cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նիիդիկյուլա
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հիյումա նահանգի Կեինա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բուբիոն
Բուբիոն (իսպ.՝ Bubión), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանադա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալպուխարա Գրանադինա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 15 կմ2։ Բնակչությունը՝ 350 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 78 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
Լալա-Վարգենիս
Լալա-Վարգենիս, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Նովոնիկոլաևկա (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)
Նովոնիկոլաևկա (Новомиколаївка, Novonikolayevka), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոնիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 316 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պարանեոպլաստիկ համախտանիշ
Պարանեոպլաստիկ համախտանիշ՝ համախտանիշ (նշանների և ախտանշանների ամբողջություն), որը մարմնում քաղցկեղի հետևանքով է առաջանում, ուռուցքային բջիջների կողմից քիմիական ազադակային մոլեկուլների (ինչպիսիք են հորմոնները և ցիտոկինները) արտադրության կամ ուռուցքի դեմ զարգացած իմուն պատասխանի հետևանքով։ Ի տարբերություն մաս-էֆեկտի (ուռուցքի չափերով պայմանավորված մեխանիկական ազդեցությունը), այն պայմանավորված չէ քաղցկեղային բջիջների տեղային առկայությամբ ։
Նշաններ և ախտանշաններ
Պարանեոպլաստիկ համախտանիշի ախտանշանները կարելի դասակարգել չորս տարբեր ձևերով. էնդոկրին, նյարդաբանական, լորձամաշկային և արյունաբանական։ Ամենահաճախակի դրսևորումը տենդն է (էնդոգեն պիրոգենների արձակում, որոնք կապված են լիմֆոկինների կամ հյուսվածքային պիրոգենների հետ), սակայն ընդհանուր պատկերը դիտարկում է մի քանի կլինիկական դեպքեր, որոնք հատկապես կարող են քողարկեվել ավելի բարորակ վիճակների տակ ։
Էնդոկրին
Հետևյալ հիվանդությունները դրսևորվում են էնդոկրին դիսֆունկցիայի ձևով. Կուշինգի համախտանիշ, հակադիուրետիկ հորմոնի անտեղի արտադրության համախտանիշ, հիպերկացեմիա, հիպոգլիկեմիա, կարցինոիդ համախտանիշ և հիպերալդոստերոնիզմ ։
Նյարդաբանական
Հետևյալ հիվանդությունները դրսևորվում են նյարդաբանական դիսֆունկցիայի ձևով. Լամբերտ-Իտոնի միասթենիկ համախտանիշ, պարանեոպլաստիկ ուղեղիկային դեգեներացիա, էնցեֆալոմիելիտ, լիմբիկ էնցեֆալիտ, ուղեղաբնի էնցեֆալիտ, օպսոկլոնուս միոկլոնուս ատաքսիա համախտանիշ, հակա-NMDA ընկալիչային էնցեֆալիտ և պոլիմիոզիտ ։
Արյունաբանական
Հետևյալ հիվանդությունները դրսևորվում են արյունաբանական դիսֆունկցիաների ձևով. գրանուլոցիտոզ, պոլիցիտեմիա, Տրուսոյին նշան, ոչ բակտերիալ թրոմբոտիկ էնդոկարդիտ և սակավարյունություն։ Պարանեոպլաստիկ համախտանիշների արյունաբանական դրսևորումները կարող են կապված լինել էրիթրոպոետինի (EPO) մակարդակի բարձրացման հետ, որն առաջանում է ի պատասխան հիպօքսիայի կամ էրիթրոպոետինի էկտոպիկ արտադրությանը/խանգարված քայքայմանը։ Էրիթրոցիտոզը հաճախ է հանդիպում լյարդի, երիկամի, մակերիկամի, թոք, թիմուսի, կենտրոնական նյարդային համակարգի ինչպես նաև գինեկոլոգիական ուռուցքների և միոսարկոմաների դեպքում ։
Այլ
Հետևյալ հիվանդությունները դրսևորվում են ֆիզիոլոգիական դիսֆունկցիայի ձևով. մեմբրանոզ գլոմերուլոնեֆրիտ, ուռուցք-ինդուկցված օստեոմալացիա, Շտաուֆերի համախտանիշ, Նեոպլաստիկ տենդ և թիմոմա-ասոցացված բազմաօրգան աուտոիմունություն։ Ռևմատոլոգիական (հիպերտրոֆիկ օստեոարթրոպաթիա), երիկամային (երկրորդային երիկամային ամիլոիդոզ իմուն կոմպլեքսների նստվածքներ նեֆրոններում) և աղեստամոքսային (աղեստամոքսային ուղու շարժունակությունն ու սեկրետոր ակտիվությունը փոփոխող մոլեկուլներ) դիսֆունկցիաները կարող են կապված լինել պարանեոպլաստիկ համախտանիշների հետ ։
Մեխանիզմ
Պարանեոպլաստիկ համախտանիշների առաջացման մեխանիզմները տարբեր են լինում։ Սակայն ախտաֆիզիոլոգիական հետևանքները սովորավար առաջանում են ուռուցքի աճին զուգահեռ։ Պարանեոպլաստիկ համախտանիշները հաճախ առաջանում են քաղցկեղի կողմից իմուն համակարգի ակտիվացման հետևանքով։ Այս դեպքում մարմինը կարող է հակամարմիններ արտադրել, որոնք կապվում և ոչնչացնում են ուռուցքային բջիջները և այդպիսով թույլ են տալիս պայքարել քաղցկեղի դեմ։ Պարանեոպլաստիկ խանգարումները կարող են առաջանալ, երբ վերոնշյալ հակամարմինները խաչաձև փոխազդելով նորմալ հյուսվածքների հետ, վնասում են դրանք ։
Ախտորոշում
Ախտորոշումը կարող է դժվարացած լինել այն հիվանդների շրջանում, ում մոտ պարանեոպլաստիկ հակամարմիններ չեն հայտնաբերվել։ Հակամարմինների բացակայության դեպքում այլ թեստերը կարող են օգտակար լինել։ Դրանք ներառում են. ՄՌՇ, ՊԵՏ, գոտկային պունկցիա և էլեկտրոֆիզիոլոգիա ։
Տիպեր
Պարանեոպլաստիկ համախտանիշների յուրահատուկ ավերիչ հետևանքներ ունեցող խումբը դասակարվում է որպես պարանեոպլաստիկ նյարդային խանգարումներ (ՊՆԽ) ։ Այդ ՊՆԽ-ները ախտահարում են կենտրոնական կամ ծայրամասային նյարդային համակարգը։ Որոշները դեգեներատիվ են, մինչդեռ մյուսների (իչպես օրինակ Լամբերտ-Իտոնի միասթենիկ համախտանիշը) ընթացքը կարող է լավանալ վիճակի կամ ուռուցքի բուժմանը զուգընթաց։ ՊՆԽ-ների ախտանշանները կարող են ներառել քայլելու և հավասարակշռությունը պահպանելու դժվարություններ, գլխապտույտ, աչքերի արագ չվերահսկվող շարժումներ, կլլման ակտի դժվարություններ, մկանային տոնուսի կորուստ, նուրբ շարժումների կոօրդինացիայի կորուստ, ոչ պարզ խոսք, հիշողության կորուստ, տեսողական խնդիրներ, քնի խանգարումներ, թուլամտություն, ցնցումներ և վերույթներոմ զգայության կորուստ։
ՊՆԽ-ների հետ ասոցացված քաղցկեղների ամենահաճախակի հանդիպող տեսակներն են կրծքագեղձի, ձվարանի և թոքի քաղցկեղները, սակայն բազմաթիվ այլ քաղցկեղներ ևս կարող են պարանեոպլաստիկ համախտանիշի առաջացման պատճառ դառնալ։
ՊՆԽ-ների արմատական պատճատը հասկանալը խիստ բարդ է, քանի որ դրանց դրսևորումները տարբեր են։ Քաղցկեղի դրսևորումները հնարավոր է շփոթել տարիքի հետ կապված հիվանդությունների հետ (միջավայրով պայմանավորված կամ ֆիզիկական սթրեսին դիմակայելու դժվարություններ, գումարած գենետիկական նախատրամադրվածությունը), վնասված կենսամոլեկուլների կուտակում (վնասում է ազդակային ուղիները մարմնի տարբեր հատվածներում), թթվածնի ազատ ռադիկալների շատացում օրգանիզմում (վնասում է նյութափոխանակային պրոցեսները մարմնի տարբեր տեղամասերում) և այլն։Այնուամենայնիվ, կանխարգելիչ միջոցները ներառում են բժիշկների (մասնավորապես նյարդաբանությունում և ուռուցքաբանությունում մասնագիտացած) կողմից, մանավանդ երբ հիվանդը նկատում է սեփական մարմնում տեղի ունեցող նուրբ փոփոխությունները։
Բուժում
Պարանեոպլաստիկ համախտանիշժներով անձանց հիվանդության յուրահատուկ կանխատեսումը յուրօրինակ է ամեն դեպքի համար։ Այսպիսով, պարանեոպլաստիկ համախտանիշների կանխատեսումը կարող է խիստ տարբեր լինել։ Օրինակ, պարանեոպլաստիկ պեմֆիգուսի դեպքում ինֆեկցիան հաճախ մահվան գլխավոր պատճառն է դառնում ։ Պարանեոպլաստիկ պեմֆիգուսը IgG դասի հակամարմինների վրա ազդեցություն ունեցող երեք հիմնական տեսակներից մեկն է, որի դեպքում հակամարմիններ են առաջանում ըննդեմ դեսմոգլեին 1-ի և դեսմոգլեին 3-ի (որոնք բջիջը բջջին կապակցող մոլեկուլներ են, որոնք հնարավոր է հայտնաբերել դեսմոսոմներում) ։ Մահվան պատճառ կարող է դառնալ նաև պատճառական քաղցկեղը կամ համակարգերի անդարձելի խանգարումը, ինչպես օրինակ սուր սրտային անբավարարությունը կամ երիկամների սուր վնասումը, որոնք ևս կարող են մահվան պատճառ դառնալ։
Հետազոտական ուղղություններ
Շագանակագեղձի քաղցկեղը երիկամաբջջային քաղցկեղից հետո երկրորդ ամենատարածված ուրոլոգիական չարորակ նորագոյացությունն է, որն ասոցացված է պարանեոպլաստիկ համախտանիշի հետ։ Այսպիսի բնույթ ունեցող պարանեոպլաստիկ համախտանիշները հակված են առաջանալու քաղցկեղի ավելի ուշ շրջաններում, որոնք սովորաբար ավելի ագրեսիվ են և ունեն ընդհանուր վատ կանխատեսումներ (էնդոկրին դրսևորումներ, նյարդաբանական խանգարումներ, մաշկաբանական վիճակներ և այլ համախտանիշներ)։ Շագանակագեղձի քաղցկեղների ճնշող մեծամասնության (70%-ից ավելի) դեպքում պարանեոպլաստիկ համախտանիշը դրսևորվել է որպես շագանակագեղձի քաղցկեղի գլխավոր կլինիկական դրսևորում, և 20% դեպքերում համախտանիշը կաստրացիա-կայուն վիճակի առաջացման նախնական նշանն է ։ Ուրոլոգ հետազոտողները նույնականացնում են շճային մարկերները, որոնք ասոցացված են համախտանիշի հետ, յուրահատուկ էֆեկտիվ բուժումը ճիշտ կերպով ընտրելու համար։
Պարանեոպլաստիկ նյարդաբանական համախտանիշները կարող են կապված լինել իմուն անցակետերի ինհիբիտորների հետ (ԱԻՀ), որոնք ԿՆՀ-ի բորբոքային հիվանդությունների պատճառներից են     ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարանեոպլաստիկ համախտանիշներ Կատեգորիա:Իմուն համակարգի խանգարումներ Կատեգորիա:Քաղցկեղի դրսևորումներ
Յասմին Մեցինովիչ
Յասմին Մեցինովիչ (Јасмин Мециновиќ, ), մակեդոնացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային պաշտպան, ով խաղում է Ֆերիզաժ ակումբում։
Մելակա Յունայթեդ
2017 թվականի մայիսի 17-ին Մեցինովիչը պայմանագիր է կնքել մալազիական «Մելակա Յունայթեդ» ակումբի հետ ։ Նա իր նորամուտը նշել է «ՊԿՆՍ» ակումբի դեմ 1-1 հաշվով ոչ-ոքի խաղի ժամանակ։ Այդ խաղում նա կարմիր քարտ է վաստակել։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 27-ին նա խփել է իր առաջին գոլը «Սելանգոր»-ի դեմ խաղում։ Խաղն ավարտվել է 2-1 հաշվով՝ հօգուտ «Մելակա Յունայթեդ» ակումբի։
Նաջմեհ
2018 թվականի մրցաշրջանի ընթացքում Մեչինովիչը լքել է «Մելակա» ակումբը և պայմանագիր է կնքել Լիբանանի պրեմիեր լիգայում հանդես եկող «Նաջմեհ» ակումբի հետ։ Այնուամենայնիվ, 2018 թվականի մայիսին մի քանի վնասվածքների պատճառով նա ժամանակավորապես դադարեցրել է պայմանագիրը։
Ռուդար Պիջևլջա
2019 թվականի հունվարի 26-ին «Ռուդար Պիջևլջա» ակումբը հայտարարել է նոր խաղացողի՝ Մեչինովիչի մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մակեդոնացի ֆուտբոլիստներ
Շեհրազադե
Շեհրազադե (Şehrazat, ), թուրք երգչուհի, դերասանուհի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:Թուրք երգչուհիներ Կատեգորիա:Փոփ երգչուհիներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Թուրք փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Անձինք Անկարայից Կատեգորիա:Թուրք երգիչ-երգահաններ Կատեգորիա:Անձինք Էրզրումից
Տեմնիկի
Տեմնիկի (Темники), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Լալոյ-Մավրակ
Լալոյ-Մավրակ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Սուխոբուզիմսկոե
Սուխոբուզիմսկոե (Сухобузимское), գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Սուխոբուզիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4622 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1710 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Սուխոբուզիմսկի շրջանի բնակավայրեր
Նելլա Լարսեն
Նելալիտեա «Նելլա» Լարսեն (Nellallitea "Nella" Larsen, ի ծնե՝ Նելլի Ուոքեր, ), ամերիկացի վիպասան։ Աշխատելով որպես բուժքույր և գրադարանավար՝ նա հրատարակել է երկու վեպ՝ «Արագ ավազ» (1928) և «Անցում» (1929), և մի քանի պատմվածքներ։ Թեև նրա գրական արտադրանքը սակավ էր, նա մեծ համբավ էր վայելում իր ժամանակակիցների կողմից։
Նելլայի՝ գրելու նկատմամբ ունեցած հետաքրքրությունը սկսվել է 20-րդ դարի վերջից, երբ ուսումնասիրում էր ռասայական և գենդերային ինքնության հարցերը։ Նրա ստեղծագործությունները եղել են բազմաթիվ ակադեմիական ուսումնասիրությունների առարկա, և նա այժմ լայնորեն գովաբանվում է որպես «ոչ միայն Հարլեմի վերածննդի գլխավոր վիպասան, այլև ամերիկյան մոդեռնիզմի կարևոր գործիչ» ։
Վաղ կյանք
Լարսենը (ի ծնե՝ Նելլի Ուոքեր) ծնվել է հարավային Չիկագոյի աղքատ թաղամասում, որը հայտնի է որպես Լևի, 1891 թվականի ապրիլի 13-ին։ Նելլայի մայրը Պեդերլին Մարի Հանսենն էր՝ դանիացի ներգաղթյալ, որ ծնվել էր 1868 թվականին Ֆին (Ֆունեն) կղզու Բրահետոլբորգ ծխում։ Մարիին Մերի Լարսենը (երբեմն սխալ գրված է Լարսոն) ուղարկել է ԱՄՆ, որտեղ նա աշխատել է որպես դերձակուհի և ապա եղել է տնային աշխատող Չիկագոյում։ Նա մահացել է 1951 թվականին Սանտա Մոնիկա քաղաքում՝ Լոս Անջելեսի շրջանում ։
Նելլայի հայրը Փիթեր Ուոքերն էր, որը ենթադրվում է, որ խառը ռասայի աֆրո-կարիբյան ներգաղթյալ էր Արևմտյան Հնդկաստանից։ Հոր կողմից նա հավանաբար Հենրի կամ Ջորջ Ուոքերի հետորդն է՝ սպիտակամորթ տղամարդկանց, որոնք Ալբանիայից ու Նյու Յորք եկել էին բնակություն հաստատելու Դանիայի Արևմտյան Հնդկաստանում 1840 թվականին ։ Դանիական այդ գաղութային հասարակության մեջ ռասայական գծերն ավելի հեղհեղուկ էին, քան Միացյալ Նահանգների նախկին ստրկատիրական նահանգներում։ Ուոքերը, հավանաբար, երբեք չի նույնականացել որպես «նեգր» ։ Նա շուտով անհետացավ Նելլայի և նրա մոր կյանքից, կարճ ժամանակ անց մահացաց, երբ Նելլան շատ փոքր էր։ Այդ ժամանակ Չիկագոն լցված էր ներգաղթյալներով, բայց հարավից սևամորթների մեծ գաղթը դեռ չէր սկսվել։ Ուոքերի մանկության ավարտին քաղաքի սևամորթ բնակչությունը կազմում էր 1,3% 1890 թվականին և 2% 1910 թվականին ։
Մարին նորից ամուսնացավ Պիտեր Լարսենի հետ՝ (Պիտեր Լարսոն, ծն. 1867)՝ դանիացի ներգաղթյալի հետ։ 1892 թվականին զույգն ունեցել է դուստր՝ Աննա Էլիզաբեթ՝ Լիզզի (ամուսնական անունը՝ Գարդներ) ։ Նելլին վերցրեց իր խորթ հոր ազգանունը՝ երբեմն օգտագործելով Նելլի Լարսոն և Նելլի Լարսեն տարբերակները, մինչև վերջապես ընտրեց Նելլա Լարսենը ։ Խառը ընտանիքը տեղափոխվեց արևմուտք՝ գերմանացի և սկանդինավցի ներգաղթյալների՝ հիմնականում սպիտակամորթ թաղամաս, բայց Նելլայի պատճառով բախվեց խտրականության։ Երբ Նելլան ութ տարեկան էր, նրանք մի քանի թաղամաս հետ գնացին դեպի արևելք։
Կոնս
Կոնս (Consus), հռոմեական աստվածություն, որն, ըստ երևույթին, հովանավորում էր ցորենի ծլարձակումը հողում։ Կոնսին ձոնված է եղել ընդգետնյա զոհասեղան, որը գտնվել է Հռոմի Մեծ Կրկեսի մեջտեղում։ Այս զոհասեղանը ցույց էին տալիս միայն Կոնսի պատվին նշվող տոնի՝ կոնսուալիաների ժամանակ։ Ըստ ավանդության, Կոնսի պատվին առաջին տոնը հաստատել է Հռոմուլոսը սաբինուհիներին առևանգելուց անմիջապես հետո։
Նելլա Լարսեն
Վաղ կյանք
Ամերիկացի գրող և քննադատ Դերիլ Փինքին այս անոմալ իրավիճակի մասին գրել է. "Որպես սպիտակամորթ ներգաղթյալ ընտանիքի անդամ՝ նա [Լարսենը] մուտք չուներ բլյուզի կամ սև եկեղեցու աշխարհ։ Եթե ​​նա երբեք չէր կարող սպիտակամորթ լինել իր մոր և քրոջ պես, երբեք չէր կարող սևամորթ լինել այնպես, ինչպես Լենգսթոն Հյուզը և նրա հերոսները։ Նրա աշխարհը պատմականորեն անճանաչելի և չափազանց ցավոտ աշխարհ էր ։"
Կոնս
Կատեգորիա:Հռոմեական աստվածներ և աստվածուհիներ
Նելլա Լարսեն
Վաղ կյանք
1895-1898 թվականներին Լարսենը մոր և խորթ քրոջ հետ այցելել է Դանիա։ Թեև նա Դանիայում անսովոր էր, քանի որ խառը ռասայից էր, նա լավ հիշողություններ ուներ այդ ժամանակից, ներառյալ դանիական մանկական խաղերը, որոնց մասին նա ավելի ուշ գրեց անգլերենով։ 1898 թվականին Չիկագո վերադառնալուց հետո նա հաճախել է մեծ պետական դպրոց։ Միևնույն ժամանակ, երբ հարավային սևամորթների միգրացիան մեծացավ դեպի քաղաք, նույնն էր նաև եվրոպական ներգաղթը։ Ռասայական տարանջատումը և լարվածությունը մեծացել էին ներգաղթյալների թաղամասերում, որտեղ երկու խմբերն էլ մրցում էին աշխատանքի և բնակարանների համար։
Նրա մայրը հավատում էր, որ կրթությունը կարող է Լարսենին մեծ հնարավորություններ տալ և աջակցում էր նրան՝ հաճախելու Ֆիսկ համալսարան, որը պատմականորեն սևամորթ համալսարան է Նեշվիլում, Թենեսիում։ 1907-08 թվականներին  Լարսենն այնտեղ առաջին անգամ ապրում էր աֆրոամերիկյան համայնքում, բայց նա ակնհայտորեն իր ուսանող ընկերներից շատ էր առանձնանում սեփական ծագմամբ և կյանքի փորձով։ Ուսանողները հիմնականում հարավից էին, որոնց մեծ մասը սերում էր նախկին ստրուկներից։ Կենսագիր Ջորջ Բ. Հաթչինսոնը պարզել է, որ Լարսենը վտարվել է Ֆիսկից խիստ հագուստի կամ կանանց վարքագծի կանոնների որոշ խախտումների համար ։ Լարսենն ինքնուրույն գնաց Դանիա, որտեղ նա ապրեց ընդհանուր առմամբ երեք տարի՝ 1909-1912 թվականներին։ Միացյալ Նահանգներ վերադառնալուց հետո նա շարունակեց պայքարել՝ գտնելու մի տեղ, որտեղ կարող էր իրեն լավ ու հարմարավետ զգալ ։
Բուժքույրական կարիերա
1914 թվականին Լարսենը ընդունվեց Նյու Յորքի Լինքոլն հիվանդանոցի ծերանոցը։ Հաստատությունը հիմնադրվել էր 19-րդ դարում Մանհեթենում՝ որպես ծերանոց՝ սևամորթներին սպասարկելու համար, սակայն հիվանդանոցի մասշտաբները գնալով մեծացել էին։ Ընդհանուր կենտրոնը տեղափոխվել էր Հարավային Բրոնքսում գտնվող նորակառույց համալսարան։ Այն ժամանակ հիվանդանոցի հիվանդները հիմնականում սպիտակամորթ էին, ծերանոցի հիվանդները հիմնականում սևամորթ էին, բժիշկները սպիտակամորթ տղամարդիկ էին, իսկ բուժքույրերն ու բուժքույրերի ուսանողները սևամորթ կանայք ։ Ինչպես գրում է Փինքնին. «Անկախ նրանից, թե ինչ իրավիճակում է հայտնվել Լարսենը, այս կամ այն տեսակի ռասայական հեգնանքն անընդհատ փաթաթվում է նրա շուրջը» ։
1915 թվականին Լարսենը գնաց հարավ՝ աշխատելու Տուսկեգի ինստիտուտում, Ալաբամա նահանգի Տուսկեգիում, որտեղ շուտով նա դարձավ գլխավոր բուժքույրը հիվանդանոցում և վերապատրաստման դպրոցում ։ Լարսենն ինքնուրույն գնաց Դանիա, որտեղ նա ապրեց ընդհանուր առմամբ երեք տարի՝ 1909-1912 թվականներին։ Միացյալ Նահանգներ վերադառնալուց հետո նա շարունակեց պայքարել՝ գտնելու մի տեղ, որտեղ կարող էր իրեն լավ ու հարմարավետ զգալ ։
1914 թվականին Լարսենը ընդունվեց Նյու Յորքի Լինքոլն հիվանդանոցի ծերանոցը։ Հաստատությունը հիմնադրվել էր 19-րդ դարում Մանհեթենում՝ որպես ծերանոց՝ սևամորթներին սպասարկելու համար, սակայն հիվանդանոցի մասշտաբները գնալով մեծացել էին։ Ընդհանուր կենտրոնը տեղափոխվել էր Հարավային Բրոնքսում գտնվող նորակառույց համալսարան։ Այն ժամանակ հիվանդանոցի հիվանդները հիմնականում սպիտակամորթ էին, ծերանոցի հիվանդները հիմնականում սևամորթ էին, բժիշկները սպիտակամորթ տղամարդիկ էին, իսկ բուժքույրերն ու բուժքույրերի ուսանողները սևամորթ կանայք ։ Ինչպես գրում է Փինքնին. «Անկախ նրանից, թե ինչ իրավիճակում է հայտնվել Լարսենը, այս կամ այն ​​տեսակի ռասայական հեգնանքն անընդհատ փաթաթվում է նրա շուրջը» ։
Նա վերադարձավ Նյու Յորք 1916 թվականին, որտեղ երկու տարի աշխատեց որպես բուժքույր Լինքոլն հիվանդանոցում։ Քաղաքացիական ծառայության քննությունից երկրորդ ամենաբարձր միավորը վաստակելուց հետո Լարսենը աշխատանքի ընդունվեց Հանրային առողջության քաղաքային բյուրոյում որպես բուժքույր։ Նա աշխատել է Բրոնքսում 1918 թվականի գրիպի համաճարակի ընթացքում «հիմնականում սպիտակամորթ թաղամասերում» և սպիտակամորթ գործընկերների հետ։ Այնուհետև նա շարունակեց աշխատել որպես բուժքույր ։
Ամուսնություն և ընտանիք
1919 թվականին Լարսենն ամուսնացել է ականավոր ֆիզիկոս Էլմեր Իմեսի հետ, որը երկրորդ աֆրոամերիկացին էր, որ ֆիզիկայի գիտությունների թեկնածուի աստիճան էր ստացել։ Ամուսնությունից հետո նա երբեմն օգտագործում էր Նելլա Լարսեն Իմես անունը իր գրությունների մեջ։ Ամուսնությունից մեկ տարի անց նա հրապարակեց իր առաջին պատմվածքները։
1920-ականներին զույգը տեղափոխվեց Հարլեմ, որտեղ նրանց ամուսնությունը և համատեղ կյանքը դասակարգային հակասություններ սկսեցին կրել։ Ինչպես գրում է Փինքնին. "Իր ամուսնության շնորհիվ նա Հարլեմի սևամորթ պրոֆեսիոնալ դասի անդամ էր դարձել, որոնցից շատերը մասամբ եվրոպական ծագում ունեցող գունավոր մարդիկ էին։ Նա և իր ամուսինը ճանաչում էին NAACP-ի ղեկավարությանը․ W.E.B. Դյու Բուա, Ուոլթեր Ուայթ, Ջեյմս Ուելդոն Ջոնսոն։ Այնուամենայնիվ, իր ցածր դասի, խառը ծագման և մինջակարգ կրթության բացակայության պատճառով Լարսենը օտարվեց միջին սև խավից, որի անդամները կարևորում էին քոլեջը և ընտանեկան կապերը, և սևամորթ եղբայրություններն ու ընկերակցությունները ։"Նրա խառը ռասայական ծագումն ինքնին արտասովոր չէր միջին սև խավի մեջ։ Բայց այd անհատներից շատերը, օրինակ՝ Լենգսթոն Հյուզը, ավելի հեռավոր եվրոպացի նախնիներ ունեցեին։ Նա և մյուսները ձևավորեցին խառը ռասայից կամ գունավոր մարդկանցից կազմված վերնախավը, որոնցից ոմանք ունեին նախնիներ, որոնք ազատ գունավոր մարդիկ էին մինչև Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմը: Սա շատ ընտանիքների առավելություն էր տվել հյուսիսում հաստատվելու և կրթություն ստանալու հարցում։ 1920-ականներին Հարլեմում ապրող աֆրոամերիկացիների մեծ մասը ուսումնասիրում և ընդգծում էր իրենց սևամորթ ժառանգությունը։
Իմսի գիտական ​​ուսումնասիրությունները և ձեռքբերումները նրան դասում էին Լարսենից տարբեր կարգում։ Իմես զույգը դժվարություններ ունեցավ 1920-ականների վերջին, երբ նա սիրավեպ ուներ մի սպիտակամորթ կնոջ հետ Ֆիսկի համալսարանում, որտեղ պրոֆեսոր էր։ Իմսը և Լարսենը ամուսնալուծվեցին 1933 թվականին ։
Գրադարանավար և գրական կարիերա
1921 թվականին Լարսենն աշխատում էր նույնիսկ գիշերը և հանգստյան օրերին որպես կամավոր գրադարանավար Էռնեստին Ռոուզի հետ՝ օգնելու նախապատրաստվել Նյու Յորքի հանրային գրադարանում (NYPL) «Նեգրո արվեստի» առաջին ցուցահանդեսին։ Ռոուզի կողմից խրախուսվելով՝ նա դարձավ առաջին սևամորթ կինը, որ ավարտեց NYPL գրադարանային դպրոցը։ Այն աշխատում էր Կոլումբիայի համալսարանում և ճանապարհ բացեց գրադարանի անձնակազմի ինտեգրման համար ։
Լարսենը հանձնեց իր ատեստավորման քննությունը 1923 թվականին։ Նա իր առաջին տարին աշխատեց որպես գրադարանավար Լոուեր Իսթ Սայդի Սյուարդ Պարկ մասնաճյուղում, որտեղ հիմնականում հրեաներ էին լինում։ Այնտեղ նա մեծ աջակցություն ստացավ իր սպիտակամորթ ղեկավար Էլիս Քիթս Օ'Քոնորից, ինչպես որ Ռոուզից։ Նրանք և մեկ այլ մասնաճյուղի ղեկավար, որտեղ նա աշխատում էր, աջակցեցին Լարսենին և օգնեցին ինտեգրվել մասնաճյուղերի անձնակազմին ։ Լարսենը տեղափոխվեց Հարլեմի մասնաճյուղ, քանի որ նրան հետաքրքրում էր աֆրոամերիկյան հարևանությամբ տիրող մշակութային ոգևորությունը, որը ողջ երկրի միգրանտների համար կարևոր վայր էր ։
1925 թվականի հոկտեմբերին Լարսենը առողջական նկատառումներով հրաժարվեց աշխատանքից և սկսեց գրել իր առաջին վեպը ։ 1926 թվականին ընկերանալով նեգրերի զարթոնքի (որը հայտնի դարձավ որպես Հարլեմի վերածնունդ) կարևոր գործիչների հետ՝ Լարսենը հրաժարվեց գրադարանավարի աշխատանքից։
Նա դարձավ Հարլեմի միջռասայական գրական և արվեստի համայնքում ակտիվ գրող, որտեղ ընկերացավ սպիտակամորթ լուսանկարիչ և գրող Կարլ Վան Վեխտենի հետ ։ 1928 թվականին Լարսենը հրատարակեց «Քուիկսանդ» վեպը, որը հիմնականում ինքնակենսագրական վեպ է։ Այն արժանացավ շատ քննադատությունների։
1929 թվականին Նելլան հրատարակեց «Անցում»՝ իր երկրորդ վեպը, որը նույնպես քննադատական ​​հաջողություն ունեցավ։ Այն վերաբերում է երկու խառը ռասայական աֆրոամերիկացի կանանց խնդիրներին։ Նրանք մանկության ընկերներ էին և բռնել էին ռասայական նույնականացման և ամուսնության տարբեր ուղիներ։ Մեկը ճանաչվել է որպես սևամորթ և ամուսնացել է սևամորթ բժշկի հետ, մյուսը սպիտակամորթ է և ամուսնացել է սպիտակամորթ տղամարդու հետ՝ չբացահայտելով իր աֆրիկյան ծագումը։ Գիրքը ուսումնասիրում է նրանց փորձը, երբ նրանք կրկին միասին են արդեն որպես մեծահասակներ։
1930 թվականին Լարսենը հրատարակեց «Սրբավայրը» պատմվածքը, և նրան մեղադրեցին գրագողության մեջ ՝ պնդելով, որ «Sanctuary»-ն նման է բրիտանացի գրող Շեյլա Քայե-Սմիթի «Միսիս Ադիսին» պատմվածքին, որն առաջին անգամ հրատարակվել է Միացյալ Թագավորությունում 1919 թվականին։ Քեյ-Սմիթը գրել է գյուղական թեմաներով, և իր ստեղծագործությունները շատ տարածված են եղել ԱՄՆ-ում։ Որոշ քննադատներ կարծում էին, որ «Sanctuary»-ի հիմնական սյուժեն, որոշ նկարագրություններ և երկխոսություններ գրեթե նույնական էին Քեյ-Սմիթի աշխատանքի հետ ։
Գիտնական Հ. Փիրսը վիճարկել է այս գնահատականը՝ գրելով, որ, համեմատած Քեյ-Սմիթի հեքիաթի հետ, «Sanctuary»-ն ավելի երկար է, ավելի լավ գրված և ավելի բացահայտ քաղաքական, հատկապես ռասայական հարցերի շուրջ, այլ ոչ թե դասակարգային, ինչպես «Միսիս Ադիս»-ը ։ Փիրսը կարծում է, որ Լարսենը վերամշակել և թարմացրել է հեքիաթը ժամանակակից ամերիկյան սև համատեքստում։ Փիրսը նաև նշում է, որ Քեյ-Սմիթի՝ 1956թ. «Իմ կյանքի բոլոր գրքերը» գրքում հեղինակն ասել է, որ «Միսիս Ադիսը» ստեղծվել է Ժնևի կաթոլիկ եպիսկոպոսի՝ Սուրբ Ֆրանցիսկոս դե Սալեսի 17-րդ դարի պատմության հիման վրա։ Անհայտ է այն, թե արդյոք նա գիտեր Միացյալ Նահանգներում Լարսենի վեճի մասին։ Ինքը՝ Լարսենը, ասում է, որ պատմությունն իրեն որպես «գրեթե ժողովրդական պատմություն» է պատմել մի հիվանդ, որի բուժքույրն է ինքը եղել ։
Գրագողության մեղադրանքները չեն ապացուցվել։ Լարսենը ստացել է Գուգենհայմի կրթաթոշակ նույնիսկ հակասությունների հետևանքով, որն այն ժամանակ արժեր մոտավորապես $2,500, և նա առաջին աֆրոամերիկացի կինն էր, որ դա արեց ։ Նելլան այն օգտագործեց մի քանի տարի Եվրոպա ճանապարհորդելու համար՝ ժամանակ անցկացնելով Մայորկայում և Փարիզում, որտեղ նա աշխատում էր սիրային եռանկյունու մասին վեպի վրա, որտեղ բոլոր հերոսները սպիտակամորթ էին։ Նա երբեք չի հրատարակել գիրքը կամ որևէ այլ գործ։
Հետագա կյանք
Նրա հին ծանոթներից շատերը ենթադրում էին, որ նա, ինչպես իր գեղարվեստական ​​գրականության որոշ հերոսներ, հատել է գունային գիծը՝ «անցնելու» սպիտակների համայնք։ Կենսագիր Ջորջ Հաթչինսոնը 2006 թվականի իր աշխատանքում ցույց է տվել, որ նա մնացել է Նյու Յորքում՝ աշխատելով որպես բուժքույր։
Որոշ գրականագետներ զբաղվել են բուժքույրական աշխատանքի վերադառնալու Լարսենի որոշման ենթադրություններով և մեկնաբանությամբ՝ դիտարկելով նրա որոշումը՝ գրելուց արձակուրդ վերցնելը որպես «ինքնահուղարկավորման ակտ կամ «նահանջ»՝ դրդված քաջության և նվիրվածության պակասից »: Նրանք անտեսել են այն, որ այդ ժամանակահատվածում գունավոր կնոջ համար դժվար էր գտնել կայուն աշխատանք, որը կապահովի նաև ֆինանսական կայունություն։ Լարսենի համար բուժքույրը «աշխատաշուկա էր, որը ողջունում էր աֆրոամերիկացուն որպես տնային ծառայող» ։ Թոմսը տեսել էր ներուժ Լարսենի բուժքույրական կարիերայում և օգնեց ամրապնդել Լարսենի հմտությունները։ Երբ Լարսենն ավարտեց 1915 թվականին, Ադա Թոմսը պայմանավորվեց Լարսենի համար աշխատել Տուսկեգի ինստիտուտի Ջոն Ա. Էնդրյուի հիշատակի հիվանդանոցում։
Լարսենը «Անցում» ֆիլմում ներկայացնում է իր բժշկական պատմությունը՝ ստեղծելով Բրայանի կերպարը՝ որպես բժիշկ և գլխավոր հերոսի ամուսին։ Լարսենը Բրայանին նկարագրում է որպես բժշկական ոլորտում իր աշխատանքի նկատմամբ երկիմաստ վերաբերմունք ունեցող մեկին։ Բրայանի կերպարը կարող է նաև մասամբ վերաբերել Լարսենի ամուսնուն՝ ֆիզիկոս Էլմեր Իմեսին։ Այն բանից հետո, երբ Իմսը ամուսնալուծվեց Լարսենից, նա սերտորեն կապված էր Ֆիսկի հասարակայնության հետ կապերի տնօրեն և Fisk Jubilee Singers խմբի մենեջեր Էթել Գիլբերտի հետ, թեև նրանց հնարավոր ամուսնության վերաբերյալ ոչինչ պարզ չէ ։
Լարսենը մահացավ Բրուքլինի իր բնակարանում 1964 թվականին 72 տարեկան հասակում ։
Ժառանգություն
2018-ին Նյու Յորք Թայմսը նրա համար հրապարակեց ուշացած մահախոսական ։
Նելլա Լարսենը ճանաչված արձակագիր էր, որ պատմություններ էր գրում Հարլեմի վերածննդի ժամանակաշրջանում։ Լարսենն առավել հայտնի է իր երկու վեպերով՝ «Անցում» և «Արագ ավազ»; այս երկու ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում ստացան դրական ակնարկներով։ Շատերը կարծում էին, որ Լարսենը ծագող աստղ էր որպես աֆրոամերիկացի վիպասան, մինչև որ նա շուտով լքեց Հարլեմը, իր համբավը և գրականությունը ։
Լարսենին հաճախ համեմատում են այլ հեղինակների հետ, որոնք նաև գրել են մշակութային և ռասայական հակամարտությունների մասին, ինչպիսիք են Կլոդ Մքքեյը և Ժան Թումերը։
Նելլա Լարսենի աշխատանքները դիտվում են որպես ուժեղ ստեղծագործություններ, որոնք լավ ներկայացնում են խառը ռասայական անհատներին և ինքնության հետ կապված պայքարը, որին ոմանք անխուսափելիորեն բախվում են ։
Որոշ փաստարկներ կան այն մասին, որ Լարսենի աշխատանքը լավ չէր ներկայացնում «Նոր նեգր» շարժումը, քանի որ նրա վեպերի գլխավոր հերոսները շփոթված էին և պայքարում էին իրենց ռասայի հետ։ Այնուամենայնիվ, մյուսները պնդում են, որ նրա աշխատանքը հում և կարևոր ներկայացումն էր այն բանի, թե ինչպին էր կյանքը շատ մարդկանց, հատկապես կանանց համար, Հարլեմի վերածննդի ժամանակաշրջանում։
Լարսենի «Անցնում» վեպը ադապտացվել է 2021 թվականին Ռեբեկա Հոլլի համանուն ֆիլմում ։
1928. Արագավազ
Նելլա Լարսենի վաղ կյանքը նման է Հելգայի կյանքին, քանի որ նա հեռու էր աֆրոամերիկյան համայնքից, ներառյալ իր աֆրոամերիկացի ընտանիքի անդամները։ Լարսենն ու Հելգան հայրական կերպարներ չունեին։ Նրանց երկու մայրերն էլ որոշել էին ամուսնանալ սպիտակամորթ տղամարդու հետ՝ ավելի բարձր սոցիալական կարգավիճակ ունենալու ակնկալիքով։ Լարսենը ցանկանում էր ավելին իմանալ իր ծագման մասին, ուստի նա շարունակեց դպրոց հաճախել Հարլեմի վերածննդի ժամանակ։ Թեև Լարսենի վաղ կյանքը զուգահեռ է Հելգայի կյանքին, հասուն տարիքում նրանց կյանքի ընտրությունը շատ տարբեր է լինում։ Նելլա Լարսենը շարունակեց բուժքույրական կարիերան, մինչդեռ Հելգան ամուսնացավ քարոզչի հետ և մնաց շատ դժբախտ ամուսնության մեջ ։
Իր ճանապարհորդությունների ընթացքում նա հանդիպում է բազմաթիվ համայնքների, որոնց ճանաչում էր Լարսենը։ Օրինակ, Քրեյնը դասավանդում է Նաքսոսում՝ հարավային նեգրերի գիշերօթիկ դպրոցում (հիմնված Տուսկեգի համալսարանի վրա), որտեղ դժգոհ էր քարոզվող փիլիսոփայությունից։ Նա քննադատում է սպիտակամորթ քարոզչի քարոզը, որը պաշտպանում է սևամորթների տարանջատումը առանձին դպրոցներում և ասում է, որ սոցիալական հավասարության համար նրանց ձգտումը սևամորթներին կհանգեցնի ագահության։ Քրեյնը թողնում է դասավանդումը և տեղափոխվում Չիկագո։ Նրա մորական սպիտակ հորեղբայրը, որն այժմ ամուսնացած է մոլեռանդ կնոջ հետ, խուսափում է նրանից։ Քրեյնը տեղափոխվում է Հարլեմ, Նյու Յորք, որտեղ նա գտնում է փափուկ, բայց հաճախ կեղծավոր սև միջին դասի, որը տարված է «ռասայական խնդրով»։
Քրեյնը, վերցնելով իր հորեղբոր ժառանգությունը, այցելում է մորաքրոջը Կոպենհագենում։ Այնտեղ նրան վերաբերվում են որպես գրավիչ ռասայական էկզոտիկի ։ Կարոտելով սևամորթներին՝ նա վերադառնում է Նյու Յորք։ Ամուսնանալով իրեն դարձի բերած քարոզչի հետ՝ նա տեղափոխվում է գյուղական Deep South: Այնտեղ նա հիասթափված է մարդկանց կրոնական հավատարմությունից։ Իր յուրաքանչյուր քայլում Քրեյնը չի կարողանում կատարելագործում գտնել։ Նա ավելին է փնտրում։ Նա խճճված զգացմունքներ ունի այն մասին, թե ով է ինքը և իր ընկերներին համարում է ռասաների միջև գենետիկ տարբերություններ կրողներ։
Վեպը զարգացնում է Քրեյնի՝ ամուսնական զուգընկերոջ որոնումներով։ Պարզ է դառնում, որ նա նշանվել է և ամուսնացել հարավային նշանավոր նեգրի հետ, որին նա իրականում չի սիրում, բայց որի հետ կարող է սոցիալական նպաստներ ստանալ։ Դանիայում նա մերժում է հայտնի սպիտակամորթ դանիացի նկարչի առաջարկը զգացմունք չունենալու պատճառով։ Վերջին գլուխներում Քրեյնն ամուսնանում է հարավային սևամորթ քարոզչի հետ։ Վեպի փակումը խորապես հոռետեսական է։ Քրեյնը հույս ուներ գտնել սեռական բավարարվածություն ամուսնության մեջ և որոշակի հաջողություններ՝ օգնելու աղքատ հարավային սևամորթներին, որոնցում նա ապրում է, բայց փոխարենը նա հաճախակի հղիություններ և տառապանքներ է ունենում։ Կրոնից, ամուսնուց և կյանքից հիասթափված՝ Քրեյնը երևակայում է ամուսնուց հեռանալու մասին, բայց երբեք չի անում։ «Նա ընկղմվում է հիասթափության և անտարբերության շյուղի մեջ։ Փորձում է պայքարել դեպի իր աշխարհ վերադառնալու համար, բայց նա չափազանց թույլ է, և հանգամանքները չափազանց ուժեղ են» ։
Քննադատները տպավորված էին վեպով ։ Նրանք գնահատեցին հեղինակի ավելի անուղղակի վերաբերմունքը այնպիսի կարևոր թեմաների վերաբերյալ, ինչպիսիք են ռասայական խնդիրը, դասակարգը, սեքսուալությունը և աֆրոամերիկյան համայնքի համար կարևոր այլ հարցեր, այլ ոչ թե Հարլեմի վերածննդի այլ գրողների բացահայտ կամ ակնհայտ վերաբերմունքը ։ Օրինակ՝ Նյու Յորք Թայմսի գրախոսը այն համարում է «հստակ, համակրելի առաջին վեպ», որը ցույց է տալիս այն ըմբռնումը, որ «վիպասանի գործը հիմնականում անհատների հետ է, ոչ թե դասերի»։
1929. Անցում
Լարսենի «Անցնում» վեպը սկսվում է նրանով, որ Իռենը խորհրդավոր նամակ է ստանում իր մանկության ընկեր Քլերից՝ Դրեյթոն հյուրանոցում նրանց հանդիպումից հետո, տասներկու տարի առանց հաղորդակցության։ Իռենն ու Քլերը կորցրել են միմյանց հետ կապը Քլերի հոր՝ Բոբ Քենդրիի մահից հետո, երբ Քլերին ուղարկեցին ապրելու իր սպիտակամորթ մորաքույրների հետ։ Ե՛վ Այրինը, և՛ Քլերը խառը աֆրիկյան-եվրոպական ծագում ունեն, այնպիսի հատկանիշներով, որոնք թույլ են տալիս նրանց ռասայական առումով «սպիտակ» երևալ, եթե ցանկանան։ Քլերը նախընտրեց անցնել սպիտակամորթ հասարակության մեջ և ամուսնացավ Ջոն Բելյուի հետ՝ մի սպիտակամորթ տղամարդու, որը ռասիստ էր։ Ի տարբերություն Քլերի, Այրինը սպիտակամորթ է սկսում նույնականանալ միայն երբեմն՝ որոշ առանձնացված տարածքների շուրջ բանակցություններ վարելու իր հարմարության համար։ Այրինն ինքն իրեն ներկայացնում է որպես սևամորթ կին և ամուսնացել է Բրայան անունով աֆրոամերիկացի բժշկի հետ; նրանք ունեն երկու որդի։ Այն բանից հետո, երբ Այրինն ու Քլերը նորից միանում են, նրանք հիանում են իրենց կյանքի տարբերություններով։ Մի օր Այրինը հանդիպում է Քլերի և Գերտրուդի հետ՝ նրանց մանկության աֆրոամերիկացի ընկերներին։ Այդ հանդիպման ժամանակ պարոն Բելլյուն հանդիպում է Այրինին և Գերտրուդին։ Բելլյուն իր կնոջը ողջունում է ռասայական մեկնաբանությամբ, կարծես չգիտեր, որ նա կիսով չափ սևամորթ է։
Այրինը կատաղում է, որ Քլերը չի պատմել ամուսնուն իր ամբողջական ծագման մասին։ Այրինը կարծում է, որ Քլերն իրեն վտանգավոր իրավիճակի մեջ է դրել՝ ստելով մի մարդու, որն ատում է սևամորթներին։ Քլերի ամուսնու հետ հանդիպելուց հետո Այրինն այլևս ոչինչ չի ուզում անել Քլերի հետ, բայց դեռևս կապ է պահպանում նրա հետ։ Քլերը սկսում է միանալ Այրինին և Բրայանին Նյու Յորքի Հարլեմ քաղաքում տեղի ունեցած իրադարձությունների համար, մինչ նրա ամուսինը ճանապարհորդում է քաղաքից դուրս։ Քանի որ Այրինը որոշակիորեն խանդում է Քլերին, նա սկսում է կասկածել, որ իր ընկերը սիրավեպ ունի իր ամուսնու՝ Բրայանի հետ։ Վեպն ավարտվում է նրանով, որ Ջոն Բելլյուն իմանում է, որ Քլերը խառը ռասայական է։ Հարլեմում երեկույթի ժամանակ նա ընկնում է պատուհանից բազմահարկ շենքի բարձր հարկից և մահանում՝ անհայտ հանգամանքներում ։ Լարսենն ավարտում է վեպը՝ չբացահայտելով՝ արդյոք Քլերն ինքնասպան է եղել, Այրինը կամ Ջոնը հրել են նրան, թե դա դժբախտ պատահար է։
Վեպը լավ ընդունվեց այն սակավաթիվ քննադատների կողմից, որոնք գրախոսեցին այն։ Գրող և գիտնական W. E. B. Du Bois-ը այն ողջունել է այն՝ անվանելով «տարվա լավագույն վեպերից մեկը»։
Ավելի ուշ որոշ քննադատներ վեպը նկարագրեցին որպես ողբերգական մուլատոյի ժանրի օրինակ, որը սովորական կերպար էր վաղ աֆրոամերիկյան գրականության մեջ՝ ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմից հետո։ Նման ստեղծագործություններում, որպես կանոն, խառը ռասայական կին է ներկայացվում որպես ողբերգական, քանի որ նա դժվարությամբ է ամուսնանում և տեղ գտնում հասարակության մեջ տեղավորվելու համար : Մյուսները ենթադրում են, որ այս վեպը բարդացնում է իր սյուժեն՝ խաղալով Այրինի և Քլերի կերպարների երկակիության հետ, որոնք նման խառը ռասայական ծագում ունեն, բայց կյանքի տարբեր ուղիներ են բռնել։ Վեպը նաև ենթադրում է գրավչություն նրանց միջև և էրոտիկ ենթատեքստեր երկու կանանց հարաբերություններում ։ Այրինի ամուսինը նույնպես ներկայացված է որպես պոտենցիալ բիսեքսուալ, կարծես կերպարները անցնում են իրենց սեռական, ինչպես նաև սոցիալական ինքնության մեջ։ Ոմանք վեպը կարդում են որպես ռեպրեսիաների վեպ։ Մյուսները պնդում են, որ վեպը իր ուշադրության շնորհիվ ռասայի, դասակարգի և սեռի մասին գաղափարներն անջատելու ճանապարհին, բացում է նոր տարածքներ՝ ինքնուրույն ստեղծվող ինքնությունների ստեղծման համար։
20-րդ դարի վերջից Passing-ը նորից արժանացավ գիտնականների ուշադրությանը՝ ռասայական և սեռական երկիմաստությունների և սահմանային տարածությունների մանրակրկիտ ուսումնասիրության պատճառով ։ Այն ձեռք է բերել կանոնական կարգավիճակ ամերիկյան բազմաթիվ համալսարաններում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բուժքույրեր Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի պատմվածքագիրներ
Օնե սյուր Օդոն
Օնե սյուր Օդոն (Aunay-sur-Odon), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում :
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 3099 մարդ, բնակչության խտությունը` 243.25 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.74 կմ² տարածք:
2017 թվականի հունվարից Բոքե, Կամպադրե Վալկոնգրեն, Դավնու լա Ֆերիեռ, Օնդֆոնտեն, Լը Պլեսի Գրիմուլ և Ռուկան համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Լե Մոն դ'Օնե համայնքի մաս:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 27 կմ հարավ-արևմուտք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1939 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1432-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 507: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,9 %: 1432 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1302 անձ (734 տղամարդ և 568 կին): Գործազուրկ են եղել 130 անձ (48 տղամարդ և 82 կին): 507 անաշխատունակներից 162-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 175-ը` թոշակառուներ, իսկ 170-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լա Լիգա
Պրիմերա Դիվիզիոն, նաև հայտնի է որպես Լա Լիգա և որպես Լա Լիգա Սանտանդեր հովանավորի պատճառով, Իսպանիայի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային բարձրագույն դիվիզիոն։ Այն կառավարում է «Ֆուտբոլի պրոֆեսիոնալ լիգան» իսպաներեն Liga de Fútbol Profesional (LFP): Լա Լիգայում մրցում են 20 ակումբներ, որոնցից ամենաքիչ միավոր վաստակած երեք ակումբ լքում են դիվիզիոնը և տեղափոխվում Սեգունդա Դիվիզիոն, իսկ նրանց փոխարինում են Սեգունդայի երկու լավագույն ակումբները և մեկ ակումբ որոշվում է փլեյ-օֆ հանդիպումների արդյունքում։
Իրենց պատմության մեջ Լա Լիգային մասնակցել է 60 ակումբ՝ սկսած ստեղծման օրվանից։ Ինն ակումբ դարձել է հաղթող, ներառյալ Ռեալ Մադրիդը, որը հաղթել է ռեկորդային 35 անգամ և Բարսելոնան` 24 անգամ։ Ռեալ Մադրիդը առաջատարն էր 1950-ականներից մինչև 1980-ականները։ 1990-ական թվականներից հաղթող էին դառնում Բարսելոնան (14 տիտղոս) և Ռեալ Մադրիդը (7 տիտղոս), բացի այդ Լա Լիգան հաղթել են այլ ակումբներ, ներառյալ Ատլետիկո Մադրիդը, Վալենսիան և Դեպորտիվո Լա Կորունյան։ Վերջին տարիներին բացի Ռեալ Մադրիդից և Բարսելոնայից միայն Ատլետիկո Մադրիդին է հաջողվել հաղթել մրցաշրջանում։
Համաձայն ՈՒԵՖԱ-ի լիգաների վարկանիշի՝ Լա Լիգան վերջին հինգ տարիների լավագույն լիգան է Եվրոպայում։ Լա Լիգայի ակումբները ամենաշատն են նվաճել ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների լիգայի (18), ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի (11), ՈՒԵՖԱ Սուպերգավաթի (14) և ՖԻՖԱ Աշխարհի ակումբային գավաթի (6) տիտղոսները։
Լա Լիգան ամենաճանաչված պրոֆեսիոնալ սպրորտային լիգաներից մեկն է աշխարհում, միջին հաճախականությունը 2014-15 մրցաշրջանում կազմել է 26,741 հանդիսատես։ Այն վեցերորդ ամենաշատ հանդիսատես ունեցող ազգային սպորտային լիգան է աշխարհում և չորրորդ ամենաշատը ֆուտբոլում Բունդեսլիգայից Պրեմիեր Լիգայից և Հնդկական Սուպեր Լիգայից հետո ։
Ակումբների փոփոխություններ
Լա Լիգայի վերջին երեք ակումբները տեղափոխվում են Սեգունդա Դիվիզիոն։ Սեգունդա Դիվիզիոնի լավագույն երկու ակումբ դուրս են գալիս Լա Լիգա, իսկ երրորդ ակումբը որոշվում է երրորդ, չորրորդ, հինգերորդ և վեցերորդ տեղ գրաված ակումբների միջև, փլեյ օֆֆ ձևաչափով։ Հետևյալ աղյուսակում ներկայացված են պատմականորեն Լա Լիգային մասնակցած ակումբների քանակը.
Ակումբներ դիրքը հավասար միավորների դեպքում
Եթե երկու կամ ավելի ակումբներ ունեն հավասար միավոր, ապա գործում են հետևյալ կանոններ ։
Որակավորում եվրոպական մրցաշարերին
Լա Լիգայի առաջին չորս ակումբները որակավորվում են ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա։ Առաջինից երրորդ տեղ գրաված ակումբները ուղղակի որակավորվում են խմբային փուկ, իսկ չորրորդ ակումբը` որակավորման փլեյ օֆֆ փուլ։ Հինգերորդ և վեցերորդ տեղ գրաված ակումբները Կոպա դել Ռեյի հաղթողի հետ միասին որակավորվում են ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի լիգա։ Եթե Կոպա դել Ռեյի եզրափակչի զույգը Լիգայում զբաղեցրել է մինչև վեցերորդ տեղը, ապա Եվրոպայի լիգայի երրորդ ուղեգիրը տրվում է յոթերորդ տեղ զբաղեցրած ակումբին։
Հիմնադրում
1927 թվականի ապրիլին Արենաս դե Գետխո ակումբի տնօրեն Խոսե Մարիա Աչայի մոտ առաջինը հղացավ Իսպանիայում ազգային լիգայի ստեղծման գաղափարը։ Երկար քննարկումներից հետո Իսպանիայի ֆուտբոլի արքայական ֆեդերացիան համաձայնեց ստեղծել առաջնություն, որի մասնակիցների քանակը պետք է լիներ 10 ակումբ։ Առաջին առաջնությունը անցկացվեց 1929 թվականին։ Ռեալ Մադրիդը, Բարսելոնան, Ատլետիկ Բիլբաոն, Ռեալ Սոսիեդադը, Արենաս դե Գետխոն և Ռեալ Յունիոնը ընտրվեցին որպես նախկինում Կոպա դել Ռեյի հաղթողներ, Ատլետիկո Մադրիդը, Էսպանյոլը և Եվրոպան ընտրվեցին որպես Կոպա դել Ռեյի եզրափակչի մասնակիցներ, իսկ Ռասինգ Սանտանդերը որակավորվեց հատուկ մրցույթի արդյունքներով։ Հիմնադիր ակումբներից միայն երեքը չեն լքել Լա Լիգան, դրանք են Ռեալ Մադրիդը, Բարսելոնան և Ատլետիկ Բիլբաոն։
1930-ականներ
Չնայած Բարսելոնան հաղթեց առաջին 1929 թվականի մրցաշրջանում, իսկ Ռեալ Մադրիդը հաղթեց 1932 և 1933 թվականների մրցաշարերում, 1930-ականների ամենահաջողված ակումբը Ատլետիկ Բիլբաոն էր, որը Պրիմերա Դիվիզիոնի չեմպիոն դարձավ 1930, 1931, 1934 և 1936 թվականներին։ Նրանք նաև զբաղեցրին երկրորդ տեղը 1932 և 1933: 1935 թվականին չեմպիոն դարձավ Ռեալ Բետիսը, որը այդ ժամանակ կոչվում էր Բետիս Բալոմպիե, ինչը նրանց միակ տիտղոսն է մինչ օրս։ Պրիմերա Դիվիզիոնի խաղերը չեղարկվեցին Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում։
1937 թվականին Հանրապետության տարածքի ակումբները, որտեղ մասնակցում էին երկու ակումբ Մադրիդից, մասնակցեցին Միջերկրյածովյան Լիգային և Բարսելոնան դարձավ չեմպիոն։ Յոթանասուն տարի անց՝ 2007 թվականի սեպտեմբերի 28-ին, Բարսելոնան դիմեց Իսպանիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիային ճանաչել այդ տիտղեսը Լա Լիգայի տիտղոս։ Մինչ այդ Լևանտեն դիմել էր ֆեդերացիային Կոպա դե լա Էսպանա Լիբրեի հաղթանակը ճանաչել Կոպա դել Ռեյի մրցանակ։ Սակայն իսպանական ֆուտբոլի ղեկավար անձը դեռևս չի կազմակերպել քննարկում այս հարցերով։
1940-ականներ
Երբ Լա Լիգան վերականգնվեց Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմից հետո Ատլետիկո Ավասիոնը (ներկայումս Ատլետիկո Մադրիդ), Վալենսիան և Սևիլյան համարվում էին ուժեղագույն ակումբները։ Ատլետիկոյին թույլ տրվեց մասնակցել 1939-40 մրցաշրջանին Ռեալ Օվիեդոյի փոխարեն, քանի որ վերջինիս տնային տաշտը ավերվել էր պատերազմի ժամանակ։ Ակումբը տարավ իր առաջին հաղթանակը և կրկնեց այն 1941 թվականին։ Մինչդեռ այլ ակումբներ ունեին շատ կորուստներ պատերազմի ընթացքում, Ատլետիկոյի կորուստները համեմատաբար քիչ էին։ Վալենսիայի նախապատերազմական թիմից շատերը մնացին հետպատերազմական շրջանում և Վալենսիային տարան չեմպիոնության 1942, 1944 և 1947 թվականներին։ Նրանք նաև երկրորդն էին 1948 և 1949 թվականներին։ Սևիլյան նույնպես ապրեց իր ոսկե ժամանակաշրջանը` ավարտելով երկրորդ տեղում 1940 և 1942 թվականներին և միակ հաղթանակը տարավ 1946 թվականին։ Տասնամյակի վերջում հզորացավ Բարսելոնան, որը հաղթեց Լա Լիգայում 1945, 1948 և 1949 թվականներին։
Ալֆրեդո դի Ստեֆանո, Պուշկաշ, Կուբալա
Չնայած Ատլետիկո Մադրիդը, նախկինում հայտնի որպես Ատլետիկո Ավասիոն, դարձավ չեմպիոն 1950 և 1951 թվականներին` խաղալով Կատենաչչո Էլենիո Էրերա գլխավորությամբ, 1950-ականներին սկսվեց Բարսելոնա/Ռեալ Մադրիդի առավելությունը։ 1930-ական, 1940-ական և 1950 ական թվականներին նրանք ունեին խիստ սահմանափակումներ օտարերկրյա ֆուտբոլիստներ ձեռք բերելու հարցում։ Առավելագույնը ակումբները ունենում էին երեք օտարերկրացի ֆուտբոլիստ, ինչը նշանակում էր, որ նվազագույնը ութ տեղացի ֆուտբոլիստ պետք է խաղային ամեն խաղում։ 1950-ականներին այս կանոնը շրջանցեցին Ռեալ Մադրիդը և Բարսելոնան` քաղաքացիություն շնորհելով Ալֆրեդո դի Ստեֆանոյին, Ֆերենց Պուշկաշին և Լադիսլավ Կուբալային։ Կուբալայի ջանքերով Բարսելոնան նվաճեց տիտղոսը 1952 և 1953 թվականներին։ Դի Ստեֆանոյի, Պուշկաշի և Ֆրանսիսկո Խենտոյի օգնությամբ Ռեալ Մադրիդը առաջատարն էր 1950-ական թվականների 2-րդ կեսին։ Մադրիդը առաջին անգամ դարձավ Իսպանիայի չեմպիոն որպես Ռեալ Մադրիդ 1954 թվականին և պաշտպանեց տիտղոսը 1955 թվականին։ Նրանք նաև հաղթեցին 1957 և 1958 թվականներին և աս ընթացքում միայն մեկ մրցաշրջան կարողացավ կորզել Ատլետիկ Բիլբաոն։ Այս ընթացքում Ռեալ Մադրիդը նաև տիրեց Եվրոպական գավաթին անընդմեջ հինգ անգամ։
Մադրիդի տարիներ
1961-ից 1980 թվականներին Լա Լիգայի առաջատարն էր Ռեալ Մադրիդը` դառնալով չեմպիոն 14 անգամ, չնայած Եվրոպական գավաթում նրանք հաղթեցին միայն 1966 թվականին։
Ռեալ Մադիդրը դարձավ Լա Լիգայի հաղթող հինգ անգամ անընդմեջ 1961-ից 1965 թվականներին, կրկնակի երեք անգամ անընդմեջ (1967–1969 և 1978–1980): Այս ժամանակաշրջանում միայն Ատլետիկո Մադրիդը կարողացավ լուրջ դիմադրություն ցույց տալ Ռեալին` դառնալով չեմպիոն 1966, 1970, 1973 և 1977 թվականներին։ Այլ ակումբներից չեմպիոն կարողացավ դառնալ Վալենսիան 1971 թվականին և Յոհան Կրոյֆի Բարսելոնան 1974 թվականին։
1990-ականներ
Յոհան Կրոյֆը վերադարձավ Բարսելոնա 1988 թվականին և կազմեց լեգենդար Երազանքների թիմը։ Կրոյֆը մարզեց այնպիսի ֆուտբոլիստների, ինչպիսիք են Խոսեպ Գվարդիոլան, Խոսե Մարի Բակերոն, Չիկի Բեգիրիստայնը, Յոն Անդոնի Կայկոեչեան, Ռոնալդ Կումանը, Միքայել Լաուդրուպը, Ռոմարիոն և Խրիստո Ստոիչկովը։ Այս թիմը հաղթեց Լա Լիգայում չորս անգամ 1991-ից 1994 թվականներին և Եվրոպական գավաթը 1992 թվականին։ Լաուդրուպը տեղափոխվեց Ռեալ Մադրիդ և օգնեց նրանց առաջ անցնել Բարսելոնայից 1995 թվականին։ Ատլետիկո Մադրիդը իններորդ անգամ դարձավ չեմպիոն 1996 թվականին, իսկ Ռեալ Մադրիդը տիրացավ մրցանակին 1997 թվականին։ Կրոյֆի հաջողությունից հետո Բարսելոնայի մարզիչ դարձավ մեկ այլ հոլանդացի Այաքսի նախկին մարզիչ Լուի վան Գալը, ով ակումբ բերեց Լուիշ Ֆիգու, Լուիս Էնրիկեին և Ռիվալդոյին։ Բարսելոնան նրա գլխավորությամբ հաղթեց Լա Լիգայում 1998 և 1999 թվականներին։
2000-ականներ
Նոր դար մուտք գործելիս Լա Լիգայի գլխավոր մրցակիցներն էին Բարսելոնան և Ռեալ Մադրիդը։ 1993-ից 2004 թվականներին Դեպորտիվո Լա Կորունյան ավարտեց լավագույն եռյակում տասն անգամ, ինչը Ռեալից և Բարսելոնայից լավ արդյունք էր, իսկ 2000 թվականին Խավիեր Իրուրետայի գլխավորությամբ նրանք դարձան իններորդ ակումբը, որը դարձավ Լա Լիգայի հաղթող։ Ռեալ Մադրիդը դարձավ Լա Լիգայի հաղթող 2001 և 2003 թվականներին, բացի այդ նվաճեց ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգան 2000 և 2002 թվականներին, իսկ 2007 թվականին նրանք 30-րդ անգամ դարձան Իսպանիայի չեմպիոն։ Այս ընթացքում երկու անգամ Լա Լիգայում հաղթեց Վալենսիան, բացի այդ Վալենսիան Հեկտոր Կուպերի գլխավրությամբ դուս եկավ Չեմպիոնների լիգայի եզրափակիչ 2000 և 2001 թվականներին։ Նրան հաջորդած Ռաֆայել Բենիտեսը հաղթեց Լա Լիգայում 2002 և 2004 թվականներին և ՈՒԵՖԱ գավաթը 2004 թվականին։ 2004-05 մրցաշրջանում տեղի ունեցավ Բարսելոնայի վերադարձը, որում հանդես էր գալիս Ռոնալդինիոն և նվաճեցին իրենց առաջին տիտղոսը նոր դարում։ Այս հաջողությունը կրկնեցին նաև հաջորդ` 2005-06 մրցաշրջանում։ Աշխարհահռչակ ֆուտբոլիստների շնորհիվ, ինչպիսիք էին Ռաուլը, Ռուդ վան Նիստելռոյը և Գոնսալո Իգուաինը, Ռեալ հաղթեց Լա Լիգայում 2006-07 և 2007-08 մրցաշրջաններում։ Խոսեպ Գվարդիոլայի Երազանքների թիմը, որտեղ խաղում էին Լիոնել Մեսսին, Չավի Էռնանդեսը և Անդրես Ինիեստան, Բարսելոնան երեք անգամ անընդմեջ դարձավ Լա Լիգայի հաղթող (2008–09, 2009–10 և 2010–11):
2010-ականներ
2011–12 մրցաշրջանում Ռեալ Մադրիդը նվաճեց Լա Լիգայի իր 32-րդ տիտղոսը Ժոզե Մոուրինյոյի գլխավորությամբ` հաղթահարելով ռեկորդային 100 միավորի սահմանագիծը և դառնալով 121 գոլի հեղինակ, 32 տնային և 16 մրցակցի հարկի տակ հաղթանակներով։ Բարսելոնան Տիտո Վիլանովայի գլխավորությամբ նույնպես հաղթահարեց 100 միավորի սահմանագիծը հաջորդ` 2012-13 մրցաշրջաններում։ Ատլետիկո Մադրիդը դառնալով 2013-14 մրցաշրջանի հաղթող, նվաճեց տիտղոսը 18 տարի ընդմիջումից հետո և առաջին տիտղոսը 2003-04 մրցաշրջանից հետո, որը չէին հաղթել Ռեալ Մադրիդը կամ Բարսելոնան։ Բարսելոնան հաղթեց 2014-15 և 2015-16 մրցաշրջաններում։ Ռեալ Մադրիդը վերադարձրեց տիտղոսը Զինեդին Զիդանի գլխավորությամբ 2016-17 մրցաշրջանում։ Բարսելոնան, դառնալով 2017-18 մրցաշրջանի հաղթող, իր տիտղոսների քանակը հասցրեց 7-ի վերջին 10 տարում։
Ակումբներ
Ներկա մրցաշրջանում չեմպիոնության համար պայքարում են 20 ակումբներ, ներառյալ 17 ակումբ 2016-17 մրցաշրջանից և երեք ակումբ Սեգունդա դիվիզիոնից։ Երկու ակմումբ Սեգունդայից տեղափոխվեցին ուղղակի (Լևանտե և Ժիրոնա), իսկ երրորդ ակումբը դարձավ Խետաֆեն, որը հաղթեց Փլեյ օֆֆում։
Լա Լիգայի ակումբները Եվրոպայում
Լա Լիգան ներկա դրությամբ Եվրոպական լիգաների ՈՒՖԱ դասակարգման աղյուսակում առաջինն է, որի հիմքում ընկած է Լա Լիգայի ակումբների կատարողականը վերջին հինգ տարիներին, երկրորդ տեղում գերմանական Բունդեսլիգան է, իսկ երրորդ տեղում` անգլիական Պրեմիեր Լիգան ։
Եվրոպական ֆուտբոլում Լա Լիգայից ամենահաջողակներն են Ռեալ Մադրիդը, Բարսելոնան և Վալենսիան։ Այս երեք ակումբները Սևիլյայի և Ատլետիկոյի հետ միասին միակ իսպանական ակումբներն են, որոնք նվաճել են եվրոպական մրցանակներ։ Դեպորտիվո Լա Կորունյան մասնակցել է Չեմպիոնների լիգայի մրցաշարին հինգ մրցաշրջան անընդմեջ, իսկ 2003-04 մրցաշրջանում դուրս է եկել կիսաեզրափակիչ ։
2005-06 մրցաշրջանում Բարսելոնան հաղթեց Չեմպիոնների լիգայում և Սևիլյան հաղթեց ՈՒԵՖԱ գավաթում` դարձնելով Լա Լիգան առաջին լիգան, որը իրականացրեց եվրոպական «երկյակ» 1997 թվականից հետո։ 2015 թվականի օգոստոսի 25-ին Լա Լիգան դարձավ միակ լիգան, որի հինգ ակումբներ որակավորվեցին Չեմպիոնների լիգայի խմբային փուլ (Ատլետիկո Մադրիդ, Բարսելոնա, Ռեալ Մադրիդ, Սևիլյա և Վալենսիա)։
Բոլոր ժամանակների մրցաշարային աղյուսակ
Բոլոր ժամանակների մրցաշարային աղյուսակ ամբողջական պատկերն է բոլոր հանդիպումները հաշվի առած այդ թվում միավորները և գոլերը սկսած Լա Լիգայի հիմնադրման 1929 թվականից։ Աղյուսակը կազմված է 2016-17 մրցաշրջանը հաշվի առած ։ Թավատառով ակումբները հանդես են գալիս Լա Լիգայի 2017-18 մրցաշրջանում։
Լիգայի կարգավիճակ 2015-16 դրությամբ.
Ոչ ԵՄ ֆուտբոլստների մասնակցություն
Լա Լիգայում ֆուտբոլիստները կարող են ստանալ քաղաքացիություն, եթե եկել են այլ երկներից։ Եթե ֆուտբոլիստները չունեն եվրոպական արմատներ, նրանք կարող են ստանալ քաղաքացիություն հինգ տարի խաղալուց հետո։ Որոշ դեպքերում նրանք կարող են ունենալ եռաքաղաքացիություն, օրինակ Լեո Ֆրանկոն, ով ծնվել էր Արգենտինայում, ուներ իտալական ծագում և ստացավ իսպանական անձնագիր` խաղալով Լա Լիգայում հինգ տարուց ավել։
Անհատական մրցանակներ
Մինչև2008-09 մրցաշրջանը Լա Լիգան չի սահմանել որևէ պաշտոնական անգատական մրցանակներ։ 2008-09 թվականից Լիգան սահմանեց անհատական LFP մրցանակներ անհատ ֆուտբոլիստների համար