cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մուզիքֆերայն
Պատմություն
1831-1870 թթ. Վիեննական սիրողական երաժշտասերների ընկերությունը, որ հիմնադրվել է 1812 թ., օգտագործեց 700 տեղով ոչ մեծ դահլիճը։ Ունկնդիրների թիվը մեծացնելու նպատակով 1863 թ. կայսր Ֆրանց Յոզեֆը հողատարածք նվիրեց ընկերությանը՝ ավելի մեծ շենքի կառուցման համար, որը պետք է ներառեր ավելի մեծ համերգասրահ՝ ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի ելույթների համար և ավելի փոքր համերգասրահ՝ կամերային երաժշտության համերգների համար ։ Շենքի կառուցման համար վարձակալեցին դանիացի ճարտարապետ Թեոֆիլ ֆոն Հանսենին (1813—1891 թթ.) ։ Ոսկե դահլիճի բացման ժամանակ, որը կայացավ 1870 թ. հունվարի 6-ին, սիմֆոնիկ նվագախումբը ղեկավարել է Կառլո Գայսլերը (1823—1878 թթ.)։ Համերգասրահի յուրօրինակ ակուստիկ հատկություններն ըստ արժանվույնս գնահատվեցին՝ ապահովելով դրա միջազգային ճանաչումը։
Ճարտարապետություն
Ֆիլհարմոնիայի շենքը կառուցվել է պատմական ոճով։ Այն զարդարված է կարիատիդներով, բարձրաքանդակներով ու սյուներով։ Ոսկե սրահում կան Ավգուստ Այզենմենգերի կողմից նախագծված նկարազարդված առաստաղը, որտեղ պատկերված են Ապոլլոնն ու 9 մուսաները և Ֆրանց Մելնիցկու քանդակները ։
Համերգասրահի բեմի վերնամասում գտնվում է երգեհոնի հայտնի վարպետ Ֆրիդրիխ Լադեգաստի կողմից պատրաստված երգեհոնը։ Իսկ այսօր դահլիճում տեղադրված երգեհոնը տեղադրվել է 1907 թ. ավստրիական Rieger Orgelbau ընկերության կողմից։ 2011 թ. այդ երգեհոնը վերակառուցվել է։ Այն գնահատվել է այնպիսի երաժիշտների կողմից, որպիսիք են Ֆրանց Շուբերտն ու Մարսել Դյուպրեն։
Կամերային երաժշտության համերգների համար նախատեսված փոքր դահլիճը 1937 թ. անվանակոչվեց Յոհաննես Բրամսի պատվին։ Այն սկզբնական տեսքով վերականգնվեց 1993 թ. ։.
Սկսած 1959 թվականից Վիեննայի ֆիլհարմոնիկ դահլիճում ամեն տարի անց է կացվում Վիեննայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի ամանորյա համերգը, որը հեռարձակվում է ամբողջ աշխարհով ։ Սիմֆոնիկ նվագախմբից բացի շենքում են տեղակայված նշանավոր Վիեննայի տղաների երգչախմբային ընկերությունը (Wiener Singverein), ինչպես նաև Universal Editions երաժշտական հրատարակչությունը։
Դահլիճներ
Մուզիքֆերայնի շենքում են տեղակայված նաև Երաժշտասերների ընկերության գրադարանը, որտեղ պահվում են ամենակարևոր երաժշտական հավաքածուներից մեկը աշխարհում և Վիեննայում բոլոր մեծ կոմպոզիտորների առաջին հրատարակությունները, սկսած Մոցարտից, Բեթհովենից ու Հայդնից և վերջացրած Գուստավ Մալերով, Յոհան Շտրաուսով, Ռիխարդ Շտրաուսով կամ Ալբան Բերգով ։.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թատրոններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վիեննայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ներքին քաղաք
Բիրյուկսա (Կատունի վտակ)
Բիրյուկսա (Бирюкса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բարնաուլկա գետի ձախ ափով՝ 548 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 44 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Մագդանայի Լուրջան
Մագդանայի Լուրջան (მაგდანას ლურჯა), Եկատերինա Գաբաշվիլիի համանուն պատմվածքի հիման վրա 1955 թվականին նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Թենգիզ Աբուլաձեի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռեզո Չխեիձեի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր կենդանիների մասին Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Ռուջերո Պասկարելի
Ռուջերո Պասկուարելի, իտալացի դերասան և երգիչ։ 2010 թվականանին մասնակցել է իտալական չորրորդ եթերաշրջանի Factor X-ին ։ Նա նաև հայտնի է «Վիոլետտա» հեռուստասերիալի Ֆեդերիկոյի դերով և «Ես Լունան եմ» սերիալի Մատտեոյի դերով։
Կենսագրություն
Ռուջերո Պասկուարելին ծնվել է 1993 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Պեսկարա նահանգում՝ Բրունո և Անտոնելլա Պասկուարելիի ընտանիքում, մեծացել է Չիտա-Սանտ-Անջերլիում։ Մանկության տարիներին նա կիթառի և դերասանական դասերի էր մասնակցում ։ Ավագ դպրոցում Պասկուարելին սովորում էր մանկավարժական համալսարանում և մասնագիտանում արվեստի և զվարճանքի ոլորտներում։ Նա ավագ դպրոցի աշակերտ էր և դարձել է տեղական «65013» ռոք խմբի երգիչ։ Ռուջերոն ունի կրտսեր եղբայր Լեոնարդոն և քույրը՝ Վիկտորիան։
Factor X
2010 թվականին Պասկուարելիի ավագ դպրոցում տեղի ունեցավ Factor X տաղանդավոր շոուի իտալական տարբերակի չորրորդ եթերաշրջանը, որի արդյունքում Մարա Մայոնչին ընտրեց նրան տղաների թիմի համար ։ Պասկուարելիին չթուլատրեցին մասնակցել եզրափակիչ շոուին, քանի որ նա 17 տարեկան էր և շոուն կեսգիշերին էր տեղի ունենալու, իսկ իտալական կանոններով դա անթուլյատրելի էր ։ Արդյունքում Պասկուարելլին զբաղեցրեց 6-րդ հորիզոնականը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի երգիչներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Ռեվերս
Կատեգորիա:Մեքենագիտություն
Անդրեյ Հակոբյան
Անդրեյ Ստեփանի Հակոբյան, հայ բժիշկ, պլաստիկ վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1994)։
Կենսագրություն
Անդրեյ Հակոբյանը ծնվել է 1958 թվականին, Ալմա Աթայում։ 1984 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Ն. Ի. Պիրոգովի անվան բժշկական ինստիտուտը։ 1986-1990 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի Ուրոլոգիայի ՀԳԻ-ում, 1990-1994 թվականներին՝ Մարդու վերարտադրողական հանրապետական կենտրոնի անդրոլոգիայի բաժանմունքի վարիչ, 1994 թվականից՝ տնօրեն ։
Աշխատանքները վերաբերում են սեռի զարգացման, ձևավորման և տարբերակման, բջջային վիրաբուժության, վիրահատական գինեկոլոգիայի խնդիրներին, սեռական օրգանների զարգացման արատների, անպտղության և սեռական անկարողության բուժման եղանակների մշակմանը։
150 գիտական աշխատությունների և 10 գյուտերի հեղինակ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:2013 մահեր Կատեգորիա:Նոյեմբերի 24 մահեր Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Բելայա (Այդարի վերին վտակ)
Բելայա (Белая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Այդար գետի աջ ափին՝ 182 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 75 կմ է, ավազանի տարածքը 1330 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Դու գընում ես անդարձ ճամփան...
«Դու գընում ես անդարձ ճամփան...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի այս բանաստեղծության գրման ստույգ տարեթիվը հայտնի չէ։ Ձեռագրից կարելի է ենթադրել, որ գրված է 1900-ական թվականներին ։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում (№ 55) պահվում է մեկ ինքնագիր։
Առաջին անգամ տպագրվել է Երևանում՝ 1934 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանայնի «Գեղարվեստական երկեր» գրքում (էջ 117), այնուհետև՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 519)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Բիրյուլյա (Մայմայի վտակ)
Բիրյուլյա (Бирюля), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մայմա գետի ձախ ափով՝ 39 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Գլյոթ
Գլյոթ  (Glött), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Դանուբի Դիլինգենի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1098 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 10.99 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 73 133։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Բելովկա (գետ)
Բելովկա (Беловка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուսման գետի աջ ափին՝ 104 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է,ավազանի տարածքը 30 կմ2 է։ :
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տոռեմեխիա
Տոռեմեխիա  (Torremejía), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Բադախոս նահանգի, ինչպես նաև Էստրէմադուրա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տերրա դե Բարրոս շրջանում։ Տարածքը ՝ 23 կմ²։ Բնակաչությունը ՝ 2217 մարդ (2010 թվականի տվյալներով ) ։ Վարչական կենտրոնի հեռավորությունը մարզից 72 կմ է։ Քաղաքի Սուրբ Բարեխոս է համարվում Ինմակուլադա Կոնսերսիոն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բադախոս պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստրեմադուրայի բնակավայրեր
Դոբոյ
Դոբոյ (Doboj, Добој / Doboj, Doboj, ), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի հյուսիսում, Սերբական Հանրապետությունում։  Գտնվում է Բոսնա գետի մոտ։ Երկաթուղային խոշոր հանգույց է ։
Օպտիկական կառավարում
'''Օպտիկական կառավարում(-լավագույն), կառավարվող օբյեկտը (պրոցեսը) այս կամ այն իմաստով լավագույն վիճակի բերելու ծրագրի ընտրությունն ու իրականացումը, որը հանգում է ոչ դասական վարիացիոն խնդիրների լուծման։
Դոբոյ
Պատմություն
Առաջին անգամ Դոբոյը հիշատակվել է 1415 թվականին Դուբրովնիկի հանրապետության փաստաթղթերից մեկում, չնայած հնագիտական պեղումները վկայում են, որ ժամանակակից քաղաքի տարածքում գտնվող բնակավայրը գոյություն է ունեցել դեռ քարե դարում։ Մեր թվարկության 1-ին դարում ներկայիս Դոբոյի շրջակայքում գոյություն է ունեցել հռոմեական ռազմական ճամբար (կաստրում) և բնակավայր ։ 6-րդ դարում սլավոնների գալստից հետո բնակավայրը դարձել է Ուսորայի մի մասը։
Օպտիկական կառավարում
Բովանդակություն
Կառավարվող օբյեկտները սովորաբար ունենում են «ղեկեր», որոնցով մարդը կառավարում է դրանց ընթացքը։ Օբյեկտի վարքը մաթեմատիկորեն նկարագրվում է որոշ հավասարումներով, որոնք պարունակում են նաե «ղեկերի» դիրքերը բնութագրող՝ կառավարող պարամետրեր։ Կառավարվող օբյեկտի օրինակ կարելի է համարել քիմիական ռեակցիայի իրագործման տեխնոլոգիական պրոցեսը, որի «ղեկերն» են բաղադրամասերի կոնցենտրացիան, կատալիզատորի քանակությունը, ջերմաստիճանը և ռեակցիայի ընթացքի վրա ազդող այլ գործոններ։ Որոշելու համար, թե օբյեկտն իրեն հատկապես ինչպես է պահում այս կամ այն կառավարման դեպքում, պետք է գիտենալ դիտարկվող օբյեկտի դինամիկ հատկությունները նկարագրող շարժման օրենքը և կառավարման ամեն մի կոնկրետ տարբերակի դեպքում օբյեկտի վիճակի էվույուցիան։
Դոբոյ
Պատմություն
Դոբոյի ամրոցն առաջին անգամ կառուցվել է 13-րդ դարի սկզբին, ապա ընդարձակվել է 1415 թվականին, 1476 թվականին ենթարկվել է թուրքերի ճնշումներին, 1490 թվականին կրկին ընդլայնվել է։ Ամրոցը երկար ժամանակ խոչընդոտ է հանդիսացել հյուսիսից եկող նվաճողների համար. սկզբում հունգարացիների, իսկ հետո Հաբսբուրգների կայսրության։ Դոբոյի շրջակայքում շատ մարտեր են տեղի ունեցել, մինչև որ քաղաքը Բոսնիայի և Հերցեգովինայի հետ միասին 1878 թվականին դարձել է Ավստրո-Հունգարիայի մաս։
Օպտիկական կառավարում
Օբյեկտի կառավարման հնարավորություններ
Օբյեկտի կառավարման հնարավորությունները սահմանափակվում են ոչ միայն կառավարման ռեսուրսներով, այլե այն պահանջով, որ շարժման պրոցեսում օբյեկտը չպետք է ընկնի իր շահագործման կոնկրետ պայմանների տեսակետից անհասանելի կամ անթույլատրելի վիճակների մեջ։
Դոբոյ
Պատմություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Դոբոյը պարտիզանական շարժման կարևոր կենտրոն էր։ Ազատագրվել է 1945 թվականի ապրիլի 17-ին։
Օպտիկական կառավարում
Օպտիկական կառավարման նպատակ
Օպտիկական կառավարման նպատակն է, պահպանելով այս ամենը, խնդիրը լուծել օպտիմալության որոշակի չափանիշի (հնարավոր ամենակարճ ժամանակ կամ վառելանյութի նվազագույն ծախս, առավելագույն տնտեսական արդյունավետություն և այլն) առումով։ Օպտիկական կառավարման տեսության առանցքային արդյունքը Պոնտրյագինի մաքսիմումի սկզբունքն է, որը տալիս է կառավարման օպտիմալության ընդհանուր անհրաժեշտ պայմանը։
Դոբոյ
Համայնք
1971-1991 թվականներին Դոբոյի ընդհանուր բնակչությունը՝
Քաղաք
1991 թվականի մարդահամարի համաձայն՝ քաղաքում բնակվել է 27 498 մարդ, որոնցից 11,154-ը (40,56%) եղել են բոսնիացիներ, 8,011-ը (29,13%) սերբ էին, 4,365 (15,87%) անվանել են իրենց հարավսլավիացիներ, իսկ 2 714 (9.87%)՝ խորվաթներ։
Այսօր քաղաքի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը սերբ է։
Քաղաքի բնակչությունը 2013 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում էր 26 987 մարդ, համայնքինը `77 223 մարդ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սերբական Հանրապետության քաղաքներ Կատեգորիա:1415 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բարբարա Փայք
Ռոզալի Բարբարա Փայք (Rosalie Barbara Pike, ), հարավաֆրիկացի ծաղիկներ պատկերազարդող։
Կենսագրություն
Բարբարա Փայքը ծնվել է 1933 թվականին Յոհաննեսբուրգում, արդյունաբերական քիմիկոս Բարենդ Էլզասի և Կլարա 'Քլեր' Քինդինգերի ընտանիքում։ Սովորել է Փարքթաունի աղջիկների ավագ դպրոցում, որն ավարտել է 1949 թվականին։ 1952 թվականին Ուիտուոտերստրանդի համալսարանից ստացել է բուսաբանության և կենդանաբանության բակալավրի աստիճան, այնուհետև կրթությունը շարունակել է Յոհաննեսբուրգի Կրթական քոլեջում։ 1953- 1955 թվականներին Ուիտուոտերստրանդի համալսարանի վիրաբուժության և բժշկության բաժնում եղել է կենսաքիմիկոս և բժշկական պատկերազարդող, 1956 թվականին Յոհաննեսբուրգի ջրային հետազոտությունների բաժնում եղել է կենսաքիմիկոս, այնուհետև կրկին վերադարձել է Ուիտուոտերստրանդի համալսարան, 1957-1985 թվականներին եղել է բուսաբանության բաժնի նկարազարդող։ 1985 թվականին եղել է Պրետորիայի երկրաբանական ուսումնասիրությունների թանգարանի նկարիչ:
Ամուսնացել է Մերիլ Էնդրյու Փայքի հետ և ունեցել են երկու որդի՝ Էնդրյու Ջոն Փայք (ծնվ.՝ 1958 թվական) և Լինդեն Փայք (ծնվ.՝ 1961 թվական)։ Բարբարա Փայքն ապրում է Յոհաննեսբուրգ ի Փարքվուդ շրջանում։
Մրցանակներ
1945 թվականին արժանացել է առաջին մրցանակին՝ մասնակցելով «մինչև 12 տարեկան նկարազարդողների» մրցույթին։ 2000 թվականին և 2004 թվականին Կիրստենբոշ ազգային բուսաբանական այգու կողմից արժանացել է արծաթե, 2002 թվականին և 2006 թվականին՝ ոսկե մեդալների։
Հրապարակումներ
Her artwork has appeared in:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծաղիկներ պատկերազարդողներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի նկարչուհիներ
Բոլոտնոյե (Ուրունայի վտակ)
Բոլոտնոյե (Болотное), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուրնա գետի աջ ափով՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Սիոնի
Սիոնի (სიონის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი), Թբիլիսիի գլխավոր պատմական վանքը, գլխավոր Վրաց ուղղափառ եկեղեցիներից։ Անվանվել է ի պատիվ Սիոն լեռան։ Գտնվում է Կուր գետի ափին, Հին Թբիլիսի քաղաքում։
Պատմություն
Վանքը կառուցվել է Վախթանգ Գորգասալի հրամանով։
1112 թվականի Դավիթ IV Շինարարը ազատագրեց Թբիլիսին արաբներից։ Դրանից հետո սկսվեցին կառուցողական աշխատանքները։ Վանքի կառուցմանը ոչինչ չի սպառնացել։ 1668 թվականի երկրաշարժից հետո վանքը փոքր-ինչ փլուզվել էր։ Վերանորոգվեց և 1 տարի անց լիովին թարմ էր։
1795 թվականի սեպտեմբեր ամսին, երբ երկրի գլխին Աղա-Մահմեդ Խան Ղազարն էր, վանքը տուժում էր։ Շքամուտքը քանդվել էր։ 1817 թվականին այն վերանորոգվեց և պատվեց ֆրեսկոներով և նկարներով ։
Տեսք և սրբատեղի
1980-1983 թվականների վերանորոգումից հետո, Սիոնի վանքը պահպանել էր իր հինավուրց տեսքը։ Վանքը ունի 2 զանգակատուն, որից մեկը կառուցվել է 15-րդ դարում։ 2-րդը՝ վերանորոգման ժամանակ։ Զանգակատները ռուսական կլասիցիզմի վառ օրինակներ են։
Վանքում պահպանվել են ռուս նկարիչ Գագարինի ֆրեսկոները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Հին Թբիլիսի
Ռետուշ
Ռետուշ (retouche, retoucher - շտկել, ուղղել), պատկերների (նկարներ, լուսանկարներ և այլն) ուղղում։ Ռետուշի ժամանակ մատիտներով կամ ներկերով պատկերի առանձին մասերի քերման կամ քիմիական մշակման միջոցով (լուսանկարչական շերտի էմուլսիայի խածագծում) այն դարձնում են ցայտուն։
Պոլիգրաֆիայում
Ռետուշ պոլիգրաֆիայում կիրառվում է բնագրերը տպագրության պատրաստելու և տպաձևեր պատրաստելուց առաջ նեգատիվներն ու դիապոզիտիվներն ուղղելու համար։
Ռետուշ լինում է՝
Քարտագրական արտադրության մեջ կիրառվում է բաժանական ռետուշ (կատարվում է գծային տարրերի մասնատում ըստ գույնի)։ Ռետուշ, որպես կանոն, կատարվում է ձեռքով, իսկ մեծ մակերեսների դեպքում՝ օդավրձնով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պատկերների մշակման Կատեգորիա:Համակարգչային գրաֆիկա
Բրեգենցերվալդ
Բրեգենցերվալդ (Bregenzerwald, գերմաներենից թարգմանած՝ նշանակում է Բրեգենցի անտառ), Ավստրիայի Ֆորարլբերգ երկրամասի շրջաններից մեկը։ Երկրաբանական առումով Բրեգենցերվալդը լեռնաշղթա է կրաքարային Հյուսիսային Ալպերում, Բրեգենցեր-Ախի ջրբաժանի տարածքում։ Տեղի բնակիչները իրենց երկրամասը հաճախ բաժանում են երկու մասի՝ Ֆորդերվալդ (Vorderwald), որ հյուսիսակողմում է, և Հինտերվալդ (Hinterwald): Ֆորդերվալդն իր ցածրադիր բլուրներով սահմանակցում է Հռենոսի հովտին։ Հինտերվալդում գերակայում են մինչև 2000 մետր բարձություն ունեցող լեռները։ Այս ենթաշրջաններից յուրաքանչյուրի բնակիչները խոսում են իրենց յուրահատուկ բարբառով։
Երկրամասի գլխավոր քաղաքներն են տարածաշրջանի վարչական կենտրոնը համարվող Բեցաուն, Ալբերշվենդեն և Էգգը։
Բրեգենցերվալդի համայնքները.
Պատմություն
Մոտավորապես 1000 թվականին Բրեգենցերվալդն արդեն բնակեցված էր։ 1390 թվականին Ավստրիային է վաճառվել Ֆելդկիրխ գավառը, 1451-ին՝   Լինգենաուն ու Ալբերշվենդեն։ 1453-ից ավստրիական է դարձել Տանբերգը (Շրյոկեն և Վարտը), 1523-ին Հաբսբուրգները գնել են Զուլցբերգը ։
Սպորտ
Սնոուբորդի աշխարի գավաթի խաղարկության փուլերից մեկը, 2012/13 տարեշրջանից սկսած, անցկացվում է Մոնտաֆոնում։ Մրցուղին ունի 980 մետր երկարություն; Զուգահեռաբար անցնում է դահուկային ոլորավայրէջքի 280 մետրանոց մրցուղին։ Մրցումներ են անցկացվում Շրունսում, Մոնտաֆոնում, Հոխյոխում ։
Juppe-ն՝ կանանց տիպական տարազը
Բրեգենցերվալդի տարածաշրջանի ավանդական տարազների մեջ յուպպեն առանձնանում է՝ որպես ընդհանրապես ամբողջ ալպյան տարածաշրջանում աչքի ընկնող, ամենահին, ամենագեղեցիկ ու նրբագեղ հագուստ, որը սովորաբար կրում են հանդիսությունների առիթով՝ կիրակնօրյա պատարագի գնալիս, հարսանիքների, փոռատոների, տոնախմբությունների, հուղարկավորության ծեսերի ժամանակ։ Գեղեցիկ ասեղնագործություններով և շյուղագործական տարրերով առատորեն, բայց և ճաշակով զարդարված տարազը արտադրվում է միայն Juppen Riefensberg-ի արհեստանոցում, հին բաղադրատոմսերի հիման վրա։ Հագուստի համալիրի առանձին տարրեր, հատկապես՝ թանկարժեք գլխանոցը՝ Schappale-ն (թագը), փոխանցվում են ժառանգաբար կամ պատրաստվում են հին ավանդույթները պահպանած կանանց հմուտ ձեռքերով ։
Տնտեսություն
Բրեգենցերվալդի տնտեսության գլխավոր ճյուղերն են զբոսաշրջությունը, գյուղատնտեսությունն ու առևտուրը, որը սերտորեն կապված է փայտագործության, այդ թվում՝ կահույքի արտադրության հետ։ Բնակիչների մի մասն էլ իրեն հարմար աշխատանք է գտել Ֆորալրբերգի տնտեսական կենտրոնը համարվող հռենոսյան հովտում ։
Զբոսաշրջություն
Բրեգենցերվալդը սիրված վայր է հետիոտն ու հեծանվային արշավների սիրահարների, իսկ ձմռանը՝ դահուկավազքի ու չմշկավազքի սիրահարների համար, որոնք տեղավորվում են հատուկ այդ նպատակով կառուցված, հարմարավետ ձմեռային առողջարաններում։ Զբոսաշրջիկներին ու հանգստացողներին անվճար տրամադրվում են տարածաշրջանի անվճար քարտեզներ՝ հանգստավայրերի, արշավուղիների, տեսարժան վայրերի և տրանսպորտային ցանցի հնարավորությունների ու հարմարությունների մասին հանգամանալի տեղեկություններով ։
Կրումբախի ավտոբուսային կանգառները
2010 թվականին տարբեր երկրների ճանաչված ճարտարապետներ Landbus Bregenzerwald ընկերության պատվերով նախագծել են և Կրումբախ համայնքում, տեղական ոչ մեծ ընկերությունների համագործակցությամբ, կառուցել ավտոբուսային յոթ կանգառ, որոնք առօրեական միջավայրին նոր ու հետաքրքիր տեսք են հաղորդում ճարտարապետական նրբագեղ հնարքների շնորհիվ՝ դարձած արվեստի յուրահատուկ հուշարձան ։
Հնավանդ գնացքը
Շվարցենբերգ և Բեցաու երկաթուղային կայարանների միջև կանոնավոր կերպով երթևեկում է Wälderbähnle կարոտախտային (նոստագիկ) շոգեքարշը, որտեղ պահպանվել ու գործում են շոգիով աշխատող, պատմական լոկոմոտիվները ։
Շուբերտիադան
Ամեն տարի Շվարցենբերգում անց է կացվում նշանավոր կոմպոզիտոր Ֆրանց Շուբերտին (1797-1828) նվիրված փառատոն՝ Շուբերտիադա։ Երաժշտական արվեստի հազարավոր սիրահարներ են հավաքվում այստեղ, և նրանց առջև ելույթ են ունենում հանրաճանաչ երաժիշտներ՝ կատարելով անվանի կոմպոզիտորի սիրված ստեղծագործություններից այդ առթիվ ընտրած երկերը ։
Բերյոզովեց (Օլիմչիկի վտակ)
Բերյոզովեց (Берёзовец), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օլիմչիկ գետի ձախ ափին։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Քրաշ (Տեխաս)
Պատմություն
1896 թվականին Միսուրի-Կանզաս-Տեխաս երկաթուղային ուղևորատար երկաթուղային ընկերության (հայտնի էր որպես Քեթի՝ ըստ անվան սկզբնատառերի՝ MKT) գործակալ Ջորջ Ուիլիամ Քրաշը ընկերությանը առաջարկել է երկաթուղին գովազդելու նպատակով երկու գնացքների դեմ առ դեմ ընդհարման շոու կազմակերպել։ Դա անելու համար Տեխասում ժամանակավոր քաղաք է կառուցվել։ Ընդհարման համար օգտագործվել են դուրս գրված հին մոդելի շոգեքարշերը։ Շոուի համար գումար չեն գանձել, բայց նահանգի ցանկացած վայրից երկաթգծով քաղաք ժամանելու և ետադարձ տոմսը  արժեցել է երկու դոլլար (2019 թվականի 61,46 դոլլարի համարժեքը)։ Շոուն տեղի է ունեցել 1896 թվականի սեպտեմբերի 15-ին։  Դիտելու համար հավաքվել է մոտ 40,000 մարդ, որն ավելին էր քան  Տեխասի մեծությամբ երկրորդ քաղաքի բնակչությունը ։
Տեխասի Մակ-Լենան շրջանի Վեսթ քաղաքից 3 մղոն (4,8 կմ) հարավ հանդիսատեսի համար ժամանակավոր դիտահրապարակի տեղ է ընտրվել։ Հարթակներ են կառուցվել։ Ռինգլինգ եղբայրների կրկեսի (Ringling Brothers Circus) ներկայացումների համար վրաններ են դրվել, տեղում փորվել է երկու ջրհոր, տեղադրվել է տաղավար երեք հաղորդավարների համար, լրագրողների համար նախատեսված հարթակ, երկու հեռագրական գրասենյակ և հատուկ գնացքի դեպո, որի վրա տեղադրվել է հսկա «Քրաշ, Տեխաս» ցուցանակը, Միդուեյ Պլայանսից կրպակներ, ներառյալ լիմոնադի և սիգարի վաճառակետեր, կառնավալային խաղեր ։
2-2-0 «ամերիկյան» տիպի երկու լոկոմոտիվներ ներկվել են վառ կանաչ և վառ կարմիր գույներով (համապատասխանաբար 999 և 1001 համարներով) ։ Հատուկ ռելսեր են տեղադրել Քեթիի երկաթգծի կողքին։ Միջոցառումը հետաձգվել է մեկ ժամով, քանի որ հավաքված հանդիսատեսը դիմադրել է ոստիկանությանը, որն ամբոխին անվտանգ հեռավորության վրա էր փորձում պահել։ Լոկոմոտիվները 72 կմ/ժամ արագություն են հավաքել, որից հետո լոկոմոտիվների անձնակազմները դուրս են նետվել։ Լոկոմոտիվները հանդիպել են ճիշտ նախատեսված տեղում։ Բայց ճարտարագետները ճշգրիտ չեն հաշվարկել լոկոմոտիվային պայթյունի ուժը, և մարդկանց բազմությունը, չնայած ոստիկանության գործողություններին, չափազանց մոտ է եղել կանգնած դեպքի վայրին։ Լոկոմոտիվներից պայթյունից ցրված հարյուրավոր բեկորներ, որոնց մի մասը ընկել են հանդիսատեսի վրա, արդյունքում երկու մարդ է մահացել, և շատերը վիրավորվել են։ Լուսանկարիչ Ջարվիս Դինը (Jarvis Deane) պտուտակի հարվածից կորցրել է աչքը։ Շոուից հետո, ընդհարման վայրից վերամբարձ կռունկների օգնությամբ մի քանի ժամվա ընթացքում հավաքել են խոշոր բեկորները, իսկ հուշանվերների սիրահարները հավաքել են փոքր կտորները։ Նույն օրը կեսգիշերին, ժամանակավոր ստեղծված քաղաքը դադարկվել է։ Դժբախտ դեպքերի պատճառով Ջորջ Ուիլիամ Քրաշին հեռացրել են աշխատանքից, բայց հանրաճանաչության պատճառով նա հաջորդ օրը նոր գործ է գտել։ Այս միջոցառման վայրում տեղադրվել է հուշատախտակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պատմություն Կատեգորիա:Տեխասի պատմություն Կատեգորիա:1896 իրադարձություններ
Բերյոզովկա (Իկորեցի վտակ)
Բերյոզովկա (Берёзовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իկորեց գետի աջ ափին։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Մեծ Ամելիխա
Մեծ Ամելիխա (Большая Амелиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բելայա գետի աջ ափով՝ 93 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Նոր Զելանդիայի փոստի և նամականիշների պատմություն
Նոր Զելանդիայի փոստի և փոստային նամականիշների պատմությունը սկիզբ է առնում 1831 թվականից։ Առաջին փոստային նամականիշները հայտնվել են 1855 թվականին, և ավելի քան 150 տարի անց բրիտանական այս գերիշխանության փոստային բաժանմունքը, իսկ այնուհետև Նոր Զելանդիայի անկախ պետությունը (ներկայումս՝ Նոր Զելանդիայի փոստ), թողարկել է ավելի քան 2000 նամականիշ (ըստ ցուցանիշի 2009թ.-ին) :.
Վաղ շրջան
Ինչպես և Խաղաղ օվկիանոսի այլ կղզիներում, Նոր Զելանդիայում առաջին փոստային առաքումները կապված էին բրիտանացի միսիոներների նամակագրության հետ։ 1831 թվականին կանոնավոր հաղորդագրություն է հաստատվել Նոր Զելանդիայի և Սիդնեյի միջև, սակայն պաշտոնական փոստային բաժանմունք գոյություն չի ունեցել։ Առաքանին մինչև վերջ հասցնելու համար գանձվել է 4 փենս ։.
Առաջին փոստային բաժանմունքը բացվել է 1840 թվականին Կորորարեկի Հյուսիսային կղզում։ Նույն թվականին բացվել են ևս հինգ բաժանմունքներ, այդ թվում՝ Պորտ Նիկոլսոնը (հետագայում Վելինգտոն) և Օքլենդը։ 1842 թվականին հիմնվեցին բաժանմունքներ Հարավային կղզում՝ Նելսոնում և Ակարոայում ։
1843 թվականին գլխավոր փոստային վարչությունը տեղափոխվել է Օքլենդ։ Այդ ժամանակ արդեն գոյություն ունեին ինը փոստային բաժանմունքներ և փոստի ընդունման երեք կետեր, որտեղ նամակներ կարելի էր ստանալ, բայց դրանց դիմաց չէին գանձվում դրամական վճարներ ։
Մինչև 1848 թվականը, նորզելանդական փոստային ծառայությունը բրիտանական փոստային գերատեսչության հսկողության տակ էր, սակայն հետո անցավ գաղութի կառավարմանը ։
Առաջին նամականիշների թողարկման ժամանակ (1855) Նոր Զելանդիայում գործում էին 16 խոշոր և մանր բաժանմունքներ և չորս ընդունարաններ։ Յուրաքանչյուր փոստային բաժանմունքում եղել է իր կլոր դրոշմակնիքը՝ 1-18 անհատական համարով (1860 թվականին դրանց թիվը հասել է 24-ի) ։
1858 թվականին ընդունվել է փոստային ակտ (անգլ.՝ New Zealand Post Office Act), որը կարգավորում է փոստային սակագները ամբողջ գաղութում։ Նույն թվականին ստեղծվեց Նոր Զելանդիայից՝ Պանամա ծովով դեպի Մեծ Բրիտանիա այնքան էլ ոչ երկար ժամանակ գոյություն ունեցող փոստային երթուղին ։
Ունիվերսալ սակագին
1901 թվականի հունվարի 1-ին Նոր Զելանդիայում մեկ պեննի չափով ունիվերսալ փոստային սակագին է սահմանվել՝ Նոր Զելանդիայից աշխարհի ցանկացած երկիր փոստի առաքման համար, որը ցանկանում է փոստ առաքել դեպի իր երկիր։ Ավստրալիան, ԱՄՆ-ն, Ֆրանսիան և Գերմանիան չէին ընդունում նման նամակներ՝ վախենալով, որ ստիպված կլինեն համապատասխանաբար իջեցնել իրենց փոստային սակագները։ Այս նորամուծությունը նաև կիսով չափ նվազեցրեց Նոր Զելանդիայի սահմաններում նամակների առաքման արժեքը։
Չնայած փոստի եկամուտների հնարավոր կտրուկ անկման վերաբերյալ արտահայտված մտավախությանը`առաքվող փոստի ծավալը զգալիորեն աճել է, և մինչ 1902 թվականը ծածկվել են բոլոր կորուստները .:
Փոստային մեքենաներ
Նոր Զելանդիան դարձել է աշխարհում առաջին երկիրը, որտեղ 1900-ականների սկզբին մշակվել է նախատիպը և որտեղ առաջին անգամ տեղադրվել է փոստային նամականիշերի վաճառքի ավտոմատը։ Առաջին նման ավտոմատները հայտնվել են Վելինգթոն (1905) և Քրայսթչերչ քաղաքներում ։.
Փոստային ապակարգավորումը
1998 թվականի ապրիլի 1-ին տեղի ունեցավ Նոր Զելանդիայի փոստի ապակարգավորումը, որի արդյունքում ներկայումս, բացի {{lang-en2|New Zealand Post}} հիմնական փոստային ընկերությունից, գոյություն ունեն մի շարք անկախ փոստային օպերատորներ ։ Սակայն գործնականում գրեթե բոլոր նամակները նախկինի պես առաքվում են {{lang-en2|New Zealand Post}} պետական ընկերության կողմից։
Փոստի առաքման մասնավոր ընկերություններից մի քանիսը թողարկում են սեփական նամականիշերը, մասնավորապես DX Mail, Fastway Post, New Zealand Mail և Pete’s Post ։
Առաջին նամականիշերը
Առաջին անգամ փոստային նամականիշերը թողարկվել են Նոր Զելանդիայում 1855 թվականի հուլիսի 18-20-ը ։ Նոր Զելանդիայի ստանդարտ առաջին նամականիշների սյուժեն Վիկտորիա թագուհու պատկերն էր, որը ստացել էր «Շալոնի գլուխը» անվանումը։
Այդ մանրանկարների նկարի հիմքում դրված է եղել թագուհու ամբողջական դիմանկարն՝ 1837 թվականին Լորդերի պալատում իր ելույթի ժամանակ, որը կատարել է Ալֆրեդ Շալոնը։ Սկզբում նամականիշները ձեռքով կտրվում էին կնիքի թերթիկից, այսինքն ՝ դրանք առանց ատամի էին ։
Հետագա թողարկումները
1862 թվականից փոստային նամականիշների թերթերն արդեն անց են կացվել պերֆորացիոն մեքենաների միջով և, այդպիսով, ունեցել են ատամիկ ։․
Առաջին կոմերցիոն նամականիշերը հայտնվել են 1906 թվականի նոյեմբերին Քրայսթչերչ քաղաքում կայացած միջազգային ցուցահանդեսի կապակցությամբ ։
Առաջին փոստային բլոկը թողարկվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 9-ին՝ Նոր Զելանդիայում Ջեյմս Կուկի վայրէջքի 200-ամյակի պատվին ։
Օմնիբուսի թողարկումները
Նոր Զելանդիան համարվում է նախկին Բրիտանական կայսրության, այժմ բրիտանական համագործակցության՝ փոստային նամականիշների օմնիբուսյան թողարկման մասնակից, որոնք սովորաբար նվիրված են Մեծ Բրիտանիայի թագավորական պալատի կյանքի կարևոր պահերին, ինչպես օրինակ Ջորջ VI-ի թագադրումը 1937 թվականին ։
էմիսիոն քաղաքականությունը և թեմատիկան
Մինչև 1990-ականները Նոր Զելանդիայի էմիսիոն քաղաքականությունը շատ չափավոր էր. այդ երկրի փոստը թողարկվեց մինչև 1991 թվականը ընդամենը 1000 փոստային նամականիշով, որոնց թեմատիկան մեծամասամբ հետևում էր Մեծ Բրիտանիայի այլ գերիշխանությունների թողարկումներին ։
Սակայն հետագայում տեղի ունեցավ Նոր Զելանդիայի փոստային ֆիլատելիայի կտրուկ ավելացում, և 1991-2007թթ. ընթացքում ի հայտ եկան ավելի քան 1100 նամականիշեր՝ չհաշված բազմաթիվ փոքր թերթեր, բլոկներ, բուկլետներ և այլն։
Ռուս ֆիլատելիստ Վ. Ա. Նովոսելովը՝ «Նամականիշների աշխարհ» ամսագրի խմբագիրը, ներկայացնում է XX դարի երկրորդ կեսին Նորզելանդական փոստային նամականիշների թողարկումների հետևյալ վիճակագրությունը (յուրաքանչյուր տասնամյակի առաջին տարվա համար և բացառելով «Ողջախոհություն» փոստային-բարեգործական թողարկումները և նամականիշների այլ տեսակներ) ։
•	1951 — 0 նամականիշ,
•	1961 — 3 նամականիշ,
•	1971 — 20 նամականիշ,
•	1981 — 15 նամականիշ,
1995 թվականին Նոր Զելանդիան թողարկել է 152 նամականիշ։ Ընդ որում, փոխվել է նաև փոստային մանրանկարների թեմատիկան։ Բրիտանական թագավորական ընտանիքի հետ կապված իրադարձությունների հետ մեկտեղ նամականիշների և բլոկների վրա հայտնվել են այնպիսի հայտնի թեմաներ, ինչպիսիք են ֆլորան, ֆաունան, լուսնային օրացույցը, արվեստը, ֆանտազիայի ժանրի ստեղծագործությունները, հայտնի կինոֆիլմերը և այլն։ Պարբերաբար դուրս եկան ազգային և միջազգային ֆիլատելիայի ցուցահանդեսներին նվիրված նամականիշեր և բլոկներ ։ 2000-ական թվականներին երկիրը լույս է տեսել 66-ից (2004-ին) մինչև 96 (2009-ին) նամականիշ մեկ տարվա ընթացում, ընդհանուր քանակով ութամյա ժամանակաշրջանի համար 629 նամականիշ (2002-2009)
Փոստային նշանների թողարկման նման պրակտիկան նախատեսված էր առաջին հերթին կոլեկցիոներների համար ։
Արտասովոր դրամանիշներ
20-րդ դարի վերջից Նոր Զելանդիայի փոստը, ցանկանալով կոլեկցիոններների ուշադրությունը գրավել իր ֆիլատելիայով, սկսել է յուրացնել նամականիշների արտադրության նոր տեխնոլոգիական հնարավորություններ և դիմել է անսովոր նամականիշների հրատարակմանը։ Վերջինների թվում կարելի է նշել հետևյալ թողարկումները.
•	1994 – առաջին նոր զելանդական փոստային նամականիշը հոլոգրաֆիկ պատկերով ՝ ի պատիվ Նիլ Արմսթրոնգի՝ լուսնի մակերևույթի վրա կատարած զբոսանքի 25 ամյակին։
•	1994 – Նոր Զելանդիայի Outer Aspect ֆիրմայի լենտիկուլյար տեխնոլոգիայի կիրառմամբ «տեսակամուրջների» առաջին շարքը։
•	1996 – չորս նամականիշերի շարք՝ նվիրված կինոյի 100-ամյակին, ակնթարթային վիճակախաղի համար նախատեսված կտրոններով։
•	2001 – հատուկ շնորհավորական նամականիշեր, որոնք կարելի էր օգտագործել նաև անձնավորված փոստային նամականիշերի պատրաստման համար։
•	2005 – շնորհավորական նամականիշեր երկու տարբերակով՝ շնորհավորական և անձնավորված շնորհավորական։
•	2006 սեպտեմբեր – Նոր Զելանդիայում ոսկու մշակումների մեկնարկի 150-ամյակի կապակցությամբ 45 ցենտ անվանական արժեքով նամականիշ, որի մակերևույթի վրա կար ջերմային զգայուն թանաքի շերտ ։
Ավիաչվերթային
Բացի ստանդարտ և հիշարժան նամականիշերից, Նոր Զելանդիայի փոստով թողարկվել են ավիաչվերթային նամականիշեր՝ 1931 թվականի նոյեմբերի 10-ից մինչև 1935 թվականի մայիսի 4-ը  ։
Լրացուցիչ
Լրացուցիչ նամականիշները փոստ մտան 1899 թ.-ի դեկտեմբերի 1-ից մինչև 1949 թվականը, և դուրս եկան 1951 թվականին  ։
Թերթային
1873թ. հունվարի 1-ից մինչև 1892թ.-ը լույս են տեսել թերթերի նամականիշերը ։
Փոստային - բարեգործական
Փոստային-բարեգործական նամականիշները շրջանառության մեջ են գտնվում 1929 թվականի դեկտեմբերի 11-ից  ։ Այս նամականիշերը թողարկվում են ամեն տարի մինչև օրս «Առողջապահություն» շարքի շրջանակներում ("Health" — "Առողջություն" մակագրությամբ), իսկ 1957 թվականից ստեղծվեցին նաև փոքր թերթերի տեսքով (վեց նամականիշով) ։
Ծառայողական
Ծառայողական նամականիշների թողարկումն իրականացվել է 1963 թվականի մարտի 1-ից 1892-ը ։|img11}}
Ապահովագրական ծառայողական
Ապահովագրական ծառայության նամականիշերը կամ պետական կյանքի ապահովագրության համակարգի փոստային կարիքների նամականիշները ( լույս են տեսել 1891 թվականի հունվարի 2-ից մինչև 1981 թվականի հունիսի 3-ը ։
Հատուկ նամականիշներ
Հատուկ (արտահայտիչ) նամականիշերը (special delivery stamps) թողարկվել են 1903-1939 թվականներին  ։
Ռազմական-Հարկային նամականիշներ
Ռազմական հարկային նամականիշները լույս են տեսել 1915 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ։
Փոստային-զինանշային նամականիշներ
Նոր Զելանդիայի փոստային-զինանշանի նամականիշերը ներառում են 1 շիլինգ և ավելի բարձր արժողությամբ ֆիսկալ նամականիշեր (1967 թվականից՝ ավելի քան 4 դոլար), որոնք օգտագործվել են որպես Փոստային նամականիշ 1882 -ից մինչև 1987 թվականը ։
Աղավնային փոստի նամականիշներ
Բացի այդ, 1898-ից մինչև 1908 թվականը աղավնու փոստի համար օգտագործվել են հատուկ նամականիշեր։
Տարածաշրջանային նամականիշների թողարկումներ
Հայտնի են Անտարկտիկայի և Օվկիանիայի կախյալ և ասոցացված Նորզելանդական տարածքների փոստային նամականիշների թողարկումները.
•	Էդուարդ VII թագավորի հողերը,
•	Ռուսաստանի Տարածքները,
•	Այթուտակի և Կուկի կղզիներ։
Կատալոգավորում
Նոր Զելանդիայի փոստային նամականիշները ներկայացված են աշխարհի բոլոր առաջատար կատալոգներում, ինչպիսին է, օրինակ, «Սքոթը» ։ Անգլիական «Սթենլի Գիբբոնս» կատալոգներում Նոր Զելանդիայի փոստային թողարկումները ներառվել են Մեծ Բրիտանիայի և Ազգերի Համագործակցության նամականիշների «կարմիր» հատորներում։
«Սթենլի Գիբբոնս» ընկերությունը կոլեկցիոներներին առաջարկում է առանձին հատոր («դեղին») Նոր Զելանդիայի փոստային նամականիշների և կախյալ տարածքների համար, որի 6-րդ հրատարակությունը հայտնվել է 2016 թվականին ։
Ֆիլատելիական անվանումն ամփոփող փոստային նամականիշեր
Նոր Զելանդիայի թողարկած առաջին Ֆիլատելիական անվանումն ամփոփող փոստային նամականիշեր դարձան 1876 թվականի նոյեմբերի 1-ին լույս տեսած իրավաբանական նամականիշերը ։ 1878 թվականի ապրիլի 1-ին հայտնվեցին թերթի փաթեթները ։
Առաջին փոստային բացիկներ-գաղտնագրերը շրջանառության մեջ են դրվել 1895 թվականի հունվարի 1–ին, պատվիրված նամակների առաջին ծրարները՝ 1898 թվականի հունիսի 21–ին, պիտակավորված ծրարները՝ 1899 թվականի հունիսի 4–ին, աէրոգրամները՝ 1941 թվականի նոյեմբերի 17-ին ։
Ֆանտաստիկ թողարկումներ և կեղծիքներ
«Վայկոա կղզի-Հանրապետություն» ֆանտաստիկ պետությունը, որն իբր գտնվել է նորզելանդական Կերմադեկ կղզում, 1969 թվականին տպագրել է «Waikoa Island» («Վայկոա կղզի») մակագրությամբ «նամականիշեր»։ Ըստ լեգենդի՝ «Վայկոյի Հանրապետության» փլուզման «արդյունքում» հայտնվել են երկու նոր «պետությունների» նամականիշեր.
•	Մինաուեի Հանրապետություն (Minaue): Այս «պետության» «նամականիշները» հրատարակվում են 1979 թվականից։
•	Տակավաուի Հանրապետությունը (Takava'u): «Նամականիշները» թողարկվում են 1981 թվականից։
Կա նաև Նոր Զելանդիայի նամականիշների բազմաթիվ կեղծիքներ, որը կարող եք տեսնել ստորև բերված օրինակի վրա։
Բրուձոլո
Բրուձոլո (Bruzolo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 1.336 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 111 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10050։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Հովհաննես առաքյալը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բրազիլիան 2016 ամառային օլիմպիական խաղերում
Բրազիլիան 2016թ. ամառային օլիմպիական խաղերում հանդես է եկել որպես հյուրընկալող երկիր։ Բրազիլիան իր պատմության ընթացքում առաջին անգամ է իր երկրում անցկացնում օլիմպիական խաղեր։
Օսկար դե լա Ռենտա
Օսկար դե լա Ռենտա (Oscar de la Renta), իսկական անունը՝ Օսկար-Արիստիդ Ռենտա-Ֆիալիո (Oscar Aristides Renta Fiallo, ), դոմինիկյան ծագմամբ ամերիկացի մոդելավորող, «Օսկար դե լա Ռենտա» ընկերության հիմնադիր (Oscar de la Renta): Ժակլին Քենեդուց սկսած՝ պատասխանատու է եղել ԱՄՆ-ի առաջին բոլոր տիկնանց հագուստի համար՝ Նենսի Ռեյգան, Լորա Բուշ և Հիլարի Քլինթոն։ Երկու անգամ եղել է մոդելավորողների ամերիկյան խորհրդի նախագահը, 1993-2002 թվականներին հավաքածուներ է ստեղծել «Պիեռ Բալմեն» նորաձևության տան համար (Pierre Balmain, դարձել առաջին ամերիկացին, որը գլխավորել Է Փարիզի տունը։
Կարիերա
Օսկար դե լա Ռենտան ընտանիքի 7 երեխաներից ավագն էր և միակ տղա երեխան։ Նրա հայրը՝ պուերտոռիկացի Օսկար Ռենտան, ապահովագրական ընկերության սեփականատեր էր, մայրը՝ Կարմեն Մարիա Անտոնիա Ֆիալիոն, ուներ իսպանական ծագում, ում նախնիները 17-րդ դարի վերջին Դոմինիկյան Հանրապետություն էին տեղափոխվել Կանարյան կղզիներից։ Նրա նախապապը հայրական կողմից՝, տարիներ շարունակ Պոնսի քաղաքապետն էր, մորեղբայրը՝ , դիվանագետ էր և գրող։
18 տարեկանում Օսկարը կորցրեց մորը։ 1951 թ. 19 տարեկանում նա գնաց Իսպանիա, որտեղ սովորում էր Սան Ֆերնանդոյի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ Վաստակում էր թերթերի և տեղական ատելյեների համար կանանց հագուստի մոդելներ նկարելով։ 1956 թվականին նահանգապետի կինը՝, տեսնելով նրա նկարները, պատվիրեց նրան իր դստեր ավարտական երեկոյի զգեստի դիզայնը։ Այդ պարահանդեսային շորով Բեատրիսի նկարը հայտնվեց «Life» ամսագրի շապիկին, որից հետո Օսկարը տարվեց նորաձևությամբ։ Նա սկսեց նկարել իսպանական նորաձևության առաջատար տների համար և շուտով որպես նկարիչ աշխատանքի ընդունվեց Քրիստոբալ Բալենսիագայի մոտ, որին հետագայում համարում էր իր ուսուցիչը։ 1961 թվականին Ռենտան տեղափոխվեց Փարիզ, որտեղ դարձավ իսպանացի մոդելավորող օգնականը, որն աշխատում էր «Լանվեն» նորաձևության տան համար։
1963 թվականին ցանկանալով զբաղվել «պրետ-ա-պորտե»-ով՝ պատրաստի հագուստի մոդելներով` որպես ավելի շահավետ գործ, հետևելով Դիանա Վրիլանդի խորհրդին՝ տեղափոխվեց Նյու Յորք, որտեղ սկսեց աշխատել որպես Էլիզաբեթ Արդենի նորաձևության կայսրության մոդելավորող։ Երկու տարի անց՝ 1965 թվականին, անցավ աշխատելու մոտ, որը ԱՄՆ-ում կանացի պատրաստի հագուստի առաջատար մոդելավորող էր։ Նույն թվականին Նյու Յորքում տեղի ունեցավ նրա հավաքածուի առաջին ցուցադրությունը։ Ջեյն Դերբիի մահից հետո՝ նույն թվականի օգոստոսին, սկսեց «Օսկար դե լա Ռենտան Ջեյն Դերբիի համար» ապրանքապիտակով հագուստ թողարկել։ 1966-ից սկսած՝ միայն իր անունն էր դնում։
1969 թվականին Օսկար դե լա Ռենտան ստացավ ԱՄՆ քաղաքացիություն։ 1974 թվականին նրան անցավ Դերբիի նորաձևության տան լիակատար վերահսկողությունը, որն այդուհետ սկսեց աշխատել նրա անունով։ 1977 թվականին ներկայացրեց իր առաջին բույրը։ Նույն թվականին «Միսս Տիեզերք» մրցույթի ժյուրիի անդամ էր։
Երկու անգամ՝ 1973-1976 և 1986-1988 թվականներին, եղել է մոդելավորողների ամերիկյան խորհրդի նախագահը։
1992 թվականին հրավիրվեց հավաքածուներ ստեղծելու «Պիեռ Բալմեն» նորաձևության տան համար՝ դառնալով առաջին ամերիկացին, որը գլխավորեց Փարիզի Բարձր նորաձևության տունը։ Այս նորաձևության տան համար աշխատեց մինչև 2002 թվականը։
1997 թվականին Խուլիո Իգլեսիասի հետ դարձավ «Grupo Puntacana» ընկերության համասեփականատերը, որը հիմնադրվել էր 1969 թվականին Ֆրենկ Ռեյնիերիի և Թեոդոր Հիլի կողմից։ Վերջինս  Puntacana Resort and Club զբոսաշրջային համալիրի սեփականատերն էր և զբաղվում էր Պունտա Կանայի (Դոմինիկյան Հանրապետություն) համալիր զարգացմամբ։ 2003 թ.-ին ձևակերպեց այնտեղ ռեստորան, Tortuga Bay  հյուրանոցի 13 վիլլա և սեփական բուտիկ՝ 1000 մ² մակերեսով։
Օսկար դե լա Ռենտան շրջանառության մեջ դրեց այնպիսի հասկացություն, ինչպիսին է նորաձևության զոհը։ ԱՄՆ-ում թևավոր արտահայտություն էր. ««Օսկարին» կհագնենք Օսկար»։
Անձնական կյանք
Երկու անգամ ամուսնացած է եղել։ 1967 թվականին ամուսնացել է խմբագիր և նորաձևության քննադատ Ֆրանսուազ դե Լանգլադի հետ։ 1989 թվականին՝ նրա մահից վեց տարի անց, ամուսնացել է բարերար Աննեթ Ռիդի (Աննեթ դե լա Ռենտա) հետ։ Երկուսի հետ էլ Օսկար դե լա Ռենտան ծանոթացել է Վինձորի դուքսի և Ուոլիս Սիմփսոնի, Վինձորի դքսուհու ընդունելությունների ժամանակ։
Ճանաչում և մրցանակներ
Օսկար դե լա Ռենտան նաև Քրիստափոր Կոլումբոսի շքանշանի մեծ սպա է և Դոմինիկյան Հանրապետության բարձրագույն պարգևի՝ Սանչեսի, Դուարտեի և Մելայի արժանիքների համար շքանշանի մրցանակակիր։
2000 թվականին մոդելյորը գլխավորեց պուերտոռիկացու օրվան նվիրված նյույորքյան ավանդական շքերթը՝ Հինգերորդ պողոտայով անցնելով որպես «ազգային մարշալ»։
Ենիքյոյ (Արդահանի գավառ)
Ենիքյոյ, ավերակ գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում էր Օլթի քաղաքից 56-57 կմ հյուսիս-արևելք, Կուր գետի ակունքների տարածքում։
Տարածքն անտառապատ էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ջո Մորթոն
Ջեսեֆ Թոմաս «Ջո» Մորթոն Կրտսեր (Joseph Thomas "Joe" Morton, Jr., ), ֆիլմի, հեռուստատեսության և թատրոնի ամերիկացի դերասան։ Նա նկարահանվել է ռեժիսոր Ջոն Սայլսի «Եղբայրը ուրիշ մոլորակից», «Հույսի քաղաք» և «Շերիֆի աստղը» ֆիլմերում։ Նա նաև նկարահանվել է «Տերմինատոր 2. Դատաստանի օր», «Մկների և մարդկանց մասին», «Արագություն», «Այն, ինչը փակում է սուտը», «Ալի», «Հատուցման ժամը», «Ստելս» և «Ամերիկյան գանգստեր» ֆիլմերում։ 2014 թվականին Մորթոնը հաղթել է Փրայմթայմ Էմմի մրցանակ՝ «Սկանդալ» հեռուստասերիալում Էլի Փոփին՝ Օլիվիա Փոփի հոր դերը մարմնավորելու համար։ Նա նաև մարմնավորել է Հենրի Դյաքոնին «Էվրիկա» հեռուստասերիալում։
Վաղ կյանք
Մորթոնը ծնվել է Նյու Յորքի Հառլեմ թաղամասում։ Նրա մայրը՝ Էվելինը քարտուղարուհի է, իսկ հայրը՝ Ջոսեֆ Թոմաս Մորթոն Ավագը՝ ԱՄՆ բանակի հետախուզական սպա է  ։ Նրա հոր ռազմական ծառայության պատճառով նա իր մանկությունը անցկացրել է Արևմտյան Գերմանիայում և Օկինավայում ։ Մարթոնի հայրը մահացել է, երբ նա 10 տարեկան էր ։
Նա ավարտել է Էնդրյու Ջեքսոնի ավագ դպրոցը և Հոֆստրայի համալսարանը՝ դրամայի աստիճանով ։
Կարիերա
Սկսել է իր Բրոդվեյի կարիերան «Hair», «Salvation» մյուզիքլներով, իսկ «Raisin» մյուզիքլի համար առաջադրվել է Թոնի մրցանակ։ Նա խաղացել է ավելի քան 70 ֆիլմերում, որոնցից են՝ Ջոն Սեյլսի «Եղբայրը այլ մոլորակից» (որպես եղբայր), «Տերմինատոր 2. Դատաստանի օր» (Բժիշկ Մայլս Բենեթ Դայլսոն) և «Բլյուզ եղբայրներ 2000» (Քաբել «Քաբ» Քամբելաին) ֆիմերը։
Նա նկարահանվել է «Վաղվա փնտրտուներով» (Բժիշկ ԱդամՖոսթեր, 1973-74), «Ուրիշ աշխհարհ»(Բժիշկ Աբել Մարշ և Լեո Մարս, 1983–84) և «Իմ բոլոր երեխաները» (Բժիշկ Զիք ՄաքՄիլան, 2002) օճառային օպերաներում։ 2002 թվականին նա խաղացել է «Art» պիեսում, Լոնդոնի թատրոնում։
Նա Մարմնավորել է գիտնական Հենրի Դյաքոնին Syfy] հեռուստաալիքի «Էվրիկա» հեռուստասերիալում։ Մորթոնը ներկայումս մարմնավորում է Էլի Փոփին «Սկանդալ» հեռուստասերիալում, որի համար նա ստացել է Փրայմթայմ Էմմի մրցանակ։
2016 թվականին Մորթոնը մարմնավորել է Դիք Գրեգորիին Մանհեթենի Westside թատրոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Վենդել (ֆուտբոլիստ)
Վենդել Նասիմենտո Բորժես (Wendell Nascimento Borges, հուլիսի 20, 1993, Ֆորտալեզա, Բրազիլիա), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, եզրային պաշտպան Հանդես է գալիս գերմանական «Բայեր Լևերկուզեն»-ի և Բրազիլիայի ազգային հավաքականի կազմում։
Ակումբային կարիերա
2014 թվականի փետրվարի 27-ին Վենդելը 5 տարով պայմանագիր է կնքել գերմանական «Բայեր 04»-ի հետ ։
Թիմի կազմում իր առաջին գոլը Վենդելը խփել է 2015 թվականի մարտի 13-ին՝ «Շթութգարթ»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 4-0 հաշվով ։
Միջազգային կարիերա
2014 թվականին Բրազիլիաի Մ20 հավաքականի կազմում Վենդելը մասնակցել է Տուլոնի մրցաշարին և դարձել հաղթող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 20 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բայեր Լևերկուզենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ