cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ձեռքի մաստակ
Հատկություններ
Կախված տարբեր հավելումներից՝ կարելի է ստանալ տարբեր գույների խաղալիքներ, այդ թվում նաև մթության մեջ փայլող, գույնը փոխող, ինչպես նաև մագնիսական հատկություններ ունեցող։
Սկզբում ձեռքի մաստակը ունեցել է մարջանի գույն և բաղկացած է եղել 65 % երկմեթիլսիլոքսանից, 17 % սիլիցիումի երկօքսիդից (բյուրեղային քվարց), 9% Thixatrol ST-ից (գերչակի յուղի հավելանյութ), 4% պոլիդիմեթիլսիլոքսանից, 1% դեկամեթիլցիկլոպենտասիլոքսանից, 1% գլիցերինից և 1% տիտանի երկօքսիդից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ
Մոնղոլիայի վարչական բաժանում
Մոնղոլիայի Հանրապետությունը վարչատարածքային առումով բաժանվում է 21 շրջանի՝ այմակի և Ուլան Բատոր մայրաքաղաքի։ Ամեն այմակը բաժանվում է մի քանի սումերի ։ «Այմակ» անվանումը ծագում է մոնղոլերեն և թյուրքերեն «ցեղ» բառից։ Մոնղոլիայի ժամանակակից այմակները հիմնադրված են եղել 1921 թվականին։ Մայրաքաղաք Ուլան Բատորը շրջապատված է Տուվե այմակով, բայց դրա կազմի մեջ չի մտնում և կազմում է առանձին վարչական միավոր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին աստիճանի վարչական միավորներ
Մարտինա Բատինի
Մարտինա Բատինի (Martina Batini, ), իտալուհի սուսերամարտիկ, աշխարհի, Եվրոպայի, Իտալիայի չեմպիոնուհի։
Կենսագրություն
2006 թվականին Մարտինան ոսկե մեդալ է նվաճել ինչպես Իտալիայի, այնպես էլ՝ հարավկորեական Թեբեք քաղաքում անցկացված աշխարհի պատանեկան առաջնությունում։ 2008 թվականին Ամստերդամում հռչակվել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնության հաղթող։ Մեկ տարի անց առաջին տեղն է գրավել հունգարական Դեբրեցեն քաղաքում Եվրոպայի մինչև 23 տարեկանների և երրորդ տեղը՝ հյուսիսիռլանդական Բելֆաստ քաղաքում կայացած աշխարհի պատանեկան առաջնությունում ։
Մեծահասակների մրցումներում առաջին լուրջ հաջողությունը Մարտինան ձեռք է բերել 2013-2014 տարեշրջանում։ Նախ՝ գերմանական Տաուբերբիշոֆսհայմ քաղաքում նվաճել է աշխարհի գավաթը, ընդ սմին՝ հաղթելով բոլոր մրցակիցներին, այդ թվում՝ աշխարհի գործող չեմպիոնուհի Արիանա Էրիգոյին և օլիմպիական չեմպիոնուհի Էլիզա դի Ֆրանչիսկային, որոնք երկուսն էլ  իր համերկրացիներն են։ Այդ փայլուն հաղթանակից ընդամենը մեկ շաբաթ անց առաջին տեղն է գրավել և ոսկե մեդալի արժանացել նաև Իտալիայի մեծահասակների առաջնությունում։ Եվրոպայի 2014 թվականի՝ Ստրասբուրգում անցկացված առաջնության եզրափակիչում նա դարձյալ մրցեց դի Ֆրանչիսկայի հետ և սկզբում հաղթում էր 5:1 հաշվով, բայց հետո, թերևս՝ հոգեբանական անբավարար պատրաստվածության պատճառով հաղթանակը ձեռքից բաց թողեց և ստիպված էր բավարարվել արծաթե մեդալով։
Թիմային մրցահաշվարկում իտալական «Dream Team»-ը («երազանքի թիմը»), որի կազմում ընդգրկված են դի Ֆրանչեսկան, Էրիգոն, աշխարհի և օլիմպիական բազմակի չեմպիոնուհի Վալենտինա Վեզալին և Մարտինա Բատինին, հաղթողի ամենահավանական թեկնածուն է համարվում բոլոր մրցումներում և բազմիցս նվաճել է աշխարհի գավաթը։ Եվրոպայի առաջնության ոսկե մեդալներին տիրելու համար վերջերս մղված պայքարի եզրափակիչում նրանց մրցակիցը Ռուսաստանի՝ նույնպես ուժեղի համբավ ունեցող հավաքականն էր։ Առաջին վեց մրցափուլերը հաղթողին ի հայտ չբերեցին։ Մրցակցության մեջ բեկում մտցնողը եղավ Մարտինան, որը համառ պայքարում, դրսևորելով ոչ միայն վարպետություն, այլև կամային բարձր հատկանիշներ, դժվարին հաղթանակ տոնեց, իսկ վերջին մրցափուլում էլ դի Ֆրանչեսկան ամրապնդեց նրա ձեռք բերած հաջողությունը, և թիմն ու իր երկրպագուները կրկին վայելեցին հաղթանակի բերկրանքը։
Սուսերամարտի բնագավառում հաջողություններ է ձգտում ձեռք բերել նաև Մարտինայի քույրը՝ Կամիլլան։ Նա թրասուսերակիր է։
2014 թվականին Մարտինա Բատինին ավարտել է հայրենի քաղաքի՝ Պիզայի համալսարանը՝ ստանալով ինժեներային կառավարման մասնագետի որակավորում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարզիկներ
Պոցոմաջորե
Բնակչությունը կազմում է 3011 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 37,87 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 79,52 կմ² տարածք, փոստային ինդեքս՝ 7018, հեռախոսային կոդ՝ 079:
Նիկոլաե Բոտգրաս
Նիկոլաե (Նիկոլայ) Բոտգրոս (Nicolae Botgros, ), մոլդովացի երաժիշտ և կոմպոզիտոր, Մոլդավիայի պետական ֆիլհարմոնիայի «Լեուտարի» ժողովրդական երաժշտության անսամբլի գեղարվեստական ղեկավար ։ Մոլդովական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1988)։
Կենսագրություն
Նիկոլաե Բոտգրոսը ծնվել է 1953 թվականի հունվարի 25-ին Մոլդովական ԽՍՀ Կագուլի շրջանի Բադիկուլ Մոլդովենեսկ գյուղում (ներկայում՝ Մոլդովայի Հանրապետություն ՝ երաժիշտների ընտանիքում. նրա հայրը եղել է ջութակահար, երկու եղբայրները նույնպես փոքր տարիքից նվագել են տարբեր երաժշտական գործիքներ։
Նիկոլաե Բոտգրոսը երաժշտություն է սովորել է Սորոկիի մշակութային-լուսավորական ուսումնարանում, իսկ 1990 թվականին ավարտել է ուսումը Քիշնևի կոնսերվատորիայում (ջութակահար և դիրիժոր) ։
Նիկոլաե Բոտգրոսն ամուսնացած է Լիդիա Բեժենարուի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոլդովացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Մոլդովացի ջութակահարներ
Կասպեր (Վայոմինգ)
Կասպեր (Casper), Վայոմինգ նահանգի մեծությամբ երկրորդ քաղաքը։ Քաղաքում ապրում է 49 644 մարդ։ Կասպերը համարվում է Նատրոն շրջանի վարչական կենտրոնը և տեղակայված է Կասպեր լեռան (Ժայռոտ լեռներ) ստորոտին` Նորթ Պլատ գետի վրա ։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է նախկին Կասպերի ֆորտից արևելք։ Կասպերի ֆորտը կառուցվել էր 19-րդ դարի կեսերին՝ Օրեգոնի ուղու երկայնքով տարածված ազատ հողեր փնտրելու նպատակով սպիտակամորթների զանգվածային գաղթերի ժամանակաշրջանում։ Կասպերը հիմնադրվել է Նորթ Պլատ գետի ափին՝ 19-րդ դարավերջին։ Երկրի արևմուտք տանող բոլոր հիմնական ուղիների` Օրեգոնի, Մորմոնի, Բոզմենի և Պոնի Էքսպրեսի հատման կետում գտնվելու շնորհիվ շրջանը արագ զարգանում է։ Մորմոնի և Օրեգանի ուղիները կրում են «ազգային պատմական ուղիներ» անվանումը։
Աշխարհագրություն
Կասպերը տեղակայված է 42.83472°N, -106.325°W-ում։ Մոտակա մեծ քաղաքները. Դենվերը Կոլորադո նահանգում, Շայենը Վայոմինգ նահանգում, Սոլթ Լեյք Սիթին Յուտա նահանգում, Բիլլինգսը Մոնտանա նահանգում, Ռեփիդ Սիթին Հարավային Դակոտա նահանգում։ Քաղաքը գտնվում է Կասպեր լեռան ստորոտին (բարձրությունը 183 մետր է, սակայն ունի շատ երկար մակերեսային իջվածք (ավելի քան երկու կմ), որով հարմար է ձմռանը դահուկներով սահելը)։ Քաղաքի շուրջը կան մի քանի լճեր և գետեր։
Կլիմա
Կասպերը, ինչպես և ամբողջ Վայոմինգը, ունի կիսաանապատային կլիմա (BSk, ըստ Կյոպպենի կլիմաների դասակարգման) երկար, ցուրտ, սակայն չոր ձմեռներով, շոգ և հիմնականում չոր ամառներով, մեղմ գարուններով, ինչպես նաև կարճ և վառ արտահայտված աշուններով։ Միջին ամսական ջերմաստիճանային մաքսիմումը հունվարին տատանվում է 1.8 C°-ի շուրջը, իսկ հուլիսին` մինչև 31.2 C°-ի շուրջը։ Կասպերում ամռանը օդի գիշերային ջերմաստիճանը հաճախ զգալիորեն ցածր է լինում ցերեկային ջերմաստիճանից։ Ձյունն ուժգին գալիս է հիմնականում ձմեռային ամիսներին, սակայն ձյան տեսքով տեղումների մեծամասնությունը թափվում է ապրիլին։ Կասպերում տեղումների մեծամասնությունը գալիս է գարնանը և ամռան սկզբին, սակայն նույնիսկ այդ ժամանակ նրանց քանակությունը զգալի չէ։
Կատերինա Ռոտերս
Կատերինա Ռոտերսը վիզուալ արվեստագետ է, ով զբաղվում է ճարտարապետական լուսանկարչությամբ։
Կիսագերմանացի-կիսահունգարացի Կատերինա Ռոտերսը ծնվել է Գերմանիայում։ Ընտանիքում նրա հայրը եղել է հունգարացի։ Կատերինա Ռոտերսը սովորել է կերպարվեստ Դյուսելդոլֆի գեղարվեստի ակադեմիայում և ստացել դոկտորի աստիճան (DLA) Հունգարիայի Կերպարվեստի համալսարանում՝ Բուդապեշտում։ 2003 թվականին գալով Հունգարիայի մի փոքր գյուղ՝ նա հիացել է «հունգարական խորանարդներով», որոնք ճարտարապետական դետալներ էին և առաջացել էին 1920-ական թվականներին Հունգարիայում ։
Հունգարական խորանարդների լուսանկարչական շարքը
Մագյար Կոկան կամ այլ կերպ ասված հունգարական խորանարդը Հունգարիայի տների ստանդարտացված տեսակ է, որ առաջացել է 1920-ական թվականներին։ Այն նախագծվել է որպես հիմնական գործառույթներ կատարող տուն Բուդապեշտի արվարձանների համար, սակայն այն այնուհետև կապվել է հետխատերազմական կոմունիստական ժամանակաշրջանի հետ, երբ շատ գյուղեր վերակառուցվում էին, իսկ հունգարական այդ տները վերանվանվեցին Կադար Կոկա այն իրադարձությունից հետո, երբ Հունգարիայի կոմունիստական նախագահ Յանոս Կադարը համատարած դարձավ։
Հունգարական խորանարդների լուսանկարչական շարքում Կատերինա Ռոտերսը բացահայտում է շենքերի առաջնամասերի ճարտարապետական դեկորացիաները։ Ռոտերսը մաքրում է նկարված տների լուսանկարները՝ հեռացնելով ցանկապատերը, երկաթգծերը, ճանապարհային նշանները, ալեհավաքները և նմանատիպ բաները, որ հնարավորություն չի տալիս դիտողին կենտրոնանալու դետալների վրա ։
Ռոտերսի հունգարական խորանարդների լուսանկարչական շարքը, որում պատկերված են Հունգարիայում կոմունիստական տները հայտնվել է CNN style-ում ։
Կապը Հայաստանի հետ
Տեսողական արտիստ Կատերինա Ռոտերսը նոյեմբերի 7-ին մեկնարկեց մեկ ամիս տևողությամբ ճարտարապետական դասընթաց Թումոյում։ Դասընթացը կենտրոնացված էր քաղաքային վայրերին ու ճարտարապետությանը՝ որպես մի մոդելի, որով հիմնավորապես սահմանվում է կենսակերպը։
Դասընթացը մասնակիցներին ծանոթացրեց ճարտարապետական լուսանկարչությանը Երևանում շրջագայությունների և քարտեզագրման միջոցով ։ 2014 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Թումոյում մեկնարկեց «Այլ հասարակության հետքերով» մեկ շաբաթ տևողությամբ լուսանկարչության ցուցահանդեսը, որին հաջորդեց հանդիպում քննարկումը։ Ցուցահանդեսը ընդգրկեց վիզուալ արվեստագետ Կատարինա Ռոտերսի վեց շաբաթ տևողությամբ ճարտարապետական լուսանկարչության դասընթացի արդյունքները։ Մասնակիցները կենտրոնացել են ներկայացնելու, թե ինչպես է քաղաքային ճարտարապետությունը արտացոլում մարդկանց կյանքը։ Նրանք ուսումնասիրել են ճարտարապետական լուսանկարչության մեթոդները, լուսանկարելով Խորհրդային ժամանակակից ճարտարապետական կառույցները Երևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունգարացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի լուսանկարիչներ
Սան Դորլիգո դելա Վալե
Սան Դորլիգո դելա Վալ (San Dorligo della Valle), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Տրիեստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5999 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 249 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 25 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 34018։ Հեռախոսային կոդ՝ 040։
Սամիր Սանտոս
Սամիր Սանտոս (Samir Santos, ), բրազիլացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ուդինեզեի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական և ձախ պաշտպանի դիրքում ։
Ուդինեզե
2016-17 մրցաշրջանում Սամիրը վերադարձավ Ուդինեզե։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց 2016 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ Ռոմայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց 2017 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ Ֆիորենտինայի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի հունվարի 28-ին Սամիրը հեռացվեց խաղադաշտից Ջենոայի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 65-րդ րոպեին ։
Միջազգային կարիերա
Սամիրը ներկայացրել է Բրազիլիան մինչև 20 և մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում։
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 31-ի դրությամբ
Քեմբրիջ (Մասաչուսեթս)
Քեմբրիջ, քաղաք ԱՄՆ-ի հյուսիսարևելյան մասում՝ Մասաչուսեթս նահանգում։ Քաղաքը Չարլզ գետով բաժանվում է Բոստոն քաղաքից։ 2002 թ-ի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 101 355 մարդ։ Քեմբրիջում գործում է երկու համալսարան՝ Հարվարդի համալսարանը և Մասաչուսեթսի տեխնիկական համալսարանը։
Քարտեզներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:Մասաչուսեթս Կատեգորիա:1630 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համալսարանական քաղաքներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի բնակավայրեր
Բժինև (Խարագաուլի շրջան)
Բժինև (ბჟინევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։ Գյուղում գտնվող սուրբ Գեորգի եկեղեցին թվագրվում է 12-րդ դարին։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 820 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 7 կմ։
Բնություն
Ունի խոնավ կլիմա՝ չափավոր ցուրտ ձմեռներով և շոգ ամառներով։ Տեղումների քանակը մոտավորապես 1800 մմ է։ Ունի ինչպես կավային, այնպես էլ անտառային գորշ հողեր։ Գյուղի շրջակայքում շատ են անտառները։ Տարածված են շագանակենին, հաճարենին, բոխին, կաղնի, թխկի, ակացիան, ընկուզենին, կեռասի ու մասուրի տեսակներ, ալոճենի, հոնի և այլն։ Գյուղին հարող գետը վարարում է գարնանը։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 49 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ են։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Խարագաուլի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Տնտեսություն
Բժինև գյուղում զբաղվում են օգտակար հանածոների արտահանմամբ։ Հանդիպում են սպիտակ, սև և կարմիր մարմարի պարագաներ, ինչպես նաև ասբեստի հանքաքար և կրաքար։
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, մասնավորապես՝ խոզաբուծությամբ ու մեղվաբուծությամբ։ Տարածված է խաղողագործությունը և այգեգործությունը, բանջարանոցային կուլտուրաների մշակումը։
Սպիտակ ագռավ (փոխաբերություն)
Սպիտակ ագռավ, հայերենում իդիոմատիկ ձևով կիրառվող փոխաբերություն՝ նշելու այնպիսի վարք կամ արժեհամակարգ ունեցող անձին, որը տարբերվում է իր շրջապատի այլ անձանցից։ Սպիտակ ագռավները բնության մեջ շատ հազվադեպ են հանդիպում, քանի որ դրանց գույնը պայմանավորված է բավականին հազվագյուտ մուտացիայով՝ ալբինիզմով, և նրանք տեսանելիության պատճառով ավելի խոցելի են գիշատիչների համար։ Սպիտակ ագռավն արտասովորության հակասական խորհրդանիշ է, որը հաճախ կապված է շրջապատի կողմից տառապանքի, չհասկացվածության և օտարացման հետ։
Ծագում
Արտահայտությունը, որպես հազվագյուտ, բացառիկ մարդու բնորոշում, առաջին անգամ հիշատակվել է հռոմեացի բանաստեղծ Յուվենալիսի 7-րդ երգիծանքում (մ. թ. ա. 1-2-րդ դարեր)․
Բախտը ստրուկներին թագավորություն է տալիս, գերիներին՝ հաղթանակ,
Այնուամենայնիվ, բախտավոր մարդն ավելի հազվադեպ սպիտակ ագռավ է լինում ։
Սև ոչխար
Եվրոպական շատ լեզուներում «սև ոչխարը» հայերեն «սպիտակ ագռավ» արտահայտության մասնակի անալոգն է, օրինակ՝ black sheep («սև ոչխար», «սև գառնուկ»)։
Արտահայտությունն առկա է նաև ֆրանսերենում, ռուսերենում, սերբերենում, բուլղարերենում, պորտուգալերենում, բոսնիերենում, հունարենում, թուրքերենում, հոլանդերենում, իսպաներենում, չեխերենում, սլովակերենում, ռումիներենում, լեհերենում, ինգուշերենում, ֆիններենում և եբրայերենում։
Այսպիսով, նախիրի մեջ սև ոչխարների հայտնվելը դարձել է հազվադեպ, անսպասելի և անցանկալի իրադարձություն, որը դրսևորվել է «սև ոչխարներ» արտահայտության մեջ։ Ժամանակի ընթացքում արտահայտության կտրուկ բացասական իմաստը փոքր-ինչ մեղմացել է, բայց նույնիսկ այժմ «սև ոչխար» արտահայտությունը կրում է կրկնակի իմաստ` հասարակությունում անդամի բացառիկությունը և համայնքում նրա գտնվելու անցանկալի լինելը ։
Արտահայտության գործածություն
Անգամ կենդանական աշխարհում կենդանիները փորձում են զգուշանալ սպիտակ ագռավից, նմանատիպ իրավիճակ է նաև մարդկային հասարակությունում։ Գրեթե յուրաքանչյուր կոլեկտիվում կգտնվի նման մարդ, որը կտրուկ կտարբերվի մյուսներից։ «Սպիտակ ագռավի» ընդհանուր հատկանիշները բացարձակ անսովորության նշան են, այսինքն՝ մարդն ունի տարօրինակություններ, աքսորյալ է (համայնքից վտարված) ։
Հոգեբանության մեջ նման երևույթը նշվում է մոբբինգ հատուկ եզրույթով։
Սոցիալական հոգեբանները նշում են, որ կյանքի առաջին օրերից ցանկացած հանրություն (կոլեկտիվ) ձգտում է շերտավորվել սոցիալ-հոգեբանական նախատիպերին համապատասխան։ Խումբն անգիտակցաբար բաշխում և ընտրում է առավել հարմար թեկնածություններ այս կամ այն սոցիալական դերի համար ։ Կողմնակի դիտողի դերը հասնում է որոշակի առանձնահատկություններով մարդկանց («սպիտակ ագռավներ»), որոնք խմբի մյուս անդամներից աջակցություն և քաջալերություն չեն ակնկալում։ Առաջին սխալներից և անհաջողություններից մարդու վրա դրվում է անջնջելի նշան, որի հետ նա դատապարտված է ապրել հետագա տարիները` հանդես գալով ծաղրի և բացահայտ հալածանքի առարկա ։
Մշակույթում
Սև ոչխարների մեջ կա սպիտակ ոչխար,
Մոխրագույն ագռավների մեջ կա սպիտակ ճայակ։
Նա մյուսներից լավը չէ, նա պարզապես տալիս է
Գրականություն
Կատեգորիա:Ոչխարներ Կատեգորիա:Սոցիալական հոգեբանություն Կատեգորիա:Խտրականություն Կատեգորիա:Մարդկանց նվաստացուցիչ անվանումներ Կատեգորիա:Բուլիինգ Կատեգորիա:Փոխաբերություններ Կատեգորիա:Կենդանիներ մշակույթում և արվեստում Կատեգորիա:Դարձվածաբանություն Կատեգորիա:Մեծամասնություն-փոքրամասնություն հարաբերություններ
Արմեն Բունիաթյան
Արմեն Արտավազդի Բունիաթյան, խորհրդահայ անեսթեզիոլոգ, բժշկական գիտությունների դոկտոր (1963), պրոֆեսոր, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1995)։
Կենսագրություն
Արմեն Բունիաթյանը ծնվել է 1930 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Երևանում։ Հայրը՝ Արտավազդ Բունիաթյանը (1902-1956), Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից էր, 45-րդ բանակի և Անդրկովկասյան վաշտի հրամանատարի տեղակալ, ՀԽՍՀ մինիստրների խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ, չորրորդ գումարման ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Պարգևատրվել է մարտական մի շարք պարգևներով ։ Մայրը՝ Ելենա Բուդաղյանը (1906-1986), հայկական սղագրության հիմնադիրն է ։
Բունիաթյանը սովորել է Երևանի Ֆ. Է. Ձերժինսկու անվան № 20 միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտել է արծաթե մեդալով ։ Եղել է Եվգենի Պրիմակովի մանկության ընկերը։ Զբաղվել է սպորտով, դարձել թռիչքների Հայաստանի չեմպիոն ։
Սովորել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտում։ Ընկերոջ՝ ապագա ակադեմիկոս Ստեփան Սիտարյանի պնդմամբ առաջին կուրսից հետո ուսումը շարունակել է Մոսկվայի 2-րդ բժշկական համալսարանում, որտեղ նրա համակուրսեցիներն էին Անատոլի Պոկրովսկին և Սերգեյ Եֆունին ։
1954 թվականին ավարտել է համալսարանը։ 1957 թվականին քաղաքային № 4 հիվանդանոցում՝ պրոֆեսոր Զայցևի մոտ, ավարտել է կլինիկական օրդինատուրան, իսկ 1959 թվականին Մոսկվայի պետական բժշկական ինստիտուտի ընդհանուր վիրաբուժության ամբիոնում ավարտել է ասպիրանտուրան։
Գործունեություն
1960 թվականին պրոֆեսոր Բորիս Պետրովսկու հրավերով Բունիաթյանն աշխատանքի է անցել որպես բժիշկ-անեսթեզիոլոգ Մոսկվայի Ի․Մ․Սեչենովի անվան առաջին բժշկական ինստիտուտի հիվանդանոցային վիրաբուժության ամբիոնի անեսթեզիոլոգիայի լաբորատորիայում։ Եղել է կրտսեր գիտաշխատող ։ 1963 թվականին պաշտպանել դոկտորական ատենախոսությունը «Հիպոթերմիկ պերֆուզիան և անզգայացումը սրտի բնածին և ձեռքբերովի արատների վիրաբուժության մեջ» թեմայով, և 1967 թվականից ղեկավարել է Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի գիտական վիրաբուժության կենտրոնի անեսթեզիոլոգիական բաժանմունքը ։
1960-ական թվականներին վերապատրաստվել է Անգլիայում (Լոնդոնի, Քարդիֆի և Լիվերպուլի հիվանդանոցներում և Վիրաբույժների Թագավորական քոլեջի անեսթեզիոլոգիայի ամբիոնում) և ԱՄՆ-ում (ուսումնասիրել է կարդիոանեսթեզիոլոգիայի և արյան արհեսական շրջանառության խնդիրները Նյու Յորքի, Ռոչեստերի, Քլիվլենդի, Հյուստոնի խոշորագույն կլինիկաներում) ։
1968 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում, իսկ 1981 թվականին՝ ՌԽՖՍՀ Գիտությունների պատվավոր գործչի կոչում ։
1967 թվականից մշակել է անեսթեզիոլոգիայի նոր ճյուղ՝ վիրահատության ընթացքում կենսակարևոր օրգանների գործունեության համակարգչային մոնիթորինգ, ինչի համար արժանացել է ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի մրցանակի (1983) և պատվոգրի, դարձել Անգլիայի անեսթեզիոլոգիայի Թագավորական քոլեջի իսկական անդամ (1985)։
Բունիաթյանի մշակած հիպոթերմիկ պերֆուզիայի տեխնիկան ներդրվել է բժշկական պրակտիկայում, ինչը մեծապես նպաստել է սրտի վիրաբուժության, հատկապես սրտի իշեմիկ հիվանդության վիրաբուժության ոլորտի զարգացմանը։ Այդ ամենի համար 1988 թվականին Բունիաթյանն արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի։
1965-1991 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության գլխավոր անեսթեզիոլոգը ։
1991 թվականից ղեկավարում է Մոսկվայի Մ.Ս. Սեչենովի անվան պետական բժշկական համալսարանի բժիշկների հետբուհական մասնագիտական կրթության ֆակուլտետի անեսթեզիոլոգիայի և վերակենդանացման ամբիոնը։
Ռուսաստանի «Անեսթեզիոլոգիա և վերակենդանացում» ամսագրի գլխավոր խմբագիրն է, «Journal of Cardiothoracic and Vascular Anesthesia» (ԱՄՆ), «Anästhesisten und Intensivmedizin» (Գեմանիա), «Anästhesie und Wiederbelebung» (Գերմանիա) ամսագրերի խմբագրական կազմի անդամ ։
Բունիաթյանը պատրաստել է 13 բժիշկ և 77 գիտությունների թեկնածու, հեղինակել ավելի քան 600 գիտական աշխատանք, այդ թվում` 13 մենագրություն, դասագրքեր, տեղեկատուներ, մասնագիտական ձեռնարկներ, 7 գյուտի հեղինակ է ։
Ընտանիք
Կինը՝ Աննա Մալովա Ֆյորդրովնան (ծնվել է 1929 թվականին), բժշկական գիտությունների թեկնածու է, Մոսկվայի Մ.Ս. Սեչենովի անվան պետական բժշկական համալսարանի կենտրոնական գիտահետազոտական լաբորատորիայի ավագ գիտաշխատող։
Դուստրը՝ Կարինա Բունիաթյանը (ծնվել է 1954 թվականին), իմունոլոգ է, բժշկական գիտությունների դոկտոր։ 1987 թվականից աշխատում է Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի վիրաբուժության գիտական կենտրոնում ։ Նա Ռուսաստանի ալերգոլոգների և կլինիկական իմունոլոգների ասոցիացիայի անդամ է։ Ավելի քան 120 հրատարակված աշխատությունների հեղինակ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Հայ անեսթեզիոլոգներ
Չարլզ Յորքս
Չարլզ Թայսոն Յորքս, (Charles Tyson Yerkes, ), ամերիկացի գործարար, մեծ դեր է խաղացել Չիկագոյի և Լոնդոնի հասարակական տրանսպորտի մշակման ու զարգացման մեջ։ Նրա կյանքի պատմությունը հիմք է հանդիսացել Թեոդոր Դրայզերի Ցանկության եռերգություն գրքի համար, ներառում է Ֆինանսիստը (1912), Տիտանը (1913) և Ստոիկը (1925) վեպերը։
Կենսագրություն
Չարլզ Յորքսը ծնվել է 1837 թվականի հունիսի 25-ին Փենսիլվանիա նահաանգի Նոթերն Լիբերթիս (Northern Liberties) քաղաքում։ Նրա մայրը մահացել է ծննդաբերության տենդից, երբ Չարլզը 5 տարեկան էր։ Կարճ ժամանակ անց նրա հայրը ամուսնացել է ոչ քվակերուհու հետ և արտաքսվել Ընկերախմբից (քվակերների ինքնանվանումներից մեկը)։ Ֆիլադելֆիայի Կենտրոնական բարձրագույն վարժարանի երկամյա դասընթացների ավարտից հետո, դեռ 17 տարեկան հասակում, Չարլզ Յորքսը բացել է իր սեփական բրոքերային ընկերությունը և միացել Ֆիլադելֆիայի ֆոնդային բորսային։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ներդրողներ
Հիպոթերապիա
Հիպոթերապիա կամ ձիաբուժություն ( ἵππος «ձի»), բուժական ձիավարության միջոցով վերականգնողական մեթոդ։
Ներգործության սկզբունքներ
Հիպոթերապիայի յուրահատկությունը մարմնական և կոգնիտիվ հնարների ներդաշնակ համակցությունն է պացիենտի հոգեկանի վրա ։ Բուժական ձիավարությունը մարդու օրգանիզմի վրա ունենում է բիոմեխանիկական ազդեցություն և ամրապնդում է այն։ Ձիավարության ընթացքում մարդու մոտ նկատվում են այնպիսի շարժողական իմպուլսներ, որոնք լինում են քայլքի ժամանակ։ Ձիու մեջքի մկանների բարդ շարժումները ունեն մերսող և թույլ տաքացնող ազդեցություն (ձիու մարմնի ջերմությունը 1,5 աստիճանով բարձր է մարդու մարմնի ջերմաստիճանից) ձիավորի ոտքերի մկանների և փոքր կոնքի օրգանների համար և ակտիվացնում են այստեղ արյան շրջանառությունը։ Քայլքի ժամանակ ձին կատարում է 110 տեսակի տարբեր ուղղության տատանողական շարժումներ, որոնք հաղորդվում են ձիավորին։ Ճիշտ կեցվածքը պահպանելու համար ներգործվում է հավասարակշռությունը և կոորդինացվում են շարժումները։ Մանկական ուղեղային կաթվածով հիվանդների մոտ հենց այս պատճառով սկսում են աշխատել այն մկանները, որոնք առօրյա կյանքում անգործության են մատնված։ Բացի դրանից, ձիավարության ընթացքում խթանվում է մանր մոտորիկան և հիվանդների մոտ լավանում է շրջակա աշխարհի ներդաշնակ ընկալումը՝ նույնիսկ հոգեկան տարբեր խնդիրների դեպքում։ Հիպոթերապիան լավ արդյունքներ է տալիս նաև աուտիզմի բուժման ընթացքում ։
Կիրառման ցուցումներ
Հիպոթերապիան կիրառվում է նյարդաբանական և այլ խանգարումների, օրինակ՝ աուտիզմի, ուղեղային կաթվածի, հոդատապի, ցրված սկլերոզի, գանգուղեղային վնասվածքների, ողնուղեղի վնասվածքների, վարքային և հոգեկան խանգարումների դեպքում։ Հիպոթերապիայի արդյունավետությունը բազմաթիվ ցուցումներով մինչև վերջ պարզ չէ, և այդ պատճառով ցուցվում է շարունակական հետազոտություններ։
Հիպոթերապիան կիրառվում է նաև լսողության և տեսողության խանգարումների բուժման ժամանակ։
Հետազոտությունների արդյունքներ
Հիպոթերապիան դրական ազդեցություն է թողնում սահմանափակ մտավոր ունակություններով դեռահասների հավասարկշռության և ուժի վրա՝ նրանք ավելի հեշտությամբ են կատարում բավականին դժվար գործողությունները, օրինակ՝ մեկ ոտքի վրա կանգնելը։ Ստացված արդյունքների հիման վրա կարելի է կատարել եզրակացություն՝ հիպոթերապիան դրական է ազդում սահմանափակ մտավոր ունակություններ ունեցող մարդկանց հավասարակշռության պահպանման և ուժի ավելացման վրա ։
Այլ հետազոտությունների արդյունքները ցույց են տալիս, որ հիպոթերապիան լավացնում է ցրված սկլերոզով ամբուլատոր բուժում ստացողների մոտ հավասարակշռության պահպանման գործընթացը ։
Աուտիզմի բուժման ժամանակ վերջերս կատարված սակավաթիվ հետազոտություններից մեկի ընթացքում ուսումնասիրվել է հիպոթերապիայի ազդեցությունը և պարզվել է, որ առաջին փուլի ընթացքում այն ոչ մի փոփոխություն չի բերել,սակայն բուժման կուրսի ընթացքում 3-6 ամսվա ձիավարության համատեղման արդյունքում նկատվում է աուտիզմի նշանների զգալի նվազում։ Ծնողների մոտ ևս նկատվել է կյանքի որակի զգալի բարձրացում ։
Հիպոթերապիայի պատմություն
Ձիաբուժության մասին առաջին գրավոր հիշատակումները եղել են Հին Հունաստանում՝ Հիպոկրատի աշխատություններում ։ 18-րդ դարի կեսին հետազոտող Դենի Դիդրոն իր՝ «Ձիավարությունը և նրա նշանակությունը առողջության պահպանման և այն կրկին ձեռք բերելու համար» ձեռնարկում գրել է․- «Ֆիզիկական վարժությունների մեջ առաջին տեղը պատկանում է ձիավարությանը։ Նրա օգնությամբ կարելի է շատ հիվանդություններ բուժել կամ էլ կանխել դրանք հենց ծագման պահին»։ Միայն 19-րդ դարի վերջին սկսվեցին գիտական հետազոտությունները  մարդու օրգանիզմի վրա ձիավարության բուժական ազդեցության ուղղությամբ։ Հիպոթերապիայի առաջին ստանդարտացված ծրագիրը մշակվել է 1980-ականների վերջին՝ կանադական և ամերիկայն բժիշկների խմբի կողմից, որոնք գնացել էին Գերմանիա՝ նոր մեթոդի մասին գիտելիքները Հս․ Ամերիկա տանելու համար։
Արտաքին հղումներ
https://americanhippotherapyassociation.org
Կատեգորիա:Բժշկություն
Լետիմվու
Լետիմվու (Λετύμβου), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 280 մարդ։ Տեղակայված է Պաֆոս քաղաքից 12 կմ դեպի հյուսիս։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Գաետա
Գաետան (Gaeta), քաղաք է Իտալիայի կենտրոնական մասում՝ Լացիո մարզի Լատինա գավառում, Հռոմից 110 կմ դեպի հարավ-արևելք։ Քաղաքը գտնվում է Գաետայի ծովածոցի ափին։ 2004 թ-ի տվյալներով այստեղ բնակվում է 21522 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Բրուս (ազգային պարկ)
Բրուս (Bruce Peninsula National Park, Parc national de la Péninsule-Bruce), ազգային պարկ Կանադայում։ Բացվել է 1987 թվականին։ Հիմնադրվել է Բրուս թերակղզու Օնտարիո երկրամասում։ Կազմում է Niagara Escarpment բիոսֆերայի արգելանոցի միջուկը։
Տարածքը՝ 154 կմ2։
Բրուսը ունի տարբեր լանդշաֆտներ։ Բրուսում ներառված են անտառներ, գետեր, տուրիզմի համար բարենպատս պայմաններ, ճամբարային վայրեր և այլ վայրեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Միսելյա
Միսելյա  (Миселя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստան հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տիռալյան գետի ձախ ափին՝20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Կոնիա (այլ կիրառումներ)
Կոնիա, կարող է վերաբերել՝
Մարգարիտա (կղզի)
Մարգարիտա կղզի (Isla Margarita), խոշոր կղզի Վենեսուելայում, տեղակայված Կարիբյան ծովի հարավային մասում։ Ավելի փոքր Կոչե և Կուբագուա կղզիների հետ կազմում են կղզեխումբ, որը Վենեսուելայի միակ կղզային Նուևա Էսպարտա պրովինցիան (Նոր Սպարտա) է։ Կղզին կարևոր դեր է խաղացել Վենեսուելայի պատմության մեջ ։ Կղզու մակերեսը 1071 կմ² է։ Բնակչությունը 490 000 մարդ (2011 թվականի տվյալներով) ։
Պատմություն
Կղզին հայտնագործել է Քրիստափոր Կոլումբոսը 1498 թվականին և այն անվանեց արքայադուստր Մարգարիտա Ավստրիացու անունով, դարձնելով կղզին իսպանական գաղութ (Իսպանական կայսրություն)։ 1561 թվականին կղզին գրավեց Լոպե դե Ագիրեի կողմից։ 1675 թվականին կղզին նորից է գրավվել կարմիր ոտնազրահ ծովահենի կողմից, որը հայտնի էր իր բարոյասիրությամբ և բարոյականությամբ. նա թույլ տվեց իսպանական նավերը դուրս գալ կղզուց՝ վերցնելով նրանց զենքերը մարգարիտները և ոսկիները։ 1814 թվականին կղզիաբնակները սկսեցին ազատության համար պայքար և առաջինը ստացան այն Սիմոն Բոլիվարի գլխավորությամբ։ Կղզու նկատմամբ հավակնություններ սկսվեցին 1902-1903 թվականների կրիզիսի ժամանակ Գերմանական կայսրության կողմից, այն հաշվարկով որպեսզի բազա ունենա Կարիբյան ավազանում, սակայն ԱՄՆ-ի ներգրավումը ստիպեց նահանջել։
Կլիմա
Այն բնութագրվում է հիմնականում կիսամյակային չորային՝ արևադարձային չոր կլիմայի ուղեկցությամբ։ Միջին ջերմաստիճանը 27 °C է, նվազագույնի տատանվում է 22 °-ից 23 °C-ի սահմաններում, իսկ առավելագույն, կարող է հեշտությամբ գերազանցել 34 °C: Կան բացառություններ, երբ կարելի է հանդիպել մի տեսակ լեռնային կլիմայի, որտեղ ջերմաստիճանը կարող է կտրուկ իջնել մինչև 14 °C: Տեղատարափները տարածված են ձմռան ամիսներին. անձրևոտ սեզոնը սկսվում է հուլիսի կեսին և ավարտվում հոկտեմբերին (թեև սովորաբար բավական հազվադեպ)։
Ժամանցի ներուժ
Կղզին համարվում է Վենեսուելայի գլխավոր կուրորտային վայրերից մեկը։ Շատ հարուստ մարդիկ Կարակասինց ունեն առանձնատներ կղզում։ Առաջ այն եղել է շատ հայտնի տուրիստների համար (հատկապես գերմանացիների), սակայն քաղաքական իրավիճակը ժամանակակից Վենեսուելայում, ինչպես նաև ճգնաժամը Եվրոպայում հանգեցրեց տուրիստական հոսքերի նվազեցմանը։
Կղզիում գտնվում է երկու ազգային այգի և երեք վայր, որտեղ կան թռչունների բազմաթիվ տեսակներ՝ ֆլամինգո, հավալուսն, թութակ և այլն։
Տնտեսություն
Իր հիանաի լողափերի և գեղատեսիլ լեռների շնորհիվ, որոնք մեծ հանրաճանաչություն ունեն զբոսաշրջիկների մոտ թե մայրցամաքից և թե դրա սահմաններից դուրս, ինչպես նաև իր արևային ու չորային կլիմայի համար կղզին անվանում են Կարիբյան ծովի մարգարիտ։ Մարգարիտա կղզում կատարվում են չարթերային չվերթներ Եվրոպայից (Լեհաստան և Չեխիա) և Կանադա։ Բայց ավելի հաճախ ճանապարհորդները կղզի են հասնում Վենեսուելայի մայրաքաղաքի (Կարակաս) միջոցով։ Հիմնական արդյունաբերական ճյուղերն են՝ տուրիզմը, ձկնորսությունը և շինարարությունը։ Կղզին հայտարարված է ազատ առևտուրի գոտի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կարիբյան ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Վենեսուելայի կղզիներ
Կախյալ տարածքներ
Կախյալ տարածքները տերիտորիա են, որոնք չունեն լիակատար անկախություն, սակայն նրանք չեն մտնում վերահսկիչ պետության պաշտոնական տարածքի մեջ ։ Կախյալ տարածքները նաև անվանվում են գաղութներ։ Կախյալ տարածքների օրինակներ են Գրենլանդիան, Նիդերլանդների Անտիլյան կղզիները, Ամերիկյան Վիրջինյան կղզիները, Ակրոտիրի և Դեկելիան և շատ այլ տարածքներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գաղութատիրություն Կատեգորիա:Կախյալ տարածքներ
Կոնկով (այլ կիրառումներ)
Կոնկով, կարող է վերաբերել՝
Դինա Ռուբինա
Դինա Իլինիչնա Ռուբինա (Дина Ильи́нична Ру́бина, ), ռուս գրող, խմբագիր, ֆիլմերի սցենարիստ։
Ուզբեկական ԽՍՀ գրողների միության անդամ (1978), ԽՍՀՄ Գրողների միության  անդամ (1979), PEN միջազգային կազմակերպության անդամ, Իսրայելի ռուսախոս գրողների միության անդամ (1990)։
Կենսագրություն
Դինա Ռուբինան ծնվել է 1953 թվականին Տաշքենդում, նկարիչ Իլյա Ռուբինի (ծննդով Խարկովից է) և պատմության ուսուցչուհի Ռիտա Ալեքսանդրովնա Ռուբինայի (ծննդյան ազգանունը՝ Ժուկովսկի, ծննդով՝ Պոլտավայից է) ։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Դինայի տասնյոթամյա մայրը տարհանվել է Տաշքենդ, հայրը, զորացրվելուց հետո ռազմաճակատից վերադառնալով, ծնողների հետ հաստատվել է Տաշքենդում։ Դինա Ռուբինային անվանել են կինոդերասանուհի, 1940-ականների հոլիվուդյան աստղ Դինա Դուրբինի անունով ։
Դինան ավարտել է Տաշքենդի կոնսերվատորիային կից Վիկտոր Ուսպենսկու անվան երաժշտական մասնագիտացված դպրոցը։ Դպրոցից ստացված տպավորությունները ներառված են «Երաժշտության դասեր» վիպակների և պատմվածքների ժողովածուում։
1977 թվականին Ռուբինան ավարտել է Տաշքենդի կոնսերվատորիան, դասավանդել է Տաշքենդի մշակույթի ինստիտուտում։ Նրա «Փողոցի արևոտ կողմում» վեպի հերոսների սյուժեն և կյանքը սերտորեն կապված են 1940-1960-ականների Տաշքենդի հետ ։
Դինա Ռուբինայի երիտասարդական տարիների առաջին աշխատանքները տպագրվել են «Երիտասարդություն» ամսագրի էջերում։ Այդ ամսագրում տասնյոթամյա գրողի առաջին պատմվածքը՝ «Անհանգիստ բնութ», 1971 թվականին հրատարակվել է «Կանաչ պորտֆել» ամսագրի բաժնում։ Դինա Ռուբինային գրական համբավ է բերել 1977 թվականին լույս տեսած «Երբ կանցնի ձյունը ..» պատմվածքի հրապարակումը։ Պատմվածքում աղջիկը իր սիրուն հանդիպում է մահացու օպերացիայի նախօրեին։ Պատմվածքի հիման վրա նկարահանվել է կինոնկար, բեմադրվել է հեռուստառադիոներկայացում, գրվել է պիես, որը երկար տարիներ բեմադրվել է Մոսկվայի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում ։ Նույն թվականին՝ 24 տարեկան հասակում, Դինան դարձել է Ուզբեկական ԽՍՀ գրողների միության անդամ՝ այդ ժամանակ լինելով երկրում նմանատիպ կազմակերպությունների ամենաերիտասարդ անդամը ։ 1979 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։
«Վաղը, ինչպես միշտ» պատմվածքի հիման վրա նկարահանված «Մեր թոռն աշխատում է ոստիկանությունում» ֆիլմի նկարահանման հրապարակում գրողը հանդիպել է իր երկրորդ ամուսնուն և նրա հետ մեկնել Մոսկվա։ Ֆիլմը հաջողություն չի ունեցել, բայց դրանից հետո Դինա Ռուբինան գրել է իր լավագույն աշխատանքներից մեկը՝ «Камера наезжает»: Մոսկվայում ապրել և աշխատել է նախքան 1990 թվականի վերջին Իսրայել մշտական բնակության մեկնելը։
Իսրայել տեղափոխվելուց հետո աշխատել է որպես «Наша страна» ռուսալեզու թերթի «Ուրբաթ» շաբաթաթերթի հավելվածի գրական խմբագիր։ Այդ տարիներին Ռուբինայի աշխատանքները սկսել են տպագրվել ռուսական «Новый мир», «Знамя», «Дружба народов» ամսագրերում ։ 2001-2003 թվականներին աշխատել է Մոսկվայում՝ որպես Հրեական գործակալության (Սոհնուտ) մշակութային ծրագրերի ղեկավար։
Երկար ժամանակ Դինա Ռուբինան ապրել է Մաալե Ադումիմ քաղաքում, որը նկարագրել է իր որոշ աշխատանքներում։ Ներկայումս բնակվում է Մևասերետ Ցիոն քաղաքում ։
Ռուբինան դարձել է 2013 թվականին անցկացված «Тотального диктанта» -ի երեք տարբերակների հեղինակ ։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 3-4-ին նա մասնակցել է «Каренина. Живое издание» թատերական առցանց ընթերցումներին։
Սեսիլիա Իդալգո Տապիա
Կենսագրություն
1984-2002 թվականներին դասավանդել է Գիտական ուսումնասիրությունների կենտրոնում (Centro de Estudios Científicos): 1984 թվականից դասավանդել է Չիլիի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում ։ 1995-2001 թվականներին եղել է Նախագահական խորհրդատվական հանձնաժողովի գիտական հարցերով անդամ, 2001-2003 թվականներին` Բջջային կենսաբանության և մոլեկուլային կենսաբժշկական գիտությունների ինստիտուտի ծրագրի ղեկավար, Բջիջների մոլեկուլյար ուսումնասիրությունների FONDAP կենտրոնի տնօրեն և Չիլիի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի անդամ, Երիտասարդ մասնագետների հիմնադրամի խորհրդատվական խմբի փոխնախագահ։
Իդալգոյի ուսումնասիրության բնագավառներից է ներբջջային կալցիումի կարգավորումը ։
Պարգևներ
2004 թվականին Իդալգոն Չիլիի համալսարանի կողմից արժանացել է Ամանդա Լաբարասի պատվո մեդալի` երկրում մասնագիտական բնագավառում ներդրման և ձեռքբերումների համար ։ 2006 թվականին արժանացել է Չիլիի բնական գիտությունների ազգային մրցանակի (մրցանակին արժանացած առաջին կինն է)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենսաքիմիկոսներ Կատեգորիա:Չիլիի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Չիլիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ
Էդուարդ Թադևոսյան
Էդուարդ Զոհրաբի Թադևոսյան, հայ ջութակահար, Կոմիտասի անվան լարային քառյակի առաջին ջութակահար և գեղարվեստական ղեկավար։
Կրթություն
1965 թ. ավարտել է Երևանի Չայկովսկու անվան երաժշտական հատուկ դպրոցը։ 1970 թ. ավարտել է Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիայի ջութակի բաժինը՝ Լեոնիդ Կոգանի դասարանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ջութակահարներ
Վլադիմիր Մովսիսյան
Վլադիմիր Միհրանի Մովսիսյան, ՀԽՍՀ կուսակցական և պետական աշխատող, ՀՀ պետական գործիչ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (2004): ՀԳԳԱ ակադեմիկոս (1997): Պատվավոր պրոֆեսոր (2000):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գյուղատնտեսներ Կատեգորիա:Հայ կոմունիստներ Կատեգորիա:ՀԿԿ Կենտկոմի առաջին քարտուղարներ Կատեգորիա:1933 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:2014 մահեր Կատեգորիա:Նոյեմբերի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:Շենավան գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարներ Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզպետներ Կատեգորիա:Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Հայաստան) Կատեգորիա:Երևանի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Հայաստանի հանրային խորհրդի անդամներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Խեպալկա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Lights Up
«Lights Up», անգլիացի երգիչ Հարի Սթայլզի երգը, որը թողարկվել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Erskine և Columbia Records լեյբլներում որպես նրա երկրորդ` «Fine Line» ստուդիական ալբոմի գլխավոր սինգլ ։ Երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է նույն օրը նրա ՅուԹյուբյան ալիքում ։
Պատմություն
Երգի թողարկումից մի քանի օր առաջ տարբեր երկրների քաղաքներում հայտնվել են գովազդային վահանակներ «Do You Know Who You Are?» գրառմամբ։ Այն կապված էր Հարի Սթայլզի հետ, քանի որ յուրաքանչյուր պաստառի վրա պատկերված էր Columbia Records լեյբլի լոգոն և «TPWK» հապավումը, որը նշանակում է «Բարյացակամ վերաբերվեք մարդկանց», որը հայտնվել է Սթայլզի համերգային շրջագայության ժամանակ ։ Նաև ստեղծվել է «Do You Know Who You Are?» անվամբ կայք, որը շնորհակալություն է հայտնում կայքում իրենց անունն գրած օգտատերերին ։ Սթայլզը երգի շապիկը և երգի անվանումն հրապարակել է սոցիալական ցանցերում 2019 թվականի հոկտեմբերի 11-ին ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 11-ին ։ 2020 թվականի ապրիլի տվյալներով այն ունի 56 միլիոն դիտում։
Կենդանի կատարում
Երգի թողարկման օրը Սթայլզն այն կատարել է Saturday Night Live-ի, Later... with Jools Holland-ի և 2019 թվականի Jingle Bell Ball-ի ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 երգեր Կատեգորիա:Հարի Սթայլզի երգեր Կատեգորիա:ԼԳԲՏ երգեր
Կոնկորդ (այլ կիրառումներ)
Կոնկորդ, կարող է վերաբերել՝
Ահմեդ Արսենով
Ահմեդ Արսանով (Ахме́т Бауди́нович Арса́нов, ), չեչեն պետական և քաղաքական գործիչ, Չեչենա-Ինգուշական ԻԽՍՀ-ի անտառտնտեսության փոխնախարար, Չեչենա-Ինգուշական ԽՍՀ ժամանակավոր Գերագույն խորհրդի նախագահ (1991), Չեչենա-Ինգուշական ԽՍՀ-ում ՌՍՖՍՀ նախագահի ներկայացուցիչ (1991), Ռուսաստանի ժողովրդական պատգամավոր (1990-1993)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1933 թվականի հունիսի 1-ին, Չեչենա-Ինգուշական ԻԽՍՀի Ուռուս-Մարտանովսկի շրջանում : 1944 թվականի փետրվարի 23-ին ընտանիքի հետ տեղահանվել է Ղազախական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն : Ավարտելէ Ղազախստանի գյուղատնտեսական ինստիտուտի անտառատնտեսության ֆակուլտետը :
Աշխատել է որպես Չեչենա-Ինգուշիայում գտնվող Ուրուս-Մարթանի անտառտնտեսության ձեռնարկության տնօրեն, Չեչենա-Ինգուշական հանրապետության անտառտնտեսության փոխնախարար և գլխավոր անտառապահ :
1991 թվականի հոկտեմբերի 24-ին, քաղաքական իրավիճակի սրման պատճառով նշանակվել է Չեչենա-Ինգուշիայում Ռուսաստանի նախագահի ներկայացուցիչ ։ Նույն թվականի նոյեմբերին նա ուղերձ է հղել նախագահին` պահանջելով հանրապետությունում արտակարգ դրություն մտցնել կարգուկանոնը վերականգնելու համար ։ Նախ նշանակվել է Չեչենա-Ինգուշական ԽՍՀ-ի ժամանակավոր Գերագույն խորհրդի նախագահ, իսկ 1991 թվականի նոյեմբերի 7-ին` Բորիս Ելցինը հայտարարել է արտակարգ դրություն և Արսանովին նշանակել Չեչեն-Ինգուշական ԽՍՀ ժամանակավոր վարչության պետ ։ Բայց զինված բախման վտանգի պատճառով Ռուսաստանի Գերագույն խորհուրդը հրաժարվել է հաստատել այս հրամանագիրը և կոչ է արել խնդրին խաղաղ լուծում տալ ։ Դրան ի պատասխան Արսանովը փաստացի հրաժարական է տվել ՌՍՖՍՀ նախագահի ներկայացուցչի պաշտոնից ։ Նոյեմբերի 13-ին Ելցինը պաշտոնապես հեռացրել է Արսանովին պաշտոնից ։
1990-1993 թվականներին եղել է Ռուսաստանի ժողովրդական պատգամավոր, Ռուսաստանի Դաշնության Գերագույն խորհրդի ազգությունների խորհրդի անդամ, էկոլոգիայի և բնական պաշարների ռացիոնալ օգտագործման հանձնաժողովի անդամ, «Ռուսաստանի կոմունիստներ», «Ինքնիշխանություն և հավասարություն» խմբակցությունների անդամ :
Մրցանակներ և կոչումներ
Նա հանրապետությունում առաջինն է արժանացել «Չեչենա-Ինգուշական Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության պատվավոր անտառապահ» կոչմանը։ Ունի մի շարք շքանշաններ և մեդալներ :
Ծագում
Հայտնի կրոնական գործիչ Դենիս Արսանովի ժառանգներից է:
Կոստինի ձիթագործարան
Կոստինի ձիթագործարան (Маслобойный завод Костина), ձեռնարկություն, որը XIX դարի վերջում - XX դարի սկզբում գտնվել է Դոնի Ռոստովի Սուվորովի, 25 հասցեում։ Գործարանը եղել է վաճառական Եֆիմ Յակովլևիչ Կոստինի սեփականությունը ։
Պատմություն
XIX դարի վերջում - XX դարի սկզբում Դոնի Ռոստովի Սուվորովի, 25-ի շենքն ունեցել է այլ հասցե՝ Մալայա Սադովայա, 33։ Նրա առաջին հայտնի սեփականատերը եղել է վաճառական Պախոմովը։ 1880-ական թվականներին այդ տարածքը վարձակալել է վաճառական Կոստինը և 1887 թվականին այնտեղ հիմնել հրուշակեղենի գործարան։ 1895 թվականին նա դիմել է քաղաքային դումա՝ խնդրելով թույլտվություն իր վարձակալած տարածքում ձիթագործարան հիմնելու համար։
Հրայր Հովակիմյան
Հակոբ Սահակի Հովակիմյան (ավելի հայտնի է որպես Հրայր Հովակիմյան, ), հայ անվանի բժիշկ, սրտային վիրաբույժ, Հայաստանի ազգային հերոս ։
Կոստինի ձիթագործարան
Պատմություն
1897 թվականի նոյեմբերին նրա խնդրանքը բավարարվեց այն պայմանով, որ ձեռնարկության ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա լինի նվազագույն։ 1912 թվականի դեկտեմբերին գործարանի աշխատանքի մասին տեղեկություն հայտնվեց «Պրիազովսկի կրայ» թերթի էջերում։ Այնտեղ ծանուցվում էր, որ ձիթագործարանի աշխատանքը, այնուամենայնիվ, բացասաբար է ազդում շրջակա միջավայրի վրա։ Դա հատուկ հանձնաժողովի հետաքննության համար առիթ հանդիսացավ։ Հանձնաժողովը հանգեց այն եզրակացության, որ գործարանի օգտագործած տեխնոլոգիաներն ու միջոցները, այնուամենայնիվ, աղտոտում են քաղաքը։
Հրայր Հովակիմյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ Կատեգորիա:Երևանի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Սիրիահայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային հերոսներ Կատեգորիա:Հալեպի համալսարանի շրջանավարտներ
Կոստինի ձիթագործարան
Պատմություն
Թեև սեփականատերը Կոստինն էր, բայց տունը պատկանում էր Պախոմովների ժառանգներին, որոնք հետագայում այն վաճառեցին Կոստին ամուսիններին։ Վաճառական Կոստինի կինը Դոմնա Իվանովնան էր, նա էլ արևածաղկի ձեթ արտադրող ձեռնարկության համասեփականատերն էր։ Գործարանում աշխատում էր 23 մարդ։ Ղեկավարն էր Ստեպան Եֆիմովիչ Կոստինը՝ վաճառականի որդին։ Ձեռնարկության արտադրանքը մեծ պահանջարկ էր վայելում քաղաքում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Կոստինի գործարանը ձեթը վաճառում էր ավելի էժան, քան այլ արտադրողներ։ Որոշակի հանգամանքներում այն դարձել էր ժամանակավոր մենաշնորհատեր և մտցրել էր վաճառքի պայմաններ՝ 800 գրամ ձեթից ոչ ավելի՝ Ռոստովի քաղաքացիությունը հաստատող փաստաթուղթ ներկայացնելու դեպքում ։ Բացի ձեռնարկատիրական գործունեությունից, Եֆիմ Կոստինը եղել է քաղաքային դումայի իրավասու, այդ պաշտոնում նրան վերընտրել են ։ Վաճառական Կոստինի սեփականությունն էին նաև մի կրպակ Հին շուկայում, որտեղ վաճառվում էին կարամել և օղաբլիթներ, և եկամտաբեր տունը, որը պահպանվել է մինչև մեր օրերը։
Նկարագրություն
Շենքի սկզբնական ճակատը չի պահպանվել։ Մնացել են միայն որոշ տարրեր, մասնավորապես՝ 2-րդ հարկի պատուհանների բացվածքներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ
Կոնկորդիա (այլ կիրառումներ)
Կոնկորդիա, կարող է վերաբերել՝
Մելիք Քոչարյան
Մելիք Թադևոսի Քոչարյան, հայ դերասան, դրամատուրգ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1944 թվականից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։
Կենսագրություն
Մելիք Թադևոսի Քոչարյանը ծնվել է 1911 թվականի մայիսի 1-ին, Ալափարս գյուղում։ 1930 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1928 թվականին խաղացել է Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան թատրոնում, 1929-1941 թվականներին՝ Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում։ 1941-1946 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1950-1960 թվականներին աշխատել է Արտասահմանյան երկրների հետ բարեկամության և մշակութային կապի հայկական ընկերությունում։
Քոչարյանի դրամաները բեմադրվել են. «Մեծ հաղթանակի ճանապարհը» (Երևան, 1932), «Չքավորը» (Երևան, 1932), «Վարդ և Նվարդ» (1933), «Կույր երաժիշտը» (Լենինական, 1937), «Կամո» (Երևան, 1941), «Բադալյանների ընտանիքը» (Ղափան, 1942), «Ջումշուդ Վարանդացի» (Երևան, 1942), «Ռաիսա Տարասովա» (Թբիլիսի, 1934), «Սամվել» (ըստ Րաֆֆու համանուն վեպի, բեմադրել են Հայաստանի մի շարք թատրոններ), «Հարազատ մարդիկ» (Երևան, 1947), «Վաղվա մեծ օրը», «Մերժված խաղաղություն» (Սերոբ Սարգսյանի հեղինակակցությամբ), «Հին հիվանդություն» (Երևան, 1949, գրել է Թաթիկ Սարյանի համար ), «Ինչ որ ցանես-այն կհնձես», «Կործանում», «Կործանված սեր», «Մուսա լեռան քառասուն օրը (ըստ Ֆ. Վերֆելի համանուն վեպի), «Տունը նոր փողոցի վրա», «Խելագարված հարսնացուն», «Լուսաբերը Լուսավանում», «Ուստա Սեթոն չի սխալվում», «Առաջին որոտը» (Արտաշատ, 1969), «Կինը ուսադիրներով» (Վառնա, 1958): Ֆրանց Վերֆելի «Մուսա լեռան քառասուն օրը» վեպի հիման բրա գրած «Մուսա լեռան քառասուն օրը» դրաման (որ լույս է տեսել «Մուսա լեռան զավակները» վերնագրով), 1965 թվականին արժանացել է Բեյրութի Թեքեյան մշակութային միության մրցանակին։ Այն 1965 թվականին բեմադրվել է Բեյրութում, 1967 թվականին՝ Սոֆիայում, 1969 թվականին՝ Բուենոս Այրեսում (իսպաներեն թարգմանությամբ)։ Ուկրաիներեն լույս է տեսել Մելիք Քոչարյանի «Հարազատ մարդիկ» (Կիև, 1950) գիրքը ։
Մահացել է 1992 թվականին, Երևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Կոնճկաթ (այլ կիրառումներ)
Կոնճկաթ, կարող է վերաբերել՝
Կոնյուխի (այլ կիրառումներ)
Կոնյուխի, կարող է վերաբերել՝
Կոնոն (այլ կիրառումներ)
Կոնոն, կարող է վերաբերել՝
Օզջան Դենիզ
Օզջան Դենիզ (թուրք. Özcan Deniz, ), թուրք երգիչ, դերասան, ռեժիսոր և սցենարիստ, ով հայտնի է և մեծ ճանաչում ունի նաև հայրենի երկրի սահմաններից դուրս:
Կենսագրություն
Օզջան Դենիզը ծնվել է 1972 թվականի մայիսին 19-ին Անկարայում: Դերասանն ազգությամբ քուրդ է :
Նա համակրելի է և ունի մոդելի արտաքին: Երիտասարդ Դենիզի ճակատագիրը բավական բարդ էր: Երբ նա սովորում էր ավագ դպրոցում, որոշեց հեռանալ դպրոցից և իրեն նվիրել աշխատանքին: Նրա մայրը մտածում էր, որ իր որդին խորտակում է իր ապագան, սակայն Օզջանը գործեց ինքնուրույն :
Օզջան Դենիզի ստեղծագործական կենսագրությունը սկսվեց այն բանից հետո, երբ տղան ընդամենը 13 տարեկան էր: Տղան այդ ընթացքում պրոֆեսիոնալ երգում էր: 16 տարեկանում Դենիզն մեկնում է Անթալիա, ապահովելով հարմարավետ կյանք իր և իր ընտանիքի համար: Բայց 17 տարեկանում նա հեռացավ Թուրքիայից և գնաց Գերմանիա: Նա երեք տարի ապրել է Մյունխենում: Վերադառնալով տուն, Դենիզը անմիջապես գնում է բանակ և միայն 3 տարի անց զորացրվելուց հետո սկսում է իր նոր աշխատանքային կյանքը:
Կարիերա
Բանակից հետո Դենիզ Օզջանը անսպասելիորեն առաջարկ ստացավ ֆիլմում նկարահանվելու: Օզջանը առաջին անգամ որպես դերասան հանդես եկավ «Ona Sevdiğimi Söyle» ֆիլմում: Մելոդրամայի սիրահար թուրք հանդիսատեսը շատ հավանեց Օզջանի տաղանդը:
Հանդիսատեսը Դենիզին տեսավ նաև «O Şimdi Asker», «Aslan Gibi», «Neredesin Firuze» ֆիլմերում: Այս բոլոր ֆիլմերը բարձր գնահատականի են արժանացել իր հայրենիքում: Մի շարք ֆիլմերի հեռարձակման իրավունքները վաճառվել են նաև այլ երկրներում: 2013 թվականին թուրքական հեռուստատեսությունը նկարահանեց «Su ve Ateş» ֆիլմը, որը երկու սիրահարների ճանապարհի խոչընդոտների մասին է, գլխավոր դերում հանդես են եկել Օզջան Դենիզն և Յասեմին Ալլենը: Հաջորդ ֆիլմն որում նկարահանվեց Դենիզը դա «Սև ծաղիկ» կոչվող դրաման էր, որտեղ դերասանը հանդիսատեսին է ներկայացել խաբեբայի կերպարով, ով վտանգում է ընտանիքի բարեկեցությունը: 2014 թվականին Օզջանը նկարահանվեց «Kaderimin yazildigi gün» մելոդրամայում, որը հարուստ զույգի մասին է, ովքեր դիմում են փոխնակ մոր օգնությանը:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սցենարիստներ Կատեգորիա:Թուրք դերասաններ Կատեգորիա:Թուրք երգիչներ Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասաններ Կատեգորիա:Քրդական ծագմամբ թուրքեր Կատեգորիա:Անձինք Անկարայից Կատեգորիա:Թուրք տղամարդ երգիչներ Կատեգորիա:Թուրք կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ոսկե թիթեռ մրցանակի դափնեկիրներ
Խիվայի արշավանքի մեդալ
Պարգևատրման կարգ
Խիվայի արշավանքի մեդալով պարգևատրվում էին հետևյալ անձինք․