cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ժիլբերտի համախտանիշ
Գենետիկա
Հայտնի է UGT1A1 գենի ավելի քան 100 տարբերակ, որոնք նշվում են UGT1A1*n (որտեղ n-ը գենի կամ գենի պրոմոտոր շրջանի հերթական համարն է)։ UGT1A1-ը կապված է ТАТА box-ի պրոմոտոր շրջանի հետ, այս շրջանն ամենից հաճախ պարունակում է A(TA)6TAA գենետիկ հաջորդականությունը, այս տեսակը հանդիպում է շատ պոպուլացիաների մոտավորապես 50% ալելների մոտ։ Այնուամենայնիվ, հանդիպում են որոշ ալելների պոլիմորֆիկ տարբերակներ այս շրջանում, սակայն ամենատարածվածը, որն առաջանում է պրոմոտոր շրջանում հավելյալ TA երկնուկլեոտիդ ավելանալիս՝ առաջացնելով A(TA)7TAA, կոչվում է UGT1A1*28, այս տարածված տարբերակը հանդիպում է որոշ պոպուլյացիաների մոտավորապես 40% ալելների մոտ, բայց ավելի քիչ հանդիպում է մոտ 3% ալելների՝ հյուսիսարևելյան և արևելյան Ասիայի և Խաղաղ օվկիանեսի կղզիների բնակիչների մոտ։
Շատ պոպուլյացիաներում Ժիլբերտի համախտանիշը կապված է հոմոզիգոտ A(TA)7TAA ալելների հետ ։ Ժիլբերտի համախտանիշի ժամանակ 94% դեպքերում երկու այլ գլյուկուրոնոզիլտրանսֆերազա ֆերմենտներ նուjնպես տուժում են, UGT1A6 (50% ինակտիվացում) և UGT1A7 (83% ինակտիվացում)։
Այնուամենայնիվ, Ժիլբերտի համախտանիշը կարող է առաջանալ առանց TATA box-ի պրոմոտոր պոլիմորֆիկ մուտացիայի, որոշ պոպուլյացիաներում, հատկապես առողջ հյուսիսարևելյան և արևելյան ասիացիների մոտ, Ժիլբերտի համախտանիշն ավելի հաճախ հետերոզիգոտ միսենս մուտացիայի հետևանք է (օրինակ Gly71Arg այլ կերպ UGT1A1*6, Tyr486Asp այլ կերպ UGT1A1*7, Pro364Leu այլ կերպ UGT1A1*73) գենի իրական կոդավորման շրջանում, որը հնարավոր է կապված է չափազանց բարձր բիլիռուբինի մակարդակի հետ ։
Հաշվի առնելով Ժիլբերտի համախտանիշի ազդեցությունը դեղորայքի ու բիլիռուբինի փոխանակության վրա և գենետիկական ժառանգականությունը, այն կարելի է դասել որպես թեթև նորածնային նյութափոխանակության խանգարում։
Ախտորոշում
Ժիլբերտի համախտանիշով հիվանդերը հիմնականում ունենում են չկոնյուգացված բիլիռուբինի բարձր մակարդակ, իսկ կոնյուգացված բիլիռուբինը սովորաբար նորմայի սահմաններում է և ցածր է ընդհանուր բիլիռուբինի քանակի 20%-ից։ Ժիլբերտի համախտանիշով հիվանդերի մոտ բիլիռուբինը լինում է 20 μM-ից 90 μM (1.2-ից 5.3 մգ/դլ), նորմայում < 20 μM։ Չկոնյուգացված/կոնյուգացված (անուղղակի/ուղղակի) բիլիռուբինի հարաբերությունը համապատասխանաբար բարձր է Ժիլբերտի համախտանիշով հիվանդերի մոտ քան այն մարդկանց մոտ, ովքեր չունեն Ժիլբերտի համախտանիշ։
Ընդհանուր բիլիռուբինի մակարդակը հաճախ ավելի է բարձրանում, եթե արյան նմուշը վերցվում է երկու օրվա քաղցից հետո, հետևաբար քաղցը կարող է օգտագործվել ախտորոշման համար։ Ախտորոշման հաջորդ քայլը, որի կարիքը հազվադեպ է լինում և այդքան էլ տեղին չէ, հիվանդին տալիս են ցածր դեղաչափով ֆենոբարբիտալ , որից հետո բիլիռուբինը զգալիորեն նվազում է։
Հնարավոր է նաև հայտնբերել UGT1A1-ի ԴՆԹ մուտացիաները պոլիմերազային շղթայական ռեակցիայի միջոցով կամ ԴՆԹ-ի հատվածի հաջորդականության հետազոտմամբ։
Բուժում
Սովորաբար բուժման կարիք չկա ։ Եթե դեղնությունն արտահայտված է կարելի է օգտագործել ֆենոբարբիտալ ։
Պատմական ակնարկ
Ժիլբերտի համախտանիշը առաջին անգամ նկարագրվել է ֆրանսիացի գաստրոէնտերոլոգ Աուգուստին Ժիլբերտի և գործընկերների կողմից 1901 թվականին ։ Գերմանական գրականության մեջ, այն սովորաբար կապվում է Ջենս Էյներ Մեուլենգրախտի հետ ։
Հիվանդությունը հանդիպում է նաև հետրյալ անուններով․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժառանգական հիվանդություններ Կատեգորիա:Հեպատոլոգիա
Ֆիլմ-բալետ
Ֆիլմ-բալետ, կինեմատոգրաֆիական արվեստի յուրահատուկ ժանր, որը համակցում է այս արվեստի գեղարվեստական միջոցները բալետի սեփական գեղարվեստական միջոցների հետ, ի տարբերություն բալետի էկրանավորման, որն իրենից ներկայացնում է բեմական բեմադրության ֆիքսումը այնպես, ինչպես այն կա։ Ֆիլմ-բալետը համարվում է կինոռեժիսորական օրիգինալ աշխատանք` իրականացված տաղավարային կամ բնական պայմաններում կատարվող նկարահանումներով, օգտագործելով տարբեր կինոօպերատորային տեխնիկա, մոնտաժային հնարքներ և այլն, նաև հնարավոր է դրամատիկ դերասանների մասնակցությունը ։ Կինոյում բալետի ավելի լայն հասկացությունը ներկայացված է բալետի հանրագիտարաններում համապատասխան հոդվածներով, գեղարվեստական և երաժշտական ֆիլմերում ներառելով նաև պարային հատվածներ (օրինակ` «Շապիկի վրայի աղջիկը» Ռիտա Հեյուորթի հետ կամ Լեոնիդ Կվինիհիձեի «Երկնային ծիծեռնակներ» ֆիլմը), ինչպես նաև` վավերագրական և գեղարվեստական ֆիլմեր բալետի և նրա արտիստների մասին` ներառելով սեփական բալետային համարները ։
Ֆիլմ-բալետ
1913 թվականին «Պատե եղբայրներ» ստուդիայի Մոսկվայի բաժնի ռեժիսոր Կայ Գանզենը կինոնկարահանել է Ալեքսանդր Գորսկու «Կոպելիա» և «Բաքոսատոն» բալետները («Սամսոն և Դալիլա» օպերայի պարերից) Մեծ թատրոնի մենակատարներ Եկատերինա Հելցերի, Լեոնիդ ժուկովի և Վլադիմիր Ռյաբցևի մասնակցությամբ։ Այդ տարի Յակով Պրոտազանովը Թինա Վալենի մասնակցությամբ նկարահանել է «Մանկական սանդալներ» բալետը «Ինչպես է հեկեկում երեխայի ոգին» պլաստիկ երաժշտական ողբեգությունում, հաջորդ` 1914 թվականին նա շարունակել է նկարահանել ժամանակակից պար, «Տիման և Ռեյնգարդ» առևտրի տունը թողարկել է նրա «Տոնածառ» (Թինա Վալենի մասնակցությամբ), «Տանգո» և «Վամպիրի պարը» ֆիլմերը։
Ֆիլմ բալետի ժանրին են պատկանում 1954 թվականի ըստ Լեոնիդ Լավրովսկու ներկայացման «Ռոմեո և Ջուլիետ» ֆիլմը, «Աննա Կարենինա», «Անյուտա», «Օրիորդը և խուլիգանը», «Գալատեա», «Տասներկուերորդ գիշեր», «Ժիգոլո և Ժիգոլետա» , «Մուրացկանը և արքայազնը», «Վերջին տարանտելան», «Հին տանգո» ֆիլմ բալետները ըստ Ալեքսանդր Բիլինսկու և շատ ուրիշների։
Աննա Կարենինա
«Աննա Կարենինա» 1974 թվականի ֆիլմ-բալետը բեմադրվել է Լ. Տոլստոյի համանուն վեպի մոտիվներով։ Բալետի հիմքում ընկած էր Ռոդիոն Շեդրինի բալետը, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1972 թվականի հունիսի 10-ին, Մեծ թատրոնում։ Լիբրետոն գրել է Բորիս Լվով Անոխինը, խորեոգրաֆիան` Նատալիա Ռիժենկոյի, Վիկտոր Գոլովանովի և Մ. Պլիսեցկայայի։ Ձևավորումը և զգեստները` Վալերի Լեվենտալի, իսկ Մայայի համար զգեստը ստեղծել է Պիեռ Կարդենը։
«Աննա Կարենինա» ֆիլմ-բալետի հեղինակը եղել է Մարգարիտա Պիլիխինան, որը լավ կինոօպերատոր էր, բայց «Աննա Կարենինա» ֆիլմը նկարահանել է հայտնի վարպետ Վալենտին Պիգանովը, որն առաջին անգամ օգտագործել էր պրոֆեսիոնալ օբյեկտիվներ և կինոխցիկի համար ֆիլտր. այդ ժամանակ հետարտադրություն չկար ։
Ալեքսանդր Բելինսկի
Բելինսկու ֆիլմերը շատ տարբեր են, իսկ դրամատիկական սյուժետային գծերի հիմքում դրված պատմություններն արթնացնում են «ժպիտ` արցունքների միջից» զգացողություններ. այս զգացումը նման է Չարլի Չապլինի ֆիլմերի զգացողություններին։ «Վերջին տարանտելա» ֆիլմում ռեժիսորը մտադրվել էր բալետային բառապաշարին խոսք ավելացնել։
«Անյուտա» ֆիլմի հաջողության գործոններից մեկը կարելի է համարել Վլադիմիր Վասիլևի մտահղացումը «մոնտաժային խորեոգրաֆիայի» վերաբերյալ. յուրաքանչյուր տեսարանի, յուրաքանչյուր խորեոգրաֆիկ համարի ճշգրիտ տեսլականը, ինչպես արդեն պատրաստի ֆիլմում։ Պարը ֆիլմում նկարահանվել է հատվածներով, խոշոր, միջին և ընդհանուր պլանները մոնտաժել են շարժման ընթացքում։ Մի համարի երաժշտության համար նկարահանվել են գործողության մի քանի վայրեր, զուգահեռ նաև` տարբեր կերպարների խորեոգրաֆիկ կյանքեր։
Հեռուստաբալետ
Հեռուստաբալետը բեմադրված նկարահանումներ են, որոնք անցկացվում են ստուդիայի տաղավարում, ձևավորումներով և զգեստներով։ Բալետային գործողությունները նկարահանվում է մի քանի դուբլերով, այնուհետև մոնտաժում են մոնտաժային ստուդիայում։
Հեռուստաբալետներ են.
Բորիս Ասաֆևի «Կոմս Նուլին», առաջին խորհրդային հեռուստաբալետը Սերգեյ Կորենի և Օլգա Լեպեշինսկու մասնակցությամբ, որն ստեղծել է բալետմաստեր Վլադիմիր Վարկովիցկին 1959 թվականին։
Կոնստանտին Սերգեևի «Մոխրոտիկը» և Վ. Օկունցովի 1985 թվականի հեռուստաբալետը ըստ համանուն «Մոխրոտը» բալետի, որը բեմադրվել է Մարիինյան թատրոնում, 1946 թվականին։ Էկրանավորվել է բալետի խմբագրված տարբերակը։
«Մոխրոտը» բալետը թողարկվել է «Բյուրեղապակե կոշիկ» անվանմամբ։
Կոստանտին Սերգեևը ստեղծել է ֆիլմ ըստ Միխայիլ Ֆոկինի համանուն «Դիմակահանդես» բալետի, Շումանի երաժշտությամբ։
1966 թվականին Ռուդոլֆ Նուրիևը և Զիզի Ժանմարը կինոժապավենի վրա նկարահանել են «Պատանին և մահը» բալետը, ըստ տևողության այս բալետը փոքր ներկայացում էր` 16 րոպե։
2002 թվականին Իտալիայում թողարկվել է Ջորջ Բալանչինի բալետի հեռուստատեսային տարբերակը` «Ամառավա գիշերային երազ» վերնագրով, որտեղ Բալանչին հանդես է եկել որպես ռեժիսոր։ Տևողությունը` մոտ երկու ժամ։ Դերերում` Ռոբերտո Բոլլե, Ռիկարդո Մասիմի, Ալեսանդրա Ֆերի։
Բալետի էկրանավորում
Տեսաֆիլմերի թողարկման համար օգտագործվում է ինչպես «Բալետի էկրանավորում» անվանումը, այնպես էլ «հեռուստաֆիլմ» և «հեռուստաբալետ», ինչպես նաև` «ֆիլմ-բալետ» անվանումը, ինչը սխալ է։
Բալետի վիդեոնկարահանումները անվանում են բալետի տեսագրություն, որն անհրաժեշտ է բալետը ֆիքսելու, այն փոխանցելու և պահպանելու, այսինքն` աշխատանքային պահի համար։ Դա բալետի տեսաձայնագրումն է ոչ թե Էկրանավորումը։
Բալետի էկրանավորումը իրենից ներկայացնում է բեմական բեմադրության ֆիքսում` պահպանելով բալետմաստերի նախնական միտքը առանց փոփոխությունների։
Անկասկած ամենավառ էկրանավորումներից են եղել Ֆոկինի բալետներն ըստ Անդրիս Լիեպայի վերաթարմացման 1993 թվականին Մարինյան թատրոնում. դրանք են «Շահրեզադե», «Հազարան բլբուլ», «Պետրուշկա» բալետները ։
«Հազարան բլբուլի վերադարձը» ֆիլմը նկարահանվել է 1993 թվականին, «Դյագիլև կենտրոնի» շնորհիվ ներկայացվել է հանրությանը և ցուցադրվել հեռուստատեսությամբ։ Դա արդեն թվային պատկեր էր։
Ավելի ուշ ֆիլմը հանձնվել է Universal Music Russia DVD ընկերությանը ։ Ֆիլմի ներկայացումը անցկացվել է Կրեմլի պետական պալատում, 2002 թվականի դեկտեմբերի 3-ին ։
1942 թվական` Արամ Խաչատրյանի «Գայանե» բալետի էկրանավորումը Ն. Անիսիմովայի բեմադրությամբ, Տատյանա Վեչեսլովան խաղացել է Նունեի դերերում :
1954 թվական` «Ռուսական բալետի վարպետներ»` պա-դե-դեների Էկրանավորում և մոնտաժ. «Կարապի լիճ» (Գալինա Ուլանովայի, Նատալիա Դուդինսկու, Կոնստանտինա Սերգեևայի մասնակցությամբ), «Բախչիսարայի շատրվան» (Գալինա Ուլանովայի, Մայա Պլիսեցկայայի, Պյոտր Գուսևի, Յուրի Ժդանովի, Իգոր Բելսկու մանսակցությամբ) և «Փարիզի հուրը» (գլխավոր դերերում` Վախթանգ Ճաբուկիանիի և Մ. Գոտլիբի մասնակցոթ։
1955 թվական` «Ռոմեո և Ջուլիետ», բալետմայստեր` Լեոնիդ Լավրովսկի։ Բալետ` Գալինա Ուլանովայի, Յու. Ժդանովի, Ա. Երմոլաևի, Ս. Կորենի և Ա. Լապաուրիի մասնակցությամբ։
1956 թվականին անգլիացի կինոմատոգրաֆիստը ժապավենի վրա նկարահանել է Մեծ թատրոնի «Ժիզել» ներկայացումը` Գալինա Ուլանովայի և Նիկոլայ Ֆադեչևու մանակցությամբ, որը ցուցադրվել է 1956 թվականին, Լոնդոնում։
1957 թվական` «Կարապի լիճ» բալետի էկրանավորում, Մ. Պլիսեցկայայի և Նիկոլայ Ֆադեչևի մասնակցությամբ։
1960 թվական` Լեոնիդ Յակոբսոնի «Խորեոգրաֆիկ մանրանկարներ» բալետի էկրանավորում։ «Կարճ տեսարաններ, ակնթարթային նկարներ, կարճատև դրվագներ` վերցված կյանքից և մարմնավորված պարում»։ Երաժշտությունը` Պյոտր Չայկովսկու, Ա. Գլազունովի, Սերգեյ Ռախմանինովի, Ալեքսանդր Սկրյաբինի, Սերգեյ Պրոկոֆևի, Էդվարդ Գրիգի, Կլոդ Դեբյուսիի, Ռիխարդ Շտրաուսի, Կիրովի անվան Լենինգրադի թատրոնի ներկայացումը, դերերում` Ն. Բաուխինա, Ի. Բելսկի, Բորիս Բրեգվադձե, Է. Բրեգվադձե, Լ. Վոյշնիս, Իրինա Գենսլեր, Ա. Գրիբով, Ա. Գրիբով, Ա. Գրիդին, Յու. Եգուպով, Կ. Զլատկովսկայա, Տ. Իսակովա, Մ. Կուզնեցովա, Իրինա Կոլպակովա, Նինել Կուրգապկինա, Յու. Մալցև, Ա. Միրոնով, Օլգա Մոիսևա, Ա. Նիսնևիչ, Ալլա Օսիպենկո, Կ. Ռասադին, Գ. Ն. Սելյուցկիյ, Իրաիդա Ուտրեցկայա, Վ. Ուխով, Ի. Չերնիշև, Ալլա Շելեստ, Իրինա Յակոբսոն ։
1961 թվական` «Օթելլո» բալետի էկրանավորումը` «Վենետիկի մավրը» վերնագրով։ Բալետմայստեր և Օթելլոի դերերի կատարող` Վախթանգ Ճաբուկիանի։
1961 թվական` «Սապատավոր ձիուկ» բալետի էկրանավորումը Ա. Ռադունսկու բեմադրությամբ, Մ. Պլիսեցկայայի և Վ. Վասիլևի մասնակցությամբ։
1964 թվական` «Քնած գեղեցկուհի» բալետի էկրանավորում, ռեժիսոր` Ապոլինարիա Դուդկո, ըստ Ի. Շապիրոյի և Կ. Սերգեևի սցենարի, Ալլա Սիզովի մասնակցությամբ` Ավրորայի դերում։ Դերերում` Յուրի Սոլովյով, Նատալյա Դուդինսկայա, Իրինա Բաժենովա, Վիկտոր Ռյազանով, Օլգա Զաբոտկինա, Լյուդմիլա Սավելևա, Նատալյա Մակարովա։
1966 թվական` Պա-դե-դեի էկրանավորումը «Ռայմոնդա» բալետից և «Կարմեն շարքի» հատվածներից։
1966 թվական` «Ամառավա գիշերային երազ», բալետմաստեր` Ջորջ Բալանչին, ԱՄՆ։
1966 թվական` «Կարապի լիճ», Վիեննայի օպերային ներկայացման էկրանավորում, Մարգո Ֆոնտեյնի մասնակցությամբ։
1967 թվական` «Ռոմեո և Ջուլիետ» բալետի էկրանավորում` Ֆոնտեյնի մասնակցությամբ։
1968 թվական` «Կարապի լիճ» բալետի էկրանավորում, ռեժիսոր` Ապոլինարիա Դոդկո, ըստ Ի. Շապիրոյի և Կ. Սերգեևի սցենարի, Ելենա Եվտևայի մասնակցությամբ Օդետա Օդիլիայի դերում։ Դերերում` Ջոն Մարկովսկի և Մահմուդ Էսամբաև։
1969 թվական` «Ժիզել» բալետի էկրանավորում, այդ ժամանակվա հայտնի երկու թատերախմբերի` Ալիսիա Ալոնսոյի Կուբայի ազգային բալետի (Ballet Nacional de Cuba) և Ամերիկյան բալետի թատրոն կատարմամբ, Կարլա Ֆրաչիի և ՔԷրիկա Բրունի մասնակցությամբ։
1975 թվական` Մորիս Բեժարի «Սրբազան գարուն» բալետի էկրանավորում։
1977 թվական` «Սպարտակ» բալետի էկրանավորում։ Ռեժիսոր` Վադիմ Դերբենյով։ Բեմադրող բալետմաստեր` Յուրի Գրիգորովիչ։ Կոմպոզիտոր` Արամ Խաչատրյան։ Բեմանկարչությունը և զգեստները` ըստ Սիմոն Վիրսալաձեի։ Գլխավոր դերերում` Վլադիմիր Վասիլև (Սպարտակ), Մարիս Լիեպա (Կրասս), Նատալիա Բեսսմերտովնա Ֆրիգիա, Նինա Տիմոֆևա (Էգինա)։ Մեծ թատրոնի բալետային խմբի և նվագախումբի կատարմամբ, դիրիժոր` Ալգիս Ժուրայտիս։
1983 թվական` «Դոն Կիխոտ բալետի էկրանավորում։ Ռեժիսոր, խորեոգրաֆ, Բազիլի դերակատար` Միխայիլ Բարիշնիկով, պարընկեր` Սինտիա Խարվի։
1984 թվական` «Ռուսական բալետի սիլուետները», ֆիլմ Կիրովի թատրոնի բալետի մասին` բալետների հատվածների ցուցադրմամբ։
1985 թվական` «Մավրի պավանան» («Օթելլո») ֆիլմ-բալետ (ԽՍՀՄ), երաժշտությունը` Հենրի Պյորսելի, խորեոգրաֆիան` Խոսե Լիմոնի։ Բեմադրող բալետմաստեր և Մավրի (Օթելլո) գլխավոր դերակատար` Նիկիտա Դոլգուշին։ Դերերում` Ելենա Եվտեևա (Մավրի կինը), Մարատ Դաուկաև (Մավրի ընկերը), Գաբրիելա Կոմլևա (ընկերոջ կինը)։
1996 թվական` «Կարապի լիճ» բալետի էկրանավորում, խորեոգրաֆիան` Մետա Բորնի (Matthew Bourne), Միացյալ Թագավորություն։
Մոխրոտի էկրանավորում
1989 թվականի ֆիլմ` ըստ Մագին Մարենի (Maguy Marin) բնօրինակ բալետի, որը բեմադրվել է Լեոնի օպերայում, 1985 թվականին, որն ավելի շուտ համարվում է այդ բալետի էկրանավորումը։
«Մոխրոտի» էկրանավորումը նաև եղել է 1988 թվականին, ըստ Ռուդոլֆ Նուրիևի ներկայացման, ար-դեկոի ոճով, որը նա բեմադրել է Գրանդ օպերայում։
Ջոն Նոյմայերի Համբուրգի բալետի առաջատար պարող, 1993 թվականից` Մոնտե Կառլոյի բալետի տնօրեն, նշանավոր խորեոգրաֆ և Ֆրանսիայի արվեստի շքանշանի ասպետ (1992 թվական) Ժան Քրիստոֆ Մայոյի (Jean-Christophe Maillot) 23 բեմադրություններից մեկը եղել է «Մոխրոտիկ» բալետի բեմադրությունը, որը ներկայացվել է Հանովերի Արքայադստեր հրավերով և արդյունքում էկրանավորվել է։
Վաղ նկարահանումներ
Փոքր տեսահոլովակի շնորհիվ, որը պահպանվել է մինչ օրս, կարելի է տեսնել Աննա Պավլովայի պարերի եզակի կադրեր, երբ տեսախցիկը անշարժ կանգնած էր։
Առաջին անգամ պարը ֆիքսել են ժապավենի վրա 1894 թվականին, կինեմատոգրաֆի վաղ արշալույսին, ամերիկացի գյուտարար Թոմաս Էդիսոնի կողմից, որը կինոժապավենի վրա նկարահանել է պարուհի Անաբել Ուիթֆորդին «Օձի պարը» բալետում։
Վերա Կարալիի նախաձեռնությամբ Ալեքսանդր Խանժոնկովի ստուդիայում տեսագրվել են «Կոպելիա» բալետները 1913 թվականին` Ե. Հելցերի և Ազիադեի մասնակցությամբ և 1918 թվականին` Մ. Մորդկինայի և Մ. Ֆրոմանի մասնակցությամբ։ Բալետների ֆիքսման առաջին փորձերը կատարել են բալետմայստերներ Լեոնիդ Մյասինը և Մարթա Գրեմը` համր կինոյի դարաշրջանում։
Վավերագրական ֆիլմեր բալետի մասին
Վավերագրական ֆիլմը ֆիլմ է, որը հիմնված է իրական իրադարձությունների և մարդկանց մասին նկարահանումների վրա։
Բալետի մասին որոշ ֆիլմեր`
1997 թվական` ռուս բալերինա Օլգա Սպեսիվցևայի «Աստվածային Ժիզել» ֆիլմ-դիմանկարը նկարահանվել է ըստ Սպեսիվցևայի պարընկեր, անգլիացի հայտնի խորեոգրաֆ սըր Էնթոնի Դոլինի «Քնած բալերինա» գրքի մոտիվների։ Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում, Անգլիայում, Ֆրանսիայում։ Նկարահանումներին մասնակցել են համաշխարհային բալետի աստղերը, որոնցից շատերը իրենց գործունեությունը սկսել էին Սերգեյ Դյագիլևի «Ռուսական թատերաշրջանում» մինչև 20-րդ դարի սկզբը։ Նրանք էին Ալեքսանդրա Դանիլովան, Ալիսիա Մարկովան, Անաատոլի Վիլտզակը, Սերժ Պերետին և ուրիշներ։ Ֆիլմում նկարահանվել է հայտնի դրամատիկ արտիստ Ելենա Սոլովեյը։
2003 թվական` Guillem, Internet Movie Database կայքում, Սիլվա Գիլեմի մասին վավերագրական ֆիլմ։
2005 թվական` «Վլադիմիր Վասիլև։ Մեծ բալետ», չորս մասից բաղկացած (յուրաքանչյուրի տևողությունը` 26 րոպե) 2005 թվականի վավերագրական ֆիլմ։ Հեղինակ և ռեժիսոր` Նիկիտա Տիխոնով։
2005 թվական` վավերագրական ֆիլմ «Ալլա Շելեստ» ։
2010 թվական` «Կասյան Գոլեյզովսկի»` ֆիլմ վարպետի կյանքի և ստեղծագործությունների մասին ։
2010 թվական` «Ես բալերինա եմ»` Տատյանա Վեչեսլովա 100-ամյակին նվիրված ֆիլմ ։
2010 թվական` «Այս նամակը ես գրել եմ ձեռնոցներով...», Նվիրված` Վերա Կարալին ։
Գեղարվեստական ֆիլմեր բալետի մասին
Գեղարվեստական ֆիլմեր, որոնց սցենարում առկա են բալետի մասին պատմություններ.
Գրականություն
Կատեգորիա:Արվեստի ժանրեր
Տրոֆիմով (Կոնստանտինովսկի շրջան)
Տրոֆիմով (Трофимов), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Պոչտովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Կրիվոշեի
Կրիվոշեի (Кривошиї), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1905 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրիվոշեի գյուղում բնակվում էր 514 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 160,63 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1905 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լուի Աբադի
Լուի Աբադի (Louis Abadie, ), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր ։
Կենսագրություն
Լուի Աբադին ծնվել է 1814 թվականին։ Երաժիշտը ճանաչվել է իր բազմաթիվ երգերով՝ շանսոն, ռոմանսներ և բալլադներ, որոնք մեծ տարածում են գտել 19-րդ դարի փարիզյան արիստոկրատների հավաքույթում։ Նա իր հաջողության գագաթնակետին հասել է 1840-ականների վերջին և 1850-ականների սկզբին։ Ունեցել է մեծ երևակայություն՝ նա մի քանի տարի ալբոմների տեսքով լույս է ընծայել երաժշտական ​​թեթև ստեղծագործություններ, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելել հանրության կողմից։ Չնայած իր երաժշտական ​​գործերի հաջողությանը, նա ապարդյուն փորձեր է կատարել ինչ-որ բան բեմադրել թատրոնի համար։
Երաժիշտն առավել հայտնի է իր «Mademoiselle Pimbes» կատակերգական օպերայով և «Les Danseurs de corde» (1867) օպերետով։
Կյանքի վերջին տարիերին Լուի Աբադին ապրել է աղքատության մեջ։ Նա մահացել է կաթվածից 1858 թվականի դեկտեմբերի 1-ին, Փարիզի l'hôpital de La Riboisière հիվանդանոցում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ
Անգյուզակ
Անգյուզակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բերկրիի գավառակում։ Գտնվում է Վանա լճից հյուսիս-արևելք, հարթ վայրում։
Պատմություն
Գյուղի բնակիչների մի մասը զոհվել է Մեծ եղեռնի տարիներին, մյուս մասը ապաստան է գտել Արևելյան Հայաստանում։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 60 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակիչները զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և այգեգործությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Շրջակայքում կային հին եկեղեցու և գյուղի ավերակներ։ Անգյուզակն ուներ եկեղեցի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կաբանե (Ավերոնի գավառ)
Կաբանե (Cabanès), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 237 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.78 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 95 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 29 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 121 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 88-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,7 %։ 88 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 85 անձ (48 տղամարդ և 37 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 33 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Չեմրովկա
Չեմրովկա' (Чемровка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է գետի Օբ աջ ափին՝ 3635 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 123 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Օբ գետի վտակներ Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Օկտյաբրսկի (Միլլերովսկի շրջան)
Օկտյաբրսկի (Октябрьский), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Պերվոմայսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Անջինի Վերին
Անջինի Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում ։ Գտնվում էր Արճեշ քաղաքից 23-24 կմ հյուսիս, Արածանիի ավազանի մի գետակի ակունքների մոտ, Մայդան կոչվող սարահարթի հյուսիսային մասում, Սոգյութլի գյուղից 4 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 15 տուն քուրդ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մետաքսագործություն
Մետաքսագործություն, մանածագործության (ոստայնանկության) ճյուղ, մետաքսյա թելեր ստանալու և դրանցից գործվածքներ պատրաստելու արհեստը։ Չինաստանում, որը համարվում է մետաքսագործության հայրենիքը, մետաքսե գործվածքներ պատրաստել են դեռևս մեր թվարկությունից առաջ III հազարամյակում։ Կենտրոնական Ասիայում, Իրանում, Կովկասում և Բյուզանդիայում մետաքսագործությունը հայտնի դարձավ V-VII դարերում, հետագայում տարածվեց նաև այլ երկրներում ու մայրցամաքներում։ X դարում արդեն Թաթարստանը, Ջուրշանը և Հարավային Կովկասի երկրները դարձել էին մետաքսագործության խոշոր կենտրոններ։ Սկսած հին ժամանակներից մետաքսե գործվածքները միջազգային առևտրի ամենահարգված առարկաներից էին։ «Մետաքսի ճանապարհը», որով կատարվում էր մետաքսեղենի առևտուրը Արևելքի և Արևմուտքի միջև, ձևավորվել էր դեռևս մեր թվարկությունից առաջ II դարում և գործում էր մինչև XVI դարը։ Մետաքսագործությունը նշանակալից զարգացման էր հասել միջնադարյան Հայաստանում։ IX-XIII դարերում հայ և արաբ հեղինակները հիշատակում են Հայաստանում, մասնավորապես Դվինում արտադրվող մետաքսե գործվածքները։ Մեզ հասել են նաև այդ ժամանակաշրջանի մետաքսե գործվածքների նմուշներ (Անիի պեղումներից)։ «Կերպասագործ» տերմինը մետաքսագործ իմաստով գործածել է Անանիա Շիրակացին (VII դար), իսկ XI դարի հեղինակ Գրիգոր Մագիստրոսը մետաքսագործություն համարում է առանձին արհեստ և արհեստավորին անվանում «մետաքսագործ կերպասի կամ կերպասոց»։ Հանդիպում են նաև աբրեշում, ապրեշումագործ բարբառային ձևերը։ Հայաստանում պատրաստված մետաքսաթելը և մետաքսե արծվաչները (կերպասներ, թավիշներ, նուրբ գործվածքներ, դրանց թվում և շղարշներ) ունեին գեղեցիկ փայլ, նուրբ էին, փափուկ, դիմացկուն, և լավ ներկվում էին։ Հայտնի էին հատկապես որդան կարմրով ներկած հայկական մետաքսաթել ծիրանին (բյուզանդացիներն անվանում էին «պորփյուրիկոն») և դիպակները։ Մեր օրերում, երբ բացի բնական մետաքսից արտադրվում է նաև մեծ քանակությամբ արհեստական մետաքս, մետաքսագործությունը դարձել է մանածագործական արդյունաբերության կարևոր ճյուղերից մեկը։
Կատեգորիա:Արտադրություն
ԱՈՒ220Մ
ԱՈւ220Մ կամ «Բայկալ», ռուսական հեռակառավարվող ռազմական համակարգ՝ Կենտրոնական գիտահետազոտական ինստիտուտի (ЦНИИ) «Բուրեվեստնիկի» կատարելագործած 57 մմ 2Ա91 թնդանոթով։
ԱՈՒ-220Մ-ը ստեղծվել է հեռակառավարվող հրետանային հրանոթների տեսքով, որը նախատեսված է հեռանկարային և ժամանակակից ռազմական մեքենաների համար՝ մոտոհրաձգային և դեսանտային ստորաբաժանումների հրազենային հզորությունը բարձրացնելու նպատակով։ 57 մմ 2Ա91 թնդանոթի ռազմամթերքի հզորությունը թույլ է տալիս մարտադաշտում հարված հասցնել մեծաթիվ զրահապատ օբյեկտների։ Թնդանոթն իրենից ներկայացնում է Ց-60 զենիթահրետանային կոմպլեքսի կատարելագործված տարբերակը։
ԱՈՒ220Մ-ը բացի 57 մմ թնդանոթից և 7,62 մմ գնդացրից՝ իր մեջ ներառում է նաև հրաձգությունը կարգավորող համակարգ՝ թիրախը հայտնաբերելու և ընթացքի ժամանակ կրակահերթերը վերահսկելու համար։ Հրաձգությունը կարգավորող համակարգը կազմված է նշանոցային կոմպլեքսից, լազերային հեռաչափից և թնդանոթի երկհարթակ ստաբիլիզատորից։
Հեռակառավարվող համակարգն առաջին անգամ ցուցադրվել է 2015 թվականին Մոսկվայում՝ «Армия-2015» ռազմատեխնիկական միջազգային ցուցահանդեսում և Աբու Դաբիում՝ IDEX 2015-ում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Զենք Կատեգորիա:Ռազմական արդյունաբերություն Կատեգորիա:Զենք ըստ երկրի
Կիզիլ-Յուլդուզ (գյուղ, Իշիմբայսկի շրջան)
Կիզիլ-Յուլդուզ (Кызыл-Юлдуз, Кызыл-Юлдуз), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։
Universal Studios
Յունիվերսալ Ստուդիոս, Հոլիվուդյան կինոստուդիա, ներկայումս գործող կինոստուդիաներից ամենահինն է, հիմնվել է 1912 թ. հունիսի 8-ին։ Հիմնադիրն է եղել կինոգործիչ Կառլ Լեմլեն։ 1915-1925 թթ. եղել է ԱՄՆ-ի ամենախոշոր կինոընկերությունը, թողարկելով 400-ից ավելի համր ֆիլմ։
2004 թվականից մտնում է NBC Universal ընկերության կազմում։ Ապրանքանիշի վրա պատկերված է երկրագունդը, որի շուրջը օղակաձև պտտվում է Universal («Տիեզերական») տառերը։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Կալիֆորնիայում՝ Լոս Անջելեսում։ Ընկերության անունով մեծ զբոսայգիներ կան Հոլիվուդում, Օռլանդոյում, Սինգապուրում և Օսակայում։
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոընկերություններ
Ազամատ (գյուղ, Ալիկովսկի շրջան)
Ազամատ (Азамат, Асамат), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 188 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Տաառի
Տաառի (Taari), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Սաառեպեեդի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։
The Walking Dead (համակարգչային խաղ, 2012)
«The Walking Dead (հայերեն` Քայլող մեռյալները, այլ անվանումներ՝ The Walking Dead։ The Game, The Walking Dead։ Season One), 2012 թվականի ընթացքում թողարկված էպիզոդային գրաֆիկաարկածային և դերակատարողական ժանրի համակարգչային խաղ՝ iOS, OS X, Microsoft Windows, PlayStation 3 և Xbox 360 համակարգերի համար։ Հիմնված է Ռոբերտ Քըրքմանի հեղինակած համանուն պատկերապատումների վրա։ Խաղը մշակվել և թողարկվել է «Telltale Games» ստուդիայի կողմից։ Նախնական շրջանում պլանավորված էր խաղը թողարկել 2011-ի վերջին, սակայն հետագա հարստացման պատճառով այն տեղափոխվում է հաջորդ տարվա սկիզբ։ Բաղկացած է հինգ էպիզոդներից, որոնցից յուրաքանչյուրը լույս է տեսել 2012-ի ապրիլից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում։ «Telltale Games»-ը թողարկել է նաև խաղի ընդհանուր տարբերակը։
Խաղի իրադարձությունները, ինչպես կոմիկսներում և հեռուստասերիալում, կատարվում է ԱՄՆ Ջորջիա նահանգում` զոմբի ապոկալիպսիսից հետո։ Ինչևէ, խաղի հիմնական հերոսները նորամուծություն են, չնայած որ իրենց դրվագներն են ունենում կոմիկսների և հեռուստասերիալի հիմնական կերպարներ Հերշել Գրինը և Գլեն Ռին։ Գլխավոր հերոսը և խաղացվող կերպարն է Ջորջիայի համալսարանի դասախոս Լի Էվերեթը, ով ապոկալիպսիսի ժամանակ ոստիկանության մեքենայով տեղափոխվում էր մոտակա բանտ։ Էվերեթը փրկում է 8-ամյա աղջնակի` Կլեմենտայն անունով և հետագայում հոգ տանում նրա մասին։
«The Walking Dead»-ը ի տարբերություն դասական գրաֆիկաարկածային վիդեոխաղերի, շեշտը դնում է կերպարային զարգացման վրա, քան թե գլուխկոտրուկների։ Խաղի հետագա զարգացումները կախված են օգտագործողի ընդունած որոշումներից և պատասխաններից։ Որոշումները կարող են դառնալ նաև որոշ հերոսների մահվան պատճառ։
Խաղը քննադատների կողմից արժանացել է դրական գնահատականի՝ տիրող ազդեցիկ և էմոցիոնալ ոճի, ինչպես նաև Լիի և Կլեմենտայնի միջև ստեղծված յուրահատուկ հայր-դուստր հարաբերությունների ցուցադրման համար։ Խաղը մոտ 80 անգամ ստացել է «Տարվա լավագույն վիդեոխաղ» կատեգորիայի պարգև։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2012 տեսախաղեր Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր Կատեգորիա:IOS խաղեր Կատեգորիա:Xbox One տեսախաղեր
Hey Ya!
Hey Ya!, երգը ամերիկյան OutKast  հիփ-հոփ խմբի երգն է (дуэт André 3000 (Андре Бенджамин) և Big Boi (Энтван Паттон)), թողարկվել է 2003 թվականի սեպտեմբերի 23-ին LaFace և RCA պիտակները, որպես առաջին սինգլն է 5-րդ ստուդիական ալբոմի Speakerboxxx / The Love Ստորեւ։  Սինգլը հասել դիրքորոշումը ձեռք բերված թիվ 1 Billboard Hot 100 աղյուսակը, և վավերացված պլատինե է ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում, Ավստրալիայում, Նորվեգիայում և Շվեդիայում։
Պատմություն
Երգը ստացել է երաժշտության քննադատության և առցանց հրապարակումների դրական ակնարկներ։ PopMatters, Entertainment Weekly , Stylus Magazine , Pazz & Jop, Robert Christgau , Pitchfork Media , New York , AllMusic , NME : Blender ամսագիրը ներառում էր երգը «The 500 Greatest Songs Since You Were Born»(№ 15) :
«Hey Ya!» հաջողություն է ունեցել Հյուսիսային Ամերիկայում՝  2003 թվականի հոկտեմբերի 18-ին առաջին անգամ ընդգրկվել է ամերիկյան Billboard Hot 100 շքերթում՝ զբաղեցնելով 57-րդ հորիզոնականը «The Way You Move» երգի դեբյուտից երեք շաբաթ անց (որն այդ ժամանակ գտնվում էր 25-րդ հորիզոնականում) ։ Եզրափակիչը հանգեցրեց Hot 100 ինը շաբաթների, 2003 թվականի դեկտեմբերի 13-ից մինչև 2004 թվականի փետրվարի 7-ը ։ Թվային վաճառքը թույլ է տվել, որ ամերիկուհին տասնհինգ շաբաթ տևի Billboard Hot Digital Tracks աղյուսակը ։
Երգն արժանացել է մի շարք մրցանակների՝ Best Urban/Alternative Performance (Grammy Award 2004), Nickelodeon Kids' Choice Awards (2004) Kids' Choice Award for Favorite Song կատեգորիայում, MTV Europe Music Awards (Best Song) և այլն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ
Բարվինկի
Բարվինկի (Барвінки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բարվինկի գյուղում բնակվում էր 735 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5041 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 145,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1700 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1939 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ուպրազդնո-Կագալնիցկի (Կոնստանտինովսկի շրջան)
Ուպրազդնո-Կագալնիցկի (Упраздно-Кагальницкий), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Բոգոյավլենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
(1801) Տիտիկակա
(1801) Տիտիկակա (Titicaca), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1952 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Միգել Իցիգսոնի կողմից Լա Պլատայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,018727 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8094 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,228 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1915,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187918 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,97° անկյուն։
Աստերոիդների ցանկ (283501-283600)
Աստերոիդների ցանկ (283401-283500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (283601-283700)
Լուսնային մրցարշավորդը (վեպ)
«Լուսնային մրցարշավորդը» (Moonraker), Յան Ֆլեմինգի երրորդ վեպը բրիտանական գործակալ Ջեյմս Բոնդի մասին։
Ծանոթացե՛ք, Ջեյմս Բոնդ։ Անթերի, փայլուն կրթություն ստացած գեղեցկատես տղամարդ։ Բացառիկ անգութ է և մահացու վտանգավոր։ Ամբողջ Անգլիան ցնծում է։ Մուլտիմիլիոնատեր սըր Հյու Դրեքսը սեփական փողերով կառուցել է ատոմային գերհրթիռ, որը մշուշոտ Ալբիոնին կպաշտպանի ցանկացած վտանգից։ Բայց ահա Ձերդ Գերազանցության Գաղտնի ծառայության տվյալներով Դրեքսը մի փոքր մեղսավոր է. նա սիրում է խաղասեղանի շուրջ նենգել։ Սըր Հյուիի՝ անգլիացի ջենթլմենին ոչ բնորոշ, տարօրինակ պահվածքը վերծանելը հանձնարարված է Գաղտնի ծառայության լավագույն խաղամոլին, նաև համատեղությամբ գործակալ 007-ին՝ Ջեյմս Բոնդին։
Համառոտ բնութագիր (անոտացիա)
Հյուգո Դրեքսը Անգլիայի ամենահարուստ մարդկանցից է։ Նա վայելում է հասարակության հարգանքը, եթե ոչ համազգային սերն այն բանի համար, որ իր փողերով Մեծ Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարության համար կառուցել է «Մունռեյքեր» բալիստիկ հրթիռը։ Ճիշտ է, նա տգեղ է, բայց ունի հիասքանչ շարժուձև և թղթախաղում մեքենայություններ է անում, բայց Դրեքսի արարքները հանդուրժում են՝ համարելով հարուստի աննորմալություններ։ Սակայն բարձր հասարակության հարգարժան մարդիկ չեն ուզում հաշտվել խաղաթղթային մեքենայության հետ։ Մ-ը (հենց այդ նույն բարձր հասարակության ներկայացուցիչը) Ջեյմս Բոնդին՝ որպես թղթախաղի վարպետ, հանձնարարում է դաս տալ Դրեքսին, բայց այնպես, որ սկանդալ չծագի։ 007-ն իհարկե հաջողությամբ է դուրս գալիս առաջադրված խնդրից։ Իսկ հաջորդ օրը զոհված գործընկերոջ փոխարեն իրեն է վիճակված դառնալ «Մունռեյքեր» նախագծի անվտանգության ծառայության ղեկավարը։
Վեպի համանուն էկրանավորումը (1979)
«Լրտեսը, որ ինձ սիրում էր» ֆիլմի վերջում ասվում է, որ Ջեյմս Բոնդը կվերադառնա «Միայն քո աչքերի համար» ֆիլմով։ Բայց տասնմեկերորդ ֆիլմը դարձավ Լուսնային մրցարշավորդը՝ Ռոջեր Մուրի գլխավոր դերակատարմամբ։
Կապը կինոյի հետ
1979 թվականին նկարահանված ֆիլմում օգտագործված է միայն վեպի վերնագիրն ու գլխավոր չարագործի անունը։ Նույն թվականին ֆիլմի սցենարի հեղինակ Քրիստոֆեր Վուդը վեպի հիման վրա գրեց մի «կինոնովել», որը բավականին մանրամասն վերապատմում էր ֆիլմի իրադարձությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրքեր Ջեյմս Բոնդի մասին Կատեգորիա:1955 վեպեր Կատեգորիա:Յան Ֆլեմինգի վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր
(9686) Կիսոմ
(9686) Կիսոմ (Keesom), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,279885 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,02 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5397 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1257,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,286309 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,33° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մարկոս Ավետարանիչ
Մարկոս Ավետարանիչ (, Μᾶρκος, Հռոմեացված՝ Mârkos, ), ավանդաբար համարվում է Մարկոսի Ավետարանի հեղինակը։ Ասվում է, որ Մարկոսը եղել է վաղ Քրիստոնեության ամենակարևոր եպիսկոպոսական աթոռներից մեկի՝ Ալեքսանդրիայի եկեղեցու հիմնադիրը։ Ապրիլի 25-ը նրա հիշատակության օրն է, իսկ թևավոր առյուծը՝ նրա խորհրդանիշը ։
Անունն այլ լեզուներով
Մարկոս Ավետարանչի անունը տարբեր լեզուներով հնչում է տարբեր կերպ.
Mārcus, Μᾶρκος, Ⲙⲁⲣⲕⲟⲥ (Markos), מרקוס (Marqos), مَرْقُس (Marqus), ማርቆስ (Marḳos), լիբիա-բերբերերեն՝ ⵎⴰⵔⵇⵓⵙ:
Մարկոսի ինքնությունը
Ըստ Վիլլիամ Լեյնի (1974), «անխախտ ավանդությունը» Մարկոս Ավետարանչին նույնացնում է Հովհաննես Մարկոսի հետ, վերջինը ներկայացվում է որպես Բառնաբասի զարմիկ ։ Այնուամենայնիվ, Հիպողիտոս Հռոմեացին իր Յոթանասուն Առաքյալների Մասին աշխատության մեջ տարբերակում է Մարկոս Ավետարանչին (Բ. Տիմ. 4:11), Հովհաննես Մարկոսին (Գործք 12:12, 25; 13:5; 13; 15:37) և Բառնաբասի զարմիկ Մարկոսին (Կող. 4:10; Փիլ. 1:24) : Ըստ Հիպողիտոսի, նրանք բոլորը պատկանել են «Յոթանասուն Աշակերտների» խմբին, ովքեր Հիսուսի կողմից առաքվել են Հուդայի երկիր Ավետարանը քարոզելու (Ղուկ. 10:1):
Ըստ Եվսեբիոս Կեսարացու (Եկ. Պատմ. 2.9.1-4), Հերովդես Ա Ագգրիպացին (Ք. հ. 41 թվականին) Հրեաստանում իր կառավարության առաջին տարում հրամայել է սպանել Զեբեդեոսի որդի Հակոբոսին և կալանավորել Պետրոսին՝ պլանավորելով սպանել նրան Պասեքից հետո։ Պետրոսը հրեշտակների կողմից հրաշքով փրկվելով փախել է Հերովդեսից (Գործք 12:1-19)։ Պետրոսը գնացել է Անտիոք, հետո` Փոքր Ասիա (Պոնտոս, Գաղատա, Կապադովկիա, Ասիա և Բյութանիա, ինչպես նշված է Ա Պետրոս 1:1 համարում), ապա ժամանել է Հռոմ Կլավդիոս կայսեր կառավարման երկրորդ տարում (Ք. հ. 42 թվական, Եվսեբիոս, Եկ. Պատմ. 2.14.6): Ճանապարհին Պետրոսը հանդիպել է Մարկոսին, ով ընկերակցել է Պետրոսի հետ՝ դառնալով նրա գործընկերն ու թարգմանը։ Մարկոս Ավետարանիչը գրի է առել Պետրոսի քարոզները, որոնց հիման վրա շարադրել է Մարկոսի Ավետարանը (''Եկ. Պատմ. 15-16''): Մարկոսն իր Ավետարանը գրել է Կլավդիոսի կառավարման երրորդ տարում՝ նախքան իր Ալեքսանդրիա մեկնելը (Ք. հ. 43 թվականին) ։
Ըստ Գործք 15:39 համարի, Մարկոսը Բառնաբասի հետ գնացել է Կիպրոս Երուսաղեմի ժողովից հետո։ Ավանդության համաձայն, Ք. հ. 49 թվականին՝ Քրիստոսի Համբարձումից մոտավորապես 19 տարի հետո, Մարկոսը ճամփորդել է Ալեքսանդիա և հիմնադրել Ալեքսանդիայի Եկեղեցին։ Ներկայիս Ղպտի Ուղղափառ, Ալեքսանդիայի Հույն Ուղղափառ և Ղպտի Կաթոլիկ Եկեղեցիները սկզբնավորվել են Մարկոս առաքյալի կողմից հիմնադրած այս քրիստոնեական համայնքից ։ Ղպտի Եկեղեցու ծիսական առանձնահատկությունները կապվում են Մարկոսի անվան հետ ։ Նա դարձել է Ալեքսանդիայի առաջին եպիսկոպոսը և համարվում է Քրիստոնեության սկզբնավորողը Աֆրիկայում ։
Ըստ Եվսեբիոսի (Եկ. Պատմ. 2.24.1), Ներոնի թագավորության ութերորդ տարում (62/63 թվականներին)՝ հավանաբար Մարկոս առաքյալի մահից հետո, Աննիանոսը հաջորդել է Մարկոսին՝ որպես Ալեքսանդիրայի եպիսկոպոս։ Ավելի ուշ Ղպտի ավանդությունը փաստում է, որ Մարկոսը նահատակվել է 68 թվականին   ։ Սուրբ գրքի ժամանակակից մասնագետները պնդում են, որ Մարկոսի Ավետարանը գրվել է ոչ թե իրադարձությունների անմիջական ականատեսի, այլ անհայտ հեղինակի կողմից    :
Մարկոս առաքյալը Սուրբ Գրքում և եկեղեցական ավանդության մեջ
Մարկոսին՝ որպես իր անունը կրող Ավետարանի հեղինակ, հիշատակում է Պապիասը ։ Երրորդություն Ավետարանական աստվածաբանական դպրոցի մասնագետները «գրեթե համոզված են», որ Պապիասը անդրադառնում է Հովհաննես Մարկոսին ։ Սուրբ Գրքի ժամանակակից մասնագետները հրաժարվում են Պապիասի հաղորդած տեղեկությունից որպես ոչ վստահելի աղբյուր: Եվսեբիոսը ևս կասկածի տակ է առնում Պապիասի հաղորդած տեղեկությունը ։
Մարկոս Ավետարանիչը և Հովհաննես Մարկոսը նույնացվում են այն մարդու հետ, ով ջուր է տարել Վերնատուն, որտեղ տեղի է ունեցել Վերջին ընթրիքը (Մարկ. 14:13) կամ այն երիտասարդի հետ, ով Քրիստոսի ձերբակության ժամանակ մերկ փախել է (Մարկ. 14:51-52) :
Ղպտի եկեղեցու ավանդությունը նույնացնում է Մարկոս Ավետարանչին և Հովհաննես Մարկոսին, ինչպես նաև ընդունում Հիպողիտոսի կողմից հաղորդված այն տեղեկությունը, որ Մարկոսը եղել է Քրիստոսի կողմից ուղարկված Յոթանասուն առաքյալների թվում (Ղուկ. 10:1) : Ղպտի ավանդության համաձայն՝ Մարկոս Ավետարանիչը Քրիստոսի մահից հետո հյուրընկալել է առաքյալներին իր տանը։ Այդ նույն տանն է Հարուցյալ Քրիստոս հայտնվել է իր աշակարետներին (Հովհ. 20), և այդ նույն տանն էին գտնվել առաքյալները, երբ Հոգեգալստի օրը Սուրբ Հոգին իջել է նրանց վրա ։ Ավելին, Մարկոսը Կանայի հարսանիքի ժամանակ այն ծառաների մեջ է եղել, ովքեր լցրել են ջուրը, որը Քրիստոս վերածել է գինու (Հովհ. 2:1-11) :
Ղպտի եկեղեցու ավանդությունը պնդում է, որ Մարկոսը ծնվել է Կիրենում՝ քաղաք Հյուսիսային Աֆրիկայի Պենտապոլիսում (այժմ Լիբիա)։ Նույն ավանդությունը պատմում է, որ Մարկոսը վերադարձել է Պենտապոլիս ավելի ուշ՝ Պողոսի կողմից Կողոսիա ուղարկվելուց հետո ( Կող. 4:10, Փիլ. 24. թեև շատերը կարծում են, որ այս տեղեկությունը վերաբերում է Բառնաբասի զարմիկ Մարկոսին) իր հետ Հռոմում ծառայելու համար (Բ Տիմ. 4:11) : Այնուհետև, Պենեպոլիսից Մարկոսը գնում է Ալեքսանդիրա, որտեղ հեթանոս տեղաբնիկներին զայրացնում են ալեքսանդրիացիներին  հելլենիստական աստվածների պաշտամունքներից հեռու պահելու Մարկոսի ջանքերը։ Ք. հ. 68 թվականին, տեղացի հեթանոսները պարանով կապում են առաքյալի պարանոցը և քաղաքի փողոցներով նրան քարշ տալով՝ ի վերջո սպանում են ։
Հիշատակության օր
Ապրիլի 25-ը Մարկոս առաքյալի հիշատակության օրն է Կաթոլիկ և Ուղղափառ Եկեղեցիներում։ Ղպտի Եկեղեցին Մարկոս առաքյալի տոնը նշում է Պարմոտի 30-ին (այդ օրը Ղպտի եկեղեցական օրացույցում համապատասխանում է Հուլյան տոմարով ապրիլի 25-ին)։ Որտեղ Հովհաննես Մարկոսը զանազանվում է Մարկոս Ավետարանչից և նրա հիշատակության օրը նշվում է սեպտեմբերի 27-ին (համաձայն Հռոմեական Մարտիրոսաբանության), իսկ Մարկոս Ավետարանչինը՝ ապրիլի 25-ին։
Սուրբ Մարկոսի մասունքներ
Ավանդության համաձայն՝ 828 թվականին, երկու վենետիկյան առևտրականներ՝ երկու հույն վանականների օգնությամբ, Ալեքսանդրիայից գողացել են Սուրբ Մարկոսի մասունքները (Աբբասյան Խալիֆայության կառավարման շրջանում) և տարել են Վենետիկ ։ Սուրբ Մարկոսի Տաճարի խճանկարը պատկերում է նավաստիներին, որոնք ծածկում են մասունքները խոզի մսի շերտերով և կաղամբի տերևներով։ Դա արվել է միտումնավոր, որով կարողացել են հսկիչներին խոչընդոտել մանրամասնորեն զննելու նավի բեռը, քանի որ մուսուլմաններին արգելված է ուտել խոզի միս ։
Ղպտիները հավատում են, որ Սուրբ Մարկոսի գլուխը պահվում է Ալեքսանդրիայում՝ իր անունը կրող եկեղեցում, իսկ մասունքների մի մասը գտնվում է Սուրբ Մարկոսի անունը կրող Ղպտի Ուղղափառ Եկեղեցու Մայր Տաճարում (Կահիրե)։ Մասունքների մնացած մասը Վենետիկում է ։ Ամեն տարի Պաոպա ամսի 30-ին, Ղպտի Ուղղափառ Եկեղեցին տոնում է Սուրբ Մարկոսի Եկեղեցու կառուցման հիշատակի և Ալեքսանդրիայում Սրբի գլխի հայտնվելու օրը։ Արարողությունը կատարվում է Ալեքսանդրիայի Սուրբ Մարկոս Ղպտի Ողղափառ Մայր Տաճարում ։
1968 թվականի հունիսին, Կյուրեղ VI Ալեքսանդրացի Պապը ուղարկել է պաշտոնական նամակ Հռոմ՝ Պողոս VI Պապին՝ Սուրբ Մարկոսի մասունքները ստանալու նպատակով։ Պատվիրակությունը բաղկացած է եղել տասը մետրոպոլիտներից և եպիսկոպոսներից (նրանցից յոթը ղպտի էին, իսկ երեքը՝ եթովպիացի) և երեք հայտնի ղպտի աշխարհական առաջնորդներից։ Ասվում է, որ մասունքը եղել է ոսկորի փոքր կտոր, որը տրվել է Հռոմի Պապին՝ Վենետիկի Պատրիարք Ջիովաննի Ուրբանոս Կարդինալի կողմից։ Պողոս Պապը պատվիրակությանն ուղղված իր խոսքում ասել է, որ Սուրբ Մարկոսի մասունքների մի մասը պահպանվել է Վենետիկում։
Պատվիրակությունը ստացել է մասունքը 1968 թվականի հունիսի 22-ին։ Հաջորդ օրը, ի նշանավորումն այս իրադարձության՝ պատվիրակությունը կատարել է հատուկ եկեղեցական արարողություն Հռոմի Սուրբ Աթանասի Առաքյալական Տաճարում։ Մետրոպոլիտները, եպիկոպոսները և պատվիրակության քահանաները բոլորը մասնակցել են արարողությանը։ Պապական պատվիրակության անդամները, Հռոմում ապրող ղպտիները, լրագրողներ և շատ ուրիշ բարձրաստիճան պաշտոնյաներ մասնակցել են այդ եկեղեցական արարողությանը։
Արվեստում
Մարկոս ավետարանիչը հաճախ պատկերվում է իր Ավետարանը ձեռքին ։ Քրիստոնեական ավանդության մեջ Մարկոս Ավետարանչի խորհրդանիշը առյուծն է ։ Մարկոս Ավետարանիչը պատկերվում է տարբեր կերպ՝ որպես առյուծ անապատում, եպիկոպոս՝ նստած առյուծներով զարդարված գահին և վենետիկյան նավաստիներին օգնող մարդ։ Նա հաճախ պատկերվում է ձեռքին արմավենի կամ «pax tibi Marce» (Խաղաղություն ձեզ, Մարկոս) մակագրությամբ գիրք։ Այլ սրբապատկերներում Մարկոս Ավետարանիչը ներկայացվում է գրքով կամ մագաղաթով մարդ՝ թևավոր առյուծի ուղեկցությամբ։ Նրան պատկերում են նաև պարանը վզին, ինչպես նաև՝ քրիստոնյա ստրուկներին սարակինոսներից փրկելուց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նոր Կտակարանի անձինք Կատեգորիա:Կաթոլիկ եկեղեցու սրբեր Կատեգորիա:Առաքյալներ Կատեգորիա:Եպիսկոպոսներ Կատեգորիա:Ղպտի ուղղափառ եկեղեցի
Խոյ (համաստեղություն)
Խոյ, կենդանակերպի առաջին համաստեղությունը։ Արեգակը երկնքի այս մասում է հանգրվանում ապրիլի 17-ից մինչև մայիսի 13-ը։ Նրա սիմվոլն է (Յունիկոդ՝ ♈), որը պատկերում է խոյի կոտոշները։ Խոյը 2-րդ դարում Պտղոմեոսի նշած 48 համաստեղություններից մեկն է եղել, և ժամանակակից 88 համաստեղություններից մեկը։
Անվանումը
Համաստեղության անվանումը ըստ երևույթին կապված է արգոնավորդների կողմից Հունաստան բերված ոսկե գեղմի հետ։ Ըստ հունական էպոսի հողմերի աստված Էոլոսի որդի Աթամասի երկրում՝ Օրքոմենոսում, այդ տարի դաշտերում ցանած սերմերը չէին բուսնում։ Այս ամենի պատճառը Աթամասի երկրորդ կին Էոլեն էր, որն օրքոմենուհիներին համոզել էր չորացնել ցանքսի սերմացուն։ Նա դա արել էր Աթամասի առաջին կնոջ՝ ամպերի աստվածուհի Նեփելեի զավակների՝ Փրիքսոսի և Հելլայի հանդեպ ունեցած ատելությունից դրդված։ Քաղցը սպառնում էր Օրքոմենոսի բնակչությանը։ Այդ չարիքից ազատվելու համար Աթամասը պետք է զոհաբերեր իր որդուն՝ Փրիքսոսին։ Այն պահին, երբ դանակը բարձրացրած քուրմը պատրաստվում է հարվածել զոհին, հանկարծ հայտնվում է ոսկեգեղմ խոյն ու, ու իր մեջքին առնելով տղային ու գեղանի Հելլային, նրանց փախցնում է դեպի հյուսիս։ Ծովի վրայով սլանալիս վայր է ընկնում Հելլան, ու այդ ժամանակից ի վեր ծովը կոչվում է Հելլայի ծով (այժմյան Դարդանելի նեղուցը)։ Խոյը Փրիքսոսին հասցնում է Կողքիսի (հույները Կողքիս էին անվանում Անդրկովկասի սևծովյան ափերը) Փասիս (այժմ Ռիոնը) գետի ափերը։ Այստեղ էլ հասակ առավ Փրիքսոսն ու ամուսնացավ Կողքիսի տիրակալ, կախարդ Էյետոսի դստեր հետ։ Ոսկեգեղմ խոյը զոհաբերեցին մեծն Զևսին։ Էյետոսն այն կախեց պատերազմի աստված Արեսի սրբազան անտառում, որին հսկում էր երբեք աչքերը չփակող հրացայտ երախով վիշապը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կատաստերիզմներ
Հումանիտար ներխուժում
Հումանիտար ներխուժում կամ մարդասիրական միջամտություն (Humanitarian intervention), օտարերկրյա պետության (կամ պետությունների) կողմից ռազմական ուժի կիրառում կամ սպառնալիք` նպատակ ունենալով վերջ տալ մարդու իրավունքների կոպիտ և համատարած խախտումներին առանց թիրախ պետության համաձայնության ։ Մարդասիրական միջամտություններն ուղղված են վերջ դնելու ոչ միջամտող պետության քաղաքացիների մարդու իրավունքների խախտումներին ։ Մարդասիրական միջամտությունները նախատեսված են միայն ծայրահեղ հանգամանքներում մարդու իրավունքների խախտումները կանխելու համար ։ Միջնաժամկետ և երկարաժամկետ հեռանկարում դրական արդյունքների հասնելու համար ինստիտուտներ և քաղաքական համակարգեր ստեղծելու փորձերը, ինչպիսիք են խաղաղապահությունը, խաղաղության կառուցումը և զարգացման օգնությունը, չեն մտնում մարդասիրական միջամտության այս սահմանման ներքո ։
Չկա մարդասիրական միջամտության հստակ ստանդարտ կամ իրավական սահմանում։ Վերլուծության ոլորտը (օրինակ` իրավունք, էթիկա կամ քաղաքականություն) հաճախ ազդում է ընտրված սահմանման վրա։ Մարդասիրական միջամտությունը սահմանափակվում է հաշվի առնելով միայն այն դեպքերը, թե արդյոք ընդունող պետության համաձայնությունը բացակայում է, արդյոք մարդասիրական միջամտությունը սահմանափակվում է պատժիչ գործողություններով, և արդյոք մարդասիրական միջամտությունը սահմանափակվում է դեպքերով, որտեղ եղել է ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի գործողությունների հստակ թույլտվություն ։ Այնուամենայնիվ, ընդհանուր համաձայնություն կա դրա որոշ էական բնութագրերի վերաբերյալ.
Մարդասիրական միջամտության միջազգային իրավունքի հայեցակարգը սկիզբ է առել Հուգո Գրոտիոսից և 17-րդ դարի եվրոպական քաղաքականությունից ։ Այնուամենայնիվ, այդ սովորութային իրավունքը փոխարինվել է ՄԱԿ-ի կանոնադրությամբ, որն արգելում է ուժի կիրառումը միջազգային հարաբերություններում` երկու սպառիչ բացառությունների դեպքում` ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի գործողությունները, որոնք ձեռնարկվել են VII գլխի համաձայն, և ինքնապաշտպանություն զինված հարձակման դեմ  ։ Մարդասիրական միջամտությունների տեսակը և հաճախականությունը կտրուկ փոխվել են 19-րդ դարից ի վեր` Սառը պատերազմի ավարտից հետո մարդասիրական միջամտությունների զանգվածային աճով ։ Պատմականորեն մարդասիրական միջամտությունները սահմանափակվում էին այլ նահանգներում գտնվող սեփական քաղաքացիներին կամ էթնիկ կամ կրոնական նման խմբերի փրկությամբ (օրինակ` քրիստոնյա երկրները, որոնք միջամտում էին քրիստոնյաների անունից ոչ քրիստոնեական երկրներում) ։ 20-րդ դարի ընթացքում (հատկապես Սառը պատերազմի ավարտից հետո) հումանիտար միջամտության արժանի ընկալվող սուբյեկտների սահմաններն ընդլայնվեցին կրոնական և էթնիկապես նման խմբերից` ընդգրկելով բոլոր ժողովուրդներին ։