cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հանրային սեփականության օր
2010 թվականի հունվարի 1-ից Հանրային սեփականության օրվա կայքում տպվում են այն ստեղծագործությունների հեղինակների անունները, որոնց աշխատանքները դառնում են հանրային սեփականություն։ 2010 թվականի հունվարի 1-ից ոչ առևտրային կազմակերպություն Ազատ գիտելիքի հիմնադրամը (The Open Knowledge Foundation (OKF)) թողարկեց առցանց լրագիր «Հանրային սեփականության նկարագիր» (The Public Domain Review), որը նման ցուցակ է ներկայացնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջազգային օրեր Կատեգորիա:Հեղինակային իրավունք Կատեգորիա:Հանրային սեփականություն
Ջրաղացգետ
Ջրաղացգետ, գետակ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Մեռոնգետի աջ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Ճանճիքար լեռան արևմտյան լանջից և Ճակատեն գյուղից 2 կմ արևելք միանում մայր գետին։ Երկարությունը 3,5 կմ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Մեռոնգետ գետի վտակներ
Նուկլեինաթթու
Նուկլեինաթթու (nucleus՝ միջուկ), բարձրամոլեկուլային օրգանական միացություն, կենսապոլիմեր (պոլինուկլեոտիդ), որը կազմված է նուկլեոտիդներից։ Նուկլեինաթթուներ դեզօքսիռիբոնուկլեինաթթուն (ԴՆԹ) և ռիբոնուկլեինաթթուն (ՌՆԹ) առկա են բոլոր կենդանի օրգանիզմների բջիջներում։ Նրանք կարևորագույն դերն ունեն ժառանգական ինֆորմացիայի պահպանման, փոխանցման և իրականացման մեջ։
Պարունակվում են բոլոր օրգանիզմների բջիջներում։ Նուկլեինաթթուները հայտնաբերել է շվեյցարացի գիտնական Ֆրիդրիխ Միշերը (1868)։ Տարբերում են նուլեինաթթուների 2 գլխավոր տիպ՝ ռիբոնուկլեինաթթուներ (ՌՆԹ) և uդեզօքսիռիբոնուկլեինաթթուներ (ԴՆԹ)։ Նուկլեինաթթուների մոլեկուլները, նուկլեոտիդներից բաղկացած, երկար պոլիմերային շղթաներ են։ ՌՆԹ-ի կազմի մեջ որպես ածխաջուր մտնում է ռիբոզը, իսկ ազոտային հիմքերն են՝ ադենինը, գուանինը, ցիտոզինը և ուրացիլը, իսկ ԴՆԹ-ն կազմում են համապատասխանաբար դեզօքսիռիբոզը և ադենինը, գուանինը, ցիտոզինը, թիմինը։ Նուկլեինաթթուներում փոքր քանակությամբ հանդիպում են նաև պուրինների և պիրիմիդինների այլ ածանցյալներ՝ մինորային թթվեր։
Հետազոտման պատմություն
1847 թվականին ցլի մկաննեերի հանուկից անջատվել է մի նյութ, որը ստացել է «ինոզինային թթու» անվանումը։ Այն դարձավ առաջին հետազոտված նուկլեինաթթուն։ Հետագա տասնամյակների ընթացքում որոշվեցին նրա քիմիական կառուցվածքի մանրամասները։ 1868 թվականին շվեյցարացի քիմիկոս Ֆրիդրիխ Միշերը որոշ կենսաբանական նյութերի ուսումնասիրության ժամանակ հայտնաբերել է մինչ այդ անհայտ մի նյութ։ Այն պարունակում էր ֆոսֆոր և ուներ վառ արտահայտված թթվային հատկություններ։ Այդ նյութը անվանվեց «նուկլեին»։ Նրան վերագրվեց C29H49N9O22P3 քիմիական բանաձևը։ Վիլսոնը ուշադրություն դարձրեց «նուկլեինի» նմանությանը մինչ այդ հայտնաբերած «քրոմատինին», որը քրոմոսոմի գլխավոր բաղադրիչն է։ Առաջարկվեց մի վարկած ժառանգական ինֆորմացիայի փոխանցման մեջ «նուկլեինի» յուրահատուկ դերի մասին։
1889 թվականին Ռիխարդ Ալտմանը ներմուծեց «նուկլեինաթթու» տերմինը, ինչպես նաև մշակեց նուկլեինաթթուներ ստանալու հարմար մի մեթոդ, որը չէր պարունակում սպիտակուցային խառնուրդներ։ Ուսումնասիրելով նուկլեինաթթուների հիմնային հիդրոլիզի ժամանակ առաջացած նյութերը՝ Լևինն ու Ժակոբը անջատեցին նրանց հիմնական բաղադրիչները՝ նուկլեոտիդներն ու նուկլեոզիդները, ինչպես նաև՝ առաջարկեցին նրանց հատկությունները նկարագրող կառուցվածքային խելամիտ բանաձևեր։ 1921 թվականին Լևինը առաջ քաշեց «ԴՆԹ–ի տետրանուկլեոտիդային կառուցվածքի» մի վարկած, որը հետագայում հերքվեց։ Քիմիկոսները քննադատորեն էին մոտենում մակրոմոլեկուլների գոյությանը, որի արդյունքում էլ ԴՆԹ–ին վերագրեցին ցածր մոլեկուլային զանգվածով կառուցվածք։
1935 թվականին ֆոսֆատազ ֆերմենտի օգնությամբ Կլեյն ու Տանհաուզերը կատարեցին ԴՆԹ–ի նուրբ ֆրագմենտավորում, որի արդյունքում ստացան բյուրեղային վիճակում գտնվող, ԴՆԹ–ի կառուցվածքի մեջ մտնող 4 նուկլեոտիդները ։ Այս բացահայտումը նոր հնարավորություններ ստեղծեց այդ միացությունների կառուցվածքների որոշման համար։ 1940–ական թվականներին Ալեքսանդր Տոդի գլխավորությամբ Քեմբրիջում մի հետազոտական խումբ անցկացնում է նուկլեոտիդների և նուկլեոզիդների քիմիայի ոլորտում լայնածավալ սինթետիկ հետազոտություններ։ Այդ աշխատանքի արդյունքում որոշվեցին նուկլեոտիդների քիմիական կառուցվածքի բոլոր մանրամասները։ Այդ ոլորտում աշխատանքների համար 1957 թվականին Ալեքսանդր Տոդը ստացավ Նոբելյան մրցանակ քիմիայի բնագավառում։
Ավստրիացի կենսաքիմիկոս Էրվին Չարգաֆը հայտնաբերեց նուկլեինաթթուներում տարբեր տեսակի նուկլեոտիդների պարունակման օրինաչափությունները, որոնք հետագայում անվանվեցին Չարգաֆի կանոններ։ 1953 թվականին Վոթսոնի և Կրիկի ջանքերով որոշվեց ԴՆԹ–ի երկրորդային կառուցվածքը՝ երկշղթա պարույրը ։
Անջատման մեթոդներ
Բնական աղբյուրներից նուկլեինաթթուներ անջատելու բազմաթիվ մեթոդներ գոյություն ունեն։ Անջատման մեթոդներին առաջադրվող հիմնական նպատակներն են՝ նուկլեինաթթուներից սպիտակուցների արդյունավետ անջատումը և ստացված նյութերի ֆրագմենտացիայի նվազագույն աստիճանը։ ԴՆԹ–ի անջատման դասական մեթոդը նկարագրվել է 1952 թվականին։ Այն առանց էական փոփոխությունների կիրառվում է մինչ այսօր ։ Ուսումնասիրվող կենսաբանական նյութի բջջապատը քանդվում է տարբեր մեթոդներից որևէ մեկի օգնությամբ, իսկ հետո մշակվում են անիոնային դետերգենտի միջոցով։ Այդ դեպքում սպիտակուցները առանձնանում են որպես նստվածք, իսկ նուկլեինաթթուները մնում են ջրային լուծույթում։ ԴՆԹ–ն կարող նստվածք առաջացնել գելի տեսքով, եթե լուծույթին զգուշորեն էթանոլ ավելացնենք։ Ստացված նուկլեինաթթվի կոնցենտրացիան և սպիտակուցների առկայությունը որոշելու համար հաճախ օգտվում են «սպեկտրոֆոտոմետր» կոչվող սարքից, որն ցույց է տալիս լույսի կլանումը նուկլեինաթթուների կողմից 260 նանոմետր ալիքի երկարության դեպքում։
Ֆիզիկական հատկություններ
Նուկլեինաթթուները լավ լուծվում են ջրում, բայց գրեթե անլուծելի են օրգանական լուծիչներում։ Շատ զգայուն են ջերմաստիճանի և թթվայնութայն փոփոխությունների նկատմամբ։ Բնական աղբյուրներից անջատված բարձր մոլեկուլային զանգվածով ԴՆԹ–ները մեխանիկական ուժերի ազդեցության դեպքում կարող են ֆրագմենտավորվել։ Նաև նրանք ֆրագմենտավորվում են «նուկլեազ» կոչվող ֆերմենտների միջոցով։
Կառուցվածք
Նուկլեինաթթուների պոլիմեր մոլեկուլները կոչվում են պոլինուկլեոտիդներ։ Նուկլեոտիդները միմյանց են միանում ֆոսֆոդիեթերային կապի միջոցով։ Քանի որ նուկլեոտիդներում գոյություն ունեն միայն 2 տեսակի շաքարային օղակներ՝ ռիբոզան ու դեզօքսիռիբոզան, ապա գոյություն ունեն միայն 2 տեսակի նուկլեինաթթուներ՝ ԴՆԹ–ն և ՌՆԹ–ն։
Տես նաև
Կատեգորիա:Նուկլեինաթթուներ
Բիլլի Ջին Քինգ
Բիլլի Ջին Քինգ (Billie Jean King, ամուսնությունից առաջ՝ Մոֆիտ (Moffitt), ), ամերիկացի թենիսիստուհի։ Նա հանդես է եկել 20-րդ դարի 60-80-ական թվականներին։ Ռեկորդակիր է Ուիմբլդոնի մրցաշարի հաղթանակների քանակով։ Սպորտում կանանց և տղամարդկանց հավասարության ակտիվ մարտիկ է։
Խազեր (Սղերդի գավառ)
Խազեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում ։
Բիլլի Ջին Քինգ
Կենսագրություն
1960 թվականին մեկնարկել է ելույթները։ 1968 թվականին պաշտոնապես դարձել է պրոֆեսիոնալ։
Խազեր (Սղերդի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Բիլլի Ջին Քինգ
Կենսագրություն
Մարզուհին տասնյոթ տարեկանը չլրացած՝ գլխավորել է ԱՄՆ 60-րդ առաջնությունը կոշտ կորտերի վրա՝ Դարլեն Հարդի հետ զուգախաղում։
Խազեր (Սղերդի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բիլլի Ջին Քինգ
Կենսագրություն
1961 թվականին նա հաղթել է երեք հանդիպումներից երկուսում՝ Ուայթմանի գավաթի ազգային թիմի կազմում։ 1966 թվականին նա հաղթել է «Մեծ սաղավարտի» մենախաղի իր առաջին մրցաշարում (Ուիմբլդոն)։
1965 թվականին մարզիկն ամուսնացել է Լոուրենս Քինգի հետ և աշխարհին հայտնի դարձել այս անունով։ Ապագայում ամուսնությունը խզվել է, բայց Բիլլի Ջինը պահպանել է իր նախկին ամուսնու անունը։ 1971 թվականին նա աբորտ է արել, որի մասին նշվել է նաև ամսագրում։
Քինգը սակավաթիվ խաղացողներից է, որը տարբեր ժամանակներում հաղթել է «Մեծ սաղավարտի» բոլոր մրցաշարերում։ Ուիմբլդոնում և ԱՄՆ բաց առաջնությունում նա հաղթել է բոլոր երեք անվանակարգերում (մենախաղ, զուգախաղ և խառը)։ Նա ռեկորդակիր է Ուիմբլդոնում տարած հաղթանակների քանակով (Նավրատիլովայի հետ միասին)։ Ուիմբլդոնի բոլոր անվանակարգերում նա ունի 20 տիտղոս։
1966, 1967, 1968, 1972 թվականներին նա աշխարհի ուժեղագույն թենիսիստուհին էր և հռչակվել է տարվա խաղացող։ Իր ամբողջ գործուեության ընթացքում նա մրցում էր թենիսիստուհի Մարգարեթ Սմիթ-Քորթի հետ։
Քինգը Կանանց թենիսի ասոցիացիայի մենախաղի մրցաշարի հաղթող ամենատարեց պրոֆեսիոնալ խաղացողն է։ 1983 թվականին՝ 39 տարեկանում, հաղթել է Բիրմինգհեմի մրցաշարում։
1983 թվականին նա ավարտել է իր ելույթները։ 1987 թվականին ընդունվել է Թենիսի փառքի միջազգային սրահ։
1990 թվականին Քինգը ներառվել է 20-րդ դարի 100 ամենաազդեցիկ ամերիկացիների ցանկում։ 2009 թվականին պարգևատրվել է « Ազատության նախագահական մեդալով »՝ ԱՄՆ-ի քաղաքացիական բարձրագույն պատվով ։
Իր գործունեության գագաթնակետին, լինելով աշխարհի ուժեղագույն թենիսիստուհին, Քինգը կարողացել է հասնել կանանց թենիսի ինքնավարությանն ու անկախությանը և իր պարգևավճարները մոտեցնել տղամարդկանց։ 1971 թվականին նա դարձել է առաջին կին թենիսիստուհին, որը մեկ տարվա ընթացքում վաստակել է $ 100,000:
Ֆեդերացիայի գավաթում նա ԱՄՆ թիմի ավագն էր։ Ներկայումս «Համաշխարհային թենիսի թիմ» պրոֆեսիոնալ թենիսի լիգայի համասեփականատերն ու նախագահն է ։
Անձնական կյանք
Բիլլի Ջին Քինգը բացահայտ հայտարարել է իր համասեռամոլության մասին ։ Երկար տարիներ նա ապրում է իր գործընկեր Իլանա Քլոսի հետ Չիկագոյում։ Նրանք բնակարան ունեն նաև Նյու Յորքում։
Հասարակական գործունեություն
Քինգն ակտիվորեն պայքարել է թենիսում կանանց և տղամարդկանց հավասարության համար։ Նրա նախաձեռնությամբ ստեղծվել է Կանանց թենիսի համաշխարհային ասոցիացիան (WTA)՝ իր օրացույցով և մրցանակային գումարներով, ոչ պակաս, քան տղամարդկանց թենիսում։ Վարկանիշի գնահատման համակարգը հաստատված է։ Փորձելով ամրապնդել կանանց հավասար իրավունքները սպորտում՝ 1973 թվականին Քինգը, հետևելով Մարգարեթ Քորթի պարտությանը, ցուցահանդեսային հանդիպում է անցկացրել աշխարհի նախկին առաջին ռակետ 55-ամյա Բոբի Ռիգզի հետ, որը վիրավորական էր արտահայտվել կանանց թենիսի մակարդակի վերաբերյալ։ Հանդիպումը, որի հաղթողը ստացել է $ 100,000, նշանակվել է Հյուսթոնի «Աստրոդոմ» սպորտային պալատում։ Խաղը հեռարձակվել է ուղիղ եթերով, դիտել են միլիոնավոր հեռուստադիտողներ ամբողջ Ամերիկայում։ Քինգը հաղթանակ է տարել՝ 6-4, 6-3, 6-3 հաշվով։ Այդ պահից, ըստ շատ փորձագետների, թենիսը դարձել է հանդիսատեսի շրջանում ամենատարածված սպորտաձևերից մեկը՝ համարյա ազգային դավանանք Միացյալ Նահանգներում, ինչը բնորոշ էր Ավստրալիային հիսունական թվականներին ։
Կարիերային սկիզբ
1958 թվականին Մոֆֆիտը իր տարիքային խմբում հաղթել է Հարավային Կալիֆորնիայի առաջնությունում։ Տարածաշրջանային թենիսի ամենաազդեցիկ դեմքերից մեկը՝ Պերի Տ․ Ջոնսը, հրաժարվել է ֆինանսավորել նրա մասնակցությունը Օհայոյում կայանալիք ԱՄՆ-ի մինչև 15 տարեկան աղջիկների առաջնությանը, սակայն կազմակերպված դրամահավաքի շնորհիվ Մոֆֆիտտն ու նրա մայրը մասնակցել են մրցաշարին։ Առաջնությունն անցկացվել է արհեստական ​​խոտածածկով Har-Tru թենիսահարթակում, որին Կալիֆորնիայի բետոնե թենիսահարթակներում խաղալ սովորած աղջիկը նախկինում ծանոթ չէր։ Արդյունքում նա պարտվել է քառորդ եզրափակչում մենախաղում, սակայն ակումբի ընկերուհու՝ Կետի Շաբոյի հետ միասին կարողացել են զուգախաղում դուրս գալ եզրափակիչ։
1959 թվականին Մոֆֆիտն ընդգրկվել է ԱՄՆ ազգային հավաքականի կազմում՝ մասնակցելու Ուայթմենի գավաթի երիտասարդական առաջնությանը՝ ամենամյա ավանդական մրցախաղ ամերիկյան և բրիտանական կանանց հավաքականների միջև։ Նա այդ հանդիպումներին մասնակցել է երկու անգամ՝ 1959 և 1960 թվականներին։ Նախապատրաստվելով 1959 թվականի հանդիպմանը՝ ԱՄՆ-ի երիտասարդական թիմը, որը հիմնականում կազմված էր Կալիֆորնիայի թենիսի մարզուհիներից, շրջագայություններ է կատարել արևելյան նահանգներում։ Շրջագայության ընթացքում Մոֆֆիտը ծանոթացել է Նյու Ջերսիից սիրողական մարզիչ Ֆրենկ Բրենանին։ Բրենանը, նկատելով 15-ամյա թենիսիստուհու ներուժը, կանխատեսել է, որ նա կարող է դառնալ աշխարհի լավագույն թենիսիստուհիներից մեկը և հետագայում սկսել է մարզել Մոֆֆիտտին երկրի արևելք կատարած շրջագայությունների ժամանակ, ինչպես նաև ուղեկցել է նրան որոշ մրցաշարերի ընթացքում։ Շրջագայության ընթացքում Մոֆֆիտտն առաջին անգամ մասնակցել է նաև ԱՄՆ-ի առաջնությանը` պարտվելով աղջիկների մրցաշարի արդեն առաջին խաղաշրջանում, չնայած այն բանին, որ նա սեթերում 1-0 հաշվով հաղթել է, իսկ երկրորդ սեթում մատչբոլ է ունեցել։ 1960 թվականին նա արդեն հասել է աղջիկների (մինչև 18 տարեկան) ԱՄՆ առաջնության եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է Կարեն Հանտզեին (հետագայում՝ Սասման) ։
Դրանից հետո Բիլի Ջինը որոշ ժամանակ պարապել է 1930-ականների չեմպիոն Էլիս Մարբլի մոտ, ծնողները հանգստյան օրերին աղջկան տարել են մարզումների, տնից 40 մղոն հեռավորության վրա (Լոս Անջելեսի Տարզան արվարձան)։ Մարբլը, որն իր խաղային կարիերայի ընթացքում serve-and-volley ոճի երկրպագու էր, օգնել է ամրապնդել իր սանի հակվածությունը հարձակողական թենիսի նկատմամբ։ Այդ համագործակցությունը, սակայն, ավարտվել է ընդմիջումով, երբ աղջիկը մի քանի անգամ կասկածի տակ է դրել մարզիչի հեղինակությունը։ Հնարավոր է Մարբլի վրա ազդել են նաև Մոֆֆիտտի հայտարարությունները, որ նա մտադիր է դառնալ աշխարհի լավագույն թենիսիստուհին, այսինքն նա ակնարկել է, որ մտադիր է գերազանցել իր մարզիչին։ Ինչպես Մարբլը, այնպես էլ հանրահայտ թենիսի չեմպիոնուհի Մորին Քոնելին նկատել են Մոֆֆիտի չափազանց մեծամտությունը և կանխատեսել են, որ դա կարող է խանգարել նրա սպորտային կարիերային։
Հաջողությունները սիրողական թենիսում
1961 թվականին՝ դպրոցում սովորելու իր ավարտական ​​տարում, Մոֆֆիտը զբաղեցրել է չորրորդ տեղը USLTA-ի ներքին վարկանիշային աղյուսակում և՛ մենախաղում, և՛ զուգախաղում։ Դա թույլ է տվել նրան մասնակցելու Ուիմբլդոնի մրցաշարի գլխավոր խաղարկությանը` աղջիկների պայքարում հանդես գալու փոխարեն։ Ամերիկուհին առաջին շրջանի մենախաղերում պարտվել է Յոլա Ռամիրեսին երեք սեթում։ Սակայն, զուգախաղում, որտեղ նրա հետ խաղում էր Կարեն Հանտզեն, Մոֆֆիտտը նվաճել է չեմպիոնական տիտղոսը։ Եզրափակիչում ամերիկուհիները հաղթել են Ավստրալիայի առաջնության հաղթող ավստրալացի Ջենիս Լեհեն-Մարգարետ Սմիթ զույգին։ 18-ամյա Հանտզեն և Մոֆֆիտտը դարձել են Ուիմբլդոնի մրցաշարի պատմության մեջ հաղթած ամենաերիտասարդ զույգը։ Միացյալ Նահանգներ վերադառնալուց հետո Մոֆֆիտտի լուսանկարը հայտնվել է Sports Illustrated ամսագրի «Դեմքեր ամբոխի մեջ» հատուկ համարում։ Նույն թվականին նա ընդգրկվել է ԱՄՆ-ի Ուայթմանի գավաթի մեծահասակների հավաքականում։ ԱՄՆ-ի առաջին համար Դարլին Հարդի և Նենսի Ռիչիի բացակայության պայմաններում առաջատարները բրիտանացիներն են եղել, այդ թվում՝ Ուիմբլդոնի հաղթող Անժելա Մորտիմերը և Ֆրանսիայի չեմպիոն Անն Հեյդոնը։ Սակայն ամերիկյան հավաքականը, որին մասնակցել են մինչև 19 տարեկան երեք թենիսիստուհիներ, համալրել է 43-ամյա Մարգարեթ Օսբորնը, ջախջախել մրցակիցներին՝ հաղթելով բոլոր առաջին չորս հանդիպումներում։ Հետագայում Մոֆիտը հանդես է եկել ԱՄՆ-ի հավաքականում Ուայթմենի գավաթի խաղարկությունում ամեն տարի մինչև 1967 թվականը, կրկին վերադառնալով նրա կազմ 1970 թվականին։ Ամերիկուհիները այդ ժամանակահատվածում ամեն տարի նվաճել են գավաթը ։
Լոս Անջելեսի պետական ​​քոլեջ ընդունվելուց հետո Մոֆֆիտը մարզվել է Կեմերոն (Սկոտի) Դիդսի և Ջոան Ջոնսոնի մոտ։ Դիդսը և Ջոնսոնը համատեղ մարզումներ են անցկացրել բուհի տղամարդկանց և կանանց թիմերի համար, ինչը նպաստել է դասընթացի բոլոր մասնակիցների զարգացմանը։ Քոլեջի կանանց թիմը, որտեղ խաղում էր նաև Քերոլ Քոլդուելը, համարվել է ամենաուժեղը երկրում։ Սակայն, ըստ Քինգի հուշերի, նա դժվարանում էր համատեղել իր ուսումը հանդիպումների հետ (միաժամանակ աշխատելով երկու տեղում՝ իր ուսման ծախսերը հոգալու համար), ինչի արդյունքում նրա ցուցանիշները երկու դեպքում էլ հեռու էին լավագույնը լինելուց։ Այնուամենայնիվ, 1962 թվականի ամռանը նա դեռ համարվել է ԱՄՆ-ի 3-րդ թենիսիստուհին և նորից վերադարձել Ուիմբլդոն։ Այդտեղ, մեկնարկային խաղում, վիճակահանությամբ նա պետք է խաղար 19-ամյա Մարգարետ Սմիթի հետ, ով մրցաշրջանի սկզբից արդեն հաղթել էր Ավստրալիայի և Ֆրանսիայի առաջնություններում և համարվում էր «Մեծ սաղավարտի» հաղթողի հավակնորդ։ Ամերիկուհին որոշել է նպատակաուղղված խաղալ ավստրալացու դեմ բաց գնդաթիի տակ, որի հարվածը Սմիթի մոտ ավելի քիչ կայուն է եղել։ Նա առաջին սեթում պարտվել է 1:6 հաշվով, բայց երկրորդում հաղթել 6:3 հաշվով, երրորդում՝ պարտվել 3:5 հաշվով, երկու անգամ գեյմ վերցրել մրցակցի մատուցման վրա և տարել սենսացիոն հաղթանակ առաջին անգամ Ուիմբլդոնի պատմության մեջ՝ մրցաշարում առաջին համարի տակ հանդես եկող մասնակցի նկատմամբ։ Մոֆիտն անցել է ևս երկու շրջափուլ, մինչև քառորդ եզրափակչում պարտվել է հյուրընկալող Էնն Հեյդոնին։ Ի վերջո չեմպիոն է դարձել Կարեն Հունտզե-Սասման Մոֆֆիտտ զույգը, երկրորդ անգամ անընդմեջ հաղթելով կանանց զուգախաղերում։ Դրանից հետո Մոֆֆիտտը դուրս է մնացել պայքարից ԱՄՆ-ի առաջնության առաջին ռաունդում՝ հաղթելով առաջին սեթում, բայց հետո վատառողջության պատճառով չի շարունակել հանդիպումը ։
1963 թվականի ամռանը Մոֆֆիտտը ԱՄՆ-ի հավաքականի կազմում մասնակցել է պատմության մեջ առաջին Ֆեդերացիայի գավաթի խաղարկությանը։ Ամերիկաուհիները նվաճել են այդ գավաթը՝ եզրափակիչում հաղթելով Ավստրալիայի հավաքականին։ Այդ խաղում Մոֆիտը միայն զուգախաղում հանդիպել է Մարգարետ Սմիթի հետ, որը հաղթել է Դարլին Հարդի հետ՝ ապահովելով իր թիմի հաղթանակը։ Ֆեդերացիայի գավաթից հետո, Մոֆֆիտտը, ինչպես և նախորդ տարի, դուրս է եկել Ուիմբլդոնի մենախաղերի եզրափակիչ՝ հաղթելով երեք մրցակիցների, այդ թվում՝ բրազիլուհիներ Մարիա Բուենոյին և Էն Հեյդոն-Ջոնսին, բայց վճռորոշ մրցախաղում պարտվել Սմիթին ։ ԱՄՆ-ի առաջնությունում նա այս անգամ հասել է 4-րդ շրջան, որտեղ նրան հաղթել է բրիտանուհի Դեյդրա Կատտը։
1963 թվականի հոկտեմբերին Մոֆֆիտտը ավտովթարի է ենթարկվել։ Նրա մեքենան ջախջախվել է, բայց ինքը ստացել է համեմատաբար թեթև վնասվածքներ, թեև հետագայում ստիպված է եղել ծնկի մի քանի վիրահատություններ կատարել իր կարիերայի ընթացքում։ Մոֆֆիտտը հունվարին վերադարձել է կանոնավոր մարզումների, բայց նախորդ տարվանից ոչ մի առաջընթաց չի գրանցել և Ուիմբլդոնի կիսաեզրափակչում պարտվել է Սմիթին և ԱՄՆ-ի առաջնության քառորդ եզրափակիչում՝ Նենսի Ռիչիին։ 1964 թվականի աշնանը նրա հետ կապ է հաստատել ավստրալացի գործարար Բոբ Միտչելը, ով հովանավորել է Սմիթին և աշխարհի առաջատար սիրողական թենիսիստ Ռոյ Էմերսոնին։ Միտչելն առաջարկել է ամերիկուհուն վճարել Ավստրալիա մեկնելու և աշխարհի լավագույն մարզիչներից մեկի՝ Մերվին Ռոուզի ղեկավարությամբ մարզվելու համար։ Ավստրալիայում Մոֆիթը մարզվել է տեղի բոլոր լավագույն թենիսիստների՝ Սմիթի, Էմերսոնի, Լեսլի Տերների, Ռոբին Աբբուրնի, Օուեն Դևիդսոնի, Ռոդ Լևերի, Կեն Ռոզուոլի և Ջոն Նյուքոմբի հետ։ Մարզումների զգալի մասը ֆիզիկական նախապատրաստումն է եղել, ինչի արդյունքում ամերիկուհին 4 ամսում կորցրել է 14 ֆունտ (6 կգ) ավելորդ քաշ։ Ռոուզը ստիպել է երիտասարդ թենիսիստուհուն կրճատել հարվածելիս թափ վերցնելը, մատուցելիս և բաց գնդաթիով հարվածելիս վերափոխել բռնակը և ապահովել ավելի ճշգրիտ խաղ։ Ավստրալացի մարզիչը Մոֆիթին սովորեցրել է ավելի ուշադիր վերլուծել մրցակիցների խաղը։
Դեռ Ավստրալիայում Մոֆֆիտտը Քերոլ Քալդուելի հետ միասին (այդ ժամանակ նա հանդես է եկել կրկնակի ազգանունով՝ Քալդուել Գրեբներ), 1965 թվականի սկզբին հասել էՖեդերացիայի գավաթի եզրափակիչ, բայց այնտեղ ամերիկուհիները պարտվել են դաշտի տերերին, իսկ Մոֆֆիտտը պարտվել է Սմիթի հետ անհատական հանդիպմանը։ Դրանից հետո նրանք կրկին հանդիպել են Ավստրալիայի առաջնության կիսաեզրափակչում և Սմիթը կրկին ցույց է տվել, որ ավելի ուժեղ է։ Սմիթն ու Մոֆֆիտտը կրկին հանդիպել են աշնանը ԱՄՆ-ի առաջնության եզրափակիչում, որտեղ ավստրալացին կրկին հաղթել է։ Ինչպես նախորդ հանդիպումներում, նա ոչ մի սեթ չի տվել Մոֆիթին, թեև ամերիկուհին երկուսում էլ հաղթում է 5։3 հաշվով։ Այդ պարտությունների միջև ընկած ժամանակահատվածում Մոֆֆիտտը Ուիմբլդոնի մրցաշարի կիսաեզրափակչում դարձյալ պարտվել է Մարիա Բուենոյին, բայց բրազիլուհու հետ միասին նվաճել է զուգախաղի ևս մեկ տիտղոս։ Մրցաշրջանի վերջում նա առաջին անգամ զբաղեցրել է առաջին տեղը USLTA-ի ներքին վարկանիշային աղյուսակում՝ այն կիսելով Նենսի Ռիչիի հետ։
1965 թվականի աշնանը Բիլլի Ջինն ամուսնացել է և հետագայում հանդես եկել Քինգ ազգանունով։ Հարսանիքից և հաջորդ ուսումնական տարվա սկզբից անմիջապես հետո նա հրավեր է ստացել մասնակցելու Հարավային Աֆրիկայում կայանալիք մրցաշարին։ Հրավիրող կողմը հոգացել է ճանապարհորդության և բնակության ծախսերը և որպես բոնուս առաջարկել է ավելի քան 1000 դոլար, ինչը շատ ավելի մեծ գումար է, քան 14-28 դոլար օրավարձը, որը USLTA-ն վճարել է իր խաղացողներին։ Թեև այդ ժամանակ համաշխարհային սպորտային հանրությունն արդեն քայլեր է ձեռնարկել Հարավային Աֆրիկան ​​մեկուսացնելու համար, բայց թենիսը չի տուժել և նույնիսկ սևամորթ Արթուր Էշը մեկնել է այնտեղ մրցաշարերի։ Քինգը նույն կերպ է վարվել և չորս տարվա ընթացքում առաջին անգամ հաղթել է Սմիթին (6:3, 6:2)։
1966 թվականի մայիսին Քինգը ԱՄՆ թիմի հետ նվաճել է Իտալիայի Ֆեդերացիայի գավաթը՝ մրցաշարի ընթացքում անհատական հանդիպումներում հաղթելով Ֆրանսուազա Դյուրին և Էնն Հեյդոն-Ջոնսին։ ԱՄՆ-ում մի քանի մրցաշարերի մասնակցելուց հետո նա մեկնել է Անգլիա՝ մասնակցելով Ուայթմենի գավաթին (որտեղ նա կրկին հաղթեց Ջոնսին) և Ուիմբլդոնի մրցաշարին։ Ուիմբլդոնում նա առաջին անգամ հանդես է եկել զուգախաղում 17-ամյա Ռոզմարի Կասալսի հետ՝ իր ապագա մշտական ​​զուգընկերոջ հետ, և պարտվել քառորդ եզրափակիչում։ Մենախաղում Քինգն ու Սմիթը, որոնք ըստ դասակագման զբաղեցրել են 4-րդ և 1-ին տեղերը, հանդիպել են կիսաեզրափակչում։ Ամերիկուհին այդ մրցախաղում ակտիվորեն մոմեր է օգտագործել՝ մրցակցին թույլ չտալով ցանց դուրս գալ, գերազանց խաղացել փակ գնդաթիով՝ ի վերջո հաղթելով երկու սեթում։ Եզրափակչում նա հանդիպել է Բուենոյի հետ։ Չնայած այդ մրցախաղը շարունակվել է բոլոր երեք սեթերում, Քինգի ամենաարդյունավետ զենքը ավելի քիչ շարժունակ հակառակորդի դեմ մոմերն են եղել և փակ գնդաթիով խաղը։ Նա հաղթել է վերջին սեթը 6-1 հաշվով՝ նվաճելով իր առաջին տիտղոսը Մեծ Սաղավարտի մենախաղերում։ ԱՄՆ-ի առաջնությունում Քինգը հանդես է եկել 1-ին համարի ներքո, բայց նյարդային խանգարման պատճառով երկրորդ շրջանի խաղում նա պարտվել է ավստրալացի Քերի Մելվիլին։
1966 թվականի արդյունքներով Քինգը զբաղեցրել է առաջին տեղը աշխարհի ուժեղագույն թենիսիստների վարկանիշում, որը ամեն տարի կազմվում է Daily Telegraph թերթի կողմից ։ Միևնույն ժամանակ, Մարգարետ Սմիթը, հայտարարել է, որ կորցրել է մրցակցային թենիսի նկատմամբ հետաքրքրությունը, դուրս է եկել մրցաշարից և Պերտում նորաձևության խանութ բացել։ Ավելի ուշ նույն թվականին նա ամուսնացել է տեղացի գործարար Բարրի Կորտի հետ։
Հաջորդ տարի Քինգը նվաճել է Ուիմբլդոնի երկրորդ տիտղոսn անընդմեջ՝ ամբողջ մրցաշարի ընթացքում ոչ մի սեթ չզիջելով իր մրցակիցներին, իսկ հետո առաջին անգամ հաղթել է ԱՄՆ-ի առաջնությունում։ Երկու դեպքում էլ՝ եզրափակիչում, նա հաղթել է Հեյդոն Ջոնսին ։ Ուիմբլդոնի մրցաշարում և ԱՄՆ-ի բաց առաջնությունում այդ տարի ամերիկուհին դարձել է բացարձակ չեմպիոն՝ նվաճելով նաև կանանց զուգախաղի տիտղոսներ Ռոզմարի Կազալի հետ և խառը զուգախաղերում՝ Օուեն Դևիդսոնի հետ (Ուիմբլդոնում նա և Կազալը սահմանել են կանանց զուգախաղի եզրափակիչների ռեկորդ՝ հաղթելով 9:11 6:4 6:2 հաշվով ։ Նրա հաշվին ԱՄՆ-ի հավքականի հետ հաղթանակներ են գրանցվել նաև Ֆեդերացիայի գավաթի և Ուայթմանի գավաթի մրցաշարերում։ Նա համարվել է նաև Ջեյմս Սալիվանի մրցանակի հավակնորդ, որը ամենամյա մրցանակ է ԱՄՆ-ի լավագույն սիրողական մարզիկների համար։ 1968 թվականի սկիզբը ամերիկացու համար նշանավորվել է երրորդ անընդմեջ հաղթանակով Մեծ սաղավարտի մրցաշարում՝ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում։ Եզրափակչում նա հաղթեց իր վերջին տարիների գլխավոր մրցակցուհուն, մեծ թենիս վերադարձած Մարգարետ Սմիթին, որն այժմ հանդես է գալիս Կորտ անունով։
Բաց դարաշրջանի առաջին տարիներ
Միաժամանակ չափազանց բացասաբար է ընկալվել թենիսիստների անցումը պրոֆեսիոնալներին, քանի որ USLTA-ն և մի շարք այլ թենիսի կազմակերպություններ ձգտել են պահպանել թենիսի՝ որպես զուտ «ջենտլմենական» խաղի իմիջը։ Չնայած նրանց դատապարտմանը, Ջեք Քրեյմերի պրոֆեսիոնալ թենիսի մրցաշարերի ժանանակ պարբերաբար իրենց կողմն են գրավել լավագույն սիրողական թենիսիստներին՝ առաջարկելով նրանց զգալի գումարների պայմանագրեր։ Անձնակազմի մշտական ​​արտահոսքի արդյունքն է դարձել նախ Լաուն թենիսի և կրոկետի համաանգլիական ակումբի (Ուիմբլդոնի մրցաշարի կազմակերպիչ), այնուհետև Լաուն թենիսի միջազգային ֆեդերացիայի (ILTF) որոշումը 1968 թվականից միաժամանակ անցկացնել սիրողականների և պրոֆեսիոնալների թենիսի մրցումներ։ Այդ պահից էլ սկսվել է թենիսի բաց դարաշրջանը։
Բաց դարաշրջանի գալուստով Քինգին հնարավորություն է ընձեռվել միանալ նորաստեղծ պրոֆեսիոնալ թենիսի ազգային լիգային։ Նրա հետ կնքվել է 80000 դոլար գումարով երկամյա պայմանագիր։ Լիգայի մրցաշարում ընդգրկված մյուս կանանց թվում են եղել Էնն Հեյդոն-Ջոնսը, Ֆրանսուազա Դյուրը և Ռոզմարի Կասալսը։ Սակայն լիգան սնանկացել է մինչև առաջին մրցաշրջանի ավարտը՝ մրցակցային պայքարում պարտվելով ավելի լավ ֆինանսավորվող World Championship Tennis ասոցիացիային։ Վերջինս զուտ տղամարդկանց կազմակերպություն էր և այնտեղ պրոֆեսիոնալ կանանց համար տեղ չկար։
Քինգը համատեղել է իր մրցելույթները թենիսի ազգային լիգայում 1968 թվականին սովորական մրցաշարերում հանդես գալու հետ, որոնք բաց էին ինչպես սիրողական, այնպես էլ պրոֆեսիոնալ թենիսիստների համար։ Մրցաշարերերի լարված գրաֆիկը սկսել է բացասաբար անդրադառնալ նրա առողջության վրա, ծնկների հետ կապված սովորական խնդիրներին ավելացել է սթրեսից առաջացած ասթման։ Ֆրանսիայի առաջին բաց առաջնությունում նա քառորդ եզրափակչում հաղթել է Մարիա Բուենոյին և կիսաեզրափակչի սեթերում հաղթել Նենսի Ռիչիին 1-0 հաշվով, բայց նա հիանալի է անցկացրել հաջորդ երկու սեթերը և հասել հաղթանակի, այնուհետև եզրափակչում հաղթել էնն Հեյդոն-Ջոնսին։ Այսպիսով, Քինգին չի հաջողվել դառնալ «Մեծ սաղավարտի» բոլոր չորս մրցաշարերի միաժամանակյա տիտղոսակիր։ Հետո, սակայն, նա կրկին առավելություն է ունեցել Ուիմբլդոնում՝ եզրափակչում 9:7, 7:5 հաշվով հաղթելով Ջուդի Թեգարտին։ Քինգը դարձել է առաջին թենիսիստուհին Մորին Քոնելիից հետո, ով երեք տարի անընդմեջ հաղթել է Ուիմբլդոնի մենախաղի մրցաշարում։ ԱՄՆ-ի բաց առաջնությունում նա հասել է եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է բրիտանացի Վիրջինիա Ուեյդին, բայց երրորդ անգամ անընդմեջ պահպանեց առաջին տեղը ամենամյա վարկանիշային աղյուսակում ։
Բացի պրոֆեսիոնալ և ավանդական մրցաշարերին մասնակցելուց, Քինգն ամուսնու հետ ինքնուրույն կազմակերպել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ մրցաշարը։ Օքլենդում անցկացված մրցաշարին թենիսի ազգային լիգայից մասնակցել են չորս տղամարդ և չորս կին, և նույնքան մասնակից էլ հատուկ հրավիրվել են «դրսից»։ Կին մասնակիցների թվում է եղել 40-ամյա Ալթեա Գիբսոնը՝ «Մեծ սաղավարտի» առաջին սևամորթ հաղթողը, ով երկար տարիներ չի մասնակցել պաշտոնական մրցաշարերի։ Լարի Քինգը մրցաշարի կազմակերպման համար ներդրել է 5000 դոլար իր սեփական միջոցներից՝ ամբողջ ընտանիքի խնայողությունները և մրցաշարի արդյունքներով ստացել մոտ հինգ հազար դոլար եկամուտ։
ԱՄՆ-ի բաց առաջնության եզրափակիչում Ուեյդից կրած պարտության պահին Քինգի ձախ ծնկի հետ կապված խնդիրներն այնքան են սրվել, որ նա ստիպված է եղել վիրահատվել մրցաշարից անմիջապես հետո։ Սակայն մեկ ամսվա ընթացքում նա վերսկսել է մարզումները և հաջորդ տարի բավական լավ մարզավիճակում է գտնվել Ավստրալիայի բաց առաջնությանը մասնակցելու համար։ Չնայած այն հանգամանքին, որ նա մնացել է աշխարհի ուժեղագույն թենիսիստուհիներից մեկը, այդ տարի Մեծ սաղավարտի մրցաշարերի մենախաղում նոր մրցանակներ չի ստացել։ Ավստրալիայի բաց առաջնության եզրափակիչում ամերիկուհին 6:4, 6:1 հաշվով հաղթել է Մարգարետ Կորտին։ Ֆրանսիայի բաց առաջնության քառորդ եզրափակչում նա երկու սեթերում հաղթել է Լեսլի Թերներ-Բոուրին, ով այդ ժամանակ արդեն երկու անգամ հաղթել է այդ մրցաշարում։ Դրանից հետո Քինգը Ուիմբլդոնի մրցաշարի եզրափակիչում պարտվել է Հեյդոն-Ջոնսին, իսկ ԱՄՆ բաց առաջնության քառորդ եզրափակչում՝ Նենսի Ռիչիին, որն իր հերթին եզրափակչում պարտվել է Կորտին ։
1970 թվականի Ուիմբլդոնի եզրափակչում Քինգը հանդիպել է Կորտին, ով մինչ այդ հաղթել էր Ավստրալիայի և Ֆրանսիայի բաց առաջնություններում և հասել «Մեծ սաղավարտի» ամենամյա մրցաշարում հաղթելու կես ճանապարհին։ Մինչև այդ պահը նրանք մի քանի անգամ հանդիպել են ավելի ցածր կարգի մրցաշարերում՝ Դալլասում, Ֆիլադելֆիայում և Դուրբանում հաղթել էր Կորտը, իսկ Սիդնեյում՝ Քինգը։ Առաջին սեթում ամերիկուհին երեք անգամ վերցրել է մրցակցի մատուցումը, դրանից հետո ամեն անգամ տալով սեփականը, ինչի արդյունքում Կորտն այն շահել է 14։12 հաշվով։ Երկրորդ սեթի սկզբում մրցակիցները փոխանակեցին կորցրած գեյմերը իրենց մատուցմամբ, իսկ հետո երկար ժամանակ հերթով վերցրել են գեյմերը, մինչև որ Կորտը հաղթել է սեթը, իսկ վեցերորդ մատչբոլում հաղթել մրցամարտը՝ 11:9 հաշվով։ Այդ հանդիպումը, որը բաղկացած էր 46 գեյմից և տևել է 2 ժամ 27 րոպե, ամենաերկարն է եղել Ուիմբլդոնի կանանց մրցաշարերի պատմության մեջ, և դրա առաջին սեթը ռեկորդ էր եզրափակիչներում խաղերի քանակով թե՛ կանանց, թե՛ տղամարդկանց մրցաշարերում ։ Դրանից անմիջապես հետո Քինգը կրկին ենթարկվել է ծնկի վիրահատության (այս անգամ՝ աջ կողմի), իսկ ԱՄՆ-ի  բաց առաջնությունում Կորտը հաղթել է Ռոզմարի Կասալսին եզրափակիչում երեք սեթում՝ դառնալով պատմության մեջ երկրորդ կինը, ով հաղթել է Մեծ Սաղավարտի մրցաշար մենախաղում ։
Կանանց պրոֆեսիոնալ մրցաշար, «Սեռերի ճակատամարտ» և Համաշխարհային թիմային թենիս
Թեև 1960-ականների վերջում տղամարդկանց պրոֆեսիոնալ թենիսն արդեն սովորական երևույթ էր դարձել, կանանց մոտ իրավիճակն այլ էր։ Թենիսի մրցաշարերում կանանց հոնորարները չէին կարող համեմատվել տղամարդկանց հետ և շատ խոշոր մրցաշարերում կանայք մասնակցում ընդհանրապես չէին մասնակցում։ Կանանց պրոֆեսիոնալ թենիսի գաղափարը խորթ էր ինչպես WCT ղեկավարությանը, այնպես էլ նոր կազմակերպություններ ստեղծողներին՝ Խաղացողների միջազգային ասոցիացիային (1969) և Պրոֆեսիոնալ թենիսիստների ասոցիացիային (1972)։ Այդ ժամանակ Քինգն իրեն դրսևորեց որպես հետևողական մարտիկ՝ պայքարելով կին թենիսիստուհիների մրցելույթների արժանապատիվ վարձատրության համար։ 1970 թվականին նա դարձավ այն մի քանի մարզուհիներից մեկը, ովքեր, ի նշան ցածր հոնորարի դեմ բողոքի, հիմնեցին թենիսի առանձին պրոֆեսիոնալ մրցաշար։ Այն հովանավորվում էր ծխախոտի արտադրությամբ զբաղվող Philip Morris ընկերության կողմից և երկար ժամանակ հայտնի էր որպես Virginia Slims մրցաշար։ Նորաստեղծ Virginia Slims-ի  առաջին մրցաշարը տեղի ունեցավ Հյուստոնում 1970 թվականի սեպտեմբերի վերջին, Pacific Southwest Championships առաջնությանը զուգահեռ, որի կազմակերպիչ Ջեկ Կրամերը կին մասնակիցներին առաջարկել էր գրեթե տասն անգամ ավելի պակաս մրցանակային գումար, քան տղամարդկանց։ Քինգը, որը թենիսիստուհիների դեմարշի հիմնական շարժիչ ուժն էր, դեռ չէր վերականգնվել վիրահատությունից և պարտվել էր առաջին շրջանում, բայց մրցաշարն ինքնին ֆինանսապես հաջող էր ստացվել։
Թենիսիստների անկախ դիրքորոշումը, որը ստացել է «Օրիգինալ ինյակ» (Original 9) մականունը, զայրացրել էր USLTA-ին, որը որակազրկել էր Virginia Slims մրցաշարի մասնակիցներին և արգելել նրանց հանդես գալ ԱՄՆ-ի հավաքականում, Ֆեդերացիայի գավաթում  և Ուայթմենի գավաթում։ Պրոֆեսիոնալ մրցաշարի հիմնադիրների նկատմամբ կիրառված պատժամիջոցները ստիպեցին բազմաթիվ առաջատար թենիսիստների, այդ թվում՝ Մարգարետ Կորտին և Վիրջինիա Ուեյդին, ինչպես նաև երիտասարդ Իվոն Գուլագոնգին և Քրիս Էվերթին, հրաժարվել դրան մասնակցելուց և շարունակել խաղալ ավանդական մրցաշարերում՝ USLTA-ի հովանու ներքո։
Այնուամենայնիվ, Virginia Slims մրցաշարը գրավեց բավականաչափ խաղացողներ և հանդիսատես, որպեսզի դառնա ֆինանսապես հաջողակ՝ 1971 թվականին մրցաշարերի ընդհանուր մրցանակային գումարը հասել էր 310 հազար դոլարի, իսկ 1973 թվականին՝ 750 հազարի։ Քինգը հաղթել էր 1971 թվականի առաջին հինգ մրցաշարերում, և ընդամենը մեկ տարում նա հաղթել էր 31 մրցաշարերից 17-ում, նրա մասնակցությամբ մրցաշարերի հաղթանակների և պարտությունների հարաբերակցությունը կազմել էր 112-13 (ևս 22 տիտղոս նվաճել էր զուգախաղերում)։ Մրցաշրջանի վերջում նա դարձավ առաջին կին թենիսիստուհին, ով մեկ տարվա ընթացքում շահել էր ավելի քան 100,000 դոլար ։ Մեծ սաղավարտի մրցաշարերում նա դեռևս զիջում էր Ավստրալիայի իր մրցակիցներին. և՛ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, և՛ Ուիմբլդոնի մրցաշարում Մարգարեթ Քորթը և նրա հայրենակից Իվոն Գուլագոնգը (ով Ուիմբլդոնի կիսաեզրափակչում հաղթել էր Քինգին) խաղացին եզրափակիչում ։ Միայն 1971 թվականի ԱՄՆ բաց առաջնությունում Քինգը նվաճեց Մեծ Սաղավարտի իր առաջին տիտղոսը 1968 թվականից ի վեր։ Մրցաշարի կիսաեզրափակիչում նա երկու սեթում հաղթեց 16-ամյա Քրիս Էվերթին, ով մինչ այդ 40-ից ավելի անընդմեջ հաղթանակ էր տարել և 7 ամիս չէր պարտվել, իսկ եզրափակչում՝ նաև երկու սեթում՝ Ռոզմարի Կազալսին։ Ինչպես պարզվեց ավելի ուշ, այդ եզրափակիչը միակն էր, որտեղ միմյանց հանդիպեցին զուգախաղի երկու մշտական գործընկերները։ Քինգն ավարտեց մրցաշրջանը Daily Telegraph-ի վարկանիշային աղյուսակի երկրորդ հորիզոնականում՝ զիջելով միայն Գուլագոնգին։
1972 թվականի սկզբին Քինգն առաջին անգամ մտածեց իր խաղային կարիերան ավարտելու մասին։ Իր ինքնակենսագրության մեջ նա գրում է, որ ակտիվ սոցիալական կյանքը բացասաբար էր ազդել իր խաղի որակի վրա. փետրվարին, մասնավորապես, Էվերտի դեմ խաղում նրան հաջողվել էր ընդամենը մեկ խաղում հաղթել։ Նա բաց թողեց Ավստրալիայի բաց առաջնությունը Virginia Slims մրցաշարի հանդեպ ունեցած պարտավորությունների պատճառով, բայց հետո գարնանը նվաճեց իր առաջին (և ինչպես պարզվեց, միակ) տիտղոսը Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում՝ եզրափակիչում հաղթելով Գուլագոնգին երկու սեթերում։ Նույն կազմով խաղացվեց նաև եզրափակիչը Ուիմբլդոնի մրցաշարում  և ամերիկացին կրկին ավելի ուժեղ գտնվեց (մինչդեռ երկու եզրափակիչներն էլ ավարտվեցին նույն հաշվով՝ 6:3, 6:3 )։ ԱՄՆ բաց առաջնությունում նա հաղթեց տարվա իր երրորդ «Մեծ սաղավարտի» մրցաշարում՝ ոչ մի սեթ չզիջելով իր մրցակիցներին ամբողջ մրցաշարում, ներառյալ կիսաեզրափակիչում Կորտի դեմ խաղում, և մրցաշրջանի վերջում կրկին ապահովեց առաջին տեղը համաշխարհային դասակարգման աղյուսակում։ Ընդ որում ԱՄՆ-ի բաց առաջնությունում հաղթելու համար Քինգը ստացել էր 10 հազար դոլար՝ տղամարդկանց չեմպիոն Իլիե Նաստասեի ստացած 25 հազար դոլարի դիմաց։ Արդյունքում մարզուհին հայտարարեց, որ ինքը և մյուս պրոֆեսիոնալ թենիսիստուհիները հաջորդ տարի բոյկոտելու են այդ մրցաշարը, եթե մրցանակային գումարը չհավասարեցվի։ Այդ հայտարարությունը ամրապնդվեց Կանանց թենիսի ասոցիացիայի (WTA) հիմնադրմամբ, որի առաջին նախագահը դարձավ Քինգը։ Այդ քայլերի արդյունքում  արդեն 1973թվականին ԱՄՆ բաց առաջնությունում կանանց և տղամարդկանց համար սահմանվեցին հավասար մրցանակներ ։ Բացի այդ, 1972 թվականի արդյունքներով Sports Illustrated ամսագիրը «Տարվա մարզիկ» ճանաչեց Քինգին՝ կիսելով այդ տիտղոսը նրա և բասկետբոլի մարզիչ Ջոն Վուդենի միջև։ Նա դարձավ տարվա առաջին կին մարզիկը Sports Illustrated-ի անվանակարգում։
1973 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարի կիսաեզրափակչում Քինգը երեք սեթում հաղթեց Իվոն Գուլագոնգին, չնայած այն հանգամանքին, որ ավստրալացուն հաջողվեց ետ նվաճել յոթ մատչբոլ։ Եզրափակչում նա խաղաց Քրիս Էվերթի հետ, ով հաղթեց Կորտին երկրորդ կիսաեզրափակիչում և այդ մրցաշարում նվաճեց իր հինգերորդ տիտղոսը երկու սեթում, որոնցից առաջինը նա հաղթեց «զրոյով»։ Քինգը կրկին հաղթեց նաև կանանց զուգախաղում՝ Ռոզմարի Կազալսի հետ և խառը զուգախաղում՝ Օուեն Դևիդսոնի հետ՝ երկրորդ անգամ դառնալով Ուիմբլդոնի բացարձակ չեմպիոնուհի իր կարիերայում։ ԱՄՆ բաց առաջնությունում Ջուլի Հելդմանի հետ չորրորդ շրջանի հանդիպումից առաջ նա հիվանդացավ գրիպով և խաղին մասնակցեց պենիցիլինի ներարկումից հետո։ Քինգը հաղթեց առաջին սեթը և առաջ անցավ երկրորդում  4-1 հաշվով, բայց դրանից հետո նա չկարողացավ ոչ մի գեյմ վերցնել՝ ի վերջո զիջեց խաղը 0-4 հաշվով երրորդ սեթում։
Սակայն, այդ պահի դրությամբ Մեծ սաղավարտի մրցաշարերում արդյունքները հետին պլան էին մղվել Քինգի համար, նրա հաջորդ հանդիպումը կարող էր որոշել կանանց պրոֆեսիոնալ թենիսի և ընդհանրապես կանանց սպորտի ճակատագիրը գալիք տարիների ընթացքում։ Տղամարդկանց թվում, ովքեր քննադատել են թենիսիստուհիների համար հավասար մրցանակային գումար սահմանելը, առանձնանում է Ուիմբլդոնի 1939 թվականի չեմպիոն Բոբի Ռիգսը, ով Քինգից մեծ էր 25 տարով։ Ապացուցելու համար, որ կանանց թենիսը զիջում է տղամարդկանց և, հետևաբար, արժանի չէ հավասար հոնորարների, նա ցուցադրական հանդիպում անցկացրեց կանանց մրցաշարերում Քինգի մշտական ​​մրցակցի՝ Մարգարետ Սմիթ-Կուրտի դեմ և հաղթեց նրան 6։2, 6 հաշվով։ Դրանից հետո Քինգն ինքն էր ստիպված ընդունել Ռիգսի մարտահրավերը, որպեսզի պաշտպանի կանանց թենիսի հեղինակությունը։ Նրանց մրցախաղը, որի հաղթողը ստանալու էր 100.000 դոլար, մամուլում ստացել էր «Սեռերի մենամարտ» անվանումը։ Ռիգսը, ջանասիրաբար պատրաստվելով Կորտի դեմ խաղին, քիչ ուշադրություն էր դարձրել երկրորդ խաղից առաջ մարզումներին՝ կենտրոնանալով սադրիչ հայտարարություններով հագեցած հրապարակային ելույթների վրա։  Արդյունքում նա խաղին մոտեցավ վատ ֆիզիկական վիճակում։ Քինգը, ընդհակառակը, քրտնաջան մարզվել էր և խաղի օրը, Հյուսթոնի «Աստրոդոմ»-ի տրիբունաներում հավաքված 30 հազար հանդիսականի  և 50 միլիոնանոց հեռուստատեսային լսարանի աջակցության պայմաններում, վստահորեն հաղթեց մրցակցին՝ 6:4, 6:3, 6:3 հաշվով ։
Քինգի հաղթանակը խթան հաղորդեց ԱՄՆ-ում կանանց սպորտի զարգացմանը, որրը երկար ժամանակ գրեթե ֆինանսավորումից զրկված էր։ Դրան նպաստել էր նաև աշխատանքային օրենսգրքում մեկ տարի առաջ կատարված փոփոխությունը, որը երաշխավորում էր աշխատանքային հավասար իրավունքներ՝ անկախ սեռից և հայտնի էր որպես «Հատված IX»: 1973 թվականին Քինգը ելույթ էր ունեցել Կոնգրեսում՝ օրենքում այդ փոփոխության քննարկման ժամանակ, որը ստացել էր «Կանանց կրթության հավասարության մասին օրենք» (Women's Educational Equity Act) անվանումը։ Քինգի համար, թենիսի աճող հանրաճանաչությունն ընդհանրապես և հատկապես կանանց թենիսի առաջընթացը նոր հնարավորություններ ընձեռեց։ Նա ամուսնու հետ դարձավ թենիսի պրոֆեսիոնալ թիմային լիգայի World Team Tennis (WTT) համահիմնադիր։ Պրոֆեսիոնալ այդ լիգան աշխարհում առաջինն էր, որտեղ խաղում էին երկու սեռերի մարզիկներ։ WTT-ի շրջանակներում  Քինգը դարձավ առաջին կինը, ով մարզում էր պրոֆեսիոնալ թիմ տղամարդկանց հետ։ Նա զբաղեցրեց «Ֆիլադելֆիա Ֆրիդոմզ» ակումբի խաղացող մարզչի պաշտոնը, իսկ հետո Դետրոյթի թիմը հետևեց այդ օրինակին՝ առաջարկելով նմանատիպ պաշտոն Ռոզմարի Կասալսին։ Առաջին տարում լիգայում ընդգրկված էին 16 թիմեր, իսկ խաղաշրջանը անցկացվում էր մայիսից օգոստոս՝ Մեծ սաղավարտի մրցաշարերի ընդմիջումների ընթացքում, այն հավաքել էր 5 միլիոն հանդիսական, չնայած դրան, լիգան ընդհանուր առմամբ զգալի կորուստներ ունեցավ առաջին տարում, իսկ երկրորդ մրցաշրջանում թիմերի թիվը կրճատվեց մինչև տասի։ «Ֆիլադելֆիա Ֆրդոմզ»-ը դադարեցրեց իր գործունեությունը և 1975 թվականից Քինգը խաղում էր «Նյու Յորք Սեթս»-ում։
Բացի WTT-ից, Ռիգսի հետ խաղից անմիջապես հետո Քինգը հիմնեց նաև Կանանց սպորտային բարեգործական հիմնադրամ, որի առաջին ներդրումը 5000 դոլար էր, որը ստացել էր «Չեմպիոնների Կավալկադա» հեռուստաշոուին մասնակցությունից։ Նույն թվականին նա Լարրի հետ միասին սկսեցին հրատարակել WomenSports ամսագիրը։ Չնայած ԱՄՆ-ում տնտեսական անկմանը, որի պատճառով նույն թվականին հիմնադրված լրատվամիջոցների մեծ մասը շուտով փակվեցին, womenSports-ը խույս տվեց այդ ճակատագրից։ Ամսագրի սկզբնական տպաքանակը կազմում էր 115000 օրինակ, սակայն պահանջարկը շուտով թույլ տվեց այն հասցնել 200000-ի։ Billie Jean King ամսագրի առաջին մի քանի համարներում Բիլլի Ջին Քինգին անհամեմատ ուշադրություն էր  դարձվում, ինչը նույնիսկ դժգոհություններ էր առաջացրել ընթերցողների շրջանում։ Դրանից հետո խմբագրությունը սկսեց հավատարիմ մնալ հակառակ մարտավարությանը, հնարավորինս բացառելով իրենց համասեփականատիրոջ անձնական նկրտումները։ Ըստ Wall Street Journal-ի՝ 1973 թվականին Քինգի ընդհանուր եկամուտը (ներառյալ «Սեռերի ճակատամարտը», պրոֆեսիոնալ մրցաշարերում մրցանակային գումարները և Adidas-ի, Wilson-ի, Colgate-ի և այլ ընկերությունների հետ կնքված հովանավորչական պայմանագրերը) հասել էր կես միլիոն դոլարի, իսկ հաջորդ տարին մոտեցել էր մեկ միլիոնի։
Վերջին ելույթներ
1975 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարից հետո Քինգը որոշ ժամանակ ընդհատեց իր ելույթները մենախաղերում՝ բաց թողնելով, մասնավորապես, ԱՄՆ բաց առաջնությունը այդ տարի և Ուիմբլդոնինը հաջորդ տարի։ Այնուամենայնիվ, նա զգաց, որ դեռ լավ մարզավիճակում է և ընդունեց ԱՄՆ-ի հավաքականի կազմում Ֆեդերացիայի գավաթի մրցաշարում որպես խաղացող-մարզիչ հանդես գալու առաջարկը։ Արդյունքում, 1976 թվականի օգոստոսին նա մեկ շաբաթում դարձավ WTT չեմպիոնուհի «Նյու Յորք Սեթս»-ի հետ և Ֆեդերացիայի գավաթի մրցանակակիր ԱՄՆ-ի թիմի հետ՝ 48 ժամում մենախաղի և զուգախաղի հինգ հանդիպումներում ութ սեթ խաղալով և այդ ընթացքում հակառակորդին չտալով որ մի սեթ։
1977 թվականի մրցաշրջանում Քինգը բավական հաջող հանդես եկավ՝ զբաղեցնելով WTA վարկանիշային աղյուսակի երկրորդ տեղը՝ պարտվելով միայն Էվերտին։ Իր ինքնակենսագրության մեջ, սակայն, նա հիշում է, որ այդ ընթացքում հաճախ էր բռնկվում կորտում, վիճում դատավորների հետ և հիստերիկ ելույթներ ունենում հանդերձարանում։ Տրամադրության անկումները նպաստեցին մարսողական խնդիրների և ինտիմ կյանքում առկա դժվարությունների առաջացմանը։ 1978 թվականին Քինգը Ուիմբլդոնի քառորդ եզրափակիչում պարտվեց Էվերտին, իսկ ԱՄՆ բաց առաջնությունում հանդես եկավ միայն Մարտինա Նավրատիլովայի հետ զուգախաղում՝ նվաճելով ևս մեկ տիտղոս։ Այդ տարվա դեկտեմբերին նա մեկ այլ վիրահատության ենթարկվեց՝ այս անգամ ոտնաթաթի ֆասցիտի պատճառով։ Նավրատիլովայի համառության շնորհիվ նա 1979 թվականին վերսկսեց զուգախաղերում ելույթները և նրա հետ նվաճեց Ուիմբլդոնի 20-րդ տիտղոսը՝ գերազանցելով Էլիզաբեթ Ռայանի ռեկորդը (հետագայում Նավրատիլովան նույնպես կրկնեց այդ արդյունքը ):
1979 թվականի աշնանը Քինգը զույգ կազմեց Իլանա Կլոսի հետ՝ նրա հետ հաղթելով մի քանի զուգախաղերի մրցաշարերում։ Նրան հաջողվեց նաև Հյուսթոնում կայացած մենախաղի եզրափակիչում հաղթել Նավրատիլովային, ով այդ ժամանակ աշխարհի թիվ 1 ռակետն էր։ Դրանից հետո վերսկսվեց Քինգի համագործակցությունը Նավրատիլովայի հետ զուգախաղում։ Նրանք հասան 1980 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարի կիսաեզրափակիչ, իսկ հետո հաղթեցին ԱՄՆ բաց առաջնությունում։ Այդ տիտղոսը՝ 39-րդն էր «Մեծ սաղավարտի» մրցաշարերում և վերջինը Քինգի կարիերայում։ ԱՄՆ բաց առաջնությունը վերջին մրցաշարն էր, որտեղ նա և Նավրատիլովան հանդես եկան միասին, մինչև տարեվերջ Քինգը երկու վիրահատության ենթարկվեց և մինչ նա կորտ կվերադառնար, Նավրատիլովան արդեն զույգ էր կազմել Պեմ Շրայվերի հետ։ Արդյունքում 1981 թվականի ամռանը 20 տարվա մեջ առաջին անգամ Քինգը լիովին հրաժարվեց մասնակցել Ուիմբլդոնի մրցաշարին, փոխարենը NBC-ի հետ համաձայնությամբ տեղ զբաղեցրեց մեկնաբանի տաղավարում։
1981 թվականին սկանդալ բռնկվեց Քինգի և Մերիլին Բարնետի հարաբերությունների շուրջը, որը թենիսիստուհու համար վերածվեց ֆինանսական նոր խնդիրների։ Նրանից հրաժարվել էին բազմաթիվ հովանավորներ, այդ թվում՝ դեղագործական E. R. Squibb & Sons-ը, հագուստ արտադրող Murjani Jeans-ը և գնդաթի արտադրող Yonex-ը։ Nike-ը փորձել էր զգալիորեն կրճատել պայմանագրի գումարը, որն ի վերջո Քինգը նախընտրեց ընդհանրապես չերկարաձգել։ Իր ամուսնական դավաճանության և համասեռամոլության մասին հրապարակային խոստովանությունից հետո առաջին երկու ամսվա ընթացքում նա կորցրել էր կես միլիոն դոլարի հովանավորչական պայմանագրեր, իսկ երկարաժամկետ հեռանկարում՝ մի քանի միլիոն։ Այդ կորուստները մարզուհուն ստիպեցին կրկին հետաձգել իր խաղային կարիերայի ավարտը և շարունակել ելույթները։ 1981 թվականին նա բաց թողեց Ուիմբլդոնի մրցաշարը (որտեղ Դիկ Էնբերգի և Բադ Քոլինզի հետ միասին նա մեկնաբանեց Բյորն Բորգի և Ջոն Մաքինրոյի տղամարդկանց մենախաղի եզրափակիչ հանդիպումը) և ԱՄՆ բաց առաջնությունը, բայց ավելի ուշ վերադարձավ կորտ՝ զույգ կազմելով Կլոսի հետ։
Ե՛վ 1982, և՛ 1983 թվականներին, համապատասխանաբար 38 և 39 տարեկան հասակում, Քինգը հասավ Ուիմբլդոնի մենախաղի մրցաշարի կիսաեզրափակիչ։ Ընդ որում, առաջին տարում նա քառորդ եզրափակիչում հաղթեց ԱՄՆ բաց առաջնության կրկնակի հաղթող 19-ամյա Թրեյսի Օսթինին, ով արդեն հասցրել էր լինել աշխարհի առաջին ռակետ։ Այդ երկու տարիների ընթացքում նա պահպանել է տեղը WTA վարկանիշային աղյուսակի լավագույն քսանյակում։ 1983 թվականին Քինգը դարձավ WTA-ի տիտղոս նվաճած ամենատարեց թենիսիստուհին՝ 39 տարեկան, 7 ամսական և 23 օրական հասակում՝ Բիրմինգհեմի մրցաշարի եզրափակիչում հաղթելով Ալիսիա Մուլթոնին 6:0, 7:5 հաշվով։
Քինգը վերջապես ավարտեց իր խաղային կարիերան 1983 թվականի դեկտեմբերին։ Բայց 7 տարի անց նա մեկ անգամ վերադարձավ կորտ՝ զուգախաղում հանդես գալով 13-ամյա Ջենիֆեր Կապրիատիի հետ Բոկա Ռատոնի պրոֆեսիոնալ մրցաշարում, նրանք կարողացան հաղթել իրենց առաջին խաղում, բայց պայքարից դուրս մնացին հաջորդ փուլում ։
Կինո
2017 թվականին թողարկվել է « Սեռերի ճակատամարտ » գեղարվեստական ​​ֆիլմը (Battle of the Sexes)՝ նվիրված Բիլլի Ջինի և Բոբի Ռիգսի հայտնի մրցավեճին և, ընդհանուր առմամբ, թենիսիստուհու կյանքին՝ Կանանց թենիսի ասոցիացիայի հիմնադրումից ի վեր։ Գլխավոր դերում հանդես է գալիս Էմմա Սթոունը, Ռիգզին՝ Սթիվ Կարելը։
Պոդրուդիե
Պոդրուդիե (Підруддя), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1918 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոդրուդիե գյուղում բնակվում էր 786 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17282 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 45,48 մարդ/կմ²։
Ռոկիտնոե
Ռոկիտնոե (Рокитне), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Ռովնոյի մարզի Ռոկիտնոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1888 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռոկիտնոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 7 143 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,52 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1294 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1888 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սըր
Սըր (անգլ․ sir, հին ֆրանսիական sieur բառից, որ նշանակում է պարոն, տեր, ինչն էլ, իր հերթին, առաջացել է լատիներեն senior բառից, որ նշանակում է ավագ), անգլալեզու աշխարհում տղամարդկանց պատվավոր կոչում, որն ունի երկու նշանակություն՝ տիտղոս և դիմելաձև։
Տիտղոս
Միացյալ Թագավորությունում տարածում գտած բառամաս, որ դրվել է ասպետական կոչում, բարոնետի ազնվական տիտղոս ունեցող մարդկանց կամ Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետների անուններից առաջ՝ տալով դրանց պատվավոր իմաստ։ Անգլերենում բառը գրվում է մեծատառով (Sir) և գործածվում է անվան հետ՝ առանց ազգանվան, օրինակ՝ Sir Paul, սըր Փոլ, կամ ամբողջ անվան հետ (Sir Walter Scott, սըր Վալտեր Սքոթ)։ Ճիշտ չէ այն գործածել միայն ազգանվան հետ (չի կարելի ասել Sir McCartney, սըր ՄաքՔարթնի)։ Անգլալեզու տեքստերում (հատկապես՝ բրիտանական) սըր բառը ասպետների և բարոնետների անվան հետ գործածվել է խիստ հետևողականորեն (ծայրահեղ դեպքում միայն առաջին հիշատակման մեջ)։ Ասպետական միաբանությունում ասպետի աստիճան կամ բարոնետի տիտղոս ունեցող կանայք կոչվել են տիկին (Dame)՝ անվան հետ, բայց սըր–ի կինը կոչվել է լեդի՝ ազգանվան հետ, առանց անվան (այսպես՝ սըր Փոլ ՄաքՔարթնիի կինը՝ լեդի ՄաքՔարթնի)։
Դիմելաձև
Անգլալեզու աշխարհում տղամարդկանց դիմելու քաղաքավարի ձև, որ սովորաբար կիրառվում է ղեկավարին, պետին, բարձր կոչում ունեցողին (ոստիկանությունում և Հրշեջ պահպանությունում), սպային (զինված ուժերում) դիմելիս, կամ այն դեպքերում, երբ զրուցակցի անունը հայտնի չէ (մինչև 20-րդ դարը սովորաբար այդպես դիմել են միայն ջենթլմեններին)։ Սըր բառը սովորաբար գրվում է փոքրատառով, ինչպես, օրինակ՝ «այո, սըր», «բարև ձեզ, սըր» և այլն։ Կանանց դիմելու համապատասխան ձևը մադամն է, madam (կրճատ՝ մեմ, ma’am)։
Պետք չէ շփոթել սիր բառի հետ (sire, sire), որ կիրառվում է միապետերին դիմելու ժամանակ (Ձերդ Մեծություն, Տեր իմ)։
Ալեքսանդր Բլոկի մոտ կարելի է հանդիպել sir բառի բնօրինակ տարբերակը՝ Пора смириться, сöр.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազնվական տիտղոսներ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության մշակույթ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Կումենի
Կումենի (Кумены), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Կումյոնսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4800 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Կումյոնսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1678 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մայքլ Քրայթոն
Ջոն Մայքլ Քրայթոն (անգ.՝ John Michael Crichton) ծնվել է 1942 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, ԱՄՆ-ի Չիկագո քաղաքում։ Մահացել է 2008 թվականի նոյեմբերի 4-ին, Լոս Անջելեսում), ամերիկացի գիտաֆանտաստիկ գրող, սցենարիստ և կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր, ով լայնորեն հայտնի է ստեղծագործություններով, ինչպիսիք են՝ գիտաֆանտաստիկան, բժշկական ֆանտաստիկան և թրիլլերները։ Նրա գրքերն ամբողջ աշխարհում վաճառվել են ավելի քան 150 միլիոն օրինակով, որոնցից շատերի հիման վրա նկարահանվել են ֆիլմեր։ 1994 թվականին նա միակ մարդն էր, ում աշխատանքները միակն էին հեռուստատեսությամբ («Շտապ օգնություն»), կինոարվեստում («Յուրայի դարաշրջանի այգին») և գրքերի հրատարակման ոլորտում («Մերկացում»)։
Նրա գրական ստեղծագործությունները սովորաբար գործողությունների և տեխնոթրիլլերի ժանրերի համադրություն են, որոնք նկարագրում են նորագույն տեխնոլոգիաների, հատկապես կենսատեխնոլոգիայի հետ կապված մարդկային սխալների հետևանքով առաջացած աղետները։ Հեղինակի շատ գրքերի գործողությունները տեղի են ունենում գիտական և բժշկական ոլորտներում՝ նկարագրելով հեղինակի անցյալը։
Ի թիվս այլ աշխատանքների, նա հեղինակել է նաև հետևյալ գրքերը` «Անդրոմեդայի շտամը», «Կոնգո», «Ոլորտ», «Ծագող արևը», «Կորուսյալ աշխարհը», «Թևեր», «Ժամանակի սլաք», «Հաջորդ» (վերջին գիրքը, որը հրատարակվել է մինչև մահը)։
Մանկություն
Ծնվել է 1942 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Չիկագոյում (Իլինոյս), բայց մեծացել է Ռոսլինում (Լոնգ Այլենդ)։ Քրայթոնի հայրն աշխատում էր թերթի խմբագրությունում, մայրը տնային տնտեսուհի էր, ընտանիքն ուներ ևս երեք երեխա (երկու քույր և փոքր եղբայր)։
Հաճախել է Ռոսլինի միջնակարգ դպրոցը, որտեղ շնորհիվ բարձր հասակի հաջողությամբ հանդես է եկել բասկետբոլի թիմում։ Նա միշտ ցանկացել է գրող դառնալ, ուստի 1960 թվականից սովորել է Քեմբրիջի (Մասաչուսեթս) հեղինակավոր Հարվարդի համալսարանի՝ բանասիրական ֆակուլտետում։ Սակայն նրա ոճն անընդհատ քննադատության էր ենթարկվում դասախոսների կողմից, իսկ գնահատականները սովորաբար ցածր էին։ Մի օր նա որպես ստեղծագործություն ներկայացրեց Ջորջ Օրուելի էսսեներից մեկը։ Այս «աշխատանքի» համար պրոֆեսորը Քրայթոնին նշանակել է երեք պլյուս և դրանից հետո ապագա գրողը հասկացել է, որ Հարվարդի չափանիշներն իր համար չեն։