cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ինդոնեզիա
Ճարտարապետություն
Ճարտարապետական ժառանգության ամենավաղ ձևերին վերաբերում են նեոլիթի դարաշրջանի մեգալիթյան կառույցները՝ մենհիրներ, սանդղավոր դամբանաթմբեր, դոլմեններ, դամբարաններ (ամենահայտնի նմուշները գտնվում են Ճավայում և Հարավային Սումատրայում)։ Պետությունների ձևավորման հետ առավել նշանակալի ճարտարապետական կառույցները դառնում են հինդուիստական ու բուդդիստական չանդի տաճարները, որոնց արտաքին տեսքը զգալիորեն տարբերվում է այդ կրոնների՝ մայրցամաքային Ասիայում գտվող պաշտամունքային կառույցներից։ Ամենամեծ և ճարտարապետության տեսանկյունից ամենաբարդ կառույցները բուդդիստական Բորոբուդուր և հինդուիստական Պրամբանան տաճարներն են, որ կառուցվել են 9-րդ դարում Կենտրոնական Ճավայում։
Ինդոնեզիայի տարբեր ժողովուրդների տների ճարտարապետական ձևը, որ ձևավորվել է միջին դարերում և գյուղական վայրերում հիմնականում պահպանվել մինչ օրս, բավական բազմազան է։ Ըստ տարածաշրջանների առավել բնութագրական նմուշներից են փայտից ու հնդկեղեգից պատրաստված թեթև հիմնակմախքով ցցաշեն տները եղեգից կամ կղմինդրե տանիքով (Ճավա, Մադուրա), ամբարային տիպի ու ձգված ձևով մեծ ընդարձակ տներ (Կալիմանտան), մեծ ընդարձակ տներ բարձր թամբաձև տանիքով (Սումատրա), եղեգից պատրաստված թեթև տնակներ (Փոքր Զոնդյան կղզիների արևելյան հատված, Նոր Գվինեայի արևմտյան հատված) ։
Նիդերլանդական գաղութացման ժամանակաշրջանում ներմուծվել են եվրոպական ճարտարապետական ձևեր։ Ազգային ճարտարապետական ձևերը պահպանելու և զարգացնելու հնարավորություն տված ամենամեծ օբյեկտների թվին են պատկանում տեղի կառավարիչների պալատական համալիրները՝ կրատոնները (keraton, kraton)։ Երկրի անկախության շրջանի համար բնութագրական է արևմտյան ճարտարապետական ձևերի էլ ավելի ակտիվ ու համընդհանուր տարածումը ։
Երաժշտություն
Հնուց ի վեր, սկսած կենցաղում երաժշտական մշակույթի տարածումից, առավել բազմազան ձևեր այն ձեռք է բերել Ճավայի ժողովուրդների մոտ, որոնք ակտիվորեն ընդունել են արտաքին, առաջին հերթին հնդկական երաժշտական ազդեցությունը, և որոնցից էլ այն տարածվել է կղզեխմբի մյուս ժողովուրդներին։ Ինդոնեզական ավանդական երաժշտության հիմնական ձայնաշարերն են հնգաստիճան սլենդրոն (selendero) և յոթնաստիճան պելոգը (pelog)։ Ընդհանուր առմամբ հատուկ են զարգացած հետերոֆոնիան ու պոլիֆոնիան, գործիքային մեղեդու գերակշռումը վոկալի նկատմամբ։ Առավել վառ ազգային երաժշտական ավանդույթն արտահայտված է վաղ միջնադարից գոյություն ունեցող գամելանի ժանրում․ այն ժողովրդական նվագախումբ է, որում գլխավոր դերը կատարում են յուրատիպ հարվածային գործիքները։ 16-րդ դարից զարգանում է կերոնչոնգ (keroncong) երգային-երաժշտական ժանրը, որում վոկալային ստեղծագործությունները կատարվում են կիթառին նման գործիքի նվագակցությամբ։ Այդ ժամանակ էլ տարածում է գտել դանգդուտ ժանրը, որն իր մեջ համադրում է մալայական, արաբական ու հինդուիստական երաժշտությունների տարրեր։
Նիդերլանդական գաղութացման շրջանում ժողովրդական մակարդակում սեփական երաժշտական ավանդույթների պահպանման հետ միաժամանակ էլիտար մակարդակում ինդոնեզացիների կողմից յուրացվել է եվրոպական երաժշտական արվեստը։ Եվրոպական երաժշտական նորմերն ավանդական մի քանի տարրերի հետ համադրությամբ բնութագրական են ընդհանուր առմամբ երկրի անկախության տարիներին երաժշտական մշակույթի զարգացմանը․ դա հատուկ է ինչպես դասական, այնպես էլ փոփ երաժշտության նմուշներին։ Ազգային կոնսերվատորիան բացվել է 1960 թվականին, ազգային սիմֆոնիկ նվագախումբն ստեղծվել է 1968 թվականին ։
Թատրոն և կինեմատոգրաֆիա
Բեմական արվեստի վաղ ձևերը վերաբերում են ժողովրդական տոնակատարությունների թատերականացված գործողություններին ու պաշտամունքային արարողություններին։ Առնվազն 9-րդ դարից գոյություն ունի վայանգ-տոպենգ թատերական ժանը, որը ենթադրում է պարերի կատարում ու մնջախաղ կերպարներին բնորոշ դիմակներով։ 11-րդ դարին են վերաբերում առաջին հիշատակումները վայանգ գոլեկի և վայանգ կուլիտի՝ համապատասխանաբար ծավալային խամաճիկների թատրոնի և հարթ կաշվե խամաճիկների թատրոնի մասին (նրանց ստվերները պրոյեկցվում են կտորե էկրանի վրա), որոնք այդ ժամանակից ի վեր մնում են ազգային թատերական արվեստի առավել մեծ ժողովրդականություն վայելող ձևերը։ Վայանգի բոլոր ձևերում ավանդական ներակայցումների համար որպես դրամատուրգիական հիմք ծառայում են հնդկական «Մահաբհարաթա» էպոսի տեղական փոխադրությունները կերպարների խիստ սահմանափակ ընտրությամբ։ Ներկայացումները, որպես կանոն, ուղեկցվում են գամելանի նվագակցությամբ։
Նիդերլանդական ազդեցության ներքո 19-րդ դարի վերջից աստիճանաբար տարածվել են բեմական արվեստի եվրոպական ձևերը, ինչպես նաև խառը ձևեր, որոնք համադրում են եվրոպականն ու ավանդականը, ինչպիսիք են մասնավորապես կետոպրակն ու լուդրուկը։ Ինդոնեզիայի անկախության ժամանակաշրջանում զարգացում են ապրում բոլոր՝ ավանդական, եվրոպական ու խառը ժանրերը։ Երկրի խոշորագույն թատրոններն ստեղծվել են Ջակարտայում, Ջոկյակարտայում, Սուրաբայայում ։
Ինդոնեզիայում առաջին կինոնկարներն ստեղծվել են 1920-ական թվականներին նիդերլանդացի ռեժիսորների կողմից։ Ազգային կինեմատոգրաֆի ձևավորումը վերաբերում է 1930-ական թվականներին (առաջին տեղացի ռեժիսորը եղել է Անջար Ասմարան), ամբողջական ազգային կինեմատոգրաֆիական դպրոցի (ինչպես խաղարկային, այնպես էլ վավերագրական) ձևավորումը՝ 1950-ական թվականներին։ 1950-ական թվականների և 1960-ականների առաջին կեսի կինոմատոգրաֆիային հատուկ է հակաիմպերիալիստական թեմատիկային ու սոցիալական սուր խնդիրներին անդրադառնալը։ 1980-1990-ական թվականներին, երբ ինդոնեզական կինոշուկա լայնորեն ներթափանցել են արտասահմանյան ֆիլմեր, տեղի կինոարտադրությունն անկում է ապրել, ինչը հաղթահարվել է միայն 21-րդ դարի սկզբին։ 2000-ական թվականների համար բնութագրական է ինդոնեզական կինեմատոգրաֆիայում ինչպես քանակական, այնպես էլ որակական ցուցանիշների բարձրացումը․ կինոարտադրության ծավալն ամեն տարի կրկնապատկվում է, մի շարք ֆիլմեր ներկայացվել են միջազգային կինոփառատոնների մրցանակների ։
Դեկորատիվ-կիրառական արվեստ
Դեկորատիվ-կիրառական արվեստը լիակատար կերպով արտացոլում է երկրի էթնոմշակութային բազմազանությունը․ տարբեր տարածաշրջանների այդ տեսանկյունից բնորոշ են բավական յուրատիպ առանձնահատկություններ։ Առավել տարածված և միջազգային ճանաչման արժանացած ավանդական գեղարվեստական արհեստների թվին են պատկանում գեղազարդ բատիկի ստեղծումը (ինչպես տաք, այնպես էլ սառը, Ճավա, Մադուրա, Բալի, Սումատրայի որոշ շրջաններ), ծիսական դաշույնների՝ կրիսների (Ճավա, Բալի) ու կուջանգների (Արևմտյան Ճավա), վայանգ թատրոնի համար ծավայալին ու հարթ տիկնիկների պատրաստումը, կաշվի գեղարվեստական մշակման այլ ձևերը (Ճավա, Բալի, Մադուրա, Սումատրա)։ Գրեթե ամենուր տարածված է փայտի վրա փորագրությունը, հյուսած դեկորատիվ իրերի պատրաստումը, բազմաթիվ տարածաշրջաններում (մասնավորապես Սումատրայում, Սուլավեսիում և Մոլուքյան կղզիներում)՝ գեղարվեստական մանածագործությունը։ Ճավայում ավանդական արհեստ է բրոնզե, Կալիմանտանում՝ անագե ու արծաթե իրերի ձուլումը, ինչպես նաև քանդակադրոշմումը։ Դեկորատիվ խեցե և կերամիկայից իրերի պատրաստումն առավել զարգացած է Փոքր Զոնդյան կղզիներում (մասնավորապես Լոմբոկում), այնտեղ էլ (մասնավորապես Ֆլորես կղզում) պահպանվում են փայտե արձանիկների պատրաստման հարուստ ավանդույթները ։
Խոհանոց
Հաշվի առնելով երկրի էթնոմշակութային բազմազանությունը՝ նրա ազգային խոհանոցը գրեթե ներկայացնում է տարբեր տարածաշրջանների խոհանոցների համադրություն, որոնք ունեն իրենց զգալի առանձնահատկությունները։ Որոշ ուտեստներ, որ սկզբում հատուկ են եղել որոշոկի վայրի, ձեռք են բերել համազգային ժողովրդականություն։ Ինդոնեզիայի ժողովուրդների խոհանոցային ավանդույթները ձևավորվել են հարևան ասիական երկրների համապատասխան ավանդույթների ակտիվ ազդեցությամբ․ այդ տեսանկյունից առավել նկատելի է չինական խոհանոցի ազդեցությունը  ։
Սննդի հիմնական ածխաջրային բաղադրամասը գրեթե ամենուր բրինձն է, մի շարք տարածաշրջաններում սննդակարգում նշանակալի տեղ են զբաղեցնում եգիպտացորենը, կասավան, բաթաթը։ Ինդոնեզացիների մեծ մասի համար ավանդական կերակուր է եփած կամ տապակած բրինձն այս կամ այն հավելումներով, որպես այդպիսին հիմնականում օգտագործվում են՝ հավի միս, միս, ծովամթերք, տեմպե, թարմ կամ պաածոյացված բանջարեղեն, որոնք կամ եփվում են բրնձի հետ, կամ էլ մատուցվում որպես խավարտ (այդ դեպքում հավելումները կոչվում են լաուկ-պաուկ – lauk-pauk)։ Այդպիսի ուտեստներից առավել տարածված է նասի գորենգը (nasi goreng, բառացի՝ «տապակած բրինձ»), որը նման է փլավին՝ գրեթե ցանկացած մթերքի ավելացմամբ։ Բազմաթիվ տարածաշրջաններում գլխավոր ծիսակարգային ուտեստը տումբենգն է, որը բրնձի փոքր բուրգ է՝ շրջապատված տարբեր խավարտներով ։
Լայն տարածում ունի ցորենի կամ բրնձի ալյուրից պատրաստված լապշան, որը մատուցվում է որպես ապուր կամ տապակած՝ տարբեր հավելումներով, օրինակ՝ մի գորենգ (mie goreng, բառացի՝ «տապակած լապշա»)։ Եվրոպական խոհանցից փոխառված հացը զգալի տարածում չի գտել։ Մեծ ժողովրդականություն են վայելում խմորից պատրաստված ուտելիքները՝ տարբեր խճողակներով, որոնցից շատերը վերցված են այլ երկրների խոհանոցներից, օրինակ՝ մարտաբակը ։
Միսն ու սպիտակուցային մթերքներն ընդհանուր առմամբ, հաշվի առնելով դրանց թանկ լինելը բնակչության մեծ մասի համար, սեղանին առկա են, որպես կանոն, ոչ մեծ քանակով։ Առավել մեծ տարածում են ստացել հավի, ոչխարի, այծի միսը, ծովափնյա տարածաշրջաններում՝ ձուկն ու ծովամթերքները։ Կովի միսն օգտագործվում է բավական հազվադեպ, խոզի միսն ակտիվորեն օգտագործվում է չինական համայնքի կողմից և Ինդոնեզիայի ոչ մուսուլման ժողովուրդների մոտ։ Ժողովրդականություն են վայելում մսից, ձկան կամ հավի մսից պատրաստված մսագնդիկները՝ բակսո (bakso), փոքր կտորներով խորովածը՝ սատե (sate, satai), որ հաճախ պատրաստվում են հավի, այծի կամ ոչխարի մսից, ինչպես նաև օտակ-օտակը՝ ձկան մսից պատրաստված գնդիկներ, որ եփվում են բանանի կամ արմավենու տերևների մեջ։ Ճավայում ու մի քանի այլ շրջաններում տարածում են գտել ապուրները, որոնք, որպես կանոն, պատրաստվում են հավի մսից ու ենթամթերքից։ Ամենուր պատրաստվում է կրուպուկ՝ օսլայից, հացահատիկային, ծովախեցգետնի, ձկան այլ ալյուրից պատրաստված չիպսեր։ Բավական մեծ քանակությամբ օգտագործվում են տարբեր բանջարեղեններ՝ կախված տարածաշրջանի գյուղատնտեսության առանձնահատկություններից։ Ճավայում մեծ ժողովրդականություն է վայելում գադո-գադոն՝ տարբեր բանջարեղենների խառնուրդ արախիսի սոուսով։ Տարածված են արևադարձային մրգերը ։
Տպագիր ԶԼՄ
Տեղի լեզուներով (մալայերեն, ճավայերեն) առաջին պարբերական հրատարակություններն Ինդոնեզիայում հայտնվել են գաղութային շրջանում՝ 20-րդ դարի սկզբում, սակայն տպագիր զանգվածային լրատվամիջոցները մեծ զարգացում են ապրել միայն երկրի անկախացումից հետո։ Եթե 1950-ական թվականների և 1960-ական թվականների սկզբի լրատվամիջոցներին հատուկ էր հարաբերական ազատությունը, ապա Սուհարտոյի կառավարման ժամանակաշրջանին հատուկ է եղել քաղաքական խիստ գրաքննությունն ու իշխանությունների կողմից վերահսկողության բարձր մակարդակը։ Տպագրության ազատության տեսանկյունից կտրուկ փոփոխություններ են տեղի ունեցել 1990-ական թվականների վերջի և 2000-ական թվականների դեմոկրատական բարեփոխումների ժամանակ։ Այդ շրջանում տեղի է ունեցել տպագիր հրատարակությունների թվի զգալի աճ, հստակ նկատելի է դարձել այս կամ այն թերթի ու ամսագրի պատկանելությունը քաղաքական ու հասարակական տարբեր հոսանքներին ։
2000-ական թվականների վերջի դրությամբ՝ Ինդոնեզիայում հրատարակվում է ավելի քան 170 օրաթերթ՝ ինչպես կենտրոնական, այնպես էլ տեղական, որոնց ընդհանուր տպաքանակը կազմում է շուրջ 4,8 մլն օրինակ, ինչպես նաև ավելի քան 425 ոչ ամենօրյա թերթ ու ամսագիր շուրջ 7,8 մլն ընդհանուր տպաքանակով։ Առաջատար ազգային թերթերն են՝ «Media Indonesia», «Kompas», «Seputar Indonesia», «Republika», «Jakarta Post» ։
Էլեկտրոնային ԶԼՄ
Ռադիոհաղորդման առաջին կազմակերպությունն ստեղծվել է հոլանդական գաղութային վարչության կողմից 1934 թվականին։ Ռադիոհաղորդման ազգային համակարգի ձևավորումն սկսվել է երկրի անկախության հռչակումից անմիջապես հետո։ 2009 թվականի տվյալներով՝ երկրում գործում է ավելի քան 700 ռադիոկայան։ Պետական են 6 համազգային և շուրջ 50 տարածաշրջանային ռադիոկայաններ։ Հազար բնակչի հաշվով եղել է շուրջ 140 ռադիոընդունիչ ։
Ինդոնեզիայի ազգային հեռուստատեսությունը գոյություն ունի 1962 թվականից, երբ սկսվել է Ինդոնեզիայի առաջի պետական հեռուստաալիքի՝ TVRI (Ինդոնեզիայի Հանրապետության հեռուստատեսություն, Televisi Republik Indonesia) հեռարձակումը։ Գունավոր հեռուստատեսության հեռարձակումն սկսվել է 1979 թվականին ։
2008 թվականին երկրում եղել է 2 պետական և 10 մասնավոր համազգային հեռուստաալիք։ Դրանիցից բացի հեռարձակվել են ավելի քան 100 տարածաշրջանային ալիքներ։ Հազար մարդու հաշվով եղել է շուրջ 60 հեռուստացույց։ 20-րդ դարի վերջից զարգանում է արբանյակային ու կաբելային հեռուստատեսությունը, սակայն դրանք հասանելի են բնակչության աննշան մասին՝ համապատասխանաբար 1,7 % և 0,1 %-ից էլ քիչ հատվածին ։
Սպորտ
Մինչ 21-րդ դար երկրում այս կամ այն չափով տարածում են գտել սպորտի գրեթե բոլոր ամառային ձևերը՝ ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց մարզաձևերով։ Տարածաշրջանային մակարդակում ինդոնեզացի մարզիկներն ուժեղագույնների թվում են․ 2011 թվականի Հարավարևելյան Ասիայի խաղերի արդյունքներով, որ անցկացվել են Պալեմբանգում, նրանք զբաղեցրել են առաջին տեղը թիմերի շարքում՝ նվաճելով 182 ոսկե, 151 արծաթե և 143 բրոնզե մեդալներ։ Միջազգային մակարդակում նրանց ձեռքբերումները շատ ավելի համեստ են․ 2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում Ինդոնեիզիայի թիմը նվաճել է մեկ արծաթե և մեկ բրոնզե մեդալներ։ Ավանդաբար առավել մեծ հաջողությունների են հասնում ինդոնեզացի բադմինտոնիստները, հատկապես տղամարդիկ։ Ինդոնեզիայի բադմինտոնի տղամարդկանց ազգային հավաքականը տասներեք անգամ նվաճել է Թոմասի գավաթը, բազմիցս դարձել օլիմպիական չեմպիոն, կանանց հավաքականը երկու անգամ նվաճել է Յուբերի գավաթը ։
Բնակչության շրջանում առավել տարածված մարզաձևերի թվին են պատկանում ֆուտբոլը, բադմինտոնը, մենամարտությունները, մոտոցիկլային սպորտը, շախմատը։ Ազգային ավանդական սպորտաձևերից առավել տարածված են և հանդիսատեսի ուշադրությունն են վայելում սիլատն ու սապեկ տակրոն, սեղանի տարբեր խաղեր, այդ թվում մաջոնգը և մանկալան, ինչպես նաև թղթե օդապարիկներ թռցնելու մրցույթն ու գասինգը (հոլ), որն ունի տարածաշրջանային բազմաթիվ տարբերակներ   ։
Խոշորագույն մարզադաշտերն են Ջակարտային «Բունգ Կարնոն» (բազմաֆունկցիոնալ, 100 հազար հանդիսատեսի համար), Սամարինդայի «Պալարանը» (ֆուտբոլային, 60 հազար հանդիսատեսի համար), Պալեմբանգի «Ջակաբարինգը» (ֆուտբոլային, 55 հազար հանդիսատեսի համար), Սուրաբայայի «Բունգ Տոմոն» (ֆուտբոլային, 50 հազար հանդիսատեսի համար) ։
Հայերն Ինդոնեզիայում
Հայերն Ինդոնեզիայում հայտնվել են 17-րդ դարում։ Այդ մասին հիշատակությունը թվագրվում է 1656 թվականով։ 1747 թվականին հոլանդացիները մի հրովարտակով տեղի հայերին, որոնք հիմնականում բնակվում էին Ջակարտայում (այն ժամանակ՝ Բատավիա), Սուրաբայայում, Սեմարանգում, Մակարասում և այլուր, շնորհել են եվրոպացիներին հավասար «ազատ քաղաքացու» իրավունք։ Այդ ժամանակ հայերի թիվը 2000-ից չէր անցնում. նրանք գաղթել էին հիմնականում Նոր Ջուղայից (Պարսկաստան) ու Մադրասից (Հնդկաստան), զբաղվում էին առևտրով և արհեստներով։ Թեպետ այդ գաղութը շատ հեռու է եղել մայր հայրենիքից, սակայն նրա անդամները հետևել են այնտեղի իրադարձություններին, նյութապես օգնել Արևմտյան Հայաստանի իրենց հայրենակիցների ազգային-ազատագրական պայքարին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո շատ ինդոնեզահայեր տեղափոխվել են ԱՄՆ, Ավստրալիա և այլ երկրներ, գաղութը գնալով նվազել է, և ներկայումս մնացել են հատուկենտ հայեր, ովքեր ապրում են իրենց ուրույն ազգային կյանքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ինդոնեզիա Կատեգորիա:Կղզի պետություններ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Մեծ քսանյակի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Հանրապետություններ
Մալի Օկորսկ
2001 թվականի տվյալներով Մալի Օկորսկ գյուղում բնակվում էր 100 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,94 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1545 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զաբորովկա (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)
Զաբորովկա (Заборівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։
1987 թվականի տվյալներով Զաբորովկա գյուղում բնակվում էր 300 մարդ։
Առցանց հոգեթերապիա
Առցանց հոգեթերապիան, այլ կերպ նաև առցանց թերապիա կամ առցանց խորհրդատվություն, իրականացվում է հեռահաղորդակցման հատուկ միջոցներով (հիմնականում Սկայպի միջոցով)։ Առցանց հոգեթերապիան այսօր հոգեկան առողջության ոլորտի ծառայությունների մատուցման աշխարհում ամենաարագ զարգացող տեսակներից մեկն է։ Առցանց հոգեթերապիան իրականացվում է հոգեկան առողջության ոլորտի համապատասխան մասնագետների (հոգեբանների, հոգեբույժների, հոգեթերապևտների) կողմից ։
Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ
«Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ» (Portrait de la jeune fille en feu), ֆրանսիական պատմական դրամա է, որը նկարահանվել է ռեժիսոր Սելին Սյամիի կողմից` 2019 թվականին։
Սյուժե
1760-ական թվականներ, Ֆրանսիա ։ Երիտասարդ նկարչուհի Մարիաննան գտնվում է Բրետանի փոքր կղզում, որպեսզի վրձնի Էլոիզի դիմանկարը` աղջկա, ում պատրաստում են ամուսնացնել նրան անծանոթ իտալացու հետ։ Մարիաննային վարձել է Էլոիզայի մայրը, ով գտնում էր, որ  հարսանիքին պետք է նախորդեր դստեր դիմանկարի ուղարկումը Միլան, նրա ամուսնուն։ Էլոիզը չի պատրաստվում հարսանիքին։ Այդ իսկ պատճառով նա մտադիր չէ նկարվելու համար կեցվածք ընդունել և նախկինում վարձված նկարիչը չէր կարողացել ավատել դիմանկարը։ Մարիաննան ստիպված էր թաքցնել ժամանման պատճատը, և նա կարող է դիմանկարը վրձնել միայն հիշողության օգնությամբ, զբոսնելով Էլոյիզի հետ։ Աստիճանաբար նրանք մտերմանում են։
Առցանց հոգեթերապիա
Ներածություն
Առցանց հոգեթերապիան՝ որպես հոգեկան առողջության ոլորտի ծառայությունների մատուցման ձևաչափ, զարգացման առավել ակտիվ փուլ մտավ համապատասխան հեռահաղորդակցման միջոցների և ինտերնետի զարգացման հետ մեկտեղ։ Իսկ վերջինիս արդյունավետությունն ապացուցվել է բազմաթիվ հետազոտությունների միջոցով ։
Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ
Սյուժե
Ֆիլմում մեծ դեր է խաղում դասական հունական դիցաբանությունը` Օրֆեյի և Էվրիդիկի մասին առասպելը, հին հռոմեացի բանաստեղծ Օվիդիայի շարադրանքում։ Աղջիկները կարդում և քննարկում են «Կերպարանափոխությունները», իսկ գիրքը հայտնվում է կադրում։
Առցանց հոգեթերապիա
Առավելությունները
Առցանց հոգեթերապիան, համեմատած առկա ձևաչափի հոգեթերապիայի, ունի մի քանի առավելություն.
Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ
Նկարահանումներ
Հիմնական նկարահանումները տեղի են ունեցել 2018 թվականի հոկտեմբերի 15-24-ը, Մորբիան կոմունայի երկու դեպարտամենտներում` Սեն-Պեր Կիբրոն` Կիբրոն թերակղզում և Բրեշում` դեպարտամենտի ցամաքային մասում։
Առցանց հոգեթերապիա
Պատրաստում և վերապատրաստում
Պատրաստումը և վերապատրաստումը առցանց հոգեբանական խորհրդատվության և հոգեթերապիայի ոլորտում իրականացվում է համապատասխան կարճաժամկետ և երկարաժամկետ թրեյնինգային ծրագրերի միջոցով ։
Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ
Քննադատություն
Քննադատները լավ են ընդունել ֆիլմը։
Rotten Tomatoes-ում ֆիլմի վարկանիշը կազմել է 98%` հիմնված 91 ակնարկի վրա, իսկMetacritic -ում` 93% 16 ակնարկի հիման վրա ։
Առցանց հոգեթերապիա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոգեթերապիա Կատեգորիա:Հոգեկան առողջություն
Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ
Քննադատություն
2019 թվականի Կանի կինոփառատոնին ֆիլմը արժանացել է «Queer Palm»-ի և լավագույն սցենարի համար մրցանակի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2019 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում
Դդմասար
Անվանում
Դդմասար է վերանվանվել 2006 թվականի հուլիսի 4-ից։ Նախկին անվանումներն են՝ Ղաբաղթափա, Կաբախթափա, Հուսեին ղշլաղ, Հուսեյնի ղշլաղ։
Բնակչություն
Դդմասարի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Գյուղն ունի դպրոց, ակումբ, գրադարան, բուժկետ, կապի հանգույց։ Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և պտղաբուծությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի գյուղեր
Նոյյան տապան հուշարձան (Վեսպրեմ)
Նոյյան տապան հուշարձան կամ Արարատ հուշարձան, հուշարձան Հունգարիայի Վեսպրեմ քաղաքի Արարատ պուրակում։
Պատմություն
Նոյյան տապան Եվրոպայի մոնումենտալ հուշակոթողը գտնվում է Վեսպրեմ քաղաքի Արարատ պուրակում, որն ստեղծվել է 1997 թվականին Հայկական մշակութային հիմնադրամի հովանավորությամբ։ Վեսպրեմ քաղաքը կապված է քրիստոնյա հավատքին և համարվում է Հունգարիայի կրոնական կենտրոններից մեկը։ Վեսպրեմը եղել է հայկական մշակույթով հեղեղված քաղաք ։ Հուշարձանը կանգնեցվել է հայ համայնքի ջանքերով՝ ի հիշատակ սրբազան Արարատ լեռան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունգարիայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Արարատ
(3492) Պետրա-Պեպի
(3492) Պետրա-Պեպի (Petra-Pepi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի փետրվարի 16-ին Մարի Մահրովայի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,615154 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,235 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9953 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1544,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233055 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,61° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մարի Մահրովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գլադկովսկայա
Գլադկովսկայա (Гладковская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Կրիմսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Կրիմսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1899 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էֆինգհամ շրջան (Ջորջիա)
Էֆինգհամ շրջան (Effingham County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.243 կմ² է, բնակչությունը՝ 37.535 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սպրինգֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1777 թ.։
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Ռենե Կրխին
Ռենե Կրխին (սլով.`Rene Krhin, ), սլովենացի ֆուտբոլիստ, ով հանդես է գալիս «Գրանադայում» և Սլովենիայի ազգային հավաքականում։
Ակումբային կարիերա
Ռենեն իր դեբյուտը «Ինտերի» կազմում նշել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 13-ին` «Պարմայի» դեմ խաղում ։ 2015 թվականին ֆուտբոլիստը վարձավճարով տեղափոխվել է իսպանական Կորդոբա։
Ազգային հավաքական
Ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 5-ին ։
Թանձրացական և վերացական գոյականներ
Թանձրացական գոյականներն անվանում են բուն առարկայական աշխարհն իր ամբողջ բազմազանությամբ՝ նկար, գնացք, ջուր, Մհեր, Մարինե, վագր։ Վերացական գոյականները նյութական մարմիններ չեն անվանում, այլ ցույց են տալիս հատկանիշներ, երևույթներ (բնության, հասարակական, մտավոր), բայց քերականորեն հասցված առարկայի աստիճանի, որպես առարկա մտածված։ Օր՝ վախ, հարգանք, սեր, միտք, չարություն, չարչարանք, օգտագործում։
Գոռ ջուր
Գոռ ջուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառակում ։
Թանձրացական և վերացական գոյականներ
Այս խմբերի իմաստային յուրահատկությունը պայմանավորում են քերականական որոշ տարբերություններ.
Գոռ ջուր
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Թանձրացական և վերացական գոյականներ
Վերացական և թանձրացական գոյականները անջրպետված չեն։ Շատ բառեր մի խմբից մյուսն են անցնում իմաստափոխության հետևանքով, ինչպես հայտարարություն (հայտարարել և փակցնել), դիմում (դիմել և գրվածը)։ Հոգնակի թվում վերացականները թանձրացական նշանակություն են ստանում։ Վերացականները հոգնակի թվով գործածվում են իմաստի որոշ կոնկրետացման հետ կապված (համապատասխան հասկացություններ), շարահյուսական որոշ պայմաններում (մի քանի անգամ կրկնվելը կանխելու իմաստ), այլև արտահայտված հատկանիշի դրսևորման տարբերություններն ընդգծելու համար։
Կատեգորիա:Գոյական
Օգուլցովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Օգուլցովսկի գյուղական խորհուրդ  (Огульцівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Օգուլցովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1299 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 41.06 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31.64 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։
Մորա (քաղաք)
Մորա (Mora), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տոլեդո նահանգի, ինչպես նաև Կաստիլա Լա Մանչա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մանչա Ալթա դե Տոլեդո շրջանում։ Տարածքը՝ 169,6 կմ²2 ։ Բնակաչությունը 10516 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 300 տարի առաջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Գետիկ (գետ)
Գետիկ (նախկինում՝ Թարս, Թարսաչայ), գետ Հայաստանի Գեղարքունիքի և Տավուշի մարզերում, Աղստևի աջ վտակը։ Երկարությունը 58 կմ է, ավազանը՝ 581 կմ² ։ Սկիզբ է առնում Սևանի լեռնաշղթայի Քաշաթաղ գագաթի հյուսիսարևմտյան լանջերի աղբյուրներից, 2450 մետր բարձրությունից, հոսում հյուսիս-արևմուտք ։ Խոշոր վտակները երկուսն են, երկուսն էլ ձախակողմյան, որոնցից է Բարեբերը։ Վերին հոսանքում հարթավայրային է, Մարտունի գյուղից մինչև գետաբերան՝ տիպիկ լեռնային է, այստեղ հոսում է խոր, անտառապատ V-աձև հովտով՝ շրջապատված Արեգունու և Միափորի լեռնաշղթաներով։ Սնումը հիմնականում ձնաանձրևային է, ջրի միջին տարեկան ծախսը՝ 2,95 մ³/վրկ։ Վարարում է մայիս–հունիսին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի գետեր Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Աղստև գետի վտակներ
Գարեգին Գրիգորյան
Կենսագրություն
Գարեգին Գրիգորյանը ծնվել է Երևանում, 1946 թվականի հուլիսի 31-ին։ Ավարտել է Երևանի միջնակարգ մասնագիտական երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի (դասատու՝ Ն. Ստեփանյան) և կոմպոզիցիայի (1965, դասատու՝ Ս. Ջրբաշյան) բաժինները։ 1970 թվականին Գարեգին Գրիգորյանն ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրի (Ս. Ալումյանի, Յ. Հայրապետյանի դասարաններ), 1981 թվականին ասիստենտուրայի ու ստաժավորման (ղեկավար՝ Յ. Հայրապետյան), 1984 թվականին՝ կոմպոզիցիայի (Էդվարդ Միրզոյանի դասարան) բաժինները։ Սովորել է նաև երգեհոնի դասարանում (ղեկավար՝ Վահագն Ստամբոլցյան)։
Որպես դաշնակահար 1971 թվականից դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։
Ստեղծագործություններ
Գրել է սիմֆոնիա, դաշնամուրային տրիո, կոնցերտներ՝ թավջութակի, ջութակի և դաշնամուրի, մանկական և պատանեկան ալբոմներ՝ դաշնամուրի, «Մագնիֆիկատ»՝ երգչախմբի, երգեհոնի և սիմֆոնիկ նվագախմբի, «Հայաստան» օրատորիան՝ ձայնի, երգչախմբի և սիմֆոնիկ նվագախմբի, սոնատներ՝ թավջութակի, ջութակի և դաշնամուրի, տոկկատ և արիա՝ ֆլեյտայի, «Կարոտ» էստրադային երգը՝ սաքսոֆոնի և էստրադային նվագախմբի, սոնատ-մետամորֆոզ՝ երգեհոնի համար, «Մանկական պատկերներ մեծահասակների համար» դաշնամուրային զուգանվագները, վոկալ շարքեր (Վ. Տերյանի և Նարեկացու խոսքերով), կվարտետներ, ռոմանսներ։
Երգեհոնի համար գրած ստեղծագործությունների զգալի մասը նվիրել է Վահագն Ստամբոլցյանին, որի մեկնաբանությամբ հնչել են Սանկտ Պետերբուրգում, Ռիգայում, Լվովում, Քիշնևում։
1969 թվականին Գարեգին Գրիգորյանն արժանացել է Երիտասարդության և ուսանողների այսրկովկասյան 3-րդ մրցույթի դափնեկրի կոչմանը։
Գարեգին Գրիգորյանը մահացել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 15-ին։ Ըստ Հայազգ էլեկտրոնային հանրագիտարանի՝ երաժիշտը մահացել է Երևանում, իսկ ըստ «Հայ երաժշտության հանրագիտարանի»՝ Քիշնևում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ
Ճամբարակ
Ճամբարակ, քաղաք Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Ճամբարակ համայնքում ։
Անուն
1900-ական թվականների սկզբներին գյուղի կարգվիճակով բնակավայրը կոչվել է Միխայլովկա։ 1920 թվականին այն վերանվանվել է Կարմիր, իսկ 1972 թվականին՝ Կրասնոսելսկ։ 1991 թվականին այն վերանվանվել է Ճամբարակ։
Աշխարհագրություն
Լեռնային բնակավայր է, ծովի մակերևույթից միջին բարձրությունը 1860 մ է։ Քաղաքը գտնվում է Գետիկի հովտում։ Հեռավորությունը մայրաքաղաք Երևանից 125 կմ է, իսկ մարզկենտրոն Գավառից՝ 90 կմ։
Պատմություն
Ճամբարակ քաղաքը ձևավորվել է երեք բնակավայրերի միացումից. դրանք են Կրասնոսելսկը, Վերին Ճամբարակն ու Ներքին Ճամբարակը ։ Կրասնոսելսկի նախկին անվանումներից են եղել՝ Միխայլովկան, Կարմիրը և Կրասնոսելսկը։ Միխայլովկա գյուղը հիմնադրվել է 1740-1785 թվականներին Ռուսաստանի՝ Սամարայի և Սարատովի նահանգներից վերաբնակեցված Մոլոկանների կողմից։
1971 թվականին Կրասնասելսկը, ներառնելով Ներքին և Վերին Ճամբարակները, ստացավ քաղաքատիպ ավանի կարգավիճակ, 1992 թվականին վերանվանվել է Ճամբարակ, իսկ 1996 թվականին՝ մարզերի ձևավորումից հետո. արդեն ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։
Մինչև 1988-1989 թվականները բնակչության հիմնական մասը կազմել են հայերը, ռուսները (մալոկաններ), ադրբեջանցիները, քրդերը,մորդվացիներ ։ Շրջանում բնակվող ադրբեջանցիների հեռանալուց հետո նրանց փոխարեն վերաբնակվեցին Բաքվից, Կիրավաբադից, Սումգայիթից, Շամխորից և Ադրբեջանի այլ շրջաններից տեղահանված փախստական հայեր։
Տնտեսություն
Քաղաքում բնակչության հիմնական զբաղմունքն է գյուղատնտեսությունը ։
Մինզիտարովո
Մինզիտարովո (Минзитарово, Меңйетәр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 503 մարդ։
Տելգատե
Տելգատե  (Telgate), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում ։
Մինզիտարովո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Տելգատե
Բնակչությունը՝ 4644 մարդ։ Խտությունը կազմում է 580,5 մարդ/կմ²։ Տարածքը ՝ 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24060։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Այելլո Կալաբրո
Այելլո Կալաբրո (Aiello Calabro), կոմունա Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզի Կոզենցա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 392 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 63 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 38 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 87031։ Հեռախոսային կոդ՝ 00982։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գեղարվեստի ակադեմիա (Հելսինկի)
Գեղարվեստի ակադեմիա (Kuvataideakatemia, Bildkonstakademin), կերպարվեստի բնագավառում տեսական և գործնական դասընթացներ տրամադրող բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Հելսինկիում։ 2013 թվականից ընդգրկված է Հելսինկիի արվեստի համալսարանի կազմում։
Ակադեմիա
Ակադեմիան հիմնադրվել է 1848 թվականին Ֆինլանդիայի Արվեստների միություն (Suomen Taideyhdistys) մասնավոր հիմնադրամի կողմից։ Այդ շրջանում ակադեմիան կոչվել է նկարչական դպրոց   ։ 1939 թվականին այն դարձել է Ֆինլանդիայի արվեստի ակադեմիայի դպրոց (Suomen Taideakatemian koulu): 1985 թվականին դարձել է Գեղարվեստի ակադեմիա։ 1993 թվականի սկզբին ակադեմիայի կարգավիճակը բարձրացվել է համալսարանի մակարդակի։ Ամբողջական ուսումնասիրության 3,5 տարին հանգեցնում է գեղարվեստի բակալավրի աստիճանի, իսկ մագիստրոսի աստիճան ստանալու համար անհրաժետ է ուսանել ևս  երկու տարի։ 1920 թվականին ֆինն ճարտարապետ Էլիել Սաարինենը դարձել է Գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ։ 2012-2013 ուսումնական տարում ուսանողների թիվը կազմել է մոտ 280 հոգի։
Ակադեմիան գտնվում է Հելսինկիի Վալիլա հարևանության Elimäenkatu 25 հասցեում։
Յուլվիլեր
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 697 մարդ, բնակչության խտությունը` 93.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.46 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 27 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 456 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 353-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 103։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,4 %։ 353 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 333 անձ (184 տղամարդ և 149 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (11 տղամարդ և 9 կին)։ 103 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 46-ը` թոշակառուներ, իսկ 29-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ժոան Ժորդան
Ժոան Ժորդան (Joan Jordán, ), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Սևիլյայի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում ։
Էսպանյոլ
Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան Ժորդանը սկսել է Էսպանյոլում ։ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին նա 5 տարվա պայմանագիր կնքեց ակումբի հետ՝ տեղափոխվելով Էսպանյոլի առաջին թիմ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2014 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ փոխարինման մտնելով Սևիլյայի դեմ խաղում  ։ Առաջին հանդիպումը թիմի մեկնարկային կազմում անցկացրեց 2015 թվականի հունվարի 10-ին՝ Ռեալ Մադրիդի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2016 թվականի հունվարի 10-ին՝ Էյբարի դեմ խաղում  ։ Էսպանյոլի կազմում Ժորդանը անցկացրեց 17 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի հեղինակ։
2016 թվականի հուլիսի 26-ին Ժորդանը 1 տարվա վարձավճարով միացավ Ռեալ Վալյադոլիդին  ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 28-ին՝ Ռայո Վալեկանոյի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը թիմի ավագի թևկապով անցկացրեց հոկտեմբերի 16-ին՝ Խիմնաստիկ Տառագոնայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց նոյեմբերի 5-ին`Սևիլյա B-ի դեմ խաղում ։ 2017 թվականի հունվարի 13-ին իսպանացին խփեց Կադիսի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Վալյադոլիդի կազմում Ժորդանը անցկացրեց 37 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 3 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Էյբար
2017 թվականի հուլիսի 13-ին Ժորդանը 3 տարվա պայմանագիր կնքեց Էյբարի հետ  ։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 21-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Մալագայի դեմ խաղում ։ Օգոստոսի 27-ին իսպանացին հեռացվեց խաղադաշտից Ատլետիկ Բիլբաոյի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 90-րդ րոպեին ։ Իր առաջին գոլը խփեց նոյեմբերի 5-ին՝ Ռեալ Սոսիեդադի դեմ խաղում ։ Դեկտեմբերի 16-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Վալենսիայի դեմ խաղում՝ օգնելով Էյբարին հաղթել 2-1 հաշվով  ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Ժորդանը անցկացրեց 35 հանդիպում առաջնությունում՝ դառնալով 6 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2018 թվականի նոյեմբերի 4-ին Ժորդանը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Դեպորտիվո Ալավեսի դեմ խաղում՝ 2-1 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Էյբարին ։ 2019 թվականի հունվարի 26-ին՝ Լեգանեսի դեմ խաղում իսպանացին կրկին դարձավ գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-2 հաշվով ։ Ապրիլի 14-ին նա տուգանային հարվածով գրավեց Ռեալ Սոսիեդադի դարպասը հանդիպման 85-րդ րոպեին՝ փրկելով իր թիմին պարտությունից ։ Էյբարի կազմում Ժորդանը անցկացրեց 75 հանդիպում՝ դառնալով 10 գոլի և 8 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Սևիլյա
2019 թվականի հունիսի 27-ին Ժորդանը 4 տարվա պայմանագիր կնքեց Սևիլյայի հետ  ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 14 միլիոն եվրո   ։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 18-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Էսպանյոլի դեմ խաղում  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 20-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կատալոնիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էսպանյոլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Վալյադոլիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էյբարի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
(3493) Ստեպանով
(3493) Ստեպանով (Stepanov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի ապրիլի 3-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,203242 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,009 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3975 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1194,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,301378 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,97° անկյուն։
Սուրբ Կիրակի վանք (Շահումյան)
Սուրբ Կիրակի, հայկական առաքելական եկեղեցական համալիր Վրաստանի Քվեմո Քարթլիի մարզի Մառնեուլի շրջանի հայաբնակ Շահումյան քաղաքի արևելքում գտնվող բլրի վրա։ Համաձայն Հայկական հուշարձանները ուսումնասիրող կազմակերպության կատարած ուսումնասիրությունների՝ հուշարձանախումբը թվագրվում է 12-ից 13-րդ դարերով ։
Համալիրը կազմված է իրար միացված երկու եկեղեցիներից, շրջապարսպից, տապանատնից, ընդարձակ գերեզմանոցից և այլ շինություններից ։
Եկեղեցիները կառուցված են կոփածո և անմշակ քարով, կրաշաղախով։ Ունեն միանավ, թաղակապ հորինվածք։ Եկեղեցիների ընդհանուր մակերեսը կազմում է 7.10x7.43 մ ։
Համալիրի ընդարձակ գերեզմանոցը տարածված է բլրի լանջին, որտեղ պահպանվել են բազմաթիվ տապանաքարեր։ Այն թվագրվում է 18-ից 19-րդ դարերով ։
Սուրբ Կիրակի եկեղեցական համալիրից փոքր-ինչ հեռու գտնվում են ավերված մատուռի հետքեր։ Մատուռից պահպանվել են կիսաբոլորակ խորանին կից կրաշաղախի մնացորդներն առանց երեսպատի քարերից։ Մատուռն ունի 5.15 մ արտաքին չափ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շահումյան (Մառնեուլի շրջան) քաղաքի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Հայկական առաքելական կիսավեր վանքեր և եկեղեցիներ (Վրաստան)
Մուրճ
Մուրճ, տարբեր մեծության մետաղյա կամ փայտե կոթավոր ձեռքի գործիք, նախատեսված է մեխերին և զանազան իրերին հարվածելու համար։ Հիմնականում պատրաստված է պողպատից։ Համարվում է բանական մարդու կողմից օգտագործվող ամենահին գործիքներից մեկը։
Ներկայումս մուրճն օգտագործվում է գործունեության տարբեր ոլորտներում։ Հյուսները, ատաղձագործները, փականագործները, կոշկակարները, էլեկտրիկները, շինարարները, քանդակագործները, երկրաբանները և շատ այլ բանվորներ և մասնագետներ օգտագործում են տարատեսակ մուրճեր։ Մուրճը նաև անփոխարինելի է տնային գործիքների տուփի մեջ։ Բժշկության մեջ օգտագործվում են հատուկ մուրճեր ։
Մուրճի հիմնական մասը ամուր նյութի՝ հիմնականում մետաղի զանգված է, որը կարող է օգտագործվել ինչ-որ բանի հարվածելու համար՝ առանց էապես դեֆորմացման։ Հարվածներ գործադրելու հարմարավետության և ավելի մեծ ուժ գործադրելու համար մուրճի հարվածող մասը տեղադրվում է բռնակի վրա, որը սովորաբար, պատրաստված է փայտից, պլաստմասսայից կամ մետաղից։ Փայտե մուրճի բռնակը հիմնականում պատրաստված է լինում կեչու, հաճարենու, թխկու, բոխու և այլ հարմար փայտի տեսակներից։ Սոճու և կաղնու փայտերը սովորաբար չեն օգտագործվում որպես մուրճի բռնակ, քանի որ սոճու փայտը փխրուն է և կարող է մուրճը դուրս գալ բռնակից, իսկ կաղնու փայտը չափազանց կոշտ է, ինչը գործիքի հետ աշխատելիս առաջացնում է անհարմարավետություն։ Բռնակի համար օգտագործվող փայտը պետք է մինչ մուրճին տեղադրվելը չորացվի։
Ձեռքի մուրճերից բացի կան նաև էլեկտրական մուրճերը, ինչպիսիք են գոլորշու մուրճերը և պտտվող մուրճերը, որոնք օգտագործվում են մարդկային թևի կարողությունից վեր ուժեր հաղորդելու համար։ Գոյություն ունեն ավելի քան 40 տարբեր տեսակի մուրճեր, որոնք ունեն շատ տարբեր տեսակի օգտագործման նպատակներ ։
Զանգվածային մուրճի գլուխը նախատեսված է մեխեր խփելու, այն հարթեցնելու, մետաղը դեֆորմացնելու և այլ նպատակների համար։ ԽՍՀՄ-ում պատրաստված փականագործի մուրճերի վրա սովորաբար դրոշմներ է արված` նշելով քաշը գրամներով։
Ատաղձագործի մուրճի վրա կա երկկողմանի ատամ, որը հարմար է մեխերը հանելու համար։ Քարտաշային աշխատանքներում օգտագործվում է հատուկ պատրաստված մուրճ։ Երբեմն քարը չվնասելու համար օգտագործում են մուրճեր, որոնցում հարվածային մասը պատրաստված է փափուկ նյութից (կաուչուկ, պղինձ, կապար)։ Նախկինում անասունների սպանդի համար օգտագործվել է հատուկ մուրճ, հետագայում այն դուրս է եկել գործառությունից։
Նախկին Խորհրդային Միության դրոշի վրա պատկերված է եղել մուրճ և մանգաղ։ Այդ երկու գործիքները պրոլետարիատի և գյուղացիության խորհրդանինշերն են, դրանց միացումը խորհրդանշում էր պրոլետարիատի և գյուղացիության միությունը։
Մշակույթում
Սթիվեն Քինգի «Ռիտա Հեյուորթը և փրկությունը Շոուշենկից» գրքում նշվում է երկրաբանական մուրճը, որի օգնությամբ գլխավոր հերոսներից մեկին հաջողվել է երկար տարիների ընթացքում փոս բացել բանտի խցի պատին և ազատվել։ Պատմվածքի հիման վրա 1994 թվականին նկարահանվել է ֆիլմ՝ «Փախուստ Շոուշենկից»։
Թոմփսոն և Կ° գործակալություն
Թոմփսոն գործակալությունը և Կ° (L'Agence Thompson and Co), ֆրանսիացի գրող Ժյուլ Վեռնի արկածային վեպը, որը մտնում է «Անսովոր ճանապարհորդություններ» շարքի մեջ։ Առաջին անգամ հրատարակվել է «Le Journal» թերթում՝ հետմահու, 1907 թվականի հոկտեմբերի 17-ից մինչև դեկտեմբերի 25-ը, որպես Ժյուլ Վեռնի վեպ։ Առաջին գրքային հրատարակությունը լույս է տեսել 1907 թվականին՝ երկու հատորով՝ Պիեռ Ժյուլ Էտցելի հրատարակչության կողմից՝ Ժյուլ Վեռնի մահից հետո։ Վեպի պատկերազարդ հրատարակությունը լույս է տեսել Լեոն Բենետտի նկարազարդումներով։
Վեպի՝ Ժյուլ Վեռնի գրչին պատկանելու մասին վեճերը շարունակվում են մինչ այսօր՝ ոմանք այն համարում են Միշելի՝ գրողի որդու, ստեղծագործությունը, մյուսները հաստատում են, որ վեպի հեղինակը ինքը՝ Ժյուլ Վեռն է։ Ժան Ժյուլ Վեռնի՝ Վեռն հոր թոռան և միաժամանակ կենսագրի մոտ, չկա ոչ մի նշում այն մասին, որ վեպի հեղինակը Միշելն է և նա գրում է, որ «Թոմփսոն գործակալությունը և Կ°»-ը, իր բնույթով դադար է ստեղծագործությունների հորձանուտում, որոնք շոշափում են հասարակական թեմաներ ։ Հրատարակչի հաստատումը այն մասին, որ այս վեպը Ժյուլ Վեռնի գրչին է պատկանում, ընդունված էր մեկ հարյուրամյակից ավել՝ մինչ չբացահայտվեց բնօրինակ ձեռագիրը, որը ապացուցեց Միշել Վեռնի հեղինակությունը։ Նոր հետազոտությունները պարզեցին, որ Ժյուլ Վեռնը գրել է վեպի առաջին քսան գլուխները, իսկ Միշելը ավարտել է աշխատանքը։
Սյուժե
Երիտասարդ ֆրանսիացի Ռոբեր Մորգանը՝ մնալով առանց աշխատանքի, փնտրում է իր համար աշխատանքի նոր վայր։ Պատահականորեն հանդիպելով «Բեյքեր գործակալություն և Կ°»-ի հայտարարությանը, այն մասին, որ նրանք փնտրում են ուղեկցորդ-թարգմանիչ նավարկության համար, Ռոբերը որոշում է վարձվել այնտեղ։ Հաջորդ օրը կայանում է երկու գործակալությունների ընդհարումը։ Պարզվում է, որ «Թոմփսոն գործակալությունը և Կ°»-ը, նույնպես, կազմակերպում է ճիշտ նույն ուղևորությունը և այժմ՝ «Բեյթեր»-ի հետ հերթականությամբ, իջեցնում են տոմսի գները՝ որպեսզի ավելի շատ ուղևորներ հավաքագրեն։ Արդյունքում «Թոմփսոնը» հաղթում է՝ գինը իջեցնելով մինչև 40 ֆունտ։ Մորգանը աշխատանքի է վարձվում Թոմփսոնին։
Նավարկության երթուղին հետևյալն է՝ Լոնդոն - Ազորյան կղզիներ - Մադեյրա կղզիներ - Կանարյան կղզիներ - Լոնդոն։
Ճանապարհորդության ընթացքում Ռոբերը ծանոթանում է որոշ ուղևորների հետ՝ երիտասարդ, հումորասեր, ֆրանսիացի Ռոժե դե Սորգոմի, ամերիկուհի, այրի Էլիս Լինդսեյի (որին սիրահարվում է), նրա քույր Դոլլի Կլարկի (որին սիրահարվում է դե Սորգը) և նրա տեգր Ջեք Լինդսեմի, հարգարժան նպարավաճառ Աբսիրֆուս Բլոկխեդի և նրա ընտանիքի, գոռոզ բարոն Ջորջ Համիլտոնի և նրա ընտանիքի և ուրիշների հետ։
Ջեք Լինդսեյը՝ եղբոր մահից հետո, փափագում է տիրել նրա ունեցվածքին, որը, ըստ ժառանգության, անցել է Էլիսին։ Նա ցանկանում է ամուսնանալ նրա հետ, բայց և կանգ չի առնի, նաև, ավելի անազնիվ եղանակների առջև։
Սան Միգել կղզում՝ Երրորդության տոնի ժամանակ, տեղի ունեցավ մասսայական ծեծկռտուք, որի ժամանակ հսկա, թանկարժեք քարերով պատված խաչից գողացվեցին բոլոր թանկարժեք զարդերը։ Դրանից մեկ օր առաջ, Թոմփսոնին պատկանող «Սիիմյու» նավն են ժամանում նոր ուղևորներ՝ դոն Իգինու դե Վեգան իր եղբայրների հետ՝ դոն Կրիշտոֆի և դոն Ժակոպի։ Այդ նույն ժամանակ, Կուրրալ դաշ Ֆրայաշում, Ջեքը Էլիսին գցում է ջրապտույտի մեջ՝ որտեղից նրան փրկում է Մորգանը։
Տեներիֆե կղզում, Տեյդեի գագաթին, Ռոբերը և Էլիասը՝ մնալով մենակ, խոստովանում են իրենց ունեցած զգացմունքների մասին։
Կանարյան կղզիների արկածներից հետո տեղի է ունենում վթար՝ տեղի է ունենում շոգեկաթսայի պարթյուն, որը, քիչ էր մնում, պարոն Բիշոպի՝ մեխանիկի, կյանքն արժենար։ Հազիվհազ լողալով մինչև Կանաչ Հրվանդանի կղզիները, «Սիիմյու»-ն դանդաղորեն խորտակվում է բայց ուղևորները և անձնակազմը հասցնում են ափ իջնել։
Կղզիներից մեկում՝ Սանտյագոյում՝ որտեղ և ժամանում են ճանապարհորդները, կարանտին էր։ Սակայն դա չի խանգարում Բեյքերին (վերջինս՝ պարտվելով Թոմփսոնին, Սաունդերս մտացածին անունով, հայտնվել է «Սիիմյու»-ի ուղևորների մեջ և անընդհատ բողոքում էր ուղևորության ընթացքից շեղվելուն) իր ձեռքը վերցնել ճանապարհորդների ղեկավարությունը, վարձել առագաստանավ և հեռանալ կղզուց՝ Թոմփսոնից վերցնելով քառասուն ֆունտ՝ ուղևորության համար։
Նավապետ Պիպի շունը՝ փոքրիկ Արտեմոնը, վազում է Մորգանին օգնության և նրան ուշքի է բերում։
Պարզվում է, որ Ռոբեր Մորգանի իրական անունը, մարքիզ Ռոբեր դե Գրամոն է։
Պատմությունը հաջող ավարտ է ունենում՝ Էլիս Լինդսեյը դառնում է մարքիզուհի դե Գրամոն, իսկ Դոլլի Կլարկը՝ կոմսուհի դե Սորգ։
Բովանդակություն
Գիրքը բաղկացած է երկու մասից և երեսում գլուխներից։
Աղբյուրներ
Վեռն Ժ., «Թոմփսոն գործակալություն և Կ°», 1907 թվական
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն վեպեր
Աուֆզես
Աուֆզես  (Aufseß (Gemeinde)), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բայրոյթի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1333 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 29,39 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 72 115։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Զագորույկովկա
Զագորույկովկա (Загоруйківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սոլոնցի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Փայտե կոնստրուկցիաներ
Փայտե կոնստրուկցիաներ, ամբողջությամբ կամ առավելապես փայտից պատրաստված շինարարական կոնստրուկցիաներ (հեծաններ, ֆերմաներ, կամարներ, շրջանակներ, թաղեր, թաղանթներ և այլն)։ Փայտե կոնստրուկցիաների տարրերն իրար են միացվում թործերով, երիթներով, փայտե մեխերով, հեղույսներով, մետաղական ամրակների ներճնշումով, ինչպես նաև սոսնձումով։ Առավելություններն են՝ տեղական նյութերի օգտագործման հնարավորությունը, փոքր ծավալային զանգվածը և դիմացկունությունը բազմաթիվ ագրեսիվ քիմիական ներգործությունների նկատմամբ, փոխադրելիաթյունը, թերություններն են՝ նեխելիությունը և դյուրավառությունը։ Փայտե կոնստրուկցիաներ կիրառվում են արդյունաբերական, հասարակական, գյուղատնտեսական և այլ շենքերի վերնածածկերում, ինչպես նաև կամուրջներում, ուղանցներում, գծային էլեկտրահաղորդման հենարաններում և այլ կառույցներում։ Արտաքին պայմաններում շահագործման համար նախատեսված Փայտե կոնստրուկցիաներ տոգորում են հականեխիչ միջոցներով (հակամանրէային ազդեցությամբ օժտված քիմիական նյութեր)։ ժամանակակից շինարարությունում գլխավորապես տարածված են սոսնձած Փայտե կոնստրուկցիաներ, որոնց հիմնական առավելությունը ինդուստրիալ պատրաստման հնարավորությունն է։
Կատեգորիա:Փայտամշակում
Կոնտրապունկտային ձայն
Տերմինը վերաբերում է երաժշտության շարադրման ձևերից մեկին՝ պոլիֆոնիային։ Պոլիֆոնիկ շարադրանքում շատ հաճախ ձայներից մեկը, ստանձնելով գլխավոր դերը, որոշակիորեն առանձնանում է, իսկ մյուս ձայները ուղեկցող նշանակություն են ստանում. հենց այդ ձայներն էլ կոչվում են կոնտրապունկտային ձայներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Երաժշտության տեսություն
Մանկով (գյուղ, Լոկաչինի շրջան)
Մանկով (Маньків), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մանկով գյուղում բնակվում էր 860 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 600 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,43 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Երաժշտական իմիտացիա
Իմիտացիա (` նմանեցում, նմանակում), պոլիֆոնիկ կառուցվածքում որևէ մեղեդային դարձվածքի (թեմա, մոտիվ և այլն) կրկնությունը մեկ այլ ձայնում։ Առաջին ձայնը կոչվում է սկզբնական, սկսող կամ պրոպոստա (լատ.՝ proposta – առաջարկել), հաջորդը գրեթե միշտ պարունակում է միևնույն մեղեդային գիծը՝ դառնալով նմանակողը կամ ռիսպոստան (լատ.՝ risposta – առարկել, պատասխանել)։ Կրկնվող ձայնի, այսինքն` risposta-ի հանդես գալով նախորդ ձայնը` proposta-ն, չի դադարում, այլ շարունակում է հնչել որպես կոնտրապունկտային ձայն և կոչվում է հակադրություն։
Իմիտացիան պոլիֆոնիկ երաժշտության ամենաբնորոշ արտահայտչամիջոցներից է, որի վրա հիմնված են առավել զարգացած և ինքնուրույն պոլիֆոնիկ ձևերը։ Եթե ձայների քանակը 2-ից ավելի է, ապա նմանակող ձայների քանակը նույնպես աճում է։ Որպեսզի նմանակումը նպաստի պոլիֆոնիկ կերտվածքի ստեղծմանը, անհրաժեշտ է, որ պրոպոստան նմանակող ձայնի մուտքից սկսած շարունակի զարգացած հակադիր մեղեդային շարադրանք՝ զուգակցելով այն իմիտացիայի ձայնին՝ պարզ կոնտրապունկտի կանոններով։ Մեղեդու այսպիսի շարադրանքն անվանում են «հակաշարադրանք»։ Կիրառում են նաև այնպիսի իմիտացիաներ, երբ հակաշարադրանքը բացակայում է։
Տեսակներ
Պոլիֆոնիկ երաժշտական ձևերի կազմավորման համար առավել մեծ նշանակություն ունի կվինտա վեր (կամ վար) կատարվող իմիտացիան (իմիտացիա դոմինանտային տոնայնությամբ), որը կարող է լինել ուղիղ շարժմամբ։ Հնարավոր է նաև, որ նմանակող ձայնը մեղեդին շարադրի տարբերակված, ըստ որի՝ իմիտացիայի յուրաքանչյուր ձև ունի համապատասխան անվանում.
Իմիտացիաները կարող են լինել նաև կրկնակի, երբ կրկնվում են միաժամանակ հնչող երկու տարբեր մեղեդիներ (եռակի և քառակի իմիտացիաները հազվադեպ են)։
Իմիտացիան՝ որպես էպիզոդիկ միջոց, հաճախ օգտագործվում է նաև հոմոֆոնիկ երաժշտության մեջ։ Անընդհատ իմիտացիայի ձևով է կազմավորվում երաժշտական այն ժանրը, որ կոչվում կանոն։
Պատմություն
Իմիտացիան, ամենայն հավանականությամբ, ունի ժողովրդական ծագում. «շատ վաղ ժամանակներում մարդիկ գիտեին, թե ինչպես երգել խիստ կանոնով» (Ռոման Գրուբեր) ։ Իմիտացիաները մինչ օրս հանդիպում են մի շարք ավանդույթների բանահյուսական (բազմաձայն) երաժշտության մեջ ։
Պրոֆեսիոնալ երաժշտության մեջ ի սկզբանե կրկնությունը միայն ձայների փոխանակում էր (Օրգանում, Նոտր Դամ դպրոց)։ Իմիտացիան իր ամենաբարձր գագաթնակետին հասել է 15-16-րդ դարերի Նիդեռլանդական (Ֆրանկո-ֆլամանդական) դպրոցի բազմաձայնության մեջ (Գիյոմ Դյուֆայի, Յոհաննես Օկեգեմ, Ժոսկեն Դեպրե, Օրլանդո դի Լասսո), Ջովաննի Պիեռլուիջի Պալեստրինայի և իտալացի այլ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում։ Բարոկկոյի դարաշրջանում իմիտացիան դարձել է պոլիֆոնիայի առաջատար տեխնիկան, դրա վրա հիմնված է ֆուգայի ձևը (հատկապես վառ է Յ. Ս. Բախի արվեստում), ինչպես նաև հետագա դարաշրջաններում՝ մինչև այսօր։ Իմիտացիան օգտագործվում է ոչ միայն պոլիֆոնիկ երաժշտության մեջ, այլև հոմոֆոն-ներդաշնակ, որպես ներդաշնակության ձայների մեղեդայնացման միջոց, ռոմանսների և այլ սոլո պիեսների նվագակցությամբ, անսամբլային և նվագախմբային երաժշտության մեջ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Երաժշտական ոճեր Կատեգորիա:Երաժշտության տեսություն