Վիկտորյա_Քլիմբիի_սպանություն
Այլ հետևանքներ
The Guardian թերթը հրապարակել է ԶԼՄ-ներում Վիկտորյա Քլիմբիի գործի լուսաբանմանը նվիրված ակնարկ՝ նշելով հետևյալ միտումը. սենսացիոն իրադարձությունները լայն լուսաբանումներ են ստացել, ինչը չի կարելի ասել այլ կարևոր, բայց պակաս հետաքրքիր փաստերի մասին։ Հոդվածում ասվում էր, որ ազգային թերթերից միայն The Guardian-ը և The Independent-ը լայնորեն լուսաբանել են լսումների ընթացքում վկաների ցուցմունքները։ Հնարավոր բացատրությունն այսպես է հնչում՝ «Ապացույցների մեծ մասը կապված է եղել սոցիալական ծառայությունների հետ, որոնք շատ այլ հրատարակություններ դիտարկում են որպես անարժան մարդկանց վրա փողի քաղաքական կոռեկտ վատնում» ։ 2002 թվականի օգոստոսին Բատիստը տուգանվել է 500 ֆունտով այն բանից հետո, երբ մեղավոր էր ճանաչվել հարցաքննության չներկայանալու մեջ։ Քլիմբիի ծնողները, հանդես գալով ներկայացուցչի (ընտանիքի ընկերոջ) միջոցով, ասել են՝ «Մենք՝ ընտանիքը, ակնկալում էինք, որ նա ավելի լուրջ կպահի իրեն»։ Սա հանրային հետաքննությունից խուսափելու համար պատասխանատվության ենթարկելու առաջին դեպքն է եղել ։ 2002 թվականի սեպտեմբերին Արթուրուորին և Մեիրսը կարգապահական պատժամիջոցների շրջանակներում հեռացվել են աշխատանքից ։ Կրթության նախարար Չարլզ Քլարկը նրանց ներառել է նաև 1999 թվականի Երեխաների պաշտպանության մասին օրենքի «սև ցուցակում»՝ հեռացնելով նրանց երեխաների հետ տարվող աշխատանքներից։ 2004 թվականի հոկտեմբերին Արթուրուորին բողոքարկել է իր ազատումը՝ հայտարարելով, որ նա խաբվել է Քեուի և Մենինգի կողմից, բժշկական եզրակացություններում սխալներ են ներմուծվել, ինքը վատ է հրահանգավորվել իր մենեջերների կողմից և քավության նոխազ է դարձել այլ մարդկանց անհաջողությունների պատճառով։ Այս բողոքը մերժվել է ։ 2005 թվականին Արթուրուորին բողոքարկել է այն արգելքը, որը նրան հեռու էր պահում երեխաների հետ աշխատելուց և շահել է գործը ։ 2004 թվականին Մեիրսը նմանատիպ բողոք է ներկայացրել և նա նույնպես շահել է. ավելի ուշ այդ որոշումը անհաջող վիճարկվել է Գերագույն դատարանում ։ 2004 թվականին գործին մասնակցած վեց ոստիկանի մեղադրանք է առաջադրվել ։ Այդուհանդերձ, բոլոր վեցն էլ պահպանել են իրենց աշխատատեղերը, միայն մի քանիսը նկատողություն և զգուշացումներ են ստացել ։ 2004 թվականին Գլխավոր բժշկական խորհուրդը բժիշկ Շվարցի վրայից հանեց մասնագիտական էթիկայի խախտման մեղադրանքը ։ Հարինգիի խորհուրդը Լեմինգի զեկույցի վերաբերյալ ներքին քննարկումներ՝ մտքերի փոխանակություններ է անցկացրել։ Խորհրդի անդամ Ռոն Այթքենը Վիկտորյա Քլիմբիի ծնողներին հրավիրել է մասնակցելու այդ քննարկումներին, բայց խորհրդի նախագահ Ջորջ Միհանը մերժել է նրանց մասնակցությունը։ Միայն ընդդիմության և տեղական մամուլի կողմից ճնշումներն են ստիպել նրան՝ փոխելու որոշումը։ Քանի որ Ջորջ Միհանը միայն հանդիպման նախօրեին էր փոխել իր դիրքորոշումը, Ակտոն ուղարկվեց հատուկ մեքենա՝ Ֆրենսիսի և Բերտա Քլիմբիներին բերելու համար, ինչպես նաև հրավիրվեց թարգմանիչ Մոր Դյումը։ Հանդիպման ժամանակ Քլիմբիները թարգմանչի միջոցով քննադատության ենթարկեցին խորհրդին՝ գործի ոչ պատշաճ քննության և հատկապես Լեմինգի հետաքննության նկատմամբ արհամարհական վերաբերմունքի համար։ Մոր Դյումը հետագայում դարձավ Վիկտորյա Քլիմբիի Հիմնադրամի տնօրենը։ Կառավարությունը հաշվառման է վերցրել Հարինգիի սոցիալական ծառայությունների բաժինը, որի շրջանակներում մշտական հսկողություն է սահմանվել պրոֆիլային տեսչության կողմից։ Նրանք ստացել են մեղադրանքներ, որոնց համաձայն բաժնի թոփ-մենեջերները 2004-2005 թվականներին անտեսել են երեխաների նկատմամբ բռնության դեպքերը և խոչընդոտել սոցիալական աշխատողին, որը ձգտել է բացահայտել բռնության դեպքը ։ Քլիմբիի ծնողները բարեգործական կազմակերպություն են ստեղծել, որն ուղղված է երեխաների պաշտպանության քաղաքականության բարելավմանը, ինչպես նաև՝ ստեղծել են Վիկտորյա Քլիմբիի բարեգործական հիմնադրամը , որը Կոտ դ՛Իվուարում զբաղվում է դպրոցների շինարարությամբ։ Բացի այդ, նրանք մասնակցել են երեխաների պաշտպանության մի շարք բարեփոխումների լոբբինգի։ Դրամատուրգ Լենս Նիլսենը պիես է գրել, որի հիմքում Վիկտորյա Քլիմբիի պատմությունն է․ պիեսը 2002 թվականի ընթացքում եղել է «Hackney Empire» թատրոնի բեմում ։