cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նիկիտա Չեռնով
Նիկիտա Ալեքսանդրովիչ Չերնով , ռուս ֆուտբոլիստ, Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» ակումբի պաշտպան։ Ռուսաստանի սպորտի վարպետ (2015)։
Ակումբային կարիերա
Ծնողները անցյալում եղել են վոլեյբոլիստներ ։ Իր կարիերան սկսել է Վոլժսկիի «Էներգիա» ակումբում։ Առաջին մարզիչը՝ Վլադիմիր Վիկտորովիչ Սմուրով ։ Հետագայում տեղափոխվել է ԲԿՄԱ։ Նա ընդգրկվել էր բանակայինների կազմում մասնակցելու 2014/15 թվականների Չեմպիոնների լիգային և նաև ընդգրկվել է «Ռոմայի» դեմ խաղի հայտացուցակում, սակայն այդպես էլ խաղադաշտ դուրս չի եկել ։ Նրա Նորամուտը ԲԿՄԱ-ի կազմում կայացել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Ձերժինսկիի «Խիմիկ» ակումբի դեմ գավաթային խաղում ։ 2015 թվականի մարտի 3-ին ԲԿՄԱ-ն կնքել է նոր համաձայնագիր Չերնովի հետ մինչև 2019 թվականի ավարտը։
2016 թվականի հունվարի 27-ին վարձավճարով տեղափոխվել է ՖԱԼ առաջնության «Բալտիկա» ակումբ մինչև մրցաշրջանի ավարտը ։ Վնասվածքի պատճառով ակումբի կազմում չի մասնակցել ոչ մի խաղի ։
2016 թվականի հունիսի 24-ին վարձավճարով տեղափոխվել է ՖԱԼ առաջնության մեկ այլ ակումբ՝ «Եբիսեյ» մինչև 2016/17 մրցաշրջանի ավարտը, որտեղ ողջ մրցաշրջանում խաղաց հիմնական պաշտպանի դիրքում։
2017 թվականի օգոստոսի 4-ին վարձավճարով տեղափոխվել է «Ուրալ» ակումբի մինչև մրցաշրջանի ավարտը։ Պրեմիեր Լիգայում նորամուտը կատարել է սեպտեմբերի 11-ին «ՍԿԱ Խաբարովսկի» դեմ տնային խաղում։ Այն բանից հետո 2018 թվականի ամռանը, երբ նա հայտարարեց կարիերայի ավարտի մասին Ալեքսեյ և Վասիլի Բերեզուցկիները, ինչպես նաև Սերգեյ Իգնաշևիչը, Չերնովը վերադարձան ԲԿՄԱ և նա սկսեց մրցաշրջանը որպես հիմնական պաշտպան։
2019 թվականի օգոստոսի 1-ին երեք տարվա պայմանագիր է կնքել Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» ակումբի հետ։
Կարիերան հավաքականում
Ռուսաստանի պատանեկան հավաքականի կազմում հանդես է եկել 2011 թվականին։ Մինչև 17 տարեկանների կազմում մասնակցել է 2013 թվականի աշխարհի առաջնությանը, որտեղ ռուսները հասել են մինչև փլեյ-օֆֆի առաջին փուլ, ինքը՝ պաշտպանը մասնակցել է բոլոր չորս խաղերին ։
Խաղաոճը
Տիրապետում է հիանալի տեխնիկայի, հրաշալի խաղում է գլխով և կատարում է հիանալի կարճ և երկար փոխանցումներ ։
Ձեռքբերումներ
Թիմային
ԲԿՄԱ (Մոսկվա)
Ենիսեյ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:ԲԿՄԱ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կռիլյա Սովետովի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Cut Chemist
Լուկաս ՄակՖադեն (Lucas MacFadden,, ավելի հայտնի է Cut Chemist մականունով, նախկին լատինո ֆանկ թիմի Ozomatli և Jurassic 5 հիփ հոփ թիմի։ Մասնակցել է նաև մի քանի ծրագրերի իր ընկերոջ՝ DJ Shadow-ի հետ։
Կարիերա
2006 թվայանի հուլիսի 11-ին թողարկել է The Audience's Listening սոլո ալբոմը ։ Տիտղոսակիր թրեքը Apple-ն օգտագործել է 2-րդ սերնդի iPod nano 2-րդ սերնդի գովազդում։
2007 թվականին «Ջունո» ֆիլմում հանդես է եկել քիմիայի ուսուցչի կերպարով։
Cut Chemist-ը DJ Shadow-ի հետ միասին 2008 թվականի սկզբին ուղևորվել է համաշխարհային շրջագայության՝ «The Hard Sell» ալբոմի աջակցության համար։ Համազգային շրջագայության ժամանակ մասնակցություն է ունեցել նաև Kid Koala-ն, որը ելույթ է ունեցել համերգի սկզբում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի դիջեյներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեփերներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
MicroFalcon
MicroFalcon հետախուզային չափազանց փոքր չափերով ԱԹՍ, արտադրվում է իսրայելական Innocon կազմակերպության կողմից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անօդաչու օդանավեր Կատեգորիա:Իսրայելի անօդաչու օդանավեր
One Time (երգ, Ջասթին Բիբեր)
«One Time»՝ կանադացի երգիչ Ջասթին Բիբերի դեբյուտային սինգլը։ Դեբյուտային առաջին սինգլը My World ալբոմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2009 սինգլներ Կատեգորիա:Ջասթին Բիբերի երգեր
Doll Domination
Doll Domination ամերիկյան Pussycat Dolls խմբի երկրորդ և վերջին ստուդիական ալբոմը՝ թողարկված 2008 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ԱՄՆ-ի A&M Records ձայնագրման ընկերությունում։ Առաջին շաբաթում վաճառվել է 79 000 օրինակով։ Ամբողջությամբ ալբոմը վաճառվել է 5 000 000 օրինակով։ Ալբոմում թողարկվել են 6 սինգլներ («When I Grow Up», «Whatcha Think About That» (Missy Elliott-ի մասնակցությամբ), «I Hate This Part», «Jai Ho! (You Are My Destiny)» (A.R. Rahman-ի հետ համատեղ), «Bottle Pop» և «Hush Hush»)։ Ալբոմի պրոդյուսերները եղել են՝ DioGuardi-ն, Sean Garrett-ը, R. Kellyն, Ne-Yo-ն, Timbaland-ը։ Նաև ալբոմի ձայնագրման մեջ մասնակցություն են ունեցել Միսի Էլիոթը, Սնուփ Դոգը, R. Kelly-ն, Polow Da Don-ը և շատ այլք։ Դելյուքս հրատարակությունում գտնվում են երգչուհիներից յուրաքանչյուրի երգերը։ Որպես ալբոմին օժանդակություն խումբը մեկնել է համերգային շրջագայության՝ Doll Domination Tour անունով։
Պակո Տոուս
Ֆրանցիսկո Մարտինեզ Տոուս (Francisco Martínez Tous; ), առավել հայտնի է որպես Պակո Տոուս, իսպանացի դերասան։ Նա հայտնի է դարձել կատարելով Պակոյի դերը «Պակոյի մարդիկ» (Los hombres de Paco) և Ագուստին «Մոսկվա» Ռամոսի դերը «Թղթե տունը» (La casa de papel) հեռուստասերիալներում։
Վաղ տարիներ
Տոուսը ծնվել է իսպանական Սևիլյա քաղաքում և մեծացել Կադիս պրովինցիայի Էլ Պուերտո դե Սանտա Մարիա քաղաքում ։
Անձնական կյանք
Տոուսը Մակարենայի հույսի կույսի եղբայրության անդամ է ։
Նա պարգևատրվել է Անդալուսիայի շքանշանով 2018 թվականին ։
Պակոն երկու երեխա ունի՝ որդի և դուստր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կինոգործիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իսպանացի դերասաններ Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Մուհամեդ Ասիմով
Մուհամեդ Սայֆիտդինովիչ Ասիմով (Муҳаммад Сайфиддинович Осимӣ, ), տաջիկ փիլիսոփա։ Տաջիկական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1965), Տաջիկական ԽՍՀ ԳԱ պրեզիդենտ (1965 թ.-ից)։ ԽՍԿԿ անդամ 1945 թ.-ից։
Ծնվել է սեպտեմբերի 1-ին, Խուջանդ (նախկինում՝ Լենինաբադ) քաղաքում։ 1941 թվականին ավարտել է Սամարղանդի պետական համալսարանը։ Գրել է «Մատերիան և աշխարհի ֆիզիկական պատկերը» (1966), «Փիլիսոփայական մտածողության առաջացումը» (1970) աշխատությունները։ Սասնակցել է Վ. Ի. Լենինի «Մատերիալիզմ և էմպիրիոկրիտիցիզմ», «Փիլիսոփայական տետրակներ» գրքերի տաջիկերեն թարգմանությանը։ Ասիմովը հոդվածներ է գրել Աբու Ալի իբն Սինայի, Օմար Խայամի և Ջամիի փիլիսոփայական հայացքների մասին։
Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին ։
1946‒1952 թթ. պաշտոնավարել է որպես Լենինաբադի մանկավարժական ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ, 1956‒1962 թթ.՝ Ստալինաբադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ռեկտոր, 1962‒1965 թթ.՝ Տաջիկական ԽՍՀ ժողովրդական կրթության նախարար։ 1966-1989 թվականներին ընտրվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր    ։ Եղել է տաջիկական խորհրդային հանրագիտարանի գլխավոր խմբագիրը։
1997 թվականին Տաջիկստանի Հանրապետության կառավարության որոշմամբ տաջիկական տեխնիկական համալսարանին շնորհվել է Մուհամեդ Ասիմովի անունը։
Պարգևատրվել է Լենինի 2 և ԽՍՀՄ այլ շքանշաններով, մեդալներով։
Խուլիո Իգլեսիաս Կրտսեր
Խուլիո Իգլեսիաս Կրտսեր, իսպանացի երգիչ, աշխարհահռչակ երգիչ Խուլիո Իգլեսիասի և ֆիլիպինուհի Իզաբել Պրեյսլերի ավագ որդին և Էնրիկե Իգլեսիասի ավագ եղբայրը։ Նրա ծնողները բաժանվել են 1979 թվականին, որից հետո հոր հետ մեկնել է Մայամի։
Կարիերա
Խուլիո Իգլեսիաս Կրտսերը շոու բիզնես մուտք է գործել որպես մոդել։ Որպես երգիչ Խուլիո Իգլեսիաս կրտսերը աշխատանքն սկսել է Էպիք Ռեքորդսի հետ պայմանագրով։ Նա մեկնեց Մայամի և սկսեց երգեր ձայնագրել իր առաջին ալբոմի՝ "Under My Eyes"-ի համար։ Ալբոմը թողարկվել է 1999 թվականին։ Ալբոմի երկու երգեր՝ "One More Chance"-ը և "Under My Eyes"-ը ձայնագրված էին անգլերեն լեզվով և ճանաչում են գտնում Լոս Անջելեսում և Նյու Յորքում։ "One More Chance"-ը նա 1999 կատարում է Միս Տիեզերք մրցույթի բացման արարողության ժամանակ, ինչպես նաև այդ երգով բացում է Շերի Հարավային Ամերիկայի շրջագայությունը։ Ալբոմը մեծ ճանաչում չի գտնում ԱՄՆ-ում և երգիչը շուտով խզում է պայմանագիրը Էպիկ Ռեքորդսի հետ։
Խուլիո Իգլեսիաս Կրտսերի երկրորդ ալբոմը թողարկվում է 2003 թվականին Warner Music Group-ում։
2014-ին նա միանում է Latin Lovers խմբին։
Ռումինիայի պաշտպանության նախարարություն
Ռումինիայի պաշտպանության նախարարություն, Ռումինիայի պաշտպանության նախարարությունը գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին է՝ համապատասխան սուվերենության, անկախության և պետական միասնականության, տարածքային ամբողջության և օրենսդրական ժողովրդավարության պաշտպանությանն ուղղված ազգային անվտանգության ռազմավարության օրենքին։ Ներկայիս նախարարը Միխնեյա Մոտոկն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պաշտպանության նախարարություններ Կատեգորիա:Ռումինիայի կառավարություն
Էդվարդ Ֆերլոնգ
Էդվարդ Ուոլթեր Ֆերլոնգ (իսպ.` Edward Walter Furlong, ), ամերիկացի դերասան, երաժիշտ։
Արչեր Ջոն Պորտեր Մարտին
Արչեր Ջոն Պորտեր Մարտին, անգլիացի կենսաքիմիկոս և ֆիզիկաքիմիկոս։ Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1950 թ.)։
Էդվարդ Ֆերլոնգ
Նախնական ճանաչման է արժանացել Ջեյմս Քեմերոնի «Տերմինատոր 2. Դատաստանի օրը» (1991) գիտաֆանտաստիկ բլոքբաստերում Ջոն Քոնորի կերպարը մարմնավորելով, ինչի համար արժանացել է Սատուրն և MTV կինոմրցանակների՝ համապատասխանաբար «լավագույն երիտասարդ դերասան» և «լավագույն բեկումնային դեր» անվանակարգերում։ Ֆիլմից հետո սկսել է բուռն կերպով աշխատել հոլիվուդյան կինոարդյունաբերությունում՝ հանդես գալով այնպիսի կինոնկարներում, ինչպիսիք են «Ամերիկյան սիրտը» (1992, գլխավոր դերում՝ Ջեֆ Բրիջես), «Մենք մեր տանը» (1999, գլխավոր դերում՝ Քեթի Բեյթս), «Փոքր Օդեսսա» (1994, գլխավոր դերում՝ Թիմ Ռոթ) «Արոտի տավիղ» (1995) և «Առաջ և հետո» (1996)։
Արչեր Ջոն Պորտեր Մարտին
Կենսագրություն
1932 թվականին ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանը, ուր 1934 թվականից զբաղվել է E վիտամինի և նիկոտինաթթվի անջատման եղանակների մշակմամբ։ Ստեղծել է ամինաթթուների անալիզատոր, առաջարկել թղթի վրա (1941 թ.) և գազահեղուկային սյունային քրոմատոգրաֆիայի (1952) եղանակները։ Զբաղվել է պենիցիլինի անջատման և մաքրման հարցերով։ 1965 թվականներից՝ Էյնդհովենի (Նիդերլանդներ) բարձրագույն տեխնիկական դպրոցի պրոֆեսոր։
Էդվարդ Ֆերլոնգ
1998 թվականին Էդվարդ Նորթոնի հետ նկարահանվել է «Ամերիկյան պատմություն Իքս» մեծ հաջողություն վայելած բլոքբաստերում՝ մարմնավորելով նախկին նեոնացիստի կրտսեր եղբորը, ով անգիտակցաբար ցանկանում է հետևել եղբոր ֆաշիստական սկզբունքներին։
Արչեր Ջոն Պորտեր Մարտին
Կենսագրություն
Քրոմատագրաֆիական եղանակների մշակման համար արժանացել է (Ռ. Լ. Մ. Սինգի հետ) նոբելյան մրցանակի (1952 թ.)։
Էդվարդ Ֆերլոնգ
Ֆերլոնգի մասնակցությամբ վերջին նշանակալի ֆիլմերից են «Դետրոյթ՝ ռոքի քաղաք» (1999) կատակերգությունը և «Կենդանիների գործարան» (2000) քրեական դրաման, որոնցից հետո դերասանական կարիերան խոշոր անկում է ունեցել՝ ալկոհոլի, թմրադեղերի չարաշահումների և բազմաթիվ դատական քաշքշուկներում ներգրավված լինելու պատճառով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:«Երիտասարդ դերասան» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Արչեր Ջոն Պորտեր Մարտին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի կենսաքիմիկոսներ Կատեգորիա:Քիմիայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Անգլիացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ
No (երգ)
«No», ամերիկացի երգչուհի և երգահան Մեգան Թրեյնորի երգն իր Thank You երկրորդ ստուդիական ալբոմից։ Թողարկվել է 2016 թվականի մարտ 4-ին որպես առաջին սինգլ Epic լեյբլի կողմից։ Երգի հեղինակներն են՝ Մեգան Թրեյնոր, Eric Frederic, Jacob Kasher Hindlin, պրոդյուսերը՝ Ricky Reed: Երգն զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը US Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում։ Միացյալ Նահանգներում սինգլը վաճառվել է ավելի քան մեկ միլիոն օրինակով և ստացել պլատինե կարգավիճակ ։ 2016 թվականին երգի տեսահոլովակն առաջադրվել է Teen Choice Awards մրցանակի Choice Music Single: Female անվանակարգում։
Պատմություն
«No» երգն արժանացել է դրական գնահատականների երաժշտական քննադատների և ինտերնետ հրատարակությունների կողմից, ինչպիսիք են՝ Billboard, Spin , Digital Spy , Forbes , Music Times , MTV News , AXS , Idolator : Billboard ամսագիրը «No» երգն ընդգրկել է 2016 թվականի լավագույն փոփ երգերի «100 Best Pop Songs of 2016» (№ 32) ցանկում ։ Երգն ընդգրկվել է նաև Billboard-ի վարկածով 2016 թվականի ԱՄՆ լավագույն սինգլների վերջնական ցանկում (45-րդ հորիզոնական) ։
Երգը բացասական գնահատականի է արժանացել Time ամսագրի կողմից, որն այն համարել է 2016 թվականի ութերորդ ամենավատ երգը ։
Առևտրային հաջողություններ
Բրիտանական հիթ-շքերթում «No» երգը հասել է մինչև 11-րդ հորիզոնական։ Այն զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100-ում ՝ դառնալով երգչուհու երկրորդ հիթը ամերիկյան «Hot 100»-ի լավագույն տասնյակում ։ «No» երգը նաև հասել է № 20 հորիզոնականին Rhythmic (Billboard) հիթ-շքերթում և № 40 հորիզոնականին US Dance Club Songs (Billboard) հիթ-շքերթում։  ԱՄՆ-ում սինգլի վաճառված օրինակների քանակը 2016 թվականի հոկտեմբերին գերազանցել է 1.3 միլիոնը, և այն ստացել է պլատինե կարգավիճակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 սինգլներ Կատեգորիա:Դանս-փոփ երգեր
Զավեն Ավագիմով
Զավեն Ավագիմով (Авагимов Завен Андреевич, ), ադրբեջանցի խորհրդային նկարիչ։ Ադրբեջանի արվեստի վաստակավոր գործիչ (1960 թվական)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1910 թվականի մարտի 18-ին, Բաքվում (Ադրբեջան)։
Եղել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ ։
1929-32 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի գեղարվեստական ուսումնարանում։ 1932 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։
Նկարել է դիմանկարներ, մասնավորապես` Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցների դիմանկարներ, և ժանրային նկարներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Զայնաբ Բիիշևա
Զայնաբ Աբդուլովնա Բիիշևա (Зәйнәб Абдулла ҡыҙы Биишева, ), Բաշկորտոստանի ժողովրդական գրող, արձակագիր, բանաստեղծ, դրամատուրգ, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Օրենբուրգի բաշկիրական մանկավարժական ուսումնանարանը ։ Ուսումը վերջացնելուց հետո 1929—1931 թվականներին աշխատել է Բայմակսկի շրջանի Տեմյասովո գյուղի դպրոցում որպես ուսուցչուհի։ Որակավորման բարձրացման համար դասընթացի ավարտց հետո (1931) եղել է եղել է Բաշկիրական գրահրատարակչության և «Պիոներ» ամսագրի խմբագիր (այստեղ է 1930 թվականին հրատարակվել Զայնաբ Բիիշևայի առաջին «Ջրվեժների մոտ» պատմվածքը)։
Առաջին գիրքը՝ «Պարտիզան տղան» լույս է տեսել 1941 թվականին։ ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ է 1946 թվականից։ 1993 թվականին ստացել է «Բաշկորտոստանի ժողովրդական գրող» կոչումը։ Տարբեր լեզուներով հրատարակել է ավելի քան վաթսուն գիրք։
Զայնաբ Բիիշևան գրել է տարբեր ժանրերով։ Նրա գրչին են պատկանում բազմաթիվ ստեղծագործություններ երեխաների և պատանիների համար, այդ թվում «Ընկերություն» վիպակը, «Լինենք ընկերներ» պատմվածքը, տասնյակ բանաստեղծություններ և հեքիաթներ։ «Սալավատի վերջին մենախոսությունը» պոեմը նվիրված է ազգային հերոս Սալավատ Յուլաևի կերպարի բացահայտմանը։
Թաղված է Ուֆայի մուսուլմանական գերեզմանոցում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաշկիր բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռուս կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Ինքնորոշման իրավունք
Ծագում
Ինքնորոշման իրավունքը կապված է կայսերականության գաղափարախոսության անկման և քաղաքական ինքնիշխանության հետ, որի ձևավորումը գալիս է 1648 թվականին կնքված Վեստֆալիայի պայմանագրից։ Արդյունաբերական հեղափոխության ընթացքում և դրանից հետո մարդկանց տարբեր խմբեր ճանաչեցին իրենց ընդհանուր պատմությունը, աշխարհագրությունը, լեզուն և ավանդույթները։ Ազգայնականությունը առաջ մղվեց որպես միավորող գաղափարախոսություն ոչ միայն մրցակցող ուժերի, այլ նաև այն խմբերի համար, որոնք ստորադաս կամ իրավազուրկ կարգավիճակ ունեին պետության ներսում։ Այս պայմաններում ինքնորոշումը կարող է դիտարկվել որպես կայսերականության նկատմամբ ռեակցիա։ Այսպիսի խմբերը սովորաբար հետապնդում են անկախություն և ինքնիշխանություն իրենց տարածքում, սակայն երբեմն նկատվել են ինքնավարության ձգտման և ձեռքբերման օրինակներ։
Առաջին անգամ այս կոնցեպտն իր արտահայտությունն է գտել 1860-ականներին և այդուհետ արագորեն տարածվել ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում և դրանից հետո այն խրախուսվել է Վլադիմիր Լենինի և ԱՄՆ նախագահ Վուդրո Վիլսոնի կողմից։ Վերջինս, մասնավորապես, նշել է․ «Ազգային ձգտումները պետք է հարգվեն, մարդիկ պետք է կառավարվեն իրենց համաձայնությամբ։ Ինքնորոշումը սոսկ եզր չէ, այն գործողությունների հրամայական սկզբունք է» ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացում, այն ընդգրկվեց Ատլանտյան Հռչակագրում, որը կնքվեց 1941 թվականի օգոստոսի 14-ին ԱՄՆ նախագահ Ֆ․ Դ․ Ռուզվելտի և Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Ու․ Չերչիլի կողմից ։ Առավել ուշ շրջանում ինքնորոշման իրավունքը որպես միջազգային իրավունքի սկզբունք իր ճանաչումը գտավ այն բանից հետո, երբ ՄԱԿ-ի կանոնադրության մեջ հռչակվեց որպես իրավունք ։
Ինքնորոշման իրավունքը չի նախատեսում որոշումների կայացման գործիքակազմը։ Պարզ չէ, թե ինչ արդյունքների դրա կիրարկումը կարող է հանգեցնել՝ անկախության, դաշնության, պրոտեկտորատի, ինքնավարության, թե ամբողջական ուծացման։
Արդի հիմնահարցեր
1990-ականներից ի վեր,ազգային ինքնորոշման լեգիտիմացումը հանգեցրել է պետությունների ներսում մի շարք հակամարտությունների, քանի որ ենթախմբերը սկսեցին ձգտել ավելի լայն ինքնորոշման՝ ընդհուպ մինչև անջատում։ Սրան զուգընթաց առաջնորդության համար պայքարը ինչպես խմբերի ներսում և միմյանց հետ, այնպես էլ գերիշխող պետության հետ սկսեց առավել բռնի երանգ ստանալ ։ Այս շարժումների նկատմամբ միջազգային արձագանքը համասեռ չէր և սովորաբար թելադրված քաղաքական նկատառումներով, քան սկզբունքով։ 2000 թվականի Հազարամյակի հռչակագրում չհաջողվեց լուծում գտնել այս նոր իրողությունների համար՝ շեշտադրելով միայն «ինքնորոշման իրավունք այն ժողովուրդների համար, ովքեր մնում են գաղութատիրության ճիրաններում և կամ օտար տիրապետության տակ» ։ Ինքնորոշման իրավունքի շուրջ ժամանակակից դիսկուրսը տարածվում է հետևյալ իրավական և քաղաքական ասպեկտների շուրջ։
«Ժողովուրդ» եզրի սահմանում
Միջազգային իրավունքը չի տրամադրում «ժողովուրդ» եզրի իրավական սահմանում ։ Ժամանակակից միջազգային իրավունքը չի ճանաչում էթնիկ կամ այլ փոքրամասնությունները որպես առանձին ժողովուրդ։ Բացառություններ են կազմում այն դեպքերը, երբ նման խմբերը կազմակերպված ճնշումների են ենթարկվում այն պետության կառավարության կողմից, որտեղ իրենք բնակվում են ։
Թեև «ժողովրդի» համընդհանուր ընդունված սահմանում չկա, հիմնականում հղվում է ՄԱԿ-ի Հատուկ զեկուցող Մարտինես Կոբոի կողմից առաջարկվող սահմանմանը բնիկ բնակչության մասին իրականացված իր հետազոտությունում ։ Ժողովրդավարական և արդար միջազգային կարգի խթանման հարցերով ՄԱԿ-ի անկախ փորձագետ Ալֆրեդ դե Զայասը հենվելով «Քիրբիի սահմանման» վրա 2014 թվականին Գլխավոր Ասամբլեային ուղղված իր զեկույցում (A/69/272) «ընդհանուր պատմական ավանդույթներ, ռասսայական և գաղափարախոսական ինքնություն, մշակութային հոմոգենություն, լեզվական ընդհանրություն, տարածքային և տնտեսական ընդհանուր կյանք։ Սրան հարկ է ավելացնել սունյեկտիվ բաղադրիչ․ կամքը ճանաչվելու որպես ժողովուրդ և գիտակցությունը ժողովուրդ լինելու» ։
Ժողովրդի՝ ինքնորոշման իրավունք ունենալու ասպեկտը առաջ է մղվել 2010 թվականի Արդարադատության միջազգային դատարանի կողմից Կոսովոյի վերաբերյալ որոշման մեջ, համաձայն որի դրա բնութագրիչ գծերն են՝ 1) ավանդույթներ և մշակույթ, 2) Էթնիկություն, 3) պատմական կապեր և ժառանգություն, 4) լեզու, 5) կրոն, 6) ինքնության զգացում/նմանություն, 7) որպես ժողովուրդ հանդես գալու կամք, 8) նդհանուր տառապանք ։
Ինքնորոշում և տարածքային ամբողջականություն
Ազգերի ինքնորոշման իրավունքը, թվում է, թե մարտահրավեր է նետում պետությունների տարածքային ամբողջականությանը՝ լեգիտիմիացնելով ժողովրդի կամքը։ Սա ենթադրում է, որ ժողովուրդը պետք է ազատ լինի՝ ընտրելու անկախության կամ որևէ պետության կազմում գտնվելու կարգավիճակների միջև։ 1975 թվականի Հելսինկիի եզրափակիչ ակտի, ՄԱԿ-ի միջազգային դատարանի և միջազգային իրավունքի դոկտրինի համաձայն՝ տարածքային ամբողջականության և ինքնորոշման իրավունքի միջև հակասություններ չկան   ։ Մասնավորապես, նշվում է, որ ՄԱԿ-ի դատարանն իր խորհրդատվական եզրակացության 80-րդ կետում անդրադարձել է պետությունների տարածքային ամբողջականության և ազգերի ինքնորոշման սկզբունքների հարաբերակցությանը՝ համաձայն որի տարածքային ամբողջականությունը դիտարկվում է միջպետական հարաբերությունների համատեքստում։ Այդպիսով՝ ՄԱԿ-ի դատարանը չեղարկել է ինքնորոշվող ազգային հանրույթի սեցեսիոն գործողությունների վիճարկման մյուս հիմքը՝ ազգերի ինքնորոշման և պետությունների տարածքային ամբողջականության ենթադրյալ հակասության ու տարածքային ամբողջականության սկզբունքի գերակայության թեզը՝ փաստելով ազգերի ինքնորոշման սկզբունքի ինքնաբավ բնույթը ։
Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտություն
Շուրջ 30 տարի ձգվող Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության բանակցային գործընթացը հենվում է միջազգային իրավունքի երեք հիմնարար սկզբունքների՝ ազգերի ինքնորոշման, տարածքային ամբողջականության և ուժի ու ուժի սպառնալիքի չկիրառման վրա։ Ի տարբերություն, օրինակ՝ Կոսովոյի՝ Լեռնային Ղարաբաղը, իրացնելով իր ազատ ինքնորոշման իրավունքը, 1991 թվականի դեկտեմբերի 10-ին հռչակեց անկախություն բնակչության ուղղակի կամարտահայտման՝ պլեբիսցիտի միջոցով՝ որպես ժողովրդավարության բարձրագույն դրսևորում։ Միջազգային իրավունքի տեսանկյունից այս ակտը գերազանցում է ՄԱԿ-ի միջազգային դատարանի սահմանած ժողովրդավարական լեգիտիմացիայի նվազագույն շեմը ՝ պայմանավորված լինելով նաև «ԽՍՀՄ կազմից միութենական հանրապետությունների դուրս գալու մասին» օրենքով (ապրիլի 3, 1990 թվական)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք Կատեգորիա:Ինքնավարություն Կատեգորիա:Ինքնիշխանություն Կատեգորիա:Ազգային ազատագրական պայքար
Իմեդա Կախիանի
Իմեդա Կախիանի (იმედა კახიანი, ), վրացի դերասան, Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական դերասան (1979)։
Կենսագրություն
Իմեդա Կախիանին ծնվել է Թբիլիսիում 1937 թվականին։ 1956-1959 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան թատերական ինստիտուտում ։ ԽՄԿԿ անդամ 1967 թվականից.
Կինոյում դեբյուտը կատարել է դեռ ուսանողական տարիներին՝ խաղալով ռեժիսոր Շոթա Մանագաձեի «Վերջինը Սաբուդարայից» («Սաբուդարացի տղան») (1958) կատակերգությունում։ 1963 թվականին Կախիանիին հրավիրել են գլխավոր դեր խաղալու Էլդար Շենգելայայի և Թամազ Մելիավայի «Սպիտակ քարավան» դրամայում (1964), որտեղ խաղացել է Արիադնա Շենգելայայի հետ։ Ալոիզ Բրենչի և Ռոստիսլավ Գորյաևի «24-25-ը չի վերադառնում» դետեկտիվում հանդես է եկել ոստիկանության կապիտանի դերում, Վայներով եղբայրների «Այցելություն Մինոտավրին» վեպի հիման վրա նկարահանված «Գիշերային այցելություն» (1974) ֆիլմում մարմնավորել է դատաբժշկական փորձագետ Գամելաուրիին։ Կախիանիի ֆիլմագրությունը ներառում է նաև Ճաբուա Ամիրեջիբիի «Դաթա Թութաշխիա» վեպի հիման վրա նկարահանված «Ափեր» հեռուստասերիալը (1977), «Սամանիշվիլու խորթ մայրը» տրագիկոմեդիան (1977), «Լողորդը» առակ-ֆիլմը, «Հավերժության օրենքը» (1982) դրաման՝ հիմնված Նոդար Դումբաձեի համանուն վեպի վրա։
1957-1995 թվականներին Իմեդա Կախիանին նկարահանվել է 36 ֆիլմում ։
Ընտանիք
Դուստրը՝ Էկա Քախիանի (ծն. 16.01.1964), թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, երգչուհի։ Աշխատում է Թբիլիսիի երաժշտական ​​կոմեդիայի և դրամայի թատրոնում։ Մանուկ հասակում եղել է ВИА «Мзиури»-ի մեներգչուհի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի դերասաններ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Ժողովածու (4793)
Ժողովածու (4793), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4793 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1314, 1356 թվականներին Կոստանդին (Ա) գրչի, Եսայի (Բ) գրչի գրիչի կողմից՝ Թիւրքթի ուխտում (Ա,Բ)։ Ծաղկողը եղել է Թորոս (Ա)-ն։ Ստացողները եղել են Գրիգորը և Հովհաննես կր-ք (Ա)-ն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 32.5x23 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 412 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 52 ա, 175 բ, 308 բ, 348 ա (1314 թ.), 355 բ, 384 ա, 410 (1356 թ.), ծակողի՝ 349 բ (1314 թ.), կազմողի՝ 349 բ (1314 թ.), 31 բ, 51 բ, 160 ա, 176 ա (1595 թ.), հետագայի՝ 5ա (1596 թ.), 52 ա, 356 ա (ենթադրաբար 1724 թ.) :
Լիզի Կապլան
Էլիզաբեթ Աննա «Լիզի» Կապլան (Elizabeth Anne «Lizzy» Caplan, ), ամերիկացի դերասանուհի, հայտնի է «Դաժան աղջիկները» (2004) և «Մոնստրո» (2008) ֆիլմերով։
Վաղ տարիներ
Լիզին ծնվել է Լոս Անջելեսում, Կալիֆորնիա, հրեական ընտանիքում ։ Սովորել է Լոս Անջելեսի Ալեքսանդր Համիլտոնի միջնակարգ դպրոցում ։
Նրա հայրը եղել է փաստաբան, իսկ մայրը՝ քաղաքական օգնական ։ Նա ընտանիքի երեք երեխաներից կրտսերն էր, ունենալով ավագ եղբայր և քույր ։ Նրա մայրը մահացել է հիվանդությունից, երբ Լիզին 13 տարեկան էր ։ Նրա քեռին հրապարակախոս Հովարդ Բրահմանն է ։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո նա ուսանում է Երաժշտության ակադեմիայում։ Սկզբնական շրջանում նա կենտրոնանում է դաշնամուրի վրա նվագելուն, իսկ այնուհետև որոշում է շարունակել դրամատիկական բնագավառում ։ Նա նաև խաղացել է իր դպրոցի ֆուտբոլային թիմում ։ Նա բարձրագույն կրթություն ստացել է 2000 թվականին, սակայն քոլեջ չի ընդունվում, քանի որ դա շատ ժամանակ էր խլում և նա ցանկանում էր կենտրոնանալ դերասանական արվեստի վրա ։
Կարիերա
Նրա դերասանական կարիերան սկավել է հեռուստատեսությունում, «Հիմարները և ցանցառները» սերիալում Սառայի փոքրիկ դերով։ Այնուհետև նա հրավիրվում է Շերոն Օսբորնի թոք-շոուին։ Լիզին նկարահանվել է Ջեյսոն Մրազի «You and I Both» երաժշտական տեսահոլովակում։ Նույնպես հեռուստատեսությունում նա նկարահանվել է «Սմոլվիլի գաղտնիքները» սերիալում։ Լիզին նրանում նորամուտել է 2001 թվականի նոյեմբերի 6-ին, խաղալով Թինա Գրիրին «Ռենտգեն» անվանումով դրվագում։ Հետագայում նա հայտնվել է այդ նույն դերում 2003 թվականի հունվարի 11-ին, «Ձև» դրվագում։
2004 թվականին դերասանուհին արդեն բավականին փորձ ուներ, իսկ նշանակալից դերեր դեռևս չկային։ Եվ ահա նրա մոտ նշանակալից դեր է հայտնվում «Դաժան աղջիկները» ֆիլմում, այնտեղ նա խաղում է Ջենիս Իենին (անվանված ի պատիվ երգիչ-բանաստեղծ Ջենիս Իենի)։ Այդ ֆիլմում նրա հետ համատեղ նկարահանվել են Ռեյչել ՄաքԱդամսը և Լինդսի Լոհանը։ «Վերադարձնել մահացածներից» սերիալի երկրորդ եթերաշրջանում նա խաղում է Էյվերի Բիշոպին, Թրու Դևիսի ընկերուհուն, որին խաղում է Էլիզա Դուշկուն։
Կապլանը Ջեյսոն Ռիտերի հետ միասին 2007 թվականի հունվարին «People’s Choice Award»-ում ներկայացնում էին «Լավագույն սաունդթրեք կինոֆիլմում» անվանակարգի հաղթողներին։
Լիզին հայտնվում է Ջ. Ջ. Աբրամսի «Մոնստրո» նախագծում, Մարլենա Դայմոնդի դերում։ Նաև նա նկարահանվել է ««Իմ լավագույն ընկերոջ ընկերուհին» ֆիլմում, որտեղ խաղում է Էմիին, սենյակում Ալեքսիսի հարևանուհուն, որին խաղում է Քեյթ Հադսոնը։ Էկրանին ֆիլմը թողարկվում է 2008 թվականի սեպտեմբերի 19-ին։ Նկարահանվել է «Իրական արյուն» սերիալում։
Լիզի Կապլանը «Մոնստրո» ֆիլմում դերակատարման համար անվանակարգվում է «Սատուրն» մրցանակի։
Կապլանը նաև գլխավոր դեր է կատարում 2013 թվականի «Սեքսի վարպետները» սերիալում, որտեղ նրա խաղընկերներն են Մայքլ Շինը, Քեյթլին Ֆիցջերալդը և Աննալի Էշֆորդը։ Այդ ֆիլմում ամերիկյան սեքսոլոգ Վիրջինիա Ջոնսոնի մարմնավորումը նրա առաջին լուրջ դրամատիկական դերն էր և արժանանում է անվանակարգման «Էմմի» մրցանակի և քննադատների «Հանդիսատեսի համակրանք» մրցանակին ։
Անձնական կյանք
Կապլանը բնակվում է հոլլիվուդյան բլուրներում, սենյակում մի քանի հարևանուհիների հետ։ Նա ունի կատու, որին անվանում են Լիզա Տերտլ՝ ըստ «Saved by the Bell» սերիալում նրա սիրելի կերպարի։
2006—2012 թվականներին հարաբերություններ է ունեցել դերասան Մեթյու Փերիի հետ ։ Նա հանդիսանում է դերասանուհի Բիզի Ֆիլիպսի և սցենարիստ Մարկ Սիլվեստեյնի դստեր կնքամայրը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1982 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կախեթի թագավորություն
Կախեթի թագավորություն (კახეთის სამეფო՝ կախեթիս սամեփո 1465-1762), միջնադարյան ավատատիրական պետություն Պատմական Վրաստանի արևելքում։ Որպես ինքնուրոյւն միավոր՝ ընդմիջումներով գոյատևել է ավելի քան մեկ հազարամյակ (637-1762)։
Հիմնադրումը կապված էր Վիրքի թագավորության փլուզման հետ։ Արքայական գահի ներկայացուցիչները՝ Խոսրովիանիները, 6-րդ դարի վերջերում առանձնանում են Արևելյան Վրաստանի լեռներում, և 7-րդ դարի առաջին կեսին, օգտվելով արաբական արշավանքներից, իրենց անկախ հայտարարում։
8-րդ դարի ընթացքում այն դառնում է Տփղիսի ամիրայության մասը, սակայն կարճ ժամանակ անց կրկին ինքնուրույնություն է ձեռք բերում։ Կախեթի գահին բազմում են վրացական Դոնաուր և Արևմանել տոհմերի ներկայացուցիչները, իսկ 11-րդ դարում՝ հայ Բագրատունիների Տաշիր-Ձորագետի ճյուղը՝ Կյուրիկյանները։
1108 թվականին Բագրատ III թագավորը հիմնադրում է Վրաց թագավորությունը, և վրացական հողերը միավորում մեկ պետության մեջ։ Կախեթի թագավորությունը դառնում է Վրաստանի մաս, սակայն 14-րդ դարում մոնղոլական արշավանքների արդյունքում դուրս է գալիս Թբիլիսիում նստող վրաց արքայի ղեկավարությունից։ 14-րդ դարում Վրաստանը վերստին միավորվում է։
1490 թվականին ավատատիրական մասնատվածության պայմաններում միացյալ վրացական թագավորությունը փլուզվում է 3 մասերի՝ Քարթլիի, Կախեթի և Իմերեթի թագավորություններ։ Գոյատևելով մոտ 3 դար՝ 1762 թվականին Կախեթը հարևան Քարթլիի հետ միավորվում է մեկ պետության մեջ։ Այդ ընթացքում երկրում իշխում էին Բագրատիոնիները։
19-րդ դարում թագավորության տարածքը նվաճվում է Ռուսական կայսրության կողմից։ 20-րդ դարում այն եղել է Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության (1918-1921), ապա՝ Վրացական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության (1921-1990) մասը։ Այսօր այն անկախ Վրաստանի ու մասամբ Ադրբեջանի մաս է կազմում։ Վրաստանում վարչատարածքային միավորը կրում է թագավորության անունը՝ «Կախեթի մարզ» (კახეთის მხარე՝ կախեթիս մխարե)։
Վաղ միջնադար
Որպես ինքնուրույն միավոր Կախեթը հիշատակվում է դեռ 4-5-րդ դարերից, երբ Վրաստանում տարածվում է քրիստոնեությունը ։ Այդ ժամանակ նրա տարածքի մի մասը գտնվում էր Վիրքի թագավորության, մեծ մասը՝ Աղվանքի մեջ։
387 թվականին Հայաստանի առաջին անգամ բաժանվում է երկու կայսրությունների՝ Հռոմի ու Սասանյան Պարսկաստանի միջև ։ Վերջինին անցնում են նաև Վիրքը և Աղվանքը, այդ թվում՝ ամբողջ Կախեթը։ 428 թվականին պարսից արքունիքի որոշմամբ Վիրքում, Աղվանքում ու Մեծ Հայքում հիմնվում են մարզպանություններ։ Այդ ժամանակ Վիրքում իշխում էին Խոսրովիանիների արքայական տոհմի ներկայացուցիչները։
510 թվականին պարսից արքունիքի որոշմամբ վերացվում է Աղվանից թագավորությունը, և երկրի ողջ ղեկավարումը հանձնվում է մարզպանին ։ 70 տարի անց՝ 580 թվականին պարսից շահ Որմիզդ Դ-ի որոշմամբ վրաց թագավորությունը վերացվում է՝ Բյուզանդա-սասանյան պատերազմներում թշնամուն աջակցելու համար։ Լայն իրավունքներ են տրվում ազգությամբ պարսիկ վրաց մարզպանին, ում նշանակելու էր պարսից արքունիքը։ Խոսրովիանիների մի մասը մնում է Վրաստանի կենտրոնական մասում. Գուարամ արքայորդին դառնում է վրաց իշխան ու հիմնում Գուարամիների տոհմը։ Հիմնական ճյուղը հեռանում է արևելյան Վրաստան՝ Կախեթի լեռներ, որտեղ վարում է ինքնուրույն քաղաքականություն։ 591 թվականին Հայաստանի երկրորդ անգամ է բաժանվում հարևան տերությունների՝ Բյուզանդական կայսրության և Սասանյան Պարսկաստանի միջև ։ Բյուզանդիային են անցնում բազմաթիվ հայկական գավառներ, ավելի է ամրապնդվում տիրապետությունը Արևմտյան Վրաստանում ու Աբխազիայում, ինչպես նաև գրավում է Վրաստանի կենտրոնական շրջանները։ Պարսկաստանին մնում են միայն Կախեթը և մայրաքաղաք Թբիլիսիի շրջակայքը։ Վրացական տարածքներում բյուզանդացիները ղեկավար են նշանակում վրաց իշխանին՝ էրիսթավին (ერისთავი) :
Վրաց իշխանություն
6-րդ դարի վերջում Վրաստանում հիմնվում է վրաց իշխանությունը՝ հելլենիստական Վրաստանի իրավահաջորդը։ Այն Բյուզանդական կայսրության հպատակ երկիր էր։ Վրաց իշխանները կարգվում էին Կոստանդնուպոլսում։ Վրաց պատմագիտության մեջ նրանք հայտնի էին որպես «էրիսթավի» (իշխան), «էրիսթավթ-մթավարի», «էրիս-մթավարի», «էրիսթավթ-էրիսթավի» տիտղոսներով։ Հաճախ վրաց իշխանները ինքնուրույն էին երկրի ներքին գործերում ։
Իշխանության հիմնադիր Գուարամ I-ի (588-590) էրիսթավի հաջորդ Ստեփան I-ը (590-627) Բյուզանդիայի կայսր Հերակլ II-ին դիմում է վրացական պետության երկու հատվածները միավորելու խնդրանքով։ Կայսրը 626 թվականին արշավում է Թբիլիսի և ժամանակավորապես միավորում վրացական իշխանությունը ։ Կարճ ժամանակ անց մահանում է Ստեփան էրիսթավը, և նրան փոխարինելու է գալիս Ատրներսեհ I-ը (627-642)։
Պարսկա-բյուզանդական պատերազմները Հայաստանում ու Հարավային Կովկասում շարունակվեցին նաև 7-րդ դարի սկզբում, բայց սահմանային էական փոփոխություններ տեղի չունեցան։ Բյուզանդական արքունիքի եկեղեցական քաղաքականության հաջողությունը եղավ վրաց եկեղեցու անջատումը Հայոց եկեղեցուց և քաղկեդոնության ընդունումը նրա կողմից 607 թվականին։ Այսպիսով՝ խախտվեց հայերի և վրացիների դավանական միասնությունը ։
Ստեփան II էրիսթավի (642-650) իշխանության տարիներին սկսում են արաբական արշավանքները, և Վրաստանի կենտրոնական ու արևելյան հատվածները անցնում են արաբական տիրապետության տակ։ Դեռ 7-րդ դարում արաբները նշում էին Կախեթը՝ որպես ինքնուրույն թագավորություն ։
Տփղիսի ամիրայություն
Արաբական տիրապետության ընթացքում Վրաստանի տարածքում առաջացած ինքնուրույն պետություններից մեկը Կախեթի իշխանությունն էր (կամ թագավորությունը)։ Նրա առաջացումը կապվում էր ցանարների հետ, ովքեր ապրում էին Մեծ Կովկասին հարող լեռներում ու կիրճերում։ 8-րդ դարի 70-ական թվականներին նրանք արաբների դեմ ապստամբություն են բարձրացնում։ Խալիֆը նրանց դեմ է ուղարկում 20 հազարանոց բանակ։ Ցանարները կորցնում են 16 հազար մարդ և պարտություն կրում ։
813 թվականին Տայքի կյուրոպաղատ Աշոտ I Բագրատիոնին իրեն թագավոր է հռչակում։ Օգտվելով դրանից՝ Կախեթում իրեն անկախ թագավոր է հռչակում Գրիգոլ Դոնաուրին (787-827)։ Նա հիմնում է Դոնաուրի արքայատոհմը, որը երկրում իշխում է մինչև 881 թվականը ։ Գրիգոլն իրեն անվանում է «կախերի ու ռաների արքա» ։
Ապստամբությունից հետո իրավիճակը փոխվում է հօգուտ Բագրատունիների ու նրանց զինակիցների։ Վրաց իշխանը, Տայքի կյուրոպաղատն ու Կախեթի արքան ձեռք են բերում ինքնուրույնություն։ Նրանք կապեր են հաստատում արևմտյան Վրաստանի ու Աբխազիայի արքայի հետ։ Նախադրյալներ են ստեղծվում վրացական միասնական թագավորության ստեղծման համար։
Դոնաուրիների տոհմից, այսպիսով, Կախեթում իշխել են 4 ներկայացուցիչ՝
Զարգացած միջնադար
885 թվականին Հայաստանի անկախությունը վերականգնվում է. Բագարանում Աշոտ Մեծ Բագրատունին իրեն թագավոր է հռչակում։ Նրա իշխանությունը ճանաչում են Բաղդադի խալիֆ ալ-Մութամիդը (870-892) և Բյուզանդիայի հայազգի կայսր Վասիլ I-ը (867- 886)։ Բագրատունիների թագավորության ստեղծմամբ ուժեղանում են նաև վրաց ազնվականության դիրքերը ։
9-րդ դարի վերջում Կախեթում տեղի է ունենում դինաստիական փոփոխություն. 881-1038 թվականներին Կախեթի գահին են բազմում Արևմանելները ։ Իրար հաջորդում են Փադլա I-ը (ფადლა I, 881-893), Կյուրիկե I-ը (კვირიკე I, 893-918) և Փադլա II-ը (ფადლა II, 918-929) : Կյուրիկե II (929-976) արքայի օրոք Կախեթի իշխանության տակ է հայտնվում արևելյան հարևան Հերեթի թագավորությունը։ Այն գտնվում էր Աղվանքի արևելքում և բնակեցված էր աղվաններով, հայերով ու վրացիներով։ 932-957 թվականներին Կախեթը ընկնում է արևմտյան Վրաստանում ձևավորված Աբխազիայի թագավորության գերիշխանության տակ, սակայն Կյուրիկեն կարողանում է ազատագրել երկիրը։ Ավելին, Աբխազիայի արքա Թեոդոսիուս III Կույրի իշխանության ընթացքում (975-978) փորձում է գրավել Վրաստանի արևմուտքը, և միայն Տայքի կյուրոպաղատ Դավիթ III-ի (976-1001) միջամտության արդյունքում նահանջում է Կախեթ ։
Հայ Բագրատունիները՝ Կախեթի արքաներ
976 թվականին Կախեթի գահին է բազմում Արևմանելների հարստության վերջին անկախ ներկայացուցիչը՝ Դավիթ թագավորը (976-1010)։ Միաժամանակ 978 թվականին Հայաստանի հյուսիսում՝ Տաշիր-Ձորագետում (Լոռու) Բագրատունիները հիմնում են նոր թագավորություն։ Տեղի արքայատոհմը կոչվում է Կյուրիկյան։ Լոռու երկրորդ թագավորի՝ Դավիթ Ա Անհողինի (989-1048) օրոք երկիրը հզորանում է և նորանոր տարածքներ գրավում Գանձակի ամիրայությունից։ Լոռու արքա Դավիթն ամուսնանում է Կախեթի արքա Դավիթի դստեր՝ Զորակրցելի հետ։ Թագավորները կարողանում են մուսուլմաններից մաքրել սեփական տարածքները, և դառնում են հարևաններ։
1010 թվականին Կախեթ է արշավում վրաց թագավոր Բագրատ III-ը (1008-1014)։ Նա երկրամասը միացնում է Վրացական միացյալ թագավորությանը։ Դավիթին հաջորդում է որդին՝ անժառանգ Կյուրիկե III Մեծը (1010-1037)։ Վերջինիս միակ դուստրն ամուսնանում է Լոռու թագավոր Դավիթ Անհողինի կրտսեր որդու՝ Գագիկի հետ ։ Դրանից հետո Կախեթ-Հերեթում գահակալեց Կյուրիկյանների կրտսեր ճյուղը և այն հայտնվեց Տաշիր-Ձորագետի Կյուրիկյան թագավորության քաղաքական ազդեցության ոլորտում։ Արդյունքում սրվում են հարաբերությունները վրաց թագավոր Բագրատ IV-ի (1027–1072) և Կյուրիկյաններ միջև։ Երբ Գանձակի Շադադյան նոր էմիր Աբու-լ-Ասվար իբն Ֆադլը 1040 թվականին հսկայական բանակով Գանձակի կողմից ներխուժեց Տաշիր-Ձորագետի թագավորություն և մեկ տարվա ընթացքում գրավեց նրա տարածքի մեծ մասը, Բագրատ IV-ը չշտապեց օգնել Դավիթ Անհողինին։ Ուժերի ծայրահեղ անհավասարությունը վերջինիս ստիպեց հրաժարվել ճակատամարտ տալու մտքից և դիմելու Հայոց արքա Աշոտ Դ Քաջի (1022-1040) մահից հետո իր գերական դարձած Անիի թագավոր Հովհաննես-Սմբատի (1022-1041) օգնությանը։ Դավիթ Անհողինը հայոց արքային նույնիսկ սպառնաց, որ օգնություն չտրամադրելու դեպքում կհպատակվի Աբու-լ-Ասվարին ու նրա հետ կհարձակվի Շիրակի վրա։ Հովհաննես-Սմբատը Սյունիքի արքա Սմբատի հետ օգնության հասավ Դավիթ Անհողինին, ապա նրանց միացան նաև վրաց արքան ու աղվանից եպիսկոպոսը ։ Գանձակի ամիրան պարտություն կրեց, իսկ Կյուրիկյանների դիրքերը Կախեթում ավելի ամրապնդվեցին։
Գագիկ Կյուրիկյանին (1038-1058) հաջորդեցին Աղսարթան I-ը (1058-1084) և Կյուրիկե IV-ը 1084-1102։ Նրանք իշխում էին այնպիսի ժամանակաշրջանում, երբ կործանվել էր Անիի Բագրատունիների թագավորությունը (885-1045) և թուլացել էր Տաշիր-Ձորագետի թագավորությունը (978-1113)։ Նրանք այլևս չունեին նախկին հենարանը։ Այդ է պատճառը, որ Կյուրիկեի որդի Աղսարթան II-ը (1102-1105) զոհ է գնում Կախեթի ու Հերեթի իշխանների կողմից կազմակերպած դավադրությանը։ Կյուրիկյան արքայատոհմը հեռանում է Կախեթի թագավորության ասպարեզից, և գրավվում վրաց թագավոր Դավիթ Շինարարի (1089-1124) զորքերի կողմից ։ 1122 թվականին վրաց արքան ազատագրում է նաև Թբիլիսին և ամբողջ Վրաստանը միավորում իր թագի ներքո ։
Վրաց թագավորություն
1008 թվականին՝ ժառանգելով կենտրոնական Վրաստանի ու Աբխազիայի գահերը՝ Բագրատ III-ը հիմնադրում է Վրաց թագավորությունը։ Նրա հաջորդները կարողանում են մեկ պետության մեջ միավորել Տայքի կյուրոպաղատությունը, Կղարջքը (Կլարջեթ), Ջավախքը (Ջավախեթ), Սամցխեն, Քարթլին, ինչպես նաև՝ գրավել Հյուսիսային Կովկասի որոշ երկրներ։ 1106 թվականին վրացական գավառներից վերջինը՝ Կախեթի թագավորությունը, մտնում է վրաց պետության կազմ՝ որպես արքայի կողմից վերահսկվող ոչ ինքնուրույն միավոր։ 1122 թվականին արաբների վերջին հենակետը՝ Տփղիսի ամիրայությունը, նույնպես մտնում է վրաց թագավորության կազմի մեջ։ Դավիթ Շինարարը միավորված Վրաստանի մայրաքաղաքը Քութայիսից տեղափոխում է Թբիլիսի։
Դավիթ Շինարարի և նրան հաջորդած թագավորների ու Թամար թագուհու իշխանության ժամանակաշրջանը՝ 1089-1213 թվականները, վրաց պատմագիտության մեջ հայտնի են «Ոսկեդար» (საქართველოს ოქროს ხანა՝ սաքարթվելոս օքրոս խանա) անունով։ 1236 թվականից Մերձավոր Արևելքում հաստատվում է Մոնղոլական կայսրության գերիշխանությունը։ Դեռ 1220 թվականին 20 հազարանոց մոնղոլական առաջապահ հեծյալ բանակը մտավ Հայաստան և Վրաստան։ Մոնղոլներն արդեն մոտենում էին վրաց մայրաքաղաք Թբիլիսիի մատույցներին, երբ նրանց դեմ ելան հայ-վրացական զորքերը՝ վրաց թագավոր Գեորգի Լաշայի (1191-1223) և Իվանե աթաբեկի գլխավորությամբ։ Մոնղոլները շրջապատեցին հայ-վրացական բանակը և հաղթանակ տարած՝ հետ վերադարձան ։ Վրաց թագավորի վերահսկողությունից դուրս են գալիս Արևմտյան Շիրվանը (Աղվանք) և Արաքս գետի հարավային հոսանքը (Նախիջևան)։ Կովկասյան և առաջավորասիական ենթակա պետությունները դառնում են Մոնղոլական պետության մասը, իսկ Վրացական թագավորությունը կայսրությունից վերածվում է հպատակ միապետության։
Մոնղոլական արշավանքների արդյունքում միացյալ Վրացական թագավորությունը քայքայվել է և առաջացել են Արևմտավրացական ու Արևելավրացական թագավորությունները ։ Օտար տիրապետությունը ավարտվում է 14-րդ դարի առաջին կեսին. վրաց թագավոր Գեորգի V-ը (1299-1302, 1314-1346) 1327 թվականին հրաժարվում է ճանաչել մոնղոլների գերիշխանությունը և վերամիավորում է Վրաստանը Բագրատիոնիների գերիշխանության ներքո։ Նրա որդին՝ Դավիթ IX-ը (1346-1360), դառնում է ազատագրված ու միավորված Վրաստանի առաջին թագավորը։
Սակայն Վրաստանի միասնությունը երկար չի տևում. Բագրատ V Մեծի կառավարման վերջին տարիներին՝ 1386 թվականին, Միջին Ասիայից քոչվոր ցեղերի նոր զորքեր՝ Լենկթեմուրի հրամանատարությամբ, հարձակվում են Վրաց թագավորության վրա։ Արքան հետ է մղում նրանց հարձակումը բուն Վրաստանի տարածքում, սակայն զրկվում է Սյունիքից և Արցախից։ Այրարատի մի փոքր հատվածը՝ Վանանդ գավառը, ինչպես նաև Գուգարքը և Տայքը, շարունակում էին մնալ թագավորության կազմում՝ որպես վրաց իշխանների կողմից կառավարվող տարածքներ։ Լենկթեմուրի մահից հետո (1405) Առաջավոր Ասիայում իրենց ամուր դիրքերն են հաստատում Կարա-Կոյունլուները, ապա՝ Ակ-Կոյունլուները։ Բագրատիոնիները կարողանում են իրենց իշխանությունը պահպանել մինչև 1490 թվականը՝ որպես միացյալ Վրաստանի թագավորներ ։
Ուշ միջնադար
Մինչև 1468 թվականը Կախեթը մտնում էր միացյալ Վրաստանի կազմի մեջ, որը ղեկավարում էր Բագրատիոնիների արքայատոհմը։ 15-րդ դարի կեսերից Վրաստանը բաժանվում է 3 թագավորության և 5 իշխանության՝ Մեգրելիա, Գուրիայի, Սվանեթի, Աբխազիայի և Սամցխե-Սաաթաբագոյի։
Արևմտյան Վրաստանը՝ Իմերեթի թագավորությունը և վերոնշյալ իշխանությունները, գտնվում էին Օսմանյան կայսրության, իսկ Արևելյան Վրաստանը՝ Քարթլի ու Կախեթի թագավորությունները, Սեֆյան Իրանի քաղաքական ազդեցության տակ։ Վրաստանի մասնատումը իր սատարումն էր գտնում երկու տերությունների կողմից, քանի որ այն Մերձավոր Արևելքի վերջին քրիստոնյա պետությունն էր։ Թուրքերն ու պարսիկները ջանք ու միջոցներ չէին խնայում Վրաստանում իսլամ տարածելու, երկիրը մուսուլմաններով բնակեցնելու համար։ Թուրք-պարսկական տիրապետության ընթացքում հարկերը չնչին էին, սակայն երկու սեռերի երեխաների հանձնումը պարտադիր էր։ Նրանք գերեվարվում էին և վաճառվում որպես գերիներ։ Աղջիկներին կնության էին տալիս բարձրաստիճան զինվորականներին ու պաշտոնյաներին, իսկ տղաներին տալիս էին զինվորական գործի։ Վրացական թագավորություններն ու իշխանությունները ինքնուրույն էին ։
Կախեթի թագավորության 1468-1762 թվականների պատմությունը կապված է Պարսկաստանի, Թուրքիայի ու կովկասյան ցեղերի դեմ մշտական պատերազմներով։ Կազանի ու Աստրախանի նվաճումից հետո Մոսկովյան Ռուսիան շարունակում է ավանդական կապերը վրացական թագավորությունների հետ. Ռուսաստանին անհրաժեշտ էր կապ հաստատել արևելքի երկրների հետ։ 1586 թվականին Մոսկվայի մեծ իշխան Ֆյոդոր Յոհանննովիչը «խաչի պայմանագիր» է կնքում Կախեթի թագավոր Ալեքսանդր II-ի հետ։ Դրա միակ պարտավորվածությունը հնարավոր պատերազմում Թուրքիային կամ Պարսկաստանին չաջակցելն էր։ Կախեթի արքաների նստոցն էր Գրեմի բերդը, ապա՝ Թելավը։
Կախեթի թագավորությունը աշխույժ քաղաքական ու տնտեսական կապեր ուներ հարևան երկրների հետ։ Այստեղով էր անցնում Իրանի Գիլան նահանգից եկող և Շամախիով դեպի Աստրախան գնացող մետքասի ճանապարհը։ Լեռնային մերձարևադարձային կլիման բարենպաստ էր գյուղատնտեսության զարգացման համար։ Այստեղ Հարավային Կովկասի տարբեր մասերից տեղափոխվում են հարյուրավոր հայեր, հրեաներ ու պարսիկներ, ովքեր հիմնում են իրենց գյուղերը։ Որպես վաճառաշահ քաղաքներ՝ զարգանում են Գրեմին, Թելավը, Զագեմը։ 17-րդ դարի սկզբին շահ Աբբաս I-ը արշավում է Հարավային Կովկաս։ Կախեթի թագավոր Թեյմուրազ I-ի մայրը հրաժարվում է իսլամ ընդունել։ Շահը նրան տանջամահ է անում, գերության ուղարկում արքայի երկու որդիներին, իսկ դստերը ստիպում ամուսնանալ իր հետ՝ հոր կամքին հակառակ ։
Շուտով, չկարողանալով պահպանել ինքնուրույն գոյատևումը, Կախեթը միանում է հարևան Քարթլիի հետ՝ ձևավորելով Քարթլի-Կախեթի թագավորությունը։
Քարթլի-Կախեթի թագավորություն
1762 թվականին Արևելյան Վրաստանի երկու թագավորությունները՝ Քարթլին և Կախեթը, միավորվում են մեկ պետության մեջ։ Դեռ 18 տարի առաջ՝ 1744 թվականին, Իրանի Նադիր շահը միացրել էր այս երկու միավորները. Թեյմուրազ II-ին նշանակում է Քարթլիի արքա, իսկ իր որդի Հերակլ II-ին՝ Կախեթի։ Սկզբնական շրջանում, ելնելով ռազմավարական տեսանկյունից, ժամանակավորապես մայրաքաղաքը տեղափոխվում է Թելավ։
1782 թվականին Հերակլ II-ը Թելավում հիմնում է սեմինարիա։ Զարգացման նոր էջ է բացվում մայրաքաղաք Թբիլիսիի համար։ 1783 թվականին կնքվում է Գեորգիևյան դաշնագիրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կախեթի թագավորություն Կատեգորիա:Եվրոպայի նախկին միապետություններ
Ջովաննի Բատիստա Մարտինի
Մարտինի Ջովաննի Բատիստա Ջամբատիստա (Giovanni Battista Martini, ), երաժշտության իտալացի տեսաբան և պատմաբան, կոմպոզիտոր, կապելմայստեր, մանկավարժ, երգիչ, ջութակահար, կլավեսինահար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Իտալացի երգիչներ Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Իտալացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Իտալացի ջութակահարներ Կատեգորիա:Իտալացի կլավեսինահարներ Կատեգորիա:Իտալացի երաժշտագետներ Կատեգորիա:Իտալացի դաշնակահարներ
Լին Աբբի
Մերիլին Լորրեն «Լիննի» Աբբի (Marilyn Lorraine "Lynn" Abbey, ), ամերիկուհի գրող և սցենարիստ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Ռոչեստերական և Նյու Յորքի համալսարանները։ Նա աշխատել է որպես ծրագրավորող և համակարգերի վերլուծաբան. Առաջին Պատմական Ֆանտազիա «Daughter of the Bright Moon» հրատարակվել է 1979 թ.-ին, նույն տարում մասնակցել է գրավոր «կոլեկտիվ վեպի» «Համաշխարհային գողերի» (Eng. Գողեր 'World). Հեղինակ է մի շարք նովելիստ համակարգչային և դերային խաղերի շարքի վեպերի, այդ թվում, «Մուգ աստղերի երկիր» (անգլերեն՝ Darksun) 1980 թ. ամուսնացել է հայտնի գիտության գեղարվեստական ​​գրող Ռոբերտ Ասպրինի հետ, որի հետ նա գրել է մի քանի աշխատանքներ։ 1993 թ.-ին նրանք ամուսնալուծվեցին։
Մարտինի (կոկտեյլ)
Մարտինի (Martini կամ Dry Martini), Կոկտեյլ-ապերիտիվ, ջինի և վերմուտի հիմքով։ Մտնում է  բարմենների միջազգային ասոցիացիայի  IBA պաշտոնական կոկտեյլներ խմբի,  «Անմոռանալի» կատեգորիայի մեջ (Unforgettables) :
Անվանումը
Մարտինիի իրական ծագումը հայտնի չէ, որպես նրա հայտնաբերման վայր համարվում են իրարից բավականին հեռու գտնվող ամերիկյան այնպիսի քաղաքներ, ինչպիսիք են Յոնկերսը, Նոր Օռլեանը, Սան Ֆրանցիսկոն ։
Ավանդաբար Մարտինիի ծագման վայր է համարվում Սան Ֆրանցիսկոն, իսկ անվանումը դուրս է բերվել առավել վաղ Martinez. Martinez անվանումը հաստատվել է 1880-ական թվականների գրավոր աղբյուրներում, իսկ ծագումը իր հերթին բացատրվում է բազմաթիվ լեգենդներով։ Փիթեր Տամոնին կարծում է, որ վերջին բաղաձայնի կորուստը տեղի է ունեցել կամ գործնական պատճառներով (օրինակ,  Martinez ից հոգնակի թիվ կազմելով, ինչն օգտակար է խմիչքներ պատվիրելիս, անհնար է , կամ, ինչն ավելի հավանական է,  Մարտինի  վերմուտի անվան ազդեցությամբ։
Բաղադրությունը
Ամենաառաջին մարտինին եղել է քաղցրահամ — 1887 թվականի բաղադրատոմսը խորհուրդ է տալիս ավելացնել օշարակ, եթե պատվիրատուն ավելի քաղցր է ցանկանում:Սակայն արդեն  1891 թվականին  «Կոկտեյլ Բիլ » մականունով, խորհուրդ չի տալիս ավելացնել քաղցր, քանի որ  «Old Tom Cordial Ջին (խմիչք)ը և իտալական վերմուտը առանց այդ էլ բավականին քաղցր են» ։
20-րդ դարի առաջին կեսին խմիչքը դարձել է ավելի չոր։ Իտալական վերմուտը փոխարինվել էր ավելի չոր ֆրանսիականի, երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ջինի և վերմուտի հարաբերությունը հասնում էր 16:1, իսկ ուլտրաչոր մարտինիի ծայրահեղ իրավիճակներում  պահանջվում էր միայն վերմուտի «շշուկ», որին հասնում էին վերմուտ ցողալով կամ բաժակը վերմուտով ողողելով նախքան ջինի լցնելը։ Կատակով հաստատվում էր, որ  անհրաժեշտ համամասնության հասմնելու համար բարմենին բավական էր ջինը լցնելու պահին ընդամենը նայել վերմուտով շշին ։
իր «» գրքում ասում էր, որ «չոր մարտինին» դժվար թե համարվում է մարտինի բառի նորմալ իմաստով; Վիկտորիա Մուրը նշել է, որ այդպիսի կոկտեյլ խմողն ըստ էության խմում է մաքուր ջին, ինչը իրականում ընդունված չէ  արժանապատիվ հասարակության մեջ, և ուլտրաչոր մարտինիի պատրաստման ծեսը հանդիսանում է ընդամենը այդ պահվածքի արդարացում ։ Վերմուտի և ջինի հավասար մասերից բաղկացած մարտինիի տարբերակը ներկա պահին կոչվում է   «հիսուն/հիսուն»։
Պատմությունը
Մարտինին հայտնաբերվել է Ամերիկայում 1870-ական թվականներին լայն տարածում է գտել «Ոսկեզօծ դար»։ Կոկտեյլն առաջին անգամ  հիշատակվում է 1880-ական թվականներին բարմենների համար ուղեցույցներում։
Մինչև 20-րդ դարի վերջերը մարտինին բաղկացած էր երկու բաղադրիչներից ։ Ջինից և վերմուտից, խառնուրդը սառը վիճակում մատուցվում էր ոտիկով գավաթով` զարդարված  ձիթենի եվրոպականով և ուրիշ «խավարտով»։ 1920-ական թվականներին խմիչքը սկսեց մատուցվել այսօր բացառապես ընդունված հատուկ կոնանման գավաթով։