
ՄԱԿ-ի դիտորդները Գագրայի զանգվածային սպանությունների հետաքննություն սկսեցին։ Գագրայի սպանդի ժամանակ գնդակահարվել էր նաև Աբխազիայի Գերագույն խորհրդի նախագահի տեղակալ, Գագրայի վարչակազմի ղեկավարի տեղակալ Միխային Ջինջարաձեն ։
Կամանի
1993 թվականի մարտի 14-ին աբխազներին Սուխումին գրավել չհաջողվեց։ Նրանց զորքն ուղղություն վերցրեց հյուսիս, դեպի վրացիների հսկողության տակ գտնվող Սուխումի և Աբխազիայի հսկողության տակ գտնվող հողերը բաժանող տարածք։ Հուլիսի 4-ին Կովկասի լեռնային ժողովուրդների կոնֆեդերացիայի ոստիկանությունը, աբխազական գումարտակները և Բաղրամյանի անվան հայկական գումարտակը ՌԴ ՌԾՈւ նավերով ուղղվեցին դեպի Տկվարչելի քաղաք, որից հետո հարձակում սկսեցին Սուխումիի հյուսիսում։ Վրացիները և УНА-УНСО-ի կամավորականները պաշտպանում էին Շրոմա, Թամիշի, Կամանի գյուղերը։ Աբխազները շատ անակնկալ հարձակում գործեցին։ Հուլիսի 5-ին ընդամենը երկու ժամվա ընթացքում վրացիները 500 մարդ կորցրեցին ։ Կամանի գյուղը հիմնականում բնակեցված էր սվաններով (վրացական էթնոս) և Սուրբ Գևորգի ուղղափառ եկեղեցու կուսանոցի միանձնուհիներով։ Այդ օրը կոտորվեցին գյուղի բնակիչներից բազմաթիվ կանայք և երեխաներ։ Եկեղեցու շրջակա տարածքը ամբողջությամբ արյունով էր ցողված։ Միանձնուհիները բռնաբարվեցին և սպանվեցին Յուրի (Անուա) և Անդրեյ հոգևոր հայրերի աչքի առաջ։ Հոգևորականներին ձերբակալեցին և ուղարկեցին հարցաքննության, բայց նրանք հայտարարեցին, որ եկեղեցու հողերը ո՛չ Աբխազիային են պատկանում, ո՛չ էի Վրաստանին, այլ «Աստծո հողեր են»։ Լեռնային ժողովուրդների կոնֆեդերացիայի զինվորներից մեկի ձեռքով երկուսն էլ սպանվեցին։ Սպանեցին նաև այն հոգևորականին, որին ստիպել էին կրակել հոգևոր հայր Անդրեյի վրա ։ Այդ օրը 120 մարդ սպանվեց։
Սուխումիի մարտեր
Ռազմական թղթակից Թոմաս Հոլցը վկայել է, որ 1993 թվականի սեպտեմբերին Սուխումիի մարտերի ժամանակ քաղաքի վրա նետվել են 500 կգ-ոց վակուումային ռումբեր МиГ-29 ռնբակոծիչներից, որոնք ավերել են Սուխումի քաղաքը և Գումիստա գետի վրա գտնվող գյուղերը (էջ 139)։ Քաղաքի իրադարձությունները լուսաբանել է ռուսական լրագրող Դմիտրի Խոլոդովը։ Ըստ նրա, առաջին ռմբակոծությունները սկսվել են 1992 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Միր փողոցի հրթիռւ պայթյունեվ։ Դրանից հետո հրետակոծվեց քաղաքային շուկան, որտեղ 18 մարդ զոհվեց ։ 1993 թվականի հուլիսի 27-ին Ռուսաստանի եռակողմ համաձայնագիրը պետք է ծառայեր կրակի անհապաղ դադարեցմանը։ Վրացիները Սուխումիից կրկին հանեցին իրենց ծանր հրետանին, տանկերը և զորքը։ Աբխազներին արգելվեց առաջ շարժվել կամ քաղաքը ռմբակոծել, իսկ Ռուսաստանը Վրաստանին երաշխավորում էր, որ քաղաքին ոչինչ չի սպառնա, եթե վրացիները հանեն իրենց զորքը։ Վրացական ամբողջ բանակը ՌԴ ՌԾՈւ նավերով տարհանվեց Փոթի, իսկ Սուխումիում ոչ մի զինվորական չմնաց։ Սեպտեմբերի 1-ին կրկին բացվեցին դպրոցները և քաղաքացիական բնակչությունը Սուխումի վերադարձավ։ Վրաստանի նախագահ Էդուարդ Շևարդնաձեն, Ելցինից բոլոր երաշխիքները ստանալով, քաղաք վերադառնալու կոչ արեց վրացիներին։
Սակայն զինադադարը չպահպանեց կողմերից և ոչ մեկը. սեպտեմբերի 16-ին առավոտյան ժամը 8-ին աբխազական ուժերը եւ նրանց դաշնակիցները հարձակվեցին Սուխումիի վրա (էջ 93)։ Պայքարը 12 օր տևեց։ Քաղաքի պաշտպանները, որոնք Կալաշնիկովի ավտոմատներով եւ հրացաններով էին զինված, որևէ աջակցություն չստացան հրետանային եւ մեքենայացված ստորաբաժանումներից (էջ153)։ Ճակատամարտում ներգրավվել էին նույնիսկ Սուխումիի թատրոնի դերասանները, որոնք մասնակցում էին քաղաքի պաշտպանությանը։ Սուխումին օդային ռմբակոծության և մշտական ​​գնդակոծությունների էր ենթարկվում (էջ 135) և սեպտեմբերի 27-ին, քաղաքն ընկավ։ Աբխազները, լեռնաբնակները և ռուս կամավորները ներխուժեցին Աբխազիայի Կառավարության շենք։ Ճակատամարտի ընթացքում քաղաքից տարհանվեց մոտ 1 000 մարդ, որոնք այնուհետեւ գազանաբար սպանվեցին։ Ըստ Թամազ Նադարեիշվիլիի, որը «Աբխազիայի ցեղասպանություն» գրքի հեղինակն է, պաշարողներ ոչնչից չէին վախենում. Վայրագությունների վրացի վկաներից մեկն էլ պատմել է կինոռեժիսոր Անդրեյ Նեկրասովին, թե ինչպես աբխազները բռնեցին իր յոթնամյա որդուն և իր աչքի առաջ գնդակահարելով սպանեցին, որից հետո իրեն քարշ տվեցին ջրհորի մոտ, որտեղ մինչև ծնկները ջրով ծածկված մերկ տղամարդիկ և կանայք էին կանգնած և օգնություն էին կաչում։ Զինվորները նրանց վրա դիակներ նետեցին, որից հետո ռումբ նետեցին նրանց վրա և նորից դիակներ նետեցին։ Այդ ամբողջ ընթացքում ծնկած վրացուհուն ստիպել էին այդ պատկերը տեսնել։ Հետո զինվորներից մեկը դիակներից մեկի աչքը հանել էր և փորձել էր կնոջ բերանը մտցնել ։
Աբխազները գերի վերցրեցին Աբխազիայի կառավարության անձնակազմի վրացամետ անդամներին` Աբխազիայի նախարարների խորհրդի նախագահ Ժիուլի Շարտավային, պետխորհրդական Վախթանգ Գեգելաշվիլիին, Սումբատ Սահակյանին, արդյունաբերության նախարար Ռաուլ Էշբաին և այլոց, ինչպես նաև Սուխումիի քաղաքագլուխ Գուրամ Գաբիսկիրիային և Սուխումիի ոստիկանության աշխատակիցներին։ Սկզբում նրանց անվտանգությունը երաշխավորում էին, բայց շուտով բոլորին պարզապես գլխատեցին. Շարտավային մինչ այդ նաև դաժանորեն տանջել էին ։
Քաղաքի ջարդերը երկու շաբաթ տևեցին, իսկ ովքեր չէին հասցրել հեռանալ քաղաքից, թաքնվում էին լքված տներում և նկուղներում։ Սակայն վրացական աշխարհազորայիններից ըստ էության գրեթե ոչ ոք ողջ չմնաց, խոշտանգումներից և մահվան դատապարտվելուց չկարողացան խուսափել նաև ո՛չ խաղաղ բնակչությունը, ո՛չ էլ բժշկական անձնակազմը (հիմնականում կանանցից կազմված) ։ Զոհվածների մեջ էին Գումիստայի Հանգստյան տան գեղարվեստական ղեկավար Նատո Միլորավան, Դրամատիկական թատրոնի դերասաններ Վասիլի Չխեիձեն, Թեյմուրազ Ժվանիան, Գուրամ Գելովանին, ինչպես նաև Սուխումիի Մշակութային և հանգստյան պարկի տնօրեն Յուրի Դավիթայան։ 200 ուսուցիչներ, որոնցից 60-ը կանայք էին, սպանվեցին քաղաքում։ Խիպստայում (Աքալսոպելի) գնդակահարվեցին 17 մարդ, որոնցից 70-ամյա մի մարդու սիրտը հանել էին, մեկ ուրիշին` կացնահարել, 65-ամյա մի մարդու կապել էին տրակտորից և տանջել մինչև մահ։
Այս վայրագությունների զոհ են դարձել աբխազ քաղաքացիներ նույնպես, որոնք փորձել էին թաքնել վրացի փախստականներին և օգնել նրանց։ Ադիգեյները սպանել էին աբխազ Թեմուր Քութարբային` իր երեխաների աչքի առաջ, այն բանի համար, որ հրաժարվել էր սպանել քաղաքացիներին։ Այդ ժամանակ սպանվեցին նաև 23-ամյա վրացի Վ. Վադակրիան և նրա աբխազ ընկերը, ով պաշտպանել էր Քութարբիային ։
Օչամչիրա
Օչամչիրայում աբխազական հարձակման ժամանակ զոհվեցին 400 վրացական ընտանիքներ։ Տեղի բնակիչներին քշեցին Աքալդաբայի ֆուտբոլի դաշտ։ Տղամարդկանց առանձնացրեցին կանանցից ու երեխաներից ։ Տղամարդկանց գնդակահարեցին, կանանց ու երեխաներին բռնաբարելուց հետո սպանեցին ։ Ողջ մնացած վրացիները վկայում են, որ աբխազները 25 օր շարունակ ճամբարներում էին պահում կանանց ու երեխաներին, անընդհատ բռնաբարելով և ծեծելով ։ 50-ից ավելի ռազմագերիներ սպանվեցին։ Համանման կոտորած էր եղել նաև Քոչարում, որտեղ մինչև պատերազմը բնակվում էր 5340 մարդ։ Մոտ 235 մարդ սպանվեց, 1000-ից ավելի տներ ավերվեցին ։
Օչամչիրայի բնակիչներից Լեյլա Գոլետանին Անդրեյ Նեկրասովին պատմել էր, թե գերիների հետ ինչպես էին վերաբերվում աբխազները. կազակները 1993 թվականի սեպտեմբերի 16-ին նրան բռնել և փորձել էին բռնաբարել։ Լեյլան դիմադրել էր, որի համար նրան ծեծել էին ինքնաձիգի կոթունով, սպառնալով տանջամահ անել։ Նրան աբխազական դպրոց էին տարել, որտեղ ռազմագերիներ կային` տղամարդիկ, կանայք (նաև հղիներ) և երեխաներ։ Գերիներից մի 8-ամյա աղջնա շատ անգամ բռնաբարել էին, բայց նա հրաշքով կենդանի էր մնացել ։
Գալի
Սուխումին գրավելուց հետո Գալին Աբխազիայի միակ շրջանն էր, որի մեծամասնությունը վրացիներ էին, սակայն որի բնակիչները պատերազմին չէին մասնակցել։ 1994 թվականի սկզբին Գալիում արյունահեղ իրադարձություններ տեղի ունեցան, որոնք ավարտվեցին տեղի բնակիչների վտարմամբ և զանգվածային բնաջնջմամբ ։ Այդ աղետալի իրադարձությունների մասին վկայում են ՄԱԿ-ի դիտորդները ։ 1994 թվականի փետրվարի 8-13-ը աբխազական ռազմական միավորումները հարձակվեցին գյուղի վրա, ավերելով 4200 տուն, սպանելով շատ մարդկանց և բռնաբարելով գրեթե գյուղի բոլոր կանանց ։ Աբխազների մոլեգնությանը չկարողացան դիմակայել ռուսական խաղաղարարները. 1995 թվականից մինչև 1996 թվականը աբխազները անդադար հարձակվում էին վրացիների վրա (450 մարդ զոհվեց, հազարավորներ փախան) ։
Պատերազմից հետո
1995 թվականին Human Rights Watch կազմակերպությունն իր հաշվետվություններում Աբխազիային մեղավոր է ճանաչել վրացիների նկատմամբ աններելի բռնությունների ալիքի համար և էթնիկ վրացիների դեմ բազմաթիվ ռազմական հանցագործությունների համար, որոնք հանգեցրին Աբխազիայից վրացիների զանգվածային փախուստի ։ Այդ հաշվետվությունում ասվում է, որ հանցագործության մասնակցել էին ոչ միայն բնիկ աբխազները, այլև Ռուսաստանի հանրապետության կովկասյան կամավորները, որոնց առատ նյութական փոխհատուցում էին խոստացել ։ Էթնիկ զտումների արդյունքում 200-250 փախստականներ և տեղահանվածներ եղան, ովքեր տեղափոխվեցին Վրաստան (հիմնականում Սամեգրելո, ըստ UNHCR 2000 թվականի հունիսի տվյալների` 112 208 մարդ)։ Թբիլիսիում փախստականները տեղավորվեցին հյուրանոցներում, հանրակացարաններում և նախկին խորհրդային զորանոցներում ։
1990 թվականի սկզբում Վրաստանում բնակվող փախստականները հրաժարվում էին վրացական հասարակության հետ ձուլվել, Վրաստանն էլ չէր ցանկանում թուլացնել Աբխազիայի նկատմամբ ճնշումը ։ 1994-1998 թվականներին Գալի վերադարձավ շուրջ 60 հազար մարդ, 1998 թվականի հակամարտության ժամանակ տասնյակ հազարներ նորից փախան Գալիից, բայց շուտով, այնուամենայնիվ, 40-60 հազար մարդ վերադարձավ Գալի։
ՄԱԿ-ը Աբխազիային կոչ է անում. ձեռնպահ մնալ վերադառնալու իրավունքի հետ անհամատեղելի գործողություններից և մարդու իրավունքների միջազգային նորմերի հետ անհամատեղելիությունից, ինչպիսիք են խտրական օրենսդրությունը; սկսել Գալիում ՄԱԿ-ի մարդու իրավունքների մշտական ներկայացուցչի հետ համագործակցել եւ որդեգրել ՄԱԿ-ի քաղաքացիական քաղաքականությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաց-աբխազական հակամարտություն Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքականություն Կատեգորիա:Զանգվածային սպանություն Կատեգորիա:Էթնիկ զտումներ
Դարյա Մորոզ
Դարյա Յուրևնա Մորոզ (Да́рья Ю́рьевна Моро́з, ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստուհի (2018)(2018) ։ «Նիկա» մրցանակի երկակի դափնեկիր (2009, 2015)։
Կենսագրություն
Դարյա Մորոզը ծնվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Լենինգրադում (ներկայում՝ Սանկտ Պետերբուրգ), դերասանուհի Մարինա Լևտովայի և դերասան ու ռեժիսոր Յուրի Մորոզի ընտանիքում ։ Կինոյում առաջին անգամ նկարահանվել է երեք ամսականում. այդ ժամանակ ռեժիսոր Դինարա Ասանովան նկարահանում էր «Լավ, թանկագին, սիրելի, միակ» («Милый, дорогой, любимый, единственный») ֆիլմը, և պահանջվում էր նորածին տղա, որին, ըստ սյուժեի, փորձում են առևանգել։ Այդ երեխայի դերում էլ նկարահանվել է Դարյա Մորոզը. ֆիլմի վերջում պարզվում է, որ նորածինն աղջիկ է Դաշենկա անունով։
Մանկության տարիներին Դարյա Մորոզն զբաղվել է գեղարվեստական մարմնամարզությամբ, սակայն մարզիչը նրա մեջ չի տեսել մարզիկի տաղանդ։ Հետագայում նա զբաղվել է գեղասահքով, հաճախել անիմացիոն ստուդիա, գեղանկարչության ստուդիա, թատերական ստուդիա։ Դպրոցում սովորելու տարիներին շարունակել է խաղալ կինոյում՝ նկարահանվելով հինգ ֆիլմերում՝ «Ընտանիքավոր» («Семьянин»), «Սև քառակուսի», «Ռուսական ռեգթայմ», «Միջին տարիքի ճգնաժամ», «Մահվան տնօրինություն»։
Գեորգի Դանելիան Դարյա Մորոզին հրավիրում է նկարահանվելու իր «Ճակատագիր» («Фортуна») ֆիլմում, որ էկրան է բարձրացել 2000 թվականին։ Դա եղել է դերասանուհու առաջին մեծ դերը կինոյում, որի համար նա արժանացել է «Կինոտավր-2000» կինոփառատոնի ժյուրիի կողմից հատուկ հիշատակման։
Դարյա Մորոզը սովորել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիայում՝ Ռոման Կոզակի ու Դմիտրի Բրուսնիկինի կուրսում։ 2003 թվականին նա ավարտել է կրթությունն ու ընդունվել Մոսկվայի Անտոն Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնի թատերախումբ։
2009 թվականին Դարյա Մորոզը երգչուհի Պելագեայի հետ մասնակցել է Ռուսաստանի Առաջին ալիքի «Երկու աստղ» նախագծին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:«Նիկա» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Ոսկե դիմակ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացների շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Թոմ Ուիսդոմ
Թոմ Ուիսդոմ (Tom Wisdom, ), անգլիացի դերասան։
Կենսագրություն
Թոմ Ուիսդոմը ծնվել է 1973 թվականի փետրվարի 18–ին Անգլիայի Սուինդոն քաղաքում։ Նա ունի ավագ եղբայր և կրտսեր քույր։ Թոմը ավարտել է Սաութքեմփթոն քաղաքի Թաութոն ակադեմիայի թատերական բաժինը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Ծառայողական սիրավեպ
Ծառայողական սիրավեպ (Служебный роман), խորհրդային կատակերգական գեղարվեստական կինոնկար, որը նկարահանվել է 1977 թվականին՝ Էլդար Ռյազանովի կողմից։ Ֆիլմը նկարահանվել է Էլդար Ռյազանովի և իր մշտական համահեղինակ Էմիլ Բրագինսկու կողմից 1971 թվականին գրված «Ծառայակիցները» պիեսի հիման վրա։
Կինոնկարը 1978 թվականին խորհրդային կինովարձույթի առաջատարն էր (ավելի քան 58 միլիոն հանդիսատես)։ 1979 թվականին արժանացել է Վասիլև եղբայրների անվան ՌԽՖՍՀ Պետական մրցանակին ։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողություններն ընթանում են Մոսկվայում՝ 1976 թվականի աշնանը։ Անատոլի Նովոսելցևը աշխատում էր վիճակագրական հաստատությունում, որպես ավագ վիճակագիր։ Նա ամուսնալուծված էր և միայնակ մեծացնում էր երկու որդիներին։ Նշված հաստատության տնօրենը՝ Լյուդմիլա Կալուգինան, նույնպես միայնակ էր և անձնական կյանքում դժբախտ, ուստի խույս էր տալիս բոլոր տեսակի ընկերական շփումներից։
Հաստատության նորանշանակ փոխտնօրենը՝ Յուրի Սամոխվալովը, ով Նովոսելցևի ուսանողական ընկերն էր, օգտվելով իր ծառայողական դիրքից, փորձում է իր հին ընկերոջը առաջ քաշել՝ նշանակելով բաժնի պետի պաշտոնին, սակայն որևէ արդյունքի չի հասնում, քանի որ Կալուգինան Նովոսելցևին համարում էր միջակ ու ոչ ձեռներեց աշխատող։
Շուտով Սամոխվալովը իր տանը երեկույթ է կազմակերպում` ցանկանալով Նովոսելցևին ու Կալուգինային «մտերմացնել»։ Սակայն Կալուգինան ամբողջ երեկոյի ընթացքում պահպանում է գործնական ու պաշտոնական դիրքը և հեգնանքով վերաբերվում Նովոսելցևի սիրահետման ապարդյուն ջանքերին։ Չդիմանալով Նովոսելցևը բոլորի ներկայությամբ Կալուգինային անվանում է «անսիրտ», «չորուկ կին»։
Հաջորդ առավոտ, Սամոխվալովի խորհրդով, Նովոսելցևը գնում է Կալուգինայի աշխատասենյակ, որպեսզի ներողություն խնդրի նրանից, սակայն դա անում է անշնորհք ձևով և վիրավորում Կալուգինային։ Նա սկսում է հանգստացնել արտասվող տնօրենին, իսկ վերջինս պատմում է իր միայնության թախծոտ պատմությունը։ Նովոսելցևը հասկանում է, որ սխալվել էր իր ղեկավարի «անսիրտ» ու «դաժան» կին լինելու վերաբերյալ պատկերացումներում և սիրահարվում է նրան։
Այժմ արդեն Նովոսելցևը անկեղծորեն սկսում է սիրատածել Կալուգինային։ Տնօրենի մեջ արթնանում է կինը և նա աստիճանաբար սկսում է սիրել իր ենթակային։ Որոշ ժամանակ անց նա Նովոսելցևին հրավիրում է իր բնակարան և նրան դիմավորում հիասքանչ կնոջ կերպարանքով, որը ոչ մի կապ չուներ «մռայլ» տնօրենի հետ։
Հաջորդ առավոտ հաստատությունում բոլորը ցնցված էին։ Կալուգինան աշխատանքի է գալիս բոլորովին կերպարանափոխված` առաջին անգամ ուշանալով աշխատանքից։ Նովոսելցևը նույնպես փոխվել էր, դարձել էր ավելի ինքնավստահ։ Այդ ժամանակ Սամոխվալովը բողոքում է հաստատության աշխատակից Օլգա Ռիժովայից։ Վերջինս ուսանողական տարիներից սիրահարված էր նրան։ Ցանկանալով պաշտպանել Ռիժովային և Սամոխվալովի բողոքը համարելով ստոր արարք, Նովոսելցևը Կալուգինայի ներկայությամբ ապտակում է Սամոխվալովին։ Վրեժխնդիր լինելու համար Սամոխվալովը պատմում է, որ Նովոսելցևը Կալուգինային սիրատածում էր սոսկ պաշտոն ստանալու համար։ Կալուգինան ապշում է ճշմարտությունը լսելով։ Նա այլևս չի հավատում Նովոսելցևի զգացմունքների անկեղծությանը։ Նրանց երջանկությունը վտանգված է... Սակայն կարճատև վիճաբանությունից հետո նրանք ի վերջո հաշտվում են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1977 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Էլդար Ռյազանովի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Հեռուստասերիալ
Սերիալ (Serial, նաև` հեռուստասերիալ, հաջորդական ծրագիր), ֆիլմ կամ հեռուստաֆիլմ, կազմված որոշ, հիմնականում մեծ քանակի սերիաներից և մի քանի սյուժետային գծերից («հնարավոր անսահմանություն», ի տարբերություն բազմասերիանոց հեռուստաֆիլմերի, որոնցում առկա է «վերջնակետ» ), հեռուստատեսային արվեստի ցիկլի հատուկ ձև է ։ Ամերիկյան հեռուստատեսային ակադեմիան հեռուստասերիալ է համարում այն հեռուստաֆիլմերն ու հեռուստաֆիլմերի ցիկլները, որոնք կազմված են առնվազն վեց սերիաներից (քիչ քանակով կազմված հեռուստաֆիլմերն համարվում են «սահմանափակ սերիաներ» (limited series) ): Սերիալների ամենահայտնի ձևաչափն է օճառային օպերան, որը ի հայտ է եկել 1930-ական թվականներին ամերիկյան ռադիոյում ։
Յուրաքանչյուր սերիալի նպատակն է երկար ժամանակահատվածով հեռուստադիտողներին ներգրավել էկրաններին և պահել նրանց հետաքրքրությունն արտադրանքի նկատմամբ։ Շատ անընդմեջ սերիալներում օգտագործվում է օճառային օպերաների դասական տարրը` ռեքափ` սերիայի սկզբում և քլիֆհենգեր` սերիայի վերջում։ Համարվում է, որ այս բանաձևը առավելագույն պահանջարկ ունի հեռուստադիտողի կողմից և թույլ է տալիս, առանց որևէ անհարմարության, ամեն շաբաթ հետևել սյուժեին ։
Շարունակական սերիալները, որպես կանոն, կտրուկ հակադրվում են ընթացակարգային դրամաներին, որոնք բաղկացած են ինքնավար և սյուժետային կապ չունեցող սերիաներից ։ Հաճախ դրանց անվանում են «շաբաթվա դեպք» (case-of-the-week) : Վերջին տարիներին, ընթացակարգային դրամաները վարկանիշով գերազանցում են հաջորդական սերիալներին, քանի որ դրանց մեջ չկան երկարատև սյուժետային գծեր, և հեռուստադիտողը կարող է նման ծրագիրը դիտել յուրաքանչյուր սերիայից ։
Պասկալ Լեժիտիմուս
Պասկալ Լեժիտիմուս (Pascal Légitimus, ), ֆրանսիացի դերասան, երաժիշտ, սցենարիստ, կոմեդիայի թատրոնի տնօրեն, ֆրանսիական «Անծանոթները» տրիոյի անդամ, ֆրանսիացի դերասանուհի Դարլինգ Լեժիտիմուսի թոռը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1959 թվականի մարտի 13-ին, Փարիզում՝ Թեո Լեժիտիմուսի և Մադլեն Քամբուրյանի ընտանիքում։ Հայրը սևամորթ է եղել, Անթալիայից,  մայրը եղել է փարիզաբնակ   հայուհի  ։
Պասկալ Լեժիտիմուսը սկզբնական շրջանում աշխատել է «Պարի» թատրոնում, հետագայում ընկերների հետ հիմնել է «Անծանոթները» (Les Inconnus) կատակերգական տրիոն։ Խումբը փոքրիկ ներկայացումներով և պատումներով հանդես է եկել  տարբեր երկրներում և  ֆրանսիական հեռուստատեսությամբ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացիներ հայկական սերմամբ
Տանզանիայի օրհներգ
Աստվա՛ծ, օրհնի՛ր Աֆրիկան (Mungu ibariki Afrika) Տանզանիայի պետական օրհներգն է, որն իրենից ներկայացնում է Էնոխ Սոնտոնգիի՝ Աստվա՛ծ, օրհնի՛ր Աֆրիկան հայտնի երաժշտությունը, որի բառերը թարգմանված  են  սուախիլի լեզվով, հանդիսանում է նաև Հարավային Աֆրիկայի և Զամբիայի օրհներգը՝ բառերը որոշակիորեն փոփոխված։ 1961 թվականին անկախացումից և Զանզիբարին միանալուց հետո 1964 թվականին հաստատվել է որպես Տանգանիկայի օրհներգ։ Առաջին անգամ կատարվել է սվահիլի լեզվով՝ 1961 թվականի դեկտեմբերի 8-ին տեղի ունեցած արարողության ժամանակ՝ բրիտանական կայսրությունից անկախացումից հետո։
Օրհներգի բառերը սուախիլի լեզվով
Mungu ibariki Afrika
Hekima Umoja na Amani
Afrika na watu wake.
CHORUS:
Ibariki Afrika
Tubariki watoto wa Afrika.
Dumisha uhuru na Umoja
Wake kwa Waume na Watoto
Mungu Ibariki Tanzania na watu wake.
Ibariki Tanzania
Tubariki watoto wa Tanzania.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Օրհներգեր Կատեգորիա:Ազգային օրհներգեր Կատեգորիա:Տանզանիայի պետական խորհրդանիշեր
Ժետ
Ժետ (Jette ), կամ Յետտե (Jette ), Բրյուսելի մայրաքաղաքային տարածաշրջանը ձևավորող 19 համայնքներից մեկը։ Տեղակայված է Բրյուսելի ագլոմերացիայի հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Համայնքի բնակչությունը՝ 43.5 հազար մարդ։
Ժետը սահմանակցում է հետևյալ համայնքների հետ (ժամացույցի սլաքի ուղղությամբ)՝ քաղաք Բրյուսել, Մոլենբեեկ-Սեն-Ժան, Կուկելբերգ, Գանսհորեն, Ասսե և Վեմմել (վերջին երկու համայնքները ֆլամանդական են)։
Տրանսպորտ
Ժետում կա գործող երթուղային կայարան, որը սպասարկում է երկու գիծ՝ 50 Բրյուսել-Գենտ և 60 Ժետ-Դենդերմոնդե գծեր։
Համայնքն ունի մետրոյի մեկ կայարան՝ Բելիժիկա։ Փաստացի այն տեղակայված է Ժետի և Մելենբեկ-Սեն-Ժենի սահմանագծին։
Half of My Heart
«Half of My Heart», ամերիկացի ռեք երաժիշտ ու երգերի հեղինակ Ջոն Մեյերի և երգչուհի Թեյլոր Սվիֆթի երգը Մեյերի Battle Studies (2009) չորրորդ ստուդիական ալբոմից։ Երգը գրել է Ջոն Մեյերը։ Այն ստացել է պլատինե հավաստագիր RIAA-ից, ներկայացվել է «Գրեմմի» մրցանակի Տղամարդու լավագույն վոկալային փոփ կատարում (2011)։
Պատմություն
Ջոն Մեյերը քանթրի-փոփ երգչուհի Թեյլոր Սվիֆթի հետ համատեղ ձայնագրության մասին հայտարարել է 2009 թվականի մարտին ։ 2009 թվականի մայիսի 8-ին «Half of My Heart» երգը կատարել է նորամուտը Billboard Hot Adult Top 40 Tracks ամերիկյան ռադիոեթերային հիթ-շքերթի 29-րդ հորիզոնականում։ Դա եղել է Ջոն Մեյերի 14-րդ աշխատանքն այդ հիթ-շքերթում։ Երգը Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում նորամուտը կատարվել է 25-րդ հորիզոնականում դեռ Battle Studies ալբոմի թողարկումից առաջ ։ Երգը ներկայացվել է «Գրեմմի» մրցանակի Տղամարդու լավագույն վոկալային փոփ կատարում կատեգորիայում (ալբոմային տարեբարոկւմ Ջեն Մեյերը երգը կատաում է մենակ, առանց Թեյլոր Սվիֆթի) ։
Ջոնաթան Քերոլ
Ջոնաթան Քերոլ (Jonathan Carroll, ), ամերիկացի գրող։ Հիմնականում հայտնի է դարձել շնորհիվ իր վեպերի, որոնք գրվել են մոգական ռեալիզմ ժանրով։ Գրել է նաև պատմվածքներ։
Half of My Heart
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջոն Մեյերի երգեր Կատեգորիա:Թեյլոր Սվիֆթի երգեր
Ջոնաթան Քերոլ
Կոմպոզիտոր Սթիվեն Ռայխի եղբայրն է (մայրական կողմից)։
Կենսագրություն
Ջոնաթան Սեմյուել Քերոլլը ծնվել է 1949 թվականի հունվարի 26–ին Նյու-Յորքում, ԱՄՆ։ Ծնողներն էին սցենարիստ Սիդնեյ Քերոլլը  և դերասանուհի, բանաստեղծ-երգահան Ջուն Քերոլլը, որը մասնակցել է բրոդվեյյան բազմաթիվ բեմադրությունների։ Նրա ծնողները հրեաներ  էին, բայց նա մեծացել է որպես քրիստոնեական կրոնի հետևորդ։ Ինքը` Ջոնաթանը, իրեն նկարագրել է որպես «դժվար» դեռահաս։ Լումիսի դպրոցի (Loomis School) ընդհանուր տարրական կրթությունից հետո Կոնեկտիկուտում Քերոլը ընդունվում է Ռատգերսի համալսարանը, որը գերազանց ավարտում է 1971 թվականին։ Նույն թվականին նա ամուսնանում է նկարչուհի Բևերլի Շրայների հետ։ 1974 թվականից ապրել է Վիեննայում։ Մի քանի տարի անց սկսում է դասավանդել  գրականություն Ամերիկյան միջազգային դպրոցում։ 1976 թվականին «Երեկույթ Բրենդի մոտ» պատմվածքի հրատարակությունից հետո տեղի է ունենում Քերոլի գրական դեբյուտը, իսկ նրա առաջին վեպը` «Ծիծաղի երկիր»-ը, լույս է տեսնում 1980 թվականին։
«Ծիծաղի երկիր»
Ռեալիստական վեպը, որ պատմվում է առաջին դեմքով, երիտասարդ ուսուցիչ Թոմաս Էբբիի մասին է, որը ուսումնասիրում է իր պատանեկության սիրած գրքի հեղինակի կենսագրությունը։ Գրքում նկարագրվում է հեղինակի հանդիպումը դստեր հետ իր և իր մահացած հոր, ըստ երևույթին, հորինած Միսսուրիում գտնվող հայրենի քաղաքում՝ Գալենում։ Առերևույթ ամեն ինչ լավ է երևում, քանի դեռ Գալենում շունը չի սկսում խոսել աբբաների հետ։ Աստիճանաբար ջնջվում է Աբբայության հետազոտության միջոցով ստեղծված երևակայական աշխարհի և Գալենի բնակիչների կյանքի միջև եղած սահմանը։ Եվ ընթերցողը սկսում է խորհել՝ որքանով կարելի  է վստահել այս պատմողին։ Հաջորդ վեպերում  կընդլայնվեն այս թեմաները, սակայն հաճախ հանդես կգան անվստահելի պատմողներ այն աշխարհում, որտեղ մոգությունը ընկալվում է որպես իրականություն։ (Մեկնաբաններից մեկում  հայտարարել է, որ «եթե նա լիներ եռաբաղադրիչ անունով  լատինաամերիկացի գրող, նրա գրքերը  կհամարվեին մոգական ռեալիզմի ժանրից»)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռատգերսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սարսափ ժանրի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆենտեզի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի պատմվածքագիրներ
Բելառուսական խոհանոց
Բելառուսական խոհանոց, Բելառուսի ազգային խոհանոցը։ Բելառուսական խոհանոցն առանձնանանում է կարտոֆիլով ճաշատեսակների լայն տարածմամբ, ինչպես նաև տարբեր երշիկների, հացահատիկի, սնկի և խոզի մսի օգտագործմամբ։
Պատմություն
Բելառուսական խոհանոցը ձևավորվել է բազում դարերի ընթացքում։ Խոհանոցի առանձնահատկությունը որոշվում է կլիմայական պայմաններով, նաև երկրի աշխարհագրական դիրքով և տարբեր մշակույթների որոշակի ազդեցության փորձով` ուղղափառ արևելք, կաթոլիկ արևմուտք, հյուսիսբալթյան մշակույթ, հարավային իսլամադավան ժողովրդի ազդեցություն, հրեական խոհանոց։ Ուիլյամ Պախլյոբկինը նշում է, որ բելառուսական բնակչության դասակարգային և կրոնական տարբերությունները խոչընդոտում է միայն բելառուսական խոհանոցի ազգային խոհարարական հնարքների և անհատական ճաշատեսակների յուրահատուկ զարգացմանը ։ Նրա կարծիքով՝ բելառուսական խոհանոցը անկախություն է ձեռք բերել 19-րդ դարի վերջին։
Հին ժամանակներում միս շատ քիչ էր օգտագործվում։ Ինչպես հարևան Ուկրաինայում, այնպես էլ այստեղ մեծ ճանաչում ուներ և օգտագործվել է աղով ճարպը, միայն թե դրված կաշվի հետ։ Սնկին գրեթե երբեք աղ չեն արել կամ մարինացրել, հաճախ թաթախել են ալյուրի մեջ։
Սլավոնական այլ խոհանոցներից տարբերությունը կաթնամթերքի ու քաղցրավենիքի գրեթե լիակատար բացակայությունն էր։ Քաղցրավենիքին փոխարինում են մի շարք քաղցր խմիչքներ, աղանդեր հաճախ ծառայում են ժելե` նմանատիպ համեմունքներով (վարսակի ալյուր, հատապտուղ), հատապտուղները, ինչպես նաև տարբեր խմորեղեններ ։
Սև նարգիզ
«Սև նարգիզ» (Black Narcissus), բրիտանացի ռեժիսորներ Մայքլ Փաուելի և Էմերիխ Պրեսբուրգերի հոգեբանական դրաման Հիմալայների մի հովտում գտնվող վանքում մեկուսացած միանձնուհիների հուզական լարվածության մասին։
Բելառուսական խոհանոց
Ազգային խոհանոց
Բելառուսական ազգային խոհանոցի զգալի մասը բաղկացած է խաշած կարտոֆիլից` կարտոֆիլային բլիթներ, կլյոցկի, կալդունի, բաբկա, դրաչեբի, եփած կարտոֆիլ մսով կամ սնկով և այլն։ Կան նաև կարտոֆիլը տրորելու և զանգված ձեռք բերելու մի քանի եղանակներ.
Սև նարգիզ
Ֆիլմը նկարահանվել է Ռումեր Գոդդենի համանուն վեպի հիման վրա։ Պրեմիերան կայացել է Հնդկաստանի անկախացումից մի քանի ամիս առաջ ։ Ըստ Դեյվ Քերի՝ այդ ժամանակ ֆիլմը ընկալվել է որպես հրաժեշտ Բրիտանական կայսրությանը ։
Բելառուսական խոհանոց
Ազգային խոհանոց
Կարտոֆիը օգտագործվում է նաև որոշ աղցաններ պատրաստելու համար։ Բելառուսի բնական պայմանների պարագայում առկա են սունկ, հատապտուղներ, ձուկ և տարբեր բանջարեղեններ բելառուսական խոհանոցում։ Ընդհանուր օգտագործվող մսային ուտեստների շարքում հայտնի է բիգոսը` միս, եփած կաղամբ, կոլդուններ` մսով լցոնված բլիթներ։ Հայտնի են նաև զրազները, պոլենդիվցան, սոլտիսոն, մաչանկան, շկվարկները, կաթնաշոռով ու մսով կարկանդակը, տարբեր երշիկներ, չորացարծ և ապխտած միսը, ռուլկան։ Մսային ուտեստների հետ մատուցվում են տարբեր սոուսով։ Օրինակ, թթվասերի սոուս խոզի ճարպի մեջ տապակած սոխով և ճակնդեղով, քիմիոնով և սև պղպեղով։
Սև նարգիզ
«Սև նարգիզը» ճանաչում է ստացել տեխնիկական առումով նորարարության համար. օպերատոր Ջեք Քարդիֆը ֆիլմը լցրել է վառ գույներով, ինչը բերել է Ամերիկյան կինոակադեմիայի մրցանակը լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար, բեմադրող նկարչի լավագույն աշխատանքի համար և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի՝ լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար։
Բելառուսական խոհանոց
Ազգային խոհանոց
Հայտնի ապուրներ` ուխա, ժուռ, սնկով ապուր, ոլոռով ապուր, բորշչ, սոլյանկա և այլն։
Սև նարգիզ
2010 թվականից Criterion Collection-ում հասանելի է DVD-ով ։
Բելառուսական խոհանոց
Ազգային խոհանոց
Համեմունքների շարքում հայտնի է սովորական կծվիչը, քիմիոն, գինձ, սամիթ։ Հին ժամանակներում կծու համեմունքներ հիմնականում չեն օգտագործվում։
Սև նարգիզ
Սյուժե
Մի քանի կաթոլիկ միանձնուհիներ մեկնում են Հիմալայների հեռավոր գյուղ՝ մտադիր լինելով այնտեղ դպրոց հիմնել։ Որոշ ժամանակ անց նրանք գիտակցում են, որ ընտրել են «ոչ իրենց չափսի հագուստ»։ Առաքելությունն այնքան դժվար է լինում, որ միանձնուհիները ստիպված լինում ընտրել՝ կամ փախչել, կամ մնալ՝ վտանգելով իրենց կյանքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1947 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր կրոնի մասին Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրքերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Բելառուսական խոհանոց
Ազգային խոհանոց
Նաև հայտնի են թթու կաղամբը, թթու վարունգը, տարբեր սառը ճաշատեսակներ, խոլոդեցը։
Կաթնամթերքներ` թթվասեր, զատիրկա, մեծ քանակությամբ կոշտ և փափուկ պանիր և կաթնաշոռ։
Խմիչքներ
Բելառուսական ալկոհոլային խմիչքների շարքում են օղին (гарэлка)՝ հիմնված է օղի Զուբրովկայի վրա, օղիով և մեղրով տաք խմիչքներ, կրամբամբուլ և կչուպնիկ, տարբեր բալասաններ։
Բելառուսական կվասը կեչու հյութից է։
Ժամանակակից խոհանոց
Այն շատ բազմազան է։ Ստեղծվել է երկու հիմնական գործոնների ազդեցությամբ.
Այդ պատճառով ժամանակակից բելառուսական խոհանոցը նման է Ռուսաստանի, Լիտվայի, Ուկրաինայի եւ Լեհաստանի խոհանոցներին։ Հրեական համայնքը ևս շատ բան բերեց ժամանակակից բելառուսական խոհանոց։
Այս պարզ ու բավարարող խոհանոցի առանձնահատկությունն այն է, որ արտադրանքի լայն տեսականու բացակայությունը փոխարինվում է մշակման տարբեր եղանակներով։ Սպիտակեցում, շոգեխաշում, թխում, եփում, երբեմն` բոլորը միասին։ Դա նաև օգնում է պատրաստել ոչ շատ ճարպոտ, որքան 19-րդ դարասկզբին, տալիս է ստեղծագորման լայն շրջանակներ` առանց ավանդույթներից դուրս գալու։
Այժմ անհնար է պատրաստել այնպես, ինչպես պատրաստել են նախնիները. մի շարք ավանդական բելառուսական ուտեստներ` շաղգամ, շոգեխաշած լոբի, անհետացել են, հացահատիկներն այժմ ամբողջովին տարբեր են։ Բայց շատ բան մնացել է` կաղամբով, հնդկաձավարով և դդմով բլիթներ, լազաննա, կլյոցկի, թթու, կեչու կվասով ապուր, ճակնդեղ` սպիտակ սնկով, լցոնած հատապտուղներ, տնական երշիկները, ճարպ, թխած հյութալի միս ։
Ժամանակակից Բելառուսը տարեկան սպառում է մոտ 162 կգ կարտոֆիլ (օրական մոտավորապես 0.5 կգ), սննդակարգի միայն 11 տոկոսն է բաղկացած է բույսերից և բանջարեղենից։ Բուսական յուղը ևս բավականին քիչ է կիրառվում, ընդ որում այն հիմնականում ամենաօգտակար զտվածքը չէ։ Շատ են օգտագործում նաև շաքար։ Բելառուսցիներն ավելի քիչ են օգտագործում միս, քան հարևան Ուկրաինայում, բայց դա ոչ թե ավելի օգտակար թռչնի միսն է, այլ խոզի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուսական խոհանոց
Սթենլի Աբորա
Սթենլի Օպոկու Աբորա (Stanley Opoku Aborah; ), բելգիացի ֆուտբոլիստ, «Գանա» ակումբի հարձակողական ոճի կիսապաշտան։ Նա հանդես է եկել «Այաքս», «Դեն Բոսխ», «Դենդեր», «Տրենչին», «Ջիլինգեմ», «Կապելեն», «Վիտես», «Մուրա 05», «Ֆերենցվարոշ», «Նոթս Քաունթի» և «Պորտսմուտ» ակումբների կազմում։
Վաղ տարիներ
Սթենլին ծնվել է 1987 թվականի հունիսի 23-ին Կումասիում, ֆուտբոլիստների ընտանիքում, ով նոր էր սկսել իր ֆուտբոլային կարիերան, «Ասանտե Կոտոկո» ակումբի կազմում, ինչպես նաև առաջին անգամ հանդես է եկել այդ ակումբի կազմում։ 1990-ական թվականների սկզբին Սթենլին ընտանիքով տեղափոխվեց Բելգիա, որտեղ նրա հայրը այդ ժամանակ խաղում էր «Կապելեն» ակումբի կազմում։
Ակումբային կարիերա
Կրտսերը սկսեց խաղալ «Կապելեն» ակումբի պատանեկան թիմի կազմում, որտեղ նա խաղում էր 9-ամյա տղաների հետ, սակայն նա այդ ժամանակ ընդամենը չորսուկես տարեկան էր ։ Այնուհետև երիտասարդ ֆուտբոլիստը ընդունվեց «Անդերլեխտի» երիտասարդական թիմի կամ։ Սթենլիի խոսքերով, նա այս ակումբի կազմում խաղացել է տասնյակ տարներ ։
Ակադեմիա «Այաքս»
14-ամյա Աբորան Իտալական միջազգային մանկական մրցաշարում «Այաքս» ակումբի կազմում նա մասնակցեց այդ մրցույթին սակայն  հաշվի առնելով  երիտասարդ ֆուտբոլիստի համագործակցությունը Բելգիկան ակումբի հետ ։  Սթենլին սկսեց խաղալ «Այաքս» թիմի կազմում, ակումբի գլխավոր մարզիչ Վիմա Կվակվայինի  ղեկավարությամբ,  առաջին մրցաշրջանում նա դարձավ Նիդեռլանդների մինչև 17 տարեկանում տարիքային խմբի չեմպիոն ։
2004 թվականի հուլիսին Աբորան ստորագրեց իր առաջի մասնագիտական պայմանագիրը «Այաքսի» ակումբի կազմում և վերջապես դարձավ «Այաքս» ակումբի պահեստային ֆուտբոլիստ, որը ղեկավարում էին երկու մարզիչներ`Ջոն Վան դը Շիպ և Մարկո վան Բաստեն։ Մարկո վան Բաստենը լքել է ակումբը հուլիսի վերջին և գլխավորել է Նիդերլանդների զգային հավաքականը։ Ակումբի նոր ֆուտբոլիստներ դարձան նաև Քենեթ Վերմերը, Ժերդժինյո Սահադևսինգը և Էմանուել Բոակին ։
2004/05 թվականներին մրցաշրջանի առաջին խաղի ժամանակ, օգոստոսի 7-ին Նիդեռլանդների Ռոհդ Ռալթե ակումբի գավաթի 1-ին փուլում սիրողական ակումբի դեմ խաղի ժամանակ անմիջապես գոլի հեղինակ դարձավ Աբորան։ Աբորան հաշիվը հավասարեցրեց 19-րդ րոպեին, սակայն վերջում տանտերերը կարողացավ հասնել հաղթանակին, Աբորայի թիմը պարտվեց`2:1 հաշով ։
«Այաքսի» առաջին կազմ
2004 թվականի Հոկտեմբերին ակումբի գլխավոր մարզիչ Ռոնալդ Քոեմեն 17-ամյա Աբորան փոխանցեց առաջին թիմի կամ։ Շատ առումով դա պայմանավորված էր առաջատար խաղացողների վնասվածքներից`Ռաֆայել վան դեր Վարտ և Թոմաս Գալաշեկ ։
Կիսաեզրափակիչի դեբյուտը տեղի է ունեցել հոկտեմբերի 16-ին Էրեդիվիզի 8-րդ տուրի «Հեերենվեն» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ ։  Առաջի խաղակեսում Աբորան մնաց պահեստայինների նստարանին, սակայն նա խաղադաշտ դուրս եկավ, երբ «Այաքսը» արդեն 1։ 2 հաշվով պարտվում էր։ Պաշտպան Էսքուդ Սթենլիի փոխարինումը այդ դաշտում շատ գործեց և ոչ այնքան արդյունավետ  ։ Հանդիպման վերջում երրորդ գոլը վաստակեց, հավաքելով իր թիմի կազմին,  որպես հյուր հաղթանակ տարան, իսկ «Այաքսը» ունեցավ մրցաշրջանի առաջին պարտությունը ։
Երեք օր անց, հոկտեմբերի 19-ին, Սթենլին իր դեբյուտը նվաճեց ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայում, խմբային փուլի 6-րդ փուլում տեղի ունեցած իսրայելական «Մակկաբիի» հետ հանդիպման ժամանակ։ Ինչպես նախորդ հանդիպմանը, կիսապաշտպանը պահուստային բաժնում էր և նա հայտնվեց դաշտում խաղի երկրորդ կեսում, կրկին փոխարինելով թիմի ավագ վան դեր Վարտին։ Առաջին կիսամյակում, դարպասի մեջ երեք գոլ խփող Ռոնալդ Քումանը, փաստորեն, որոշում կայացրեց խաղի արդյունքը։ Երկրորդ կեսին Կումանը միանգամից երեք փոխարինում է կատարել, ազատ արձակել երիտասարդ խաղացողների `Բուխարի, Աբուր և դե Ռիդեր։ Սթենլին, ով խաղացել էր հարձակման ժամանակ, մի քանի պահ է ունեցել գոլ խփելու համար, բայց արդյունքում խաղի արդյունքը այլևս չի փոխվել ։ Խաղից հետո Կումանը բարձր գնահատեց իր երիտասարդ ֆուտբոլիստին։ «Սա շատ տաղանդավոր խաղացող է, միայն 17 տարեկան է։ Նա ֆիզիկապես ուժեղ է, ունի արագություն, և մեծ ապագա է սպասում նրան» ։
Մինչև տարեվերջ, Աբրահամը դեռևս երկու անգամ հայտնվել է «Այաքսի» դաշտում, ՊՍՎ ակումբի դեմ խաղի ժամանակ և «Ռոզենդալիմ» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ:Ճանապարհին նա շարունակում է խաղալ ակումբի պահուստային թիմի համար և բավական արդյունավետորեն, այսպիսով, դեկտեմբերի 9-ին «Յոնգ Վալվիկի» հետ խաղում, Սթենլին երկու րոպեում կրկնապատկեց` 28-րդ և 29-րդ րոպեների խաղի հաշիվը  ։ Սեմինարի ընթացքում Սթենլին խաղաց պահեստայինների համար 19 խաղ և վաստակեց 9 գոլ, և կրկնօրինակող թիմերի շարքում դարձավ Նիդեռլանդների չեմպիոն ։
Անձնական կյանք
Աբորան ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։ Սթենլին ունի երկու քույր և մեկ եղբայր՝ Դենզելը ։ Դենզելը ծնվել է Աբորա Սրի հետ երկրորդ ամուսնությունից, դարձել է ֆուտբոլիստ և այժմ հանդես է գալիս Բելգիայի «Կափելեն» (U12) երիտասարդական հավաքականի կազմում։
Նրա սիրած կերակուրը պատրաստվում է լոլիկի սոուսով ու բրնձով ։
Ելույթների վիճակագրություն
(2013 թվականի հունիսի 1-ի տվյալներով)
Ձեռքբերումներ
«Ֆերենցվարոշ»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Այաքսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Անդրեյ Գոնչարով
Անդրեյ Գոնչարով (Андрей Дмитриевич Гончаров, ), խորհրդային գեղանկարիչ և գծագիր, գրքերի պատկերազարդող, թատրոնի նկարիչ, ուսուցիչ։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1979 թ.)։ ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ (1973 թ.)։
Կենսագրություն
Անդրեյ Դմիտրևիչ Գոնչարովը ծնվել է 1903 թվականի հունիսի 22֊ին, Մոսկվայում։ Առաջին դասընթացն անցկացրել է Կոնստանտին Յուոնի մասնավոր ստուդիայում։ 1917֊1919 թվականներին սովորել է 59֊րդ աշխատանքային դպրոցում։ 1918 թվականին ընդունվել է Երկրորդ պետական ազատ գեղարվեստական արվեստանոցներ, որտեղ նախ սովորել է Մաշկովի արվեստանոցում, այնուհետև տեղափոխվել է Շևչենկոյի արվեստանոց։ 1921 թվականին ընդունվել է Վխուտեմասի ֆակուլտետ, որտեղ սովորել է փայտանյութերի բաժնում, Վլադիմիր Ֆավորսկիի մոտ։
1923 թվականից աշխատել է թերթերում, ամսագրերում, հրատարակչություններում որպես պատկերազարդող։ Մասնակցել է Համագործակցության համառուսաստանյան և արհեստագործական արդյունաբերության ցուցահանդեսին։
1924 թվականին առաջին անգամ ցուցադրվել է Ակտիվ Հեղափոխական Արհեստակցական Միությունների Առաջին Քննարկման Ցուցահանդեսում (Մոսկվա, Տվերսկայա փողոց, 54) «Երեք խմբի» շրջանակներում `Ալեքսանդր Դեյնեկայի և Յուրի Պիմենովի հետ։ 1925 թվականից սկսած եղել է Արևելագետների միության անդամ։
1929֊1930 թվականներին եղել է լենինգրադյան Վխուտեմասի, 1930֊1934 թվականներին` Մոսկվայի տպագրության պետական համալսարանի և 1934֊1938 թվականներին` Վ.Ի. Սուրիկովի անվան Մոսկվայի պետական ճարտարապետության ինստիտուտի դոցենտ։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ (1941—1945 թթ.) ծառայել է Կարմիր բանակի շարքերում։ Աշխատել է որպես հրատարակչական խմբագիր և նկարիչ` «Ճակատային հումոր» ամսագրում (3-րդ Բելառուսյան ճակատում), ապա գլխավոր նկարիչ «Քաղաքական աշխատանք բելառուսյան 3-րդ ճակատի մասերում» ցուցահանդեսի ժամանակ։
1947-1948 թթ. սովորել է Մոսկվայի կենտրոնական գեղարվեստի և արդյունաբերության դպրոցում՝ Մոնումենտալ նկարչության ֆակուլտետում։ 1948-1979 թթ. սովորել է Մոսկվայի պոլիգրաֆիական ինստիտուտում, որտեղ 1950-1974 թթ. եղել է նկարչության և գեղանկարչության բաժնի վարիչ։
1958 թվականին Գոնչարովին տրվել է պրոֆեսորի կոչում։
1959 թվականին Գոնչարովը Նյու Յորքի խորհրդային ցուցահանդեսի համար ստեղծել է չորս հիմնական պաննո ։ 1960 թվականին հրատարակվել է «Գծագրության արվեստի մասին» գիրքը, իսկ 1964 թվականին «Արտիստը և գիրքը» գիրքը ։
1971-1979 թվականներին Գոնչարովը եղել է «Գրքի արվեստը» համամիութենական ամենամյա մրցույթի ժյուրիի նախագահ։ Եղել է ԽՍՀՄ Արվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ (1973 թ.):
Անդրեյ Դմիտրեևիչ Գոնչարովը մահացել է 1979 թվականի հունիսի 6֊ին, Մոսկվայում։
Վայ (Կրետե)
Վայ ազգային պարկ կամ Արմավենիների պուրակ (Φοινικόδασος του Βάι), արգելոցային տարածք՝ ազգային պարկ Հունաստանի Կրետե կղզու արևելքում ։
Ընդհանուր տվյալներ
Վայը գտնվում է Սիտիա քաղաքից 28 կմ և Էթան գյուղից 2 կմ հեռավորության վրա։
Վայ ազգային պարկում աճում են փյունիկյան արմավենիներ, որոնք էնդեմիկ բուսատեսակներ են համարվում Կրետե կղզու համար ։
Վայ ազգային պարկը համարվում է Եվրոպայի ամենաշատ արմավենիներ ունեցող անտառը։ Այն ընդգրկում է ավելի քան 200 հեկտար ցամաքային տարածք ։
Ենթադրվում է, որ արմավենիներն այս գոտում տնկել են փյունիկցիները, ովքեր բնակվել են Իթանեում։ Կա նաև մեկ այլ վարկած, որի համաձայն արմավենիները տնկել են արաբական ծովահենները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի ազգային պարկեր
Կովկասյան բանակախումբ (Օսմանյան կայսրություն)
«Կովկաս» բանակախումբը կամ Կովկասյան բանակների խումբը Օսմանյան կայսրության և իր զինված ուժերի գոյության վերջին ժամանակաշրջանի բանակային խմբավորումներից մեկն է։ Կազմավորվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում։
Գրականություն
00
Էդվարդ Մեյբրիջ
Էդվարդ Մեյբրիջ կամ Մայբրիջ (Eadweard Muybridge, ), անգլիացի և ամերիկացի լուսանկարիչ։ Քրոնոլուսանկարչության հիմնադիրներից է, որը պատմության մեջ առաջին անգամ միաժամանակ կիրառել է մի քանի լուսանկարչական ապարատ։ Զոոպրակսիսկոպի գյուտարարն է. այն մի սարք է, որ նախատեսված է եղել ֆիլմերի պրոեկցիայի համար մինչև ցեուլոիդային ժապավենի ի հայտ գալը։
Հետազոտական գործունեություն
Էդվարդ Մեյբրիջը զբաղվել է շարժման ուսումնասիրմամբ ընդհանրապես և մասնավորապես կենդանիների շարժումներով, դրանց ֆիքսումով ու արտացոլմամբ։ Իր հետազոտություններում նա 1872-1878 թվականներին ձիերի լուսանկարման փուլային մեթոդն է կիրառել։ Մեյբրիջը հայտնի է դարձել լուսանկարչական մի քանի ապարատների համաժամանակյա կիրառմամբ, ինչի վրա հիմնված են եղել նրա մի շարք փորձեր։
Մեյբրիջի կողմից հատուկ ապարատի մշակման վերջին խթանը եղել է փորձը, որն իրականացվել է 1877 թվականին Կալիֆորնիայում (ԱՄՆ). ապարատը բազմաթիվ առանձին լուսանկարների միջոցով պետք է ցուցադրեր շարժում։ Սկզբնական շրջանում փորձը չի կրել գիտական բնույթ, այլ ընդամենը միջոց է եղել նահանգապետ Լիլենդ Սթենֆորդի հետ ունեցած վեճը լուծելու. նահանգապետը պնդում էր, որ քառարշավ սլացող ձին վազքի ժամանակ բոլոր ոտքերը կտրում է գետնից, իսկ նրա երկու ընդդիմադիրները` Ջեյմս Քեյնը և Ֆրեդերիկ Մակրելիշը, պնդում էին, որ ձիու գոնե մեկ ոտքը միշտ լինում է գետնին ։ Վեճը լուծելու համար Սթենֆորդը Պալո Ալտոյի իր ֆերմայում ձևավորում է հատուկ տարածք` «ֆոտոդրոմ», և վարձում է Մեյբրիջին, ով հայտնի էր Անտարկտիկային վերաբերող իր ֆոտոռեպորտաժներով։ Վազքուղու մի կողմից պատը ներկել են սպիտակ, իսկ մյուս կողմից 12 խցիկներում տեղադրել են լուսանկարչական ապարատներ, որոնց փակաղակները միացված են եղել թելերով` ձգված ձիերի վազքուղու երկայնքով։ Սև ձիերը, որոնք լավ նկատելի ե եղել սպիտակ ֆոնին, վազել են վազքուղով` քաշելով թելերը։ Ապարատների փակաղակները հերթով աշխատել են` արձանագրելով վազքի առանձին փուլերը։
Էդվարդ Մեյբրիջի գաղափարը իր կիրառումն է ստացել սպորտում. ֆոտոֆինիշի օգնությամբ ներկայումս էլ որոշում են ձիավազքի հաղթողներին։
Այս փորձերի արդյունքում Էդվարդ Մեյբրիջը բացահայտել է այսպես կոչված զոոպրակսիսկոպը (zoopraxіscope ` կենդանի + πράξις` գործունեություն, շարժում + σκοπέω` դիտում եմ, հետևում եմ։ Որոշ աղբյուրներում հանդիպում է զուպրակսիսկոպ տարբերակը)` շարժվող կենդանիների դիտարկման սարքը։
1887 թվականին լույս է տեսել Էդվարդ Մեյբիջի 11 հատորանոց ստեղծագործությունը` «Կենդանիների շարժումը։ Էլեկտրալուսանկարչական հետազոտություն կենդանիների շարժման փուլերի» աշխատությունը, որ հրատարակվել է Փենսիլվանիայի համալսարանի հովանավորությամբ։ Այն պարունակում էր Մեյբրիջի լուսանկարչական բոլոր փորձերը, որոնք կատարվել են 1872-1885 թվականներին (ավելի քան 100.000 լուսանկար)։
Էդվարդ Մեյբրիջի գործունեությունը, նրա զանգվածային լուսանկարները և տեխնիկական գյուտերը մեծ ավանդ են ունեցել կինեմատոգրաֆի գյուտի գործում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:19-րդ դարի անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ
Գրեյի անատոմիա
«Գրեյի անատոմիա» (Grey's Anatomy), ամերիկյան հեռուստասերիալ բժշկական դրամա ժանրում, ստեղծված Շոնտա Ռայմզի կողմից։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 2005 թվականի մարտի 27-ին ABC հեռուստաալիքում։
Սյուժեի կենտրոնում « Սիեթլ Գրեյս» («Seattle Grace Hospital», «SGH») հիվանդանոցն է, որտեղ ծավալվում է հիմնական սյուժեն ինտերների, բժիշկների և այլ անձանց կյանքի մասին։ Հեռուստասերիալը նկարահանվում է Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում։
Հեռուստասերիալի հայտնիությունը հանգեցրել է «Մասնավոր պրակտիկա» սփին-օֆֆի թողարկմանը, որը տեղի է ունեցել 2007 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ։
Հեռուստասերիալը հասել է առևտրային հաջողության և քննադատների բարենպաստ գնահատականների։ Պիլոտային սերիան դիտել են 16,25 միլիոն հեռուստադիտողներ, իսկ առաջին եթերաշրջանի եզրափակիչը՝ 22,22 միլիոն հեռուստադիտող ։ Երկրորդ և երրորդ եթերաշրջաները հասել են առավել մեծ հաջողությունների` եթերաշրջանի միջին հեռուստադիտողների քանակը հասել է 19 միլիոնի ։ Սկսած չորրորդ եթերաշրջանից, հեռուստասերիալի վարկանիշը մի փոքր ընկել էր, սակայն դեռևս մնում էր բավարար բարձր, որպեսզի այն մնար հեռուստատեսության ամենահայտնի դրամաներից մեկը ։ Իր հեռարձակման, հատկապես երկրորդ և երրորդ եթերաշրջանների ընթացքում, հեռուստասերիալը ստացել է մի քանի տասնյակ մրցանակներ։ 2006 թվականին սերիալը ստացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ «Լավագույն դրամա հեռուստասերիալ» անվանակարգում, իսկ 2006 և 2007 թվականներին առաջադրվել է «Էմմի» մրցանակաբաշխության «Լավագուն դրամատիկական սերիալ» անվանակարգում։ Բացի այդ, հեռուստասերիալը նաև ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ դերասանական, սցենարական, ռեժիսորական և տեխնիկական անվանակարգերում։ 2010 թվականին հեռուստասերիալը գտնվել է ամենաշահավետ հեռուստաշոուների ցանկի չորրորդ հորիզոնականում` կես ժամ եթերաժամի ընթացքում 2.67 միլիոն դոլար եկամուտով ։ 2013 թվականին սերիալն ընդգրկվել է Entertainment Weekly ամսագրի «Բոլոր ժամանակների 100 մեծագույն հեռուստաշոուներ» ցանկում ։
2018 թվականի մարտի 22-ին տեղի է ունեցել «Հրդեհային կայան 19» անվամբ երկրորդ սփին-օֆֆի պրեմիերան ։
Առաջին եթերաշրջան
Եթերաշրջանի և հեռուստասերիալի սյուժեն սկսվում է այն բանից, երբ Մերեդիտ Գրեյը ընդունվում է պրակտիկայի «Սիեթլ Գրեյս» հիվանդանոցում, և հետագա մի քանի սերիաները, առաջին հերթին, կենտրոնացված են Բեյլի ղեկավարության ներքո պրակտիկանտների աշխատանքի առաջին շաբաթների վրա, Մեդիի և Դերեկ Շեփարդի սկսած հարաբերությունների և նրա մոր` Էլիսի խնդիրների մասին, ում մոտ Ալցհայմերի հիվանդություն է։ Առաջին եթերաշրջանում նշանակալից ուշադրություն է հատկացված Շեփարդի և Բերկի մրցակցության, Բերկի և Յանգի հարաբերություններին և իր անցյալը թաքցնելու ցանկությամբ Սթիվենսի` արհեստավարժ բժիշկ դառնալու փորձերի վրա։ Եթերաշրջանն ավարտվում է Շեփարդի նախկին կնոջ` Էդիսոն Մոնթգոմերիի ժամանումով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2005 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա հեռուստասերիալներ
Վիկտորիա (Մալթա)
Վիկտորիա (Il-Belt Victoria, նշանակում է Վիկտորիա քաղաք), բնիկ մալթացիներն անվանում են նաև Ռաբաթ կամ, ավելի ճշգրիտ՝ Գոցոյի Ռաբաթ, քանի որ Ռաբաթ անվանումով ևս մեկ քաղաք կա Մալթայում), քաղաք Մալթայի Հանրապետությունում։ Այդ երկրի մեծությամբ երկրորդ կղզու՝ Գոցոյի գլխավոր քաղաքն է ։ 2014 թվականի մարտի 31-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 6.901 :
Պատմություն
Քաղաքը հարուստ է պատմամշակութային հուշարձաններով, որոնց մեջ առանձնացվում են հնագույն միջնաբերդը և նրա ներսում կառուցված Սանտա Մարիա տաճարը։ Վերջինս բարձրացվել է երկրաշարժից փլված նախկին եկեղեցու ավերակների վրա։ Ընդ որում՝ այդ եկեղեցին էլ, իր հերթին, կառուցվել էր փյունիկյան կամ հինհռոմեական տաճարի ավերակների վրա։
Ճարտարապետական ժառանգություն
Վիկտորիա քաղաքում ու նրա մերձակայքում կան նաև երկու տասնյակից ավելի եկեղեցիներ ու մատուռներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալթայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մալթայի բնակավայրեր
Ծառայությունների ոլորտ
Ծառայությունների ոլորտ, տնտեսության հատված, որը ներառում է իր մեջ կոմերցիոն և ոչ կոմերցիոն ծառայություններ։
Այն ամփոփիչ ընդհանրացնող կատեգորիա է՝ ներառած ծառայությունների տարատեսակ ձևերի վերարտադրությունը՝ ձեռնարկությունների, կազմակերպությունների, ինչպես նաև ֆիզիկական անձանց կողմից մատուցված։ Տնտեսության մնացյալ հատվածները ընդունված է համարել արտադրության ոլորտ՝ արդյունաբերություն և գյուղատնտեսություն։ Ծառայությունների ոլորտը հիմնականում վերաբերում է հետինդուստրիալ հասարակական-տնտեսական կացութաձևին՝ ժամանակակից ենթակառուցվածքների զարգացման հետևանքով։ Տնտեսապես զարգացած երկրներում հենց այս ոլորտն է կազմում տնտեսությունում զբաղվածների թվի հիմնական մասը (ավելին քան 60%)։
Սոցիալական ծառայությունների ոլորտ
Աշխատողները, որոնք զբաղված են սոցիալական ոլորտի ծառայություններով և հաճախորդների անմիջական սպասարկմամբ, համարվում են սպասարկող անձնակազմ։
Պատմություն
Հին ժամանակներում հանրային ծառայությունների մատուցումը զարգացած չէր։ Ապրանքափոխանակությունը և առևտուրը գոյություն են ունեցել հիմնականում գյուղատնտեսական և արհեսագործական աշխատանքների պատրաստի արդյունքների տեսքով։