cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հո Շի Մինի հուշարձան (Մոսկվա)
Կարծիքներ հուշարձանի մասին
Մոսկվայում գտնվող վիետնամցիների համար Հոն Շի Մինի հուշարձանը բավական մեծ ժողովրդականություն է վայելում. արձանը հաճախ են այցելում վիետնամական հարսանիքների մասնակիցները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1990 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ
Միթենվալդ
Միթենվալդ  (Mittenwald), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Գարմիշ Պարտենկիրխեն շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 7434 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 132,85 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 80 123։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Վալենտինա Օսեևա
Վալենտինա Ալեքսադրովնա Օսեևա (Օսեևա-Խմելյովա, Валентина Александровна Осеева, Осеева-Хмелёва, ), խորհրդային մանկական գրող ։ Ստալինյան երրորդ աստիճանի մրցանակի դափնեկիր (1952)։
Կենսագրություն
Վալենտինա Օսեևան ծնվել Է 1902 թվականի ապրիլի 15 (28)-ին Կիևում, ինժեների ընտանիքում (էլևատորի տեսուչ), մայրը թերթում աշխատել է որպես սրբագրիչ։ Ծնողները մասնակցել են հեղափոխական շարժման և հաճախ տեղափոխվել մի վայրից մյուսը։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Վալենտինա Օսեևան մինչև 1923 թվականը սովորել է Կիևի Ն․ Լիսենկոյի անվան ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետում, սակայն չի ավարտել ուսումը։ Դրանից հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա։
1924-1940 թվականներին աշխատել է մանկական կումունաներում և անապաստան երեխաների ընդունարաններում որպես մանկավարժ և դաստիարակ։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին տարհանման ժամանակ աշխատել է որպես դաստիարակ Բաշկիրիայի ԻԽՍՀ Կարաիդելսկի շրջանի Բայկի գյուղի մանկապարտեզում։
1952 թվականից իր ամուսնու՝ ֆանտաստ գրող Վ. Դ. Օխոտնիկովի հետ ապրել է Ղրիմում՝ Իզյումովկա գյուղում, որը տեղակայված է Հին Ղրիմ քաղաքից ոչ հեռու։ Գրողի ամենամեծ ստեղծագործություններից են նրա «Վասյոկ Տրուբաչովը և նրա ընկերները» («Васёк Трубачёв и его товарищи») եռերգությունը և «Դինկա» («Динка») ինքնակենսագրական վիպակը, որը հեղինակը նվիրել է իր մորը և քրոջը՝ Անժելային։
Վալենտինա Օսեևան մահացել է 1969 թվականի հուլիսի 5-ին։ Թաղվել է Մոսկվայի Վագանկովյան գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկագիրներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ալբերտո Ալեսինա
Ալբերտո Ալեսինա (Alberto Francesco Alesina, ), իտալացի տնտեսագետ, Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր։ Ամերիկյան արվեստի և գիտությունների ակադեմիայի անդամ (2006)։
Կենսագրություն
1981 թվականին Միլանի Բոկկոնի համալսարանում ստացել է տնտեսագիտության բակալավրի աստիճան։ Նա դարձել է Հարվարդի համալսարանի մագիստրոս (1985), այնուհետև ստացել է դոկտորի կոչում (1986)։
«Լիբերալիզմը ձախ գաղափար է» գրքում նա հերքում է կարծրատիպային գաղափարները սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության վերաբերյալ՝ պնդելով, որ նրանք, ովքեր ոչ միայն խոսքերով, այլ իրականում հոգ են տանում աղքատների կարիքների մասին, պետք է պաշտպանեն մերիտոկրատիան, մրցակցությունը, ճկուն աշխատաշուկաները և կապիտալի շուկաները, հավասարակշռված բյուջեն և պետության հեռացումը տնտեսությունից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Ստարիե Կարգալի
Ստարիե Կարգալի (Старые Каргалы, Иҫке Ҡарғалы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 243 մարդ։
Տովարո-Նիկոլսկոե
Տովարո-Նիկոլսկոե (Товаро-Никольское), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։
Ստարիե Կարգալի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի բնակավայրեր
Տովարո-Նիկոլսկոե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի բնակավայրեր
Ջերնոխի
Ջերնոխի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Հազրոյի գավառակում կամ Սլիվանի գավառակում։ Գտնվում էր Ֆարկին գյուղաքաղաքից 14 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Աշխարհագրություն
Տարածքը լեռնային էր։
Պատմություն
Գյուղը թուրքերի ձեռքով ավերվել է 1895 թվականի ջարդերի ժամանակ։
Բնակչություն
Եղել է հայաբնակ գյուղ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մարիա Գորետի
Մարիա Գորետի Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցու սուրբ նահատակ, մարմնական մաքրության և կուսության խորհրդանիշ ։
Կենսագրություն
Մարիա Գորետին ծնվել է բազմանդամ ընտանիքում։ Մարիայի հայրը՝ Լուիջի Գորետին մահացել է, երբ Մարիան եղել է ինը տարեկան։ Որբ ընտանիքը ստիպված է եղել աշխատանք փնտրելու համար տեղափոխվել Ֆերերե դի Կոնկա գյուղ, որտեղ նրանք տուն են վարձել և համատեղ ապրել Սերենելի ընտանիքի հետ   ։
1902 թվականի հուլիսի 5-ին նրանց հարևան Ալեսանդրո Սերենելին մտել է այն սենյակը, որտեղ ապրել է Գորետիի ընտանիքը։ Տեսնելով, որ սենյակում միայն Մարիան է, նա սկսել է համոզել նրան ինտիմ հարաբերության մեջ։ Ալեսանդրոն վճռական մերժում ստանալուց հետո դանակի 14 հարված է հասցնել Մարիային։՝
Արյունահոսող Մարիային մայր տեղափոխել է հիվանդանոց, որտեղ նա մահացել է հաջորդ օրը՝ 1902 թվականի հուլիսի 6-ին։ Մահից առաջ Մարիան հասցրել է ներել Ալեսանդրոյին՝ ցանկություն հայտնելով տեսնել նրան դրախտում։
Շուտով Ալեսանդրո Սերենելին ձերբակալվել է և դատապարտվել 30 տարվա ազատազրկման։ Բանտում նա զղջացել է իր հանցանքի համար։ Պատիժը կրելուց հետո նա այցելել է Մարիայի մորը և ներողություն խնդրել նրանից։ Հետագայում նա Ֆրանցիսկյան միաբանությունում դարձել է վանական և զբաղվել այգու խնամքով։ Ալեսանդրո Սերենելին մահացել է 1970 թվականին, վանքում։
Սրբադասում
1947 թվականի ապրիլի 27-ին Հռոմի պապ Պիոս XII-ը Մարիա Գորետեին հռչակել է մարմնային մաքրության, մաքրաբարոյության և կուսության խորհրդանիշ։
1950 թվականի հունիսի 24-ին Հռոմի պապ Պիոս XII-ը սրբադասել է Մարիա Գորետիին՝ որպես սուրբ նահատակ։ Հռոմի Սուրբ Պետրոսի տաճարում այդ հանդիսավոր արարողության ժամանակ ներկա են եղել Մարիա Գորետիի մայրը, եղբայրներն ու քույրերը, ինչպես նաև նրա զղջացող մարդասպան Ալեսանդրո Սերենելին Assunta was again present at the ceremony, along with her four remaining sons and daughters. Alessandro was also present. ։
Արվեստի գործերում Սուրբ Մարիա Գորետին պատկերված է որպես ալիքաձև մազերով աղջիկ, գյուղացու կամ սպիտակ հագուստով, շուշանների փնջով, որոնք խորհրդանշում են մարմնական մաքրություն։
1949 թվականին նկարահանվել է Մարիայի մասին ֆիլմ՝ «Երկինքը ճահճի վրայով» վերնագրով։
Սուրբ Մարիա Գորետիի կենսագրության հիման վրա 2003 թվականին նկարահանվել է «Մարիա Գորետի» գեղարվեստական ​​ֆիլմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաթոլիկ եկեղեցու սրբեր
Նունչակի
Փաստեր
Իրենից ներկայացնում է փայտից կամ այլ նյութից երկու կարճ ձողեր, որոնք իրար են միացած հաստ թելով կամ շղթայով։ Ընդհանուր առմամբ նունչակիները նման են իրար, սակայն պատրաստվում են տարբեր նյութերից և տարբեր չափերի՝ կախված օգտագործողի ցանկությունից և օգտագործման նպատակից։
Իսկ արևելյան մարտարվեստների հեղինակավոր վարպետներ Միյագիի և Իկեդայի կարծիքով, նունչակիի նախատիպ հանդիսացած զենքը Օկինավա են բերել չինական ծագումով ճապոնացիները, որովհետև փաստեր կան, ըստ որի Չինաստանում ավելի վաղ ժամանակներում գործածվում էր այս տեսակի զենք։
Օգտագործման տեխնիկան
Նունչակուներ օգտագործելը պահանջում է բարձր տեխնիկական պատրաստվածություն և կոորդանացիոն հմտություններ։ Մարտավեստներում նունչակիները ունեն տարբեր կիրառություն։ Դրանցով կարելի է հեռու տարածությունից հարված հասցնել հակառակորդին, մանավանդ մեծ արագությամբ դրանք պտտեցնելիս հարվածի ուժը շատ է մեծանում։
Մարտի տեխնիկան ներառում է տարբեր հնարքներ՝ կախված հակառակորդի կողմից օգտագործվող զենքի տեսակից (սուր, դանակ, փայտ, նիզակ, ատրճանակ և այլն)։ Նունչակուով կարելի է նաև խլել հակառակորդի մոտ գտնվող զենքը։
Մարտարվեստներում օգտագործվում է հատկապես օկինավյան կոբուդո ոճում, իսկ ոճից փոխառվել է ժամանակակից Ճապոնական կարատեի շատ ոճերի և Չինական ուշուի մեջ, որտեղ կան դրանցով հատուկ վարժություններ (կատաներ)։ Նունչակուները հատկապես հայտնի են դարձել Բրյուս Լիի մասնակցությամբ ֆիլմերից, որտեղ մեծ վարպետը ցուցադրում է դրա օգտագործման փայլուն հնարավորություններ։
Կատեգորիա:Սառը զենքեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ճապոնական զենքեր Կատեգորիա:Հարվածային զենքեր Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով
Մանիքեություն
Մանիքեություն, III դարում Սասանյան Իրանում ծագած գնոստիկական կրոն։ Հիմնադիրն է Մանին` ծնված Հարավային Միջագետքում, 216-ին։ Որդին էր Արշակունի իշխան Պատիկի (Պատակ), մոր անունը հավանաբար Մարիամ էր, ինչը վկայում է նրա հրեադավան կամ քրիստոնյա լինելը։ Մանին իր նոր կրոնի քարոզչությունն սկսել է Սասանյան արքա Շապուհ I-ի օրոք (240–271): Սկզբնական շրջանում վայելել է արքայի հովանավորությունը, բայց հետագայում, Վահրամ I արքան նրան մահապատժի է ենթարկել։ Մանիքեությունը շուտով տարածվել է Հռոմեական կայսրության սահմաններում, Մերձավոր Արևելքում, հասել մինչև Չինաստան։ VIII դ. վերջին մանիքեությունը դարձել է ույղուրական խաքանության պետական կրոնը։ Մանիքեական գրություններ հայտնաբերվել են Հյուսիսային Աֆրիկայում, Ֆայումում և Հյուսիս-Արևմտյան Թուրքեստանում։ Մանիի գլխավոր գրվածքներն են «Գաղտնիքների գիրքը», «Պատվիրանների գիրք ունկնդիրների համար», «Կենդանացուցիչ գիրքը» և այլն։
Մանիքեությունը բուդդայականության, զրադաշտականության, հունական մշակույթի և քրիստոնեության նպատակադրված համադրությունն էր։ Այստեղից էլ այն սուր վեճերը, թե այդ կրոններից ու տարրերից որ մեկը կարելի է ընդունել որպես ելակետային և կառուցվածքային։ Մինչև XIX դ. Մանիքեությունը համարվել է քրիստոնեական աղանդ։ Իրանագետները պաշտպանել են Մանիքեյության արևելյան ծագումը։ XX դ. կեսից, նոր աղբյուրների հայտնագործմամբ՝ Մանիքեության քրիստոնեական գաղափարներն է՛լ ավելի ցցուն են դարձել։ Բայց, հակառակ դրան, այն բնորոշվում է ոչ թե որպես քրիստոնեական աղանդ, այլ՝ յուրատեսակ կրոն, որը մրցակցության մեջ էր քրիստոնեության հետ։
Ուսմունքը
Մանիքեությունը եղել է դուալիստական ուսմունք, ներկայացրել Լույսի և Խավարի՝ որպես բնության հիմնական ուժերի միջև շարունակ ընթացող պայքարը, հետևաբար և բարոյական սկզբունքների՝ Բարու և Չարի պայքարը։ Աղանդների մեջ դուալիզմը առաջ էլ կար, բայց միայն Մանիի միջոցով է այն համակարգվել։ Հետագայում Մանիքեությունն իր վրա է կրել արևմտյան ազդեցությունը (գնոստիցիզմի և հրեա-քրիստոնեական)։ Հին գնոստիկյան համակարգերը՝ մարկիոնականությունը, բասիլիդականությունը, բարդածայնականությունը և գնոստիկականության այլ մնացորդները, հետագայում վերջնականապես լուծվել են մանիքեական կրոնի մեջ։ Մանիքեության համաձայն, տիեզերքը, ինչպես նաև մարդը, իրենցից ներկայացնում են մթին և լուսավոր տարրերի մի խառնուրդ։ Տիեզերքի պատմությունը բաժանվում է երեք շրջանների. անցյալ, երբ Հոգին դեռևս չէր խառնված նյութի հետ, ներկա, երբ այդ երկու նախասկիզբները խառնվել են իրար, և առաջացել է լարվածություն ու բախում, և ապագա, երբ Չարը (Խավարը) և Բարին (Լույսը) բաժանված են երկու տարբեր գոտիների։ Երկու նախասկիզբներից յուրաքանչյուրն ունի իր թագավորը՝ Հայրը՝ Լույսի, և Իշխանը՝ Խավարի։ Խավարի իշխանը շրջապատված է դիվային ուժերով այն դեպքում, երբ Լույսը ուղարկում է իր աստվածային ճառագայթները։ Մարդը սատանայի իշխանությունից ազատագրվելու համար պետք է մաքրվի չարի տարրերից, այն է՝ նյութական նախասկզբից։ Աստված մարդուն ղեկավարելու համար ուղարկում է ուսուցիչներ՝ «Լուսո առաքյալներ». Բուդդային` Հնդկաստան, Զրադաշտին` Պարսկաստան, Քրիստոսին` Արևմուտք, իսկ Մանիին` Բաբելոնիա։ Մանին հենց այն Մխիթարիչ Հոգին է (Պարակլետոս), որին Քրիստոսը խոստացավ աշխարհ ուղարկել. «Իսկ Մխիթարիչը` Սուրբ Հոգին, որին Հայրը կուղարկի Իմ անունով, Նա ձեզ ամեն բան կուսուցանի...» (Հովհ. 14.26): Մանին իր նամակներում իրեն անվանել է «Հիսուս Քրիստոսի առաքյալ¦, որ եզրափակում և պսակում է «Լուսո առաքյալների» շարքը՝ գիտակցաբար ստեղծելով Արևելքը Արևմուտքի հետ միավորող համապարփակ համաշխարհային մի կրոն։ Մանիքեության բարոյախոսությունը պահանջել է ճգնական կյանք՝ խավարի տարրերից հեռու մնալու և լուսավորների հետ հարաբերության մեջ մտնելու համար։ Իսկական մանիքեցին չպետք է ունենար սեփականություն, ընտանիք և տուն, պետք է հրաժարվեր ամուսնությունից, գինուց, մսից, աշխարհիկ բոլոր վայելքներից։ Նա պետք է բարձր կանգնած լիներ ամեն զգայականությունից։ Մանիի հետևորդներից պահանջվել է խիստ պահեցողություն, աղոթքի կանոնավոր ժամեր։ Բայց քանի որ այդքան խիստ ճգնավորությունը և կատարյալ իմացության ձեռքբերումը հասանելի էր միայն քչերին, այդ պատճառով մանիքեցիները բաժանվել են երկու դասի՝ «ընտրյալների» կամ «կատարյալների»` կրոնը վարդապետող քարոզիչների, և «ունկնդիրների»։ Վերջիններս կարող էին ունենալ տուն, ընտանիք, մասնագիտություն և սեփականություն, բայց պարտավոր էին օթևան տալ «կատարյալներին», հոգալ նրաց մասին։
Մանին ուներ 12 աշակերտ՝ Քրիստոսի առաքյալների թվին հավասար, որ մանիքեցիներն ընտրել էին «կատարյալների» միջից և կոչել «ուսուցիչներ», իսկ 13-րդին անվանել նրանց «Գլուխը»։ «Ուսուցիչները» նշանակել են «վերադիտողներ»` թվով 72 հոգու, Քրիստոսի 72 աշակերտների թվով, վերջիններս էլ նշանակել են «երեցներ» (360 հոգու)։ Մանիքեցիները մերժել են մկրտության խորհուրդը, վարդապետել, որ զոհ մատուցելով և ծեսերով հնարավոր չէ փրկության հասնել, այլ՝ միայն աղոթքով։ Նրանք ամբողջ օրվա ընթացքում աղոթել են Արեգակին, գիշերը՝ Լուսնին, եթե այն երևում էր։ Մովսիսականությանը խոր ատելությամբ վերաբերվելով՝ մերժել են Հին կտակարանը, համարել, որ «Մովսեսին Օրենքը տվող և մարգարեների բերանով խոսող աստվածը, իսկական աստված չէ, այլ Խավարի տերը» (այսինքն՝ սատանան)։ Նոր կտակարանի գրքերը համարելով խեղաթյուրված՝ նրանք սրբագրել են դրանք, ընդունել միայն մի քանի պարականոն գրքեր, ինչպես՝ Թովմայի, Փիլիպպոսի, Պետրոսի, 12 առաքյալների ավետարանները, «Տիրոջ մանկությունը» խորագիրը կրող գիրքը ևն։
Մանիքեցիների նկատմամբ հալածանքները, որ սկիզբ են առել դեռևս III դ. 2-րդ կեսին Իրանում, չեն խանգարել այդ կրոնի լայն տարածմանը նաև Հռոմեական կայսրության սահմաններում դեռևս Դիոկղետիանոսի և Կոստանդին Մեծի ժամանակ։ IV դ. վերջին և V դ. սկզբին մանիքեցիների դեմ ուղղված հատուկ օրենքներ են ընդունվել։ Քրիստոնեական աշխարհում Մանիքեությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել միջնադարյան զանազան աղանդների վրա, ինչպիսիք են մծղնեությունը, պավլիկյանները, թոնդրակեցիները, բոգոմիլները ևն։ Այդ մասին և նրանց գաղափարախոսությունը քննադատող բազմաթիվ երկեր են գրվել (Պետրոս Սիկիլիացի, Պետրոս Վանական, Փոտ պատրիարք, Եվթիմիոս Ակմոնացի և ուրիշներ)։ Փոտ պատրիարքի՝ պավլիկյանների դեմ գրված գիրքը վերնագրված է «Մանիքեցիների վերածլման մասին»։
Տուգանային հարված (ֆիլմ)
«Տուգանային հարված» («Штрафной удар»), 1963 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, կինոկատակերգություն։
Մանիքեություն
Ուսմունքը
«Մանիքեցի» հորջորջումը դարձել է անվանարկող ածական։ Բյուզանդական Հուստինիանոս I կայսրը (527–565) այդպես է անվանել իր քաղաքական հակառակորդներին, թեև նրանք մանիքեցիների հետ ոչ մի առնչություն չեն ունեցել։
Մարկ Նյուսոն
Մարկ Նյուսոն (Marc Newson, ), ժամանակակից արդյունաբերական դիզայներ, որն աշխատում է դիզայներ օդանավերի կառուցման, կահույքի և ապրանքների նախագծման, ոսկերչական զարդերի, հագուստի ոլորտում։ Նա օգտագործում է բիոմորֆիզմ հայտնի ոճը, գեղեցիկ և էրգոնոմիկ իրեր ստեղծելու նպատակով։  Այս ոճը ներառում է սահուն հոսող գծեր, կիսաթափանցիկություն, թափանցիկություն, սուր անկյուններ և բարձր տեխնոլոգիական նյութերի օգտագործում։
Ռիխարդ Դեդեկինդ
Յուլիուս Վիլհելմ Ռիխարդ Դեդենկիդ (Julius Wilhelm Richard Dedekind, ), գերմանացի մաթեմատիկոս, Բեռլինի Գիտությունների Ակադեմիայի անդամ (1880)։
Տուգանային հարված (ֆիլմ)
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է գյուղի նախաձեռնող ղեկավար (անասնաբուծական համալիրի նախկին ղեկավար) ընկեր Կուկուշկինի (Մ. Պուգովկին) մասին, որը, հանձնարարություն ստանալով բարձրացնել գյուղում սպորտի հեղինակությունը, հասկանում է, որ տեղի մարզական թիմի հաջողությունները կարելի է շատ արագ բարձրացնել, եթե պրոֆեսիոնալների հրավիրեն՝ մտացածին ազգանուններով հանդես գալու մարզային սպարտակիադայում (մինչ այդ նա դարձել է «Մամուլի աստղ»՝ հասնելով յուղի հանձնման աչքի ընկնող ցուցանիշների, որը, ինչպես հետո պարզվել է, նա գնել է հարևան շրջանի խանութներում)։ Վարձով հանդես եկող ամբողջ խումբը («կոմբայնավարներ», «մեխանիզատորներ») ճանապարհ է ընկնում։ Սակայն թերթի թղթակից Լյուդա Միլովանովայի հետ ճանապարհային ծանոթությունը հանգեցնում է նրան, որ աչքակապության շուրջ սկանդալն այժմ անխուսափելի է։
Ռիխարդ Դեդեկինդ
Աշխատանքները վերաբերում են թվերի հանրահաշվական տեսությանը։ Ստեղծել է ժամանակակից հանրահաշվի մի շարք ընդհանուր ըմբռնումներ։ Դեդենկիդը հայտնի է նաև որպես իրական թվերի տեսության խիստ հիմնավորման առաջին համակարգերից մեկի հեղինակ։
Տուգանային հարված (ֆիլմ)
Սյուժե
Մրցումներն ընթանում են իրենց հունով. հանդես են գալիս ձիավարները (ձիարշավարանի ձյան վրա), ցատկորդները... Եվ ահա հոկեյի խաղից առաջ թղթակցուհին բարձրախոսով հայտարարում է դավադրության մասին։ Հանդիպումն արդյունքում ձախողվում է։ Ֆիլմի եզրափակչում ընկեր Կուկուշկինը նստած զրուցում է շան հետ՝ գուշակելով, թե ինչպես կդասավորվի իր հետագա ճակատագիրը՝ արդյոք կտեղափոխվեն «այլ աշխատանքի», թե դա կարիերայի վերջն է։
Ռիխարդ Դեդեկինդ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:19-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գյոթինգենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ
Տուգանային հարված (ֆիլմ)
Նկարահանումներ
Լեռնադահուկային մրցումների նկարահանումներն անցկացվել են Չիմբուլակում, չմշկավազքի նկարահանումները՝ հին Մեդեոյում։
Մանիքեություն
Մանիքեությունը Հայաստանում
Թեև ապացույց չկա Հայաստանում Մանիքեության տարածված լինելու մասին, սակայն նրա գաղափարներն այստեղ օտարոտի չէին։ Մանիի մասին խոսել է Եզնիկ Կողբացին իր «Եղծ աղանդոց» գրքում։ Միջնադարյան հայ հեղինակները, անդրադառնալով մանիքեցիներին, ոչ միայն քննադատել են նրանց վարդապետությունը, այլև հետագայում հանդես եկած և Հայաստանում տարածված քրիստ. աղանդները՝ պավլիկյան, թոնդրակյան, համարել մանիքեցիների հետնորդներ։ Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունին թոնդրակեցիներին համարել է մանիքեցիների մնացորդներ («մնացելոցն ի նորոց Մանիքեցւոցն», «Մանիքեցւոց նորոյ թոնդրակեացն»), մանիքեցիների աշակերտներ («որք ի մանիքեցւոցն ուսեալք անուանելոցն թոնդրակեցիք»)։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Մանիքեություն Կատեգորիա:Աշխարհի կրոններ Կատեգորիա:Գնոստիցիզմ
Դանիդին
Դանիդին (Dunedin), քաղաք Նոր Զելանդիայի հարավարևմտյան մասում։ Մեծությամբ երկրորդ քաղաքն է Նոր Զելանդիայում, իսկ բնակչության թվով՝ ութերորդը։ Հիմնադրվել է 1848 թվականին ։ Տեղադրված է Հարավային կղզու վրա։ Դանիդինը Մոսկվայից ամենահեռու քաղաքն է։
Պատմություն
Ըստ հնագիտական ուսումնասիրությունների առաջին մարդիկ,որոնք հայտնվել են Դանիդինի տարածքում եղել են Մաորիներներ,որոնք եկել էին մոաների հետքերով XIII—XIV դարերում։ Հսկայական թռչունների ոչնչացումից հետո Մաորիների ցեղերը տեղափոխվել են նստակյաց կյանք, զբաղվելով ձկնորսությամբ և որսորդությամբ։ Ըստ բրիտանական նավաստիների թողած տեղեկությամբ XIX դարի սկզբում նրանց գյուղը եղել է ամենամեծը հարավային կղզում։ Առաջին սպիտակամաշկ մարդը,որը ոտք է դրել Դանիդինում եղել է Ջեյմս Կուկը,որի նավը խարիսխ է գցել այնտեղ 1770 թվականին փետրվարի 25-ից մարտի 5-ը։Ափին նկատվել բազմաթիվ պինգվիններ և ծովակատուներ։ Աստիճանաբար աճել է տեղի ցեղերի և նավաստիների միջև հակամարտությունը ծովակատուներ պատճառով, որի հետևանքով տեղի է ունեցել պատերազմ 1810-1823 թվականներին։ Պատերազմի ավարտին ծովակատուները ոչնչացված էին։ 1815 թվականին մի խումբ վերաբնակիչներ անգլիացի Վիլյամ Թուքերի գլխավորությամբ գյուղ հիմնեցին կղզու ափին։ Սկզբնական նրանց փոխհարաբերությունները Մաորիների հետ լավ էին,Վիլյամնը նույնիսկ ամուսնացավ մաորիներից մի աղջկա հետ,որը տեղափոխվեց նրա տուն։ Սակայն 1817 թվականի դեկտեմբերին հարևան գյուղից կային մարդիկ,որոնք եկել և տուրք էին պահանջում գաղութարանների համար։ Գաղթականները տվել էին նրանց գույքը, որը ցանկանում էր նրանց առաջնորդը։ Սակայն հաջորդ օրը նրանք հարցակվեցին գաղթականների վրա։ Միայն մեկին էր հաջողվել փախչել և հասնել բրիտանական նավահանգստի։ Մյուս բոլորին, այդ թվում և Վիլյամը սպանել էին և կերել։
Բնակչություն
Դանիդանի բնակչությունը միատարր է ռասայական և էթնիկապես,քան ամբողջ պետության բնակչությունը։ Միջին տարիքը քաղաքացիների— 35 տարեկան, միջին եկամուտը բնակչության մեկ տարվա ընթացքում— 19 400 Նոր Զելանդիաի դոլար։
Տնտեսություն
Դանիդինի տնտեսության հիմքում ընկած է գյուղատնտեսությունը, վերամշակման արտադրանքը, ձկնաբուծությունը, կեսատեխնալոգիան, տեղեկատվական տեխնալոգիաները, կրթության և զբոսաշրջության ոլորտները։ Դանիդինի միջազգային օդանավակայանը (Քաղաքացիական ավիացիայի միջազգային կազմակերպություն), որը գտնվում է 22 կիլոմետր հարավ֊ արևմուտք կենտրոնից, մեկ տարվա ընթացքում (2012 թ.) ուղևորափոխադրումների ծավալը կազմել է 850 հազար։ Միջազգային թռիչքները իրականացվում են դեպի Սիդնեյ, Մելբուրն և Բրիսբեն , ներքին դեպի Օքլենդ (Նոր Զելանդիա) , Վելինգտոն , Կռաիստչերչ ։ Ուղևորատար ավիափոխադրումները երկաթուղով դադարեցվել են 2002 թվականից։
Տեսարժան վայրեր
Բոլձյուին փողոց գրանցված է Գինեսի ռեկորդների գիրք, ինչպես աշխարհի ամենահրաշալի փողոց։ 359 մետր երկարությամբ փողոցը բարձրանում է գրեթե 80 մետր,161,2 մետր հատվածում բարձրությունը հասնում է 47,22 մետրի և որը ստեղծում է 19° հրաշալի տեսարա։ Այլ վայրեր՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1848 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մինի ալբոմ
Մինի ալբոմ (Extended play, նաև անվանում են պարզապես EP), ի սկզբանե ձայնապնակ, որի յուրաքանչյուր երեսին տեղավորվում է 2-4 երաժշտական կոմպոզիցիաներ։ Նրանց ընդհանուր տևողությունը կազմում է 15-20 րոպե ։ Այն ձայնագրություն է, որը պարունակում է ավելի շատ երգեր, քան մեկ սինգլը, բայց քանակով շատ կարճ է լինում լիարժեք ստուդիական ալբոմ համարվելու համար։ Մինի ալբոմները սովորաբար պարունակում են 4-5 երգ։ Անգլալեզու երկրներում այդ ֆորմատը 1950-ականներին սկսեցին անվանել որպես «EP»` «Extended Play», որպեսզի տարբերակեն նրա և սինգլի միջև տարբերությունը։
Տուգանային հարված (ֆիլմ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1963 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Մինի ալբոմ
Ներկա դրություն
Մինի ալբոմները հետաքրքրություն են ներկայացնում աչքի համար, որոնք այլևս ոչ մի տեղ չեն հանդիպի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երաժշտություն Կատեգորիա:Երաժշտական ալբոմների տեսակներ
Մարկ Նյուսոն
2005 թվականին TIME ամսագիրը Մարկ Նյուսոնին ներառել է տարվա 100 ամենաազդեցիկ մարդկանց ցանկում։
Կենսագրություն
Մարկ Նյուսոնը ծնվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Ավստրալիայի Սիդնեյ քաղաքում։ Մանկությունը անց է կացրել շրջագայելով Եվրոպայում և Ասիայում, ուսումնասիրել է ոսկերչական աշխատանքը և քանդակագործությունը Սիդնեյի արվեստի քոլեջում։ Որպես ուսանող սկսում է փորձառել կահույքի դիզայն, իսկ ավարտելուց հետո 1984 թվականին ստանում է դրամաշնորհ Ավստրալիայի արհեստների խորհրդից և ցուցահանդես կազմակերպում Սիդնեյի Roslyn Oxley պատկերասրահում։
1987 թվականին Նյուսոնը տեղափոխվում է Տոկիո, որտեղ նա ապրեց և աշխատեց մինչև 1991 թվականը՝ ստեղծելով այնպիսի գործեր, ինչպիսիք են «Orgone Lounge», «Black Hole Table» և «Felt Chair», որոնք լայնորեն ցուցադրվել են Ասիայում և Եվրոպայում։ Նյուսոնը 1991 թվականին Փարիզում ստուդիա է հիմնում և շահում է եվրոպական հեղինակավոր արտադրողների մի շարք պատվերներ, այդ թվում` Flos (լույս), Cappellini և Moroso (կահույք)։ Նա ստեղծում է համատեղ ձեռնարկություն՝ «Ikepod» ժամացույցների ընկերությունը, իր սեփական դիզայնի ժամացույցներ արտադրելու և սահմանափակ թվով ալյումինե կահույք ստեղծելու համար, ներառյալ Event Horizon Table-ն և Orgone-ը, որոնք ցուցադրվել էին Փարիզի Kreo պատկերասրահում, որի սեփականատեր Դիդյեր Կրզենտովսկին Նյուսոնի աշխատանքի առաջատար փորձագետն է։ На протяжении середины и конца 1990-ական թվականների կեսերից մինչև վերջը Նյուսոնը նաև դիզայն էր նախագծում մի շարք ռեստորանների համար․ «Coast» Լոնդոնում, «Mash & Air» Մանչեստրում, «Osman» Քյոլնում և «Canteen» Մանհեթենում, ինչպես նաև Տոկիոյի «Syn» ձայնագրության ստուդիոյի ինտերիերը և մանրածախ համակարգ բելգիացի դիզայներ Walter Von Beirendonck-ի W.&L.T. հագուստի ապրանքանիշի համար։
1997 թվականին Նյուսոնը տեղափոխվում է Լոնդոն, որտեղ հիմնեց «Marc Newson Ltd» մեծ ստուդիան, որը կարող է լուծել ավելի պատվամոլ արդյունաբերական խնդիրներ։ Այդ ժամանակվանից նա մշակում էր սպասքեղեն «Iittala», լոգարանի և խոհանոցի պիտույքներ «Alessi», կահույք, լամպեր և կենցաղային իրեր «Magis», «B&B Italia», «Idée» և «Dupont Corian» ընկերությունների համար։ Նյուսոնը նաև ստեղծել է տրանսպորտային միջոցների դիզայններ, ինչպիսիք են MN01 հեծանիվները Biomega, 021C կոնցեպտ մեքենաները Ford, 900B մասնավոր ինքնաթիռները Falcon ընկերոությունների համար։ 2002—2003 թվականներին նա նախագծել է Մանհեթենի Lever House հայտնի շենքում գտնվող Lever House Restaurant-ի դիզայնը, Նյու Յորք, сиденье бизнес-класса Skybed-ի բիզնես-կարգի նստարանների դիզայնը Qantas-ի համար, Tefal-ի սպասքի ցանցի և The Newson Suite լոգարանների ցանցի դիզայնները Ideal Standard ընկերության համար։ Նա բացում է Փարիզի իր երկրորդ ստուդիան։
2006 թվականին Նյուսոնը նշանակվում է Qantas Airways-ի ստեղծագործական տնօրեն և շարունակում է աշխատել A380 ինտերիերի և օդանավակայանի սրահների վրա։ Նա նախագծել է Marie-Hélène de Taillac (MHT) ոսկերչական խանութի դիզայնը և Փարիզի Azzedine Alaia բուտիկի դիզայնը։ Նա ստեղծել է սահմանափակ քանակությամբ շամպայնի տարրաներ Dom Pérignon-ի համար։ Design/Miami արժանացել է «Տարվա դիզայներ» մրցանակի։
2007 թվականին բացվեցին Նյուսոնի առաջին կարգի սրահները Սիդնեյի և Մելբուռնի օդանավակայաններում, ինչպես նաև EADS Astrium-ի համար նախատեսված շաթլը։
Նյուսոնըը ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ, այդ թվում` վեց Good Design Awards մրցանակները  Chicago Atheneum-ի կողմից։ Նա ստեղծել է Bucky՝ 1995 թվականին Փարիզի Cartier հիմնադրամի քանդակագործական իլյուստրացիան, և Սիդնեյի Powerhouse թանգարանում անցկացվել է նրա աշխատանքի մեծ հետադարձը (2001-2002)։
2003 թվականին Նյուսոնը Cartier Foundation-ից պատվեր էր ստացել իր ընտրությամբ որևէ արտադրանք ստեղծել։ Արդյունքը դարձավ Kelvin40 մասնավոր ինքնաթիռը, որը 2004 թվականին ցուցադրվել է Cartier համնադրամում և Նյուսոնի առաջին մեծ եվրոպական հետդարձին (2004—2005)։
2007 թվականին Նյու Յորքի Գագոսյան պատկերասրահում ներկայացվել է Նյուսոնի նոր աշխատանքների ցուցահանդեսը։
Նյուսոնի աշխատանքերը ներկայացվել են մշտական թանգարանային հավաքածուների մեծ մասում՝ ներառյալ Նյու Յորքի Modern ժամանակակից արվեստի թանգարանը, Լոնդոնի դիզայնի թանգարանը, Պոմպիդուի կենտրոնը և Vitra դիզայնի թանգարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանական կայսրության շքանշանակիր Կատեգորիա:Ավստրալացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ավստրալացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ավստրալացի ակնագործներ Կատեգորիա:Կահույքի դիզայներներ Կատեգորիա:Արդյունաբերական դիզայն
Մի՛ մեծանա ճանապարհի մոտ
«Մի՛ մեծանա ճանապարհի մոտ» («Не расти у дороги»), աստրախանցի գրող Յուրի Սելենսկու ինքնակենսագրական վիպակը, հեղինակի ամենահայտնի ստեղծագործություններից մեկը։ Առաջին անգամ հրատարակվել է գրողի մահվանից հետո՝ 1983 թվականին Վոլգոգրադում, վերահրատարակվել է 1987 թվականին Մոսկվայում։
Սյուժե
Ստեղծագործությունը պատմում է աշխատանքային ծայրամասից դեռահաս Գոշկա Պոտեխինի արկածների մասին Աստրախանում 1920-1930-ական թվականներին։ Կ. Ս. Սիտախմետովայի խոսքով՝ Սելենսկին պնդել է, որ вիպակի գլխավոր հերոսը ոչ թե Գոշկան է, այլ Աստրախանը ։ Թեև նախաբանում հեղինակը գրում է, որ գիրքը հիմնված չէ իր հուշերի վրա, նա ակնհայտորեն ակնարկում է դրա ինքնակենսագրական բնույթի մասին՝ բացահայտելով տեքստը նման տողերով․«Իմ մանկությունը դժվար թե ավելի լավը կամ վատը լիներ, քան իմ հասակակիցներինը, որոնք ծնվել են Ռուսաստանում 20-ականների ամենասկզբին։ Ինչ-որ կերպ ես հասել եմ երիտասարդության տարիքի։ Այստեղ գործը շատ է բարդացել, բայց այդ մասին ավելի ուշ» ։ Ինչպես գրում է Մ. Գուրյանովի մասին իր հուշերում, գրքի շատ դրվագներ իսկապես հիմնված են իր կյանքի իրադարձությունների վրա։ Վիպակում հիշատակված կերպարներից մի քանիսը, ինչպես, օրինակ, «բոլորին հայտնի է դաշնամուր տեղափոխող» Լյովա Ագամովը։
Արձագանքներ
Բանաստեղծուհի և գրականագետ, Ռուսաստանի գրողների միության անդամ Դինա Նեմիրովսկայան վիպակը կոչել է Աստրախանի 20-երեսունական թվականների իսկական տարեգրությունը, որը պահանջում է վերահրատարակություն։
Անովկա (գյուղ, Բրատսկոեի շրջան)
Անովկա (Ганнівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բեզրոդնոե։ Հիմնադրվել է 1820 թվականին։
Մի՛ մեծանա ճանապարհի մոտ
Արձագանքներ
«Աստրախանի երկրամասի գրական քննադատությունը» հրատարակությունում, որը լույս է տեսել 1987 թվականին, Վլադիմիր Չեբիկինը նշել է, որ ստեղծագործության մեջ կարծես երկու հեղինակ կա։ «Գոշկայից իրեն պոկելն այնքան էլ հեշտ չէր գրողի համար։ Այդ պատճառով ավագը, պատմելով կրտսերի մասին, ոչ միայն կողքից է նայում նրան, այլ փորձում է արդեն այսօրվա օրով արդարացնել իմաստուն ասացվածքը. «Русский мужик задним умом крепок»: Որքան էլ ընթերցողների աչքի առաջ գրողն իր փոքրիկ հերոսի հետ ընկղմվում է այն ամենի մեջ, ինչը կոչվում է «ժամանակ» խորհրդավոր բառով։ Դա անում է նրա համար, որպեսզի զգա աշխարհի թարմացումը։ Այն ամենը, ինչ թանկ է նրա համար ներկայիս աշխարհում, զարմանալիորեն արձագանքում է այն ամենին, ինչ մնացել է մանկության տարիներին»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային վիպակներ
Անովկա (գյուղ, Բրատսկոեի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Անովկա գյուղում բնակվում էր 479 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1308 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1820 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հայ-բելիզական հարաբերություններ
Հայաստանի և Բելիզի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1999 թվականի փետրվարի 12-ին։
Չնայած որ Հայաստանում, ինչպես նաև բազմաթիվ այլ երկրներում, գոյություն չունի Բելիզի դեսպանատուն, բոլոր հարցերով գործերը կատարվում են Մեծ Բրիտանիայի դեսպանատան միջոցով։
Առևտրատնտեսական հարաբերություններ
Հայաստանի և Բելիզի միջև ապրանքաշրջանառության ծավալները (հազար ԱՄՆ դոլար).
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ-բելիզական հարաբերություններ
(6674) Սեզան
(6674) Սեզան (Cezanne), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի մարտի 26-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,457296 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0806 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,834 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1406,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,255869 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,75° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1971 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պալմսե
Պալմսե (Palmse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիհուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիհուլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Անտոն Չեխովի հուշարձան (Մոսկվա, Կամերգերսկի նրբանցք)
Անտոն Չեխովի հուշարձան (Памятник Антону Чехову), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է ռուս մեծանուն գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովին։ Տեղադրվել է 1998 թվականին՝ քաղաքի Կամերգերսկի նրբանցքում ։
Հասցեն՝ Մոսկվա, Տվերսկայա փողոց, թիվ 2 շենքի մոտ։
Նկարագրություն
Անտոն Չեխովի հուշարձանը գտնվում է հետիոտնային գոտում։
Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Միխայիլ Անիկուշինը, ճարտարապետներ Միխայիլ Պոսոխինը և Մարկ Ֆելդմանը։
Գրողի քանդակը պատրաստված է բրոնզից, իսկ պատվանդանը՝ գրանիտից։
Հուշարձանը բացվել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի 100-ամյակի տոնակատարության ընթացքում՝ 1998 թվականի հոկտեմբերի 27-ին (քանդակագործ Միխայիլ Անիկուշինը չի ապրել մինչև այդ օրը, և ըստ որոշ տեղեկությունների հուշարձանի տեղադրման վայրն ընտրել է Մոսկվայի քաղաքապետ Յուրի Լուժկովը )։
Մոսկվայի քաղաքապետարանը հուշարձանը կառուցելու նպատակով հատկացրել է 5 միլիոն ռուբլի ։
Հուշարձանի տեղափոխության հարց
2012 թվականի հունվարին «Ժառանգություն» տարածաշրջանային հասարակական շարժման նախագահի տեղակալ Վլադիմիր Չուդինովը ուղերձ է հղել Մոսկվայի քաղաքապետ Սերգեյ Սոբյանինին՝ խնդրելով քննարկել Անտոն Չեխովի հուշարձանը Ստրաստնոյ բուլվար տեղափոխելու հնարավորության հարցը, որտեղ այն ի սկզբանե նախատեսել էին տեղադրել՝ հաշվի առնելով քանդակագործ Միխայիլ Անիկուշինի գեղարվեստական մտահղացումը։ Հորինվածքը նախատեսում էր հուշարձանի մոտ տեղադրել նստարան, լապտերասյուն և դեկորատիվ ցանկապատ։
2013 թվականի մարտին Մոսկվայի Ա. Պ. Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնի ղեկավար Օլեգ Տաբակովն առաջարկել էր հուշարձանը թողնել Կամերգերյան նրբանցքում, բայց տեղափոխել Բոլշայա Դմիտրովկա փողոցին մոտ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ Կատեգորիա:1998 հիմնադրումներ
Պենտալա Հարիկրիշնա
Պենտալա Հարիկրիշնա (Pentala կամ Pendyala Harikrishna, పెండ్యాల హరికృష్ణ, ), հնդիկ շախմատիստ, գրոսմայստեր։
Կենսագրություն
Պենտալա Հարիկրիշնան ծնվել է Հնդկաստանի Գունտուր քաղաքում։ Շախմատ խաղացել է չորս տարեկանից, առաջին ուսուցիչը եղել է պապը ։
Եղել է Հնդկաստանիի մինչև 8 (1993), 10 (1995), 14 (1999), 15 (1998) և 18 (1998) տարեկանների չեմպիոն։ 1999 թվականին Շախմատի համագործակցության առաջնությունան մինչև 18 տարեկանների խմբում գրավել է առաջին տեղը ։
2000 թվականին՝ 14 տարեկան, 5 ամսական հասակում նա ընդգրկվել է Հնդկաստանի հավաքականի կազմում և մասնակցել Շախմատային 34-րդ օլիմպիադային։ Նա 11 տուրից վաստակել է 6,5 միավոր և լրացրել իր գրոսմայստերի առաջին նորման։ Գրոսմայստերի իր վերջին նորման նա լրացրել է 2001 թվականին և դարձել Հնդկաստանի ամենաերտասարդ գրոսմայստերը։ Հետագայում այդ տիտղոսը նա զիջել է Գուկեշ Դոմարաջուին։
2016 թվականի նոյեմբերին Պենտալա Հարիկրիշնայի անունը 2768 գործակցով ընդգրկվել է աշխարհի լավագույն խաղացողների տասնյակում։
Պենտալա Հարիկրիշնան ներկայացրել է Հնդկաստանը ութ շախմատային օլիմպիադայում։
2018 թվականին նա ամուսնացել է սերբ Նադեժդա Ստոյանովիչի հետ ։ Նույն թվականից նա ապրում է Պրահայում։ 2021 թվականի սկզբին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Մայան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Դերսիմի լեռնաշղթա
Դերսիմի լեռներ, Դերսիմի շրջանի կենտրոնական լեռների ընդհանուր անունը։ Երկարությունն ավելի քան 75 կմ է։ Բաղկացած է Դերսիմի լեռնաշղթայից (Մնձուր գետից արևելք) և Պաղրի լեռնավահանից։ Դերսիմի լեռնաշղթան (35 կմ երկարությամբ և 2000 մ միջին բարձրությամբ) կազմված է էոցենի նստվածքային ապարներից, լանջերը զառիթափ են, մասնատված բազմաթիվ ձորերով։ Պաղրի հրաբխային լեռնավահանը (Մնձուրից արևմուտք) ունի 20 կմ լայնություն, 40 կմ երկարություն և 2000—2200 մ միջին բարձրություն, կազմված է պլիոցեն-անթրոպոգենի լավաներից։ Նշանավոր լեռնագագաթներից են Պաղրը և Պալիկանը։ Լեռնավահանը ճառագայթաձև մասնատված է Մնձուրի վտակներով և Թահարջուտ ու Խոզաթ գետահովիտներով։ Դերսիմի լեռներ անտառապատ են։
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Թունջելիի նահանգ
Ավստրիցիզմ
Ավստրիցիզմ (Austriazismus), արտահայտություն կամ բառեր, որոնք բնորոշ են միայն Ավստրիայում խոսվող գերմաներեն լեզվին։ Ավստրիցիզմը դեմ է գերմաներեն լեզվի թերի իմացությանը և սխալ արտասանություններին։ Այս տեսանկյունից ավստրիցիզմը հորդորում է շփվել ավելի կոռեկտ և գրել ավելի հայեցի։ Ավստրիցիզմի լեզուն բուն գերմաներենն է (բարբառները չեն համարվում)։ Վիճակահանության տվյալներով, Ավստրիայում կա մոտ 7000 ավստրիցիզմի հետևորդ։ Այս գաղափարախոսության հետևորդներ կան նաև Գերմանիայի որոշ շրջաններում (Բավարիա, Հարավային Տիրոլի)։ 1951 թվականին տպագրվել է ավստրիցիզմի առաջին բառարանը, որը պարունակում էր ուղղագրական և ոճական բաժիններ։
Օրինակներ՝ hackeln → arbeiten, Krätze (f) → Wundschorf, Kukuruz (m; из славянских языков, также в баварском) → Mais, Baba! → Tschüss, Batterl (n) → Lätzchen, Bandagist → Geschäft für Sanitätswaren, Orthopädietechniker, fesch → attraktiv, Grießkoch (m) → Grießbrei, Wuzler (m) → Tischfußball, zum Fleiß [etwas tun] → mit voller Absicht [etwas tun], urassen → verschwenden, Jänner (m) → Januar, Gitschn (m) → Mädchen, gnädig → часто в значении wichtig.
Գրականություն
Կատեգորիա:Լեզվաբանություն ըստ երկրների Կատեգորիա:Ավստրիական լեզվաբանություն Կատեգորիա:Գերմաներեն բառեր և արտահայտություններ
Սլեման
Սլեման, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Հազրոյի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ստարիե Կենի
Ստարիե Կենի (Старые Кены), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 285 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մյասնիկյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արմավիրի մարզի Մյասնիկյան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 7 հուշարձան (4 միավոր)։
Արտակ եպիսկոպոս Սմբատյանց
Արտակ եպիսկոպոս Սմբատյանց, (մարտի 19,1876-Շամշադինի շրջան, Տավուշ գյուղ,1937 թվական-անհայտ վայր) հոգևորական, Էջմիածնի միաբան, Տաթևի վանքի վանահայր։
Կենսագրություն
Արտակ Սմբատյանը ծնվել է 1876 թվականի մարտի 19-ին Հայաստանի Տավուշ գյուղում։ Աշխարհական անունը Ղազար է։
Նախնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում՝ մասնավոր անհատների և հոր՝ Եփրեմ Սմբատյանցի(Հարությունյանց) մոտ։ 1887-1894 թթ. գերազանցությամբ սովորում և ավարտում է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը և, ապա, 1894-1897 թվականներին սովորում է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանի լսարանական ընթացքը։ Դեռևս 1895 թվականին Խրիմյան Հայրիկի կոնդակով Արտակն իր 6 ընկերների հետ միասին ընդունվում է Էջմիածնի միաբանների շարք և ստանում ուրարկելու իրավունք,իսկ 1896 թվականին Էջմիածնի Սբ. Գայանեի վանքում Սուքիաս արքեպիսկոպոս Պարզյանի ձեռքով ձեռնադրվում է սարկավագ։ Սակայն ուսման ծարավի երիտասարդը ցանկանում է էլ ավելի կատարելագործել իր գիտելիքները և 1899-1902 թվականներին որպես ազատ ունկնդիր Դորպատի(Տարտու) համալսարանում հետևում է դասերին:1902 թվականի նոյեմբերի 24-ին Հուսիկ արքեպիսկոպոս Աբեղյանի ջեռքով ձեռնադրվում է աբեղա, ստանալով Արտակ հոգևոր անունը, իսկ 1903 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ձեռնադրվում է վարդապետ՝ Ղևոնդ եպիսկոպոս Հովակիմյանի ձեռքով։
Արտակը մահացել է հալածանքների ենթարկվելով և այժմ նրա մահվան ստույգ տարեթիվը և վայրը մնում են անհայտ։
Աշխատություններ
Գրական գործունեությամբ Արտակ եպս. Սմբատյանցն սկսել է զբաղվել դեռևս ուսանողական տարիներից, սակայն Դորպատի համալսարանում սովորելուց հետո նա մի նոր թափով է սկսում երկնել, ինչի վառ վկայությունն է 1904 թ. սկսած Մայր Աթոռի պաշտոնական «Արարատ» ամսագրի համարներում նրա անունով լույս տեսածտարբեր բնույթի ուսումնասիրությունները։
Առաջին գործը՝ «Անանիա Շիրակացի» հոդված-շարադրությունն է, որը գրվել է 1896 թ. մայիսի 6-ին։ Աշխատության մասին ոչ ոք ոչինչ չգիտեր մինչև 1997 թ., երբ Սանդրո Բեհբուդյանն իր «Վավերագրեր Հայ եկեղեցու պատմության» շարքի երրորդ գրքում առաջին անգամ անդրադարձավ այս աշխատությանը։ Աշխատության մեջ հեղինակը մանրամասն վերլուծությամբ քննում է Անանիա Շիրակացու կենսագրական տվյալները, անդրադառնում նրա երկասիրություններին, ի մասնավորի այն ժամանակ Էջմիածնի Մատենադարանում պահվող մի ձեռագիր օրինակին։
1897 թ. հունիսին Արտակ եպս. Սմբատյանցը ավարտելով Գևորգյան ճեմարանի մասնագիտական բաժինը՝ որպես ավարտաճառ է ներկայացնում մի աշխատություն, որը վերնագրված էր «Սկիզբն վիճաբանութեանց Քաղկեդոնական ժողովոյն ի Հայս» (Քաղկեդոնական վեճերի սկիզբը հայերի մեջ)։ Աշխատությունը մինչև 1997 թ. համարվում էր անտիպ և ձեռագիր վիճակով պահվում էր Պատմության կենտրոնական պետական արխիվում (այժմ ՀՀ Ազգային արխիվ)։ Առաջին անգամ այն լույս է տեսել Սանդրո Բեհբուդյանի «Վավերագրեր Հայ եկեղեցու պատմության» շարքի երրորդ հատորում՝ 1997 թվականին։
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:1876 ծնունդներ Կատեգորիա:Տավուշ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:1937 մահեր Կատեգորիա:Հայ առաքելական եկեղեցու եպիսկոպոսներ Կատեգորիա:Վրաստանի հայոց թեմի առաջնորդներ
Սնուկերն ամառային Պարալիմպիկ խաղերում (1960)
Սնուկերի մրցաշարը 1960 թվականի ամառային Պարալիմպիկ խաղերում, որտեղ խաղարկվեցին 4 մեդալ։
Տորբեևո (քաղաքատիպ ավան, Տորբեևսկի շրջան)
Տորբեևո (Торбеево, Тарбей), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Տորբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9370 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1667 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Տորբեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Անտոնոպոլ (գյուղ, Բրատսկոեի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Անտոնոպոլ գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,599 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1860 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դևաստացիա
Դևաստացիա ( — ավերում, բնաջնջում), միջոցառումների համալիր, որի նպատակը մարդկանց, կենդանիների և բույսերի վարակիչ ու ճիճվային հիվանդությունների հարուցիչների ոչնչացումն Է՝ նրանց զարգացման բոլոր փուլերում։ «Դևաստացիայի» տերմինն առաջարկել է Կոնստանտին Սկրյաբինը, 1944 թվականին։
Դևաստացիայի նպատակով օգտագործվում են մեխանիկական, ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական գործոններ ու մեթոդներ։ Դևաստացիան լինում է ամբողջական (հարուցիչների լրիվ ոչնչացում) և մասնակի (հարուցիչների ոչնչացում՝ սահմանափակ տարածությունում)։
Դևաստացիան ընդգրկում է ճիճվաթափությունը, քիմիաբուժությունը, անտիբիոտիկաթերապիան, ֆիզիոթերապիան և վարակազերծումը։
Կատեգորիա:Անասնաբուժություն
Մուրնաու ամ Շտաֆելզեյ
Մուրնաու ամ Շտաֆելզեյ (Murnau am Staffelsee), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Գարմիշ Պարտենկիրխեն շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 12 262 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 38,05 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 80 124։
Պալո (գյուղ, Մեռեմյաե շրջան)
Պալո (Palo), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Հայ-գայանական հարաբերություններ
Հայաստանի և Գայանայի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 2003 թվականի հոկտեմբերի 24-ին։
Առևտրատնտեսական հարաբերություններ
Հայաստանի և Սոմալիի միջև ապրանքաշրջանառության ծավալները (հազար ԱՄՆ դոլար).
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ-գայանական հարաբերություններ
Հաղարջը (պատմվածք)
«Հաղարջը» («Крыжо́вник»), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը, որը հրատարակվել է 1898 թվականին «Ռուսական միտք» («Русская мысль») ամսագրում։ Պատմվածքը ներառված է «Փոքրիկ եռագրության» մեջ, որը բաղկացած էր «Պատյանով մարդը», «Հաղարջը», «Սիրո մասին» պատմվածքներից ։ Պատմվածքը մի մարդու մասին է, որը իր ամբողջ կյանքը կապում է նյութական գաղափարի հետ՝ երազելով ունենալ հաղարջի թփերով կալվածք։
Ստեղծման պատմություն
Առաջին անգամ «Հաղարջը» պատմվածքը տպագրվել է 1898 թվականին «Ռուսական միտք» ամսագրի օգոստոսյան համարում։ «Հաղարջը» և «Սիրո մասին» պատմվածքները շարունակել են «Պատյանով մարդը» պատմվածքով սկսված «Փոքրիկ եռագրությունը», որը Չեխովը գրել է 1898 թվականին Մելիխովում։
Հայտնի իրավաբան Անատոլի Կոնին պատմել է Լև Տոլստոյին պետերբուրգցի պաշտոնյայի պատմությունը, որն իր ողջ խնայողությունները տվել էր ոսկե ասեղնագործություններով տոնական համազգեստ կարել տալու համար։ Կոստյումը կարում են, սակայն ոչ մի պարահանդես կամ ընդունելություն մոտական ժամանակներում չի նշմարվում։ Համազգեստը պահում են, իսկ աշնանը պարզվում է, որ նավթալինից ոսկեգույնը խամրել է։ Կես տարի անց չինովնիկը մահանում է, իսկ համազգեստը առաջին անգամ հագցնում են նրա դիակին։ «Հաղարջի» առաջին գաղափարը հիշեցնում է պետերբուրգցի պաշտոնյայի պատմությունը, որը Չեխովը կարող էր իմացած լինել հենց Կոնիից կամ էլ Տոլստոյի պատմելով։ Սակայն համազգեստի փոխարեն գլխավոր հերոսը երազում է հաղարջի թփերով կալվածքի մասին։
Չեխովի գրվածքներում «Հաղարջի» առաջին սևագրությունն ունի հետևյալ տեսքը.
«Հաղարջը» բարձր են գնահատվել որոշ քննադատներ. Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոն գտնում էր, որ այնտեղ շատ լավ մտքեր կան ։ Չեխովին ուղղված նամակում նա նշել է. «Չնայած մինչև մթագնում աշխատանքին ու նյարդային հևքին՝ հասցնում եմ կարդալ։ Հիմա փակել եմ գիրքը «Սիրո մասին» պատմվածքի վրա։ «Հաղարջը» լավն է։ Լավն է, որովհետև կա նաև քեզ հատուկ կոլորիտ, ինչպես ընդհանուր երանգով և ֆոնով, այնպես էլ լեզվով, և նաև այն պատճառով, որ շատ լավ մտքեր կան»։
Չեխովի կյանքի օրոք պատմվածքը թարգմանվել է բուլղարերեն, գերմաներեն և սերբախորվաթերեն։
Դիպաշար
Իվան Իվանիչը և Բուրկինը գնում են Միրոնոսիցկի գյուղի դաշտերով և որոշում են մտնել իրենց ծանոթ կալվածատեր Պավել Կոնստանտինովիչ Ալյոխինի մոտ, որի կալվածքը գտնվում էր Սոֆինո գյուղից ոչ հեռու։ Ալյոխինը՝ «մոտ քառասուն տարեկան, բարձրահասակ, գիրուկ, երկար մազերով մի մարդ, որ ավելի շուտ պրոֆեսորի կամ նկարչի էր նման, քան թե կալվածատիրոջ», հյուրերին դիմավորում է ամբարի մոտ, որտեղ աղմկում էր քամհար մեքենան։ Նրա հագուստը կեղտոտ էր, իսկ դեմքը փոշուց սևացած էր։ Նա ուրախ էր հյուրերի համար և առաջարկում է նրանց գնալ լողանալու։ Լողանալով և փոխվելով՝ Իվան Իվանիչը, Բուրկինը և Ալյոխինը գնում են տուն, որտեղ մուրաբայով թեյ են խմում, ու Իվան Իվանիչը պատմում է իր եղբայր Նիկոլայ Իվանիչի պատմությունը։
Եղբայրների մանկությունն անցել էր հոր կալվածքում, որը սպայական աստիճանի հասնելով՝ թողել էր տոհմական ազնվականություն ու մի փոքրիկ կալվածք։ Նրա մահից հետո կալվածքը պարտքերի փոխարեն խլում են։ Նիկոլայը տասնինը տարեկանից աշխատում էր նահանգական հարկային պալատում և երազում էր իր համար գնել փոքրիկ կալվածք, ուրիշ ոչնչի մասին նա չէր կարողանում մտածել։ Ողջ ընթացքում նա պատկերացնում էր իր ապագա կալվածքը, որպես անպայման պետք է աճեին հաղարջներ։ Նիկոլայը փող էր կուտակում, թերսնվում էր, առանց սիրո ամուսնանում է մի պառավ, տգեղ այրի կնոջ հետ։ Կնոջը պահում է սովի մեջ, իսկ նրա փողերը իր անունով բանկում է դնում։ Կինը չի կարողանում տանել նման կյանքը և մահանում է, իսկ Նիկոլայն իր համար գնում է կալվածք, քսան հաղարջի թուփ է բերել տալիս, տնկում ու ապրում կալվածատիրոջ պես։ Երբ Իվան Իվանիչը այցելում է եղբորը, տհաճորեն զարմանում է, թե ինչպես է նա ծերացել, գիրացել ու փքվել։ Նա դարձել էր իսկական պարոն, շատ էր ուտում, դատ էր վարում հասարակության ու երկու գործարանների հետ։ Նիկոլայը եղբորը հաղարջ է հյուրասիրում, և նրա տեսքից երևում էր, որ գոհ է իր բախտից ու իրենից։
Էլեն Սպարրոու
Էլեն կամ Ելենա Սպարրոու, ծագումով Ռուսաստանից ֆրանսիացի բժիշկ և մանրէաբան։
Կենսագրություն
Ելենա Սպարրոուն ծնվել է 1891 թվականին Կիևի մարզի Բոգուսլավ քաղաքում անգլիական ծագմամբ ծառայող Լեոպոլդ Սպարրոուի և բժշկի դուստր Կս. Ստեֆանսկայի ընտանիքում. ։
Սովորել է կիևյան լիցեյում, որն ավարտել է ոսկե մեդալով ։ 1909 թվականին ընդունվել է Կիևի համալսարանի բժշկաական ֆակուլտետ, որը գերազանացությամբ ավարտել է 1915 թվականին ։
Հետագայում որպես բժիշկ ծառայել է գործող բանակում, որտեղ մասնակցել է տիֆի, ծաղիկի, խոլերայի, դիզենտերիայի դեմ պայքարին։ Այնտեղ ծանոթացել է վիրաբույժ Ռոբերտ ֆոն Կյուգելգենի հետ, որի հետ ամուսնացել է 1917 թվականին, ունեցել են մեկ դուստր ։ Նույն տարում աշխատել է Յուրևի համալսարանի կլինիկայում պրոֆեսոր Ալեքսանդր Բիլինի ղեկավարությամբ։
Հաղարջը (պատմվածք)
Էկրանավորումներ
«Հաղարջը» պատմվածքի հիման վրա 1967 թվականին նկարահանվել է հեռուստատեսային ֆիլմ։ Ռեժիսորներ՝ Լեոնիդ Պչյոլկին, Վսևոլոդ Պլատով, Լիդիա Իշիմբաևա։ Դերերում՝ Իվան Իվանովիչ՝ Ալեքսանդր Բորիսով, Նիկոլայ Իվանովիչ՝ Նիկոլայ Գրիցենկո, Պավել Կոնստատինովիչ՝ Յուրի Յակովլև, Բուրկին՝ Վսևոլոդ Պլատով։
2007 թվականին թողարկվել է ռեժիսոր Քրիսոֆեր Կոմտոնի ամերիկյան համանուն ֆիլմը։
Էլեն Սպարրոու
Կենսագրություն
1920 թվականի հունիսին Կիևի բոլշևիկներից հետ մղված լեհ զինվորների հետ հեռացել է Լեհաստան։
Հաղարջը (պատմվածք)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական պատմվածքներ Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:19-րդ դարի գրականություն
Էլեն Սպարրոու
Կենսագրություն
1924 թվականին Ալեքսանդր Բեզրեդկայի գլխավորությամբ աշխատել է Փարիզում ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Թունիսում ընդունել է լեհ և ֆրանսիացի փախստականներին (այդ թվում՝ Անդրե Ժիդին)։