cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Խաչատուր Աբովյանի հուշարձան (Երևան, Աբովյան պուրակ)
Խաչատուր Աբովյանի հուշարձան, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Աբովյան փողոցի վերջնամասում՝ Աբովյան պուրակում, տեղադրվել է 1950 թվականին ։ Ընդգրկված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։
Տվյալներ
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից և գրանիտից, բարձրությունը 9 մետր է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ
Աստերոիդների ցանկ (305001-305100)
Աստերոիդների ցանկ (304901-305000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (305101-305200)
Ջիմկ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նորիկ Բազիկյան
Նորիկ Ավետիսի Բազիկյան, հայ մեքենագետ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1996), պրոֆեսոր (2002): ՀԳԳԱ թղթակից անդամ (1996):
Կենսագրություն
Նորիկ Բազիկյանը ծնվել է 1948 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, Մասիս (Հայաստանի Արարատի մարզ) գյուղում։ 1966-1971 թվականներին սովորել և ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի Գյուղատնտեսության մեքենայացման ֆակուլտետը՝ «Ավտոմոբիլային տրանսպորտ» մասնագիտությամբ։ 1971-1972 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Տրանսպորտի նախարարության ուղևորների փոխադրման վարչութան ինժեներ։ 1972-1973 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։ 1973 -1976 թվականներին եղել է Ավտոմոբիլների ամբիոնի ավագ լաբորանտ, 1976-1983 թվականներին՝ Ավտոտրակտորների ամբիոնում ասիստենտ, 1983-1991 թվականներին՝ Ավտոտրակտորների ամբիոնում դոցենտ, 1991-2017 թվականներին ՀԱԱՀ Ավտոմոբիլներ և տրակտորներ ամբիոնի վարիչ։ 2008 թվականին վերապատրաստվել է Տարտուի (էստոնիա) ագրարային և Ուպսալայի (Շվեդիա) համալսարաններում, 2009 թվականին՝ Կոկրանի ծրագրով, Ֆորստ Կոլոնզի պետական համալսարանում, 2010 թվականին՝ Վայհենշտեֆանի կիրառական գիտությունների համալսարանում, ԳՖՀ Կոլորադոյի նահանգ, ԱՄՆ։ 2006-2017 թվականներին եղել է ՀԱԱՀ Գյուղատնտեսության մեքենայացման և ավտոմոբիլային տրանսպորտի ֆակուլտետի դեկան, 2017 թվականից՝ ՀԱԱՀ Ավտոմոբիլներ և տրակտորներ ամբիոնի վարիչի պաշտոնակատար ։
Աշխատանքները վերաբերում են լեռնային երկրագործությունում մեքենատրակտորային ագրեգատների դինամիկական և տեխնոլոգիական բնութագրերի բարելավման հիմնահարցերին։ Գիտական հետազոտությունները նվիրված են տրակտորային ագրեգատի դինամիկատեխնոլոգիական բնութագրերի գնահատման և ավտոտրանսպորտային միջոցների պասիվ անվտանգության և շահագործական հուսալիության ուսումնասիրության հիմնախնդիրներին։ Հեղինակ է ուսումնական ձեռնարկի և ուսումնամեթոդական աշխատանքների, 170 գիտական հոդվածների և 26 մեթոդական աշխատանքների, այդ թվում 1 մենագրություն, 1 դասագիրք, 4 ուսումնական ձեռնարկ, ԽՍՀՄ 2 արտոնագիր, ՌԴ 2 պատենտ և ՀՀ 45 հեղինակային արտոնագրեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մեքենագետներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀԱԱՀ շրջանավարտներ
Բարիշևո (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Բարիշևո (Барышево), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 292 մարդ։
Ուղեծրային արագություն
Սահմանում
Բևեռային կոորդինատներում ուղեծրային արագության հավասարումը (v\,) կեպլերյան շարժման ժամանակ կոնական հատույթով (էլիպսով, պարաբոլով կամ հիպերբոլով) ունի հետևյալ տեսքը ՝
որտեղ։
Ուղեծրային արագությունը կարող է հաշվարկվել նաև հետևյալ հավասարումներով՝
որտեղ՝
Ընդ որում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկնային մեխանիկա Կատեգորիա:Ուղեծրեր
Ժորժ Լուի Դյուվերնուա
Ժորժ Լուի Դյուվերնուա (Georges Louis Duvernoy, ), ֆրանսիացի բնախույզ։ Ստրասբուրգում եղել է պրոֆեսոր, ապա, Փարիզում, Քոլեջ դե Ֆրանսում, փոխարինել է Կյուվիեին։ Եղել է Կյուվիեի աշխատակիցը և նրա մահից հետո շարունակել ու մշակել է վերջինիս «Leçons d’anatomie comparée»-ի վերջին  հրատարակությունը (8 հատոր., Պ., 1836—44): Դյուվերնուայի ինքնուրույն հետազոտությունները գլխավորապես վերաբերում են կակղամորթերի նյարդային համակարգին և ողնաշարավորների համեմատական անատոմիային։ Մասնավորապես, արժանահիշատակ են նրա՝ մարդանման կապիկների վրա կատարած հետազոտությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բնախույզներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ստրասբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կենդանաբաններ
Կոկորդիլոսներ
Կազմաբանական հատկություններ
Շատ կոկորդիլոսների երկարությունը կազմում է 2-5,5 մ։ Նրանց արտաքին տեսքը ցուցադրում է հարմարվածությունը ջրային միջավայրին՝ տափակ գլուխ ու իրան, երկար դունչ, երկու կողմից սեղմված հզոր պոչ, կարճ ոտքեր։ Դիմացի վերջույթներին ունի 5 մատ, իսկ հետևինում՝ 4 (չունի ճկույթ), որոնք կպած են մաշկին։ Ուղղահայաց ճեղքավոր բիբով աչքերը տեղադրված են գլխի վերևի հատվածում, այդպիսով նա կարողանում է նայել ջրից, դուրս հանելով միայն քթանցքները և աչքերը։ Քթանցքները և ականջների անցքերը ջրի տակ փակվում են շարժվող փականներով։
Իրական կոկորդիլոսների և ալիգատորների տարբերությունը
Ալիգատորին և կոկորդիլոսին ավելի հեշտ է տարբերել նրանց ծնոտի կառուցվածքով։ Երբ կոկորդիլոսի ծնոտը փակ է, ապա երևում է ներքևի ծնոտի չորրորդ մեծ ատամը։ Իսկ ալիգատորի մոտ վերին ծնոտը փակում է այդ ատամները։ Նրանց նաև կարելի է տարբերել դունչի ձևով՝ իրական կոկորդիլոսի դունչը սուր է ու V-աձև, ալիգատորինը՝ տափակ ու U-աձև։ Կոկորդիլոսները համարվում են ավելի պրոգրեսիվ ընտանիք, քան ալիգատորները, օրինակ նրանց մոտ ավելի կատարյալ է աղային փոխանակությունը։ Կոկորդիլոսները աղերի մնացորդները դուրս են հանում օրգանիզմից հատուկ աղային գեղձերի միջոցով, որը գտնվում է լեզվի վրա, նաև արցունքագեղձերի միջոցով («կոկորդիլոսի արցունքներ»)։ Դրա շնորհիվ կոկորդիլոսները կարող են ապրել աղի ջրերում, իսկ ալիգատորները հազվադեպ բացառություններով ապրում են միայն քաղցրահամ ջրերում։
Կաշվային ծածկ
Կոկորդիլոսների կաշին ծածկված է եղջյուրե ուղղանկյուններով վահան, որոնք մեջքի և փորի վրա դասավորված են ճիշտ հերթկանությամբ։ Մեջքի տակ և երբեմն փորի վահանների վրա աճում է ոսկորներ, որոնք էլ ձևավորում են նրա զրահը։
Ոսկրային կառուցվածք
Գանգը դիապսիդաձև է՝ երկու քունքային աղեղներով; գանգի այդպիսի կառուցվածք ունեն բնաջնջված դինոզավրերը և ներկայիս կտուցագլուխները։ Բոլոր կոկորդիլոսների ողնաշարը վզի հատվածում ունի 9 ողեր, փորի հատվածում՝ 17, իսկ պոչինը՝ 35-37: Կոկորդիլոսի փորը պաշտպանված է փորային կողոսկրերով, որոնք կապված չեն ողնաշարի հետ։ Ուսային հատվածը կազմված է թիակից և կորակոիդից։
Նշանակությունը մարդկանց համար
Չնայած ամբողջ պոտենցիալ վտանգին և երևի դրա շնորհիվ, կոկորդիլոսները պատմականորեն համարվում են երկրագնդի ամենահարգված կենդանիներից մեկը։ Շատ հին մշակույթներում կոկորդիլոսը համարվել է սուրբ կենդանի։ Օրինակ Հին Եգիպտոսում կառուցվում էին տաճարներ, նվիրված Սեբեկ կոկորդիլոս աստծուն, իսկ դամբարաններում գտել են զմռսված սողուններ։
Կոկորդիլոսի միսը ուտելի է և օգտագործվում է շատ արևադարձային երկրներում։ Հայտնի է, որ կոկորդիլոսի միսը ստանում է այն համը, ինչով նրանք սնվել են։ Կոկորդիլոսների կաշին, հատկապես ալիգատորներինը, օգտագործվում է գործվածքների պատաստման համար։
Կոկորդիլոսների գիշատչական հատկությունների ոչնչացումը դարձավ նրանց քանակի կրճատմանը (այն նաև անդրադարձավ նաև այլ կենդանիների վրա; հիմնականում, Հարավային Ամերիկայի մի քանի շրջաններում, կայմանների ոչնչացումից հետո մեծացավ պիրանյաների քանակը և կոկորդիլոսների պահպանման ակցիաները։ Մի շարք երկրներում (օրինակ Թայլանդում) գոյություն ունի հատուկ ֆերմաներ կոկորդիլոսների բազմացման համար։
Կոկորդիլոսի արցունքներ
Հին լեգենդ կա, ըստ որի կոկորդիլոսը իր որսը ուտելուց լացում է «կոկորդիլոսի արցունքներով»։ Կոկորդիլոսի արցունքների մասին հին հիշատակումը հանդիպում է կոստանդնուպոլսյան Ֆոտիա պատրիարքի (մոտավորապես 820—896) գրադարանում։ Ֆոտիան պատմում է կոկորդլիոսների մասին, «որոնք, ինչպես ասում են, որ մարդկանց գլուխները ուտելուց հետո, նրանց մնացորդների վրա թափում են արցունքներ», քանի որ «ոսկրոտ գլուխը լավ որս չէր»։
Էվոլյուցիա
Կոկորդիլոսները արխոզավրեր (Archosauria) ենթատեսակի միակ դեռևս պահպանված ներկայացուցիչներն են։ Ներկայիս կոկորդիլոսները համարվում են մեծ կոկորդիլոսամորֆներ խմբի մնացորդները, որոնք սերում են տեկոդոնտներից՝ նրանց մեծ մասը բնաջնջվել է կայնոզոյի դարաշրջանի սկզբին։ Համարվում է, որ ներկայիս տեսակի առաջին ներկայացուցիչները հայտնվել են մոտավորապես 83.5 մլն տարի առաջ, չնայած բոլոր կոկորդիլոսամորֆերի պատմությունը սկսվում է դեռևս տրիասի շրջանից՝ մոտավորապես 250 մլն տարի առաջ։ Այն փաստը, որ կոկորդիլոսները համարյա չեն փոխվել, բացատրվում է նրանց բնակավայրով՝ կոկորդիլոսները ապրում են այնպիսի վայրերում, որոնք հին ժամանակներից գրեթե չեն փոխվել։ Ֆիլոգենետիկական ծառի վրա, կոկորդիլոսները մոտ են դինոզավրերին և ժամանակակից թռչուններին, քան այլ ժամանակակից սողուններին։ Նրանց մի շարք հատկություններ թույլ է տալիս համարել սողուններից ավելի բարձրակարգ: Ժամանակակից տեսակի կոկորդիլոսները էվոլյուցիայի են ենթարկվել հարմարվելով ջրային պայմաններին և գիշատչությանը։
Դասակարգում
Ներկայումս կոկորդիլոսների կարգը ներառում է 3 ընտանիք, 8 տոհմ (որոնց կեսը մենատիպային են) և 24 տեսակ, ներառյալ վերջերս առանձնացված անապատային կոկորդիլոսները։
Կոկորդիլոմորֆների խումբ Crocodylomorpha
Կոկորդիլոսամորֆների այնպիսի խմբեր, ինչպիսիք են՝ Mesosuchia-ն, Protosuchia-ն, Sphenosuchia-ն և Thalattosuchia-ն սխալմամբ են դասակարգվել կոկորդիլոսների շարքին, ներկայումս դրանք չեն ներառվում կոկորդիլոսների շարքում և չեն համարվում կոկորդիլոսներ։
Հետաքրքիր փաստեր
Ջերոմ Գորսեյը XVI դարի վերջին, իր օրագրում նշել է. «Ես երեկոյան դուրս եկա Վարշավայից, անցա գետի վրայով, որի ափին պառկած էր թունավոր մահացած կոկորդիլոս»։ 1582 թվականին Պսկովյան տարեգրությունում գրված է հետևյալը. «Այդ ամռանը կոկորդիլոսները շատ էին գետի մոտ»։ Հնարավոր է, որ մարդիկ նրանց տանում էին ցուցադրության համար, բայց նրանք ազատվել էին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կոկորդիլոսներ Կատեգորիա:Սողուններ Կատեգորիա:Երկկենցաղներ Կատեգորիա:Քորդավորներ
Զամերբերգ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Հրազդան մարզադաշտ
«Հրազդան» կենտրոնական մարզադաշտ, ֆուտբոլային մարզադաշտ Երևանում։
Պատմություն
Բացվել է 1971 թվականին։
«Հրազդան» մարզադաշտը կառուցվել է նավթային մագնատ «Գալուստ Գյուլբենկյան» հիմնադրամի ֆինանսական աջակցությամբ 1970-1971 թվականներին Հրազդան գետի լանջին, որից էլ փաստացի ստացել է իր անունը։ Մարզադաշտի բացումը տեղի է ունեցել 1971 թվականի մայիսի 19-ին։ Խորհրդային ժամանակներում խոշորագույն մարզադաշտերից մեկն էր ողջ Խորհրդային Միությունում։
Հենց այս մարզադաշտում «Արարատ» թիմի ֆուտբոլասերները ականատես եղան ակումբի հաղթանակներին, ինչը հանգեցրել է 1973 թվականի գավաթի հաղթանակի։
Տարողությունը՝ 53600 մարդ, այդ թվում Յարուս՝ 16900 մարդ, Հյուսիսային տրիբունա՝ 11750 մարդ, Հարավային տրիբունա՝ 11750 մարդ, Արևմտյան տրիբունա՝ 8100 մարդ, Արևելյան տրիբունա՝ 5100 մարդ։
2003 թվականին ՀՀ կառավարության որոշմամբ մարզադաշտը ուղղակի վաճառքի ձևով վաճառվել է ««Հրազդան» մարզաթատերական համալիր» վարձակալական ձեռնարկությանը, որը պատկանում է ԱԺ պատգամավոր Աշոտ Աղաբաբյանին։
Ագրոբիզնեսի ուսուցման կենտրոն
Ագրոբիզնեսի ուսուցման կենտրոն (Agribusiness Teaching Center, ATC, ԱՈւԿ), հայ-ամերիկյան բարձրագույն ուսումնական հաստատություն։
Հրազդան մարզադաշտ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի ֆուտբոլային մարզադաշտեր Կատեգորիա:Մարզադաշտեր Հայաստանում Կատեգորիա:Սպորտը Երևանում Կատեգորիա:Հրազդան գետ
Ագրոբիզնեսի ուսուցման կենտրոն
Հիմնադրվել է 2000 թվականին՝ Տեխասի Էյ ընդ Էմ (A&M) համալսարանի և Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանի գործակցային համաձայնագրի հիման վրա ,, ինչպես նաև ԱՄՆ գյուղդեպարտամենտի ֆինանսատեխնիկական աջակցությամբ ՝ագրոպարենային համակարգում կայուն ձեռներեցության զարգացման նպատակով։
Գործում է «Ագրոբիզնեսի հետազոտությունների և կրթության միջազգային կենտրոն» (ICARE) հիմնադրամի միջոցներով և համագործակցում է ՀԱԱՀ-ի հետ։ Պատրաստում է տնտեսագետներ, շուկայագետներ և կառավարման մասնագետներ՝ անգլերեն լեզվի իմացությամբ և հաղորդակակցական հմտություններով։ Ուսուցման լեզուն անգլերենն է։ Դասախոսները միջազգային համալսարաններում գիտական աստիճաններ ստացած հայ և այլազգի մասնագետներ են։ Շրջանավարտներին տրվում է ՀԱԱՀ դիպլոմ և Տեխասի A&M համալսարանի վկայական։
Պատմություն
Ուսումնական առաջին տարում ԱՈւԿ-ում սովորելու համար ընտրվում է Հայաստանի գյուղատնտեսական ակադեմիայի 28 ուսանող։ Մեկ տարի անց ԱՈւԿ-ին են միանում են 3-րդ կուրսի 30 ուսանողներ, որոնց թվում էին առաջին երկու ուսանողները Վրաստանից։
Հիմնադրումից երկու տարի անց՝ 2002 թվականին, հաստատությունն ունենում է շրջանավարտներ։ 2003 թվականին երկրորդ շրջանավարտների ավարտական միջոցառման ժամանակ Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանության պատվիրակության ղեկավարի տեղակալ Վիվիեն Ուոքերը շրջանավարտներին կոչեց «Հայաստանի ապագա ամենամեծ բնական ռեսուրսների օրինակներ» ։
ԱՈւԿ-ում դասավանդելու և խորհրդատվական աշխատանք կատարելու համար Հայաստան գործուղված առաջին ամերիկացի դասախոսներն էին դոկտոր Դենիել Դանը՝ ԱՈւԿ-ի տնօրեն և ծրագրի հայաստանյան համակարգող, դոկտոր Ջոն Նիքոլզը՝ ծրագրերի կառավարման և ռազմավարության գծով գլխավոր պատասխանատու, դոկտոր Թիմ Շիլլինգը, դոկտոր Էմերսոն Բաբը, դոկտոր Բիշու Չաթրջին, դոկտոր Բարրի Քերը, դոկտոր Վերն Հաուզը և Ջեք Քոքսը։ Ավելի ուշ արտասահմանյան անձնակազմին են միանում նաև Ռոզմարի Վենեցիալեն և Էնդրյու Մատեստիքը։
Դենիելը Դանն իր հայաստանյան գործունեությունն սկսել էր 1999 թվականի հոկտեմբերի 26-ին, որպես ԱՈւԿ-ի տնօրեն։ Դանը մեծ ներդրում ունեցավ կենտրոնի և Գյուղատնտեսական ակադեմիայի հավանությանն արժանացած ագրոբիզնեսի ուսումնական պլանի մշակման, ուսանողների և դասախոսների ներգրավման գործում։ Ի հավելումն ծրագրի ամենօրյա մասնագիտական ղեկավարմանը՝ Դանը նաև ֆինանսների կառավարման դասեր էր տալիս, ինչպես նաև ղեկավարում անգլերենի ամառային ծրագիրը։ Դանն առանցքային դերակատարում է ունենում նաև Վրաստանի պետական գյուղատնտեսական համալսարանի և Հայկական գյուղատնտեսական համալսարանի միջև հարաբերությունների զարգացման գործում։ Համալսարանների միջև ստեղծված պայմանավորվածության շնորհիվ ԱՈւԿ-ին հաջողվում է դառնալ տարածաշրջանային գյուղատնտեսական ժամանակակից դպրոց ։
Ուսանողների ընտրման և հավաքագրման հարցում Դանի հետ սերտորեն համագործակցում էր Տեխասի A&M համալսարանի ակադեմիկոս դոկտոր Ջոն Նիքոլզը։ Նիքոլզը կարևոր դերակատարում ունեցավ ռազմավարության մշակման, կրթության վերաբերյալ հիմնական որոշումների պլանավորման և ընդունման, Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանի հետ արդյունավետ փոխգործակցության հաստատման, ինչպես նաև Վրաստանի գյուղատնտեսական համալսարանների հետ փոխգործակցության ծրագրի զարգացման համար Դենիել Դանին և դասախոսներին օգնելու հարցում ։
2005 թվականին ստեղծվում է «Ագրոբիզնեսի հետազոտությունների և կրթության միջազգային կենտրոն» (International Center for Agribusiness Research and Education, ICARE) հիմնադրամը որի նպատակն է ղեկավարել ԱՈւԿ-ի, ինչպես նաև հետազոտությունների և ուսումնական աշխատանքների կենտրոնի, դասավանդման և ուսումնառության գերանցության կենտրոնի և կարիերայի զարգացման և խորհրդատվության աշխատանքները ։
2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ին մեկնարկում է ԱՈւԿ-ի Ագրոբիզնեսի մագիստրոսական ծրագիրը (MAB), որը կենտրոնացած է ագրոբիզնեսի հատվածում տնտեսական, բիզնեսի վերլուծության և կազմակերպչական որոշումներ ընդունելիս քանակական մեթոդների օգտագործման վրա։ Մագիստրոսական ծրագրի ստեղծման գործում շոշափելի ջանքեր են ներդնում ՀՀ նախկին վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը և ԱՄՆ նախկին դեսպան Մարի Յովանովիչը ։
2011 թվականին ԱՈւԿ-ում անցկացվում է արտաքին գնահատման գործընթաց (մինչ այդ կատարվել էր դասախոսների և աշխատակազմի ինքնաուսումնասիրության գործընթաց, և կազմվել էին համապատասխան փաստաթղթեր)։ Համաձայն հեղինակավոր ամերիկյան պրոֆեսորներից կազմված գնահատող հանձնախմբի ավարտական զեկույցի՝ ԱՈւԿ-ը գնահատվում էր որպես արևմտյան չափորոշիչներով առաջնորդվող ագրոբիզնեսի եզակի կրթական կառույց և հաջողությամբ ծառայում է բոլոր շահագրգիռ կողմերին՝ ուսանողներին, շրջանավարտներին և վերջիններիս գործատուներին։
Օզյորնոե (գյուղ, Բալակլավայի շրջան)
Օզյորնոե (Озерне, Ozörnoye), գյուղ Ուկրաինայի Սևաստոպոլի Բալակլավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օզյորնոե գյուղում բնակվում էր 181 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սևաստոպոլի Բալակլավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վիլլա (գյուղ, Մուհու շրջան)
Վիլլա (Võlla), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Եվգենի Ցիգանով
Եվգենի Էդուարդի Ցիգանով (Евге́ний Эдуа́рдович Цыгано́в, ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասան։
Մանկության տարիներին խաղացել է Տագանկայի թատրոնում։ Ուսանել է Մոսկվայի Բ. Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտում։ 2001 թ.-ին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ակադեմիայի ռեժիսորական բաժինը և ընդունվել «Պյոտր Ֆոմենկոյի արվեստանոց» թատրոնի դերասանախումբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Մարտի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:«Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Կինոտավրի» դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Կուշ-Իմյան
Կուշ-Իմյան (Куш-Имян, Ҡушимән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆինլանդիան Նոր ալիք երգի մրցույթում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի արվեստ
Կամպոֆիորիտո
Կամպոֆիորիտո  (Campofiorito), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1401 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 67 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 90030։ Հեռախոսային կոդը՝ 091։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Ստեֆանը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիցիլիայի քաղաքներ
Վազգեն Սարուխանյան
Վազգեն Հովհաննեսի Սարուխանյան, հայ խորհրդային վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1956), պրոֆեսոր (1958)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1964)։ ԽՄԿԿ անդամ 1938 թվականից։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ։
Հովհաննես Սարուխանյանի որդին, վիրաբույժ Հովհաննես Սարուխանյանի հայրը։
Աշխատանք
1931 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը, աշխատել նույն ինատիտուտի ֆակուլտետային վիրաբուժության կլինիկայում։ Մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին։ 1956-1961 թվականներին ղեկավարել է ՀԽՍՀ ռենտգենաբանույան և ուռուցքաբանության ԳՀԻ-ի վիրաբուժական կլինիկան։ 1958 թվականից եղել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի սանհիգիենայի, 1960 թվականից՝ մանկաբուժության, սան․ և ստոմատոլոգիական ֆակուլտետների ֆակուլտետային և հոսպիտալային վիրաբուժության ամբիոնների վարիչ։ Գիտական աշխատանքները վերաբերում են ստամոքսաաղիքաբանության, թոքաբանության, անեևթեզիոլոգիայի, ուրոլոգիայի, տրավմատոլոգիայի և օրթոպեդիայի խնդիրներին։ Մշակել է ստամոքսի մասնահատման ժամանակ բարակ և հաստ աղիքային պլաստիկայի, միջողնային սկավառակների ախտաբանության, թոքերի քաղցկեղի և էխինոկոկի, մեխանիկական դեղնսփաների, վարակիչ հիվանդությունների վիրաբուժական բարդությունների, երիկամային խիթի, սնուցողական խոցերի, ախտածնության, բուժման և այլ հարցերը։
Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։
Դոլինա (քաղաք, Ուկրաինա)
Դոլինա (Долина), քաղաք Ուկրաինայի Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզի Դոլինայի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 979 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Դոլինա քաղաքում բնակվում էր 20 696 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 27 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:979 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Այս մասին մոռանալ չի կարելի
«Այս մասին մոռանալ չի կարելի» («Об этом забывать нельзя», խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1954 թվականին ռեժիսոր Լեոնիդ Լյուկովի կողմից    ։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Հայրենական մեծ պատերազմից հետո Արևմտյան Ուկրաինայի քաղաքներից մեկում։ Ուկրաինացի նշանավոր կոմունիստ գրող Ալեքսանդր Գարմաշը գիրք է գրել, որում խարանում է խաղաղության թշնամիներին։ Օգտվելով գաղափարական դիվերսիայի հնարքներից՝ օտարերկրյա գործակալը ձգտում է շարքից հանել գրող-մարտիկին՝ տեղի թերթի միջոցով կազմակերպելով նրա հետապնդումը։ Սակայն քանի որ գրողի տոկունությունը սասանել չի հաջողվում, թշնամիները փորձում են սպանել Գարմաշին։ Նրանց նենգ ծրագրերն իրագործելուն խանգարում է խորհրդային մարդկանց զգոնությունը։ Հիմնական դրամատիկ կոլիզիային զուգահեռ ֆիլմում ծավալվում է ուսանող-բանաստեղծ Ռոստիսլավ Դանչենկոյի սյուժետային գիծը, որին թշնամիները փորձում են ներքաշել հանցավոր գործունեության մեջ։
Ֆիլմի հիմքում դրված է ուկրաինացի գրող և հրապարակախոս Յարոսլավ Գալանի (1902-1949) կյանքի իրական պատմությունը, որն անզիջում պայքարում է ազգայնականների և կղերական-ունիատների հետ։ 1949 թվականին նա գազանաբար սպանվել է Լվովի իր բնակարանում՝ օունովական ազգայնականների կողմից։ Ֆիլմում, խորհրդային արվեստում այդ տարիներին իշխած անկոնֆլիկտայնության տեսության համաձայն, հերոսը կենդանի է մնում։
Արտաքն հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1954 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ռաստադոր
Ռաստադոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում ։ Գտնվում էր գետափին, Սղերդ քաղաքից 23 կմ հյուսիս-արևելք ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պետրոս Ռաշոյան
Պետրոս Ռաշոյան (, այժմ՝ Վանաձոր), հայ քանդակագործ, քարագործ վարպետ։
Գյուղատնտեսական քարտեզ
Քարտեզ գյուղատնտեսական, աշխարհագրական քարտեզ, որն արտացոլում է գյուղատնտեսական արտադրության տարածքային տարբերակումը։ Կարող են լինել գյուղատնտեսության վարման և զարգացման, տնտեսական պայմանների, գյուղատնտեսության տնտեսական ցուցանիշների, գյուղատնտեսական արտադրության ռեսուրսների (նյութական, աշխատանքային, բնական) տնտեսական գնահատման, գյուղատնտեսական արտադրության տեխնոլոգիայի քարտեզներ։
Պետրոս Ռաշոյան
Կենսագրություն
1929 թվականին ավարտել է Երևանի Գեղարդտեխնիկումը, ապա սովորել է Լենինգրադի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1957 թվականից ապրել է Կիրովականում։
Նրա գործերից են՝ «Երաժիշտը», «Տղամարդու դիմանկար», Ալեքսանդր Մյասնիկյանի հուշարձանը (Վանաձոր), ինչպես նաև Կիրովականի քաղսովետի շենքի բարձրաքանդակները (հեղինակ՝ Ղուկաս Չուբարյան) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Կրիստիանոպոլիս
Կրիստիանոպոլիս  (Cristianópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հարավային նահանգի Գոյաս մարզում։ Մտնում է Պիրիս դու Րիուս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3324 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 225,357 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 14,7 մարդ/կմ²։
Բարիշևո (գյուղ, Նովոսիբիրսկի շրջան)
Բարիշևո (Барышево), գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Նովոսիբիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5434 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Նովոսիբիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Վիլլե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կոսե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Հոմայուն Էրշադի
Հոմայուն Էրշադի (Հոմայոն Էրշադի,, ), իրանցի դերասան։ Հայտնի է դարձել «Բալի համը» ֆիլմով։
Կենսագրություն
Հոմայուն Էրշադին ծնվել է Իրանի Սպահան քաղաքում 1947 թվականին։ Իտալիայում ուսանել է ճարտարապետություն և երկար տարիներ աշխատել է որպես ճարտարապետ ։ Որպես դերասան նրա տաղանդը բացահայտել է Իրանական նոր ալիքի կինոռեժիսոր Աբաս Քիառոստամին։ Երբ Էրշադինը թերթ էր կարդում նստած իր մեքենայի մեջ Թեհրանի խցանված փողոցներից մեկում, նրան է մոտենում Քիառոստամին և առաջարկում խաաղալ «Բալի համը» ֆիլմի գլխավոր հերոսի կերպարը ։ Էրշադինը ոչ պրոֆեսիոնալ դերասան է, ով սկսել է իր կարիերան միջին տարիքում և հաջողության է հասել և՛ կինոյում, և՛ հեռուստաֆիլմերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանցի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Վիրջինալի առջև նստած աղջիկը (նկար)
«Վիրջինալի առջև նստած աղջիկը», Յան Վերմեերի նկարներից։ Երկար ժամանակ Վերմեերի հեղինակությունը նկարի վերաբերյալ կասկածի տակ էր։ Ներկայումս այն համարվում է նկարչի արժանահավատ նկարներից մեկը և 2004 թվականից համարվում է Նյու Յորքի Լեյդենի հավաքածուի մաս։
Նկարագրություն
Արվեստագետները նշում են, որ Վերմեերի նկարներում երաժշտական թեմատիկան սիրահետման մոտիվներ ունի. ըստ նրանց՝ երկրպագուի դերում իրեն կարող է տեսնել ցանկացած հանդիսատես։ Վիրջինալ (virginal, «կույս», «օրիորդ») երաժշտական գործիքով նկարներ հաճախ ենք հանդիպում XVII դարի հոլանդացի նկարիչների գործերում, և գրեթե ամեն տեղ, նվագողները կանայք են։
Աղջիկը թեթև ժպիտով հանդիսատեսին է նայում։ Պարանոցին մարգարտյա վզնոց է, որը փայլում է պատուհանից ներս ընկած շողից։ Մարգարիտների մի փոքր շարք էլ զարդարում է նրա մազերը։ Նրա հագուկապը, մազերը, հարդարանքը և զարդերը հուշում են ազնվական ծագման մասին։ Ոսումնասիրողները պարզել են, որ նմանատիպ ժանյակներով սանրվածքը նորաձև է եղել 1670 թվականին, ինչն էլ կարևոր փաստ էր նկարի թվագրման համար։
Սկզբնական և հետագա պատկանելություն
Հավանաբար, ի սկզբանե նկարը պատկանել է Պետեր Կլաս վան Ռուիժենին( անգլ՝ Pieter Claesz. van Ruijven), որից էլ ժառանգաբար փոխանցվել նրա փեսային՝ Յակոբ Դիսսիուսին։ Ավելի ուշ սեփականատերեր են եղել Վեսսել Ռայերսը, Այֆրեդ Բեյթը (անգլ՝ Alfred Beit )  և նրա ժառանգները, ինչպես նաև բարոն Ֆրեդերիկ Ռոլենը։ Վերջինս, համոզված լինելով, որ նկարը Վերմեերի վրձինին է պատկանում,  փորձագետներին է հանձնում՝ մասնագիտական ուսումնասիրության համար։ 2004 թվականին նկարը Սոթբիս աճուրդում վաճառվում է և այն գնում է ամերիկացի գործարար և կոլեկցիոներ Սթիվ Վիննը։ Հետագայում նկարը Վիննից գնում է Նյու Յորքի Լեյդենի հավաքածուի սեփականատեր Կապլան ամուսնական զույգը։
Երկար ժամանակ նկարը Վերմեերին վերագրելը կասկածելի էր համարվում, հիմնականում այն պատճառով, որ աղջկա ուսերը ծածկող դեղին շալը չափազանց կոպիտ և անհամաչափ էր։ Սակայն վերջերս կատարված ռենտգենյան հետազոտությունը ցույց տվեց, որ շալի տակ նրբորեն գծված է անսովոր գեղեցիկ զգեստ, որի թևի ծայրերը դուրս են եկած շալից ու երևում են, ինչն էլ բնորոշ է Վերմեերի աշխատանքներին։
Ինչ վերաբերում է «Վիրջինալի առջև նստած աղջիկը» նկարի ստեղծման ժամանակ օգտագործված նյութերին, դրանք համահունչ են Վերմեերի ուշ շրջանի գործերին՝ ներառյալ լազուրիտի օգտագործումը։ Բացի դրանից, 2011 թվականի ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ նկարի կտավը կտրած է այն գլանափաթեթից, որի կտավի վրա նկարված է Վերմեերի մյուս գործը՝ «Ժանյակագործուհին»։ Այդ պատճառով, ներկայումս նկարը հաստատապես պատկանում է Վերմեերի վրձնին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Յան Վերմեերի նկարներ Կատեգորիա:1670 նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Դայվա Բատիտե
Դայվա Բատիտե (Daiva Batytė, ), լիտվացի շախմատիստ, կանանց միջազգային վարպետ (2018)։
Մարզիչ Վիտալիուս Վլադաս Անդրյուշայտիսի սանը ։
Լիտվայի 2004 և 2015 թվականների չեմպիոն (2004 թվականին Դիանա Իվոշկայտեի հետ կիսել է 1-2-րդ տեղերը և լրացուցիչ ցուցանիշներով գերազանցել է նրան) ։ Լիտվայի 2006, 2007, 2016 և 2018 թվականների առաջնությունների արծաթե մեդալակիր (2016 և 2018 թվականներին մասնակցել է 1-2-րդ տեղերի բաժանմանը, սակայն երկու անգամ էլ լրացուցիչ ցուցանիշներով կորցրել է չեմպիոնական տիտղոսը)   ։ Լիտվայի 2001, 2005 և 2010 թվականների առաջնությունների բրոնզե մեդալակիր (2001 թվականին  կիսել է 3-5-րդ տեղերը և լրացուցիչ ցուցանիշներով գերազանցել է մրցակիցներին)    ։ Լիտվայի 1999 և 2000 թվականների առաջնություններում 3-րդ տեղի բաժանման մասնակից (բրոնզե մեդալները ստացել են մյուս շախմատիստները)  ։
Լիտվայի հավաքականի կազմում մասնակցել է հինգ շախմատային օլիմպիադաների (2000, 2004, 2006, 2016 և 2018), Եվրոպայի թիմային երկու առաջնությունների (2007 և 2015)  , 2005 թվականին՝ Լատվիայի հավաքականի հետ մրցախաղի ։
1998 թվականի Եվրոպայի պատանեկան առաջնության և 1999 թվականի պատանեկան առաջնության մասնակից ։ 2000 թվականի աշխարհի պատանեկան առաջնության մասնակից ։
2013 և 2018 թվականների Եվրոպայի անհատական առաջնությունների մասնակից ։
2010-ականների սկզբից մշտապես բնակվում է Վիեննա յում։ «Frau Schach» կանանց ակումբի մարզիչ ։ «ASVÖ Pamhagen» ակումբի կազմու 2018/2019 թվականների մրցաշրջանում Ավստրիայի կանանց Բունդեսլիգայի հաղթող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Ռեհվեր
Ռեհվեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում ։ Գտնվում էր Արևելյան Տիգրիսի ձախ վտակներից մեկի հովտում, գյուղամիջյան ճանապարհի վրա, Սղերդ քաղաքից 33 կմ հարավ-արևելք ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Իվանկի (գյուղ, Պոգրեբիշչեի շրջան)
Իվանկի (Іваньки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանկի գյուղում բնակվում էր 82 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,12 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 683,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ջունդիկ
Ջունդիկ (12-13-րդ դարեր), հայ ճարտարապետ։
Ըստ Անիի պարսպի տակ գտնված քարի արձանագրության՝ Զաքարե Բ Մեծի հրամանով 1206-ին կառուցել է դարպաս և ամրոցի բուրգերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անիի ճարտարապետներ
Ստրահան (Թասմանիա)
Ստրան (Strahan), ոչ մեծ քաղաք Թասմանիայի արևմուտքում (Ավստրալիա)՝ Մաքքուորի ծովածոցի ափին։ Ըստ 2016 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Ստրանի բնակչությունը կազմում է 658 մարդ ։
Աշխարհագրություն
Ստրան քաղաքը գտնվում է Լոնգ Բեյ (Long Bay) ծովախորշի ափին՝ Մաքքուորի ծովածոցի ամենահյուսիսային կետի մոտ, ծովածոցի մուտքի՝ նեղ նեղուցի մոտ, որն ստացել է Հելլս Գեյթս անվանումը ։
Քինգ գետի գետաբերանը, որը թափվում է Մաքքուորի ծովածոց, գտնվում է Ստրանից մոտավորապես 5 կմ դեպի հարավ-արևելք։
Պատմություն
1877 թվականին այս վայրում հայտնվել է մի փոքր նավահանգիստ ։ Ստրանի հիմնադրման տարեթիվը համարվում է 1880 թվականը ։ Այն կոչվել է Ջորջ Ստրանի (George Strahan, 1838-1887) պատվին, որը եղել է Թասմանիայի նահանգապետը 1881-1886 թվականներին ։
Երկար ժամանակ բնակավայրը ծառայել է որպես նավահանգիստ, որն օգտագործվել է հանքանյութի արդյունահանման (հիմնականում Քուինսթաունի և Զիանի շրջանում), ինչպես նաև փայտամշակման  նպատակներով, մասնավորապես, Գորդոն, Ֆրանկլին և Քինգ գետերի ստորին հատվածներում։ 1892 թվականին ստեղծվել է երկաթուղային հաղորդակցություն Զիանի և Ստրանի միջև, իսկ 1897 թվականին՝ Քուինսթաունի և Ստրանի միջև ։
Ստրանը մնացել է կարևոր նավահանգիստ մինչև 1960-ականների սկիզբը, ինչից հետո բեռնաշրջանառությունը սկսել է արագ կրճատվել։ 1960 թվականին փակվել է մինչև Զիան երկաթգիծը, իսկ 1963 թվականին՝ մինչև Քուինսթաուն երկաթգիծը (որտեղից հանքանյութն սկսել են երկաթուղով տեղափոխել հյուսիսում գտնվող նավահանգստային Բեռնի քաղաք) ։
1960-ականներից քաղաքը դարձել է Թասմանիայի կարևոր զբոսաշրջային կենտրոններից մեկը։ 1969 թվականից ի վեր կազմակերպվում են էքսկուրսիաներ Մաքքուորիի ծովածոցում (Գորդոն գետի ստորին հատված մտնելով)։ 2003 թվականին վերաբացվել է դեպի Քուինսթաուն West Coast Wilderness Railway երկաթուղին, որը նույնպես հայտնի է դարձել զբոսաշրջիկների շրջանում ։
Բնակչություն
2016 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ երկրի բնակչությունը կազմել է 658 մարդ, որից տղամարդիկ կազմել են 50,7 տոկոսը, կանայք՝ 49,3 տոկոսը։ Երկրի բնակիչների միջին տարիքը 41 էր ։
Կլիմա
Ստրանում տիրում է օվկիանոսային կլիմա (Cfb)՝ մեղմ խոնավ ամառներով և սառը, շատ անձրևոտ ձմեռներով։
Տրանսպորտ
Հիմնական ավտոճանապարհներ․
Սերժ Ավետիքյան
Սերժ Ավետիքյան, ֆրանսահայ կինոռեժիսոր, դերասան, սցենարիստ և պրոդյուսեր։
Ստրահան (Թասմանիա)
Տրանսպորտ
Հեռավորությունը մինչև Հոբարթ կազմում է  298 կմ, իսկ մինչև Քուինսթաուն՝ 41 կմ ։
Սերժ Ավետիքյան
Կենսագրություն
Սերժ Ավետիքյանի ծնողները ծնվել են Ֆրանսիայում, որոնց ծնողները Հայոց ցեղասպանության արդյունքում Թուրքիայից գաղթել էին Ֆրանսիա։ 1947 թվականին ԽՍՀՄ քարոզչության արդյունքում ընտանիքը հայրենադարձվում է Հայաստան։ Ապրելով Երևանում՝ նա հաճախում է ֆրանսիական դպրոց։ 1970 թ. ընտանիքը վերադառնում է Ֆրանսիա։
Ստրահան (Թասմանիա)
Տրանսպորտ
Քաղաքի կենտրոնից երեք կիլոմետր դեպի արևմուտք կա մի փոքր օդանավակայան՝ Strahan Airport, (IATA - SRN, ICAO - YSRN), որը հիմնականում ծառայում է չարտերային չվերթների և ուղղաթիռների համար, այլ քաղաքների հետ կանոնավոր օդային հաղորդակցություն չկա։
Սերժ Ավետիքյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսահայ կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:ՀՀ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսահայ պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսահայ դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսահայ սցենարիստներ
Ստրահան (Թասմանիա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1880 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կալուշ
Կալուշ (Калуш), քաղաք Ուկրաինայի Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզի Կալուշի շրջանում, մարզային նշանակության քաղաք։
2012 թվականի տվյալներով Կալուշ քաղաքում բնակվում էր 67 624 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 64,53 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1437 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(2571) Գեյսեյ
(2571) Գեյսեյ (Geisei), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,227525 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7935 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6616 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1214,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,296463 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,87° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Սեկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կուշինկա
կմ հարավ։ Բնակչությունն զբաղվում է փայտամշակությամբ։ Ունի ութամյա դպրոց։ Հիմնադրել են Սամսունի շրջանից եկած հայերը, 1895 թ.-ին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Արսեն Ամիրյան
Արսեն Մինասի Ամիրյան, հայ բոլշևիկ հեղափոխական, լրագրող, հրապարակախոս, Բաքվի 26 կոմիսարներից։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1881 թվականի նոյեմբերի 10-ին, Բաքվում։ 1898 թվականին ավարտել է տեղի գիմնազիան։ 1899 թվականին ընդունվել է Կիևի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ Ուսանողական հեղափոխական ելույթներին մասնակցելու համար 1902 թվականին հեռացվել է համալսարանից, տեղափոխվել է Բաքու։ Ամիրյանը գաղափարական բարդ ուղի է անցել։ 1902-1906 թթ. հարել է ՀՅԴ-ին։ 1906 թվականին լույս է տեսել Ամիրյանի «Ժամանակն է սթափվելու», 1907 թվականին՝ «Դաշնակցության կրիզիսը» գրքույկները (Մրավյան ծածկանունով)։ Ռեակցիայի տարիներին ցարական ինքնակալության դեմ հանդես գալու համար բանտարկվել է։ 1910 թվականին բանտից դուրս գալուց հետո Ամիրյանն անցել է Բոլշևիկյան կուսակցության շարքերը։ Մինչև 1917 թվականի փետրվարյան հեղափոխությունը Ամիրյանը Բաքվի պրոլետարիատի շրջանում քաղաքական-քարոզչական գործունեություն է ծավալել։ Բաքվի կոմունայի ժամանակ մտել է բոլշևիկյան ղեկավար խմբի մեջ։ 1917-1918 թվականներին խմբագրել է «Բակինսկի ռաբոչի» («Бакинский Рабочий») թերթը, որտեղ տպագրած հոդվածներով ոգևորել է աշխատավորությանը։ Կոմունայի անկումից հետո (1918 թվականի հուլիսի 30) ձերբակալվել է և սեպտեմբերի 20-ին գնդակահարվել 26 կոմիսարների հետ ։
Օգտագործել է Ա., Ա. Ամ., Ամիրյան, Զարգար, Մրավյան, А., Ам., Ам-ан, Ам-ов, Ам-ян, А-н, Адмирал ծածկանունները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ
Իրիստոնի որդին
«Իրիստոնի որդին» («Сын Иристона»), խորհրդային գեղարվեստական-հրապարակախոսական ֆիլմ, որը բեմադրվել է 1959 թվականին «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում ռեժիսոր Վլադիմիր Չեբոտարյովի կողմից   ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1960 թվականի հունվարի 19-ին։
Սյուժե
Ֆիլմը ներկայացնում է օս բանաստեղծ, հրապարակախոս և նկարիչ Կոստա Խեթագուրովի կյանքն ու ճակատագիրը ։
Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայից հեռացված Կոստա Խեթագուրովը վերադառնում է հայրենի երկիր։ Բացելով նկարչական արվեստանոց՝ նա փորձում է ապրուստի միջոցներ վաստակել, ընդունում սրբապատկերների պատվերներ։ Իշխանությունների կամայականությունների դեմ ելույթների համար նկարիչը ձերբակալվում է։
Հանքում մի քանի տարի աշխատելուց հետո ծերացած Կոստա Խեթագուրովը կրկին վերադառնում է հայրենիք՝ Իրիստոն։ Այսպես է կոչվում Օսիան օսեթերենով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1959 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Վիլլի (գյուղ, Տոռի շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 46 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տոռի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Յանջու
Յանջու (, Yangju-si), քաղաք Հարավային Կորեայի Գյոնգի նահանգում։
Պատմություն
Սամհանի ժամանակաշրջանում տարածքը, որտեղ գտնվում է ժամանակակից Յանջուն, պատկանում էր Մահան ցեղային միությանը, որից հետո այն անցավ Բաքջեի վերահսկողության տակ։ Հետո այս հողը գրավեց Գոգուրեո պետությունը, այստեղ կազմավորվեց Մաեսոնգ (Մասոնգուն) կոմսությունը։ Կորեական երեք նահանգների միավորվելուց հետո Միացյալ Սիլլա անունով, այստեղ ձևավորվել է Ռեսո (Ռեսոգուն) կոմսությունը։ Գորյո դինաստիայի օրոք տարածքը գտնվում էր Գյոնջուի վերահսկողության տակ։ Ժամանակակից անվանումը ստացվել է Չոսոն դինաստիայի օրոք՝ 1397 թվականին։
1895 թվականին Յանջուն ստացել է շրջանի կարգավիճակ (կուն կամ գուն), իսկ 2003 թվականին՝ քաղաքի կարգավիճակ ։
Աղխարհագրություն
Յանջուն գտնվում է Գյոնգի նահանգի հյուսիսային մասում, հարավում սահմանակից է Ուիջոնբուին, հյուսիսում՝ Դոնգդուչեոնին, արևելքում՝ Պոչեոնին, արևմուտքում՝ Ֆաջուին։
Քույր քաղաքներ
Յանջուն ունի մի շարք քույր քաղաքներ.
Խորհրդանիշներ
Ինչպես Հարավային Կորեայի մնացած քաղաքներն ու շրջանները, Յանջուն ունի մի շարք խորհրդանիշներ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավային Կորեա Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի քաղաքներ
Լեոն Մելիքսեթ-Բեկ
Լեոն (Լևոն) Մելիքսեթի Մելիքսեթ-Բեկ (Մելիքսեթ-Բեկով), հայ աղբյուրագետ, հնագետ, բանասեր, թարգմանիչ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1930), Վրացական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1941), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1945), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1941 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Թիֆլիսում։ 1897-1899 թվականներին սովորել է Օ. Կ. Օրբելիանու պանսիոնում, 1899-1908 թվականներին՝ Թիֆլիսի ռեալական դպրոցում։ 1906 թվականին ընտրվել է Էսպերանտիստների համաշխարհային լիգեյի կազմի մեջ։ 1907 թվականին այցելել է Անի և Կարս։ 1908 թվականին եղել է Գերմանիայում, ապա՝ Վարշավայում, որտեղ հանդիպել է էսպերանտո լեզվի հիմնադիր Լ. Զամենհոֆին։
1909-1913 թվականներին սովորել է Օդեսայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում, միաժամանակ հաճախել է նույն համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետի դասընթացներին։ Ուսումնառության ընթացքում հատուկ հետաքրքրություն է ցուցաբերել դեպի հնագիտությունը, այդ նպատակով ճանապարհորդել է Ռուսաստանի հայաբնակ վայրերը. եղել է Ուկրաինայում, Ղրիմում, Խերսոնում։ 1914 թվականին ընտրվել է Պատմության և հնությունների Օդեսայի ընկերության թղթակից անդամ։ Վերադառնալով Թիֆլիս վարել է մի շարք պաշտոններ, այդ թվում՝ Հայոց ազգագրական ընկերության խմբագրական մասնաժողովի անդամ քարտուղար, Մոսկովյան հնագիտական ընկերության Կովկասյան բաժանմունքի անդամ, ապա գիտական քարտուղար, վրաց լեզվի և պատմության դասախոս Թիֆլիսի երրորդ արական գիմնազիայում։
1918 թվականից մինչև կյանքի վերջը հայոց լեզու, ապա հայ գրականության պատմություն է դասախոսել Թբիլիսիի համալսարանում։ Դասախոսել է նաև Երևանի համալսարանում։ 1923-1930 թվականներին ղեկավարել է Վրաստանի հնավայրերն ուսումնասիրող մի շարք արշավախմբեր։
1928 թվականին «Վարդապետք հայոց հյուսիսային կողմանց» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ 1935 թվականին Հայաստանի պատմություն է դասախոսել Բաքվի համալսարանում։ 1937 թվականին նույն առարկան դասախոսել է Քութայիսի մանկավարժական ինստիտուտում։ 1947 թվականին դասախոսել է Գորիի մանկավարժական ինստիտուտում։
1956 թվականին մասնակցել է ԼՂԻՄ հնագիտական արշավախմբի աշխատանքներին։
Մահացել է Թբիլիսիում։
Աշխատություններ
Լևոն Մելիքսեթ-Բեկի առաջին ծավալուն մենագրությունը վերաբերում է XI-XIII դարերում հյուսիսային Հայաստանի կրթօջախներում զարգացած մատենագրության ուսումնասիրությանը՝ «Վարդապետք հայոց հյուսիսային  կողմանց և նրանց ինքնությունը» խորագրով (1928 թ., Թիֆլիս, վրացերեն)։ Ուսումնասիրությունը գրված է ինչպես հայ մատենագիրներից շատերի գրական  ժառանգությունը վեր հանելու, այնպես էլ XI-XIII դդ. հայ-վրացական պատմական մշակութային փոխհարաբերությունները լուսաբանելու նպատակադրումով։ Պատմական Գուգարք-Լոռե-Տաշիրք-Վրաց դաշտ-Սևորդյաց աշխարհ-Սոմխեթ հասկացությունների պատմաաշխարհագրական ճշգրտումներից հետո, գրքում բացահայտվում են տեղի կրթօջախներում ստեղծված մատենագրության բնույթն ու դրդապատճառները։ Այս աշխատության մեջ որոշ հեղինակներ (Հովհաննես Սարկավագ, Մխիթար Գոշ) ներկայացված են նրանց վերաբերող աղբյուրների լիակատար հավաքումով ու քննարկմամբ։
Երկրորդ ծավալուն աշխատությունը վերաբերում է վրացական աղբյուրների ուսումնասիրությանն ու թարգմանությանը։ 1934 թվականին Երևանում լույս է տեսել «Վրաց աղբյուրները Հայաստանի և հայերի մասին» քառահատոր աշխատության Ա գիրքը։
Ուսումնասիրել և հրատարակել է հայկական և վրացական մատենագիտական բազմաթիվ բնագրեր, վրացերեն է թարգմանել Սայաթ-Նովայի հայերեն խաղերը, կազմել և խմբագրել է Շամչի Մելքոյի երգերի ժողովածուն։ Լ. Մելիքսեթ-Բեկի հայերեն, վրացերեն և ռուսերեն հարյուրավոր հոդվածներ ցրված են պարբերական մամուլի էջերում։ Այդ հոդվածներից ուշագրավ են «Աէրոպլանի թռիչքը Օդեսայում» («Սուրհանդակ», Թիֆլիս, 1910, թիվ 81), «Վէմքար» («Հովիտ», Թիֆլիս, 1916, թիվ 3), «Շամիլի կինը հայուհի» («Հովիտ», թիվ 17), «Արտաւազդի եւ Մհերի հետքերը Վրաստանում» («Բանբեր Հայաստանի գիտական ինստիտուտի», Էջմիածին, 1-2, էջ 93-104) և այլն ։
1920 թվականին Մելիքսեթ-Բեկը հրատարակել է «Վարք Ս. Գրիգոր Պարթևի» վրացական խմբագրությունը, որը թարգմանված է 1081 թվականի հունական մետափրասյան խմբագրությունից։ Տարիներ անց (1952 թ.) նա հրատարակել է Ստեփանոս Օրբելյանի «Պատմութիւն նահանգին  Սիսական» երկի 66-րդ գլխի վրացական թարգմանությունը։
1938 թվականին նա հրատարակել է «Մեգալիթյան մշակույթը  Վրաստանում» ուսումնասիրությունը, հետագայում լրացնելով նոր նյութերով՝ «Մեգալիթյան մշակույթը  Վրաստանում և  նրա  վերապրուկները  Ռուսթավելու  դարաշրջանում» (1943 թ.)։
Մելիքսեթ-Բեկը ուսումնասիրել է նաև միջնադարյան վրացական ու հայկական հուշարձանները, այդ թվում՝ Մցխեթայի տաճարը, Թիֆլիսի վանքն ու Սուրբ Գևորգ եկեղեցին, Սևանի վանքը, Էջմիածնի, Գարեջայի և բազմաթիվ այլ վանքեր ու մենաստաններ։ Նշանավոր է Գարեջայի մոնղոլական շրջանի (1352 թ.) քառալեզվյան (վրացերեն-հայերեն-պարսկերեն-ույղուրերեն) արձանագրության հայտնաբերումն ու վերծանումը (1940-1953 թթ.), 874 թվականի Սևանի հայերեն արձանագրության հայտնաբերումը, որտեղ միջնադարյան վիմագիր աղբյուրներում առաջին անգամ հիշատակվում է Երևան բնակավայրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ հնագետներ Կատեգորիա:Հայ աղբյուրագետներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Էսպերանտիստներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Վրացերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ մատենագետներ
Վիլհելմ I Հոհենցոլեռն
Վիլհելմ I (Wilhelm, ), Պրուսիայի թագավոր 1861 թվականի հունվարի 2-ից և Գերմանիայի կայսր 1871 թվականի հունվարի 18-ից մինչև իր մահը՝ 1888 թվականին։ Հոհենցոլերնների ընտանիքի անգամ և միավորված Գերմանիայի առաջին ղեկավարը։ Նա դե ֆակտո Պրուսիայի ղեկավարն էր 1858 թվականից, երբ դարձավ իր եղբայր Ֆրիդրիխ Վիլհելմ IV-ի ռեգենտը և պաշտոնապես դարձավ թագավոր երեք տարի անց, երբ մահացավ եղբայրը։
Վիլհելմի կառավարության օրոք գլխավոր նախարարն էր Օտտո ֆոն Բիսմարկը, որի օգնությամբ Պրուսիան կարողացավ միավորել Գերմանիան և հիմնադրել Գերմանական կայսրություն։ Չնայած երկար ժամանակ նա պաշտպանում էր Բիսմարկին որպես գլխավոր նախարար, Վիլհելմը չէր կիսում Բիսմարկի որոշ գործողություններ, ներառյալ հակակաթոլիկությունը և ենթակաների նկատմամբ խստությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պրուսիայի թագավորներ Կատեգորիա:Գերմանիայի կայսրեր Կատեգորիա:Հոհենցոլերններ Կատեգորիա:Բողոքական միապետներ Կատեգորիա:Ռեգենտներ Կատեգորիա:19-րդ դարի գերմանացիներ Կատեգորիա:1880-ականները Գերմանիայում Կատեգորիա:1870-ականները Գերմանիայում Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Ռուբար
Ռուբար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բարվարի գավառակում ։ Գտնվում էր Արևելյան Տիգրիսի ձախ կողմից վտակներից մեկի հովտում, Սղերդ քաղաքից 47 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կրիշաս
Կրիշաս  (Crixás), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է հյուսիսարևելյան նահանգի Գոյաս մարզում։ Մտնում է Սան Միգել դու Արագույա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 305 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 4 661,077 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,4 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվե է 1954 թվականի հունվարի 1-ին։
Աշխարհագրություն
Կլիման կիսաանապատային է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի բնակավայրեր
Բարիշևո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)
Բարիշևո (Барышево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ներսես Երևանցի
Ներսես Երևանցի Հովհաննեսի (1655-1705), հայ եկեղեցական և քաղաքական գործիչ։ Ավարտել է Հռոմի Ուրբանյան վարժարանը (1677)։ 1679 թվականին Լվովում ձեռնադրվել է վարդապետ։ 1686 թվականին Բուդան թուրքական լծից ազատագրելու գործին մատուցած ծառայության համար (վերծանել և թարգմանել է պաշարված քաղաքից հայ քահանայի ուղարկած հայերեն գաղտնագիր ռազմական տեղեկությունները) նշանակվել է ավստրիական արքունիքի մատռնապետ (կապելան), ապա՝ Վիեննայի Սուրբ Ստեփանոս Նախավկայի տաճարի կանոնիկոս։ Ծանոթ է եղել հայ մելիքների ազատագրական ձգտումներին և միջնորդ դարձել Իսրայել Օրու և ավստրիացի կայսր Լեոպոլդ 1-ինի միջև։
Կատեգորիա:Հայ եկեղեցական գործիչներ Կատեգորիա:1655 ծնունդներ Կատեգորիա:1705 մահեր Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Անդրեա Դեմիրովիչ
Անդրեա Դեմիրովիչ (չեռնոգորերեն՝ Андреа Демировић, ), չեռնոգորացի երգչուհի։
2009 թվականին Just Get Out of My Life ներկայացրել է Չեռնոգորիան Եվրատեսիլ 2009 երգի մրցույթում և կիսաեզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 11-րդ հորիզոնականը, ինչը թույլ չի տվել, որ նա հանդես գա նաև եզրափակիչ փուլում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2009 երգի մրցույթ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կլաուս Աուգենտալեր
Կլաուս Աուգենտալեր (Klaus Augenthaler, ), գերմանացի ֆուտբոլիստ է, խաղացել է պաշտպանի դիրքում։
Կարիերա
Ամբողջ կարիերայի ընթացքում նվիրված է եղել Մյունխենի Բավարիային, 16 տարի խաղացել է այդ ակումբում։ 6 անգամ դարձել է Գերմանիայի չեմպիոն, 3 անգամ շահել է Գերմանիայի գավաթը։ 7 տարի եղել է Բավարիայի ավագը։ Անցկացրել է 404 հանդիպում, դարձել 52 գոլի հեղինակ։ Գերմանիայի ազգային հավաքականի հետ դարձել է աշխարհի չեմպիոն, նաև արծաթե մեդալակիր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Բայեր Լևերկուզենի մարզիչներ Կատեգորիա:Վոլֆսբուրգի մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
(2572) Աննշնել
(2572) Աննշնել (Annschnell), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1950 թվականի փետրվարի 17-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։