cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դեյվի Չեյզ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Երիտասարդ դերասան» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Սեդրակ Թառայան
Կենսագրություն
Ավարտել է ծննդավայրի գերմանական միսիոներական դպրոցը, ապա փոխադրվել Գերմանիա, սովորել Լայպցիգի համալսարանում։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի աստիճան ստանալուց հետո հաստատվել է Թիֆլիսում։ Այստեղ նա աշխատակցել է «Մուրճ», «Մշակ», «Տարազ», «Աղբյուր» և այլ պարբերականների։
Առանձին գրքերով լույս է ընծայել՝ «Երկու վեպիկներ և մի քանի ոտանավորներ» (1887), «Ընտանիքի կյանքը» (1889), «Թաքնված կայծեր» (1903) գործերը։ 1903 թվականին Պետերբուրգում լույս է տեսել նրա «Բանաստեղծ իդեալիստ Շիլլեր» երկհատոր պատկերազարդ աշխատությունը։ Գրել է դրամաներ («Արշալույս», «Ազրայիլ», «Սոկրատ» և այլն), հրաաարակել է «Ընտանիք» գրքույկը (1912)։
1906-1914 թթ. խմբագրել է «Ընկեր» շաբաթաթերթը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի արևելահայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Վանք (Տևրիկի գավառ)
Վանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Տևրիկի գավառակում ։ Գտնվում էր Տևրիկ քաղաքից 4 կմ հյուսիս-արևելք, Կանգալ-Իրմակ գետի վերին հոսանքի տարածքում ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Զարմանուհի
Զարմանուհի, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն զարման(ալ) բառից՝ իգականակերտ -ուհի մասնիկով։ Գործածվել է 14-րդ դարում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Կարուզի շրջան
Կարուզի շրջանը (Ֆրանսերեն՝ Province de Karuzi) մեկն է Բուրունդիի Հանրապետության 17 շրջաններից մեկն է։
Համայնքները
Կարուզի շրջանը բաժանված է հետևյալ համայնքների.
Կատեգորիա:Կարուզի շրջանի բնակավայրեր
Պրևիձա
Պատմություն
Պրևիձան առաջին անգամ հիշատակվել է 1113 թվականին «Preuigan» անվանումով լատնական մի նամակում։ 1276 թվականին Լասլո Կուն IV-ը այստեղ սկսում է ամրոց կառուցել(«castrum Preuge»)… 1308-1321 թվականներին Պրևիձան ղեկավարել է հզոր Մատուշ Չակը։ 1325 թվականից Պրևիձան արդեն քաղաքի կարգավիճակ ուներ, իսկ 1383 թվականից Մարիա թագուհին քաղաքին տալիս է ազատ թագավորական քաղաք կարգավիճակ և կնիք՝ հետևյալ մակագրությամբ. «SIGILLUM CIVITATIS PRIVIDIAE 1383».
XVI-ից մինչև XVII դարի առաջին երրորդը քաղաքը ղեկավարում էր Տուրզոյի ընտանիքը։ 1431—1433 Պրևիձան ավերվել է հուսիտների (չեխ.՝ husité) կողմից։ 1599 թվականին քաղաքը այրել են Նիտրայի հովիտը դատարկած թուրքերը։ 1673 թվականի ապստամբության ժամանակ Պրևիձան կրկին այրվել է, կրակի մեջ կորել է քաղաքային արխիվի մի մասը։ 1678-ին քաղաքը մեծապես տուժել է Տրանսիլվանիայի իշխան Իմրե Տեկելիի (Իմրե Տեկեա) և ավստրիական զորքերի Կուրուցներ ճակատամարտում։
1709—1711 թթ. — ժանտախտի համաճարակ. 1831 թ. — խոլերայի համաճարակ։
1870 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 2719 մարդ։ 19 -րդ դարի վերջին-20-րդ դարի սկզբին սկսվում է քաղաքի ինդուստրացումը, կառուցվում է մինչև Պրևիձա հասող երկաթգիծը։ Սկսում է աշխատել «Կարպատիա» գործարանը։
1939 թվականի մարտի 14-ին Պրևիձան մտնում է Սլովակիայի հանրապետության կազմի մեջ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քաղաքը դառնում է Սլովակյան ապստամբության կոմունիստական պարտիզանների կենտրոններից մեկը։ Ապստամբության թեմային է նվիրված նկարիչ Վլադիմիր Վեստենիցկու (Vladimír Vestenický, 1919-1979) աշխատանքների զգալի մասը, որը 1941-1943 թվականներին եղել է պրեվիդզյան վարժարանի աշակերտը։ Ապստամբության թեմային է նվիրված նկարիչ Վլադիմիր Վեստենիցկու (Vladimír Vestenický, 1919-1979) աշխատանքների զգալի մասը, որը 1941-1943 թվականներին եղել է պրևիձյան վարժարանի աշակերտ։
1945 թվականից հետո Պրևիձայում բազմաթիվ հանքեր են բացվում և ածխի արտադրություն է սկսվում։ Պատերազմի ավարտից հետո քաղաքի բնակչությունը կտրուկ աճում է՝ 5000-ից հասնելով 53000-ի։
1993 թվականից Պրևիձան Սլովակիայի երկրորդ հանրապետության կազմում է։
Աշխարհագրություն
Պրևիձան գտնվում է ծովի մակերևույթից 280 մետր բարձրության վրա և զբաղեցնում է 43,06 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Քաղաքը շատ մոտ է գտնվում է փոքր, բայց հայտնի Բոյնիցե քաղաքին։ Քաղաքներ ունեն ընդհանուր տրանսպորտային համակարգ։ Նիտրա գետի հովիտը, որտեղ գտնվում է քաղաքը, շրջապատված է լեռնաշղթաներով։
Ժողովրդագրություն
2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքում եղել է 53097 բնակիչ. 96,65% - ը սլովակներ, 0,95 % - չեխեր, 0,48% և 0,29 % - ը հունգարական գնչուներ և գերմանացիներ։ Կրոնական կազմ՝ 61,91 % - հռոմեական կաթոլիկներ, 29,01% — ը կրոնական պատկանելություն չունեցող մարդկիկ և 2,29%-ը  լյութերականներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովակիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սլովակիայի բնակավայրեր
Կարապի կղզի
Կարապի կղզի (Île aux Cygnes), ոչ այնքան մեծ արհեստական կղզի Սեն գետի վրա։ Գտնվում է Էյֆելյան աշտարակից ոչ հեռու՝ Փարիզի 16-րդ և 15-րդ շրջանների մեջև, չնայած վարչականորեն պատկանում է վերջինիս։
Անվանում
Անվանումը ստացել է նախկին Կարապի կղզուց, որը կառուցվել էր 1773 թվականին և հեռագայում միացվել Մարսի դաշտին։
Պատմություն
Կառուցվել է 1825 թվականի որպես ամբարտակ, իսկ այժմ օգտագործվում է որպես Բիր Ակեյմ մետրոկամրջի հիմք։ Կղզու երկարությունը 890 մ է, լայնությունը՝ 20 մ։
Ընդհանուր տեղեկություն
Կղզու արևմտյան հատվածում վեր է խոյանում Ազատության արձանի (46 մ) փոքրիկ պատճենը (11.5 մ)։ Շինությունը կանգնած է նյույորքյան արձանի ուղղությամբ, և ձախ ձեռքին պահում է «IV Juillet 1776 = XIV Juillet 1789» գրությամբ տախտակ, որը խորհրդանշում է ԱՄՆ-ի անկախության և Բաստիլի գրավման օրը։
Կղզու է անցնում Կարապի ծառուղին (l’Allée des Cygnes)՝ շրջանակված 322 ծառերով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փարիզի կղզիներ Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ
Անա Ալիսիա
Անա Ալիսիա (Ana Alicia, ), Մեքսիկացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Անա Ալիսիա Օրթիսը ծնվել է Մեխիկոյում, որտեղ հայրն ու մայրը աշխատում էին հագուստի արտադրության գործարանում ։ Մանկության տարիներին Անայի ընտանիքը տեղափոխվել է Էլ Պասո (Տեխաս), իսկ հետագայում նա ստացել է Ուելսի Քոլեջում սովորելու կրթաթոշակ, սակայն չնայած դրան նա նախընտրեց ուսումնասիրել դերասանական վարպետություն Տեխասի համալսարանում։
1977 թվականին Անա Ալիսիան տեղափոխվեց Լոս Անջելես, որտեղ սկսել է իր հետագա կարիերան կինոյում և հեռուստատեսության մեջ։ Նա ստացել է մշտական դեր «Ռայանի հույսը» ցերեկային օճառային օպերայում։ Տասնհինգ ամիս շոուի նկարահանումներից հետո նա լքել է այն և սկսել նկարահանվել «Աստղային հածանավ.Գալակտիկա» և «Բակ Ռոջերսը 25-րդ դարում»։ 1981 թվականին նա հայտնվել է «Հելոուին 2» ֆիլմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի մեքսիկացի դերասանուհիներ
Կապորչանո
Կապորչանո (Caporciano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Սուրբ Բենեդիկտոս Նուրսիացին մեծարվում է որպես կոմունայի հովանավոր սուրբ։
Բնակավայրի տոնը նշվում է ամեն տարի հուլիսի 11-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լը Պուազա
Լը Պուազա (Le Poizat), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն Ալպեր մարզում՝ Էն գավառում։ Էնի գավառ, մտնում է Նանտյու կանտոնի կազմի մեջ, Նանտյուի կոմունա։
INSEE կոդը՝ 01300։
Աշխարհագրություն
Համայնքը գտնվում է մոտ 400 կմ հարավ-արևելք Փարիզից, 80 կմ հյուսիսարևելյան Լիոնից, 37 կմ արևմտյան Բուրկ ան Բրեսից ։
Բելգիայի պետական կառուցվածք
Բելգիան սահմանադրական միապետություն է։ Գործող սահմանադրությունն ընդունվել է 1831-ին։ Պետության գլուխը թագավորն է, որը ձևականորեն օժտված է լայն լիազորություններով, որոնք իրականացնում է կառավարությունը։ Օրենսդրական իշխանությունն իրականացնում է երկպալատ պառլամենտը։ Խորհրդարանը բաղկացած է 71 անձից։ Պատգամավոր է համարվում նաև ժառանգորդ արքայազնը։ Գործադիր իշխանությունը պատկանում է կառավարությանը։ Յուրաքանչյուր նահանգի բնակչություն 4 տարի ժամանակով ընտրում է նահանգային խորհուրդ, որի գործադիր մարմինը՝ մշտական պատգամավորությունը, գլխավորում է նահանգապետը։ Կոմունաներում (Բելգիայի վարչական բաժանման ստորին միավոր) 6 տարի ժամանակով ընտրվում է կոմունայի խորհուրդ, որի գործադիր մարմնին՝ ավագների կոլեգիային, բուրգոմիստրի գլխավորությամբ նշանակում են կենտրոնական իշխանությունները։ Բելգիայի դատական բարձրագույն մարմինը վճռաբեկ դատարանն է։ Կան նաև ապելյացիոն դատարաններ։ Բելգիայի գլխավոր քաղաքներում գործում են առևտրական դատարաններ։ Բոլոր դատավորներին նշանակում է թագավորը՝ ցմահ։
Լը Պուազա
Աշխարհագրություն
Համայնքի տարածքով է հոսում Ռոնա գետը։
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 422 մարդ ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 268 աշխատունակ բնակիչներից 291 (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 49-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 81.7%, 1999 թվականին 71.9% էր)։ 219 ակտիվ բնակիչներից 209-ը (120 տղամարդ և 89 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 10-ը (3 տղամարդ և 7 կին)։ 49 պասիվներից 21-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 13-ը՝ թոշակառուներ, 25-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կուկրի
Կուկրի, կխուկրի կամ կուկուրի (նեպալ.՝ खुकुरी), նեպալական ազգային դանակ ։ Հիմնականում օգտագործվում է գուրկխերի կողմից ։
Պատմություն
Կուկրին ունի «բազեի թևի» տեսք։ Ասվում է, որ կուկրին առաջացել է հին հունական կոպիս թրից։ Հունական կոպիսից առաջացած կուկրին Նեպալ է բերվել Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքների ժամանակ՝ Ք.ա. IV դարում ։
Մարդկությանը հասած ամենահին կուկրին պահպանվում է Նեպալի ազգային թանգարանում։ Այն XIV-XV դարերի սառը զենք է։ Հին կուկրիները չեն պահպանվել մետաղի վատ որակի պատճառով։
Տեսք
Կուկրին դրվում է պատյանի մեջ։ Այդ պատյանը պատրաստված է փայտից, պատված ցլի կաշվով և երկաթի թիթեղով։ Կուկրիի «պոչը» պատրաստված է փայտից և ամրացված է ցլի պոզի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դանակներ Կատեգորիա:Նեպալ Կատեգորիա:Շեղբավոր զենք
Միլենա Միկոնի
Միլենա Միկոնի (Mileni Miconi, ), իտալացի մոդել, հեռուստահաղորդավար և դերասանուհի։
Կենսագրություն
Միլենա Միկոնը ծնվել է 1971 թվականին, Հռոմում։ Ավարտել է Fattoria dello Spettacolo դրամատիկական քոլեջը, որտեղ դերասանական վարպետություն է ուսանել Ստանիսալվսկի-Սրասբերգ մեթոդով։ 1990 թվականին կարիերան սկսել է թատրոնում և սերիալներում խաղացել է փոքր դերեր։ 2000 թվականին դարձել է «Il Bagaglino» երաժշտական թատերախմբի անդամ, որի կազմում էլ ճանաչում է ստացել ։
Միկոնին հայտնի է ոչ միայն թատերական դերերով, այլև, հիմնականում, որպես հեռուստադերասանուհի ։ Նրա հեռուստատեսային դերերից ամենահայտնին «Դոն Մատեոնն» է ։
Ամուսնացել է կինեմատոգրաֆիստ Մաուրո Գրայանիի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի մոդելներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի հաղորդավարներ
Բելգիայի տնտեսություն
Բելգիան արդյունաբերական բարձր զարգազման մակարդակ ունեցող երկիր է։ Արդյունաբերական արտադրանքի շուրջ 40 %-ը արտահանվում է։ Զարգացած է նաև տնտեսությունը։ Երկրի արտադրական ամենահին ճյուղը տեքսիլ արտադրությունն է, որի 3/4 մասը կենտրոնացված է Ֆլանդրիայում։ Հայնտի է գորգերի և սինթետիկ գորգանման ծածկոցների արտադրությամբ։ Բելգիան հայտնի է որպես սև և գունավոր մետաղների արտահանության համաշխարհային առաջատար, հանդիսանում է Եվրոպայի քարածխի գլխավոր մատակարարներից մեկը։
Արդյունաբերությանը բնորոշ է տեխնիկական բարձր մակարդակը, որակյալ բանվորական ուժը և միաժամանակ հումքային բազայի պակասությունը։ Արդյունաբերության հին ճյուղերը դեռևս պահպանում են իրենց առաջնային նշանակությունը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բելգիայի տնտեսություն
Հարավաֆրիկյան Հանրապետության ազգային կենդանաբանական այգի
Հարավաֆրիկյան Հանրապետության ազգային կենդանաբանական այգի (առավել հայտնի է, որպես՝ Պրետորիայի կենդանաբանական այգի, National Zoological Gardens of South Africa), կենդանաբանական այգի, որը գտնվում է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության մայրաքաղաք Պրետորիայում։
Հանդիսանում է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության ազգային կենդանաբանական այգին՝ հիմնադրված հոլանդացի բժիշկ Յան Վիլհելմ Գուննինգի կողմից։
Պատմություն
Կենդանաբանական այգու պատմությունը սկսվել է 1895 թվականից ։ 1899 թվականին՝ Երկրորդ Անգլո-բուրական պատերազմների ընթացքում ձեռք է բերել կենդանաբանական այգու կարգավիճակ ։
1916 թվականին ստացել է ազգային կենդանաբանական այգու տիտղոսը՝ Հարավային Աֆրիկայի դոմինիոնի կազմում։
Կենդանատեսակներ
Կենդանաբանական այգու մուտքի հարևանությամբ՝ սկզբի հատվածում, գտնվում է աղավնատուն, ինչպես նաև շիմպանզեների, ջրլող թռչունների և լեմուրների համար նախատեսված ճաղավանդակներ։
Կենդանաբանական այգու կենտրոնական ընդարձակ հատվածում տեղակայված է Աֆրիկայի սավաննաներից բերված կենդանիների ցուցադրությունը, այդ թվում հարավաֆրիկյան ընձառյուծերի, սև ռնգեղջյուրների, ընձուղտների, փղերի, պրժևալսկու ձիերի։ Դրանց հարևանությամբ գտնվում են նաև Հարավային Ամերիկայի կենդանատեսակների ճաղավանդակները։
Հարավաֆրիկյան ազգային կենդանաբանական այգում ապրում են նաև էնդեմիկ կենդանիներ՝ վարի լեմուր, փոքր պանդա, պուդու, փոքրիկ պրիմատներ, կենգուրու, էմու ջայլամ և այլն։
Այգում գործում է նաև աքվարիում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության կենդանաբանական այգիներ
Վալենսա (Բաիա)
Վալենսա (Valença), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիյա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Վալենսա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 85 224 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 190,381 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 71,6 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է նոյեմբերի 10-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1849 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մարդիկ Մարտին
Մարդիկ Մարտին, հայկական ծագմամբ ամերիկացի կինոսցենարիստ։ Ծնվել է Իրանում, մեծացել՝ Իրաքում։
Կենսագրություն
Մարտինը ծնվել է 1936 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Իրանում։ 1960 թվականին նա հեռանում է Բաղդադից և մեկնում Նյու Յորք։ Բազում մասնագիտություններ փոխելուց հետո 1961 թվականին ընդունվում է Նյու Յորքի կինոդպրոց, որտեղ էլ ծանոթանում է կինոլեգենդ Մարտին Սկորսեզեի հետ։
Մարդիկ Մարտինի և Մարտին Սկորսեզեի համատեղ ստեղծած ամենահայտնի ֆիլմերն են՝ «Նյու Յորք, Նյու Յորք» և «Կատաղի ցուլ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկահայեր
Elbit Hermes 450
Elbit Hermes 180, միջին հետախուզային ԱԹՍ, նախագծվել է իսրայելական Elbit Systems կազմակերպության կողմից։ Սարքը նախատեսված է մարտավարական երկարատև, մինչև 20 ժամ, առաքելություններ իրականացնելու համար։
Նկարագիր
Ամբողջովին կազմված է կոմպոզիտային նյութերից, որը դժվարեցնում է նրա հայտնաբերումը ռադիո-տեղորոշման սարքերի կողմից։ Անվանման «450» նշանակումը նշանակում է սարքի թռիչքային առավելագույն քաշը. 450 կգ, այս դեպքում օգտակար բեռի զանգվածը կկազմի 150 կգ։ Մի շարժիչով տարբերակի դեպքում շարժիչը տեղադրված է սարքի պոչին, երկու շարժիչով տարբերակում (450S) դրանք տեղադրված են թևերի տակ։ Պոչը V-աձև է, 100º անկյան տակ, անիվային համակարգը թռիչքի ժամանակ չի հավաքվում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անօդաչու օդանավեր Կատեգորիա:Իսրայելի անօդաչու օդանավեր
Շիրմից
Շիրմից (Schirmitz), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Վալդնաբի Նոյշթաթ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2057 մարդ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով ։ Զբաղեցնում է 4,96 կմ տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 74 154։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ատլանտիդա
Ատլանտիդա (Ἀτλαντὶς), հայտնի ըստ ավանդության կղզի-պետություն։ Առավել մանրամասն նկարագրված Պլատոնի երկխոսության մեջ, ինչպես նաև հայտնի Հերոդոտոսի, Դիոդորոս Սիցիլիացու, Ստրաբոնի հիշատակումներում և ակնարկներում։
Ատլանտիդայի գտնվելու վայրի մասին նախնիների ցուցմունքները հայտնի չեն։ Ըստ Պլատոնի` կղզին գտնվում է Հերկուլեսյան սյուներից արևմուտք` Ատլանտա սարի առջևում ։ Ուժգին երկրաշարժի ժամանակ, որն ուղեկցվում էր ջրհեղեղով, կղզին իր ողջ բնակչությամբ մեկ օրում անցավ ջրի տակ ։ Պլատոնը նշում է մ.թ.ա. 9500 թվականը որպես աղետի ժամանակաշրջան ։
Ատլանտիդայի մասին պատմվածքների հետաքրքրությունը արտահայտվեց Վերածննդի դարաշրջանում։ Արդի գիտության մեջ Ատլանտիդայի գոյության մասին հարցերը վիճելի են։ Գոյություն ունի 1950-ականների վերջին մշակված հատուկ ուսմունք՝ ատլանտալոգիա։
Ատլանտիդան հանդես է գալիս որպես հայտնի օբյեկտ մշակույթում։
Պլատոնի երկխոսությունը
Ատլանտիդայի մասին բոլոր տեղեկությունները պարունակվում են Պլատոնի երկու երկխոսություններում «Թիմեյ» (համառոտ) և «Կրիտիյ» (մանրամասն)։ «Թիմեյ»-ի երկխոսությունը սկսվում Սոկրատեսի և պյութագորական Թիմեյի դատողություններով լավագույն պետական կառույցի մասին։ Համառոտ նկարագրելով իդեալական պետությունը՝ Սոկրատեսը բողոքում է ստացված պատկերի վերացական և սխեմատիկ լինելուց և ցանկություն է հայտնում «լսել մի նկարագրություն,թե ինչպես կպահի իրեն այդ պետությունը այլ երկրների դեմ պայքարում, ինչպես է այն արժանավայել ձևով պատերազմի մեջ մտնում, պատերազմի ընթացքում նրա քաղաքացիները, ըստ իրենց ուսման և դաստիարակության, ինչպես են կատարում իրենց պարտքը լինի դա ռազմի դաշտում կամ յուրաքանչյուր այլ պետությունների հետ բանակցություններում»։ Ընդառաջելով այդ ցանկությանը՝ երկխոսության երրորդ կողմը՝ Աթենքի քաղաքական գործիչ Կրիտիյը, ներկայացնում է իբրև իր պապի՝ ավագ Կրիտիյի պատմած Աթենքի և Ատլանտիդայի միջև տեղի ունեցած պատերազմի պատմությունը, որն էլ իր հերթին այդ մասին իմացել է Սոլոնի զրույցներից։ Վերջինս էլ իմացել է դրա մասի եգիպտոական քրմերից։ Պատմության իմաստը հետևյալն է՝ ժամանակով՝ 9000 տարի առաջ ( Կրիտիյի և Սոլոնի ապրած ժամանակներից առաջ, այսինքն, մ.թ.ա. VI-V դարեր ), Աթենքը շատ փառահեղ, հզոր և առաքինի պետություն էր.։ Նրա հիմնական մրցակիցը նշված Ատլանտիդան էր. «Այդ կղզին իր չափերով ավելի մեծ է, քան Լիբիան և Ասիան միասին»։
Նրա վրա առաջացել է «իր մեծությամբ զարմանահրաշ և զորությամբ արքայություն», որը իրեն էր ենթարկել ամբողջ Լիբիան՝ մինչև Եգիպտոս և Եվրոպան մինչև Տիրրենիյա (արևմտյան Իտալիա)։ Այդ թագավորության ամբողջ ուժերը նետվել են Աթենքը ստրկացնելու համար։ Աթենացիները, հելենների գլխավորությամբ, ոտքի են կանգնել, պաշտպանելու իրենց ազատությունը, և չնայած բոլոր դաշնակիցների դավաճանությանը, նրանք միայնակ իրենց քաջության և առաքինության շնորհիվ հետ են մղել ներխուժումը, ջախջախել ատլանտներին և ազատագրել վերջիններիս կողմից ստրկացված ժողովուրդներին։ Սակայն դրանից հետո, տեղի է ունեցել ահռելի բնական աղետ, որի արդյունքում մեկ օրվա ընթացքում աթենացիների ողջ բանակը ոչնչացավ, իսկ Ատլանտիդան խորացուզվեց ծովի հատակը։«Կրիտիյ» երկխոսության նույն մասնակիցների հետ ուղղակի «Թիմեյի» շարունակությունն է և ամբողջությամբ նվիրված է հին Աթենքի և Ատլանտիդայի մասին Կրիտիյի պատմությանը։ Աթենքն այն ժամանակ (մինչև երկրաշարժն ու ջրհեղեղը) մեծ և աներևակայելի բերրի երկրի կենտրոնն էր։ Այն բնակեցված էր առաքինի ժողովուրդով, որը ստեղծել էր կատարյալ (Պլատոնի կարծիքով) պետական կառուցվածք։ Մասնավորապես՝ ամեն ինչ տնօրինում էին իշխանավորներներն ու ռազմիկները, որոնք ապրում էին հիմնական հողագործ-արհեստագործական զանգվածից առանձին՝ Ակրոպոլում, կոմունիստական համայնքով։ Համեստ և առաքինի Աթենքին հակադրվում էր ամբարտավան և հզոր Ատլանտիդան։ Ըստ Պլատոնի՝ ատլանտների ցեղը ծագել է Պոսեյդոն աստծու և մահկանացու Կլեյտո աղջկա ամուսնությունից։ Նա լույս աշխարհ էր բերել տասը աստվածային որդիներ, որոնցից ավագը Ատլանտն էր։ Նրանց միջև էլ նա բաժանել էր կղզին, և նրանք դարձել էին նրա թագավորական տոհմի նախահայրերը։ Կզղու կենտրոնական հարթավայրը տարածվում էր 3 հազար ստադիա երկարությամբ (540 կմ) և 2000 ստադի (360 կմ) լայնությամբ։ Կղզու կենտրոնը մի բլուր էր, որը գտնվում էր ծովից 50 ստադիա (8-9 կմ) հեռավորության վրա։ Այն պաշտպանելու համար Պոսեյդոնը անցկացրել էր երեք ջրե և երկու հողե օղակները, իսկ ատլանտները այդ օղակների վրայով կամուրջներ էին գցել և կառուցել ջրանցքներ, որպեսզի նավերը կարողանան անցնել նրանց միջոցով ընդհուպ մինչև քաղաք, իսկ, ավելի ճիշտ մինչև կենտրոնական կղզի, որն ուներ 5 ստադիա ( մեկ կիլոմետրից մի քիչ պակաս) տրամագծով։
Ընդհանրապես Պլատոնը մեծ տեղ էր տալիս կղզու չլսված հարստության և բերքատվության մասին նկարագրություններին, դրա խիտ բնակեցված, հարուստ բնական աշխարհին՝ ըստ հեղինակի այնտեղ նույնիսկ փղեր էին ապրում)։
Մինչ Ատլանտիդայում պահպանվում էր հրաշալի բնություն, նրանք մոռացության էին մատնել հարստությունները՝ մեծարելով արարչին։ Երբ զարմանահրաշ բնությունը վերափոխվեց վատի և խառնվեց մարդկությանը, ոչնչացվեցին նրա հարստությունները։ Մարդիկ դարձան գոռոզ և ագահ։ Բարկացած այդ տեսարանից՝ Զևսը որոշեց ոչնչացնել ատլանտացիներին և աստվածներին հրավիրեց ժողովի։ Սրանով այլաբանությունը, համենայն դեպս մեզ հասած տեքստը, ընդհատվում է։
Ատլանտիդան, հորինվածք
Պատմաբանների և հատկապես բանասերների ամենատարածված կարծիքը Ատլանտիդայի պատմությունը տիպիկ փիլիսոփայական առասպելն է, որի նմուշները հանդիպում են Պլատոնի այլաբանություններում։ Իսկապես, Պլատոնը, ի տարբերություն Արիստոտելի և առավել ևս պատմաբաների, երբեք նպատակ չի ունեցել ընթերցողին հայտնել որևէ իրական փաստ, այլ միայն մտքեր, որոնք պատկերվել են փիլիսոփայական առասպելներով։ Այն չափով, որով մենք ստուգում ենք պատմությունը, այն հերքվում է առկա հնէաբանական նյութերով։ Իսկապես, որևէ զարգացած քաղաքակրթության ոչ մի հետք չկա Հունաստանի կամ Եվրոպայի և Աֆրիկայի արևմուտքում, ոչ սառցե և հետսառցե, ոչ էլ դրան հաջորդող դարաշրջաններում։ Դրա հետ մեկտեղ, տեսանելի է, որ Ատլանտիդայի պատմականության կողմանկիցները ուշադրություն չեն դարձնում այլաբանություններում ստուգելի մասը (ներառյալ Աթենքյան քաղաքակրթության կարևորագույն դերը), այլ իրենց հետազոտությունները կենտրոնացնում են բացառապես «չստուգվող» Ատլանտիդայի վրա։ Հետագայում փաստերի աղբյուր են հանդիսանում եգիպտական քրմերը, մինչդեռ բազմաթիվ հին եգիպտական տեքստերում, առավել ևս պապիռուսի վրա, չի գրված ոչինչ, որը կհիշեցնի Պլատոնի պատմվածքը։
Ատլանտիդան Ատլանտյան օվկիանոսում
Հերակլեսի սյուները հնում միշտ անվանել են Ջիբրալթարի նեղուց (ոչ հաճախ նաև՝ Ջիբլարթարի և Սեուտայի ժառյռեր)։ Այդպիսով, Պլատոնը Ատլանտիդան տեղադրում է Ջիբլարթարի նեղուցի մոտ, Իսպանիայի և Մարոկկոյի մոտ։ Ըստ հույների՝ Մարոկկոյում էր ապրում հսկա Անլանտը, որի անունից էլ առաջացել է օվկիանոսի անվանումը, նաև առաջացել է հենց երկրի անունը (Պլատոնի պատմությունում Անտլանտը երկրի առաջին արքան էր)։
Ուսումնասիրողների մեծ մասը կարծում է, որ, ըստ Պլատոնի, այդ երկիրը գտնվել է միայն Ատլանտյան օվկիանոսում և ուրիշ ոչ մի տեղ։ Հիմնականում, նրանք նշում էին, որ միայն Ատլանտյան օվկիանոսում կարող էր տեղավորվել Պլատոնի նկարագրած չափերով երկիրը (530x350 կմ), և մի քանի հարևան կղզիներ։ Այդ վարկածի վառ ապոլագետներից էր Նիկոլայ Ժիրովը։ Ըստ նրա Ատլանտիդան գտնվում էր Ազորյան կղզիների տարածքում։
Շատ ուսումնասիրողները Ատլանտիդան փնտրել են Բալեարյան և Կանարյան կղզիների տարածքում։ Վյաչեսլավ Կուդրյացևը «Աշխարհի շուրջ» ամսագրում առաջարկել է հիմնվել Պլատոնի տեքստերի և վերջին սառցային մաքսիմումի տվյալների վրա (ավարտվել է 10.000 տարի առաջ, ինչը համապատասխանում է Պլատոնի ներկայացրած տվյալներին), ըստ որի՝ Ատլանտիդան գտնվել է ներկայիս Բրիտանական կղզիների, Իռլանդիայի և հյուսիսարևմտյան Ֆրանսիայի տարածքում, իսկ խորտակվելու պատճառը սառույցների հալումն ու ջրի մակարդակի բարձրացումն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն Կատեգորիա:Պլատոն Կատեգորիա:Ատլանտիդա Կատեգորիա:Առասպելական երկրներ
Ավստրիայի խորհրդարանական ընտրություններ, 2008
2008 թվականի Ավստրիայի ազգային ժողովի ընտրությունները տեղի ունեցան սեպտեմբերի 28-ին և հաղթանակ բերեցին Ավստրիայի Սոցիալ-Դեմոկրատական կուսակցությանը։
Ընտրությունները նշանակվեցին այն բանից հետո, երբ փլուզվեց այսպես կոչված «մեծ դաշինքը», որը կազմված էր Ավստրիայի Սոցիալ-Դեմոկրատական և Ավստրիական ժողովրդական կուսակցություններից։
Եվրոպական Միության երկրներից շարքում առաջինը Ավստրիայում սահմանվեց ընտրելու իրավունք ունենալու 16 տարեկան շեմը
Ընտրություններում զգալի հաջողության հասան Ազատության ավստրիական կուսակցությունը և Ավստրիայի ապագայի համար դաշինքը
Համապետական մակարդակով ընտրություններին մասնակցեցին 10 քաղաքական կուսակցություններ `
Բացի այդ, ձախերը ցուցակներ ներկայացրեցին Բուրգենլանդում, Վերին Ավստրիայում, Զալցբուրգում, Տիրոլում և Վիեննայում։ Կենդանիների պաշտպանության կուսակցությունը՝ Երկիր-մարդ-կենդանի-բնություն կուսակցությունը առաջադրվեց Վիեննայում։ STARK-ը ուժեղ ցուցակ էր ներկայացրել Կարինթիայում։
Ազգային ժողովում մանդատ ստանալու համար կուսակցությունները պետք է հաղթահարեին ձայների 4 տոկոս շեմը։
Արդյունքներ
Ավստրիայի ազգային ժողովի 2008 թվականի ընտրությունների արդյունքներ ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիայի ազգային ժողովի ընտրություններ Կատեգորիա:Ավստրիայի ընտրություններ
Մեգան Բուն
Մեգան Բուն (Megan Boone, ), ամերիկացի դերասանուհի, հայտնի է NBC կինոընկերության «Սև ցուցակ» սերիալում խաղացած դերով։
Կյանք և կարիերա
Բունն առաջին հերթին հայտնի է դարձել NBC հեռուստաալիքի «Օրենք և կարգուկանոն. Լոս Անջելես» (2010-2011) կարճամետրաժ սերիալում խաղացած շրջանային դատախազի օգնականի դերի շնորհիվ։ Նա նկարահանվել է նաև «Իմ արյունոտ Վալենտին», «Սեքսը մեծ քաղաքում» և «Քայլ առաջ 4» ֆիլմերում, իսկ 2013 թվականին Ջենիֆեր Էսպոզիտոյին փոխարինել է «Կապույտ արյուն» սերիալում ։ Դրանից անմիջապես հետո նա գլխավոր դեր է ստացել NBC հեռուստաալիքի «Սև ցուցակ» սերիալում ։
Մեգանը փաստացի ամուսնության մեջ է գտնվում նկարիչ Դեն Էստաբրուկի հետ, որի հետ ամուսնացած է 2016 թվականի հունվարից։ Նրանք ունեն 1 դուստր՝ Քերոլայն Բուն Էստաբրուկ (ծնված՝ 15. 04. 2016) :
Ատոմիում
Ատոմիումը համարվում է Բրյուսելի խորհրդանիշը և գլխավոր հուշարձաններից մեկը։
Մեգան Բուն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բնապահպաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Ատոմիում
Կառույցն իրենից ներկայացնում է երկաթի բյուրեղի մոդելը՝ խոշորացված 165 միլիարդ անգամ, կազմված է 9 ատոմներրից։ Ատոմիումի բարձրությունը 120 մ է, քաշը՝ շուրջ 2400 տոննա, իսկ 9 ատոմային գնդերից յուրաքանչյուրի տրամագիծը՝ 18 մ։ Դրանցից վեցը մատչելի են զբոսաշրջիկների համար։ Գնդերը միացված են միմյանց 23 մ երկարությամբ խողովակներով, որոնք շարժասանդուխքներ ունեն ներսում, ինչպես նաև միացման միջանցքներ։ Գնդերի միջև ընդհանուր թվով կան 20 այդպիսի միավորող խողովակներ։ Դրանցից մեկում վերելակ է տեղադրված, որը կարող է 25 վայրկյանում այցելուներին բարձրացնել Ատոմիումի ամենավերին գնդում տեղակայված դիտման հրապարակը և շքեղ ռեստորանը։
Կատեգորիա:Բելգիայի հուշարձաններ
Բարանովիչիի ռազմագործողություն (1916)
Բարանովիչիի ռազմագործողություն, հետևազորի գեներալ Ալեքսեյ Էվերտի հրամանատարությամբ Արևմտյան ռազմաճակատի ռուսական զորքերի հարձակողական գործողություն, որը տեղի է ունեցել 1916 թվականի հունիսի 20-ից (հուլիսի 3) հուլիսի 12 (25)-ը։
Ռազմագործողության պլանավորում և նախապատրաստում
Հարավ-Արևմտյան ճակատի (19 կորպուս) հարձակման հետ միաժամանակ Արևմտյան ճակատը (23 կորպուս) Մոլոդեչնոյի շրջանից 4-րդ և 10-րդ բանակներով պետք է հիմնական հարվածը ուղղեր Վիլնոյի վրա։ Այնուհետև հարձակման պլանը փոխվեց. Վիլնոյի հարվածելու փոխարեն մտադրվեցին հարվածել Բարանովիչիի տարածքին։ 1916 թվականի հունիսի սկզբին Հարավ-Արևմտյան ճակատի զորքերը սկսեցին հարձակումը, ճեղքեցին ավստրո-հունգարական բանակի դիրքերը և ներթափանցեցին Գալիցիայի խորքերը։ Սակայն Արևմտյան ճակատի հրամանատար Ա. Ե. Էվերտը երկու անգամ, սկզբում՝ մայիսի 31-ին (հունիսի 13), ապա՝ հունիսի 4-ին (17) հետաձգեց Արևմտյան ճակատի զորքերի նախապես ծրագրված հարձակումները, իսկ հետո փորձեց առհասարակ չեղարկել ռազմագործողությունը։ Ռուսական Գերագույն հրամանատարության կտրուկ պահանջով հունիսի 3-ին (16) Արևմտյան ճակատին պարտադրվեց «հարձակվել թշնամու վրա Նովոգրուդոկ-Բարանովիչի ճակատով»։ Հարձակման նախապատրաստական աշխատանքները տևեցին 22 օր։
Էվերտի վրա պարտավորություն դրվեց հատևազորի գեներալ Ա. Ֆ. Ռագոզայի 4-րդ բանակով Բարանովիչիի մոտ ճեղքել գերմանա-ավստրիական ճակատը։ Բանակը պաշտպանություն էր իրականացնում ռազմաճակատի 145-րդ կիլոմետրի վրա, նրա կազմի մեջ մտնում էին 5 կորպորսներ (9-րդ, 10-րդ, 25-րդ, 35-րդ բանակային կորպուսները, Գրենադերական կորպուսը, 112-րդ հետևակային, 11-րդ Սիբիրյան և 7-րդ Թուրքեստանյան դիվիզիաները, Լեհական հրաձգային բրիգադը, Ուրալյան և 2-րդ Թուրքեստանյան կազակական դիվիզիաները)։ Ռազմագործողության սկզբում լրացուցիչ օգնական ուժեր միացան, մասնավորապես՝ 3-րդ Սիբիրյան, 3-րդ բանակային և 3-րդ Կովկասյան կորպուսները։ Ճեղքման համար, ըւնդհանուր առմամբ, կենտրոնացվեցին 19 հետևակային և 2 կազակական դիվիզիաները, որոնց մեջ ներառված էին 331 գումարտակներ, 128 հարյուրյակներ, 1324 գնդացիր, 742 թեթև և 258 ծանր թնդանոթներ (340 000 մարդ)։
Հակառակորդը տեղավորվել էր ֆոն Վյորշի բանակային խմբավորման մեջ գտնվող 9-րդ գերմանական բանակի (բավարական գեներալ-ֆելդմարշալ Լեոպոլդ Բավարացու հրամանատարությամբ՝ 25-րդ պահեստային, 3-րդ բանակային, 22-րդ աբստրո-հունգարական, 3-րդ լանդվերային կորպուսներ) ապագա հարձակման տեղանքում։ Ընդհանուր առմամբ հաշվվում էր 82 գումարտակներ, 613 գնդացիր, 248 թեթև և ավելի քան 500 ծանր թնդանոթներ։ Գերմանական դիրքերը բաղկացած էին 2 կամ 3 ամրացված շերտերից։ Խրամատների ամրացված երեք գծերից առաջինը հարմարեցված էր Սերվեչ և Շարա գետերի ճահճուտ հովիտների արևմտյան ափերի տեղանքին։ Խրամատների առաջին գիծը ամրացված էր մետաղալարի փակոցներով (մինչև 35 շարք)։ Լայնորեն կիրառվում էին գնդացրային բետոնե բները՝ «աղվեսի որջիկները», որոնք ծանր հրետանու կրակից պաշտպանվելու ապաստանարններ էին։ Խրամատներում ողջ հրետանին պաշտպանված էր ծածկերով և պատսպարաններով։ Խրամատների շերտերի ներսում առկա էին բետոնապատ երկարաժամկետ ամրություններ, որոնք ռուսական հրետանին չկարողացավ ոչնչացնել։ Երկրորդ եւ երրորդ շերտերը ռուսական զորքերի կողմից չեն հայտնաբերվել։
Հարվածային խմբին աջակցելու նպատակով հարձակման անցան հարևան կորպուսները՝ 25-րդը՝ հյուսիսային Դրոբիշի 2,5 կմ հատվածում, իսկ Գրենադերական կորպուսը՝ մեկ դիվիզիայով Ստոլովիչում՝ գլխավոր հարձակման վայրից 10 կմ հարավ։ Օժանդակ հարված հասցվեց գլխավոր հարձակման վայրից 20 կմ դեպի հարավ, 10-րդ կորպուսի երկու դիվիզիաների կողմից, Դարևոյից դեպի Լաբուզի 4 կմ-ի վրա։ 25-րդ, 9-րդ, 35-րդ և Գրենադերական կորպուսների մոտակա նպատակը դիրքերի ճեղքումն ու գերմանական դիրքերի առաջնագծից 3-4 կմ հեռավորության վրա գտնվող Ցիրին-Օլիզարովշինա-Արաբովշինա-Դուբովո սահմանի առումն էր։ Հաջորդող խնդիրն էր՝ դուրս գալ առաջնագծից 5-6 կմ-ի վրա Նովի Սվետ- Բոգուշի- Ժուբինցի-Միշանկա գետ- Չվիրի սահմանագիծ։ Այստեղ կորպուսները ամրակայվեցին հետագա՝ Նովոգրուդոկի վրա հարևան 10-րդ բանակի ձախ թևի հետ միասին հարձակման համար։ Ռազմագործողության հրետանային նախապատրաստության արդյունքում հրետանային խմբերը վերակազմելով ընդլայնվեցին՝ 84 ծանր հրանոթ՝ հիմնական հարվածային խմբավորմանը և 31 ծանր հրանոթ՝ Գրենադերական կորպուսին։ Յուրաքանչյուր կորպուսի պայքարը կանոնակարգելու համար նրանց կցվեցին մեկական ավիաջոկատ և մեկական օդագնաց վաշտ, բայց գերմանական մեծաքանակ հրետանու դեմ պայքարը անհաջող եղավ։ Ինժեներական պատրաստվածությունը գրեթե չէր եղել։ Որպեսզի հարձակումը անսպասելի լինի, զորքերի առաջխաղացումը կատարվեց գիշերով, բայց ուժերի վերադասավորումը հայտնաբերվեց թշնամու կողմից մեծ թվով դասալիքների (այդ թվում նաև Լեհական հրաձգային բրիգադից) պատճառով։ Հրետանու փոխհրաձգությունը սկսվեց հարձակումից մի քանի օր առաջ, ինչը ևս նույնպես մատնեց, որ հարձակում է նախապատրաստվում։
Ռազմագործողության սկիզբ
1916 թվականի հուլիսի 2-ի ժամը 7-ից մինչև 22-ը տեղի ունեցան խրամատի առաջին գիծը մասնակի փուզած և հակառակորդի հրետանու ճնշմանը դիմագրաված ռուսական հրետանու նախապատրաստական աշխատանքները։ 9-րդ կորպուսի երեք դիվիզիաներ հուլիսի 3-ի լուսաբացին փոքրիկ նախապատրաստումից հետո սկսեցին գրոհը և գրավեցին խրամատների 1-ին գիծը, որոշ հատվածներում՝ նաև 2-րդ գիծը։ Հաջողությունը զարգացնելու համար ռեզերվից ուշացումով պայքարի մեջ մտած 35-րդ կորպուսի երկու դիվիզիաները մարտի ընթացքի վրա էական ազդեցություն չունեցան, քանի որ պայքարի մեջ մտան տարբեր ժամանակներում և
առանձին գնդերով։ Առաջխաղացման հետ միաժամանակ հարձակվողների պաշտպանական ուժերը, գլխավորապես բարձունքների հակառակ լանջերին, կանգնեցվեցին մետաղալարերի փակոցներով բետոնե «բներից» արձակված գնդացիների կողմից։ Լրացուցիչ հրետանային պատրաստվածություն պահանջվեց։ Առաջին օրվա ժամը 19-ին մոտ 9-րդ և 35-րդ կորպուսների դադարեցրին գրոհը՝ պահելով գրավված խրամատները, Գրենադերական կորպուսը երեկոյան բերված էր իր նախնական դիրքին, իսկ 10-րդ կորպուսի անհաջող պատրաստվածության պատճառով բոլոր գրոհները հետ էին մղվել։
Հուլիսի 4-ին ռուսական հրամանատարությունը լրացուցիչ նախապատրաստական աշխատանքներ ձեռնարկեց։ Երեկոյան ժամը 19-ին հինգ դիվիզիաներ կրկնակի հարձակում սկսեցին, որը 9-րդ կորպուսի տեղամասում կանգնեցվեց գերմանական 19-րդ լանդվերային և 335-րդ պահեստային գնդերի պատասխան հակահարվածով։ Երեկոյան սկսված մարտերը շարունակվեցին ամբողջ գիշեր և հուլիսի 5-ի ամբողջ օրը։ Գլխավոր հարվածի հարավային ուղղությամբ մարտի մեջ ներառվեց Կովկասյան 3-րդ կորպուսը։ Հաջողվեց գրավվել միայն գերմանական խրամատների 2-րդ գիծը։ Ռազմագործողության առաջին երեք օրվա կորուստները կազմեցին հարձակված անձնակազմի 50 %-ը, զորքերը չափազանց հոգնած էին։ Էվերտը որոշեց նոր հարձակումը հետաձգել մինչև հուլիսի 8-ը՝ մինչ կվերախմբավորեր զորքը։ Ռուսական հրամանատարության դանդաղ գործողությունները օգտագործվեցին հակառակորդի կողմից, որոնք ամրացրեցին գրոհային տեղամաները և ուժեղացրեցին իրենց հրետանին։
Հուլիսի 7-ի լուսաբացին նորից սկսեցին նախապատրաստել հրետանին, իսկ հուլիսի 8-ի գիշերվա ժամը 2-ին վեց դիվիզիաներ սկսեցին հարձակումը ռազմաճակատի 12 կմ-ում՝ Ցիրինից մինչև Զաոսյե՝ 2-րդ և 3-րդ գծերում որպես բանակի և ճակատի ռեզերվ ունենալով երկուական դիվիզիաներ։ Օրվա ընթացքում 3-րդ Սիբիրյան և 9-րդ կորպուսի զորամասերը չորս անգամ հարձակման անցան, բայց հաջողություններ չունեցան՝ կենտրոնու առաջանալով միայն 2 կմ։ Բոլոր գրոհները թշնամու կողմից հետ մղվեցին բացառապես հրազենային և գնդացրային կրակով։ Հուլիսի 9-ին մառախուղի պատճառով գրոհ տեղի չունեցավ, ապա այն տեղափոխվեց ամսի 14-ին, իսկ վերջնական արդյունքում՝ զինամթերքի անբավարարության պատրվակով ամբողջովին վերացվեց։ Երկար նախապատրաստած ռազմագործողության արդյունքը եղավ միայն առաջին ամրացված գծին տիրելը, 2000-ից ավելի գերյալները և որոշ քանակի զինամթերք առգրավվելը։ Գրոհող զորամասերը մոտ 40 000 –ի հասնող կորուստներ ունեցան։
Հակառակորդի հակահարձակում և ռազմագործողության ավարտ
1916 թվականի հուլիսի 14-ին գերմանական զորքերըՍկրոբովոյի մոտ իրենց դիրքերը բարելավվելու նպատակով երեք դիվիզիաների ուժերով անցան հակահարձակման։ 3 ժամ տևած նախապատրաստական աշխատանքներից հետո նրան հարձակվեցին ռուսական դիրքերի վրա։ Աջ ֆլանգի վրա հարձակումը հետ մղվեց ռուսական արգելափակիչ կրակի և ուժեղ հակահարվածի արդյունքում, բայց ձախ թևում գրավվեցին նախկինում հանձնած բոլոր խրամատները, գերեվարվեցին 1500 հոգի և խլվեցին 11 թնդանոթներ։ Ռուսական զորքերի կողմից հուլիսի 15-ին ձեռնարկված ուժեղ հակահարձակումները հետ մղվեցին։
Հուլիսի 25-29-ը ընկած ժամանակամիջոցում Բարանովիչիի շրջանում՝ Սկրոբովո-Լաբուզի ճակատով ռուսական հինգ հրաձգային դիվիզիաներ կրկին հարձակման անցան։ Չնայած համառությանը և համեմատաբար երկար պատրաստավածությանը՝ ռուսական զորքերին չհաջողվեց որևէ արդյունքի հասնել։
Ռազմագործողության արդյունքերը
Մի քանի ամիս պատրաստվելով, ունենալով եռակի գերազանցություն կենդանի ուժով և որոշակիորեն գերազանցելով հրետանիով՝ ռուսական զորամասերը չկարողացան ճեղքել ամրացված գերմանական ռազմաճակատը՝ տիրելով միայն հակառակորդի կողմից 1-ին ամրացված գծին, այն էլ՝ գրոհային որոշ տեղամասերում։ Որևէ տեղամասում գրոհողները այդպես էլ չհասան հակառակորդի պաշտպանական 3-րդ շերտին։ Ավելին, գերմանական զորամասերը հզոր կարճատև հակահարձակմամբ կարողացան վերականգնել իրենց սկզբնական դիրքերը։
Բորիս Իզյումսկի
Բորիս Վասիլևիչ Իզյումսկի (Борис Васильевич Изю́мский, ), խորհրդային ռուս գրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ, ՌՍՖՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, Վոլգոդոնսկի պատվավոր քաղաքացի։ ԽՄԿԿ անդամ (1946)։
Բարանովիչիի ռազմագործողություն (1916)
Ռազմագործողության արդյունքերը
Ռուսական բանակի կորուստները կազմեցին 80 000 մարդ՝ հակառակորդի 13 000-ի դիմաց, որից 4000-ը՝ գերիներ։
Ժամանակակից իրանական գրականություն
Ժամանակակից իրանական գրականություն
Բարանովիչիի ռազմագործողություն (1916)
Ռազմագործողության արդյունքերը
Պարտության գլխավոր պատճառներն էին՝ վատ պատրաստվածությունը (պատրաստվածության մեջ չին ներառվել ծանր հրետանու կեսը և թեթև հրետանու 2/3-ը), բախման տեղանքում հրետանու թույլ համակենտրոնացումը։ Մեկ տարվա ընթացքում կառուցված ամրացված գծերի հետախուզությունը որևէ «քննադատության» չդիմացավ. ամրացված պաշտպանական առաջին գծի մեծագույն մասը չբացահայտվեց, իսկ պաշտպանության երկրորդ և երրորդ գծերը մինչև մարտի սկիզբը ընդհանրապես անհայտ էին ռուսական հրամանատարությանը։ Հրամանատարական կազմը պատրաստ չէր ամրացված գծերի ճեղքումը կազմակերպելուն։ Քանակական գերազանցությունը չօգտագործվեց. քանի դեռ գրոհող մասը շնչահեղձ էր լինում արյան մեջ, ռազմագործողության համար հավաքագրված զինուժի հիմնական մասը անգործության էր մատնված, այնուհետև արյունաքամ ուժերը փոխարինվում էին թարմ ուժերով, և գրոհները այդ սահմանում նորից ու նորից կրկնվում էին։
Բորիս Իզյումսկի
Կենսագրություն
Բորիս Իզյումսկին ծնվել է 1915 թվականի փետրվարի 21-ին (մարտի 6-ին) Ցարիցինում (այժմ` Վոլգոգրադ)` ուսուցիչների ընտանիքում։ Մայրը` Աննա Բորիսովնան և հայրը` Վասիլի Իվանովիչը, հանդիպել են ցարիցինյան թերթի խմբագրությունում, որտեղ հայրն աշխատել է որպես սրբագրիչ, մայրը զբաղվում էր ձեռագրերի վերանայմամբ, տպագրում բանաստեղծություններ։ 1917 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Տագանրոգ, որտեղ էլ անցել են Իզյումսկու մանկությունն ու պատանեկությունը։ 1928 թվականին հորն աքսորել են Կարգոպոլ, որտեղ նա հազիվ էր ծայրը ծայրին հասցնում` պատրաստելով աթոռներ։ 1937 թվականին կրկին ձերբակալվել է, հացադուլ արել։ Մահացել է 55 տարեկանում։
Բարանովիչիի ռազմագործողություն (1916)
Ռազմագործողության արդյունքերը
Ռազմագործողության նպատակներից և ոչ մեկը չիրագործվեց։ Ռուսական զորքերը չկարողացան բարելավել իրենց դիրքերը, պայմաններ չստեղծեցին հետագա հարձակման համար, չշեղեցին հակառակորդի հրամանատարության ուշադրությունը Հարավ-արևմտյան ռազմաճակատի գործողություններից։ Նույնիսկ Բարանովիչիի ռազմագործողության թեժ պահին գերմանական հրամանատարությունը շարունակ Արևմտյան ճակատից ուժեր էր ուղարկում դեպի հարավ։ Արդյունքների լիակատար բացակայության պայմաններում կրած սարսափելի կորուստները ծայրահեղ ընկճեցին ռուսական զորքի ոգին. նրա մեջ աճել էին հակապատերազմական տրամադրությունները։ Շուտով, 1917 թվականին սա ամենաբավարար հողը հանդիսացավ զորքերում հեղափոխական քարոզչության ծավալման համար և Արևմտյան ճակատի հատվածները բոլշևիկյան ազդեցության նկատմամբ դարձրեց ավելի ընկալունակ։
Ժամանակակից իրանական գրականություն
Ներածություն և համառոտ պատմություն
Ժամանակակից իրանական գրականությունը սկսած Իրանի սահմանադրական հեղափոխության հետ սերտ կապված է դարաշրջանի սոցիալ-քաղաքական, մշակութային և գրական ուղղությունների հետ, որը նախորդել է սահմանադրական հեղափոխությանը, այդ պատճառով դրա ճիշտ ընկալումը պայմանավորվում է նշված դարաշրջանի իրադարձությունների իմացությամբ։ Այդ ժամանակ Իրանի պալատներում սկսեցին հայտնվել եվրոպացիները, և Աբբաս-Միրզան իրանացի ուսանողների առաջին խումբն ուղարկեց Եվրոպա։ Բացի այդ, նա մի շարք միջոցներ է ձեռնարկել գիտության և տեխնոլոգիաների նոր ձեռքբերումների ուսումնասիրության և տարածման համար։ Նշված միջոցների թվում էին տպարանի հիմնումը և թերթի խմբագրության ստեղծումը։ Սակայն իրանցիների ավելի սերտ հարաբերությունները եվրոպացիների հետ տեղի է ունեցել Նասեր ադ-Դին շահի գահակալման ժամանակ։ Դար ալ-Ֆոնի դպրոցի ստեղծումից և գրականության հետագա զարգացումից հետո գրական մտավորականության  մի շարք ներկայացուցիչներ, այդ թվում՝ Ֆաթհի-Ալի Ահունդ-զադե, Սեյեդ Ջամալ ադ-Դին Ասադաբադի, Միրզա Աբդ ար-Ռահիմ Թալիբով, Զեյն ալ-Աբեդին Մարագայ և Միրզա Մալկոմ խանը իրենց գաղափարները հրապարակել են պետական և օտարերկրյա թերթերի հոդվածներում, և դրանով իսկ հիմք դրեցին նոր մտածողության տարածման համար։ Պոեզիայում լիբերալ և սահմանադրական մոտիվների առաջացման հետ մեկտեղ քննադատական և բողոքական տրամադրությունները ևս աճեցին։ Սահմանադրական հեղափոխության սկզբնական ժամանակահատվածում, երբ գրողներն ու պոետները եղել են ազատության անմիջական ականատեսն ու երգիչը, գրականության լեզուն և ոճը փոխվեցին։ Արձակը դարձավ մատչելի ու հասարակ, գրողներին սկսեցին գրավել նոր գաղափարներն ու գրական նոր ժանրերը, ինչպիսիքն են ռոմանտիզմը, դրամատուրգիան, հրապարակախոսությունը և գիտա-պատմական ուսումնասիրությունները։ Գրողների լեզուն ավելի մոտ էր խոսակցականին։ Չափածոն իր հերթին «ազատվեց» պանեգիրիկից, լեզուն ժողովրդախոսակցական էր, իսկ պոեզիայի հիմնական նյութը դարձավ սոցիալական, քաղաքական, մշակութային և տնտեսական թեմատիկան ։
Բորիս Իզյումսկի
Կենսագրություն
Բորիս Վասիլևիչը սովորել է Տագանրոգի Ա.Պ. Չեխովի անվան թիվ 2 և թիվ 16 դպրոցներում։ Ապրել են մոր աշխատանքով, ով զբաղվում էր տանը դասավանդմամբ։ 9 տարեկան հասակում փորձել է գրել պիես, այնուհետև ստեղծել է վեպ, որտեղ նկարագրել է բակի իր ընկերներին։
Բարանովիչիի ռազմագործողություն (1916)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Գերմանիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում Ռուսաստանի ճակատամարտեր Կատեգորիա:1916 հակամարտություններ
Ժամանակակից իրանական գրականություն
Ռոմանագիտություն
Նոր գրականությունը ղաջարական դարաշրջանում
Չնայած նրան, որ պատմավիպասանությունը պարսկական գրականության մեջ ունի հին արմատներ, ժամանականից վիպասանությունը տարածում է գտել Իրանում՝ ծագելով 19-րդ դարի կեսերին։ Առաջին իրանական վեպը եղել է Միրզա Հաբիբ Իսֆահանի «Հաջի-Բաբա Իսֆահանի արկածները»։ Դրանից հետո Մոհամմադ-Ալի Ջամալզադե, Թալիբովը և ուրիշներ սկսեցին գրել վեպեր։ Հասկանալի է, որ նշված հեղինակների գործերը լեզվաոճական առանձնահատկություններով մոտ եղել են ղաջարական դարաշրջանի մաքուր գրականին և երբեմն խոսակցականին։ Բացի դրանից, այդ ստեղծագործությունների գլխավոր առանձնահատկությունը ազգային ոգին էր և դրա արտացոլումը իրանական դիցաբանության մեջ ։
Բորիս Իզյումսկի
Կենսագրություն
15 տարեկանում, երբ նոր էր ավարտել դպրոցի 9-րդ դասարանը, դարձավ ընտանիքի կերակրողը, քանի որ մայրը լուրջ հիվանդացավ։
Ժամանակակից իրանական գրականություն
Ռոմանագիտություն
Նոր գրականությունը փահլևանյանների դարաշրջանում
Բորիս Իզյումսկի
Կենսագրություն
Իզյումսկին աշխատել է որպես բեռնակիր, գործարանում եղել խառատ։ Մտածելով ուսումը շարունակելու մասին` ընդունվել և շուտով թողել է ավիացիոն տեխնիկումը, զբաղվել կոնստրուկտորական դասընթացներով։
Ժամանակակից իրանական գրականություն
Ռոմանագիտություն
Հետհեղափոխական շրջանի գրականությունը
Բորիս Իզյումսկի
Կենսագրություն
Պատմության ֆակուլտետն ավարտելուց հետո դասավանդել է Ռոստովի դպրոցներում, հաճախել բժիշկների տանը կից գրական խմբակ, որտեղ երիտասարդ Սոլժենիցինը կարդում էր իր բանաստեղծությունները ։ 1941 թվականին կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, ծառայել է հեծելազորային, հրետանային գումարտակներում։ 1943 թվականին մարտերում վիրավորվել է, Աբգաներովի ճակատամարտում կրկին վիրավորվել է և կանտուզիայի ենթարկվել։ Բուժումից հետո զորացրվել է և 1944 թվականին ուղարկվել Նովոչերկասկի Սուվորովի անվան ուսումնարան որպես պատմության, տրամաբանության և հոգեբանության ուսուցիչ, որտեղ աշխատել է մինչև 1951 թվականը։
Ժամանակակից իրանական գրականություն
Ռոմանագիտություն
Դիմադրության գրականությունը
Բորիս Իզյումսկի
Կենսագրություն
1953-1956 թվականներին ապրել է Նովոչերկասկում։ 1956 թվականին այցելել է Նովգորոդ, որտեղ տարածաշրջանային գրադարանում հանդիպել է ընթերցողների հետ ։
Ժամանակակից իրանական գրականություն
Ռոմանագիտություն
Ներկայումս «ռազմական գրականություն» տերմինը կցվում է այն աշխատություններին, որոնց հիմնական բովանդակությունը Իրան-Իրաք պատերազմն է, այս իմաստով դրանց ևս անվանում են դիմադրության գրականություն։ Տվյալ ժանրին են պատկանում, օրինակ, Հաբիբ Ահմադ-զադեի «Վերջին դատաստանի մեքենայի հետ շախմատի խաղը», Ահմադ Դեհկանի «Դասընթաց 270 աստիճանով», Ռեզա Ամիր-խանի «Ուրմիա» վեպ և Սեյյեդ Զահրա Հոսեյնի «Մայրը»։
Պոեզիա
Նոր պոեզիա
Բորիս Իզյումսկի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՌՍՖՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Ժամանակակից իրանական գրականություն
Պոեզիա
Նոր պոեզիայի համար ինտելեկտուալ հենակետը դրված էր Նիմայից շատ տարիներ առաջ, և նրա համար, որպեսզի ուսումնասիրվի այս հասկացության էությունը, անհրաժեշտ է վերադառնալ Սահմանադրական հեղափոխության շրջանի պոետներին, որոնց թվում՝ Աբու-լ-Քասեմ-Լահուտի, Միրզա Հաբիբ, «Հաջի-Բաբա Իսֆահանի» թարգմանիչը և Միր-զադե Էշքին։
Նոր պոեզիան գրական ուղղություն է, որը ձևավորվել է Նիմա Յուշիջայի հայացքների հիման վրա։ Այս ուղղանը պատկանող պոետների թվին կարելի է դասել Ահմադ Շամլուին, Մահդի Աղավան Սալեսին, Ֆորուգ Ֆարոհզադին, Սոհրաբ Սեպեհրիին,Մանուչեհրա Աթաշիին, Թահերե Սաֆֆար-զադեին և Մահմուդ Մոշարրաֆ Ազադ Թեհրանիին։
Սպիտակ բանաստեղծություն
Սպիտակ բանաստեղծությունը պարսկական պոեզիայի մի ոճ է, որը ձևավորել է Ահմադ Շամլուն 50-ական թվականներին։ Այս ոճում՝ առաջացած Նիմա Յուշիջի պոեզիայի հիման վրա, չի գործում չափի և ռիթմի օրենքը, չափն այստեղ անհրաժեշտ է գտնել բառի իմաստի մեջ։ Չնայած, որ պոեզիայի այս տիպում օգտագործվում է ռիթմը, այնուամենայնիվ ռիթմի համար չկան հատուկ օրենքներ, և տեղը կախված է բանաստեղծի ցանկությունից։ Պոեզիայի այս տիպը Արևմուտքում անվանում են «ազատ բանաստեղծություն» և ամբողջական տեսքով այն կարող է հանդիպել Միլտոնի և Լորկայի ստեղծագործություններում։ Բարահենի կարծիքով՝ սպիտակ բանաստեղծության գաղափարը Շամլուն փոխ է առել արևմտյան գրականությունից, հատկապես վերջինիս և պարսկական լիրիկական արձակի ձուլումից առաջացել է «սպիտակ բանաստեղծությունը»։ Սպիտակ բանաստեղծությամբ զբաղվող պոետների շարքում Ահմադ Շամլուի կողքին կարելի է անվանել Հուշանգ Իրանիին, Ռեզա Բարահենին, Սեյեդ Ալի Սալեհիին, Մանուչեհրա Ատաշիին, Ահմադ Ռեզա Ահմադին, Ռասուլ Յունանին և Մուհամմադ Ռեզա Ահմադին։
Մանկական գրականություն
Իրանի նոր գրականության դարաշրջանում մանկական գրականությունը սկսվում է Ջաբբար Բագչեբանից, Աբաս Յամինի Շարիֆից և Թուրան Միր-Հադիից։ Արդյունքում այս ասպարեզում հաջողություն ձեռք բերեցին Սամին Բագչեբանն ու Մոստաֆա Ռահմադուստը։ Հուշանգ Մորադ ՔԵրմանիի «Մաջիդի հեքիաթները» համարվում են մանկական գեղարվեստական գրականության ամենահաջողված ստեղծագործություններից մեկը։ 1965 թվականից բնակչութհան փոքր տարիքային խմբի շրջանում ընթերցանությունը հանրամատչելի դարձնելու նպատակով ստեղծվեց «Երեխաների և պատանիների մտավոր զարգացման ակումբ»։ Այն զբաղվում է ցուցահանդեսների, փառատոնների, միջոցառումների կազմակերպմամբ և գրքեր է բաժանում պատանի լսարանին։ Իսլամական հեղափոխությունից հետո այս ակումբը դարձավ Կրթության նախարարության ենթաբաժին։ Գրողներից, որոնց երբեմն անդրառադնում են այս թեմատիկային, կարելի է նշել Ահմադ Շամլուին, Նադեր Էբրահիմին և Սամադ Բեհրանգին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանական գրականություն
Սերեսեկ
Սերեսեկ, քաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։ Գտնվում էր Կեսարիա քաղաքից 30-35 կմ արևելք։
Ն. Ադոնցը նույնացնում է Պտղոմեոսի հիշատակած Սարասաքսա քաղաքի հետ, որը տեղադրում է Կապադովկիայի Մուրիմենա ստրատեգիայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Արմեն Ղազարյան
Արմեն Ղազարյան
Երկրաշարժ Իրանում (2017)
Երկրաշարժ Իրանում, աղետալի երկրաշարժ, որը տեղի է ունեցել 2017 թվականի նոյեմբերի 12-ին Իրանի և Իրաքի պետական սահմանի մոտ։ Երկրաշարժը տեղի է ունեցել Թեհրանի ժամանակով 21։48-ին (Երևանի ժամանակով 21։18-ին, Գրինվիչի ժամանակով՝ 18։18-ին)։ Երկրաշարժը տեղի է ունեցել Իրանի Քիրմանշահ օսթանում (նահանգում)։ Երկրաշարժի ուժգնությունը Ռիխտերի սանդղակով կազմել է 7,3 մագնիտուդ (9-10 բալ) ։ Երկրաշարժի էպիկենտրոնը գտնվել է Իրաքի Հալաբջա քաղաքից 32 կիլոմետր դեպի հարավ-արևմուտք։ Ցնցումները զգացվել են նաև Իրաքում, Իրանում, այդ թվում նաև ԱՄԷ-ում, Թուրքիայում, Հայաստանում և Իսրայելում ։ Ըստ պաշտոնական տվյալների զոհվել է 339 մարդ, վիրավորվել՝ 2530 մարդ, ովքեր ստացել են տարբեր աստիճանի վնասվածքներ ։ Մի քանի հարյուր մարդ համարվում է անհետ կորած ։
Զոհեր
Իրանի Քերմանշահ նահանգում, մահացել է առնվազն 300 մարդ, իսկ մոտ 1500 մարդ վիրավորվել է։ Ամենաշատ զոհերը գրանցվել է հենց այս նահանգում։ Ամենաքիչը 6 մարդ զոհվել և ևս 500-ը վիրավորվել են հարևան Իրաքում։ Իրաքի վերաբերյալ տեղեկատվությունը լրատվամիջոցների տրամադրել են Իրաքյան Քուրդիստանի պաշտոնական ներկայացուցիչները։
Հետևանքներ
Թուրքիայի արտակարգ իրավիճակների նախարարությունը իր օգնությունն է առաջարկել՝ հայտարարելով, որ պատրաստ է ուղարկել 92 փրկարարներ, 4000 վրաններ և 7000 ծածկոցներ։