cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անդեր 1972 (թանգարան)
«Անդեր 1972» թանգարան (Museo Andes 1972), գտնվում է Ուրուգվայի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյի հին քաղաքում։ Այն թանգարան է Ուրուգվայի ռազմաօդային ուժերի 571 չվերթի պատմության մասին՝ կապված 1972 թվականին Անդերում տեղի ունեցած ավիավթարի հետ, որին մասնակցում էին մի խումբ ուրուգվայցի ռեգբիստներ, նրանց ընկերներն ու հարազատները, որոնք ուղևորվում էին Չիլի, երբ ինքնաթիռը կործանվեց։ Նրանցից մի քանիսը պատկանում էին Old Christians ռեգբիի ակումբին։ Նրանց պատմությունն այն մասին, թե ինչպես են նրանք փրկվել ողբերգությունից, փոխանցվել է աշխարհով մեկ՝ գրքերի, վավերագրական ֆիլմերի, նկարների և կոնֆերանսների միջոցով, և դա ոգեշնչվել է «Կենդանի» ֆիլմի և բազմաթիվ գրքերի համար։ Թանգարանը հարգանքի տուրք է մատուցում Անդում ավիավթարի հետևանքով զոհված 29 մարդկանց հիշատակին և նրանց, ովքեր վտանգելով իրենց կյանքը փրկեցին մնացածներին։ Սա հիշեցնում է այն 16 ուրուգվայցիների մասին, ովքեր վերադարձել են կյանք Անդում 72 օր ցրտաշունչ եղանակային պայմաններից հետո՝ առանց սննդի և պատշաճ հագուստի։ Այն մասնավոր ձեռնարկություն է, որը հայտարարված է մշակութային և զբոսաշրջային հետաքրքրություն ներկայացնող MEC-ի և Ուրուգվայի նախարարությունների կողմից ։
Թանգարանի աշխատանքային ժամեր
Թանգարանը բաց է երկուշաբթիից ուրբաթ՝ առավոտյան 10:00-ից մինչև երեկոյան 17:00-ն, իսկ շաբաթ օրերին՝ ժամը 10:00-ից մինչև 15:00-ն:
Հավաքածուներ
Թանգարանում ցուցադրվում են 1972 թվականին Անդերում տեղի ունեցած ողբերգության հետ կապված առարկաներ, իրույթներ, փաստաթղթեր և լուսանկարներ ։
Այցելուներ
Աշխարհի տարբեր ծայրերից շատ զբոսաշրջիկներ այցելում են այս թանգարանը, քանի որ այն սոցիալական ուսումնասիրության առարկա է, ինչպես փաստագրված է թանգարանի այցելուների գրքում։ Հետևաբար, կա գրաֆիկական և տեքստային տեղեկատվություն իսպաներեն և անգլերեն լեզուներով։
Թանգարանի խանութ
Կա մի խանութ, որտեղ կարող եք գտնել գրքեր, շապիկներ և այլ հուշանվերներ՝ կապված թանգարանի թեմատիկայի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի մշակույթ Կատեգորիա:2013 հիմնադրված թանգարաններ
Ուելսի արքայազն
Ուելսի արքայազն կամ Վալիի արքայազն (Prince of Wales, Tywysog Cymru), 12-րդ դարի սկզբներին Ուելսում ծնված իշխանական տիտղոս, հետագայում անգլիական գահի արու ժառանգին տրվող տիտղոս, 1707 թվականից Անգլիայի և Շոտլանդիայի իրավաբանական միավորումից հետո (1282) Մեծ Բրիտանիայի գահի թագաժառանգին տրվող տիտղոս։ Տիտղոսի կրումը չի ենթադրում գահի իրավահաջորդում։ Որպես կանոն, թագաժառանգորդուհուն չի տրվում Ուելսի արքայադուստր տիտղոսը. այն օգտագործում է միայն արքայազնի կնոջ նկատմամբ։ Այս ավանդույթից բացառություն է 1525 թվականին Հենրի VIII Թյուդորի կողմից Ուելսի արքայադուստր տիտղոսի շնորհումը իր դստերը՝ Անգլիայի ապագա թագուհի Մարիա I Անգլիացուն։ Արքայազն տիտղոսի հետ շնորհվում է Չեսթերի դուքս տիտղոսը։ Ուելսի արքայազն տիտղոսը թագաժառանգին տրվում է որպես պատիվ և արժանիք։ Գահ բարձրանալուց հետո արքայազն տիտղոսը սղվում է։
Ներկայիս Ուելսի արքայազնը Չարլզ III (Մեծ Բրիտանիայի թագավոր)-ի ավագ որդի  Ուիլյամն է։ Ստանձնել է պաշտոնը` 9 սեպտեմբեր 2022, իր տատի Եղիսաբեթ IIի մահվանից հետո ։
Տիտղոսի պատմություն
Տիտղոսը հայտնի է վաղ միջնադարից։ Մինչև XIII դարի վերջը տիտղոսը կրել են Անգլիայի արևմուտքում գտնվող Ուելսի իշխանապետության տիրակալները։ Անգլիայից անկախ Ուելսի տիրակալներից (Ուելսի արքայազն) վերջինը եղել է Լլիվելին ապ Գրիֆիդը, որը սպանվել է 1282 թվականին մարտի դաշտում։ XIII դարի վերջում Անգլիայի թագավոր Էդուարդ I -ի կողմից Ուելսի գրավումից հետո Ուելսը կորցրել է իր անկախությունը և Ուելսի արքայազն տիտղոսը անցել է անգլիական թագին ու սկսել է պատկանել նրա թագաժառանգին։
Ըստ ավանդության, Էդուարդ I-ը դիմել է խորամանկության, որ հասնի Ուելսում Անգլիայի թագի գերիշխանության։ Այդ երկրամասում լուրջ ռազմական հաջողությունների հասնելով՝ նա հավաքել է Վալլիի իշխաններին և նրանց առաջարկել է ճանաչել վասալային կախվածությունը Անգլիայից։ Նրանք գլխավոր պայման են դրել՝ պահանջելով, որ Ուելսի արքայազնը լինի ծնունդով տեղաբնիկ և անգլերեն ոչ մի բառ չիմանա։ Էդուարդն անմիջապես հանդիսավոր երդում է տվել, որ կպահպանի այդ պայմանը։ Իշխանները վասալային կախվածության պայմանագիրը ստորագրել են, որից հետո Էդուարդը վահանի վրա ներկայացրել է իր որդուն (ապագա թագավոր Էդուարդ II-ին), որը ծնվել էր նախօրեին Վալլիի Կարնարվոն ամրոցում և բացականչել է.
Շնորհման կարգ
Ուելսի արքայազն տիտղոսը ինքնաբերաբար շնորհվող կամ ժառանգվող տիտղոս չէ։ Այն ամեն անգամ շնորհում է միապետը, սովորաբար ժառանգի կարգավիճակ ստանալուց մի քանի ամիս կամ նույնիսկ տարիներ անց։ Ավագ որդիների մի շարք ժառանգներ այդպես էլ չեն ստացել Ուելսի արքայազնի տիտղոս, մասնավորապես, ապագա Հենրի VI-ը (նրա հայրը Հենրի V-ը մահացավ որդու ծնվելուց անմիջապես հետո, և նա միանգամից գահ բարձրացավ), Հենրի VIII-ի երկու ավագ որդիները, որոնք մանուկ հասակում մահացել են։ Բոլոր այս արքայազնները կրել եմ միայն Կորնուոլի դուքս տիտղոսը։
Ուելսի արքայազնն անցնում է նաև ֆորմալ ինվեստիտուրա, որի ընթացքում միապետը նրա գլխին Ուելսի արքայազնի թագ է դնում։ Արքայազնի անչափահասության դեպքում ինվեստիտուրան կարող է տեղի ունենալ տիտղոսի շնորհումից մի քանի տարի անց։ 1911 թվականից ինվեստիտուրան կատարվում է Ուելսի Կարնարվոնի ամրոցում, որտեղ ծնվել է Էդուարդ II-ը։ Ուելսում արարողության անցկացման նախաձեռնողը եղել է վալլիացի Դեյվիդ Լլոյդ Ջորջը։
Սովորաբար Ուելսի արքայազն է դառնում միապետի ավագ որդին, սակայն այս տիտղոսը երկու անգամ շնորհվել է թագավորների թոռներին (ապագա Ռիչարդ II և Ջորջ III) նրանց հայրերի մահից հետո։ Երկու անգամ Ուելսի արքայազնի մահից հետո (Արթուրը 1502 թվականին և Հենրին 1612 թվականին) այդ կոչումը փոխանցվել է նրանց կրտսեր եղբայրներին, որոնք հետո գահ բարձրացան որպես Հենրի VIII Թյուդոր և Կարլ I:
Մեծ Բրիտանիայում այդ տիտղոսը այժմ կրում է արքայազն Չարլզը (Կարլ)՝ թագուհի Եղիսաբեթ II-ի ավագ որդին, որը հանդիսանում է Ուելսի 21-րդ արքայազնը։ Գահի ժառանգորդ է դարձել 1952 թվականի փետրվարին՝ պապի մահից հետո, սակայն Ուելսի արքայազն տիտղոսը ստացել է միայն 1958 թվականին, իսկ ինվեստիտուրան անցել է 1969 թվականին, երբ լրացավ նրա 20 տարին։
Այլ տիտղոսներ
Ուելսի արքայազն տիտղոսի հետ միասին որպես կանոն շնորհվում է Չեսթերի դուքս երկրորդական տիտղոսը։ Բացի այդ, միապետի ավագ որդին ինքնաբերաբար (միապետի ընտանիքում լույս աշխարհ գալու պահից կամ մոր կամ հոր գահ բարձրանալուց) ստանում է Կորնուոլի դուքս անգլիական տիտղոսը, իսկ 1603 թվականին անգլո-շոտլանդական անձնական ունիայից հետո նաև Ռոթսեյի դուքս շոտլանդական տիտղոս մի շարք այլ երկրորդական տիտղոսների հետ միասին։
Պլազմոն
Պլզամոն պլազմայի խտության տատանումների քվանտ։
Բացատրություն
Պլազմոնի հաճախականությունը պարզագույն դեպքում որոշվում է
որտեղ D-ն Դեբայի շառավիղն է, k-ն՝ ալիքային թիվը, a-ն թվային գործակից է, ո-ը՝ էլեկտրոնների խտությունը, e-ն և և m-ը՝ էլեկտրոնի լիցքը և զանգվածը։ Այս առնչությունից հետևում է, որ ալիքի մեծ երկարություն (D) ունեցող Պփ էներգիան՝
Երբ kD<l, պլազմոնը կարելի է դիտարկել որպես քվազիմասնիկ, հակառակ դեպքում պլազմային ալիքներն արագ մարում են։
Պինդ մարմնի պլազմայում այդպիսի քվազիմասնիկների գոյությունը դրսևորվում է, երբ բարակ թաղանթի միջով անցնում է էլեկտրոնների փունջ։ Չափումները ցույց են տալիս, որ թաղանթով անցած էլեկտրոնի էներգիան նվազում է տվյալ նյութի համար բնորոշ E էներգիային բազմապատիկ ընդհատ արժեքի չափով։
Մի շարք նյութերի համար E-ի արժեքն ավելի լավ է համապատասխանում փորձի արդյունքներին, եթե հաշվի են առնվում նաև արժեքական էլեկտրոնները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մասնիկներ
Արունդել դղյակ
Արունդել դղյակ (Arundel Castle), գտնվում է Արևմտյան Սուսեկսի վարչաշրջանում։ Դղյակի առաջին սեփականատերը եղել է Ռոջեր Մոնտգոմերին, որն այն հիմնադրել է 1067 թվականին ։ Նա եղել է Վիլհելմ I Նվաճողի մտերիմներից մեկը։ Դղյակի սեփականատերը ավանդաբար կրում էր Արունդելի կոմս տիտղոսը (Բրիտանական հին տիտղոս)։ XV-րդ դարից սկսած դղյակը ծառայել է որպես Գովարդների արքայատոհմի Նորֆոլկի դուքսերի հիմնական նստավայր։
Սկզբնական դղյակը (գրավված դեռևս Էդուարդ Իսպովեդնիկի կողմից) մի քանի անգամ ընդլայնվել է XII-րդ դարում նախ Մատիլդա թագուհու բնակեցման պատճառով, ապա՝ Հենրի II Պլանտագենետի հրամանով։ 1830 թվականին Հենրի IV կոմսը խաղացել է Արունդելում՝ Մարիա դե Բոգունի հարսանիքին։
Սկսած Ռիչարդ I Առյուծասիրտի գահակալման տարիներից՝ դղյակը պատկանել է Վիլյամ դ’Օբինյիի և Ադելիզա Լուվենսկայայի սերունդներին։ Օբինյիների տոհմի ոչնչացումից հետո դղյակն անցավ Ֆիցալանիների տոհմին։ 1580 թվականին Ֆիցալանովների ունեցվածքը ժառանգեցին դղյակի ներկայիս սեփականատերերը՝ Գովարդները։ Դղյակի սեփականատերերը մի քանի անգամ հիշատակվել են Շեքսպիրի ստեղծագործություններում։
Արունդելի դղյակը մեծ վնասներ է կրել Անգլիական բուրժուական հեղափոխության տարիներին։ Դղյակի շինարարությունը վերսկսվել է Վիկտորյական դարաշրջանում, մասնավորապես Վիկտորյա թագուհու գահակալման տարիներին։
Կրյաժևո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)
Կրյաժևո (Кряжево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Հարություն Շալջյան
Կենսագրություն
Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Վան քաղաքում։ 1915 թվականին գաղթել է Երևան։ 1915-1916 թվականներին աշխատել է Աբրահամովների բամբակազտիչ գործարանում։ 1920-1923 թվականներին ծառայել է կարմիր բանակում։ 1923 թվականին Ալեքսանդրապոլի (այժմ՝ Գյումրի) երկաթգծի բանվորական ակումբի վարիչն էր։ 1924-1927 թվականներին աշխատել է Լենինականի գավկոմում։ 1927-1929 թվականներին եղել է Լենինականի թատրոնի, 1929 թվականին՝ Երևանի Գ. Սունդուկյանի անվան պետական թատրոնի տնօրենը, 1931-1934 թվականներին՝ Թալինի շրջխորհրդի գործկոմի նախագահը, 1936-1939 թվականներին՝ Հայաստանի գրողների միության գրական ֆոնդի տնօրենը, 1939-1941 թվականներին՝ Հայդրամկոմի տնօրենը։ 1941-1943 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1945-1948 թվականներին աշխատել է արտասահմանից ներգաղթած հայերի ընդունման կոմիտեում։ 1954 թվականից ՀԽՍՀ սննդի արդյունաբերության նախարարության կադրերի բաժնի վարիչն էր։
Նրա դրամաները, որոնք բեմադրվել են քաղաքային ու գյուղական բեմերում, թարգմանվել են ադրբեջաներեն ու քրդերեն։
«Հայֆիլմը» նրա սցենարով նկարահանել է (1938) «Լեռնային հեղեղ» կինոնկարը։ Մահացել է Երևանում ։
Ուլուփունղար
Ուլուփունղար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խոզաթի գավառակում ։ Գտնվում էր Խոզաթ գյուղաքաղաքից 12 կմ հարավ-արևելք, Արածանի գետի աջակողմյան Փերի վտակի մի ճյուղի ձախ կողմում, ձորափնյա սարալանջին ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մաղացքար
Մաղացքար, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու մարզում, Վիրահայոց լեռներում, Կաճաճկուտ գյուղից 4,5 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրությունը՝ 2258 մետր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լոռու մարզի լեռներ
Զարեչնոե (գյուղ, Տուլչինի շրջան)
Զարեչնոե (Зарічне), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զարեչնոե գյուղում բնակվում էր 1 372 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,41 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 253,6 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1964 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էնդրյու Սեսիլ Բրեդլի
Էնդրյու Սեսիլ Բրեդլի (Andrew Cecil Bradley, ), անգլիացի գրականագետ ։
Հեղինակել է «Շեքսպիրի ողբերգությունները» հիմնարար աշխատությունը, պոեզիայի հարցերին նվիրված ուսումնասիրություններ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրականագետներ Կատեգորիա:1851 ծնունդներ Կատեգորիա:1935 մահեր Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի պատմաբաններ
Անդերսոնի Սահմանադրություն
«Անդերսոնի Սահմանադրություն» (Anderson's Constitutions, ինչպես նաև` «Անդերսոնի օրենսգիրք», «Անկախ որմնադիրների սահմնադրություն» կամ «Կանոնագիր»), մասոնական Սահմանադրություն, որը ստեղծվել է 1723 թվականին բրիտանացի մասոն Ջեյմս Անդերսոնի կողմից (1738 թվականին խմբագրված)։ Տպագրվել է Լոնդոնում (1723) և ԱՄՆ-ում (1734) ։
Պատմություն
1717 թվականին լոնդոնյան 4 մասոնական օթյակները, միաբանվելով Լոնդոնի և Վեստմինստերի բարձրագույն օթյակում, Անդերսոնի եղբորը պատվիրել են կազմել կանոնադրությունների ժողովածու՝ փոխառելով դրանք որմնադիրների եղբայրության փաստաթղթերից և կիրառելով ժամանակի նոր պայմանների համատեքստում ։
Այդ ժողովածուն, որը տպագրվել է «Մասոնների սահմանադրությունը, որը պարունակում է ամենահին ու հարգարժան եղբայրության պատմությունը, օրենսգիրքը, կանոնները, հրահանգները և այլն, որն օգտագործվում է մասոնական օթյակում» անվամբ, դարձել է ֆրանկմասոնության միության հիմքը։ Տեքստը պարունակում էր մասոնների հակիրճ պատմությունը՝ աշխարհի արարումից սկսած, շինարարանական արվեստի պատմությունը՝ քարագործների եղբայրության պատմություններից վերցված, ինչպես նաև 1717 թվականի մեծ օթյակի որոշմամբ հավաքված «Հին պարտականությունները կամ հիմնական կանոնները» և «Ընդհանուր որոշումները»։
Միության զարգացման գլխավոր նախապայմանը պետք է լիներ այն արգելապատնեշների փլուզումը, որոնք մարդկանց բաժանում էին տարբեր, գլխավորապես՝ կրոնական խմբավորումների։ Այդ պատճառով Սահմանադրության հիմնական օրենքը նվիրված էր կրոնի հանդեպ մասոնի վերաբերմունքին։ Տեքստի համաձայն՝ մասոնական օթյակները բաժանվում էին երկու խմբի՝ անհատական և ընդհանուր, այսինքն՝ բարձրագույն։ Աստիճանակարգային մակարդակներն էին՝ աշակերտ, ենթավարպետ և վարպետ։ Բացի դրանից կար վերակացուի հատուկ կոչում։ Ընտրություններն անցկացվում էին տարին մեկ անգամ, իրավասությունները տրվում էին մեկ տարով։ Յուրաքանչյուր եղբայր պետք է պատկաներ ինչ-որ օթյակի և ենթարկվեր նրա ինչպես հատուկ, այնպես էլ ընդհանուր որոշումներին։ Որպես օթյակի անդամ ընդունվում էին բարեկիրթ, ազնիվ, ազատածին և հասուն տարիքի (25 տարեկանից ոչ պակաս, կանայք չէին ընդունվում) անձինք, ընդ որում՝ նոր եղբայր ընդունելու համար հարկավոր էր բոլոր ներկա անդամների համաձայնությունը։ «Սահմանադրությունը» հրեաների համար մուտք բացեց դեպի մասոնություն ։
Արտաքին Հղումներ
Կատեգորիա:Մասոնականություն
Բնածին պլատին
Բնածին պլատին, պլատինային խմբի միներալ, Fe, Сu, Ni, Ir, Rh, Pd, Sn, Os, Ru, Au, Ag, Bi, Pb-ի չկարգավորված բնական պինդ լուծույթն է պլատինում։
Կազմ
Սովորաբար պարունակում է 2-3 հիմնական (միներալ առաջացնող) և տարբեր քանակների խառնուրդ մետաղներ։ Բյուրեղանում է խորանարդային համակարգում։ Ագրեգատները՝ ցան, բնածին տձե բեկորներ, թեփուկներ, ճառագայթաձև կառուցվաքի կոնկրեցիաներ։
Առաջացում
Բնածին պլատինները միներալի գույնը մոխրավուն-սպիտակ է, փայլը՝ մետաղական, կարծրությունը՝ 3,5-5,5, խտությունը՝ 13100-21500 կգ/մ3։ Բնածին պլատինի միներալները ներծին են, առաջանում են մագմատիկ և հիղրոթերմալ հանքավայրերում, հանդիպում են ուլտրահիմքային և հազվադեպ՝ հիմքային ապարներում, ցրոններում, օքսիդացման զոնաներում։
Տարատեսակներ
Բնածին պլատինի տարատեսակներ են.
Վոլոդարովկա (ավան, Բոգոդուխովի շրջան)
Վոլոդարովկա (Володарівка), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1919 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վոլոդարովկա ավանում բնակվում էր 218 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,15 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1453,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1919 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բոգոդիլովո
Բոգոդիլովո (Богодилово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կաշե
Կաշե, գյուղ Բարձր Հայք նահանգի Մանանաղի գավառում։
Արիստակես Լաստիվերցին Կաշեն հիշատակում է (11֊րդ դար) որպես Թոնդրակյան շարժման կենտրոն։ Թոնդրակյան շարժման մեջ ներգրավվել էին Կաշե և Աղյուս գյուղերի տերերը՝ ազնվականներ Վրվեռը, Կամարա, Ախնի քույրերը և զարմուհի Հրանույշը։ Կաշեի մասին, ցավոք սրտի, այլ տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Կատեգորիա:Բարձր Հայքի բնակավայրեր
Էստոնիայի ազգային զարթոնք
Էստոնիայի ազգային զարթոնք (Ärkamisaeg), պատմական ժամանակաշրջան, երբ էստոնացիները պայքարում էին իրենց անկախության ճանաչման համար։ Այն սկսել է 1850-ական թթ., երբ հասարակ ժողովրդին շնորհվեցին որոշակի իրավունքներ, և ավարտվել է 1918 թ., երբ հռչակվեց Էստոնիայի Հանրապետությունը։ Սովորաբար այդ անվանումը վերագրվում է նաև 1987-88 թթ-ին ։ Էստոնացիների ազգային զարթոնքի շրջան համարվում է 19-րդ դարը, սակայն դեռ 18-րդ դարում առաջընթաց էր նկատվում տարբեր բնագավառներում։ 1739 թ. թարգմանվեց Աստվածաշունչը։ Էստոնիայում հրատարակվող գրքերի ընդհանուր քանակը 1750-ական թթ. կազմում էր 18, իսկ 1790-ական թթ. արդեն դարձավ 54 հատ։ 18-րդ դարավերջին էստոնացի չափահասների կեսից ավելին գիտեր կարդալ։ 1820-ական թթ. իրենց գործունեությունն են սկսում էստոնացի մի շարք լուսավորիչներ, ինչպիսիք են Ֆրիդրիխ Ռոբերտ Ֆելմանը (1798–1850), Ֆրիդրիխ Կրեյցվալդը (1803–1882) և այլք։ Ղեկավար դասակարգը հիմնականում պահպանում էր գերմաներենը որպես հաղորդակցման միջոց, որ նրանց կենցաղ էր մտել դեռ 13-րդ դարում։ Գարլիեբ Մերկելը (1769–1850) առաջինն էր, որ էստոնացիներին մյուսներին հավասար ազգ էր համարում։ 19-րդ դարի կեսերին էստոնացիները, որոնց առաջնորդում էին Կառլ Ռոբերտ Յակոբսոնը (1841–1882), Յակոբ Հուրտը (1839–1907) և Յոհան Վոլդեմար Յանսենը (1819–1890), ավելի մեծ ոգևորությամբ էին գործում՝ օրինակ ունենալով հարևան ֆինների ազգային շարժումն ու, որոշ չափով, նաև Երիտասարդ լատվիացիների ազգային շարժումը։ Մեծ նշանակություն ունեցան «Կալևիպոեգ» ազգային էպոսի հրատարակում 1862 թ. ու Էստոնական երգի առաջին փառատոնի կազմակերպումը 1869 թ.։ Մինչ 1860-ական թվականների վերջը էստոնացիները շարունակում էին պայքարը գերմանացիներին չձուլվելու համար։ Մինչ ռուսաֆիկացման փորձերը, որ տեղի ունեցան 1880-90-ական թթ., էստոնացիները դրական վերաբերմունք ունեին Ռուսական կայսրության նկատմամբ ։
1881 թ. էստոնական 17 կազմակերպություններ Կառլ Ռոբերտ Յակոբսոնի գլխավորթւոյամբ նամակ գրեցին Ռուսաստանի Ալեքսանդր III կայսրին՝ խնդրելով էստոնացիներին ու Բալթիկայի գերմանացիներին զեմստվոներում հավասար թվով ներկայացուցիչներ ունենալու իրավունք տալ, և ավանդաբար էթնիկ էստոնացիներին պատկանած տարածքների միավորել մեկ ադմինիստրատիվ միավորի կազմում։ 1891 թ. սկսեց լույս տեսնել էստոնական առաջին օրաթերթը, որ կոչվում էր «Postimees»։ 1897 թ. Ռուսաստանի կայսրությունում անցկացված մարդահամարի տվյալներով ` էստոնացիները գրագիտության մակարդակով երկրորդ տեղում էին` զիջելով միայն Ֆիննական Մեծ Իշխանության ֆիններին։ Ըստ այդ տվյալների՝ գրագետ էր Բալթիկայում ապրող 10 տարեկանից բարձր տարիք ունեցող էստոնացիների 96.1%-ը։ Քաղաքների բնակչության կազմում ավելանում էր էստոնացիների էիվը, և 1897 թ. էթնիկ էստոնացիները կազմում էին էստոնական քաղաքների բնակչության երկու երրորդը։
1880-ական թթ. սկսվեց ռուսաֆիկացման քաղաքականությունը, ինչի հետևանքով ուժեղացավ անկախության համար պայքարը։ Էստոնացիները պայքարում էին մամուլի ու ցույցերի անցկացման ազատության, ընտրության իրավունքի և, իհարկե, Էստոնիայի անկախության համար։ Էստոնացիների ձեռքբերումները նվազագույնն էին, սակայն 1905-17 թթ. հարաբերական խաղաղությունը նրանց թույլ տվեց առաջ տանել անկախ պետություն ունենալու գաղափարը։ 1917 թ. Փետրվարյան հեղափոխության հետևանքով էստոնական տարածքներն առաջին անգամ միավորվեցին մեկ ադմինիստրատիվ միավորի՝ Էստոնական ավտոնոմ նահանգի կազմում։ 1917 թ. Ռուսաստանի բոլշևիկյան հեղափոխությունից ու գերմանացիների՝ ռուսական բանակի նկատմամբ տարած հաղթանակներից հետո Էստոնիան իրեն հռչակեց անկախ հանրապետություն 1918 թ. փետրվարի 24-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի պատմություն Կատեգորիա:Էստոնիայի մշակույթ
Կանցոն (այլ կիրառումներ)
Կանցոն (canzone — երգ) տերմինը կարող է նշանակել․
Մայրադուրք (այլ կիրառումներ)
Մայրադուրք անվանումը կարող է վերաբերել.
Տրապիզոն
Տրապիզոն (Դրապզուն, Պոնտոս, Տրաբզոն, Տրապեզոն, Տրապեզոնդ, Տրապեզոս, Տրապեզունդ, Տբապեզունտ, Տրապզուն), քաղաք և նավահանգիստ Փոքր Ասիայում, Սև ծովի հարավային ափին, Տրապիզոնի մարզի կենտրոնը։
Անվան ծագում
Տեղադրված է սեղանաձև սարավանդի վրա և այդ պատճառով էլ կոչվել է Տրապիզոն՝ հունարեն «տրապեզա» բառից, որ նշանակում է՝ սեղան, սեղանաձև։
Հայերը Տրապիզոնում
Տրապիզոնի մասին բազմաթիվ վկայություններ ունեն հայ մատենագիրները։ Այստեղ մինչև 1915 թվականի եղեռնը հայերը մեծ թիվ էին կազմում։ 1872-1873 թվականներին քաղաքում կար շուրջ 800 տուն հայ բնակիչ, իսկ 1915-ի նախօրյակին՝ հայերի թիվը 14-15 հազար էր։ Մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմը քաղաքի արհեստներն ու առևտուրը հիմնականում գտնվում Էին հայերի ձեռքին։ Հայերն ունեին 3 վարժարան, 3 եկեղեցի՝ Ս. Աստվածածին, որ կառուցվել է 1414 թվականին՝ խոջա Շամշադինի միջոցներով, Ս. Հովհաննես, Ս. Ստեփանոս։ Քաղաքի շուրջը կային հայաբնակ բազմաթիվ ամառանոց գյուղեր՝ Զեֆանով, Սոուգսու, Կռոպի, Պարիամ ևն։ Կարևոր հնություններից են բերդը՝ իր աշտարակավոր պարիսպներով, եկեղեցիները, մզկիթները ևն։
Հայտնի հայեր Տրապիզոնից
Այստեղից են հայտնի ջութակահար, Բրյուսելի կոնսերվատորիայի պրոֆ. Դավիթ Դավթյանը (1877-1911), հայտնի ծովանկարիչ Վարդան Մախոխյանը (1869-1937), նկարիչներ Բյուզանդ Կոջամանյանը, Արշակ Ֆեթվաճյանը (1866–1947), Սիմոն Երեմյանը (1871-1938), ճարտարապետ Լևոն Կյուրեղյանը (1871-1950), ՀԽՍՀ ժողդերասան Համբարձում Խաչանյանը (1894-1944), ՀԽՍՀ ժողդերասան Արման Կոթիկյանը (1896-1968), կոմպոզիտոր Երվանդ Սահառունին (1894-1967), գրող Լևոն-Զավեն Սյուրմելյանը (1907-1995)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Փոքր Հայքի բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի հին հունական հնավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի ձկնորսական համայնքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի առափնյա բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական տեղավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի սևծովյան քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Տրապիզոնի մարզի բնակավայրեր
Մայրադուրք (լճակ)
Մայրադուրք, լճակ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Արտավան գյուղից 2,5 կմ արևելք, ծովի մակարդակից 2130 մետր բարձրության վրա։ Մակերեսը` 1 հա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի լճեր
Մա Կաբարդը (կանտոն)
Մա Կաբարդը (Mas-Cabardès), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լանգըդոկ-Ռուսիլյոն շրջանում։ Օդ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Կարկասոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 1999 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 2108 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1121 է։ Կանտոնում կա 15 կոմունա։
Ազնիվ կախարդական
«Ազնիվ կախարդական» («Честное волшебное»), խորհրդային մանկական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1975 թվականին ռեժիսոր Յուրի Պոբեդոնոսցևի կողմից  ։
Սյուժե
Մարինան միջին դպրոցական տարիքի աղջիկ է, շատ թեթևամտորեն է վերաբերվում ամեն ինչի և հաճախ է ասում «Այդպես էլ կլինի» արտահայտությունը։ Նրա մորը դա բոլորովին դուր չի գալիս, և նա կատակով բացատրել է աղջկան, որ «Այդպես էլ կլինի» վնասակար և խորամանկ չար կախարդ է։ Մարինան իրականում հանդիպում է այդ կախարդուհուն և որոշում է ազատվել իր անփութությունից և թեթևամտությունից, ինչում նրան օգնում են վարպետ Զնգոցը, վարպետ Սոսինձ, Գայլը և Մաքուր շիթը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1975 ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ապրիր և թող մյուսներին մեռնել
«Ապրիր և թող մյուսներին մեռնել» (Live and Let Die), ռեժիսոր Գայ Հեմիլտոնի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ռոջեր Մուրը, Յաֆետ Կոթոն, Ջեյն Սեյմուրը, Կլիֆտոն Ջեյմսը, Ջուլիուս Հարիսը, Ջեֆրի Հոլդերը, Դևիդ Հեդիսոնը, Գլորիա Հենդրին, Բերնարդ Լին, Լոիս Մաքսուելը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գայ Հեմիլտոնի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր Ջեյմս Բոնդի մասին Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Նոր Օռլեանում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:United Artists ֆիլմեր Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր
Կաշգարյան հարթավայր
Կաշգարյան հարթավայր կամ Թարիմի հարթավայր (塔里木盆地), հարթավայր Չինաստանի արևմուտքում։ Շրջապատված է Տյան-Շան, Պամիր, Կունլուն և Բեյշան լեռներով։ Տարածությունը մոտ 530 հզ. կմ² է, երկարությունը՝ մոտ 1200 կմ, լայնությունը՝ մինչև 500 կմ, բարձրությունը՝ 780-1500 մ։
Կաշգարյան հարթավայրի մեծ մասն զբաղեցնում է Տակլա Մական ավազային անապատը։
Կատեգորիա:Հարթավայրեր Կատեգորիա:Աշխարհագրական օբյեկտներ Կատեգորիա:Չինաստանի հարթավայրեր
Կալանդաս
Կալանդաս (Каландас), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոմ գետի ձախ ափին՝ 615 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ժմերինկայի շրջան
Ժմերինկայի շրջան (Жмеринський район), վարչական միավոր Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի արևմուտքում։ Վարչական կենտրոնը Ժմերինկա քաղաքն է։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կամում է 1130 կմ²։
Հիմնական գետերը՝ Հարավային Բուգ, Կրասնյանկա, Դումկա, Ռով։
Բնակչություն
Շրջանի բնակչությունը կազմում է 35 482 մարդ (2013 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ), այդ թվում քաղաքային բնակչությունը կազմում է 4 730 մարդ (13,33%), գյուղականը՝ 30 752 մարդ (86,67%)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջան
Փեզվենք
Փեզվենք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վորոնինո (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)
Վորոնինո (Воронине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վորոնինո գյուղում բնակվում էր 154 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Եմվաոլ
Եմվաոլ (Емваоль), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիլտովկա գետի վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
(2895) Մեմնոն
(2895) Մեմնոն (Memnon), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հունվարի 10-ին Նորման Թոմասի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նորման Թոմասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդներ
Տղիբուլ
Տղիբուլ (ტყიბული), քաղաք Վրաստանի Իմերեթի մարզում. նույնանուն մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնը։ Ընկած է Ռաչա լեռնաշղթայի Նակարելա սարի հարավարևմտյան լանփերին՝ Քութայիսից 42 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք, Թբիլիսիից 165 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Ռիոն-Թբիլիսի-Տղիբուլ երկաթգծի վերջին կետն է։ Բնակչությունը՝ ։ Քաղաքի մերձակայքում կառուցվել են Տղիբուլի և Շաորայի հիդրոէլեկտրակայանները։ Կա քարածխի հանքավայր, որտեղ անվտանգության կանոնները չպահպանելու հետևանքով 2018 թվականին փլուզումներ են տեղի ունեցել՝ խլելով ընդհանուր առմամբ 18 ածխահատի կյանք ։
Քաղաքապետարանի շենքի մոտ կանգնեցված է եղել Իոսիֆ Ստալինի արձանը, որը դրված է եղել դեռևս վերջինիս կենդանության օրոք, բայց հետագայում ապամոնտաժվել է։ Շևարդնաձեի նախագահության շրջանում նրա իսկ կարգադրությամբ վերականգնվել է, հետագայում դարձյալ ապամոնտաժվել՝ կապված քաղաքի կենտրոնի վերակառուցման աշխատանքների հետ.
Տես նաև
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Տղիբուլի շրջան
Կանտոնի ապստամբություն
Կանտոնի ապստամբություն կամ Գուանչժոուի ապստամբություն (广州起义), ձախողված կոմունիստական խռովություն Գուանչժոու (Կանտոն) քաղաքում, 1927 թվականի դեկտեմբերի 11-13-ին՝ Գոմինդանի դեմ։
Բանվորական կարմիր գվարդիայի և ուսումնական գնդի զինվորների ջոկատները գրավեցին քաղաքի մեծ մասը, զավթեցին պահեստային զենքերը և բաժանեցին ապստամբությանը միացածներին։ Ստեղծվեց «հեղափոխական կառավարություն»՝ ժողովրդական կոմիսարների խորհուրդ, հրապարակվեց նրա ծրագիրը, որը նախատեսում էր խորհրդային ռեժիմի ստեղծում, դեմոկրատական ազատություններ, 8-ժամյա աշխատանքային օր, արդյունաբերական խոշոր ձեռնարկությունների, բանկերի, տրանսպորտի, հողի ազգայնացում։
Ապստամբությունը ճնշվեց Անգլիայի, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների և Ճապոնիայի աջակցությամբ։
Կատեգորիա:Ապստամբություններ
Զգուշացիր ավտոմեքենայից
Սյուժե
Պարզվում է, որ համեստ ու ամաչկոտ ապահովագրական գործակալ, ինքնագործ թատերախմբի դերասան և նախկին վարորդ Յուրի Դետոչկինը արդարության համար պայքարող անհաշտ մարտիկ է։ Սակայն իրավապահ մարմինների համար, հանձին նույն թատրոնի դերասան և իրական քննիչ Մաքսիմ Պոդբերյոզովիկովի, այդ Ռոբին Հուդը պատկերանում է որպես վտանգավոր, խորամանկ և անորսալի հանցագործ։
Աշխատանքային պարտքը կատարելիս Յուրի Դետոչկինը հաճախ է լինում բավականաչափ ունևոր մարդկանց տներում և տեսնելով, որ շատերն են ապրում բացահայտ անաշխատ եկամուտով, նա փորձում է վերականգնել արդարությունը այնպես, ինչպես ինքն է դա հասկանում։ Դետոչկինը անձամբ քարտադարան է վարում ու գործ կազմում կաշառակերների, սպեկուլյանտների, չարաշահողների ու հափշտակողների վերաբերյալ, առևանգում է նրանց ավտոմեքենաները, վերավաճառում դրանք և ստացած գումարները փոխանցում մանկատներին։
Իր հաճախորդներից մեկը, կոմիսիոն խանութի երիտասարդ վաճառող Դիմա Սեմիցվետովը թանկարժեք ու չճարվող էլեկտրոնիկայի առևտուր էր անում «վաճառասեղանի տակից»։ Սեմիցվետովի ավտոմեքենան Դետոչկինին հաջողվում է առևանգել միայն երրորդ փորձից հետո։ Առաջին անգամ աշխատում է ավտոմեքենայի ահազանգման համակարգը, երկրորդ անգամ Դետոչկինը ընկնում է ավտոմեքենայի սրահում դրված թակարդի մեջ։ Երրորդ անգամ նա վարձում է ավտոկռունկ, որի միջոցով բարձրացնում է ավտոտնակը և առևանգում ավտոմեքենան։ Նշված ավտոմեքենայով նա մեկնում է Մերձբալթիկա։ Ճանապարհին ծանոթանում է մի միլիցիոների հետ, որին օգնում է գործի գցել խափանված մոտոցիկլետը։ Մոտակա բնակավայրում միլիցիոները առևանգված ավտոմեքենայի վերաբերյալ կողմնորոշում է ստանում և սկսում է հետապնդել Դետոչկինին։ Որոշ ժամանակ անց մոտոցիկլետը կրկին խափանվում է, և Դետոչկինը շարունակում է ճանապարհը։
Մինչ Մերձբալթիկայում Դետոչկինը վաճառում է ավտոմեքենան ինչ-որ կղերականի, ով հարստացել էր հավատացյալների մատուցած զոհողություններից, քննիչ Պոդբերյոզովիկովը դուրս է գալիս Դետոչկինի հետքի վրա։ Քննիչը պատահականորեն պարզում է, որ Դետոչկինը իր հաճախակի բացակայությունները տանը պատճառաբանում է «ծառայողական գործուղումներով», իսկ աշխատանքի վայրում՝ «բազմաթիվ հարազատների հիվանդություններով»։ Քննիչը հիշում է նաև Դետոչկինի տարօրինակ պահվածքը, հետաքրքրասիրությունը հետաքննության վերաբերյալ, և հօդս են ցնդում բոլոր կասկածները։
Թատրոնում հերթական փորձի ժամանակ Պոդբերյոզովիկովը «մերկացնում է» Դետոչկինին, բայց ցանկանալով ի վերջո հասկանալ, թե ինչն է նրան դրդել հանցագործության, ձերբակալելուց առաջ նրան հրավիրում է գարեջրատուն։ Դետոչկինը Պոդբերյոզովիկովին ներկայացնում է բոլոր առկա փաստաթղթերը, գումարների փոխանցման անդորրագրերը և այլն։ Քննիչը, իմանալով, որ Դետոչկինը ավտոմեքենաները առևանգել է ազնիվ մղումներից ելնելով, որոշում է իր պաշտոնական դիրքը չարաշահելու գնով բաց թողնել Դետոչկինին` պահանջելով, որ նա խոստանա այլևս չառևանգել ավտոմեքենաներ նույնիսկ կաշառակերներից։
Դատարանում Պոդբերյոզովիկովն ու մյուս ծանոթները ելույթ են ունենում ի պաշտպանություն Դետոչկինի։ Թե ինչ դատավճիռ է կայացվում, ֆիլմում չի հաղորդվում։ Սակայն ֆիլմի վերջում Դետոչկինը դուրս է ելնում Լյուբայի տրոլեյբուսի դիմաց, մոտենում է դիմապակուն և ասում է. «Ես վերադարձել եմ»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր Կատեգորիա:Էլդար Ռյազանովի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:1966 կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Վոսկոբոյնիկի (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)
Վոսկոբոյնիկի (Воскобійники), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1665 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վոսկոբոյնիկի գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,65 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 43,08 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1665 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խարկովի ազգային բժշկական համալսարան
Խարկովի ազգային բժշկական համալսարան, բարձրագույն բժշկական կրթության ուսումնական հաստատություն է՝ բարձրակարգ բժշկական մասնագետների պատրաստման համար։ Գտնվում է Ուկրաինայի Խարկով քաղաքում։
Խարկովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ
1804 թվականի նոյեմբերին Համառուսաստանյան Ալեքսանդր I կայսրը ստորագրեց Խարկովի համալսարանի հաստատման վկայագիրը և կանոնադրությունը, որի հանդիսավոր բացումը տեղի ունեցավ 1805 թվականի հունվարի 17-ին (29):
Համալսարանի 1804 թ. կանոնադրության համաձայն, ստեղծվել է 4 բաժին՝ բանավոր գիտություններ, բարոյական և քաղաքական գիտություններ, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտություններ, բժշկական գիտություններ։ Բժշկական գիտությունների բաժանմունքը, դրանում սովորել ցանկացողների բացակայության պատճառով, ուսանողների համար բացվեց միայն 1811 թվականին ։ Չնայած համալսարանի գոյության առաջին տարիներին ուսանողների բացակայությանը, բժշկական ֆակուլտետը պարբերաբար աշխատում էր, նրա 6 հատուկ բաժանմունքները (անատոմիա, ֆիզիոլոգիա և դատաբժշկական գիտություններ; պաթոլոգիա, թերապիա և կլինիկա; վիրաբուժություն; մանկաբարձություն; կենդանիների բժշկություն; բժշկական նյութերի ուսումնասիրություն, դեղագործություն և բժշկական գրականություն) ունեցել են իրենց ղեկավար-դասախոսները, որոնց բուհի խորհուրդը վստահել է տարբեր հատուկ դասարանների (նրանք հանրագիտարանի վերաբերյալ դասախոսություններ են կարդացել Խարկովի կոլեգիայի աշակերտներին, հանդես եկել հանրային ելույթներով, պատրաստել դասագրքեր, ապամոնտաժել և համակարգել համալսարանի գրադարանը, համաձայն Համալսարանի կանոնադրության՝ 52-ը գիտական ​​ուղերձներ են հղել հատուկ ամսական խորհրդի նիստերում և այլն)։ Պրոֆեսոր Վ.Ֆ. Դրեյսիգը (թերապիա) և դոցենտ Լ.Օ. Վաննոտին (անատոմիա) 1807 թվականին համալսարանի խորհրդում ելույթ ունեցան «Խարկովի սարսափելի աղտոտման մասին, որը տարբեր հիվանդություններ է առաջացնում» զեկույցով, պրոֆեսոր Պ.Մ. Շումլյանսկին (վիրաբուժություն ) և Գ. Գ. Կորրիտարին (բժշկական նյութերի ուսումնասիրություններ) համապատասխանաբար ելույթ ունեցան 1806 թ.` «Կյանքի ֆիզիկական ձևերի մասին» և 1807 թ.` «Բժշկության և փիլիսոփայության ուսումնասիրության համադրության մասին»։ Խորհրդի նիստերում Պ. Մ. Շումլյանսկին զեկուցել է «Կոնստանտինոգրադյան հանքային ջրերի բժշկական օգուտի մասին դատողությունները», իսկ Ֆ.Վ.Պիլգերը «որոշ նահանգներում մոլեգնող անասունների վարակման կարճ պատճառաբանությունը»։
1809/1810 ուսումնական տարում ընդունվեցին առաջին ուսանողները, և ֆակուլտետը սկսեց աշխատել ողջ ծավալով։
Խկանանց բժշկական ինստիտուտ
Իր գոյության տարիներին ինստիտուտը տվել է մոտ 2000 կին բժիշկներ։
Խարկովի բժշկական ակադեմիա
1920 թվականին, երկրում բարձրագույն կրթության բարեփոխման հետ կապված, հին համալսարանները դադարեցին գոյություն ունենալ, և նրանց ֆակուլտետները վերակազմավորվեցին անկախ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների՝ գույքի ամբողջ համալիրի, անձնակազմի և ֆինանսավորման պահպանմամբ։ Խարկովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը «միավորվեց» Խարկովի բժշկական ընկերության կանանց բժշկական ինստիտուտի հետ և վերափոխվեց Խարկովի պետական ​​բժշկական ակադեմիայի։
1921 թվականի նոյեմբերին Գլավպրոֆոբրայի (Ուկրաինայի մասնագիտական ​​կրթության գլխավոր վարչություն) Փոքր կոլեգիայի որոշմամբ ակադեմիան վերանվանվեց Խարկովի պետական ​​բժշկական ինստիտուտի։
1935 թվականին Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի որոշմամբ Խարկովում կազմակերպվեց Խարկովի 2-րդ պետական բժշկական ինստիտուտը։
1994 թվականի ապրիլին, Ուկրաինայի նախարարների կաբինետի որոշմամբ, Խարկովի պետական բժշկական ինստիտուտը վերակազմավորվեց Խարկովի պետական բժշկական համալսարանի։
2007 թվականի նոյեմբերին Ուկրաինայի նախագահի հրամանագրով Խարկովի պետական բժշկական համալսարանին տրվեց ազգային կարգավիճակ՝ Խարկովի ազգային բժշկական համալսարան անվամբ։
Մասնաշենք և համալսարան
Համալսարանն ունի ուսումնական գործընթացի և 5 հանրակացարանների գործունեության իրականացման համար ժամանակակից համալիր։ Բակալավրիատի և ասպիրանտուրայի բոլոր ուսանողները 100%-ով ապահովված են հանրակացարանով։ Համալսարանն ընդգրկում է 67 ամբիոն։ Բաժանմունքները հագեցած են ժամանակակից դասասենյակներով։
Այն ամբիոնները, որտեղ սովորում են 1-3 կուրսերի ուսանողները, տեղակայված են համալսարանի չորս ակադեմիական շենքերում։ Կլինիկական առարկաների դասավանդումն իրականացնող ամբիոնները գտնվում են ԽԱԲՀ գիտագործնական բժշկական կենտրոնի, Ուկրաինայի մանկաբարձության, գինեկոլոգիայի և ռեպրոդուկտոլոգիայի գիտագործնական կենտրոնի, ԽԱԲՀ-ի աշխատանքի հիգիենայի և մասնագիտական հիվանդությունների գիտահետազոտական ինստիտուտի, Ուկրաինայի կլինիկական գենետիկայի ինստիտուտի բազաներում։ Համալսարանն ունի ստոմատոլոգիական կենտրոն, 9 տարածաշրջանային, 10 քաղաքային, 5 գերատեսչական բժշկական հաստատություններ։ Ուսումնագիտական կենտրոնը հագեցած է սիմուլյացիոն ուսուցման տեխնոլոգիաներով։
Գիտական գրադարանը զգալի դեր ունի կրթական գործընթացն ապահովելու և մասնագետների պատրաստման գործում, ինչն համալսարանի կրթական և գիտամանկավարժական գործընթացների տեղեկատվական աջակցության համակարգի կենտրոնական օղակն է։ Գրադարանն ունի ճյուղավորված կառուցվածք և ցանց՝ 8 բաժին և 9 ոլորտ, աշխատում են 5 աբոնեմենտ՝ 3 ուսումնական, գիտական և գեղարվեստական, 11 ընթերցասրահ, այդ թվում՝ գիտական, հումանիտար և ինքնուրույն աշխատանքային, 5 ընթերցասրահ ուսանողական հանրակացարաններում, 10 գրադարանային կետ ամբիոններում և մեկը՝ աշխատանքի հիգիենայի և մասնագիտական հիվանդությունների ԳՀԻ-ում։
Գիտություն
Գիտական գործունեությունը եղել և մնում են բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների որակյալ պատրաստման հիմքը մինչդիպլոմային և հետդիպլոմային ուսումնական փուլերում, բժշկական տեսության և պրակտիկայի արդիական խնդիրների լուծման, Խարկովի ազգային բժշկական համալսարանի գիտական հանրության նույնականացման և ճանաչման համար։
Համալսարանի գործունեության հիմնական գիտական ուղղությունները.
Տարեկան համալսարանն իրականացնում է շուրջ 10 հետազոտական նախագիծ, որոնք ֆինանսավորվում են պետական բյուջեից, և շուրջ 40 նախաձեռնական որոնողական աշխատանք։ Համալսարանի աշխատակիցները ներգրավված են 16 միջազգային գիտական նախագծերի իրականացման մեջ։
Համալսարանական գիտնականներ (2010) — ակադեմիկոս Ուկրաինայի ԳԱԱ ակադեմիկոս (Վ. Ի. Գրիշչենկո), Ուկրաինայի բժշկական գիտությունների ազգային ակադեմիայի 5 թղթակից անդամ (Ա. Ն. Բելովոլ, Ե. Յա. Գրեչանինա, Վ. Ն. Լեսովոյ, Վ. Ի. Լուպալցով, Ն. Ի. Պիլիպենկո), Ուկրաինայի կրթության 2 վաստակավոր աշխատող (Ա. Յա. Ցիգանենկո, Յու. Ս. Պարաշչյուկ), Ուկրաինայի գիտության 18 վաստակավոր գործիչ (Վ. Ի. Գրիշչենկո, Ժ. Դ. Սեմիդոցկայա, Վ. Ի. Լուպալցով, Ս. Ի. Շևչենկո, Վ. Ի. Սիպիտիյ, Վ. Ս. Պրիխոդկո, Ա. Ֆ. Յակովցովա, Մ. Պ. Վորոնցով, Օ. Յա. Բաբակ, Ա. Ն. Բելովոլ, Ի. Ֆ. Կոստյուկ, Պ. Գ. Կրավչուն, Ե. Գ. Դուբենկո, Ե. Յա. Գրեչանինա, Ն. Ի. Պիլիպենկո, Օ. Ն. Կովալյովա, Վ. Վ. Բոյկո, Ի. Ա. Գրիգորովա), Ուկրաինայի պետական մրցանակի 9 դափնեկիր (Վ. Ի. Գրիշչենկո, Վ. Ի. Լուպալցով, Ե. Յա. Գրեչանինա, Ե. Գ. Դուբենկո, Վ. Վ. Բոյկո, Օ. Վ. Բերեսնեվ, Վ. Ա. Սիպլիվիյ, Ժ. Դ. Սեմիդոցկայա, Ի. Ա. Կրիվորուչկո); Ուկրաիանայի 13 վաստակաշատ բժիշկներ (Վ. Ն. Լեսովոյ, Ա. Մ. Դաշչուկ, Ա. Ն. Բելովոլ, Ն. Ի. Բերեզկա, Ի. Ա. Գարագատիյ, Մ. Ս. Դուբինին, Ն. Մ. Անդոնյեվա, Կ. Մ. Սոկոլ, Յու. Վ. Օդինեց, Դ. Յու. Դոնչակ, Գ. Վ. Մալցև, Գ. Ռ. Մուրատով, Ի. Վ. Լետիկ)։
Համալսարանում գործում է 5 մասնագիտացված գիտական խորհուրդ՝ 11 մասնագիտությունների գծով դոկտորի և գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճաններ ստանալու և ատենախոսությունների պաշտպանության իրավունքով։
Համալսարանի կառուցվածքը
Համալսարանի կազմի մեջ են մտնում.
Այն ուղղությունների և մասնագիտությունների ցանկը, որոնց համար իրականացվում է մասնագետների պատրաստում ԽԱԲՀ-ում Մասնագիտությունը 7.110101 «Բժշկություն» 8.110101 7.110106 «Ստոմատոլոգիա» 8.110106 Բակալավրի պատրաստում 6.120101 «քույրական գործ» 6.120102 «Լաբորատոր ախտորոշում Կրտսեր մասնագետների պատրաստում 5.110102 «քույրական գործ» 5.110107 «Մանկաբարձական գործ» 5.12010102 «քույրական գործ» 5.12010105 «Մակաբարձական գործ» Օտարերկրյա քաղաքացիների պատրաստում՝ բազային ուղղություններով Օտարերկրյա քաղաքացիների ինտերնատուրայում, կլինիկական օրդինատուրայում պատրաստում
Խարկովի բարձրագույն բժշկական դպրոցի հայտնի ուսանողներ
Իր գոյության տարբեր ժամանակահատվածներում Խարկովի ազգային բժշկական համալսարանի շրջանավարտների թվում կան 34 ակադեմիկոս և գիտությունների ակադեմիայի համապատասխան անդամներ, 23 նախարարներ և բաժինների ղեկավարներ, հետազոտական ​​ինստիտուտների և կենտրոնների 67 տնօրեններ, 31 բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ռեկտորներ, 34 պետական ​​մրցանակների դափնեկիրներ, 6 աշխատանքի հերոսներ, սոցիալական աշխաանքի և Ուկրաինայի հերոսներ, գերագույն խորհուրդների 17 պատգամավորներ, ԽՍՀՄ, Միութենական հանրապետությունների և Ուկրաինայի վաստակավոր բժիշկներ ։
Գիտական աշխատանք
Խարկովի ազգային բժշկական համալսարանն ունի հզոր հետազոտական ​​բազա։ Համալսարանն իրականացնում է շուրջ 40 հետազոտական ​​նախագիծ գերակա ոլորտներում. սրտանոթային հիվանդությունների կանխարգելում, ախտորոշում և բուժում; նվազագույն ինվազիվ միջամտություններ սուր և քրոնիկ պաթոլոգիայի համար; վիրուսային, բակտերիալ ինֆեկցիաների կանխարգելման, ախտորոշման և բուժման կատարելագործում` հիմնված դրանց պաթոգենետիկ մեխանիզմների ուսումնասիրության վրա, խոշոր հիվանդությունների և վնասվածքների կանխարգելման, ախտորոշման և բուժման արդյունավետ մեթոդների մշակում և իրականացում, վերականգնողական բժշկություն։ Գիտական ​​հետազոտություններն իրականացվում են կենտրոնական հետազոտական ​​լաբորատորիայում, հինգ լաբորատորիաներում, ամբիոններում, ինչպես նաև երկու գիտական ​​ինստիտուտների և վեց կրթական հետազոտական ​​և արտադրական ասոցիացիաների հիման վրա («Ուրոլոգիա» - ուրոլոգիայի, նեֆրոլոգիայի և անդրոլոգիայի ամբիոն, Խարկովի ուրոլոգիայի և նեֆրոլոգիայի մարզային կլինիկական կենտրոն, «Վիրաբուժություն» - թիվ 1 վիրաբուժության ամբիոն, Ուկրաինայի ընդհանուր և անհետաձգելի վիրաբուժության ինստիտուտ; «Թերապիա» - ներքին բժշկության թիվ 1 և կլինիկական դեղագիտության ամբիոն, Ուկրաինայի բժշկական գիտությունների ազգային ակադեմիայի թերապիայի ինստիտուտ; «Մանկաբարձություն և գինեկոլոգիա» - թիվ 1 մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ամբիոն; «Բժշկական ճառագայթաբանություն» - ռադիոլոգիայի և ճառագայթային բժշկության ամբիոն, Ուկրաինայի բժշկական գիտությունների ազգային ակադեմիայի բժշկական ճառագայթաբանության ինստիտուտ; «Բժշկական գենետիկա» - բժշկական գենետիկայի ամբիոն, Ուկրաինական կլինիկական գենետիկայի ինստիտուտ։
Մրցանակներ ու հեղինակություն
SCOPUS գիտաչափական բազայում համալսարանը զբաղեցնում է 29-րդ ընդհանուր և 5-րդ տեղը Ուկրաինայի բարձրագույն բժշկական հաստատությունների շարքում, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Ուկրաինայի բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների «Լավագույն 200» վարկանիշում`47-րդ տեղը։
2000 թվականին համալսարանը պարգևատրվեց Պատվո շքանշանով և «Ոսկե ֆորտունա» վարկանիշի արծաթե դիպլոմով։ ԽԱԲՀ-ն դարձավ «Ուկրաինա-2000» բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների վարկանիշի դափնեկիր։ 2001 թվականին համալսարանի անձնակազմին շնորհվեց VII միջազգային բաց վարկանիշի «Ոսկե ֆորտունա» արծաթե դիպլոմ`«III հազարամյակի որակ» անվանակարգում։ 2010 թվականին «Ուկրաինայի ժամանակակից կրթություն» միջազգային ցուցահանդեսում համալսարանին շնորհվել է «ժամանակակից կրթության առաջնորդ» պատվավոր կոչում, իսկ 2011 և 2012 թվականներին`«Կրթություն և կարիերա-2011» և «Կրթություն և կարիերա-2012» միջազգային ցուցահանդեսների դափնեկիր։
Միջազգային համագործակցություն
ԽԱԲՀ-ն համալսարանների միջազգային ասոցիացիայի (ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հովանու ներքո) անդամ է 1998 թվականից, այն ընդգրկված է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության բժշկական համալսարանների գրանցամատյանում (Avicenna Directories):
Խարկովի ազգային բժշկական համալսարանի միջազգային գործունեությունն ուղղված է Ուկրաինայի բարձրագույն կրթության համակարգում համալսարանի վարկանիշի բարձրացմանը և համաշխարհային կրթական և գիտական տարածքին հետագա ինտեգրմանը։ Այս աշխատանքն իրականացվում է արտասահմանյան առաջատար համալսարանների և հետազոտական կենտրոնների հետ համագործակցության ծրագրերի, միջազգային կրթական ծրագրերի և նախագծերի իրականացման, ընդհանուր հետազոտական գործունեության իրականացման, գիտական և գործնական սեմինարների և գիտաժողովների կազմակերպման և դրանցում մասնակցության, անձնակազմի փոխանակման և ակադեմիական շարժունակության զարգացման շրջանակներում։
Ռոբերտ Շտոլց
Ռոբերտ Ելիզաբեթ Շտոլց (Robert Elisabeth Stolz ), ավստրիացի կոմպոզիտոր, դիրիժոր, երգերի, ֆիլմերի երգերի և օպերետաների հեղինակ, ըստ ժամանակակիցների գնահատականի «Վալսի վերջի արքաներից» է ։ Հայտնի է որպես ֆիլատելիստ։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Շտոլցը կոմպոզիտոր և դիրիժոր Յակոբ Շտոլցի և նրա կնոջ՝ դաշնակահարուհի և երաժշտության ուսուցչուհի Իդայի տասներկուերորդ զավակն էր ։ Յոհաննես Բրամսը Ռոբերտի հոր մոտիկ ընկերն էր և լսելով փոքր Ռոբերտի դաշնամուրի կատարումը, նրան խոստումնալից ապագա է գուշակել ։ Ռոբերտը երաժշտություն է սովորել Գրացում, Բեռլինում և Վիեննայում։ 1896 թվականին, 16 տարեկանում նա ավարտել է Վիեննայի կոնսերվատորիան։ 1897 թվականին Գրացի քաղաքային թատրոնում աշխատել է օպերային կոնցերտմեյստեր, 1899 թվականին Մարբուրգում կապելմեյստեր, իսկ 1902 թվականին Զալցբուրգի քաղաքային թատրոնում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին 1914-1918 թվականներին Շտոլցը ծառայել է ավստրիական կայսերական բանակի 4-րդ հետևակային գնդում, որպես կապելմեյստեր։
1920-ականների սկզբին Ռոբերտ Շտոլցը գնել է «Max und Moritz» վարիետեի թատրոնը։ Թատրոնի մեծ ծախսերը Շտոլցին ֆինանսապես քայքայել են, բացի այդ թատրոնը լիցենզիա չի ունեցել։ Հետագայում թատրոնը Շտոլցը համարել է իր «կարիերայի ամենամեծ ֆիասկոն»։ Փրկվելով պարտատերերից Շտոլցը 1924 թվականին տեղափոխվել է Բեռլին, և միայն 1926 թվականին է վերադարձել Վիեննա։
1933 թվականին նացիոնալ-սոցիալիստների իշխանության գալուց հետո, Շտոլցը իր լիմուզինի նստարանների տակ մի քանի հրեաների թաքցնելով, 21 անգամ հատել է սահմանը և նրանց տեղափոխել Ավստրիա։ 1938 թվականին, անշլյուսից հետո Շտոլցը Նացիոնալ-Սոցիալիզմի հետ գաղափարախոսական տարաձայնությունների պատճառով լքել է Ավստրիան ։ Անցնելով Ցյուրիխով, նա հաստատվել է Փարիզում։ 1939 թվականի նոյեմբերի 30-ին ֆրանսիական ոստիկանությունը՝ որպես «չարակամ արտասահմանցի», ձերբակալել է Շտոլցին և ուղարկել «Colombe» ճամբար։ Սրա պատճառը հանդիսացել է Շտոլցի չորրորդ կինը, որը հեռանալով նրանից վերցրել է իր հետ ամուսնու փողերը,  թանկարժեք իրերը և փաստաթղթերը, այդ թվում բնակության թույլտվությունը։ Ճամբարում 59-ամյա Շըտոլցը հիվանդացել է թոքաբորբով։ Նա փրկվել է միայն ֆրանսիացի բանկիրի դուստր՝ Իվոնա Լուիզա Ուլրիխի հետ ունեցած պատահական ծանոթության շնորհիվ, որը հետագայում դարձել է նրա հինգերորդ կինը։ Իվոնան իրավագիտություն է սովորել։ Իմանալով, որ Շտոլցը ներկալված է, նա հավաքել է մի քանի հազար ֆրանկ կաշառքով նրան ազատելու համար։ Փարիզի ավստրիացի տարագիրները նրան անվանել են «Այնցի», քանի որ նա միակն էր (einzige), ով Շտոլցին օգնության ձեռք էր մեկնել։
1940 թվականին Ռոբերտ Շտոլցը արտագաղթել է Նյու Յորք, որտեղ ապրել է պատերազմական տարիներին։ 1941 թվականի օգոստոսի 28-ին Շտոլցին զրկել են գերմանական քաղաքացիությունից և առգրավել են նրա ողջ ունեցվածքը։
1946 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Ռոբերտ և Այնցի Շտոլցները վերադարձել են Վիեննա։ Նրանք առաջին քաղաքացիական անձինք էին, ում թույլատրվել էր պատերազմից հետո ԱՄՆ-ից թռնել Ավստրիա։ Նրանց վիզաները համարակալված էին 1 և 2 համարներով։ Վիեննայի միջազգային օդանավակայանում նրանց հանդիսավոր ընդունելություն են կազմակերպել, որին ներկա է եղել Վիեննայի քաղաքապետ Թեոդոր Քյորները։ 1947 թվականին ավստրիական կառավարությունը Շտոլցին շնորհել է Honoris causa-ի պրոֆեսորի կոչում։
Ռոբերտ Շտոլցը մահացել է 1975 թվականի հունիսի 27-ին ։ Թաղված է Վիեննայի կենտրոնական գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կոմպոզիտորներ