cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սենմութ
Ճարտարապետություն
Բացի թագուհուն նվիրված լինելուց, Դեյր-էլ-Բահարիի համալիրը նվիրված էր Ամոն աստծուն՝ Հաչեփսուտի աստվածացած հորը՝ Թութմոս I- ին, հանդերձյալ աշխարհ ուղեկցող Անուբիսին և Հաթորին՝ Իմենտետին, Արևմտյան Թեբեի գերեզմանատան տիրուհուն և մահացածների մեծ պաշտպանին։ Տաճարի առջև տնկված է եղել էկզոտիկ ծառերի և թփերի այգի, փորել են T-աձև լողավազաններ։
Հիշատակ
Եգիպտագետներից շատերը կարծում են, որ Սենմութը Հաչեփսութ թագուհու ոչ միայն սիրեկանն ու գլխավոր խորհրդականն է եղել, այլև ամենամոտ ընկերն ու սիրեցյալը, և որպես ապացույց բերում են Դեյր էլ-Բահրիում տաճարի մուտքի թագուհու կողքին ֆավորիտի պատկերը, Հաչեփսութի գերեզմանի և Սենմութի գերեզմանի նմանությունը և անվայելուչ բովանդակությամբ գրաֆիտին, որը խզմզված է անավարտ գերեզմանի պատերի վրա, որն օգտագործվել է Ջեսեր ջեսերուի շինարարության մեջ ներգրավված աշխատողների կողմից։
Սենմութը մահացել է նախքան Հաչեփսութի մահը։ Նա իր համար երկու գերեզման է կառուցել։ Դրանցից մեկը՝ TT71- ը, գտնվում է Նոր Թագավորության մյուս ազնվականների գերեզմանների կողքին, իսկ մյուսը՝ Դեյր էլ-Բահարիում գտնվող Հաչեփսութի տաճարում (DB353): Թիվ 353 գերեզմանի առաստաղը զարդարված է աստղազարդ երկնքի համաստեղությունների գծապատկերով։ Երկու գերեզմաններն էլ շուտով թալանվել են։ Թիվ 71 գերեզմանի կվարցիտե քարադամբարանը ջարդուփշուր է արվել, բայց հաշվի առնելով, որ այնտեղ թաղման արարողության հետքեր չեն հայտնաբերվել, ենթադրվում է, որ Սենմութն այնտեղ չի թաղել։ Սենմութի անունը ջնջվել է գերեզմանատան պատերից, բայց պատկերները մնացել են անձեռնմխելի։ Շատերը գտնում են, որ այս դամբարաններին վնասելու հետքերը գալիս են Թութմոս III- ի գահակալությունից, որը փորձել է ոչնչացնել խորթ մոր կառավարման բոլոր տեղեկությունները։ Այնուամենայնիվ, որոշ հետազոտողներ ապացույցներ են բերել նաև այն փաստի օգտին, որ Սենմութը կարող էր հեղինակազրկվել նաև թագուհու կյանքի ընթացքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին Եգիպտոսի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ճարտարապետներ Կատեգորիա:Եգիպտացիներ
Մալե-Նազե
Մալե-Նազե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Եդրովո
Եդրովո (Едрово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Վալդայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 3000 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1495 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Վալդայսկի շրջանի բնակավայրեր
Բեմոն
Բեմոն (Besmont), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Իրսոն կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վերվեն։
INSEE կոդը՝ 02079:
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 153մարդ ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 88 աշխատունակ բնակիչներից 66-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 22-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 75,0%, 1999 թվականին 58,1% էր)։ 54 ակտիվ բնակիչներից 32-ը (34 տղամարդ և 20 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 12-ը (9 տղամարդ և 3 կին)։ 22 պասիվներից 6-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 8-ը՝ թոշակառուներ, 8-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Աշխարհացույց Օսմանյան տերության
«Աշխարհացոյց Օսմանեան տէրութեան», 1791 թվականին Վենետիկում տպագրված քարտեզ ։
Պատմություն
Անվանացույց՝ «Աշխարհացոյց Օսմանեան տէրութեան որ ի յԵւրոպայ այլեւ փոքր թաթարաց. մասին անատոլիոյ...»։ Քարտեզի չափերն են 41 x 24,5 սմ։ Անվանացույցը քարտեզի վերևի աջ անկյունում է՝ գծափակ շրջանակի մեջ։ Հավանաբար, սա նույն «Աշխարհացոյց տախտակ Սեաւ ծովու եւ շրջակայիցն» քարտեզն է։ Ըստ  հայ բանասեր Բարսեղ Սարգիսյանի՝ քարտեզը փորագրել է 18-րդ դարի վերջի–19-րդ դարի սկզբի քարտեզափորագրիչ Եղիա Էնտազյանը՝ ում, իսկ Սահակ վարդապետ Ճեմճեմյանի կարծիքով՝ փորագրիչը իտալացի Ալեսսանդրին է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քարտեզների տեսակներ Կատեգորիա:Աշխարհագրական քարտեզներ
Ջաբրայիլ Կադիև
Ջաբրայիլ Ասլանբեկովիչ Կադիև (Джабраил Асланбекович Кадиев, ), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Ջաբրայիլ Կադիևը Գրոզնիի «Թերեք» ակումբի սան է, որի կազմում էլ սկսել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան՝ հանդես գալով ակումբի երիտասարդական կազմում Չեչնիայում։ 2013 թվականի հունվարին Զաուր Սադաևի հետ միասին վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է իսրայելական «Բեյթար» ակումբ (Երուսաղեմ) ։ Իսրայելի ակումբի երկրպագուների՝ մուսուլմանների նկատմամբ տածած ատելության պատճառով ստիպված է եղել վերադառնալ «Թերեք» ։ 2013 թվականի մայիսին Սադաևը և Կադիևը վերադարձել են հարազատ ակումբ։ 2013 թվականի հունիսին Ջաբրայիլ Կադիևը վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է Գրոզնիի «Թերեքի» ֆարմ-ակումբ՝ «Թերեք-2»։ 2014/15 մրցաշրջանում Կադիևը դարձել է իր ակումբի լավագույն ռմբարկու «Հարավ» տարածաշրջանի երկրորդ դիվիզիոնում՝ 22 խաղում խփելով 7 գոլ։
2017 թվականի աշնանը հանդես է եկել ՊՖԼ առաջնությունում «Դրուժբա» ակումբի (Մայկոպ) կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
(4169) Ցելսիուս
(4169) Ցելսիուս (Celsius), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մարտի 16-ին Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,392515 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8066 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9785 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2282,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինը 0,157733 աստիճան/օր արագությամբ։
Անուն
Անունն ստացել է շվեդ հայտնի աստղագետ, ֆիզիկոս, Ցելսիուսի սանդղակի ստեղծող Անդերս Ցելսիուսի (1701-1744) պատվին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Ղուկաս Գալստյան
Ղուկաս Մուշեղի Գալստյան, հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1960), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից։
Կենսագրություն
Գալստյանը տարրական կրթություն ստացել է Իրաքում, մանկավարժական մասնագիտական կրթություն ստացել է Ռոստովում՝ Ազով-Սևծովյան երկրամասի հայկական մանկավարժական տեխնիկումում։ 1934 թվականի օգոստոսին ընդունվել է Մոսկվայի Բուբնովի անվան առաջին մանկավարժական ինստիտուտը, հետագայում տեղափոխվել է Կալինին քաղաք, ուսումը շարունակել տեղի պետական մանկավարժական ինստիտուտում։ 1938 թվականի հուլիսին ավարտել է ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը և վերադարձել Հայաստան և Սիսիանի Բռնակոթ գյուղի միջնակարգ դպրոցում եղել տնօրեն ։
1939 թվականին Գալստյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ։ 1940 թվականի ամռանը մասնակցել է Բեսարաբիայի ազատագրմանը։ 1940 թվականի աշնանը տեղափոխվել է 31-րդ տանկային գունդը, որից հետո նշանակվել է Տ-34 տանկի հրամանատար։ 1941 թվականի հոկտեմբերի վերջին դասակի հրամանատար Ղուկասը մարտնչել է Ստալինգրադի մատույցներում։ 1942 թվականի ամառը տեղափոխվել է Հյուսիսային Կովկասի ռազմաճակատ։ 1943 թվականի նոյեմբերից մինչև 1944 թվականի հունվարի 1-ը սովորել է Պոլտավայի տանկային ուսումնարանում։ 1944 թվականի գարնանը 69-րդ գվարդիական տանկային գնդի կազմում մասնակցել է Ստանիսլավի ուղղությամբ մեր զորքերի հարձակմանը։ 1944 թվականի ամռանը Ղուկասը տեղափոխվել է 1454-րդ ինքնագնաց հրանոթային գունդը, 8-րդ տանկային կորպուսը, որպես ՍՈւ-85-ի հրամանատար։ Մասնակցել է Պերեմիշլ քաղաքի ազատագրմանը, Վիսլա գետի անցմանը, 1945 թվականի ապրիլի 13-14 -ին՝ Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայի ազատագրմանը, որտեղ էլ դիմավորել է մայիսի 9-ը։ 1946 թվականի հոկտեմբերին գվարդիայի լեյտենանտը զորացրվել է։ Գալստյանը արժանացել է կառավարական մի շարք պարգևների ։
1947-1950 թվականներին աշխատել է Սիսիանի շրջանի Նորավան գյուղի դպրոցի տնօրեն։ 1950-1956 թվականներին աշխատել է Բռնակոթ գյուղի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
Ռիչարդ Մեթսոն
Գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ ֆանտաստիկա և սարսափ ժանրերում։ Առավել հայտնիները՝ «Դուել» ("Duel", էկրանավորել է Սթիվեն Սփիլբերգը), «Կոճակ, Կոճակ» ("Button, Button"), «Փորձարկում» ("The Test") և այլն։ Աշխատել է նաև որպես սցենարիստ։ Մեթսոնի չորս որդիներից երեքը նույնպես գրող են դարձել։
Սթիվեն Քինգը խոստովանել է, որ Մեթսոնը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա վրա, իսկ Դին Կունցը ասել է, որ «մենք ավելի հարուստ ենք դարձել, որովհետև ունենք Ռիչարդ Մեթսոնին»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սարսափ ժանրի գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի պատմվածքագիրներ
Մամիկոն Կալոյան
Մամիկոն Դավիթի Կալոյան (ապրիլի 12, 1961 Թբիլիսի), հայ ազատամարտիկ-հրամանատար։ ՀՀ Զինված Ուժերի փոխգնդապետ։ 1981-1983 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈւ-ում։
1992 թվականին կամավոր մեկնել է ԼՂՀ և Շուշիի առանձնակի գումարտակի կազմում (վաշտի հրամանատար) մասնակցել Մարտակերտի (Ախավենդ, Կիչան, Գյուլաթաղ Չլդրան, Ջոսբերդ և այլն), Մարտունիի (Մյուփշես, Աղդամի (Ղզըլքենգեռլի), Կուբաթլուի, Զանգելանի, Քելբաջարի, Ֆիզուլիի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։
2010 թ. հունվարի 21-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Մարտական ծառայության մեդալով ։
Պոլնի Ալեկսինեց
Պոլնի Ալեկսինեց (Пільний Олексинець), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլնի Ալեկսինեց գյուղում բնակվում էր 906 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3976 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 227,87 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1796 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գոլենկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Գոլենկա (Голінка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գոլենկա գյուղում բնակվում էր 443 մարդ։
Նյարդավիրաբուժություն
Նյարդավիրաբուժությունը՝ վիրաբուժության ճյուղ է, որն ներառում է կենտրոնական և ծայրամասային նյարդային համակարգերի հիվանդությունների բուժումը վիրահատական միջոցներով։
Այս ոլորտում մասնագիտացող բժշկին, անվանում են նյարդավիրաբույժ։
Պատմություն
Նյարդավիրաբուժությունը երկար ժամանակ չի դասվել առանձին գիտությունների շարքին, բայց նյարդավիրաբուժական միջոցները գործածվել են դեռևս վաղնջական ժամանակներում։ Դրա մասին վկայում են հնէաբանական պեղումների ժամանակ գտնված վիրահատական միջամտություններով բազմաթիվ գանգերը։
Այդ միջամտություններից մեկն էր՝ ոսկրաշաղախումը (տրեպանացիան), որը իրագործվում էր նաև ավելի ուշ ժամանակաշրջանում՝ Հին Հունաստանում, որպես միջոց գլխացավի դեմ։
Հետագայում պարզվեց նաև, որ նյարդային ազդակը կրում է էլեկտրական բնույթ։ Այդ փաստը նոր ճանապարհ բացեց նյարդավիրավուժության զարգացման համար։ Սկսեցին անցկացվել բազմաթիվ փորձեր, որոնք ուղված էին պարզաբանելու նյարդային համակարգի աշխատանքի սկզբունքները։
Առօրյան
Ժամանակակից նյարդավիրաբուժությունը աշխուժորեն զարգանում է և դասվում է ապագայի գիտություներրի շարքին։ Այն սերտորեն կապված է համակարգչային սարքավորումների հետ և դրա շնորհիվ բարձրացել է վիրահատությունների որակը։
Աշխատանքներ են տարվում ուղեղ-համակարգիչ կապը հաստատելու ուղղությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բժշկական մասնագիտություններ Կատեգորիա:Վիրաբուժական մասնագիտություններ
Նեյրոն
Նեյրոն կամ նյարդաբջիջ՝ ողնաշարավորների և անողնաշարավորների մեծ մասի նյարդային համակարգը ձևավորող հիմնական բջիջն է ։
Նկարագրություն
Նեյրոնի առանցքային մասերն են մարմինը (սոման), աքսոնը և դենդրիտները։ Աքսոնն ու դենդրիտները երբեմն կոչվում են նեյրիտներ։ Նեյրոնների ներքին միջավայրը երկշերտ լիպիդներից կազմված բջջաթաղանթի միջոցով առանձնացված է արտաքին միջավայրից։ Բջջակորիզը և բջջի կենսագործունեության համար անհրաժեշտ օրգանոիդները գտնվում են սոմայում։ Այս առումով նեյրոններն առանձնապես չեն տարբերվում մյուս բջիջներից։
Աքսոնը երկար ելուստ է, որի միջոցով բջիջն ազդանշաններ է ուղարկում նյարդավորվող բջիջներին։ Այն սկիզբ է առնում մարմնի աքսոնային բլրակ (axon hillock) կոչվող հատվածից։ Աքսոնները երբեմն ճյուղավորվում են՝ ազդանշանը մի քանի ուղղությամբ փոխանցելու համար։ Աքսոնի վերջնամասում գտնվում են միջնորդանյութեր պարունակող բշտերը։ Նյարդային ազդակի փոխանցման հետևանքով միջնորդանյութերն արտազատվում են դեպի սինապսային խոռոչ և միանում հետսինապսային բջջի ընկալիչներին՝ իրականացնելով միջբջջային հաղորդակցությունը։ Աքսոնները հիմնականում պատված են միելինի մեկուսիչ շերտով՝ արագ և արդյունավետ հաղորդակցում ապահովելու համար։ Միելինի շերտի շնորհիվ էլեկտրական ազդակն ավելի արագ և արդյունավետ է փոխանցվում։ Աքսոնները կարող են ազդանշաններ ուղարկել 0.1 մմ-3 մ-ի հասնող տարածությունների վրա ։
Դասակարգում ըստ նեյրիտների
Ըստ նեյրիտների թվի նեյրոնները լինում են միաբևեռ, երկբևեռ և բազմաբևեռ ։
Դասակարգում ըստ արտաքին տեսքի
Կարող են լինել բրգաձև, աստղաձև, զամբյուղաձև, կլորավուն, ձվաձև և այլն։
Դասակարգում ըստ գործառույթի
Ըստ գործառույթի նեյրոնները լինում են զգայական, շարժողական և միջանկյալ։
Դասակարգում ըստ աքսոնի երկարության
Ըստ աքսոնների երկարության նեյրոնները բաժանվում են երկու տեսակի՝ Գոլջիի I և II տիպի նեյրոններ։ Գոլջիի I տիպի նեյրոններն ունեն երկար աքսոն և կապ են հաստատում հեռադիր նեյրոնների հետ, իսկ II տիպի նեյրոնները տեղային կապեր են հաստատում հարևան բջիջների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, սոմայի չափսերը համեմատական են բջջի աքսոնի երկարությանը, քանի որ մեծ տարածության վրա ազդանշաններ ուղարկելու համար ավելի շատ ռեսուրսներ են անհրաժեշտ ։
Դասակարգում ըստ միջնորդանյութի
Նեյրոնների դասակարգումը հնարավոր է նաև վերջիններիս քիմիական հատկությունների հիման վրա։ Այս դեպքում չափանիշ է հանդիսանում նյարդային հաղորդակցության համար օգտագործվող միջնորդանյութը։ Օրինակ, եթե սինապսային գործընթացներն իրականանում են ացետիլխոլինով, բջիջը համարվում է խոլինէրգիական ։
Այլ դասակարգումներ
Ներկայումս առանձնացված են նեյրոնների նոր դասեր, որոնք յուրահատուկ կերպով կապված են հոգեկան տարբեր գործընթացների հետ։
Պատմական ակնարկ
Նեյրոն տերմինը ներմուծվել է 1891 թվականին Վիլհեմ Վալդեյերի կողմից։ Կամիլո Գոլջիի հայտնաբերած ներկի շնորհիվ հնարավոր է դառնում ստանալ նյարդաբջիջների ավելի հստակ պատկերներ։ Գոլջին ինքը կարծում էր, որ նեյրոնները ֆունկցիոնալ առումով ինքնուրույն դեր չունեն, և նյարդային հյուսվածքը բարդ և խճճված համակարգ է։ Իսպանացի գիտնական Ռամոն Կախալը, օգտագործելով Գոլջիի հայտնաբերած տեխնիկան, հանգում է այն եզրակացությանը, որ նեյրոնները և անատոմիական, և ֆունկցիոնալ տեսակետից առանձին միավորներ են։ Կախալը պնդում էր, որ նեյրոններն իրականում միմյանց մանրաթելերի միջոցով չեն կապված, այլ ունեն հաղորդակցման հատուկ միջոցներ։ Չարլզ Սկոտ Շերինգթոնը հետագայում այդ կապերը կնքեց սինապս անվանմամբ։ 1950 թվականին Էլեկտրոնային մանրադիտակի հայտնաբերմամբ վերջնականապես հաստատվեց Կախալի տեսակետը։ Չնայած իրենց հայացքների տարբերությանը՝ 1906 թ. Գոլջիին և Կախալին համատեղ Նոբելյան մրցանակ շնորհվեց բժշկության և ֆիզիոլոգիայի բնագավառում ։
Նեյրոնների զարգացումը
Նեյրոնների և գլիալ բջիջների զարգացումը սկսվում է ցողունային բջիջներից։ Ցողունային բջիջները ինքնավերականգնման մեծ ներուժ ունեն։ Հասուն մարդու ցողունային բջիջները բաժանվելով մեռնում են՝ հաստատուն պահելով վերջիններիս ընդհանուր թիվն ուղեղում։ Ցողունային բջիջներց հետագայում զարգանում են մասնագիտացված բջիջներ՝ նեյրոններ և գլիալ բջիջներ ։ Մինչև նախորդ դարի 80-ական թվականները համարվում էր, որ նեյրոնների ստեղծումը հիմնականում կատարվում է ներարգանդային շրջանում և ավարտվում վաղ հասակում։ Հետագայում պարզ դարձավ, որ ուղեղի որոշ հատվածներում, ինչպես օրինակ հիպոկամպի Gyrus dentatus կոչվող հատվածում կամ ուղեղի հոտառական շրջաններում, նոր նեյրոնների առաջացում հնարավոր է նաև հասուն տարիքում։ Այս թեմային ուղղված հետազոտությունները չափազանց կարևոր են, քանի որ ուղեղի վնասվածքների դեպքում հեռանկար է ստեղծում վերջինիս գործառույթները վերականգնելու։
Նյարդային կոդավորում
Նյարդային համակարգի և այդ համակարգը կազմող նեյրոնների աշխատանքից են կախված մեր ընկալումը, մտածողությունը և առհասարակ նորմալ գործունեությունը։ Սակայն ի՞նչ եղանակով են նեյրոնները կոդավորում մեզ շրջապատող աշխարհը։ Այս հարցը հիմնականում կարելի է դիտարկել երկու մոտեցմամբ։ Համաձայն հատուկ կոդավորման գաղափարի՝ յուրաքանչյուր նեյրոն արձագանքում է շրջապատի կոնկրետ առարկայի և վերջինիս մասին տեղեկատվությունը վերածում էլեկտրական կոդի։ 2005 թ. կատարված մի փորձարկում ցույց է տվել, որ որոշ նեյրոններ իսկապես ակտիվանում են միայն այն ժամանակ, երբ փորձարկվողները այս կամ այն առարկայի կամ մարդու նկարն են դիտում։ Նեյրոնները արձագանքում են ցուցադրվող նկարներից միայն մեկին, իսկ մյուսների ժամանակ գտնվում են հանգիստ վիճակում ։ Այսպիսի նեյրոնները հեգնանքով անվանվել են «տատիկի նեյրոններ» (grandmother cells), քանի որ նույն տրամաբանությանը հետևելու դեպքում պետք է ունենանք նաև «տատիկի նեյրոն», որը կարձագանքի միայն այն ժամանակ, երբ տատիկի պատկերը հայտնվի մեր ցանցաթաղանթին։ Իրականում փորձարկումն անցկացրած գիտնականները համոզմունք չեն արտահայտում, որ նեյրոնները հենց այսպիսի կոդավորում են կիրառում։ Այս դեպքում համակարգը շատ փխրուն կլիներ, քանի որ մեկ նեյրոնի վնասման դեպքում անդարձ կկորեր վերջինիս պահպանած տեղեկատվությունը։ Քանի որ հնարավոր չէ արձանագրել բոլոր նեյրոնների առանձին ակտիվությունը, չի կարելի հաստատապես պնդել, որ ուրիշ նեյրոններ ևս չէին արձագանքի տվյալ առարկային։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նեյրոկենսաբանություն Կատեգորիա:Նյարդային համակարգ Կատեգորիա:Բժշկական եզրեր
Չիմինա
Չիմինա (Ciminà), կոմունա Իտալիայի Կալաբրիա մարզի Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։ Սահմանակից է Անտոնիմինա, Արդորե, Չիտանովա, Մոլոկիո, Պլատի, Սանտ'Իլարիո դելո Յոնիո, Վարապոդիո համայնքներին ։
Բնակչությունը՝ 570 մարդ (2014 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 14 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 48 կմ² տարածք։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0964, փոստային ինդեքս՝ 89040։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Յոախիմ Մյուրատ
Յոախիմ Մյուրատ (Joachim Murat, ), ֆրանսիական ռազմական և քաղաքական գործիչ, Ֆրանսիական կայսրության մարշալ (1804-1815), Նեապոլի թագավոր (1808-1815 )։
Կյանքի վաղ շրջան
Մյուրան ծնվել է 1767 թվականի մարտի 25-ին Լա Բաստիդ֊Ֆորտունիերում (որը հետագայում, իր պատվին, վերանվանվել է Լաբաստիդ֊Մյուրատ), որը ներկայումս Ֆրանսիայի Լո մարզում է։ Նրա հայրը Պիեռ Մյուրատ֊Ժորդին էր (մահացել է 1799 թվականի հուլիսի 27֊ին)։ Մյուրատի մայրը Ժաննա Լուբիերն էր (մահացել է 1806 թվականի մարտի 11֊ին)։
Մյուրատի ծնողները նախատեսել էին, որ նա ծառայի եկեղեցուն։ Սկզբում նրան դասավանդել է ծխական հոգևորականը, ինչից հետո տաս տարեկանում կրթության հնարավորություն է վաստակել Սան֊Միշելի քոլեջում։
Մյուրատը կրթությունը շարունակել է Թուլուզի Ղազարիստների սեմինարիայում։
1787 թվականին, երբ քաղաքով հեծելազորային գունդ է անցել, Մյուրատը փախել է ու փետրվարի 23֊ին զինվորագրվել Chasseurs des Ardennes գնդին, որը հաջորդ տարի վերանվանվել է Chasseurs de Champagne.
1789 թվականին Յոախիմ Մյուրատը սիրավեպի պատճառով ստիպված է եղել հրաժարական տալ, վերադառնալ ընտանիք ու արդուզարդի վաճառականի քարտուղար աշխատել։
Ֆրանսիական հեղափոխություն
1790 թվականին Մյուրատն Ազգային գվարդիայի կազմում էր։ Մոնտոկոնի կանտոնը նրան որպես ներկայացուցիչ ուղարկել էր Բաստիլի օրվա առաջին տարելիցին։ Հետագայում նրան վերականգնել են իր նախկին գնդի կազմում։
1792 թվականին Մյուրատը Սահմանադրական գվարդիայի կազմում էր, բայց նույն տարում լքեց գվարդիան։ Նշվում են բազմաթիվ պատճառներ` ներառյալ անընդհատ վեճերն ու մենամարտերը, բայց Մյուրատն ինքը պնդում էր, որ ինքը լքել է գվարդիան, որ առանց թույլատվության զորամասը լքելու համար չպատժվի։
Սահմանադրական գվարդիան լքելուց հետո Մյուրատը զեկուցել է Սահմանադրական ժողովի վերահսկիչ կոմիտեին, որ գվարդիան դավաճան է, ու որ իր փոխգնդապետ Դեկուղն իրեն փորձել է խրախուսել ծառայել Կոնդեի արքայազն Լուի Ժոզեֆի բանակում, որն այդ պահին Կոբլենցում էր։ Սրա շնորհիվ նա ստացել է հանրապետականների աջակցությունը, միացել իր հին գնդին ու կապրալի կոչում ստացել ապրիլին, սերժանտի` մայիսին։
1792 թվականի նոյեմբերի 19-ին 25-ամյա Մյուրատը ենթալեյտենանտ էր։
Հետագա գործունեությունը
Մյուրատը Նապոլեոնին մեծ ծառայություններ մատուցեց Իտալիայում՝ Մարենգոյի ճակատամարտի ժամանակ, ապա եգիպտական անհաջող արշավանքի ժամանակ, բայց ապագա կայսրին նրա մատուցած ամենամեծ ծառայությունը 1799 թվականին էր, երբ իշխանության գնացող Նապոլեոնը պայքարի ամենավճռական պահին հուսալքված ուզում է նահանջել։ Միայն Մյուրատն է, որ կանգնեցնում է նրան ու համոզում, որ նահանջելն արդեն ուշ է։ Ապա նա իր զորքով գրավում է պառլամենտի շենքը և ձերբակալում 500 պատգամավորներին։ Արդյունքում Նապոլեոնը հայտնվում է իշխանության բարձունքում։ Դրանից հետո, 1800 թվականին Ժոաշեն Մյուրատն ամուսնացավ Նապոլեոնի քրոջ՝ Կարոլին Բոնապարտի հետ։ Ամուսնությունից հետո ևս Մյուրատը շարունակեց փայլել մարտի դաշտում, և դրանով էր պայմանավորված, որ 1804 թվականին նա արդեն Ֆրանսիայի մարշալ էր, իսկ որոշ ժամանակ անց՝ Փարիզի նահանգապետը, ոչ թե Նապոլեոնի փեսան լինելու հանգամանքով։ Ժոաշեմ Մյուրատն իր հեծելազորով հատկապես փայլել էր Աուստերլիցի ճակատամարտում, որից հետո տիրեց Դյուսելդորֆին և դքսի կոչում ստացավ։ Այս ընթացքում որոշ տարաձայնություններ ծագեցին Մյուրատի և Նապոլեոնի միջև, անգամ Նապոլեոնը նրան մեկուսացրեց բանակից ու պետական գործերից, սակայն դա երկար չտևեց։ Բոնապարտը գնահատելով նրա քաջությունն ու մատուցած ծառայությունները, դարձյալ կանչեց իր մոտ և հին ընկերները հաշտվեցին։ 1807 թվականին հաշտության պայմանագիր կնքվեց կայսերական Ռուսաստանի և Ֆրանսիայի միջև, ինչի շրջանակներում Ալեքսանդր Ա ցարը Մյուրատին պարգևատրեց Սուրբ Անդրեյի շքանշանով։ Հաջորդ տարի Մյուրատը գրավեց Մադրիդը, կոտրեց իսպանացիների ապստամբությունը, որից հետո Իսպանիայի թագավոր հռչակվեց Նապոլեոնի եղբայրը՝ Ժոզեֆ Բոնապարտը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:1767 ծնունդներ Կատեգորիա:1815 մահեր Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մարշալներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի զորավարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գեներալներ Կատեգորիա:Մահապատժի դատապարտվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի զինվորական սպաներ
Շելբի շրջան (Ինդիանա)
Շելբի շրջան (Shelby County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.070 կմ² է, բնակչությունը՝ 44.436 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Շելբիվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1821 թ.։
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ
Ինտելեկտուալ Հայաստան կուսակցություն
Պատմություն
Կուսակցությունը հիմնադրվել է 2020-2021 թվականների բողոքի ցույցերի ժամանակ ։ Մանուկ Սուքիասյանը «Առաքելություն» կուսակցության նախկին անդամ էր և վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի դաշնակիցը, սակայն Սուքիասյանը լքել է «Առաքելություն» կուսակցությունը և կոչ է արել Փաշինյանին հրաժարական տալ ։ Կուսակցությունը Ազգային ժողովում որևէ քաղաքական ներկայացուցչություն չունի և ներկայումս գործում է որպես արտախորհրդարանական ուժ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի կուսակցություններ
Քրիստիան Ֆուքս
Քրիստիան Ֆուքս (Christian Fuchs, ), ավստրիացի ֆուտբոլիստ, «Լեսթեր Սիթիի» ձախ պաշտպան։
Ակումբային
Համարվում է Պիտեն քաղաքի «Պիտեն Համբուրգեր» և Վիներ Նոյշտատդ քաղաքի «Վիներ Նոյշտադներ»։ Մասնագիտական կարիերան սկսել է 2003 թվականին, «Մատերսբուրգ» ակումբում, որի կազմում խաղացել է 140 խաղ, խփել 12 գոլ և երկու անգամ դարձել Ավստրիայի գավաթի եզրափակչի մասնակից։ 2008 թվականի հունիսին տեղափոխվեց գերմանական «Բոխում» ակումբ։
2011 թվականի հունիսի 6-ին Ֆուկսը տեղափոխվեց «Շալկե 04», կնքելով քառամյա պայմանագիր ։ 2011 թվականի օգոոստոսի 6-ին Ֆուկսը «Շալկե 04»-ի կազմում դեբյուտեց Բունդեսլիգայում, որտեղ «կոբալտայինները» 0-3 հաշվով պարտվեցին «շվաբներին»։
2015 թվականի հունիսին Ֆուկսը «Լեսթեր Սիթիի» հետ կնքեց եռամյա պայմանագիր ։
Միջազգային
Հանդես է եկել պատանեկան և երիտասարդական հավաքականներում։ Ավստրիայի ազգային հավաքականում դեբյուտել է 2006 թվականի մայիսի 23-ին՝ Խորվաթիայի դեմ ընկերական խաղում։ Մասնակցել է Եվրո 2008-ին՝ խաղալով միայն Գերմանիայի դեմ խաղը (հունիսի 16)։
2016 թվականի հունիսի 29-ին երկրպագուների խնդրանքով Ֆուկսը Եվրո 2016-ի խմբային փուլի երրորդ տուրում Ավստրիայի հավաքականում անցկացրեց իր վերջին խաղը ։
Ձեռքբերումներ
«Մատեսբուրգ» «Շալկե 04» «Լեսթեր Սիթի»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ավստրիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մայնց 05-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շալկե 04-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեսթեր Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Նիժնեուլու-Ելգա
Նիժնեուլու-Ելգա (Нижнеулу-Елга, Түбәнге Олойылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 353 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Պլաուտիլա Նելլի
Քույր Պլաուտիլա Նելլին (Plautilla Nelli, ), ինքնուս միանձնուհի - նկարչուհի էր և Ֆլորենցիայի Վերածննդի դարաշրջանի առաջին կին նկարչուհին ։ Նա Ֆլորենցիայի Պիացցա Սան Մարկո քաղաքում գտնվող Դոմինիկյան Սիենայի Սբ. Կատարինե եկեղեցում միանձնուհի էր։ Նրա վրա խոր ազդեցություն էր գործել Սավոնարոլայի ուսմունքը և Ֆրա Բարտոլոմեոյի գեղանկարչությունը ։
Կյանք
Պուլիսենա Մարգերիտա Նելլին ծնվել է Ֆլորենցիա քաղաքում գտնվող Սան Ֆելիչե շրջանի հարուստ ընտանիքներից մեկում։ Նրա հայրը ՝ Պիերո դի Լուկա Նելլին, գործվածքների հաջողակ վաճառական էր, իսկ նրա նախնիները, ինչպես Մեդիչի տոհմը, ծագել էին Մուգելոյի տոսկանական դաշտավայրում ։ Ֆլորենցիայում, Սան Լորենցո շրջանում, Վիա դել Կանտո դե 'Նելլիում կա մի ժամանակակից փողոց, որն անվանակոչվել է իր ընտանիքի պատվին, իսկ Սան Լորենցոյի եկեղեցու մի հատված նրա ընտանեկան ծննդավայրն է ։
Նա միանձնուհի է դարձել տասնչորս տարեկան հասակում ՝ ստանալով Սուոր Պլաուտիլա անունը ՝ Սանտա Կատերինա դի Կաֆաջիոյի միաբանությունում; հետագայում նա երեք անգամ զբաղեցնում էր առաջնության ղեկավարի պաշտոնը։ Հաստատությունը ղեկավարում էին Սան Մարկոյի դոմինիկյան ֆրայաները ՝ Սավոնարոլայի գլխավորությամբ։ Այդ դարաշրջանում բոլոր կրթված աղջիկների մոտ կեսը տեղափոխվել են կուսանոցներ `օժիտի ծախսերից խուսափելու համար ։ Սավոնարոլայի քարոզները նպաստում էին կրոնավոր կանանց կողմից նվիրական նկարչությանը` ծուլությունից խուսափելու համար, ուստի կուսանոցը դարձավ միանձնուհի-նկարիչների կենտրոն ։ Նրա քույրը, նույնպես միանձնուհի ՝ Կոստանզան, (Սուոր Պետրոնիլան) գրել է Սավոնարոլայի կյանքը։
Նելլին շատ հովանավորների (այդ թվում ՝ կանանց) էր հավանում, աշխատում էր հիմնականում մեծ կտորներ և մանրանկարներ ստեղծելու ուղղությամբ։ XVI դարի արվեստի պատմաբան Ջորջո Վազարին գրել է. «Եվ ամբողջ Ֆլորենցիայի պարոնների տներում այնքան շատ նկարներ կան, որ անիմաստ կլինի փորձելը խոսել դրանցից յուրաքանչյուրի մասին» ։ Ֆրա Ստեֆանո Ռացին, XVI- դարի Դոմինիկյան Ֆրիարը, պատմաբան և Սավոնարոլիանոն (Սավոնարոլայի աշակերտ), Սանտա Կատերինայի երեք միանձնուհիների անվանակոչեց Պլաուտիլլա` Սուոր Պրուդենզա Կամբին, Սուոր Ագատա Տրաբալեսին, Սուոր Մարիա Ռուժիերին և երեք այլ աշակերտների ՝ որպես լրացում. Սուոր Վերոնիկային, Սուոր Դիոնիսիա Նիկոլինիին և նրա քույրը ՝ Սուոր Մարիա Անժելիկա Ռացիին։
Արվեստ և ոճ
Չնայած ինքնուս էր, նա արտատպել է մաներիստ նկարիչ Ագնոլո Բրոնցինոյի և Վերածննդի ժամանակաշրջանի ականավոր նկարիչ Անդրեա դել Սարտոյի ստեղծագործությունները։ Նրա ոգեշնչման հիմնական աղբյուրը Ֆրա Բորթոլոմեոյի աշխատանքների կրկնօրինակումից էր գալիս, ինչն էլ արտացոլում է դասականությունը` Սավոնարոլայի կողմից կիրառված գեղարվեստական տեսություններում։ Ֆրա Բարտոլոմեոն իր նկարները թողեց իր աշակերտ Ֆրա Պաոլինոյին, ով էլ իր հերթին թողեց դրանք Սանտա Կատերինա դա Սիենայի միաբանության «նկարող մի միանձնուհի» ։ Նելլին իր նկարները ստորագրեց գրելով` իր անունը, ապա` «Աղոթիր նկարչուհու համար», հաստատելով իր դերը` չնայած սեռին :
Նրա աշխատանքը տարբերվում էր իր վրա ազդեցություն գործած անձանց աշխատանքներից նրանով, որ նրա հերոսները զգացմունքային յուրահատուկ արտահայտություն ունեն :Հեղինակ Ջեյն Ֆորտունը անդրադարձել է նրա «Ողբը՝ սրբերի հետ» նկարին և նկարագրելով այն հետևյալ կերպ. «Քրիստոսի մահվան պատճառով տիրող վշտի մթնոլորտը, ինչը պատկերված է կարմիր աչքերի և կանանց տեսանելի արցունքների միջոցով»։ Նելլիի այդ նկարը, որն այժմ գտնվում է Ֆլորենցիայի Սան Մարկո թանգարանում, ոգեշնչել է մեկ այլ հեղինակի՝ Ջոնաթան Ք. Նելսոնին, որն էլ հեղինակել է «Վերածննդի դարաշրջանի Ֆլորենցիայի նկարչուհի-պրիորետան» աշխատությունը ։ Նելլիի աշխատությունների մեծ մասը լայնամասշտաբ է, ինչը ամենահազվադեպ հանդիպող նկարի տեսակն էր կնոջ համար այդ ժամանակաշրջանում Most of Nelli's works are large-scale, which was most uncommon for a woman to paint, in her era. :
Նա այն սակավաթիվ նկարչուհիներից մեկն է, ում հիշատակում է Վազարին իր՝ «Առավել նշանակալի գեղանկարիչների, քանդակագործների և ճարտարապետների կյանքի նկարագրություններ» ստեղծագործության մեջ ։ Նրա աշխատանքները կրոնական ուղղվածության են` իր հերոսների դեմքին՝ վառ արտահայտված զգացմունքներով։ Նելլին բացարձակ չունի կրթություն և իր պատկերներում տղամարդիկ ունեն «կանացի հատկանիշներ», քանի որ իր կրոնական կոչումը իրեն թույլ չէր տալիս ուսումնասիրել մերկ տղամարդու մարմին ։
Ստեղծագործությունների ստեղծում, վերագտնում ու վերականգնում
Նելլին հիմնականում ստեղծում էր նվիրական կտորներ, ինչպես օրինակ լայնամասշտաբ նկարներ, փայտե լունետներ, գրքերի նկարազարդումներ և գծանկարներ։ Նրա ստեղծագործություններից են՝ Ողբը՝ սրբերի հետ (Սան Մարկո թանգարանի մեծ սեղանատանը, վերականգնվել է 2006 թվականին), Սուրբ Կատարինեն ընդունում է Ստիգմատա և Սուրբ Դոմինիկն ընդունում է ողորմությունը, Վերջին ընթրիքը, որը գտնվում է Սան Սալվի թանգարանում, վերջիններս վերականգնվել են 2008 թվականին : Նելլիիի Վշտահար Մադոննան, որը նույնպես գտնվում է Սան Սալվի թանգարանում, Ալեսանդրո Ալորիի նույնանման գործի կրկնօրինակն է : Նրա Խաչելություն նկարը Ֆլորենցիայի մոտ գտնվող՝ Ցերտոզա դի Գալուզո մենաստանում է ցուցադրվել։ Վերջին ընթրիքը նկարը, որը գտնվում է Սուրբ Մարիա Նովելլա տաճարի փակ սեղանատանը, միակ աշխատանքն է, որ Նելլին ստորագրել է : Նրա ինը աշխատանքները Ուֆֆիցիի տպագրության և գծագրերի բաժնում են վերականգնվել 2007 թվականին. դրանց մեջ են՝ Երիտասարդ կնոջ կիսանդրին, Երիտասարդի գլուխը և Ծնկած տղամարդը նկարները : Հոգեգալուստը, որը գտնվում է Պերուջիայի Սան Դոմենիկո տաճարում, նրա մեկ այլ հանրահայտ ստեղծագործություն է, այդպիսին է նաև Ուֆֆիցիում պահպանված Սուրբ Ավետում և Սիենայի Սուրբ Կատարինե ստեղծագործությունները։
Նելլիի 1560-ականներին արված Վերջին ընթրիք նկարի կրկնօրինակումը, առաջինն է, որ արվել է կնոջ կողմից։ Վերջին ընթրիք նկարի թեմայի նկարներով աշխարհում ամենահարուստը Ֆլորենցիան է։ Սա Նելլիի ամենանշանակալից աշխատանքն է՝ իր չափի և թեմայի պատճառով. այն յոթ մետրանոց կտավի վրա է արվել։ Վերջին ընթրիք նկարի վերականգնումը տևեց մոտ չորս տարի : Ապա այն ցուցադրության դրվեց 2019 Հոկտեմբերին՝ Ֆլորենցիայի ուրբ Մարիա Նովելլայի թանգարանում՝ Ալեսանդրո Ալորիի նկարի հարևանությամբ նույն թեմայով և նույն դարում ստեղծված։
Իր ժամանակաշրջանի համար Նելլիի աշխատանքները համարվում էին համաձակ ստեղծագործություններ, քանի որ դրանց մեծ մասը մանրանկարչություն էր, տեքստիլ ստեղծագործություն կամ փոքր քանդակներ պատրաստված տերակոտայից կամ փայտից։ Ստեղծելով և իր հետքը թողնելով՝ Ֆլորենցիայի ամենասիրված հոգևոր թեմաներով, ահռելի քանակությամբ աշխատանքների վրա, Նելլին հաջողությամբ հայտնվեց իր տղամարդ գործընկերների շարքում, ինչպիսիք են՝ Լեոնարդո դա Վինչին, Անդրելա դել Սարտոն և Դոմենիկո Գիրլանդայոն։ Ողբը՝ սրբերի հետի վերջին վերականգնման աշխատանքների հետ կապված՝ ավելի շատ հետազոտություններ սկսվեցին Նելլիի կյանքի և արվեստի վերաբերյալ :
Վավերագրություն
''Ողբը՝ սրբերի հետ նկարի վերականգնումը սրբերի հետ. Պլաուտիլա Նելլի''. երեսունվեց րոպեանոց վավերագրական ֆիլմ է Նելլիի կյանքի և նրա ամենանշանակալի մասշտաբային նկարներից մեկի վերականգնման գործընթացի մասին։ Վավերագրական ֆիլմը, որն արտադրվել է 2007 թվականին Ֆլորենցիայի «Art Media Studio»- ի կողմից, մշակվել և ֆինանսավորվել է «The Advancing Women Artists Foundation»- ի հիմնադիր Ջեյն Ֆորտունի և Ֆլորենցիայի Կանացի արվեստի ազգային թանգարանի կոմիտեի կողմից :
Այդ վավերագրական ֆիլմը ուսումնասիրում է նախանկարչական գծագրերը, որոնք առկա են մակերեսի տակ` օգտագործելով ռեֆլեկտոգրաֆիան : Դրա օգնությամբ կարելի է վերականգնել նկարը՝ պաշտպանելով որդերից՝ թաքնծված փայտե տախտակի մեջ, և դարերի փոշուց ու կեղտից : Վավերագրական ֆիլմի գլխավոր հերոսների թվում են թանգարանների ղեկավարներն ու արվեստի պահպանության մասնագետները, ինչպիսիք են` Սան Մարկոյի թանգարանի տնօրեն դոկտոր Մագնոլիա Սկուդյերին և նկարների վերականգնող Ֆլորենտին Ռոսելլա Լարին : Նկարի վերականգնման աշխատանքներն ավարտվել են 2006 թվականի Հոկտեմբերին, իսկ ցուցադրումը՝ Ֆլորենցիայի Սան Մարկո թանգարանում, որտեղ այն ցուցադրված է սեղանատանը : Իր եզրափակիչ խոսքում Սկուդիերին ասում է. «Այս վերականգնման շնորհիվ ոչ միայն ավելի հստակ կարող ենք տեսնել նկարի արտահայտչականությունը, այլև ավելի լավ կարող ենք պատկերացնել Պլաուտիլա Նելլիի կուսակրոն կյանքը և Ֆլորենցիայում անցկացրած ժամանակը :
«PBS» հեռուստատեսային վավերագրական ֆիլմ
Էմմիի մրցանակակիր Անտեսանելի կանայք. Ֆլորենցիայի մոռացված նկարիչներ PBS հեռուստատեսային վավերագրական ֆիլմը` (հունիս, 2013 թ.), հիմնված է դոկտոր Ջեյն Ֆորտունի համանուն գրքի վրա, ներկայացնում է մի հատված Սուոր Պլաուտիլա Նելլիի և Ողբը՝ սրբերի հետ նկարի վերականգնումը։ Հեռուստատեսային հատուկ ցուցադրության այս ֆիլմը լուսաբանում է կանանց` Ֆլորենցիայի թանգարաններում պահեստավորված հազարավոր աշխատանքները, հատուկ ընդգծելով քիչ հայտնի միանձնուհի-նկարչուհուն՝ որպես «Ֆլորենցիայի առաջին կին նկարիչ» :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Վերածննդի կերպարվեստ Կատեգորիա:Մանրանկարիչներ
Ակնաղբյուր (Ասկերանի շրջան)
Ակնաղբյուր, գյուղ Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում     , որը ներկայում գտնվում է Ադրբեջանի Հանրապետության զինված ուժերի վերահսկողության ներքո    ։ Ըստ Արցախի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման՝ այն հանդիսանում է Ասկերանի շրջանի բնակավայրերից, իսկ ըստ Ադրբեջանի վարչաատարածքային բաժանման՝ համարվում է Խոջալուի շրջանի բնակավայր։
Բնակավայրի անուն
Բնակավայրը հայտնի է տարբեր անուններով։ Հայկական անունը Ակնաղբյուր է, իսկ ադրբեջանականը՝ Քարաբուլաղ (Qarabulaq)։
Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (2020)
2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո   ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Ակնաղբյուրի կենտրոնում էր գտնվում Արցախյան պատերազմի զոհված ազատամարտիկների հիշատակը հավերժացնող հուակոթող, որն ամենայն հավանականությամբ ոչնչացվել է ադրբեջանցիների կողմից այն բանից հետո, որբ բնակավայրն անցել է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո ։
Ակնաղբյուրում գտնվում է նաև 20-րդ դարով թվագրվող կամուրջ, «Ակնաղբյուր», «Գյունե», «Քառ», «Ճիրմիճրի» և «Փայտ» աղբյուրները ։
Բնակչություն
Ակնաղբյուր համայնքի բնակչության թվաքանակը 2015 թվականի դրությամբ 612 մարդ էր (177 տնտեսություն) ։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Համայնքային կյանք
Ակնաղբյուրում առկա էր միջնակարգ դպրոց, մշակույթի տուն, բուժկետ, գյուղապետարան։ Համայնքային ճանապարհները խճապատ և գրունտային են։ Կոմունիկացիաների տեսակետից գյուղը զարգացած էր․ հասանելի էր հեռուստատեսությունը, ռադիոն, համացանցը։ Ակնաղյուրն ապահովված էր էլեկտրաէներգիայով, գազամատակարարմամբ և ջրամատակարարմամբ ։
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում էր գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։ Բնակավայրի տարածքի 857,6 հա-ը գյուղատնտեսական նշանակության հողեր են  ։
Կրթություն
Ակնաղբյուրում գործում էր միջնակարգ դպրոց, որտեղ 2015 թվականի դրությամբ հաճախում էր 86 աշակերտ և մանկապարտեզ, որտեղ հաճախում էր 30 երեխա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի կողմի բռնազավթված տարածքներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի բնակավայրեր
Զինաիդա Երշովա
Զինաիդա Վասիլևնա Երշովա ( Зинаида Васильевна Ершова, ), ռուս ատոմագետ, քիմիկոս  ։ Գործընկերները, ատոմային արդյունաբերության մասնագետները նրան տվել են ռուսական մադամ Կյուրի պատվանունը։
Կենսագրություն
Դպրոցն ավարտելով՝ Երշովան 1923 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի համալսարան, սկսել է աշխատել ռադիոքիմիական լաբորատորիայում։ Առաջին կուրսում սովորելիս մտերմացել և ամուսնացել է Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Վտորովի որդու հետ։ Սոչիում մեղրամիսն անցկացնելիս երկուսն էլ վարակվել են տիֆով, և ամուսինը մահացել է դիֆթերիայից։ 1924 թվականի ամռանը Զինաիդան ծանոթացել է ԽՍՀՄ ԳԱ Լենինգրադի ռադիումի ինստիտուտի փոխտնօրեն Վիտալի Գրիգորևիչ Խլոպինի հետ, ով դարձել է նրա գիտական ղեկավարը։ 1929 թվականին Երշովան պաշտպանել է իր դիպլոմային աշխատանքը ռադիոակտիվության վերաբերյալ ։
Հետևելով Խլոպինի խորհրդին՝ Երշովան աշխատանքի է անցել հազվագյուտ տարրերի մոսկովյան գործարանում, որտեղ Ֆերգանայի հովտի Մարհամատ շրջանի Տույա-Մուջունի հանքավայրի ց բերվող ուրանի հանքաքարից արդյունաբերական եղանակով հազվագյուտ տարրեր, ռադիում էին արդյունահանում։ 1930 թվականին նա դարձել է ֆիզիկայի լաբորատորիայի վարիչ, իսկ 1931 թվականի վերջին առաքվել է ռադիումի առաջին քանակությունը ։
Երշովան ամուսնացել է Մոսկվայի գլխավոր դատախազ Ա.Վ. Ֆիլիպովի (1904-1938) հետ, ումից ունեցել է մի դուստր։ Ֆիլիպովը 1938 թվականին՝ ստալինյան զտումների ժամանակ գնդակահարվել է։
1936 թվականի դեկտեմբերին Երշովային գործուղել են Փարիզ ՝ աշխատելու ռադիումի ինստիտուտի Մարիա Կյուրիի լաբորատորիայում, որտեղ նա Իրեն Ժոլիո-Կյուրիի հետ որոշել է 238 U / 235 U հարաբերակցությունը U Y- ում և այդ մասին 1937 թվականին հրապարակել Journal de Physique ամսագրում ։ ԽՍՀՄ վերադառնալուց հետո նա 1938 թվականին Խլոպինի հանձնարարականով նշանակվել է ԽՍՀՄ գունավոր մետաղների ժողովրդական կոմիսարիատի հազվագյուտ մետաղների պետական գիտահետազոտական ինստիտուտի (Գիրեդմետ) ռադիումի լաբորատորիայի վարիչ ։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Երշովան տարհանվել է Ղազախստան և ղեկավարել խոզաբուծական մի պետտնտեսություն՝ սովխոզ։ 1943 թվականի փետրվարին նրան անսպասելիորեն հրամայել են վերադառնալ Մոսկվա՝ Գիրեդմետում աշխատելու խորհրդային ատոմային ռումբի նախագծի վրա։ Իգոր Վասիլևիչ Կուրչատովից նա ստացել է ուրանի կարբիդ և ուրան հնարավորինս արագ ստանալու հրաման։ Նույն թվականին նա պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան նուրբ քիմիական տեխնոլոգիաների ինստիտուտում՝ իր փարիզյան աշխատանքի արդյունքների հիման վրա ։ 1944 թվականի դեկտեմբերին նա ստացել է առաջին խորհրդային ուրանը և անհրաժեշտ նյութերը հասցրել Մոսկվայի թիվ 2 լաբորատորիա (հետագայում ՝ Կուրչատովի ինստիտուտ ), որտեղ կառուցվել է առաջին F-1 միջուկային ռեակտորը։ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարի տեղակալ Ավրաամ Պավլովիչ Սավենյագինին ուղղած իր զեկույցում նա կոչ է արել Մոսկվայում ստեղծել նոր հատուկ ինստիտուտ՝ առաջադրված խնդիրների լուծումն ապահովելու համար։ 1944 թվականի դեկտեմբերի 1-ին ԽՍՀՄ պաշտպանության պետական կոմիտեն որոշել է ստեղծել հատուկ մետաղների ինստիտուտը, որն այնուհետև դարձավ NII-9 գիտահետազոտական ինստիտուտ, իսկ ավելի ուշ՝  անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիական գիտահետազոտական ինստիտուտ և այժմ կրում է ակադմկոս Անդրեյ Անատոլևիչ Բոչվարի անունը։  Այդ որոշումն իրականացվել է 1945 թվականի սկզբին Գիրեդմետի աշխատակիցներ Երշովայի, Վսեվոլոդ Դմիտրիևիչ Նիկոլսկու և Ն.Ս. Պովիզկիի ակտիվ ներգրավվածությամբ ։ 1945 թվականի օգոստոսի 1-ին Երշովան հրաման է ստացել մի քանի կիլոգրամ զանգվածով ուրանի ձուլակտորներ արտադրել Էլեկտրոստալ քաղաքում գտնվող թիվ 12 գործարանում (հետագայում՝ մեքենաշինական գործարան)։ 1946 թվականի սկզբին նա դարձել է լաբորատորիայի վարիչ։ Առաջին երկու տարիներին ռադիոքիմիական աշխատանքները ղեկավարել է առաջին տնօրեն Վիկտոր Բորիսովիչ Շևչենկոյի հետ միասին ։ 1947 թվականի դեկտեմբերին ստացվել են պլուտոնիումի բաց կապույտ լուծույթի առաջին միկրոգրամները։ 1948 թվականին Երշովայի ղեկավարած լաբորատորիայում իրականացվել է պոլոնիումի կիսաարդյունաբերական արտադրություն։ Նրա ղեկավարությամբ զարկ է տրվել պոլոնիումի մշտական էկոլոգիական արտադրությունը։ Պոլոնիումի 210 Po իզոտոպով ջերմաէլեկտրական գեներատորը, որը 1960-ականների վերջին մշակվել է նրա լաբորատորիայում, օգտագործվել է Lunochod 1 -ում՝ 1970-ին և Lunochod 2 -ում՝ 1973-ին։
Զինաիդա Երշովան տեխնիկական գիտությունների դոկտոր էր և պրոֆեսոր։ Նրա ուսանողների թվում էր Իգոր Վասիլևիչ Պետրյանով-Սոկոլովը։
1989 թվականին՝ ավելի քան 40 տարվա աշխատանքից հետո, Երշովան հրաժեշտ է տվել WNIINM-ին։։
Զինաիդա Երշովային թաղել են Վագանկովոյի գերեզմանատանը։
Նրա ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ 2004 թվականին WNIINM-ում նրան նվիրված հուշատախտակ է տեղադրվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:Կին քիմիկոսներ Կատեգորիա:1995 մահեր Կատեգորիա:1904 ծնունդներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Ռուս քիմիկոսներ
Եզդինո
Եզդինո (Ездино), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մատամորոս (Տամաուլիպաս)
Մատամորոս (իսպ.՝ Matamoros), լրիվ պաշտոնական անվանումը Էրոյկա–Մատամորոս (իսպ.՝ Heroica Matamoros) համանուն մունիցիպալիտետային քաղաք և վարչական կենտրոն մեքսիկական Տամաուլիպաս նահանգում։ Գտնվում է Ռիո Գրանդե գետի աջ ափին՝ գետաբերանի մոտ՝ Միացյալ Նահանգների սահմանին։ Քաղաքի հակառակ կողմում՝ գետի ձախ ափին, գտնվում է Տեխաս նահանգի Բրաունսվիլ քաղաքը։
Պատմություն
Տարածքը, որի վրա այժմ գտնվում է քաղաքը, ժամանակին բնակեցված էր կոավիլտեկներով, բայց Մեքսիկան իսպանացիների կողմից գրավելու ժամանակ նրանք գրեթե ամբողջությամբ վերացան։ 18-րդ դարի վերջին Իսպանիայի կառավարությունը ձեռնարկեց մի շարք միջոցառումներ՝ հյուսիսային Մեքսիկան կոլոնիստներով բնակեցնելու համար։ 1774 թվականին տասներեք ընտանիք բնակություն հաստատեց մի վայրում, որը անվանեցին Սան Խուան դե լոս Էստերոս Էրմոսոս։ 1793 թվականին այստեղ, ինչպես և ամենուր Նոր Սանտանդեր քաղաքում, հիմնադրվեց կաթոլիկ առաքելություն։ 1826 թվականին Մեքսիկայի անկախության պատերազմի հերոս Մարիանո Մատամորոսի պատվին քաղաքը վերանվանվեց Մատամորոս։
Հետաքրքիր փաստեր
Քաղաքը ազգային հեղինակություն և տխրահռչակ փառք ձեռք բերեց 1989 թվականի գարնանը` սերիական մարդասպան և գաղտնի գործիչ Ադոլֆո Կոնստանցոյի բանդայի բացահայտումից հետո․ նա որպես զոհաբերություններ քաղաքում կատարեց մի շարք առևանգումներ և դաժան սպանություններ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:1826 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1774 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1824 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Հյուսիսային Ամերիկայի բնակավայրեր
Մալոտախ
Մալոտախ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պոկրովկա (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)
Պոկրովկա (Покровка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոկրովկա գյուղում բնակվում էր 519 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1232 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 421,27 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սպենսեր շրջան (Ինդիանա)
Սպենսեր շրջան (Spencer County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.033 կմ² է, բնակչությունը՝ 20.391 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ռոքպորտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1818 թ.։
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ
Մոն Նոտր Դամ
Մոն Նոտր Դամ (Mont-Notre-Dame), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սուասոն։
INSEE կոդը՝ 02520.
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 460 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 330-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 130-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը —71,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,3 %)։ 330 աշխատունակ բնակիչներից 290-ը աշխատում էին (171 տղամարդ և 119 կին), անաշխատանք էին 40-ը (14 տղամարդ և 26 կին)։ 130 անգործունակ մարդկանցից 39-ը ուսաանողներ են և աշակերտներ, 37-ը թոշակառու, մնացած 54-ը անգործունակ են ուրիշ պատճառով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կրիժովկա (գյուղ, Ռոժիշչեի շրջան)
Կրիժովկա (Крижівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրիժովկա գյուղում բնակվում էր 549 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1946 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալեքսանդր Բորոդուլին
Ալեքսանդր Իվանովիչ Բորոդուլին (Սաշա Բորոդուլին) Александр Иванович Бородулин (Саша Бородулин) Հայրենական մեծ պատերազմի պիոներ-հերոս։
Կենսագրություն
Սաշա Բորոդուլինը ծնվել է Լենինգրադում, 1926 թվականի մարտի 8-ին, Իվան Ալեքսեևիչի և Մարիա Ֆեդորովնայի ընտանիքում։ Նա ուներ երկու քույր՝ ավագը Տասյան և կրտսերը Իրան։ Սաշայի հիվանդության պատճառով ընտանիքը տեղափոխվել է Կարելիա, իսկ հետո Լենինգրադից 70 կմ հեռավորության վրա գտնվող Նովինկա գյուղ։ Սաշան այնտեղ հաճախել է յոթերորդ դասարան և ընտրվել դասարանական ջոկատի խորհրդի նախագահ։
Երբ պատերազմը սկսվել է, Սաշան եղել է 15 տարեկան։ 1941 թվականի սեպտեմբերին կամավոր ընդգրկվել է պարտիզանական ջոկատում, կատարել է հետախուզություն պարտիզանների համար, աչքի է ընկել Ի.Գ. Բոլոզնևի հրամանատարության տակ գտնվող պարտիզանական ջոկատի Չաշչա կայանի համար մղվող մարտերի ընթացքում։ 1941 թվականի ձմռանը պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։
Մահացել է 1942 թվականի ամռանը Օրեդեժի մոտ։ Հետմահու պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի երկրորդ շքանշանով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հերոս պիոներներ
Ռուսաստանի ազգային գրադարան
Հիմնադրվել է 1795 թվականին, որպես Հանրային գրադարան բացվել է 1814 թվականին։ 1811 թվականից ստացել է հայրենական տպագիր արտադրանքի անվճար պարտադիր օրինակ։ 1914 թվականին գրադարանի ֆոնդում կար ավելի քան 3 միլիոն տպագիր արտադրանք։ 1932 թվականին կոչվել է Մ․ Սալտիկով-Շչեդրինի անվամբ, 1939 թվականին, 125-ամյակի առթիվ պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։ 1970 թվականին գրադարանում եղել է 16,9 միլիոն պահպանման միավոր, այդ թվում 1 միլիոն 104 հզ.՝ ԽՍՀՄ ժողովուրդների լեզուներով։ Կան հայերեն ձեռագրեր, գրքեր (այդ թվում՝ հնատիպ) և պարբերական մամուլ։ Գրադարանում պահվում են «Ռուսական ազատ մամուլ» հավաքածուն, մի շարք պարբերական հրատարակությունների լրիվ հավաքածուները։ Հազվագյուտ գրքերի ֆոնդում են Վոլտերի անձնական գրադարանը (մոտ 7 հազար հատոր), 4 հազար ինկունաբուլա։ Արտասահմանյան ֆոնդում է «Rossica» հավաքածուն (Ռուսաստանի մասին օտար լեզուներով տպագիր արտադրանքի միակ լրիվ հավաքածուն), ինչպես նաև ռուս գրողների ստեղծագործությունների թարգմանությունները օտար լեզուներով։
Մեծ համբավ ունի գրադարանի ձեռագրերի հավաքածուն (ավելի քան 300 հազար), որտեղ պահվում են ռուսական մատենագրության առաջին գրավոր հուշարձանը՝ «Օստրոմիրովի ավետարանը» (1056-1057), Նեստորի տարեգրության հնագույն արտագրությունը (1377), 11-12-րդ դարերի ձեռագիր գրքեր, Պետրոս I-ի, Ալեքսանդր Սուվորովի, Միխայիլ Կուտուզովի, Գավրիլ Դերժավինի, Միխայիլ Լերմոնտովի, Լև Տոլստոյի, Միխայիլ Գլինկայի, Մոդեստ Մուսորգսկու, Յոհան Սեբաստյան Բախի, Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի, Լյուդվիգ վան Բեթհովենի և այլոց թղթերն ու ինքնագրերը, Գեորգի Պլեխանովի արխիվը։ Գրադարանում կան ավելի քան 112 հազար ռուսական և արտասահմանյան աշխարհագրական և աստղագիտական քարտեզներ, պլաններ և ատլասներ՝ սկսած 15-րդ դարից, նոտային ֆոնդում՝ 245 հազար հատոր և տետր ռուս և արտասահմանյան կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ, մասնագիտական ֆոնդում առանձնացված են էստամպները (ավելի քան 675 հազար թերթ և ալբոմ)։
Գրադարանը գրքափոխանակություն է կատարում ավելի քան 100 երկրների շուրջ 3000 կազմակերպությունների հետ։ Ունի 28 մասնագիտացված ընթերցասրահ, տեղեկատու մատենագիտական կետեր, կենտրոնական տեղեկատու գրադարան։ Գիտամեթոդական և գիտահետազոտական մեծ աշխատանք է կատարում գրադարանագիտության և մատենագիտության, գրքերի պատմության բնագավառում։ Հրատարակում է նոր ստացված գրքերի վերաբերյալ ինֆորմացիոն բյուլետեններ, զրացուցակներ, մատենագիտական ձեռնարկներ, մեթոդական ժողովածուներ և այլն։
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գրադարաններ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ
Երիցուկ
Երիցուկը, բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող մինչև 30 սմ բարձրության հասնող միամյա խոտաբույս է։