cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թշնամի
Հասկացություններ
Թշնամի հասկացությունը գալիս է 9-րդ դարի լատիներեն inimi բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է «վատ ընկեր»(inimicus), որը ֆրանսերենը վերցրել է լատիներենից ։
«Թշնամին» ուժեղ բառ է, և էմոցիաները, որոնք կապված են թշնամու հետ կարող են ներառել զայրույթը, ատելությունը, հիասթափությունը, նախանձը, խանդը, վախը, անվստահությունը և, հնարավոր է, չարակամ հարգանքը ։ Որպես քաղաքական կոնցեպտ, թշնամուն ավելի հավանական է, որ դիմավորեն ատելությաամբ, բռնությամբ, կռվով և պատերազմով։ Թշնամու հակառակը ընկերը կամ դաշնակիցն է։ Քանի որ «թշնամի» տերմինը մի փոքր կռվարար և ռազմատենչ է քաղաքավարի հասարակության մեջ օգտագործելու համար, ավելի հաճախ օգտագործվում են ոչ ֆորմալ փոխարինողներ:Հաճախ փոխարինված տերմինները բացասական բնույթ են կրում այն համատեքստում, որտեղ դրանք օգտագործվում են։ Ամեն դեպքում, «թշնամի» անվանումը գոյություն ունի բացառապես մարդկանց որոշակի խմբի կարգավիճակը որպես սպառնալիք նշելու և այդ անվանումը տեղական համատեքստում տարածելու համար։ Թշնամուն փոխարինող բառերը հաճախ ավելի հեռուն են գնում հայտնի խմբին որպես թշնամի ճանաչելու և այդ նույնականացումը բացասաբար սահմանելու համար։ Կառավարությունը կարող է ձգտել ներկայացնել մարդուն կամ խմբին, որպես վտանգ հանրային բարօրության համար, այդ խմբին ներկայացնելով, որպես հանրության թշնամի, կամ մարդկանց թշնամի։
Անձին կամ/և խմբին թշնամի որակելը կոչվում է դեմոնիզացիա (դիվայնացում, հրեշացում)։ Դիվայնացման քարոզումը պորպագանդայի հիմնական ասպեկտն է։ «Թշնամին» կարող է նաև լինել կոնցեպտուալ։ Աստվածաբանության մեջ թշնամին օգտագործվում է բնութագրելու համար չարի աստվածությունը, սատանային կամ դևի։ Օրինակ, հին իրաքական լեգենդում Արևը և Լուսինը,որոնք ցերեկվա և գիշերվա աստվածն ու աստվածուհին են, արդեն իրենց մեջ կրում են լավ ընկերոջ և թշնամու հատկանիշները(Բարու և Չարի աստվածություն) ։ Ընդհակառակը, որոշ կրոններ նկարագրում են միաստվածական Աստծուն, որպես թշնամի, օրինակ 1 Սամվելի 28:16-, Սամվելի ոգին ասում է անհնազանդ Սաուլին, որ Եհովան հեռացավ իրենից և դարձավ իր թշնամին։
Թշնամին, որպես սոցիալական զայրույթի և հակակրանքի առարկա, պատմության ընթացքում օգտագործվել է, որպես քարոզչության գործիք վախը և անհանգստություն հասարակության մեջ որոշակի թիրախի վրա կենտրոնացնելու համար։ Թիրախը հիմնականում ընդհանուր է, օրինակ, որպես մարդկանց էթնիկ խումբ կամ ռասա, կամ կարող է լինել նաև կոնցեպտուալ թիրախ, որպես իդեալոգիա, որը բնորոշում է որոշակի խմբի։ Որոշ դեպքերում թշնամու հասկացությունը փոփոխվել է, օրինակ պատերազմի կոչին աջակցելու ռասայական և էթնիկական կոչերը կարող են հետագայում փոխվել գաղափարական և հայեցակարգային պահանջների։
Սառը պատերազմի ժամանակ, կոմունիստ և կարմիրներ տերմինները ամերկյան հասարակության մեջ նշանակում էին թշնամի, և այս երկու հասկացությունները կարող էին լինել չափազանց նվաստացուցիչ, կախված քաղաքական ենթատեքստից, տրամադրությունից, հասարակության մեջ վախի և խռովության վիճակից։
Հասարակագիտության մեջ
Կոլեկտիվ թշնամու գոյությունը կամ ընկալվող գոյությունը ձգտում է մեծացնել խմբի համախմբվածությունը ։ Այնուամենայնիվ, ուրիշներին ճանաչելը կամ վերաբերվելը որպես թշնամի կարող է լինել ոչ ռացիոնալ և հոգեբանական թերգործառույթի նշան։ Օրինակ, խմբի բևեռացումը կարող է հանգեցնել groupthink-ի, ինչը կարող է ստիպել խմբի անդամներին որպես թշնամիներ ընկալել այլ խմբի անդամներին կամ այլ խմբերին, նույնիսկ այն դեպքում, երբ մյուսները չեն ներկայացնում ոչ հակադրություն, ոչ էլ իրական սպառնալիք ։
Հակառակորդի կոնցեպտը լավ ուսումնասիրված է խաղաղության և հակամարտությունների ուսումնասիրության ոլորտում, որը հասանելի է որպես մասնագիտություն բազմաթիվ խոշոր համալսարաններում։ Այս ոլորտի ուսումնասիրություններում թշնամիներն այն սուբյեկտներն են, որոնք ընկալվում են որպես հիասթափեցնող կամ խոչընդոտ նպատակի հասնելու ճանապարհին։ Թշնամին կարող է չիմանալ, որ նա ընդունվում է թշնամի որևէ մեկի կողմից, քանի որ կոնցեպտը միակողմանի է։
Հետևաբար, խաղաղության հասնելու համար պետք է վերացնել վտանգը։ Սրան հասնելու մի քանի տարբերակներ կան․
Անձնական կոնֆլիկտները հաճախ կամ չեն քննվում (մարդու նպատակները լավ սահմանված չեն) կամ քննվում են միայն մեկ տեսանկյունից։ Սա նշանակում է, որ հաճախ հնարավոր է լուծել հակամարտությունը (վերացնել կոնֆլիկտի պատճառը) նպատակները վերասահմանելու միջոցով, որպեսզի հիասթափությունը (ոչ թե անձը) վերացվի, քննարկվի կամ որոշվի դրա պատճառները։
Գրականության մեջ
Գրականության մեջ պատմությունները հաճախ զարգանում են՝ ներկայացնելով հիմնական կերպարին՝ պրոտագոնիստին, որպես անտագոնիստի կողմից ստեղծված խոչընդոտների հաղթահարող, ով ներկայացված է, որպես պրոտագոնիստի անձնական թշնամի։ Հերոսների սերիական գեղարվեստական պատմվածքները հաճախ ներկայացնում են հերոսին, ով պայքարում է ոխերիմ թշնամու դեմ, ում հնարավորությունները համընկնում են կամ գերազանցում են հերոսի հնարավորություններին, դրանով իսկ հետաքրքրություն առաջացնելով, թե արդյոք հերոսը կկարողանա հաղթել թշնամուն։ Թշնամին կարող է դրսևորվել որպես չար կերպար, ով ծրագրում է վնասել անմեղներին, որպեսզի ընթերցողը անցնի պրոտագոնիստի կողմը ։
Բուժում
Գոյություն ունեն տարբեր իրավական և աստվածաբանական ռեժիմներ, որոնք կարգավորում են թշնամիների նկատմամբ վերաբերմունքը։ Շատ կրոններ ունեն պատվիրաններ, որոնք խրախուսում են ներողամտությունն ու թշնամիների հետ հաշտեցումը։ Հրեական հանրագիտարանում ասվում է, որ թշնամու հանդեպ ատելությունը պարզունակ ժողովուրդների բնական մղումն է, մինչդեռ թշնամուն ներելու պատրաստակամությունը առաջադեմ բարոյական զարգացման նշան է ։ Այն պնդում է, որ Աստվածաշնչի, Թալմուդի և այլ գրությունների ուսուցումը աստիճանաբար կրթում է մարդկանց դեպի նոր մակարդակ ՝ նշելով, որ Աստվածաշնչում թշնամու հանդեպ ատելության և վրեժխնդրության ոգու ցուցումները մեծ մասամբ զուտ ազգայնական արտահայտություններ են. ազգային թշնամու հանդեպ ատելությունը միանգամայն համատեղելի է այլ կերպ բարի ոգու հետ ։
Կրոնական ուսմունքներ
Հիմնականում բոլոր տարածված կրոններն ունեն սիրո համանման իդեալներ, հոգևոր պրակտիկայի միջոցով մարդկությանը օգուտ բերելու նույն նպատակը և իրենց հետևորդներին ավելի լավ մարդ դարձնելու նույն ազդեցությունը ։ Ուստի, համաշխարհային կրոններում լայնորեն արտահայտված է, որ թշնամիներին պետք է վերաբերվել սիրով, բարությամբ, կարեկցությամբ և ներողամտությամբ։
Ելից գրքում ասվում է, որ եթե հանդիպես քո թշնամու եզին կամ էշին, որը մոլորված է, անպայման կվերադարձնես դրանք նրան, և եթե տեսնես քեզ ատող էշին ծանր բեռի տակ, անպայման օգնիր նրան ։ Առակաց գրքում ասվում է, որ պետք չէ ուրախանալ, երբ քո թշնամին ընկնի, և թող սիրտդ չուրախանա, երբ նա սայթաքի, և եթե թշնամիդ քաղցած է, հաց տուր նրան, որ ուտի, և եթե նա ծարավ է, ջուր տուր նրան խմելու, որովհետև այդպես կրակի ածուխներ կդնես նրա գլխին, և Տերը կհատուցի քեզ ։
Հրեական հանրագիտարանը պնդում է, որ Հին Կտակարանը պատվիրում է ատել թշնամուն, որը բխում է Լեռան քարոզի թյուրըմբռնումից, որտեղ Հիսուսը ասում է․ «Սիրեցե՛ք ձեր թշնամիներին, օրհնեցե՛ք ձեզ անիծողներին, բարությո՛ւն արեք ձեզ ատողներին և աղոթեցե՛ք նրանց համար, ովքեր չարչարում ու հալածում են ձեզ» ։
Հրեական հանրագիտարանը նաև մեջբերում է Թալմուդի հատվածները, որտեղ ասվում է, որ եթե մարդը գտնում է, որ և՛ ընկերը, և՛ թշնամին օգնություն են պահանջում, նա նախ պետք է օգնի իր թշնամուն, որպեսզի զսպի նրա չար հակումները, և այդ դեպքում թշնամին ընկեր է դառնում» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջանձնային հարաբերություններ Կատեգորիա:Հասարակագիտություն Կատեգորիա:Մարդկային վարք
Նիդերլանդների ամենաբարձր շենքերի ցանկ
Նիդերլանդների ամենաբարձր շենքերի ցանկում ներառված են 100 մետր և ավելի բարձրություն ունեցող շենքեր  ։
Շենքերի տակ գործում են վերգետնյա շինարարական օբյեկտներ, բնակելի տարածքներ մարդկանց գործունեության համար, կան նաև արտադրանքների պահեստներ և կենդանիներին պահելու համապատասխան տարածքներ։ Կան հեռուստաաշտարակներ, կայմեր, խողովակներ և այլ տեխնիկական շինություններ, որոնք նախատեսված են վերոնշյալ նպատակների համար, բայց ցանկի մեջ չեն ընդգրկվում։
Կառուցված և վերակռուցված շենքեր
Աղյուսակում ներառված են կառուցվող և վերակառուցվող շենքեր, որոնք նախագծով հասել են առավելագույն բարձրության։ Աղյուսակում դեղին գույնով նշված են դեռ չկառուցված շինությունները։ Հավասարության (=) նշանը շենքի համարից հետո վկայում է այն մասին, որ նման բարձրություն ունի առնվազն մեկ շենք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների շենքեր և կառույցներ
Պինցանո ալ Տալիամենտո
Պինցանո ալ Տալիամենտո (Pinzano al Tagliamento), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պարդենոնե գավառում։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ստեփանոս Ապարանցի
Ստեփանոս Ապարանցի (ինչպես նաև Ստեփանոս Մոկացի, հայ բանաստեղծ և 10-րդ դարի եկեղեցական գործիչ ։
Կյանք և ստեղծագործություն
Եղել է Մոկքի եպիսկոպոսը ։ 970 թվականին սկսում է Ապարան գյուղի Սուրբ Խաչ վանական համալիրի (նաև Սուրբ Նշան) Ս. Ստեփանոս և Ս. Աստվածածին եկեղեցիների շինարարությունը։ Շինարարության համար ֆինանսական միջոցներ ստանալու նպատակով բյուզանդական կայսր Բարսեղ II-ը մի փոքր հող է ուղարկում վանքից, որը հայտնի էր իր հրաշագործ հատկություններով։ Ի պատասխան, Վասիլի կայսրը, բացի նյութական օգնությունից, նվիրում է Երուսաղեմից վանք և մասունքներ, այդ թվում՝ ոսկեզօծ պատյան, որտեղ պահվում էին Կույս Մարիամի հագուստի մասնիկներ, Կյանքի ծառը և Փշե պսակը։ Ստացված միջոցներով, բացի ծրագրվածից, Ստեփանոսը ևս երեք մատուռ է կառուցել։ Շինարարությունն ավարտելուց հետո նոր եկեղեցիների օծման ճոխ արարողություն է անցկացնում։ Արարողությանը ներկա Գրիգոր Նարեկացին հետագայում Ստեփանոսի խնդրանքով գրեց «Ապարանից խաչի պատմութիւն».
Գրել է եկեղեցական օրհներգեր, հայտնի է որպես «Սրբութիւն սրբոց» շարականի հեղինակ (983 թվական), գրված Բարսեղ II-ի նվիրատվությունների առիթով ։ Զգալիորեն նպաստել է Անիի երաժշտա-բանաստեղծական արվեստի զարգացմանը ։ «Սրբութիւն սրբոց»-ը գրված է ակրոստիքոսով, բաղկացած է 3 տնից՝ յուրաքանչյուրը 8 տող, տողատակի առաջին տառերը յուրաքանչյուր տողում կազմում են հեղինակի անունը՝ Ստեփանոս։
Նիկա Սիճինավա
Նիկա Սիճինավա (վրաց.՝ ნიკა სიჭინავა, հուլիսի 17, 1994, Քութայիս, Վրաստան), վրացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս ուկրաինական «Ինգուլեց» ակումբի կազմում։
Ակումբային
2011-2012 թվականներին հանդես է եկել ուկրաինական «Ռետրո» ակումբի կազմում ։ 2012 թվականին նաև հանդես է եկել ռուսական «Վոլգար» ակումբի կազմում ։ 2013 թվականին նաև հանդես է եկել վրացական «Կոլխեթի-1913» ակումբի կազմում։ 2013-2014 թվականներին հանդես է եկել վրացական «ՎԻՏ Ջորջիա» ակումբի կազմում։ 2014-2015 թվականներին վերադարձել է վրացական «Կոլխեթի-1913» ակումբ։ 2011-2012 թվականներին հանդես է եկել ուկրաինական «Ռետրո» ակումբի կազմում։ 2012 թվականից մինչև հիմա հանդես է գալիս ուկրաինական «Ինգուլեց» (նաև «Ինգուլեց-2») ակումբի կազմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի ֆուտբոլիստներ‎ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Սևծովյան ջազ փառատոն
Սևծովյան ջազ փառատոն (შავი ზღვის ჯაზ-ფესტივალი), միջազգային ջազ փառատոն, որը յուրաքանչյուր տարի կազմակերպվում է Վրաստանի Բաթում քաղաքում։ Սովորաբար ջազ փառատոնը տեղի է ունենում հուլիս ամսին։ Բացի Բաթում քաղաքից, փառատոնը կազմակերպվում է նաև Վրաստանի մերձափնյա այլ քաղաքներում և գյուղերում։ Վրաստանի ամենահայտնի երկրորդ ջազ փառատոնը Թբիլիսիի ջազ փառատոնն է։
Փառատոնը հիմնադրվել է 2007 թվականին։ Տարիների ընթացքում փառատոնի երգացանկում տեղի են ունեցել էական փոփոխություններ։ Մասնավորապես, ջազ երաժշտությունից բացի փառատոնի երգացանկում ավելացվել են նաև ռոք, R&B, սոուլ, դիսկո, ֆանկ և հիփ-հոփ ժանրի երաժշտությունները։ Փառատոնին մասնակցում են ինչպես վրացի, այնպես էլ արտասահմանյան կատարողներ։ Փառատոնին հանդես եկած հայտնի երգիչներից են Ջորջ Քլինթոնը, Snoop Dogg-ը, Լիզա Սթենսֆիլդ, The Prodigy-ին և Ռոբերտ Պլանտը   ։ 2016 թվականի հուլիսի 15-24-ը տեղի ունեցած Սևծովյան 10-րդ ջազ փառատոնը եղել է փառատոնի պատմության ամենամեծ միջոցառումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացական երաժշտական փառատոններ Կատեգորիա:Բաթումի մշակույթ
Մարտիրոս Նաղուլյան
Կենսագրություն
Մարտիրոս Կարապետի Նաղուլյանը ծնվել է 1920 թվականի մարտի 15-ին Վերին Խոբզա գյուղում (այժմ՝ Կրասնոդարի երկրամասի Լազերևի շրջան)՝ գյուղացու ընտանիքում։ Ազգությամբ հայ է։ 1944 թվականից ԽՄԿԿ-ի անդամ է։ 1924 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Ադլերի շրջանի Ներքին Շիլովկա գյուղ, իսկ 1933 թվականին՝ անհիմն աքսորվել Կարագանդա (Ղազախստան)։ 1936 թվականին անսպասելի մահացել է հայրը։ Նաղուլյանը ավարտել է 8-րդ դասարանը և էլեկտրատեխնիկումը, 1939 թվականից Կարագանդայի հանքերից մեկում աշխատել է որպես էլեկտրափականագործ։ 1940 թվականին՝ հայրենիք վերադառնալիս, մահացել է մայրը։ Մարտիրոսն աշխատել է կոլտնտեսությունում, իսկ 1940 թվականի վերջին տեղափոխվել է Մայկոպ։ 1941 թվականին ավարտել է Մայկոպի Մ․ Մ․ Գրոմովի անվան աերակումբը։
Բանակում ծառայել է 1941 թվականի մայիսի 5-ից։ 1942 թվականի օգոստոսին ավարտել է Կրասնոդարի օդաչուների ռազմական ավիացիոն դպրոցը։ Սերժանտի կոչումով անցել է ծառայության Սիբիրի և Մոսկվայի ռազմական շրջանների ավիացիոն պահեստային գնդերում։
Գործող բանակում է 1944 թվականից։
Սխրանք
2-րդ բելառուսական ճակատի 4-րդ օդային բանակի 332-րդ մոտոհրաձգային ավիացիոն դիվիզիայի 593-րդ մոտոհրաձգային ավիացիոն վաշտի մոտոհրաձգային խմբի հրամանատար, լեյտենանտ Մարտիրոս Նաղուլյանն իրագործել է 113 մարտական թռիչք՝ գրոհելով հակառակորդի զորքերի կուտակումներն ու ամրությունները, խոցել է թշնամու 2 ՖՎ-190 ինքնաթիռ։
Զոհվել է 1945 թվականի ապրիլի 6-ին՝ Շտեգեն (այժմ՝ Ստեգնա) գյուղի մոտակայքում մարտական առաջադրանք կատարելու ժամանակ։ Թաղված է Լեհաստանի Պոմորյան վոյեվոդության Նովոդվուրսկի պովյատի Ստեգնա գմինայի Դրեվնիցա գյուղի մոտակայքում։
Խորհրդային Միության հերոսի կոչումը շնորհվել Է ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի Նախագահության՝ 1945 թվականի օգոստոսի 18-ի հրամանով, հետմահու։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ
Բելյավա
Բելյավա (Bielawa, Langenbielau), քաղաք Լեհաստանի հարավարևմտյան մասում՝ Բվի լեռների հյուսիսային հատվածում, Ստորինսիլեզիական վոևոդության Ձերժոնյուվի պովյատում (շրջանում)։ Ունի քաղաքային գմինայի (համայնքի) կարգավիճակ։ Զբաղեցնում է 36,21 կմ2 տարածք ։ 2021 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 29.232, բնակչության միջին խտությունը կազմել է 807 մարդ/կմ2  :
Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում բնակավայրն առաջին անգամ հիշատակվել է 1288 թվականին։ 1924 թվականին Բելյավան քաղաքի կարգավիճակ է ստացել ։
1844 թվականին տեղի ունեցած սիլեզյան ջուլհակների ապստամբությունն ընդգրկել է նաև այս քաղաքը։
Սպորտ
Կլոր տարին զբոսաշրջիկներ, մարզիկներ են այցելում Բելյավա. նրանց գրավում են հետիոտն արշավի տարբեր բարդություն ունեցող չորս ուղղությունները 80 քառակուսի կիլոմետր զբաղեցնող պարկում, հեծանվավազքով, դահուկավազքով զբաղվելու համար ստեղծված հարմարությունները։
2013 թվականին Բելյավայում անց է կացվել միջազգային շաշկու Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունը։
Քույր քաղաքներ
Բելյավայի քույր քաղաքներն են ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Լեհաստանի բնակավայրեր
Շանթ Քենդերյան
Շանթ Քենդերյան, Իրաքում ծնված ԱՄՆ քաղաքացի, որը Իրաք-քուվեյթյան պատերազմում դարձել է ռազմագերի այն բանից հետո, երբ ստիպված է եղել կռվել Միացյալ Նահանգների դեմ։
Նա ունի ինքնակենսագրական գիրք, որտեղ պատմում է իր արկածների մասին ։ Այժմ նա Կալիֆոռնիայի նահանգի Փասադենա քաղաքում ինժեներ է աշխատում։
Աստատ
Պատմություն
Աստատն առաջին անգամ արհեստական ճանապարհով ստացել են Դ. Կորսոնը, Կ. Մակենզին և Է. Սերգեն 1940 թվականին։ 1943-1946 թվականներին բացահայտվել է բնության մեջ աստատի արագ տրոհվող իզոտոպների առկայությունը։
Շանթ Քենդերյան
Կենսագրություն
1980 թվականի սեպտեմբերին՝ իր 17-ամյակից մեկ օր առաջ, Քենդերյանը վերադարձել է Բաղդադ՝ հորը այցելելու։ Մեկ շաբաթ անց սկսվել է Իրան-իրաքյան պատերազմը։ Նրան թույլ չէին տալիս վերադառնալ, քանի որ զինվորական տարիքի բոլոր իրաքցի տղամարդկանց արգելվել էր լքել երկիրը։ Զորակոչը հետաձգելու համար նա ընդունվել է Բաղդադի տեխնոլոգիական համալսարան, որտեղ սովորել է ճարտարագիտություն։ Բակալավրը ավարտելուց և ինժեների որակավորում ստանալուց հետո 1985 թվականին զորակոչվել է Իրաքի ռազմածովային ուժեր և աշխատել է Բասրայում գտնվող ռազմածովային շտաբի ինժեներական բաժնում։ Քենդերյանը զորակոչվել է ռազմածովային ուժերից 1989 թվականին՝ պատերազմի ավարտից մեկ տարի անց ։
Աստատ
Հատկություններ
Աստատը պինդ նյութ է։ Դրա համար բնութագրական է մետաղների և ոչ մետաղների (հալոգենների) հատկությունների համակցությունը։ Ինչպես յոդը, աստատը լավ լուծվում է օրգանական լուծիչներում և հեշտությամբ դրանցով լուծազատվում է։ Ցնդողականությամբ չնչին զիջում է յոդին։ Աստատի հալման ջերմաստիճանը 244 °C է, իսկ եռմանը՝ 309 °C։
Շանթ Քենդերյան
Կենսագրություն
1990 թվականին Իրաքի սահմանները վերաբացվել էին և նա փորձել էր դիմել Գրին քարտի համար, սակայն գործընթացը դանդաղ էր ընթանում, քանի որ դեսպանատունը ծանրաբեռնված էր՝ բոլորը ցանկանում էին Գրին քարտ ստանալ։ Այս ընթացքում էլ սկսվեց Իրաք-քուվեյթյան պատերազմը և սահմանները կրկին փակվեցին։ Քենդերյանը կրիկին զորակոչվել է Իրաքի ռազմածովային ուժեր և ծառայել է պաշարներ և ուղևորներ տեղափոխող նավում։ Նրա նավը լուրջ վնասվել էր իրաքյան ականից, իսկ փրկարար նավը, որը եկել էր նրանց հետևից, վնասվել էր ԱՄՆ ուժերի օդային հարվածից։ Փրկվելու համար նրանք ցատկել էին ջուրը, սակայն գերի էին ընկել ։ Քենդերյանին վերաբերվում էին ռազմագերու նման, մինչև նա կարողացավ ամերիկացիներին համոզել իր պատմության մեջ։ Սկզբում ամերիկացիներ նրան չէին հավատացել և կարծում էին, որ Քենդերյանը Սադդամի լրտեսն է ։ Ի վերջո նրան թույլ են տվել վերադառնալ ԱՄՆ։ Գլենդելում նա վերամիավորվել է իր ընտանիքի հետ ։
ԱՄՆ վերադառնալուց հետո Քենդերյանը անցել է ինժեների վերապատրաստման քննություն և Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանի կողմից ստացել է մեքենաշինության բաժնի մագրստրոսի կոչում։ Նա աշխատել է ճարտարագիտության տարբեր ոլորտներում։ 2002 թվականին Ջոնս Հոփքինսի համալսարանի կողմից ստացել է Նյութերագիտության և ճարտարագիտության բաժնի պրոֆեսորի աստիճան ։ Նա իր ներդրումն է ունեցել Կոլումբիայի տիեզերական մաքոքի ուսումնասիրության թիմում և 2005 թվականին ստացել է Ամերիկյան ոչ կործանարար փորձարկման հետազոտական մրցանակը ։
Այժմ Քենդերյանը աշխատում է The Aerospace Corporation-ում ոչ կործանարար փորձարկումների ոլորտում
Անձնական կյանք
Քենդերյանը 1997 թվականին ամուսնացել է Անի Մանջիկյանի հետ, իսկ 2000 թվականին ստացել է ԱՄՆ քաղաքացիություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկահայեր
Երուսաղեմի թագավորություն
Երուսաղեմի թագավորություն, խաչակիրների պետություն Մերձավոր Արևելքում՝ Պաղեստինի, Իսրայելի, մասամբ՝ Սիրիայի ու Լիբանանի տարածքներում (12-13–րդ դարերում)։ Հիմնադրվել է Խաչակիրների առաջին արշավանքի ժամանակ՝ 1099 թվականին, կործանել է Եգիպտոսի մամլուքների կողմից՝ 13-րդ դարի վերջում։
Պատմություն
1096-1270 թվականներին Արևմտյան Եվրոպայից Մերձավոր Արևելք ուղղվեցին խաչակրաց ութ արշավանքներ։ Խաչակրություն բառը (ֆրանսերեն croisade, անգլերեն crusade, գերմաներեն kreuzzug) «խաչակրաց արշավանք» նշանակությամբ եվրոպական լեզուներում գործածվում է 1VIII դարից։ Խաչակիր բառը հայկական աղբյուրներում հանդիպում է խաչընկալ կամ խաչազգեստ ձևերով։ Մինչ այդ խաչակրաց արշավանքները կոչվել են ճանապարհորդություն, անցում կամ ուխտագնացություն։ Մատերիալիստ պատմաբանները դրանց խորքում փորձել են գտնել նյութական շահագրգռվածություններ, իդեալիստները՝ գաղափարների ու հավատի դրսևորում, քրիստոնյաները՝ կրոնական սխրանք, մուսուլմանները՝ թշնամական ակտ։
Խաչակրաց արշավանքների շնորհիվ եվրոպացիները ծանոթացան արևելյան ժողովուրդների մշակույթին ու դարավոր պատմությանը, անմիջական կապեր ստեղծեցին այնպիսի հին քաղաքակրթություն ունեցող ազգերի հետ, ինչպիսիք էին արաբները, հույները, ղպտիները, ասորիները։ Դա զգալիորեն նպաստում է նրանց զարգացմանը։ Կիլիկիայի հայկական պետության (1080-1375) շնորհիվ Արևմուտքին նորովի ներկայանում են հայերը։ Եվրոպական շատ երկրներ առևտրատնտեսական և մշակութային կապեր հաստատեցին հայերի հետ։
Խաչակրաց չորրորդ արշավանքը (1202-1204) ցայտուն կերպով դրսևորում է նրանց՝ հարստություններին արագ տիրանալու ձգտումները։ Պարզ է դառնում, որ Սուրբ երկիրն ու Տիրոջ գերեզմանը անհավատ մուսուլմաններից ազատագրելու նրանց ցանկությունը ընդամենը պատրանք էր՝ իրենց կողոպուտն իրականացնելու համար։ Ժողովրդի մեջ ավելի էր աճում դժգոհությունը։ Տեղի է ունենում Մանկաց խաչակրաց արշավանքը. հազարավոր եվրոպացի մանուկներ, իրենց հռչակելով Աստծո զինվորներ՝ որպես խաչակիրներ գնում են ազատագրելու Երուսաղեմը։ Այն, բնականաբար, անհաջող ավարտ է ունենում։ Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցին կորցնում է իր հեղինակությունը թե՛ Արևելքում, թե՛ Արևմուտքում։ Հռոմի պապերը որոշում են նոր ու առավել կազմակերպված արշավանք սկսել, վերականգնել կորցրած հեղինակությունը և տարածքները։
Այդ ժամանակ քուրդ Այյուբի սուլթանների իշխանության տակ էինոչ միայն Միջերկրական ծովի արևելյան ափերը, այլև Նեղոսի հովիտը։ Իսկ Եվրոպայում ամենաազդեցիկը շարունակում էր մնալ Հռոմեական Սրբազան կայսրությունը։
Լաթերանի ժողովը
Մանուկների խաչակրաց արշավանքից հետո՝ 1216 թվականին, Իննոկենտիոս III պապը (1198-1216) նոր ժողով է գումարում։
Հռոմի պապը Հիսուս Քրիստոսին համեմատում էր իր պետությունից վտարված թագավորի հետ։ Քրիստոնյաները հավատարիմ հպատակներ էին և պետք է օգնեին նրան՝ վերադառնալ իր տիրույթները։ Մուհամեդի հզորությունը մոտեցել էր իր ավարտին, ինչպես գազանինը Ապոկալիպսիսում. նա չպետք է անցներ 666 տարին։ Եկեղեցու ղեկավարը բոլոր հավատացողներից պահանջում էր աղոթքներ, ունևորներից՝ բարեգործություններ ու նվիրատվություններ, զինվորներից՝ տղամարդկություն և անձնազոհություն, իսկ Եվրոպայի ծովափնյա քաղաքներից՝ նավեր։ Պապն իր կողմից պարտավորվեց կատարել նշանակալի զոհաբերություններ և նվիրաբերություններ։
Այն բուռն գործունեությունը, որը ծավալեց Իննոկենտիոս III-ը խաչակրաց արշավանքների ոգին ուժեղացնելու, դրանց կազմակերպման համար ամուր հենք ստեղծելու, ինչպես նաև դրանց ղեկավարման մեջ պապականության դերը բարձրացնելու համար, եղավ ապարդյուն։ Նոր խաչակրաց արշավանքի սկսման համար նախաձեռնելով առաջին քայլերը՝ Հռոմի պապը հատուկ փաստաթուղթ արձակեց, որում խոսվում էր մուսուլմանների գերության մեջ գտնվող հազարավոր քրիստոնյաների ճակատագրի մասին։ Պապը նաև հիշատակում էր Ֆավոր լեռան վրայի հզոր ամրոցի մասին, որը Սալահ ադ-Դինը միտումնավոր կառուցել էին այն վայրում, որտեղ ժամանակին տեղի է ունեցել Քրիստոսի հրաշագրոծություններից մեկը։ Խաչակրաց արշավանքի կոչում երևում է, որ պապը չէր պատրաստվում սահմանափակվել միայն քարոզչությամբ, այլև մտադրված էր անձամբ ներկա լինել խաչակիրների՝ նավ բարձրանալու ժամանակ։ Իննոկենտիոս IIIը արշավանքի համար տրամադրեց 30 հազար մարկ, իսկ որոշ ժամանակ անց լրացուցիչ ավելացրեց ևս 3 հազար։ Արշավանքի մեկնարկի տարեթիվ նշանակվեց 1217 թվականը։ Իննոկենտիոս IIIի՝ միավորվելու կոչով ուղեգրերը ուղղված էին միաժամանակ Արևմուտքին և Արևելքին։ Փաստաթղթում ոչինչ չէր ասվել այն մասին, թե ում է պապը նշանակել արշավանքի ղեկավար։ Հավանաբար, այս պատասխանատու պաշտոնին առավել համապատասխանում էր երիտասարդ և գործունյա Ֆրիդրիխ II-ը։ 1215 թվականի հունիսի 15-ին, երբ տեղի ունեցավ նրա թագադրման պաշտոնական արարողությունը որպես «հռոմեացի թագավոր», նա հայտարարեց, որ ընդունում է խաչը։ Սակայն դա նրա կողմից զուտ դիվանագիտական քայլ էր։ Նա շատ հեռու էր խաչակրաց երկրպագությունից, ինչպես նաև տարված լինելով իր նոր տիրույթների ներքին խնդիրներով, դեռ արշավանքի սկզբից սպասողական դիրք էր գրավել։ Չնայած Ֆրիդրիխը գտնվում էր Իննոկենտիոս IIIի խնամակալության տակ, այնուամենայնիվ, վերջինս չէր կարող այս տիրակալին նշանակել Հռոմի նախաձեռնությունների ղեկավար։
Պապի սուրհանդակները ուղարկվում են քրիստոնեական բոլոր երկրները։ Խաչ ընդունելու կոչով Հռոմից Հռենոսի ափերն է ուղղվում Հակոբ դե Վիտրին, Ֆրանսիայի շրջանները՝ Պետրոս Կուրսոնցին։ Ֆրանսիայի թագավոր Ֆիլիպ II Օգոստոսը համաձայնվում է խաչակրաց արշավանքին տրամադրել իր եկամուտների 1⁄40-ը։ Իրենց թագավորի օրինակին հետևում են Ֆրանսիայի կոմսերն ու դուքսերը։ Քենտերբերիայի արքեպիսկոպոսը Անգլիային կոչ է անում զենք վերցնել անհավատների դեմ։ Բարոնների և համայնքների դեմ պայքարի մեջ գտնվող Հովհան Անհողինը համաձայնում է խաչ ընդունել, հույս ունենալով դրանով շահել եկեղեցու համակրանքը։ Այս հույսով խաչ ընդունելու համաձայնություն է հայտնում Գերմանիայի կայսր և Սիցիլիայի թագավոր Ֆրիդրիխ II Հոհենշտաուֆենը։ Վերջինիս նպատակն էր եկեղեցու օժանդակությունը ստանալ Օտտո Սաքսոնացու դեմ պայքարում։
Իննոկենտիոս III պապի՝ ժողով գումարելու կոչին արձագանքում են նաև Արևելքի քրիստոնյաները։ Անտիոքի և Ալեքսանդրիայի ներկայացուցիչները, Կոստանդնուպոլսի և Երուսաղեմի պատրիարքները, գերմանական, ֆրանսիական, անգլիական և հունգարական թագավորների պատվիրակությունները ժամանում են Հռոմ։ Պապի գլխավորած Լաթերանի ժողովին մասնակցում էին 500-ից ավելի եպիսկոպոսներ ու արքեպիկոպոսներ։ Իննոկենտիոս IIIը հանդես է գալիս ճառով։ Նա դիմում է բոլոր բարեպաշտ հավատացողներին՝ խղճահարություն առաջացնելով և հերոսության կոչելով։ Երուսաղեմը և Տիրոջ գերեզմանը ներկայացվում էին որպես դժբախտ լքված սրբավայրեր, որոնք ազատություն են խնդրում մարգարենների և առաքյալների անունից։ Ժողովում որոշվում է, որ հոգևորականությունը իր եկամուտների 1⁄20, իսկ պապն ու կարդինալները՝ 1⁄10 մասը։ Քրիստոնեական բոլոր երկրների միջև պետք է հաստատվեր 5-ամյա հաշտություն։ Բանադրանքի ենթարկվեցին ուխտավորների նավերի վրա հարձակվող ծովահենները, անհավատներին զենք վաճառողները։ Քրիստոնյաների մեջ կարծես կրկին ի հայտ է գալիս խաչակրաց առաջին արշավանքների ոգևորությունը։ Միմյանց դեմ դեռ նոր պայքարող քրիստոնյաները Կտակարանի վրա երդվում են միավորել ընդդեմ թշնամիների։
Սակայն Իննոկենտիոս IIIը չի կարողանում տեսնել իր աշխատանքի պտուղները և հանկարծամահ է լինում։ Արշավանքի ղեկավարումը հանձնվեց Հռոմի նոր պապ Հոնորիոս III-ին (1216-1227), որի քաղաքականությունը նախորդի գործունեության շարունակությունն էր։ Առաջին քայլը, որը վերջինս կատարեց, ծով դուրս եկող խաչակրաց բանակի համար կաթոլիկական աթոռի ներկայացուցիչ նշանակելն էր։ Այս պաշտոնը զբաղեցրեց ծագումով իսպանացի Պելագիուսը։
Ինոկենտիուս IIIի մահը որոշ չափով հետաձգեց խաչակրաց արշավանքը։ 1217 թվականին արևելք շարժվեց միայն Անդրեաշ (Անդրաշ) Հունգարացին։ Հույս ունենալով Ավետյաց երկրում գտնել իր հանգստությունը՝ նա լքում է պալատը և երկիրը։ Հաշվի առնելով այն, որ եկեղեցին առավելություն է տալիս խաչակիր պետություններին և նրանց ղեկավարներին, ապա կամովի ընդառաջելով եկեղեցուն՝ նա կարող է նաև հարգանք վաստակել իր և իր պետության օգտին։ Բավարիայի և Ավստրիայի դուքսերի և գերմանական այլ իշխանների հետ նա ժամանում է Իտալիա, որտեղ նրանց միանում են ջենովական, վենետիկյան և իտալական այլ նավատորմեր։ Իր հերթին Սիրիա է ուղղվում Կիպրոսի թագավոր Լուսինյանը։ Ձևավորվեց խայտաբղետ, սակայն բավականին նշանակալի բանակ։ Տարեգիրների տվյալների համաձայն, որոնք բավականին չափազանցված են թվում, Անդրեաշ Հունգարացու դրոշի ներքո հավաքվեցին 10 հազար հեծյալներ և բազում հետևակայիններ։ Սակայն նավերը չհերիքեցին և խաչակիրների մի մասը ստիպված եղավ վերադառնալ տուն։
Հոնորիոս IIIը պաղեստինցիներին գրված նամակում կոչ է անում չվհատվել Իննոկենտիոսի մահից, քանզի ինքը ջանք չի խնայի սուրբ հողերի ազատագրման համար։
Արշավանքի առաջին փուլ
Սկսվեց խաչակրաց հինգերորդ արշավանքը (1217-1221)։ 1217 թվականի սեպտեմբերին Երուսաղեմի թագավորության մայրաքաղաք Ակրայում հավաքվել էին խաչակիրներ Արևմուտքից և Արևելքից՝ Անդրաշ IIի, Լեոպոլդ Ավստրիացու, Օտտո Մերանացու ջոկատները, ինչպես նաև Կիպրոսի թագավոր Լուզինյանի, Երուսաղեմի թագավոր Ժան Բրիոնացու, Բոհեմունդ IV Անտիոքցու ուժերը, Հիվանդախնամների, Տաճարականների միաբանությունների ներկայացուցիչները, Տևտոնական ասպետները։
Ժամանակակիցները կարծում էին, որ խաչակրաց հինգերորդ արշավանքի մասնակիցների թիվը, որոնք տեղակայվել էին Ակրայում և դրա շրջակայքում, 20 հազար ասպետ է և 200 հազար հետևակ, սակայն սա ևս խիստ չափազանցված է։ Տեղացի սենյորները արևմուտքից Սիրիա ժամանած խաչակիրներին անգամ թշնամանքով դիմավորեցին։ Երկրում սով էր տիրում։ Ամենակարևոր հանգամանքն այն է, որ սիրիական ֆրանկերին այս արշավանքը ընդհանրապես պետք չէր։ Նրանք արդեն ավելի քան 20 տարի խաղաղության մեջ էին Եգիպտոսի հետ, առևտուր էին անում այդ երկրի հետ և այս արշավանքը միայն կխախտեր հաստատված կայունությունը։ Սննդամթերքի պակասը ուխտագնացներին ստիպում էր դիմել այնպիսի ծայրահեղ քայլերի, ինչպիսին ավազակությունն էր։ Անկարգություններին վերջ տալու համար խաչակիրների ղեկավարները զորքն ուղղում են անհավատներին։ Խաչակիրները հարձակվում են վերին Գալիլեա (الجليل) և Նաբլուս (نابلس) շրջանների վրա։ Մի ամբողջ տարի հունգարական և գերմանական խաչակիրները ապարդյուն անցկացրին Ակրայում՝ փորձելով այստեղից գրոհել Դամասկոսի և Բեյսանի վրա։ Նրանք նաև փորձում էին նվաճել 77 աշտարակ և 2000-անոց կայազոր ունեցող Ֆավոր ամրոցը, բայց ապարդյուն։ Պատճառը հիմնականում այն էր, որ խաչակիր զինվորական ղեկավարների միջև տարաձայնություններ կային։ Օրինակ՝ Բոհեմունդ IVը կտրականապես դեմ էր այս ամրոցի վրա հարձակվելուն, մինչդեռ Ժան Բրիոնացին, իր հերթին, պնդում էր հակառակը։ Երեք անգամ գրոհներ կազմակերպվեցին, սակայն ամեն անգամ խաչակիրները հետ էին նետվում։ Նրանք նահանջեցին և վերադարձան Ակրա։ Անդրեաշ IIը քաղաքում էր գտնվում և ոչինչ չէր ձեռնարկում։ Ավելին, նա պատրաստվում էր հետ վերադառնալ Եվրոպա, ինչպես նաև հիվանդացել էր։ Չնայած պատրիարքի՝ իրեն մեկուսացնելու սպառնալիքների, Անդրեաշը իր ուժերով 1218 թվականին հեռացավ իր հայրենիք։ Անդրեաշի պարտության վերաբերյալ պատմաբանները տարակարծիք են ոմանք դա ներկայացնում են հեղինակության անկում, ոմանք էլ՝ բարձրացում։ Մնացածը ստիպված եղան սպասել նոր ուժերի ժամանմանը Եվրոպայից և զբաղվում էին իրենց ամրոցների ամրացման աշխատանքներով։ Նոր ուժերը Ակրա ժամանեցին 1218 թվականի ապրիլի 26-ին։
Մեկ այլ աղբյուրի համաձայն՝ քրիստոնեական բանակը, վերադառնալով Պաղեստինի և Եգիպտոսի սահմանին գտնվող Պտղոմայիս քաղաք՝ որոշում է հարձակվել Սալահ ադ-Դինի կողմից Ֆավոր լեռան լանջին կառուցած ամրոցի վրա։ Տիվերիադի ճակատամարտում խաչի փրկված կտորներից մեկը վերցնելով՝ պատրիարքը այն բերում է ռազմական ճամբար։ Համառորեն դիմագրավելով մուսուլմանական զորքերին՝ խաչակիրները հաղթանակից մի քանի րոպե առաջ հանկարծակի խուճապի են մատնվում և պատմությանը մինչև այժմ անհայտ պատճառներով պարտվում։ Երուսաղեմի պատրիարքը զայրույթով լքում է զորքը, քանի որ խաչակիրները խաչափայտի մասունքի ներկայությամբ իրենց անարժան պահեցին։ Թագավորները և իշխանները ամոթից չեն վերադառնում Պտղոմայիս, այլ գնում են Փյունիկիա։
Դամիետտայի պաշարումը
Խաչակրաց հինգերորդ արշավանքը չուներ բոլորի կողմից ընդունված և հարգված զորահրամանատարի։ Երուսաղեմի թագավոր Ժան դե Բրիյոնը չէր առանձնանում ոչ ռազմական, ոչ քաղաքական ասպարեզներում։ Ավելին՝ թագավորի դեմ նույնիսկ ազդեցիկ ընդդիմություն էր գոյացել։ Երկար նախապատրաստություններից հետո ասպետական ջոկատների ղեկավարները որոշեցին շարժվել դեպի Եգիպտոս՝ մուսուլմական աշխարհի գլխավոր ամրոց, որի նվաճումը կանխորոշված էր դեռևս չորրորդ խաչակրաց արշավանքի ժամանակ։ Հունգարական թագավորի մեկնելուց հետո Հոլանդիայից, Ֆրանսիայից և Իտալիայից նոր նավատորմեր էր դուրս գալիս։ Գերմանական խաչակիրները Պորտուգալիայի ափ են իջնում և մավրերի հանդեպ մի քանի խոշոր հաղթանակ տանում։ Այս իրադարձությունները ոգևորում են Պաղեստինում մնացած խաչակիրներին՝ Ավստիայի դուքս Լեոպոլդի գլխավորությամբ։
1218 թվականի գարնանը Պտղոմայիսից Դամիետտա (دمياط) են ուղղվում խաչակիրների զորքերը, որոնց մեջ նաև՝ Հոլանդիայի կոմս Վիլհելմի զորքը։ Նեղոս գետի աջ ափին ընկած ծովափնյա Դամիետտան ամրացված էր երկշերտ պարիսպով ծովի, եռաշերտ՝ ցամաքի կողմից։ Գետի մեջ վեր էր խոյանում աշտարակը, որից պարիսպ ձգվող երկաթե շղթան հանդիսանում էր նավահանգստի “դարպասը”։ Քաղաքն ուներ բազմամարդ կայազոր, հարուստ զենք և զինամթերք։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Լյուքսեմբուրգի համալսարան (Universitéit vu Lëtzebuerg, Université du Luxembourg, Universität von Luxemburg), Լյուքսեմբուրգում գտնվող բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, նույնանուն դքսության առաջին պետական համալսարանը։
Երուսաղեմի թագավորություն
Դամիետտայի պաշարումը
Խաչակիրները հաստատվեցին Նեղոս գետի ձախ ափին՝ անապատային տեղանքում։ Հարձակումներ են կատարվում աշտարակի վրա։ Խաչակիրները, մի քանի շաբաթ պաշարելով աշտարակը, քանդում են այն ամրոցին կապող փայտե կամուրջը։ Ի վերջո աշտարակը գրավվում է։ Դամիետտա են ժամանում իտալական և գերմանական նավերի նոր խմբեր, ավելի ուշ՝ ֆրանսիացիներ և անգլիացիներ։ Խաչակիրները տանում են մեծ հաղթանակ, բայց չեն կարողանում գրավել Դամիետտան։ Այն ժամանակ, երբ մուսուլմանները քանդում էին իրենց ամրոցները Սիրիայում, Պաղեստինում և Փյունիկիայում, խաչակիրները ծովից և ցամաքից շրջապատել էին Դամիետտան։ 1218 թվականի գարնանը և ամռանը տեղի ունեցած տևական ճակատամարտերի արդյունքում Դամիետտան իր արվարձաններով և շրջակայքով գրեթե ամբողջությամբ գրավվեց։ Եվրոպայից ժամանում են նոր խաչակիրներ են։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Բուհը հանդես է գալիսի որպես բազմալեզու ուսումնական հաստատություն, առաջարկում է ուսումնական ծրագրեր ֆրանսերեն, գերմաներեն և անգլերեն լեզուներով և 125 երկրներից ուսանողներին տրամադրում կոսմոպոլիտ ուսուցման միջավայր (բացի այդ, բակալավրիատի բոլոր ուսանողները պարտավոր են մեկ կիսամյակ անցկացնել արտերկրում՝ 100 գործընկեր համալսարաններից մեկում) ։
Երուսաղեմի թագավորություն
Դամիետտայի պաշարումը
Սալահ ադ-Դին Այյուբիի եղբայր Մալիք ալ-Ադիլի որդին՝ Քամիլ Նասր ադ-Դինը (الملك الناصر ناصر الدين), 1218 թվականին դառնում է Եգիպտոսի սուլթան։ Հնագույն քաղաքակրթությունների բնօրրան Եգիպտոսը թե՛ քրիստոնյա ղպտիների, թե՛ մուսուլման արաբների հայրենիքն էր։ Նա ցանկանում էր խաղաղություն հաստատել Արևելքի և Արևմուտքի միջև։ Սուլթանը նույնիսկ մեկ անգամ չէ, որ հանդես էր եկել Երուսաղեմը քրիստոնյաներին հանձնելու առաջարկով։ Եգիպտացի սուլթան Մալիք ալ-Ադիլը, որը Դամիետտայի պաշարման ժամանակ գտնվում էր Դամասկոսում, ստանալով պաշարման մասին լուրը, մահացավ։ Այդ ժամանակ էլ իշխանությունը անցավ նրա որդուն։ Դամիետտան փրկելու համար նա խաչակիրներին առաջարկեց դադարեցնել պաշարումը, ինչի փոխարեն համաձայնեց նրանց հանձնել Երուսաղեմի թագավորությունը 1187 թվականի սահմաններով և 30 տարով խաղաղություն հաստատել։ Կահիրեի սուլթանը համաձայնվել էր խաչակիրներին վերադարձնել Երուսաղեմի թագավորությունը, բացի Կրակ և Մոնռեալ բերդերից։ Վերջիններիս համար նա պատրաստ էր հարկ վճարել։ Սա կարող էր փառավոր և ձեռնտու ելք լինել արշավանքի համար։ Խաչակիր բարոնների մեծ մասը հակված էր ընդունելու սուլթանի այս առաջարկը, սակայն ժամանեց Պելագիուսը և իրեն դրսևորեց որպես զորքի գլխավոր հրամանատար։ Նա կտրականապես բացառեց հաշտությունը «անհավատների» հետ։ Նա կարծում էր, որ պետք է նվաճել Դամիետտան, իսկ հետո նաև ողջ Եգիպտոսը, ուստի սուլթանի առաջարկը մերժվեց։
Արշավանքի պարտությունը։ Դամիետտայի գրավումը անխուսափելի էր։ Բերդաքաղաքը զրկվել էր մուսուլմանական բանակի հետ ունեցած կապից։ Նրա գրավումը ռազմավարական մեծ հաղթանակ կլիներ և կբացեր Նեղոս գետի ճանապարհը։ Դամիետտան ընկավ 1219 թվականի նոյեմբերի 4-ից 5-ի գիշերը։ Քաղաքը վերածվել էր դիակների կույտի։ Նախքան ռազմական գործողությունները՝ 1,5 տարի առաջ, այն ուներ շուրջ 70000 բնակիչ։ Այժմ կենդանի էին մնացել 3000 հոգի։ Քաղաքը հայտնի էր իր մեծ մզկիթով, որն ուներ 6 մեծ պատկերասրահներ, 150 մարմարե սյուներ և հսկայական աշտարակ։ Առաջին օրը խաչակիրները այդտեղ նշում ենիրենց հաղթանակը և շնորհակալություն հայտնում աստծուն։ Հաջորդ օրը նույն տեղում հավաքած ուխտավորները և խաչակիրները իրենց առաջնորդների միաձայն փոխհամաձայնությամբ որոշում են քաղաքը հանձնել Երուսաղեմի թագավորին։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Պատմություն
Համալսարանը հիմնադրվել է 2003 թվականին՝ չորս ուսումնական հաստատության միավորման արդյունքում ։
Պետական բուհի հիմնումը մեծ դքսության տնտեսական վերակողմնորոշման մարտահրավերների պատասխանն էր. եթե երկրի տնտեսության երբեմնի հիմքը պողպատի արտադրությունն էր, ապա 1980-ականներին Լյուքսեմբուրգը դարձավ կարևոր ֆինանսական կենտրոն, իսկ նոր հազարամյակում՝ միջազգային նորարարական հանգույց։ Կառավարությունը տնտեսական դիվերսիֆիկացիայի և մրցունակության ռազմավարության առաջնագծում դրել է հետազոտությունները և բարձրագույն կրթությունը։
Ավանդաբար լյուքսեմբուրգյան դիմորդները պետք է ստանան դիպլոմներ այլ երկրներում։ Նոր համալսարանի ստեղծումը թույլ Է տվել ոչ միայն կրթված կադրեր պատրաստել մեծ դքսության քաղաքացիներից, այլև բարձրացնել ազգային մտավոր ներուժը օտարերկրյա ուսանողների, հետազոտողների և դասախոսների ներգրավման միջոցով։
Երուսաղեմի թագավորություն
Դամիետտայի պաշարումը
Այդ ժամանակ Մեծ Հայքի կառավարիչ ալ-Աշրաֆին օգնության համար դիմեց և՛ խալիֆա ալ-Նասիրը՝ մոնղոլների դեմ պայքարի համար, և՛ Եգիպտոսի սուլթան ալ-Քամիլը՝ խաչակիրների դեմ։ Ալ-Աշրաֆը որոշեց, որ զորք պետք է ուղարկել հենց խաչակիրների դեմ։ 1221 թվականի գարնանը նոր ուժեր սկսեցին ժամանել՝ հատկապես Գերմանիայի հարավից։ Այնուամենայնիվ, ալ-Քամիլը խաչակիրներին կրկին նույն պայմաններով հաշտություն առաջարկեց, որը կրկին մերժվեց Պիլագիուսի կողմից։ Ֆիլիպ II Օգուստոսը, որը աչքի էր ընկնում քաղաքական հարցերի շուրջ սթափ եզրահանգումներ անելու ունակությամբ, երբ իմացավ, որ խաչակիրները քաղաքը թագավորության հետ փոխելու հնարավորություն են ունեցել, սակայն մերժել են, չկարողանալով իրեն զսպել նրանց անմիտներ և միամիտներ անվանեց։ Իսկապես, Պիլագիուսի այս քայլը ճակատագրական եղավ։ Երուսաղեմի թագավորը վերադառնում է։ Նեղոսի ձախ ափով Եգիպտոսի խորքն է շարժվում խաչակիրների միացյալ բանակը։ Նրան զուգահեռ սննդամթերքով ու զենքրվ բեռնված՝ գետով սլանում է խաչակրաց նավատորմը։ Խաչակիրները լսել անգամ չէին ուզում հաշտության մասին։ Մինչ մուսուլմանական բանակը համալրվում էր, խաչակիրների կապը Դամիետտայի հետ ավելի էր թուլանում։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Պատմություն
2005 թվականին որոշվել է Բելվալում հիմնել «Գիտությունների քաղաք» կամպուս (Cité des Sciences): Նրա առաջին մասնաշենքը բացվել է 2011 թվականին, իսկ 2015 թվականին կառավարման մարմինները և մի շարք ֆակուլտետներ տեղափոխվել են նոր ուսումնարան ։
Երուսաղեմի թագավորություն
Դամիետտայի պաշարումը
1221 թվականի հուլիսի կեսերին խաչակիրները շարժվեցին Մանսուրի ուղղությամբ։ Խաչակիրների գրոհի ժամանակ Նեղոսը վարարեց և խորտակեց նրանց ճամբարը։ Մուսուլմանները, որոնք նախապես պատրաստվել էին դիմավորել ջրային այս տարերքը, փակեցին նահանջելու ուղիները։ Սուլթան ալ-Քամիլին միացան Մեծ Հայքի կառավարիչ ալ-Աշրաֆը և Դամասկոսի կառավորիչ ալ-Մուազզամը։ Մուսուլմանների միայն հեծելազորը 40000-անոց էր։ Խաչակիրները հաշտություն խնդրեցին։ Ալ-Քամիլը, հասկանալով մոտեցող վտանգի՝ մոնղոլների սպառնալիքի մասին, անմիջապես համաձայնեց հաշտություն կնքելուն։ 1221 թվականի օգոստոսի 30-ին կնքվեց հաշտություն՝ ութ տարի ժամկետով։ Նվաճողները պետք է հեռանային Դամիետտայից։ Խաչակրաց հինգերորդ արշավանքը ձախողվեց և դրա հետ վերացան Սուրբ հողը վերադարձնելու հետ կապված բոլոր հույսերը։ Արշավանքը թանկ նստեց Արևմուտքի վրա և դրա ձախողումը մեծ վնաս հասցրեց պապականության հեղինակությանը։ Մուսուլմանները ավերում են Նեղոսի հովտի քրիստոնեական բնակավայրերն ու եկեղեցիները։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Ֆակուլտետներ
Որպես հետազոտական ​​համալսարան՝ այն կենտրոնացած է միջազգային նշանակության մի քանի գիտական ​​ոլորտների վրա և արտացոլում է Լյուքսեմբուրգի հասարակության և տնտեսության իրողությունները։
Երուսաղեմի թագավորություն
Խաչակրաց վեցերորդ արշավանքը
1194 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ծնվում է Հռոմեական Սրբազան Կայսրության առաջնորդ, Գերմանիայի թագավոր Ֆրիդրիխ 1-ին Բարբարոսայի (Շիկամորուս) որդու՝ Հենրիխ VIի և Սիցիլիայի թագավոր Ռոժեր II Նորմանդացու դուստր Կոնստանցիայի որդին՝ Ֆրիդրիխը։ Նրան վիճակված էր մեծ դեր խաղալ խաչակրաց արշավանքների պատմության մեջ։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Ֆակուլտետներ
Համալսարանն ընդգրկում է հետևյալ ֆակուլտետներն ու հետազոտական ​​կենտրոնները.
Երուսաղեմի թագավորություն
Խաչակրաց վեցերորդ արշավանքը
1197 թվականին Ֆրիդրիխը թագադրվում է Սիցիլայի թագավոր՝ Ֆեդերիգո 1-ին անվամբ և մոր, իսկ 1198 թվականին վերջինիս մահից հետո՝ Հռոմի պապ Իննոկենտիոս IIIի խնամակալությամբ իշխում Հարավային Իտալիան։ Սիցիլիա կղզին ժամանակին պատկանել էր Թունիսի Աղլաբի արաբական իշխանական տանը։ Մանուկ հասակից ծանոթանալով արաբական և իտալական մշակույթին՝ նա հրաշալի կրթություն է ստանում։ Հին՝ հունահռոմեական, և նոր՝ արաբական, իտալական հանճարեղ գիտնականների, արվեստագետների ու փիլիսոսաների գործերն ուսումնասիրելով պատանի հասակում՝ նա դառնում է իր ժամանակի ուսյալ երիտասարդներից մեկը։ Ֆրիդրիխը համարվում է Վաղ Վերածննդի առաջին գործչի՝ Դանթե Ալիգիերիի հետնորդներից մեկը։ Նա տիրապետում էր 6 լեզուների՝ սիցիլերեն, գերմաներեն, լատիներեն, հունարեն, արաբերեն և ֆրանսերեն։ Սիցիլիայում նա բացում է բանաստեղծական դպրոց։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Գրադարան
Համալսարանական գրադարանը, որից կարող են անվճար օգտվել նաև օտարերկրացի ուսանողները, առաջարկում է ավելի քան 220,000 գիրք և մոտ 1000 պարբերական՝ դասավանդման և հետազոտության համար։ Այս հավաքածուն լրացվում է էլեկտրոնային փաստաթղթերի լայն տեսականիով, որոնք բաղկացած են տվյալների բազաներից, գիտական ​​հոդվածներից և էլեկտրոնային գրքերից։ Առցանց գրացուցակը հնարավորություն է տալիս մուտք գործել բոլոր թղթային և էլեկտրոնային լրատվամիջոցներ։ Համալսարանի գրադարանը սերտորեն համագործակցում է Լյուքսեմբուրգի ազգային գրադարանի հետ և հանդիսանում է BiBnet.lu ցանցի անդամ։
Երուսաղեմի թագավորություն
Խաչակրաց վեցերորդ արշավանքը
Սիցիլիայում իտալացի ու նորմանդացի բարոնների ու կապիտանների, ինչպես նաև արաբ իշխանների միջև պայքար էր ընթանում կղզուն տիրանալու համար։ 1208 թվականին Ֆրիդրիխը ճանաչվում է որպես չափահաս և ամուսնանում իրենից տարիքով մեծ, Արագոնի թագավորի դստեր՝ Կոնստանցիայի հետ, և Արագոնի զորքով վերանվաճում իր թագավորությունը՝ կարգուկանոն հաստատելով այնտեղ։ Ավելի ուշ՝ 1220 թ., գերմանական իշխանները, դժգոհ լինելով Օտտո IV Սաքսոնացու (1209-1220) կառավարումից, ով հաջորդել էր Հենրիխ VIին, քսաներեքամյա Ֆրիդրիխին ճանաչում են Գերմանիայի թագավոր և Հռոմեական Սրբազան Կայսրության կայսր։ Նա իշխում է մինչև 1250 թվականը։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Կամպուսներ
Համալսարանը զբաղեցնում է երեք կամպուս՝ Բելվալ, Լիմերտսբերգ, Կիրչբերգ ։
Երուսաղեմի թագավորություն
Խաչակրաց վեցերորդ արշավանքը
Իտալիայում ամրանալու համար կայսրը ինքնուրույնության լայն իրավունքներ է շնորհում իր գերմանացի վասալներին։ Ի շահ կոմսերի ու դուքսերի՝ նա արգելում է քաղաքներին միություններ կազմել։ Իտալիայի միացումը Գերմանիային նա տեսնում էր իտալական բոլոր մարզերի միավորման մեջ։ Հենվելով հարավի և Սիցիլիայի վրա՝ կայսրը պայքարում է ոչ միայն Հյուսիսային Իտալիայի լոմբարդական հանրապետությունների՝ Պիզայի, Վենետիկի, Ջենովայի ղեկավարների, ինչպես նաև Հռոմի պապերի դեմ։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Կամպուսներ
Հիմնական կամպուսը՝ Բելվալը, կառուցվել է երկրի հարավում՝ նախկին արդյունաբերական գոտու տեղում, ներառում է այսպես կոչված «Գիտությունների քաղաքը»։ Այժմ այստեղ, որտեղ ժամանակին դոմենային վառարաններում հալվում էր պողպատը, աշխատում է ռեկտորատը։
Երուսաղեմի թագավորություն
Խաչակրաց վեցերորդ արշավանքը
Ավելի քիչ քան 10 տարի անց կազմակերպվեց խաչակրաց վեցերորդ արշավանքը։ Ֆրիդրիխ IIը որոշեց իր ծրագրերը իրականացնել առանց թրի օգնության և բանակցությունների մեջ մտավ ալ-Քամիլի հետ։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Կամպուսներ
Լիմերտսբերգ կամպուսը գտնվում է Ֆրանցիսկյան կարգի պատվերով 1903 թվականին տեղադրված պատմական շենքում և մինչև 1972 թվականն օգտագործվել է որպես կաթոլիկ սեմինարիա։
Երուսաղեմի թագավորություն
Խաչակրաց վեցերորդ արշավանքը
Երուսաղեմի թագավորը Հռոմում փառահեղ ընդունելության է հանդիպում։ Կայսրության քաղաքները նրան դիմավորում են արքայավայել։ Ֆրիդրիխ IIը խաչ ընդունելով հանդերձ տատանվում է մեկնել Արևելք։ Սակայն Արևմուտքը կարծես սպասում էր հենց նրա արշավելուն։ Հռոմի պապը նրան շահագրգռելու համար առաջարկում է Արևելքի թագավորությունը՝ խոստանալով ամուսնացնել նրան Երուսաղեմի թագավորի դստեր և ժառանգորդուհի Իոլանտայի հետ։ Նույնիսկ Հռոմում արդեն կատարվում պսակադրությունը։ Քրիստոնյաներին միավորման և խաչ ընդունելու կոչ անելով՝ կայսրը պարտադրվում է ճանապարհ ընկնել Նեղոսի և Հորդանանի հովիտները։ Այդ ժամանակ Ֆրանսիայում դեռ զբաղված էին Ալբիգոյան պատերազմներով և Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս VIIը թշնամական հարաբերությունների մեջ էր Անգլիայի թագավոր Հենրիխ IIի հետ։ Սակայն այդ երկրերի բնակիչները երդվում են միավորվել ընդդեմ մուսուլման թշնամու։ Կայսեր առաջարկը ոգևորում է նաև Իտալացիներին։ Դարձյալ խաչ են ընդունում Ավստրիայի և Բավարյայի դուքսերը, Թյուրինգիայի կոմսը։ Եվրոպացիներն ուղևորվում են Բրինդիզի, որտեղ նրանց էր սպասում Արևելք մեկնով կայսերական նավատորմը։ Հռոմի նոր պապ Գրիգորիս IXը շարունակում է նախորդ պապերի քաղաքականությունը և համաձայնվում է իր լուման ներդնել պատերազմում։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Կամպուսներ
Կիրչբերգ կամպուսը զբաղեցնում է մի շարք շենքեր, որոնք նախկինում պատկանում էին Եվրամիության Բարձրագույն տեխնոլոգիական ինստիտուտին (Supérieur de Technologie): Մոտակայքում են գտնվում Լյուքսեմբուրգի ֆինանսական դպրոցը և Լյուքսեմբուրգի բիզնեսի ակադեմիան։
Երուսաղեմի թագավորություն
Խաչակրաց վեցերորդ արշավանքը
1227 թվականի ամռանը հազարավոր մարդիկ, ովքեր հավաքվել էին գլխավորապես Գերմանիայում, մասամբ Ֆրանսիայում, Անգլիայում և Իտալիայում, իրար միացան Բրինդիզիի մոտ ճամբարում։ Սակայն խաչակիրների մոտ, որոնք զգում էին պարենի պակաս, ինչպես նաև տանջվում էին խիստ շոգերից, տարածվեցին որոշ հիվանդություններ։ Հիվանդացավ նաև Ֆրիդրիխ IIը։ Վախենալով սեփական առողջության և Սիցիլիայի համար՝ նա հետ է վերադառնում։ Արշավանքը կրկին հետաձգվեց։ Նոր պապը՝ ութսունամյա Գրիգորիուս IXը (1227-1241),ով արշավանքի մեկնելը Հռոմում նշել էր որպես տոնական իրադարձություն, Ֆրիդրիխին հայտարարեց քրիստոնեական դավանանքի թշնամի և ավելացրեց, որ նա արևելք է շարժվում ոչ թե իսլամի հետ պայքարելու համար, այլ Սուրբ հողում թագավորություն հափշտակելու համար։ Այս հայտարարությունը ավել իէր քչացնում արշավանքի հաջողության հավանականությունը, ինչպես նաև կասկածի տակ էր դնում արշավանքի գաղափարը, որը արևմուտքում արդեն կորցրել էր իր նախկին նշանակությունը։ Նա բանադրում է Ֆրիդրիխ IIին և նրան ուխտադրույժ հայտարարում։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Կամպուսներ
Նախատեսվում է կառուցել նոր կամպուս, որտեղ կտեղակայվի Մաքս Պլանկի ընկերության միջազգային, եվրոպական և նորմատիվ-դատավարական իրավունքի լյուքսեմբուրգյան ինստիտուտը։
Երուսաղեմի թագավորություն
Խաչակրաց վեցերորդ արշավանքը
Պապականության ձեռքում արշավանքները միայն խաղաթուղթ էին դարձել կայսրության դեմ պայքարի համար։ Կայսրը իր հերթին հռոմեացիներին դրդում է նրա դեմ։ Պապը փախչում է Հռոմից։ Նա կայսրին կրկին բանադրում է, ազատում կայսեր ստորադասներին՝ նրան ենթարկվելու հրամաններից և քրիստոնեական եկեղեցուն կոչ է անում ընդդեմ կայսեր։ Սա ցավալի արձագանք է գտնում քրիստոնյաների շրջանում։ Ֆրիդրիխ IIը, առհասարակ, միայն քաղաքական նպատակներ էր հետապնդում և արշավանքները դիտարկում էր միայն որպես միջոց Շթաուֆենների համաշխարհային կայսրության ստեղծման համար։ Երուսաղեմի պատրիարքը, Կեսարիայի և Բեթղեհեմի եպիսկոպոսները, սուրբ Տաճարի, սուրբ Հովհաննեսի և Տևտոնական օրդենների մագիստրոսները իրենց ցավակցանքն են հայտնում Հռոմի պապին։ Մուսուլմանները, օգտվելով առիթից որոշում են բաժան-բաժան անել խաչակրած երկրները, նույնիսկ դիմում են Ֆրիդրիխ IIին՝ հրավիրելով Երուսաղեմ և այն առաջարկելով կայսերին։ Հասկանալով իրավիճակի լրջությունը՝ Ֆրիդրիխ IIը մեկնում է Պաղեստին։
Լյուքսեմբուրգի համալսարան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համալսարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգ Կատեգորիա:2003 հիմնադրումներ
Կանայք այգում
«Կանայք այգում» (Femmes au jardin), Կլոդ Մոնեի նկարը։ Ցուցադրված է Փարիզի սալոնում 1866 թվականին, նկարը՝ Մոնե «Կինը Կանաչում», ստացել է լայն ճանաչում չնայած որ, նա եղել է գրված բավական ավանդական ոճով։ Նկարում նկարված է 19 տարեկան՝ Կամիլա Դոնսեն (Camille Léonie Doncieux)։ Ապրիլին փարիզյան արվարձան Սևրում, երկաթուղային կայանի մոտ, Մոնեն վարձակալեց տուն՝ այգու հետ (Sèvres), և սկսեց աշխատել մասշտաբային նկարի՝ մարդկանց հետ՝ որոնք օդում են։ Այս սյուժեով Մոնեն վաղուց էր հետաքրքրված։ Կամիլլա Դոնսեն եղավ երեք կանանց նմանակող մոդել նկարի ստեղծման համար։
Երուսաղեմի թագավորություն
Ֆրիդրիխը Երուսաղեմի թագավոր
Պաղեստինում քրիստոնյաները նրան չեն դիմավորում գոհունակությամբ։ Անվստահությունը և դժգոհությունը նրանց ստիպում էր չմիավորվել կայսեր բանակին։ Գալով Ակրա՝ Ֆրիդրիխ IIը կրկին վերսկսեց բանակցությունները սուլթան ալ-Քամիլի հետ։ Նոյեմբերին Յաֆֆայում սկսված բանակցությունները տևում են մի ամբողջ ձմեռ։ Բանակցությունները վերաբերվում էին Երուսաղեմը Ֆրիդրիխ IIին հանձնելու Եգիպտոսի սուլթանի առաջարկին։ Սուլթանը Երուսաղեմում ոչինչ չուներ բացի քարուքանդ եղած եկեղեցիներից ու տներից, իսկ կայսերին պետք էր Երուսաղեմը՝ քրիստոնեական աշխարհում իր պատիվը վերականգնելու համար։ 1229 թ. երկար բանակցություններից հետո նրան հաջողվեց Յաֆֆայում 10 տարով հաշտություն կնքել ալ-Քամիլի հետ։ Ըստ այս պայմանագրի Երուսաղեմը, Նազարեթը, Բեթղեհեմը, Երուսաղեմ տանող բոլոր ճանապարհները, Սայդա և Տյուրոս շրջանների որոշ մասը անցան Ֆրիդրիխին։ Կնքվեցին նաև առևտրական պայմանագրեր Եգիպտոսի հետ։ Ֆրիդրիխը պարտավորվեց աջակցել ալ-Քամիլին ցանկացած թշնամու դեմ պայքարում, նա նաև հավաստացրեց սուլթանին, որ սիրիական այն ամրոցները, որոնք մնացել են խաչակիրների ձեռքում՝ Կռակ դե Շևալյեն, Շատել Բլանը և Տորտոզան ոչ մեկից օգնություն չեն ստանա։ Մեկ ամիս անց՝ 1229 թ. մարտի 18-ին, Ֆրիդրիխ IIը մտավ Երուսաղեմ և Տիրոջ գերեզմանի տաճարում ինքը իր գլխին դրեց թագը։ Սակայն ըստ համաձայնության՝ մուսուլմանները կարող էին անարգել ուխտի գնալ Օմարի մզկիթ։ Մուսուլմանները լքում են քաղաքը Ֆրիդրիխ IIին Երուսաղեմում դիմավորում են միայն գերմանական բարոնները և Տևտոնական ասպետները։ Բոլոր եկեղեցիներում արգելեցին ծիսակատարությունները, քանի որ սուրբ քաղաքում էր գտնվում պապի կողմից մեկուսացված կայսրը։ Պտղամայիս վերադառնալով՝ նա հանդիպում է իր հաղթանակից զարմացած և ամոթահար քրիստոնյաների։
Կանայք այգում
Նկար, որի վրա աշխատում էր Մոնեն, բավական ծանրաշարժ եղավ։ Կտավի վերևի մասը նկարելու համար հեղինակը նկարը իջեցնել է դեպի անդունդը՝ կարթի օգնությամբ։ Գյուստավ Կուրբեն այն ժամանակ հյուրնկալելով Մոնեին, ցնցված էր այդ գործից, Մոնեն նկարում էր սաղարթի վրա միայն արևոտ, լուսավոր ժամանակ, որպեսզի ավելի հստակ երանգ տար գույներին և ստվերներին։ Մոնեն այդքան հետաքրքրված չէր կանանց մարմնի կամ դեմքի արտահայտությամբ՝ տրամադրության վրա։ Կանայք նկարի վրա երևում էին ոճավորված, որը ավելի բնորոշում է պարող նյուանսի լուսավորությունը։ Կտավի ձախ մասում փոքրիկ բծիկները լուսավորում էին երկու մարմին։ Կտրուկ ստվերները արտաթորիչ են թվում կնոջ զգեստի վրա, նրա դեմքը լուսավորում է միայն կապույտ զգեստի արտացոլանքը։ Հակադրություն լուսավորությամ միջև և կանաչապատ մասերը հասցնում են ծայրահեղության։