cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բե Դոնգ Շին
Բե Դոնգ Շին (배동신,Հանջա՝ 裵東信, Dong-shin Bae, Հունիսի 16, 1920, Քվանջու, Չոլլանամ- Դեկտեմբերի 10, 2008, Չոլլանամ-դո, Յոսու) Չոսոն դարաշրջանի և Կորեայի հանրապետության՝ Ճապոնական գաղութացման ժամանակաշրջանի արևմտյան նկարիչ։ 1937 թվականին 17 տարեկան հասակում ուսումնասիրել է արվեստ՝ սովորելով Ճապոնական կայսրությունում և 1943 թվականին ավարտել է արևմտյան գեղանկարչության ֆակուլտետը Կավաբատայի անվան արվեստի դպրոցում։ Նա միացավ  Ազատ նկարիչների Ճապոնական ասոցիացիային և սկսեց նկարել ջրաներկով, որը Կորեայի ազատագրումից հետո ուշադրության չէր արժանանում։ Նա քննադատվեց կորեական ջրաներկի ինքնատիպության համար։ Բացի այդ նա նպաստեց, որպեսզի թերագնահատված ջրաներկը դառնա  գեղանկարչության ժանր։ Նաև, նա համարվում է նկարիչ, ով ստեղծեց մի ինքնատիպ ոճ գեղանկարչության մեջ, որն իր մեջ ներառում է առարկաների էության բաժանումը մանր մասնիկների, փոխեց ոճը և դարձրեց «Ecole de Paris», որն էլ ընդունել է Ճապոնիայում ուսուցանելու ժամանակ։
Արվեստի գործերը
Նրա մահից հետո իր ընտանիքը գեղարվեստական աճուրդում առաջարկել է Բե Դոնգ Շինի նյու ոճով արված նկարները և 2017 թվականի հոկտեմբերի 15-ին դրանք վաճառվել են  eBay-ում  1,5 միլիոն դոլարով ՝ սահմանելով ամենաբարձր գինը կորեացի նկարիչների շրջանում ։ Նրա աշխատանքները գտնվում են Կորեայի Ժամանակակից արվեստի ազգային թանգարանում և Տոկիոյի Արևմտյան արվեստի ազգային թանգարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կորեայի արվեստ Կատեգորիա:Ասիական մշակույթ
Բորոզենկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Բորոզենկա (Борозенка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բորոզենկա գյուղում բնակվում էր 321 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ալտու Ալեգրի դու Մարանիան
Ալտու Ալեգրի դու Մարանիան (Alto Alegre do Maranhão), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևմտյան մարզում։ Մտնում է Կոդոյի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 24 121 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 420,874 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 57,3 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Ջորջ Չապմըն
Ջորջ Չապմըն (Chapman ), անգլիացի բանաստեղծ և դրամատուրգ։
Ավարտել է Օքսֆորդի համալսարանը։ Չապմընի ստեղծագործությունը պատկանում է ուշ Վերածննդի շրջանին։ Հեղինակը մերթ փորձում է կյանքի կոչել XVI դարի 90-ական թվականների չափածո կատակերգությունը («Բարեկիրթ դռնապանը», «Մսյո դ’Օլիվ», հրատարակվել է 1606 թվականին), մերթ էլ Բ․ Ջոնսոնին հետևելով, գրում է ժամանակի բարքերը մերկացնող կենցաղային կատակերգություններ («Զավեշտական օրվա բերկրանքը», 1599, «Բոլորը հիմարացած», 1605)։ Չապմընի «Հե՜յ, դեպի արևելք» (Զ․ Մարստոնի և Ջոնսոնի հետ, հրատարակվել է 1605 թ.) առավել հայտնի կատակերգությունը քաղաքական երգիծանքի տարրեր է պարունակում։ Չապմընի ողբերգությունները վերադարձ են դեպի նախաշեքսպիրյան դրաման ռոմանտիկ, պաթետիկայով հանդերձ («Բյուսի դ’Ամբուա», հրատարակվել է 1607, «Շառլի՝ Բիրոնի դքսի դավադրությունն ու ողբերգությունը», մաս 1—2, հրատարակվել է 1608 թ.), դրանց հերոսներն աներեր են ընդունում հանգամանքների ճակատագրական զուգադիպությունը («Կեսարն ու Պոմպեոսը», հրատարակվել է 1631 թ.)։ Թարգմանել է Հոմերոսին, Հեսիոդոսին, Դ․ Ցուվենալիսին, ավարտել է Ք․ Մառլոյի «Հերոն և Լեանդրը» (1598) պոեմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բրիտանացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլիացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի հումանիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլալեզու դրամատուրգներ
(4158) Սանտինի
(4158) Սանտինի (Santini), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունվարի 28-ին Սան Վիտորե աստղադիտարանի կողմից Բոլոնիայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,410226 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,3506 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4698 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2300,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,156505 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,17° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սան Վիտորե աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Աբխազիայի ճարտարապետություն
Աբխազաիյում պահպանվել են բրոնզի դարի դոլմեններ, կիկլոպյան կառույցների հետքեր, անտիկ և վաղ միջնադարյան քաղաքացիական և պաշտպանական շինությունների ավերակներ։ VI–VIII դդ. պաշտամունքային ճարտարապետությունը աչքի է ընկնում երկրաչափական ձևերի պարզությամբ (Գագրայի հին ամրոցի եկեղեցին, Նոր Աֆոնի միաբսիդ բազիլիկան)։ Աբխազական և Վրացական թագավորությունների շրջանում Աբխազաիյի ծաղկում ապրած միջնադարյան ճարտարապետությանը բնորոշ են բազմազան, զուսպ ձևերի օգտագործումը, քանդակազարդերի սակավությունը (Գանթիադիի բազիլիկը, Մոքվիի և Լիխնիի համաչափ գմբեթավոր բազիլիկները, Դրանդայի, Նոր Աֆոնի, Պիցունդայի և այլ վայրերի խաչաձև գմբեթավոր տաճարները)։ XI–XII դդ. կառույցներ են Բեդիայում գտնվող պալատը, Բեսլեթի գետի միաթռիչք կամարով կամուրջը, մի շարք ամրոցային շինություններ (Բագրատի դղյակը Սուխումում ևն)։ Ֆեոդալական տարանջատվածության (XIV–XVI դդ.) և թուրքական զավթումների (XVI–XIX դդ.) շրջաններում շինարարությունը խիստ կրճատվել է. գլխավորապես կառուցվել են ամրոցներ և դղյակներ։ Ռուսաստանի հետ միավորվելուց (1810) և հետո սկսվում է ծովափնյա քաղաքների բարգավաճումը, արդյունաբերական ու վարչական շենքերի, առողջարանների շինարարությունը։
Սովետական իշխանության օրոգ Աբխազիայում բարեկարգվել են քաղաքները, վերականգնվում հուշարձանները։ Սուխումում կառուցվել են Աբխազական ԻԽՍՀ Կառավարական տունը (1932–39, ճարտ. Վ. Ա. Շչուկո, Վ. Գ. Գելֆրեյխ), «Աբխազիա» հյուրանոցը (1938, ճարտ. Յու. Ս. Գոլուբև, Յու. Վ. Շչուկո) երկաթուղային կայարանը (1951, ճարտ. Լ. և Լ. Մուշկիդիանիներ), Մերձարևադարձային տնտեսության ինստիտուտը (1968, ճարտ. Դ. Ղիփշիձե, Օ. Պայճաձե, Կ. Ցուլայա)։ 1960-ական թթ. սկզբից լայն թափ է ստացել [տիպային նախագիծ[|տիպային]] շինարարությունը։ Հաստատվել է Սուխումի վերահատակագծման նախագիծը (1968)։ Կառուցվում է ծովային կայարանը (1969)։ Ծավալվել է ծովափնյա բուժարանների շինարարությունը Նոր Աֆոնում, Գուդաութայում, Գագրայում (ՎԽՍՀ Մինիստրների սովետի հանգստյան տունը, 1935, ճարտ. Ն. Պ. Սևերով, «Ուկրաինա» առողջարանը, 1936, ճարտ. Յա. Ա. Շտեյնբերգ, XVII կուսհամագումարի անվ. հանգստյան տունը, 1952, ճարտ. Ա. Ալխազով, «Ռոսիա» հանգստյան տունը, 1969, ճարտ. Յու. Լ. Շվարցբրեյմ բրեյմ) և Սուխումում («Սինոպ» հանգստյան տունը, 1967, ճարտ. Վ. Ալեքսի֊Մեսխիշվիլի, կոմպոզիտորների հանգստյան տունը, 1969, ճարտ. Շ. Դավիթաշվիլի, Գ. Ջաբուա)։ 1959–67-ին Պիցունդայում ստեղծվել է բուժարանների նոր համալիր։
Մատվեյկովցի
Մատվեյկովցի (Матвійківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
Մայամի շրջան (Ինդիանա)
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ
Մատվեյկովցի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1767 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կելան (Աղբակի գավառ)
Կելան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում ։ Գտնվում էր Ադամակերտ քաղաքից հյուսիս-արևմուտք, Խոշաբ գետի աջ կողմում։ Գյուղից հարավ-արևելք կային նույնանուն ևս երկու գյուղեր ։
Կոտաքարի ամրոց
Կոտաքարի ամրոց, ռազմական կառույց Հայաստանի Տավուշի մարզի Ենոքավան գյուղի մոտ, Աստղի բլուր ամրոցից 2 կմ արևմուտք, բարձր լեռան գագաթին։
Կելան (Աղբակի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Կոտաքարի ամրոց
Ճարտարապետություն
Ամրոցի հյուսիսային և արևմտյան լանջերը անմատչելի են, արհեստական ամրություններ կառուցվել են միայն ամրոցի արևելյան և հարավային հատվածներում, որտեղ շարվել են 3 մետր հաստությամբ պարսպապատեր։ Ամրոցը զբաղեցրել է ավելի քան 2 հեկտար տարածություն, որն այժմ ծածկված է անտառով։ Անմիջականորեն մոտ գտնվելով Աստղի բլուր նշանավոր ամրոցին, բնակելի շենքերի բացակայությունը հիմք է տալիս ենթադրելու, որ Կոտաքարի մարոցը հանդիսացել է պահակակետ՛ միաժամանակ ծառայել է թշնամիների հարձրակումներից անասունները թաքցնելու ապահով վայր։
Կելան (Աղբակի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կոտաքարի ամրոց
Գրականություն
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի հայկական բերդեր և ամրոցներ Կատեգորիա:Ենոքավան
Կուրբանմուրատ Նեպեսով
Կուրբանմուրատ Բազարբայի Նեպեսով  (հայտնի է նաև «Բասմաչ» կամ «Թուրքմեն» մականունով, Gurbanmyrat Nepesow, Курбанмурад Базарбаевич Непесов, ), հայ ազատամարտիկ, ազգությամբ թուրքմեն, Արցախյան պատերազմի մասնակից հայկական կողմից, Հայր Վահան կամավորական ջոկատի անդամ ։ Եռաբլուր պանթեոնում թաղված միակ մահմեդական մարտիկն է ։ Արիության հետմահու մեդալակիր (2009) ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1969 թվականի Թուրքմենական ԽՍՀ Կալինինոյի շրջանում (այժմ՝ Թուրքմենստանի Հանրապետության Բոլդումսազի էտրապ):։
Ծառայել է Աֆղանստանում, որտեղ վիրավորվել է։ Հետագայում հայ զինակիցներից մեկը Նեֆեսովին արյուն է տվել։
Ռումինական գինի
Պատմություն
Ռումինիան կիրառում է խաղողագործության ամենահին մեթոդներն ու ավանդույթները ։ Չորային ամառների շնորհիվ տեղայնքը բավականին հաջող է, գինու այգիները՝ բերքատու։ Դեռևս միջնադարից Ռումինիայում գինին հանդիսացել է ավանդական ալկոհոլային խմիչք։
Միջնադարում, երբ սաքսոնները գաղթեցին Ռումինիա, իրենց հետ բերեցին գերմանական խաղողի վազեր, որոնք 19-րդ դարում փոխարինվեցին Արևմտյան Եվրոպայից բերված վազերով
Կուրբանմուրատ Նեպեսով
Մասնակցություն Արցախյան պատերազմին
Աֆղանստանից խորհրդային զորքերի դուրս բերումից հետո Նեֆեսովը ժամկետային ծառայություն էր անցնում Հայաստանում, ապա՝ հայտնվում է Արցախում և որոշում է միանալ հայ ազատագրական պայքարին։ 1991 թվականին Վոլոդյա Մաթևոսյանը ստեղծում է «Հայր Վահան» ջոկատը և միանգամից մեկնում Արցախ, որին էլ հենց սկզբից միանում է Կուրբանմուրադ Նեֆեսովը։ Ջոկատի մեջ հայերից բացի եղել են եզդիներ, ռուսներ, ասորի, հույն և թուրքմեն։ Պատերազմի ժամանակ հայտնի էր «Բասմաչ» կամ ուղղակի «Թուրքմեն» մականուններով ։
Ռումինական գինի
Պատմություն
1880-ական թվականներին Հյուսիսային Ամերիկայից Ռումինիա եկավ խաղողի ֆիլոքսերան (գունատ, դեղին միջատ, որը հարձակվում է խաղողի վազերի վրա), որը ոչնչացրեց Եվրոպայի խաղողի վազերի մեծ մասը, այդ թվում և Ռումինիայի խաղողի վազերը։ Ռումինիան վազեր ներմուծեց Ֆրանսիայից և այլ պետություններից։
2008 թվականին Ռումինիան աշխարհի 12-րդ ամենամեծ գինի արտադրող պետությունն էր աշխարհում, 2009 թվականին՝ 11-րդը։
Կուրբանմուրատ Նեպեսով
Մասնակցություն Արցախյան պատերազմին
Կուրբանմուրադ Նեֆեսովը զոհվել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 13-ին մարտի ժամանակ։ Զոհվելուց հետո Նեֆեսովի մարմինը 4 ամիս մնացել է դիարանում, քանի որ պատերազմի ժամանակ դժվար էր տեղափոխել այն Թուրքմենստան, սակայն վերջում որոշում է կայացվել հողին նրան հանձնել Եռաբլուրում։ Նեֆեսովը Եռաբլուր պանթեոնում թաղված միակ մուսուլման մարտիկն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքմեն ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետությունում մահացածներ Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Ղազարոս Սարյանի անվան արվեստի դպրոց (Երևան)
Երևանի Ղազարոս Սարյանի անվան արվեստի դպրոց, մշակութային հաստատություն Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ հայ կոմպոզիտոր Ղազարոս Սարյանի։
Պատմություն
Երևանի Ղազարոս Սարյանի անվան արվեստի դպրոցը հիմնադրվել է 1971 թվականին որպես Երևանի թիվ 13 երաժշտական դպրոց, 1981 թվականին վերանվանվել է Երևանի թիվ 1 մանկական արվեստի դպրոց, 2000 թվականից անվանակոչվել է կոմպոզիտոր, Երևանի Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայի ռեկտոր Ղազարոս Սարյանի անունով։
Դպրոցը համագործակցում է մանկատների, ծերանոցների, հանրակրթական, արվեստի և երաժշտական դպրոցների, մանկապարտեզների, գրադարանների, հասարակական կազմակերպությունների և միջազգային հասարակական կազմակերպությունների հետ ։
Բաժիններ
Նախակրթարան՝ ասմունք (հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն), պար-ռիթմիկա, երգ-ռիթմիկա, նկարչություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի դպրոցներ Կատեգորիա:Երաժշտական դպրոցներ
Անտոնիու Գուտեռեշ
Անտոնիու Մանուել դի Օլիվեյրա Գուտեռեշ (António Manuel de Oliveira Guterres, ), պորտուգալացի քաղաքական գործիչ, ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար (հունվարի 1, 2017)։ 1992-2002 թվականներին եղել է Պորտուգալիայի Սոցիալիստական կուսակցության գլխավոր քարտուղարը (անդամ՝ 1974 թվականից), 1995-2002 թվականներից՝ Պորտուգալիայի Հանրապետության վարչապետը, 1999-2005 թվականներին՝ Սոցիալիստական ինտերնացիոնալի նախագահը, 2005 թվականից՝ ՄԱԿ-ի հանձնակատարը՝ փախստականների գծով։ 2016 թվականի ապրիլի 7-ից Պորտուգալիայի պետական խորհրդատուն է։ 2016 թվականի հոկտեմբերի 5-ին հայտարարվեց Գուտեռեշի հաղթանակի մասին՝ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի քվեարկության արդյունքում կազմակերպության գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը ստանձնելու համար ։
Անտոնիու Գուտեռեշը 2013 թվականից Գալուստ Գյուլբենկյան հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամն է ։
Կենսագրություն
Անտոնիու Գուտեռեշը ծնվել է 1949 թվականին Լիսաբոնում։ Բարձրագույն կրթությունն ստացել է Բարձրագույն տեխնիկական ինստիտուտում, որտեղ դասավանդել է 1973-1975 թվականներին և կապվել կաթոլիկ երիտասարդական որոշ շարժումների հետ ։ 1974 թվականին միանալով Պորտուգալիայի Սոցիալիստական կուսակցությանը՝ սկսել է զբաղվել քաղաքականությամբ։ 1992 թվականին դարձել է կուսակցության գլխավոր քարտուղարը, իսկ 1995-2002 թվականներին գլխավորել Պորտուգալիայի կառավարությունը ։
2005-2015 թվականներին՝ 10 տարի շարունակ, եղել է ՄԱԿ-ի հանձնակատարը՝ փախստականների գծով։
Տիրապետում է պորտուգալերեն, իսպաներեն, ֆրանսերեն և անգլերեն լեզուներին ։
Անձնական կյանք
1972 թվականին Գուտեռեշն ամուսնացել է Լուիզա Ամելիա Գիմարայեշ ի Մելոյի հետ, որը մահացել է քաղցկեղից 1998 թվականին։ Այդ ամուսնությունից ծնվել են 2 երեխա։ 2001 թվականին ամուսնացել է Կատարինե Մարկեշ դե Ալմեյդա Վաշ Պինտուի հետ (ծնվ. 1960) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի պաշտոնակատարներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի Սոցիալիստական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքական գործիչներ
Նիժնե-Իվկինո
Նիժնե-Իվկինո (Нижне-Ивкино), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Կումյոնսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2149 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Կումյոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Լուկով (գյուղ, Ռոժիշչեի շրջան)
Լուկով (Луків), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լուկով գյուղում բնակվում էր 449 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,015 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2993333 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1577 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կուդոյամա
Կուդոյամա (九度山町), Ճապոնիայի Վակայամա պրեֆեկտուրայի Իտո գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 44,12 կմ², բնակչությունը՝ 4 490 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն) , բնակչության խտությունը՝ 101,77 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Կուդոյամա ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Վակայամա պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Հասիմոտո քաղաքը և Կոյա, Կացուրագի ավանները և Նոսեգավա գյուղը։
Բնակչություն
Ավանի բնակչությունը կազմում է 4 490 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 101,77 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի ավաններ Կատեգորիա:1889 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կոնստանտին Մարջանիշվիլի
Կոնստանտին Ալեքսանդրի Մարջանիշվիլի (Մարջանով), խորհրդային ռեժիսոր։ ՎԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1931)։
Կենսագրություն
Բեմական գործունեությունն սկսել է 1893 թվականին Քութայիսում, որպես դերասան այլ դերերի շարքում՝ խաղալով նաև Մասիսյանցի դերը (Սունդուկյանի «Խաթաբալա»)։ 1894 թ. անցել է ռուսական բեմ՝ որպես ռեժիսոր ստեղծելով բազմաթիվ ներկայացումներ Իրկուտսկի, Սարատովի, Ռոստովի և այլ քաղաքների թատրոններում, ապա՝ ղեկավարել Ռիգայի Նեզլոբինի խումբը, որը բեմադրել է Գորկու, Բլոկի, Չեխովի, Լ․ Անդրեևի, Նայդյոնովի մի շարք պիեսներ։ 1910-1913 թթ. աշխատել է ՄԳԱԹ-ում (Կ․ Համսունի «Կյանքի ճիրաններում», Իբսենի «Պեր Գյունտ»)։ 1913-1914 թթ. Մոսկվայում կազմակերպել է Ազատ թատրոնը՝ ձգտելով ընդլայնել բեմարվեստի սինթետիկ հնարավորությունները։ Այստեղ համագործակցել է հայ դիրիժոր Կ․ Սարաջեի և երգիչ Ա․ Կարատովի հետ։ 1914 թ. Ռոստովում բեմադրել է Լևոն Շանթի «Հին աստվածներ» պիեսը, որը տեղի հայկական մամուլը համարել է «գովելի ձեռնարկություն», «ռուսական որոնող թատրոնի խստապահանջ ռեպերտուարի ցանկը մի չքնաղ գոհարով ճոխացնող գործ»։ 1919 թ. Կիևում բեմադրել է Լոպե դե Վեգայի «ֆուենտե օվեխունա» դրաման՝ ներկայացմանը հաղորդելով հեղափոխական մեծ թափ ու հերոսական ոգի։ 1920 թ. Պետրոգրադում կազմակերպել է Կոմիկական օպերայի թատրոնը և մասնակցել մասսայական թատերականացված հանդեսների բեմադրություններին։ 1922 թվականից՝ Թիֆլիսի նորաստեղծ Ռուսթավելու անվան թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր։ Վրացական բեմի խորհրդային վերածնունդը ամբողջովին կապված է Մարջանիշվիլիի անվան հետ։ Ռուսական բեմի հեղափոխական ավանդույթները Մարջանիշվիլին այստեղ ներդաշնակել է վրացական թատրոնի ազգային խառնվածքին։ Լոպե դե Վեգայի «Ֆուենտե օվեխունա», Զ․ Անտոնովի «Արևի խավարումը Վրաստանում», Դ․ Էրիսթավիի «Բաժանություն», Շեքսպիրի «Համլետ», Ազիանիի «Դասալիք կինը» բեմադրությունները նպաստել են վրացական բեմարվեստի բուռն զարգացմանը։ 1928 թ. Մարջանիշվիլին Քութայիսում հիմնադրել է 2-րդ պետական թատրոնը (այժմ՝ Թբիլիսիում)։ Տոլլերի «Հոպլյա՜, մենք ապրում ենք», Գուցկովի «Ուրիել Ակոսատ», Կիրշոնի «Հաց»։ Լավրենյովի «Բեկում», Կակաբաձեի «Կվարկվարե Թութաբերի» բեմադրություններով վրացական բեմն ապրել է աննախընթաց վերելք, երկու ազգային թատրոններում աճել են Վ․ Անջափարիձեի, Ու․ Չխեիձեի, Վ․ Գոձիաշվիլու, Ա․ Խորավայի, Ա․ Վասաձեի, Թ․ Ճավճավաձեի, Ս․ Զաքարիաձեի նման դերասաններ։ Թիֆլիսի Հայ դրամայի «Ֆուենտե օվեխունա» և Ն․ Ազիանիի «Դասալիք կինը» («Դեզերտիրկա») բեմադրությունները իրականացվել են ըստ Մարջանիշվիլիի ռեժիսորական մտահղացման։ Կյանքի վերջին տարիներին աշխատել է Մոսկվայի Փոքր թատրոնում, որպես գլխավոր ռեժիսոր։ Բեմադրություններ է տվել նաև Թիֆլիսի օպերային թատրոնում։ Վրաստանում ստեղծել է մի շարք ֆիլմեր։ Հայ արվեստի զործիչներից մոտիկից շփվել է Հ․ Դանիելյանի, Լ․ Իսեցկու հետ։ Տարբեր առիթներով Մարջանիշվիլիի արվեստը հատուկ ուշադրության նյութ են դարձրել Օ․ Սևումյանը և Ս․ Քափանակյանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի դերասաններ Կատեգորիա:Վրացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Մթածմինդա պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Վրացի կինոռեժիսորներ
Էդիթ Շտայն
Էդիթ Շտայն (Edith Stein, հայտնի է նաև Թերեզա Բենեդիկտա Խաչի միանձնուհու անունով, ), գերմանացի-հրեա փիլիսոփա, որ ընդունել է կաթոլիկություն և դարձել կարմելիտների միաբանության միանձնուհի, մահացել է Օսվենցիմ համակենտրոնացման ճամբարում հրեական ծագման պատճառով։ Կաթոլիկ եկեղեցու կողմից սրբերի կարգին է դասվել 1987 թվականի մայիսի 1-ին, կանոնականացվել՝ 1998 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Հովհաննես Պողոս II պապի կողմից։
Կենսագրություն
Էդիթ Շտայնը ծնվել է 1891 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Սիլեզիայի Բրեսլաու (այժմ՝ լեհական Վրոցլավ) քաղաքում։ Նա հրեական ընտանիքի ամենափոքր, տասնմեկերորդ երեխան էր։ Էդիթի հայրը՝ Զիգֆրիդ Շտայնը (1844-1893), Վոյսկայի բնիկ էր և մահացել է, երբ Էդիթը 2 տարեկան էր։ Աղջկա դաստիարակությամբ զբաղվել է մայրը՝ Ավգուստա Կուրանտը (1849-1936), որը ծնունդով Լյուբլինեցից էր և ծայրահեղ կրոնական կին էր։ Դեռևս դեռահասության տարիքից Էդիթն սկսել է հետևել աթեիստական հայացքների։
Էդիթն ստացել է գերազանց կրթություն, նա Բրեսլաուի, Գյոթինգենի և Ֆրայբուրգի համալսարաններում սովորել է գերմաներեն, փիլիսոփայություն, հոգեբանություն։ «Էմպաթիայի խնդրի վերաբերյալ» թեմայով թեկնածուական ատենախոսությունը պաշտպանելուց հետո (1916) նա դարձել է իր գիտական ղեկավար, ականավոր փիլիսոփա, ֆենոմենոլոգիայի հիմնադիր Էդմունդ Հուսերլի գիտական աշխատակիցը։ Էդիթ Շտայնի ատենախոսության բնօրինակ վերնագիրն է «Zum Problem der Einfühlung»: «Einfühlung» բառացի թարգմանվում է «կարեկցանք», բայց ժամանակակից փիլիսոփայական և հոգեբանական մոտեցումներում այդ հասկացությունն ընդգրկված է էմպաթիայի խնդրի մեջ, այդ պատճառով էլ ատենախոսության անգլերեն թարգմանությունը, որը 1962 թվականին կատարել է Էդիթ Շտայնի ազգական Վ. Շտայնը (Waltraut Stein), կոչվում է «On the problem of Empathy»: Այս աշխատության մեջ Էդիթ Շտայնը վարպետորեն ներկայացրել է ֆենոմենոլոգիական հետազոտության սկզբունքներն էմպաթիան՝ որպես «ուրիշի գիտակցության»՝ մեկ այլ մարդու գիտակցության փորձը վերապրելու նկարագրություն։ Երկու տարի ճակատում մնալուց հետո, որտեղ նա ծառայել է որպես գթության քույր, Էդիթը վերադարձել է փիլիսոփայական ուսումնասիրություններին, և հենց այդ ժամանակ նա սկսել է հետաքրքրվել կրոնի ֆենոմենով։
Աստիճանաբար Էդիթը հասկացել է, որ իր հետաքրքրությունը կրոնի, հիմնականում կաթոլիկության նկատմամբ, դուրս է գալիս սովորական հետաքրքրասիրության սահմաններից։ 1922 թվականին Էդիթը որոշում է ընդունել մկրտվել կաթոլիկ եկեղեցում։ Նրա այդ վարմունքի համար մեծ դեր են խաղացել մեծ կարմելիտուհի Սուրբ Թերեզա Ավիլացու գրքերը, որ հետագայում ազդել են նրա վանական ընտրության վրա։
Կաթոլիկ դառնալուց հետո Էդիթը՝ որպես ուսուցիչ, աշխատել է դոմինիկյան միաբանության դպրոցում, ուսումնասիրել փիլիսոփայական կաթոլիկ մտքի պատմությունը՝ չթողնելով փիլիսոփայության իր պարապմունքները։ Գերմաներեն է թարգմանել Ջոն Նյումենի օրագրերն ու նամակերը և Թովմա Աքվինացու «Բանավեճային հարցեր ճշմարտության մասին» («Disputed Questions on Truth») աշխատությունը։ 1929 թվականին տպագրվել է նրա «Հուսերլի ֆենոմենոլոգիան և սուրբ Թովմա Աքվինացու փիլիսոփայությունը» աշխատությունը։
1932 թվականին նա ստացել է Մյունստերում՝ Գերմանական բարձրագույն գիտամանկավարժական ինստիտուտում, ազատ դասավանդելու իրավունք, սակայն նա այնտեղ աշխատել է միայն մեկ տարի, քանի որ 1933 թվականին Հիտլերը հրեաներին արգելել է ստանձնել հասարակական ցանկացած պարտականություն։
Նույն թվականին Էդիթ Շտայնը միանձնուհու ուխտ է ընդունել և դարձել կարմելիտուհի։ Ձեռնադրության ժամանակ նա ստացել է Թերեզա Բենեդիկտա Խաչի անունը։ Վանքի ղեկավարությունը քույր Թերեզային չի արգելել շարունակել ուսումը, և արդեն վանքում նա վերամշակել է իր հիմնական «Վախճան ունեցող էություն և հավիտենական էություն» աշխատությունը։
1938 թվականին, նկատի ունենալով Գերմանիայում սկսվող հրեաների հետապնդումները, քույր Թերեզային տեղափոխել են Նիդերլանդներ՝ Էխտ քաղաքի վանք։
1939 թվականին Էդիթն ավարտել է Սուրբ Խուան դե լա Կրուսի մասին գիրքը, որը կրում էր «Scientia Crucis» («Խաչի գիտություն») վերնագիրը։ Դա նրա վերջին գիրքն էր։
1942 թվականի հուլիսի 20-ին Նիդերլանդների բոլոր եկեղեցիներում ընթերցվել է Նիդերլանդների եպիսկոպոսների կոնֆերանսի՝ նացիստների ռասիզմը դատապարտող կոչը։ Դրան ի պատասխան՝ 1942 թվականի հուլիսի 26-ին Նիդերլանդների ռեյխսկոմիսար Արթուր Զեյս-Ինկվարտը հրամայել է ձերբակալել մկրտված հրեաներին, որոնց նախկինում նացիստները ձեռք չէին տալիս։ 1942 թվականի օգոստոսին քույր Թերեզան Նիդերլանդների հրեական ծագմամբ մյուս քրիստոնյաների հետ ուղարկվել է Օսվենցիմ և մահացել գազախցում։
1987 թվականին կարգվել է սրբերի դասին, իսկ 1998 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Հովհաննես Պողոս II պապի կողմից կանոնականացվել։ Սրբի հիշատակը Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցում կատարվում է օգոստոսի 9-ին։
Ընտանիք
Էդիթ Շտայնին ազգական է մաթեմատիկոս Ռիխարդ Կուրանտը։
Կերպար և հիշատակ
Էդիթ Շտայնի մասին «Յոթերորդ սենյակ» կենսագրական ֆիլմը 1995 թվականին նկարահանել է Մարթա Մեսարոշը, գլխավոր դերակատարն է Մայա Մորգենշտերնը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր Կատեգորիա:Օսվենցիմ համակենտրոնացման ճամբարում մահացածներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ եկեղեցու սրբեր Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի կին փիլիսոփաներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Գյոթինգենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի կին գրողներ Կատեգորիա:Հրեա փիլիսոփաներ
Հովնան եպիսկոպոս Հակոբյան
Կենսագրություն
Տ. Հովնան եպիսկոպոս Հակոբյանը (ավազանի անունով Արթուր) ծնվել է 1978թ. Գյումրի քաղաքում։
Կրթությունը և հոգևոր ծառայությունները
1985-1993 թթ. սովորել է տեղի Պետրոս Դուրյան ի անվան թիվ 28 միջնակարգ դպրոցում։ 1993-1997 թթ. ուսանել և ավարտել է Շիրակի թեմի հոգևոր ընծայարանը։ 1997-2003 թթ. ուսանել է Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի Գևորգյան հոգևոր ճեմարանում։ 2002 թ. դեկտեմբերի 24-ին` Ս. Ստեփաննոս նախավկայի տոնին, ձեռամբ Տ. Ներսես արքեպիսկոպոս Պոզապալյան ի, ձեռնադրվել է սարկավագ։ 2003 թ. Ն.Ս.Օ.Տ.Տ Գարեգին Բ. Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի տնօրինությամբ աշխատանքի է անցել Կաթողիկոսարանում` որպես պարետ։ 2003 թ. հոկտեմբերի 30-ին պաշտպանել է ավարտաճառ` «Հովհան Օձնեցու արմատական բարեփոխումները հայոց Ճաշոց-տոնացույցում» թեմայով։ 2003 թ. նոյեմբերի 23-ին, ձեռամբ Տ. Դավիթ արքեպիսկոպոս Սահակյանի, ձեռնադրվել է կուսակրոն քահանա։ 2004 թ. ուսանել է Գերմանիայի Արևելյան եկեղեցիների ինտիտուտում` հետևելով գերմաներենի դասընթացներին։ 2006 թ. հունիսի 20-ից նշանակվել է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի գավազանակիր։ 2008 թ. դեկտեմբերի 20-ից նշանակվել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի արարողապետ` շարունակելով գավազանակրի պարտականությունը։ 2010 թ. ապրիլի 15-ին պաշտպանել է վարդապետական թեզ «Թոնդրակեցիների կեղծ աղանդը» թեմայով։   2010 թ. ապրիլի 20-ին ստացել է Վարդապետական մասնավոր չորս աստիճանները` ձեռամբ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմաիծնի լուսարարապետ Տ. Արարատ եպիսկոպոս Գալթակչյանի։ Նույն տարում մեկնել է ԱՄՆ-ի Սան Կլաուդ քաղաքի Սուրբ Հովհաննես համալսարան` հետևելով աստվածաբանության դասընթացների։ 2010 թ. դեկտեմբերի 20-ին Նորին Սրբության բարձր տնօրինությամբ նշանակվել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի լուսարարապետի պաշտոնակատար։ 2011 թ. սեպտեմբերի 7-ին Վեհափառ Հայրապետի բարձր տնօրինությամբ նշանակվել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի լուսարարապետ ։ 2011թ. նոյեմբերի 6-ին Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի ձեռամբ ստացել է եպիսկոպոսական ձեռնադրություն և օծում։ 2020 թ. դեկտեմբերի 21-ին Ն․Ս․Օ․Տ․Տ․ Գարեգին Երկրորդ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամնայն Հայոց Կաթողիկոսի hայրապետական տնօրինությամբ, ազատվելով Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի լուսարարապետի և մայրավանքում զբաղեցրած մյուս բոլոր պաշտոններից, նշանակվել է Գուգարաց թեմ ի առաջնորդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ առաքելական եկեղեցու եպիսկոպոսներ Կատեգորիա:Եպիսկոպոսներ
Առնավուտյան
Առնավուտյան, հայկական ազգանուն ։
Մարտինկովցի
Մարտինկովցի (Мартинківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարտինկովցի գյուղում բնակվում էր 124 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,537 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 230,91 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1756 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կելեռեշ
Կելեռեշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մոնրո շրջան (Ինդիանա)
Մոնրո շրջան (Monroe County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.020 կմ² է, բնակչությունը՝ 137.974 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բլումինգտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1818 թ.։
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ
Եգերուխայ
Եգերուխայ (Егерухай, Еджэркъуай ), աուլ Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Կոշեխաբլի շրջանի կազմում։
Բնակչություն
Բնակչությունը թվականի տվյալներով կազմում է  մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի Կոշեխաբլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1864 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալտամիրա դու Մարանիան
Ալտամիրա դու Մարանիան (Altamira do Maranhão), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևմտյան մարզում։ Մտնում է Պինդարեի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6 730 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 668,690 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 10,1 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Մահացելիության տեսակներ
Երկրի վրա կյանքի առաջացումից սկսած տեսակների քանակը աստիճանաբար աճել է։ Սակայն այդ աճը հավասար չի եղել։ Այն ուղեկցվել է առաջացման բարձր տեմպեր ունեցող շրջաններով, որոնց փոխարինելու են եկել աճի դանդաղ տեմպերով շրջանները և այդ ընթացքում 5 անգամ տեղի է ունեցել զանգվածային մահացություն։ Ամենզանգվածային մահացությունը գրանցվել է Պերմի դարաշրջանի վերջում՝ 250 մլն տարի առաջ, երբ ոչնչացան ծովային կենդանիների բոլոր տեսակների մոտ 77-96%-ը։
Շատ հավանական է, որ տեղի է ունեցել ինչ որ զանգվածային փոփոխություն, օրինակ, հրաբուխի ակտիվացում կամ էլ աստերոիդի հետ բախում, որը առաջ է բերել կլիմայի փոփոխություն, և շատ տեսակներ չեն կարողացել ապրել այդպիսի պայմաններում և ոչնչացել են։ Էվոլյուցիային անհրաժեշտ է եղել մոտ 50մլն տարի Պերմի շրջանում կորցրած կենսաբազմազանությունը վերականգնելու համար։ Տեսակների ոչնչացումը տեղի է ունենում նաև առանց այդպիսի ուժգին կործանարար փոփոխությունների։ Մի տեսակը կարող է դուրս մղվել այլ տեսակի կամ էլ գիշատիչների կողմից։
Կատեգորիա:Էկոլոգիա
(4159) Ֆրիման
(4159) Ֆրիման (Freeman), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի ապրիլի 5-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,549146 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3604 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7379 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1486,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,242165 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,19° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ժողովածու (1341)
Ժողովածու (1341), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1341 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Հեղինե և Պետրոս գրիչների կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 25x20 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 320 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 6 էջ, գրված է մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով (Ավետարան)։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 150ա, 223ա, հետագայի՝ 150ա (1861 թվական) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Բրունո Սորիանո
Ակումբային կարիերա
«Վիլյառեալի» սան Բրունո Սորիանոն հիմնական կազմում նորամուտը նշել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 1-ին՝ «Մալյորկայի» դեմ արտագնա խաղում։ 2006-07 մրցաշրջանի 2-րդ կեսին «Վիլյառեալ Բ»-ից տեղափոխվել է «Վիլյառեալ»։
2007-08 մրցաշրջանում Բրունոն դարձավ «Վիլյառեալի» հիմնական կազմի խաղացող, ակումբի կազմում խաղալով առաջնությունում, ակումբային գավաթում և ՈՒԵՖԱ գավաթում (միասին անցկացրել է 31 հանդիպում)։ Այդ մրցաշրջանում երիտասարդ կիսապաշտպանը պրոֆեսիոնալ կարիերայում իր առաջին գոլն է խփել. Իսպանիայի գավաթի 4-րդ փուլում՝ «Լաս Պալմասի» դարպասին ։
Ազգային հավաքական
2010 թվականի օգոստոսի 5-ին Վիսենտե դել Բոսկեն հրավիրեց Իսպանիայի ազգային հավաքական մասնակցելու Մեքսիկայի դեմ ընկերական խաղին ։ Այդ խաղում էլ Սորիանոն իր նորամուտը նշեց հավաքականում. ֆուտբոլիստը դուրս եկավ խաղադաշտ հիմնական կազմում և փոխարինվեց 71-րդ րոպեին ։
Ակումբային
2013 թվականի սեպտեմբերի 25-ի տվայալներով
Ֆիլտրացված սուրճ
Ֆիլտրացված սուրճ, սուրճ, որը պատրաստվում է ֆիլտրի վրա աղացած սուրճին տաք ջուր լցնելու (մեկ անգամ) մեթոդով: Ֆիլտրը թույլ է տալիս, որ ջուրն անցնի աղացած սուրճի միջով, և զտում է սուրճի մասնիկներն այնպես, որ դրանք չհայտնվեն պատրաստի ըմպելիքի մեջ: Ջուրը լցվում է ձեռքով կամ կաթիլային սրճեփն ինքն ավտոմատ ապահովում է այդ գործընթացը:
Սուրճի պատրաստման գրեթե բոլոր եղանակների ժամանակ (բացառությամբ ջազվեի և էլի մի քանի դեպքերում) օգտագործվում է ֆիլտր, բայց ֆիլտրացված սուրճը մնացած բոլորից տարբերվում է նրանով, որ ջուրն ինքնահոս կերպով է հոսում՝ զուտ ծանրության ուժի ազդեցությամբ:
Պատմություն
Սուրճի ֆիլտրը թղթե սկավառակի (կլոր թղթի) տեսքով, որը տեղադրվում է ալյումինե բաժակի մեջ, հորինել է Դրեզդենից 35-ամյա տնային տնտեսուհի Մելիտա Բենցը, որը փորձել է որպես ֆիլտր իր որդու տետրի ծծան թուղթը: 1908 թվականի հունիսի 20-ին նա ստացել է արտոնագիր սուրճի ֆիլտրի օգտակար մոդելի համար: 73 պֆենիգ մեկնարկային կապիտալով, Մելիտան ամուսնու՝ Ուգոյի հետ միասին հիմնել է սուրճի ֆիլտրեր արտադրող Melitta ընկերությունը: Մելիտա Բենցի գյուտից առաջ սուրճի նստվածքը զտելու համար կային մետաղական և կերամիկական սարքեր, ինչպես նաև օգտագործում էինկտավը որպես ֆիլտր:
Ֆիլտրեր և սարքեր
Արտադրության նյութեր. թուղթ, գործվածք, ոչ գործվածքային նյութեր, պլաստիկ, մետաղ, կերամիկա: Ֆիլտրերը լինում են միանգամյա օգտագործման (օրինակ՝ թղթե) և բազմակի օգտագործման (մաղի նման կամ անցքեր ունեցող դիսկի՝ պլաստիկից, մետաղից, կերամիկայից): Ըստ անցքերի չափի՝ բարակ (թղթե, անտեսանելի ծակոտիներով), միջին (ցանցի տեսքով) և կոպիտ (անցքերով թիթեղի տեսքով):
Սուրճի պատրաստում
Աղացած սուրճը դրվում է ֆիլտրի վրա, ապա ավելացվում է ջուրը (դանդաղ կամ միանգամից): Ջուրն ինքնահոս անցնում է սուրճի միջով և վերցնում է նրանից բոլոր լուծվող նյութերը: Պատրաստի ըմպելիքը հոսում է ցած և լցվում ամանի մեջ: Միանգամյա ֆիլտրը սուրճի նստվածքով դեն է նետվում, իսկ բազմակի օգտագործման ֆիլտրը մաքրվում է սուրճից և լվացվում:
Գրականություն
Կատեգորիա:Սուրճ Կատեգորիա:Սուրճի մշակույթ Կատեգորիա:Սրճային ըմպելիքներ
Արտադրական թափոններ
Մնացուկներ արտադրության, թափոններ արտադրական, արտադրության պրոցեսում առաջացող մնացուկներ (հանքամանրուք, կտորտանք, տաշեղ, միներալային հումքի և վառելիքի բալաստային մասը, մոխիր, խարամ և այլն)։ Մնացուկների քանակը կախված է արտադրության տեխնոլոգիայից, սկզբնական հումքի որակից, նյութի չափակազմից, արտադրական պրոցեսների կազմակերպումից։ Տեխնիկական առաջընթացը հնարավորություն է տալիս կրճատել արտադրության մնացուկների քանակը, ինչպես նաև օգտագործել դրանց զգալի մասը կողմնակի արտադրանք ստանալու համար, որն էապես նպաստում է հումքի և նյութի ծախսի, արտադրանքի արժեքի կրճատմանը և արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը։ Արդյունաբերական թափոններից խոսափելու պրոցեսներին են վերաբերում փակ շրջանային տեխնոլոգիական ցիկլերի մշակումը, կեղտաջրերի և մթնոլորտ դուրս եկող արտանետվածքների տեսքով արտադրության մնացուկների կրճատումը։ Ստեղծվում են արդյունաբերական համալիրներ, որտեղ մի ձեռնարկությունը որպես հումք օգտագործում է մյուսի մնացուկները։ Այս միջոցառումները զգալի չափով ապահովում են շրջապատող միջավայրի մաքրությունը և հնարավորություն են տալիս տնտեսելու բնական պաշարները։
Էմինա Յահովիչ
Էմինա Յահովիչ (սերբերեն՝ Emina Jahović, ), երգչուհի-երգահան, մոդել և դերասանուհի։ Նա ազգությամբ բոսնիացի է, սակայն ունի նաև Սերբիայի և Թուրքիայի երկքաղաքացիություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 ծնունդներ Կատեգորիա:21-րդ դարի թուրք դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի թուրք երգիչներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասանուհիներ Կատեգորիա:Թուրք փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Թուրք երգիչ-երգահաններ Կատեգորիա:Բոսնիական ծագմամբ թուրքեր Կատեգորիա:Թուրք կին մոդելներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Հունվարի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Թուրք երգչուհիներ Կատեգորիա:Թուրք դերասանուհիներ Կատեգորիա:Մեցցո-սոպրանոներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երաժիշտներ
Արտադրական թափոններ
Отходы
Տարոն Ոսկանյան
Տարոն Հենրիկի Ոսկանյան, հայ ֆուտբոլիստ, Երևանի «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։
Փյունիկ
Տարոն Ոսկանյանը Փյունիկի ֆուտբոլային ակադեմիայի սան է։ Նա օր օրի ավելի լավ էր խաղում՝ ցուցադրելով իր տաղանդը։ 2010 թվականի մրցաշրջանում նա մասնակցեց ութ խաղի Հայաստանի առաջնությունում Փյունիկ 2-ի կազմում։
Բարելավելով իր որակները՝ նա կանչվեց թիմ Փյունիկի կողմից։ 2011 թվականի ապրիլի 2-ին նա իր առաջին խաղն անցկացրեց Ուլիսի դեմ։ Ոսկանյանը խաղաց 90 րոպե, իսկ Փյունիկը պարտվեց 1-0 հաշվով ։ Ոսկանյանը Փյունիկի հետ հաղթեց 2011 թվականի Հայաստանի սուպերգավաթը։
Բուրբինո (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Բուրբինո (Бурбине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
Տարոն Ոսկանյան
Հայաստանի հավաքական
Հավաքականում Ոսկանյանը իր ելույթները սկսել է մինչև 19 տարեկանների հավաքականից։ Ոսկանյանը ազգային հավաքական հրավիրվեց 2012 թվականին Իտալիայի դեմ խաղում, սակայն չմասնակցեց խաղին։ 2012 թվականի նոյեմբերին իր առաջին խաղն անցկացրեց Լիտվայի հավաքականի դեմ՝ փոխարինելով Ռոբերտ Արզումանյանին։ Խաղում հաղթեց Հայաստանի հավաքականը՝ 4-2 հաշվով ։
Բուրբինո (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Բուրբինո գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։
Տարոն Ոսկանյան
Տիտղոսներ
Փյունիկ
Բուրբինո (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ջեյմս Գոլդսմիթ
Սըր Ջեյմս Մայքլ Գոլդսմիթ (Sir James Michael Goldsmith ), ֆրանս-բրիտանական ֆինանսագետ, գործարար և քաղաքագետ, նշանավոր Գոլդսմիթ ընտանիքի անդամ։
Նրա վիճահարույց բիզնեսն ու ֆինանսական կարիերան հանգեցնում էր բրիտանական մեդիայի հետ շարունակական բախումների, նրան հաճախակի ներքաշելով դատական գործերի կամ դատական գործերի սպառնալիքների մեջ։
Գոլդսմիթը որպես Եվրախորհրդարանի անդամ 1994 թվականին ընտրվեց Ֆրանսիան ներկայացնելու համար։ Նա Միացյալ Նահանգներում հիմնեց կարճաժամկետ Եվրոսկեպտիցիզմի հանրաքվեի կուսակցություն, որը ընդդիմության առաջին քարոզարշավի մասնակից դարձավ Եվրոմիության անդամ Բրիտանիայի համար։
Կյանքի վաղ շրջան
Նրա հայրը՝ Ֆրանկ Գոլդսմիթը, փոխեց գերմանական Գոլդշմիդտ ազգանունը դարձնելով անգլերեն Գոլդսմիթ։ Գոլդշմիդտները՝ Ռոտշիլդ ընտանիքի հարևաններն ու մրցակիցները, հարուստ, Ֆրանկֆուրտաբնակ հրեական ընտանիք էին, որոնք ազդեցիկ մարդիկ են ունեցել միջազգային առևտրի բանկային ոլորտում 16-րդ դարից սկսած։ Ջեյմսի նախապապը՝ Բենեդիկտ Հայում Գոլդշմիդտը, Բ. Հ. Գոլդշմիդտ բանկի հիմնադիրն էր և Տոսկանայի Մեծ Դքսության հյուպատոսը։ Ջեյմսի պապը՝ բազմամիլիոնատեր Ադոլֆ Բենեդիկտ Գոլդշմիդտը (1838-1918) 1895 թվականին տեղափոխվեց Լոնդոն ։ Նրա հայրը ստիպված էր ընտանիքի հետ փախչել Ֆրանսիայից, երբ Նացիստական Գերմանիան 1940 թվականին ամայացրեց երկիրը, ֆրանսիական ելքային նավահանգստից միայն վերջին գերբեռնված նավին հաջողվեց փախչել՝ հետևում թողնելով իրենց հյուրանոցներն ու ունեցվածքի մեծ մասը։ Ջեյմսի հայրն ու պապը ապրել էին հոյակապ շքեղությամբ, և ընտանիքի հարստությունից մի փոքր էր մնացել, երբ Գոլդսմիթը սկսեց բիզնեսով զբաղվել։
Փարիզում ծնված Գոլդսմիթը շքեղ հյուրանոցի հարուստ գործարարի, խորհրդարանի նախկին պահպանողական անդամ մայոր Ֆրանկ Գոլդսմիթի և ֆրանսիացի Մարսելե Մուիլերի  որդին էր, և բնապահպանական քարոզարշավի մասնակից Էդուարդ Գոլդսմիթի կրտսեր եղբայրը։
Նա իր նախնական կրթությունը ստացել է Միլֆիլդում, ապա Իթըն քոլեջում, որտեղից հեռացել է 1949 թվականի սկզբներին տասնվեց տարեկանում, այն բանից հետո երբ նա կատարեց 10 ֆունտ խաղադրույք ձիարշավի ժամանակ և հաղթեց 8000 ֆունտ։ Իր շահումներով նա որոշեց, որ պետք է անմիջապես հեռանա Իթընից. պանսիոնի իր խոսքում նա հայտարարեց, որ «իմ հնարավորություների տեր մարդը չի՛ կարող աշակերտ մնալ» ։
Գոլդսմիֆը ծառայում էր որպես գնդացրորդ Բրիտանական բանակի հրետանու կազմում Ազգային ծառայության պահանջներով, որի ընթացքում ստացավ սպայի լիազորություն ։
Բիզնես կարիերա
1950-1960-ական թվականների ընթացքում, Գոլդսմիթի ֆինանսական և որպես արդյունաբերող մասնակցությունը շատ վտանգներ ընդգրկեց, ինչը նրան բազմիցս անգամ տարել է սննկացման ։ Նրա հաջողություններից էր Ալկա-Սելցերի համար Բրիտանական վստահագիրը շահելը և Միացյալ Նահանգներում ցածր արժողությամբ անհայտ ծագման դեղամիջոց ներմուծելը։ Բուլվարային մամուլում նրան նկարագրել են որպես բաժնետոմսեր վաճառողի պրակտիկա ձեռք բերած մեկը, ով վճռականորեն ժխտել է այդ դասակարգումը։ Նա պնդեց, որ իր ձեռնարկած վերակազմակերպումները արդյունավետ են դարձնում աշխատանքը, վերացնում են ինքնագոհ անարդյունավետ կառավարումը, և մեծացնում են բաժնետերերի կարևորությունը ։
Գոլդսմիթը սկսեց իր բիզնես գործունեությունը առաջին կնոջ ողբերգական մահից հետո՝ ստանձնելով փոքր նախաձեռնության կառավարումը Ֆրանսիայում, որը հոդացավերի դեմ դեղամիջոցի վաճառքով էր զբաղվելու։ Ջեյմսի հայրը նախնական մտադրությամբ ընկերություն էր հիմնել, որն էլ ավագ որդուն՝ Էդուարդին կապահովեր կարիերայով։ Բայց Էդուարդը այնքան էլ հետաքրքրված չէր բիզնես գործունեությամբ, և նա ավելի շատ զբաղվում էր իր նորարարական բնապահպանական ակտիվիզմով։ Հոդային արշավաձիու գովազդում ներգրավելուց հետո վաճառքը արագ բարձրացավ և մի քանի տարվա ընթացքում աշխատակազմը ընդարձակվել էր՝ երկու մարդուց հասնելով հարյուրի։ Գոլդսմիթը տարբեր նիհարող միջոցների արտադրություն սկսեց և ընդլայնեց այն ընդհանուր դեղամիջոցների արտադրության մեջ։ «Slimcea» և «Procea» ցածր կալորեականությամբ հացեր արտադրելու արտոնության ձեռքբերումը դեպի սննդի արտադրություն գնալու առաջին քայլերն էին։ 1960-ական թվականների սկզբում Գոլդսմիթը Սելիմ Զիլխայի հետ համագորրծակցությամբ հիմնեց «Մադըերքեյր» մանրածախ առևտրի ցանցը, սակայն վաճառեց իր մասնաբաժինը Զիլխային, ով շարունակեց մեծ հաջողությամբ զարգացնել այն ։
Սըր Իսահակ Վոլֆսոնի ֆինանսական աջակցությամբ նա գնեց տարբեր սննդի ընկերություններ, որոնք 1965 թվականին Լոնդոնի արժեթղթերի շուկայում արժենշվում էին որպես «Cavenham» սնունդ։ Սկզբնական շրջանում խմբում տարեկան շրջանառվում էր 27 մլն ֆունտ ստեռլինգ և չնչին շահույթ։ Նա այդ խմբին ավելացրեց հացեղեն, հրուշակագործներ, ապա նաև մի շարք մեծածախ և մանրածախ առևտրի ներառյալ ծխախոտի, հրուշակեղենի և լրագրերի փոքր խանութների ցանցերի ղեկավարությունը ստանձնեց։ Կատարելագործվելով աշխատանքում, փակելով շահույթ չբերող ձեռնարկությունները և բարելավելով կառավարման հմտությունները՝ նա կայունորեն բարելավեց արտադրողականությունը։ 1971 թվականին շրջանառությունը 35 մլն ֆունտ էր, իսկ շահույթները կազմեց 2 մլն ֆունտ ։
1971 թվականի հունիսին նա գին առաջարկեց Բովրիլ ընկերությանը, որը շատ ավելի մեծ ընկերություն էր տարբեր հավաքածուներով՝ ներառելով մի շարք բարձր ապրանքանիշեր (ինչպիսիք են՝ «Marmite», «Ambrosia», «Virol» և «Jaffajuice»), կաթնամթերք և կաթնամթերքի արտադրամասներ, և խոշոր եղջերավոր անասունների ագարակներ Արգենտինայում։ Այն ղեկավարում էր հիմնադրած ընտանիքի երրորդ սերունդը և Գոլդսմիթը հետևություն արեց, որ նրանք անտեղյակ էին։ Նրա առաջարկած գինը վճռականորեն մերժվեց և Գոլդսմիթը բուռն քննադատման արժանացավ ֆինանսական մամուլի կողմից։ Տնօրենները փորձեցին համոզել Բիչամին և Ռոունթրի Մաքինթոշին մրցակցային առաջարկներ անել, բայց ի վերջո նրանք երկուսն էլ հրաժարվեցին ։
Հաջող գին առաջարկելուց հետո Գոլդսմիթը վաճառեց կաթնամթերքի գործարանները և ագարակները Մաքս Ջոզեֆի հատուկ կաթնամթերքի գործարանի խմբին 5.3 մլն ֆունտով, և ագարակների համար Հարավային Ամերիկայում գնորդներ գտավ։ Ընկերության մնացած բաժինների վաճառքը գրեթե վերադարձրեց բոլոր այն 13 մլն ֆունտը, որ արժեցել էր գնելիս ։ Մի քանի տարի անց նա 36 մլն ֆունտով վաճառեց բրենդների անունները Բիչամին։ Ավելի ուշ նա փոխարինեց փոխկապակցված իրացողների, ով նպարեղենի խանութների և զանազան հավաքածուների փոքր ցանցերի սեփականատեր էր, ներառյալ Լիպտոն խանութների ցանցը։ Նա հանձնարարեց Ջիմ Վուդին (ով պատասխանատու էր քաղցրավենիքի խանութներում կիրառվող համակարգերի և բիզնես կարգապահության համար) զբաղվելու այդ խանութների աշխատանքը կատաելագործելու և բիզնես տրամաբանությանը չհամապատասխանող խանութները փակելու ուղղությամբ։ Երբ լրագրողները սկսեցին կասկածի տակ դնել հրապարակավ վկայակոչված ընկերությունների ֆոնդերի և ակտիվների հետ առևտրով զբաղվելու նրա տեխնիկան, Գոլդսմիթը սկսեց առևտուր անել Միացյալ Թագավորությունում և արտասահմանում գրանցված մասնավոր ընկերությունների միջոցով։ Այդ թվում էին «Générale Occidentale» ֆրանսիական ընկերությունը, Հոնկոնգը, ինչպես նաև Ընդհանուր արևելյան ներդրումներում գրանցված Կայմանը ։
1973 թվականի սկզբին Գոլդսմիթը մեկնեց Նյու Յորք գնահատելու Միացյալ Նահանգների բիզնես հնարավորությունները, ինչին հաջորդեց շրջայցը Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկայում։ Նա ենթադրեց, որ Միացյալ Թագավորության տնեսությունն անկում է ապրելու և վճռականորեն սկսեց փակել իր հաստատություններից շատերը։ Այդ տարվա դեկտեմբերին՝ ֆինանսական քաոսի մեջ, նա հայտարարեց, որ ստացել է 51% վերահսկիչ կապիտալ «Գրանդ Յունիոն»-ում՝ Միացյալ Նահանգների ամենահին մանրածախ առևտրի կոնգլոմերատնեից մեկում։ Նա հանձնարարեց Ջիմ Վուդին, որը կարգավորել էր իր բրիտանական մանրածախ առևտրի գործունեությունը, զբաղվել ցանցերի աշխատանքը կատարելագործելու ուղղությամբ, բայց անսպասելիորեն բախվեց տևական արգելքների և՛ միությունների, և՛ կառավարիչների կողմից։
1976 թվականին Գոլդսմիթը վարչապետ Հարոլդ Վիլսոնի կողմից արժանացավ ասպետի կոչման այսպես կոչված «Լավենդերի ցանկ»-ից նրա պաշտոնից հեռանալուց հետո։ 1980 թվականի սկզբին նա գործընկերություն սկսեց իր երկար ժամանակվա ընկեր և վաճառական բանկիր Սըր Ռոլանդ Ֆրանկլինի հետ։ Ֆրանկլինը Գոլդսմիթի ամերիկյան բիզնեսն էր կառավարում։ 1983 թվականից մինչև 1988 թվականը Գոլդսմիթը Ամերիկայում գնեց, կառուցեց մասնավոր ձեռնարկակալ ընկերություն՝ «Քավենհամի անտառային արդյունաբերություն»-ը, և դարձավ փայտանյութի ամենամեծ մասնավոր սեփականատերերից մեկը և Ամերիկայում թոփ հնգյակում գտնվող ցանկացած տեսակի փայտանյութի ձեռնարկատիրական ընկերություններից մեկը։ Գոլդսմիթը և Ֆրանկլինը ամերիկյան հաշվապահության մեջ մի խորամանկություն գտան, համաձայն որի զգալի փայտանյութով ընկերությունները հաճախ տեղափոխում էին դրանց անվանական գնահատմամբ իրենց հաշվեկշիռ(որպես տարիների արժեզրկման արդյունք) ։
Գոլդսմիթը՝ ֆինանսական հաշվետվության գնահատողը, հասկացավ որ «Crown Zellerbach»-ի դեպքում փայտ պարունակող տարածքների հարստության հիմնքում ընկած արժեքը, որը հաշվեկշռում ընդամենը 12.5 մլն դոլար էր կազմում, արժեր ավելին քան թիրախային ընկերության ընդհանուր առևտրի կապիտալացումը, որը կազմում էր 900 մլն դոլար։ Այս ներըմբռնումով Գոլդսմիթը սկսեց հանկարծակի ստուգայցեր, որի արդյունքում նրան մնաց մայր ընկերությունը, որն ուներ փայտանյութ պարունակող հսկայական տարածքներ ըստ էության ամենևին էլ ոչ մաքուր արժեքով ձեռք բերած  ։ Փայտանյութի և թղթի արտադրությունների մեծ մասը վաճառվել է Ջեյմս Ռիվեր ընկերությանը 1986 թվականին  , որն իր հերթին 2000 թվականին դարձավ Ջորջիա-Խաղաղ օվկիանոսի մի մասը։ (Շականակագույն թղթե անոթի բաժին դարձավ Գայլորդ Քնթեյները) ։
Բացի այդ, 1986 թվականին Գոլդմիթի ընկերությունները, ըստ տեղեկությունների, վաստակել են 90 մլն դոլար «Goodyear Tire and Rubber» ընկերության ձեռնարկած թշնամական գրավումից, չնայած նա այդ շահույթը համարում էր անհամապատասխան մխիթարանք գնի առաջարկը հաջողությամբ ավարտին հասցնելու ձախողման համար։ Ընկերության ղեկավարությունը համակարգեց վտանգավոր քարոզարշավ Գոլդսմիթի դեմ՝ ներգրավելով միավորումները, մամուլը և պետական ու քաղաքական մակարդակի քաղաքական գործիչներին ։
Գոլդսմիթը թոշակի անցավ 1987 թվականին Մեքսիկայում, կանխատեսելով այդ տարվա շուկայական սննկացումը և վերջ դնելով իր հարստությանը։ Այնուամենայնիվ, նա շարունակեց բաժնետիրական արշավանքը՝ ներառյալ 1989 թվականին բրիտանական-ամերիկյան ծխախոտի արդյունաբերության վրա փորձը (ինչի համար նա միացավ Քերրի Փաքերին և Ջեյքոբ Ռոտշիլդին)։ Նա նաև փոխանակեց իր ամերիկյան փայտանյութի ունեցվածքի 49,9 տոկոսը Նյումոնտ հանքարդյունաբերության հետ և մնաց Նյումոնտի տախտակամածին մինչև ազատվեց իր բաժնեմասից 1993 թվականին բաց շուկայական առևտրի միջոցով։ Նա բացառեց Նյումոնտի նախնական գնումները ընկերությունում բաժնետոմսերի վերահսկողություն ձեռք բերելու համար։ 1990 թվականին Գոլդսմիթը նաև սկսեց ավելի ցածր համբավ ունեցող, բայց շահութաբեր, համաշխարհային «մասնավոր սեփական ոճ»-ով ներդրումային գործունեությունը։ 1994 թվականին Հոնկոնգի իր գործում աշխատող գործադիր մարմինները ստեղծել էին կարևոր դիրք համշխարհային ռազմավարական հումքանյութի հոսքերի միջնորդության գործում ։
Հասարակական հայտարարությունների ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ նույն Գոլդսմիթի աջակցած՝ Հոնկոնգում հիմնված թիմը ներդրումներ է անում այնպիսի զանազան ձեռնարկություններում, ինչպիսիք էին խորհրդային ռազմավարական նավահանգիստները Վլադիվոստոկում և Վաստոչնիում, Zee TV-ն՝ Հնդկաստանի նախընտրելի մասնավոր հեռուստատեսությամբ հեռարձակվող ընկերությունը, որն ավեելի ուշ վաճառվեց Ռուպերտ Մուրդոչին։
1990-ական թվականներին բացահայտվեց Հոնկոնգի հետ կապված և Գոլդսմիթի ֆինանսավորած մեծ կապիտալը աշխարհի ամենամեծ՝ նիկելի ձեռնարկություններից մեկում՝ Ինդոնեզիայի միջազգային առևտրում, ցույց տալով Գոլդսմիթի կապիտալ ներդնելու կարողությունները նախքան միտումը, ինչը հայտնի դարձավ բոլորին։ Ցածր համբավով երկարաժամկետ խմբավորումը նույնպես գլխավոր աջակցողն էր Հոնկոնգում ձևավորված և Սինգապուրում ցուցակագրված հումքանյութի գլխավոր խաղացող «Noble Group»-ի համար, որտեղ Գոլդսմիթի օգնական Թոբիաս Բրաունը տարիներ շարունակ աշխատում էր որպես ոչ գործադիր նախագահ։ Չնայած քիչ բան է հայնի այդ՝ որոշ չափով առեղծվածային Բրաունի մասին, նրան զգալիորեն վստահված էր Հեռավոր Արևելքում Գոլդսմիթի ներդրումները կազմակերպելու գործը, ինչը ստեղծել է ընտանիքի հարստության ավելի քան մեկ երրորդ մասը։