cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վիլհելմ Մայբախ
Գործունեություն
1882 թվականի ապրիլին Դայմլերը հիմնում է "Daimler Motoren Gesellschaft" ընկերությունը և, բնականաբար, Մայբախն ստանձնում է կոնստրուկտորի պաշտոնը։ Նրանց անբաժան միությունում Գոտլիբը կատարում էր ղեկավարի, մտահղացումների գեներատորի և մենեջերի դերը, իսկ Մայբախը փոխարինում էր մի ամբողջ կոնստրուկտորական բյուրոյի։ Միությունը երկու կողմից էլ ձեռնտու էր։ Նրանք լրացնում էին մեկը մյուսին։ Մեկի գործարար, մյուսի կոնստրուկտորական տաղանդը հանգեցրին այն արդյունքին, որի պտուղները քաղում ենք մինչև այսօր։ Մայբախի տաղանդի մասին է խոսում նաև այն փաստը, որ Ֆրանսիաում նույնիսկ մրցակիցներն ավելի ուշ նրան անվանում են «Կոնստրուկտորների արքա»։ Ընկերության հիմնադրումից մեկ տարի անց արդեն հաջողությամբ փորձարկվում է Մայբախի մշակած 4-տակտային շարժիչը, որը գազի փոխարեն աշխատում էր բենզինով։ Շուտով սկսվում է շարժիչի արտադրությունը, իսկ երկու տարի հետո` 1885 թվականին, այն գործի է դրվում նրանց ստեղծած հեծանիվի վրա։ Ստեղծվում է առաջին մոտոցիկլետը, ինչն արդեն տեխնիկական հեղափոխություն էր։ 0,5 ձիաուժ հզորությամբ, 6 կամ 12 կմ/ժ արագություն զարգացնող մոտոցիկլետը փորձարկում է ինքը` Մայբախը, իր որդու` Կարլի և Դայմլերի որդու` Պաուլի մասնակցությամբ։ Դայմլերի և Մայբախի միության գագաթնակետը կարելի է համարել քառանիվ կառքի ստեղծումը, որի վրա Մայբախը տեղադրեց 1,5 ձիաուժ հզորությամբ, 16 կմ/ժ արագություն ունեցող շարժիչ։ Այդ կառքով նրանք մոտեցան Դայմլերի տանը` հարևաններին տեղեկացնելով, որ դա Դայմլերի կնոջ ծննդյան նվերն է։ Հետագա տարիներին Մայբախը զբաղվում է ավտոմեքենաների և շարժիչների կոնստրուկցիայով և վերամշակմամբ։ Նա ոչ միայն շարժիչի կշիռն է թեթևացնում, այլև արտաքինն ավելի նրբագեղ է դարձնում։ 1885 թվականին Փարիզում կազմակերպված ավտոմոբիլային ցուցահանդեսի համար հատուկ մշակվել էր "Stahlradwagen" (ճագատագրի անիվներ) անունով նոր ավտոմեքենա` 1,6 ձիաուժ հզորություն ունեցող 2-գլանային V-աձև շարժիչով։ Ի սկզբանե մեքենան մշակվում է որպես կոնցեպտուալ տարբերակ, բայց արդյունքում դառնում է "Daimler"-ի առաջին սերիական ավտոմեքենան և նույնիսկ ֆինանսական եկամուտ է բերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Գերմանացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի գյուտարարներ
Հարցազրույց (ֆիլմ, 2014)
«Հարցազրույց» (The Interview), 2014 թվականին նկարահանված ամերիկյան քաղաքական կատակերգություն, ռեժիսորներ Սեթ Ռոգենի և Էվան Գոլդբերգի երկրորդ ռեժիսորական աշխատանքն է «Սա վերջն է» ֆիլմից հետո։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Սեթ Ռոգենը և Ջեյմս Ֆրանկոն։ Ֆիլմում երկու ամերիկացի լրագրողների հարցազրույցից հետո հանձնարարվում է սպանել Հյուսիսային Կորեայի առաջնորդ Կիմ Ջոնգ Ունին, որի դերը խաղում է Ռանտալ Փարքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բադի մուվի Կատեգորիա:Կորեերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Վանկուվերում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Ամերիկյան բադի մուվի կինոկատակերգություններ
Սմբուլի աղբյուր
Սմբուլի աղբյուր, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Սյունիքի մարզում, Անգեղակոթ գյուղից հարավ-արևելք, ծովի մակարդակից 1740 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Սյունիքի մարզում
Բակայ (գյուղ, Վոզնեսենսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Բակայ գյուղում բնակվում էր 245 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,378 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ուպսալա-ԷՍՕ աստերոիդների և գիսաստղերի հետազոտություն
Հետազոտության ընթացքում հայտնաբերվել են բազմաթիվ նոր աստերոիդներ, կատարվել է ավելին քան 15 000 աստղաչափական դիտարկումներ և հաշվարկվել են 2500 նոր աստերոիդների ուղեծրերը ։
Հայկական շաշկի
Հայկական շաշկի (տամա), հայկական ազգային խաղ, շաշկի խաղի տեսակներից մեկը, որի բնութագրիչ առանձնահատկությունն այն է, որ ի տարբերություն այլ շաշկիների, այստեղ քայլերը կատարում են ոչ թե անկյունագծով, այլ` հորիզոնական և ուղղահայաց։
Ուպսալա-ԷՍՕ աստերոիդների և գիսաստղերի հետազոտություն
Հետազոտության ընթացքում նաև կատարվել են Յուպիտերի փոքր արբանյակների դիտարկումներ։
Հայկական շաշկի
Ստեղծման պատմություն
Հայաստանի մարզերում և քաղաքներում հաճախ անցկացվում են տամայի առաջնություններ ։ Հայերն ունեն նաև «Գայլի տամա» խաղը ։
Ուպսալա-ԷՍՕ աստերոիդների և գիսաստղերի հետազոտություն
Ծրագիրը ղեկավարում էր Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստը։
Հայկական շաշկի
Խաղատախտակ և նախնական դասավորվածություն
Հայկական շաշկի խաղալու համար օգտագործվում է 8×8 չափսով ուղղանկյուն խաղատախտակ, որը բաժանված է 64 վանդակների։ Վանդակների գույները էական չեն։ Խաղաքարերը շարվում են խաղացողի երկրորդ և երրորդ հորիզոնական շարքերով, յուրաքանչյուր խաղացողին բաժին է հասնում 16 խաղաքար, յուրաքանչյուր վանդակի մեջ դրվում է մեկ խաղաքար։ Հակառակորդների խաղաքարերը տարբերվում են գույներով։ Խաղացողի առաջին հորիզոնական շարքը ազատ է մնում ։
Ուպսալա-ԷՍՕ աստերոիդների և գիսաստղերի հետազոտություն
Արտաքին հղումներ
NASA ADS տվյալների բազայում հրապարակումներ:
Կատեգորիա:Փոքր մարմինների որոնման ծրագրեր
Զեմո Չոչեթի
Զեմո Չոչեթի (ზემო ჩოჩეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 600 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 14 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 444 մարդ ։
Հայկական հեռուստատեսային կինո
Հեռուստատեսային կինո։ Հայկական հեռուստաֆիլմերի առաջին նկարահանումները կատարվել են Հայաստանի հեռուստաստուդիայի ստեղծման (1956 թվական) առաջին օրերից, դրանք վավերագրական սյուժեներ և ակնարկներ էին։ Միաժամանակ արվել են գեղարվեստական հեռուստաֆիլմերի նկարահանման փորձեր։ 1957 թվականին հեռուստաստուդիայում բեմադրվել է Միխայիլ Շոլոխովի «Մարդու ճակատագիրը» (ռեժ.՝ Մարատ Մարինոսյան) պատմվածքը ներկայացման նախաբանն ու վերջաբանը նկարահանվել են, որոնք գեղարվեստական հեռուստաֆիլմի ստեղծման առաջին կադրերն են։ «Դեպի բարձունքներ» (1958 թվական, ռեժ.՝ Ժիրայր Ավետիսյան) առաջին գեղարվեստական ֆիլմը դպրոցականների մասին է։ Նույն թվականին նկարահանվել է «Խղճի ձայնը» (ռեժ.՝ Վիլեն Զաքարյան) կինոնկարը։ 1960 թվականին ստեղծվել են «Քայլեր» (ըստ Ա. Լիյվեսի, ռեժ.՝ Ժիրայր Ավետիսյան) առաջին լիամետրաժ (գլխավոր դերում՝ Արմեն Ջիգարխանյան), ապա՝ «Սայաթ-Նովա» (ռեժ.՝ Կիմ Արզումանյան) ֆիլմերը։
1968 թվականին հեռուստաստուդիայում կազմակերպվել է հեռուստաֆիլմերի կինոմիավորում, որի հիման վրա 1970 թվականին ստեղծվել է «Երևան» ստուդիան։ Հեռուստաֆիլմերի մեծ մասը գրական երկերի էկրանավորումներ են՝ «Ձախորդ Փանոսը» (ըստ Հովհաննես Թումանյանի, 1969 թվական), «Մորգանի խնամին» (ըստ Շիրվանզադեի, 1970 թվական), «Լենինն ու Ալին» (ըստ Եղիշե Չարենցի, 1970 թվական), «Հույսի խրճիթներ» (ըստ Երուխանի, 1971 թվական), «Ճանապարհին» (ըստ Յուրի Նագիբինի, 1976 թվական), «Ձորի Միրոն» (ըստ Մուշեղ Գալշոյանի, 1979 թվական), «Կիսակայարան» (ըստ Մանուկ Սնացականյանի, 1988 թվական) և այլն։ Ֆիլմեր են նկարահանվել նաև գրողներ Ժորա Հարությունյանի, Վահագն Դավթյանի, Շահեն Թաթիկյանի, Հովհաննես Մելքոնյանի, Մուշեղ Գալշոյանի, կինոռեժներ Վիլեն Զաքարյանի, Մարատ Վարժապետյանի, Ալբերտ Մկրտչյանի և ուրիշներ սցենարներով։ Ուշագրավ են «Շրթներկ № 4» (1964 թվական, ռեժ.՝ Ժիրայր Ավետիսյան), «Հարսնացու հյուսիսից» (1975 թվական, ռեժ.՝ Ներսես Հովհաննիսյան) կատակերգական, «Համր վկան» (1980 թվական, ռեժ.՝ Ա. Մոկացյան) դետեկտիվ, «Արշակ» (1973 թվական, ռեժ.՝ Ժ. Ավետիսյան), «Նորից ամառ եկավ...» (1975 թվական, ռեժ.՝ Ռեմ Սարգսյան) մանկական ֆիլմերը, «Անուշ» (1982 թվական, ռեժ.՝ Մ. Վարժապետյան) կինոնկար-օպերան և այլն։ Պատերազմի թեման է արտացոլված «Վերջին նետում» (1966 թվական, ռեժ.՝ Վիլեն Զաքարյան), «Ջրհորի մոտ» (1970 թվական, ռեժ.՝ Ժիրայր Ավետիսյան), «Լուսանկարը» (1970 թվական, ռեժ.՝ Ալբերտ Մկրտչյան), ժամանակակից կյանքը՝ «Սերոբի ծառը» (1978 թվական, Կադր «Խաչագողի հիշատակարանը» (ըստ Րաֆֆու) կինոնկարից (2010 թվական, ռեժ.՝ Հրաչ Քեշիշյան) ռեժ.՝ Հովիկ Հախվերդյան), «Մասնավոր կյանք» (1985 թվական, ռեժ.՝ Վ. Ձաքարյան) կինոնկարներում։ 1968 թվականից ստեղծվել են նաև վավերագրական ֆիլմ-դիմանկարներ աշխատավոր մարդկանց, գիտնականների և մշակութային գործիչների մասին։
Հեռուստատեսության պատվերով ֆիլմեր է նկարահանել Հայֆիլմ ստուդիան «Մրցույթի են եկել խոհարարները» (1977 թվական), «Թռիչքն սկսվում է գետնից» (1980 թվական, երկուսն էլ՝ ռեժ.՝ Ն. Հովհաննիսյան), «Անուշ մայրիկը» (1983 թվական, ռեժ.՝ Արա Վահունի) և այլն։ Էկրանավորվել են «Իմ սիրտը լեռներում է» (ըստ Վիլյամ Սարոյանի, 1975 թվական, ռեժ.՝ Լևոն Գրիգորյան), «Օգոստոս» (ըստ Հրանտ Մաթևոսյանի, 1976 թվական, ռեժ.՝ Կարեն Գևորգյան), «Սգավոր ձյունը» (ըստ Անրի Թրուայայի, 1978 թվական, ռեժ.՝ Յուրի Երզնկյան), «Ատամնաբույժն արևելյան» (ըստ Հակոբ Պարոնյանի, 1981 թվական, ռեժ.՝ Էռնեստ Մարտիրոսյան) և այլ գրական երկեր։ Վերջին շրջանում նկարահանվել են «Սպանված աղավնի» (ըստ Նար-Դոսի, 2008 թվական), «Խաչագողի հիշատակարանը» (ըստ Րաֆֆու, 2010 թվական, երկուսն էլ՝ ռեժ.՝ Հրաչ Քեշիշյան) և այլ գեղարվեստական կինոնկարներ, նաև մի շարք հեռուստասերիալներ, որոնք թեպետ արտացոլում են լուծում պահանջող ժամանակակից խնդիրներ, սակայն մեծ մասը դեռևս չի ապահովում պրոֆեսիոնալ կինոարվեստի գեղարվեստական պահանջները։
Կատեգորիա:Կինեմատոգրաֆիա Կատեգորիա:Հեռուստատեսություն
Նովի (գյուղ, Կովրովսկի շրջան)
Նովի (Новый), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Կովրովսկի շրջանի կազմում։
Շոկշա (այլ կիրառումներ)
Շոկշա, կարող է վերաբերել՝
Ռադիոինտերֆերոմետր
Աշխատանքի սկզբունք
Պարզագույն ռադիուինտերֆերոմետրը կազմված է միմյանցից որոշակի հեռավորության վրա (այդ հեռավորությունը կոչվում է ռադիոինտերֆերոմետրի բազա) տեղադրված երկու անտենաներից, որոնք ընդհանուր ռադիոընդունիչին միացվումեն ֆիդերային կամ դիոռելեային գծերի միջոցով։ Երբ Երկրի պտույտի կամ ռադիոաղբյուրի սեփական շարժման հետևանքով փոխվում է ռադիոինտերֆերոմետրի բազայի դիրքորոշումը ռադիոճառագայթման աղբյուրի ուղղության նկատմամբ, փոխվում է նաև աղբյուրից անտենաներին հասնող ազդանշանների (ալիքների) ճանապարհների տարբերությունը, այսինքն՝ փուլերի տարբերությունը ընդունիչի մուտքում։
Արդյունքում ստացվում է բազմաթերթիկ ինտերֆերենցիոն դիագրամ։ Որքան մեծ են բազայի և ընդունվող ալիքի երկարությունների հարաբերությունը և աղբյուրի շարժման անկյունային արագությունը, այնքան ինտերֆերենցիոն թերթիկները սուր են, և սարքի լուծող ուժը՝ մեծ։ Իսկ ինտերֆերենցիան այնքան ավելի հստակ է, որքան աղբյուրի անկյունային չափերը փոքր են ինտերֆերենցիոն թերթիկի լայնության համեմատությամբ։ Ինտերֆերոմետրի հայտնի բնութագրերի դեպքում կարելի է որոշել ռադիոճառագայթման աղբյուրի ճշգրիտ կոորդինատները, անկյունային չափերը և այլ պարամետրեր․ ահա թե ինչու ռադիոինտերֆերոմետրերը լայն կիրառություն են գտել ռադիոաստղագիտության, տիեզերագնացության մեջ, ռադիոգեոդեզիայում և գիտության ու տեխնիկայի այլ բնագավառներում։
Տեսակներ
Ռադիոինտերֆերոմետրերը բազմատեսակ են․ դրանք կարող են լինել բազմատարր՝ կազմված տասնյակ և հարյուրավոր անտենաներից։ Ռադիոինտերֆերոմետրի անտենաներից մեկը կարելի է փոխարինել որևէ պասսիվ անդրադարձնող մակերևույթով, օրինակ, օգտագործել ծովի ջրի մակերևույթը (ծովային ինտերֆերոմետր), Լուսինը, մոլորակները, արհեստական արբանյակները և այլն։ Վերջին տարիներին ռադիոաստղագիտության մեջ կիրառվում են սկզբունքորեն նոր տեսակի՝ գերերկար բազայով (կամ անկախ հետերոդիններով) ռադիոինտերֆերոմետրեր, որոնցում երկու անտենաներին հասնողվ ազդանշանները միաժամանակ ընդունվում են երկու անկախ ընդունիչներով, փոխակերպվում և գրանցվում հիշող սարքում։ Իսկ այդ ազդանշանների համադրումը կատարվում է լաբորատոր պայմաններում, էլեկտրոնային հաշվողական մեքենաներով։
Կատեգորիա:Աստղագիտական գործիքներ Կատեգորիա:Ռադիոաստղագիտություն Կատեգորիա:Չափիչ սարքեր Կատեգորիա:Անտենաներ
Տաճկահայաստանում (նկար)
«Տաճկահայաստանում», ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի 1940 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Իսաբեկյան ընտանիքի հավաքածուում։ Նյութը՝ կտավ, յուղաներկ, չափերը՝ 40×70 սմ ։
Պատմություն
Էդուարդ Իսաբեկյանի ամենավաղ ստեղծագործական շրջանը եղել է հայրենասիրական, հերոսական դիմակայման, աննկունության գաղափարների արտացոլման տասնամյակը։ Իսաբեկյանի արվեստում ողջ 40-ականների ընթացքում թեմատիկ-կոմպոզիցիոն աշխատանքների համար հիմք են հանդիսանում պայքարի ու հայրենասիրական թեմաները։ Անդրադառնալով ժամանակի կոնկրետ իրադարձություններին՝ նկարիչը դիմում է հայ ժողովրդի պատմական անցյալի հերոսական և ողբերգական էջերին։
1940-ականներին ստեղծված մի շարք կտավներում Էդուարդ Իսաբեկյանը մտահղացել է 20-րդ դարասկզբի հայ ժողովրդի դեմ օսմանյան թուրք բարբարոսների անօրեն դաժանությունն ու ողբերգական իրադարձությունները պատկերել որպես փաստ, առանց պաթոսից, ինչպես օրինակ «Տաճկահայաստանում» (Արևմտյան Հայաստան) կտավում ։
Նկարագրություն
Կատարվող իրադարձության ամբողջ դրամատիզմը արտահայտված է կերպարների դեմքերի վրա, աչքերի արտահայտության, սպասողական շարժումների մեջ, իսկ հետին պլանի անհանգսիտ երկինքը ավելի է ամբողջականացնում տիրող տրամադրությունը։ Ստվերն ու լույսը ամենակարևոր դերն են խաղում կտավում. նկարիչը կարողացել է լուսավորել շողերով այն, ինչի վրա դիտողը պետք է ուշադրություն դարձնի։ Ստացվել է միասնական մի պատկեր, որտեղ բոլորը տոգորված են մի դժբախտությամբ, բայց բոլորի մեջ կա օպտիմիստական ինչ-որ մի պահ։ Կտավի ձախ անկյունում տեսնում ենք նկարչի ինքնադիմանկարը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էդուարդ Իսաբեկյանի նկարներ Կատեգորիա:1940 նկարներ
Մեծ Նավի (աղբյուր)
Մեծ Նավի, գտնվում է Հայաստանի Սյունիքի մարզի Շինուհայր գյուղից 0,5 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ ճամփեզրին՝ խաչքարի մոտ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Կառավարության որոշման համաձայն ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Աղբյուրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի աղբյուրներ Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի ջրագրություն
Շուբինո (այլ կիրառումներ)
Շուբինո, կարող է վերաբերել՝
Մոկս (այլ կիրառումներ)
Մոկս տեղանունը կարող է վերաբերել՝
Շուլգինո (այլ կիրառումներ)
Շուլգինո, կարող է վերաբերել՝
(7467) 1989 WQ1
(7467) , աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 25-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,65396 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,4445 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 1,8634 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 776,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,463358 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,9° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդներ
Իվանկովցի (գյուղ, Կիցմանի շրջան)
Իվանկովցի (Іванківці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կիցմանի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանկովցի գյուղում բնակվում էր 1 388 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կիցմանի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խարք
Խարք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աշոտ Չիթչյան
Կենսագրություն
Աշոտ Չիթչյանը ծնվել է 1903 թվականին Թիֆլիսում։ 1924-1928 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի գյուղատնտեսական ֆակուլտետը։ 1927-1938 թվականներին աշխատել է որպես հողագետ-քիմիկոս, ջրային տնտեսության վարչությունում՝ որպես հողագիտության լաբորատորիայի վարիչ։ 1935-1937 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ հայկական մասնաճյուղում որպես կրտսեր հողագետ, 1937-1955 թվականներին՝ բաժանմունքի վարիչ։ 1955-1958 թվականներին եղել է խաղողագործության, գինեգործության և պտղաբուծության գիտահետազոտական ինստիտուտի ավագ գիտական աշխատող և հողագիտության և ագրոքիմիայի բաժնի վարիչ։ 1958-1971 թվականներին եղել է հողագիտության և ագրոքիմիայի գիտահետազոտական ինստիտուտի հողերի մելիորացիայի և հետագայում ռեժիմային հետազոտությունների բաժնի վարիչ։ 1931-1941 թվականներին եղել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի հողագիտության ամբիոնի ասիստենտ, դոցենտ, ամբիոնի վարիչ։ 1938-1952 թվականներին դոցենտի պաշտոն է վարել նաև Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի կերհայթհայթման ամբիոնում։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին պաշտպանական նշանակության հատուկ աշխատանքներ է կատարել հողագիտական հետազոտությունների գծով։
Հետազոտությունների մեծ մասը նվիրել է Հայաստանի հողային ծածկոցի ուսումնասիրությանը, կազմել առանձին տարածաշրջանների խոշոր մասշտաբի հողային քարտեզների և փոքր մասշտաբի Հայաստանի հողերի քարտեզը։ Ուսումնասիրել է Արարատյան հարթավայրի աղակալած հողերը՝ մշակելով միջոցառումներ դրանց իրականացման համար։ Բազմաթիվ գիտական հոդվածների և աշխատությունների հեղինակ է ։
Զեմո Խանդակի
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1561 մարդ ։
Գոթական պատերազմ (535-554)
Արևելյան Հռոմեական կայսրության կայսր Հուստինիանոս Ա-ն 532 թ-ին, երբ թույլ տվեց իրավիճակը բյուզանդա-պարսկական սահմանում, որոշեց վերականգնել Կոստանդնուպոլիսի իշխանությունը նախկին Արևմտյան Հռոմեական կայսրության տարածքում գտնվող, փաստացի անկախ, բարբարոսական պետությունների նկատմամբ։ 534 թ-ին, անսպասելիորեն հեշտ և արագ, վանդալների և ալանների թագավորության գրավումից հետո նա ձեռնամուխ եղավ օստգոթերի թագավորության գրավմանը։
535 թվականին, օստգոթերի թագավոր Թեոդահադի լուռ համաձայնությամբ, մահապատժի է ենթակվում մեկ տարի առաջ գահընկեց արված թագուհի-խնամակալ Ամալասունտան, որը վարում էր բյուզանդական քաղաքականություն։ Կայսր Հուստինիանոս Ա-ն հանդես է գալիս որպես սպանվածի վրիժառու և պատերազմ է հայտարարում օստգոթերին, որը ձգվում է քսան տարի և ավարտվում Օստգոթերի թագավորության անկմամբ։
Պատերազմի սկիզբ
Իլլիրիայում օստգոթերի զորահրամանատար՝ ստրատեգ Մունդը, որը Թեոդորիխի մահից հետո անցել էր Կայսրության կողմը, պետք է ռազմական գործողություններ սկսեր Դալմաթիայում, որտեղ գոթական զորքերը թույլ էին և ուժեղ դիմադրություն չէին կարող ցուցաբերել։ Մինչև 535 թ-ի վերջը նա հեշտությամբ գրավեց բոլոր գավառները՝ գլխավոր քաղաք Սալոնի հետ միասին։ Նույնպիսի հեշտությամբ հանձնվեց նաև Սիցիլիան, որտեղ բյուզանդական ջոկատը ղեկավարում էր Բելիսարիոսը, որը համարյա ամեն տեղ գտնում էր կայսրի համախոհներ։ Սիցիլիայի հռոմեական դիմադրության ջոկատները բացում էին քաղաքի դարպասները, այնպես որ, նույնիսկ Սիրակուզան՝ գոթական կոմիտի նստավայրը, անձնատուր եղավ՝ չցուցաբերելով ոչ մի դիմադրություն։ Միայն Պանորմայի (այժմյան Պալերմո) կայազորը ոչ միանգամից հանձնվեց։ Այդ քաղաքը ուներ հզոր քաղաքային ամրոցներ, բայց նրա նավահանգիստ մտավ բյուզանդական նավատորմը՝ Բելիսարիոսի հրամանատարությամբ։ Նավերի նավակները նստեցրին աղեղնավորներին և բարձրացրեցին նավի կայմերի վրա։ Գոթական կայազորի վրա նետերի հեղեղ տեղաց և նա ստիպված եղավ անձնատուր լինել։ Սիցիլիան դարձավ բյուզանդական գավառ։
Սիցիլիայի անցումը կայսրի իշխանության տակ ուժեղ հարված հանդիսացավ օստգոթերի կառավարության համար։ Այդ կղզին կորցնելով Հռոմը սկսեց նեղություն զգալ պարենի մատակարարման հարցում, իսկ կայսրը հուսալի հենարան ստացավ Իտալիայի դեմ հետագա գործողությունների համար։
Բացի այդ Հուստինիանոսը ապահովագրվեց ֆրանկների աջակցությամբ՝ նրանց ուղարկելով հարուստ նվերներով և հետևյալ ուղերձով դեսպանություն.
Հռոմի բնակչությունը և Սենատը վատ էին վերաբերվում օստգոթերի թագավոր Թեոդահադին։ Ցանկանալով քաղաքում պահպանել իշխանությունը, Թեոդահադը այնտեղ կայազոր տեղադրեց, իսկ Հռոմ էր ուղարում հանդիմանալից նամակներ։
Բանակցություններ խաղաղության վերաբերյալ
Բելիսարիոսի հաջողությունները Սիցիլիայում, որին շուտով պետք է հետևեր բյուզանդական զորքերի ափհանումը Իտալիա, Թեոդահադին ստիպեց համաձայնվել շատ ծանր զոհողությունների հետ։ Նա Կոստանդնուպոլիսի դեսպան Պետրոս Պատրիկիուսին խոստացավ հրաժարվել Սիցիլիայի նկատմամբ հավակնություններից, վճարել 300 ֆունտ ոսկու հարկ, Կայսրության առաջին իսկ պահանջի դեպքում տրամադրել երեք հազարանոց զորաբանակ։ Այդ ամենը հավասարազոր էր նրան, որ իրեն զգա որպես ֆեդերատների ամենասովորական առաջնորդի դիրքում, որը հրաժարվել է թագավորական իշխանությունից։ Իր ցեղակիցներից գաղտնի նա համաձայնվում է անցնել մասնավոր անձի կարգավիճակի՝ Հուստինիանոսին զիջելով ամբողջ Իտալիան, եթե ցմահ ստանա 1200 ֆունտ ոսկով թոշակ։
Երբ Պետրոսը Իտալիա է վերադառնում Թեոդահադի հետ համաձայնության պայմանագիր կնքելու կայսրի հրամանով և ցույց տալու այն կալվածքը, որտեղ նա կարող է անցկացնել կյանքի մնացած մասը, ապա հայտնաբերում է, որ թագավորը ամբողջովին փոխել է իր դիքորոշումը։ Դա բացատրվում էր նրանով, որ մինչ դեսպանը ուղևորվում էր այնտեղ և հետ, Կայսրությունը բախվում է երկու անսպասելի անախորժությունների հետ։ Առաջին հերթին Դալմաթիայում Մունդը պարտություն է կրում գոթերից և ընկնում է մարտի դաշտում, իր որդու Մավրիկիայի հետ միասին, իսկ նրա բանակի մնացորդները լքում են երկիրը։ Երկրորդ հերթին, Կարթագենում, կայսերական զորքը խռովություն է բարձրացնում և Բելիսարիոսը թողնում է Սիցիլիան և շտապում է աֆրիկական տիրույթները։ Դա Թեոդահադի մոտ հույս է առաջացնում և նա իրեն թույլ է տալիս ոչ միայն բարձրից դիմել դեսպանին, այլ, նաև, բանտարկել նրան (ինչպես պարզվում է չորս տարով)։ Այդ անզգույշ քայլով Թեոդահադը լիովին փչացնում է իր կարգավիճակը։
Պատերազմի վերսկսում
536 թ. ձմռանը Դուրրասից դուրս է գալիս կասերական նավատորմը և գրավում Դալմաթիան։ Կարևորագույն քաղաքները, ինչպիսին էին Սալոնը և Էպիդավրը (Ռագուզա, այժմյան Դուբրովնիկ), գրավվում են, գոթական բնակչությանը պարտադրում են անցնել հաղթողի կողմը։ Միևնույն ժամանակ Բելիսարիոսը, որը այդ ժամանակ ճնշել էր Աֆրիկայի խռովությունը, 7500 զինվորներից բաղկացած փոքրաթիվ զորքով և զգալի անձնական զորագնդով, ափ է դուրս գալիս Հարավային Իտալիայում։ Ի դեմս Բելիսարիոսի, Հուստինիանոս Ա-ն ուներ իր ժամանակների համար լավագույն զորավարը։ Բայց և այնպես, ռազմական ուժերը, որոնք գտնվում էին Բելիսարիոսի տրամադրության տակ, քիչ էին համապատասխանում իրենց առջև դրված պահանջին։ Նա պետք է գրավեր ահռելի բնակչությամբ երկիր, որը կարող էր դուրս բերել հարյուր հազարանոց զորաբանակ։ Մինչ որոշակի ժամանակ, ռազմական ուժի այդպիսի հսկայական տարբերությունը փոխհատուցվում էր կարգապահության առավելությամբ և կայսերական զորքերի վարժվածությամբ՝ բարբարոսների աշխահազորի նկատմամբ։ Ինչ վերաբերվում է Բալիսարիոսին ցուցաբերած գոթական բանակի դիմադրությանը, ապա այդ զորքերը ծայրահեղ թույլ էին պատրաստված, չունեին հանդերձանք և ճիշտ իրականացվող նախագիծ, վատ էին կառավարվում։
Իմանալով Բելիսարիոսի Հարավային Իտալիա ափ դուրս գալու և Դալմաթիայից դեպի Ռավեննա մեկ այլ հակառակորդ զորամիավորման շարժման մասին, Թեոդահադը Բյուզանդիային սպառնում է սպանել բոլոր հռոմյան սենատորներին՝ իրենց կանանց և զավակների հետ, սակայն դա չի օգնում։ 536 թ. ամռանը, Բյուզանդական զորահրամանատարի Հարավային Իտալիայում հայտնվելու ժամանակ, պարզվում է, որ այնտեղ քիչ են գոթական կայազորները, իսկ բնակչությունը, հայտնված բյուզանդական զորամիավորմանը, ընդունում է գրկաբաց։
Նեապոլի անկում
Կոմպանիայում գոթերի տիրապետության կենտրոնն էր Նեապոլը։ Այստեղ գտնվում էր հիանալի ծովային նավահանգիստ և ընդարձակ առևտրային կենտրոն՝ հսկայական և հարուստ բնակչությամբ։ 536 թ. հոկտեմբերին այս քաղաքում է ամրանում գոթական կայազորը։ Ցամաքից և ծովից, քսանօրյա պաշարումից հետո, Բելիսարիոսը սկսում է մտածել քաղաքից հեռանալու մասին, բայց նրան զեկուցում են, որ հնարավորություն կա քաղաք թափանցել լքված և ոչ մեկի կողմից չպահպանվող ակվեդուկի միջոցով։ Չորս հարյուր բյուզանդացիների հաջողվում է գիշերը, այդ ճանապարհով, թափանցել Նեապոլի կենտրոն և գրավել երկու աշտարակ, որից նրանք նշան են տալիս իրենց ընկերներին և վերջիններս ներխուժում են քաղաք։ Նեապոլում թողնելով փոքրաթիվ կայազոր և իր տիրապետության տակ վերցնելով կոմպանյան Կումի քաղաքը, Բելիսարիոսը 536 թվականի նոյեմբերի վերջին շարժվում է դեպի Հռոմ։
Թեոդահադը Հռոմոմ անգործության էր մատնված, ավելի ու ավելի կորցնելով իր հեղինակությունը և վստահությունը իտալական բնակչության մոտ։ Ճիշտ է, նա բանակցություններ էր վարում ֆրանկների հետ, որպեսզի, որոշակի շրջանների զիջման դիմաց, նրանց խրախուսի օգնել իրեն Բելիսարիոսի դեմ պայքարում ։
Երբ հարավային բանակի գոթական հրամանատար Էբրիմուտը անցնում է թշնամու կողմը, իսկ Նեապոլը ոչ մի օգնություն չի ստանում թագավորից, օստգոթերը սկսում են գիտակցել ստեղծված իրավիճակի ամբողջ վտանգավորության աստիճանը և դիմում են հեղափոխական միջոցների։ 536 թվականի նոյեմբերի վերջին, բանակի մի մասը, որը տեղակայված էր Տերաչինից հյուսիս-արևելք գտնվող Ռեգատում, իր արքա է հռչակում Վիտիգեսին, որը «կարողանում էր տիրապետել սրին և ձեռքերը չէր կեղտոտում սթիլոսով»։ Թեոդահադը, որին ատում էին հռոմեացիները և գոթերը, հույս ուներ փրկվել Ռավեննայում, սակայն ճանապարհին սպանվում է Վիտիգեսի կողմից ուղարկված մարդասպանի կողմից։
Պայքար Հռոմի համար
Քարտեզում նշված են գոթերի ճամբարները 537-538 թվականներին քաղաքի պաշարման ժամանակ։ Հռոմում թողնելով 4000 հոգիանոց կայազորը, Վիտիգեսը հետ է քաշվում Ռավեննա, որպեսզի ամրապնդի սեփական դիրքը իտալացիների և գոթերի մեջ և ռազմական գործողություններ նախապատրաստի հաջորդ տարվա համար։ Սակայն Վիտիգեսը խաբվում է հռոմեական բնակչության իր նկատմամբ տրամադրվածության վերաբերյալ։ Հռոմի բնակիչները վճռականորեն աջակցեցին Բելիսարիոսին և չցանկանալով ենթարկվել պաշարման վտանգին, նրանք՝ Պապ Սիլվերիուսի և քաղաքի ազնվականների հրահանգով, Բելիսարիուսի մոտ են ուղարկում պատվիրակություն։ Հասկանալով, որ թշնամաբար տրամադրված բնակիչների հետ նրանք չեն կարող պահպանել դիրքերը, օստգոթերի կայազորը՝ 536 թվականի դեկտեմբերի 9-ին, Ֆլամինևյան դարպասներով լքում է քաղաքը և ուղևորվում է դեպի հյուսիս՝ Ռավեննա։ Նույն օրը, 5000 զինվորներից կազմված ջոկատով, Օսլինյան դարպասներով, քաղաք է մտնում Բելիսարիուսը ։ Այսպիսով, վաթսուն տարի բարբարոսների տիրակալության տակ գտնվելուց հետո, Հռոմը նորից ընկնում է կայսերական իշխանության տակ։
Բելիսարիուսը, իր փոքրաթիվ ուժերով, չի կարողանում շարունակել ճանապարհը դեպի Ռավեննա, քանի որ օստգոթերը զգալիորեն մեծաքանակ էին։ Դրա փոխարեն նա ամրանում է Հռոմում՝ պատրաստվելով անխուսափելի հակահարվածին։ Նա մտահոգվում է քաղաքային դարպասների ամրացմամբ և Սիցիլիայից և նրա մերձակայքից սննդամթերքի պաշարների կուտակմամբ։
Վիտիգեսը, մյուս կողմից, նույնպես զբաղված էր արշավի նախապատրաստություններով։ Առաջին հերթին, նա միջոցներ ձեռք առավ, որպեսզի ռազմական վիճակի բերի գոթական ժողովրդին և ռազմական հանդերձանքով և ձիերով ապահովի բոլոր նրանց, ովքեր ի վիճակի են զենք կրելուն։ Նրա առջև բարդ խնդիր էր դրված։ Մի կողմից անհրաժեշտ էր դիտողական ջոկատ տեղադրել հյուսիսում, որպեսզի թույլ չտա Դալմաթիայի կողմից կայսերական ջոկատների ներխուժումը։ Մյուս կողմից, անհրաժեշտ էր միջոցներ ձեռք առնել այն դեպքում, եթե ֆրանկները օգտվեն օստգոթերի թագավորության դժվարին իրավիճակից և որոշեն Իտալիա ներխուժել հյուսիս-արևմուտքից։ Վիտիգեսը իրեն կարող էր համարել բավականին երջանիկ, որ իրեն հաջողվել է համաձայնության գալ ֆրանկների հետ, որոնք ստացել էին Պրովանսը և խոսք էին տվել Հյուսիսային Իտալիայում ձեռք չառնել գոթերի նկատմամբ թշնամական գործողություններ։ 537 թվականի գարնան սկզբին Վիտիգեսը իր տրամադրության տակ ուներ 150 000 զինվորից բաղկացած աշխարհազոր, որում զգալի մաս էր կազմում հեծելազորը։ Բելիսարիուսը՝ Կայսրին ուղղված իր նամակում, գանգատվում էր օստգոթերի ուժերի երեսնակի գերազանցությունից ։
Առաջին ընդհարումներ
Բելիսարիուսին, իր ոչ մեծ ուժերով, չէր կարելի արշավել հակառակորդի դեմ բաց դաշտում։ Նրա հույսը հանդիսանում էր քաղաքային ամրացումները և այն միտքը, որ Վիտիգեսը դժվար թե ի վիճակի լինի ճիշտ պաշարում ձեռնարկել լավ պաշտպանված քաղաքին։ Բացի այդ, Բելիսարիուսը, գնահատելով այն ահռելի տպավորությունը, որ Իտալիայում ստեղծել էր Հռոմի գրավումը, հասկանում էր, որ նա ոչ մի կերպ չի կարող հեռանալ իր գրաված քաղաքից և այդ պատճառով տարածում էր այն միտքը, որ նա Հռոմից կենդանի դուրս չի գա և կպաշտպանի այն մինչև վերջին ծայրահեղությունը։ Օգնական ուժերի սպասումով, որոնք պետք է ժամանեին Կոստանդնուպոլսից, նա քաղաքային բնակչությունից պահանջում էր մասնակցություն քաղաքային պարիսպների պաշտպանության գործում և ինքն առաջինն էր բոլոր դիքերում։ Ցանկանալով որոշակիորեն կասեցնել Վիտիգեսին, նախքան նա կշրջապատեր Հռոմը իր ահռելի զորքով, Բելիսարիուսը, գոթերի քաղաքին մոտենալու ճանապարհին, նրանց դեմ էր տեղադրել իր անձնախմբի հազար մարդուց կազմված հեծելազորային ջոկատը՝ Անիո գետի վրայի Սալարիո կամրջի վրա, նրա Տիբեր թափվելու վայրից ոչ հեռու, որտեղ և տեղի ունեցավ առաջին ռազմական ընդհարումը, որում հույները և օստգոթերը ցուցաբերում էին հիանալի խիզախություն։ Բելիսարիուսը մեկ անգամ չէ, որ ենթարկվեց ծայրահեղ վտանգի։ Գոթերը բյուզանդական ջոկատի վրա հարվածեցին թիկունքից և թևերից՝ անզգուշությամբ հակառակորդի հետևից ընկած ժամանակ և նրան Սալարիևյան դարպասների մոտ սեղմեցին քաղաքի պատերին։ Արդեն լուր տարածվեց, որ Բելիսարիուսը սպանված է և հռոմեացիները չէին բացում դարպասները՝ երկյուղ ունենալով, որ պաշտպանների հետ միասին քաղաք կմտնեն նաև հակառակորդները։ Մեծ դժվարությամբ Բելիսարիուսին հաջողվում է վերականգնել կարգը սեփական ջոկատում և պաշտպանություն գտնել քաղաքի դարպասներից ներս, որտեղ, վերջապես, գիշերվա վրա հասնելուն պես, ներս թողնվեցին հունական զինվորները։
Ճակատամարտ Հռոմի համար
Փետրվարի վերջից քաղաքը շրջապատվում է օստգոթերի կողմից, որոնք վեց ռազմական ճամբար են խփում և Հռոմի ճակատագիրը համարում էին միանգամայն կանխորոշված, քանի որ նրանց հայտնի էին Բելիսարիուսի տրամադրության տակ գտնվող թույլ ուժերը։ Վիտիգեսը Բելիսարիուսին առաջարկում է բանակցությունների մեջ մտնել և ազատություն տալ կայազորին, եթե նրան կհանձնվի քաղաքը, սակայն Բելիսարիուսը մերժում է առաջարկվող պայմանները։ Պաշարման տասնութերորդ օրը գոթերը, մի քանի կողմերից, հարձակվոմ են Հռոմի վրա՝ Սալարիևյան, Պանկրատիևյան, Ավրելիևյան և Պրենեստինյան դարպասների ուղղություններով, բայց հետ են մղվում մեծ կորուստներով։
Հռոմը պաշարված չէր հարավային կողմից և Տիբերի ստորին հոսանքի մոտ և գրոհի հաջորդ օրը, սննդամթերքի անբավարարության պատճառով, Բելիսարիուսը հրամայում է քաղաքից արտահանել բոլոր կանանց, երեխաներին և զենք կրելուն ոչ պիտանի մարդկանց։ Նաև, բյուզանդացիներին դավաճանելու մեղադրանքով, գահընկեց է արվում Սիլվերիուս Պապը և նրա աթոռին է բարձրացվում նոր քահանայապետ՝ Վիգիլիուսը։ Օգտվելով թշնամու անփութությունից, Բելիսարիուսը ապրիլի սկզբին Հռոմ է մտցնում սլավոնական և գուննական ծագում ունեցող 1600 զինվորից բաղկացած օգնական ջոկատը, որից հետո նա ավելի մեծ արդյունավետությամբ, քան նախկինում, շարունակում է անսպասելի արտագրոհներ անել այնտեղ, որտեղ հակառակորդը ավելի քիչ էր պատրաստված և նրան պատճառում էր զգալի վնասներ։ Պրոկոպի Կեսարացու խոսքերով, ընդհանուր առմամբ եղել է 77 մարտ՝ պաշարողների և պաշարվածների միջև ։ Սակայն, բյուզանդացիների փորձը բաց դաշտում հակառակորդի հետ մեծածավալ մարտի ճանապարհով հասնել պաշարման հանմանը, ավարտվում է նրանց պարտությամբ և նրանք ստիպված են լինում նահանջել քաղաքի դարպասներից ներս։
Ամռան սկզբում Կոստանդնուպոլիսից ուղարկվում է զորքի ռոճիկը, սակայն օգնական ջոկատներ, որին սպասում էր Բելիսարիուսը և Հռոմի բնակչությունը, չկար։ Միաժամանակ քաղաքում զգում էին պաշարների անբավարարություն։ Անհաջող գրոհից երեք օր անց, գոթերը գրավում են ոչ մեկի կողմից չպաշտպանվող նավահանգիստը Տիբերի ակունքում՝ բյուզանդացիներին, այսպիսով, զրկելով հնարավորությունից սննդամթերք և համալրում ստանալ ծովային ճանապարհով ոչ այլ կերպ քան Օստիայի միջոցով։ Վիտիգեսի հրամանով որը զայրացել էր Հռոմի պաշտպանների համառությամբ, կոտորվում են համարյա բոլոր հռոմյան սենատորները, որոնք օստգոթերի կողմից նախապես տարվել էին Ռավեննա։ 537 թվականի ամռանը Հռոմում սով և ժանտախտի համաճարակ է սկսվում։ Որպեսզի պահպանի բնակչության ոգին, Բելարիուսը լուր է տարածում, որ կայսերական զորքերը ափ են դուրս եկել Կոմպանիայում և օգնությունը մոտենում է։
Սակայն, դրանից լավ չէին, նաև, պաշարողների վիճակը։ Հռոմի մոտ հսկայական զորքի կուտակումը անհրաժեշտություն էր առաջացնում սննդամթերքի մատակարարման ճիշտ և մտածված համակարգի իրագործում։ Սակայն Կոմպանիան ամայացած էր, իսկ Տոսկանայից արդեն վերցված էին պահուստները։ Բելիսարիուսը Հռոմից հանում է կայազորի մի մասը (մոտ 1500 զինվոր) և զբաղեցնում է Տերաչինան և Տիբուրը։ Դրանով նա պակասեցնում է Հռոմի բնակչության թիվը, որոնց անհրաժեշտ էր կերակրել և, բացի այդ, հնարավորություն է ստանում սահմանափակել հակառակորդի շարժման ազատությունը և նեղել նրանց սննդի մատակարարումը։ Այդ ընթացքում Բելիսարիուսի քարտուղար, պատմագիր Պրոկոպին, Բելիսարիուսի կնոջ՝ Անտոնիայի հետ, կազմակերպում է Կոմպանիայից հացի մեծաքանակ գնում և հավաքում է տեղական կայազորի 500 մարդ, որոնք պետք է Հռոմ տեղափոխեին պատրաստված պաշարները։
537 թվականի նոյեմբերին, ի մեծ բավականություն Բելիսարիուսի, ծովով Նեապոլ է հասցվում 5100 մարդուց բաղկացած զգալի ռազմական ջոկատ, որը հնարավորություն է գտնում հասնել Օստին և միանալ թուլացած հռոմեական կայազորին։ Բացի այդ, Հռոմին է մոտենում բյուզանդական նավատորմը՝ մեծաթիվ սննդամթերքի պաշարներով ։ Այդ ժամանակ Վիտիգեսը հասկանում է, որ պաշարումը շարունակելը անիմաստ է։ Իրականում, պաշարման ժամանակ, մահացել էր ավելի քան 30000 գոթական զինվոր և նույնքան էլ շարքից դուրս էին եկել հիվանդության և ստացած վերքերի պատճառով։ Վիտիգեսը Բելիսարիուսի մոտ է ուղարկում լիազորված անձանց՝ խաղաղության բանակցություններով։ Նա խոստանում է զիջումներ Սիցիլիային և, նույնիսկ, Կոմպանիային և հարկի վճարում։ Բելիսարիուսը չի ցանկանում լսել ամենամյա հարկի մասին, պահանջում էր միայն մեկ բան՝ Իտալիայի անվերապահ ազատում։ Արդյունքում կողմերը պայմանավորվում են խաղադադար կնքել՝ մինչ անմիջական կայսրի հետ նրա պայմանների քննարկումը ։
Հռոմի պաշարման հանում
Երեք ամսվա ընթացքում, մինչ ընթանում էին գոթերի շփումները Կոստանդնուպոլսի հետ, Բելարիուսը շատ հարցերում հասցնում է փոխել պաշարված քաղաքի իրավիճակը։ Առաջին հերթին, նա հնարավոր է գտնում ապահովել Հռոմը սննդամթերքի պաշարներնով, այնուհետև, ծովով Աֆրիկայից համալրող ջոկատներ է տեղափոխում Օստին։ Մի խոսքով, նա հրադադարի ժամանակում հնարավորություն է գտնում վերականգնել այն աղետները, որոնք հասցվել էին պաշարման ընթացքում։ Միևնույն ժամանակ պաշարող զորքը գտնվում էր անբարենպաստ պայմաններում՝ սննդամթերքի մատակարարման հարցում, քանի որ Բելիսարիուսը գերիշխում էր ծովում և աստիճանաբար կտրում էր Հյուսիսային Իտալիայից գոթերի մատակարարման ճանապարհները։ Վիտիգեսը դժգոհություն էր հայտնում Բելիսարիուսի գործողություններից, սակայն վերջինս ուշադրություն չէր դարձնում դրան և առիթ էր փնտրում գոթերին ստիպելու խախտել նրանց համար անբարենպաստ հրադադարը։ Այդպիսի առիթ է հանդիսանում Հռոմը գրավելու գոթերի փորձը, որոնք գաղտնի ներխուժում են քաղաք՝ ջրագծի մեջ բացված անցքով։ Այդ ծրագիրը խափանվում է բյուզանդական պահակազորի աչալրջության արդյունքում։ Նաև, կանխվում է երկու դավաճանների փորձը՝ քաղաքի պարիսպների վրայի պահակազորին քնաբեր ըմպելիքով հարբեցնելը։
Այդ իրադարձություններից հետո Վիտիգեսը վերջնականապես համոզվում է պաշարման հետագա շարունակության ապարդյունությունը և 538 թվականի մարտին ստիպված էր դադարեցնել այն և հեռանալ դեպի հյուսիս, որպեսզի փորձեն պահպանել, ծայրահեղ դեպքում, Հյուսիսային Իտալիան, որտեղ գոթերի տիրակալությունը մնում էր բավականին հաստատուն։
Ռազմական գործողություններ Ումբրիայում և Պիցենում, Արիմինումի պաշարում
538 թվականի ձմռան առաջին ամիսներին, հռոմեացիների և գոթերի միջև հրադադարի ավարտից անմիջապես հետո, 2000 հոգիանոց բյուզանդական զորքը՝ Իոաննի գլխավորությամբ, Բելիսարիուսի հրամանով, անցնում է Ապենիններով, ավերում է գոթական Պիցենը, ստրկության է ենթարկում Հռոմի տակ կանգնած գոթերի կանանց և երեխաներին և ջախջախում է իր դեմ դուրս եկած գոթական բանակը՝ Վիտիգեսի քեռի Ուլիֆեյի հրամանատարությամբ, որը սպանվում է մարտում։ Կայսերական զորքի հետագա առաջխաղացումը կանխում է լեռնային Աուկսիմ (այժմյան Օզիմո) ամրոցը՝ Անկոնայից հարավ։ Այդ «Ռավեննայի բանալին» պաշտպանում էր գոթական ուժեղ կայազորը՝ բաղկացած 4000 զինվորներից։ Իոաննը, սակայն, չի պաշարում այդ անառիկ քաղաքը և շտապում է դեպի ափամերձ Արիմինում ամրոցը, որն էլ գրավում է առանց մարտի (գոթական կայազորը նախապես հեռացել էր Ռավեննա)։ Դա արքա Վիտիգեսին դնում էր բավականին վտանգավոր իրավիճակի մեջ։ Արիմինումը գտնվում էր Ռավեննայից մեկ օրվա ճանապարհում։ Որոշ ժամանակ անց նրան են հասնում լուրեր, ըստ որի թագուհի Մաթասունտան, որը այդ ժամանակ գտնվում էր Ռավեննայում և ատում էր արքային հարկադրաբար ամուսնության պատճառով, գաղտնի բանակցությունների մեջ է մտել Իոաննի հետ՝ ամուսնության և դավաճանության վերաբերյալ ։
Արհեստական տոնածառ
Արհեստական տոնածառ, տոնածառի ձևավորում, որը սովորաբար օգտագործվում է ամանորյա տոների ժամանակ։ Առաջին արհեստական ​​տոնածառերը պատրաստված էին փայտից՝ բուրգերի տեսքով, զարդարված տոնածառի պես կամ թռչնի փետուրներով։ Երկու տեսակներն էլ հորինել են գերմանացիները։ Ժամանակակից արհեստական ​​տոնածառերը պատրաստված են պոլիվինիլքլորիդից․ կան նաև այլ տեսակներ, օրինակ՝ ալյումինե կամ օպտիկամանրաթելային։
Գոթական պատերազմ (535-554)
Ռազմական գործողություններ Ումբրիայում և Պիցենում, Արիմինումի պաշարում
Վիտիգեսը, իր զորաբանակի հետ հապճեպորեն նահանջելով Հռոմից և կայազորներ թողնելով դեռևս բյուզանդացիների կողմից չնվաճված Էթրուրիա և Պիցենա քաղաքներում, շաժվում է դեպի Արիմինում՝ ցանկանալով ետ գրավել այդ ամրոցը։ Բելիսարիուսը, հասկանալով որ 2000-անոց հռոմեական հեծելազորը չի կարող երկար ժամանակ դիմագրավել ամբողջ օստգոթական բանակին, Արմինում է ուղարկում 1000 հեծյալ՝ Իոաննին հրամայելով դուրս գալ ամրոցից, նրանում թողնելով հարևան Անկոնայի կայազորի հետևակի մի մասը և միանա հիմնական բանակին։ Իոաննը, սակայն, չի հնազանդվում զորահրամանատարի հրամանին և իր զորքին միացնելով ուղարկված համալրումից 400 մարդ, մնում է Արիմինումում։
Արհեստական տոնածառ
Պատմություն
Առաջին արհեստական ​​տոնածառերը հայտնվել են Գերմանիայում 19-րդ դարում, սակայն կան ավելի վաղ օրինակներ ։ Դրանք պատրաստվել են կանաչ ներկված սագի փետուրներից ։ Գերմանական «փետուրները» գերմանացիների արձագանքներից մեկն էր Գերմանիայի առաջադեմ անտառահատումների դեմ ։ 1880-ական թվականներին մշակված սագի արհեստական ​​փետուրներով տոնածառերը մեծ ժողովրդականություն են ձեռք բերել 20-րդ դարի սկզբին ։ Ի վերջո նրանք ճանապարհ են ընկել դեպի ԱՄՆ, որտեղ նույնքան հաջողակ էին  ։
Գոթական պատերազմ (535-554)
Ռազմական գործողություններ Ումբրիայում և Պիցենում, Արիմինումի պաշարում
Օստգոթական զորքերը պաշարման են վերցնում Արիմինումը և Անկոնան, սակայն նրանց հարձակման փորձերը հետ են մղվում։ Այնուամենայնիվ պաշարվածների մոտ սննդամթերքի խիստ պակասություն կար և նրանց անձնատուր լինելը Վիտիգեսին անխուսափելի էր։
Արհեստական տոնածառ
Պատմություն
ԱՄՆ-ում արհեստական ​​տոնածառերը իրականում ավելի վաղ են եղել իրական «տոնածառերի» օգտագործումից ։ Այս առաջին «ծառերը» փայտե բուրգեր էին, որոնք նման էին ծառի և լուսավորվում էին մոմերով։ Դրանք ստեղծվել են 1747 թվականին՝ Բեթղեհեմում (Փենսիլվանիա նահանգ) ։
Գոթական պատերազմ (535-554)
Նարսեսի ժամանումը, տարաձայնություններ Նարսեսի և Բելիսարիուսի միջև
Բելիսարիուսը զբաղված էր Կենտրոնական Իտալիայում թույլ ամրացված բնակավայրերի գրավումով (հույներին հաջողվում է հասնել Կլուզիում և Տուդեր քաղաքների հանձնմանը, ինչպես նաև Պետրի կիրճի ամրացմանը), երբ նրան հասավ Պիցենում 5000-անոց հռոմեական բանակի ափ հանման մասին լուրը՝ տաղանդավոր զորահարամանատար Նարսեսի գլխավորությամբ, ուժեղացված 2000 հերուլյան կամավորներով՝ նրա անձնական թիկնազորով։
Արհեստական տոնածառ
Փետուրներ
Արհեստական ​​տոնածառերը փետուրներից պատրաստվում էին կանաչ ներկված սագի փետուրներից և ամրացված մետաղալարերի «ճյուղերին», որոնք փաթաթված էին ցողունի շուրջը ։ Դրանք լինում են տարբեր չափերի՝ փոքր 2 դյույմից մինչև մեծ 98 դյույմ, որը 1920-ական թվականներին վաճառվում էր հանրախանութներում ։ Հաճախ ճյուղերն ավարտվում էին արհեստական ​​կարմիր «հատապտուղներով», որոնք կատարում էին մոմակալների դերը ։ Ճյուղերը լայնորեն բաժանված էին, ինչը խուսափում էր մոմերի կրակից և ավելի շատ տեղ էր տալիս զարդարանքների համար ։ «Փետուր ծառերի» մյուս առավելությունն էր ամեն անգամ նոր ծառի գնալու անհրաժեշտության բացակայությունը և ընկած ասեղների բացակայությունը ։
Գոթական պատերազմ (535-554)
Նարսեսի ժամանումը, տարաձայնություններ Նարսեսի և Բելիսարիուսի միջև
Բելիսարիուսը շարժվում է Նարսեսին ընդառաջ և Ֆիրմա քաղաքի մոտ միավորելով իրենց ուժերը երկու զորահրամանատարները խորհրդակցում են հետագա գործողությունների շուրջ։ Նրանց կարծիքները բաժանվում են։ Նարսեսը առաջարկում է անհապաղ ուղևորվել պաշարված Արիմինումին օգնության, ավելի զգուշավոր Բելիսարիուսը, վախենալով գոթերի կողմից բյուզանդական հաղորդակցությունների խափանմամբ, ցանկանում էր սկզբում գրավել Աուկսիմը, որը գտնվում էր հռոմեացիների թիկունքում։ Հայտնի չէ թե ինչ որոշման առավելություն կտրվեր, եթե գեներալներին չհասներ Արիմինումից սուրհանդակը Իոաննի նամակով, որում վերջինս գրում էր պաշարված ամրոցում պաշարների բացակայության մասին և անհապաղ օգնություն էր խնդրում։ Այդ լուրն ստանալու կապակցությամբ ընդունվոմ է Նարսեսի ռազմավարությունը։ Բելիսարիուսը, սակայն, Աուկսիմից ոչ հեռու գտնվող ամրացված ճամբարում թողնում է 1000 զինվոր, որպեսզի զսպի օստգոթերի քաղաքից արտագրոհները։
Արհեստական տոնածառ
Ալյումինե
Գոյություն ունի նաև արհեստական ​​տոնածառի մեկ այլ տեսակ, որը հիմնականում պատրաստված է ալյումինից ։ Սկզբում դրանք հայտնվել են ԱՄՆ-ում՝ նախ՝ Չիկագոյում 1958 թվականին, այնուհետև՝ Մանիտովոկում, որտեղ սկսվել է արտադրվել այդ «ծառերի» մեծ մասը ։ Ալյումինե արհեստական ​​տոնածառերը արտադրվել են մինչև 1970-ական թվականները , և դրանց հանրաճանաչությունը հասել է գագաթնակետին՝ մոտ 1965 թվականին ։ Բայց այդ տարի առաջին անգամ թողարկվել է «A Charlie Brown Christmas» կարճ մուլտֆիլմը, որը բացասական ազդեցություն է ունեցել ալյումինե արհեստական ​​տոնածառերի հետագա վաճառքի վրա ։
Գոթական պատերազմ (535-554)
Նարսեսի ժամանումը, տարաձայնություններ Նարսեսի և Բելիսարիուսի միջև
Արիմինումի ապաշրջափակման համար բյուզանդացիների կողմից ծրագրավորվում է բարդ գործողություն։ Այն ժամանակ, երբ բանակներից մեկը՝ ուղեկցվելով նավատորմի մեծաթիվ ուժերով, քաղաքի վրա է հարձակվում Ադրիատիկ ծովի ափամերձ մասով, հիմնական ուժերը՝ ղեկավարվելով Բելիսարիուսի կողմից, լեռնային ճանապարհով անցնում են թշնամու թիկունք։ Օստգոթերը, իմանալով, որ բյուզանդացիներին է մոտեցել զգալի համալրում և վախենալով շրջափակումից (նրանց ջոկատներից մեկը լեռներում բախվում է Բելիսարիուսի բանակի հետ, մեծ կորուստներ է կրում և ողջ մնացած զինվորները այդ մասին պահմում են Վիտիգեսին), շտապ կերպով նահանջում են Ռավեննա։
Արիմինումի պաշարման անարյուն հանումը զգալիորեն ամրապնդում է Նարսեսի դերը բյուզանդական բանակում և նա, աջակցություն ստանալով որոշ հրամանատարներից (օրինակ Հուսինիանոսի և Իոաննի), փաստացիորեն դուրս է գալիս Բելիսարիուսի պլանների դեմ՝ որպես գլխավոր զորահրամանատար։ Զորահրամանատարների տարաձայնությունները հստակորեն նախանշվում են ռազմական խորհուրդի ժամանակ, որը անց էր կացվում Արիմինումի մոտ։ Այն ժամանակ, երբ Բելիսարիուսը ելույթ էր ունենում Աուկսիմի արագ գրավման և Մեդիոլանումի (Մեդիոլանա, այժմ Միլան) ապաշրջափակման համար, Նարսեսը առաջարկում էր հռոմեացիներին ուժերը կենտրոնացնել Էմիլիայում գործողությունների վրա, որպեսզի անհանգստացվի գոթերի մայրաքաղաք Ռավեննան։
Չնայած բոլոր տարաձայնություններին, միասնական բյուզանդական բանակը նախաձեռնում է Ուրբինումի պաշարմանը՝ Արիմինումից հարավ գտնվող ուժեղ ամրոցի, սակայն երկու հրամանատարների բանակները տարբեր ճանփարներ են խփում։ Շուտով Նարսեսը, համոզվելով քաղաքի լիակատար անառիկությանը, հաշվի չառնելով Բելիսարիուսի առարկությունները, իր բանակը հետ է տանում Արիմինում։ Անտեղից նա Իոաննին՝ բանակի մեծ մասով, ուղարկում է Էմիլիայի գրավմանը, որը և շուտով իրականացվում է։ Բելիսարիուսը, մնալով պաշարելու Ուրբինումը, այն կարողանում է գրավել միայն երջանիկ պատահականությամբ։ Միակ ակունքը, որից պաշտպանները խմելու ջուր էին վերցնում, անսպասելիորեն ցամաքում է և ծարավից թուլացած գոթական կայազորը ստիպված է լինում հանձնվել։ Բյուզանդացիները պաշարում են նաև ամրացված քաղաք Ուրբիվետերը :
Չնայած շարունակվող հաջողություններին, երկու մասի բաժանված հռոմեական բանակը ի վիճակի չէր վերահսկելու ռազմական գործողությունները ամբողջ թատերաբեմում, որի մասին են խոսում Մեդիոլանումի իրադարձությունները։
Արհեստական տոնածառ
ՊՎՔ (PVC)
ՊՎՔ ֆիլմերի ասեղները էկոնոմ դասի և միջին գների տոնածառերի ամենատարածված տարբերակն են։ Շոշափելու դեպքում այս ասեղները բավականին փափուկ են, ճյուղը կարելի է սեղմել ձեռքում մինչև «ասեղների» հիմքը։ Եղևնու ճյուղերին բնական տեսք տալու համար օգտագործվում է հետաքրքիր լուծում. ճյուղի մետաղալարային հիմքին ավելի մոտ, նույն շագանակագույն նյութից շատ կարճ ոլորուն ավելացվում է ճյուղի մետաղալարերի հիմքին դասական կանաչ փշատերև ոլորուն ներսում. ստեղծում է կիսաթափանցիկ փայտի էֆեկտ և տոնածառին բնականություն հաղորդում։
Գոթական պատերազմ (535-554)
Մեդիոլանումի պաշարում և ավերում
Դեռևս Հռոմի պաշարման ժամանակ Բելիսարիուսին են դիմում Մեդիոլանի եպիսկոպոս Դաթիսը և քաղաքի որոշ ազնվականներ, խնդրելով ուղարկել փոքրիկ բյուզանդական կայազոր։ Նրանք պնդում էին, որ տեղական աշխարհազորի աջակցությամբ հեշտորեն կարելի է իշխանության տակ վերցնել ոչ միայն Մեդիոլան, այլ նաև ամբողջ Լիգուրիան ։ 538 թվականի ապրիլին Բելիսարիուսը ծովով Հյուսիսային Իտալիա է ուղարկում 1000 մարդուց բաղկացած ջոկատ՝ Մունդիլի հրամանատարությամբ։ Ափ դուրս գալով Ջենովայում և առաջ շարժվելով դեպի երկրի խորքը, հռոմեացիները արագորեն իրենց տիրապետության տակ են վերցնում Մեդիոլան և Լիգուրիայի քաղաքների մեծ մասը՝ բացառությամբ Տիցինումի (այժմ Պավիա)։ Իմանալով դրա մասին, գոթերի արքան թշնամու դեմ է ուղարկում, իր ազգական Ուրիի ղեկավարությամբ, զգալի զորաբանակ։ Բացի այդ, Վիտիգեսի խնդրանքով, ֆրանկների արքա Թեոդեբերտ I-ը նրան օգնության է ուղարկում 1000 բուրգունդացի զինվորներ ։ Դաշնակիցները արագորեն միավորում են իրենց ուժերը և Մեդիոլանը վերցնում են պաշարման տակ։ Այդ հարձակումը անակնկալ էր հռոմեացիների համար, որոնք լիովին պատրաստ չէին քաղաքի պաշտպանությանը։ Մեդիոլանում մնացել էին 300 բյուզանդացիներ, քանի որ մնացած զորքը Մունդիլան ուղարկել էր հարևան քաղաքների կայազորների ամրացման համար։ Բացի այդ, պաշարվածները բոլորովին ժամանակ չունեին Մեդիոլան առաքելու պաշարներ և քաղաքը, փոստացիորեն, մնաց առանց սննդամթերքի։
Բելիսարիուսի կողմից պաշարվածներին օգնության է ուղակվում Մարտինի և Ուլիարիայի ջոկատը, որը հասնելով մինչև Պո գետի անցատեղը, չի համարձակվում առաջ շարժվել՝ վախենալով թշնամու մեծ գերակշռությունից։ Դրա փոխարեն ջոկատի հրամանատարները սկսում են խնդրել Բելիսարիուսին իրենց օգնության ուղարկել Յուստինի և Իոաննի բանակները, որոնք գործում էին մոտակայքում՝ Էմիլիայում։ Սակայն, չնայած Բելիսարիուսի հրամանին, այդ հրամանատարները հրաժարվում են շարժվել Մեդիոլանի վրա, առանց Նարսեսի անձնական կարգադրության, որը շատ ուշ է գալիս այն բանի համար, որպեսզի բյուզանդացիները հասցնեին ապաշրջափակել Մեդիոլանը։
Արհեստական տոնածառ
Կարթաթել
Կարթաթելի ասեղներին դժվար է դիպչել, ասեղները խաչաձև հատվածով կլոր են։ Կարթաթելից տոնածառերն այժմ շատ ավելի քիչ են տարածված և արտաքուստ դրանք ընդօրինակում են հենց սոճին, այլ ոչ թե եղևնուն։ 21-րդ դարում նման մոդելները կորցրել են իրենց արդիականությունը և գործնականում չեն օգտագործվում արտադրության մեջ, քանի որ դրանք փոխարինվել են PE նյութերից պատրաստված մոդելներով, որոնք ավելի իրատեսական են և դիմացկուն։
Գոթական պատերազմ (535-554)
Մեդիոլանումի պաշարում և ավերում
Միևնույն ժամանակ օստգոթերը պատվիրակություն են ուղարկում Մունդիլի մոտ, որը նրան առաջարկում էր հանձնել Մեդիոլանը՝ ապահովելով բյուզանդական կայազորի անվտանգությունը։ Զորահրամանատարը մերժում է առաջարկը, քանի որ այն չէր պարունակում երաշխիքներ խաղաղ բնակչության համար, սակայն նրա ուժասպառ բանակը ստիպում է հանձնվել և ընդունել պայմանները։ Իրականում հռոմեական զինվորները պահպանում են իրենց կյանքը, սակայն Մեդիոլան հիմնովին ավերվում է, նրա 30000 բնակիչները սպանվում են, իսկ մնացածը ստրկացվում ։
Գոթերի բանակցությունները պարսիկների հետ, Աուկսիմի և Ֆեզուլի պաշարումը, ֆրանկների ներխուժումը Իտալիա
Մեդիոլանի անկումից հետո Հուստինիանոսը, իմանալով Իտալիայում իր զորավարների տարաձայնությունների մասին, Նարսեսին հետ է կանչում Բյուզանդիա։ Նրա հետ միասին երկրից հեռանում են 2000 հերուլներ։ Բելիսարիուսը կրկին դառնում է միանձնյա զորահրամանատար։ Գոթերը, վախենալով հակառակորդի Ռավեննայի վրա հարձակումից, փորձում են կայսրության հետ հակամարտության մեջ ներաքաշել հարակից որոշ ազգերի։ Լանգոբարդների մոտ ուղարկված պատվիրակությունը հաջողության չի հասնում և Վիտիգեսը իր երկու պատվիրակներին ուղարկում է Սասանյան Պարսկաստանի Արքայից արքա Խոսրով Ա-ի մոտ։ Այդ դեսպանությունը հաջողություն է ունենում և Հուստինիանոսը, մեկ տարի անց, ստիպված է լինում Բելիսարիուսին ուղարկել կայսրության արևելյան սահմանները, սակայն Բյուզանդիայի և Պարսկաստանի պատերազմը բավականին ուշ է սկսվում, որպեսզի օգնի Վիտիգեսին։
Անտրիոլ
Անտրիոլ (Antriol, Antriol), Նիդերլանդների թագավորության Նիդերլանդական Անտիլների կազմի մեջ մտնող Կարիբյան կղզի Բոնեյրեի փոքր բնակավայր։ Տեղակայված է մայրաքաղաք Կրալենդիյկից հյուսիս։