cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գաբոնական իժ
Վարքագծային առանձնահատկություններ
Սողունը, որպես կանոն, երկար ժամանակ պառկում է առանց կենդանության նշանների՝ պաշտպանելով որսը դարանից։ Նա կարող է նաև սննդի երկարատև որոնումներ կատարել, հատկապես գիշերվա առաջին կեսին. օրինակ, Գանայի Կումասի քաղաքի մերձակայքում իժը հաճախ սատկում է ձիու սմբակների տակ՝ ախոռների մոտ։
Օձը արձակում է բնորոշ բիոտոպներ և բաց տարածքներում որսում է առնետներ։
Այն շարժվում է դանդաղ և, որպես կանոն, ուղիղ գծով՝ առանց մարմինը թեքելու, ինչպես օձերի մեծ մասը։ Կարճ տարածություններում այն կարողանում է արագություն մեծացնել զիգզագային շարժումների շնորհիվ։ Ամերիկացի հերպետոլոգ Ռայմոնդ Դիթմարս նկարագրել է օձի այսպես կոչված «կողային ընթացքը», որն ավելի բնորոշ է պոչավոր վիպերգին (Bitis caudalis) և որոշ անապատային տեսակների, ինչպիսիք են ավազոտ էֆան և եղջյուրավոր աղմկոտ օձը (Crotalus cerastes):
Սնունդ
Որս է անում գիշերը հիմնականում կրծողների և ցամաքային այլ կաթնասունների, ավելի քիչ՝ թռչունների, մողեսների և գորտերի վրա։ Հարավային Նիգերիայում կատարված մեկ ուսումնասիրության ժամանակ չափահաս օձերի ստամոքսի պարունակությունը կազմում էր 93,9%-ը փոքր կաթնասուններ, որոնցից 87,8%-ը կրծողներ էին, իսկ 6,1%-ը՝ խոզուկներ։ Երիտասարդ առանձնյակներն ավելի հաճախ որսում էին մողեսներ և նորածին մկներ ։ Կենդանին կարող է ընտրել նաև մեծ որս՝ մինչև չափահաս նապաստակի չափը։ Կան նաև ծառի կապիկների, խոզանակապոչ խոզուկների (Atherurus) և նույնիսկ պիգմենական անտիլոպների վրա հարձակման դեպքեր։
Օձը հարձակվում է կայծակնային արագությամբ և մարմնի դիրքի հետ կապված ցանկացած անկյան տակ, այնուհետև ատամների օգնությամբ բռնում է զոհին (մյուս իժերը բաց են թողնում և հետապնդում զոհին, մինչև նա մահանա թույնի տոքսինից)։
Բազմացում
Զուգավորման ակտիվության մեծանում է անձրևների սեզոնին։ Արուները հաճախ կռվում են միմյանց հետ. յուրաքանչյուր օձ փորձում է մյուսի գլուխը սեղմել գետնին, իսկ իրը բարձրացնելով մինչև 20-30 սմ բարձրության։ Տերարիումում նման կռիվը կարող է կրկնվել շաբաթական մինչև 5 անգամ, մինչև այն ավարտվի արուներից մեկի հաղթանակով՝ էգի հետ զուգավորմամբ ։
Էգը ձվադրում է 2 կամ 3 տարին մեկ։ Ինչպես մյուս իժերի մեծ մասը, այն ձվեր է կրում իր մարմնում։ Հղիությունը տևում է մոտ յոթ ամիս, մինչդեռ դրա սկիզբը կարող է հետաձգվել. իգական սեռը կարող է պահպանել տղամարդու սերմը մի քանի ամիս մինչև բեղմնավորումը։
Ամենից հաճախ երիտասարդ օձերը ծնվում են ամռան վերջին. դրանց երկարությունը տատանվում է 25-32 սմ, քաշը՝ 25-45 գ։ 8-ից 43 ձագերի մեջ, արևելյան ենթատեսակում այն կարող է հասնել 60-ի։ Այնուամենայնիվ, ձագների թիվը հազվադեպ է գերազանցում 24 առանձնյակը ։
մինի|Գաբոնական իժի գլխի կառուցվածքը:
Թույն
Գաբոնական օձը ապրում է մարդկանց կողմից հազվադեպ օգտագործվող բիոտոպներում, ակտիվ է գիշերը, իսկ տեսակավ ագրեսիվ չէ։ Այս գործոնների համակցության պատճառով նրա հարձակումը հազվադեպ է տեղի ունենում։ Հայտնի դեպքերի մեծ մասը ներառում է կամ պատահաբար օձի վրա ոտք դնելը, կամ դիտավորյալ սադրանքը և անզգույշ վարքագիծը, ներառյալ գերության մեջ պահելու դեպքում։
Թույնն ունի ցիտոտոքսիկ և կարդիոտոքսիկ ակտիվություն, այն պարունակում է հետևյալ հիմնական թույները՝ արգինին էսթերազ, ֆոսֆոլիպազ A2, թրոմբին, գաբոնազ, հակաթրոմբոցիտային բաղադրիչ, գաբոնին և երկու հեմոռագին (առաջացնում են արյունահոսություն)՝ HTa և HTb :
Խայթոցի կլինիկական պատկերը նման է աղմկոտ իժի և այլ խոշոր,միմյանց հետ սերտորեն կապված տեսակների։ Խայթոցի վայրում առաջանում է ծանր և ցավոտ այտուց՝ բշտիկների առաջացումով, որը հաճախ համակցված է լայնածավալ նեկրոզի հետ։ Առաջանում է սրտխառնոց և ջերմություն։ Համակարգային ազդեցությունները կարող են ներառել երիկամային հանկարծակի անբավարարություն, հիպոթենզիա, տախիկարդիա, զարկերակների մակարդում և սրտի կանգ։ Արյան մակարդման համակարգի ֆունկցիայի խախտումը (կոագուլոպաթիա) կարող է հանգեցնել հեմատուրիայի և հեմատեմեզի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Oձեր Կատեգորիա:Թունավոր օձեր Կատեգորիա:Սողուններ Կատեգորիա:Իժեր Կատեգորիա:Թեփուկավորներ Կատեգորիա:Թունավոր կենդանիներ Կատեգորիա:Տոքսիններ
Ավլավու
Ավլավու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում ։
Բնակչություն
1870-ական թվականներին ուներ 15 տուն հայ և 10 տուն թուրք բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագրոծությունն ու անասնապահությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ավլավուն ուներ '''Ս. Կարապետ''' անունով եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ալլիկու (գյուղ, Սաուե շրջան)
Ալլիկու (Alliku), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սաուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1575 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սաուե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բալան (Էն)
Բալան (v), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն Ալպեր մարզում՝ Էն գավառում։
INSEE կոդը՝ 01027։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է 400 կմ հարավ-արևելք Փարիզից, 22 կմ հյուսիս-արևելք Լիոնից, 45 կմ հարավ Բուրկ ան Բրեսայից ։
Համայնքի հարավում Ռոն գետն է հոսում։
Եղանակ
Կլիման ցամաքային է ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ հազվադեպ են լինում, հիմնականում՝ ամռանը։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով քաղաքում ապրում է 2348 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 1875 մարդկանցից 1640 (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 235 -ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 87,5%, 1999 թվականին 74,1% էր)։ 1640 ակտիվ բնակիչներից 1590-ը (1162 տղամարդ և 428 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 50-ը (17 տղամարդ և 33 կին)։ 235 պասիվներից 85-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 93-ը՝ թոշակառուներ, 57 -ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով ։
Գրականություն
Georges Bouvier. Balan, 120 ans de vie communale. — 1989
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Իլինո-Պոլյանա
Իլինո-Պոլյանա (Ильино-Поляна, Ильина Поляна), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2156 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի բնակավայրեր
Արժեքաբանություն
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արժեբանություն Կատեգորիա:Բարոյականության հասկացություններ Կատեգորիա:Մետաֆիզիկայի հասկացություններ
Մելքում Մելքումյան
Մելքում Սարոյի Մելքումյան, հայ մանկավարժ։ Մանկավարժական գիտությունների դոցենտ (1963): ԽՄԿԿ անդամ (1943): Հայրենական պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Զորացրվելով բանակից կրկին աշխատել է գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ 1947 թվականին մարզային ժողկրթբաժնի ուղեգրով մեկնել է Երևան, ընդունվել պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, ապա 1952 թվականին՝ ասպիրանտուրան։ 1955-1956 թվականներին հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Երևանի թեթև արդյունաբերության տեխնիկումում, 1956 թվականին դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանի  մանկավարժության և հոգեբանության ամբիոնում։ 1957 թվականից մանկավարժական գիտությունների թեկնածու է, իսկ 1963 թվականից՝ դոցենտ։ 1967-1972 թվականներին Մելքումյանը եղել է Երևանի պետական համալսարանի  մանկավարժության և հոգեբանության ամբիոնի վարիչը։ 1976-1979 թվականներին ղեկավարել է Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի Գորիսի մասնաճյուղի մանկավարժության և հոգեբանության ամբիոնը։ Մելքումյանը դասախոսական-մանկավարժական գործունեությունը զուգակցել է գիտահետազոտական աշխատանքի հետ, գրել է 12 անուն գրքեր ու գրքույկներ, 100-ից անելի հոդվածներ։ ԽՄԿԿ անդամ է 1943 թվականից։ Եղել է հանրապետության մանկավարժական ընկերության սեկցիայի նախագահ, «Խորհրդային մանկավարժ» ամսագրի խմբագրական կոլեգայի անդամ ։
Հայկական ԽՍՀ լուսավորության նախարարության կոլեգիայի կողմից պարգևատրվել է Խաչատուր Աբովյանի մեդալով և «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշանով, ինչպես նաև արժանացել է «Կարմիր աստղի» շքանշանի, «Պրագայի ազատագրման համար», Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար, «Աշխատանքային արիության համար» և այլ մեդալների, պատվոգրերի, գովասանագրերի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մանկավարժական գիտությունների դոցենտներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Աշխատանքային արիության համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ
Տաուկսի
Տաուկսի, էստոնական փոքր, անմարդաբնակ կղզի։ Ընդգրկված է Մատսալու ազգային պարկի կազմում։ Զբաղեցնում է 2,5 կմ2, իր մեծությամբ 19-րդ էստոնական կղզիների շարքում։
Պատկերներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի կղզիներ Կատեգորիա:Բալթիկ ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ
Ամալյան
Ամալյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Մականվանական հիմքով ազգանուններ
Ավտոմատիկա գործարան (Վանաձոր)
Ավտոմատիկա գործարան, խորհրդային շրջանի արդյունաբերության ձեռնարկություն ՀՀ Լոռու մարզկենտրոն Վանաձորում (նախկինում՝ Կիրովական)։
Հիմնադրվել է 1956 թվականին։ Առաջին արտադրանքը (փոքրածավալ դիֆերենցիալ տրանսֆորմատորային սարքեր և հավասարակշռված կամուրջներ) թողարկվել է 1959 թվականին ։
1977 թվականին համախառն արտադրանքը կազմել է 19,7 միլիոն ռուբլի։ Արտադրել է տեխնոլոգիական պրոցեսների կարգավորման և հսկման էլեկտրաչափիչ սարքեր և լայն սպառման առարկաներ։ Արտադրանքի 30%-ը ունեցել է որակի պետական նշան։
Հիմնական արտադրամասերն էին՝ գալվանական, գործիքային։
Արտադրանքն իրացվել է ԽՍՀՄ-ում, ինչպես նաև արտահանվել է աշխարհի 25 երկրներ։ Կոոպերացվել է երկրի 400 ձեռնարկության, հատկապես Նալչիկի էլեկտրասարքավորումների և Ուժգորոդի սարքաշինական գործարանների հետ։
Գիտատեխնիկական կապեր է ունեցել ունի Լենինգրադի, Երևանի պետական միութենական կոնստրուկորական բյուրոների, Մոսկվայի ստանդարտների համամիութենական ԳՀԻ-ի ու Թբիլիսիի անալիտիկ սարքերի հատուկ կոնստրուկտորական բյուրոյի հետ։ Գործարանը մասնաճյուղեր է ունեցել Ստեփանավանի շրջանի Գյուլագարակ գյուղ ում և Կալինինո քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վանաձորի գործարաններ Կատեգորիա:1956 հիմնադրումներ Հայաստանում
Տիկնիկների և ավտոմատների թանգարան
Տիկնիկների և ավտոմատների թանգարան (Museu de Joguets i Autòmats), տիկնիկների և ավտոմատների իսպանական թանգարան՝ հիմնված Բարսելոնայի արևմուտքում՝ Վերդու քաղաքում։ Թանգարանը հիմնվել էր 2004 թվականին, սակայն 2013 թվականին փակվել է, քանի որ այդ շինությունը վերակազմավորվեց որպես պատկերասրահ ։
Պատմություն
Թանգարանը հիմնվել է տեղացի Մանել Մայորալի կողմից, ով հին ու նոր խաղալիքների ահռելի հավաքածուի հավաքորդ էր։ Մայորալը թանգարանը հիմնեց մի հին շինության ներսում, որը հայտնի էր "Cal Jan" անվանմամբ։ Այդ շենքը, որը եռահարկ էր և զբաղեցնում էր 2.000 մ² տարածք, գտնվում էր Վերդուի կենտրոնական հրապարակում։ Շինության մեծ մասը ժամանակակից վերանորոգում ուներ ։
"Cal Jan"-ը կառուցվել էր 15-րդ դարում, ինչպես և այդ փողոցի վրա գտնվող մնացյալ շենքերը։ "Cal Jan"-ը, որպես թանգարան բացվելուց հետո, Վերդու քաղաքի համար կարևոր նշանակություն ունեցող շինություն դարձավ։ Առաջին հարկի պատշգամբների կամարները 17-րդ դարի ճարտարապետության օրինակ են հանդիսանում։ Հարկ է նշել, որ թանգարանի ճակատամասի հատվածում կա մի գրություն, որը թվագրվում է 1695 թվականին, երբ շինությունը վերակառուցվել է։ 1999 թվականին սկսվեց շինությունը թանգարանի վերածելու գործընթացը, ինչի արդյունքում այն ավելի ընդարձակ դարձավ և վերանորոգվեց։
Հետաքրքիր փաստեր
Թանգարանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 2 075 մ², ներքին մակերեսը՝ 1 895 մ²։
Թանագարանը կառուցելիս օգտագործվել է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Իսպանիայի մշակույթ Կատեգորիա:2004 հիմնադրված թանգարաններ
Չապաևի հուշարձան (Սամարա)
Չապաևի հուշարձան (Памятник Чапаеву), Վասիլի Իվանովիչ Չապաևին նվիրված հուշարձան Սամարայում։ Գտնվում է Չապաևի հրապարակում՝ դրամատիկական թատրոնի դիմաց։
Պատմություն
Հուշարձանը տեղադրվել է 1932 թվականին՝ Հոկտեմբերյան հեղափոխության տասնհինգերորդ ամյակի կապակցությամբ։ Նախագծի վրա աշխատել են ճարտարապետ Իոսիֆ Լանգբարդը և քանդակագործ Մատվեյ Մանիզերը (Մանիզերը Սամարայում ստեղծել է նաև Կույբիշևի և Լենինի հուշարձանը)։
Չապաևի դեմքը ստեղծելու համար Մանիզերին օգնել է Չապաևի որդին՝ Ալեքսանդրը, որը նման էր իր հորը։ Կարմիր գվարդիական-բաշկիրի կերպարի համար քանդակագործի համար կեցվածք է ընդունել Լենինգրադի զինվորական բժշկական ակադեմիայի ունկընդիր և բաշկիր բանաստեղծ Գայսա Յուսուպովը ։
Ստեղծման ժամանակ հուշարձանը եղել է երկրում ամենամեծը (բարձրությունը՝ 10 մետր, հենքի չափը՝ 17 x22 մ)։ Փայլաթիթեղներով ծածկված պատվանդանի վրա տեղադրվել է հուշատախտակ, որի վրա գրված է Վլադիմիր Լենինի կողմից արված մեջբերում.
Կրկնօրինակ
Հուշարձանը պատրաստվել է Լենինգրադում, նախքան Սամարա ուղարկվելը այն տեսել է Սերգեյ Կիրովը և հեղինակին խնդրել է Լենինգրադի համար ստեղծել հուշարձանի կրկնօրինակը։ Հեղինակն այն քանդակել է 1933 թվականին։ Տեղադրված է Սանկտ-Պետերբուրգում՝ Սեմյոն Բուդյոննիի անվան կապի ռազմական ակադեմիայի դիմացի հրապարակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սամարայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Ֆորում թատրոն
Ֆորում թատրոնը թատրոնի տեսակ է, որը ստեղծվել է նորարար և ազդեցիկ բրազիլիացի թատերագետ եւ բեմադրիչ Ավգուստո Բոալի կողմից։ Ֆորում թատրոնւ «ճնշվածների թատրոն» մեթոդի միայն մի ճյուղն է։ Բոալն ստեղծել է ֆորում թատրոնը՝ ցույց տալու, թե ինչպես կարելի է անհատը պայքարելով միջավայրի մարդկանց հետ հասնել իր երազանքին։ Ֆորում թատրոնում հանդիսատեսը, ցանկաված ժամանակ կարող է կանգնեցնելով ներկայացումը, փոխարինել խաղացողներից յուրաքանչյուրին, բացի՝ "ճնշողից" եւ ներկայացնել ելքի ուղիներ տվյալ իրավիճակից։ Սա փորձ է փոխել ավանդական թատրոնը՝ ներառելով հանդիսականներին, ովքեր կազդեն ներկայացման վրա՝ իրենց հույզերով և մտահղացումներով։ Մտահղացումը 2006 թվականին ռեկորդ է գրանցել՝ որպես ամենաշատ օգտագործվող միջոց նոր մարդկանց թատրոնի մեջ ներգրավելու համար։
Սկիզբը և պատմությունը
Բոալը զարգացրեց և գործնական դարձրեց ուղիղ մեթոդոլոգիան՝ ըստ որի ֆորում թատրոնը հիմնված է իր դերասանների և, այսպես կոչված, «հանդիսատես-դերասաններ»-ի փոխգործունեության վևա։ Հանդիսատես-դերասանը փորձում է չեզոքացնել ճնշումը՝ օգտագործելով տարբեր մեթոդներ, մինչդեռ դերասանները փորձում են չզիջել իրենց դիրքերը և ավարտել ներկայացումն այնպես, ինչպես իրականում է։ Եթե հանդիսատես-դերասանի առաջարկած լուծումը հեռու է իրականությունից, ապա առաջարկված լուծումը համարվում է անիրական, այսպիսով հանդիսատես-դերասանը պետք է համապատասխանեցնի իր գործողությունները իրականության հետ։ Եթե տվյալ հանդիսատես-դերասանը ձախողում է իրավիճակում ճնշումը վերացնելու փորձը, դերասանը վերադառնում է իր դերին և շարունակում է կատարել դերը՝ մինչև հանդիսականներից որևէ մեկը ասում է «ստո՛պ» և փորձում է այլ միջոց։
Եթե հանդիսատես-դերասանին չի հաջողվում վերացնել ճնշումը, վարողը կամ ջոկեռը նորից փոխում է հանդիսատես-դերասանին, ով փորձում է գտնել այլ տարբերակ՝ տվյալ իրավիճակի համար։ Մեթոդը նպատակ չունի հանդիսատեսին տալ վերջնական "ճիշտ լուծում", քանզի յուրաքանչյուր անհատի կյանք տարբերվում է մյուսից, եւ նույնիսկ համընկնող խնդրի դեպքում հանգուցալուծումը չի կարող նունյը լինել՝ ելնելով նրանց կենսափորձից եւ հանգամանքներից եւ ներգրավված դերակատարներից։
Մեթոդի հիմնական նպատակներից մեկն է նաեւ զարգացնել մասնակիցների քննադատական մտածելակերպը եւ հնարավորություն տալ նրանց առօրյա խնդիրներին դիտարկել, որպես խնդիր այլ ոչ թե, որպես ընդունված նորմ։ Մարդիկ առօրյա բռնությունը կամ հենց "ճնշումը" չդիտարկելով խանգառող հանգամանք չեն պայքարում նրա դեմ եւ չեն կարողանում հասնել իրենց երազանքին կամ ցանկությանը։ "Ճնշվածների թատրոն" մեթոդը ի սկզբանե ստեղծվել է Բոալի կողմից հասարակ մարդկանց խնդիրները բարձրաձայնելու եւ նրանց կյանքում փոփոխություններ մտցնելու նպատակով։
Կիրառությունը
20-րդ դարի վերջերից սկսած մի շարք մոտեցումներ և մեթոդոլոգիաներ, որոնք օգտագործվել են ֆորում թատրոնում, բարելավվել են։ Ոմանք գործնականում շարունակում են Բոալի միջոցները Միացյալ Թագավորությունում, ինչը մասնավորապես իրականացնում էր Ադրիան Ջեքսոնը և նրա «Քարդբոարդ Սիթիզենդս» ընկերությունը։ Մասնակիցները սովորում էին այնպիսի ոլորտներում, ինչպիսիք էին կառավարումը կամ բազմազան թեմաներով ուսուցումները, որից կարող էին օգուտ քաղել՝ մտածելով տարբեր պատասխաններ և արդյունքներ՝ հիշելով շփման մեջ առաջացող խնդիրները։ Ֆորում թատրոնը գործնականում փոփոխվել է մի քանի ազգերի մոտ, որտեղ պահպանվել են որոշակի գլխավոր սկզբունքներ։ Ներկայացման դադարելը հակասական կետում, երբ հանդիսատես-դերասանը որոշում է, թե ինչ ճակատագիր է ունենալու հերոսը։ Դասընթացում, հանդիսատես-դերասանները հաճախ ներգրավում էին խաղի մեջ՝ սեփական որոշմամբ և իրագործմամբ՝ նորացնելով դերասանական կազմը կամ օգնելով հներին և փորձում էին գտնել լուծում տարբեր իրավիճակների համար։ Այսպիսով՝ գլխավոր մասը ներկայացման մեջ էքսպրոմտ կատարելն է, ֆորում թատրոնը դերասաններից պահանջում է որոշակի հմտություններ։ Համայնքային երկխոսության և փոփոխությունների կենտրոնը(CCDC - www.ccdc.in) Բենգալուն է(Հնդկաստան), կազմակերպություն, որը իրականացնում է սեմինարներ և ֆորում թատրոնը ներկայացնում է հատկապես բժշկական կրթության ոլորտում՝ հիվանդի խնամքին վերաբերվող հարցերում, հոսպիտալներում։ Իրականացնում է նաև հասարակական կարգավորումներ։
"Ճնշվածների թատրոնի" այլ ճյուղերն են՝ պատկերների կամ արձանների թատրոնը, թերթ թատրոնը, անտեսանելի կամ փողոցային թատրոնը, օրենսդրական թատրոնը եւ երազանքների ծիածանը։ Այս ամենին զուգահեռ Բոալը ստեղծել է խաղերի մի շարք, որոնք դերասաններին օգնում են մինչ ներկայացումը զգալու բեմն ու իր մարմինը, եւ վստահել ու աջակցելու իր խաղակցին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Թատրոն
Ֆիլիպո Բիաջիոլի
Ֆիլիպո Բիաջիոլի (Filippo Biagioli), փետրվարի 9, 1975, Պիստոիա, Իտալիա), իտալացի արվեստագետ, որը հայտնի է նաև Անալֆաբետա (Analphabeta) կեղծանվամբ ։
Կենսագրություն
Ֆիլիպո Բիաջիոլին ծնվել է Իտալիայի Պիստոիա քաղաքում։
Սկսել է նկարել 1997 թվականին՝ ճանապարհատրանսպորտային պատահարի հետևանքով երկար ապաքինվելուց հետո և արդեն 1998-ին մասնակցում է Պիստոիայում կազմակերպված համատեղ ցուցահանդեսի։ Բիաջիոլին սկզբում նվիրվում է գրաֆիկական արվեստին, կոմիքս ներին, դաջվածք ներին և սկսում ինքնուրույն ուսումնասիրել դրանց ծիսական նշանակությունը։ Իր կարիերայի համար բեկումնային է լինում պիստոիացի արվեստագետ Ռոմոլո Ռոմանոյի հետ հնդիպումն ու հետագա ջերմ ընկերությունը, ինչին Բիաջիոլին մեծ նշանակություն է տալիս, քանի որ Ռոմանոն մեծ ազդեցություն ունեցավ Բիաջիոլիի՝ որպես նկարիչ և որպես մարդ աճի մեջ։ Վերջինս իր՝ «Արվեստը գետի վրա» գրքում գրում է.
«... Ես սկսեցի նկարել, և դա փոփոխությունների սկիզբն էր։ Այն ժամանակ ես կտավի վրա գեղարվեստական նկարչություն անելու դասական ճանապարհով էի գնում և միայն իմ ընկեր և գործընկեր Ռոմոլո Ռոմանոյի շնորհիվ սկսեցի երկմտել։ Վերջինս պնդում էր, որ ես պետք է լինեմ և գործեմ ինքնուրույն, այնպես, ինչպես իմ ներքին ձայնն է թելադրում»։ Եվ այս շրջանում Բիաջիոլիի արվեստը դառնում է ավելի ինքնաբուխ։
2006 թ-ին կարիերայի նոր փուլ է սկսվում նրա մոտ. Բիաջիոլին իրեն փորձում է գծանկարչության, քանդակագործությ ան, գրելու արվեստի և լուսանկարչությ ան մեջ և սկսում իր գործերը ստորագրել իր անվանատառերի հապավումով՝ FPP։ Հետո արդեն սկսում է ճանաչվել «Անալֆաբետա» կեղծանվամբ՝ ոգեշնչվելով և հավատարիմ մնալով Ժան Միշել Բասկի ի Անալֆաբետիկ և Ար բրյուտ արվեստին, որի ամենաճանաչված դեմքը Ժան Դյուբյուֆֆե ն է ։ Ինքնաբուխությունը այս արվեստի հիմքն է, բայց ունի բավականին տարբերություններ՝ կախված ծագման երկրներից։ 2012 թ-ի մի հարցազրույցի ժամանակ Բիաջիոլին ասում է.
«Ժան Միշել Բասկին անալֆաբետիկ արվեստի նախահայրն էր, որը դրա հիմքերը դրեց Նյու Յորք ում 1980-ականներին։ Ինձ միշտ գրավել է նրա ինքնաբուխությունը, անմիջականությունը և գրաֆիկական ոճը։ Ես շատ եմ ոգեշնչվել նրանից, բայց իմ մշակութային արմատները չէին կարող նույնը լինել։ Սերավալե Պիստոիեզե ն (հոգևոր գյուղ Իտալիայում), որտեղ 2000 թ-ից ի վեր ապրում եմ ես և Նյու Յորքը կատարյալ «ծայրահեղություններ» են ։ 2007 թվականը կարևոր շրջադարձ է համարվում նրա կարիերայում։ Բասկիի և Պիկասո յի ոճերն ուսումնասիրելուց բացի, տարվում է Աֆրիկյան արվեստ ով, որի էզոթերիկ և ծիսական կողմը հիացնում է նրան։ Ջուլիանո Առնալդիի (Giuliano Arnaldi) և "Tribale Globale" մշակութային ձևաչափի շնորհիվ, որ նվիրված է ցեղային մշակույթի առաջմղմանը և տարածմանը, խորացնում է իր գիտելիքներն այս արվեստում։ Այսպիսով, նա սկսում է քանդակագործությանը և գործվածքներին նվիրված իր երկար ուղին՝ ոգեշնչված աֆրիկյան Ասաֆո (Asafo) դրոշով (Գանա)։ Այս պահից սկսած նրա գործերը կարելի է բաժանել երկու տարբեր ուղղությունների` մի կողմից գեղանկարչությունն է, իսկ մյուս կողմից՝ ցեղային ու ծիսական արվեստը, որոնք, սակայն, միշտ համադրված են։ Բիաջիոլիի գործերը պատրաստված են փայտից, թղթից, գործվածքից և բետոնից ։
Նկարչություն
Բիաջիոլիի համար նկարչությունը «աշխարհին նայելու» մի ձև է, դադար՝ դիտարկելու նրա բոլոր կողմերը, հակասությունները և գործունեությունը։ Առաջին աշխատանքները նա իր իսկ պատրաստած ձեռագործ կտավների վրա է արել, քանի որ բավականաչափ գումար չուներ պատրաստի շրջանակներ գնելու համար։ Ժամանակի ընթացքում նրա աշխատանքներն ստանում են իրեն բնորոշ ոճային առանձնահատկություններ։ Նա կիրառում է կտավների ֆոնային գույները միմյանցից սպիտակ գծով առանձնացնելու և երբեք չհակադրելու իր տեխնիկան ։
«Չեմ սիրում համադրել կամ խառնել գույները միմյանց, օգտագործում եմ միայն արդեն պատրաստի և խանութներում վաճառվող գույները։ Ես տառապում եմ խրոնիկական տագնապով և երկու գույներ իրար խառնելն ինձ նյարդայնացնում է»,- ասում է նա։ Գույնի հասկացությունը շատ կարևոր է Բիաջիոլիի համար և մեծ տեղ ունի իր աշխատանքներում։ Նա կողմ չէ գույները առաջնային, երկրորդական և երրորդային բաժանմանը, ուստի բացարձակապես չի կիսում այն ​​գաղափարը, թե սևն ու սպիտակը գույներ չեն համարվում։ Ընդհակառակը, նա ունի բոլորովին այլ պատկերացումներ գույների մասին և, ինչպես գրում է իր «Նոթեր անալֆաբետիկայի մասին 1» գրքում, հենց սևն ու սպիտակն են գույն, մնացածը՝ կարմիրը, դեղինը, կապույտը և դրանց բոլոր ածանցյալները, ծառայում են իրական գույները երևան հանելուն։ Իսկ անալֆաբետիկ արվեստի հիմքը կազմող գույները երևան հանելու իր լավագույն համադրությունները սրանք են.
Կարմիրի համար՝ մարգարտյա սպիտակ, դեղին, բաց կանաչ և բաց շագանակագույն։ Դեղինի համար՝ կարմիր, կապույտ, մուգ շագանակագույն և կանաչ։
Բայց, հակառակ այս զուտ գրաֆիկական սխեմայի, Ֆիլիպոն իր ստեղծագործություններում հակված է ազատություն տալ այն ամենին, ինչն ազդեցություն է թողնում ստեղծագործության վրա՝ թեմայից մինչև օժանդակ նյութեր։
"Flash Art"-ի թղթակից Էլիզաբետա Ռոտան գրում է.
«Մյուս կողմից Ֆիլիպոն ընտրեց նյութերի, տեխնիկայի, նշանների և առաջին հերթին պարզ լինելու ազատությունը՝ ստեղծելով իհարկե շատ անհատական և յուրօրինակ ձեռագիր։ Չնայած Գրաֆիտի ի, Սթրիթ արթ ի և Ար բրյուտի ազդեցություններին՝ նրա աշխատանքները միշտ շատ ճանաչելի են, քանի որ նա սուբյեկտիվորեն ուրվագծում է այս ճանապարհին ունեցած պահերը, որոնք անքակտորեն կապված են միմյանց, այնպես ինչպես բոլոր ճշմարիտ արվեստները»։
Այս ամենը ստեղծեց մի երկար պատկերավոր ճանապարհ, որը քսան տարվա ընթացքում ունեցավ հարուստ զարգացում. ոչ ճշգրիտ ձեռագործ և կոշտ արդյունաբերական կտավ ներից, պոլիստիրոլ ից և պլաստիկից մինչև ակրիլային և արդյունաբերական ներկեր, որոնք պատմում են արվեստագետի կյանքի և մտքերի մասին։
Ցեղային արվեստ
«Ագռավի՝ ընդամենը 8 կիլոմետր թռչելու ընթացքում, երեք անգամ բարբառ է փոխվում, իսկ «ֆեգատելլի»-ի բաղադրատոմսը լրիվ ուրիշ տեսք է ստանում»։
Ելնելով այն ենթադրությունից, որ տվյալ տարածքում ապրող ընտանիքների յուրաքանչյուր խումբ կամ հենց առանձին ընտանիքներ կարող են համարվել «փոքրիկ ցեղեր», Բիաջիոլին, բացահայտելով և օգտագործելով նրանց ավանդույթները, ստեղծում է արվեստի իր գործերը։ Նրա առաջին աշխատանքներից էին.
ձուլածո «փոխադրման մետաղադրամները», որոնք դրվում էին հանգուցյալի աչքերին կամ գրպանում, որպեսզի վերջինս կարողանա վճարել անդրշիրիմյան կյանք մուտք գործելու համար,
չարչարանքի խաչերը, որոնք խորհրդանշում են Հիսուսի կրած տառապանքները Գողգոթայի վրա ։
Մյուս աշխատանքներից են փայտե կամ բետոնե տիկնիկները, որոնք օգտագործվում են միայնության դեմ պայքարելու, հիվանդներին բուժելու և երազանքերն իրականացնելու համար ։
Պանամական Կունա, կամերունյան Նամջի և ճապոնական Հինատա Նագաշի տիկնիկներն ուսումնասիրելուց հետո Բիաջիոլիի ուղղվածությունը դեպի ցեղային արվեստն այնքան է խորանում, որ աստիճանաբար տանում է դեպի ծիսական արվեստ ։
Ծիսական արվեստ
Ոմանք ծիսական են համարում այն ​​ամենն, ինչ կապված է սրբազան արարողությունների հետ, մյուսները ծեսը կապում են սնոտիապաշտության հետ, որը երբեմն միաձուլվում է ժողովրդական հավատալիքների և կրոնի հետ։ Մարդիկ էլ կան, որ ծեսը համարում են նախնիների կողմից ստեղծված հասարակական երևույթի իրականացում արդի ժամանակներում։
Բիաջիոլիի համար ծեսն ունի խորհրդանշական, հոգեբանական և հավաստի արժեք։ Այն կարող է արտահայտվել ամենաբարձր մակարդակով, ինչպես սրբազան արարողությունն է, և լինել առօրյա մակարդակում, ինչպես մարդու անձնական սովորությունները, որոնք կրկնվում և մարդուն տալիս են ապահովության զգացում։ Հետևաբար, ծեսն ունի կարևորության մի քանի մակարդակ։ Ֆիլիպոյի համար, սակայն, մի մակարդակը մյուսի հիմքն է և որպեսզի կատարյալ սանդուղք ձևավորվի, ներքևում անհատի սովորական ծիսական արարողություններն են, իսկ արդեն գագաթին՝ համայնքային սրբազան ծիսական արարողությունները և երկուսն էլ հավասարաչափ կարևոր են։Ծիսական արվեստի նրա շատ գործեր պահվում են մասնավոր և հանրային հավաքածուներում՝ թանգարաններ, մշակութային և պաշտամունքի վայրեր։ Մասնավորի համար ստեղծված աշխատանքները մարդուն հանգստություն, ապահովություն և երջանկություն պարգևելու էներգիա ունեն։ Գիո փայտե տիկնիկները ունեն միայնությունը փարատելու շնորհ, բայց դրանք ստեղծելով՝ Ֆիլիպոն ավելի շատ իր միայնությունն է ցանկացել ցրել, քան գնորդի։  Նրա ստեղծագործական երևակայությունը ստեղծել է նաև բետոնից և խոտաբույսերից պատրաստված երազանքներն իրականացնող տիկնիկներ։ Վերջիններս ունեն սնամեջ տարածք, որտեղ հնարավոր է տեղադրել թերթիկի վրա գրված ցանկությունը և այն կիրականանա ։
Բիաջիոլին իր աշխատանքները տարբեր նյութերից է պատրաստում, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի իր խորհրդանշական նշանակությունը։ Դրանք են՝
Բետոն, որն ստեղծելու համար նա տարբեր խառնուրդներ է օգտագործում։ Կախված կատարվող աշխատանքից՝ դրանք լինում են թեթև և միջին ամրության և ավանդականից մինչև «կանաչ» բետոն, որը ցեմենտի, ավազի, ջրի և այլ ֆիզիկական տարրերի ու խորհրդանիշների խառնուրդ է ։
Փայտ և բույսեր, որոնց նա կիրառում է հրեական ստեղծագործություններում, ինչպես օրինակ ակացիա ն, որը սուրբ ծաղիկ է համարվում։ Կտտկենին կիրառում է մասնավոր աշխատանքներում, քանի որ այն ունի «բուժիչ» հատկություններ։ Եղևնի ն եւ սոճի ն խորհրդանշում են միայնությունը, այդ պատճառով էլ դրանք նա օգտագործում է Գիո տիկնիկներ պատրաստելու համար։ Գործածում է նաև փիփերթ, որը կանացիության խորհրդանիշն է և վերացնում է բացասական էներգիաները և պատրինջ, որն էլ հանգստության խորհրդանիշն է։
Թուղթը Ֆիլիպոն պատրաստում է ձեռքով շոգ ամռանը և հարստացնում այն եթերային յուղեր ով և խոտաբույս երով։ Վերջիններս դրական էներգիայով են պատում տուղթը և կլանում արևի ողջ ուժը։ Պատրաստ լինելուց հետո այն օգտագործվում է չափազանց կարևոր ծիսական գրքեր ստեղծելու համար։
Դեյզի Տրիոլոն իր՝ «Ֆիլիպո Բիաջիոլի․ Եվրոպական ծիսական արվեստը» գրքում մանրամասնորեն անդրադառնում է այս ամենին։
Էզոթերիզմ
Բիաջիոլիի էզոթերիկ և էկզոթերիկ մտածողությունն արտահայտված է նրա բոլոր ստեղծագործություններում։ Դրա ակունքները գալիս են աստվածաշնչյան ընթերցումներից։ Մինչ էկզոթերիկ կողմը լայնորեն բացահայտված է հատկապես իր քրիստոնեական կողմով և միացագ րերի, գրվածքների և խորհրդանշան ների միջոցով պատկերացում է տալիս դիտողին, էզոթերիկ կողմն ավելի քողարկված է ներկայացված։ Իր միակ գրավոր էզոթերիկ ստեղծագործությունը «Արվեստը գետի վրա. In Ottempera Degnis, in Ottempera Matris» գիրքն է։ Այն բավականին բարդ է նրանց համար, ովքեր առաջին անգամ են առընչվում այս թեմային, բացի այդ գրող չհանդիսացող արվեստագետի գրառումները առանձնապես չեն էլ օգնում հասկանալու ինչ է էզոթերիկան։ Ամեն դեպքում աշխատանքը մի ձեռնարկ է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է իր ամբողջ էզոթերիկ ծիսական աշխարհը, գծում դրա քարտեզը և օգնում հասկանալ իր ստեղծագործությունը։
Բիաջիոլիի էզոթերիկ միտքը կարելի է բաժանել հետևյալ սյուների.
Ա. Արտաքին միջավայրը մեծ ազդեցություն է թողնում անհատի ձևավորման և էներգետիկ դաշտի վրա և կախված նրա գտնվելու վայրից՝ միևնույն անհատը կամ իրը կարող է տարբեր կերպ կրել այդ ազդեցությունները և բոլորովին տարբեր կարգավիճակ ձեռք բերել։
Բ. Բնությունը հանրագումարն է բոլոր կենդանի և անշունչ առարկաների և նրանցից յուրաքանչյուրն ունի իր էներգիան, եթե ամեն ինչ համահունչ է միջավայրին, ձևավորվում է հավաքական գիտակցություն, որի միջոցով մարդիկ կապվում և համագործակցում են միմյանց։յուրաքանյ Ստեղծված է, հետևաբար՝ կենդանի, և որ այն պարունակում է իր յուրաքանչյուր անհատական ​​էներգիայի մեջ, ինչպիսին է մի տեսակ «կոլեկտիվ գիտակցության» մեջ խորը կոլեկտիվ սիներգիաներ ստեղծելը, տարածվում է յուրաքանչյուր կենդանի էակի վրա։
Գ. Երբեմն արվեստագետների ստեղծած էզոթերիկ գործերը կարող են վերլուծաբանների կողմից սխալ կամ այլ կերպ մեկնաբանվել։ Սա խնդիր կարող է լինել արվեստագետի համար, ում աշխատանքը մեկնաբանվում է ոչ այնպես, ինչպես ինքն է ստեղծել տվյալ գործը։ Սա, թերևս, էզոթերիկ մտքի ամենակարևոր կետն է, և մեկնաբանություններ իրավունք ունեն անել միայն նրանք, ովքեր բարեխղճորեն կուսումնասիրեն և կհասկանան տվյալ ստեղծագործությունը։
Հայաստանը և Բիաջիոլին
Հայաստանի ու հայկական մշակույթի մասին ոչինչ չիմացող Բիաջիոլիի համար ամեն ինչ փոխվել է, երբ բացահայտել է Ամենայն հայոց բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանին։ Վերջինիս կենսագրությանը ծանոթանալուց հետո հասկացել է, որ գրողը շատ է կապված եղել իր երկրի ավանդույթներին, բանահյուսությանն ու մշակույթին՝ հատկություններ, որոնք հոգեհարազատ են իրեն ։
«Ինձ նմանեցրի Թումանյանին, քանի որ երկուսիս նպատակն էլ մեր երկրների ավանդությունների մասին հիշողությունների պահպանումն է։ Ես աշխատում եմ այնպիսի գործերի վրա, որոնք մոտ են իմ մշակութային արժեքներին, այն, ինչ հեռու է իմ էությունից, երբեք ինձ դուր չի գալիս»,-նշում է նա։
Արվեստագետը համոզվել է, որ Թումանյանի հեքիաթներն արդիական են ու համամարդկային, չնայած այլաբանորեն են ներկայացնում իրականությունը։ Նրան հատկապես գրավել են հերոսները. ավելի քան 100 տարի անց մերօրյա մարդիկ էլ ունեն նույն սեւեռուն գաղափարները, միեւնույն խնդիրները եւ փնտրում են իրենց կյանքի իմաստը ։
Ավարտուն գիրքը Ֆիլիպոն որպես նվեր ուղարկել է Թումանյանի թանգարան, որովհետեւ հավատում է մշակույթի ուժին ու կարծում է, որ այն պետք է հասանելի լինի բոլորին։
«Այս տարի Վենետիկի 1600-ամյակն էր և ես որոշեցի ցուցահանդես կազմակերպել այս առիթով։ Խեցեղեն իրեր պատրաստեցի նվիրված այն 4 կրոններին, որոնք դարերի ընթացքում մեծ ազդեցություն են թողել քաղաքի վրա, դրանք են՝ քրիստոնեությունը, հուդայականությունը, հայ առաքելականությունը և ուղղափառությունը։ Հայկական թեմայով ստեղծեցի ափսեներ ու սափորներ և նկարազարդեցի դրանք սպիտակ, սև ու մուգ մանուշակագույն երանգներով»։
Սափորն արտացոլում է սուրբ Գայանե և Հռիփսիմե կույսերի պատմությունը։
Ծաղկամանի վրա հայկական խաչի պատկերագրական նկարն է Քրիստոս գրությամբ։
Ափսեն նվիրված է Մեսրոպ Մաշտոցին վերջինիս պատկերով և հայերեն գրված առաջին նախադասությամբ՝ թարգմանված Սողոմոնի առակներից. Ճանաչել զիմաստութիւն եւ զխրատ, իմանալ զբանս հանճարոյ։
Երկրորդ ափսեն պատկերում է Ղազարոսի հարությունը։ Կենտրոնում Քրիստոսն է, իսկ նրա երկու կողմերում Ղազարոսը նախքան հարությունը և հետո։
Անձնական կյանք
Ֆիլիպո Բիաջիոլին ամուսնացած է Քրիստինա Ֆելիչիի հետ, ունեն մեկ որդի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Ռոդնի Ալկալա
Ռոդնի Ալկալա (Rodney James Alcala, ), ամերիկացի սերիական մարդասպան և նախկին սիրողական լուսանկարիչ։
Կենսագրություն
Ռոդնի Ալկալան ծնվել է Տեխաս նահանգի Սան Անտոնիո քաղաքում։ Այն բանից հետո, երբ հայրը հեռացավ ընտանիքից, Ռոդնին մոր և քույրերի հետ տեղափոխվել է Լոս-Անջելեսի արվարձան, որտեղ էլ անցել է նրա մանկությունը։ Մեծանալով և տղամարդկանալով՝ նա որոշեց սկսել զինվորական կարիերա և չորս տարի ծառայեց Միացյալ Նահանգների բանակում։ Իսկ 1964 թվականին, այն բանից հետո, երբ բանակային հոգեբուժն Ալկալայի մոտ հայտնաբերել էր հակահասարակական վարքագիծ և անձի շեղվածություն, նրան՝ բժշկական ցուցումներով հանձնաժողովի էին ներկայացրել։
1968 թվականին Լոս Անջելոսում մեքենայի մի մասնագետ նկատել է, թե ինչպես է մեծահասակ տղամարդն ութամյա աղջկան գայթակղում իր հոլիվուդյան բնակարանով և զանգել է ոստիկանություն։ Բռնաբարված աղջիկը, որին անվանում էին Տալի Շապիրո, հայտնաբերվել էր բնակարանում ։ Աղջիկը ծեծի էր ենթարկվել պողպատե սալիկով, բայց նրան հաջողվել էր փրկել։ Ալկալայի հետքերը հաջողվել էր փակել։ Նա փախչել էր դեպի արևելյան ափեր և նոր՝ Ջոն Բերգեր անունով ընդունվել Նյու Յորքի համալսարան, որտեղ Ռոման Պոլենսկու ղեկավարությամբ սովորել է կինոյի արվեստ։ Կրթությունն ավարտվեց, եկավ ամառը և Ալկալան աշխատանքի ընդունվեց Նյու-Հեմպշիրի արվեստի մանկական ճամբարում, մի փոքր փոփոխված անունով։ Հիմա նա Ջոն Բերջերն էր։
Անցավ երեք տարի և 1971 թվականին հանգստացողները նկատեցին, որ փոստի բաժանմունքում փակցված էր ՀԴԲ-ի պաստառ՝ «Հանցագործը փնտրվում է» գրվածքով։ Նրանք ճանաչեցին Ալկալային և հայտնեցին ճամբարի տնօրենին։ Հանցագործը ձերբակալվեց և ուղարկվեց ետ՝ Կալիֆոռնիա։ Այդ ժամանակ Ռոդնի Ալկալայի առաջին զոհի՝ Տալի Շապիրոյի ծնողներն աղջկա հետ գնացել էին Մեքսիկա, և արգելել նրան՝ ցուցմունք տալ նրա դեմ դատական գործընթացում։ Ի վիճակի չլինելով բռնաբարության կամ սպանության մեղաադրանքներ ներկայացնել առանց գլխավոր վկայի՝ մեղադրողները ստիպված էին թույլ տալ Ալկալային մեղավոր ճանաչվել մանր իրավախախտումների մեջ։ 34 ամիս անց նա պայմանականորեն վաղաժամկետ աղզատ արձակվեց՝ «անորոշ պատժի նշանակման» ձևակերպմամբ։ Դա այդ ժամանակվա հայտնի հանձնաժողովների պայմանականորեն վաղաժամկետ ազատման սոցիալական ծրագիր էր. հանցագործները ազատ էին արձակում, երբ նրանք ցուցաբերում էին իրենց «ուղղման» ապացույցները։
Ձերբակալություն և դատական քննարկումներ
Նկարահանումներից ընդամենը 2 ամիս անց, 20-ամյա Ալկալան ձերբակալվել է պայմանական վաղաժամկետ ազատ արձակման պայմանները խախտելու և 13-ամյա աղջկան մարիխուանայի օգտագործման մասնակից դարձնելու համար, ով ավելի ուշ պնդել է, որ առևանգվել է ։ Դրա համար հանցագործը ստացավ 2 տարի, վաղաժամկետ ազատ է արձակվել նույն ծրագրով ինչ նախկինում։ 1978 թվականին նրան նորից ձերբակալել են, այս անգամ՝ մարիխուանա պահելու համար։ Այդ ժամանակ Ալկալային արդեն հաջողվել էր համոզել շատ երիտասարդ կանանց, որ նա նորաձևության պրոֆեսիոնալ լուսանկարիչ է, և խնդրել էր նրանց դիրքեր ընդունել պորտֆոլիոյի համար։ Լուսանկարներից շատերը դեռևս անհայտ են մնում, և ոստիկանները վախենում են, որ այդ կանայք կարող են լինել նաև նրա զոհերը։ Այդ` 1978 թվականին Ռոդնի Ալկալային հաջողվեց մասնակցել «The Dating Game» հեռուստահաղորդմանը։ Ունենալով յուրօրինակ միտք և հաճելի արտաքին տեսք, Ռոդնին հիցարեց հաղորդման բոլոր կանանց` սրամտորեն պատասխանելով բոլոր հարցերին։ Նրա հմայքին չկարողացավ դիմանալ նաև հաղորդման գլխավոր հերոսուհին և երեք մրցակիցներից ընտրեց Ռոդնիին։ Ճիշտ է նա հրաժարվեց նրա հետ ժամադրության գնալ։ Շատ ավելի ուշ դատաքննությունը կվերադառնա այս հաղորդման նութերին և կասի որ այն ժամանակ աղջիկը չափազանց հյաջողակ էր, նա լավ ինտուիցիա ուներ։ 1979 թվականի հունիսին Խանտինգտոն-Բիչից կորել է Ռոբին Սեմսո անունով 12-ամյա աղջնակ։ Նրա կիսամերկ մարմինը հայտնաբերել են 12 օր անց`  Լոս-Անջելեսի նախալեռներում։ Հետագայում ոստիկանությունը Սիթելում հայտնաբերել է իրեն պատկանող ականջօղերը, Ալկալայի վարձած պահախցում։ Ռոդնին ձերբակալվեց և 1980 թվականին նրան մեղավոր են ճանաչել և մահվան դատապարտել Սեմսոյի սպանության համար, սակայն Կալիֆորնիայի Գերագույն դատարանը մերժել է մեղադրանքը։ 1986 թվականին Ալկալային կրկին դատեցին և մեղավոր ճանաչեցին, ու կրկին դատապարտեցին մահվան։ Բայց հաջողությունը կրկին հայտնվեց մարդասպանի կողմում, և այս անգամ մեղադրող կողմը մերժեց վերաքննիչ դատական խումբը, քանի որ վկան թույլ չտվեց աջակցել Ալկալայի կարծիքին, որ Սամսոյի մարմինը գտած այգու պահապանը «հիպնոսացված էր ոստիկանության քննիչների կողմից»։
2003 թվականին Ռոդնի Ալկալան կրկին հետաապնդվել է իշխանությունների կողմից․ Օրինջ շրջանի քննիչները նոր տվյալներ են ստացել և պարզվել է, որ ԴՆԹ անալիզով Լոս Անջելեսում երկու կանանց գործերում հայտնված սերմնահեղուկը լիովին համընկնում է Ալկալայի ԴՆԹ-ի հետ։
Հայտնաբերվել են նաև այլ ապացույցներ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ևս չորս կանանց սպանության համար։ Այս բոլոր հանցագործությունները Ալկալան կատարել է 1977-ից 1979 թվականներին։
Ալկալայի կողմից կաատարված սպանությունների մանրամասները ցնցում են, քանի որ մոլագարը զոհերին տանջանքի ու ծաղրուծանակի է ենթարկել։ Երկու կանացի դիակներ հայտնաբերվել են մերկ և անբնական կեցվածքներում։ Քրեագետների ենթադրությամբ՝ հանցագործը զոհերի մահից հետո լուսանկարել է նրանց։
Դատարանում Ալկալան հրաժարվել է փաստաբանից և ինքն է պաշտպանել իրեն։ Սակայն 2010 թվականին դատարանը նրան մեղավոր ճանաչեց հինգ բռնաբարությունների և սպանությունների մեջ, և մարտի 31-ին Ալկալան երրորդ անգամ դատապարտվեց մահվան, և դեռ հայտնի չէ, արդյոք հանցագործին կհաջողվի կրկին խուսափել պատժից։
Հանթինգթո-Բիչի ոստիկանական վարչությունը, դատարանի առջև՝ 2010 թվականի ապրիլին հրապարակել է Ալկալայի կողմից արված 120 կանանց լուսանկարներ, պարզելու համար, արդյո՞ք այդ մոլագարի անարգանքների զոհեր չկան։ Մի քանի շաբաթվա ընթացքում, կապի համար թողնված հեռախոսահամարով զանգահարել են 20 կին, որոնք իրենց ճանաչել են լուսանկարներում։
Տուժածներից մեկը, ըստ պոթոլոգոանատոմների եզրակացության, բռնաբարվել է մուրճ-մեխահանով։ Դատաբժշկական փորձագետներն էլ եկել են այն եզրակացության, որ մոլագարը բոլոր տուժածներին խեղդել է միայն մահվան վերջին պահին և հատուկ երկարացրել է նրանց տանջանքները
Ինչպես դատարանում հայտարարել են դատախազները, ևս երկու սպանված կանայք կողոպտվել են․ հանցագործը վերցրել է իրենց ականջօղերը, որոնք հետագայում դարձել են կարևորագույն հանցանշաններ։
Վերջին պահին, լուսանկարիչ Ռոդնի Ալկալան որոշել է ինքնուրույն պաշտպանել իրեն։ Նա այդ անում էր միանգամայն գրագետ՝ ատենակալների ուշադրությունը հրավիրելով վկաների ցուցմունքներում հակասությունների վրա։ Ալկալան նաև դատախազներին մեղադրել է կոլեգայի վրա ճնշում գործադրելու ձգտման մեջ՝ մեղադրյալին ներկայացնելով բոլոր հինգ սպանությունները մեկ քրեական գործի մեջ միավորելու միջոցով։
Դատավճիռ
Կալիֆորնիայի նահանգի Օրանժ շրջանի Գերագույն դատարանը ալկալայի մեղքը ապացուցված է համարել և նրա համար կայացրել է առավելագույն խիստ դատավճիռ․ մահապատիժ՝ մահացու ներարկման միջոցով։ 2013 թվականի հունվարի 7-ին Մանխեթեն կղզու դատավորը ալկալային դատապարտել է 25 տարվա ազատազրկման, քանի որ Նյու Յորքի նահանգում մահապատիժն արգելված էր 2007 թվականից ի վեր։
Մոլագար-լուսանկորիչը ԱՄՆ քրեագիտության պոտմության մեջ է մտել, որպես գրեթե ամենասարսափելի մոլագար և մարդասպան։ Քննիչները ենթադրում են որ նա հաշվեհարդար է տեսել 130 կանանց և աղջիկների հետ ։ Իսկ գտնված լուսանկարների հիման վրա, որոնք դարձել են մարդասպանի յուրօրինակ «տիտղոսները», դեռ քննություն է ընթանում։ Հնարավոր է, որ ժամանակի ընթացքում ֆոտոխցիկով մոլագարի ազգանունը, դեռ առաջին անգամ չի հայտնվում ամփոփաթերթերի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սերիական մարդասպաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի հանցագործներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ
Ռազմատուգանք
Ռազմատուգանք կամ ռեպարացիա ( reparatio` վերականգնում), վնասահատուցում, պատերազմից հետո պարտված երկրի կառավարության կողմից հաղթողին վճարվող տուրք պատերազմի ընթացքում պատճառված վնասների համար։ Հատուցման ծավալն ու բնույթը պետք է համապատասխանի նյութական վնասին (համաչափության սկզբունք)։
Առաջին անգամ որոշվել է գանձել 1919 թվականի Վերսալի հաշտության պայմանագրով ու վերսալյան համակարգի այլ պայմանագրերով, որտեղ արձանագրվել է Գերմանիայի ու նրա դաշնակիցների պատասխանատվությունը՝ պատերազմի հետևանքով Անտանտի երկրների բնակչությանը պատճառած վնասի համար։ Իրականում այդ պայմանագրերում ռեպարացիան քողարկված ռազմատուգանք էր։
Հին աշխարհ
Մ. թ. ա. 86 թվականին Հռոմը և Պոնտոսի թագավորությունը կնքում են Դարդանյան պայմանագիրը, ըստ որի Միհրդատ Զ արքան լքում է Փոքր Ասիայում գրավված տարածքները, տրամադրում է 80 նավ և 3000 տաղանդ որպես կոնտրիբուցիա հաղթող կողմին։
Միջնադար
Կոնստանտին Դ-ն Մուավիա խալիֆի հետ պայմանագիր է կնքել, ըստ որի սահմանները մնում էին նույնը, սակայն արաբները պարտավորվում էին Բյուզանդիային մուծել ամենամյա կոնտրիբուցիա։
20-րդ դար
Նյոյան պայմանագիրը Բուլղարիայի և Անտանտի մինչև։ Հաստատված է եղել 1919 թվականի նոյեմբերի 27-ին Նյոյի-սյուր-Սեն Փարիզի արվարձանում։ Բուլղարիան պարտավորվում էր Անտանտի երկրներին մուծել 2,25 միլիարդ ֆրանկ ոսկով (407 միլիոն դոլար) կամ ազգային սեփականության ¼ տոկոսը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ֆաշիստական Գերմանիայից ու նրա դաշնակիցներից գանձվող ռեպարացիայի ձևերը որոշվել են Ղրիմի (1945) և Պոտսդամի կոնֆերանսներում (1945) կայացված համաձայնությամբ։ ԽՍՀՄ ռեպարացիոն պահանջները բավարարվում էին Գերմանիայի արևելյան գոտու, Բուլղարիայում, Ֆինլանդիայում, Հունգարիայում, Ռումինիայում և արևելյան Ավստրիայում գտնվող Գերմանիայի ակտիվների հաշվին։ Լեհաստանի Ռեպարացիան բավարարվում էր ԽՍՀՄ բաժնից, ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի, մյուս պետությունների ռեպարացիոն պահանջները՝ արևմտյան գոտիների հաշվին։ ԽՍՀՄ-ը ռեպրացիայի որոշ բաժին պետք է ստանար Գերմանիայի արևմտյան գոտիներից։ ԼԺՀ-ի հետ կնքված համաձայնագրով ԽՍՀՄ-ը դադարեց (1954) ԳԴՀ-ից ռեպարացիա գանձել։ Արևմտյան գոտիներից ԽՍՀՄ-ի օգտին ռեպարացիա գանձելու մասին որոշումը արևմտյան երկրները չկատարեցին։ 1947 թվականին կնքված հաշտության պայմանագրերով նախատեսվել էր երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Գերմանիայի դաշնակիցներից ռեպարացիա գանձելիս նկատի ունենալ հետևյալ սկզբունքները՝ ագրեսիայի համար պատասխանատվության ենթարկելու կարևորությունը, պատերազմի հետևանքով պատճառած վնասների մասնակի հատուցումը։
Կատեգորիա:Պատերազմի պատմություն
(4795) Կիհարա
(4795) Կիհարա (Kihara), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի փետրվարի 7-ին Ացուշի Տակահաշիի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,199903 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8628 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5371 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1191,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,302064 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,11° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ացուշի Տակահաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պոդստեպնոե (գյուղ, Ռեբրիխինսկի շրջան)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Ռեբրիխա գյուղից 20 կմ հարավ-արևմուտք և Բառնաուլից 120 կմ հեռավորության վրա, ձգվում է 5 կմ երկարությամբ Կասմալինսկի երիզավոր անտառի հյուսիսային կողմով։ Արևելյան ծայրամասի մոտ գտնվում է Պանովո գյուղը։ Գյուղի հարավային մասում գտնվում է Պոդստեպնոե լիճը (Կասմալա գետի ավազան)։ Պավլովսկ-Մամոնտովո մայրուղին անցնում է հյուսիսային ծայրամասով։ Մոտակա երկաթուղին՝ Պանովո հանգույցը (Բառնաուլ-Կուլունդա գծի վրա), գտնվում է գյուղից 4-5 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Պոդսեպնոե գյուղի բնակչությունը 2009 թվականին կազմել է 981 մարդ, 2010 թվականին՝ 974 մարդ, 2016 թվականին՝ 871 մարդ, 2020 թվականին՝ 815 մարդ, 2021 թվականին՝ 784 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Ռեբրիխինսկի շրջանի բնակավայրեր
Հրաչյա Թամրազյան
Հրանտ Թամրազյանի որդին։
Կենսագրություն
Հրաչյա Թամրազյանը ծնվել է 1953 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Երևանում։ 1971 թվականին ավարտել է Երևանի Ն. Կրուպսկայայի անվան միջնակարգ դպրոցը, 1976 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, 1977 թ. աշխատանքի է անցել Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում` նախ որպես ավագ լաբորանտ, ապա կրտսեր ու ավագ գիտաշխատող։ 1988-1991 թվականներին Հրաչյա Թամրազյանը աշխատել է «Սովետական գրող» հրատարակչությունում՝ որպես գլխավոր խմբագիր, իսկ 1991-1993 թվականներին զբաղեցրել է «Նաիրի›› հրատարակչության տնօրենի պաշտոնը։ 1986 թվականից Գրողների միության անդամ է։ 1993 թ. նշանակվել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր Հրատարակչական գործերի վարչության պետ, իսկ 1995-1997 թվականներին ղեկավարել է ՀՀ Տեղեկատվության նախարարությունը։ Հրաչյա Թամրազյանը 1997-2007 թվականներին համատեղությամբ աշխատել է որպես «Նաիրի» հրատարակչության տնօրեն և Մատենադարանի ավագ գիտաշխատող։ 1999 թվականին ստացել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։ 2007 թվականից զբաղեցրել է Մատենադարանի տնօրենի պաշտոնը։ 2014 թվականից Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի թղթակից անդամ է։
Ստեղծագործական գործունեությունը
Հրաչյա Թամրազյանը բազմաթիվ մենագրությունների և գիտական հոդվածների ու ուսումնասիրությունների հեղինակ է։ Նրա ուսումնասիրությունները հիմնականում առնչվում են միջնադարագիտության՝ մասնավորապես նարեկացիագիտության բնագավառին։ Իր աշխատություններում Թամրազյանը Գրիգոր Նարեկացու մատենագրությունը դիտարկում է Նարեկյան դպրոցի գրական-փիլիսոփայական համատեքստում՝ որպես դպրոցի սկզբնավորման և զարգացման ընթացքի բարձրագույն արդյունք, նաև իր մեծ նախորդների՝ Խոսրով Անձևացու և Անանիա Նարեկացու հետ ունեցած փոխառնչությունների տեսանկյունից։ Հրաչյա Թամրազյանը նաև ճանաչված բանաստեղծ է, թարգմանիչ։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծական և թարգմանական ժողովածուները ջերմ ընդունելության են արժանացել ընթերցողների և գրականագետների շրջանում։ Նրա թարգմանությամբ առանձին ժողովածուներով լույս են տեսել Ս. Եսենինի, Վ. Մայակովսկու, Բ. Պաստեռնակի ստեղծագործությունները, «20-րդ դարասկզբի ռուսական բանաստեղծությունը» ժողովածուն։
Պարգևատրումներ
Հրաչյա Թամրազյանը գրական−թարգմանչական գործունեության համար արժանացել է մի շարք պետական պարգևների և մրցանակների.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Պետրոնաքյոյ
Պետրոնաքյոյ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Զաքաթալա)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցու տաճար ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Զաքաթալա քաղաքում։
Պատմություն
Զաքաթալան հայոց եկեղեցի կառուցելու ստույգ թվականը մեզ հայտնի չե. առաջին վկայություններից մեկը վերաբերվում է 1833 թվականին.
Արտաքին հղումներ
Զաքաթալայի եկեղեցու մասին պատմում է [[Սամվել Կարապետյան (հուշարձանագետ)|Սամվել Կարապետյանը] (տեսանյութ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զաքաթալայի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ գ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Ժողովածու (677)
Ժողովածու 677, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 677 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Ստացողը եղել է Ավետիք Ճահկեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,3X13,7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 424 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի L էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ ստացողի 423ա, կնիք ստացողի՝ 3բ, 423բ(1736) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ալտյա
Ալտյա (Altja), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիհուլա շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիհուլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Լիպովկա (գյուղ, Պոլոննոեի շրջան)
Լիպովկա (Липівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիպովկա գյուղում բնակվում էր 79 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,376 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 210,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բեյշան
Բեյշան (甘肃北山), բարձրավանդակ Կենտրոնական Ասիայում, Չինաստանում, Ալաշան անապատի և Տյան-Շանի արևելյան վերջավորության վրա։ Երկարությունը շուրջ 700 կմ է, լայնությունը՝ 250 կմ2, իսկ բարձրությունը՝ 2791 մ (Մացջունշան լեռ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինաստանի անապատներ