cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Համակարգչային անվտանգություն
Կիբերանվտանգությունը անվտանգության տեսակների գաղտնիության, ամբողջականության և մատչելիության ապահովման գործընթաց է։ Համակարգային ադմինիստրատորն ապահովում է ակտիվների պաշտպանությունը, այդ թվում նաև համակարգիչների և սերվերների տեղային կապերի տվյալները ։ Բացի դրանից, պաշտպանության տակ են անցնում անմիջական շենքերը և ամենակարևորը՝ անձնակազմը։ Կիբերանվտանգության նպատակն է համարվում տվյալների պաշտպանությունը։ Տվյալնների անվտանգության ապահովումը կարող է լինել կիրառական և հակամիջոցային։ Տվյալնների անվտանգության ապահովման որոշ տեսակներ կարող են իրենց մեջ ներառել մուտքային կառավարումը, անձնակազմի ուսուցումը, աուդիտը և հաշվետվությունը, հավանական ռիսկերի գնահատումը, թափանցելիության թեստավորումը և հեղինակազորման պահանջը ։
Այժմ որոշ երկրներում պլանավորվում է կիբերանվտանգության ուսուցումն արդեն դպրոցից սկսած։ Այսպես՝ Մեծ Բրիտանիայում դպրոցականներին առաջարկվում են կիբերանվտանգության դասեր, որոնց ժամանակ նրանք ձեռք են բերում այն ունակությունները, որոնք թույլ կտան իրենց ապահովել բրիտանական ընկերությունների և կազմակերպությունների անվտանգությունը հակերների ցանցային գրոհներից։ Ուսումնական ծրագիրը մշակված է մշակույթի նախարարության և ԶԼՄ-ների կողմից։ Դասընթացները պլանավորվում են իրականացվել ինչպես առցանց վիճակում, այնպես էլ արտադասարանային կարգերով, որոնք պետք է անցկացվեն շաբաթական չորս անգամ՝ փորձագետ-ուսուցիչների կողմից ։ Աշակերտները ուսումնասիրելու են կիբերանվտանգության իսկական խնդիրները և դրանց լուծման մեթոդները։ Ծրագիրը նախատեսված է 14-ից 18 տարեկան աշակերտների համար։ Առաջին փորձնական դասընթացները պլանավորված է անցկացնել 2017 թվականի սեպտեմբերին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համացանց
(717) Վիսիբադա
(717) Վիսիբադա (Wisibada), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1911 թվականի օգոստոսի 26-ին Ֆրանց Կայզերի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,146134 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3325 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9597 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2038,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176619 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,64° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս D Կատեգորիա:1911 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆրանց Կայզերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Անդրանիկ Հովհաննիսյան (մանկավարժ)
Անդրանիկ Պետրոսի Հովհաննիսյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Անդրանիկ Հովհաննիսյանը ծնվել է 1908 թվականին, Եղեգնաձորի շրջանի Եղեգնաձոր ավանում։ Ավարտել է տեղի դպրոցը, ընդունվել Երևանի մանկավարժական տեխնիկումը, որն ավարտել է 1930 թվականին։ Աշխատանքի է անցել Արտաշատի մանկավարժական տեխնիկումում։ Դասավանդել է ֆիզիկա և մաթեմատիկա։ Երեք տարի անց ընդունվել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, այն ավարտել է 1939 թվականին։ Դասավանդել է Երևանի Կիրովի անվան քիմկոմբինատի կադրերի պատրաստման ուսումնարանում ։
1941 թվականի հունիսի 25-ին Հովհաննիսյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ։ 1942 թվականին ռազմական ուսումնարանն ավարտելուց հետո, նշանակվել է 49-րդ բանակի 338-րդ դիվիզիայի դաշտային լաբորատորիայի վարիչ։ 1943 թվականի ապրիլին նահանջող գերմանական զորքերը դիրքեր են գրավել Ուգրա գետի արևմտյան ափին։ Մարտական առաջադրանքի կատարման ժամանակ Հովհաննիսյանն արժանացել է կառավարական պարգևների, Կարմիր աստղի շքանշանի։ 1944 թվականի վերջերին Լեհաստանի Կրակով քաղաքի ազատագրման մարտերում Անդրանիկը իրեն գերազանց է դրսևորել։ Հովհաննիսյանը երրորդ անգամ է վիրավորվել և Խարկովում բուժվելուց հետո, 1945 թվականի հոկտեմբերին զորացրվել է ։
Զորացրվելուց հետո անցել է մանկավարժական աշխատանքի։ Երկար տարիներ ֆիզիկա և մաթեմատիկա է դասավանդել Երևանի գյուղմեքենայացման տեխնիկումում, Սունդուկյանի անվան № 90, Եղեգնաձորի շրջանի Ելփին գյուղի միջնակարգ դպրոցներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Սուրբ Պետրոս եկեղեցի (Յաֆֆա)
Սուրբ Պետրոս եկեղեցի (‏כנסיית פטרוס הקדוש), ֆրանսիական եկեղեցի Իսրայելի Թել Ավիվ կենտրոնի Յաֆֆա քաղաքում։
Օսմանյան շրջան
Եկեղեցին կառուցվել է 1654 թվականին Սուրբ Պետրոսի պատվին՝ միջնադարյան ցիտադելի վրա, որը կառուցվել է Ֆրեդերիկ I-ի կողմից և վերանորոգվել է Լուի IX-ի կողմից XIII դարի երկրորդ կեսին ։ XVIII դարի վերջին եկեղեցին երկու անգամ ավերվել է, և երկու անգամ էլ վերականգնվել է։ Ներկայիս շենքը կառուցվել է 1888 և 1894 թվականների միջակայքում, և վերանորոգվել է 1903 թվականին ։
Այսօր
Ծառայությունն իրականացվում է անգլերեն, իսպաներեն, լեհերեն և եբրայերեն ։ Այցելուների շրջանում կան լեհ օտարերկյա աշխատողներ, ովքեր գալիս են այստեղ շաբաթ օրերին՝ իրենց հանգստյան օրերին ։
Ճարտարապետություն
Հին Յաֆֆայի առավել վառ կառույցն է։ Եկեղեցու ինտերիերը հիշեցնում է Եվրոպայի տաճարները, բարձր կամարակապ առաստաղով, ապակենախշերով և մարմարյա պատերով։ Ապակենախշերը պատրաստված էին Մյունխենի հայտնի նկարիչ Ցետլերի կողմից։ Եկեղեցու ինտերիերի չորս պանելներին պատկերված են Սուրբ Պետրոսի կյանքի տեսարանները, այդ թվում նաև ձկան հրաշալի որսը, բանալիների հանձնումը, Քրիստոսի պայծառակերպությունը Թաբոր լեռան վրա և Խորհրդավոր ընթրիքի ժամանակ ոտքերի լվացումը։ Բացառությամբ Տաբիթայի, Սուրբ Ֆրանցիսկ Ասսիզեցու և Անարատ հղիության, եկեղեցու բոլոր մնացած պատուհաններին պատկերված են իսպանական սրբերը. զարմանալի չէ, քանի որ ներկայիս շենքը վերանորոգվել է Իսպանիայի կողմից։ Ամբիոնը փորագրված է իրական փայտի տեսքով ։
Սուրբ Պետրոսի եկեղեցին պարունակում է 13-րդ դարի Սուրբ Լուիի ցիտադելի մնացորդները, որոնք գտնվում են խորանից դուրս և աջ։ Մնացորդները ներառում են երկու ամբողջական կլոր ձև ունեցող սենյակ, որոնք ունեն ցածր առաստաղ և որմանցքներ։ Ոմանք պնդում են, որ հենց այդ սենյակներում է բնակվել Նապոլեոնը, երբ 1799 թվականին Եգիպտոս և Սիրիա արշավանքի ժամանակ այցելել է Սուրբ Պետրոսի եկեղեցին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայելի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ եկեղեցի
Նորվեգիայի եկեղեցի
Նորվեգիայի եկեղեցի (Den norske kirke, Den norske kyrkja), լյութերական եկեղեցիներից մեկը, որը համարվում է Նորվեգիայի պաշտոնական եկեղեցին։ Մինչև 1969 թվականն այն կոչվում էր «պետական եկեղեցի» (statskirken): Պաշտոնական եկեղեցու գլխավորն այսօր համարվում է Նորվեգիայի թագավորը, իսկ դրա կառավարումը իրականացնում է Նորվեգիայի եկեղեցու և մշակութային հարցերի նախարարությունը։
2012 թվականի մայիսի 21-ին եկեղեցին առանձնացել է պետությունից ։
Դավանություն
Նորվեգիայի եկեղեցին պատկանում է լյութերական եղեղեցիների շարքին։ Լյութերականներն իրենց հավատի հիմքը համարում են բացառապես Աստվածաշունչը։ Բացի այդ, Նորվեգիայի եկեղեցին ճանաչում է հետևյալ հիմնարար հանգանակները.
Սուրբ Գրքի ընկալում
Նորվեգիայի եկեղեցին պատկանում է լյութերական ուսմունքին։ Համաձայն այդ ուսմունքի՝ Աստվածաշունչը պատմում է Աստծո պահանջների և պարգևների կամ էլ օրենքի և մարգարեությունների մասին։ Դա նշանակում է, որ Հին կտակարանն Աստծո օրենքների պատմությունն է, որոնց խախտման համար մարդիկ զոհաբերություն են մատուցում բարձրյալին ու այդ կերպ մեղքերին թողություն է շնորհվում։ Իսկ Նոր կտակարանում ներկայացված է, որ վասն մեղաց մարդոց Հիսուս Քրիստոսը մահացավ՝ խաչ բարձրանալով։
Ինչպես և քրիստոնեության մյուս ճյուղերում, լյութերականության մեջ նույնպես եկեղեցին ընդունում է, որ Հիսուս Քրիստոսի գալուստը հինկտակարանյան մարգարեություն էր Մեսիայի մասին։
Լյութերական աստվածաբանության, այդ թվում և Նորվեգիայի եկեղեցու հիմքն այն է, որ մարդու միակ փրկությունը բացառապես հավատքն է։ Այս հարցի շուրջ մի հայտարարի չգալու պատճառով էր, որ միմյանցից առանձնացան լյութերականությունը ու Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցին։ Համաձայն Նորվեգիայի եկեղեցու ուսմունքի՝ մարդը չի կարող փրկվել իր արարքների ու բարեպաշտության շնորհիվ, այլ միայն Հիսուս Քրիստոսի՝ միակ Փրկիչը լինելու հավատով։
Խորհուրդ
thumb| [[Նիդարոսի Մայր Տաճար|Նիդարոսի Մայր տաճար՝ Նորվեգիայի գլխավոր եկեղեցին:
Նորվեգական եկեղեցու խորհուրդներից են՝ Բայց նաև օգտագործում է այլ խորհուրդներ քույր եկեղեցիներից, որոնցից է, մասնավորապես, քահանայությունը։ Նորվեգիայի եկեղեցին ընդունում է նաև համագոյության վարդապետությունը։
Հաղորդություն
Համաձայն լյութերական ուսմունքի՝ հացը և գինին վերածվում են Մարմնի և Արյան և իսկապես տեղի է ունենում Քրիստոսի զոհաբերումը։ Բողոքականությունը խորհուրդը համարում է հիշատակ և նշում, որ Քրիստոսն այդտեղ ներկա է «հացի մեջ, հացի հետ և հացի տակ» (Մ. Լյութեր)։ Սա նշանակում է, որ հացը զուտ տեսանելի նշան է, սիմվոլ, որի միջոցով Քրիստոսը հաղորդակցվում է մեզ հետ։ Լյութերից ավելի առաջ գնալով՝ Ժ. Կալվինը ստեղծեց աստվածաբանություն, ըստ որի՝ հացը և գինին օգտագործում ենք լոկ որպես հիշատակ և ձև՝ հիշելու համար Քրիստոսի զոհաբերումը, իսկ Քրիստոսն, անկախ այդ «խորհրդանիշերից», միևնույն է, ներկա է արարողությանը ։ Իսկ կաթոլիկ եկեղեցում, ինչպես Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցում, որպես «Քրիստոսի մարմին» օգտագործվում է բաղարջ՝ անթթխմոր հաց, սակայն որպես «Քրիստոսի արյուն» օգտագործվում է գինի, որին գոլ ջուր է խառնվում։ Այս հանգամանքը Կաթոլիկ եկեղեցին հիմնավորվում է խաչելությունից հետո հռոմեական զինվորի գեղարդի հարվածից Հիսուս Քրիստոսի կողից հոսած ջրով և արյամբ (Հովհ. 19։36), որը, սակայն, տեղի է ունեցել խորհրդի հաստատումից հետո։ Իրականում հանգամանքը առավելապես կապված է Քրիստոսի բնությունների մասին Քաղկեդոնի ժողովի որոշումների հետ ։ Այլ է կողմնորոշումը նաև աստվածաբանական հարցում։ Ի տարբերություն Հայոց Եկեղեցու, որտեղ հացը և գինին «փոխակերպվում» են Քրիստոսի Մարմնի և Արյան (մնալով հաց և գինի՝ Սուրբ Հոգով հոգևոր հատկությամբ են օժտվում), Կաթոլիկ եկեղեցում կիրառվում է «գոյացափոխություն» տերմինը, ինչը նշանակում է, որ հացը և գինին այդ պահին դադարում են հաց և գինի լինելուց և իրավամբ փոխում են իրենց գոյությունը՝ վերածվելով Մսի և Արյան ։ Լատին եկեղեցում հաղորդություն տրվում է միայն չափահաս և գիտակից մարդկանց։ Սակայն աշխարհականներին տրվում է միայն հացը՝ Մարմինը, իսկ գինին՝ Արյունը, ըմպում են միայն հոգևորականները ։ Ի տարբերություն կաթոլիկ եկեղեցու՝ Հիսուս Քրիստոսը ներկա է գտնվում հացի և գինու մեջ։
Ժամերգություն
Ժամերգությունը (gudstjeneste կամ ) Նորվեգիայի եկեղեցում կարևոր իրադարձություն է ծխի համար։ Նորվեգիայի ամբողջ տարածքում ժամերգությունները հիմնականում սկսվում են կիրակի առավոտյան՝ 11.00-ին։ Սակայն երբեմն կարող է այդ ժամը փոփոխության ենթարկվել։ Եթե մի քահանա հովվություն է անում մի քանի ծխական համայնքներում, ապա հնարավոր է, որ կիրակի օրերին սրբազան արարողություններ չկատարվեն։ Մկրտությունը, հաղորդությունն ու կոնֆիրմացիան (օծումը) իրականացվում են որպես հանդիսավոր հրապարակային ակտ, բայց ոչ որպես խորհուրդ։ Իսկ հուղարկավորման ծեսն ու պսակադրությունը հատուկ խորհրդով են իրականացվում։ Եկեղեցիների մեծամասնությունում կիրառվում է «Նորվեգիայի եկեղեցու պատարագամատույցը » (Gudstjenestebok for den norske kirke): Որոշ ծխերում պատարագներն անցնում են այլ կերպ՝ առավել վառ և լուսավոր։
Պատարագի արարողությունը Նորվեգիայի եկեղեցում հիմնված է կաթոլիկ պատարագի վրա։ Գործնականորեն շատ քիչ են տարբերվում այս երկու եկեղեցիների պատարագի արարողությունները։
Ժամանակակից Նորվեգիայի եկեղեցում ժամերգությունը հետևյալ կերպ է ընթանում.
Եթե պատարագի ընթացքում մկրտություն է տեղի ունենալու, ապա այն հիմնականու իրականցվում է Gloria-ից կամ փառաբանական աղոթքներից հետո։
Օծման խորհուրդ
Օծումը Սուրբ Հոգով օծվելը, կնքվելը կամ Սուրբ Հոգու կնիքն իր վրա ընդունելը, որ կատարվում է  Հիսուս Քրիստոսի՝ Օծյալ Փրկչի անունով մկրտվելուց հետո։ Այդ օծումից ի վերուստ սահմանված է Հիսուսին հավատացողների համար, ովքեր մաքրված են նրա քավչարար արյան և հրաշափառ Հարության զորության շնորհիվ։ Սուրբ Հոգու Օծումը Աստծո Ուխտի հաստատումն է, որով քրիստոնյան կնքվում է որպես Աստծո ընտրյալ, և որով հաստատագրվում է նրա սրբացումը։
Նորվեգիայի եկեղեցու ծիսակատարություններից է համարվում օծման խորհուրդը։ Մինչ օծում սկսելը, եկեղեցին աղոթում է նրա համար։ Դրա իմաստը կայանում է վավերացումը (confirmatio). Աստված հաստատում է խոստումը, որը տրվել էր համայն մարդկությանը՝ սուրբ մկրտության մասին։ Բողոքականները հերքում են կաթոլիկ և ուղղափառ եկեղեցիների հասկացությունը, ըստ որի օծումը խորհուրդ է։ Նրանք այն անցկացնում են որպես պարտադիր նախապայման՝ հաղորդությունից առաջ։ 1736 թվականին օծման խորհուրդը պարտադիր դարձավ Նորվեգիայի բոլոր քաղաքացիների համար։
Խոստովանություն
Ի տարբերություն կաթոլիկության և ուղղափառության, լյութերական եկեղեցին մեղքերի թողություն ը ոչ միայն քահանաներին է վստահում, այլև սովորական հավատավոր մարդկանց։ Անձամբ Մարտին Լյութեր ը կարծում էր, որ խոստովանությունը կարևոր հանգամանք է մեղքերի գիտակցության համար և դա համարում պաստորների պարտականությունը։ Նորվեգիայի եկեղեցում գոյություն ունի խոստովանության արարողություն, որը վերջին տարիներին մեծ ճանաչում է գտնում։ Սովորաբար խոստովանությունը կատարվում է քահանայի սենյակում կամ ապաշխարողի տանը։ Որոշ եկեղեցիներում կան խոստովանատուն կամ խոստովանարան։ Խոստովանությունը կարևոր դեր է կատարում լեստադիանների համար, որոնք հիմնականում տարածված են Հյուսիսային Նորվեգիայում (Թրոմսում և Ֆինմարքում)։ Այս հավատքի ներկայացուցիչները հիմնականում իրենց մեղքերը խոստովանում են այն հավատացյալներին, ու ամենաշատն են վստահում ու պարտադիր պայման չեն համարում, որ անպայման քահանայի մոտ մեղքերի թողության գնան։
Պսակադրություն
Նախկինում Նորվեգիայի եկեղեցին պսակադրությունը համարում էր անքակտելի երևույթ և չէր ներում ապահարզանները։ Սակայն հատկապես 20-րդ դարից հետո այս դիրքորոշումը փոխվում է։ Քահանաները օրինական են համարում բաժանման իրավունքը։ Համաձայն ամուսնության մասին նորվեգական օրենքի՝ եթե քահանան չի ընդունում բաժանվածների՝ ամուսնանալու իրավունքը, նա կարող է հրաժարվել այդ ծեսն անցկացնելուց։
1992 թվականից թեժ բանակցություններ են գնում համասեռականների մասին. քննարկումների գլխավոր թեման միասեռ ամուսնությունների հարցն է։ 2007 թվականին Եկեղեցական խորհուրդն այդ հարցը թողեց եպիսկոպոսների հայեցողությանը ։ 2016 թվականի ապրիլի 11-ին Նորվեգիայի եկեղեցու սինոդը որոշում կայացրեց եկեղեցիներում կատարել միասեռ ամուսնություններ (այն կատարվեց քվեարկությամբ. 115 մարդկանցից կողմ քվեարկեցին 88 քահանաներ)։ «The Local» հաղորդում է, որ «արդեն 4200 մարդ լքել է եկեղեցին 2016 թվականի սկզբից… Հավատացյալների մեծ մասը եկեղեցու գրկից հեռացավ ապրիլին» ։
Ձեռնադրություն
Նորվեգիայի եկեղեցում, սկսած 1961 թվականից, թույլատրված է կանանց ձեռնադրությունը, այդ թվում՝ հնարավոր է նաև կնոջը եպիսկոպոսի բարձրագույն աստիճանի շնորհումը ։
Միջազգային համագործակցություններ
Նորվեգիայի եկեղեցին համարվում է ինքնավար լյութերական եկեղեցի, սակայն մասնակցում է շատ միջազգային կառույցների աշխատանքներին։ Դրանցից մի քանիսը ներկայացվում են ստորև.
Ռեֆորմացիա
Ռեֆորմացիան կրոնական և հասարակա-քաղաքական շարժում էր Արևմտան և  Կենտրոնական Եվրոպայում  XVI-րդ և  XVII դարի սկզբին, որը նպատակավորված էր ռեֆորմացնել  քրիստոնեությունը համապատասխան  Աստվածաշնչին։ Այն Դանիայում և Նորվեգիայոմ սկսվել է 1536-ից 1537 թվականներին։ Այդ ժամանակ թագավոր Քրիսթիան III պետական կրոն դարձրեց իր թագավորության ամբողջ տարածքում։
Լյութերի դրույթները ուղղված էին փրկության թղթեր վաճառող եկեղեցու դեմ։ Նա կարծում էր, որ մարդը կարող է փրկության հասնել միայն հավատով, այլ ոչ թե անհեթեթ թղթեր գնելով։ Ըստ Լյութերի՝ հավատի միակ աղբյուրը  Աստվածաշունչն է։ Այս ամենի նպատակով Լյութերը առաջադրեց հետևյալ դրույթները. Բարեփոխումների արդյունքում  լյութերականությունը բարելավեց իր դիրքերը։ Կաթոլիկ եկեղեցուն զուգահեռ առաջանում էր  բողոքական եկեղեցին։ Աստիճանաբար Ռեֆորմացիան ընդլայնեց իր սահմանները  Եվրոպայում։ Հավատացյալների համար կարևոր նշանակություն ուներ այն խնդիրը, թե ինչպես է մարդը փրկվելու գործած մեղքերից։ Հոգևորականները քարոզում էին, թե առանց եկեղեցու օգնության հնարավոր չէ փրկվել։ Դրա համար անհրաժեշտ է ամեն օր անհապաղ այցելել եկեղեցի, օգնել չքավորներին և  բարեգործություններով զբաղվել։ Պետք էր նաև եկեղեցու կարիքների համար հատկացնել դրամ։ Կրոնական կառույցը հոգևոր առաջնորդի անունից փրկության թղթեր էր վաճառում, որը կոչվում էր ինդուլգենցիա։ Փրկության թուղթ գնողները ազատվում էին մեղքերից։ 1517 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Գերմանիայի Վիտենբերգ քաղաքի Մայր տաճարի դռանը և մոտակայքում մի հոդված փակցվեց։ Հոդվածի հեղինակը նույն համալսարանի փիլիսոփայության պրոֆեսոր  Մարտին Լյութերն էր։ Լյութերը իր այս գաղափարով շատերին իր կողմնակից դարձրեց և երբ Գերմանիայի կայսր Կարլոս Ե-ն հրաման արձակեց Լյութերի գաղափարախոսությունը արգելափակելու նպատակով Լյութերի կողմնակիցները բողոքով ներկայացան կայսերը։ Դրա արդյունքում  Եվրոպայում առաջացավ  բողոքական եկեղեցին։ Հաստատվեց "Ում իշխանությունը, նրա հավատը" սկզբունքը, որով առաջնորդվում էին Գերմանաիայի 1/8 մասը։ Այսինքն՝ տվյալ տարածքի կյուրֆուսն էր որոշում իր արեալի կրոնական դավանանքի ուղղությունը։
Նախքան ռեֆորմացիան, նորվեգական հողերը պատկանում էին եկեղեցուն։ Սակայն հետագայում այն լրիվությամբ անցնում է թագավորին։ Նորվեգիայի և Դանիայի եկեղեցիները, որոնք մինչև ռեֆորմացիան կաթոլիկ էին, դուրս եկոն Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցուց և ստեղծեցին ազգային առաքելական-լյութերական եկեղեցին։
Ռեֆորմացիայից հետո
Ռեֆորմացիայից հետո կամաց-կամաց եկեղեցին անցնում է թագավորների ձեռքը։ 1660 թվականին Դանիա-նորվեգական պետությունը դառնում է բացարձակ միապետություն։ Գրեթե երկու հարյուրամյակի ընթացքում եկեղեցու կառավարումն իրականացնում էին պետական մարմիններ։ Համաձայն 1814 թվականի ընդունված սահմանադրությանը՝ առաքելական-լյութերական եկեղեցին դարձավ Նորվեգիայի պետական կրոնը։
Այսօր էլ Նորվեգիայում գլխավոր եկեղեցին համարվում է Նորվեգական եկեղեցին՝ լյութերականը։
Շվեդա-նորվեգական ունիայի ժամանակահատվածում եկեղեցին շոշափելի փոփոխություններ չարձանագրեց։ 19-րդ դարում ստեղծվեց Եկեղեցու հարցերի նախարարությունը։
Նորվեգիայի եկեղեցին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Նացիստական Գերմանիան օկուպացիայի ենթարկեց Նորվեգիայի տարածքը։ Դիմադրության գաղափարախոսը Նորվեգիայի տարածքում դարձավ եկեղեցին։ Եկեղեցական ծիսակատարությունների ժամանակ հաճախակի էր պաստորների կողմից քարոզվում դիմադրության մասին։ Նրանք քննադատում էին նորվեգական ժամանակավոր կառավարությանը անարդար որոշումների ու կարգադրությունների համար, ինչպես նաև խստիվ դատափետում էին նացիզմը։ 1942 թվականին, Նիդարոսի մայր տաճարում մեծ հանդիսություն էր կազմակերպվել։ Այն նվիրված էր Վիդքուն Քվիսլինգի՝ Նորվեգիայի նախագահ նշանակվելուն, որը երկիրը նացիոնալականացման էր տանում։ Եկեղեցում բոլոր եպիսկոպոսները քննադատեցին ֆաշիստական Գերմանիայի նկրտումները և հրաժարվեցին եկեղեցու սպասավորությունից։ Արդյունքում բոլոր եպիսկոպոսներն ու քահանաների զգալի մասը ներկալվեցին մինչև պատերազմի ավարտը։ Քահաների 90 % հետևեցին եպիսկոպոսների օրինակին և կախերը խզեցին պետության հետ, սակայն քրիստոնեական ծիսակարգեր եկեղեցիներում շարունակեցին իրականացնել։ Դրա պատճառով այցելությունների թիվը Նորվեգիայի եկեղեցիներում կտրուկ աճեց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրոնը Նորվեգիայում
Ալաբամա (նահանգ)
Ալաբամա (անգլերեն՝ ), նահանգ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների հարավարևելյան մասում` Մեքսիկական ծոցի ափին։ Ալաբամայի սահմանակից նահանգներն են հյուսիսում Թենեսին, արևելքում Ջորջիան, հարավում Ֆլորիդան և Մեքսիկական ծոցը, արևմուտքում Միսսիսիպին։
Նահանգի վարչական կենտրոնը Մոնթգոմերի քաղաքն է։ Խոշոր քաղաքներն են Բիրմինգհեմը, Մոբիլը, Հանթսվիլը։ Նահանգի կարգավիճակ է ստացել 1819 թվականին (22-րդ նահանգ)։ Պաշտոնական անվանումն է «Հարավի սիրտ»։
Պատմություն
Նահանգի պատմական տարածքը բնակեցված է եղել չոկտոներով, կրիկներով և մուսկոգյան այլ ցեղերով, որոնք ԱՄՆ-ի անկախության տարիներին կազմել են Օկլահոմայի հինգ քաղաքակիրթ ցեղերը։ Նահանգի անվանումը ծագում է «ալաբամա» ցեղի անունից, որ ներկայումս ապրում է հիմնականում Տեխասում։ Իսպանացի ծովագնաց Էռնանդո դե Սոտոն հետազոտել է այս տարածքները 1540 թվականին, իսկ ֆրանսիացիները Բիենվիլի գլխավորությամբ 1702 թվականին եվրոպացիների առաջին բնակավայրն են հիմնել ներկայիս Մոբիլ քաղաքում։ 1763 թվականին Ֆրանսիան այս տարածքները զիջում է Մեծ Բրիտանիային, իսկ վերջինս իր հերթին այն ստիպված հանձնում է ԱՄՆ-ին, բայց Իսպանիան Մոբիլի նկատմամբ իր վերահսկողությունը պահպանում է ընդհուպ 1813 թվականը։ Կրիների պարտությունը Հորսշու Բենդի ճակատամարտում հանգեցնում է սպիտակամորթների հոսքին։ Մոնտգոմերին դառնում է Ամերիկայի Համադաշնային Նահանգների առաջին մայրաքաղաքը։ Քաղաքը խիստ տուժում է Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին։
19-րդ դարի վերջերն սկսում է զարգանալ արդյունաբերությունը, սակայն 1915 թվականին բամբակային երկարաքթերի հարձակումը կաթվածահար է անում գյուղատնտեսությունն ու բամբակի արտադրությունը; 1930-ական թվականներին զարգացում են ապրում էներգետիկան և սև մետալուրգիան։ 1950-1960-ական թվականներին, չնայած առկա բազմաթիվ խնդիրներին, նահանգը անցնում է ամբողջական ինդուստրացմանը։
Աշխարհագրություն
Ալաբամայի մակերեսը 135.765 մ² է։ Սահմանակցում է Ջորջիա (արևելքում), Միսիսիպի (արևմուտքում), Թենեսի (հյուսիսում) և Ֆլորիդա (հարավում) նահանգներին։ Հարավից ողողվում է Մեքսիկական ծոցի ջրերով։ Նահանգի գրեթե մեկ երրորդը հարթավայր է, որ հարում է Մեքսիկական ծոցին և Միսիսիպի գետին։ Ալաբամայի հյուսիս-արևելքը զբաղեցնում է Ապալաչների լեռնաճյուղը, որտեղ գտնվում է նահանգի ամենաբարձր կետը` Չիխա լեռը (ծովի բարձրությունից` 735 մ բարձրություն)։ Նահանգի տարածքի մոտ 67 %-ը պատված է անտառներով։ Նահանգի տարածքով է հոսում ԱՄՆ-ի ամենագեղեցիկ գետերից մեկը` Կահաբան։
Կլիմա
Ալաբամայի կլիման մերձարևադարձային օվկիանոսյան է։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը մոտ 18°С է։ Ձմեռները մեղմ են, հունվարի միջին ջերմաստիճանը հարավային մասում` Մեքսիկական ծոցի ափին, տատանվում է 5-12°С սահմաններում։ Ամառները շատ շոգ են, առանձին շրջաններում ամառային միջին ջերմաստիճանը անցնում է 32°С-ը։ Չնայած ձյուն հազվադեպ է տեղում, սակայն Մոնտգոմերիի հյուսիսում սեզոնին մի քանի անգամ կարող է ձյուն տեղալ։ Մի քանի տարին մեկ գրանցվում են ձյան առատ տեղումներ։
Տեղումները լիառատ են նահանգի ողջ տարածքում։ Տեղումների տարեկան միջին ցուցանիշը 1400 մմ է։ Ալաբաման գտնվում է Մեքսիկական ծոցից եկող արևադարձային ցիկլոնների և փոթորիկների ազդեցության գոտում։ Կանզասի նման Ալաբամայում ևս գրանցվում են F5 ուժգնության ամենամեծ թվով պտտահողմեր։
Ժողովրդագրություն
ԱՄՆ-ի մարդահամարի բյուրոյի տվյալներով 2011 թվականին Ալաբամա նահանգի բնակչությունը կազմել է 4.802.0740 մարդ։ Բնակչության աճը 2010 թվականի համեմատությամբ կազմել է 0.48 % : 2000 թվականի տվյալներով մինչև 18 տարեկանների թիվը կազմում է բնակչության 25.3 %-ը, իսկ 65 տարեկանից բարձր բնակիչների թիվը` 25.3 %-ը։ Տղամարդիկ կազմում են 48.3 %, իսկ կանայք` 51.7 %:
2010 թվականի տվյալներով ռասայական կազմը հետևյալ տեսքն ունի. սպիտակամորթներ` 68.5 %, սևամորթներ` 26.2 %, բնիկ ամերիկացիներ` 0.6 %, ասիացիներ` 1.1 %, Հավայան կղզիների և Օվկիանիայի բնակիչներ` 0.1 %, այլ ռասայի ներկայացուցիչներ` 1.5 %: Սպիտակաորթ բնակչությունը հիմնականում անգլիական, իռլանդական և գերմանական ծագում ունեն։ 2000 թվականի տվյալներով Ալաբամայի 96.7 %-ը տանը խոսում են անգլերեն, 2.2 %-ը` իսպաներեն, 0.4 %-ը` գերմաներեն, 0.3 %-ը` ֆրանսերեն և 0.1 %-ը` չինարեն։ 2004 թվականի տվյալներով մոտ 108.000 մարդ (Ալաբամայի բնակչության 204 %-ը) ծնվել է Ալաբամայի տարածքից դուրս։
Ալաբամայի համալսարան
Ալաբամայի համալսարանը գտնվում է նահանգային իշխանություների տնօրինման տակ։ Գտնվում է Յունիվերսիթի քաղաքում։ Մասնաճյուղեր են գործում Բիրմինգհեմում, Տասկալուսայում, Հանթսվիլում։ Հիմնադրվել է 1831 թվականին։ Բնագիտական ամենամեծ թանգարանը գտնվում է Տասկալուսում։ Գրադարանը (Տասկալուս) պարունակում է մոտ 1.2 միլիոն գիրք։ Համալսարանն ունի մոտ 30.000 ուսանող։ Խորհրդանիշը փիղն է, կրճատ անվանումը` Բամա ('Bama): Փիղը նաև համալսարանական ֆուտբոլային թիմի խորհրդանիշն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալաբամա Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի նահանգներ
Ռաշիդ Քարամե
Քարամե Ռաշիդ, Լիբանանի պետական գործիչ։ Մասնագիտությամբ իրավաբան։ 1947 թվականին ավարտել է Կահիրեի համալսարանը։ 1951 թվականից՝ պառլամենտի դեպուտատ։ 1951–1955 թվականներին զբաղեցրել է մինիստրական տարբեր պաշտոններ։ Լիբանանի պրեմիեր մինիստր՝ 1955–1976 թվականներին (ընդհատումներով) և 1984 թվականի ապրիլից (ազգային միասնության կառավարության ղեկավար)։ Լիբանանի ազգային անկախության և սուվերենության ամրապնդման կողմնակից։
Պրելեստնոե (գյուղ, Սլավյանսկի շրջան)
Պրելեստնոե (Прелесне), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում։
Ալմշկա (գետակ)
Ալմշկա, գետակ Ճորոխի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակը, որը Բաբերդի քաղաքից մոտ 10 կմ արևելք ընկած Ալմշկա գյուղից սկիզբ առնելով, հոսում է դեպի հյուսիս և Ճորոխին է միանում Պիգեյ գյուղի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Ճորոխ գետի վտակներ
Պրելեստնոե (գյուղ, Սլավյանսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Պրելեստնոե գյուղում բնակվում էր 694 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սել (Նորվեգիա)
Սել (Sel), կոմունա Նորվեգիայի Օպլանդ ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Օտտա բնակավայրն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 904.7 կմ² տարածք։ Որպես Նորվեգիայի ֆյուլքե՝ ստեղծվել է 1908 թվականի հունվարի 1-ին ։
Սելի զինանշանը
Սել կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1985 թվականի մայիսի 18-ին և իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված դեղին գույնով ներկված շեփոր նվագող աղջիկ։ Այն խորհրդանշում է 1600-ական թվականներին նորվեգացիներին թշնամու զորքի մոտենալու մասին զգուշացնող երիտասարդ աղջկան, ով նվագում էր շեփոր ։
Բնակչություն
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Սել կոմունայում բնակվում է 6005 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում հիմնականում պահպանվել է նույն մակարդակի վրա՝ փոքր նվազման շեղումով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օպլանդ ֆյուլքեի կոմունաներ
Վահան (ինքնաձիգ)
Վահան, հայկական արտադրության ավտոմատ, նախագծված ինժեներ Վահան Մանասյանի կողմից։
«Վահան»-ը ունի շատ պարզ կառուցվածք, ինչը նպաստում է նրա հեշտ և արագ արտադրմանը։ Աշխարհում եզակի նոր համակարգի զենք է։ Ինքնաձիգը կարող է համալրվել Փողատակային ԳՊ-30 նռնականետով, սվին-դանակով և Վ․ Մանասյանի կոնստրուկցիայով պատրաստված օպտիկայով։ Վ․Մանասյանը զենքը գնելու բազում առաջարկներ է ստացել այլ երկրների կողմից, սակայն մերժել է պատճառաբանելով, որ զենքը պատրաստվածէ իր հայրենիքի՝ Հայաստանի Հանրապետության համար։
Հատկություններ
Զենքի ավտոմատիկան աշխատում է կիսաբաց փականի սկզբունքով ինչը՝ բավականին հեշտացնում է արտադրման պրոցեսը։ Ինքնաձիգի բոլոր մասերը գտնվում են փողի առանցքի ուղղության վրա, որի արդյունքում զենքի թափահարումը հասցվել է նվազագույնին, գնդակները չի ցրում և հասցնում է ուղիղ թիրախին՝ խնայելով փամփուշտները։ «Վահան»-ը արագ արձագանքման զէնք է, շնորհիվ իր պարզ կառուցվածքի։ Կրակում է ԱԿ-74-ի փամփուշտներով և աշխատում է հենց ԱԿ-74-ի ստանդարտ պահեստատուփերով։
«Վահանի»-ի կոթը ծալվում է, որի շնորհիվ այն դառնում է ավելի հարմարավետ։ Ինքնաձիգի ձգանը ունի 2 ռեժիմ` մենահատ և կրակահերթ։ Մենահատ կրակելու համար ձգանը կիսով չափ սեղմվում և բաց է թողնվում, իսկ կրակահերթի համար ձգանը պետք է սեղմել մինչև վերջ։ Հարվածաձգանային մեխանիզմը բաղկացած է 5 մասից։ Պահեստատուփը կարող է պարունակել 30 կամ 45 հատ 5,45 տրամաչափի փամփուշտներ։ Փողը կարելի է հեշտությամբ փոխարինել ՆԱՏՕ-ի փողի և կրակել 5.56 տրամաչափի փամփուշտներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրազեն Կատեգորիա:Ինքնաձիգ Կատեգորիա:Հայաստանի զինատեսակներ Կատեգորիա:Հայաստանի զենք
Բարֆ (մաքրող միջոց)
«Բարֆ» (պարսկ.՝ برف‎, տաջ.` барф, անգլ.` Barf) իրանական «Պաքսան» ընկերության կողմից թողարկվող լվացող միջոցների և կենցաղային քիմիայի ապրանքատեսակ։
«Բարֆի» արտադրության մեջ են մտնում նաև հետևյալ ապրանքատեսակները՝
Նախաբան (ստեղծագործության մաս)
Նախաբան (πρό-λογος — նախաբան, πρό — նախա, առաջա + λόγος — բան), թատերական ներկայացման մեջ ներածական մաս, ներածություն, նախաբան։
Հին հունական ողբերգության մեջ
Հին հունական ողբերգությունում այսպես էր կոչվում պիեսի այն մասը, որը նախորդում էր երգչախումբի առաջին երգին՝ պարոդին։
Էսքիլեսի և Սոֆոկլեսի նախաբաններն ուղղակիորեն գործող անձանց այնպիսի դրություն-վիճակ, որի զարգացումն էլ դրամայի բովանդակությունն է կազմում։ Դրանք օրգանականորեն մտնում են գործողության մեջ և համատեղում են դրամայի բոլոր պայմանները ինչպես դրանցում ներգրավված անձանց հարաբերությունների և տրամադրությունների տեսանկյունից, այնպես էլ ներկայացման առումով (սովորաբար երկխոսության միջոցով է ներկայացվում)։ Եվրիպիդեսի ստեղծագործությունների նախաբաններում տրվում է դրամատիկ գործողության սկզբին նախորդող իրադարձությունների չոր և սառը ներկայացումը, իսկ երբեմն էլ մատնացույց է արվում պիեսի հանգուցալուծումը։ Եվրիպիդեսի նախաբաններում ներկայացման ձևը մեծ մասամբ մենախոսությունն է՝ այն էլ ինչ-որ Աստվածության անունից արված։
Հին հռոմեական կատակերգությունում
Հին հռոմեական կատակերգությունում նախաբանը քիչ թե շատ մանրամասներով ներկայացնում էր սյուժեի բովանդակությունը, դրա ծագման և զարգացման հիմնական գծերը։ Հաճախ սրան ավելանում էր նաև հանդիսատեսին ուղղված խնդրանքը՝ սիրալիր ընդունելու դերասաններին։ Տերենցիայի ժամանակ նախաբանի հիմքը կազմել է հեղինակի կամ ներկայացումը տնօրինողի, կամ միաժամանակ երկուսի նկատմամբ ուշադրություն դրսևորելու հայտարարությունը։ Այստեղ են զետեղվել նաև հարձակումները բանաստեղծի,պոետի գրական հակառակորդների վրա։ Պլավտուսի անունով մեզ հասած կատակերգությունների նախաբանները, նրան չեն պատկանում. դրանք գրված են հետմահու ներկայացումների համար և առանձնանում են շատախոսությամբ և անբովանդակությամբ։
Միջնադարյան միֆոլոգիայում
16-րդ դարի սկզբի մի մորալիտեի՝ բարոյախոսական պիեսի՝ դրամայի նախաբանը հայտնում է, թե ինչպես է հեղինակը, որը տեղափոխվել է դժոխքի շեմին, լսում է սատանանյի հետ Լյուցիֆերի զրույցը մարդկանց գայթակղելու միջոցների մասին. նրա պիեսը դառնում է անմաքուր մեքենայությունների բացահայտում։
Նոր ժամանակների եվրոպական դրամատուրգիա
Բայց արդեն իտալացի կատակերգուների ստեղծագործություններում նախաբանը հայտնվում է տեսարանի տեսքով։ Օրինակ՝ թատրոնի տնօրենի և դերասանի մասնակցությամբ տեսարանի ձևով. Գյոթեի կիրառած հնարքը «Ֆաուստի» նախաբաններից մեկում։ Գյոթեի և Շիլլերի գրչի թեթև զարկով «Վալլենշտեյնի ճամբարի» նախաբանը դառնում է տեսական առումով բովանդակալից և հետաքրքիր գրական ձև։ Բանաստեղծը նախաբանի միջոցով ունկնդիրներին և ակնդիրներին տեղափոխում է այն մթնոլորտը, որում զարգանում է դրամայի ինտրիգը, այնուհետև այն կապում է բարձրագույն էակների հետ, որոնք ղեկավարում են կյանքը, և դրանով անձնական դրամային հաղորդում է լայն, համընդհանուր իմաստ։ Այդպիսինն է «Ֆաուստի» նախաբանը, Ալեքսեյ Տոլստոյի «Դոն Ժուան» դրամա նախաբանը. դրանք ոչ այնքան նախապատրաստում են ապագա իրադարձությունները, որքան լուսաբանում են դրանք, առաջ մղում գործողությունը՝ ունկնդիրների և ակնդիրների միտքը այստեղ պատկերված իրական աշխարհից տեղափոխելով գերզգայուն ոլորտներ։
Գրականության մեջ
Դրամայի նմանողությամբ կիրառվել է նաև էպիկական ստեղծագործություններում (մեծ պոեմում և վեպում)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Պիեսներ Կատեգորիա:Դրամա Կատեգորիա:Կատակերգություն Կատեգորիա:Գրողներ Կատեգորիա:Շեքսպիրի ողբերգություններ Կատեգորիա:Թատրոն Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ
Ամբողջատիրական համակարգ ԽՍՀՄ-ում
ԽՍՀՄ–ում ամբողջատիրության հաստատմանը նպաստեց 1930–ական թվականների սկզբներին ԽՍՀՄ–ում ձևավորված վարչահրամայական համակարգը։
Ամբողջատիրության հաստատումը
Ամբողջատիրության խորհրդային տարատեսակն ուներ մի շարք պատճառներ։ Նախ, խորհրդային ամբողջատիրության անհրաժեշտ տարր հանդիսացող կառավարման վարչահրամայական համակարգը համապատասխանում էր սոցիալիզմի կառուցման վերաբերյալ այն ժամանակներում իշխող պատկերացումներին։ Զգացվում էր ժողովրդական զանգվածների սոցիալ–տնտեսական և մշակութային ընդհանուր ցածր մակարդակը։ Երկրում բացակայում էին ժողովրդավարության ավանդույթները։ Չհաջողվեց ստեղծել իշխանության մարմինների գործունեության նկատմամբ ժողովրդավարական վերահսկողության մեխանիզմներ։ Ձևավորվում էր խորհրդային առաջնորդների (Լենին և Ստալին) անձի պաշտամունքը։ Ամբողջատիրության հաստատմանը նպաստեցին նաև կառավարող կուսակցության անհանդուրժողականությունն ու քաղաքական ընդդիմության բացակայությունը։ Քաղաքացիական պատերազմը նպաստեց միակուսակցական համակարգի ձևավորմանն ու մարքս–լենինյան գաղափարախոսության գերիշխանությանը։ Քաղաքական ընդդիմությունը ոչնչացված էր։ Էական դեր խաղաց նաև պետական և կուսակցական մարմինների բյուրոկրատացումը։ Տնտեսության պետականացումը կտրուկ մեծացրեց պետական ապարատի լիազորությունները։ Բացի այդ, տեխնիկական և տնտեսական հետամնացության հաղթահարման անհրաժեշտությունը, մարդկային և նյութական ռեսուրսների ծայրահեղ մոբիլիզացման պատճառ դարձան։ Կապիտալիստական շրջափակման և ռազմական սպառնալիքի մթնոլորտը նույնպես ազդում էր բնակչության բարոյահոգեբանական վիճակի վրա։ Ամբողջատիրությունը դրսևորվում էր նաև սոցիալական բնագավառում։
Խորհրդային մարդու սահմանափակումներերը
20-րդ դարի առաջին կեսին խորհրդային մարդու կյանքում կային բազմաթիվ սահմանափակումներ.
Աղբյուրներ
Հեղինակ՝ Վ. Պետրոսյան, Ա. Նազարյան, Ռ. Սաֆրաստյան
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատմություն
Բեգլար Հովհաննիսյան
Բեգլար Սարիբեկի Հովհաննիսյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Բեգլար Հովհաննիսյանը ծնվել է 1920 թվականին, Կամոյի շրջանի Բատիկյան գյուղում։ Ավարտել է տեղի դպրոցը։ 1941 թվականին ավարտել է Կամոյի մանկավարժական ուսումնարանը, նշանակվել ուսուցչական աշխատանքի ։
1945 թվականի դեկտեմբերին Հովհաննիսյանն ավագ լեյտենանտի կոչումով զորացրվել է։ Ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը։ Երկար տարիներ դասավանդել է Կամոյի շրջանի դպրոցներում, եղել Բատիկյանի միջնակարգ դպրոցի տնօրենի ուսումնադաստիարակչական աշխատանքների գծով տեղակալ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ստալինգրադի ճակատամարտի մասնակիցներ
Ստեփան Աթոյան
Ակումբներում
Եղել է Բաքվի Նեֆթչիի սան։ 1989-1991 թվականներին հանդես է եկել Աշխաբադի «Կոպետդագում», որի կազմում խաղացել է 93 հանդիպում և խփել 6 գոլ։ 1991 թվականի կեսերին տեղափոխվել է Ջիզակի «Սոգդիանա» և այդ ակումբում հանդես է եկել մրցաշրջանի կեսում։ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո մնացել է անկախ Ուզբեկստանում և 1992 թվականի սկզբին պայմանագիր է կնքել Կոկանդի Տեմիրյուլչիի հետ, որի կազմում հանդես է եկել մեկ մրցաշրջան և մասնակցել է 25 խաղի, դարձել է երեք գոլի հեղինակ։ 1993 թվականի մրցաշրջանի սկզբում տեղափոխվել է Ֆերգանայի «Նեֆթչի» և հանդես է եկել Ֆերգանայի նավթագործների կազմում մինչև 1995 թվականի կեսը։ Այդ ընթացքում նա դարձել է թիմի առաջատարներից մեկը և այդ մրցաշրջաններում հանդես է եկել 73 խաղում, դարձել 14 գոլի հեղինակ։ 1995 թվականի կեսերին տեղափոխվել է հունական «Պրոոդեֆտիկա» և այդ ակումբում հանդես է եկել մեկուկես մրցաշրջան ։ Որոշ ժամանակ 1996 թվականին եղել է ևս մեկ՝ հունական «Պրովիտան» ակումբի անդամ։ 1996 թվականի կեսերին վերադարձել է Ֆերգանայի «Նեֆթչի» և հանդես է եկել նրա կազմում մինչև 1997 թվականի կեսը, որտեղ խաղացել է 40 հանդիպում և խփել 20 գոլ։
1997 թվականի կեսերին կրկին տեղափոխվել է «Պրոոդեֆտիկի» ակումբ և մինչև 1999 թվականի կեսերը հանդես է եկել հունական ակումբում։ 1999 թվականի կեսերից մինչև 2000 թվականի վերջը հանդես է եկել հունական ակումբներում՝ «Հալկիդոնայում» և «Ատրոմիտոսում», որտեղ էլ ավարտել է պրոֆեսիոնալ կարիերան որպես ֆուտբոլիստ։
Հավաքականում
1995-1996 թվականներին հանդես է եկել Ուզբեկստանի ազգային հավաքականում։ Ազգային հավաքականում իր նորամուտը Աթոյանը տոնել է 1995 թվականի հուլիսի 18-ին՝ Մերդեկի մալազիական գավաթում՝ Հունգարիայի հավաքականի դեմ խաղում։ Ուզբեկստանի հավաքականի կազմում Ստեփան Աթոյանը ընդամենը 9 հանդիպում է անցկացրել, որոնցից 3-ը նա խաղացել է 1996 թվականի Ասիայի գավաթում, որը տեղի է ունեցել ԱՄԷ-ում ։
Որպես մարզիչ
Կարիերան ավարտելուց հետո, որպես ֆուտբոլիստ, Աթոյանը մնացել է Հունաստանում և սկսել է մարզչական գործունեություն։ Նա ստացել է AFC մարզչական դիպլոմ, մարզչական աստիճան B և ՈւԵՖԱ-ի լիցենզիա։ Մարզչական գործունեություն է սկսել Հունաստանի ֆուտբոլի ակադեմիայում և մարզել է 13-19 տարեկան երեխաների, պատանեկան և երիտասարդական թիմերին։ Ավելի ուշ մարզել է տարբեր մակարդակի լիգաներում հանդես եկող հունական ակումբներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հույն ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր
Տորմակ եկեղեցի (Գյուլագարակ)
Տորմակ եկեղեցի, 5-6-րդ դարերի հայկական եկեղեցի, գտնվում է Գյուլագարակ գյուղից մոտ երկու կմ հարավ, Տորմակադուռ (Որմակադուռ) ավերակ գյուղատեղիում։ Վաղ միջնադարյան Հայաստանում տարածված՝ արտաքին սրահով միանավ եկեղեցիներից է։ Ընդգրկված է Գյուլագարակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում ։
Մորեհավեր
Մորեհավեր, շահրիկների ընտանիքի թռչուններ։ ՀՀ-ում հայտնի է 3 տեսակ՝ անապատային մորեհավ, դալուկ մորեհավ, կանաչ մորեհավ (վերջինիս կենսակերպն ուսումնասիրված է մասնակի)։ Թփուտային, մոխրաավազագույն փետրածածկով, հիմնականում լռակյաց, թաքնված, կիսաանապատներին հարմարված թռչուններ են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թռչուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թռչունների ցեղեր
Տորմակ եկեղեցի (Գյուլագարակ)
Պատմություն
Եկեղեցին հորինվածքով դահլիճի տիպի է, Օձունի գմբեթավոր բազիլիկի նման երեք կողմից շրջապատված սրահով ։ Բեմին հարավից կից է քառակուսի հատակագծով, խաչվող թաղերով ծածկված ավանդատունը, որն արևելքից վերջավորվում է կիսաշրջանաձև խորանով։ Եկեղեցու առանձնահատկություններից է դասական ճակտոնը, որի հորիզոնական գոտին զուգակցված է լուսամուտի պարակալին, կամարիկներով մշակված քիվը վերևից շրջանցում է լուսամուտը։ Ճակտոնի այսպիսի լուծումը զուտ հայկական արվեստին հատուկ դեկորատիվ ձև է։
Ներկայում Տորմակ եկեղեցին կիսավեր է։ Քանդված են ծածկը, հյուսիսային պատի միջին հատվածը, ավագ խորանը, թափված է երեսպատման քարերի մեծ մասը։ Բուտոբետոնե շարվածքը երեսպատված է բազալտի միջին խոշորության սրբատաշ քարերով։ Աղոթասրահը ուղղանկյուն հատակագծով, արևելյան խորանով սրահ է՝ զույգ որմնամույթերով բաժանված երեք մասերի, որին հարավից կից է քառակուսի հատակագծով, արևելյան արտաքին խորանով ավանդատունը։ Արտաքին խորանը քանդված է, պահպանվել են ավանդատան խաչվող թաղածածկի հետքեր։ Աղոթասրահը երեք կողմից (բացի արևելյանից) շրջափակված է եղել 210 սմ լայնությամբ արտաքին սրահով, որի արևմտյան թևը եզերվել է հոծ պատով՝ միջին մասում ունենալով կամարակապ բացվածք (203 սմ լայնությամբ)։ Երկայնական թևերում, որ ունեցել են ոչ սիմետրիկ լուծում, հիմնականում պահպանվել են արտաքին պատի ստորին շարքը, հարավային թևի արևելյան վերջավորության պայտաձև խորանը։ Աղոթասրահը (12,9x5,6 մետր) և արտաքին սրահը, ըստ շինարարական տեխնիկայի և գործածված շինանյութի, համաժամանակյա կառույցներ են։ Արտաքին սրահից պահպանվել է արևմտյան պատը գրեթե ամբողջությամբ, իսկ հարավային և հյուսիսային կողմերում՝ մոտ երկու-երեք մետր հատվածներ։ Սրահն արևմտյան կողմում ունեցել է կամարակապ մեծ բացվածքով մուտք, որից միայն հետքեր են մնացել։ Արտաքին սրահի արևմտյան և հարավային կողմերում, հատակին կան տապանաքարեր։ Եկեղեցու արտաքին հարդարանքից պահպանվել են դռան, լուսամուտի կամարակապ պարակալի առանձին մանրամասեր, արևմտյան ճակտոնի հորիզոնական գոտու մաս՝ զարդարված խորադիր, պայտաձև կամարիկներով։
Եկեղեցին շրջապատված է եղել պարսպով, որի մնացորդները կան արևմտյան և հյուսիսային կողմերում՝ 20-25 մետր հեռավորության վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական առաքելական չգործող վանքեր և եկեղեցիներ (Հայաստան) Կատեգորիա:Գուգարաց թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:6-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Անիեր սյուր Սեն
Անիեր սյուր Սեն (Asnières-sur-Seine. ), քաղաք և համայնք Ֆրանսիայի կենտրոնական հատվածի հյուսիսային մասում՝ Իլ դը Ֆրանս երկրամասի Օ դը Սեն դեպարտամենտում, Սեն գետի ձախ ափին, Փարիզի կենտրոնից մոտավորապես 8 կիլոմետր հեռավորության վրա, Ֆրանսիայի մայրաքաղաքի հյուսիսարևմտյան Բանյո արվարձանում։ Զբաղեցնում է 4,82 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2011 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 83.376 ։
Բնակիչները կոչվում են Asniérois, Asniéroises ։
Պատմություն
Բնակավայրն առաջին անգամ հիշատակվել է Հռոմի պապի 1158 թվականի բուլլայում, Asnerias անվանումով (առաջացել է միջին լատիներեն asinaria բառից, որ նշանակում է ավանակապահական ֆերմա)։ Մինչև 1968 թվականի փետրվարի 15-ը կոչվել է Անիեր. ներկայիս անվանումը, որը ֆրանսերենից թարգմանած՝ նշանակում է Սենի Անիեր, ստացել է Անիեր անվանումը կրող ֆրանսիական այլ բնակավայրերից տարբերակելու նպատակով։
Քույր քաղաքներ
Անիեր սյուր Սենի քույր քաղաքներն են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Լաժեադու (Տոկանտինս)
Լաժեադու (Տոկանտինս) (Lajeado), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևելյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Պորտու Նասիունալ գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3513 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 322,481 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 10,9 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 5-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տոկանտինս նահանգի բնակավայրեր
Ժան Վալժան
Ժան Վալժան (Jean Valjean), Վիկտոր Հյուգոյի «Թշվառները» վեպի գլխավոր հերոսը՝ պրոտագոնիստը։ Նախկին դատապարտյալ՝ դատապարտված 5 տարի ազատազրկման՝ քրոջ ընտանիքի համար հաց գողանալու մեղադրանքով։ Ընդհանուր առմամբ պատիժը կրել է (հատագա դատապարտվածությունները ներառյալ) 19 տարի։ Ժան Վալժանը, ինչպես նաև ոստիկանության տեսուչ Ժավերը, ով Ժան Վալժանին անողոքաբար հետևում էր, դարձան համաշխարհային գրականության արխետիպային կերպարներ ։ Վեպում Ժան Վալժանը հայտնի է նաև որպես 24601, քեռի Մադլեն, 9430, Ուիլթիմ Ֆոշլևան, պարոն Լեբլան և Ուրբեն Ֆաբրե։
Կերպարը վեպում
Ժան Վալժանը ծնվել է 1769 թվականին, Ֆավրոլում՝ Էնա գավառի նահանգներից մեկում։ Նրա ծնողները մահացան, երբ նա դեռ երեխա էր, և նրան խնամեց իր ավագ քույրը՝ Ժաննան։ Ժաննայի ամուսինը մահացավ 1774 թվականին՝ թողնելով նրան յոթ երեխաների հետ։ Աղքատությունն այս ընտանիքին շրջապատել էր բոլոր կողմերից։ 1795 թվականի ձմեռը շատ դաժան էր։ Ընտանիքը մնացել էր առանց հացի։ Ժան Վալժանին ոչինչ չէր մնում անել, քան գողանալ մի հաց տեղական հացթուխից։ Նա դատապարտվեց հինգ տարվա ծանր աշխատանքի «գիշերը բնակելի շենքում կողոպուտի համար» և ուղարկվեց Տուլոն, որտեղ նա ստացավ 24601 համարը։ Փախուստի չորս փորձերի համար, որոնք նա կատարել էր 1800 թվականին (բանտարկության փաստացի ավարտից կարճ ժամանակ առաջ), 1802, 1806 և 1809 թվականներին, նրան ավելացվել էր ընդհանուր տասներկու տարի, ինչպես նաև ևս երկու տարի՝ երկրորդ փախուստից հետո ձերբակալությանը դիմադրելու համար։ Տասնինը տարվա դատապարտվածությունից հետո նա ազատ արձակվեց, բայց ստացավ, այսպես կոչված, դեղին անձնագիր՝ ազատազրկման մասին կնիքով։ Օրենքի համաձայն՝ բանտարկյալները չէին կարող ընտրել իրենց բնակության վայրը, և Ժան Վալժանին ուղարկեցին Պոնտարլե։
Բանտից դուրս գալուց հետո Վալժանը դարձավ վտարանդի անձնագրի պատճառով, ինչը վկայում էր, որ նա նախկին հանցագործ էր, չնայած այն ժամանակ ինքը՝ Վալժանը, խոստովանում էր, որ տխրահռչակ հանցագործների հետ ընկերակցության տարիներն էին իրեն այդպիսին դարձել։ Միակը, ով նրան վերաբերվում էր որպես հարգարժան անձնավորություն, Դինի եպիսկոպոս Միրիելն էր, որի հետ հանդիպումը փոխում է Ժան Վալժանի ներքին աշխարհը։ Եպիսկոպոսը չի մատնել նախկին բանտարկյալին, երբ նա իր տնից գողացել է ընտանիքի արծաթը (մոմակալներ և գդալներ), և ոստիկաններին ասել է, որ ինքն է իրեն տվել այն։ Դրանից հետո Ժան Վալժանը ընդունեց ապաշխարությունը ՝ դառնալով ազնիվ և արժանի մարդ ։
Ազատվելով դեղին անձնագրից՝ Ժան Վալժանը որոշում է կյանքը սկսել մաքուր էջից և այլ անունով։ 1815 թվականի վերջին Մոնրեյ-սյուր-Մեր քաղաքում բնակվում է մի անծանոթ մարդ։ Երկար ժամանակ Մոնտրեյ քաղաքի բնակչությունը զարդեր էր պատրաստում սև ապակե ուլունքներից։ Արդյունաբերությունը լավ զարգացած չէր, քանի որ նյութը շատ թանկ էր. սա նաև իջեցնում էր աշխատավարձը։ Մարդը, որ հանկարծակի էր հայտնվել քաղաքում, առաջարկում է խեժը փոխարինել շելլակով, իսկ թևնոցի շղթաները պատրաստել բարակ մետաղալարից։ Մի փոքր նորամուծությունը մի ամբողջ հեղաշրջում է դառնում։ Դա Ժան Վալժանն էր, որ իրեն կոչում էր քեռի Մադլեն։ Արդեն հաջորդ տարի նա բացում է «սև ապակու» արտադրության սեփական գործարանը, որը շատ շուտով դարձավ քաղաքի հիմնական ձեռնարկությունը։ Եվս մեկ հանդիպում՝ հանդիպում մահամերձ Ֆանտինայի հետ, ով նախկինում աշխատում էր իր գործարանում և ազատվեց տիկին Վիկտուրնիենի մեղքով, փոխեց նրա կյանքը։ Նրա մահից հետո նա ստանձնում է երիտասարդ Կոզետի՝ Ֆանտինայի դստեր հոր դերը։ 1832 թվականի հունիսին նրա ճակատագրի համար մտահոգությունը Ժան Վալժանին տանում է դեպի Հունիսյան ապստամբության արգելապատնեշ ՝ «Այբուբենի ընկերներ» շրջանակի հեղափոխականների հետ միասին։
Ժան Վալժանի հակառակ կողմը չարագործ և հանցագործ Տենարդիեն է։ Ժան Վալժանին մշտապես հետապնդողը տեսուչ Ժավերն էր։ Իր գործին նվիրված և տաղանդավոր ոստիկան Ժավերը, կարծես Աքաաբը Հերման Մելվիլի «Մոբի Դիք»-ում, նա տարված էր Ժան Վալժանին բռնելու մտքով և նրան տեսնում էր որպես ծայրահեղ վտանգավոր հանցագործի (չնայած Ժան Վալժանի առճակատմանը «Աքաղաղի ժամ» խմբավորման հետ)։ Թեպետև Ժան Վալժանը վեպի գլխավոր հերոսն է, նա առաջին անգամ հայտնվում է երկրորդ գրքի առաջին մասում։
Նախատիպեր
Ժան Վալժանի նախատիպ համարվում է Ֆրանսուա Էժեն Վիդոկը՝ բազմակի անգամ բանտում հայտնված ֆրանսիացի հանցագործ, ով այդ ժամանակվանից հետո հաջողակ կարիերա է կառուցում ոստիկանությունում և լայնորեն հայտնի էր իր սոցիալական գործունեությամբ և բարեգործությամբ։ Հյուգոն համագործակցեց Վիդոկի հետ «Կլոդ Գե» և «Մահվան դատապարտվածների վերջին օրը» պատմվածքներում։ «Թշվառները» վեպում, մասնավորապես զամբյուղով/սայլով տեսարանը վերցված է Վիդոկի կենսագրությունից․ 1828 թվականին նա փրկեց թղթի գործարանի աշխատողներից մեկին՝ ուսերին ծանր զամբյուղ բարձրացնելով։ Ժան Վալժանը փրկում է քաղաքաբնակներից մեկին՝ ծանր սայլը ուսերին բարձրացնելով։
Հաճախ Վալժանի նախատիպ նշվում է իրական դատապարտյալ Պիտեր Մորենը, որը 1801 թվականին դատապարտվել էր հինգ տարվա ազատազրկման ՝ մեկ հաց գողանալու համար ։
Ծանր աշխատանքի համար Վալժանին տրված համարը ՝ 24601, կարող է հղված լինել Սուրբ Հովհաննեսի օրվան (Հունիսի 24) ։
Ժան ՎալԺանը ծնվել է Նապոլեոն Բոնապարտի նույն տարում, և նրա ազատազրկման տարիները համընկնում են Նապոլեոնի իշխանության գալու և Նապոլեոնյան պատերազմների հետ (1796-1815) ։
Ուսանողական ապստամբությունը, որին միանում է Ժան Վալժանը, հիմնված է Հունիսյան ապստամբությունների վրա։
Վալժանը՝ գրքի էկրանավորումներում
Բոլոր էկրանավորումները կրում են միևնույն անունը՝ «Թշվառները»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիկտոր Հյուգո Կատեգորիա:Գրական կերպարներ Կատեգորիա:Գրական հերոսներ Կատեգորիա:Գեղարվեստական կերպարներ Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով
(718) Էրիդա
(718) Էրիդա (Erida), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1911 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,053637 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4401 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6671 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1949,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,184705 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,93° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1911 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոհան Պալիսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պրիշիբ (գյուղ, Սլավյանսկի շրջան)
Պրիշիբ (Пришиб), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Պրիշիբ գյուղում բնակվում էր 75 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Յոկնեամ Իլիթ
Յոկնեամ Իլիթ, քաղաք Իսրայելում։
«Յոկնեամ-Իլիթ» անվանումը (Վերին Յոկնեամ) անվանումը քաղաքի պաշտոնական անվանումն է, որն օգտագործվում է պետական մակարդակով պաշտոնական վարչական և քարտեզագրական նպատակների համար։ Սակայն, Յոկնեամ-Իլիթի քաղաքապետարանը նախընտրում է չօգտագործել «Իլիթ» բառը (Վերին)`քաղաքի անվանումը հիշատակելիս, ինչը հարուցեց կրկնակի բողոքներ հարևան բնակավայրի (moshavim) Յոկնեամի (եբր.՝ יקנעם) բնակիչների կողմից, որոնցից Յոկնեամ Իլիթը առանձնացավ 1967 թվականին ։
Յոկնեամ Իլիթը գտնվում է երկրի հյուսիսում։
Բնակչությունը՝ ։ XX դարի 90-ականների սկզբից ի վեր քաղաքի բնակչությունը կրկնապատկվել է՝ հիմնականում ԽՍՀՄ-ից և ԱՊՀ երկրներից հայրենադարձողների ներհոսքի պատճառով, ինչպես նաև՝ Հայֆայից և երկրի կենտրոնից շատ երիտասարդ ընտանիքների այստեղ բնակություն հաստատման շնորհիվ ։
Քաղաքն ունի տեղեկատվական և կենսատեխնոլոգիական արդյունաբերական մեծ պարկ, որտեղ կա ավելի քան 100 ձեռնարկություն։ Այդ թվում՝ Մարվել, Մելանոքս, Սոլկոն ։ Քաղաքում կան նաև Օսեմ և Սոլթամ ընկերությունների ձեռնարկություններ ։
Բնակչություն
Ըստ Իսրայելի վիճակագրության կենտրոնական բյուրոյի, բնակչությունը 2018 թվականի սկզբին կազմում էր 22 746 մարդ ։
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքի արևելյան ծայրամասում գտնվում է Թել Յոկնեամի` հին Յոկնեամի ավերակները ։
Կլիմա
Յոկնեամ Իլիթի ամառները տաք և չոր են, առավելագույն ջերմաստիճանը հասնում է 32-ից 39 °C (90-ից 102 °F) ։ Եղանակային տեսության կողմից գրանցված ամենաբարձր ջերմաստիճանը կազմել է 40.3 °C (104.5 °F), որը չափվել է 2010 թվականի օգոստոսի 7-ին, իսկ գրանցված ամենացածր ջերմաստիճանը 2013 թվականի դեկտեմբերի 15-ին կազմել է 0.3 °C (32.5 F) ։
Մինչև 50 սմ ձյան շերտ գրանցվել է Յոկնեամ Իլիթ քաղաքում 1950, 1992 , 1999 և 2000 թվականներին։