cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թեղենյաց վանք
Հնագիտական նկարագրությունը
Գտածոներ. Ճարտարապետական դետալներ, խաչքարերի բեկորներ, մոտ 40 վիմագրեր, խեցեղեն, ապակե և մետաղե գտածոներ։
Նշանակությունը
Թեղենյաց վանքը կրթության ու գրչության հայտնի կենտրոն էր։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև Հայ եկեղեցու պատմության մեջ։ XII դարում վանքի ժամերգության կանոնները Ներսես կաթողիկոսի կողմից նոր ժամակարգի կազմման հիմքն են դարձել։
Ավանդազրույցներ
Թեղենյաց վանքի անունը ծագում է թեղի ծառի անունից։
Գրականություն
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հայաստանում Կատեգորիա:Հայկական առաքելական չգործող վանքեր և եկեղեցիներ (Հայաստան) Կատեգորիա:6-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Կոտայքի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Նոյհաուզեն աուֆ դեն Ֆիլդերն
Նոյհաուզեն աուֆ դեն Ֆիլդերն (Neuhausen auf den Fildern), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգի տարածքում։
Մտնում է Էլինգեն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 11349 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 12,47 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 1 16 047:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Վլադիմիր Միխայլով
Վլադիմիր Միխայլով (Владимир Петрович Михайлов, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։
Սիլիոս Իտալիկոս
Սիլիոս Իտալիկոս անունը ամբողջությամբ՝ Տիբերիոս Կատիոս Ասկոնիոս Սիլիոս Իտալիկոս, Հռոմեացի կոնսուլ, հռետոր, և բանաստեղծ է եղել մեր թվարկության 1-ին դարում։ Նա եղել է Լատինական Գրականության Արծաթե Դարի ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա միակ պահպանված գործը 17 գրքից բաղկացած «Փյունիկիա» էպիկական պոեմն է որը պատմում է Երկրորդ Փյունիկյան պատերազմի մասին։ Գիրքը հանդիսանում է լատիներեն գրված ամենաերկար գիրքը՝ բաղկացած լինելով շուրջ 12,000 տողից։
Լուպերկալիաներ
Լուպերկալիաներ, Հին Հռոմում կազմակերպվող տոնախմբություն ի պատիվ Լուպերկի` հովիվների և հոտերի պաշտպանի (փետրվարի 15-ին)։ Ըստ ավանդության տոնը հաստատել է դեռևս Հռոմուլոսը։ Լուպերկալիաները անցկացվում էին Lupercal քարանձավում, Պալատինյան բլրի ստորոտին։ Լուպերկալիաների ընթացքում մատուցում էին զոհեր (նոխազներ և այծեր), հատուկ ծիսակարգով. զոհը մորթելու արյունոտ դանակը քրմերը հպում էին զոհասեղանի մոտ կանգնած երկու պատանիների ճակատին և հետո արյան բիծը սրբում էին կաթի մեջ թաթախված բրդով։ Դրանից հետո լուպերկ-քրմերը զոհասեղանի վրա մորթված կենդանու մորթուց փոկեր էին կտրում և մոթրուց պատչաստած հագուստով դուրս էին նետվում Լուպերկալից և վազում Պալատինյան բլրի շուրջը, հանդիպողին հարվածում փոկերով։ Ամուսնացած կանայք սիրով էին թույլ տալիս հարվածելու իրենց, հավատալով, որ դա իրենց կբուժի չբերությունից։ Լուպերկների փոկերը կոչվում էին ֆեբրուա. այստեղից էլ` ֆեբրուարիոս (փետրվար) ամսվա անվանումը։ Լուպերկալիա տոնը նշվել է դարեր շարունակ։ Լուպերկի պաշտամունքը անկում է ապրել Հռոմում քաղաքացիական պատերազմների ժամանակ, բայց վերականգնվել Օգոստոսի կողմից։ 496 թվականին Հռոմի պապ Գելասիոս Iը փոխել է Լուպերկալիաները սուրբ Վալենտինի օրվա, որպեսզի արմատախիլ անի հեթանոսական սովորույթները։
Կատեգորիա:Հին Հռոմի տոներ Կատեգորիա:Կրոնը Հին Հռոմում
Սիլիոս Իտալիկոս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմեացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հռոմեական կայսրության կոնսուլներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Վլադիմիր Միխայլով
Կենսագրություն
1974 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը և 1991 թվականին ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։ Տիրապետում է հունարենին և անգլերենին։
1974 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Պոլտավկա (գյուղ, Կոմպանեևսկի շրջան)
Պոլտավկա (Полтавка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլտավկա գյուղում բնակվում էր 610 մարդ։
Աֆրիկական թագուհին
«Աֆրիկական թագուհին» (The African Queen), 1951 թվականին ռեժիսոր Ջոն Հյուսթոնի նկարահանած ֆիլմ, Հոլիվուդի անցյալի աստղեր Համֆրի Բոգարտի և Քեթրին Հեփբորնի գլխավոր դերակատարմամբ։
Սյուժե
Ֆիլմի դեպքերը տեղի են ունենում 1914 թվականին Հարավային Աֆրիկայում։ Կապիտան Չառլի Օլնատը իր «Աֆրիկական թագուհի» անունը կրող փոքրիկ նավով լողում է գյուղերից մեկի մոտակայքով, որտեղ քրիստոնեական առաքելությունով գտնվում են եղբայր ու քույր Սեմուել և Ռոուզ Սեյերը։
Մի անգամ գերմանացի զինվորները մտնում են այդ գյուղ և հրկիզում են այն՝ հեռացնելով բնակիչներին այնտեղից։ Ռոուզը և Սեմուելը գյուղում մնում են մենակ։ Սեմուելը հիվանդանում է և մահանում։ Ռոուզը Չառլիի հետ փախչում է։ Ռոուզը, ցանկանալով օգնել Անգլիային Գերմանիայի դեմ պատերազմում, որոշում է վնասել գերմանական «Լուիզա» նավը։ Թեպետ Չառլին դեմ է լինում այդ որոշմանը, քանի որ հասկանում է, թե ինչ է իրենց սպասվում, սակայն համաձայնվում է։
Սկսվում է հարբեցող Չառլիի և համեստ միսիոներ Ռոուզի վտանգներով լի արկածային ճանապարհորդությունը «Աֆրիկական թագուհի» նավով։ Չնայած նրանց տարբեր խառնվածքների և բնավորության հետ կապված ծագող վեճերի, նրանց միջև սիրավեպ է սկսվում։
Այդտեղից սկսում են ծավալվել ֆիլմի հիմնական իրադարձությունները ...
Մրցանակներ
Ֆիլմը ստացել է 1 Օսկար ներկայացված է եղել է ևս 3 անվանակարգերում՝
Փաթրիշա Քլարկսոն
Փաթրիշա Դեյվիս Քլարկսոն (Patricia Davies Clarkson, ), ամերիկացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Փաթրիշա Դևիս Քլարկսոնը ծնվել է Նոր Օռլեանում 1959 թվականին` դպրոցի տնօրենի և նրա կնոջ ընտանիքում, որոնք զբաղվում էին քաղաքականությանբ։ Պատրիսիայի մեծ պապը եղել է իսպանացի, ով տեղափոխվել է ԱՄՆ-ից Բարսելոնա։ Կլարկսոնը սովորել է դրամատուրգիա Նյու Յորքի Ֆորդհամի համալսարանում, իսկ դրանից հետո գերազանցությամբ ավարտելով` ընդունվեց Յելիի դրամատիկական դպրոցը, որտեղ վերջում ստացավ մագիստրոսի աստիճան։
1985 թվականին կլարկսոնը առաջին քայլերն արեց հեռուստատեսությունում։ Երկու տարի անց ստեղծվեց իր կինոաշխարհի ցուցադրությունը` Բրաինա Դե Պալմայի «Անձեռնմխելի» (1987) ֆիլմում, որի գլխավոր դերասաններն էին Կևին Կոնստերոմը և Շոնոմ Կոնիերին։ 1986թ-ին նա առաջին անգամ մասնակցեց Բրոդվեի «Կապույտ տերևների տանը» պիեսում, իսկ մեկ տարի անց նորից հայտնվեց «Արևելյան ստանդարտ» պիեսում։ Իր կարիերայի վաղ փուլերում նա հաճախ էր կատարում երկրորդական դերեր շատ հաջողված ֆիլմերում, որոնցից են` «Մահացու ցանկ» (1988), «Հռթիռը Ջիբրալթարի վրա» (1988) և «Հարյու տոկոսանոց ամերիկանցին բոլորի համար» (1988)։ 1990թ.-ին նա հայտնվեց այնպիսի ֆիլմերում ինչպիսիք են` «Արյունոտ ձեռքով» (1993), «Ջումանջի» (1995), «Բարձր արվեստ»(1998) և «Կանչ մղոն» (1999)։
2002թ.-ին Կլարկսոնը հայտնվեց «Միշտ մահացած հաճախորդը» HBO սերիալում և մարմնավորեց տիկին Սառայի կերպարը` առաջիկա երեք տարին։ Այդ դերը դերասանուհուն բերեց երկու «Էմմի» մրցանակի 2002 թ.-ին և 2006 թ.-ին։ 2003 թ-ին Կլարկսոնը ստացավ հատուկ մրցանակ ժուրիի կողմից «Սանդես» ֆիլմի պրիմիեիա ժամանակ։ Այդ թվականին նա նաև ստացավ «Օսկար» ամենալավ կին դերասանուհի անվանակարգով։''
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
Արտմուզա
Արտմուզա (Артмуза), ժամանակակից արվեստի թանգարան և ստեղծագործական տարածք Սանկտ Պետերբուրգում`Վասիլևյան կղզում։ 2013 թվականից գտնվում է «Մուզդետալ» երաժշտական գործիքների նախկին գործարանի տարածքում ։
Պատմություն
XIII գծում գտնվող մեխանիկական գործարանը հիմնադրվել է 1938 թվականին, և նրա առաջին արտադրանքը չհրկիզվող պահարաններ, մահճակալներ և հաշվիչներ են եղել։ Մինչև 1991 թվականը ընկերությունն արտադրել է սպորտային սարքավորումներ, առանցքակալներ, խաղալիքներ և սեղանի խաղեր։ 1991 թվականին գործարանն անվանվել է «Մուզդետալ» և սկսել է արտադրել ակուստիկ կիթառներ։
Երաժշտական գործիքների պահանջարկի անկումից հետո ձեռնարկությունը վերածվեց բիզնես կենտրոնի։ Տարածքները վարձակալությամբ հանձնվեցին տարբեր ձեռնարկությունների։ 2008 թվականի տնտեսական ճգնաժամից հետո վարձակալները սկսեցին հեռանալ շենքից և տարբեր ստեղծագործական հարթակների բացման ալիքի ներքո ձեռնարկության ղեկավարությունը որոշեց գնալ այդ ճանապարհով։ 2013 թվականից Արտմուզան սկսել է գործել որպես ցուցասրահ, որի պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հունվարի 8-ին։ Բացման առաջին տարիներից ի վեր կազմակերպվում է երիտասարդ նկարիչների «Մուսան պետք է աշխատի» մրցույթը ։
Թանգարանի ինքնանունն է «Արտմուզայի ստեղծագործական խումբ»։
Բուշեկ
Բուշեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում ։ Գտնվում էր Արածանիի Շառիան վտակի ստորին հոսանքի տարածքում, գետի ձախ կողմում, Ալաշկերտ քաղաքից հարավ-արևելք։
Արտմուզա
Նախագծեր, ցուցադրություններ
Արտմուզայում ցուցադրվել են Նիկոլայ Բլոխինը (հունվարի 8 -փետրվարի 20, 2014 թ.), Ալեքս Անդրեևը («Տիեզերական գեներատոր» նախագիծ Իգոր Իվանովի հետ) , Ռոման Լյապինը , Բեն Հայնեն , Դմիտրի Ստրիժովը , Անդրեյ Սիկորսկին , Պոլ Նիկլենը ։
Արտաքին հղումներ
Պաշտոնական կայք
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի ցուցասրահներ Կատեգորիա:2014 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Բուշեկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ազեմմուր
Ազեմմուրը (أزمور, Азимур )‎, քաղաք Մարոկկոյում։ Գտնվում է Ում-էր-Ռիբյա գետի ձախ ափին Ատլանտյան օվկիանոսին միախառնվելու մոտ, Էլ Ջադիդա քաղաքից 16 կմ հյուսիս-արևելք և Կասաբլանկա քաղաքից՝ 72 կմ հարավ-արևմուտք։ Անվանունը գալիս է Լիբյա-բերբերական azemmur ձիթենի բառից։ Քաղաքը պահպանել է 1362 թվականին միջնադարյան տեսքը, որը շրջապատված է չորս դարպասներով։
Քաղաքի հիմնադրման տարեթիվն անհայտ է, ավելին, անհայյտ է՝ երբ է այն կառուցվել փյունիկյան կամ հռոմեական ժամանակներում, թե հենց բերբերների կողմից։ Քաղաքը իսլամացվել է 667 թվականին։ Հետագայում այն մշտապես կախված էր Մաղրիբի տարբեր նահանգներից, մասնավորապես 1144 թվականին այն կործանվեց Ալ-Մորավիների պետության կողմից Ալմոհանդների հետ իրենց մրցակցության շրջանակներում։ Մահմեդական աստվածաբան Ալ-Շուայբի՝ 1176 թվականին մահից հետո սկսեց համարվեց քաղաքի հովանավոր սուրբը։ 1461թվականին Ազեմմուրը կրկին ամրացվել է։
1480 թվականից սկսած եվրոպացիները, նախ իսպանացիները, սկսեցին հարձակվել Ազեմմուրի վրա, որը գտնվում էր Մաղրիբի ամենամեծ գետերից մեկի գետաբերանում և, հետևաբար, մեծ ռազմավարական նշանակություն ուներ, իսկ 1461 թվականին քաղաքը գրավվեց պորտուգալիացիների կողմից։ Ազեմմուրի բնակիչները դարձան Պորտուգալիայի թագավոր Ժոան 2-րդ Կատարյալի վասալները և 1481 թվականին ստիպված եղան տուրք վճարել Պորտուգալիային։ Մարոկկոյի այս հատվածի պատկանելիությունը Պուրտուգալիային հաստատվեց 1497 թվականին Տորդեսիլյասի պայմանագրով։ 1513 թվականին քաղաքը հրաժարվեց տուրք տալուց, որից հետո  պորտուգալիացիները պատժիչ արշվախումբ ուղարկեցին հինգ հարյուր նավերով Բրագանի դուքս ֆեռնան Մագելանի գլխավորությամբ։Պորտուգալական նավատորմը գրավեց քաղաքն առանց դիմդրության։ Ազեմմուրը կրկին ամրացվեց, և քաղաքում տեղակայացված էր պորտուգալական կայազորը։ 1541 թվականին տնտեսական դժվարությունների պատճառով պորտուգալիացիները ստիպված եղան լքել։Դրանից հետո քաղաքն ընկավ սաադիների տիրապետության տակ, այնուհետև ֆրանսիական պրոտեկտորատի գոտում և ամբողջությամբ կորցրեց տնտեսական և ռազմավարական նշանակությունը։
Ազեմմուրում մնացել են բազմաթիվ եվրոպացիներ, որոնք ամբողջությամբ 1967 թվականին արտագաղթեցին Իսրայել Վեցօրյա պատերազմից անմիջապես հետո հաջորդած աքսորների հետևանքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարոկկոյի քաղաքներ Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր
(5524) Լեկաշուքս
(5524) Լեկաշուքս (Lecacheux), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,366487 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2994 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4336 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1329,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,270737 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,49° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրի Հոլտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ստորակետի ու կետի արկածները
«Ստորակետի և կետի արկածները» («Приключения запятой и точки»), խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որն ստեղծել է ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Նիկոլայ Ֆեոդորովը 1965 թվականին ։
Կաուռու (գյուղ, Պայուսի շրջան)
Կաուռու (Kauru), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պայուսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պայուսի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Օտարերկրյա բանկ
Օտարերկրյա բանկ, բանկային հաստատություն, որը ճանաչված է որպես այդպիսին՝ համաձայն այն օտարերկրյա պետության օրենսդրության, որի տարածքում ​​գտնվում է։
Չինաստանում
1981 թվականին Չինաստանում հայտնվել են օտարերկրյա բանկերի առաջին մասնաճյուղերը։ Մինչև 1985 թվականը գործում էր օտարերկրյա բանկերի 17 մասնաճյուղ։ 1990-ականներին արտասահամանյան բանկեր սկսեցին գործել Շանհայում և մի շարք այլ քաղաքներում։ Չինաստանի ազգային բանկը սահմանափակել է այն քաղաքների թիվը, որտեղ կարող են գործել արտասահամանյան բանկեր։ Երկար ժամանակ Չինաստանում արտասահամանյան բանկերը զբաղվում էին արտասահմանյան կապիտալի մասնակցությամբ ստեղծված ձեռնարկությունների սպասարկմամբ։ Նման բանկերում գործարքներն իրականացվում էին օտարերկրյա արտարժույթով։ 1997 օտարերկրյա բանկերին սկսեցին արտոնագրեր տալ, ինչի շնորհիվ դրանք իրավունք ստացան առանձին բանկային գործարքներ իրականացնել յուանով։ Այդ արտոնագրերը ստացած առաջին օտարերկրյա բանկերը գրանցված էին Պուդուն տնտեսական նահանգում։ 2000 թվականի մարտին այդպիսի բանկերի թիվը հասնում էր 24-ի։ 1998 թվականին օտարերկրյա բանկերը իրավունք ստացան իրականացնել յուանով գործարքներ, որոնք գրանցված էին ազատ տնտեսական գոտում։ օտարերկրյա բանկերը ստիպված էին երկար սպասել արտոնագիր ստանալու համար։ Ներկայացուցչություն բացելու համար օտարերկրյա բանկը պետք է Ազգային բանկի հաշվին փոխանցեր 100 միլիոն դոլար ։
Բանկային լիցենզիան ստանալուց հետո օտարերկրյա բանկը կարող էր աշխատել միայն արտասահմանյան կամ այն ընկերությունների հետ, որտեղ կար արտասահմանյան կապիտալ։ Յուանով գործարքներ իրականացնելու արտոնագիր ունեցող օտարերկրյա բանկերը կարող էին դրանք իրականացնել միայն իրենց գրանցման տարածքում։ Աստիճանաբար նրանց աշխարհագրական գործունեության տարածքն ընդլայնվեց, և Պուդունի տարածքում գրանցված օտարերկրյա բանկերը կարողացան աշխատել այն ձեռնարկությունների հետ, որոնք գտնվում էին Ցզյանսու և Չժեցյան նահանգներում գտնվող ձեռնարկությունների հետ ։
Բրազիլիայում
Երբ օտարերկրյա բանկերը նոր էին սկսել աշխատել Բրազիլիայում, նրանց համար սահմանված էր տեղական բանկերից երկու անգամ ավելի նվազագույն կանոնադրական կապիտալի պահանջ։ Բացի այդ, օտարերկրյա բանկերի համար գանձվում էր թիրախային վճար, երբ օտարերկրյա ներդրողը գնում էր բրազիլական բանկ։ 1996 թվականին Բրազիլիայում թույլատրվում էր ձեռք բերել մինչև 100% տեղային ակցիաներ։ Բրազիլիայում բանկերի մեծ մասը բացվել է ներկայացուցչությունների տեսքով։ Նրանք առաջարկում են ներդրումային հնարավորություններ ։
Նկարագրություն
Եթե ​​օտարերկրյա բանկն ունի մասնաճյուղ, որը բաց է և գործում է այլ երկրում, ապա այդպիսի բանկը համարվում է ոչ ռեզիդենտ։ Համաձայն Ռուսաստանի կանոնադրության՝ պետության տարածքում օտարերկրյա բանկերի անմիջական մասնաճյուղեր չեն կարող գործել։ Դա պայմանավորված է նրանով, որ Ռուսաստանի բանկը չի կարող վերահսկել օտարերկրյա բանկերի մասնաճյուղերի գործունեությունը։ Եթե ​​ոչ ռեզիդենտ օտարերկրյա բանկը մասնակցում է ռեզիդենտ բանկի կանոնադրական կապիտալին 100%-ով, ապա ռեզիդենտ բանկը համարվում է օտարերկրյա բանկի դուստր ձեռնարկություն։ Այն դեպքում, երբ օտարերկրյա ներդրումները կազմում են 50% և ավելի, այն համարվում է օտարերկրյա ներդրումներով վարկային հաստատություն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բանկեր Կատեգորիա:Ֆինանսներ Կատեգորիա:Բիզնես Կատեգորիա:Ռուդիկ Ղարիբյանի հիշատակին նվիրված հոդվածներ
Սոլոմենոե (այլ կիրառումներ)
Սոլոմենոե, կարող է վերաբերել՝
Մասսիմո Տրոիզի
Մասսիմո Տրոիզի (Massimo Troisi, ), իտալացի դերասան, սցենարիստ, ռեժիսոր։
Կենսագրություն
Դերասանական կարիերան սկսել է 15 տարեկան հասակում Centro Teatro Spazio-ում։ Մեծ ճանաչում է ստացել 1976 թվականից և 1979 թվականներին, շնորհիվ «Non Stop» և «Լունա-պարկ» հեռուստահաղորդումներում ունեցած մասնակցության։ Նա իր կինոկարիերայի առաջին դերը կատարել է 1981 թվականին նկարահանված «Սկսիր երեքից» ֆիլմում։ Ստեղածագործական գործունեության շրջանում շուրջ 20 անգամ առաջադրվել է ամենահեղինակային կինոմրցանակաբաշխություններում և 9 անգամ հասել է հաղթանակի (այդ թվում նաև հետմահու) ։
Մանուկ հասակում հիվանդությամբ է տառապել, որն էլ հետագայում դարձել է սրտի խրոնիկական ախտի պատճառ։ Բժիշկների կողմից նշանակված դոնորական օրգանի փոխպատվաստման վիրահատությունից հրաժարվել է։ Մահացել է սրտի կաթվածից, 41 տարեկան հասակում՝ «Փոստատարը» ֆիլմի նկարահանումներից 12 ժամ հետո։ Ռեժիսոր Մայքլ Ռեդֆորդը հիշում է ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Իտալացի կինոռեժիսորներ
Հայկ Հակոբյան (հնագետ)
Հայկ Պիոնի Հակոբյան, Պատմական գիտությունների թեկնածու, հայ հնագետ, ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի հնագիտության և ազգագրության ամբիոնի դոցենտ ։ Հայտնի է Հողմիկի հեթանոսական համալիրի պեղումներով ։
Կենսագրություն
1973–1978 թթ., սովորել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետում։ 1981–1984 թթ., սովորել է ԽՍՀՄ Հնագիտության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում, Մոսկվա։ 1978–1980 թթ., Հայաստանի ազգագրության Պետական թանգարան. գիտաշխատող, Ցուցադրության և մեթոդական աշխատանքների բաժնի վարիչ, գիտնական քարտուղար 1984–2001 թթ., ՀՍՍՀ Ա հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտ. Կրտսեր գիտաշխատող, գիտաշխատող, Արշավախմբի պետ, Ավագ գիտաշխատող, գիտնական քարտուղար
Թեկնածուական թեման է. «Հայաստանի և Հռոմի տնտեսական և մշակութային կապերը» (1986 ապրիլի 9, ԽՍՀՄ Հնագիտության Ինստիտուտ) ։
Կարդում է հետևյալ դասընթացները.
Սոլոնիցա (այլ կիրառումներ)
Սոլոնիցա, կարող է վերաբերել՝
Հայկ Հակոբյան (հնագետ)
Անձնական
Անդամակացում է ՀՀ ԳԱԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի գիտական խորհրդին, ՀՀ կառավարությանը կից հնագիտական մեթոդական խորհրդին, ՀՀ Ազգագրության Պետական թանգարանի գիտական խորհրդին ։ Խոսում է հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հնագետներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ Կատեգորիա:2019 մահեր Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Ռուշինովո (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)
Ռուշինովո (Рушиново), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Լուսին (ֆիլմ, 1965)
«Լուսին» («Луна»), խորհրդային գիտահանրամատչելի և գիտաֆանտաստիկ ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Պավել Կլուշանցևը։
Սյուժե
Ֆիլմի առաջին՝ գիտահանրամատչելի մասում պատմվում է Լուսնի հետազոտման ոլորտում գիտնականների վերջին (1960-ականների կեսերին) ձեռքբերումների մասին։ Գիտնականները պատմում են Լուսնի ծովերի ծագման հիպոթեզների, լուսնային մակերևույթի ջերմաստիճանի և Լուսնի բնահողի ենթադրյալ հատկությունների մասին։
Ժապավենի երկրորդ մասը գիտաֆանտաստիկ է։ Լուսինը ցույց է տալիս, թե ինչպես է մոտ ապագայում լուսինը յուրացվելու մարդկանց կողմից՝ հիպոթետիկ առաջին լուսնային արշավանքից մինչև լուսնային քաղաքներ և լաբորատորիաներ։
Մրցնականեր
Ֆիլմն ստացել է Տրիեստ քաղաքի Ոսկե կնիք Ֆանտաստիկ ֆիլմերի IV միջազգային կինոփառատոնում (Իտալիա, 1966) ։
Գեղարվեստական առանձնահատկություն
Ֆիլմը նկարահանվել է Պավել Կլուշանցևի բնորոշ ոճով և սինթեզում է երկու ժանր՝ գիտահանրամատչելի կինո և գիտահանրամատչելի ֆանտազիա։
Ֆիլմի երկրորդ՝ ֆանտաստիկ մասում կիրառվել են մուլտիպլիկացիա և համակցված նկարահանումներ։
Արտաքին հղումեր
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1965 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Պոկրովկա (գյուղ, Կոմպանեևսկի շրջան)
Պոկրովկա (Покровка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոկրովկա գյուղում բնակվում էր 88 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խոլկովիչի
Խոլկովիչի (Холковичи), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Բոգատիչ
Բոգատիչ (Богатић), ավան Սերբիայի Մաչվանի շրջանում, Բոգատիչ համայնքի կենտրոնը։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ ավանի բնակչությունը կազմում է 6488 մարդ։
Աշխարհագրություն
Բոգատիչը տեղակայված է Սերբական Հանրապետության արևմտյան հատվածում՝ Դրինա և Սավա գետերի միջև բերքատու հովտում։
Պատմություն
Բոգատիչի տարածքը բնակեցված է եղել դեռ մեր թվարկությունից առաջ։ Առաջին բնակեցումները թվագրվում են մ. թ. ա. 5000 թվականով։ Հետո եղել է Վինչայի մշակույթը։
Մ. թ. 60-ական թվականներից հետո այստեղ են եկել հռոմեացիները, որոնք դաժան ճակատամարտերով այստեղ սահմանել են իրենց իշխանությունը։
9-րդ դարի վերջին այստեղ են եկել հունգարացիները։ Թուրքերը Մաչայի տարածք առաջին անգամ եկել են 1391 թվականին։
Բոգատիչն առաջին անգամ հիշատակվում է 1718-1739 թվականներին ավստրիական զորքերի կողմից Սերբիայի գրավման ժամանակ։
Բնակչություն
Բոգատիչի բնակչության քանակը նվազման միտում ունի։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ այստեղ ապրում է 6488 մարդ։ Բնակչության միջին տարիքը կազմում է 40 տարեկան (38,6՝ տղամարդկանց մոտ և 41,4՝ կանանց մոտ) ։
Տրանսպորտ
Բոգատիչը համայնքի տարբեր բնակավայրերի և Սերբիայի տարբեր մասերի հետ կապված է տեղական նշանակության մի քանի ճանապարհներով՝ 20, 136 և 320։ Հեռավորությունը մինչև մոտակա խոշոր քաղաք՝ Շաբաց, 23 կմ է, իսկ մինչև Հանրապետության մայրաքաղաք Բելգրադ՝ մոտ 98 կմ։
Եղբայրական քաղաքներ
Բրյանսկ, Ռուսաստան (2016)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբիայի քաղաքներ
(5525) 1991 TS4
(5525) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Նոբուհիրո Կավասատոյի կողմից Ուենոհարայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,220291 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8836 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,557 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1208,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297913 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,62° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նոբուհիրո Կավասատոյի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մարիա դել Պիլար Ֆերնանդես Վեգա
Մարիա դել Պիլար Ֆերնանդես Վեգա (María del Pilar Fernández Vega, ), Իսպանիայի թանգարանների ֆոնդապահ ։
Կենսագրություն
1922 թվականին ընդդիմության հաստատումից հետո մտավ ֆոնդապահների, գրադարանավարների և հնագետների խմբակ, ովքեր մասնագիտացել էին ամերիկյան ծագում ունեցող հավաքածուների մեջ։ Եղել է Դեկորատիվ արվեստի ազգային թանգարանի տնօրենը, սակայն 1928 թվականին խնդրեց, որ իրեն տեղափոխեն Ազգային հնագիտական թանգարան, որտեղ գլխավորեց թանգարանի նախակոլումբոսյան բաժինը՝ դառնալով Իսպանիայի առաջին կին ֆոնդապահը ։ 1930-ական թվականներին կին ֆոնդապահների շարքերը համալրվեցին՝ 1930 թվականին՝ Ֆելիպա Նինիո Մասը և Խոակինա Էգուարես Իբանիեսը, իսկ 1931 թվականին՝ Կոնսեպսիոն Բլանկո Մինգուեսը և Ուրսիսինա Մարտինես Գալյեգոն։ 1933 թվականին մասնակցեց Միջերկրական ծովով համալսարանական շրջագայությանը, որն ուղենիշ հանդիսացավ իսպանական հնագիտության համար և նոր դիսցիպլիններ ներդրեց ։ 1941 թվականի Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմից հետո նշանակվեց Ամերիկայի թանգարանի տնօրեն, որի բացումը տեղի ունեցավ 1944 թվականին համալսարանական քաղաքում։ Մարիա դել Պիլարը պաշտոնավարեց մինչև 1968 թվականը։
Ամուսնացել է Խոսե Ֆեռադիս Տոռեսի հետ, ով 1925-1928 թվականին զբաղեցնում էր Ազգային հնագիտական թանգարանի ֆոնդապահի պաշտոնը մինչև աշխատանքի անցավ Կենտրոնական համալսարանի դրամագիտության և բնաբանության ամբիոնում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆոնդապահներ
Այասի փողոց (Երևան)
Այասի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Կոչվել է Կիլիկյան Հայաստանի խոշոր նավահանգիստներից մեկի՝ Այասի անունով։
Տվյալներ
Գտնվում է Կիլիկիա թաղամասում։ Սկսվում է «Արարատ» կոնյակի գործարանի №4 բնակելի շենքի մոտից, ձգվում արևմտյան ուղղությամբ, հասնում և փոքր-ինչ անցնում Վերֆելի փողոցից։ Խորհրդային տարիներին կոչվել է Սովխոզային փողոց ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
ՔաուչՍերֆինգ
ՔաուչՍերֆինգ (CouchSurfing), համաշխարհային կազմակերպություն, որ միավորում է 246 երկրներում ապրող ավելի քան 6 միլիոն մարդու (2012 թ. ), ովքեր ճանապարհորդությունների ընթացքում անվճար հյուրընկալում են միմյանց (երբեմն հյուրընկալվողի հետ նախապես պայմանավորվում են, որ նա պետք է վճարի ուտելիքի կամ այլ ծախսերը) կամ կազմակերպում համատեղ ճանապարհորդություն։
Պատմություն
Քեյսի Ֆենտոնը (Casey Fenton) 2000 թ. Իսլանդիա գնալու համար էժան տոմս էր գնում, սակայն գիշերն անցկացնելու տեղ չուներ։ Նա նամակներ է գրում իսլանդացի 1500 ուսանողի՝ խնդրելով գիշերելու տեղ հատկացնել իրեն։ Արդյունքում նա ծանոթացավ մի քանի խում ուսանողների հետ, ովքեր պատրաստակամություն էին հայտնել ծանոթացնել նրան իրենց քաղաքին։ Իսլանդիայում անմոռանալի օրեր անցկացնելուց հետո Քեյսի Ֆենտոնը որոշեց այլևս գումար չծախսել տուրիստական գործակալությունների ծառայություններից օգտվելու համար և ստեղծել կայք, որ կկատարի այդ գործառույթները։ Հետագայում Քեյսի Ֆենտոնը Դան Հոֆերի, Լեոնարդո Սիլվերիայի ու Սեբաստիան Լա Տուննի հետ ստեղծեց այդ կայքը, որ պատրաստ էր 2004 թ. հունվարին։
Ինչպես է աշխատում
Հյուրընկալ գտնելու համար նախ պետք է գրանցվել կայքում. գրանցվել կարող են այն անձինք, ում 18 տարին արդեն լրացել է ։ Գրանցումն անվճար է։
Գրանցված մասնակիցները կայքում կարող են որոնել տվյալ բնակավայրում ապրող մարդու և նրան խնդրել հյուրընկալել իրեն։ Սակայն նա կարող է նաև կայքում թողնել բաց խնդրանք, որին կարձագանքեն այն մարդիկ, ովքեր պատրաստակամ են հյուրընկալել նրան ։
Կարելի է կայքում փնտրել նաև մարդկանց, ովքեր հյուրի հետ կշրջեն քաղաքում, կպատմեն քաղաքի մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճանապարհորդություն Կատեգորիա:Զբոսաշրջություն Կատեգորիա:Վիրտուալ համայնքներ
Գրամշի
Գրամշի (Gramshi), Կենտրոնական Ալբանիայի Էլբասանի շրջանում հնագույն քաղաք և ինքնավար մարզ։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի մարդահամարի կազմել է 24231 բնակիչ։ Քաղաքից են ծագել իտալացի կոմունիստ Անտոնիո Գրամշիի նախնիները։
Քաղաքային շրջանը ձևավորվել է 2015 թվականին տեղական բարեփոխումների ժամանակ Գրամշի, Կոդովջատ, Կուկուր,Կուշովե, Լենիե, Պիշայ, Պորոչան, Սկենդերբեգա, Սուլթ և Թունջա քաղաքային շրջանների ոչնչացման հետևանքով։ Գրամշին դարձավ վարչական կենտրոն ։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը 739,22 կմ² ընդհանուր մակերեսով տարածքի համար կազմում էր 24231 մարդ ։ Նախկին քաղաքային շրջանի բնակչությունը 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում էր 8440 մարդ ։
Քաղաքը տրանսպորտային կապեր ունի Էլբասան, Կորչա, Պոգրադեց, Չորովոդա, Լիբրաջ և Բերատ քաղաքների հետ։ Գրամշիով հոսում է Դևոլի գետը։
Պատմություն և ստուգաբանություն
Օսմանյան կայսրության ժամակաշրջանում և մինչև 1912 թվականին Ալբանիայի անկախության հռչակումը քաղաքը թուրքերենով հայտնի էր որպես Grameç։
Հին ժամանակներում Գրամշին բնկեցված է եղել, ինչի մասին վվկայում են հնագիտական գտածոները, որոնք պատրաստվել էին Tuma e Cerujës թմբուկներում։
Միջնադարում տարածքը եղել է ֆեոդալ Ջորջ Արիանիտի ազդեցության տակ։ Օսմանյան կառավարման ժամանակ այս տարածքը Օսմանյան կայսրության վարչական միավորումն էր (Kaza)՝ Էլբասանի թուրքական նահանգի կազմում և մտնում էր Մանաստիրի վիլայեթի մեջ ։
1912-1947 թվականներին քաղաքը եղել է Գրամշիի տարածքի կենտրոնը։ Այն ժամանակ նոր վարչական բաժանման ներդրամբ այն դարձավ Գրամշի շրջանի վարչական կենտրոնը, որում տեղակայացված էին կառավարման տարբեր հաստատություններ։
Գրամշին քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1960 թվականի հոիլիսի 10-ին։ 1965 թվականին եղել է մունիցիպալիտետ։
Տնտեսությունը և մշակույթը
Կոմունիզմի շրջանում քաղաքում տեղակայված էր ռազմական տեխնիկայի արտադրության գործարաններից մեկը։ 1980 թվականի Դևոլի գետի վրա սկսվեց հիդրոէլեկտրակայանի շինարարությունը, որը դադարեցվեց կոմունիստական առաջնորդ Էնվեր Հոջայի մահից հետո, որից հետո սկսվեց անցումային շրջանը մինչև 1990-ական թվականները, ինչն էլ ավարտվեց այդ համակարգի փլուզմամբ։
2013 թվականին հոկտեմբերին արձանագրվել է քաղաքապետարանի բարձր պարտքի և մոտալուտ սնանկության մասին ։
Քաղաքն ունի սեփական ֆուտբոլային ակումբ «Գրամշի» ֆուտբոլային ակումբը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալբանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Էլբասանի գավառ Կատեգորիա:Եվրոպայի քաղաքներ
Ինքնադիմանկար՝ վիրակապած ականջով
Ինքնադիմանկար՝ վիրակապած ականջով, հոլանդացի նկարիչ Վինսենթ վան Գոգի ինքնադիմանկար։ Նկարը ստեղծվել է 1889 թվականին ։
Նկարագրություն
Ինքնադիմանկարում պատկերված է Վան Գոգը` երկնագույն գլխարկով, կանաչ վերնազգեստով և վիրակապով, որը փակում է ականջը և ձգվում կզակի տակ։ Նկարիչը պատկերված է ավանդական երեք քառորդ դիրքով, իսկ նրա հայացքն ուղղված է կադրից մի փոքր աջ։ Կերպարի հետևում բաց պատուհանն է, որով պետք է օդը ներթափանցի ներս։ Հետին ֆոնում երևում են նաև մոլբերտը` մի քանի ոչ պարզ գրառումներով, ինչպես նաև ճապոնական մի փորագրություն փայտի վրա։ Փորագրությունը նույնացնում են «Գեյշան բնության մեջ» ճապոնական փորագրության հետ, որ տպագրվել է 1870-ական թվականներին։ Դա ցույց է տալիս ճապոնականության ազդեցությունը Վան Գոգի ստեղծագործության վրա. ճապոնական փորագրությունները հանդիպում են նաև նկարչի այլ նկարների ֆոնին ։ Նկարը նկարված է իմպաստո ոճով. լուսային էֆեկտն ուժեղացնելու համար կիրառվել են խիտ, գունեղ վրձնահարվածներ, որոնք հիմնականում ուղղահայաց են արված։ Դրա շնորհիվ ստեղծվել է տեքստուրա, որը դուրս է գալիս կտավից` ավելացնելով մակերևույթի հարթությունը։ Մաշկի գույնը կանաչ ու դեղին գույներով է հագեցած։ Նկարչի ականջը փակող վիրակապը մատնանշում է նրա ամենահայտնի կոնֆլիկտը։ Վան Գոգն իր ինքնադիմանկարները նկարելիս կիրառել է հայելի, այդ պատճառով որոշ մարդիկ սխալմամբ ենթադրում են, որ նա աջ ականջի մի մասն է կտրել ձախի փոխարեն ։
Պատմություն
Վան Գոգը Փարիզից տեղափոխվել է Առլ` հույս ունենալով ստեղծել նկարիչների միություն, որտեղ նկարիչները կսատարեն միմյանց։ Նա հրավիրում է Պոլ Գոգենին` մի նկարչի, ում հետ հետ նա ընկերացել էր Փարիզում։ Սակայն այս զույգն այնքան էլ հաշտ չէր. նկարիչները հաճախ են վիճաբանում, երբեմն` շատ ուժգին։ 1888 թվականի դեկտեմբերի 23-ին վիճաբանության ժամանակ Վան Գոգը նոպայի մեջ է ընկնում, որի ժամանակ Գոգենին սպառնում է ածելիով, սակայն հետո ինքն է տրավմա ստանում` կտրելով ձախ ականջի մի մասը։ Հոգեկան անհավասարակշռության մեջ` նա ականջի կտրած հատվածը տանում է Maison de Tolérance հասարակաց տուն` ցանկանալով նվիրել Ռեյչել անունով մարմնավաճառահուն։ Երբ հաջորդ առավոտ Գոգենը վերադառնում է, տեսնում է, որ տանը ոստիկաններ կան, և ամեն սենյակում արյան հետքեր են։ Վան Գոգը վնասել էր վզի երակը, ինչի հետևանքով շատ արյուն էր կորցրել։ Նրան տարել էին հիվանդանոց, որտեղ նա խոստովանել էր, որ չի հիշում, թե ինչ է կատարվել նոպայի պահին։ Իր ամբողջ կյանքի ընթացքում Վան Գոգը տառապել է նմանատիպ նոպաներից, որոնք երբեմն բնութագրվել են կպչուն մտքերով ։
Նկարի ձեռքբերման պատմություն
Վան Գոգի մահվան ժամանակ նկարը պատկանել է Ժյուլիեն Տանգիին, չնայած պարզ չէ, թե ինչպես է այն հայտնվել նրա մոտ։ Տանգին 1887 թվականին մի քանի անգամ որպես բնորդ է ծառայել նկարչին։ Նկարը ցուցադրվել է Փարիզում 1901 և 1905 թվականներին` Վան Գոգի նկարների հետահայաց մեծ ցուցադրության ժամանակ։ 1928 թվականին նկարը ձեռք է բերել Սեմյուել Կուրտոն։ Ներկայումս այն գտնվում է Կուրտոյի պատկերասրահում (Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիա) ։
Որոշ քննադատներ այս նկարը համարում են կրկնօրինակ, սակայն եթե դա ճիշտ լիներ, ապա այն պետք է որ նկարված կլիներ 1890-ական թվականներին, իսկ այդ ժամանակ դա արժեքավոր չէր լինի, քանի որ նկարիչը մահացել էր մի քանի տարի առաջ և իր կենդանության օրոք մեկ-երկու նկար էր միայն վաճառել։ 1889 թվականի հունվարի 17-ին Վինսենթը իր եղբայր Թեոյին գրել է, որ վերջացրել է ևս մեկ ինքնադիմանկար։ Շփոթմունք է առաջանում, թե արդյոք դա եղել է այս նկարը, թե «Ինքնադիմանկար կտրած ականջով և ծխամորճով» նկարը ։ Այս նկարներից յուրաքանչյուրում Վան Գոգը պատկերված է նույն հագուստով և նստած է նույն դիրքով, չնայած տարբեր են գունային երանգները, պարագաները և դիրքերը։ «Ինքնադիմանկար կտրած ականջով և ծխամորճով» նկարը ակադեմիական շրջանակներում ավելի լայն ճանաչում ունի որպես Վան Գոգի վրձնին պատկանող նկար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ Կատեգորիա:Ինքնադիմանկարներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ Կատեգորիա:Կուրտոյի արվեստի ինստիտուտի նկարներ
Էրմիտաժ (Ամստերդամ)
Էրմիտաժ Ամստերդամում (Hermitage Amsterdam) կամ` Էրմիտաժ Ամստելի վրա (Hermitage aan de Amstel), թանգարան և ցուցահանդես Ամստերդամում, Ամստել գետի վրա։ Թանգարանը Սանկտ Պետերբուրգի Էրմիտաժի մասնաճյուղն է։ Նախ 2004 թվականի փետրվարից տեղակայված է եղել փոքրիկ շենքում, Նիուվե-Հերեգրախտ ջրանցքի վրա, սակայն 2007-2009 թվականներին տեղի ունեցած վերակառուցումներից հետո թանգարանն զբաղեցրել է Ամստելհոֆի ամբողջ շենքը. Թանգարանն ամբողջությամբ վերակառուցվել ու պաշտոնապես բացվել է 2009 թվականի հունիսի 19-ին թագուհի Բեատրիսի և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևի կողմից ։ 2009 թվականի հունիսի 20-ից թանգարանը բաց է հանրության համար։
Ստեղծման պատմություն
Սանկտ Պետերբուրգի Էրմիտաժի հսկայական հավաքածուն ֆինանսապես աջակցելու համար տարբեր երկներում բացվել են էրմիտաժի մի քանի մասնաճյուղեր։ Լոնդոնից և Լաս Վեգասից հետո ընտրվել է Ամստերդամը։ Այս ընտրությունը միանգամայն տրամաբանական է, քանի որ Սանկտ Պետերբուրգի հիմնադիր Պետրոս Առաջին կայսրը եղել էր Ամստերդամում և սիրում էր Նիդեռլանդները, իսկ 19-րդ դարում նիդեռլանդյան ապագա արքա Վիլհելմ 2-րդն ամուսնացել է Պավել Առաջին աղջկա` Աննայի հետ։ Ամստերդամի Էրմիտաժն այսօր զբաղեցնում է 4000 քմ ցուցահանդեսային տարածք, սակայն չունի սեփական հավաքածուն, և թանգարանի համադրությունները կազմվում են միայն Սանկտ Պետերբուրգի Էրմիտաժի պահեստային ցուցանմուշներից։ Թանգարանում կազմակերպվում են ժամանակավոր ցուցադրություններ, որոնք կարող են տևել 4 ամսից մինչև 2 տարի։ Ամստերդամում Էրմիտաժ ստեղծելու նախաձեռնողն ու թանգարանի տնօրեն Էրնստ Վենն է (Ernst W. Veen): Յուրաքանչյուր վաճառված տոմսից մեկ եվրոն փոխանցվում է Սանկտ Պետերբուրգի Էրմիտաժին։ Բացումից հետո մուտքի տոմսն արժե 15 եվրո։
Ամստելհոֆ
Թանգարանը գտնվում է «Ամստելհոֆ» շենքում, որը գտնվում է Ամստել գետի վրա, Նիուվե-Հերենգրախտ և Նիուվե-Քեյզերսգրախտ ջրանքների միջև։ Դասական ոճով նախագծված շենքը կառուցվել է 1681 թվականին, որպես ծերանոց։ Շենքն քառակուսի կառույց է, որն ունի ընդարձակ ներքին բակ։ 1999 թվականին շենքը ճանաչվել է ոչ համապատասխան ծերանոցի շինության ժամանակակից չափանիշներին, և հաստատությունը տեղափոխվել է այլ վայր։ Ծերանոցի վերջին բնակիչները տեղափոխվել են նոր բնակավայր 2007 թվականի մարտին և 2007 թվականի մարտից մինչև 2009 թվականի հունիս շենքը վերակառուցվել է որպես թանգարան ըստ Հանս վան Հեսվեյկի նախագծի։ Որոշ տարածքներ, օրինակ, եկեղեցին, ադմինիստրատիվ սենյակներն ու խոհանոցը պահպանվել են, իսկ շենքի ճակատը վերականգնվել է։ Փոքրիկ, մութ բնակելի սենյակներն ու նեղ միջանցքները փոխարինվել են ընդարձակ ցուցասրահներով` բնական լուսավորությամբ։ Այդ ամենին գումարվել են ժամանակակից թանգարանի ենթակառուցվածքները` ուսումնական կենտրոն, լսարաններ, երկու թանգարանային խանութներ և «Նեվա» ռեստորանը` ճեմուղով։ Շենքի մեծ հատված նվիրված է մանկական բաժնին։ Ամբողջ շինարարությունն արժեցել է 40 միլիոն եվրո։ Այս վերակառուցումը, ի տարբերություն Ամստերդամի շատ այլ մեծ նախագծերի, տեղավորվել է նախնական բյուջեի ու նշված վերջնաժամկետի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամստերդամի թանգարաններ Կատեգորիա:2004 հիմնադրումներ Նիդերլանդներում
Ժողովածու (1247)
Ժողովածու (1247), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում։ Ձեռագիրը գրվել է 13-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18×12,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 349 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ռուշինովո (գյուղ, Նովոգորոդսկի շրջան)
Ռուշինովո (Рушиново), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Clè 2: Yellow Wood
Clè 2: Yellow Wood, հարավկորեական բոյ բենդ Stray Kids-ի առաջին հատուկ ալբոմը։ Այն թողարկվել է թվային և ֆիզիկական տարբերակներով 2019 թվականի հունիսի 19-ին` JYP Entertainment լեյբլով և Iriver-ի աջակցությամբ։ Ալբոմը բաղկաված է երեք նոր երգերից, ներառյալ «Side Effects (부작용)» սինգլը, նաև այդ չորս երգերի ոճով ստեղծված «Mixtape»-ը, որը նախկինում հասանելի էր միայն ֆիզիկական CD-ռելիզների միջոցով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 ալբոմներ
Սերյոժա Առաքելյան
Սերյոժա Մնացականի Առաքելյան (Սերգեյ Առաքելյան, ), հայ դերասան, արվեստաբան, թանգարանագետ։ Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի թանգարանի տնօրեն։ Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2009) ։
Կենսագրություն
Սերգեյ Առաքելյանը ծնվել է 1931թվականի մայիսի 25-ին, Երևանում։ Ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Պատանի տարիքից մասնակցել է Երևանի պիոներների պալատի թատերական, գրական, վոկալ խմբերին, աշակերտել Արուս Ոսկանյանին, Դանիել Ղազարյանին, Կարո Զաքարյանին, Ազատ Մանուկյանին։ 1951-1954 թվականներին ապրել է Բաթումի քաղաքում, տեղում կազմակերպել է հայկական թատերախումբ, բեմադրել է բազմաթիվ ներկայացումներ։ 1954-1962 թվականներին որպես դերասան աշխատել է Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում, միաժամանակ՝ 1959-1979 թվականներին աշխատել է Աբովյանի շրջանային մշակույթի տանը` որպես գեղարվեստական ղեկավար և ռեժիսոր։ Բեմադրել է ավելի քան 50 ներկայացում, որտեղ խաղացել է գլխավոր դերեր։
Սերգեյ Առաքելյանի բեմադրությունների և դերակատարումների մասին գրվել են 100-ից ավելի գրախոսականներ, մամուլում տպագրվել են Գարեգին Երիցյանի, Նաիրի Զարյանի, Ավետ Ավետիսյանի, Օլգա Գուլազյանի, Վահրամ Փափազյանի, Սուրեն Քոչարյանի, Պահարեի հիացական խոսքերը։ 1960 թվականին Աբովյանի շրջանային մշակույթի տանը կից ստեղծել է օպերային ստուդիա, բեմադրել է Ալեքսանդր Հովհաննիսյանի «Պեպո» օպերան և դարձել է Պեպոյի առաջին դերակատարը։ 1979 թվականին Առաքելյանին հրավիրել են Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարան, որտեղ մինչև 1993 թվականը ղեկավարել է գիտամասսայական բաժինը։ Կազմակերպել է տարբեր ցուցահանդեսներ, գիտական նստաշրջաններ, հոբելյանական, մեծարման, ստեղծագործական երեկոներ, զեկուցումներ է կարդացել գիտական նստաշրջաններում։ Զբաղվել է սայաթնովագիտությամբ, ստեղծել է նրա անձնական հավաքածուն։ Ունի նաև գրականության և արվեստի այլ գործիչներին վերաբերող անձնական արխիվներ, լուսանկարներ, բացառիկ ձեռագրեր, վավերագրեր, անձնական իրեր։ Տարբեր ժամանակահատվածներում ղեկավարել է Երևան քաղաքի Զեյթուն, Արաբկիր, Շենգավիթ ավանների մշակույթի պալատների, Մյասնիկյանի անվան կահույքի ֆաբրիկայի, նախագծային ինստիտուտի, պետական համալսարանի թատերախմբերը։ 1993-1998 թվականներին նշանակվել է «Զորավար Անդրանիկ» մշակույթի կենտրոնի տնօրեն։
2006 թվականին Իլյիչ Բեգլարյանի հետ հիմնադրել է Զորավար Անդրանիկ թանգարան, եղել է նրա գիտական նախագծի և ցուցադրության հեղինակը։
Երկար տարիներ աշխատել է որպես Արամ Մերանգուլյանի անվան ժողովրդական գործիքների անսամբլի տնօրեն։ Տասը տարի ղեկավարել է Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնը, ստեղծել է բազմաթիվ ֆոնդեր, կազմակերպել ցուցահանդեսներ։
Աշխատել է Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական և Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոններում` որպես թանգարանի վարիչ ։ Հիմնադրել է «Հայ մշակույթի մեծերը» մատենաշարը և հեղինակել է «Սվետլանա Գրիգորյան», «Կարպ Խաչվանքյան», «Ժենյա Ավետիսյան», «Յուրի Ամիրյան», «Օֆելյա Համբարձումյան», «Գոհար Գասպարյան», «Երվանդ Ղազանչյան», «Գալյա Նովենց», «Բաբկեն Ներսիսյան», «Ռուբեն Մաթևոսյան» և այլ նկարազարդ ալբոմ-ժողովածուներ ։ Գրել է թատերագիտական, գրականագիտական հոդվածներ, կազմակերպել ցուցահանդեսներ, հեռուստատեսային հաղորդումներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ արվեստաբաններ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայ թատերական գործիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ռազդոլիե (գյուղ, Կոմպանեևսկի շրջան)
Ռազդոլիե (Роздолля), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռազդոլիե գյուղում բնակվում էր 500 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նոյֆեն
Նոյֆեն (Neuffen), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգի տարածքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Կաուռուտոոցի
Կաուռուտոոցի (Kaurutootsi), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Օտեպյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Օտեպյաե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Got Love (ալբոմ)
Got Love (GOT♡), հարավկորեական GOT7 բոյ բենդի երկրորդ մինի ալբոմը։ Այն թողարկվել է 2014 թվականի հունիսի 23-ին, JYP Entertainment ընկերության կողմից։ «A» սինգլը օգտագործվում է որպես ալբոմի գլխավոր երգ։
Երգ
«A»
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2014 ալբոմներ Կատեգորիա:Քեյ փոփ ալբոմներ Կատեգորիա:Քեյ փոփ մինիալբոմներ
Ռեմկան
Ռեմկան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պրոմոկոդ
Պրոմոկոդ (promo code), տառերից և/կամ թվերից բաղկացած շարք, որն իրավունք է տալիս գնել ապրանքներ կամ ծառայություններ հատուկ պայմաններով։ Պրոմոկոդերը վաճառքը խթանող գործիքներից են։ Դրանք օգտագործվում են մանրածախ առևտրականների կողմից՝ նոր հաճախորդներ ներգրավելու, գոյություն ունեցող հաճախորդների ակտիվացնելու, ինչպես նաև գովազդային ընկերությունների արդյունավետությանը հետևելու համար ։
Խոլմ (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)
Խոլմ (Холм), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Պրոմոկոդ
Կիրառման շրջանակ
Պրոմոկոդերը կիրառվում են ինտերնետ խանութներում, բջջային հավելվածներում, ինչպես նաև ավանդական առևտրում։
Հատուկ պայմաններ
Պրոմոկոդով հաճախորդին տրամադրվում են մի շարք բոնուսներ, այդ թվում՝
Պրոմոկոդերի ագրեգատոր
Պրոմոկոդերի ագրեգատորը կայք է, որը հավաքում է զեղչերի տվյալներ տասնյակ առցանց խանութների համար ։
Խոլմ (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ուելսի ազգային վալլիական թատրոն
Ուելսի ազգային վալլիական թատրոնն (Theatr Genedlaethol Cymru) Ուելսի վալլիալեզու ազգային թատրոնն է։ Այն հիմնադրվել է 2003 թվականին Քարմարթենում։ Դրա անգլալեզու կրկնորդն է Ուելսի ազգային անգլական թատրոնը, որը հիմնադրվել է 2009 թվականին Քարդիֆում։ Երկու թատրոններն համատեղ ստեղծում են դրամայի ազգային հարթակ Ուելսում։
Ուելսի ազգային վալլիական թատրոնը փորձ է անում ուրվագծել տարբերվող ինքնություն վալլիերեն դրամայի համար, միաժամանակ բաց դարձնելով այն արտաքին լեզվական և դրամատիկական ազդեցությունների համար ։
Բեմադրություններ
2003 թվականից սկսած թատրոնում բեմադրվել են 20-ից ավելի ներկայացումեր, դրանց մեջ գերակշռում են վալլիացի գրողների, հատկապես Սոնդերս Լյուիսի ստեղծագործությունների հիման վրա բեմադրված ներկայացումները, որոնցից են «Ուղղակի ինչպես ես և դու», «Անգլիայի թագավորի դուստրը», «Մանգաղի ստվերը», «Եսթեր», «Ծեր ապստամբը», «Խուլի դուռը», «Հիսու՜ս», «Կաթսան», «Խնամակալը» և «Խոստումի երկիրը» երկերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ազգային թատրոններ
(5526) Քենզո
(5526) Քենզո (Kenzo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Տակեշի Ուրատայի կողմից Օոհիրայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,637187 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2117 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0627 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1564,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,23014 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,56° անկյուն։
Սոլոնցի (այլ կիրառումներ)
Սոլոնցի, կարող է վերաբերել՝
Վլադիմիր Աբրոյան
Վլադիմիր Օնիկի Աբրոյան, հայ ծաղրանկարիչ։ Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ ։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ (1960)։
Գործունեություն
Վլադիմիր Աբրոյանի ինքնակենսագրությունը, դիմանկարն ու ծաղրանկարներից յոթը զետեղված են Թուրինի Հումորի միջազգային կենտրոնի «Ծաղրանկարի միջազգային հանրագիտարանում»։ Ծաղրանկարչի աշխատանքները տեղ են գտել նաև Գաբրովոյի «Ծաղրանկարի համաշխարհային անթոլոգիայում»։ Երկար տարիներ աշխատակցել է «Ոզնի երգիծաթերթին»։ Մասնակցել է ցուցահանդեսների Կանադայում, Ֆրանսիայում, Անգլիայում, Բրազիլիայում, Կուբայում, Հոլանդիայում։
Վլադիմիր Աբրոյանի աշխատանքները տպագրվել են «Ոզնի» ամսագրում, «Կոմունիստ», «Սովետական Հայաստան» թերթերում, ինչպես նաև՝ նախկին ԽՍՀՄ-ի մի շարք ամսագրերում ու թերթերում, այդ թվում՝ «Կրոկոդիլը», «Նեդելյան», «Օգոնյոկը», «Սմենան», «Սովետսկի սոյուզը», «Moscow News»-ը, «Լիտերատուրնայա գազետան», «Սովետսկի սպորտը», «Ֆուտբոլը», նաև ԳԴՀ-ի, Ռումինիայի, Բուլղարիայի, Ֆրանսիայի, Լիբանանի ամսագրերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ ծաղրանկարիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ
Միլկա Բաբովիչ
Միլենա «Միլկա» Բաբովիչ (Milka Babović, ), խորվաթ մարզուհի (սպրինտ և արգելավազք) և լրագրող։ Նա հաղթել է Հարավսլավիայում սպրինտի բազմաթիվ մրցումներում։ Նա  նաև մարզական լրագրողի և հեռուստատեսության խմբագրի կարիերա է արել։
Կենսագրություն
Բաբովիչը ծնվել է Սկոպյեում, մեծացել է Սարաևո քաղաքում, ապա տեղափոխվել է Ռումա և Բելգրադ, որտեղ սովորել է դպրոցում։ Ավարտել է Զագրեբի համալսարանի մանկավարժական ֆակուլտետը ։ Սկսելով սպորտով զբաղվել Ռումում, նա մտավ Զագրեբի պատանեկան մարզական ընկերություն և սկսեց մասնակցել սպրինտի մրցումներին։ 1953 թվականից սկսած նա հաղթել է Հարավսլավիայի առաջնություններում 100 մ վազքում (մեկ անգամ), 80 մ արգելավազքում (յոթ անգամ), 4 × 100 մ փոխանցավազքում (յոթ անգամ) և 4 × 200 մ փոխանցավազքում (երկու անգամ)։ Մի քանի հարավսլավական ռեկորդներ է սահմանել սպրինտում, և երկու անգամ հաղթել է միջազգային ուսանողական մրցումներում՝ 1953 և 1957 թվականներին արգելավազքով 80 մետր հեռավորության վրա, իսկ 1954 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում նա զբաղեցրել է հինգերորդ տեղը ։ Sportske novosti թերթի քվեարկության ժամանակ նա երեք անգամ ճանաչվել է Խորվաթիայի լավագույն մարզուհի և երկու անգամ՝ Հարավսլավիայի լավագույն մարզուհի ։
Նա մարզական լրագրող է աշխատել Narodni sport թերթում 1949 թվականից, իսկ 1957 թվականին տեղավորվել Զագրեբի հեռուստատեսությունում, որտեղ դարձել է առաջին մարզական խմբագիր։ Աշխատել է այդ պաշտոնում, բացառությամբ չորս տարվա ընդմիջումից, մինչև 1975 թվականը։ Նա մի քանի անգամ եղել է Խորվաթիայի լրագրողների ասոցիացիայի մարզական լրագրության բաժնի նախագահը, եղել է Հարավսլավիայի օլիմպիական կոմիտեի անդամ (երկու մանդատ) և Զագրեբ քաղաքի վեհաժողովի Գործադիր խորհրդի անդամ (մեկ մանդատ) ։
Բաբովիչը 1974 թվականին Զագրեբ քաղաքից արժանացել է լրագրողների ասոցիացիայի պարգևների, իսկ 1979 թվականին պարգևատրվել է հարավսլավական եղբայրության և միասնության շքանշանով՝ արծաթե պսակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զագրեբի համալսարանի շրջանավարտներ
Ռուշուլ
Ռուշուլ (Рушуль), գյուղ Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Տաբասարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 693 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Տաբասարանսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռոմաշկի (գյուղ, Կոմպանեևսկի շրջան)
Ռոմաշկի (Ромашки), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոմաշկի գյուղում բնակվում էր 128 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժողովածու (2459)
Ժողովածու (2459), Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2459 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1659 թվականին/թվականներին Գրիգոր Հռոմկլայեցի, Աստուածատուր սարկավագ գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Խոճայ Յովանէս։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14X9.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 243 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիր։ Ունի՝ 14,15 տող։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ զարդահյուս կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 55ա, 65բ, 218բ, 233բ, հետագայի՝ 1ա (1659 թ․ ), 66բ (1660 թ․), 74բ (1663-1668 թթ․ ), б6ա (1668 թ․) ref> ։