cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պալենսիայի համալսարան
Պատմություն
Պալենսիայում ուսումնառությունը սկսեց ծաղկել։ Աչքի ընկնող նշանավոր անձանցից էին Սուրբ Խուլիան դե Կուենկան, Սուրբ Դոմինիկը, Սուրբ Պիտեր Գոնզալես Թելմոն. կիրառվում էր «En Palencia armas y ciencia» (Զենք և գիտություն Պալենսիայում) ասույթը։
Ռուչեյ (Մեծ Չեցայի վտակ)
Ռուչեյ (Ручей), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում, Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Չեցա գետի աջ ափում՝ 42 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 28 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո-Պեչորսկ ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Մեզեն գետն է։ Գետի գետային ավազանը Մեզեն գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Պալենսիայի համալսարան
Պատմություն
1214 թվականին՝ համալսարանի հիմնադրի մահից հետո, Հենրի I-ի իշխանության թուլացումը և նրա մրցակցի զարգացմամբ Սալամանկան պատճառ հանդիսացավ Պալենսիայի անկման համար, քանի որ շատ դասախոսներ և ուսանողներ տեղափոխվեցին Սալամանկա։
1243 թվականին արքեպիսկոպոս Ռոդրիգոն արձանագրում է, որ չնայած անհանդուրժողական իրադարձություններին, ուսումնառությունը շարունակվում էր Պալենսիայում, և պապական դեսպան Խուան դե Աբևիլը Վալյադոլիդի խորհրդում 1228 թվականին ձգտում էր վերականգնել այն։ Եպիսկոպոս Ֆերնանդոն Ուրբանոս IV-ից (1263 թ. մայիսի 14-ին) ստացել էր պապական կոնդակը, որով Պալենսիայի համալսարանի դասախոսներին և ուսանողներին շնորհվում էին Փարիզի համալսարանի բոլոր արտոնությունները։
Սակայն ֆինանսական սղության պատճառով, ինչպես նաև Սալամանկայի համալսարանի բարգավաճմամբ պայմանավորված, Պալենսիայի համալսարանի վերածնունդն անհնար դարձավ, և այն փակվեց 13-րդ դարի վերջում, հավանաբար 1264 թվականին, և այդ ժամանակ համալսարանը տեղափոխվեց Վալյադոլիդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի համալսարաններ
Հեղկոմի նախագահը
«Հեղկոմի նախագահը», 1977 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական խորհրդային ֆիլմ։ Նկարահանվել է ԿՀ պատվերով, Ստեփան Զորյանի համանուն վիպակի մոտիվներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հենրիկ Մարգարյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:1977 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Վալդեմարպիլս
Պատմություն
Առաջին անգամ հիշատակվում է 1582 թվականին, Սասմակկեն անունով (Saßmacken): Այդ ժամանակ Սասմակա քաղաքում կար 10 տուն, իսկ բնակչությունը կազմում էր մոտավորապես 100 մարդ։ 1834 թվականին բնակչության թիվը հասել է 600-ի և քաղաքը ընդգրկվել է Կուրլյանդսկոյ նահանգի մեջ, իսկ 1917 թվականին Վալդեմարպիլսը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։ 1926 թվականին քաղաքում է ծնվել հասարակական գործիչ, հրապարակախոս, վերածննդի առաջնորդ Վալդեմարան, որի անունով քաղաքը կոչվել է Վալդեմարպիլս։
Մինչև 2009 թվականի հուլիսի 1-ը քաղաքը գտնվում էր Տալսինսկիի նահանգի մեջ։
Ավտոճանապարհներ
Վալդեմարպիլս քաղաքի միջով ընթանում է տարածաշրջանային դժվարանցանելի Վալդգալե - Ռոյա ավտոճանապարհը։
Տեղական ավտոճանապարհների շարքում հարկ է նշել Վալդեմարպիլս - Պոպե ավտոճանապարհը։
Միջքաղաքային ավտոբուսների գործունեություն
Հիմնական երթուղիներն են՝ Վալդեմարպիլս - Ռիգա, Վալդեմարպիլս - Տալսի, Վալդեմարպիլս - Ռոյա, Վալդեմարպիլս- Դունդագա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1582 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1917 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սառա Ժիրոդո
Սառա Ժիրոդո (Sara Giraudeau, ), կինոյի, թատրոնի և հեռուստատեսության ֆրանսիացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Սառա Ժիրոդոն ծնվել է 1985 թվականի օգոստոսի 1-ին ֆրանսիայի Օ դը Սեն նահանգի Բուլոն Բիանկուր կոմունայում։ Նրա հայրը հայտնի դերասան, ռեժիսոր և գրող Բերնար Ժիրոդոն է, իսկ մայրը՝ հայտնի դերասան Աննի Դյուպրեն։ Սառայի ծնողները ամուսնալուծվել են, երբ Սառա Ժիրոդոն փոքր է եղել, որից հետո նա հազվադեպ էր հանդիպում հոր հետ։ Ջերմ հարաբերությունները հոր հետ կրկին վերսկսվել 2000 թվականից, երբ Բերնարի մոտ հայտնաբերվեց քաղցկեղ։ Մանուկ հասակում Սառան երազում էր անասնաբույժ դառնալու մասին, սակայն հետո հասկացավ, որ դա անհնարին է, քանի որ դպրոցում վատ առաջադիմություն ուներ։ Սակայն, արդյունքում, նա դպրոցն ավարտում է գերազանցությամբ։ 17 տարեկանում Սառան սկսեց այցելել Ժան Պերիմոնիի դերասանական կուրսերին՝ գերազանցությամբ հանձնելով ընդունելության քննությունները ։
1996 թվականին Սառա Ժիրոդոն առաջին անգամ հայտնվեց էկրանին՝ խաղալով Թիերի Ֆրեմոնի հետ «Գետի քմահաճույքները» արկածային ֆիլմում, որի ռեժիսորը Սառայի հայրն էր ։ Այնուհետև խաղաց «Իմոջեն ՄակՔարթերի» (2010), «Գեղեցկուհին և հրեշը» (2014), «Ռոզալի բլում» (2015), «Արքան, Սկյուռը և Լորտուն» սերիալում և այլ ժապավեններում։
2007 թվականին Սառա Ժիրոդոն ստացել է «Մոլիեր» մրցանակը՝ «Թատերական հայտնություն» անվանակարգում և թատերական Ռեմյու մրցանակ՝ նույն անվանակարգում։
2015-2016 թվականներին Ժիրոդոն խաղաց Մարինա Լուիազոյի դերը ռեյտինգային «Բյուրո» լրտեսային հեռուստասերիալում, որտեղ՝ նկարահանման տաղավարում նրա գործընկերներից մեկը Մատիո Կասովիցն էր։
2017 թվականին էկրան բարձրացավ Յուբեր Շարուելի դեբյուտային լիամետրաժ կինոնկարը՝ «Մանր ֆերմերը», որտեղ Սառա Ժիրոդոն Սվան Առլոյի հետ գլխավոր դերերից մեկը խաղաց։ 2018 թվականին այս ֆիլմը դերասանուհուն բերեց Ֆրանսիայի ազգային կինոմրցանակ՝ «Սեզար»՝ որպես «երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» ։
Անձնական կյանք
2010 թվականին Սառա Ժիրոդոն ամուսնացավ դերասան Սիմոն Գուբերտի հետ։ 2011 թվականի մայիսի 22-ին ծնվեց նրանց դուստը՝ Մոնան, իսկ 2016 թվականի հունիսի 28-ին՝ երկրորդ դուստրը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Մոդուս Վիվենդի հետազոտական կենտրոն
Մոդուս Վիվենդի հետազոտական կենտրոն (Modus Vivendi Center for Social Science), Հայաստանում գործող ոչ կառավարական գիտահետազոտական հաստատություն։ Կենտրոնի հիմնադիր-տնօրենն է դիվանագետ Արա Պապյանը։
Առաքելություն
Կենտրոնի առաքելությունն է գտնել տարածաշրջանային խնդիրների խաղաղ լուծումը միջազգային իրավունքի միջոցով։
Պատմություն
Կենտրոնը հիմնադրել է 1999 թվականի ապրիլի 30-ին հայ իրավաբան, պատմաբան և դիվանագետ Արա Պապյանը։
Անձնակազմ
Կենտրոնում աշխատում են.
Կամավորների կազմում են.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1999 հիմնադրումներ Երևանում
Յուրաս (Հյուսիսային Դվինայի վտակ)
Յուրաս (Юрас), փոքր գետ Ռուսաստանի հյուսիսում, Արխանգելսկի մարզում։ Հոսում է Պրիմորսկի շրջանում (Արխանգելսկի մարզ)։ Գետի երկարությունը 28 կմ է։ 1933 թվականին Հյուսիսային Դիվինայի և Յուրասի միջև՝ Ուեմսկ գյուղի շրջանում փորվեց ջրանցք։ 1971 թվականին ջրանցքը բարենորոգվեց ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Մարտական ռոբոտ
Մարտական ռոբոտ, մարտական իրավիճակներում մարդու կյանքը պահպանման համար մարդուն փոխարինող հեռակառավարվող ինքնավար ռոբոտ, որը կիրառվում է տրանսպորտային, հետախուզական, փրկարարական, հարձակման և այլ նպատակներով։
Մարտական ռոբոտ է համարվում ոչ միայն մարդուն մասամբ և ամբողջությամբ փոխարինող մարդկային գործառույթներ կատարող ավտոմատ սարքավորումները, այլ նաև մարդու բնական միջավայր չհանդիսացող՝ օդային և ջրային տարածքներում գործող ռոբոտները։
Այժմ մարտական ռոբոտների մեծամասնությունը իրենցից հեռաներկայության սարքավորումներ են ներկայացնում և շատ քիչ մոդելներ ունեն առանց օպերատորի միջամտության որոշ խնդիրների ինքնավար կատարման հնարավորությունը։
Պատմություն
Լայն իմաստով, մարտական ռոբոտները սկիզբ են առնում Երկրորդ համաշխարհային և Սառը պատերազմներից ի դեմս գերմանական Գողիաթ ինքնավնաց ականի և խորհրդային հեռուստատանկերի։
Գիտական ֆանտաստիկայում ավանդականորեն նկարագրվող ռոբոտների կիրառումը մարտական գործողություններում արդեն դարձել մոտ ապագայի պատերազմների հնարավոր միջոցների մեկը։ Արդեն մեր օրերին բազմաթիվ մարտական ռոբոտներ օգտագործվում են տարբեր երկրների զինված ուժերի շարքերում։
Ոմանք կարծում են, որ ժամանակակից պատերազմները ընթանալու են ինքնավար զենքերի համակարգերով (automated weapons systems)։ ԱՄՆ պաշտպանության նախարարությունը զգալի մոջոցներ է ներդնում ավտոմատացված համակարգերի հետազոտության և մշակման ուղղությամբ։ Այժմ կիրառվող ամենանշանավոր ինքնավար համակարգն է հանդիսանում IAI Pioneer & RQ-1 Predator անօդաչուն, որը զինված է «օդ-երկիր» հրթիռներով և հրամանատարական կենտրոնի հետ փոխկապակցված հեռակառավարման համակարգով։
Կոմյունիկեներ
Կատեգորիա:Մարտական ռոբոտներ Կատեգորիա:Ռուսական հայտնագործություններ Կատեգորիա:Խորհրդային հայտնագործություններ
Վառվռուկ հայաստանյան
Վառվռուկ Հայաստանի, խաչածաղկավորների ընտանիքին պատկանող 15-20 սմ բարձրությամբ աղվամազով ծածկված բազմամյա ծածկասերմ ծաղկաբույս, որն ունի բաց դեղնավուն ծաղիկներ և ուղղաձիգ ցողուններ։ Տերևները մանր են, ձվաձև, նշտարաձև, հերթադիր դասվորությամբ։ Յուրաքանչյուր ցողուն ավարտվում է ողկուզանման ծաղկաբույլով։ Պատիճները կլորավուն են, սրածայր հավելվածով։ Տիպիկ հայկական տեսակ է՝ այսպես կոչված էնդեմիկ, որը մեր հանրապետությունից դուրս ուրիշ ոչ մի երկրում չի հանդիպում։ Աճում է Սևանի ավազանում՝ (Արեգունու լեռնաշղթայում)։ Դեկորատիվ պարտիզագործության բնագավառում կարող է մշակվել ամենուրեք տարածված ծովային վառվռուկի հետ միասին կամ նրա փոխարեն։ Լուսասեր է և միանգամայն ցրտադիմացկուն․ հեշտությամբ է տանում ուշ գարնանային ցրտահարությունները։ Առատորեն ծաղկում է մինչև ուշ աշուն։ Ծաղկում է ցանքից ընդամենը 40-50 օր հետո։
Նկարագրություն
Բազմամյա բույս է, որը ծածկված է առսեղմ թեփանման մազիկներով։ Տերևները հականշտարաձևից մինչև գծային են։ Պարզ ցողունները չեն ճյուղավորվում։ Թեթևակի երկարավուն պտղաբույլը ունի առանցքից հեռացած պտղակոթեր։ Պսակաթերթերը գունատ դեղին են։ Կարճ առէջները հիմքում ամբողջական հավելուկով են, իսկ երկար առէջները ստորին մասում ունեն միակողմանի ատամնաձև թև։ 3,5-4 մմ երկարությամբ առսեղմ թեփանման բազմաճառագայթ մազիկներով ծածկված պատիճակները օվալ են, սռնակի տակ՝ գոգավոր ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է միայն Սևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Արտանիշ, Բաբաջան և Դարա գյուղի միջև)։ Հանդիպում է նաև Հարավարևմտյան Անդրկովկասում (Մսխեթ) ։
Էկոլոգիա
Աճում է վերին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 2000-2300 մ բարձրությունների վրա, չոր լանջերին, գիհու նոսրանտառում։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-հուլիսին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Անդրկովկասի էնդեմիկ է։ Տարածման և բնակության շրջաների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Տեսակին, կապված ռեկրեցիայի ակտիվացման և արածեցման հետ, սպառնում է անհետացում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկի պահպանական գոտում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ծաղկաբույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Խաչածաղկավորներ Կատեգորիա:Դեկորատիվ բույսեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Քարե հովիտ
Սյուժե
Սոցիալ-կենցաղային դրամա Արևմտյան Հայաստանից գաղթածների ժառանգների մասին, որոնք քարքարոտ հովտում նոր գյուղ են հիմնում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1977 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Տերբունիի շրջան
Տերբունիի շրջան (Тербунский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լիպեցկի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1170 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22531 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,26 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիպեցկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Lady Gaga: Queen of Pop
Lady Gaga, ամերիկացի երգչուհի և երգերի հեղինակ Լեդի Գագայի կենսագրությունը, որի հեղինակն է Էմիլի Հերբերտը (Վիրջինիա Բլեքբերնի կեղծանունը) ։ «Overlook Press»-ը Միացյալ նահանգներում գիրքը հրատարակել է «Lady Gaga: Behind the Fame» վերնագրով ։
Գրքի մասին
Գիրքը բաղկացած է 288 էջից, որոնցից 32 էջը երգչուհու լուսանկարներն են։ Հեղինակը Լեդի Գագային համեմատում է Մադոննայի հետ՝ նշելով, որ նրանք երկուսն էլ անկախ են և իրենք են ղեկավարում իրենց ապագան։
Գրքում պատմվում է «Stefani Germanotta Band»-ի կազմում իր EP «Red And Blue» ձայնագրության և նրա առաջին ստուդիական ալբոմի՝ The Fame-ի ձայնագրության, «Just Dance» և «Poker Face» սինգլների թողարկման մասին, որոնք դարձել են միջազգային հիթեր։
Գիրքը լուսաբանում է Հիլթոնի քույրերի հետ Գագայի ուսումնական տարիները, պատմում համադասարանցիների ծաղրի, Նյու Յորքում իր առաջին ելույթի, ինչպես նաև արվեստի դպրոցում ուսանելու մասին ։
Քննադատություն
Գիրքը ստացել է տարբեր արձագանքներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 գրքեր Կատեգորիա:Լեդի Գագա Կատեգորիա:Կենսագրական գրքեր Կատեգորիա:Բրիտանական գրքեր
Կարեն Բրեդլի
Կարեն Էնն Բրեդլի (Karen Anne Bradley, ի ծնե՝ Հովարթ (Howarth, ), բրիտանացի պահպանողական քաղաքական գործիչ, 2010 թվականից Միացյալ Թագավորության համայնքների պալատի անդամ, 2018-2019 թվականներին Հյուսիսային Իռլանդիայի հարցերով նախարար։
2016-2018 թվականներին Թերեզա Մեյի առաջին և երկրորդ աշխատակազմերում եղել է մշակույթի, ԶԼՄ-ի և սպորտի նախարար։
Կենսագրություն
Բրեդլին մաթեմատիկայի բակալավրի աստիճան է ստացել Լոնդոնի կայսերական քոլեջում։
1991 թվականից հարկային մենեջեր է աշխատել Deloitte ընկերությունների ցանցում, յոթ տարի անց KPMG-ում դարձել է հարկային ավագ մենեջեր։ 2004 թվականին դարձել է պետական գանձարանի և տնտեսական հարցերով ինքնազբաղված խորհրդատու։ 2007 թվականին վերադարձել Է KPMG:
2016 թվականի հուլիսի 14-ին նախկին ներքին գործերի նախարար Թերեզա Մեյի աշխատակազմում նշանակվել է մշակույթի, ԶԼՄ-ի և սպորտի նախարար ։
2018 թվականի հունվարի 8-ին զանգվածային վերադասավորումների ընթացքում Մեյի երկրորդ աշխատակազմում նշանակվել է Հյուսիսային Իռլանդիայի գործերով նախարար ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է Նիլ Բրեդլիի հետ, ամուսիններն ունեն երկու որդի՝ Մեթյու և Թոմաս անուններով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Ամենալավ մարդը (ֆիլմ)
Ամենալավ մարդը, 1979 թվականին Հայֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Աշխարհը հայելու մեջ
Ֆիլմը նկարահանվել է Գ. Քեշիշյանի պատմվածքի մոտիվներով։ 21 րոպե (575 մ)։
Այցելություն
Ֆիլմը նկարահանվել է Գ. Քեշիշյանի պատմվածքի մոտիվներով։ 20 րոպե (570 մ)։
Սյուժե
Նորապսակները մեկնում են հեռավոր գյուղ՝ ծեր ծնողներին այցելության։
Վերադարձի ուղին
Ֆիլմը նկարահանվել է Մ. Սլուցկիսի պատմվածքի մոտիվներով։ 30 րոպե (822 մ)։
Դերերում
Կ. Արմենյան, Ռ. Մակարյան, Կարեն Ջանիբեկյան
Սյուժե
Միմյանց օտարացած ամուսինները քաղաք տանող ճանապարհին հարկադրաբար հանգրվանում են մի ծերուկի հարկի տակ։ Եվ այդ գիշերը նրանց է վերադարձնում իրար հանդեպ ունեցած երբեմնի զգացմունքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1979 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Շանտալ Գոյա
Շանտալ Գոյա (Chantal Goya, ), ֆրանսիացի դերասանուհի և երգչուհի ։
Կարեիրա
Շանտալ Գոյան իր կարիերան սկսել է բարերում և ռեստորաններում աշխատելով որպես պարուհի և երգչուհի։ Առաջին անգամ կինոյում դեբյուտը կայացել է 1963 թվականին՝ Սթենլի Դոնենի « Շարադե » կատակերգությունում, որտեղ կատարել է էպիզոդային դեր։ Շանտալը որպես դերասան հայտնի է դարձել Գի դը Մոպասանի « Տղամարդկային, կանացի » ստեղծագործության մոտիվներով՝ Ժան Լյուկ Գոդարի համանուն ֆիլմում խաղացած դերի շնորհիվ։
1975 թվականից սկսել է հանդես գալ երեխաների համար նախատեսված շոուներում, որի արդյունքում արագորեն դառնում է հանրաճանաչ։ Իր ամուսնու՝ գրող-բանաստեղծ, կոմպոզիտոր Ժան-Ժակ Դեբոյի հետ, ում հետ ծանոթացել է 18 տարեկանում, Գոյան ներկայացում է բեմադրում, որը լուսավոր երաժշտությամբ դրական ստեղծագործություն էր մատաղ սերնդի համար։ Նրա հիմնական հերոսը Մերի Ռոուզն էր՝ ծառայի և ավագ քրոջ յուրօրինակ խառնուրդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Ագարակ (Աբխազիա)
Ագարակ կամ Ամժիկուխուա (մինչ 1948 թվականը` Կավակլուկ, Амжәықәхәа, აგარაკი), հայաբնակ գյուղ Աբխազիայի Գուդաութայի շրջանում, Գուդաութայից 33 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է Սև ծովի Պիցունդայի ծովախորշի ափին, ծովի մակարդակից 150 մ բարձրության վրա։ Երկաթուղային կայարան է։
Բնակչություն
1959 թվականի տվյալներով, գյուղն ուներ 401 բնակիչ, հիմնականում հայեր, իսկ գյուղական խորհրդին ենթակա տարածքում բնակվում էր 1191 մարդ, կրկին հիմնականում հայեր ։ 1989 թվականին, գյուղական խորհրդի կազմում բնակվել է 982 մարդ, որից բուն Ագարակում` 406 մարդ, հիմնականում կրկին հայեր ։
2011 թվականի հաշվառումների համաձայն, գյուղն ուներ 672 բնակիչ, որից 641 (95,4%) - հայեր, 22 (3,3%) - ռուսներ, 4 (0,6%) - աբխազներ, 3 (0,4%) - ուկրաինացիներ և 2 (0,3%) այլ ազգերի ներկայացուցիչներ ։
XIX դարի հաշվառումներում գյուղը չի նշվում, քանի որ գյուղի տարածքը եղել է ամայի և մտել է Կալդախվար գյուղի կազմի մեջ։
Բնակիչներն զբաղվում են ծխախոտի ու բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակությամբ և անասնապահությամբ։ Խորհրդային տարիներին գյուղն ուներ միջնակարգ և երկու տարրական դպրոց, ակումբ, գրադարան, բուժկայան և կինոթատրոն։
Գյուղը հիմնադրել են Համշենից գաղթած հայերը` 1907 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի հայաբնակ գյուղեր
ABC (թերթ)
ABC (արտասանվում է ա-բե-սե և իսպաներեն նշանակում է այբուբեն ), իսպանական ամենօրյա լրագիր, երկրում ամենաշատ ընթերցվող երեք թերթերից մեկը։ 1994 թվականին 322 հազար տպաքանակով ABC-ն Իսպանիայում իր ընթերցողների թվով երկրորդն էր El País-ից հետո և առաջ էր անցել El Mundo-ից ու կատալոնական La Vanguardia-ից ։
Պատմություն
ABC թերթը հիմնադրվել է 1903 թվականի հունվարի 1-ին Տորկվատո Լուկա դե Տենա ի Ալվարես Օսորիոյի կողմից։ Սկզբում լրագիրը լույս է տեսել որպես շաբաթաթերթ (այդ նույն տարվա հունիս ամսին՝ երկու շաբաթը մեկ անգամ), 1904 թվականին որոշ ժամանակահատված ընդհանրապես չի տպագրվել և, վերջապես, հաջորդ տարվա հունիսի 1-ից սկսել է հրատարակվել յուրաքանչյուր օր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին գերմանամետ դիրք է գրավել, գեներալ Միգել Պրիմո դե Ռիվերայի բռնապետության ժամանակաշրջանում՝ 1923-1930 թվականներին սատարել է տիրապետող վարչակարգին։ 1929 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Սևիլիայում երևան է եկել թերթի տարածքային առաջին հրատարակությունը՝ ABC de Sevilla-ն։ Իսպանիայում բռնկված քաղաքացիական պատերազմի տարիներին (1936-1939 թթ.) թերթի երկու խմբագրակազմերի դիրքորոշումները կտրուկ հակադրվել են. հիմնական խմբագրությունը պաշտպանել է հանրապետականներին, իսկ սևիլյանը՝ ֆրանկոյական խռովարարներին։ 1936 թվականի օգոստոսի սկզբներին գլխավոր խմբագրի տեղակալ, Մադրիդի մամուլի աշխատողների միավորման նախագահ Ալֆոնսո Ռոդրիգես Սանտամարիան գնդակահարվել է ֆրանկոյականների կողմից, և բազմաթիվ լրագրողներ ստիպված են եղել փախուստի դիմել, թաքնվել՝ հալածանքներից խուսափելու համար ։
1938 թվականից հետո ABC-ի գլխավոր խմբագրությունը կտրուկ կերպով փոխել է իր դիրքորոշումը և սկսել է սատարել գեներալ Ֆրանսիսկո Ֆրանկոյի խունտային։ Ֆրանկոյի մահից հետո ABC-ի խմբագրության քաղաքականությունը մերձեցել է Ժողովրդական կուսակցության գաղափարախոսությանը ։
Երկնագույն առյուծ
Երկնագույն առյուծ, 1979 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։ Նկարահանվել է ԿՀ պատվերով, Վ. Ստեպանովի և Յու. Պետրովի «Սուրբ Մավրիկիոս» վիպակի մոտիվներով։
Սյուժե
Հոգեբանական դետեկտիվ. երկու հանցագործ որոշում են հազվագյուտ փոստային դրոշմանիշ գողանալ։ Բայց բնակարանում մարդ է լինում, որը և նրանց պատանդն է դառնում ։
Դրվագներում
Ս. Առաքելյան, Ռ. Հունանյան, Ա. Հովհաննիսյան, Ու. Մարգարյան, Պ. Խաչիկյան, Վ. Ստեփանյան, Ե. Ալոյան, Ա. Հարությունյան, Ա. Ղազարյան, Ա. Եդիգարյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1979 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Դուրբե
Դուրբե (Durbe), շատ փոքր քաղաք Լատվիայի բնակչության քանակով (մոտ 620 բնակիչ)։ 1997 թվականի տվյալներով լատիշները կազմում են 95% ։ Գտնվում է Դուրբե երկրամասում, Կուրզեմե քաղաքի հարավում՝ Դուրբե լճից ոչ հեռու։ Քաղաքի միջով անցնում է Ռիգա-Լիեպայա խճուղին։ Մինչև 2009 թվականի հուլիսի 1-ը Լիեպայայի շրջանի մեջ էր մտնում։
Պատմություն
Պատմական աղբյուրներում Դուրբե քաղաքը առաջին անգամ հիշատակվում է 1230 թվականին` կուրշների մկրտման պայմանագրում, որը կնքել են Հռոմի պապի ներկայացուցիչը` Բալդվինը Աուլնե աբբայությունից (ֆր.` Baudoin d’Aulne) և կրուշների տիրակալը` Լամեկինը։
1260 թվականի հուլիսի 13-ին Դուրբեի ճակատամարտում ժեմայտների և կուրշերի զորքերը համատեղ ուժերով պարտության մատնեցին Տևտոնական օրդենին` գերմանական ասպետական միաբանությանը։
Լիվոնյան օրդենի ամրոցն առաջին անգամ հիշատակվում է 1287 թվականին։ 1701 թվականին, Հյուսիսային պատերազմի ընթացքում ամրոցը և նրա կողքին գտնվող քաղաքն ավերվել են շվեդների կողմից։ Դրանից հետո ամրոցը չի վերականգնվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1582 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Լատվիայի բնակավայրեր
Փերիա
Փերիան (պարսկերեն՝ فریدن, կարդ․՝ Ֆերեյդան, վրացերեն՝ ფერეიდანი, կարդ․՝ Փերեյդանի) Իրանի Սպահան նահանգում գտնվող գավառ է, որը Շահ Աբբասի գաղթից հետո մինչ քսաներորդ դար Պարսկաստանի ամենահայաբնակ գավառն է եղել։ Գավառում և շրջակայքում ապրել են նաև պարսիկներ, լոռեր, թրքեր, Շահ Աբբասի գաղթեցրած վրացիներ, և այլք։
Փերիա գավառը գտնվում է Սպահան քաղաքից 150 կմ արևմուտք, ծովի մակերևույթից 2200 մ միջին բարձրության վրա։ Արևելքից սահմանակից է Քեարվանդ գավառին, արևմուտքից՝ Բուրվարի, հյուսիսից՝ Խոնսար և Գոլփայգան, իսկ հարավից՝ Չարմահալ գավառներին։ Ունեցել է 57 հայաբնակ գյուղեր, որոնցից մինչև 1946 թվականը կանգուն էին 24-ը։ Այդ գյուղերից են ՝ Ադիգան, Ազնավուլ, Բժկերտ, Բոլորան, Դաջան, Դրախտակ, Խոյգան Վերին և այլն։ Փերիայից 1946 թվականին ամբողջությամբ Հայաստան են ներգաղթել վեց գյուղեր։ 1967 թվականին հայաբնակ էին 17 գյուղեր։ Ներկայումս ամբողջությամբ հայաբնակ է միայն Բոլորանը։ 1967 թ. տվյալներով բնակչության քանակը ըստ գյուղերի՝
ընդամենը՝ 1530 տուն, 10.288 շունչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սպահանի նահանգի գավառներ
Ֆոքոն (Վոքլյուզ)
Ֆոքոն (Faucon), կոմունա Ֆրանսիայի Վոքլյուզ դեպարտամենտում, Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ շրջանում։ Պատկանում է Վեզոն-Լա-Ռոմեն կանտոնին։
Աշխարհագրական դիրք
Ֆոքոնը գտնվում է Ավինյոնից 45 կմ հյուսիս-արևելք: Հարակից համայնքներն են` հյուսիսում՝ Մերինդոլ-լեզ-Օլիվյեն, հարավ-արևելքում՝ Մոլլան-սյուր-Օվեզը, հարավում՝ Անտրեշոն, հարավ-արևմուտքում՝ Սեն-Մարսելեն-լե-Վեզոնը և Վեզոն-Լա-Ռոմենը, արևմուտքում՝ Սեն-Ռոմեն-ան-Վեննուան:
Ջրագրություն
Ֆոքոնը գտնվում է Ուվեզեի ափին, Թուլուրան վտակի մոտ : Բացի դրանից, կոմունայով հոսում է Վալլատ-դե-լա-Բյուսիերը գետակը:
Ամուրսկի շրջան
Ամուրսկի շրջան (Амурский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Խաբարովսկի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1962 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ամուրսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 16720 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 75032 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,49 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաբարովսկի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ալեքսանդր Սպենդիարյանի հուշակոթող
Հուշասյունը քառալեզու փորագրություն ունի. հուշասյան մի նիստին հայերեն ու անգլերեն, մյուսին՝ ֆրանսերեն ու ռուսերեն փաստված է. «Այս տանն ապրել է հայ մեծ կոմպոզիտոր Ալեքսանդր Սպենդիարյանը»։ Հուշակոթողի ճարտարապետը Ստեփան Քյուրքչյանն է, քանդակագործը՝ Դավիթ Բաբայանը՝ ներկայումս փարիզաբնակ Դավիթ Երևանցին։ Հուշակոթողի ներկայումս զգալիորեն տարբերվում է իր սկզբնական տարբերակից, քանի որ Դավիթ Երևանցին 2005 թվականին վերակերտել է հուշասյան հարթաքանդակները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:1979 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Ստեփան Քյուրքչյանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Ալեքսանդր Սպենդիարյան
Ջեմմա Ատկինսոն
Ջեմմա Լուիզա Ատկինսոն (Gemma Louise Atkinson, ), բրիտանացի հայտնի մոդել և դերասանուհի։
Կենսագրություն
Ջեմմա Ատկինսոնը ծնվել է 1984 թվականի նոյեմբերի 15-ին Անգլիայի Մեծ Մանչեսթեր կոմսության Բերի քաղաքում  ։
Ջեմման իր կարիերան սկսել է որպես ֆոտոմոդել դեռևս դպրոցում։ Այնուհետև նկարահանվել է «Hollyoaks» հեռուստասերիալում, որտեղ հինգ տարի շարունակ խաղացել է պրոբլեմային դեռահաս Լիզա Հանթերի դերը։ 2006 թվականին կրծքի մեծացման վիրահատություն է արել, որի հետևանքով այն հասցրել է 6-րդ չափսի։ Հետո նա հայտնվեց ITV հեռուստացանցի եթերում՝ մասնակցելով «Սերիալային աստղեր» ծրագրում, եղել է ավստրալիական ջունգլիներում՝ մասնակցելով «Ես հայտնիություն եմ... Տա՛ր ինձ այստեղից» մրցույթին, որտեղ կատարեց լեյտենանտ Եվա Մաքենի դերը՝ համակարգչային Red Alert 3 խաղում։ Ջեմմա Ատկինսոնը նկարահանվել է նաև «Բուգի-վուգի» (2008) բրիտանական ֆիլում Քրիստոֆեր Լիի և Հիզեր Գրեհեմի հետ միասին ։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել Էդինբուրգի կինոփառատոնում։
Սակայն, որպես դերասանուհի, Ջեմման առավել քիչ է հայտնի, քան որպես գլամուրային ֆոտոմոդել։ Հենց այս կարգավիճակով էլ նա հայտնի է զանազան բլոգներում, որտեղ հեշտ է գտնել նրա լուսանկարները՝ «Arena», «FHM», «Loaded», «Maxim», «Zoo Weekly» կամ «Nuts» ամսագրերում։
2007 թվականին Ջեմման հանդիպել է Քրիշտիանու Ռոնալդուի հետ. վերջինս նախընտրեց չլուսաբանալ իրենց հարաբերությունները։ Ինչ վերաբերվում էր Ջեմմային՝ նա իր լռությամբ (մինչև որոշակի պահը) ուրիշ նպատակ է հետապնդել։ Դերասանուհին չի ցանկացել խոսել այդ մասին, որպեսզի չվնասի իր ու Ռոնալդուի հետ իր հարաբերությունները։ Սակայն նա շուտով բացահայտեց ճշմարտությունը, իսկ դրանից հետո բաժանվեց Ռոնալդուից այն բանից հետո, երբ իմացավ որ վերջինս կապեր ունի մարմնավաճառների՝ «սիրո քրմուհիների» հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի մոդելներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ
Վերադարձ դեպի Արարատ
Վերադարձ դեպի Արարատ (Tillbaka till Ararat), 1988 թվականին նկարահանված շվեդական վավերագրական ֆիլմ Հայոց ցեղասպանության մասին։ Guldbagge 24-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ ֆիլմն արժանացել է լավագույն ֆիլմ մրցանակի ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է Հայոց ցեղասպանության ու հայերի աքսորի մասին. հայերի, ովքեր երազում են վերադառնալ իրենց հայրենիք։
Մեջբերումներ ֆիլմից
Երեսուն դարերի պատմությունից այսօր մենք ժառանգել ենք միայն ջարդված հիշատակարաններ, ավերված եկեղեցիներ, անճանաչելի քաղաքներ։ Մի պահ երևակայեք, որ այս քարերի աշխարհ, քարաստանի տարածքում 1915 թվականին բավարար քար չկար մեր նահատակների գերեզմանների վրա հիշատակի քար բարձրացնելու համար։ Այդ օրերին, կարծես, քարտաշը պատրաստում էր վերջին խաչքարը՝ վրան գրելու համար՝ «Այստեղ հանգչում է Հայաստանը»։ Բայց այդ բանը չպատահեց։ Հայ մարդը կենդանի է։ Կենդանի է նաև Հայաստանը, վկա այս երեխաները, որոնք Արարատից հեռու՝ Արարատն են երազում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդական ֆիլմեր Կատեգորիա:1988 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայոց ցեղասպանության մասին Կատեգորիա:Սյուզան Խարտալյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
A Whole New World
«A Whole New World» (Ամբողջ նոր աշխարհ), Ալան Մենկենի սինգլը «Ալադին» մուլտֆիլմից։ Գրվել է Թիմ Ռեյսի բառերի հիման վրա ։
Նկարագրություն
Բնօրինակում զուգերգը ձայնագրել են Բրեդ Քեյնը և Լիա Սալոնգան, որոնք, համապատասխանաբար, խաղացել են հիմնական հերոսների՝ Ալադինի և Ժասմինի կերպարները։ Բալլադը երկու դեր է կատարում՝ որպես մուլտֆիլմի սիրային երգ և որպես հիմնական թեմատիկ երգ։ «A Whole New World»-ը քնարական տեսանկյունից ներկայացնում է, թե ինչպես է Ալադինն ինքնամփոփ արքայադստերը ցույց տալիս ազատ աշխարհը։ Կախարդական գորգով թռչելիս զույգը սեր է խոստովանում։
Սինգլի տեսահոլովակում և մուլտֆիլմի տիտրերում երգը կատարում են Պիբո Բրայսոնը և Ռեջինա Բելը, իսկ հենց մուլտֆիլմում և Օսկարի 65-րդ մրցանակաբաշխությանը այն կատարել են Բրեդ Քեյնը (Ալադին) և Լեա Սալոնգան (Ժասմին)։ 2015 թվականին՝ տևական ժամանակ անց, նրանք կրկին կատարեցին զուգերգը «Բարի լույս, Ամերիկա» հաղորդման ուղիղ եթերում ։
1993 թվականին «A Whole New World» երգն արժանացել է «Լավագույն երգ» մրցանակին ։ Առաջին անգամ էր Դիսնեյի երգը երկար ժամանակով արժանանում այդ մրցանակին։ Ալան Մենկենը ստացել է իր երրորդ «Օսկարը»։ Բացի այդ, «A Whole New World» երգը 1992 թվականին արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի, իսկ 1994 թվականին՝ «Գրեմի» մրցանակի։
Համաշխարհային անվանում
Ինչպես և Դիսնեյի մուլտֆիլմերից շատ լեգենդար երգեր, այս երգը ևս թարգմանվել է մի շարք լեզուներով.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:Գրեմմի մրցանակակիր երգեր
Ils sont tombés
Ils sont tombés (Նրանք ընկան, «Անոնք ինկան»), 1975 թվականին թողարկված երգ՝ նվիրված Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։ Երգը գրել են Շառլ Ազնավուրն ու Ժորժ Կառվարենցը։ Երգը ձայնագրվել է Լոնդոնի Nova Sound ստուդիայում 1975 թվականի ապրիլի 23-ի լույս 24-ի գիշերը՝ Կարմիր կիրակիից 60 տարի հետո ։
Երգը հնչել է նաև հայերեն (կատարող՝ Միրտա Սաթջյան), անգլերեն (They Fell), ռուսերեն։ Երգի հայերեն թարգմանության հեղինակն է Ռաֆայել Անտոնյանը՝ Սևրի Մուրադ Ռաֆայելյան քոլեջի տնօրենը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շառլ Ազնավուրի երգեր
Թորոս Թորամանյանի հուշակոթող
Թորոս Թորամանյանի հուշակոթող, Թորոս Թորամանյանի հիշատակը հավերժացնող կոթող Երևանում։ Գտնվում է Կենտրոն համայնքում՝Պուշկինի փողոցի թիվ 31 շենքի մոտ։ Հուշակոթողը տեղադրվել է 1985 թվականին։ Ընդգրկված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:1985 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Ռուզան Քյուրքչյանի քանդակներ Կատեգորիա:Ստեփան Քյուրքչյանի հուշարձաններ
Յոզեֆ Օբերբաուեր
Յոզեֆ (Իոսիֆ) Օբերբաուեր (Йозеф (Йосиф) Себастиан Обербауер, 1853, Սանկտ Լեոնհարդ, Տիրոլ, Ավստրիական կայսրություն - 26 ապրիլի, 1926, Սոֆիա, Բուլղարական թագավորություն), ավստրիական ծագմամբ բուլղարացի ինժեներ և նկարիչ ։
Կենսագրություն
Յոզեֆ Օբերբաուերը ծնվել է Ավստրիական կայսրության Տիրոլ նահանգի Սանկտ Լեոնհարդ քաղաքում (ներկայում՝ Ավստրիա), պետական պաշտոնյայի ընտանիքում։ Հայրենի քաղաքում սովորել է տարրական դպրոցում, ապա Ինսբրուքում ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ Ունենալով նկարչական տաղանդ՝ Յոզեֆ Օբերբաուրը երազում էր ստանալ նկարչական կրթություն, սակայն հայրը պնդում է, որ նա ստանա ինժեների մասնագիտություն, և Յոզեֆ Օբարբաուերն ընդունվում է Գրացի համալսարան։ Երեք տարի անց մահանում է Յոզեֆ Օբերբաուրի հայրը, և նրա ընտանիքը հայտնվում է ֆինանսական ծանր վիճակում։ Յոզեֆ Օբերբաուերը որոշում է Գրացի քաղաքապետարանին վաճառել իր մի քանի ջրանկարները, որոնցում պատկերված էին քաղաքային տեսարաններ Գրացից։ Տեսնելով Յոզեֆ Օբերբաուերի տաղանդը՝ նրան առաջարկում են ուսումը շարունակել Վիեննայի Գեղարվեստի ակադեմիայում։ Երկու տարի սովորելուց հետո Օբերբաուերը կրկին ստիպված է լինում կիսատ թողնել ուսումը ֆինանսական խնդիրների պատճառով։ Որոշ ժամանակ նա աշխատել է որպես ուսուցիչ՝ փորձելով շարունակել ուսումը, սակայն դա անել նրան չի հաջողվել։
Ութ նկարիչների խմբի կազմում Յոզեֆ Օբերբաուերը մասնակցել է «Խոնարհվի՛ր, Բուլղարիա՛, այն գերեզմաններին, որոնցով ծածկված ես» ալբոմի ստեղծմանը ։
Յոզեֆ Օբերբաուերը մահացել է 1926 թվականին Սոֆիայում։
Յոզեֆ Օբերբաուերն ամուսնացած է եղել և ունեցել է մեկ որդի՝ Իոսիֆը, և երեք դուստր՝ Եկատերինան, Ֆրիդան ու Աննան։
Սոֆիայի Լոզենեց շրջանի փողոցներից մեկը կրում է Յոզեֆ Օբերբաուերի անունը։ Նրա անունով է կոչվել նաև Սոֆիայի Ամերիյան քոլեջում տրվող կրթաթոշակը։
Աշխատանքներ
Յոզեֆ Օբերբաուերը թողել է գեղանկարչական մեծ ժառանգություն։ Իր նկարներում նա արտացոլել է Սոֆիայի կերպարը՝ հին քաղաքի փողոցները, եկեղեցիներն ու վանքերը, որոնցից շատերը չեն պահպանվել մինչև մեր օրերը ։ Նրա ջրանկարներում պատկերված են նաև Ռիլայի վանական համալիրը, ինչպես նաև տեսարաններ Նեսեբիր, Կյուստենդիլ, Մազարաչևո, Պլովդիվ, Կոպրիվշտիցա քաղաքներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բուլղարացի ճարտարագետներ
Այանո-Մայսկի շրջան
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Այան ։
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 2190 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,01 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաբարովսկի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Կատարինե Զալյան-Մանուկյան
Կատարինե Զալյան-Մանուկյան, հայ բժշկուհի, պետական գործիչ, Հայաստանի առաջին Հանրապետության պառլամենտի 2-րդ գումարման պատգամավոր։
Հայաստանի առաջին Հանրապետության հիմնադիր Արամ Մանուկյանի կինն էր ։
Կենսագրություն
Հայաստանի երկրորդ գումարման պառլամենտի Առողջապահության հանձնաժողովի անդամ էր։ Լինելով բժշկուհի՝ նվիրվել էր գաղթականների ու որբերի օգնության գործին՝ պայքար մղելով համաճարակների դեմ։ Որբանոցներից մեկում էլ հանդիպել է ապագա ամուսնուն՝ Արամ Մանուկյանին, ում հետ էլ ամուսնացել է 1917 թվականին, Երևանում։ 1919 թվականին այդ ամուսնությունից ծնվում է Արամ Մանուկյանի և Կատարինե Զալյան-Մանուկյանի միակ ժառանգը` Սեդա Մանուկյանը ։
Կատարիեն խորհրդարանի պատգամավոր է ընտրվել Արամ Մանուկյանի մահվանից մի քանի ամիս առաջ։ Առաջին Հանրապետության անկումից հետո Կատարինեի զրկանքներին գումարվել են բոլշևիկյան իշխանության քաղաքական հետապնդումները ։
Կատարինե Զալյան-Մանուկյանը մահացել է 1965 թվականին։ Մահվանից առաջ Կատարինեն ասել էր դստերը.
Գործունեություն
Խորհրդարանում Կատարինե Մանուկյանն ընտրվել է Ներգաղթի և Վերաշինության, Բժշկա-սանիտարական հանձնաժողովների անդամ և իր գործունեությունն իրականացրել է այդ հանձնաժողովների իրավասությունների շրջանակում ինչպես նաև վարչական պաշտոնեանների չարաշահումները քննող ժամանակավոր հանձնաժողովի անդամ է եղել ։
Կատարինե Մանուկյանը, որպես խորհրդարանական հանձնաժողովի անդամ պարբերաբար այցելել է երկրի գավառները, կարիքավորների և գաղթականների խնդիրներին տեղում ծանոթանալու նպատակով։ Գաղթականներն ունեին ինչպես մթերքի, այնպես էլ բժշկական օգնության կարիք։ Խոսքը վերաբերում է նաև եզդի գաղթականներին։
Ընտանիք
Կատարինե Զալյանն ամուսանցել է Հայաստանի առաջին հանրապետության հիմնադիր Արամ Մանուկյանի հետ։ Ամուսնությունից հետո։ Նրանք ամուսնացել են 1917 թվականին։ Ամուսնու ազգանվամբ գրանցվել է Կատարինե Զալյան-Մանուկյան։ Նրանց ամուսնական կյանքը տևեցլ է երկու տարուց էլ պակաս, քանի որ 1919 թվականի հունվարի 29-ին Արամ Մանուկյանը մահացել է բծավոր տիֆից։
Հայաստանի հորհրդայնացումից հետո Կատարինեն մանկահասակ դստեր հետ ապաստանել է քրոջ բնակարանում, ապա մեկնել է Կրասնոդար՝ Արամ Մանուկյանի ազգականների մոտ։ 1927 թվականին վերադարձել է Երևան և կրկին նվիրվել բժշկությանը։ Բոլշևիկները համապատասխան մաշկաբան-մասնագետ չգտնելով Կատարինեին ընդունել են աշխատանքի։ Մինչև 1937 թվականին ապրել են ծանր պայմաններում ։
Կատարինեն մահացել է 1965 թվականին։
Երեխաներ
Արամ Մանուկյանը և Կատարինե Զալյան-Մանուկյանն ունեցել եմ մեկ դուստր՝ Սեդա։ Նա մինչև 1976 թվականն ապրել է Երևանում, ապա տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ էլ մահացել է 2005 թվականին՝ 86 տարեկան հասակում։ 1998 թվականին նա այցելել է Երևան, Սարդարապատի թանգարանին է նվիրել հոր իրերը և լուսանկարները ։
Ժամանց
Հասարակական-քաղաքական գործունեությանը զուգահեռ Կատարինեն ժամանակ է հատկացրել նաև ընկերների հետ շփումներին։ Նա, ինչպես խորհրդարանի մյուս կին պատգամավորները խորհրդարանական ակումբի անդամ էր, որի նպատակը նրա անդամների և նրանց ընտանիքների համար ընկերական մտերիմ շրջապատի, հաճելի ժամանցի ապահովումն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1965 մահեր Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության Խորհրդարանի (1918-1920) 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ կին քաղաքական գործիչներ
Փարիզի անվանում
Գոյություն ունեն «Փարիզ» տեղանվան ծագման մի քանի տարբերակներ, որոնցից առավել հայտնիները ստացել են «գալլական» և «հռոմեական» անունները ։
Համաձայն «գալլական» տարբերակի՝ «Փարիզ» անվանումը ծագել է լատինական Civitas Parisiorium-ից՝ «փարիզիների քաղաք»։ Մ.թ.ա. 3-րդ դարում կելտական ցեղերից փարիզիները Սիտե կղզու տեղում հիմնեցին բնակավայր, որը ստացավ «Լուտեցիա» անունը ՝ «կեղտ, ցեխ» կապված է նաև կելտերենի louk-teih, louk-tier՝ «ճահճային վայրեր»-ի հետ ։ Առաջին անգամ այն հիշատակվում է Հուլիոս Կեսարի «Գրառումներ Գալլական պատերազմի մասին» աշխատության մեջ (մ.թ.ա. 53) : Գալիայի՝ հռոմեական պրովինցիայի վերածվելուց հետո (մ.թ.ա. 16) Լուտեցիան դարձավ նշանակալի տնտեսական կենտրոն։ 3-րդ դարում գերմանական ցեղերից ալեմանները ասպատակում են քաղաքը, ինչի հետևանքով Սեն գետի ձախափնյա հատվածի բնակիչները տեղափոխվում են առավել պաշտպանված ու ապահով Սիտե կղզի։ Լուտեցիան սկսում են կոչել արդեն փարիզիների քաղաք, ապա՝ Պարիզիում (лат. Parisium):
Ըստ «Հռոմեական» տարբերակի, որը երբեմն համարվում է չափազանցված, քաղաքի անվան ծագումը վերագրվում է տրոյական պատերազմի մասին առասպելի հերոսի՝ Փարիսի անվան հետ։ Նա տրոյական թագավորի որդին, որը գերեվարեց Հեղինե Չքնաղին սպարտացի արքա Մենելայոսից։ Հռոմեացի բանաստեղծ Վերգիլիոսի տարբերակով՝ Էնեասի գլխավորությամբ փրկված տրոյացիները լողալով հասան Ապենինյան թերակղզի, որտեղ և հիմնեցին Հռոմը։ Սակայն լեգենդում տեղեկություն չկա այն մասին, թե ինչպես Փարիսի հարազատները հայտնվեցին Ֆրանսիայի տարածքում և հիմնեցին իր անունով քաղաք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փարիզ
Ալիս Քեփել
Ալիս Ֆրեդերիկա Քեփել (Alice Frederica Keppel, օրիորդական ազգանունը՝ Էդմենսթեն, Edmonstone, ), բրիտանացի արիստոկրատուհի և աշխարհիկ տիկին, որը երկար տարիներ եղել է թագավոր Էդուարդ VII-ի սիրուհին։
Դարձել է Էդվարդյան դարաշրջանի Մեծ Բրիտանիայում ամենահայտնի կանանցից մեկը։ 1898 թվականին նրա գեղեցկությունը և հմայքը գրավել են Ուելսի արքայազն Էդուարդի ուշադրությունը (1901 թվականից՝ թագավոր)։ Ալիսը դարձել է Էդուարդ VII-ի վերջին սիրուհին՝ մնալով այդպիսին մինչև նրա կյանքի վերջը։ Թագավորի արքունիքում ունեցել է մեծ ազդեցություն։
Իր կրտսեր դստեր՝ Սոնյա Ռոզեմարի Քեփելի միջոցով Ալիսը հանդիսանում է Կորնվալի դքսուհի Քամիլա Պարկերի նախատատը, որը Ուելսի արքայազն Չարլզի սիրուհին, ապա երկրորդ կինն է։
Բիկինի շրջան (Խաբարովսկի երկրամաս)
Բիկինի շրջան (Бикинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Խաբարովսկի երկրամասում։
Ալիս Քեփել
Վաղ տարիներ
Ալիս Ֆրեդերիկա Էդմենսթենը, որին ընտանիքում անվանում էին Ֆրեդդի, ծնվել է 1868 թվականի ապրիլի 29-ին Սթրաթբլեյնում, Շոտլանդիա։ Նրա ծնողներն էին 4-րդ բարոնետ Ուիլյամ Էդմենսթենը (1810-1888) և Մարիա Ելիզավետան, ի ծնե՝ Փարսոնս (1823-1902)։ Ալիսի հայրը հասել է թագավորական ռազմածովային նավատորմի ծովակալի պաշտոնին։ Ալիսի մորական պապը եղել է Իոնիկ կղզիների նահանգապետը։ Ընտանիքում ծնվել է 11 երեխա, մինչև չափահաս դառնալն ապրել են նրանցից 9-ը։ Ալիսը ընտանիքի ամենակրտսեր երեխան էր։ Մանկության տարիներին ընկերացել է ավագ եղբոր՝ Արչիբալդի հետ, որի հետ տարբերությունը եղել է երկու տարի։
Բիկինի շրջան (Խաբարովսկի երկրամաս)
Ստեղծվել է 1932 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բիկին ։
Ալիս Քեփել
Վաղ տարիներ
Ալիսը մանկությունն ու պատանեկությունը անցկացրել է Դունթրիթ ամրոցում։ Այդ կալվածքը պատկանել է նրանց ընտանիքին սկսած XIV դարից։ Դղյակը Շոտլանդիայի թագավոր Ռոբերտ III-ի հարսանեկան նվերն էր իր դուստր Մարիային, որը չորրորդ անգամ ամուսնացել էր Ուիլյամ Էդմենսթենի՝ Ալիսի նախնու հետ։
Բիկինի շրջան (Խաբարովսկի երկրամաս)
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2483 կմ²։
Ալիս Քեփել
Ամուսնություն
1891 թվականի հունիսի 1-ին Ալիսը 23 տարեկանում ամուսնացել է բրիտանացի սպա, հարգարժան Ջորջ Քեփփելի հետ, որը չորս տարով մեծ էր հարսնացուից և Ալբեմարլի 7-րդ կոմս Ջորջի և Սոֆյա Մարիա Մաքնադի որդին էր։ Քեփփելների ընտանիքը Բրիտանիայում հայտնի է եղել թագավորական ընտանիքին իր ծառայությամբ, տոհմի բարձրացումն սկսվել է Ալբեմարլի 1-ին կոմսից, որը թագավոր Վիլհելմ 3-րդի մտերիմ ընկերն է եղել։ Ջորջի և Ալիսի ընտանիքում ծնվել է երկու դուստր՝ Վիոլետը (1894-1972) և Սոնյան (1900-1986)։
Բիկինի շրջան (Խաբարովսկի երկրամաս)
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 24317 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,79 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաբարովսկի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ալիս Քեփել
Ամուսնություն
Սըր Հարոլդ Էկտոնը գրել է, որ «ոչ ոք չէր կարող մրցակցել Ալիսի հետ բարձր հասարակության մեջ, նա կարող էր իր մեջ մարմնավորել ողջ Բրիտանիան՝ որպես կենդանի պատկեր»։ Ալիս Քեփելը դարձել է միսիս Ռամոնա Չեյնի նախատիպը անգլիացի գրող Վիտա Սեքվիլ-Ուեսթի «Էդվարդյանցիներ» վեպում, որը քննադատել է Էդուարդ VII թագավորի ժամանակների բարձրագույն հասարակությունը։ Ալիսը համարվել է իր ժամանակի ամենագեղեցիկ կանանցից մեկը։ Ալիսային նկարագրել են որպես մի կնոջ, որն ունի մաշկի ալաբաստրե գույն, մեծ կապույտ աչքեր, բարակ իրան, շագանակագույն մազեր և մեծ կուրծք։
Թագավորի սիրուհի
1898 թվականին Ալիս Քեփելը հանդիպել է գահաժառանգի՝ Ուելսի արքայազն Ալբերտի հետ, որն այն ժամանակ 56 տարեկան էր։ Չնայած տարիքային տարբերության 26 տարիներին՝ նրանք դարձել են սիրեկաններ։ Քեփել ամուսինները բնակվել են Կենտ կոմսության Արևելյան Սաթոն գյուղում, որտեղ մշտապես եղել է գահաժառանգը։ Ալիսը եղել է ժառանգորդի սիրուհին, որը 1901 թվականին Մեծ Բրիտանիայի գահ է բարձրացել և նրա վերելքից հետո, ընդհուպ մինչև նրա մահը 1910 թվականին, Ալիսը եղել է թագավորին շրջապատող այն սակավաթիվ մարդկանցից մեկը, որ կարող էր հանդուրժել նրա տրամադրության հանկարծակի տատանումները։ Արքունիքում ասում էին, որ նա կարող էր թագավորին դարձնել քմահաճ, բայց երջանիկ մարդ ։
Թագավորի կնոջը՝ Ալեքսանդրա Դանիացուն, դուր էր գալիս Ալիսը, և նա հանդուրժել է ամուսնու դավաճանությունը։ Թագուհին նրան ավելի շատ էր սիրում, քան ամուսնու նախորդ սիրուհուն՝ Դեյզի Գրևիլին, որը թագուհու կարծիքով անզուսպ էր և միշտ ցույց էր տալիս իր բնավորությունը։ Միլիսենտա Լևեսոն Գոուերը՝ Դեյզի Գրևիլի միակ արգանդակից քույրն ասել է, որ «թագավորը դարձել է ավելի հաճելի երեխա, երբ փոխել է սիրուհուն»։
Շնորհիվ արքունիքում ունեցած իր դերի՝ Ալիսը դարձել է շատ հարուստ։ Թագավորը նրա համար ստեղծել է հատուկ դրամական ֆոնդ, որն ապահովում էր նրա ֆինանսական անվտանգությունը ։ Նա իր սիրուհուն փոխանցել է 50 հազար ֆունտ ստերլինգ, ինչը համապատասխանում է ներկայիս 7,5 միլիոն ֆունտին։ Ալիսի ամուսինը բարձրացում է ստացել և սկսել է ավելի շատ գումար վաստակել։ Քրիստոֆեր Հիբերթի խոսքերով՝ «Ջորջը գնացել է աշխատելու Թոմաս Լիպտոնի մոտ, որը նրա համար աշխատանք է գտել հենց թագավորի խնդրանքով»։ Շնորհիվ իր ազդեցության՝ Ալիսը օգնել է իր եղբորը՝ Արչիբալդին, որ պալատում ծառայության անցնի։ Ավելի ուշ Ալիսը նրա բոլոր ծախսերը վերցրել է իր վրա։
1901 թվականին Էդուարդը դարձել է թագավոր։ Ալիսը միջնորդ է դարձել նրա և նրա նախարարների միջև։ Նա գիտեր, թե ինչպես պետք է անել այնպես, որ թագավորը լսի նրանցից յուրաքանչյուրի զեկույցները, նույնիսկ, եթե դա չի հետաքրքրել նրան։ Հնդկաստանի գլխավոր նահանգապետը հիշատակել է, թե ինչպես մի քանի անգամ թագավորը համաձայն չի եղել Ֆորին օֆիսի որոշումների հետ և Ալիսի միջոցով ինքը խորհրդակցել է թագավորի հետ՝ այդ խնդիրները կարգավորելու և որոշումներ կայացնելու համար։
Ալիսի ազդեցությունը հիմնված էր նրա անձնական հատկանիշների վրա, ունենալով գեղեցկություն, հմայք ու կարողանալով խոսել թագավորի հետ, քաղաքականության մեջ Ալիսը աջակցել է լիբերալներին և հանդես է եկել որպես միջնորդ նրանց և Էդուարդի միջև։ Հայտնի չէ, թե ինչ ազդեցություն է ունեցել նա քաղաքականության մեջ, սակայն թագավորը միշտ լսել է սիրուհուն և նրա կարծիքից կախված է եղել միապետի որոշումը։ Կենսագիր Ռեյմոնդ Լամոնտ-Բրաունը գրել է, որ թագավորը լիովին վստահել է նրան։ Վարչապետ Հերբերտ Հենրի Ասկվիտը և նրա կինը մի անգամ նամակում շնորհակալություն են հայտնել Ալիսին՝ թագավորին իմաստուն խորհուրդներ տալու համար։ Ալիսը չէր սիրում, երբ իր անունը կապում էին քաղաքականության հետ։ 1933 թվականին Մարգո Ասքվիթը հրապարակել է հուշեր, որոնցում գրել է, որ «Ալիսը ատում էր, երբ իր անունը հիշատակվում էր որպես քաղաքականության մեջ թագավորի խորհրդական»։
Չնայած միապետի վրա մեծ ազդեցությանը՝ Ալիսը չի կարողացել համոզել նրան հրաժարվել ծխելուց և ծանր սննդի օգտագործումից։ Անհանգստանալով թագավորի առողջական վիճակի համար՝ նա գրել է պորտուգալացի դեսպան և թագավորի մոտ ընկեր Լուիշ Պինտո դե Սովերալին. «Ես ուզում եմ, որ Դուք փորձեք ազդեցություն ունենալ թագավորի վրա իր ծնկների համար բժշկի ընտրության հարցում… արեք այն, ինչ կարող եք նրա համար և իհարկե ոչ մեկին չասեք, որ ես գրում եմ ձեզ»։ Թագավորի մահը Ալիսի մոտ հիստերիա է առաջացրել։ Մահվան մահճից նրան կարողացել են հանել միայն արքունի ծառայողները։ Ավելի ուշ նա խոստովանել է, որ չի կարողացել իրեն վերահսկել այդ պահին։ Նոր թագավոր Գեորգ V-ը և թագուհի Մարիա Թեքցին անհրաժեշտ չեն համարել հուղարկավորությանը հրավիրել նախկին թագավորի սիրուհուն։
Հետագա կյանք
1910 թվականի նոյեմբերին Ալիսը ամուսնու հետ լքել է Լոնդոնը։ Ալիսի խոսքերով՝ նրանք լքել են մայրաքաղաքը երեխաների կրթության պատճառով, սակայն իրականում պատճառը թագավորի մահն էր։ Ընտանիքը երկու տարի անցկացրել է արտասահմանում, նրանք ճանապարհորդել են Հեռավոր Արևելքում, եղել են Շրի Լանկայում։ Մեծ Բրիտանիա վերադառնալուց հետո նրանք նոր տուն են գնել Լոնդոնի Գրոսվենոր սթրիթում։ Սակայն հայրենիքում նրանք երկար չեն մնացել։ Շուտով ամուսինները մեկնել են Իտալիա, որտեղ բնակություն են հաստատել Ֆլորենցիայում և այնտեղ անցկացրել մնացած կյանքը՝ գնելով փոքրիկ վիլլա։ Քեփել զույգը Լոնդոն հազվադեպ է այցելել։ Վիլլա դել Օմբրելիոն, որը գնել էին նրանք, տարբեր ժամանակներում եղել է Գալիլեյի, բանաստեղծ Ուգո Ֆոսկոլոյի և ամերիկացի գիտնական Չարլզ Էլիոթ Նորթոնի տունը։ Բրիտանացի ճարտարապետ Սեսիլ Փինսեթը զբաղվել է ամուսինների համար վիլլայի թեթևակի վերակառուցմամբ։ Ալիսը վիլլայի տարածքում անգլիական այգի է տնկել։ Ծնողների մահից հետո վիլլան ժառանգել է նրանց դուստրը՝ Վիոլետը, որն ապրել է այնտեղ մինչև իր մահը՝ խնամելով տունն ու այգին։ 1936 թվականի դեկտեմբերի 11-ին թագավոր Էդուարդ VIII-ը՝ Էդուարդ VII-ի թոռը, բրիտանական գահից հրաժարվել է՝ հանուն երկու անգամ ամուսնալուծված Ուոլլիս Սիմփսոնի։ Իմանալով այդ մասին՝ Ալիսն ասել է. «Իմ ժամանակներում շատ ավելի լավ բաներ են եղել»։
1947 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Ալիս Քեփելը մահացել է լյարդի ցիռոզից։ Երկուս ու կես ամիս անց ամուսինը հետևել է նրան։ Ասում էին, որ Ջորջը չէր կարող ապրել առանց իր կնոջ, որի հետ ամուսնացած էր 56 տարի։ Երկուսն էլ թաղվել են ֆլորենցիական Ալլորի գերեզմանատանը ։ Հետագայում Ֆլորենցիայի բնակիչները, զբոսաշրջիկները անհայտ պատճառով ասում էին, որ վիլլայում ապրել է Ջորջ Քեփելը՝ Վիկտորյա թագուհու վերջին սիրեկանը։
1974 թվականին Մեծ Բրիտանիայում թողարկվել է «Էդուարդ Յոթերորդ» սերիալը, որը պատմում էր Էդուարդ VII թագավորի կյանքի և կառավարման մասին։ Ալիս Քեփելի դերը խաղացել է բրիտանացի դերասանուհի Մոյրա Ռեդմոնդը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թագավորների սիրուհիներ Կատեգորիա:Լյարդի ցիռոզից մահացածներ Կատեգորիա:Անգլիացի կանայք
Կիսամոս
Կիսամոս (Κίσσαμος ), հայտնի է նաև որպես Կաստելի (, Kastelli ), փոքր քաղաք Հունաստանում՝ Կիպրոսից հարավ-արևմուտք, Կրետեի ծովի Կիսամոս ծովածոցի ափին, Խանիայից 40 կմ արևմուտք։ Կիսամոս համայնքի (դիմա) վարչական կենտրոնը Խանիա ծայրամասային միավորի Կրետե ծայրամասում։ Ըստ 2011 թվականի վիճակագրության՝ բնակչությունը 4236 մարդ է ։ Այժմ քաղաքը այստեղ գտնվող վենետիկյան ամրոցի անունով երբեմն անվանում են նաև Կաստելի։
Ժամանակակից Կիսամոսը նավահանգիստ և ձկնորսական գյուղ է։ Զբոսաշրջություն գրեթե չկա։ Քաղաքային հնագիտական թանգարանի հավաքածուում, որը տեղակայված է նահանգապետի հնագույն նստավայրում, գտնվում են տեղի հնագիտական պեղումների բրածոները, այդ թվում՝ հռոմեական խճանկար, անտիկ Ֆալասանդրա քաղաքից պելիկա և այլ հնություններ։ Կիսամոսից հարավ գտնվում են անտիկ հայտնի Պոլերինա  քաղաքի, իսկ արևմուտք՝ Ֆալասանդրայի փլատակները։
2002 թվականին 5,7 մլն տարեկան վաղ հոմինինի 29 հետքեր են հայտնաբերվել Տրախիլոս գյուղի լողափի ափամերձ ժայռերում՝ Կիսամոսից 4 կմ հյուսիս-արևմուտք ։ Հնարավոր է, որ հետքերը պատկանում են գրեկոպիտեկուսին  ։ 2017 թվականի սեպտեմբերին Կիսամոսի Կաստելի հնագիտական օբյեկտի տեղամասից ջնջվել են 40 ուսումնասիրված հետքերից 10-ը ։
Տրանսպորտ
Կիսամոսը E65 (EO90) ավտոմայրուղու արևմտյան վերջնակետն է, որն անցնում է ժամանակակից Կրետեի հյուսիսային լողափով։ Կիսամոսից լաստանավային ծառայություն է ստեղծվել Պելեպոնեսում գտնվող Յիտիոն նավահանգիստ՝ Անտիկիթիրայի և Կիտիրայի միջով, նաև զբոսանավակներ են գնում Գրամվուսա կղզի և Գրամվուսա կղզում գտնվող այսպես կոչված «ծովահենների» Բալոս ծովածոց (արևմտյան Կրետեի բնական տեսարժան վայրերից մեկը Էլաֆոնիսի կղզու հետ միասին)։
Կիսամոսի տեղական համայնք
Կիսամոսի տեղական համայնքի մեջ է մտնում Կունուպիցան։ Ըստ 2011 թվականի վիճակագրության՝ բնակչությունը 4275 մարդ է ։ Մակերեսը 7,597 կմ² է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ