cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տարզանը՝ կապիկների տոհմից
Ռասիզմ
Բիլյանա Օկլոպչիչը շեշտը դնում է Տարզանի պատկերման վրա։ Նա պնդում է, որ Տարզանը ներկայացնում է սպիտակ տղամարդկանց հակադրությունը «սև բռնաբարող» կարծրատիպին, որը տարածված էր ԱՄՆ-ի հարավում տպագրության պահին։ Քեթրին Յուրկան նույնպես վերլուծում է Տարզանին՝ չնայած այլ ցեղերի և դասերի ներկայությանը, նա որոշ չափով պահպանում է սեփական մշակույթը։ Այն ճանապարհը, որով Տարզանը պաշտպանում է քաղաքակրթության իր անկյունը՝ իր ծնողների տունը, այն «վայրենիներից», ովքեր ցանկանում են այն ոչնչացնել, արտացոլում է քսաներորդ դարի սկզբի ամերիկյան վերաբերմունքը. քանի որ ավելի մուգ մաշկ ունեցող ներգաղթյալները հեղեղում էին երկիրը, հատկապես քաղաքային բնակավայրերը, սպիտակամորթ ամերիկացիները վախենում էին, որ իրենց մշակույթը կկործանվի այն նորեկների կողմից, ովքեր դա չեն հասկանում և չեն մտածում դրա մասին, և փորձեցին պաշտպանել արվարձանները այնպես, ինչպես Տարզանը փորձում է պաշտպանել իր տունը ։
Չնայած Բերոուզի երկրպագուները փորձել են նսեմացնել ռասիզմի պնդումները կամ բացատրել, որ գրքի ստեղծման ժամանակ դա սովորական կարծրատիպ էր, Ջոն Նյուզինգերը ուսումնասիրում է, թե որքանով է Բերոուզը բացասաբար նկարագրել սև մաշկ ունեցող կերպարներին։ Նա գրել է, որ Տարզանը «սպիտակամորթների կողմից աֆրիկյան վայրագության նվաճման» պատմությունն է, որտեղ բնիկ աֆրիկացիները նկարագրվում են որպես դաժան մարդիք, որոնց Տարզանը սիրում է ծաղրել ու սպանել ։
Քաղաքակրթություն
Տարզանի՝ ջունգլիների դաստիարակությունը և, ի վերջո, արևմտյան քաղաքակրթության ազդեցությունը, վեպի գրական քննադատության մեկ այլ ընդհանուր թեմա են կազմում։ Բերգլունդը նշում է, որ Տարզանի կարդալու և գրելու կարողությունը, նրան առանձնացնում է վեպի կապիկներից, աֆրիկացի գյուղացիներից և ցածր դասի նավաստիներից, իսկ գագաթնակետն այն է, որ Տարզանն առաջին անգամ իրեն մարդ է ճանաչում. ավելին, նա իրեն տեսնում է որպես մի մարդ, որը գերազանցում է մյուսներին։ Ջեֆ Բերգլունդը պնդում է, որ այս գիտակցումը ցույց է տալիս, որ Բերոուզը սպիտակությունը և գրագիտությունը, որպես քաղաքակրթության համար հիմնարար կերպար է ներկայացնում ՝ ակնարկելով, որ Տարզանի կատարելապես քաղաքակիրթ անձնավորություն դառնալը բխում է նրա արևմտյան, սպիտակ ժառանգությունից, կարդալու և գրելու ունակությունից։
Այնուամենայնիվ, Միկկո Տուհկանենը պնդում է, որ Տարզանի ակնհայտ քաղաքակրթական հատկությունները, ինչպիսին է կարդալու հետաքրքրությունը, սպառնում են ջունգլիներում որպես մարդ գոյատևելուն։ Տուհկանենի համար Տարզանը ներկայացնում է այն հեղուկությունը, որով մարդիկ պետք է ինքնորոշվեն։ Նա պնդում է. «[Նա] մարդը և ոչ-մարդկայինը դառնում են գրոտեսկորեն անտարբեր» վեպում։ Կապիկներից մեկը փորձում է բռնաբարել Ջեյնին, Տարազանը գտնում է փոխնակ կապիկ մորը, երբ նա կապիկի պես գոռում է և թռնում ջուրը առյուծի հարձակումից պաշտպանվելու համար։ Թուհկանենի համար վեպը ցույց է տալիս «այլասերված էթիկան» ՝ խրախուսելով «այլասերված սեռականությունը», ինչպես նաև վարքագծեր, որոնք հաճախ հուսահատեցնում էին արևմտյան քաղաքակրթությունը։
Փախուստ (էսկապիզմ)
Բերոուզի գրած պատմությունների մեծ մասը պատմություններ էր, որոնք նա ինքն էր պատմում։ Գորալ Վիդալի խոսքերով՝ երբ Բերոուզը գոհ չէր լինում իրականությունից, «նա իրեն պատկերացնում էր այլ իրականության մեջ, որտեղ նա գրավիչ և ուժեղ էր, պաշտելի գեղեցիկ կնոջ կողմից և երկրպագվում է էկզոտիկ ցեղերի կողմից»։ Պատմությունը հիմնականում ծառայում էր որպես տղամարդկանց ազատության ձև, որը ոգեշնչում էր տղամարդկանց և տղաներին։ Տարզանի արկածային բնավորությունը տասնյակ տարիներ ամեիկյան հանդիսատեսների մեծ մասին գրավել է նրանով, որ հանդիսանում է ձանձրույթի և հուսախաբության դեմ ուժեղ միջոց, որը ուղեկցում է հասարակության որոշ մասին, ինչպես նաև 20-րդ դարի ամերիկացիների ցանկությունը՝ վերադարձնել իրենց տները, որոնք թվում էր թե կորցրել են։ «Մեծ քաղաքներում խճճված և քաղաքակրթության սահմանափակումներում գտնվող ժամանակակից մարդու աչքերում՝ Տարզանը հասարակ մարդու ուրախ խորհրդանիշ էր, կյանքի հաստատումով, ընթերցողին օժտելով պրոմեթեական ուժի զգացումով»։
Կինոնկարներ
Ռոման Բերոուզայի նովելը մի քանի ֆիլմերի հիմքն է հանդիսանում։ Առաջին երկուսը համր ֆիլմեր էին՝ «Տարզանը՝ կապիկների տոհմից» (1918) և «Տարզանի մասին վեպ» (1918), երկուսում էլ Էլմո Լինկոլը ներկայանում է Տարզանի կերպարով, հիմնված համապատասխանաբար վեպի առաջին և երկրորդ մասերի վրա։ Հաջորդ և ամենահայտնի էկրանավորումը՝ «Մարդ-կապիկ Տարզանը» (1932), որտեղ Տարզանի դերում էր Ջոննի Վայսմյուլլերը, ով շարունակեց նկարահանվել Տարզանի մասին պատմող այլ 11 ֆիլմերում։ Լինկոլը Վեյսմուլերին փոխարինեց (որպես դերասան); ինչպես նաև Կլեյտոնը փոխարինվեց Հարրի Հոլտով (ֆիլմի կերպար)։ Այն փոփոխվել է երկու անգամ՝ 1959 թվականին գլխավոր դերում Դեննի Միլերը և 1981 թվականին՝ Մայլս Օ Կիֆը, իսկ Բո Դերեկը՝ Ջեյնի դերում։
Մինչև օրս արվել է ևս 4 կինոնկար. անգլերեն ֆիլմը Կրիստոֆեր Լամբերտի հետ գլխավոր դերում, որը ավելի համապատասխան է գրքին; «Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes» (1984) անիմացիոն ֆիլմը, Դիսնեյի անիմացիոն կինոնկարը՝ Թոնի Գոլդվինի հետ, որպես Տարզանի ձայն կրկնօրինակող և «The Legend of Tarzan» (2016)-ը ավելի պատմականորեն համատեքստային թարմացում է, որում նկարահանվել են Ալեքսանդր Սկարսգորդը և Մարգոտ Ռոբին, ինչպես նաև Քրիստոֆ Վալթսը և Սեմուել Լ. Ջեքսոնը, ովքեր ներկայացվում էին որպես այդ ժամանակվա Կոնգոյի իրական գործիչներ, դաժան բելգիացի կապիտան Լեոն Ռոմը և ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի զինվոր՝ Ջորջ Վաշինգտոն Ուիլյամսը համապատասխանաբար։
Բերոուզի այլ վեպեր Տարզանի մասին նույնպես էկրանավորել են։ Մեծաքանակ Տարզանի մասին ֆիլմեր կապ չեն ունեցել գրքի հետ բացի կերպարից։
Կոմիքսների էկրանավորումը
Գիրքը մի քանի անգամ ներկայացվել է կոմիքսի ձևով, որը ինչպես գրքում էր այնպես էլ կոմիքսում էր։ Շարքը ինքնին սկսվել է Հալ Ֆոսթերի պատմվածքի մշակումից։ Հայտնի կոմիքսների փոփոխված ձևերն են՝ Gold Key Comics-ի կողմից՝ Tarzan no. 155(Գեյլորդ Դյուբուի սցենարը, Ռաս Մենինգի իլուստրացիաները), հրապարակվել է սեպտեմբերին՝ 1966 թվականին (վերատպագրվել է 178 էպիզոդ, որը լույս է տեսել 1969 թվականի հոկտեմբերին), DC Comics-ի կողմից՝ Tarzan nos. 207-210, հրապարկվել է 1972 թվականի ապրիլ֊հուլիս ամիսներին և Marvel-ի Tarzan Super Special no. 1 (վերատպագրվել է Tarzan of the Apes nos. 1-2 1984 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին)։ Հավանաբար ամենահեղինակավոր տարբերակը, այնուամենայնիվ, նկարազարդող և նախկին Տարզանի մասին կոմիքսների նկարիչ Բյորնա Հոգարթսի 1972 թ. գրքի առաջին կեսի գրաֆիկական վեպն է՝ «Տարզանը՝ կապիկների տոհմից»։ Դայնըմայթ ընկերությունը էկրանավորել է «Lord of the Jungle»-ի առաջին վեց համարները, թեկուզ և ոչ այնքան նման, օրինակ՝ մարդակեր ցեղը փոխարինվեց կապիկների տոհմով։
Ռադիո հարմարեցումը
Երեք հին ռադիոհաղորդումներ նկարահանվել են Տարզանի կերպարի հիման վրա։ Բերոուզը հենց ինքն էր ստուգում 1932-1934 թվականների սցենարները, որպեսզի հնարավորինս չափով նման լինի։ Այս հաղորդման մեջ Բերոուզի աղջիկը՝ Ջոանը, հանդես եկավ Ջեյնի կերպարում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1912 վեպեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գրականություն Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Թյուրքական խորհուրդ
Թյուրքական Պետութունների Կազմակերպություն(Türk Dövlətləri Təşkilatı, Түрік кеңесі, Түрк кеңеш, Türk Devletleri Teşkilatı, Organization of Turkic States), թյուրքախոս պետությունները միավորող միջազգային կազմակերպություն։ Խորհուրդը ստեղծվել է 2009 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Նախիջևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Ղազախստանի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:Ղրղզստանի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:Թուրքիայի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:Ուզբեկստանի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:Թուրքմենստանի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:Հետխորհրդային դաշինքներ Կատեգորիա:2009 հիմնադրումներ Թուրքիայում Կատեգորիա:Միջկառավարական կազմակերպություններ
Ալեքսանդր Բյուխներ
Ալեքսանդր Կարլ Լյուդվիգ Բյուխներ (Alexander Karl Ludwig Büchner, ), գերմանացի և ֆրանսիացի գրող, մանկավարժ, պրոֆեսոր, գրականության պատմաբան ։
Կենսագրություն
Բյուխների գրեթե բոլոր եղբայրներն ու քույրերը աչքի են ընկել ոչ սովորական ունակություններով ու տաղանդներով։ Նրա եղբորորդին է եղել գյուտարար քիմիկոս Էռնստ Բյուխները (1850-1924)։
Ավելի ուշ ոստիկանության կողմից հետախուզվել է, ապա ձերբակալվել և հարցաքննվել, սակայն ազատ է արձակվել։
Ուսումն ավարտելուց հետո աշխատել է որպես ասեսոր Լանգենում (Հեսսեն)։ 1851 թվականին մասնակցել է Լոնդոնի համաշխարհային ցուցահանդեսին, որտեղ հանդիպել է գերմանացի էմիգրանտ հեղափոխականների հետ, մասնակցել Գերմանիայում ԱՄՆ-ի օրինակով մի քանի հանրապետությունների ստեղծման և դրանք միավորելու դավադրությանը, որի նպատակն էր ստեղծել միավորված գերմանական պետություն։ Դավադրության մասին մատնել են։
1852 թվականից աշխատել է Ցյուրիխի փիլիսոփայության ֆակուլտետում որպես դասախոս։ 1855 թվականից ապրել է Ֆրանսիայում, դասավանդել է ժամանակակից լեզուներ Վալանսյենի Նոտր Դամի կաթոլիկ քոլեջում։ Ավելի ուշ եղել է գրականության պրոֆեսոր Կաննում (Նորմանդիա)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Հրաձգություն Լաս Վեգասում (2017)
Հրաձգություն Լաս Վեգասում, մասսայական սպանություն, որը տեղի է ունեցել 2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Լաս Վեգասում։ Հրաձիգը նշան է բռնել Mandalay Bay Hotel հյուրանոցային համալիրի պատշգամբից և կրակել Route 91 երաժշտական փառատոնի մասնակիցների վրա։ Կրակոցները սկսվել են  ամերիկացի քանթրի երաժիշտ    Ջեյսոն Օլդինի  ելույթի ժամանակ ։
Հարձակում
Նախնական տվյալներով զոհվել են մոտ 60 մարդ և վիրավորվել ավելի քան 515 մարդ ։ Ըստ  CNN-ի ՝ ոստիկանությունը հայտնել է կասկածյալի ինքնությունը։ Նա Լաս Վեգասի բնակիչ Ստեֆեն Փադոքն է ։ Ասսոշեյթեդ պրեսի (Associated Press տեղեկացրել է, որ հանցագործը կրակահերթ է բացել Մանդալայ-Բեյ հյուրանոցի 32-րդ հարկից ։ Ավելի ուշ ոստիկանները հայտնել են նրա ինքնասպանության մասին ։ Հանցագործի մոտ հայտնաբերվել է 8 միավոր զենք։
Կրակոցների պատճառով ժամանակավորապես դադարեցվել են Մաք-Քարրան միջազգային օդանավակայանի (McCarran International Airport) աշխատանքները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2017 զանգվածային սպանություններ Կատեգորիա:Զանգվածային սպանություններ ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:2017 ԱՄՆ-ում
Պոժարի (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Պոժարի (Пожары), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Իվան Ռակիտիչ
Իվան Ռակիտիչ (Ivan Rakitić, ), խորվաթ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։
«Բազել»
Իվան Ռակիտիչը իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է «Մյոլին Ռիբորգ» ակումբից։ 2002 թվականից 14-ամյա տղան հայտնվեց «Բազելի» ֆուտբոլային դպրոցում։ 3 տարվա ընթացքում Ռակիտիչը իր տեղն ապահովեց հիմնական կազմում։ 2005 թվականի օգոստոսի 29-ին կայացավ Ռակիտիչի դեբյուտը «Բազելի» հիմնական կազմում։ Այդ հանդիպմանը բազելցիները մրցում էին ՈւԵՖԱ-ի գավաթի առաջնությանը բոսնիական «Շիռոկի Բռիեգ» ակումբի հետ։
«Սևիլյա»
2011 թվականի հունիսի 28-ին Ռակիտիչը պայմանագիր ստորագրեց «Սևիլյայի» հետ մինչև 2015 թվականի հունիսի 30-ը։ Նրա դեբյուտը կայացավ 2011 թվականի փետրվարի 6-ին Լա Լիգայի առաջնության ժամանակ «Մալագայի» հետ, նա խաղաց 90 րոպե։ Ռակիտիչը շահեց բոլորի վստահությունը «Սևիլյայում» և դարձավ թիմի ավագ։ Բայց 2014 թվականին ավարտվեց Ռակիտիչի կարիերան «Սևիլյայում»։
«Բարսելոնա»
2014 թվականին իսպանական «Բարսելոնայի» նախագահությունը հետաքրքրված էր Ռակիտիչի ծառայություններով։ Բանակցություններ սկսվեցին «Սևիլյայի» նախագահության հետ և համաձայնության եկան Իվանի տեղափոխության հարցում։ Իվան Ռակիտիչը «Բարսելոնա» տեղափոխվեց 20 միլիոն եվրո + Դանիել Սուարեզի 1 տարի վարձակալության իրավունք։ Իվան Ռակիտիչը 2014 թվականի հունիսի 10-ից «Բարսելոնայի» ֆուտբոլիստ է։
Ձեռքբերումներ
«Բազել»
«Սևիլիա»
«Բարսելոնա» Խորվաթիայի հավաքական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1988 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Փոքրիկը (ֆիլմ)
Փոքրիկը (The Kid), ամերիկյան համր ֆիլմ նկարահանված 1921 թվականին, Չառլի Չապլինի առաջին լիամետրաժ ֆիլմը։
Սյուժե
Ֆիլմը սկսվում է տեսարանով, որտեղ միայնակ աղքատ մայրը (Էդնա Պերվիանս) թողնում է նորածին երեխային հարուստ ընտանիքի մեքենայի մեջ` հույս ունենալով, որ երեխան կմեծանա բարեկեցիկ ընտանիքում։ Սակայն մեքենան գողանում են երկու ավազակ։ Հայտնաբերելով երեխային ետևի նստարանին` նրանք փոքրիկին թողնում են լվացքատների բակերից մեկի հետնախորշերում։
Այնտեղ բնակվող թափառաշրջիկը (Չառլի Չապլին) պատահաբար գտնում է երեխային և որոշում է ազատվել նրանից` թողնելով մեկ ուրիշ երեխայի մանկասայլակի մեջ, սակայն նրան դա չի հաջողվում։ Վերջ ի վերջո թափառաշրջիկը որոշում է երեխային վերցնել իր հետ բնակվելու իր փոքրիկ տանը։ Անցնում է 4 տարի։ Փոքրիկը (Ջեկի Կուգան) մեծանում է և օգնում նրան միասին գումար վաստակելու։ Երեխան ապակիներ է կոտրում, իսկ իբր պատահաբար այդտեղ հայտնված թափառաշրջիկը վերանորոգում է դրանք։ Այդպես շարունակվում է, մինչև նրանց արարքը հասկանալով` մի ոստիկան ցանկանում է ձերբակալել նրանց, սակայն նրանք խույս են տալիս ոստիկանից։ Անընդհատ ոստիկաններից խուսափելը, բակի խուլիգանների հետ վեճերը, կիսաքաղց օրերը փոքրիկի և իր համար արդեն հայր դարձած թափառաշրջիկի համար դառնում են սովորական առօրյա։
Մի անգամ երեխան հիվանդանում է, հրավիրված բժիշկը իմանում է, որ երեխան որբ է, և հայտնում է այդ մասին քաղաքի վերադաս մարմիններին, և մի բարձրաստիճան պաշտոնյա ոստիկանի ուղեկցությամբ բռնի ուժով խլում է երեխային հայրացուից։ Այնուամենայնիվ թափառաշրջիկին հաջողվում է ետ վերադարձնել երեխային, և նրանք երկուսով գիշերում են մի պանդոկում։
Այդ ժամանակ երեխայի իսկական մայրը, ով հայտնի դերասանուհի էր դարձել, թերթում հայտարարություն է տալիս իր կորցրած երեխայի մասին` խոստանալով գտնողին դրամական խոշոր պարգև։ Թերթում կարդալով հայտարարությունը` պանդոկի տերը գիշերը թաքուն երեխային վերցնում է և հանձնում մորը։ Արթնանալով և ապարդյուն փնտրելով փոքրիկին` թափառաշրջիկը հոգնած ննջում է իր փակ և ոստիկանության կողմից կնքված տան դռան առաջ։ Երազում նա տեսնում է, իբր ինքը և փոքրիկը հայտնվել են երկնքում` հրեշտակների աշխարհում։ Նրան արթնացնում է իրեն արդեն ծանոթ ոստիկանը և տանում ոչ թե բանտ, ինչպես սպասում էր նա, այլ երեխայի և նրա մոր մոտ՝ մոր շքեղ առանձնատունը, որտեղ նրանք սկսում են ապրել երեքով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:1921 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր
Սանտու Աֆոնսու
Սանտու Աֆոնսու (Santo Afonso), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հարավկենտրոնական մասում։ Մտնում է Ալտու Պարագուայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2162 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 169,503 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 1,8 մարդ/կմ2։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի բնակավայրեր
Կրաչանովկա
2001 թվականի տվյալներով Կրաչանովկա գյուղում բնակվում էր 234 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,696 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 336,21 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1759 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ուոլես Թուրման
Ուոլաս Հենրի Թուրման ամերիկացի արձակագիր, ով ակտիվ էր Հարլեմյան Վերածննդի դարաշրջանում։ Նա նաև գրել է շարադրություններ, աշխատել որպես խմբագիր, ինչպես նաև հրատարակել է կարճատև թերթեր և գրական հանդեսներ։ Նա առավել հայտնի է իր ''«Սև հատապտուղը. Նեգրական կյանքի վեպը»'' ստեղծագործությամբ (1929), որը խտրականության մասին է՝ ըստ մաշկի գույնի, քանի որ ավելի բաց գույնի մաշկն ավելի բարձր է գնահատվում։
Վաղ կյանք
Ուոլաս Թուրմանը ծնվել է Սոլթ Լեյք Սիթիում՝ Բեուլայի և Օսկար Թուրմանի ընտանիքում։ Թուրմանը երբ մոտ մեկ ամսական էր, նրա հայրը լքել է ընտանիքը։ Ուոլեսը 30 տարեկան հասակում հանդիպել է հորը։ Այդ ժամանակ Ուոլեսը և մայրը ապրում էին Սոլթ Լեյք Սիթիում՝ իր մայրական տատիկի՝ Էմմա Ջեքսոնի հետ։ Ջեքսոնն առանց լիցենզիայի օղի էր վաճառում ։
Թուրմանի վաղ կյանքն առանձնանում էր միայնությամբ, ընտանեկան անկայունությամբ և հիվանդություններով։ Վեց տարեկան հասակում նա հաճախել է դպրոց, որը գտնվում էր Այդահո նահանգի Բոիս քաղաքում, բայց նրա վատ առողջության պատճառով ի վերջո տեղի ունեցել դպրոցական երկամյա բացակայություն, որի ընթացքում նա վերադարձել է իր տատիկ Էմմայի մոտ՝ Սոլթ Լեյք Սիթի։ 1910-1914 թվականներին Թուրմանն ապրում էր Չիկագոյում։ Այնուհետև մոր հետ տեղափոխվել է Նեբրասկայի Օմահա, որտեղ էլ ավարտել է այդ գիմնազիան ։ Այս ընթացքում նա տառապում էր համառ ինֆարկտներից։ 1918 թվականի ձմռանը Կալիֆոռնիայի Պասադենա քաղաքում բնակվելիս Թուրմանը  համաշխարհային գրիպի համաճարակի ժամանակ գրիպ էր ընկել։ Նա ապաքինվել և վերադարձել է  Սոլթ Լեյք Սիթի, որտեղ էլ ավարտել է ավագ դպրոցը։
Թուրմանն անհագ ընթերցող էր։ Նրան դուր էր գալիս Պլատոնի, Արիստոտելի, Շեքսպիրի, Հավլոք Էլիսի, Ֆլոբերի, Շառլ Բոդլերի և շատ այլ գործեր։ Իր առաջին վեպը նա գրել է 10 տարեկան հասակում։ 1919-1920 թվականներին հաճախել է Յուտայի համալսարան՝ որպես նախաբժշկական ուսանող։ 1922 թվականինին տեղափոխվել է Լոս Անջելեսի Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարան, բայց հեռացել՝ առանց գիտական կոչում ստանալու։
Լոս Անջելեսում նա ծանոթացել և ընկերացել է գրող Առնա Բոնտեմփսի հետ և դարձել թերթի թղթակից և սյունակագիր։ Նա ստեղծել է  «Outlet» ամսագիրը։
Կարիերա
1925 թվականին Թուրմանը տեղափոխվել է Հարլեմ։ Հաջորդ տասնամյակի ընթացքում նա աշխատել է որպես ուրվական գրող, հրատարակիչ և խմբագիր, ինչպես նաև գրել է վեպեր, պիեսներ և հոդվածներ ։ 1926 թվականին նա դարձել է «The Messenger» սոցիալիստական ամսագրի խմբագիր, որն ուղղված էր սևամորթներին։ Այնտեղ նա առաջինն է հրապարակել Լենգսթոն Հյուզի մեծահասակների թեմաներով պատմությունները ։ 1926 թվականի հոկտեմբերին Թուրմանը թողել է «The Messenger» ամսագիրը՝ դառնալով «Աշխարհի վաղը» ամսագրի խմբագիր, որը պատկանում էր սպիտակամորթներին։ Հաջորդ ամիս նա համագործակցել է  «Fire» հրատարակչական գրականության հիմնադիրների հետ։ Մասնակիցների թվում էին Հյուզը, Զորա Նիլ Հերսթոնը, Ռիչարդ Բրյուս Նուգենտը, Աարոն Դուգլասը և Գվենդոլին Բ. Բենեթը։
Նա կարողացել է հրատարակել «Fire»-ի միայն մեկ համարը։ Նա մարտահրավեր է նետել այնպիսի գործիչների, ինչպիսիք են W. E. B. Du Bois- ը և աֆրոամերիկացիները, ովքեր աշխատում էին հանուն սոցիալական հավասարության և ռասայական ինտեգրման։ Թուրմանը քննադատել է  նրանց այն համոզման համար, որ սևամորթների արվեստը պետք է քարոզչություն ծառայի այդ նպատակների համար։ Նա ասել է, որ «Նոր նեգր» շարժումը չափազանց շատ էներգիա է ծախսել` փորձելով սպիտակամորթ ամերիկացիներին ցույց տալ, որ սևամորթները պատկառելի են և ոչնչով չեն զիջում։
Թուրմանը և «Նիգերատի»-ի մյուսները (միտումնավոր հեգնական անուն, որն նա օգտագործում էր Հարլեմյան Վերածննդի դարաշրջանի աֆրոամերիկացի նկարիչների և մտավորականների համար) ցանկանում էին ցույց տալ աֆրոամերիկացիների իրական կյանքը՝ և՛ լավը, և՛ վատը։ Թուրմանը կարծում էր, որ սևամորթ նկարիչները պետք է ամբողջությամբ ընդունեն և նշեն աֆրոամերիկացիների կյանքի ծանր պայմանները։ Ինչպես գրել են Սինգհն ու Սքոթը.
"Այսպիսով՝ Թուրմանի «Հարլեմյան վերածնունդը» ստեղծագործությունն արտահայտում է հստակ գաղափար քննադատական օբյեկտիվության հանդեպ։ Սևամորթ գրողը չպետք է ենթարկվի միջին խավի սևամորթների գեղագիտական նախասիրություններին, ոչ էլ  պետք է գրի սպիտակամորթների  հովանավորողների համար ։"
928 թվականին Թուրմանին խնդրել են խմբագրել «Հարլեմ» կոչվող ամսագիրը։ Մասնակիցների թվում էին Ալեն Լոքը, Ջորջ Շույլերը և Ալիս Դանբար-Նելսոնը։ Նա թողարկել է ընդամենը երկու համար։ Դրանից հետո Թուրմանը դարձել է Նյու Յորքի խոշոր հրատարակչական ընկերության ընթերցող, առաջին աֆրոամերիկացին, ով աշխատել է  նման պաշտոնում։
Լանգսթոն Հյուզը նկարագրել է Թուրմանին որպես «... տարօրինակ փայլուն սև տղա, ով կարդացել էր ամեն ինչ և նրա քննադատական միտքը կարող էր ինչ-որ բան սխալ գտնել իր կարդացածի մեջ» ։ Թուրմանի մաշկի մուգ գույնի մասին շատ են արտահայտվել մեկնաբանություններում՝  ներառելով բացասական արձագանքներ ինչպես սև, այնպես էլ սպիտակամորթ ամերիկացիների կողմից։ Նա իր գրություններում օգտագործում էր այդպիսի գունավորություն՝ հարձակվելով սևամորթների համայնքում ավելի թեթև մաշկ ունեցող ներկայացուցիչների վրա ։
Թուրմանը գրել է «Հարլեմ» պիեսը, որը դեբյուտ է կատարել Բրոդվեյում 1929 թվականին։ Նույն թվականին լույս է տեսել նրա առաջին վեպը ''«Սև հատապտուղը. Նեգրական կյանքի վեպ»'' (1929)։ Վեպն այժմ ճանաչվում է որպես գեղարվեստականության շրջադարձային աշխատանք, քանի որ կենտրոնացել է ներհասարակական նախապաշարմունքի և գույնզգույնության վրա սև համայնքում, որտեղ պատմականորեն նախընտրում էին ավելի բաց մաշկը։
Երեք տարի անց Թուրմանը հրատարակեց «Գարնան նորածինները» (1932)՝ Հարլեմյան Վերածննդի թեմաների և անհատների ծաղրերգությունը։ Նա սպիտակամորթ Աբրահամ Լ. Ֆուրմանի հետ համահեղինակ է իր վերջին վեպին՝ «Ինտերը» (1932)։
Անձնական կյանք
Թուրմանն ամուսնացել է Լուիզ Թոմփսոնի հետ 1928 թվականի օգոստոսի 22-ին։ Ամուսնությունը տևել է ընդամենը վեց ամիս։ Թոմփսոնն ասել է, որ Ուոլեսը համասեռամոլ է։ Նրանք միասին երեխաներ չեն ունեցել ։
Մահ
Թուրմանը մահացել է 32 տարեկան հասակում տուբերկուլյոզից, որը, շատերի կարծիքով, ավելի էր սրվել ալկոհոլի դեմ նրա երկարատև պայքարի արդյունքում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Աֆրոամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ
Ռոջեր Գոմես
Ռոջեր «Պոլիսիա» Գոմես Տենորիո (Róger "Policía" Gómez Tenorio, ծնվել է 1965 թ. փետրվարի 7-ին Կոստա Ռիկայում) կոստառիկացի նախկին ֆուտբոլային կիսապաշտպան է, որը յի հավաքականի կազմում մասնակցել է 1990 թ. աշխարհի առաջնությանը և ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի 1991 թ. խաղարկությանը։
Ադամանդե ոստիկանը
«Ադամանդե ոստիկանը» (Blue Streak) ռեժիսոր Լես Մեյֆիլդի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Մարտին Լոուրենսը, Լյուկ Ուիլսոնը, Փիթեր Գրինը, Դեյվ Շափելը, Նիկոլ Արի Փարկերը, Գրեմ Բեքելը, Ռոբերտ Միրանդան, Օլեկ Կրուպան, Սավերիո Գուերան, Ռիչարդ Ս. Սարաֆյանը։
Գողը պետք է նստի բանտում այլ ոչ թե աշխատի ոստիկանությունում։ Այս կատակերգական մարտաֆիլմը ստեղծողները համաձայն չեն այդ մտքի հետ։ Սեյֆերի և թաքստոցների միջից գանձեր թալանող էքսպերտ Մայլ Լոգանը բանտից ազատվելու հետո միանգամից ուղևորվում է դեպի ոստիակնություն։ Բանտարկվելուց քիչ առաջ նա անգին ադամանդը թաքցրել էր նոր կառուցվող շենքում, որը վերածվել էր ոստիկանատան։ Եվ որպեսզի Մայլսը կարողանա ներխուժի թշնամու տարածք, նա ստիպված դառնում է օրինապահ, և ի հակառակումն իրեն, ճակատագրի բերումով նա ստիպված է մասնակցելու իրական հետաքննություններում։ Հաշված օրերի ընթացքում նախկին օրինախախտը դառնում է մի ամբողջ ոստիկանական ջոկատի հրամատար։ Չէ, որ գողից բացի ոչ ոք լավ չգիտե քրեական աշխարհի բոլոր նրբությունները։ Սակայն այս ամբողջ ժամանակահատվածում հանացագործ հասարակությունը շատ ուշադիր հետևում էր ադամանդե ոստիկանի կարերիային և ըստ դրա էլ համապատասխան քայլեր են ձեռնարկում։
Սյուժե
Ադամանդ գողացող Մայլզ Լոգանը (Մարտին Լոուրենս) Լոս Անջելեսում մասնակցում է 17 միլիոն դոլար արժողությամբ ադամանդի գողությանը։ Բայց հանցակիցներից մեկը՝ Դիքոնը (Փիթեր Գրին) որոշում է մենակով տիրանալ ադամանդին և սպանում է իր երեք հանցակից ընկերներից մեկին։ Լոգանը ադամանդի հետ միասին փախչում է Դիքոնից և մտնում է դիմացի նորակառույց շենքը և հասցնում է ադամանդը թաքցնել հովացման համար նախատեսված խողովակներից մեկում։ Բայց ինքն անձամբ չի կարողանում թաքնվել և ձերբակալվում է ոստիկանների կողմից։ Երկու տարի բանտում անցկացնելուց հետո Լոգանը այցելության է գնում իր նախկին ընկերուհուն՝ Ջենիսին (Թամալա Ջոնս), որը զայրացած էր Լոգանի վրա վերջինիս սուտ խոսելու պատճառով։ Լոգանը փորձում է արդարանալ, որ ինքը ոչ թե բանկի աշխատող է, այլ բանկի կողոպտիչ, բայց դա գործին չի օգնում։ Լոգանը որոշում է վերադարձնել ադամանդը, բայց անակնկալի է գալիս, երբ նորակառույց շենքի տեղում ոստիկանական նոր բաժանմունք է տեսնում։
Սակայն Լոգանը միանգամից որոշում է, թե ինչպես կարող է հասնելի իր երազած ադամանդին և մի քիչ անց ոստիականության շենք է մտնում որպես պիցցայի մատակարար։ Նա կարողանում է տեղի դետեկտիվներից մեկից ID քարտ գողանալ։ Այնուհետև Լոգանը դիմում է քեռի Լոուին (Ռիչարդ Ս. Սարաֆյան), որպեսզի վերջինս իր համար ոստիկանի կեղծ փաստաթղթեր ստեղծի։ Արդյունքում Լոգանն այս անգամ ոստիկանության շենք է վերադառնում որպես դետեկտիվ Մելոուն, որին այստեղ են գործուղել Արևմտյան Կովինայից։ Լոգանին քիչ էր մնում տիրանալ իր ադամանդին, երբ բանտարկյալներից մեկը փախուստի է դիմում։ Արդյունքում Լոգանը բռնում է վերջինիս և դառնում է հայտնի ոստիկանությունում։ Նրան գործընկեր են նշանակում Կարլսոնին (Լյուկ Ուիլսոն) և անմիջապես ուղարկում են հանցագործություն հետաքննելու։
Ճանապարհին Մելոունը սկսում է սովորեցնել, թե ինչպես պետք է ժամանակ առ ժամանակ ավտոմեքենան քշել ամենաբարձր արագությամբ։ Հանցագործության վայրը զննելուց հետո Մելոունը նկատում է, որ անհնար է այդքան քիչ ժամանակում գողանալ մեծ քանակությամբ բավականին ծանր անվադողեր։ Կարլսոնը համաձայնվում է Մելոունի վարկածի հետ, բայց չի թողնում, որ վերջինս զննի պահեստից մի քիչ հեռու գտնվող ֆուրգոնը։ Սակայն Մելոունին նույնիսկ բանալի պետք չէր և վերջին իր ձեռքին եղած գործիքով կարողանում է բացել ֆուրգոնը, որտեղ և գտնվում էր իբրև թե գողացած անվադողերը։ Բայց Մելոունը չի ձերբակալում ոստիկանությանը խափած անձնավորությանը՝ Կարլոսին ասելով, որ պետք է փոքրիկ ձկներին բաց թողնել, որպեսզի կարողանանք մեծերի հետևից ընկնել։
Ճանապարհին ոստիկանները ականատես են լինում խանութի թալանի և Մելոունը կրկին ստիպված է լինում գործի անցնելու։ Իրավիճակը բարդանում է, երբ պարզվում է, որ անհաջող թալան իրականացնողը իր հանցակից ընկերներից է՝ Թուլլին (Դեյվ Շափել), որն զարմանում է իր հանցակից ընկերոջը ոստիկանի դերում տեսնելով, բայց և այնպես պահանջում է իր ադամանդի բաժինը։ Մի քիչ անց օգնության են շտապում ոստիականները և Լոգանն իր ընկերոջը համոզում է հանձնել, այլապես նրան դիպուկահարները տեղում կսպանեն։ Տուլին համաձայնվում է, իսկ Լոգանը մի ուժգին հարված է տալիս վերջինիս՝ նրա ձեռքից ատրճանակը խլելով։
Ադամանդը գտնելուց հետո Մայլզ Լոգանն այնքան է ոգևորվում, որ այն գցում է թմրանյութերի փաթեթների արանքը և չի հասցնում այնտեղից վերցնել, քանի որ նոր ժամանած ԿՀՎ-ի գործակալների որոշմամբ թմրանյութը տեղափոխվելու է ԿՀՎ բաժանմունք։ Լոգանը, որպեսզի այդքան փնտրած գանձը նորից չկորցնի, առաջարկում է օպերացիա կազմակերպել, որի շնորհիվ հնարավոր կլինի բռնել թմրանյութերի վաճառքով զբաղվողներին։ Մելոունը հանցախմբի բռնված վարորդի հետ միասին բեռնատար մեքենայով գնում են թմրանյութերի գործարքի վայրը, որպեսզի երես առ երես հանդիպեն ավազակախմբի հետ։ Մելոունի հետ որպես կամավոր մասնակցում է նաև Թուլլին, որպեսզի հետագայում կարողանա ադամանդից իր հասանելիք բաժինը վերցնի։ Սակայն իրավիճակը բարդանում է նրանով, որ որտեղից որտեղ գործարքի իրականացման վայրում հայտնվում է Դիքոնը և Մայլզի ձեռքից վերցնում է ադամանդը։
Հանցախմբի պարագլուխը Մալզից ապացույց է ուզում, որ վերջինս ոստիական չէ և դրա համար ասում, որ վերջինս կրակի Դիքոնի վրա։ Մայլզը մի վայրկյան իսկ չի վարանում և միանգամից կրակում է Դիքոնի ոտքի վրա։ Բայց այս անգամ նրանից ուզում են, որ Դիքոնին սպանի։ Մայլզը երկար չի սպասում, քանի որ ոստիկանները նրան օգնության են հասնում։ Կրակոցների տարափ է սկսվում, իսկ Դիքոնը փորձում է ճաղոպրել։ Մայլզը ոստիկանական մեքենայով ընկնում է Դիքոնի բեռնատարի հետևից և նրան հետևելու համար հատում է անգամ Ամերիկա Մեքսիկա սահմանը։ Դիքոնի մեքենան կանգնեցնելուց հետո Մայլզը համոզում է Դիքոնին հանձնվել և իրեն հանձնել ադամանդը, իսկ դրա փոխարեն ինքը խոստանում է, որ վերջինիս շատ քիչ ժամանակով բանտ կնստեցնեն և նա Մեքսիկայի բանտում չի նստի։ Դիքոնը համաձայնվում է, իսկ Մայլզն ադամանդը վերցնելով վերջինիս ձեռնաշղթայով գամում է մեքենային և գնում է Կարլսոնի մոտ։ Դիքոնը սակայն որոշում է սպանել Մայլզին և փորձում է նրա թիկունքին կրակել, բայց Մալզը հետ է շրջվում և դիպուկ կրակոցով սպանում է Դիքոնին։
Ոստիկանների մոտ վերադառնալիս նա հանդիպում է իր կոլեգաներին։ Կարլոսնը Մելոունին ասում է, որ ինքը բացահայտել է, որ իրականում Մելոունը հենց Մալյզ Լոգանն է, բայց հիմա իրեն չի կարող ձերբակալել, քանի որ Մալզը գտնվում է Մեքսիկայի սահմանում։ Մայլզը հրաժեշտ է տալիս իր ընկերներին և ուրախ ուրախ անցնում է Մեքսիկա՝ գրպանից ադամանդը հանելով և ձեռքում պահելով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 ֆիլմեր Կատեգորիա:Լես Մեյֆիլդի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Գերմանական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ոստիկանների մասին Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան բադի մուվի կինոկատակերգություններ
Պոժարիշչինո
Պոժարիշչինո (Пожарищино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի բնակավայրեր
Պինգալա
Պինգալա (पिङ्गल; ), հին հնդիկ մաթեմատիկոս, հայտնի է իր «Չանդաս-շաստրա» կամ «Չանդաս-սուտրա» անուններով աշխատությունով, այն սանսկրիտ լեզվի վերափոխման մասին տրակտատ է համարվում է Վեդանգաներից մեկը ։ Հնդկական գրական ավանդույթում Պինգալան նույնացվում է Մ.թ.ա. 5-րդ դարի հին հնդիկ լեզվաբան Պանինիի կրտսեր եղբոր հետ։ Մեկ այլ ավանդույթի համաձայն, նա նույնացվում է Պատանջալիի հետ (մ.թ.ա. III-II դդ.), ով Պանինի սուտրաների համար գրել է «Մեծ մեկնաբանությունը» («Mahabhashya»): Շաստրան բաժանված է ութ գլուխների։ Դա անցումային փուլ է վեդայական չափի և դասական սանսկրիտ էպոսի չափի միջև։ X դարի մաթեմատիկոս Հալայուդան մեկնաբանություններ է գրել դրա վերաբերյալ և ընդլայնել այն ։ Պինգալան ներկայացնում է գիտությանը հայտնի երկուական թվային համակարգի առաջին նկարագիրը։ Նա նկարագրել է հաշվարկման երկուական համակարգը՝ կապված կարճ և երկար վանկերով վեդայական վերափոխման չափերի ցուցակի հետ։ Չափերի կոմբինատորիկայի նրա նկարագրությունը համապատասխանում է Նյուտոնի երկանդամին։ Հալայուդայի մեկնաբանությունը ներառում է Պասկալի եռանկյունու գաղափարի ներդրումը։ Պինգալայի աշխատանքը պարունակում է նաև Ֆիբոնաչիի թվերի հիմնական գաղափարը։ Զրո թվի օգտագործումը երբեմն սխալմամբ վերագրվում է Պինգալային ՝ երկուական թվերի նկարագրության պատճառով (0 և 1 – ի ժամանակակից մեկնաբանությամբ), մինչդեռ Պինգալան խոսում էր միայն կարճ և երկար վանկերի մասին։ Չնայած չորս կարճ վանկերը (երկուական «0000») Պինգալայի համակարգում, այնուամենայնիվ, ներկայացնում էին ոչ թե զրո, այլ թիվ մեկ։ Զրոյի դիրքային գրառման օգտագործումը սկսվում է ավելի ուշ դարերից և հայտնի էր Հալայուդային, բայց ոչ Պինգալային։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հնդիկ գիտնականներ Կատեգորիա:Լեզվաբաններ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Զուգարանային համաշխարհային կազմակերպություն
Զուգարանային համաշխարհային կազմակերպություն, ՀԶԿ (World Toilet Organization (WTO)), զուգարանարային սանիտարիայի հարցերով զբաղվող հիմնադրված կազմակերպություն, որը հիմնադրվել է 2001 թվականին Սինգապուրում։
Եղբայրների և քույրերի օր
Եղբայրների և քույրերի օր (Siblings Day), ամենամյա տոն, որը նշվում է ապրիլի 10-ին Միացյալ Նահանգների որոշ մասերում ։ Նվիրված է եղբայրների և քույրերի հարաբերություններին։ Ի տարբերություն Մայրերի և Հայրերի օրերի՝ այն չի ճանաչվել դաշնային մակարդակով, թեև «Եղբայրների և քույրերի օր» հիմնադրամը աշխատում է փոխել այն ։ Օրը ճանաչվել է ԱՄՆ-ի երեք նախագահների կողմից (Քլինթոնը՝ 2000 թվականին, Բուշը՝ 2008 թվականին և Օբաման՝ 2016 թվականին)։ 1998 թվականից 49 նահանգների նահանգապետերը պաշտոնապես հրապարակել են իրենց նահանգում եղբայրների և քույրերի օրվա ճանաչման մասին հայտարարություններ ։
Զուգարանային համաշխարհային կազմակերպություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջազգային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Զուգարան Կատեգորիա:2001 հիմնադրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Բժշկական և առողջապահական կազմակերպություններ
Եղբայրների և քույրերի օր
Ամերիկայից սկիզբ առնելով՝ օրը դարձել է միջազգային՝ տարածվելով Միացյալ Թագավորությունում, Ավստրալիայում , Հնդկաստանում , Ճապոնիայում, Նոր Զելանդիայում, Ֆիլիպիններում, Նիգերիայում, Շվեդիայում, Կանադայում և այլուր։
Ռակշա Բանդհանի հինդուիստական տոնը նույնպես նշում է եղբայրների և քույրերի կապը, սակայն այն կապված չէ ամերիկյան տոնի հետ։
Պատմություն
ԱՄՆ-ի տոնը ի սկզբանե ծրագրվել էր Կլաուդիա Էվարտի կողմից՝ հարգանքի տուրք մատուցելու իր եղբոր և քրոջ հիշատակին, ովքեր սիրում էին միմյանց և երկուսն էլ մահացել են վաղ տարիքում ։ «Եղբայրների եւ քույրերի օր» հիմնադրամը հիմնադրվել է 1997 թվականին և ոչ առևտրային կարգավիճակ է ստացել 1999 թվականին ։ Քարոլին Մալոնեյը՝ ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի ներկայացուցիչը Նյու Յորքի կոնգրեսի 14-րդ շրջանում, պաշտոնապես ողջունել է այս տոնը և այն առաջին անգամ ներառել է Միացյալ Նահանգների 1997 թվականի ապրիլի 10-ի Կոնգրեսի պաշտոնական արձանագրությունում, հետագայում նաև 2001, 2005 և 2008 թվականների կոնգրեսներում։
Տոն
Միացյալ Նահանգներում մարդկանց մոտ 80 %-ը ունի եղբայրներ ու քույրեր ։ Տոնը նախատեսված է եղբայրների և քույրերի հարաբերությունները տոնելու համար ։ Տոնակատարության ժամանակ քույրերն ու եղբայրներն իրար անակնկալ նվերներ են անում, բացիկներ են նվիրում և ընթրիքի հրավիրում ։ Օրվա ընթացքում, բացի նյութական նվերներից, լինում են նաև ոչ նյութական նվերներ՝ գրկախառնությունները, իրար հետ հաճելի ժամանակ անցկացնելը և միմյանց ներկայությունը հարգելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրիլի տոներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի տոներ Կատեգորիա:Ամերիկյան մշակույթ Կատեգորիա:Ապրիլի 10
Սուլլու
Սուլլու, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Ամա (գյուղ, Կադռինա շրջան)
Ամա (Ama), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Կադռինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 110 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Կադռինա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Իլյինսկոե (Պերեսլավսկի շրջան)
Իլյինսկոե (Ильинское), գյուղ Ռուսաստանի, Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում, Սուխոնա գետի մոտ։
Պատմություն
Գորիցկի վանքի 1686 թվականի գույքագրման մեջ նշվում է Իլյինսկոե գյուղի 1529 թվականի գրավաթուղթ պարտավորագիրը։ Վանքի սինոդիկայում գրված է, որ գյուղը տրվել է Միխայիլ Դմիտրիևիչ Շչեպկինին (Զաբոլոցկի)։ Սկզբում գյուղը եղել է տանուտեր Զաբոլոցկիների կալվածքը։ Այն վանքին նվիրաբերել է մաս-մաս՝ սկզբում Միխայիլը, վանականության մեջ՝ Միտրոֆանը, Շապկին-Զաբոլոցկին, ապա նրա հարսը՝ Քսենիան, 16-րդ դարի առաջին կեսին։ Անհանգիստ ժամանակներում մարդիկ լքել են Իլյինսկոե Նովոսելսկու ճամբարը։
Սուրբ Նիկոլաս Հրաշագործ եկեղեցին վաղուց է այստեղ եղել։ Նիկոլսկու հողը 1628 թվականից 1669 թվականներին վճարվել է Պերեսլավ Գորիցկի վանքի վարդապետների համար, իսկ 1669 թվականի սեպտեմբերի 22-ին այն տրվել է Գրիգորի Էվրեևի կալվածքին, 1677 թվականին՝ Ավրամ Եվրեևին, իսկ 1678 թվականի հոկտեմբերի 19-ից կրկին հրաժարվել են Գորիցկի վանքի վարդապետները։ Այս հողատարածքը կից էր Նովի գյուղի ունեցվածքին։ 1686 թվականին եկեղեցական հողի վրա կառուցվել է նաև եկեղեցի՝ Սուրբ Նիկոլաս Հրաշագործի անունով։
Բնակչություն
Բնակչությունը 1926 թվականին կազմել է 186 մարդ, 2007 թվականին՝ 0 մարդ, 2010 թվականին՝ 0 մարդ։
Խառնաշփոթություն
Պետք է առանձնացնել երկու գյուղ. Իլյինսկոեի գյուղերից մեկը կանգնած է Սուխոմա գետի մոտ և եղել է Գորիցկի վանքի ժառանգությունը։ Մեկ այլ Իլյինսկոե (Տյուշինո), այժմ Փոքր Իլինսկոեն, Ֆեդորովսկի վանքի ժառանգությունն էր, այնուհետև բաղկացած էր Ուգլիչսկի շրջանից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1529 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի բնակավայրեր
Մադամ Բատերֆլայ
Մադամ Բատերֆլայ (Madama Butterfly, բեմադրվել է նաև «Չիո-Չիո-Սան» (Cio-Cio-San) անունով), իտալացի երգահան Ջակոմո Պուչինիի օպերա (հեղինակների բնորոշմամբ՝ tragedia giapponese- «ճապոնական ողբերգություն») երկու գործողությամբ։ Իտալերեն լիբրետտոն Ջուզեպե Ջակոզայի և Լուիջի Իլիկայի ըստ Դևիդ Բելասկոյի «Մադամ Բատերֆլայ» պիեսի, որն իր հերթին հիմնված է Ջոն Լոնգի պատմվածքի վրա։ Առաջնախաղը կայացել է Միլանի «Լա Սկալա» թատրոնում 1904 թ. փետրվարի 17-ին։ Նոր՝ վերամշակված տարբերակը բեմադրվել է 1904 թ. մայիսի 28-ին Բրեշիայի «Գրանդե» թատրոնում։
«Մադամ Բատերֆլայ»-ը պատկանում է Պուչինիի լավագույն ստեղծագործությունների թվին, ներկայումս ընդգրկված է աշխարհի բազմաթիվ օպերային թատրոնների խաղացանկերում։ Երևանի Ա. Սպենդիարյանի անվ. օպերայի և բալետի թատրոնի կողմից բեմադրվել է 1934 թ. /դիրիժոր - Գ. Բուդաղյան, բեմ.- Ա. Բուրջալյան/, 1944 թ. /դիրիժոր - Գ. Բուդաղյան, բեմ.- Ա. Գուլակյան/, 1950 թ. /դիրիժոր - Գ. Բուդաղյան, բեմ.- Գ. Մելքումյան/ և 1986 թ. /դիրիժոր – Յու. Դավթյան, բեմ. – Տ. Լևոնյան/
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1904 բեմադրվածներ Կատեգորիա:Իտալերեն օպերաներ Կատեգորիա:Ինքնասպանությունը հորինվածքներում
Յոհաննե Դիբվադ
Յոհաննե Դիբվադ, նորվեգացի թատրոնի դերասանուհի և պրոդյուսեր։ Շուրջ կես դար եղել է նորվեգական թատրոնի առաջատար դերասանուհին։
Վաղ և անձնական կյանք
Յոհաննե Դիբվադը ծնվել է Քրիստիանիա (ներկայումս՝ Օսլո) քաղաքում դերասան Մատիաս Ջուելի (1835-1894) և դերասանուհի Յոհաննե Էլվիգի (1847-1882) ընտանիքում ։ Երկուսն էլ աշխատում էին Քրիստիանիայի թատրոնում։ Յոհաննեի մայրն առաջին նորվեգացին էր, ով խաղաց Նորայի դերը Հենրիկ Իբսենի «Տիկնիկների տունը» պիեսում (1880) ։ Մայրը մահացել է 1882 թվականին՝ 34 տարեկան հասակում, իսկ Յոհաննեն մեծացել է Բերգենում ապրող մորաքրոջ մոտ ։ Խնամակալները ձգտում էին աղջկան հեռու պահել թատրոնից, սակայն Յոհաննեն ցանկանում էր դառնալ դերասանուհի ։
Դերասանուհի
Յոհաննեի Դիբվադի դեբյուտը կայացել է 1887 թվականի նոյեմբերի 7-ին Բերգենի Ազգային բեմում «Gertrude eller den lille skat» կատակերգությունով ։ Հաջորդը Նորայի դերն էր «Տիկնիկների տունը» պիեսում ։ Բեկումնային էր նրա «Fanchon»-ի դերը Շառլոթ Բիրչ-Փֆեյֆերի «En liden Hex» պիեսում նախ Բերգենոմ, իսկ ավելի ուշ՝ 1888 թվականին, Քրիստիանիայի թատրոնում ։ Այն տեսարանը, որտեղ Յոհաննեն լուսնի լույսի տակ պարում է իր ստվերի հետ, ցնցեց հանդիսատեսին։ Թատրոնի տնօրեն և քննադատ Գուննար Հեյբերգը մեկնաբանել է այդ տեսարանը որպես «մեծ դերասանի ծնունդ» ։
1888-1899 թվականներին Յոհաննեն շարունակեց խաղալ Քրիստիանիայի թատրոնում։ 1899 թվականին՝ Ազգային թատրոնի բացումից հետո, սկսեց համագործակցել թատրոնի տնօրեն Բյոռն Բյոռնսոնի հետ և այստեղ անցկացրեց իր կարիերայի մեծ մասը ։ Քրիստիանիայի թատրոնում իր գործունեության ընթացքում Յոհաննեն խաղացել է 76 դեր, այդ թվում՝ «Հեդվիգի» դերը «Վայրի բադիկը» պիեսում (1889), «Նորայի» դերը «Տիկնիկների տունը» պիեսում (1890) և «Ջուլիետի» դերը «Ռոմեո և Ջուլիետ» պիեսում (1899) ։ Ազգային թատրոնում նա խաղացել է այնպիսի դերեր, ինչպես՝ «Կլարա Սանգ» «Over Ævne I» պիեսում (1899), «Մայա» «Երբ մենք՝ մահացածներս, արթնանում ենք» պիեսում և «Գերդ» «Բրանդ» պիեսում։ Յոհեննեն նաև մեկնել է շրջագայությունների՝ 1903 թվականին Կոպենհագեն, 1907 թվականին Բեռլին և 1937 թվականին Փարիզ ։
Թատրոնի պրոդյուսեր
1906 թվականին Յոհաննե Դիբվադը բեմադրեց իր առաջին պիեսը՝ Մորիս Մետերլինկի «Pelléas and Mélisande»-ը։ Ավելի ուշ բեմադրեց ավելի քան քառասուն պիես՝ հաճախ նաև խաղալով գլխավոր դերում ։ Նրա բեմադրություններից են Եվրիպիդեսի «Մեդեա» ողբերգությունը (1918), Նուրդալ Գրիգի «Barabbas»-ը (1927) և Յոհան Ֆրիդրիխ Շիլլերի «Մարի Ստյուարտ»-ը (1929) ։
Պարգևներ
1924 թվականին Յոհաննե Դիբվադը պարգևատրվել է Սուրբ Օլավի շքանշանով ։ Որպես դերասան 60-ամյա հոբելյանին՝ 1947 թվականի նոյեմբերի 7-ին, Յոհաննեն հանդես եկավ Իբսենի «Պեր Գյունտ» պիեսում՝ որպես «Mor Aase», և պարգևատրվեց Սուրբ Օլավի Մեծ խաչով ։ Նրա վերջին բեմելը տեղի ունեցավ մեկ ամիս անց՝ 1947 թվականի դեկտեմբերի 8-ին ։
Դերասանուհին մահացավ 1950 թվականի մարտի 4-ին Օսլոյում 82 տարեկան հասակում ։ 1962 թվականին Օսլոյի Ազգային թատրոնի դիմաց տեղադրվեց նրա բրոնզե արձանը (ճարտարապետ Պեր Ունգ) ։ Յոհաննեն առաջին նորվեգացի դերասանն էր, ում դիմանկարով դրոշմանիշ պատրաստվեց (1967) ։ Ազգային թատրոնի դիմացի տարածքը նրա անունով կոչվում է «Յոհաննե Դիբվադի հրապարակ», իսկ թատրոնի հասցեն՝ «Յոհաննե Դիբվադի հրապարակ 1» ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նորվեգացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կանայք Նորվեգիայում
(4805) Աստերոպայոս
(4805) Աստերոպայոս (Asteropaios), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 13-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,218628 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,7395 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,6978 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4354,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,082674 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,01° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդներ
Մարտին Լաուրելլո
Մարտին Լաուրելլո, կրկեսի՝ հազվագյուտ անոմալիա ունեցող արտիստ։ Նա կարողանում է գլուխը շրջել 180°-ով։ Հայտնի է «բու-մարդ» մականվամբ ։
Կենսագրություն
Մարտին Էմերլինգը ծնվել է Նյուրնբերգում՝ սովորական գերմանական ընտանիքում ։ Ծնողները նկատել են, որ իրենց որդին կարողանում է գլուխը 180 աստիճանով պտտել, ընդ որում՝ առանց ցավ զգալու։ Ծնողները զարմացած էին իրենց փոքրիկից։ Բայց Մարտինը չէր կարող երկար ժամանակ շրջված պարանոցով լինել, քանի որ այդ վիճակում դժվար էր շնչել։ Երբ Մարտինը մեծացել է, սկսել է ելույթ ունենալ կրկեսում և շրջել Եվրոպայով մեկ, բայց դա չէր բավականացնում նրան, նա ուզում էր ավելի մեծ համբավ։
1907 թվականին նա տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ, չնայած Ամերիկան չէր սիրում։ Նա իրեն անվանել է Մարտին Լաուրելլո։ Աշխատել է կրկեսում՝ ցույց տալով իր մարմինը։ Լաուրելլոն չէր կարողանում նորմալ շնչել շրջված պարանոցով, բայց կարող էր խմել ու ծխել։ Շուտով նա ամուսնացել է, սակայն 1931 թվականին կինը ոստիկանությանը Մարտինի վերաբերյալ դիմում է գրել, որից հետո Մարտինին ձերբակալել են։ Մարտինի գործունեությունը հաջող էր։
Մարտին Լաուրելլոն մահացել է 1955 թվականին սրտի կաթվածից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Կրկեսի դերասաններ‏ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Սրտի կաթվածից մահացածներ
Պեմզաշենի եկեղեցի
Պեմզաշենի եկեղեցի, հայկական եկեղեցի է Հայաստանի Շիրակի մարզի Պեմզաշեն գյուղում։ Մոտակայքում գտնվում են 5-րդ դարի մի այլ հայկական բազիլիկայի տիպին պատկանող եկեղեցու ավերակները։
Կարապետ Իբրըիլյանու
Կարապետ Իբրըիլյանու (Garabet Ibrăileanu, ), ծագումով հայ ռումինական գրող, բանասեր, թարգմանիչ։
Պեմզաշենի եկեղեցի
Կատեգորիա:Շիրակի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Արթիկի շրջան Կատեգորիա:7-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կարապետ Իբրըիլյանու
Ծնվել է Ռումինիայի Տրգու Ֆրումոս ավանում, հայկական ընտանիքում։ 1890 թվականից սովորել է Յաշի համալսարանի գրականության և փիլիսոփայության բաժնում։ Համալսարանն ավարտելուց հետո միառժամանակ զբաղվել է ուսուցչությամբ, ապա ամբողջովին նվիրվել գրական-բանասիրական, թարգմանչական աշխատանքի։
Գրել է բազմաթիվ աշխատություններ ռումինական գրականության տարբեր հարցերի և առանձին գրողների մասին։ Առավել նշանակալից գործերից են՝ «Քննադատական ոգին ռումինական մշակույթում», «Գրողներ և հոսանքներ», «Մշակույթ և գրականություն», «Ռումինացի և օտար գրողներ» և այլն, որոնք լույս են տեսել 1910-30-ական թթ. և լայն հետաքրքրություն ստեղծել նրա անվան շուրջ։ Նրա ուսումնասիրությունները նպաստել են ռուսական և եվրոպական գրականության, մասնավորապես Լև Տոլստոյի, Իվան Տուրգենևի, Մաքսիմ Գորկու, Անատոլ Ֆրանսի, Էմիլ Զոլայի և այլոց երկերի ծանոթացմանը ռումինացի ընթերցողին։
Թարգմանել է Գի դը Մոպասանի «Սիրելի բարեկամը» և այլ գեղարվեստական ստեղծագործություններ։
Գրել է արձակ ստեղծագործություններ, որոնցից «Ադելա» վեպը տպագրվել է 1933 թվականին և արժանացել ռումինական մեծ մրցանակի։
Հետմահու՝ 1948 թվականին ռումինական կառավարությունը նրան շնորհել է ռումինական ակադեմիայի իսկական անդամի կոչում։
Կապված է եղել հայկական շրջանների հետ, իր խմբագրած «Ռումինական կյանք» հանդեսում հաճախ է անդրադարձել հայ արվեստի, գրականության հարցերին։
Նրա ծննդյան 100-ամյակը նշվել է համաշխարհային չափանիշով, ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի որոշմամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինագիր հայ գրողներ Կատեգորիա:Ռումինահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռումինահայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի գրականագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի խմբագիրներ Կատեգորիա:Ռումինացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Ռումինահայ պատմաբաններ
Իլյինսկոե (Կրասնոբակովսկի շրջան)
Իլյինսկոե (Ильинское), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կրասնոբակովսկի շրջանի կազմում։ Գտնվում է Վետլուգա գետի աջ ափին։
Գյուղում կան ճարտարապետական հուշարձաններ՝ Սուրբ Աստվածածնի Սուրբ Ծննդյան եկեղեցու ավերակները (1876), որում խորհրդային տարիներին դպրոց է եղել, և Եղիա եկեղեցու փայտե զանգակատունը, որը կառուցվել է 1773 թվականին ։
Բնակչությունը 1999 թվականի տվյալներով կազմել է 57 մարդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կրասնոբակովսկի շրջանի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (1801-1900)
Աստերոիդների ցանկ (1701-1800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (1901-2000)
Վիլյատոռես
Վիլյատոռես (Villatorres)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Խաեն պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բոլիշոյ Խաեն շրջանում։ Տարածքը կազմում է 72.71 կմ2։ Բնակչությունը՝ 4438 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 23 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաեն պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
1in.am
Առաջին լրատվականը կամ ավելի պարզ՝ 1in.am-ը հայկական կայք է, որի հոսթինգը Նյու Յորքում է ։ Առցանց (օնլայն) օրաթերթ է, որը պարունակում է տեղական և միջազգային նորություններ ու տեղեկատվություն, ունի ենթաբաժիններ Հայաստանի, Կովկասի, աշխարհի, մամուլի, բիզնեսի և սպորտի համար (վերջին երկուսը միայն հայերեն լեզվով)։ 1in.am-ը հասանելի է երկու լեզուներով՝ հայերեն և ռուսերեն։ 2014 թ. փետրվարի դրությամբ այն 18-րդ տեղում է հաճախելիության առումով Հայաստանում, և օրական ունենում է 54 000 այցելու ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական կայքեր Կատեգորիա:Բազմալեզու կայքեր
Խոշմաթ
Խոշմաթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում, համանուն քաղաքից 7 կմ հյուսիս-արևմուտք, Արածանիի աջ կողմի Սակրատսու վտակի ձախ ափին` լեռնալանջի վրա։ Գյուղը մտնում էր Մազրվաթ գյուղախմբի կազմի մեջ։
Գյուղի դիրքը լեռնային է, առջևը տարածվում են ընդարձակ բերրի արտեր, մշտահոս առվակներ և մարգագետիններ։
Պատմություն
Եղել է հայաբնակ մեծ ու շեն գյուղ։ 1895 թվականի ջարդերի ժամանակ գյուղը կողոպտվել և ավերվել է թուրքերի և քրդերի կողմից։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 120 տուն, իսկ 1915 թվականին ուներ 840 (105 տուն) հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ, մասամբ՝ արհեստներով։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր դպրոց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պոժարկի (գյուղ, Սերգաչսկի շրջան)
Պոժարկի (Пожарки), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սերգաչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սերգաչսկի շրջանի բնակավայրեր
Կարլ Մարքսի փողոց (Ալուշտա)
Նկարագրություն
Ալուշտա քաղաքի Կարլ Մարքսի փողոցը սկիզբ է առնում քաղաքի առափնյա փողոցից, հատում է Ապրիլի 15-ի փողոցը, երկու անգամ` Ուրիցկու փողոցը և ավարտվում Կրապիվնու նրբանցքի հետ հատումով։ Փողոցում կա համարակալված 46 շինություն։ Երկարությունը 730 մետր է։
Փողոցն անվանվել է գերմանացի փիլիսոփա, տնտեսագետ, հասարակագետ, գրող, պոետ, քաղաքական լրագրող, սոցիոլոգ և հասարակական գործիչ Կարլ Մարքսի (1818-1883) պատվին։ 1867 թվականին Համբուրգում լույս է տեսել Մարքսի գլխավոր աշխատության՝ «Կապիտալի» 1-ին հատորը (2-րդ և 3-րդ հատորները տպագրության է պատրաստել Ֆրիդրիխ Էնգելսը և հրատարակել Մարքսի մահից հետո)։ Մարքսը «Կապիտալում» վերլուծել է հասարակության տնտեսական կյանքը, հանգել «հասարակական կեցությունն է որոշում հասարակական գիտակցությունը» գաղափարին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալուշտայի փողոցներ