cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հիմարների նավը (նկար, Բոսխ)
Հիմարների նավը (La Nef des fous), հոլանդացի նկարիչ Հիերոնիմոս Բոսխի առավել հայտնի կտավներից։ Նկարը եղել է չպահպանված եռապատկերի փեղկի վերին հատվածը, որի ստորին հատվածը ներկայումս համարվում է «Որկրամոլության և ցանկասիրության փոխաբերություն» կտավը։
Նավն ավանդաբար խորհրդանշում է Եկեղեցին, որ հավատացյալներին առաջնորդում է երկնային արքայություն։ Բոսխի կտավում նավում գյուղացիների հետ շվայտությամբ են տարված վանականն ու եկեղեցական երկու կանայք, ինչն ակնարկում է ինչպես Եկեղեցու, այնպես էլ աշխարհիկ կյանքով ապրողների բարքերի անկումը, իսկ թփուտներից նրանց հետևում է բուն։ Միաբան կանանցից մեկը լյուտնյա է նվագում, և երկուսն էլ երգում են, հնարավոր է նաև փորձում են բերանով պատառ պոկել հացից, որ կախված է պարանից։ Ընդ որում, պարանը շարժման մեջ է դնում ձեռքը բարձրացրած մարդը։ Կտավում պատկերված սպիտակ լյուտնյան` մեջտեղում կլորավուն անցքով, հեշտոց է խորհրդանշում, իսկ այն նվագելը` այլասերություն (խորհրդանիշների լեզվում լյուտնյայի` տղամարդուն հատուկ համարժեքը պարկապզուկն է)։ Ցանկասիրության մեղքն են խորհրդանշում նաև ավանդական պարագաները` բալով ափսեն և նավի եզրից կախված գինու մետաղական գավը։ Որկրամոլության մեղքն ուղղակի իմաստով ներկայացված է ուրախ կերուխումի մասնակիցների միջոցով, որոնցից մեկը դանակով ձգված է տապակած խոզի ուղղությամբ, իսկ երրորդը թիավարում է` հսկա շերեփն օգտագործելով թիի տեղ։ Վանականն ու միաբան կինը հափշտակությամբ երգ են երգում` չնկատելով, որ Եկեղեցու նավը վերածվել է հակակետի` Չարի նավի, որը չունի ղեկ և նավում է Դժոխքի ուղղությամբ։ Նավն իր հերթին խիստ արտասովոր հարմարանք է, որի կայմը սաղարթով պատված կենդանի ծառ է, իսկ կոտրած ճյուղը` ղեկ։ Արտահայտվել են կարծիքներ, որ կայմի տեղ ծառայող ծառն առնչվում է այսպես կոչված «մայիսյան ծառի» հետ, որի շուրջ տեղի են ունենում ժողովրդական տոնակատարություններ գարնան գալստյան առթիվ, իսկ գարնանը ինչպես աշխարհիկ մարդիկ, այնպես էլ հոգևորականությունը հակված են բարոյական արգելքներ դնելու։
Այստեղ ամեն ինչ ղեկավարում է խեղկատակը։ Նրա դերը ժամանակի սովորույթների ու բարքերի սատիրական կերպավորումն է։ Բոսխի ժամանակներում իմաստությունն ընկալվում էր որպես բարեգործություն, բարեպաշտություն և աստվածավախություն, իսկ հիմարությունը հոմանիշ էր մեղքի, անաստվածության ու արատավորության։ Հատկանշական է նկարում հիմարի կերպարը` զանգուլիկներով հագուստով ու դիմակով գավազանով։ Նկարը, որ ներկայացնում էր հոգևորականության ու աշխարհիկ մարդկանց բարոյական ամենաթողությունը, համարել են գաղտնագրված ալքիմիական նշաններ և նմանեցրել Մասլենիցային հատուկ «հարբեցողների դրախտին»` «սուրբ Ռյոյներտի նավին», ինչն ակնարկում են գինու գավն ու շրջված սափորը։ Նկարը մեկնաբանել են նաև կյանքի աբսուրդի հոռետեսական տեսանկյունից, ինչպես նաև որպես մարդկության աստղագիտական կերպար, որ ղեկավարվում է Լուսնի կողմից. այն խորհրդանշում է անբանականությունն ու ամենաթողությունը։
Լուվրում պահպանվում է նույն անվանումով ու կոմպոզիցիայով նկար։ Այն դժվար է համարել էսքիզ կամ ուրվանկար, քանի որ գրեթե ավարտուն տեսք ունի։ Հնարավոր է, այն ստեղծված է եղել փայտագրության վերածելու նպատակով` օրինակ «Ծույլերի նավը» (Schlaraffenschiff) անունով։
Նկարը Լուվրին է նվիրել Քամիլ Բենուան 1818 թվականին։ Ներկայումս կտավը գտնվում է Լուվրի Ռիշելյեի պատկերասրահի երկրորդ հարկում` 10-րդ սրահում։ Նկարի կոդն է` R.F. 2218:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1500 նկարներ Կատեգորիա:Լուվրի նկարներ Կատեգորիա:Հիերոնիմոս Բոսխի նկարներ
Մոջիո Ուդինեզե
Մոջիո Ուդինեզե (Moggio Udinese), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1932 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 15 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 144 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33015։ Հեռախոսային կոդ՝ 0433։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վլադիմիր Այվազյան
Վլադիմիր Տիգրանի Այվազյան, հայ նկարիչ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1967)։ Հայրենական մեծ պատերազմի ։
Կենսագրություն
1934 թվականին եղել է ազատ ունկնդիր Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում։ Նրա ուսուցիչներն են եղել Ստեփան Աղաջանյանը, Սուրեն Ստեփանյանը, Արա Սարգսյանը։
1940-1946 թվականներին մասնակցել է Երկրորդ աշխարհամարտի Արևելյան ռազմաճակատի գործողություններին, սովորել զինվորական դասընթացներում, սպայական կոչումով 61-րդ հրաձգային դիվիզիայի 112-րդ առանձին վաշտի հետ արևմտյան սահմաններում 1942 թվականին դիմադրել է հակառակորդին։ Հետո տեղափոխվել է Հեռավոր արևելք, 204-րդ տանկային հատուկ միավորման մարտիկների հետ մասնակցել է ճապոնական դրագունյան բանակի ջախջախմանը։ Արժանացել է «Հայրենական մեծ պատերազմի» երկրորդ աստիճանի շքանշանի, «Մարտական ծառայությունների համար», Ճապոնիայի դեմ տարած հաղթանակի համար և բազմաթիվ այլ շքանշանների ու մեդալների ։
1948-1950 թվականներին աշխատել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գրաֆիկայի բաժնում։ Աշխատել է լինոփորագրության, օֆորտի, գեղանկարչության բնագավառներում։ Հեղինակ Է միջնադարյան հայկական ճարտարապետական կոթողների, հայկական բնությունը ներկայացնող գրաֆիկական շարքերի, կենցաղային, անիմալիստական պատկերների, երփնագիր նատյուրմորտների, բնանկարների։ Ստեղծագործության սկզբնական շրջանում իրականությունը պատկերել Է առավել մանրամասն։ Հետագայում ձգտել է ձևերի պարզեցման և ընդհանրացման ։ Ստեղծագործություններից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Ստեղծագործական ուղի
Գեղարվեստական ինքնատիպ հղացումներով են առաձնանում Այվազյանի բնականից կամ հիշողությամբ ստեղծած միագույն և գունավոր գծանկարները՝ մարդկանց, կենդանիների հետ ներկայացնող ժանրային պատկերները, հայ միջնադարյան ճարտարապետության կոթողներին նվիրված գրաֆիկական առանձին թերթերն ու բազմաթերթ նկարաշարերը։ Ստվար շարք են կազմում հայկական բնությունը, գյուղական կյանքի աշխատանաքային դժվար առօրյան ներկայացնող կենցաղային, անիմալիստական պատկերները, երփնագիր նատյուրմորտները և այլն։
Այվազյանն առաջինն էր, որ խորհրդահայ գրաֆիկայի մեջ ներմուծել է անիմալիստական ժանրը։ Նկարչի ստեղծագործության մեջ ուրույն տեղ է զբաղեցնում մերկ մարմնի պատկերումը, որին հայ գրաֆիկները հազվադեպ են անդրադարձել։
Այվազյանի՝ գրչածայրով, վիմագրական մատիտով, ասեղնափոր կամ կերագծված օֆորտի տարբեր եղանակներով ստեղծված փորագրություններն աչքի են ընկնում տեխնիկական բազմազանությամբ, արտիստիկ կատարմամբ։ Առանձնապես զարմացնում է տեխնիկական արտահայտչաձևերի առատությունը և բազմազանությունը՝ փափուկ լաք, ակվանտինա, ռեչերվաժ, խառը տեխնիկա։ Այվազյանը տիրապետում է նաև հեղինակային վիմագրության բազմատեսակ տեխնիկական հնարներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փոռ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Աղվաներեն
Աղվաներեն (ինքնանվանումը անհայտ է), Աղվանքի լեզուն։ Տարածված էր մինչև 12-13-րդ դարերը Կուրի ձախ ափին (Արևելյան Վրաստան, Հարավային Դաղստան և որոշ այլ շրջաններ)։ Ենթադրվում է, որ պատկանել է կովկասյան լեզվաընտանիքին ։
Սովորաբար համարում է որպես ուտիերենի նախկին տարբերակ։ Հնչակարգային համակարգը ենթադրաբար նման է եղել այժմյան ուտիերենին։
Օգտագործվում էր աղվանական գիրը։ Հայտնի են 5-9-րդ դարերի արձանագրություններ հայկական աղբյուրներում և 2 կրկնագիր մագաղաթ, ենթադրաբար, 8-րդ դարի, որոնք գտել է Զազա Ալեքսիձեն Սինայի վանքում։ Դրանք հաստատում են, որ աղվաներենը ուտիերենի հին տարբերակն է։
Ներկայումս կարծիքներ կան այն մասին, որ աղվանները այսպես կոչված նախաալանական ցեղեր էին (հին հայկական աղբյուրներում՝ առավեղյան ցեղեր) և նրանց լեզուն առավել մոտ է եղել Հյուսիս Իրանական լեզուներին։
Աղվաներենը ներմուծված է Յունիքոդում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կովկասի լեզուներ Կատեգորիա:Միջնադարյան լեզուներ
Կապն Ավստրիայում
Ընդհանուր ենթակառուցվածք
Հեռախոսային կապը լավ զարգացած է և բավականին արդյունավետ՝ չնայած որ թանկ սակագներ ունի։ Հասանելի է հեռախոսային և ինտերնետ ծառայությունների ամբողջ փաթեթը ։ Երկրում կան 15 խոշոր երկրային արբանյակային կայաններ և 600 VSAT կայաններ։ Բացի այդ Ավստրիան տիեզերք է արձակել երկու Intelsat հեռահաղորդակցության արբանյակներ՝ մեկը Ատլանտյան, մյուսը Հնդկական օվկիանոսների վրա, ինչպես նաև մեկ Eutelsat :
Բջջային կապ
Երկրում գրանցված է բջջային հեռախոսակապի 7.6 միլիոն բաժանորդ։ Այս ցուցանիշով Ավստրիան 60-րդ տեղն էր զբաղեցնում աշխարհում ։ Ավստրիայում բջջային հեռախոսակապի ոլորտը բավականին մրցակցային է, իսկ սակագները Եվրոպայում համարվում են ամենացածրներից ։ Ավստրիայի ռելիեֆը, անտառային և ջրային ռեսուրսները պրովայդերների կողմից օգտագործվում են որպես կապի ստուգման փորձադաշտ։ 2008 թվականից երկրում սկսվեց գործել բջջային հեռախոսահամարների տեղափոխման ծառայությունը, համաձայն որի՝ բաժանորդները կարող են փոխել բջջային օպերատորին՝ պայպանելով իրենց հեռախոսահամարը։
Երկրում գործել է երեք սերնդի հեռախոսային գիծ՝
Համացանց
Ավստրիայի բարձր մակարդակի դոմենը .at -ն է ։ Դիտարկվում է Վիեննային առնչվող կայքերի համար որպես բարձր մակարդակի դոմեն օգտագործել «.wien»-ը։
Համացանցի ավստրիական հարթակում գերակշռում են լայնաշերտ հասանելիության DSL պրովայդերները, որոնք արագորեն շրջանցեցին ու առաջ անցան մալուխային եղանակով ինտերնետ ապահովող պրովայդերներին ։ Բջջային կապի օպերատորները, որոնք օգտագործում են UMTS/HSDPA և LTE տեխնոլոգիաներ, շուկայում մրցակցության հետևանքով արագորեն հզորանում են։ Հասանելի են նաև SDSL և օպտիկամալուխային եղանակով հասանելիությունը։
Հիմնական ինտերնետ պրովայդերներն են՝
Հասանելիության սովորական արագությունը հասնում է մինչև 30 մեգաբայթ 1 վայրկյանում բեռնման և 5 մեգաբայթ 1 վայրկյանում DSL ներբեռնման համար (մինչև 50 մեգաբայթ 1 վայրկյանում բեռնումը կատարվում է VDSL-ով) և մալուխային հանելիության պարագայում մինչև 100 մեգաբայթ 1 վայրկյանում բեռնման և 10 մեգաբայթ 1 վայրկյանում ներբեռնման համար։
Ռադիո
Երկրում առկա է երկու AM-ռադիոկայան, 160 FM-ռադիոկայան և մեկ կարճաալիք ռադիոկայան։ Կան մի քանի հարյուր FM-կրկնիչներ։ 1997 թվականին երկրում հաշվարկվել է 6.08 միլիոն ռադիոընդունիչ։ Գլխավոր ռադիոհեռարձակողը հանդիսանում է Österreichischer Rundfunk պետական ընկերությունը։ Առաջին առևտրային ռադիոկայանը հայտնվել է 1990-ական թվականներին ։ Ամենահեղինակավոր պետական ռադիոկայաններից են հանդիսանում Ö1-ը, Hitradio Ö3-ը և FM4-ը, ինչպես նաև գործում է Ö2 շրջանային կապը։
Հեռուստատեսություն
Երկրում գործում են 45 հեռուստատեսային ալիքներ և մոտ 1000 կրկնիչներ։ 1997 թվականին Ավստրիայում հաշվարկվել է 4,25 միլիոն հեռուստաընդունիչներ։ Գլխավոր հեռուստահեռարձակողը հանդիսանում է Österreichischer Rundfunk պետական ընկերությունը։ Առաջին առևտրային հեռուստաալիքները հայտնվել են 1990-ական թվականներին ։ Ամենահեղինակավոր պետական հեռուստաալիքներից են համարվում ORF eins-ը, ORF 2-ը (շրջանային հեռարձակում), ORF 2 Europe-ը, ORF III-ը, ORF Sport +-ը и 3sat-ը։ Հեղինակավոր են նաև ATV, Puls 4 և Servus TV մասնավոր հեռուստաալիքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կապն Ավստրիայում Կատեգորիա:Հեռահաղորդակցական ընկերություններ ըստ երկրի
Մուրատ Հան
Կենսագրություն
Մուրատը ծնվել է 1975 թվականի մայիսի 1-ին Թուրքիայի մայրաքաղաք Անկարայում։ Ավարտել է Բիլքենթի համալսարանը։ Համալսարանն ավարտելուց հետո՝ մի քանի տարի սովորել է ԱՄՆ-ում։ 2007 թվականին Մուրատը հրավիրվեց նկարահանվելու «Երջանկություն» ֆիլմում, որտեղ նա մարմնավորում էր Ջեմալի դերը։ 2007 թվականին նա առաջին անգամ նկարահանվեց «Երջանկություն» գեղարվեստական ֆիլմում։ Անթալիայի 44-րդ ոսկե կինոփառատոնում արժանացել է լավագույն դերասան մրցանակին։ Այսօր Մուրատը ճանաչված դերասան է ոչ միայն Թուրքիայում, այլ նաև նրա սահմաններից դուրս ։
Ընտանիք
Նա ունի երկու քույր Նեվրուզ և Խուլյա 2011 թվականից մինչև 2012 թվականը նա հանդիպում էր մոդելը  Նուր Գիմիսդոգրեանի հետ ։ 2014 թվականից մոդել Տուգբա Մելիս Թյիրկի հետ։ 2015 թվականից մինչև 2017 թվականը նա հանդիպում էր երգչուհու և դերասանուհի Այշե Ակինի հետ։
Ստեփան Դեմուրյան
Ստեփան Գուրգենի Դեմուրյան, հայ երաժշտագետ, ֆոլկլորագետ, մանկավարժ, կոմպոզիտոր և երգիչ։
Կենսագրություն
Ստեփան Դեմուրյանը ծնվել է 1872 թվականին, Թիֆլիսում, ձկնորսի ընտանիքում։ Մոր ջանքերով 1883-1892 թվականներին խմբավարություն, երգ-երաժշտություն է սովորել Ներսիսյան դպրոցում, 1892 թվականին՝ Մակար Եկմալյանի մոտ։ 1898 թվականին մեկնել է Պետերբուրգ, ընդունվել կոնսերվատորիա, վոկալ արվեստ սովորել Ս. Գաբելի մոտ։ Մասնավոր կարգով զբաղվել է նաև կոմպոզիցիայով։ Դասերի ծախսերը հոգացել է Ալեքսանդր Սպենդիարյանը։ 1901 թվականին ստիպված վերադարձել է հայրենիք՝ անավարտ թողնելով ուսումը և նորից սկսել աշխատել։
Դեմուրյանների տունը հավաքատեղի է եղել հայ մտավորականներից շատերի համար՝ կոմպոզիտորներ Ռոմանոս Մելիքյան, Արամ Քոչարյան, Սպիրիդոն Մելիքյան, Մարտին Մազմանյան, երգչուհի Արուս Բաբալյան, երգիչ Պավել Լիսիցյան և երաժշտագետ Ռուբեն Թերլեմեզյան, գրողներ Չարենց, Ազատ Վշտունի, Գուրգեն Մահարի, դերասաններ Ջանան և Հրաչյա Հերսիսյան, ռեժիսոր Վարդան Աճեմյան և ճարտարապետ Գևորգ Քոչար, նկարիչ Միքայել Արուտչյան։
Մահացել է 1934 թվականին հունվարի 13-ին կարճատև, տառապալից հիվանդությունից (արյան զեղում) ։
Ստեղծագործական գործունեությունը
Դեմուրյանն իր ստեղծագործական կյանքի ընթացքում հավաքել և կորստից փրկել է հայ երգի բազմաթիվ նմուշներ, կրթական գործունեություն է ծավալել, պրոպագանդել երգ-երաժշտություն, փորձել իր ուժերը երաժշտական տեսության բնագավառում, ներդաշնակեցրել ժողովրդական երգեր և վերջապես, հորինել իր սեփական ստեղծագործությունները։ Դեմուրյանի ստեղծագործական գործունեությունը հիմնականում ծավալվել է անսամբլային ժանրում։
Դեմուրյանի կյանքը սերտորեն կապված էր բեմի հետ. կազմակերպել է հայ օպերաների բեմադրություններ (Արմեն Տիգրանյանի «Անուշը» և Դ. Ղազարյանի «Գյուլնազ տատի հեքիաթը» 1917 թվականին Շուշիում, «Անուշը»՝ 1921 թվականին Պյատիգորսկում և այլն)։ Նկարահանվել է «Երկու գիշեր» կինոֆիլմում։ Դեմուրյանի խաղը ռազմական ղեկավարի դերում բարձր գնահատականի է արժանացել։ Կատարել է Պեպոյի դերը ուսուցչական ուժերով կազմակերպած «Պեպո» ներկայացման մեջ։
Երեք տարի աշխատել է Գորի քաղաքում (1895-1898), որտեղ նրա կազմած երգեցիկ խումբը համերգներ է տվել ինչպես այդ քաղաքում, այնպես և մոտակա գյուղերում ու շրջաններում՝ Սուրամում, Ախալքալաքում և այլուր։
Շուշիում իր գործունեությունը ավարտելուց հետո Դեմուրյանը 1926 թվականի ամռանը համերգներ է կազմակերպում նաև Լենինականում և Երևանում։ Նույն թվականից նա Երևանի Մյասնիկյանի և Աբովյանի անվան դպրոցի ուսուցիչ էր, ուր աշխատել է մինչև կյանքի վերջը։ Բազմաթիվ համերգներ է տվել Կարմիր բանակի զինվորների համար։ 1929 թվականի ամռան ամիսներին Ստեփանակերտում կազմակերպել է մասսայական համերգներ, հանդես է եկել տարբեր ակումբներում։ Դեմուրյանի գործունեությունը, որը հիմնականում ծավալվել է մանկավարժական և կատարողական ասպարեզում, մշտապես զուգակցվել է երաժշտագիտական, բանահավաքչական և գիտական աշխատանքի հետ։ Բոլոր բնագավառներում էլ նա դրսևորել է մասնագիտական բարձր պրոֆեսիոնալիզմ` հենված գիտական մեթոդաբանության վրա, ինչը հնարավորություն է տվել ձևավորելու հայ երաժշտագիտական, մանկավարժական և մշակութաբանական մտքի կայացման համար։
Մանկավարժությունը և խմբավարությունը կարևոր տեղ են զբաղեցնում Դեմուրյանի ստեղծագործության մեջ։ Նա կարողացել է դասավանդման ճիշտ մեթոդի շնորհիվ աշակերտների և խմբի երգիչների մոտ սեր արթնացնել դեպի երաժշտությունը։ Երգը նրա ընկալմամբ կյանքն իմաստավորող և խթանող մի միջոց էր։
Ընտանիք
1904 թվականին ամուսնացել է Օսաննա Հովհաննեսի Յարալյանի հետ (հետագայում՝ Սոֆյա Իվանովնա Դեմուրյան)։ Դեմուրյանի որդիներն են՝ Գուրգեն Դեմուրյանը՝ գիտությունների թեկնածու, բիոքիմիկոս, և Թամար Դեմուրյանը՝ Հայաստանի վաստակավոր արտիստուհի, ասմունքի վարպետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հայ երգիչներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Հեղինակային իրավունքն Ավստրալիայում
Ավստրալիայի հեղինակային իրավունքի մասին օրենք, սահմանում է ստեղծագործական և գեղարվեստական ստեղծագործություններ ստեղծողների իրավաբանորեն պարտադիր իրավունքները՝ համաձայն Ավստրալիայի օրենսդրության։ Ավստրալիայում հեղինակային իրավունքի շրջանակը սահմանվում է 1968 թվականի հեղինակային իրավունքի մասին օրենքում (փոփոխված)։ Նախագծերը կարող են ծածկվել հեղինակային իրավունքի մասին օրենքով (որպես քանդակներ կամ գծանկարներ), ինչպես նաև Դիզայնի օրենքով։ 2007 թվականից ի վեր կատարողները բարոյական իրավունք ունեն ձայնագրելու իրենց աշխատանքը։
Մինչև 2004 թվականը Ավստրալիայում հեղինակային իրավունքը հիմնված էր «գումարած 50» կանոնի վրա, որը ոչ իրավունքները պաշտպանում է աշխատում է հեղինակի մահից հետո մինչև 50 տարի։ 2004 թվականին ԱՄՆ-ի և Եվրամիության օրենսդրության համաձայն այն փոխվեց «գումարած 70» կանոնի, բայց այդ փոփոխությունը չի կատարվել հետադարձ ուժով։ Հետևանքն այն է, որ հեղինակի աշխատանքը, որը մահացել է մինչև 1955 թվականը, սովորաբար գտնվում է Ավստրալիայում հանրային տիրույթում։
Ավստրալիայում հեղինակային իրավունքը վերաբերում է պետական օրենսդրությանը և ստեղծվել է Ավստրալիայի խորհրդարանի կողմից։ Պատմականորեն, հեղինակային իրավունքի մասին օրենքը հիմք է հանդիսացել բրիտանական հեղինակային իրավունքի մասին օրենքի համար, բայց ներկայումս այն նաև արտացոլում է միջազգային ստանդարտները, որոնք հիմնված են Բեռնի գրական և գեղարվեստական ստեղծագործությունների պաշտպանության կոնվենցիայի, հեղինակային իրավունքի այլ միջազգային պայմանագրերի և բազմակողմ պայմանագրերի վրա, Իսկ վերջերս ՝ ԱՄՆ-Ավստրալիա ազատ առևտրի համաձայնագրի վրա։
Պատմություն
Ավստրալիայի հեղինակային իրավունքի մասին օրենքը սկիզբ է առնում բրիտանական հեղինակային իրավունքի մասին օրենքից, որը ստեղծվել է բրիտանական խորհրդարանում օգտագործելով 1828 ակտը, Աննայի Բրիտանական կանոնադրությունը 1709։ Երբ հեղինակային իրավունքը ներդրվել է Ավստրալիայում, բրիտանական հեղինակային իրավունքի մասին օրենքը ընդլայնվել է ներդրման օրենքի դրույթների վերաբերյալ գրական սեփականության, ներառում տպում և քանդակներ։ 19-րդ դարում օրենքը տարածվեց նաև այլ ստեղծագործությունների վրա, ներառյալ նկարները, գծանկարները և լուսանկարները ։
Ըստ 1901 թվականի Ավստրալիայի գաղութները, հետագայում պետությունները, ինչպես նաև ընդունել է հեղինակային իրավունքի մասին օրենքները։ Ավստրալիայի սահմանադրությունը դաշնային խորհրդարանին իրավունք է տալիս օրենքներ ընդունել հեղինակային իրավունքի և մտավոր սեփականության վերաբերյալ։
Ավստրալիայի առաջին դաշնային հեղինակային իրավունքի մասին օրենսդրությունը 1905 թվականին հեղինակային իրավունքի մասին օրենքն էր, որը ներկայացնում է բրիտանական հեղինակային իրավունքի հեռանալը։ 1905 թվականին Ավստրալիայի հեղինակային իրավունքի մասին օրենքն ուժի մեջ մտավ 1905 թվականին։ Ավստրալիան դարձավ բրիտանական կայսերական հեղինակային իրավունքի համակարգի մի մասը 1912 թվականի հուլիսի 1-ից, երբ ընդունվեց 1911 թվականի Ավստրալիայի հեղինակային իրավունքի մասին օրենքը:1911 թվականի Մեծ Բրիտանիայի օրենքը կիրառվում էր Բրիտանական կայսրության ողջ տարածքում, այդ թվում՝ անկախ երկրներում, ինչպիսիք են Ավստրալիան, Կանադան, Նոր Զելանդիան և Հարավային Աֆրիկան։
1911 թվականի օրենքում կարևոր փոփոխություններ են կատարվել հեղինակային իրավունքի ոլորտում։ 1911 թվականին օրենքը վերացրեց չհրապարակված աշխատանքների ընդհանուր իրավունքի հեղինակային իրավունքը։ Հեղինակային իրավունքի կայսերական համակարգի շրջանակը (Մեծ Բրիտանիայի օրենքի փոփոխություններով) ընդլայնվել է ճարտարապետության, ձայնային ձայնագրությունների և շարժվող պատկերների (անիմացիայի)իրավունքների ներառմամբ ։
Հեղինակային իրավունքի մասին օրենք հազար ինը հարյուր վաթսունութ
Բրիտանական հեղինակային իրավունքի մասին օրենքը 1911 շարունակում է կիրառել Ավստրալիայում, մինչև ուժի մեջ է մտել մայիսի 1 -ին 1969 Ավստրալիայի հեղինակային իրավունքի մասին օրենքը 1968։ 1968 թվականի օրենքն ընդունվել է կայսերական համակարգի փլուզումից և 1956 թվականի բրիտանական հեղինակային իրավունքի մասին օրենքի փակումից հետո։
1968 թվականի օրենքը ուժի մեջ է մնում մի շարք փոփոխություններով և այսօր:Օրենքի առաջին խոշոր փոփոխությունը հասունացավ 1974 թվականին, երբ Ուիթլեմի կառավարությունը հանձնարարեց հեղինակային իրավունքի մասին օրենսդրության հանձնաժողովին, որը նախագահում էր դատավոր Ֆրանկան, ուսումնասիրել դրա ազդեցությունը։ Հանձնաժողովը նաև առաջարկել է ուսումնասիրել հեղինակային իրավունքի վրա պատճենահանման ազդեցությունը և առաջարկություններ ներկայացնել Ավստրալիայի հեղինակային իրավունքի մասին օրենքում որևէ փոփոխության վերաբերյալ՝ հեղինակային իրավունքի սեփականատերերի և հեղինակային իրավունքի օգտագործողների միջև շահերի հավասարակշռություն հաստատելու համար՝ վերագրական վերարտադրության վերաբերյալ։
Հեղինակային իրավունքի գործողության ժամկետը
Նախքան 2004 թվականին փոփոխություններ կատարելը, Ավստրալիան օգտագործեց «գումարած 50» կանոնը որոշելու համար ստեղծագործության հանրային տիրույթ անցնելու ժամկետը, այսինքն՝ գրական, երաժշտական կամ գեղարվեստական ստեղծագործությունները և այլն, հեղինակի մահվան տարվան հաջորդող 50 տարի անց անցնում են հանրային տիրույթ, որոշ բացառություններով։ Փոփոխությունները փոխեցին կանոնը "գումարած 70"-ի, ինչը Ավստրալիայի օրենսդրությունը համապատասխանեցրեց ԱՄՆ-ի, Եվրամիության և մի շարք այլ իրավասությունների օրենքներին, բայց դա ավելին է, քան նվազագույն «գումարած 50»-ը (սահմանված է Բեռնի կոնվենցիայով)։ Այս փոփոխությունը հետադարձ ուժ չունի, այնպես որ, եթե հեղինակային իրավունքը լրացել է մինչև փոփոխությունների ուժի մեջ մտնելը, այն չի վերսկսվում, որի արդյունքում՝
Բացի այդ, հեղինակի մահից հետո հրատարակված ցանկացած աշխատանք հանրային տիրույթ է անցնում առաջին հրապարակման տարվանից 70 տարի անց։
Լուսանկարները, ձայնային ձայնագրությունները, ֆիլմերը և անանուն կամ կեղծանվամբ հրատարակված հեղինակային իրավունքի ստեղծագործությունները պահպանվում են դրանց առաջին հրապարակման պահից 70 տարվա ընթացքում։ Հեռուստատեսային և ռադիոհեռարձակումը հեղինակային իրավունքով պաշտպանված է միայն իրենց առաջին եթերից Մեկ տարի անց 50 տարի անց (չնայած եթերում պարունակվող նյութը կարող է առանձին հեղինակային իրավունքով պաշտպանված լինել)։
Հեղինակային համայնքներ
Ավստրալիայում կան մի շարք հասարակություններ, որոնք զբաղվում են հեղինակային իրավունքի հեղինակների և հեղինակային իրավունքի սեփականատերերի անունից հեղինակային իրավունքի նյութերի օգտագործմամբ։ Դրանք օգնում են հաղթահարել գործարքների զգալի ծախսերը, որոնց բախվում են հեղինակները իրենց իրավունքների ապահովման և լիցենզավորման ժամանակ։ Նման հասարակությունները ներառում են։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Ավստրալիայի իրավունք
Ջապչե
Չապչեն դասական կորեական ուտեստ է, որը կորեական խոհանոցում հայտնի է դեռևս Կվանհեգուն կայսրի օրոք (1608-1623 թթ.)։
Կատեգորիա:Նախուտեստներ Կատեգորիա:Կորեական խոհանոց Կատեգորիա:Արիշտա
Դասականների ծառուղի
Դասականների ծառուղի, քանդակների համալիր Քիշնև քաղաքի «Շտեֆան չել Մարե» զբոոսայգում։ Ծառուղու երկու կողմերով ողորկված կարմիր գրանիտե պատվանդաններին կանգնեցված են Մոլդովայի գրողների և հասարակական-քաղաքական գործիչների բրոնզե կիսանդրիներ։ Դասականների ծառուղին հատում է զբոսայգու կենտրոնը, որտեղ գրանիտե շարքում կանգնեցված է Ա.Ս.Պուշկինի բրոնզե կիսանդրին (1885)՝ քանդակագործ Ալեքսանդր Օպեկուշինի աշխատանքը։ Ծառուղին կառուցապատվել է 1958 թվականին և այդ ժամանակվանից դարձել է քաղաքացիների և մայրաքաղաքի հյուրերի սիրելի հանգստի վայրը։ Սկզբում ծառուղին կազմված էր 12 կիսանդրիներից, այնուհետև՝ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո, սկսեց լրացվել մոլդովական մշակույթի գործիչների և ռումինական պոետների և գրողների կիսանդրիներով, որոնց գործունեությունը չէր ողջունվում սովետական շրջանում։
Այս պահին Դասականների ծառուղում կանգնեցված է 25 կիսանդրի։
Մառլոն Բրանդո
8 անգամ ներկայացվել է Օսկարի, ստացել է 2 Օսկար, 6 անգամ ներկայացվել է Ոսկե Գլոբուսի, ստացել 2-ը ։
Ամերիկյան կինոակադեմիայի կողմից հրապարակված 1999 թվականին հրապարակված Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 մեծագույն աստղերի ցանկում 4-րդ տեղում է։ Բրանդոն մեկն էր այն երեք դերասաններից, մյուս երկուսը Չարլի Չապլինն և Մերիլին Մոնրոն են, որն ընդգրկվել է աշխարհահռչակ «Թայմ» (Time) ամսագրի 1999 թվականին լույս տեսած «Դարի ամենակարևոր 100 մարդկանց» ցուցակում ։
Ֆիլմագրություն
Խաղացել է 40-ից ավելի ֆիլմերում, որոնցից առավել հիշարժան են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:1924 ծնունդներ Կատեգորիա:2004 մահեր Կատեգորիա:Ապրիլի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 1 մահեր Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Time-ի վարկածով «Տարվա մարդ» ճանաչվածներ
Ինիրգա (գետ)
Ինիրգա  (Ынырга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սարակոպշա գետի ձախ ափին 28 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 20 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Բորսայի հրապարակ (Մոսկվա)
Բորսայի հրապարակ (Биржева́я пло́щадь), Մոսկվայի կենտրոնական հրապարակներից մեկը Կիտայ-գորոդում, Իլինկայի, Ստարոպանսկի և Բոգոյավլենսկի նրբանցքների միջև։ Գտնվում է Տվերսկոյ շրջանում։
Պատմություն
Երկար տարիներ կոչվել է Կառունինսկի՝ վաճառական Ի. Ֆ. Կառունինի անունով, ով 18-րդ դարում այդտեղ ուներ արույրի գործարան։ 19-րդ դարի վերջերին ​​անվանափոխվել է Բորսայի հրապարակ՝ այնտեղ գտնվող մոսկովյան բորսայի անունով, որը կառուցվել է 1875 թվականին։ 1935 թվականից մինչև 1994 թվականը ի հիշատակ խորհրդային քաղաքական գործիչ Վալերիան Կույբիշևի (1888-1935) հրապարակն անվանվել է Կույբիշևի հրապարակ։ 1994 թվականից կրկին կոչվել է Բորսայի հրապարակ։ 2017 թվականին «Իմ փողոց» ծրագրի շրջանակներում հրապարակը վերակառուցվել է, տեղադրվել է շատրվան։
Նկարագրություն
Բորսայի հրապարակը իրականում Բոգոյավլենսկի նրբանցքի հարավային մասն է, որտեղից վերջինս դուրս է գալիս Իլինկայի նրբանցք՝ Ռիբնի նրբանցքի հակառակ կողմում։ Հրապարակի հյուսիս-արևելքից սկսվում է Ստարոպանսկի նրբանցքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի փողոցներ Կատեգորիա:Մոսկվայի հրապարակներ
I Loved Her First (երգ)
Քննադատական արձագանքը
Billboard ամսագիրն ի դեմս Դեբորա Էվանս Փրայսի երգը շատ լավ է գնահատել՝ նշելով, որ այն գեղեցիկ գրված երգ է, համապատասխան բոլոր այն հայրերին, ովքեր չեն կարողանում հավատալ, որ իրենց փոքրիկ աղջիկներն այդքան շուտ մեծացել են։ Նա Ալբերտի կատարումը հրաշալի է համարում և ասում, որ երգի ամեն մի բառը զգացմունքի մի հեղեղ է ։
Տեսահոլովակը
Երաժշտական տեսահոլովակի ռեժիսորն է Թոդ Սչաֆերը։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 2006 թվականի ամռանը։ Տեսահոլովակում երաժշտական խումբ է երգում, և հարսանեկան արարողություն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2006 սինգլներ Կատեգորիա:Անգլերեն երգարվեստ
Նիկոլայ Բուլավին
Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Բուլավին (Николай Александрович Булавин, ), ԽՄԿԿ Վյոշենսկի շրջկոմի առաջին քարտուղար, Միխայիլ Շոլոխովի անվան պետական արգելոց-թանգարանի առաջին տնօրեն։ Վյոշենսկի ստանիցայի պատվավոր բնակիչ (2009), Շոլոխովի շրջանի պատվավոր քաղաքացի (2012), պարգևատրվել է Աշխատանքային Կարմիր դրոշի երեք և պատվո նշանի երկու շքանշաններով ։
Կենսագրություն
1951 թվականին Նիկոլայ Բուլավինը ավարտել է Զլմնովնիկի միջնակարգ դպրոցը «Ոսկե մեդալով» և ընդունվել Ռոստովի ինժեներա-շինարարական ինստիտուտ, սակայն տեսողոության վատացման պատճառով, 1952 թվականին փոխադրվել է Ազով-Սևծովյան գյուղինստիտուտ, որն ավարտել է 1957 թվականին։ Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչն աշխատել է Ռոստովի մարզի Վյոշենսկի շրջանի «Կրուժիլինսկի» խորհրդային տնտեսությունում որպես գյուղատնտես, այնուհետև՝ 1962 թվականին, նշանակվել տնօրեն։ 1969 թվականին ընտրվել է Վյոշենսկի շրջխորհրդի գործկոմի նախագահ։ 1970 թվականից մինչև 1984 թվականը ղեկավարել է շրջանի կուսակցական կազմակերպությունը, որը եղել է լավագույններից մեկը մարզում։ Բուլավինը եղել է ԽՄԿԿ 26-րդ համագումարի պատվիրակ, Ռոստովի մարզից ժողովրդական պատգամավորների մարզային և շրջանային խորհուրդների պատգամավոր, ԽՄԿԿ մարզկոմի անդամ, մարզային կուսակցական կազմակերպության վերստուգիչ հանձնաժողովի անդամ, ընտրվել կուսակցական կոնֆերանսների պատգամավոր։ Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Բուլավինն ընկերական հարաբերություններ էր պահպանում Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի հետ, որը սատար էր կանգնում նրա բոլոր նախաձեռնություններին և հայրենի եզերքի հետ կապված ձեռնարկումներին։ Գրողի մահից հետո Ն. Ա. Բուլավինը եղել է Մ. Ա. Շոլոխովի Պետական թանգարան արգելոցի ստեղծման նախաձեռնողներից մեկը և նրա առաջին տնօրենը (1984-1987)։
Բարեխիղճ աշխատանքի բարձր պրոֆեսիոնալկզմի համար Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Բուլավինը պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի երեք և Պատվո նշան շքանշանի երկու մեդալներով։ 2009 թվականին նրան շնորհվել է «Վյոշենսկի ստանիցայի պատվավոր բնակչի» կոչում։ 2012 թվականին նրան շնորհվել է «Շոլոխովսկի շրջանի պատվավոր քաղաքացու» կոչում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
Մեթոդ
Մեթոդը (μέθοδος - ճանապարհ դեպի հետազոտություններ կամ գիտելիքներ, +  «ուղի» բառերից) այն հնարքներն ու միջոցներն են, որոնք ուղղված են օբյեկտի ուսումնասիրությանը։ Մեթոդ բառը ունի հունական ծագում և թարգմանաբար նշանակում է նպատակին հասնելու միջոց, եղանակ և ուղի:։
Ծագումնաբանությունը
Մարդու պրակտիկ և տնտեսական գործունեությունը կանոնավորող ճանաչողական սկզբունքների միջոցների, մոտեցումների հնարքների ամբողջություն։ Գիտակական ճանաչողության մեթոդները դասակարգվում են՝
Արտաքին հղումներ
Մոդելավորումը որպես գիտական ճանաչողության մեթոդ
Կատեգորիա:Գիտական մեթոդ Կատեգորիա:Գիտության փիլիսոփայություն
Վալենտին Առնոլդ
Կենսագրություն
Վալենտին Առնոլդը ծնվել է 1894 թվականին Սանկտ-Պետերբուրգում։  Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին, դասալքվել է ցարական բանակից,  1917-1923 թվականներին ծառայել է ամերիկյան բանակում։ 1923 թվականին Առնոլդը եկավ ԽՍՀՄ, աշխատեց Կեմերովո քաղաքի մի շարք կազմակերպություններում, այդ թվում «Կուզնեցկշին»-ում, «Էներգաշին»-ում, «Կուզբասշին»-ում։ 1924 թվականին նա ընդունվել է ՀամԿ (բ)Կ շարքերը։ Ձերբակալման պահին Առնոլդը զբաղեցնում էր գարաժի վարիչի և Կուզբասի Պրոկոպևսկի ու Անժերի հանքերի մատակարարման բաժնի պետի պաշտոնները ։
Ձերբակալվել է 1936 թվականին, եղել է Երկրորդ Մոսկովյան գործընթացի դերակատարներից մեկը։ Դատարանում նա իրեն մեղավոր ճանաչեց դատապարտյալներ Մուրալովի Շեստովի հետ համատեղ ԽՍՀՄ նշանավոր պետական գործիչներ Մոլոտովի և Օրջոնիկիձեի դեմ մահափորձ կազմակերպելու գործում ։  Վերջին խոսքում Առնոլդը խնդրեց խնայել իր կյանքը ։ 1937 թվականի հունվարի 30-ին  ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատը Վալենտին Առնոլդին մեղավոր ճանաչեց ՌՍՖՍՀ Քրեական օրենսգրքի  19, 58-8 և 58-11 հոդվածներով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ և դատապարտեց  10 տարվա ազատազրկման ։ 1941 թվականի սեպտեմբերի 11-ին  Առնոլդը 157 քաղբանտարկյալների հետ գնդակահարվեց ԽՍՀՄ ՆԳԺԿ-ի աշխատակիցների կողմից, Օրյոլի անտառներում, գնդակահարության հրամանը տրվել էր Ստալինի կողմից, Օրյոլին գերմանական զորքերի մոտենալու հետ կապված։ 1988 թվականի հունիսի 13-ին Առնոլդը հետմահու արդարացվեց  ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի Ռազմական կոլեգիայի որոշմամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում բռնադատվածներ
Իվրի Գիտլիս
Իվրի Գիտլիս (עברי גיטליס, ), հրեա ջութակահար։
Կենսագրություն
Ծնվել է Հայֆայում Ռուսաստանից հայրենադարձվածների ընտանիքում։ Երաժշտական կրթությունը զարգացնելու համար մեկնել է Փարիզ, որտեղ մասնագիտացել է կոնսերվատորիայում Կարլ Ֆլեշի, Ջորջե Էնեսկուի և Ժակ Տիբոյի մոտ։ 1939 թվականին տեղափոխվել է Անգլիա, որտեղ և անց է կացրել Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմի տարիները։ Այնտեղ էլ ելույթ է ունեցել Լոնդոնի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ և կատարել առաջին ձայնագրությունները BBC-ի համար։ 1951 թվականին վերադարձել է Իսրայել։ 1955 թվականից աշխարհի տարբեր երկրներում հանդես է գալիս մենահամերգներով։ 1960-ականների վերջից ապրում է Ֆրանսիայում։
Բարեկամական կապերն ու համատեղ նախագծերը Գիտլիսին միավորել են տարբեր երկրների և ուղղությունների երաժիշտների հետ։ Բրունո Մադերնան նրան մի պիես է նվիրել, որն այդպես էլ կոչվում է «Պիես Իրվիի համար» (Piece for Ivry, 1971)։ 1968 թվականին Գիտլիսը մասնակցել է Յոկո Օնոյի «Whole Lotta Yoko» երգի ձայնագրմանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայելի ջութակահարներ Կատեգորիա:1922 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի բարի կամքի դեսպաններ Կատեգորիա:Իսրայելցի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ջութակահարներ
Պովոլետո
Պովոլետո (Povoletto), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 5559 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 139 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 38 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Կլեմենտին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Աբևիլ
Աբբևիլ (Abbeville), քաղաք Ֆրանսիայի հյուսիսում՝ Օ դը Ֆրանս տարածաշրջանի Սոմ դեպարտամենտում, որի շրջաններից մեկի վարչական կենտրոնն է։ Սահմանակից է Աբբևիլ-Նոր և Աբբևիլ-Սյուդ կանտոններին։ Գետային նավահանգիստ է Սոմ գետի վրա։ Բնակչության թվաքանակը կազմում է 24 325 մարդ(2009 թվականի մարդահամարի տվյալներով)։
Աշխարհագրություն
Աբբևիլը գտնվում է Ամիեն քաղաքից 45 կիլոմետր հեռավորության վրա, նրանից դեպի հյուսիս-արևմուտք, Սոմ գետի ափերին՝ վերջինիս գետաբերանից 20 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքի հյուսիսում A16՝ «Եվրոպական» ավտոմայրուղուց առանձնանաում է  A28 ավտոմայրուղին։
Պատմություն
Քաղաքը կարևոր նշանակություն է ձեռք բերել 18-րդ դարում, երբ այստեղ բացվել է Վան Ռոբե թագավորական մանուֆակտուրան։
Ժակ Տիբո
Ժակ Տիբո (Jacques Thibaud, ), ֆրանսիացի ջութակահար։
Ջութակահար Ժորժ Տիբոյի որդին է, Ալֆոնս, Ժոզեֆ և Ֆրանսիս Տիբոների եղբայրը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1880 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, Բորդոյում, երաժշտի ընտանիքում։ Ջութակի առաջին դասերը ստացել է հորից և առաջին անգամ հանդիսատեսի առաջ ելույթ է ունեցել Բորդոյում ութ տարեկանում։ 13 տարեկանում ընդունվել է երեք տարի անց՝ 1896 թվականին, գերազանցությամբ ավարտել է Փարիզի կոնսերվատորիան (Մարտեն Պիեռ Մարսիկի ջութակի դասարանը)։ Որոշ տվյալներով նրան դասեր է տվել կուբացի կոմպոզիտոր և ջութակահար Խոսե Ուայտը։
Հետագա տարիներին Տիբոն գումար է վաստակել՝ նվագելով ռեստորաններում, որտեղ նրան նկատել է հայտնի ջութակահար և մեկենաս Էդուար Կոլոնը։ 1898 թվականից եղել է Փարիզի «Կոլոնի համերգների» մենակատար։ Նրա ելույթները մեծ հաջողություն ունեին, և 1898-1899 թվականներին նա 54 անգամ նվագել է այդ համերգներում՝ ձեռք բերելով մեծ հեղինակություն։ Շուտով սկսվեց Տիբոյի միջազգային կարիերան. նա համերգային շրջագայություններ է կատարել աշխարհի տարբեր երկրներում (Ռուսաստանում՝ 1901 թվականից)։ ԽՍՀՄ–ում հանդես է եկել 1936 թվականին։
Լրջորեն վիրավորվելով Առաջին աշխարհամարտի ժամանակ՝ Տիբոն մի քանի տարի ելույթ չէր ունենում, սակայն 1920-ական թվականներին վերսկսեց համերգային գործունեությունը։
Հանդես է եկել նաև տրիոյի կազմում (դաշնակահար Ա. Կորտոյի և թավջութակահար Պ. Կասալսի հետ)։
Տիբոն Էժեն Իզայիի ընկերն էր, որը նրան նվիրեց իր Երկրորդ սոնատը ջութակի համար։
Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին Տիբոն մնաց Ֆրանսիայում՝ շարունակելով դասավանդել Նորմալ երաժշտության դպրոցում, իսկ 1943 թվականին դաշնակահարուհի Մ. Լոնգի հետ Փարիզում կազմակերպեց դաշնակահարների և ջութակահարների մրցույթ (1946 թվականից՝ Մ. Լոնգի և Ժ. Տիբոյի անվանվան միջազգային մրցույթ), որը այսօր էլ գոյություն ունի։
Ժակ Տիբոն ֆրանսիական ջութակի դպրոցի խոշորագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա նվագն աչքի է ընկել նրբագեղությամբ, վիրտուոզ փայլով։ Ֆրանսիացի կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների լավագույն մեկնաբաններից էր։
Զոհվել է 1953 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Ֆրանսիական Ալպերի շրջանում ինքնաթիռի աղետի ժամանակ՝ Ասիա հերթական համերգի մեկնելիս։
Ժակ Տիբոյի անունով է կոչվում Բորդոյի կոնսերվատորիան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բորդո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ջութակահարներ Կատեգորիա:Ավիավթարից զոհվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի երաժիշտներ
Ջերդապ (ազգային պարկ)
Ջերդապ, ազգային պարկ Սերբիայի արևելյան մասում, Ռումինիայի հետ սահմանին։ Ազգային պարկի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 63 608 հա, իսկ պաշտպանված գոտու հետ միասին` 93 968 հա։ Այս տարածքի գլխավոր բնական երևույթը (ֆենոմենը) հսկայական Ջերդապի լեռնաձորն է, որի միջով հոսում է Դանուբ գետը։
Աշխարհագրական դիրքը
Ազգային պարկը տարածվում է Դունայ գետի աջ ափի երկայնքով մոտ 100 կմ, Գոլուբացայից մինչև Կլադովո։ Գտնվում է Բրանիչևի և Բորի շրջանում (օկրուգում)։
Ռելիեֆ
Պարկը գտնվում է լեռնային շրջանում, ծովի մակարդակից մոտավորապես 50-ից 800 մետր բարձրության վրա։
Ֆլորա և ֆաունա
Պարկի բուսականությունը բնութագրվում է ոչ միայն բազմազանությամբ և հարստությամբ, այլ նաև ռելիկտային բույսերի տեսակների մեծ թվով։ Այստեղ աճում են 1100-ից ավելի բուսատեսակներ։
Այստեղ ապրում են արջեր, գայլեր, շնագայլեր, լուսաններ, սպիտակապոչ արծիվ, բվեճներ, սև արագիլներ և բազմաթիվ այլ կենդանատեսակներ։
Պատմական հուշարձաններ
Պարկի տարածքում են գտնվում տարբեր հնագիտական բացահայտումներ և պատմա-մշակութային հուշարձաններ։
Օձակեր արծիվ
Օձակեր արծիվ, ճուռակների ընտանիքին պատկանող, եվրոպական օձակեր, գիշատիչ թռչուն, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։ Հայաստանում բնադրող-չվող է և քիչ տարածված։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը 62-67 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 185-195 սմ, իսկ կենդանի զանգվածը՝ 1,5-2 կգ։ Էգը խոշոր է արուից։ Լայն գլխով, երկար ու լայն թևերով, 3-4 նկատելի շերտեր ունեցող պոչով խոշոր թռչուն է։ Գունավորումը փոփոխական է. բաց գույնի անհատները վերևից բաց դարչնագույն են, ներքևից՝ սպիտակավուն թույլ նախշերով, իսկ թևերի ծայրերը՝ մուգ։ Մուգ անհատները վերևից մոխրագույն-դարչնագույն են, ներքևից՝ ավելի հստակ զոլերով։ Մուգ գլուխը և կրծքի վերին մասը կնգուղի տպավորություն են ստեղծում։ Առավելապես հանդիպում է առանձին անհատներով։ Անզգույշ է վտանգի պահին։ Հաճախ կանգ է առնում օդում, կերակրվում է միայնակ կամ զույգերով։ Հայաստանում տարածված է Տավուշի մարզի, Գեղամա, Զանգեզուրի կիսաանապատային նախալեռներում, ժայռերի և անտառների հարևանությամբ։
Սննդառություն
Սնվում է առավելապես թունավոր օձերով (գյուրզա, հայկական իժ և այլն)։ Օձին ճանկում է գլխից կամ գլխին մոտ հատվածից՝ խուսափելով օձի կծելուց, որը մահաբեր է նրա համար։
Չու
Գարնանային վերադարձը սկսվում է ապրիլի սկզբին։ Բույնը փոքր հարթակ է՝ ճյուղերից և կանաչ բույսերից։ Բնադրում է ծառերին։Էգը և արուն թխսակալում են մոտ 40 օր։ Ձագերը 70-80-րդ օրը տիրապետում են թռիչքին։ Աշնանային չուն սկսվում է սեպտեմբերի վերջին և հոկտեմբերի սկզբին։
Հատուկ պահպանություն
Սակավաթիվ, կրճատվող թվաքանակով, մասնատված արեալով տեսակ է: Գրանցված է նախկին ԽՍՀՄԿարմիր գրքում: ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Նախնական տվյալներով Հայաստանում հաշվառվում են 10-30 բնադրող զույգ: 2008 թվականի տվյալներով Եվրասիական տարածաշրջանային ասոցիացիայի կենդանաբանական այգիներում պահվում է 4 առանձնյակ:
Վտանգման հիմնական գործոններն են սողունների անվերահսկելի որսը, թռչունների ապօրինի որսը, բնադրման համար հարմար տարածքների յուրացումը, անտառի և թունաքիմիկատների օգտագործումը գյուղատնտեսության վնասատուների դեմ պայքարի ընթացքում։ Ձվադրման ժամանակ օձակեր արծվին մեծ վնաս են հասցնում վայրի բույսեր հավաքողները և զբոսաշրջիկները: Վերջին տարիներին մեծացել է ձվերի և ձագերի ապօրինի հավաքը որսագողերի կողմից:
Պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» և «Շիկահող» արգելոցներում և «Դիլիջան» ազգային պարկում :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ողնաշարավորներ Կատեգորիա:Քորդավորներ Կատեգորիա:Խոցելի տեսակներ Կատեգորիա:Ճուռակներ Կատեգորիա:Բազեանմաններ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ Կատեգորիա:Աֆրիկայի թռչուններ Կատեգորիա:Եվրոպայի թռչուններ Կատեգորիա:Կենտրոնական Ասիայի թռչուններ
Հյուսիսային կուզու
Հյուսիսային կուզու, կամ Հյուսիսային խոզանակապոչ (Trichosurus arnhemensis), կաթնասուն պարկավորների ընտանիքից։
Նկարագիր
Մարմնի երկարությունը կազմում է 36-ից 55 սմ, մոտավորապես ոչ մեծ կատվի չափ։ Մորթին մոխրագույն է (էգերի մոտ արծաթամոխրագույն, արուները կարմրամոխրագույն)։ Չնայած անվանմանը՝ հյուսիսային, պոչը չունի խիտ հատված, իսկ պոչի ծայրը ընդհանրապես մորթով պատված չէ  ։
Տարածում
Ապրում են Արևմտյան Ավստրալիայի Քիմբերլի շրջանի հյուսիսային հատվածում։ Լավ են հարմարվում գյուղական և քաղաքային միջավայրում։ Որոշ հատվածներում այն համարվում է վնասատու ։
Վարք
Հյուսիսային կուզուն ապրում է ծառերի վրա և վարում է գիշերային կյանք՝ նախընտրելով սնվել մթնշաղին և ցայգին։ Կենդանիները կարող են ապրել ինչպես խմբերով, այնպես էլ մենակ ։ Սնունդ փնտրում են հիմնականում ծառերի վրա, բայց ցամաքի վրա նույնպես ժամանակ են անցկացնում։ Սնվում են տերևներով, սերմերով, մրգերով և հատապտուղներով։ Երբեմն ուտում են անողնաշարավորներով կամ թռչունների ձվերով ։ Զուգավորման սեզոնը տևում է ամբողջ տարին։ Կյանքի միջին տևողությունը կազմում է մոտավորապես 15 տարի։
Լոցմայստերական դիտակետ (Դոնի Ռոստով)
Լոցմայստերական դիտակետ (Лоцмейстерский пост), շինություն, որը տեղափոխվել է Պերեբոյնի կղզուց (Ազովի շրջան) և գտնվում է Դոն գետի ձախ ափին, Ոոստովի երկաթուղային կամրջի մոտ (Ռուսաստան, Դոնի Ռոստով)։
Պատմություն
Լոցմայստերական դիտակետի շենքում ռադիոկապի գյուտարար Ալեքսանդր Պոպովի ղեկավարությամբ կառուցվել է Ռուսաստանի առաջին քաղաքացիական ռադիոկայանը ։
Լոցմայստերական դիտակետը հայտնվել է Պերեբոյնի կղզում 1890-ական թվականների սկզբին Եգուրչայի գետաբազուկի Տագանրոգի ծոց թափվելու վայրում։ Նրա գլխավոր խնդիրը եղել է նավապետերին Դոնի գետաբազուկների ջրի մակարդակի մասին տեղեկություններ հայտնելը։ Դրա համար այստեղ տեղադրվել էին հեռագրական ապարատ և կայմ, որի վրա բարձրացվում էին թվերով տեսողական նշաններ։ Կայմը տեղադրված էր մեկհարկանի երկար շենքի տանիքը պսակող կենտրոնական ռոտոնդայի վրա։
1901 թվականին լոցմայստերական դիտակետ է ժամանել հայտնի ֆիզիկոս Ալեքսանդր Պոպովը, որը հրավիրվել էր Դոնի գետաբազուկների կոմիտեի կողմից ընդունիչ-հաղորդիչ ռադիոսարքեր տեղադրելու համար։ Այն ժամանակ նման ռադիոկայաններ նա արդեն մոնտաժել էր Պետերբուրգում և Կրոնշտադտում։
1902 թվականի օգոստոսին  Ալեքսանդր Ստեփանովիչ Պոպովը կրկին այցելել է Պերեբոյնի կղզի։
Արդյունքում հաստատվել է հստակ ռադիոկապ լոցմայստերական դիտակետի, լողացող փարոսի, Ռոսոտվի նավահանգստի և Ազովի ծովի նավերի միջև։ Այս քաղաքացիական ռադիոկայանն աշխատել է ավելի քան տասը տարի, իսկ Առաջին համաշխարհային պատերազմը սկսվելուց հետո փոխանցվել է ռազմական գերատեսչությանը։
1940-ական թվականների վերջում լոցմայստերական դիտակետի մասնատված փայտե շինությունը տեղափոխվել է Դոնի ձախ ափ և կրկին հավաքվել (փոքր-ինչ ձևափոխելով նրա տեսքը) Ռոստովի երկաթուղային կամրջի մոտ՝ փոխանցվելով «Դինամո» ջրային կայանին։
Լոցմայստերական դիտակետի համար Պերեբոյնի կղզում կառուցվեց քարե փոքր տնակ, որը բազմիցս վերակառուցվել է։ 1956 թվականին տան պատին փակցվել է հուշատախտակ հետևյալ տեքստով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1890 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Տուվալու (կղզեխումբ)
Տուվալու կղզիներ (Tuvalu; մինչև 1975 թվականը՝ Էլլիա կղզիներ (Ellice))- կորալյան կղզիների խումբ Խաղաղ օվկիանոսի հարավ-արևմուտքում, Պոլինեզիայում։ կոչվում էին նաև ծովալճակ կղզիներ ։
Աշխարհագրություն
Ներառում է 9 կղզիներ, 6 ատոլներ Քանի որ ատոլը սովորաբար բաղկացած է ծովալճակը շրջապատող մի քանի կղզիներից, կղզիների և կղզյակների ընդհանուր թիվը հասնում է 124-ի։
Տուվալուի ցամաքային տարածքը կազմում է ընդամենը 25,63 կմ² ,ծովալճակների զբաղեցրած տարածքի մակերեսը 520 կմ²։ Կղզիները տեղակայված են 5 ատոլում (Նանումեա, Նուի, Նուկուլաելաե, Նուկուֆետաու, Ֆունաֆուտի), 3 ցածրադիր կորալային կղզիներում (Նանումանգա, Նիուլակիտա, Նիուտաո) և մեկ ատոլ / ռիֆային կղզում (Վաիտուպու), ձգվում է հյուսիս-արևմուտքից հարավ-արևելք 595 կմ Արշիպելագի ամենամեծ կղզին (հիմնվելով ցամաքային տարածքի, այլ ոչ թե ծովալճակի ջրային մակերեսի վրա) Վաիտուպու ատոլն է (5,60 կմ2), իսկ ամենափոքրը՝ Նիուլակիտա (0,4 կմ2) ։ Բոլոր կղզիները ցածրադիր են, իսկ ատոլները հիմնականում բաղկացած են մի քանի կղզիներից կամ մոտուից։ Երկրի ամենաբարձր կետը հասնում է ընդամենը 5 մ-ի ։
Տուվալուի ամենահյուսիսային կղզին Նանումեա ատոլն է, իսկ ամենահարավայինը՝ Նիուլակիտան։ Արշիպելագի երկու կղզիների միջև ամենափոքր հեռավորությունը 67 կմ է (Նուկուֆետաու/Վաիտուպու), իսկ ամենամեծը ՝ 172 կմ (Նուի/Վաիտուպու) ։
Վարչական բաժանում
Վարչականորեն Տուվալուն բաժանված է 7 կղզու (Նանումեա, Նիուտաո, Նանումանգա, Նուի, Վաիտուպու, Նուկուլաելաե և Նուկուֆետաու) և 1 քաղաքային խորհրդի (Ֆունաֆուտի)։
Բնակչություն
Բնակչությունը ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների կազմում էր 9 561 մարդ։ Բնակեցված են առնվազն 11 կղզիներ, այդ թվում՝ ատոլներից յուրաքանչյուրի ամենամեծ կղզիները և երկու կղզիներ, որոնք մտնում են Ֆունաֆուտի ատոլի մեջ։ Ինը կղզիներից ամենափոքրը՝ Նիուլակիտան, անմարդաբնակ էր, մինչև Նիուտաո կղզուց վերաբնակիչները ժամանեցին այնտեղ 1949 թվականին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կղզեխմբեր այբբենական կարգով
Գանձ Գաստելուբեռիից
Գանձ Գաստելուբեռիից (Tesoro de Gazteluberri), տարբեր մետաղներից (ոսկի, արծաթ, երկաթ) կազմված 52 մետաղադրամներ։
Պատմություն
Գանձը հայտնաբերվել է 1960 թվականին Խուան Բերասատեգի ի Ուրկիայի և Էուխենիո Մարտին Զազոյի կողմից Իսպանիայի Գիպուսկոա նահանգի Սեգուրա քաղաքից։
Տեղայնքից դատելով ենթադրվել է, որ գանձը թաղվել է անկայուն ժամանակաշրջանում ապահովության համար։
Նմուշներ է ներառում Խուանա I Կաստիլացուց, Ֆիլիպ II Հաբսբուրգից, Իսպանիայի Կառլոս V թագավորից։ Ստեղծվել է Սևիլյայի դրամահատարանում։
Գտնվում է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում 233 համարի ներքո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանի նմուշներ
Շարահյուսական վերլուծություն (ինֆորմատիկա)
Վերլուծություն (Parsing) տերմինը լեզվաբանությունում և ինֆորմատիկայում տարբեր իմաստներ ունի։ Տրադիցիոն նախադասության վերլուծությունը հաճախ իրականցվում է հասկանալու համար նախադասության ճշգրիտ իմաստը, երբեմն նախադասության սխեմաներով։ Դա որպես կանոն ընդգծում է քերականական մասերը, ինչպես օրինակ ենթական և ստորոգյլաը։
Ինֆորմատիկայում այդ տերմինն օգտագործում են ծրագրավորման լեզուների վերլուծություններում, թեթևացնում է կոմպիլյատորների և ինտերպրետատորների գրելը։
Շարահյուսական անալիզատոր(parser)
Շարահյուսական անալիզատորը (parser) ծրագիր է կամ ծրագրի մի մաս, որը կատարում է շարահյուսական վերլուծություն։ Շարահյուսական անալիզատորը(parser) օգտագործում է լեքսիկական վերլուծությունից ստացված առաջին թոքենների բաղադրիչները, ծառանման միջանկյալ ներկայացման ստեղծման համար, որը նկարագրում է թոքենների հոսքի քերականական կառուցվածքը։ Տիպիկ ներկայացում է համարվում շարահյուսական ծառը( parse tree, abstract syntax tree ), որում յուրաքանչյուր հանգույց ներկայացնում է գործողություն, իսկ երեխա հանգուցները՝ այդ գործողությունների արգումենտներ։ Ծրագրավորման լեզվի շարահյուսական կառուցվածքը կարող է նկարագրվել կոնտեքստային ազատ քերականության(context-free grammars) օգնությամբ։ Քերականությունը ծրագրավորման լեզվուները մշակողներին և կոմպիլյատոր սեղծողներին ապահովում է զգալի առավելություններ․
Գործընթացի ակնարկ
Դիտարկված օրինակը ցույց է տալիս ընդհանուր դեպք ծրագրավորման լեզվի վերլուծություն քերականության երկու փուլերով՝ լեքսիկական և շարահյուսական։
Առաջին էտապը թոքենների գեներացիան է, կամ լեքսիկական անալիզն է, որով կանոնավոր արտահայտությունների քերականությունով մուտքային տառերի հոսքը բաժանվում է իմաստալից սիմվոլների։ Օրինակ հաշվիչի ծրագիրի մուտքը պետք է ունենա " " տեքը և բաժանվի թոքենների՝,  ,  ,  ,  ,  ,  ,  ,  , որոնցից յուրաքանչյուրը իմաստալից սիմվոլ է թվաբանություն արտահայտությունների կոնտեքստում։ Լեքսերը պահպանում է կանոններ որպեսզի նշի սրանք սիմվոլներ են  ,  ,  ,   և   նշի նոր թոքենի սկսվելը, այնպես որ անիմաստ թոքեննեը, ինչպիսին են " " or " " չեն գեներացվում։
Հաջորդ էտապը շարահյուսական վերլուծությունն է, որը ստուգում է, որ թոքենները ձևավորեն թույլատրելի արտահայտություններ։ Դա հիմանականում հղվում է context-free քերականություն, որը ռեկուրսիվ սահմանում է բաղադրիչները, որը կարող է կազմել արտահայտություններ և հերթականություն, որտեղ դրանք պետք է գտնվեն։