cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գանգրահեր տղան
Ընդհանուր նկարագիր
Պոեմը իր հետքն է թողել գրական մտածողության վրա, որը ներկայացնում է Հայաստանի գալիք օրերի, տարիների ու դարերի երգը։ Մահվան տեսիլներից և հարդագողի մոլոր ուղիներից հետո Չարենցի պոեզիայում պատկերները ծնվում են նոր իրականությունից, աշխատանքի, ստեղծման, հավատի ու հպարտության այն մթնոլորտից, որի մեջ ապրում էր վերածնված Հայաստանը։ Թվում է, թե «Գանգրահեր տղան» ունեցել է նախապատրաստություն, որը տեսանելի է « Գարուն » բանաստեղծության մեջ։ «Գարունը» կյանքի վերածնության, բախտի ու ճանապարհի երգն է։ Բանաստեղծի տեսողությունը այս անգամ տարածվում է Հայաստանի գալիքի վրա։ «Գանգրահեր տղան» պոեմում առաջին իսկ տողերից երևում է բանաստեղծը՝ երկար ուղի անցած, տառապանքի տեսիլներից հոգնած։ Սկսվում է հյուսվել Հայաստանի գալիքը, Երևանի պատկերը։ Տիրող խնդությունը, հարստությունը, գեղեցկությունը, այս նվիրական շոսսեն, սերունդների հավերժական ընթացքը հայկական երազների ամբողջացումն է։ Սակայն Չարենցը սիրում է իր նվիրական երազներին տալ դրամատիկ լարում։ Երազանքն ստանում է խորհրդավորություն։ Զանգվի ափին ձգվում է հին ցանկապատ, կանաչների մեջ երևում են մոռացված քարեր։ Գերեզմանատունն է ։
Պատկերը շարունակական է դառնում։ Գանգրահեր տղան բաժանվում է խմբից և մոտենում մոռացված շիրիմներին։ Նա կանգնում է մեծ երազողի շիրիմի առջև ․
Սակայն հիշե՞ց պատանին գալիքի համար տառապած մեծ նախորդին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եղիշե Չարենցի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023
Մագոմեդ Օզդոև
Մագոմեդ Մուստաֆայիչ Օզդոև (Магоме́д Мустафа́евич Оздо́ев, ), ռուս ֆուտբոլիստ, Պետերբուրգի «Զենիթի» և Ռուսաստանի հավաքականի կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Իր կարիերան սկսել է սիրողական ֆուտբոլային լիգայում՝ «Անգուշտ» ակումբի կազմում։
15 տարեկանում տեղափոխվել է «Թերեքի» երիտասարդական կազմ։ Մեկ տարի անց՝ 2009 թվականին, Կիևի «Դինամոյի» երիտասարդական թիմի մարզիչների կողմից հրավիրվել էր փորձաշրջան անցնելու։ Օզդոևին հետաքրքրել է գերմանական «Շալկե 04»-ը, որի հիմնական կազմ մտնելուն նրան խանգարել են միայն տարիքային սահմանափակումները։ 2010 թվականի փետրվարի 4-ին պայմանագիր է կնքել Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» հետ։ Թիմի հիմնական կազմում նորամուտը կատարել է հուլիսի 10-ին «Անժիի» դեմ խաղում՝ 87-րդ րոպեին փոխարինելով Դմիտրի Տորբինսկուն ։ 2011 թվականի ապրիլի 17-ին առաջին գոլն է խփել «Լոկոմոտիվի» կազմում Նիժնի Նովգորոդի «Վոլգայի» դարպասը (1։ 0) ։ Այդ խաղում կիսապաշտպանը փոխարինման է դուրս եկել 74-րդ րոպեին և արդյունավետ հարված է իրացրել հեռավորությունից։ 2011 թվականի սեպտեմբերին երկարաձգել է պայմանագիրն ակումբի հետ մինչև 2015 թվականը։ 2011 թվականի արդյունքներով առաջադրվել է Ռուսաստանի լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստի կոչմանը և 141 միավորով զբաղեցրել երկրորդ տեղը։
Հերթական մարզչական վերադասավորումից հետո դադարել է հայտնվել մեկնարկային կազմում։ 2012/13 մրցաշրջանում անցկացրել է երեք կարճ հանդիպումներ՝ աչքի ընկնելով ևս մեկ գոլով։ Մրցաշրջանի երկրորդ կեսին նրան տեղափոխել են երիտասարդական թիմ։ 2013 թվականի ամռանը ռուսական ԶԼՄ-ները սկսել են խոսել Օզդոևի հնարավոր տեղափոխության մասին ԲԿՄԱ ։ Սակայն նա հայտարարել է, որ պատրաստ է հանդես գալ մեկնարկային կազմում Լեոնիդ Կուչուկի ղեկավարությամբ։ Սակայն բելառուս մասնագետը նաև չի վստահել երիտասարդ ֆուտբոլիստին։ Մրցաշրջանի ընթացքում անցկացրած 13 հանդիպումներից հետո Օզդոևը հայտարարել է, որ ցանկանում է հեռանալ «Լոկոմոտիվից» ։
2017 թվականի փետրվարի 13-ին վարձավճարով տեղափոխվել է «Թերեք»՝ անցկացնելով 6 հանդիպում ։
Կարիերան հավաքականում
Օզդոևը Եվրոպայի 2012 թվականի առաջնությանը մասնակցելու թեկնածուներից մեկն էր, սակայն չի հայտավորվել դիրքերում հավասարակշռություն ունենալու անհրաժեշտության պատճառով ։ Մյուս պատճառն էլ այն էր, որ հավաքականում նա դիտվում էր որպես հենակետայինի դիրքում հանդես եկող Դենիսովի փոխարինող, սակայն «Լոկոմոտիվում» նա միշտ չէ, որ խաղացել է իր դիրքում, արդյունքում ազդել է հենակետային դիրքում փորձի պակասի վրա։ Դենիսովի դիրքի որոշումը մնացել է հավաքականում միակը, քանի որ որոշակի տարբերակների դեպքում նրան կարող էր փոխարինել Շիրոկովը ։ «Լոկոմոտիվի» մեկնարկային կազմում տեղը կորցնելուց հետո դադարել է ընդգրկվել նաև հավաքականի կազմում։
Հավաքականի կազմում առաջին և հաղթական գոլը խփել է 2016 թվականի նոյեմբերի 15-ին Ռումինիայի դեմ խաղում՝ աչքի ընկնելով ավելացված ժամանակի վերջին րոպեին (1:0) ։ Օզդոևը երկրորդ գոլը խփել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Շոտլանդիայի դեմ տնային խաղում (4:0) :Երեք օր անց աչքի է ընկել Կիպրոսի հետ մրցապայքարում (5:0) ։
Անձնական կյանք
Օզդոևը հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Ռուսաստանի Դաշնության հերոս (1995), օդաչու Մուրադ Ահմեդի թոռն է (1922-1999):
Ազգությամբ ինգուշ է ։ Ծնվել է Գրոզնիում, սակայն պատերազմի արդյունքում ընտանիքը տեղափոխվել է Ինգուշեթիա ։ Ամուսնացած է թաթար մոդել Մարգարիտա Մուսլիմովայի հետ։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 2-ին ծնվել է նրա որդին՝ Թեմուրը ։ 2018 թվականի փետրվարի 19-ին ծնվել է նրա աղջիկը՝ Աիշան ։
Հավաքականում
Ընդհանուր պաշտոնական խաղերում՝ 21 խաղ; 3 գոլ, 15 հաղթանակ, 4 ոչ-ոքի, 2 պարտություն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Դինամո Կիևի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուբինի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Զենիթի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Դաստակ (այլ կիրառումներ)
Դաստակ եզրը կարող է վերաբերել.
Գիրաթաղ (գետակ)
Գիրաթաղ, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Բարգուշատի լեռների Թառակատար գագաթի արևելյան լաեջերից և Ներքին Գիրաթաղ գյուղից ցած, Ղափան քաղաքից մոտ 18 կմ հյուսիս-արևմուտք, ձախից միախառնվում Որլջի գետին պատմական Բաղաբերդի ավերակների մոտ։ Երկարությունը՝ 11 կմ  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ողջի գետի վտակներ
Լենինն անիվների վրա
Հուշարձանի հասցեն` ք. Մոսկվա, Կոմսոմոլսկայա հրապարակի պողոտա, 3բ։
Պատմություն
Հոկտեմբերյան հեղափոխության 8-րդ տարեդարձի տոնակատարությանը նախապատրաստվելու ընթացքում երկաթուղային բանվորներն առաջարկել են դեպոյի տարածքում տեղադրել Վլադիմիր Լենինի հուշարձանը։ Այդ գաղափարը աջակցության է արժանացել։ Ոչաշխատանքային ժամերին բանվորները երկաթուղային մանրամասերից պատվանդան էին պատրաստում ։ Պատվանդանի նախագծի հեղինակն էր հինգերորդ քարշատեղամասի ղեկավար Յակովլևը ։ Մտահղացման համաձայն` հուշարձանը պետք է ոչ միայն կարողանար շարժվել երկաթուղով, այլև պտտվել սեփական առանցքի շուրջը, որի համար նախատեսված է հատուկ լծակ։
Քանդակի համար գումարը բանվորները հավաքել են մետաղի ջարդոն հանձնելով և վագոնների վերանորոգման շաբաթօրյակների ժամանակ։ Այնուամենայնիվ, երբ անհրաժեշտ միջոցները հավաքվեցին, պարզվեց, որ մինչև տարեդարձը քիչ ժամանակ է մնացել, և քանդակագործները չեն հասցնի պատրաստել հուշարձանը։ Որոշվեց պատվանդանի վրա տեղադրել Լենինգրադյան կայարանի նախասրահի քանդակը ։ Ավելի ուշ կայարանում տեղադրվեց ավելի կոթողային հուշարձան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1925 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Մահվան համբույր
Մահվան համբույր (El beso de la muerte, El petó de la mort), մարմարե արձան, գտնվում է Բարսելոնայի Պոբլենոոուի պանթեոնում ։
Պատմություն
Ենթադրվում է, որ քանդակը ստեղծել է Խաում Բարբան, չնայած կա վարկած, որ քանդակի ստեղծման գաղափարը պատկանում է Խոան Ֆոնտբերնատին։ Քանդակը պատկերում է մահվան տեսքով թևավոր կմախքի, որը համբուրում է երիտասարդի այտը։
Գերեզմանի տապանագրին գրված է մեծ բանաստեղծ և քահանա Ժասինգ Վերդագերի տողերը, որին առեղծվածային բանաստեղծությունների պատճառով մեղադրել են հերետիկոսության մեջ և զրկել ծնողական իրավունքից։ Տապանագրի բնագիր տեքստն ու թարգմանությունը․
Քանդակը ոգեշնչության աղբյուր է հանդիսացել Ինգմար Բերգմանի «Յոթերորդ կնիքը» ֆիլմի համար։
Նկարագրություն
Փոխարենը նկարագրելու մահը իբրև թևավոր հրեշտակի, քանդակագործը ընտրել է կմախքը։ Համբույրի գայթակղությանը դժվար է ընդդիմանալ - քանդակագործը ցույց է տալիս երիտասարդությանը, որ մահին ընդունում են իբրև հովանավորի։ Քանդակը և՛ ռոմանտիկ է թվում, և՛ սահմռկեցուցիչ։ Այդ են փաստում զանազան տպավորությունները, որ ունենում են մարդիկ դա դիտելիս։ Այն միանգամից գրավում է և վանում, իսկ շոշափելու ցանկությունը միանում է խուսանավելու ցանկությանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բարսելոնայի մշակույթ Կատեգորիա:1930 արձաններ
Կորեական պատերազմ
Կորեական պատերազմ, կոնֆլիկտ Հարավային և Հյուսիսային Կորեաների միջև։ Տևել է 1950 թվականի հունիսի 25-ից 1953 թվականի հուլիսի 27-ը (չնայած պատերազմի պաշտոնական ավարտ հայտարարված չէ)։
Սառը պատերազմի ժամանակներից այս կոնֆլիկտը հաճախ որակվում էր որպես ԱՄՆ-ի, իր դաշնակիցների և Չինական Ժողիվրդական Հանրապետության ու ԽՍՀՄ-ի միջև պատերազմի հետևանք։ Հյուսիսային կոալիցիայի մեջ էին մտնում Հյուսիսային Կորեան և իր զինված զորքերը, չինական բանակը (քանի որ պաշտոնապես համարվում էր, որ Չինական Ժողովրդական Հանրապետությունը կոնֆլիկտին չէր մասնակցում, չինական կանոնավոր զորքերը կազմում էին այսպես կոչված «Չինական ազգային կամավորներ» միությունը), ԽՍՀՄ-ը, որը նույնպես պաշտոնապես չէր մասնակցում պատերազմին, բայց մեծ մասամբ իր վրա էր վերցրել դրա ֆինանսավորումը, ինչպես նաև չինական զորքերի մատակարարումը։
Անվանումներ
Անգլերենում կորեական կոնֆլիկտը կոչվում է «Կորեական պատերազմ» (Korean War), այն դեպքում, երբ ԱՄՆ֊ում կոնֆլիկտը պաշտոնապես չի համարվում պատերազմ, այլ «ոստիկանական օպերացիա» (Police action)։ Ռազմական դրություն ԱՄՆ֊ում հայտարարված չէր, չնայած, որ նախագահ Թրումենը այդպիսի ծրագրեր ուներ, քանի որ քաղաքացիական արտադրանքը սահմանափակելու միջոցով վերջինս կարող էր տնտեսությունը «ռազմական ռելսերի» վրա դնել։
Հարավային Կորեայում տարածված է «Հունիսի 25֊ի միջադեպ» անվանումը (육이오 사변, 六二五 事變), որը պայմանավորված է ռազմական գործողությունների սկսման օրով, ինչպես նաև «Կորեական պատերազմ» (한국전쟁, 韓國戰爭)։ Մինչ 1990֊ականների սկզբները կոնֆլիկտը հաճախ անվանում էին նաև «Հունիսի 25֊ի խռովություն» (육이오란, 六二五亂)։
Հյուսիսային Կորեայում պատերազմն անվանվում է «Հայրենական ազատագրական պատերազմ» (조국해방전쟁, 祖國解放戰爭)։
Չինաստանում օգտագործվում է «Պատերազմ Ամերիկայի դեմ՝ հանուն կորեական ժողովրդի աջակցության» (抗美援朝) կամ ավելի մեղմ՝ «Կորեական պատերազմ» (朝鲜战争/朝鮮戰爭) անվանումը։ Չինարենում անվան այլ տարբերակը «Կորեական պատերազմ» բառի «韩战/韓戰» համառոտագրությունն է։
Կորեան 1910 թվականից մինչև Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ավարտը եղել է Ճապոնիայի գաղութը։ 1945 թվականի ապրիլի 5-ին ԽՍՀՄ-ը չեղյալ համարեց Ճապոնիայի հետ կնքած չհարձակման պայմանագիրը, իսկ օգոստոսի 8-ին, ԱՄՆ-ի հետ կնքած պայմանագրի համաձայն, պատերազմ հայտարարեց Ճապոնիային։ Խորհրդային զորքերը Կորեա մտան հյուսիսից, իսկ ամերիկյան զորքերը Կորեական թերակղզում ափ իջան հարավից ։
Պատմական նախադրյալներ
1945 թվականի օգոստոսի 10-ին, Ճապոնիայի մոտակա կապիտուլյացիայի հետ կապված, ԱՄՆ-ն և ԽՍՀՄ-ը պայմանավորվեցին Կորեան բաժանել 38 հորիզոնականների. ենթադրվում էր, որ հյուսիսային ճապոնական զորքերը կհանձնվեն Կարմիր բանակին, իսկ հարավային զորքերը՝ ԱՄՆ-ին։ Այդ կերպ թերակղզին բաժանվեց խորհրդային և ամերիկյան մասերի։ Ենթադրվում էր, որ այդպիսի բաժանումը ժամանակավոր է։
1945 դեկտեմբերին ԱՄՆ-ն և ԽՍՀՄ-ը համաձայնագիր կնքեցին երկրի ժամանակավոր կառավարման մասին։ Հարավային և հյուսիսային շրջաններում կազմավորվեցին կառավարական մարմիններ։ Թերակղզու ամերիկյան շրջանում ՄԱԿ-ի նախաձեռնությամբ անցկացվեցին ընտրություններ, որոնց արդյունքում ընտրվեց Լի Սին Մանի գլխավորած կուսակցությունը։ Ձախ կուսակցությունները բոյկոտեց ընտրությունները։ Հյուսիսում խորհրդային զորքերն իշխանությունը հանձնեցին կոմունիստական կառավարությունը՝ Կիմ Իր Սենի գլխավորությամբ։ Հակահիտլերյան կոալիցիայի երկրները ենթադրում էին, որ որոշ ժամանակ անց Կորեան պետք է վերամիավորվի, սակայն ԱՄՆ-ի և ԽՍՀՄ-ի միջև սկիզբ առած սառը պատերազմի պայմաններում նրանք չկարողացան պայմանավորվել այդ միավորման շուրջ, այդ իսկ պատճառով 1947 թվականին ՄԱԿ-ը ԱՄՆ-ի նախագահ Թրումենի փոխանցմամբ առանց որևէ պայմանագրերի և հանրաքվեի իր վրա վերցրեց Կորեայի ապագայի հարցը։
Ինչպես Հարավային Կորեայի նախագահ Լի Սին Մանը, այնպես էլ Հյուսիսային Կորեայի Աշխատանքային կուսակցության գերագույն քարտուղար Կիմ Իր Սենը չէին թաքցնում թերակղզին իրենց կառավարության տակ վերցնելու իրենց նպատակները։ 1948 թվականին ընդունված սահմանադրությամբ կորեական 2 երկրներն էլ հայտարարեցին, որ երկու կառավարությունների նպատակն էլ իր իշխանությունը ողջ թերակղզում ծավալելն է։ Հյուսիսային Կորեայի սահմանադրության համաձայն՝ երկրի մայրաքաղաք էր համարվում Սեուլը, իսկ Փխենյանը պաշտոնապես համարվում էր երկրի ժամանակավոր մայրաքաղաքը, որտեղ երկրի գլխավոր մարմինները հաստատված էին մինչև Սեուլի ազատագրումը։ Ընդ որում, 1949 թվականին խորհրդային և ամերիկյան զորքերը դուրս բերվեցին Կորեայի տարածքից։
Չինաստանի կառավարությունը տագնապով հետևում էր Կորեայում տիրող իրավիճակին։ Մաո Ցզե Դունը համոզված էր, որ ամերիկյան միջամտությունն Ասիայում ապակայունացնող է և կարող է բացասաբար ազդել Թայվանում հաստատված Չան Կայշիի գոմինդանական ուժերը ջախջախելու իր հետագա պլանների վրա։
1950 թվականի հունվարի 12-ին ԱՄՆ-ի պետքարտուղար Դին Աչեսոնը հայտարարել է, որ Խաղաղ օվկիանոսում գտնվող ամերիկյան զորքերը գրավում են Ալեության կղզիները, Ֆիլիպինները և ճապոնական Ռյուկյու կղզին, ինչը խոսում էր այն մասին, որ Կորեայի տարածքը չի հետաքրքրում ԱՄՆ-ին։ Այդ փաստն օգնեց կասեցնել զինված ընդհարումները, ինչպես նաև համոզել Ստալինին, որ ԱՄՆ-ի և Կորեայի միջև ռազմական ընդհարումը քիչ հավանական է ։
Պատերազմի ընթացքը
1950 թ. հյուսիսկորեական առաջնորդ Կիմ Իր Սենը եղավ Մոսկվայում և ստացավ Խորհրդային Միության օժանդակությունը։ Հարավային Կորեան Հյուսիսայինին միացնելու Կիմ Իր Սենի ծրագիրը հավանության արժանացավ նաև Չինաստանի ղեկավար Մաո Ցզե Դունի կողմից։ 1950 թ. հունիսի 25-ին Հյուսիսային Կորեայի զորքերն անցան հարձակման։ 3 օր անց նրանք արդեն Սեուլում էին։ Այնուհետև նրանց առաջխաղացումը դանդաղեց և սեպտեմբերին արդեն գրեթե ողջ թերակղզին նրանց ձեռքում էր։
Իրադրությունը փոխվեց այն ժամանակ, երբ ՄԱԿ-ի որոշմամբ Հարավային Կորեային որպես օգնություն տրամադրված միջազգային զորքերը (մեծ մասամբ ամերիկյան) իջեցվեցին թերակղզու վրա։ Շուտով նրանք վերագրավեցին Սեուլը, հասան նախկին սահմանին և հարձակվեցին ԿԺԴՀ-ի վրա։ Վերջինս հայտնվել էր կործանման եզրին, երբ առանց ԱՄՆ-ին պատերազմ հայտարարելու ռազմական գործողությունների մեջ մտավ չինական բանակը։ Հոկտեմբերին մոտ մեկ միլիոնանոց բանակն անցավ սահմանը և մտավ կռվի մեջ։ Շուտով ռազմաճակատը մոտեցավ նախկին սահմաններին։ 1950 թ. ամերիկյան հարձակման ժամանակ ԽՍՀՄ-ը ԿԺԴՀ-ին օգնության ուղարկեց մի քանի ավիացիոն դիվիզիա։ Չինացիները մեծ կորուստներ կրեցին, քանի որ տեխնիկապես շատ էին հետ մնում ամերիկացիներից։
Պատերազմը շարունակվեց 3 տարի և ավարտվեց հաշտությամբ։ Հյուսիսում մնաց ԽՍՀՄ-ի և Չինաստանի դաշնակից Կիմ Իր Սենի կառավարությունը։
Նախապատրաստում պատերազմին
Հյուսիսկորեական բանակի Գլխավոր շտաբի օպերատիվ կառավարման նախկին պետ Յու Սոն Չոլի հաստատման համաձայն, Հարավային Կորեայի վրա հարձակման նախապատրաստումը սկսվել է դեռևս 1948 թվականի աշնանը, իսկ վերջնական որոշումը կայացվել է Կիմ Իր Սենի և Ստալինի 1950 թվականի գարնանը հանդիպումից հետո ։ 1949 թվականի սկզբից Կիմ Իր Սենը սկսեց օգնության խնդրանքներով դիմել խորհրդային կառավարությանը Հարավային Կորեա լայնամասշտաբ ներխուժում իրականացնելու համար։ Նա նշում էր, որ Լի Սին Մանի կառավարությունը համբավ չուներ, և պնդում էր, որ հյուսիսկորեական զորքերի ներխուժումը կհանգեցնի զանգվածային ապստամբությանը, որի ընթացքում Հարավային Կորեայի բնակիչները՝ փոխազդելով հյուսիսկորեական ստորաբաժանումների հետ, իրենք գահընկեց կանեն սեուլյան ռեժիմը։ Ստալինը, սակայն, հղում անելով հյուսիսկորեական բանակի պատրաստության ոչ բավարար աստիճանի և ԱՄՆ զորքերի հակամարտությանը միջամտելու հնարավորությանը և միջուկային զենքի կիրառմամբ լայնամասշտաբ պատերազմի սանձազերծմանը, նախընտրեց չբավարարել Կիմ Իր Սենի այդ խնդրանքը։ Շատ հավանական է, Ստալինը համարում էր, որ Կորեայում իրավիճակը կարող է հանգեցնել նոր համաշխարհային պատերազմին։ Չնայած դրան, ԽՍՀՄ շարունակում էր ռազմական օգնություն ցուցաբերել Հյուսիսային Կորեային, և ԿԺԴՀ շարունակում էր մեծացնել իր ռազմական հզորությունը, կազմակերպելով բանակը խորհրդային մոդելով և խորհրդային ռազմական խորհրդատուների ղեկավարության տակ։ Մեծ դեր էին խաղում նաև Չինաստանից էթնիկ կորեացիները, Չինաստանի Ժողովրդա-ազատագրական բանակի վետերանները, ովքեր Պեկինի համաձայնությամբ ծառայության են անցել հյուսիսկորեական զինված ուժեր։ Այսպիսով, 1950 թվականի սկզբին հյուսիսկորեական զինված ուժերը գերազանցում էին հարավկորեականին բոլոր կարևոր բաղադրիչներով։ Ի վերջո, երկար տատանումից հետո և հավատալով Կիմ Իր Սենի համառ հավաստիացումներին, Ստալինը համաձայնություն է տվել ռազմական գործողություն անցկացնելու համար։ Մանրամասները համաձայնեցվել են Կիմ Իր Սենի Մոսկվա այցի ժամանակ՝ 1950 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին։ Հարավային Կորեա հարձակում իրականացնելու ծրագրի մշակմանը մասնակցել է ԿԺԴՀ գլխավոր ռազմական խորհրդատու, գեներալ-լեյտենանտ Նիկոլայ Վասիլևը։ Մայիսի 27-ին Հյուսիսային Կորեայում խորհրդային դեսպան Տերենտի Շտիկովը Ստալինին հեռագրի մեջ հայտնեց, որ հարձակման ընդհանուր ծրագիրը պատրաստ է և հաստատվել է Կիմ Իր Սենի կողմից ։
Պատերազմի սկիզբ (հունիսի 25, 1950)
Հունիսի 25-ին նախալուսաբացի ժամերին հյուսիսկորեական զորքերը հրետանու պաշտպանությամբ անցել են հարավային հարևանի հետ սահմանը։ Խորհրդային ռազմական խորհրդականների կողմից վարժեցված ցամաքային խմբավորման թվաքանակը կազմում էր 175 հազար մարդ, նրա կազմում կար T-34 տեսակի 150 տանկ, ռազմա-օդային ուժերում կար 172 ռազմական ինքնաթիռ ։ Հարավային Կորեայի կողմից ամերիկյան մասնագետների կողմից վարժեցված և ամերիկյան զենքով զինված ցամաքային խմբավորման թվաքանակը պատերազմի սկզբին կազմում էր 93 հազար մարդ ։ Հարավկորեական անակը համարյա չուներ զրահատեխնիկա և ուներ մոտ մեկ տասնյակ թեթև ուսումնա-մարտական ինքնաթիռ ։ Հյուսիսային Կորեայի կառավարությունը հայտնել է, որ «դավաճան» Լի Սին Մանը նենգորեն ներխուժել է ԿԺԴՀ տարածք։ Հյուսիսկորեական բանակի առաջխաղացումը պատերազմի առաջին օրերին բավականին հաջող էր։ Արդեն հունիսի 28-ին գրավված էր Հարավային Կորեայի մայրաքաղաք Սեուլ քաղաքը։ Հարվածի հիմնական ուղղություններն էին նաև Կեսոնը, Չունչոնը, Ընջոնգբուն և Օնջինը։ Ամբողջովին ավերվել էր սեուլյան Կիմպհո օդանավակայանը։ Սակայն գլխավոր նպատակին չէին հասել՝ կայծակնային հաղթանակ տեղի չէր ունեցել, Լի Սին Մանին և հարավկորեական ղեկավարության զգալի մասը հաջողացրեց փրկվել և լքել քաղաքը։ Զանգվածային ապստամբությունը, որի վրա հույս էր դնում հյուսիսկորեական կառավարությունը, նույնպես տեղի չունեցավ։ Այնուամենայնիվ, օգոստոսի կեսերին Հարավային Կորեայի 90%-ը զբաղեցված էր ԿԺԴՀ բանակի կողմից։
Չնայած ԱՄՆ բանակի հետպատերազմյան զորացրմանը, որը բավականին թուլացրել է նրանց ուժը տարածաշրջանում (բացառությամբ ԱՄՆ ծովային հետևակի կորպուսի, դիվիզիայի, որոնք ուղարկվել են Կորեա, համալրվել էին 40%-ով), ԱՄՆ դեռ մեծ ռազմական զորակազմ ուներ Ճապոնիայում գեներալ Դուգլաս Մակարթուրի գլխավորության տակ։ Բացառությամբ Բրիտանական Համագործակցության, ոչ մի այլ երկիր տարածաշրջանում չուներ այդպիսի ռազմական հզորություն։ Պատերազմի սկզբում Թրումանը Մակարթուրին հրամայել է հարավկորեական բանակին մատակարարել ռազմական սպառազինություն և ավիացիայի քողի տակ անցկացնել ԱՄՆ քաղաքացիների տարհանումը։ Թրումանը ուշադրություն չդարձրեց շրջապատի՝ ԿԺԴՀ-ի դեմ օդում պատերազմ սկսելու խորհուրդներին, սակայն Յոթերորդ նավատորմին հրամայեց ապահովել Թայվանի պաշտպանությունը՝ այդպիսով վերջ դնելով չինական կոմունիստների և Չան Կայշիի պայքարին չմիջամտելու քաղաքականությանը։ Գոմինդանի կառավարությունը, որն այժմ հաստատվել է Թայվանում, ռազմական օգնություն էր խնդրում, սակայն ԱՄՆ կառավարությունը մերժեց՝ արդարացնելով իր մերժումը կոմունիստական Չինաստանի հակամարտությանը միջամտելու հնարավորությամբ։
Հունիսի 25–ին Նյու Յորքում ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհուրդ է գումարվել, որի օրակարգում կորեական հարցն էր։ Ամերիկացիների կողմից առաջարկված բանաձևի սկզբանական տարբերակը, ընդունվել է 9 «կողմ» քվեարկած ձայներով, «դեմ» ոչ մեկ չէր քվեարկել։ Հարավսլավիայի ներկայացուցիչը ձեռնպահ մնաց, իսկ խորհրդային դեսպան Յակով Մալիկը բոյկոտեց քվեարկությունը։ Այլ տվյալներով, ԽՍՀՄ չի մասնակցել Կորեական խնդրի հարցով քվեարկությանը, քանի որ այդ պահին հետ էր կանչել իր պատվիրակությունը ։
Դրա հետ մեկտեղ սոցիալիստական հանրության որոշ երկրներ ԱՄՆ գործողությունների դեմ կտրուկ բողոքով հանդես եկան։ Չեխոսլովակյան ԱԳՆ-ի 1950 թվականի հուլիսի 11-ի նոտայում ԱՄՆ դեսպանատան հասցեին մասնավորապես ասվում էր.
Այլ արևմտյան տերությունները անցել են ԱՄՆ-ի կողմը և ամերիկյան զորքերին ռազմական օգնություն ցույց տվեցին, ովքեր ուղարկվել էին Հարավային Կորեա օգնության համար։ Սակայն օգոստոսին դաշնակիցների զորքերը հետ են շպրտվել դեպի հեռու հարավ Բուսանի շրջան։ Չնայած ՄԱԿ-ի կողմից տեղ հասած օգնությանը, ամերիկյան և հարավկորեական զորքերին չէր հաջողվում դուրս գալ շրջափակումից, որը հայտնի էր «Բուսանի պարագիծ» անունով։ Նրանք կարողացան միայն կայունացնել Նակթոնգան գետի երկայնքով շփման գիծը։ Թվում էր, թե ԿԺԴՀ զորքերի համար դժվարություն չի ներկայացնի ժամանակի ընթացքում գրավել ամբողջ Կորեական թերակղզին։ Սակայն դաշնակիցների ուժերին հաջողվեց աշնանը հարձակման անցնել։
Պատերազմի առաջին ամիսների կարևորագույն ռազմական գործողություններն են համարվում Դեջոնի հարձակողական գործողությունը (հուլիսի 3-25) և Նակթոնգանի գործողությունը (հուլիսի 26-օգոստոսի 20)։ Դեջոնի գործողության ընթացքում, որում մասնակցում էին ԿԺԴՀ բանակի մի քանի հետևակային դիվիզիաներ, հրետանային գնդեր և որոշ ավելի փոքր զինված կազմավորումներ, հյուսիսային կոալիցիային հաջողվեց արագ հատել Կիմգան գետը, շրջապատել և երկու մասի բաժանել 24-րդ հետևակային դիվիզիան և գերի վերցնել դրա հրամանատար, գեներալ-մայոր Դինին։ Արդյունքում Հարավային Կորեայի և ՄԱԿ-ի զորքերը կորցրել են (խորհրդային ռազմական խորհրդատուի գնահատականով) 32 հազար զինվոր և սպա, ավելի քան 220 զենք ու ականանետ, 20 տանկ, 540 գնդացիր, 1300 ավտոմեքենա և այլն ։ Նակթոնգանի գործողության ընթացքում Նակթոնգան գետի շրջանում մեծ վնաս է հասցվել ամերիկացիների 25-րդ հետևակային և 1-ին հեծելազորային դիվիզիաներին, հարավարևմտյան ուղղությամբ 6-րդ հետևակային դիվիզիան և Կորեական ազգային բանակի 1-ին բանակի մոտոցիկլետային գունդը ջախջախել են հարավկորեական բանակի նահանջող հատվածները, գրավել են Կորեայի հարավարևմտյան և հարավային մասերը և դուրս են եկել Մասանի մատույցներին՝ ստիպելով ծովային հետևակի 1-ին դիվիզիային հետ նահանջել դեպի Բուսան։ Օգոստոսի 20-ին Հյուսիսային Կորեայի զորքերի հարձակումը կանգնեցվել է։ Հարավային կոալիցիան իր ազդեցության տակ էր պահպանել Բուսանի հենակետը 120 կմ ռազմաճակատի երկայնքով և մինչև 100-120 կմ խորությամբ և բավականին մեծ հաջողությամբ պաշտպանում էր այն։ ԿԺԴՀ բանակի՝ շփման գիծը խոցելու բոլոր փորձերը անհաջողությամբ են ավարտվել։
Միևնույն ժամանակ աշնան սկզբին հարավային կոալիցիայի զորքերը օգնություն են ստացել և Բուսանի պարագիծը խոցելու փորձեր են սկսել։
ՄԱԿ-ի հակահարձակում (սեպտեմբեր, 1950)
Հակահարձակումը տեղի է ունեցել սեպտեմբերի 15-ին։ Այդ պահին Բուսանի շրջանում գտնվել է 5 հարավկորեական և 5 ամերիկյան դիվիզիա, Մեծ Բրիտանիայի բանակի բրիգադը, մոտ 500 տանկ, ավելի քան 1634 տարբեր տրամանչափի հրանոթ և ականանետ, 1120 ինքնաթիռ ։ Ցամաքային ուժերի խմբավորմանը ծովից աջակցում էին ԱՄՆ-ն և աջակիցների ռազմածովային ուժերը՝ 230 նավ։ Դրանց դիմակայում էին ԿԺԴՀ բանակի 13 դիվիզիա, որոնք ունեին 40 տանկ և 811 հրանոթ ։
Ապահովելով հուսալի պաշտպանություն հարավից, սեպտեմբերի 15-ին հարավային կոալիցիան սկսել է «Խրոմիտ» գործությունը։ Դրա ընթացքում Սեուլի մոտակայքում գտնվող Ինչոն քաղաքի նավահանգստում ամերիկյան դեսանտ է իջեցվել։ Դեսանտի իջեցումը իրականացվում էր երեք էշելոններով՝ առաջին էշելոնում ծովային հետևակի 1-ին դիվիզիան էր, երկրորդում՝ 7-րդ հետևակային դիվիզիան, երրորդում՝ Մեծ Բրիտանիայի բանակի հատուկ նշանակության ջոկատը և հարավկորեական բանակի որոշ զորամասերը։ Հաջորդ օրը Ինչոնը գրավված էր, դեսանտ իջեցված զորքերը ճեղքել են հյուսիսկորեական բանակի պաշտպանությունը և հարձակումը ծավալել են Սեուլի ուղղությամբ։ Հարավային ուղղությամբ Դեգու շրջանից 2 հարավկորեական բանակային կորպուսից, 7 ամերիկյան հետևակային դիվիազիաներից և 36 հրետանային դիվիզիաներից բաղկացած խմբավորման կողմից հակահարձակում է ծավալվել։ Երկու հարձակվող խմբավորումները միավորվեցին սեպտեմբերի 27-ին Եսան գավառի մոտ՝ այդպիսով շրջապատելով ԿԺԴՀ բանակի 1-ին բանակային խումբը։ Հաջորդ օրը ՄԱԿ-ի ուժերը գրավել են Սեուլը, իսկ հոկտեմբերի 8-ին հասել են 28-րդ զուգահեռագծին։ Երկու պետությունների նախկին սահմանի շրջանում մի շարք մարտերից հետո հարավային կոալիցիայի ուժերը հոկտեմբերի 11-ին կրկին հարձակման են անցել Փենյանի ուղղությամբ։
Չնայած նրան, որ հյուսիսաբնակները մեծ արագությամբ երկու պաշտպանական բնագծեր են կառուցել 38-րդ զուգահեռագծից դեպի հյուսիս 160 և 240 կմ հեռավորության վրա, նրանց ուժերը բավարար չէին, իսկ դիվիզիաների ձևավորման գործընթացի ավարտը իրավիճակը չէր փոխում։ Հակառակորդը կարող էր անցկացնել և՛ ժամային, և՛ օրեր տևող հրետանային նախապատրաստություններ և օդային հարվածներ։ ԿԺԴՀ մայրաքաղաքի գրավման գործողությանը աջակցելու համար հոկտեմբերի 20-ին քաղաքից 40-45 կմ դեպի հյուսիս հիսուն հազարանոց օդային դեսանտ է իջեցվել։ ԿԺԴՀ մայրաքաղաքն անձնատուր եղավ։
Չինաստանի և ԽՍՀՄ-ի միջամտություն (հոկտեմբեր, 1950)
Սեպտեմբերի վերջերին հայտնի է դարձել, որ հյուսիսկորեական զինված ուժերը ջախջախվել են, և այն, որ Կորեական թերակղզու տարածքների գրավումն ամերիկա-հարավկորեական զորքերի կողմից միայն ժամանակի հարց է։ Այդ պայմաններում հոկտեմբերի առաջին շաբաթվա ընթացքում ԽՍՀՄ-ի և Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության միջև ակտիվ խորհրդատվություններ էին անցկացվում։ Վերջ ի վերջո որոշում է կայացվել Կորեա ուղարկել չինական բանակի զորամասերը։ Նմանատիպ տարբերակի նախապատրաստումը անց էր կացվում դեռևս 1950 թվականի գարնան վերջերից, երբ Ստալինը և Կիմ Իլ Սոնգը Մաո Ցզե-Դունին տեղյակ են պահել Հարավային Կորեայի վրա հարձակման մասին։
ԿԺՀ ղեկավարությունը հրապարակայնորեն հայտնում էր, որ Չինաստանը պատերազմի մեջ կմտնի, եթե որևէ ոչ կորեական ռազմական ուժ կհատի 38-րդ զուգահեռագիծը։ Հոկտեմբերի սկզբին համապատասխան զգուշացումը փոխանցվել է ՄԱԿ-ին Չինաստանում Հնդկաստանի դեսպանի միջոցով։ Սակայն նախագահ Թրումանը չէր հավատում չինական լայնամասշտաբ միջամտությանը՝ հայտնելով, որ չինական զգուշացումները ընդամենը համարվում են «ՄԱԿ-ին շանտաժի ենթարկելու փորձեր»։
Արդեն հաջորդ օրը այն բանից հետո, երբ 1950 թվականի հոկտեմբերի 8-ին ամերիկյան զորքերը հատել են Հյուսիսային Կորեայի սահմանը, նախագահ Մաոն չինական բանակին հրամայել է մոտենալ Յալուցզյան գետի մոտ և պատրաստ լինել մարտանցել այն։ «Եթե մենք թույլ տանք ԱՄՆ-ին օկուպացնել ամբողջ Կորեական թերակղզին […], մենք պետք է պատրաստ լինենք նրան, որ նրանք պատերազմ կհայտարարեն Չինաստանին», - ասում էր նա Ստալինին։ Վարչապետ Ժոու Էնլայը շտապ ուղարկվել է Մոսկվա` Մաոյի ենթադրությունները խորհրդային ղեկավարությանը հասցնելու համար։ Մաոն՝ սպասելով օգնություն Ստալինից, հետաձգել է պատերազմի մեջ մտնելու ամսաթիվը մի քանի օրով՝ հոկտեմբերի 13-ից տեղափոխելով հոկտեմբերի 19-ի վրա։
Սակայն ԽՍՀՄ սահմանափակվել է օդային աջակցությամբ, ընդ որում խորհրդային ՄիԳ-15 ինքնաթիռները ռազմաճակատի գծին չպետք է 100 կմ-ից ավելի մոտ թռչեին։ Խորհրդային ՄիԳ-15 ինքնաթիռները գերազանցում էին ամերիկյան F-80 ինքնաթիռներին։ Ի պատասխան դրան ԱՄՆ-ն հակամարտության գոտի է ուղարկել ավելի ժամանակակից F-86 ինքնաթիռներ։ ԽՍՀՄ-ի կողմից տրամադրվող ռազմական օգնության մասին ԱՄՆ-ում լավ հայտնի էր, սակայն միջազգային միջուկային հակամարտությունից խուսափելու համար ամերիկացիների կողմից ոչ մի պատասխան միջոցառումներ չէին ձեռնարկվում։ Սակայն հունիսի 25-ին ռազմաօդային ուժերի գեներալ Վանդենբերգը հրաման է ստացել պատրաստվել Սիբիրի ռազմակայաններին միջուկային հարվածների հասցնելուն՝ Խորհրդային Միության կորեական հակամարտությանը մասնակցելու դեպքում ։
1950 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Թրումանը ուղևորվել է Ուեյք ատոլը չինական միջամտությունը և Կորեական պատերազմի մասշտաբները սահմանափակելու միջոցառումները քննարկելու համար։ Այնտեղ գեներալ Մակարթուրը համոզում էր նախագահ Թրումանին, որ «եթե չինացիները կփորձեն մուտք գործել Փենյան, այնտեղ մեծ ջարդ կլինի»։
Չինաստանը այլևս չէր կարող սպասել։ Հոկտեմբերի կեսերին չինական ուժերի պատերազմի մեջ մտնելու հարցը լուծված էր և համաձայնեցված էր Մոսկվայի հետ։ 270 հազարանոց չինական բանակի հարձակումը գեներալ Պեն Դեհուայի գլխավորությամբ սկսվել է 1950 թվականի հոկտեմբերի 25-ին։ Օգտվելով անսպասելիության էֆեկտից, չինական բանակը ճեղքել է ՄԱԿ-ի զորքերի պաշտպանությունը, սակայն այնուհետև նահանջել է դեպի լեռներ։ 8-րդ ամերիկյան բանակը ստիպված էր պաշտպանական դիրք գրավել Հանգան գետի հարավային ափի երկայնքով։ ՄԱԿ-ի զորքերը, չնայած այդ հարվածին, շարունակեցին հարձակումը Յալուցզյան գետի ուղղությամբ։ Ընդ որում, պաշտոնական հակամարտությունից խուսափելու համար, Կորեայում գործող չինական զորամասերը կոչվում էին «չինական ժողովրդական կամավորներ»։
Նոյեմբերի վերջին չինացիները սկսել են երկրորդ հարձակումը։ Ամերիկացիներին Հանգանի և Փենյանի միջև գտնվող իրենց ամուր պաշտպանական դիրքերից խորամանկությամբ դուրս բերելու համար Պենը իր ստորաբաժանումներին հրամայել է խուճապ նմանակել։ Նոյեմբերի 24-ին Մակարթուրը Հարավի դիվիզիաները ուղարկել է ծուղակի մեջ։ Շրջանցելով ՄԱԿ-ի զորքերը արևմուտքից, չինացիները շրջապատել են նրանց 420 հազարանոց բանակով և թևային հարված են հասցրել 8-րդ ամերիկյան բանակին։ Արևելքում Չոսինի ջրամբարի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտի ընթացքում (նոյեմբերի 26 – դեկտեմբերի 13) ջախջախվել է ԱՄՆ հետևակային դիվիզիայի 7-րդ գունդը։
Կորեայի հյուսիս-արևելքում ՄԱԿ-ի ուժերը նահանջել են Համհընգ քաղաքի մոտ, որտեղ 1950 թվականի դեկտեմբերին՝ կառուցելով պաշտպանական գիծ, սկսել են տարհանումը։ Մոտ 100 հազար զինծառայող և նույնքան Հյուսիսային Կորեայի խաղաղ բնակիչ ռազմական և առևտրային նավերով տեղափոխվել է Հարավային Կորեա։
1951 թվականի հունվարի 4-ին ԿԺԴՀ Չինաստանի հետ գրավել են Սեուլը։ 8-րդ ամերիկյան բանակը և 10-րդ կորպուսը ստիպված էին նահանջել։ Ավտովթարում զոհված գեներալ Հարրիս Ուոլքերին փոխարինեց գեներալ-լեյտենանտ Մեթյու Ռիջուեյը, ով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գլխավորել է օդադեսանտային զորքերը։ Ռիջուեյը անմիջապես սկսեց ամրապնդել իր զինվորների բարոյական և մարտական հոգին, սակայն ամերիկացիների համար իրավիճակը այնքան ճգնաժամային էր, որ հրամանատարությունը լրջորեն մտածում էր միջուկային զենքի կիրառման մասին։
Կանգնեցնելով Հյուսիսային Կորեայի զորքերի և չինական կամավորների հարձակումը, ամերիկյան հրամանատարությունը հակահարձակման որոշում է կայացնում։ Դրան էին նախորդում տեղական «Գայլերի որս» (հունվարի 20), «Ամպրոպ» (սկսվել է հունվարի 25-ին) և «Շրջապատում» գործողությունները։ 1951 թվականի փետրվարի 21-ին սկսված գործողության արդյունքում, ՄԱԿ-ի զորքերին հաջողվեց չինական բանակին հետ շպրտել դեպի հյուսիս, Հան գետի ետևի մասը։ Կարևոր դեր էր հատկացվում ավիացիային և հրետանուն։ Ռիջուեյի մեթոդը, որն օգտագործվում էր հակահարձակման ընթացքում, հետագայում ստացավ «մսաղաց» կամ «հակառակորդի կենդանի ուժի աղում» անվանումը ։
Ի վերջո, մարտի 7-ին հրաման է արձակվել «Փորոտիք թափողը» գործողության սկզբի մասին։ Ընտրվել էր ռազմաճակատի գծի կենտրոնական հատվածում գտնվող հակահարձակման երկու ուղղություն։ Գործողությունն հաջողությամբ էր ընթանում, և մարտի կեսերին հարավային կոալիցիայի զորքերը մարտանցել են Հանգան գետը և գրավել Սեուլը։ Սակայն ապրիլի 22-ին Հյուսիսի զորքերը նախաձեռնել են իրենց հակահարձակումը։ Մեկ հարված հասցվել է ռազմաճակատի արևմտյան հատվածում, իսկ երկու լրացուցիչները՝ կենտրոնում և արևելքում։ Նրանք ճեղքել են ՄԱԿ-ի զորքերի պաշտպանական գիծը, ամերիկյան ուժերը պառակտել են մեկուսացված խմբավորումների և ուղղվեցին դեպի Սեուլ։ Հիմնական հարվածի տակ էր հայտնվել Իմջինգան գետի մոտ դիրքեր զբաղեցրած 29-րդ բրիտանական բրիգադը։ Մարտի ժամանակ կորցնելով անձնակազմի ավելի քան մեկ չորրորդը, բրիգադը ստիպված էր նահանջել։ Ընդհանուր առմամբ հարձակման ընթացքում ապրիլի 22-29-ը վիրավորվել և գերի է վերցվել ամերիկյան և հարավկորեական զորքերի մինչև 20 հազար զինվոր և սպա ։ Չինական կողմի կորուստները կազմել են ավելի քան 70 հազար մարդ ։
1951 թվականի ապրիլի 11-ին Թրումանի հրամանով գեներալ Մակարթուրը հեռացվել է հրամանատարական պաշտոնից։ Դրա համար մի քանի պատճառներ կային՝ ներառյալ Մակարթուրի Չան Կայշիի հետ հանդիպումը դիվանագիտական մակարդակով և կորեական սահմանի մոտ չինական զորքերի թվաքանակի ոչ ճշգրիտ տեղեկատվություն, որը Թրումանին փոխանցվել է նրա կողմից Ուեյք ատոլում։ Բացի այդ, Մակարթուրը բացահայտորեն պնդում էր Չինաստանին միջուկային հարված հասցնելու վրա, չնայած, որ Թրումանը չէր ցանկանում տարածել պատերազմը Կորեական թերակղզու տարածքից դուրս և ԽՍՀՄ-ի հետ միջուկային հակամարտության հնարավորությանը։ Թրումանին դուր չէր գալիս, որ Մակարթուրն իր վրա վերցնում է լիազորություններ, որոնք պատկանում են գերագույն գլխավոր հրամանատարին, որը համարվում էր հենց Թրումանը։ Ռազմական էլիտան լիովին աջակցեց նախագահին։ Մակարթուրին փոխարինեց 8-րդ բանակի նախկին հրամանատար գեներալ Ռիջուեյը, 8-րդ բանակի նոր հրամանատար է նշանակվել գեներալ-լեյտենանտ Վան Ֆլիտը։
Մայիսի 16-ին սկսվել է հյուսիսային կոալիցիայի հերթական, բավականին անհաջող հարձակումը։ Այն կանգնեցվել է մայիսի 21-ին, ինչից հետո ՄԱԿ-ին զորքերը լայնամասշտաբ հարձակում են նախաձեռնել ամբողջ ռազմաճակատով։ Հյուսիսի բանակը ետ է շպրտվել 38-րդ զուգահեռագիծ։ Հարավային կոալիցիան չզարգացրեց հաջողությունը՝ սահմանափակվելով մուտքով դեպի սահմաններ, որոնք գրավվել են «Փորոտիք թափողը» գործողությունից հետո։
Ամերիկյան պատմաբան և Կորեական պատերազմի վետերան Բևին Ալեքսանդերը այսպես է նկարագրում չինական զորքերի մարտավարությունը իր «Ինչպես են հաղթում պատերազմները» գրքում.
Ռազմական գործողությունները մտնում են փակուղի (հուլիս, 1951)
1951 թվականի հունիսին պատերազմը հասել էր կրիտիկական կետի։ Չնայած մեծ կորուստների՝ կողմերից յուրաքանչյուրն իր տրամադրության տակ ուներ մոտ մեկ միլիոն մարդուց բաղկացած բանակ։ Չնայած տեխնիկական միջոցներում հակակշռին՝ ԱՄՆ-ն և դաշնակիցներն ի վիճակի չէին հասնել որոշիչ առավելության։ Հակամարտության բոլոր կողմերը հասկացել էին, որ ողջամիտ գնով ռազմական հաղթանակին հասնելն անհնար է, և այն, որ անհրաժեշտ են բանակցություններ զինադադարը կնքելու համար։ Առաջին անգամ կողմերը բանակցության սեղանի շուրջ են նստել 1951 թվականի հուլիսի 8-ին, Կեսոնում, սակայն նույնիսկ բանակցությունների ժամանակ ռազմական գործողությունները շարունակվում էին։
ՄԱԿ-ի ուժերի նպատակը Հարավային Կորեայի վերականգնումն էր նախապատերազմյան սահմաններում։ Չինական հրամանատարությունը նմանատիպ պայմաններ էր առաջ քաշում։ Երկու կողմերն էլ իրենց պայմանները զորացնում էին արյունահեղ հարձակողական գործողություններով։ Չնայած ռազմական գործողությունների արյունահեղությանը՝ պատերազմի վերջնական ժամանակաշրջանը բնութագրվում էր ռազմաճակատի համեմատաբար ոչ մեծ փոփոխություններով և հակամարտության հնարավոր ավարտի մասին երկար քննարկումներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կորեայի պատմություն Կատեգորիա:Սառը պատերազմ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատերազմներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատերազմներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պատերազմներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատերազմներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Եթովպիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Կորեական պատերազմ
Սոբոլևո (այլ կիրառումներ)
Սոբոլևո, կարող է վերաբերել՝
Ստաշիցի պալատ
Ստաշիցի պալատ (Pałac Staszica), պալատ Վարշավայում։
Պատմություն
Կառուցվել է 1820-23 թվականներին Ստանիսլավ Ստաշիցի պատվերով։ Շենքը կառուցվել է դասական ոճով, ճարտարապետ Անտոնիո Կորացցիի նախագծով։ Շենքը հանձնվել է Վարշավայի գիտության ընկերներ միավորմանը, որը առաջին գիտական կազմակերպությունն էր Վարշավայում։
1830 թվականին շենքի դիմաց բացվել է Նիկոլայ Կոպեռնիկոսի հուշարձանը (քանդակագործ՝ Բերտել Տորվալդսեն)։
1830 թվականի լեհական ապստամբությունից հետո գիտությունների ընկերների միավորումը փակվում է, իսկ շենքում տեղավորվում է վիճակագրական պետական վարչությունը։
1857-62 թվականներին շենքը հանձնվում է Վարշավայի վիրաբուժական ակադեմիային։ 19-րդ դարի վերջին շենքում տեղավորվում է 1-ին արական գիմնազիան (ռուսական)։ 1890 թվականին սենատոր Ալեքսանդր Ապուխտինի առաջակում է շենքը վերակառուցել հին ռուսական ոճով, ինչն իրագործվում է ճարտարապետ Վլադիմիր Պոկրովսկու նախագծով։ Շենքում կառուցվել է Սուրբ Տատյանա տնային մատուռը։
1924-26 թվականներին շենքը Մարիան Լյալևիչի նախագծով վերակառուցվում է նոր դասական ոճով։ Ռազմական տարիներին շենքը զբաղեցրել են մի քանի գիտական կազմակերպություններ՝ Վարշավայի գիտական ընկերությունը, Մյանովսկու անվան դրամարկղը, Օդերևութաբանության պետական ինստիտուտը, Վարշավայի հնագիտության թանգարանը։
Պալատը վնասվել է 1939 թվականի Վարշավայի պաշարման ժամանակ և ավերվել է 1944 թվականին Վարշավայի ապստամբության ժամանակ։
1941-51 թվականներին պալատը վերականգնվել է Պյոտր Բեգանսկու նախագծով։ Պալատն այժմ պատկանում է Լեհաստանի գիտությունների ակադեմիային։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վարշավայի պալատներ
Նովոաբզակովո (գյուղ, Բելորեցկի շրջան)
Նովոաբզակովո (Новоабзаково, Яңы Абҙаҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 382 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի բնակավայրեր
Բզուբզուո
Բզուբզուո, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Ճորոխի ավազանում։ Ձախից միանում է Ճորոխի Աջարա վտակին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Աջարա գետի վտակներ
Սասիրեթի (Կասպի շրջան)
Սասիրեթի (სასირეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 610 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 18 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 494 մարդ ։
Մասիս Սարգսյան
Մասիս Աղասարի Սարգսյան, հայ կենսաբան, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1999)։
Կենսագրություն
Մասիս Սարգսյանը ծնվել է 1949 թվականի օգոստոսի 2-ին Վերին Ճամբարակ գյուղում (ներկայում՝ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում)։ 1973 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1984 թվականին սկսել է աշխատել Հայաստանի գյուղատնտեսության նախարարության Երկրագործության և բույսերի պաշտպանության գիտահետազոտական ինստիտուտի (այժմ՝ գիտական կենտրոն) անտառի պաշտպանության լաբորատորիայում․ 1998 թվականին դարձել է վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են Հայաստանում գյուղատնտեսական մշակաբույսերի և անտառային գլխավոր վնասատուների դեմ բակտերիային պատրաստուկների կիրառման կենսաէկոլոգիական խնդիրներին։ Ստեղծել է հինգ բակտերիային պատրաստուկներ և քիմիական իմունաընկճողների ենթամահացու կոնցենտրացիաերի զուգակցմամբ բարձրացրել դրանց արդյունավետությունը։
Կատեգորիա:Հայ կենսաբաններ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ
Իվանա Անդրլովա
Իվանա Անդրլովա (Ivana Andrlová, ), թատրոնի, կինոյի, հեռուստատեսության չեխ հնչյունավորող դերասանուհի։
Կենսագրություն
Ծնվել է Չեխիայի Վիսկո-Միտոյում։ Պրահայի թատրոնի դերասանուհի է։ Բարձրագույն կրթությունը ստացել է Պրահայի կոնսերվատորիայում։
Սոբոլի (այլ կիրառումներ)
Սոբոլի, կարող է վերաբերել՝
PC Magazine
PC Magazine, ամսագիր, որը թողարկվում է Ziff Davis հրատարակչության կողմից։ Ամսագրի տպագրված տարբերակները թողարկվել են 1982 թվականից մինչև 2009 թվականի հունվարը։ Օնլայն տարբերակները սկսել են թողարկվել 1994 թվականից մինչև այսօր։ Բացի ԱՄՆ-ից ամսագիրը ունի նաև մի շարք տարբերակներ այլ երկրերում՝ Ավստրալիյում, Մեծ Բրիտանիայում, Բենիլյուքսում, Ֆրանսիայում, Հունաստանում, Հնդկաստանում, Լատինական Ամերիկայում, Պորտուգալիայում և Ռուսաստանում։
Պատմություն
Ամսագրի մասին առաջին անգամ հրապարակում է արվել Byte ամսագրում՝ PC. The Independent Guide to the IBM Personal Computer անունով։ Հրապարակման մեջ նշվում էր, որ ամսագիրը հրապարակվել է Software Communications, Inc ներկայացուցիչ Դեվիդ Բաննելի կողմից ։ Ամսագիրը առաջին անգամ լույս է տեսել 1982 թվականի փետրվար մարտ ամիսներին ։ Մինչև 1986 թվականի հունվարը Magazine բառը չի հայտնվել լոգոյում։ PC Magazine ամսագիրը ստեղծվել է Բաննելի և Շերիլ Վուդարդի կողմից, ով հետագայում օգնեց ստեղծել նմանատիպ ամսագրեր՝ PC World и Macworld ։ Ամսագրի առաջին ներդրողներն են Էդդի Կյուրրին և Թոնի Գոլտը Lifeboat Associates ընկերության համահիմնադիրները, ովքեր էլ ֆինանսավորում էին ամսագիրը։ Ամսագիրը առաջացրեց, որոշակի ֆինանսական խնդիրներ, որոնց լուծելու համար, Գոլդը վաճառեց ամասգիրը Ziff Davis հրատարակչությանը։ Բաննելը իր աշխատակցիներ հետ միասին դուրս եկան ամսագրից, որպեսզի ստեղծեն նոր ամսագիր՝ PC World ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ
Երեխի նըման մըտա ես աշխարհը…
«Երեխի նըման մըտա ես աշխարհը…», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1917 թվականի հունվարի 8-ին։
Պատմություն
Առաջին անգամ տպագրվել է 1932 թվականին՝«Նոյեմբեր» գրական հանդեսի առաջին համարի 3-րդ էջում։ Պահվում է Թումանյանի ընտանեկան արխիվի Աշխենի ալբոմում, ինքնագրի հետ հանդերձ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Սոլնեչնի (այլ կիրառումներ)
Սոլնեչնի, կարող է վերաբերել՝
Սոլոգուբովկա (այլ կիրառումներ)
Սոլոգուբովկա, կարող է վերաբերել՝
Մորին Ռութ Ֆուրինս
Մորին Ռութ Ֆուրինս, գրող, անիմացիոն պատմաբան , անիմացիոն տեսաբան , քննադատ, դասախոս, և Անիմացիոն ուսումնասիրությունների կազմակերպության նախագահ ։ Ֆուրնիսը դասախոսել է Կալիֆոռնիայի Արվեստի ինստիտուտ ում Սավաննայի Արվեստի և Դիզայնի քոլեջում , Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարան ում և Չեմփենի համալսարան  ։
Կենսագրություն
Ֆուրնիսը Սան Դիեգոյի պետական համալսարան ում սովորել է «Հեռահաղորդակցություն և կինոնկար», 1983 թվականին ստացել է բակալավր ի աստիճան, իսկ 1987 թվականին՝ մագիստրոս ի աստիճան ։ 1994 թվականին ստացել է Փիլիսոփայության դոկտոր ի կոչում Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարան ից՝ օգտագործելով դիսերտացիան «Ոգու գործողություններ։ Վերացական ֆիլմի ուսումնասիրություն»   ։
«Անիմացիոն Ամսագրի» հիմադիր խմբագիրն է, անիմացիայի մասին գրախոսվող գիտական ամսագիր ։
Ֆուրնիսը ներդրում է կատարել էնկարտա թվային հանրագիտարանում Չաք Ջոնս ի մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1950 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քննադատներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ
Գյավուրդաղ (լեռ, Կիլիկիա)
Գյավուրդաղ, լեռ Թուրքիաի Քահրամանմարաշի մարզում, Բյուրակն֊Մնձուրյան լեռնահամակարգում։ Մարաշ քաղաքի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի լեռներ Կատեգորիա:Քահրամանմարաշի մարզ
Աստերոիդների ցանկ (59701-59800)
Աստերոիդների ցանկ (59601-59700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (59801-59900)
Դումենի
Դումենի (Думени), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դումենի գյուղում բնակվում էր 1 186 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ագրակ (Չմշկածագի գավառ)
Ագրակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Անանուն էրոզիոն աշտարակ
Տես նաև
Կատեգորիա:Աշտարակներ Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Արագածոտնի մարզում
Կրոնական խորհրդանիշերի ցանկ
Կրոնական խորհրդանիշերի այս ցանկում ընդգրկված են տարբեր կրոններում ընդունված խորհրդանշաններ։
Այլ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Կրոն
Պատվեր (ֆիլմ)
«Պատվեր» («Заказ»), 2005 թվականի ռուսական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վերա Գլագոլևան։
Սյուժե
Աննան սիրում էր իր ամուսնուն, բայց նա լքում է նրան։ Երիտասարդ կնոջ մոտ դեպրեսիա է սկսվում, և նա սկսում է մտածել ինքնասպանության մասին։ Մի օր նա դառնում է դժբախտ պատահարի վկա։ Նրա նոր ծանոթ Օլեգը հանգստացնում է նրան, բայց Աննային թվում է, որ նա ինչ-որ կապ ունի այդ միջադեպի հետ։ Ենթադրությունը վերածվում է վստահության, երբ Աննան կրկին դառնում է սպանության վկա, և կրկին կողքին հայտնվում է Օլեգը։ Մտածելով, որ նա մարդասպան է, Աննան հետևում է նրան, գնում նրա տուն և պատվիրում է իր սպանությունը։
Ստեղծում
Առաջին ռեժիսորական աշխատանքից 15 տարի անց («Կոտրված լույս», պատմություններ դերասանների մասին, որոնք Միության փլուզումից հետո չեն կարողանում աշխատանք գտնել) Վերա Գլագոլևան կրկին դիմել է ռեժիսուրային ։ Սցենարը առաջարկել է Սերգեյ Աշկենազին։ Վերան նկարահանվել է նրա սցենարով ստեղծված «Ես ինքս» ֆիլմում։ Չնայած սցենարիստը կարծում էր, որ ֆիլմում պետք է խաղա ինքը՝ Վերան, նա որպես գլխավոր դերակատար հրավիրել է Նատալյա Վդովինային ։ Տղամարդու գլխավոր դերում նկարահանվել է Ալեքսանդր Բալուևը, որին ռեժիսորը համարում է իր թալիսմանը. դերասանը նկարահանվել է նրա բոլոր ֆիլմերում, և նրանք գործընկերներ են եղել «Մարոսեյկա, 12» և «Ժառանգորդուհիները» սերիալներում ։
«Сны» երգը, որը հնչում է ֆիլմում, Վերա Գլագոլևայի խնդրանքով գրել է Ալեքսանդր Ռոզենբաումը, ում հետ նա ընկերացել է «Ֆորտ Բոյար» խաղի ժամանակ, որտեղ Վերան հանդես է եկել նրա թիմում ։ Երգի գործիքավորումը կատարել է Art Ceilidh (Արտ Քեյլի) խումբ։
Ֆիլմը նկարահանվել է ՏՎՑ հեռուստաալիքի պատվերով և ներկայացվել է «Կինոտավրում» և Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնում, սակայն փառատոնային մրցանակներ չի ստացել ։
Յուրիևկա (գյուղ, Վրադիևկայի շրջան)
Յուրիևկա (Юрївка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1897 թվականին։
Յուլյա Կոզիկ
Կենսագրություն
Ծնվել է 1997 թվականին Մերձմոսկվայում։ Բասկետբոլով զբաղվել սկսել է վաղ մանկությունից, առաջին մարզիչը եղել է Անդրեյ Սիտնիկը։ Մարզվել է «Գլորիա» ՕՀՄԴ-ում։ Դասական բասկետբոլին զուգահեռ խաղացել է 3×3 բասկետբոլ ։
Մեծահասակների մակարդակում նորամուտ նշել է ՄԲԱ ակումբում, որին միացել է 2013 թվականին՝ տասնվեց տարեկանում։ 2017 թվականին տեղափոխվել է Կուրսկի «Ինվենտա» ակումբի կազմ, 2019 թվականին տեղափոխվել է Կուրսկի «Դինամո», 2020 թվականին ակումբի կազմում նվաճել է Ռուսաստանի գավաթը և դարձել երկրի փոխչեմպիոն։
2021 թվականի հուլիսին ընտրվել է ազգային հավաքականի կազմում և մեկնել մասնակցելու Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերին, որտեղ ներկայացրել է Ռուսաստանը 3×3 բասկետբոլի մրցումներում։ Նրա թիմակիցներն են եղել Օլգա և Եվգենյա Ֆրոլկինա քույրերը, որոնք խաղում են Կոզիկի հետ նույն ակումբում, և Օրենբուրգի «Նադեժդա» ակումբը ներկայացնող Անաստասիա Լոգունովան։ Խաղերի ընթացքում Ռուսաստանի հավաքականը հասել է եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է ԱՄՆ-ի բասկետբոլիստուհիներին և դարձել արծաթե մեդալակիր.
Սաքադագիանո
Սաքադագիանո (საქადაგიანო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 520 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 30 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1268 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Կասպի շրջան
Սոլոմինո (այլ կիրառումներ)
Սոլոմինո, կարող է վերաբերել՝
Հրաչյա Մուրադյան
Հրաչյա Տիգրանի Մուրադյան, հայ նյարդախտաբան, գյուտարար։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1970): Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (2000) ։
Կենսագրություն
Հրաչյա Մուրադյանը ծնվել է 1917 թվականի նոյեմբերի 25-ին, Պառավաքար (այժմ՝ ՀՀ Տավուշի մարզում) գյուղում։ 1941 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1945-1960 թվականներին աշխատել է Երևանի հանրապետական կյինիկական հիվանդանոցում, 1960-1988 թվականներին Երևանի բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտում ։ 1987-2000 թվականներին եղել է Երևանի VI քաղաքային հիվանդանոցի նյարդային հիվանդությունների բաժանմունքի պրոֆեսոր-խորհրդատու։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ նյարդախտաբաններ Կատեգորիա:Հայ գյուտարարներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Սոլովցովո (այլ կիրառումներ)
Սոլովցովո, կարող է վերաբերել՝
Նովոաբզանովո (գյուղ, Բլագովարսկի շրջան)
Նովոաբզանովո (Новоабзаново, Яңы Абзан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 127 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի բնակավայրեր
Վիքիմանիա
Վիքիմանիա (Wikimania), Վիքիմեդիա Հիմնադրամի տարեկան պաշտոնական համաժողովը, որի ընթացքում քննարկվում և ներկայացվում են Վիքիմեդիայի նախագծերը՝ Վիքիպեդիա, այլ վիքիներ, ազատ ծրագրաշարեր, ազատ գիտելիք, ազատ բովանդակություն և այս հարցերին առնչվող սոցիալական ու տեխնիկական թեմաներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիքիմեդիա Կատեգորիա:Վիքիմանիա
(7540) 1997 AK21
(7540) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի հունվարի 9-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։