Թրապոչեր
Բազմացում
Կենդանիների սեռական հասունությունը սկսվում է 9-12 տարեկան հասակում, երբ ընդհանուր կյանքի տևողությունը 19-20 տարեկան է։ Ձվադրման սեզոնի ընթացքում հասուն անհատները գաղթում են ավազոտ լողափեր, որոնք ժամանակ առ ժամանակ ցամաքում են ու ջրազրկվում։ Արուն իգական սեռի համեմատ ունենալով ավելի փոքր չափսեր, կպչում է իր օփիստոսոմային վահանին, մինչ էգը փոս է փորում գետնին, որտեղ նա դնում է 200-3000 ձու`1,5-3,5 մմ տրամագծով։ Այնուհետև արուն սերմնավորում է ձվերը, որից հետո դրանց հետագա զարգացումը տեղի է ունենում հողում։ Բազմացման սեզոնին՝ թրապոչ կենդանիների հսկայական քանակություն հայտնվում են միջմշակային գոտում և դառնում արդյունաբերական զանգվածային հավաքածուի օբյեկտ։ Ճապոնիայում և ԱՄՆ-ում դրանցից պատրաստվում են պարարտանյութեր և կենդանիների կերեր։ Որոշ ասիական երկրներում կենդանիներն օգտագործվում են սննդի համար։ Վերարտադրության շրջանում թրապոչերը մասամբ սողում են ափ։ Արուները պահվում են էգերի հետևի մասում՝ առաջին զույգի ոտքերի ճանկերով։ Ետին ոտքերի օգնությամբ էգը փոս է փորում ավազի մեջ (մոտ 15 սմ խորություն), որտեղ դնում է ձվեր (200-ից 1000, թիվը կախված է տեսակից)։ Բեղմնավորումն արտաքին է, արուն պատում է ձվադրված ձվերը սերմնահեղուկով։ Ձվերը կլոր են, 1,5-3,3 մմ տրամագծով, հարուստ դեղնուցով։ Դրանք զարգանում են ավազի մեջ՝ պարբերաբար խոնավանալով մակընթացություններից։ Սաղմի զարգացումը տևում է մոտ 6 շաբաթ։ Թրապոչի սաղմը անցնում է զարգացման 4 հատվածային փուլ։ Թրապոչերը դիմացկուն են, շատ տարիներ պահպանում են իրենց վերարտադրվելու ունակությունը։ Բեղմնավորման ժամանակ ավելի փոքր արական տեսակները կառչում է ավելի մեծ էգի հետևից՝ օգտագործելով մասնագիտացված ճակատի ճարմանդները և բեղմնավորում է ձվերը ավազի մեջ դնելիս։ Մյուս արուները, որոնք կոչվում են «արբանյակային արուներ», և կապված չեն էգի հետ, կարող են շրջապատել զույգը և որոշակի հաջողություն ունենալ ձվաբջիջի սերմնավորման հարցում։ Երիտասարդ իգական թրապոչերը կարելի է նույնացնել զուգավորման սպիների բացակայությամբ։ Էգը կարող է միանգամից մի քանի հազար խմբաքանակ ձու (60,000 - 120,000) դնել։ Ձվերից շատերը ափամերձ թռչունների համար սնունդ են հանդիսանում նախքան նրանց դուրս գալը։ Շատ շուտով ձվի կեղևը (խորիոն) թափվում է, և սաղմնային զարգացման զգալի մասը անցնում է սաղմնային կուտիկուլի պաշտպանության ներքո:Սաղմնաբանության ավարտին ձվից դուրս է գալիս տրիլոբիտային թրթուր, որն ունի ամբողջական մարմնի հատվածներ։ Չափից բացի, այն առանձնանում է մեծահասակների օրգանիզմից երեք զույգ մաղձի գրքերի բացակայությամբ և որոշ ներքին օրգանների (օրինակ՝ աղիների) թերզարգացումով։ Տրիլոբիտի թրթուրը շուտով դուրս է գալիս ավազից և ունակ է լողալ՝ օգտագործելով օփիստոզոմայի վերջույթները։ Լողի ժամանակ շրջվում է փորոքային կողմը դեպի վեր։ Աղիները և վերջույթների զարգանում են առաջին թրթուրային փուլի զարգացումից հետո։ Թրթուրները առաջին տարվա ընթացքում վեց անգամ ձևափոխվում են։ Ապացուցվել է, որ այն կենդանիները, որոնք պահվում են հատուկ բուծման նպատակով, բնական բուծման հետ կապված դժվարություններ են ունեցել։ Որոշ ապացույցներ կան, որ զուգավորումը տեղի է ունենում միայն ավազի կամ ցեխի առկայության դեպքում, որտեղից դուրս էին եկել կենդանիները ձվերը։ Հաստատ հայտնի չէ, թե ավազի մեջ ինչ կա, որ կարող են զգալ թրապոչերը կամ ինչպես են այն զգում։ Արհեստական բեղմնավորումը և հարուցված ձվադրումը կատարվել են գերության համեմատաբար մեծ մասշտաբով, և վայրի բնությունից հավաքված ձվերն ու մատղաշները գերության մեջ երբեմն հասունանում են։