cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քաղաքական ճգնաժամ Պարագվայում (2017)
Փողոցային ցույցեր
Վերին պալատի համապատասխան որոշումը հանգեցրել է փողոցային ցույցերի, որոնք տարածվել են Ասունսյոնի ողջ տարածքում։ Ցուցարարները, որոնց շարքերում եղել են տեղի հայտնի քաղաքական գործիչներ, բախվել են ոստիկանների հետ, այրել ավտոմեքենաների անվադողերը, քարեր են նետել ոստիկանների վրա։ Ի պատասխան ոստիկանությունը ցուցարարների վրա կիրառել է արցունքաբեր գազ, ջրցան մեքենաներ և ռեզինե փամփուշտներ։ Ինչպես հայտնում են տեղի ԶԼՄ-ները, բազմաթիվ ցուցարարներ ստացել են մարմնական վնասվածքներ։ Երկրի ՆԳՆ-ի փոխանցմամբ վնասվածքներ են ստացել նաև ոստիկանները։
Սենատի շենքի գրավում
Սենատի շենքի մոտ ցուցարարները կառուցել էին բլոկադա, այնուհետև գրոհով գրավել են Սենատի շենքը։ Գրավելով շենքը՝ ցուցարները փնտրել և այրել են այն սենատորների աշխատասենյակները, ովքեր կողմ են քվեարկել որոշմանը։
Ստորին պալատի որոշում
Պարագվայի կոնգրեսի ստորին պալատի խոսնակը հայտարարել է, որ ապրիլի 1-ին, որտեղ պետք է որոշվեր, թե ստորին պալատը իր աջակցությունն է հայտնում որոշմանը, թե ոչ, տեղի չի ունենալու։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարագվայի քաղաքականություն
Յարոսլավլի Փրկիչ
Յարոսլավլի Փրկիչ (Ярославский Спас), 13-րդ դարի կեսերի հին ռուսական սրբապատկեր։
Սրբապատկերը եղել է Յարոսլավլի Վերափոխման տաճարում (օծվել է 1219 թվականին), որտեղ տեղակայված է եղել Վասիլի և Կոնստանտին Վսեվոլոդովիչ իշխանների մասունքների տապանակի մոտ և պատվվել է որպես նրանց աղոթքի պատկեր ։ Սրբապատկերը հայտնաբերվել է 1919 թվականին Կենտրոնական պետական վերականգնման արվեստանոցների Յարոսլավլի մասնաճյուղում՝ Ֆեոդոր Մոդորովի և Գրիգորի Չիրիկովի կողմից ։
Նկարագրություն
Սրբապատկերը նկարված է լորու տախտակի վրա տապանակով և կտորով (паволока), դաշտերի վրա դրված է նոր լևկաս։ Անկյուններում և դաշտերի կենտրոնում կան խորացումներ, որոնցում տեղադրվել են սրբապատկերը զարդարող թանկարժեք քարեր ։
Սրբապատկերի պահպանվածության աստիճանը բնութագրվում է որպես միջին ։ Սրբապատկերի ներկը ճաքճքել է, տես-տեղ ներկը ջնջվել է մինչև լևկասը։ Դեմքի գեղանկարչությունը մեծապես կորել է, պահպանվել են բնօրինակ կարմրաներկի հետքեր։ Պսակի վրա կան կորած մետաղե դրվագի մեխերի հետքեր։ Ավետարանի տեքստը չի պահպանվել։
Սրբապատկերը ներկայացնում է Հիսուս Քրիստոսի պատկերը մինչև գոտկատեղ՝ ըստ Պանտոկրատորի պատկերման։ Ըստ Իգոր Գրաբարի՝ սրբատակերն «չունի ոչինչ նովգորոդյան ամպագոռգոռ գործնականությունից, ասես նկարված է գաղտնի, երազկոտ և համեստորեն, բայց շատ նուրբ, ձևի հիանալի զգացողությամբ» ։ Ակադեմիկոս Վիկտոր Լազարևը նշել է, որ Փրկչի դեմքն ունի տիպիկ ռուսական դիմագծեր և համակրանք է առաջացնում «ինչ-որ հատուկ մտերմության արտահայտությամբ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սրբապատկերներ
Ամելի
«Ամելի» (Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain` «Ամելի Պուլենի անհավանական պատմությունը»), 2001 թվականի ֆրանսիական ռոմանտիկ կատակերգություն, որ նկարահանվել է ռեժիսոր Ժան Պիեռ Ժյոնեի կողմից։ Ֆիլմի ֆրանսերեն անվանման բառացի թարգմանությունը՝ «Ամելի Պուլենի անսովոր ճակատագիրը»։
2010 թվականին Empire ամսագրի կազմած «Համաշխարհային կինոարտադրության 100 լավագույն ոչ անգլալեզու ֆիլմերի» ցանկում այն զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։
Սյուժե
Ամելի Պուլենն իր մանկությունն անցկացրել է մտացածին աշխարհում ու մենակության մեջ։ Նա մշտապես երազում է և զրուցում իր հորինված ընկերոջ՝ կոկորդիլոսի հետ ։ Նրա հայրը՝ Ռաֆայել Պուլենը, սխալմամբ նրա մոտ ախտորոշում է սրտի արատ․ հայրը դստեր հետ քիչ ժամանակ էր անցկացնում, այդ պատճառով էլ ամենամսյա բժշկական զննության ժամանակ Ամելին հուզվում էր, ինչի հետևանքով նրա սիրտն սկսում էր արագ աշխատել։ Ամելին ստիպված էր տանը կրթություն ստանալ՝ զրկված լինելով մյուս երեխաների հետ շփման հնարավորությունից։
Ամելիի մայրը՝ Ամանդինա Պուլենը, զոհվել է․ Նոտր Դամից դուրս գալիս տաճարի տանիքից նրա վրա է ընկել կանադացի ինքնասպան-զբոսաշրջիկը։ Պուլենների այգում ստեղծվում է փոքրիկ դամբարան Ամանդինայի աճյունի համար։ Դառնալով չափահաս՝ Ամելին հեռանում է հայրական տնից։ Նա աշխատում է Մոնմարտրում՝ «Երկու ջրաղաց» սրճարանում։ Մի քանի անգամ նա փորձել է սիրային հարաբերություններ հաստատել տղամարդկանց հետ, սակայն նրա փորձերը «եղել են ոչ համոզիչ»։
Ամելին վառ երևակայություն ունի և կարողանում է ուրախանալ առօրյա մանրուքներով, օրինակ՝ ձեռքը լոբով պարկի մեջ մտցնելիս։ 1997 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ արքայադուստր Դիանայի զոհվելու օրը, նրա կյանքը փոխվում է․ Ամելին իր տան լոգասենյակում պատահաբար գտնում է թաքստոց, որտեղ թիթեղյա տուփում պահված են անագե արձանիկներ, ապակե գնդիկներ ու մանկական այլ գանձեր։
Դրանից հետո Ամելին սկսում է միջամտել այլ մարդկանց կյանքին։ Նա «Երկու ջրաղաց» սրճարանի աշխատակիցներից մեկին օգնում է գտնել իր սերն ի դեմս սրճարանի մշտական հաճախորդներից մեկի, ինչպես նաև վերադարձնում է հույսը իր հետ նույն շենքում բնակվող կնոջը՝ կեղծ նամակ ուղարկելով նրա ամուսնու անունից։ Ամելին վաղուց էր իր հորը խորհուրդ տալիս մեկնել ճանապարհորդության, սակայն նա չէր համարձակվում, և Ամելին իր ծանոթ ուղեկցորդուհուն խնդրում է հոր այգու թզուկին լուսանկարել աշխարհի տարբեր քաղաքների տեսարժան վայրերի ֆոնին և իրեն ուղարկել լուսանկարները։ Ուշանալով գնացքից՝ Ամելին մնում է գիշերելու մետրոյում։
Առավոտյան նա տեսնում է Նինո Կենկամպուային, որ ինչ-որ բան էր փնտրում ֆոտոխցիկներից մեկի տակ։ Հայացքներ փոխանակելուց հետո Ամելին փախչում է, իսկ Նինոն շարունակում է իր գործը։ Հետո Ամելին կրկին հանդիպում է նրան, որ կրկին ինչ-որ բան էր փնտրում ֆոտոխցիկի տակ։ Նինոն նկատում է մի մարդու ու վազում նրա հետևից՝ ճանապարհին գցելով ալբոմը, որ վերցնում է Ամելին։
Այդ ալբոմում սոսնձված են ճմռթված ու պատռված լուսանկարներ՝ անհաջող նկարները, որոնք դեն են նետել ֆոտոխցիկի հաճախորդները ու հավաքել է այդ մարդը։ Ալբոմում հաճախ է հանդիպում նույն մարդու լուսանկարը, որի դեմքը կարծես լինի առանց էմոցիաների։ Այդ մասին Ամելին պատմում է «Ապակե մարդուն», որ բնակվում էր նույն շենքում։ Նրանք միասին որոշում են պարզել, թե ով է այդ տարօրինակ լուսանկարներում պատկերված մարդը։ Ի վերջո պարզվում է, որ այդ մարդը նորոգում է ֆոտոխցիկները և լուսանկարվում փորձի համար, ինչից հետո պատռում է լուսանկարներն ու դեն նետում։
Պարզվում է, որ Նինոյին հետաքրքրում է նույն հարցը։ Ամելին Նինոյին է ուղարկում հուշումներ՝ իր լուսանկարը Զորրոյի դիմակով, սլաքներ ասֆալտի վրա և հանելուկներ։ Արդյունքում նա տղային տանում է այդ առեղծվածային մարդու մոտ, որ պատկերված էր լուսանկարներում։ Նինոն ու Ամելին հանդիպում են՝ իմանալով, թե ով ով է, և պարզվում է, որ նրանք ստեղծված են միմյանց համար։
Ստեղծման պատմություն
Ժան Պիեռ Ժյոնեն ցանկացել է ֆիլմի գլխավոր դերում նկարահանել բրիտանացի դերասանուհի Էմիլի Ուոթսոնին (այստեղից էլ գլխավոր հերոսուհու անունը՝ Ամելի), որի վրա նա ուշադրություն էր դարձրել «Ճեղքելով ալիքները» ֆիլմի շնորհիվ։ Դերասանուհին նույնպես ցանկացել է կատարել այդ դերը, սակայն դա տեղի չի ունեցել երկու պատճառներով․ նա շատ վատ էր խոսում ֆրանսերեն և բացի այդ արդեն հաստատվել էր Ռոբերտ Օլտմենի «Գոսֆորդ պարկ» ֆիլմում նկարահանվելու համար (ֆիլմը թողարկվել է 2001 թվականին)։ Օրիգինալ սցենարից, որ հիմնականում գրվել էր Էմիլի Ուոթսոնի համար, մնացել է գլխավոր հերոսուհու անունը, որ հարմարեցվել է ֆրանսերենին, իսկ նրա հոր ազգությունը (անգլիացի) և վերջինիս բնակության վայրը (Լոնդոն) փոխվել են ։
Արտասովոր պատմությունները, որոնցով հարուստ է ֆիլմը, մեծ մասամբ ունեն իրական հիմքեր և վերցված են այն հավաքածուից, որ Ժյոնեն կազմել է 1974 թվականից ի վեր՝ գրի առնելով իր ծանոթների արտասովոր հուշերը ։ Նինոյի լուսանկարների հավաքածուն նույնպես ունի իրական նախատիպ․ այդպիսի հավաքածու ուներ ռեժիսորի ընկերը՝ սցենարիստ Միշել Ֆոլկոն (եզրափակիչ տիտրերում նրան շնորհակալություն է հայտնվում)։ Իրական ալբոմը, սակայն ֆիլմում չի ցուցադրվում, քանի որ Ֆրանսիայում օրենքն արգելում է կինոֆիլմում ցուցադրել պատահական մարդկանց առանց նրանց թույլտվության․ լուսանկարների հավաքածուն կազմվել է անխոս դերակատարների նկարներից․ նրանց նստեցնում էին լուսանկարչական խցիկի դիմաց և խնդրում դեմքին տալ այս կամ այն արտահայտությունը կամ հաճախ պարզապես ասում էին․ «Օյ, իսկ ձեր կոշիկը կավճոտ է» կամ «Իսկ այդ ի՞նչ է Ձեր ճակատին» և այդ պահին լուսանկարում էին։
Ամելիի սենյակի նկարները, ինչպես նաև հորինված կոկորդիլոսը, որի հետ ընկերություն է անում հերոսուհին, մտածել և ստեղծել է նկարիչ Մայքլ Սովան, որ մեծ ճանաչման է արժանացել ֆիլմի շնորհիվ ։
Ֆիլմի շնորհիվ ճանաչում է ձեռք բերել նաև կոմպոզիտոր Յան Թյերսենը։ Սակայն սկզբում Ժոնեն ֆիլմի երաժշտությունն ստեղծելու համար ցանկանում էր հրավիրել անգլիացի կոմպոզիտոր Մայքլ Նայմանին, սակայն չի կարողացել կապվել նրա հետ ։
Ֆիլմի շատ տեսարաններ նկարահանվել են Փարիզի փողոցներում (հատկապես Մոնմարտր շրջանում)։ Իրական են նաև ֆիլմում ցուցադրված բամզաթիվ վայրեր՝ «Երկու ջրաղաց» սրճարանը, բանջարեղենի առևտրի կետը, երկաթուղային կայարանը։ Սակայն այդ բոլոր վայրերը մաքրվել են գրաֆիտիից, աղբից ու փոշուց ։
Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 77 մլն ֆրանկ (շուրջ 10 մլն դոլար)։
Comptine d’un autre été: L’après-midi
Comptine d’un autre été: L’après-midi ստեղծագործությունը հաճախ համարվում է Ռիխարդ Վագներինը Die Hochzeit, «Հարսանեկան քայլերգ» և այլխորագրերով, ինչպես նաև Դմիտրի Շոստակովիչինը «Ոտաբոբիկ կամրջի վրա» խորագրով ։ Այդ ստեղծագործության, ինչպես նաև ողջ ալբոմի հեղինակային իրավունքները պատկանում են Յան Թյերսենին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2001 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ
Ինչպես կարդալ գրականություն պրոֆեսորի նման
Ինչպես կարդալ գրականություն պրոֆեսորի նման (How to Read Literature Like a Professor), «Նյու Յորք Թայմս»-ի բեսթսելլեր, հրատարակվել է 2003 թվականին։ Գրքի հեղինակը Թոմաս Ս. Ֆոսթերն է։
Նկարագրություն
Գրքում հեղինակը առաջարկում է գրականության մեջ տարածված թեմաների, հասկացությունների և հնարավոր խորհրդանշանների մեկնաբանությունները։
Գիրքը մակագրված է հետևյալ կերպ. «Ուժեղ և զվարճալի ուղեցույց ենթատեքստերը կարդալու համար» (A Lively and Entertaining Guide to Reading Between the Lines.) ։ Այն ներառում է նաև Քեթրին Մենսֆիլդի «Խնջույք այգում» («The Garden Party») պատմության մեկնաբանման օրինակներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2003 գրքեր Կատեգորիա:Գրաքննադատություն Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն Կատեգորիա:Ամերիկյան գրքեր
Գրա (Արդեշի գավառ)
Գրա (Gras), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 512 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.03 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 56.68 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 120 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 12 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 61 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 38-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,3 %։ 38 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 38 անձ (20 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 23 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բատակլան
Պատմություն
1926 թվականին շենքը վաճառվել է և վերածվել է կինոթատրոնի, որը 1933 թվականին հրդեհի արդյունքում տուժել է։ Բնօրինակը շենքը մասամբ քանդվել է։
1950 թվականին, նոր անվտանգության նոր չափանիշների պատճառով շենքը մասնակի ապամոնտաժվել է, իսկ 1969 թվականին կինոթատրոնը փակվել է։ 1983 թվականից գործում է որպես համերգասրահ, հատկապես սիրված ռոք-երաժշտական միջավայրում ։
2006 թվականին թատրոնի ճակատային մասը ներկվել է աուտենտիկ գույներով, որ թատրոնն արդեն վաղուց է կորցրել, սակայն օրիգինալ պագոդան չի վերականգնվել։
2015 թվականի նոյեմբերի 13-ի երեկոյան Փարիզում այլ ահաբեկչական գրոհներին զուգահեռ՝ Բատակլանում տեղի է ունեցել հրաձգություն։ Այդ ժամանակ այնտեղ ելույթ էր ունենում ամերիկյան «Eagles of Death» ռոքժխումբը, իսկ դահլիճում անշլագ էր։ Երեք ահաբեկիչ ներխուժել են շենք և կրակել հանդիսատեսի ուղղությամբ։ Հատուկ գործողության ընթացքում ահաբեկիչները կամ սպանվել են կամ գործի դրել մահապարտի գոտին։ Հարձակման ընթացքում մահացել է 89 մարդ, վիրավորվել՝ 200-ը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փարիզի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Թատրոններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Փարիզի թատրոններ
Կազոլի
Կազոլի (Casoli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 5901 մարդ (2004 թվականի տվյալներ)։ Բնակչության խտությունը՝ 90 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 66 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66043։ Հեռախոսային կոդ` 0872։
Բնակավայրի հովանավորն է Ռեպարատան։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 8-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հիլդա Գոբբի
Հիլդա Գոբբի (Gobbi Hilda, 6 հունիսի, 1913, Բուդապեշտ – 13 հուլիսի, 1988, Բուդապեշտ), կինոյի և թատրոնի հունգարացի դերասանուհի։ Կոշութի անվան մրցանակի դափնեկիր (1949), Հունգարիայի վաստակավոր արտիստ (1950)։ Հունգարացի կոմպոզիտոր, դիրիժոր և ջութակահար Ալայոշ Գոբբիի (1842-1932) թոռնուհին։
Կենսագրություն
Հիլդա Գոբբին ծնվել է 1913 թվականի հունիսի 3-ին Բուդապեշտում։ 1932 թվականից մինչև 1935 թվականը սովորել է Բուդապեշտի Դրամատիկական արվեստի ակադեմիայում, որն ավարտելուց անմիջապես հետո սկսել է աշխատել Ազգային թատրոնում։ Մասնակցել է հակաֆաշիստական շարժմանը, զբաղվել է բանվորների համար ներկայացումների կազմակերպմամբ։ Երբ 1945 թվականին գեներալ-մայոր Իվան Տերենտևիչ Զամերցևի համագործակցությամբ Բուդապեշտում կրկին բացվել է Ազգային թատրոնը, Հիլդա Գոբբին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել թատերական կյանքին, շատ է ելույթ ունեցել բեմում ։ 1957 թվականից դերասանուհին եղել է Աթիլլա Յոժեֆի թատրոնի դերասանուհի ։ Նա եղել է Բուդապեշտում հունգարական թատերական արվեստի թանգարանի բացման նախաձեռնողը ։ 1979 թվականին Հիլդա Գոբբին թոշակի է անցել, սակայն շարունակել է իր հասարակական գործունեությունը ։ 1982 թվականին նա եղել է Յոժեֆ Կատոնայի թատրոնի հիմնադիրներից մեկը։
Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտը թատրոնում խաղացել է առավելապես կատակերգություններում ու ֆարսերում։ 1940-1950-ական թվականներին ընդլայնել է իր խաղացանկը։ Նրա լավագույն թատերական աշխատանքերից են Լյուբով Յարովայայի դերը Յոժեֆ Կատոնայի դերը Կոնստանտին Տրենյովի համանուն ստեղծագործության բեմադրության մեջ, Գերտրուդա թագուհու («Բանկ-բան», Յոժեֆ Կանտոնա), Նիլովնայի («Մայրը», ըստ Մաքսիմ Գորկու), «Վասա Ժելեզնովան» (ըստ Մաքսիմ Գորկու համանուն ստեղծագործության) ։
Հիլդա Գոբբին նկարահանվել է «Պարոն ուսուցիչ Հանիբալը» (1956), «Դորոտյա» (1973) և այլ ֆիլմերում։ Քսան տարի շարունակ նա մասնակցել է «Սաբո ընտանիք» ռադիոհաղորդումների շարքի ստեղծմանը ։ Իր կարիերայի ընթացքում Հիլդա Գոբբին խաղացել է մի քանի հարյուր թատերական դերեր ։
Հիլդա Գոբբին մահացել է 1988 թվականի հուլիսի 13-ին Բուդապեշտում։ Թաղված է Ֆարկաշրետի գերեզմանատանը։
Իր կտակում դերասանուհին պատվիրել է իր ամառանոցը հանձնել Ազգային թատրոնին որպես Արվեստի տուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունգարացի դերասաններ Կատեգորիա:Հունգարիայի վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Կոշութի մրցանակի դափնեկիրներ
Վարուժան Ոսկանյան
Վարուժան Ոսկանյան (varuˈʒan vosɡaniˈan, ), ռումինահայ պետական-քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ, գրող։ Եղել է Ռումինիայի էկոնոմիկայի և առևտրի նախարարը (2006-2008 թվականներ, 2012-2013 թվականներ)։ Ռումինիայի Հայոց Միության նախագահն է 1990 թվականից, Ռումինիայի Գրողների Միության առաջին փոխնախագահը` 2005 թվականից։ Նրա գրքերը թարգմանվել են 18 լեզվով։
Կենսագրություն
Վարուժան Ոսկանյանը ծնվել է Ռումինիայի Կրայովա քաղաքում Հայոց ցեղասպանությունից մազապուրծ եղած հայերի ընտանիքում, 1958 թվականին։ Հորական կողմի արմատները Ափիոն Գարահիսարից և Կոստանդնուպոլսից են, իսկ մորական կողմինը` Ուրմիայից, Էրզրումից և բուլղարական Ռուսեից, ուր փախել էր նրա մորական տատիկի ընտանիքը 1894-1896 թվականների Համիդյան ջարդերի ժամանակ։ Նրա մանկությունն ու պատանեկությունն անցել են Ֆոքշանում։ Ավարտել է Ֆոքշանի Ալեքսանդրու Իոն Կուզայի անվան դպրոցը, այնուհետև Բուխարեստի Տնտեսական գիտությունների ակադեմիայի առևտրի ֆակուլտետն (1982) ու Բուխարեստի համալսարանի մաթեմատիկայի ֆակուլտետը (1991)։ 1998 թվականին դառնում է տնտեսագիտության դոկտոր` պաշտպանելով թեզը ֆինանսական շուկաների բարեփոխումների վերաբերյալ։ 1978-1991 թվականների ընթացքում Բուխարեստի հայկական կիրակնօրյա դպրոցում դասավանդել է հայոց լեզու, պատմություն և մշակույթ։ Հարցազրույցներից մեկում Ոսկանյանը խոստովանել է, որ հայերեն գրել-կարդալ սովորել է տանը, քանի որ այն ժամանակ հայկական դպրոցն արդեն փակ էր։
Գերազանց խոսում է հայերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, իտալերեն և իսպաներեն։
Քաղաքական գործունեությունը
1989 թվականին Ոսկանյանը մասնակցել է Ռումինիայի հեղափոխական շարժմանը և 1990 թվականին դարձել Ազգային միության ժամանակավոր խորհրդի անդամ։ 1990-1992 թվականներին և 1992-1996 թվականներին եղել է Ռումինիայի խորհրդարանի պատգամավոր Ռումինիայի Հայոց Միության կողմից, Ազգային փոքրամասնությունների խորհրդարանական խմբի նախագահ, իր իսկ հիմնադրած Աջ Ուժերի Միություն (UFD) կուսակցության նախագահ (1996-2003), որը 2003 թվականին միացավ Ազգային-ազատական կուսակցությանը (PNL), իսկ Ոսկանյանը դարձավ վերջինիս փոխնախագահներից մեկը։ 1996-2000 թվականներին UFD ցուցակով, իսկ 2004-2016 թվականներին՝ PNL ցուցակով, ընտրվել է սենատոր, դարձել Սենատի էկոնոմիկայի, արդյունաբերության և ծառայությունների հանձնաժողովի նախագահ։ 2006-2007 թվականներին եղել է Ռումինիայի էկոնոմիկայի և առևտրի, 2007-2008 թվականներին՝ էկոնոմիկայի և ֆինանսների, 2012-2013 թվականներին` էկոնոմիկայի նախարար։ 2013 թվականի հոկտեմբերին հրաժարական է տվել քաղաքական նպատակներով իր դեմ հարուցված սկանդալային աղմուկից հետո, պահպանելով Սենատում իր աթոռը։
2016 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում Յաշ քաղաքից ընտրվել է պատգամավոր Դեմոկրատների և Ազատականների Դաշինք կուսակցության (ALDE) ցուցակով։
Վարուժան Ոսկանյանը Ռումինիայի Հայոց Միության վերստեղծողներից է (1990 թվական, ՌՀՄ-ն հիմնադրվել է 1919 թվականին և գործել մինչև կոմունիստական ռեժիմի հաստատումը Ռումինիայում) և նրա անփոփոխ նախագահը, ինչի շնորհիվ վերակազմակերպվում է մեծ ավանդույթներ ունեցող համայնքային կյանքը։ Որպես էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարար իր պաշտոնավարման շրջանում Վարուժան Ոսկանյանը կառավարական բյուջեից խոշոր միջոցներ է հատկացրել Ռումինիայի հայկական եկեղեցիների վերանորոգման համար։ Նա աջակցել է «Արարատ» հրատարակչությանը, «Արարատ» և «Նոր Կյանք» պարբերականներին, հայկական միօրյա դպրոցներին և Հայոց Միությանը Ռումինիայի պետական բյուջեից տարեկան զգալի միջոցների հատկացմանը ։
2011 թվականին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Մովսես Խորենացու մեդալով, ինչպես նաև Ներսես Շնորհալու (2006) և Վիլյամ Սարոյանի (2012) մեդալներով։
Երկեր
Ոսկանյանի գրական գործերից են՝ Կապույտ շամանը թարգմանվել է հունգարերեն (AB – ART, 2009), իսկ Հարյուր տերևների խաղը և այլ պատմվածքներ գիրքը՝ բուլղարերեն (SONM, 2016) և գերմաներեն (Zsolnay Verlag, 2016):
Շշուկների մատյանը թարգմանվել է իսպաներեն (Pre – Textos, 2010), իտալերեն (Kellerdi Rovereto Trento, 2011), հայերեն (ՀԳՄ հրատարակչություն, 2012 թվական, Անտարես, 2014 թվական), եբրայերեն (Hakibbutz Hameuchad, 2012), ֆրանսերեն (Editions des Syrtes, 2013), շվեդերեն (2244, 2013), գերմաներեն (Zsolnay Verlag, 2013, Büchergilde Gutemberg, 2015), բուլղարերեն (Avangard Print, 2013), հունգարերեն (Orpheusz, 2014), պորտուգալերեն (էլեկտրոնային հրատարակություն, 2015), պարսկերեն (Ketabe Miamak, 2015), լեհերեն (Książkowe Klimaty, 2015), հոլանդերեն (Uitgeverit Pegasus, 2015), չեխերեն (Havran, 2016), նորվեգերեն (Bokvennen, 2017), խորվաթերեն (Sandorf, 2017), անգլերեն (Yale University Press, 2017): 2017-2018 թվականների ընթացքում գիրքը կհրատարակվի նաև սերբերեն, ուկրաիներեն։
Արժանացել է բազմաթիվ գրական մրցանակների (հիմնականում Շշուկների մատյան գրքի համար, այդ թվում՝ Ռումինիայի տարվա լավագույն գիրք (2009) մրցանակը, Կենտրոնական Եվրոպայի Անգելուս - 2016 մրցանակը, ինչպես նաև այս մրցույթի ժյուրիի առաջին նախագահ Նատալյա Գորբանևսկայայի անվան ընթերցողների ու լավագույն թարգմանության մրցանակները)։ Համաշխարհային մամուլը 1000-ից ավելի էջ է նվիրել Շշուկների մատյանին.
Estandarte (Իսպանիա) - Շշուկների մատյանը վերջին տարիների եվրոպական գրականության ամենակարևոր գրքերից է։
Editorial Pre-Textos (Իսպանիա) - Ընթերցողը գտնվում է մի վեպի առջև, որն ունեցել է արտակարգ հաջողություն և որը միաժամանակ նաև պատմական փաստաթուղթ է, պոեմ արձակի մեջ, երևակայություն և ցնցող իրականություն։ Հավանաբար կգա այն օրը, երբ 20-րդ դարի պատմությունը թերի կհամարվի, եթե չներառվի Շշուկների մատյանի բովանդակությունը կամ դրա որոշ էջեր։
Figaro Histoire (Ֆրանսիա) - Շշուկների մատյանը գունավոր, բուրավետ, քաղցր և դաժան որմնանկար է։
Frankfurter Allgemeine Zeitung (Գերմանիա) - Շշուկների մատյանը հրաշալի վեպ է, որը պատկանում է համաշխարհային գրականությանը՝ լինելով, հավանաբար, 21-րդ դարի տեղեկատուներից մեկը։ Գիրքն այնքան հրաշալի է, որ շունչ է կտրում։
Der Spiegel (Գերմանիա) - Շշուկների մատյանը Գաբրել Գարսիա Մարկեսի 100 տարվա մենություն գրքի համարժեքն է Արևելյան Եվրոպայում։
Haaretz (Իսրայել) - Մեծագույն գրող Վարուժան Ոսկանյանը ստեղծել է Հայոց ցեղասպանության հզոր դիմանկարը առանց քարոզի, ոգևորության կամ ճնշող մեղքի։  Ոչ մեկը չէր սպասում, որ Վարուժան Ոսկանյանը կգրի ռումինական գրականության լավագույն վեպը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռումինահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռումինահայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Ռումինացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ռումինահայ գրողներ Կատեգորիա:Ռումինահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ռումինիայի կառավարության անդամներ Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սփյուռքահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի մաթեմատիկոսներ
Սերգեյ Գարանին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիզիկոսներ
Ջեյմի Ուեյլեթ
Ջեյմի Մայքլ Ուեյլեթ (Jamie Michael Waylett, ), անգլիացի դերասան։ Առավել հայտնի է Հարրի Փոթերի մասին պատմող ֆիլմերում Վինսենթ Քրեբի դերով։
Ավետիս Նագգաշյան
'''Ավետիս Ս. Նազգաշյան''', հայ բժիշկ, գրող, թարգմանիչ, հրապարակախոս։
Ջեյմի Ուեյլեթ
Կենսագրություն
Ջեյմի Մայքլ Ուեյլեթը ծնվել է 1989 թվականի հուլիսի 21-ին Քիլբերնում (Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա)։
Ավետիս Նագգաշյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1868 թվականին Հալեպի նահանգի Այնթապի գավառի նույնանուն գավառակի կենտրոն Այնթապ քաղաքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Ասատուր խալֆայի «դպրո­ցում»։ 1887 (1888) թվականին ավարտել է ամերիկացի միսիոներների Այնթապի Կենտրոնական Թուրքիայի քոլեջը։ 1888-89 թվականներին սովորել է Այնթապի բժշկական վարժարանում, որը փակվելու պատճառով ուսումը կիսատ է թողել։
Ջեյմի Ուեյլեթ
Կարիերա
Ջեյմին կարիերան սկսել է 7 տարեկան հասակում 2002-2010 թվականներին։ Այդ ընթացքում նկարահանվել է Հարրի Փոթերի մասին ֆիլմերի 6 մասերում՝ մարմնավորելով Վինսենթ Քրեբի դերը։
Ավետիս Նագգաշյան
Կենսագրություն
1889-90 թվականներին բժիշկ Ալթունյանի օգնական է աշխատել։ 1890-94 թվականներին սովորել է Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում և բժշկի վկայական ստացել։ 1895 թվականին հայկական կոտորածների ժամանակ գտնվել է Մարաշում և, շահելով տեղի կառավարչի ու զինվորական հրամանատարության համակրանքը, նրանց աջակցությամբ արտասահման փախել։
Ջեյմի Ուեյլեթ
Կարիերա
Չի կարողացել մասնակցել «Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները։ Մաս 1»-ի և «Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները։ Մաս 2»-ի նկարահանումներին, քանի որ եղել է բանտում։ 2011 թվականի օգոստոսին նկարահանել են դերասանին Լոնդոնի փողոցներում հասարակական կարգի խախտողների շարքերում գտնվող տեսախցիկները։ Այն պահին, երբ Ուեյլեթը հայտնվել է կադրի մեջ, նրա ձեռքին եղել է կանեփի խառնուրդով շիշ։
Ավետիս Նագգաշյան
Կենսագրություն
1896 թվականին մեկնել է Փարիզ և 9 ամիս մնացել այնտեղ, այնուհետև անցել Լոնդոն, ապա՝ Բեռլին և այդ քաղաքների հիվանդանոցներում աշխատել։ Որոշ ժամանակ անց վերադարձել է Ադանա։ Ամռան ամիսներին մեծ հաջողությամբ աշխատել է Անատոլիայի տարբեր վայրերում։ Մի քանի տարի անց հաստատվել է Կ. Պոլսում։ Բացի բժշկական և հասարակական աշխատանքից, զբաղվել է նաև գրական-հրապարակախոսական գործունեությամբ։ Եղել է Կ. Պոլսի՝ հայատառ թուրքերենով հրատարակվող «Րահ­նիւ­մա» շաբաթաթերթի սիրված աշխատակիցներից մեկը, քանի որ ընթերցողները հաճույքով էին կարդում զավեշտներով համեմված նրա գրվածքները։ Երգիծական գրություններով թղթակցել է նաև Կ. Պոլսի «Աւե­տա­բեր» և այլ պարբերականների։ Դրանցից լավագույնները ամփոփվել են «Սե­յե­ա­հաթ խա­թը­րէ­լէ­րի» («Ճա­նա­պար­հոր­դա­կան հու­շեր») հայատառ թուրքերեն հատորում։
Ջեյմի Ուեյլեթ
Կարիերա
Դերասանին ձերբակալելող ոստիկանները ցնցված են եղել կանեփի «պլանտացիաներով», որը տղան աճեցրել էր իր տանը՝ դրանից մարիխուանա պատրաստելու համար։
2012 թվականին օրենքը խախտելու համար դերասանը դատապարտվել է 2 տարվա ազատազրկման։ Այս պահին նա ազատության մեջ է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Ավետիս Նագգաշյան
Կենսագրություն
1915 թվականի ապրիլի 11 (24) ին, ի թիվս Կ. Պոլսի բազմաթիվ ակնառու հայ մտավորականների, ձերբակալվել է և բանտարկվել Կ. Պոլսի կենտրոնական բանտում։ 1915 թվականին ապրիլի 12 (24) ին Կ. Պոլսի բազմաթիվ հայ մտավորականների հետ գնացքով տեղափոխվել է Այաշ ավանի ծայրամասի բլրի վրա գտնվող Սարը կըշլա հին զորանոց-բանտը և մի քանի ամիս բանտարկված մնացել այնտեղ։ Անունը փորագրվել է Չանղըրըի բանտում հավաքված համրիչի 99 հատիկներից մեկի վրա։ Որոշ ժամանակ հետո դեսպան Մորգենթաուի միջնորդությամբ ազատվել է բանտից և վերադարձել Կ. Պոլիս։
1922 թվականին մեկնել է Եգիպտոս, բնակվել Ալեքսանդրիայում։ 1924 թվականին հաստատվել է ԱՄՆ-ում։
Հայկական և ամերիկյան մամուլում տպագրել է երգիծական գործեր։ Հայերեն գործերի մի մասը հրատարակել է «Զվարթ պատ­մու­թյուն­ներ» ժողովածուում։ Հետագայում հուշեր է գրել Չանղըրըի և Այաշի ողբերգությունների մասին։ Հավանաբար ծերունական տարիքում նրա մոտ հոգեկան խանգարում է առաջացել։ Մահացել է 1943 թվականին ԱՄՆ-ում (?)` 75 տա­րե­կա­նում ։
Դուստ­րը` Ֆիլիրա Նագգաշյանը, բնակվել է Ալեքսանդրիայում և իր մոտ պահել հոր օրագիրը։
Տարածական նկարչություն
Տարածական նկարչությունը (Les peintures dans l'espace)` արվեստի ուղղություն՝ ստեղծված հայ մեծանուն նկարիչ-արձանագործ Երվանդ Քոչարի կողմից 20-րդ դարի սկզբին։ Այն իր մեջ սինթեզում է նկարչության բոլոր ձևերը՝ մեկտեղելով նկարչությունը և քանդակը։ Տարածական նկարչության համար Ե. Քոչարը ստեղծում է մետաղյա վահանակներից քանդակ։ Հեղինակը վահանակների վրա նկարում է համապատասխան թեմայով նկարներ։ Մետաղյա արձանը տեղադրվում է շարժիչի վրա, որի օգնությամբ էլ այն դանդաղ պտտվում է՝ ցուցադրելով վահանակի նկարները։ Այս եղանակով Ե. Քոչարը ցույց է տալիս ժամանակի մեջ առանձին տարածական մասնիկների մեկ ընդհանրական դառնալը. այսպիսով հօդս է ցնդում ժամանակի և տարածության միջև պատնեշը, որի պատճառ է հանդիսանում ոչ թե քանդակը, այլ շարժվող նկարները։
Երվանդ Քոչարի տարածական նկարչության աշխատանքներից մեկը 1963 թ. ցուցադրվել է Փարիզի Ժորժ Պոմպիդու արվեստի և մշակույթի ազգային կենտրոնում։ Ավելի վաղ 1929 թ. Փարիզում անցկացվող «Ժամանակակից արվեստի համայնապատկերները» միջազգային ցուցահանդեսին, որն անց էր կացվում «Բոնապարտ» հրատարակչության սրահներում, մասնակցում է նաև Երվանդ Քոչարը՝ ներկայացնելով տարածական նկարչության աշխատանքները։ Ցուցահանդեսի մասնակիցների թվում էին նաև Ժորժ Բրաքը, Մարկ Շագալը, Ռոբեր Դելոնեն, Անրի Մատիսը, Ֆրանսիս Պիկաբիան, Պաբլո Պիկասոն, Խոան Միրոն և ուրիշներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արվեստի ոճեր
Կոկոսյան կղզիների դրոշ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիայի դրոշներ Կատեգորիա:2004 դրոշներ
Կանոզա Սանիտա
Կանոզա Սանիտա (Canosa Sannita), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1586 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 108 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14,1 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66010։ Հեռախոսային կոդ` 0871։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռիո Պիլկոմայո ազգային պարկ
Ռիո Պիլկոմայո ազգային պարկ (Parque Nacional Río Pilcomayo), ազգային պարկ, որը տեղակայված է Արգենտինայի հյուսիսարևելյան հատվածում, Ֆորմոսա պրովինցիայում։ Սահմանակից է Պարագվային։ Հիմնադրվել է 1951 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ բնական տարածքները պահպանելու համար (խոտհարքներ, ճահիճներ, ծովածոցեր, լճեր և անտառներ), Գրան Չակո էկոշրջանում։ Ազգային պարկն ընդգրկված է Ռամսարի համաժողովի միջազգային նշանակություն ունեցող խոնավ տարածքների ցանկում ։
Տեղագրություն
Պարկը զբաղեցնում է մեծ հարթավայր, որը ձևավորվել է այն ժամանակ, երբ պալեոզոյան դարաշրջանում բյուրեղային ժայռերը լցված են եղել օրգանական և անօրգանական ողողատներով։ Այդպիսով ստեղծվել է նստվածքային ավազանը։ Պարկի արևելյան մասում գերակշռում են տիղմն ու կավը, իսկ արևմտյան մասերում պարունակվող հողերը ավելի կոշտ են և ավելի ծակոտկեն։
Ջրագրություն
Պիլկոմայո գետը, որի անունով կոչվում է ազգային պարկը, տարածքի հիմնական ջրատարն է։ Խոնավ եղանակների ժամանակ գետը և նրա վտակները հոսում են դեպի մոտակա տարածքները՝ ստեղծելով լճեր և ճահճուտներ, որոնց մեծ մասը ժամանակավոր են ։ Պարկի հարավային հատվածում տեղակայված է Լագունա Բլանկա լիճը, որը բազմաթիվ ջրային թռչունների ապաստարանն է և ժամանակավոր բնակավայր չվող թռչունների համար։ Վերջիներս այստեղ են գալիս հյուսիսային կիսագնդից։
Բուսական աշխարհ
Խոնավ վայրերն աչքի են ընկնում ջրային բուսականությամբ։ Ջրային բույսերից են գիացինտը, Limnocharitaceae, ջրաշուշանը և լյուդվիգիան։
Պիլկոմայո գետի ու նրա ջրանցքների հարակից գոտին հաճախակի է վարարում։ Այն ունի խոտածածկ բուսականություն։ Այստեղ կարելի է գտնել թզենիներ և sweetwood ծառատեսակներ` ծածկված բազմաթիվ լիաններով, մագլցող բույսերով և մակաբույսերով։
Չորրորդ գոտին ներկայացնում է բարձրադիր հողերի խայտաբղետ բուսականություն, որոնք կազմում են տարբեր «լեռնային կղզիներ»։ Այստեղ հաճախակի է հանդիպում կվեբրախո ծառատեսակը։
Կենդանական աշխարհ
Ավելի բարձր շրջանները բնակեցված են կաթնասուններով, դրանք են մոխրագույն մազաման, ջրախոզուկը, պեկարին, մագլցող կապիկը և պուման, իսկ թռչուններից՝ կաչաղակները և ջրահովվիկները։ Բաշավոր գայլ կարելի է գտնել ցածրադիր վայրերում։
Ջրային միջավայրում բնակվում են արագիլներ, հերոն, տարգալակտուց ու բադեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Գրավիեռ
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 452 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.52 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 160 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 55 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 234 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 153-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 81։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,4 %։ 153 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 117 անձ (62 տղամարդ և 55 կին)։ Գործազուրկ են եղել 36 անձ (17 տղամարդ և 19 կին)։ 81 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 42-ը` թոշակառուներ, իսկ 26-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Իեդիգեմ
Իեդիգեմ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայան եզրում։ Գետաբերանը գտնվում է Արգուտ գետի ձախ ափով 52 կմ վեր։ Գետի երկարությունը 26 կմ է։
Ջրային տվյալների ցուցակ
Ըստ Ռուսաստանի ջրային տվյալների ցուցակի գետի ջրատիրական կազմակերպությունը - Կատունն է։ Գետի գետային ավազանը - Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Քրիստիան Ստուանի
Քրիստիան Ստուանի (Christian Ricardo Stuani Curbelo, )՝ ուրուգվայացի ֆուտբոլիստ Ժիրոնա ՖԱ-ի և Ուրուգվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հարձակվող։
Կարիերայի սկիզբը
Քրիստիան Ստուանին սկսել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան «Դանուբիո ՖԱ»-ում 2004 թվականին։ 2005 թվականին վարձակալությամբ տրվել է «Բելյա Վիստա»-յին, որտեղ իրեն փայլուն է դրսևորում, մրցաշրջանի կեսից խփելով 14 խաղում 12 գոլ։ «Դանուբիո»-ն վարձակալությունից վերադարձրեց իր հարձակվողին և չսխալվեց — 2006/07 մրցաշրջանում Ստուանին օգնեց իր ակումբին դառնալ Ուրուգվայի չեմպիոն։
«Էսպանյոլ»
2012 թվականի ամռանը Ստուանիի պայմանագրը «Ռեջինա»-ի հետ վերջանում է և ուրուգվայցին պաշտոնապես կնքեց 4-ամյա պայմանագիր Էսպանյոլի հետ։ Սեպտեմբերի 2-ին առաջին խաղով մրցում էր իր նախկին թիմի «Լեվանտե»-ի դեմ, իսկ առաջին գոլը խփել է հոկտեմբերի 21-ին երբ հաղթանակ կորզեցին «Ռայո Վալեկանո»-ից (3:2)։
«Միդլսբրո»
2015 թվականի հուլիսի 14-ին ուրուգվայցին երկու տարով պայմանագիր է կնքում անգլիական ակումբ «Միդլսբրո»-ի հետ, որը ներկայացնում էր Անգլիայի ֆուտբոլային լիգայի առաջնությունը ։ 2016 թվականի մայիսի 7-ին վերջնական խաղում Ստուանին գոլ է խփում Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոնի դարպասին, և այդ խաղում խաղալով ոչ ոքի (1:1) հնարավորություն է տալիս իր թիմին դուրս գալ Անգլիայի Պրեմիեր Լիգա ։ 2016 թվականի օգոստոցի 16-ին, Պրեմիեր Լիգայի իր առաջին խաղում հյուրի վիճակում դուբլ է ձևակերպում Սանդերլենդի հետ խաղում և օգնում է իր թիմին հաղթանակ կորզել 2:1 հաշվով ։
Երկինքն ընտրյալներ չունի
«Երկինքն ընտրյալներ չունի» (Der Himmel kennt keine Günstlinge), վեպի հեղինակն է գերմանացի գրող Էրիխ Մարիա Ռեմարկը։ «Կյանքը պարտքով» վերնագրով ստեղծագործության քաղվածքներն առաջին անգամ տպագրվել են 1959 թվականին՝ Համբուրգի «Kristall» ամսագրում։ Որպես գիրք վեպը լույս է տեսել 1961 թվականին՝ հեղինակի կողմից վերնագրվելով «Երկինքն ընտրյալներ չունի»։ Վեպի տպագրության ճանապարհին խութեր եղան, որոնք քննադատությունների և թյուր ենթադրությունների տեղիք տվեցին՝ այս անգամ իսկապես անակնկալի բերելով ու անհանգստացնելով Ռեմարկին։ «Կյանքը պարտքով» գրքի հետ միաժամանակ նույն ամսագրում լույս են տեսնում նախկին նացիոնալ-սոցիալիստների արտգործնախարար, մամուլի տնօրեն Ռիբենթրոփ Փաուլ Քառելլի (Փաուլ Քառլ Շմիդթ) տեքստերը։ Նա անհապաղ հերքում է դա` հայտարարելով. «Այդ պարոն Շմիդթը հավանաբար խաբել է հրատարակչությանը, որը, թերևս, գաղափար չունի այդ մարդու անցյալի մասին։ Ես նման բան երբեք թույլ չէի տա, ու մտքովս երբեք չէր անցնի նման բան։ Դա անասելի տհաճ է ինձ համար… Ի սե՛ր Աստծո, այս տարիքում ես չեմ ուզում հանկարծ նացիստների շարքին դասվել» ։
Քրիստիան Ստուանի
Միջազգային կարիերա
2012 թվականի նոյեմբերի 14-ին Քրիստիան Ստուանին առաջին անգամ խաղաց ՈՒրուգվայի հավաքականի կողմից, փոխարինելով Լուիս Սուարեսին 85-րդ րոպեին ընդդեմ Լեհաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականին Ընկերական խաղում (3:1) ։ 2013 թվականի օգոստոսի 13-ին Ստուանին խաղաց 22-րդ րոպեին Ճապոնիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հետ, որը նույնպես վերջացավ Սելեստեի հաղթանակով 4:2 հաշվով ։
Երկինքն ընտրյալներ չունի
Բովանդակություն
Վեպը երկու գլխավոր թեմա ունի՝ ավտոմրցարշավը, որ, թվում է, կյանքն ինքն է, և հիվանդությունը, մահը ։
50-ական թվականների սկզբին արդեն տարեց ավտոմրցարշավորդ Քլեղֆեն առողջարանում այցելում է իր երբեմնի գործընկերոջը՝ Հոլմանին, որ արդեն երկար ժամանակ բուժվում էր թոքախտից։ Քլեղֆեն մրցարշավորդ է, որովհետև ուրիշ ոչինչ չի սովորել։ Բացի այդ՝ նա ազգություն չունի, նա պատերազմի զոհ է, պատերազմ, որ նրան հայրենազուրկ է դարձրել։ Քլեղֆեն չի խոսում իր անցյալից, թեև այն միշտ ներկա է վեպում։ Միայն հայտնի է, որ պատերազմի ժամանակ նացիոնալ-սոցիալիստների համակենտրոնացման ճամբարում է եղել, «որտեղից միայն լեռներ էին երևում»։ Ըստ այդմ՝ կարելի է ենթադրել, որ Դախաուի համակենտրոնացման ճամբարն է եղել, սակայն ինչպես այնտեղ հայտնվելու դրդապատճառը, այնպես էլ այնտեղից նրա փախուստի եւ հետագա գոյության պայմաններն անհայտ են ։ Այնտեղ նա ծանոթանում է բելգիացի երիտասարդ Լիլիանին, ով հիվանդ է տուբերկուլոզով։ Վերջինս, որ արդեն երկար տարիներ ի վեր արհամարհանքով էր վերաբերվում առողջարանի միօրինակ կենցաղին, խիստ կարգուկանոնին ու ձանձրույթին, օգտագործում է առիթն ու փախչում Քլեղֆեի հետ։ Միակ բանը, որ միավորում էր երկուսին, ապագա չունենալն էր. Քլեղֆեն ապրում էր միայն մրցարշավից մրցարշավ, իսկ Լիլիանի կյանքն ամեն վայրկյան վտանգված էր թոքախտից։ Գտնվելով հիվանդության վերջին փուլում՝ նա ուզում է իր կյանքի վերջին ամիսներն անցկացնել լիարժեք՝ մահին սպասելու փոխարեն։ Լիլիանը որոշում է Քլեղֆեի հետ հեռանալ Bela Vista առողջարանից։ Քլեղֆեն և Լիլիանը ճամփորդում են ամբողջ Եվրոպայով։ Նրանք սիրահարվում են։ Հռոմում և Մոնտե Կառլոյում նրանք ապրեցին իրենց բաժին ընկած կարճատև կյանքը։ Քլեղֆեն սկսում է մտածել սիրած կնոջ հետ համատեղ կյանքի մասին։ Իմանալով դա՝ Լիլիանը բացասաբար է արձագանքում և որոշում է հեռանալ սիրած տղամարդուց։ Որոշ ժամանակ անց՝ Քլեղֆեն ավտոմոբիլային մրցարշավի ժամանակ ծանր վնասվածք է ստանում և մեռնում հիվանդանոցում։ Լիլիանը հուսահատված վերադառնում է Շվեյցարիա։ Ճանապարհին նա հանդիպում է ապաքինված Հոլմանին՝ Քլեղֆեի գործընկերոջը։
Քրիստիան Ստուանի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ուրուգվայցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուրուգվայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դանուբիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բելյա Վիստայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեջինայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալբասետեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լևանտեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռասինգ Սանտանդերի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էսպանյոլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միդլսբրոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ժիրոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Երկինքն ընտրյալներ չունի
Բովանդակություն
Վեց շաբաթ անց Լիլիանը մեռնում է։
Էկրանավորում
Ռեմարկի «Կյանքը պարտքով» վեպի հիման վրա 1977 թ. նկարահանվել է «Բոբբի Դիրֆիլդ» ֆիլմը ։ Ռեժիսոր՝ Սիդնի Պոլլակ։ Ավտոմոբիլային մրցարշավորդի ՝ Բոբբի Դիրֆիլդի դերում հանդես է եկել Ալ Պաչինոն, իսկ Լիլիան Դունքերքի դերում՝ Մարտա Կելլերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1959 վեպեր Կատեգորիա:Էրիխ Մարիա Ռեմարկի վեպեր Կատեգորիա:Մոդեռնիզմի գրական ստեղծագործություններ
Կարպինետո Սինելո
Կարպինետո Սինելո (Carpineto Sinello), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 746 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 26 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 29 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66030։ Հեռախոսային կոդ` 08712։
Բնակավայրի հովանավորներն են համարվում Արխանգել Միխայիլը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 23-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դավիթ Ավետիսյան (տնտեսագետ)
Դավիթ Հենրիկի Ավետիսյան, ՀՀ պետական գործիչ, 2001-2008 թթ. Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսների և էկոնոմիկայի նախարարի տեղակալ։
Կարունկիո
Կարունկիո  (Carunchio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Անտոն Մեծը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 18-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Սիդ Կոմպեադոր
Սիդ Կոմպեադոր (Cid Campeador), հուշարձան Բուենոս Այրեսում։ Բացումը տեղի է ունեցել է 1935 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Կաբալյիտո շրջանի Ավենիդա Անխել Գալյարդո փողոցում։ Հիմնադրվել է 11-րդ դարի կաստիլյան ազնվական և ռազմիկ Ռոդրիգո Դիաս դե Վիվարի պատվին, որն առավել հայտնի է որպես Էլ Սիդ ։
Հուշարձանը գտնվում է Ավենիդա Գաոնա, Ավենիդա Սան-Մարտին, Ավենիդա Անխել Գալյարդո, Ավենիդա Պուերեդոն և Ավենիդա Դիաս Վալես փողոցների խաչմերուկում։
Նկարագրություն
Էլ Սիդը նստած է իր ձիու՝ Բաբիեկի վրա, աջ ձեռքում պահել է նիզակը, իսկ ձախում` վահանը։ Քանդակի բարձրությունը մոտ 12 մետր է, տեղադրված է մարմարե պատվանդանի վրա։
Պատմություն
Բրոնզե քանդակը կերտված է մարմարե հիմքի վրա, որը ամերիկյան քանդակագործ Աննա Հայնթ-Հանթինգթոնի (1876-1973) աշխատանքներից է։ Հուշարձանը ստեղծվել է 1927 թվականին Իսպանիայի Սևիլյա քաղաքում, իսկ երկրորդ կրկնօրինակը ուղարկվել է Բուենոս Այրես։ Հուշարձանը լավագույն քանդակներից մեկն է, որը ստեղծվել է կնոջ կողմից։
Քանդակը քաղաքին է նվիրվել Ամերիկայի Իսպանական միության կողմից, որը ստեղծեց նմանատիպ հուշարձան Նյու Յորքում ։ Այս ընկերությունը, որը հիմնադրել և գլխավորում է քանդակագործի ամուսինը, այսօր ունի մեծ գրադարան, որում տեղ են գտել իսպանական գրականության կարևորագույն գրքերը։ Քանդակը նավակով հասել է Բուենոս Այրես և կանգնել նավահանգստում, մինչև քաղաքապետարանը կթույլատրեր դրա տեղադրումը։ Ի վերջո, բարձրագույն իշխանությունների մասնակցությամբ պաշտոնական բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 1935 թվականի հոկտեմբերին։ Մարմարը, որից ստեղծվել է քանդակի հիմքը, բերվել է Բուրգոսից՝ Էլ Սիդի ծննդավայրից ։
2006-2014 թվականներին քանդակի շրջակայքում որոշ փոփոխություններ են կատարվել, հայտնվել են լրացուցիչ լույսեր։ Քանդակի տեղադրման ութսուներորդ տարեդարձի տոնակատարության շրջանակներում, նախատեսվում է միջնադարյան տոնավաճառ անցկացնել և ժամանակի պարկուճի հուղարկավորությունը կազմակերպել հաջորդ սերնդի համար։
Նմանատիպ կրկնօրինակներ
Քանդակի կրկնօրինակները գտնվում են նաև այլ քաղաքներում՝ Նյու Յորքում, Սան Ֆրանցիսկոյում, Վալենսիայում և Սևիլյայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Արգենտինայի մշակույթ
Գուդ բայ, Լենին
«Գուդ բայ, Լենին» (Good Bye, Lenin!), գերմանական ֆիլմ տրագիկոմեդիայի ժանրում։ Ֆիլմը պատմում է բեռլինյան մի ընտանիքի մասին իսկ գործողությունները ծավալվում են ԳԴՀ-ի անկման և միացյալ Գերմանիայի ստեղծման շրջանում։
Սյուժե
Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունում ուրախ և համերաշխ ապրում է 4 հոգուց կազմբած ընտանիք՝ հայրը, մայրը և նրանց երկու երեխաները։ Մի անգամ հայրը մեկնում է գործուղման և ինչպես հաճախ էր լինում այդ ժամանակ՝ մնում Արևմտյան Գերմանիայում։ Կնոջ՝ Քրիստիան Կառների մոտ են գալիս քաղաքացիական հագուստով մարդիկ և հարցաքննություն անցկացնում։ Կինը, որ սրբորեն հավատում էր սոցիալիզմի գաղափարների իդեալականությանը ընկնում է դեպրեսիայի մեջ։ Հետագայում ֆիլմի սյուժեն ծավալվում է հիմնականում մոր և երեխաների շուրջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2003 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Եվրոպական ակադեմիայի անդամներ
Զոյա Բելայա
Զոյա Ալեքսանդրովնա Բելայա (Зоя Александровна Белая, ), Մոսկվայի օպերետի թատրոնի ռուս խորհրդային արտիստ,  կինոդերասանուհի։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1964 թ.):
Կենսագրություն
1943-1944 թվականներին Մոսկվայի Պ. Ի. Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիային կից ակադեմիական  երաժշտական ուսումնարանում սովորել է վոկալ։ Մոսկվայի  օպերետի թատրոնին կից ստուդիայի շրջանավարտ է։  1947-1973 թվականներին հանդես է եկել այդ թատրոնի բեմում։ Խորհրդային վոկալի մի շարք պարտիաներ գրվել են հատուկ նրա հզոր արտահայտիչ ձայնի համար։ Արտիստուհու  վառ դրամատիկական  եռանդը համատեղվում է նրա բարձր կատարողական վարպետության հետ ։
Նկարահանվել է ֆիլմերում, հադես է եկել համերգներով, աշխատել է ռադիոյում։ Մահացել է 68 տարեկան հասակում ինֆարկտից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Ջորջ Սթոնտոն
Ջորջ Լեոնարդ Սթոնտոն (Sir George Leonard Staunton, ), անգլիացի բուսաբան, բժիշկ և դիվանագետ։
Կենսագրություն
Ջորջ Լեոնարդ Սթոնտոնը ծնվել է 1737 թվականի ապրիլի 19-ին Արևմտյան Իռլանդիայում գտնվող Կարգինս գյուղում։ Բժշկություն սովորել է Իեզուիտի քոլեջում, 1758 թվականին դոկտորի կոչումով ավարտել է այն։ Այնուհետև շարունակել է կրթությունը Մոնպելի բժշկական դպրոցում։
1762 թվականին Ջորջը ուղևորվել է Արևմտյան Հնդկաստան, որտեղ աշխատել է որպես բժիշկ, այնտեղ էլ նա ծանոթացել է գրաֆ Ջորջ Մաքարթնիի հետ։ 1770 թվականին վերադարձել է Անգլիա։ 1772-1779 թվականներին ապրել է Գրենադում։
Անդրեաս Չաքրյան բեյ
Չաքրյան Անդրեաս Բեյ Գրիգորի (1870 թվականին, Դամասկոս), հայ բժիշկ։
Ջորջ Սթոնտոն
Կենսագրություն
1792 թվականին Սթոնտոնը մեկնել է Չինաստան Մաքարթնիի գլխավորած դիվանագիտական պատվիրակության կազմում։ Այն Անգլիային հաջողություն չբերեց, սակայն ձեռք բերված տվյալներով Սթոնսոնը կազմեց բազմահատոր գիրք։
Անդրեաս Չաքրյան բեյ
Կենսագրություն
Ծնվել է մոտավորապես 1870 թվականին, Դամասկոսում։ 1896 թվականին ավարտել է Կոստանդնուպոլսի Օս­մա­նյան կայ­սե­րա­կան բժշկական վարժարանը։ Ռո­դոս­թո­յի հիվանդանոցի բժիշկ է աշխատել։ Մահացել է 1915 թվականի փետրվարի 17-ին, ժանտախտից՝ մոտ 45 տարեկանում։
Ջորջ Սթոնտոն
Կենսագրություն
Ջորջ Լեոնարդ Սթոնտոնը մահացել է 1801 թվականի հունվարի 14-ին Լոնդոնում։ Նա թաղվել է Վեստմինստրյան աբբայությունում, որտեղ կանգնեցված է նրա հուշարձանը։
Կաստելգվիդոնե
Կաստելգվիդոնե  (Castelguidone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Ջորջ Սթոնտոն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի բուսաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անգլիացի բժիշկներ
Կաստելգվիդոնե
Բնակչությունը կազմում է 458 մարդ (2008 թվականի տվյալների համաձայն)։ Բնակչության խտությունը՝ 33 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66040։ Հեռախոսային կոդ` 0873։
Անդրեաս Չաքրյան բեյ
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1870 ծնունդներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Դամասկոս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ժանտախտից մահացածներ
Կաստելգվիդոնե
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գրոպիեռ
Գրոպիեռ (Grospierres), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 234 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 153-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 81։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,4 %։ 153 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 117 անձ (62 տղամարդ և 55 կին)։ Գործազուրկ են եղել 36 անձ (17 տղամարդ և 19 կին)։ 81 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 42-ը` թոշակառուներ, իսկ 26-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալաշեհիր
Ալաշեհիր (Alaşehir), քաղաք Արևմտյան Թուրքիայի համանուն շրջանում։ Գտնվում է Իզմիրից 105 կմ արևելք, կապված է նրան երկաթուղով։ Մտնում է Մանիսայի մարզի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2000 թվականի մարդահամարի տվյալներով 39 590 մարդ է ։
Քաղաքի դիրքը
Ալաշեհիրը գտնվում է Կուգու գետի (անտիկ շրջանում՝ Կոգամուս) դաշտավայրում Բոզդաղ լեռան (անտիկ շրջանում՝ Թմոլուս) ստորոտում։ Քաղաքում Թուրքիայով մեկ հայտնի հանքային ջրի աղբյուր կա։ Թուրքիայի սահմաններից դուրս հայտնի է Սուլթանա խաղողի չրով ։
Մինչև թուրքերի կողմից զավթվելը քաղաքի անունը Ֆիլադելֆիա էր։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնել է Պերգամի թագավոր Էվմեն II-ը։ Անվանել է ի նշան եղբոր Աթալ II-ի սիրո, որը դարձել է իր հետևորդը (մինչ 159—138 մ. թ․ ա.)։ Աթալ II-ը իր օրինապահության համար ստացել էր «Ֆիլադելֆոս» մականունը, որը բառացի նշանակում է «միակը, որ սիրում է իր եղբորը»։ Ժառանգներ չունեցոց Աթալ III-ը Պերգամի թագավորներից վերջինը, մ․ թ․ ա․ 133 թվականին՝ մահվանից առաջ, թագավորությունը ժառանգել էր իր հռոմեական դաշնակիցներին։ Մ․ թ․ ա․ 133 թվականին Հռոմը միացնելով Իոնիա նահանգը Պերգամի թագավորությանը, հիմնում է Ասիա նահանգը։
12 տարի անց քաղաքը գրավել է Լենկթեմուրը, որը հրամայեց պատ շարել իր գերյալների դիակներով։ Այդ պատի մի հատվածը պահվում է Լինքոլնի մայր տաճարի գրադարանում ([[Միացյալ Թագավորություն]]), 1402 թվականին քաղաքը գրավում է Մուրադ II սուլթանը։
մ․ թ․ ա․ 189—մ․ թ․ ա․ 133 թվականներին քաղաքը պատկանել է Հռոմեական կայսրությանը, իսկ Հռոմի անկումից հետո՝ Բյուզանդիային։ 14-րդ դարի երկրորդ կեսից Ֆիլադելֆիան հունական անկախ քաղաք էր։ 1390 թվականին Բայազիդ II-ի և Մանուիլ II-ի զորքերը երկար դիմադրությունից հետո գրավում են քաղաքը։ Դրանից հետո քաղաքը վերանվանվում է Ալաշեհիր։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին մեծ թվով հույներ Ալաշեհիրից տեղափոխվել են Հունաստան և հիմնել Նոր Ֆիլադելֆիա քաղաքը։
Երկրորդ թուրք-հունական պատերազմի ժամանակ՝ 1919-1922 թվականներին, հույները ժամանակավոր տիրել են քաղաքին։
Քաղաքում մնացել են բյուզանդական եկեղեցու ավերակներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հին հունական հնավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական տեղավայրեր Կատեգորիա:Ասիայի կաթոլիկ նստավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական քաղաքներ Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մանիսայի մարզ
Ատոմ Ջանջուղազյան
Ատոմ Սավկայի Ջանջուղազյան, ՀՀ պետական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսների նախկին նախարար(2018-2021)։ ՀՀ հաշվեքննիչ պալատի նախագահ (2022թ-ից)։
Պարգևներ
Անկուսակցական է։ Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր և երկու որդի։ Տիրապետում է ռուսերեն և անգլերեն լեզուներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:1971 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Անանիա Շիրակացու մեդալակիրներ