cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մեծ Սուգաշ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Պաուլ Կերես
Պաուլ Պետրովիչ Կերեսը ֆիզիկոս Հարալդ Կերեսի կրտսեր եղբայրն է։
Մանկություն
Պաուլ Պետրովիչ Կերեսը ծնվել է 1916 թվականի հունվարի 7-ին Նարվայում (այժմ՝ Էստոնիա) դերձակներ Փիթեր Կերեսի և Մարի Կերեսի ընտանիքում։
Պաուլի շախմատային հմտություններն ի հայտ են եկել 4 տարեկանում․ նա հաճախ է հետևել հոր խաղերին և դրանցից մեկում հորը խորհուրդ է տվել քայլել ձիով, ինչից հետո մրցակիցը խառնել է խաղաքարերը և Պաուլին հանել սենյակից։
1929 թվականի վերջերին շախմատի վարպետ Վլադաս Միկենասը միաժամանակյա խաղ է անցկացրել Պյառնու քաղաքում։ Մասնակիցների թվում է եղել նաև Կերեսը։ Նա հաղթել է վարպետին, և միաժամանակ օգնել իր դասընկերոջը։
14 տարեկանում Կերեսը մասնակցել է էստոնիայի դպրոցականների մրցաշարին, 9 հնարավորից վաստակել 8 միավոր և զբաղեցրել առաջին տեղը։ Կայծակնային մրցաշարում նա զբաղեցրել է 4-րդ տեղը։
Երիտասարդություն
1930-ական թվականներին Կերեսը համարվել է Պյառնուի ամենաուժեղ շախմատիստը։ Նրա համաքաղաքացի Վիրկուսը, որը ժամանակին եղել է դպրոցականների եռակի չեմպիոն, թողել է շախմատն ու սկսել զբաղվել վոլեյբոլով։ Կերեսի նոր մրցակիցը դարձել է ենթասպա Անտոն Պուգալ-Կասեման, որը բավական թույլ էր խաղում Կերեսից։
Մարտին Վիլեմսոնի շախմատային ամսագրի շնորհիվ Կերեսը սկսել է նամակագրությամբ շախմատ խաղալ։ Ամսագրի խնդիրների լուծման մրցաշարում նա գրավել է տասնմեկերորդ տեղը և որպես մրցանակ ստացել Հանս Կմոչի «Պաշտպանության արվեստը» գիրքը։ 1931 թվականի սեպտեմբերին Պաուլը գրանցվել է նամակագրության մրցաշարին և 1932 թվականի դեկտեմբերին 10 հնարավորից վաստակել 9 միավոր։
1932 թվականին, Մարտին Վիլեմսոնի հիվանդանալուց հետո մրցույթի կազմակերպման հարցերով զբաղվել են Կերեսն ու Անտոն Պուգալ-Կասեման։ Մեկ տարի անց, Վիլեմսոնի մահից հետո կազմակերպվել է մրցաշար՝ ի պատիվ նրա հիշատակի։
1933 թվականին Կերեսը կազմակերպել է Էստոնիա-Շվեդիա մրցաշարը, որտեղ 8,5:3,5 հաշիվը հաղթող է ճանաչվել Էստոնիայի թիմը։ Նույն թվականին Պաուլը հաճախակի է խնդիրներ տեղադրել թերթերում։ Այդ ընթացքում նա ստեղծել է «Արքայի գամբիտ» սկզբնախաղի շարունակական տարբերակ, որը հետագայում կոչվել է «Կերեսի տարբերակ» անունով։
1932-1933 թվականներին Պաուլը հաղթող է ճանաչվել դպրոցականների երկու մրցաշարում։
Շախմատային կարիերայի սկիզբ
1934 թվականի գարնանը Կերեսն ավարտել է Պյառնուի տղամարդկանց գիմնազիան և սկսել պատրաստել օկարինաներ և փոքր կավե ֆլեյտաներ։ Այդ թվականին երկրորդ լիգայի մրցաշարում Պաուլը վերջին տուրում կես միավորով հետ է մնաց հաղթողից։ Չնայած այդ ամենին նա ընդգրկվել է առաջին լիգայում, որի մրցաշարը սկսվել է 1934 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։ Կերեսն առաջին տեղի հավակնորդ չէր համարվում, նույնիսկ ինքն իրեն տեսնում էր միայն երրորդ։ Մրցաշարի ֆավորիտ համարվաղ Պաուլ Շմիդտը հիվանդության պատճառով չի կարողացել մասնակցել մրցաշարին։ Վերջին տուրից հետո Կերեսի և Ֆրիդեմանի միավորները եղել են հավասար, այդ պատճառով հաղթողին որոշելու համար անցկացվել է եռախաղ մրցաշար, որը հաղթել է Կերեսն ու դարձել Էստոնիայի չեմպիոն։
1935 թվականի գարնանը Տալինում անցկացվել է շախմատային մրցաշար, որին մասնակցել են նաև արտասահմանցի մի շարք առաջավոր շախմատիստներ։ Կերեսն այդ մրցաշարում գրավել է երկրորդ տեղը, զիջելով միայն Շմիդտին։
Վարշավայի օլիմպիադա
Էստոնիայի շախմատի հավաքականին երկար ժամանակ թույլ չէին տալիս մասնակցել շախմատի օլիմպիադաներին։ 1935 թվականին հավաքականին բախտ է վիճարկվել մասնակցել Վարշավայում տեղի ունեցած 6-րդ օլիմպիադային։ Տարիքային հաշվարկը ցույց է տվել, որ Էստոնիայի հավաքականի խաղացողների ընդհանուր տարիքը 96 է, մինչդեռ մյուս հավաքականի մասնակիցների տարիքը 200 տարեկանից բարձր։ Մասնագետներն Էստոնիայի հավաքականի շանսերը գնահատել են 12-14-րդ տեղերից ոչ ցածր։ Օլիմպիադայի հաղթող է ճանաչվել ԱՄՆ-ի հավաքականը, Էստոնիայի հավաքականը զբաղեցրել է 11-րդ տեղը։ Անհատական առաջնությունում Կերեսը զբաղեցրել է հինգերորդ տեղը։ Կերեսի մասին երկար ժամանակ գրվել են թերթերում, նրան կանխագուշակել են դառնալ գրոսմայստեր։
1935 թվականին Հասթինգսում տեղի ունեցած մրցաշարից Կերեսը հրաժարվել է։
Բադ Նաուհայմ
1936 թվականի մարտին Պաուլը դարձել է «էստոնացի շախմատիստներ» շախմատային նոր ամսագրի գլխավոր և պատասխանատու խմբագիրը։ Դրա մասին ջերմորեն ընդունվել է հարևան Խորհրդային Միությունում։ Որպես խմբագիր նրա աշխատավարձը շատ ցածր է եղել, բայց նա որպես նպաստ ստացել է հազար կրոն։ 1936 թվականի մրցաշարից հետո Շմիդտը մարտահրավեր է նետել Կերեսին՝ առաջարկելով մրցախաղ անցկացնել հուլիսին, ինչին Կերեսը տվել է իր համաձայնությունը։ Առաջին տուրում Կերեսը հաղթանակ է տարել, երկրորդում հաղթել Է Շմիդտը, երրորդ պարտիան ավարտվել է ոչ ոքի, չորրորդ և հինգերորդ պարտիաները Շմիդտը կրկին հաղթել է, ինչից հետո Կերեսը մեկ օր ընդմիջում է վերցրել։ Մասնագետների կարծիքով Կերեսի չեմպիոնության շանսերը ավարտել էին, սակայն նա հաղթել է երեք վճռական պարտիաներում և դարձել Էստոնիայում առաջին չեմպիոնը, որը պաշտպանել է իր չեմպիոնական տիտղոսը։
Նույն թվականին Կերեսիը հրավեր է ստացել մասնակցելու Բադ Նաուհայմ քաղաքում տեղի ունեցող մրցաշարին․ առաջին, երկրորդ և երրորդ տուրերում նա խաղացել է ոչ-ոքի, չորրորդում հաղթանակ է տարել, 5-րդ տուրում ոչ ոքի է խաղացել Ալեքսանդր Ալյոխինի հետ և ընդհանուր արդյունքում 9 հնարավորից վաստակել է 6,5 միավոր և գրավել առաջին տեղը։
Զանդվորտ
1936 թվականին Կերեսը Միխայիլ Բոտվիննիկի փոխարեն հրավեր է ստացել մասնակցելու Զանդվորտ քաղաքի մրցաշարին, ինչի համար Պյառնուի քաղաքային խորհուրդը ծախսերի համար նրան հատկացրել է 70 կրոն։ Զանդվորտի մրցաշարում էստոնացի շախմատիստը կիսել է երրորդ տեղը ռուս շախմատիստ Սավելի Տարտակովերի հետ։
Մյունխենի օլիմպիադա
1936 թվականի գարնանը տեղի է ունեցել Մյունխենի ոչ պաշտոնական շախմատի օլիմպիադան։ Գերմանիայի նացիստական քաղաքականության պատճառով մրցաշարին չեն մասնակցել ուժեղ գրոսմայստերներ։ Էստոնիայի թիմը գրավել է 11-րդ տեղը, իսկ անհատական հաշվարկում Կերեսը զբաղեցրել է առաջին տեղը։ 1936 թվականի սեպտեմբերին Կերեսը հետևյալ կազմով ընդգրկվել է տարվա լավագույն խաղացողների ցուցակում՝
Չորս առաջին տեղ
1937 թվականին Կերեսը դարձել է Էստոնիայի չեմպիոն և հրավեր ստացել մասնակցելու Մարգիտի, Օստենդեի, Պրահայի, Վիեննայի շախմատային մրցաշարերին։
Մարգիտի մրցաշարի ֆավորիտներ են համարվել Ալյոխինը, Ֆայնը, Կերեսը։ Արդյունքում հաղթող է ճանաչվել Կերեսը ։
Օստենդեի մրցաշարում Կերեսն առաջին տեղը կիսել է Գրոբի և Ֆայնի հետ։
Պրահայում տեղի ունեցած մրցաշարում էստոնացի շախմատիստը 11 հնարավորից վաստակել է 10 միավոր և գրավել առաջին տեղը։ Թերթերից մեկը գրել է, որ նա «փայտ կտրելու պես խաղեր է շահում»։
Վիեննայի շախմատային մրցաշարերում Կերեսը 6 հնարավորից վաստակել է 4½ միավոր և նորից դարձել մրցաշարի հաղթող ։
Այս մրցաշարերից հետո Կերեսը մասնակցել է Կեմերի քաղաքում տեղի ունեցած մրցաշարին և զբաղեցրել չորրորդ տեղը։ Նա 17 հնարավորից վաստակել է 11½ միավոր։
1937 թվականին տեղի է ունեցել ևս մեկ մրցաշար, որին մասնակցեցել են բազմաթիվ էստոնացիներ։ Մրցաշարի հաղթող է ճանարվել Շմիդտը, իսկ Կերեսը զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։
Նույն թվականին տեղի ունեցած շախմատի յոթերորդ օլիմպիադայում Էստոնիայի հավաքականը զբաղեցրել է յոթերորդ տեղը։ Անհատական հաշվարկում Կերեսը զբաղեցրել է երկրորդ տեղը ։
Զեմերինգ (Ավստրիա)
1937 թվականի հուլիսին Զեմերինգում տեղի ունեցած միջազգային մրցաշարին հրաժարվել են մասնակցել Ալեքսանդր Ալյոխինը և Մաքս Էյվեն և Միխայիլ Բոտվիննիկկը։ Այդ մրցաշարում Կերեսը 14 հնարավորից վաստակել է 9 միավոր և գրավել առաջին տեղը։
Մրցաշարից հետո Կերեսին որոշ մասնագետներ համարել են աշխարհի չեմպիոնի պաշտոնական թեկնածու։ Սակայն Էմանուել Լասկերը պնդել է, որ Կերեսը դեռևս աշխարհի չեմպիոնի թեկնածու չէ։ Ալյոխինի չեմպիոն դառնալուց հետո Էստոնացու շուրջ պտտվող աղմուկը դադարել է։
Հասթինգս
1938 թվականի հունվարին Հասթինգսում տեղի է ունեցել միջազգային մրցաշար։ Մրցաշարի մեկնարկից առաջ թերթերից մեկը նշել է, որ Կերեսը պայքարելու հնարավորություն չունի, նրա մրցակիցները ցանկանում էին վրեժ լուծել, իսկ Կերեսը մեծ էներգիա էր ծախսում խաղերի վրա։ Արդյունքում առաջին տեղը բաժին է հասել Ռեշևսկուն, իսկ երկրորդ և երրորդ տեղերը 6½ միավորներով կիսել են Կերեսն ու Կոնելը։ Ալյոխինը, որը վերլուծել է մրցաշարի խաղերը, նշել է, որ երիտասարդ վարպետները դեռ պատրաստ չեն չեմպիոն դառնալու ։
1938 թվականի աշնանը Կերեսը սկսել է սովորել համալսարանում և գրել է «Շախմատի դպրոց» գիրքը, որը լույս է տեսել 1939 թվականին։
AVRO մրցաշար
1938 թվականի նոյեմբերի 4-ից-27-ը Հոլանդիայի 10 քաղաքում մեկնարկել է AVRO մրցաշար (Ռադիոյի հեռարձակման գլխավոր ասոցիացիայի մրցաշար)։ Դիտորդներն ավելի շատ խաղադրույք են կատարել Ալյոխինի, Բոտվիննիկի և Ռեշևսկու վրա։ Ըստ վիճակահանության՝ Կերեսը ստացաել է ութերորդ համարը։ Առաջին տուրից հետո պարզ է դարձել, որ այդ մրցաշարում ֆավորիտներ և հետնապահներ չկան, քանի որ ոչ այնքան ուժեղ շախմատիստ համարվող Ֆայնը հաղթել է Բոտվիննիկին։ Մրցաշարն անցել է շատ լարված, Կերեսը 14 հանրավորից վաստակել է 8½ միավոր և գլխավորել մրցանակային աղյուսակը։ Հաջորդ օրը էստոնական մի շարք թերթեր հրապարակել են հոդված՝ «Պաուլը աշխարհի չեմպիոնի թեկնածու է» վերնագրով   ։
Կազմակերպիչները և համաշխարհային շախմատային հանրության մի մասը AVRO-ի մրցաշարը համարել են հավակնորդների ոչ պաշտոնական մրցաշար, որի հաղթողն իրավունք կունենա Ալյոխինին մարտահրավեր նետելու աշխարհի չեմպիոնի կոչման համար մրցախաղին, սակայն Ալյոխինն անմիջապես նշել է, որ կխաղա ցանկացած հայտնի գրոսմայստերի հետ, եթե ապահովվի բավարար մրցանակային ֆոնդ։ Մրցաշարի նախագահը նշել է, որ Կերեսը կարող է Ալյոխինին մարտահրավեր նետել շախմատի թագի համար։
Մրցաշարի ընթացքում նաև բանակցություններ են տեղի ունեցել Ալյոխինի և Բոտվիննիկի միջև, որոնք նախկինում ստացել են ԽՍՀՄ ղեկավարության համաձայնությունը չեմպիոնի կոչման մրցախաղի համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառով մրցաշարն ընդհատվել է ։
ԽՍՀՄ մրցաշար
1939 թվականին Կերեսը հրավեր է ստացել մասնակցելու ԽՍՀՄ մրցաշարին։ Նրա ապագա կինը՝ Մարիան, դեմ է եղել Կերեսի մասնակցությանը, սակայն լրացուցից վճարի դիմաց նա մասնակցել է այդ մրցաշարին։ Պաուլը Լենինգրադ է մեկնել Ֆլորայի և Ռեշևսկու հետ։ Մրցաշարից առաջ նա միաժամանակյա խաղ է անցկացրել Լենինգրադի պիոներների հետ և ցույց տվել 50% արդյունք։ Լենինգրադի մրցաշարն անհաջող է եղել Կերեսի համար, մրցաշարի երկրորդ փուլը շարունակվել է Մոսկվայում, որում էլ Կերեսը ցույց է տվել ոչ այնքան լավ արդյունք։ Արդյունքում էստոնացի շախմատիստը 17 հնարավորից վաստակել է 8 միավոր և կիսել 12-13-րդ տեղերը։
Երկու ամիս անց Կերեսը մասնակցել է Անգլիայի Մարգիտ քաղաքում տեղի ունեցած մրցաշարին և զբաղեցրել առաջին տեղը ։
Մրցախաղ Մաքս Էյվեի հետ
Մարգիտի մրցաշարից հետո Կերեսը մեկնել է Հոլանդիա, որպեսզի ընկերական հանդիպում անցկացնի հոլանդացի շախմատիստ Մաքս Էյվեի հետ։ Մրցաշարի երկրորդ փուլը տեղի է ունեցել Էստոնիայում։ Երկու երկրներում տեղի ունեցած ընկերական խաղի արդյունքում 7½։6½: հաշվով հաղթող է ճանաչվել Կերեսը։
Շախմատի 8-րդ օլիմպիադա
1939 թվականի օգոստոսի 24-ից մինչև սեպտեմբերի 19-ը Բուենոս Այրեսում տեղի է ունեցել Շախմատի 8-րդ օլիմպիադան, որին մասնակել է նաև Էստոնիան։ Մրցաշարին պետք է մասնակցեր մոտ 40 երկիր, սակայն Երկրորդ աշխարհամարտի պատճառով մասնակել է 27 երկիր։ Էստոնիայի հավաքականը զբաղեցրել է երրորդ տեղը ։
Արգենտինայի միջազգային մրցաշար
1939 թվականի հոկտեմբերի 2-ից 19-ը Բուենոս Այրեսում տեղի է ունեցել Ազգերի մրցաշար, որին մասնակցել է 12 շախմատիստ՝ 5-ը Արգենտինայի քաղաքացի, իսկ մնացածը՝ եվրոպացիներ, որոնք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բռնկման պատճառով մնացել են Արգենտինայում։
Կերեսը խորհրդային շախմատիստ
1940 թվականին խորհրդային զորքերը մտել են Էստոնիա և հուլիսի 21֊ին Էստոնիան հռչակվել է Էստոնիայի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, որը նույն տարվա օգոստոսի 6֊ին դարձել է Խորհրդային Միության մաս։ Նույն թվականի սեպտեմբերից հոկտեմբեր անցկացվել է ԽՍՀՄ առաջնություն, որին մասնակցել է նաև Կերեսը։ Մրցաշարի մեկնարկից առաջ Կերեսը ծանր հիվանդացել է, սակայն այդ վիճակում մասնակցել է առաջնությանը և զբաղեցրել 4-րդ տեղը ։ Մրցաշարի ավարտից հետո նա վերադարձել է տուն և սկսել լրջորեն զբաղվել մաթեմատիկայով։
1941 թվականի ապրիլին տեղի է ունեցել ԽՍՀՄ բացարձակ չեմպիոնի կոչման համար մրցաշար։ Մրցաշարի առաջին տուրը կայացել է Լենինգրադում, երկրորդը՝ Մոսկվայում։ Մրցաշարի հաղթող է ճանաչվել Բոտվիննիկը, իսկ երկրորդ տեղը զբաղեցրել է Կերեսը ։
Պատերազմի ժամանակաընթացք
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Կերեսը որպես թերթի շախմատի բաժնի խմբագիր աշխատել է Տարտուում։ Էստոնիան գրաված նացիստները Կերեսին առաջարկել են հեռանալ Էստոնիայից, սակայն նա հրաժարվել է։ 1941 թվականին նա ամուսնացել է բանասեր Մարիա Ռիևսի հետ, 1942 թվականին ծնվել է նրանց որդին՝ Փիթերը, իսկ 1943 թվականին՝ դուստրը՝ Կատրինը։ 1942-1944 թվականների ընթացքում Կերեսը մոտ հարյուր խաղ է անցկացրել Խորհրդային Էստոնիայում։ 1942 թվականի մայիսին Կերեսը մասնակցել է Խորհրդային Էստոնիայի առաջնությանը, որտեղ 15 հնարավորից վաստակել է նույնքան միավոր։ Նույն թվականին էստոնացի շախմատիստը մասնակցել է Զալցբուրգում տեղի ունեցած երկար սպասված մրցաշարին։ Պատերազմի պատճառով մրցաշարը տեղափոխվել է Մյունխեն։ Մրցաշարի վերջնական արդյունքներով նա գրավել է երկրորդ տեղը։
1944 թվականի գարնանը գերմանական կառավարությունը ցանկացել է Խորհրդային Էստոնիայից տարհանել Կերեսի ընտանիքին, սակայն նրանց տեղափոխող նավը կալանավորվել է և հետ ուղարկվել։
Ճնշումներ Կերեսի վրա
1944 թվականի հոկտեմբերին խորհրդային զորքերի Խորհրդային Էստոնիա վերադառնալուց հետո Կերեսը մի քանի անգամ հարցաքննության է ենթարկվել, սակայն հետագայում պարզվել է, որ նրան շփոթել են բասկետբոլիստ Նորբերտ Կերեսի հետ։ Պաուլն անընդհատ գտնվել է հսկողության տակ, նրա դեմ նույնիսկ բողոք են ներկայացվել մի քանի շախմատիստներ։ Կերեսին օգնել է Էստոնիայի Կոմունիստական կուսակցության կենտկոմի առաջին քարտուղար Նիկոլայ Կարոտամը, որը շախմատիստի հետ մոտ երեք ժամ տևած զրույցից հետո դարձել է նրա պաշտպանը։ Միայն դրանից հետո է շախմատիստի կյանքը վերադարձել բնականոն հուն։
1945 թվականի հոկտեմբերին Կերեսը ստանձնել է Էստոնիայի բաց առաջնության կազմակերպումը։ 1946 թվականի գարնանը մասնակցել է Վրաստանի բաց առաջնությանը, որտեղ պարտվել է միայն Տիգրան Պետրոսյանին։ 1946 թվականին տեղի է ունեցել ռադիոհանդիպում-մրցաշար՝ ԽՍՀՄ հավաքականի և Բրիտանիայի հավաքականի միջև։ Մրցաշարի հաղթող է ճանաչվել ԽՍՀՄ հավաքականը՝ 18-6 հաշվով։ Կերեսը խաղացել է երկրորդ խաղատախտակի վրա և 1,5:0,5 հաշվով հաղթել անգլիացի Էրնստ Քլեյնին ։
Կերեսը ԽՍՀՄ չեմպիոն
1947 թվականին տեղի է ունեցել ԽՍՀՄ շախմատի 15-րդ առաջնությունը, որին մասնակցել է նաև Կերեսը։ Առաջին տուրում Կերեսը հաղթել է Հենրիկ Գասպարյանին։ Մրցաշարի ընթացքում էստոնացի շախատիստը հիվանդացել է և մի քանի օր անց վերադարձել խաղ։ Վասիլի Սմիսլովի հետ խաղում դահլիճը լեփ-լեցուն է եղել երկրպագուներով։ Պաուլը հաղթել է Սմիսլովին վերջինիս սկզբնախաղում թույլ տված սխալի պատճառով և դարձել ԽՍՀՄ չեմպիոն ։
Նույն թվականի ամռանը տեղի է ունեցել ևս մեկ մրցաշար, որտեղ երկրորդ փուլում Կերեսը մրցել է Սմիսլովի հետ։ Խաղի ընթացքում Սմիսլովն ունեցել է որոշակի առավելություն, սակայն հետաձգած պարտիան վերլուծությունից հետո պարզվել է, որ այն ոչ-ոքի է լինելու։ Կերեսը ոչ-ոքի է խաղացել նաև Ֆլորի հետ և մրցաշարի վերջնական արդյունքներով գրավել առաջին տեղը։
1946 թվականին աշխարհի չեմպիոն Ալեքսանդր Ալյոխինի մահից հետո տարբեր առաջարկներ են արվել նոր չեմպիոնին որոշելու համար․ 1947 թվականին ՖԻԴԵ-ի կոնգրեսը որոշել է, որ աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսի համար անցկացնել մրցաշար։ Մրցաշարին մասնակցել են վերջին տարիների մրցումներում ամենաբարձր արդյունքները գրանցած վեց շախմատիստ՝ ԽՍՀՄ-ից 3 ներկայացուցիչ՝ Բոտվիննիկը, Սմիսլովը և Կերեսը, 2 շախմատիստ ԱՄՆ-ից՝ Ռեշևսկին և Ֆայնը, ինչպես նաև աշխարհի նախկին չեմպիոն Էյվեն (Հոլանդիա)։ Ենթադրվում էր, որ մրցաշարը կանցկացվի 4 փուլով, յուրաքանչյուր մասնակից կանցկացնի 20 պարտիա, սակայն մեկնարկից անմիջապես առաջ Ռուբեն Ֆայնը հրաժարվել է մասնակցելուց, և որոշվել է մրցույթ անցկացնել 5 փուլով։
Առաջին և երկրորդ փուլերն անցկացվել են Հաագայում, վերջին 3-ը՝ Մոսկվայում։ Մրցաշարի ավարտից երեք տուր առաջ Բոտվիննիկը ժամանակից շուտ նվաճել է աշխարհի չեմպիոնի կոչումը։ Վերջին տուրում աշխարհի վեցերորդ չեմպիոն Միխայիլ Բոտվիննիկը մրցել է Կերեսի հետ և կրել իր առաջին պարտությունը։ Դա եղել է Կերեսի առաջին հաղթանակն աշխարհի չեմպիոնի նկատմամբ։ Այդ հաղթանակից հետո Կերեսը դարձել է Միխայիլ Չիգորինի ակումբի անդամ։
Քանի որ Կերեսը պարտվել է իր առաջին չորս խաղերում Բոտվիննիկի դեմ 1948 թվականի մրցաշարում, երբեմն մասնագետների մոտ կասկածներ են առաջացել, որ Կերեսը ստիպված է եղել «շպրտել» խաղերը, որպեսզի Բոտվիննիկը հաղթի առաջնությունը։ Շախմատի պատմաբան Թեյլոր Քինգսթոնը իր ուսումնասիրություններում նշել է, որ խորհրդային շախմատի պաշտոնյաները Կերեսին վճռական համոզել են,, որ նա չպետք է խոչընդոտի Բոտվիննիկի` աշխարհի առաջնությունում հաղթելու փորձին ։
1950 և 1951 թվականներին Կերեսը դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն, հավակնորդների չորս անընդմեջ մրցաշարում (1953, 1956 , 1959 , 1962 ) զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։
Առիթներից մեկի ժամանակ Բոտվիննիկը նշել է, որ 1969 թվականին Վեյկ ան Զեեի մրցաշարում, երբ նա վերլուծում էր Պորտիշի դեմ հետաձգված դժվար խաղը, Կերեսը մոտեցել նրան և առաջարկել այնպիսի քայլ կատարել, որը բերել է ոչ-ոքի։ Այդ մրցաշարում Կերեսը զբաղեցրել է երրորդ տեղը ։
Մահ և հիշատակում
1975 թվականին Կերեսը դարձել է Տալլինի միջազգային մրցաշարարի հաղթող ։ Նույն թվականին Վանկուվեր քաղաքում մասնակցել է Կանադայի բաց առաջնությանը և նորից գրավել առաջին տեղը։ Այնտեղ նրա առողջական վիճակը կտրուկ վատացել է։ 1975 թվականի հունիսի 1-ին նա Վանկուվերից մեկնել է Հելսինկի և հոսպիտալացվել։
Պաուլ Կերեսը մահացել է 1975 թվականի հունիսի 5-ին, հուղարկավորվել է Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը։ Նրա հուղարկավորությանը ներկա է եղել մոտ 100․000 մարդ ։
Պաուլ Կերեսն ունեցել է թենիսի առաջին կարգ, զբաղվել է լողով և ավտոտուրիզմով ։
Տալլինի կենտրոնում կանգնեցվել է Պաուլ Կերեսի հուշարձանը։ Նրա ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ Նարվա քաղաքում՝ Պուշկինի փողոցի պուրակում, կանգնեցվել է շախմատիստի հուշարձանը ։
Պյառնու, Տալլին և Նարվա քաղաքներում փողոցներ են անվանակոչել Կերեսի անունով։
1994 թվականի էստոնական հինգ կրոմ կրոն թղթադրամի վրա պատկերվել է շախմատիստի նկարը։
Կերեսի ծննդյան հարյուրամյակի կապակցությամբ Էստոնիայում թողարկվել է 2 եվրո արժողությամբ հուշամետաղադրամդրամ ։
Կերեսի ծննդյան 75-ամյակի առթիվ Խորհրդային Միությունում թողարկվել է փոստային նամականիշ ։
Շախմատիստի ծննդյան հարյուրամյակի առթիվ Էստոնիայում թողարկվել է փոստային նամականիշ։
Ժառանգություն
«Chessmetrics» շախմատիստների վարկանիշավորման ոչ պաշտոնական համակարգը Կերեսին դասել է աշխարհի 10 լավագույն շախմատիստների շարքին։ Ընդհանուր առմամբ՝ 1944-1963 թվականներին, նա ունեցել է պատմության մեջ բոլոր գրոսմայստերների հաղթանակների ամենաբարձր տոկոսներից մեկը, Կերսից առաջ՝ 1-6-րդ հորիզոնականներն են զբաղեցրել աշխարհի հինգ չեմպիոններն (Գարրի Կասպարով, Անատոլի Կարպով, Էմանուել Լասկեր, Ալեքսանդր Ալյոխին, Վասիլի Սմիսլով) ու Վիկտոր Կորչնոյը ։
Կերեսը հրատարակել է մի շարք գրքեր՝ շախմատային սկզբնախաղերիի և վերջնախաղերի մասին։ Նրա հեղինակած գրքերի մեջ ներառվում է նաև 1948 թվականի աշխարհի առաջնության խաղերի մրցաշարի պատմությունը։ Շախմատիստն իր ներդրումն է ունեցել Հարավսլավիայում հրատարակված «Շախմատի սկզբնախաղերի հանրագիտարանի» (ECO) առաջին հատորում, որը լույս է տեսել 1974 թվականին։ Նա համարվում է Ռիգայի «Շախմատի» ամսագրի համահեղինակը, մոտ 180 խնդրի և 30 աշխատության հեղինակ է։
Կերեսը շատ կարևոր ներդրում է ունեցել սկզբնախաղերի տեսության մեջ, Սիցիլիայի պաշտպանության Շևենինգենի տարբերակում՝ 1․e4 c5 2.Ձf3 d6 3.d4 cxd4 4.Ձxd4 Ձf6 5.Ձc3 e6 քայլերից հետո նա առաջարկել է 6.g4 քայլը, որը հետագայում ստացել է «Կերեսի գրոհ» անունը ։ Նրա անունն է կրում նաև 1.d4 e6 2.c4 սկզբնախաղի 2․․․Փb4+ շարունակությունը՝ «Կերեսի պաշտպանություն» ։ Կերեսն Անգլիական սկզբնախաղի 1.c4 e5 2.Ձc3 Ձf6 3.g3 քայլին առաջարկել է 3․․․ c6 քայլը, և տարբերակն այժմ կրում է իր անունը՝ «Անգլիական սկզբնախաղ», (Կերեսի տարբերակ) ։
Կերեսը մոտ 40 տարի տևողությամբ հաղթել է Արևմտյան Եվրոպայի, Արևելյան Եվրոպայի, Խորհրդային Միության, Հարավային Ամերիկայի և Հյուսիսային Ամերիկայի խոշոր մրցաշարերում։ Ի տարբերություն Կերեսի, Բոտվիննիկը չի մասնակցել Ամերիկա մայրցամաքի ոչ մի մրցաշարի։
Արտաքին հղումներ
]
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:Էստոնացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաների մասնակիցներ
Դմիտրի Կիսելյով
Դմիտրի Կիսելյով, ռուս լրագրող և հեռուստահաղորդավար, «Ռոսիա սեգոդնյա» միջազգային լրատվական գործակալության գլխավոր տնօրեն, Համառուսաստանյան պետական հեռուստառադիոընկերության գլխավոր տնօրենի տեղակալ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1954 թվականի ապրիլի 26-ին, Մոսկվայում։ Կիսելյովի Նեսմաչնո ազգանվամբ մորական պապը եկել էր Արևմտյան Ուկրաինայից, ցարական բանակի փոխգնդապետ էր և գեներալ Բրուսիլովի ինժեներական ծառայության պետ։ Հայրը 1937 թվականին ծառայել է Կիևի հեծելազորայինում ։
Նա մեծացել է երաժշտական միջավայրում, կոմպոզիտոր Յուրի Շապորինի երկրորդ կնոջ զարմիկն է, ավարտել է ակուստիկ կիթառի բաժինը ։
Սովորել է ֆրանսիական հատուկ և Մոսկվայի թիվ 6 բժշկական դպրոցներում։
1973 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի պետական համալսարան։ 1978 թվականին ավարտել է Ա. Ժդանովի անվան Լենինգրադի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի Սկանդինավյան բանասիրության ֆակուլտետը ։ Ուսումնառության ընթացքում միացել է շինարարական խմբերի և իր համար վարձել բնակարան։
Աշխատանքը ԽՍՀՄ հեռուստատեսության և ռադիոյի ոլորտում
Համալսարանն ավարտելուց հետո աշխատել է ԽՍՀՄ պետական ռադիոյի և հեռուստատեսության արտասահմանյան երկրների Կենտրոնական ռադիոհաղորդման ցանցում՝ նորվեգական և լեհական հրատարակություններում։
1990 թվականի հունվարից մինչև 1991 թվականի մարտը եղել է Հեռուստատեսության լրատվական ծառայության տեղեկատվական ծրագրի հաղորդավար, որը հեռարձակվել է Կենտրոնական հեռուստատեսության առաջին ծրագրի հիման վրա։ Վիլնյուսում տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին նախապես պատրաստված տեքստը կարդալուց հրաժարվելու պատճառով նրան հեռացրել են լրատվական հաղորդումներից, որից հետո որոշ ժամանակ աշխատել է գերմանական ARD և RTL հեռուստաալիքների, ինչպես նաև ճապոնական NHK հեռուստաընկերության հետ  ։
Կարիերան 1991-2000 թվականներին
1991 թվականի սեպտեմբերին՝ օգոստոսյան հեղաշրջումից և Կենտրոնական հեռուստատեսության նոր ղեկավարության նշանակվելուց հետո վերադարձել է «Վրեմյա» ծրագիր և դարձել «Պանորամա» հաղորդաշարի հաղորդավար։ Մինչև 1996 թվականի վերջն աշխատել է Օստանկինոյի ռուսաստանյան պետական հեռուստառադիոընկերությունում՝ զբաղեցնելով տարբեր պաշտոններ։
1992-1994 թվականներին եղել է Բենելյուքսի Օստանկինոյի պետական հեռուստառադիոընկերության սեփական թղթակից։ 1994-1996 թվականներին նույն հեռուստաալիքով «Օկնո վ Եվրոպու» հաղորդաշարի հյուրն էր, որի ստեղծման համար Եվրահանձնաժողովից ստացել է դրամաշնորհ, որի նպատակն էր աջակցել Ռուսաստանում ժողովրդավարական ինստիտուտներին ։
1995 թվականի մարտից՝ Վլադիսլավ Լիստևի սպանությունից հետո եղել է «ՎԻԴ» հեռուստաընկերության «Չաս պիկ» հարցազրույցի հաղորդավարը։
1995 թվականի ապրիլի 3-ից նորաստեղծ ORT հեռուստաալիքի այս ծրագրի հաղորդավարն էր ։ Սկզբնապես աշխատել է Սերգեյ Շատունովի հետ, բայց նրա հեռանալուց հետո մենակ է վարել ծրագիրը։ 1995 թվականի հոկտեմբերի սկզբից ծրագիրը վարել է Անդրեյ Ռազբաշի հետ։ Ծրագրից հեռացել է 1996 թվականի սեպտեմբերին ։
1997-ից 2003 թվականներին վարել է «Ազգային հետաքրքրություն» թոք-շոուն, որն առաջին անգամ եթեր է հեռարձակվել REN-TV- ով, 1997 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1998 թվականի հունվարը RTR- ով, 1999 թվականի փետրվարից՝ TNT-ով, 1999 թվականի աշնանից 2002 թվականի հունվարը TVC-ով, ապա ուկրաինական ICTV հեռուստաալիքով  ։
«Ռոսիա-1» հեռուստաալիքում
2003-ից 2004 թվականներին հետևողականորեն աշխատել է «Ուտրենի ռազգովոր» և «Ավտորիտետ» ծրագրերում ։ 2005 թվականից 2008 թվականներին եղել է «Ռոսիա» հեռուստաալիքի «Վեստի» ամենօրյա տեղեկատվական-վերլուծական ծրագրի հաղորդավարը ։
2006-2012 թվականներին Մոսկվա վերադառնալուց հետո վարել է «Ռոսիա» հեռուստաալիքի «Ազգային հետաքրքրություն» հասարակական-քաղաքական թոք-շոուի հաղորդումը, որը հետագայում վերանվանվել է «Ռոսիա-1» ։ 2010 թվականի հուլիսի 3-ին և 10-ին այս ծրագրի շրջանակներում մոսկովյան կողմը «1+1» հեռուստաալիքի հաղորդավար Նատալյա Մոսեյչուկի հետ անցկացրել է Ուկրաինա-Ռուսաստան հեռուստակամուրջ ։
2006-2008 թվականներին Մարիա Սիտելի հետ վարել է «Վեստի»-ի երեկոյան թողարկումը ։
2008 թվականի հուլիսից Համառուսաստանյան պետական հեռուստառադիոընկերություն հոլդինգի գլխավոր տնօրենի տեղակալն է, նշանակումից հետո հեռացել է «Վեստի» ծրագրից ։
Հայացքներ
Նա իրեն հոմոֆոբ չի համարում և ԼԳԲՏ համայնքից թշնամական վերաբերմունքի չի արժանացել։ Հավատում է, որ «Դոժդ» հեռուստաալիքը զբաղվում է «միտումնավոր և արժեք ոչնչացնող» գործունեությամբ ։ 2014 թվականի սեպտեմբերին անվանել է ռուսների համերաշխության արժեքների երեք ինստիտուտներ՝ եկեղեցի, կրթություն և լրատվամիջոցներ։ Կիսելյովը կենտրոնացել է հեռուստատեսության վրա, որտեղ «մենք պետք է ասենք ինչն է լավ, իսկ ինչը վատ»։ 2019 թվականի փետրվարին բլոգեր Յուրի Դուդուի հետ հարցազրույցում Կիսելյովը ԽՍՀՄ-ը անվանել է «մարդկային էվոլյուցիայի զարգացման փակուղի» ։
Պուտինը և ընդդիմությունը
2012 թվականի հոկտեմբերի 7-ին (Պուտինի 60-ամյակի օրը) «Վեստի Նեդելի» ծրագրի ընթացքում Դմիտրի Կիսելյովը 12-րոպե 41 վայրկյան մեկնաբանել է այս իրադարձությունը.Գործունեության առումով Պուտին-քաղաքական գործիչը 20-րդ դարի իր նախորդներից համեմատելի է միայն Ստալինի հետ։ Մեթոդները սկզբունքորեն տարբեր են։ Ստալինիստական առաջխաղացման գինն անընդունելի է, բայց երկիրը կազմակերպելու խնդիրների ծավալը նույնն է։ Ստալինից հետո Կրեմլի յուրաքանչյուր հաջորդ առաջնորդ իջեցրել է ամբիցիաների սանդղակը և Ռուսաստան է եկել անզոր, բարոյալքված և խախտված հազարամյակի շրջանը։ Արդյունքում բանակի մարտունակությունը վերականգնվել է, հաստատվել է միջուկային հավասարակշռությունը, պահպանվել է տարածքային ամբողջականությունը, ռուսների աշխատավարձը ավելացել է 13 անգամ, իսկ կենսաթոշակը` 10։ Ռուսաստանն ազատ է, ինչպես նախկինում իր պատմության ընթացքում ։
Հակաամերիկյանություն
2014 թվականի մարտի 20-ին Ռուսաստանում ԱՄՆ նախկին դեսպան Մայքլ Մաքֆոլը հայտարարել է, որ Կիսելյովը մասնակցել է ԱՄՆ պետդեպարտամենտի ծրագրին։ Buzzfeed-ի թղթակից Մաքս Սեդոնը պատմել է, որ 2012 թվականի հուլիսի 23-ից 25-ը Կիսելյովը և յոթ երկրների ևս ութ լրագրողներ մասնակցել են ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի Կրթության և մշակույթի հարցերի բյուրոյի կազմակերպած «21-րդ դարում համաշխարհային անվտանգության սպառնալիքներ» թեմայով հանդիպմանը։
Ըստ Սեդոնի, Կիսելյովի կողմից ամերիկյան ծրագրին մասնակցության փաստը հատկապես ցնցող է, քանի որ Ռուսաստանում պետական ԶԼՄ-ները սիրում են Պուտինի հակառակորդներին ապամոնտաժել արտասահմանյան պաշտոնյաների հետ հանդիպումների միջոցով՝ վկայակոչելով այն փաստը, որ այնտեղ նրանք ստանում են «հրահանգներ» ԿՀՎ-ից ։
Անձնական կյանք
Կիսելյովի ամուսնությունների մեծ մասը գրանցվել է պատանեկության տարիներին. քսաներեք տարեկանում արդեն երեք անգամ բաժանվել էր, իսկ առաջին անգամ ամուսնացել է տասնութ տարեկանում։ Վեցերորդ կինը (1998 թվականից մինչև 1999 թվականը)՝ Քելլի Ռիչդեյլը անգլուհի է, նրա հետ աշխատել է «Օկնո վ Եվրոպու» ծրագրում ։
Ունի երեխաներ. որդին` Կոնստանտին Կիսելյով (ծնվ. 2007 թվական) և դուստրը` Վարվարա Կիսելյովը (ծնվ. 2010 թվական), Մարիայի որդին՝ Ֆյոդորը, չորրորդ ամուսնությունից՝ Գլեբ Կիսելյովը (ծնվ. 1987 թվական) ։
Տիրապետում է չորս օտար լեզվի՝ անգլերեն, ֆրանսերեն, նորվեգերեն և շվեդերեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի լեզվաբանության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ
Վարդան Վանատուր
Կենսագրություն
Վարդան Վանատուրը ծնվել է 1937 թվականի հունվարի 14-ին, Վրացական ԽՍՀ Ախալքալաքի շրջանի Կուլիկամ գյուղում։ 1952 թվականին ընդունվել և 1955 թվականին ավարտել է Ախալքալաքի Հովհաննես Թումանյանի անվան միջնակարգ դպրոցը, 1958 թվականին՝ Ախալքալաքի գյուղատնտեսական ինստիտուտը, 1967 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի և գրականության հայկական բաժինը։ Վանատուրն աշխատել է ՀԽՍՀ ավտոտրանսպորտի նախարարության «Ավտոմեքենա և ճանապարհ», Երևանի էլեկտրալամպերի գործարանի «Իլյիչի լամպեր», Երևանի բժշկական ինստիտուտի «Ապագա բժիշկ» բազմատպաքանակ թերթերի խմբագրություններում։ Աշխատել է «Լույս» և «Սովետական գրող» (1975) հրատարակչություններում։ Հեղինակել է «Ասք գրոց» պոեմը  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ
Վոմյել
Վոմյել  (Вомъёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեծ Մուտնայա ձախ ափից 0,3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Աղվեսի բներ
Աղվեսի բներ, լեռ Հայաստանի Շիրակի մարզում, Փոքրաշեն գյուղի արևելյան կողմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի լեռներ
Պիսիսաառե
Պիսիսաառե (Pisisaare), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պայուսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 277 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պայուսի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Շվեյցարիայի քաղաքացիական օրենսգիրք
Շվեյցարիայի քաղաքացիական օրենսգիրք (պաշտոնական լրիվ անվանումը՝ 1907 թվականի դեկտեմբերի 10-ի Շվեյցարիայի քաղաքացիական օրենսգիրք, Schweizerisches Zivilgesetzbuch, ZGB, Code civil suisse, Codice Civile Svizzero, Cudesch civil), Շվեյցարիայի տարածքում մասնավոր իրավունքի ոլորտում հասարակական հարաբերությունները կարգավորող օրենսդրական ակտ։ Ընդունվել է 1907 թվականի դեկտեմբերի 10-ին, ուժի մեջ է մտել 1912 թվականից  ։
Քաղաքացիական օրենսգրքի հիմնական հեղինակը շվեյցարացի հայտնի իրավաբան Օյգեն Հուբերն է, ով սկսել է դրա մշակումը Շվեյցարիայի դաշնային կառավարության հանձնարարությամբ։ Սկզբում Քաղաքացիական օրենսգիրքը հրապարակվել է միայն գերմաներենով, հետագայում այն թարգմանվել է երկու այլ պաշտոնական լեզուներով՝ ֆրանսերեն և իտալերեն (այդ ժամանակ ռոմանշերեն բարբառը պետական լեզվի կարգավիճակ չի ունեցել)։
Քաղաքացիական օրենսգիրքն ընդունվել է հիմնականում Գերմանիայի քաղաքացիական օրենսգրքի և մասամբ Ֆրանսիայի քաղաքացիական օրենսգրքի ազդեցությամբ, սակայն համեմատական իրավունքի մասնագետների մեծ մասը պնդում է, որ Շվեյցարիայի օրենսգիրքը հավաքական բնույթ է կրում և կառուցված չէ բացառապես վերոհիշյալ ակտերի օրինակով, այլ ներառում է նաև պատմական ու ազգային առանձնահատկություններ   ։
Շվեյցարիայում, ի տարբերություն Ֆրանսիայի կամ Գերմանիայի, մասնավոր իրավունքի դուալիզմի հայեցակարգը չի ընդունվել, այդ պատճառով էլ քաղաքացիական և գործարար հարաբերությունները կարգավորվում են միայն Քաղաքացիական օրենսգրքի շրջանակներում, այլ հատուկ օրենսգրքեր չեն ընդունվել, օրինակ՝ Ֆրանսիայի առևտրային օրենսգիրքը, կամ Գերմանիայի առևտրային օրենսգիրքը, որոնք կարգավորում են զուտ ձեռնարկատիրական ոլորտի հարաբերությունները։
1911 թվականին ընդունվել է Շվեյցարիայի պարտավորությունների օրենսգիրքը (SR 22) և համարվել է Շվեյցարիայի քաղաքացիական օրենսգրքի հինգերորդ մասը։ Այսպիսով, այն դարձել է առաջին քաղաքացիական օրենսգիրքը, որը ներառում է առևտրային իրավունք ։
Թուրքիայի քաղաքացիական օրենսգիրքը, որն ընդունվել է 1926 թվականին Քեմալ Աթաթուրքի կառավարության լայնածավալ բարեփոխումների ժամանակ՝ Թուրքիան աշխարհիկ պետության վերածելու նպատակով, գրեթե ամբողջությամբ կրկնում է Շվեյցարիայի քաղաքացիական օրենսգիրքը, բացառությամբ աննշան առանձնահատկությունների ։
Կառուցվածք
Շվեյցարիայի քաղաքացիական օրենսգիրքը բաղկացած է հինգ գրքից.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարական իրավունք Կատեգորիա:Քաղաքացիական օրենսգրքեր Կատեգորիա:Քաղաքացիական իրավունք Կատեգորիա:Շվեյցարիայի պատմություն
Ինթել
Intel Corporation (Integrated Electronics - Միահավաք Էլեկտնրոնիկա բառերից)՝ աշխարհի խոշորագույն կիսահաղորդչային ընկերություններից է և անձնական համակարգիչներից շատերի մեջ հանդիպող միկրոմշակիչների (microprocessor) x86 սերիայի ստեղծողը։ 1968 թ.-ին հիմնված որպես Integrated Electronics Corporation և Սանտա Կլարա, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ-ում տեղեկայված, Ինթել ընկերությունը նաև արտադրում է մայրսալիկների сhipset-ներ, ցանցային սալիկներ, ֆլեշ հիշողություն, գրաֆիկական չիպեր, ներարված (embedded) մշակիչներ և այլ համակարգչային և կոմունիկացիոն սարքավորում։ Հիմնված լինելով կիսահաղորդիչների ոլորտի պիոներների՝ Ռոբերտ Նոյսի և Գորդոն Մուրի կողմից, Ինթելը համատեղում է իր մեջ նորագույն չիպերի նախագծման հնարավորությունները, առաջադեմ արտադրական գծերի հետ։ Ի սկզբանե հայտնի լինելով ճարտարագետների և գիտնականների ոլորտում, ընկերության հոջողակ "Intel Inside" գովազդային արշավը 1990-ականներում դարձրել էր նրա և իր Intel pentium սերնդի միկրոմշակիչների անվանումները հայտնի շատ լայն զանվածներում։
Պատմությունը
Ռոբերտ Նոյսը և Գորդոն Մուրը 1957 թվականին հիմնադրված Fairchild Semiconductor- ի 8 համահիմնադիրների թվում էին։ Այս ընկերությունում նրանք մշակեցին ինտեգրալ սխեմա և որոշեցին հիմնադրել իրենց սեփական ընկերությունը։  1968-ի հուլիսի 18-ին նրանց ընկերությունը գրանցվեց NM Electronics անունով, բայց շուտով վերանվանվեց Intel (կրճատ այս բառից ՝ Integrated Electronics «էլեկտրոնիկայի ինտեգրացիա»)։
Նրանց շուտով միացավ Էնդի Գրովը ՝ Fairchild- ի մեկ այլ համահիմնադիր, որը մշակեց և իրականացրեց OKR կորպորատիվ կառավարման մոտեցումը ՝ արդյունավետորեն ղեկավարելով կառավարումը։ Ընկերության բիզնես պլանը, որը կազմել է Ռոբերտ Նոյսը գրամեքենայի վրա, զբաղեցնում էր ընդամենը մեկ էջ։ Ներկայացնելով այն ֆինանսիստ Արթուր Ռոքին, ով նախկինում նաև օգնել էր Fairchild- ի ստեղծմանը, Intel- ը ստացավ 2.5 միլիոն դոլար սկզբնական վարկ։
1971-ին Intel- ը տասներկու մասնագիտացված հաշվիչի չիպի ստեղխման պատվեր ստացավ ճապոնական Busicom ընկերությունից, բայց ինժեներ Թեդ Հոֆի առաջարկով որոշվեց հավաքել բոլոր տարրերը մեկ չիպի մեջ. այդպիսով ընկերությունը մշակեց աշխարհում առաջին կոմերցիոն հաջողությամբ աշխատող Intel 4004 միկրոպրոցեսորը։
1970-ականների վերջին ընկերությունը սկսեց կորցնել իր դիրքերը հիշողության միկրոսխեմաների շուկայում ՝ 1979 թ.-ին 82,9% -ից մինչև 1,3% (1984թ), ինչը, սակայն, փոխհատուցվեց պրոցեսորների շուկայում իր առաջատար դիրքերի զբաղեցմամբ։ 1978թ ներկայացվեց 16-բիթանոց Intel 8086 պրոցեսորը, բայց վաճառքն ի սկզբանե գերազանցել էր մրցակից Motorola 68000 պրոցեսորը։ Իրավիճակը փոխվեց, երբ 1980-ին IBM- ն իր առաջին անհատական ​​համակարգչի համար ընտրեց Intel 8088 պրոցեսորները։ 1982-ի դեկտեմբերին IBM- ը 250 միլիոն դոլարով գնեց Intel- ի բաժնետոմսերի 12 տոկոսը ՝ այդպիսով ապահովելով գործընկերությունը։ Բայց 1987թ այդ 12 տոկոսաը վաճառվեց Microsoft կորպորացիայի հետ մեկ այլ համագործակցություն `Wintel (Windows- ի և Intel- ի խարնուրդը) արդյունքում։ 1983 թ.-ին ընկերության շրջանառությունն առաջին անգամ հասավ մեկ միլիարդ դոլարի, այդ ժամանակ աշխատողների թիվը գերազանցում էր 15 հազարը։ 1985 թ.-ին սկսվեց 80386 պրոցեսորի շուկայում առաջխաղացումը, որը միաժամանակ մի քանի ծրագրի մշակման հնարավորություն տվեց, ուներ 32-բիթանոց կառուցվածք և պարունակում էր 275 հազար տրանզիստոր։ Հաջորդ մոդելը ՝ 80486, որը ներկայացվել է 1989 թվականին, պարունակում էր 1,2 միլիոն տրանզիստոր և ուներ ներկառուցված մաթեմատիկական համամշակիչ։
1990-ականների սկզբին սկսվեց Intel Inside գովազդային արշավը (այդպիսի մակագրությամբ պիտակը հայտնվեց Intel- ի պրոցեսորով աշխատող բոլոր անհատական ​​համակարգիչներում), բացի այդ ընկերությունը սկսեց ընդլայնել իր գործունեությունը ցանցային և հեռահաղորդակցական սարքավորումների մեջ, սկսեց արտադրել մայրական սալիկներ, որի շնորհիվ զուտ շահույթը 1992 թվականին գերազանցեց միլիարդ դոլարը։ 1993-ին ներկայացվեց հինգերորդ սերնդի Pentium պրոցեսորը ՝ 3,1 միլիոն տրանզիստորով և վայրկյանում ավելի քան 100 միլիոն գործողությամբ արագությամբ (1500 անգամ ավելի արագ, քան Intel 4004 – ը)։ Ներկայացնելուց անմիջապես հետո հայտնաբերվեց թերություն, հետ կանչը ընկերության համար արժեցավ $ 450 միլիոն, բայց չնայած դրան, այս տարի ընկերության եկամուտը $ 8,78 միլիարդ դոլար էր, իսկ զուտ շահույթը `2,3 միլիարդ դոլար։ 1995 թ.-ի վաճառքների սկզբից ի վեր, Pentium Pro պրոցեսորների շրջանառությունը 1996 թ.-ին գերազանցեց $ 20 միլիարդ դոլարը, ընկերությունը հասավ մայրական սալիկների արտադրությամբ (10 միլիոնի կամ շուկայի 40%), որը պահպանեց մինչև 2000-ականների սկիզբը։ 1999 թվականին Intel- ը ընդգրկվեց Dow Jones Industrial Average- ում։ 2000 թվականին շուկայում գործարկվեցին 1 ԳՀց Pentium III և Itanium ՝ ընկերության առաջին 64-բիթանոց պրոցեսորները ։ Այս պահին բոլոր համակարգիչները, բացառությամբ Apple- ի, ունեին Intel կամ AMD-ի հետ համատեղ պատրաստված պրոցեսորներ։ Apple- ը 1984 թվականից օգտագործում էր Motorola պրոցեսորներ, բայց 2005-ին հայտարարեց Intel օգտագործելու մասին։
2010 թվականին McAfee համակարգչային անվտանգության ընկերությունը գնվեց 7,68 միլիարդ դոլարով, որի հիման վրա ստեղծվեց Intel Security Group: Բաժնետերերը գտել են, որ գումարը անբավարար է և դատական ​​հայց են ներկայացրել Intel- ի և McAfee- ի նախկին ղեկավարության դեմ։ 2017 թ.-ին բաժանմունքը վերածվեց անկախ ընկերության, որին վերադարձվեց McAfee անունը։
Գործունեությունը
Intel- ը միկրոպրոցեսորների աշխարհի խոշորագույն արտադրողն է, 2008 թ.-ին շուկայի 75% -ը։ Բացի միկրոպրոցեսորներից, Intel- ը արտադրում է կիսալարային բաղադրիչներ արդյունաբերական և ցանցային սարքավորումների համար։ Ապրանքները հիմնականում վաճառվում են անհատական ​​համակարգիչների արտադրողներին, իսկ 2018 թ.-ի եկամուտների 39% -ը բաժին է ընկնում առաջատար երեք գնորդներին. Dell 16%, Lenovo 12% և HP Inc. — 11% Աշխարհագրական տեսանկյունից, եկամտի հիմնական մասը գալիս է 4 երկրից. Չինաստանը (ներառյալ Հոնկոնգը) ՝ 18,8 միլիարդ դոլար, Սինգապուրը ՝ 15,4 միլիարդ դոլար, ԱՄՆ ՝ 14,3 միլիարդ դոլար, Թայվանը ՝ 10,6 միլիարդ դոլար։
Հիմնական ստորաբաժանումներն են ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համակարգչային ընկերություններ Կատեգորիա:Էլեկտրոնիկա արտադրողներ Կատեգորիա:Բջջային հեռախոս արտադրողներ Կատեգորիա:Համակարգիչ արտադրողներ Կատեգորիա:ՆԱՍԴԱՔ-ում ցուցակված ընկերություններ
Պար (նկար, Բուգրո)
Պար (La Danse), 19-րդ դարի գեղանկարիչ Ուիլյամ Բուգրոյի նկարը։ Ներկա պահին նկարը ցուցադրված է Փարիզում՝ Օրսե թանգարանում։
Հղումներ
Կատեգորիա:1850 նկարներ Կատեգորիա:Ուիլյամ Բուգրոյի նկարներ Կատեգորիա:Օրսե թանգարանի նկարներ
(1193) Աֆրիկա
(1193) Աֆրիկա (Africa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի ապրիլի 24-ին Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,646041 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3203 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9718 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1572,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228986 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,14° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էվնոմիայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1931 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աղբենտ
Աղբենտ, Աղբանդ, լեռ Հայաստանում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայում, Մեղրիի լեռնաշխարհի հարավային ծայրում, Մեղրիի քաղաքատեղիից մոտ 26 կմ հարավ-արևելք։ Չոր անտառազուրկ լեռ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լեռներ
Իդելի (այլ գյուղ)
Իդելի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սաչխեուր
Սաչխեուր (საჩხეური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ծղալտուբոյի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 550 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծղալտուբոից հեռու է 70 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 72 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծղալտուբոյի շրջան
Օլոմոն
Բնակչությունը կազմում է 160 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 3 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 53 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0165։
Խմարինո (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)
Խմարինո (Хмарине), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խմարինո գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սողանճի
Սողանճի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ստեփան Ալավերդյան
Ստեփան Կարապետի Ալավերդյան, հայ հեղափոխական գործիչ, Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատման աջակից։
Կենսագրություն
1907 թվականին ընդունվել և մինչև 1915 թվականը ընդմիջումներով սովորել է Մոսկվայի առևտրի ինստիտուտի տնտեսագիտական ֆակուլտետում։ Հաջողությամբ պաշտպանել է «Բնակարանային հարցը Մոսկվայում» թեմայով դիպլոմային աշխատանքը։ Աշխատակցել է «Կովկազսկի ռաբոչի» թերթին։ 1919 թվականի սեպտեմբերին, երբ ստեղծվեց Հայաստանի բոլշևիկյան կազմակերպությունների ղեկավար կենտրոնը՝ Արմենկոմը, Ալավերդյանը ընտրվեց նրա կազմում։ Եղել է 1920 թվականի Մայիսյան ապստամբության ակտիվ մասնակիցներից։ հայաստանի կառավարությանը հաջողվեց ճնշել մայիսյան ապստամբությունը, ձերբակալել դրա ղեկավարներին ու նետել բանտ։ Բանտից դուրս է բերվել և գնդակահարվել Նորքի ձորում 1920 թվականի օգոստոսի 14-ի գիշերը, 32 տարեկանում։ Թաղված է Երևանում՝ 26 կոմիսարների անվան այգում։ 1961 թվականին Երևանում ռուսերենով լույս է տեսել Ստեփան Ալավերդյանի «Բնակարանային հարցը Մոսկվայում» գիրքը ։ Խորհրդային տարիներին Ալավերդյանի անունով են անվանել Երևանի կենտրոնական փողոցներից մեկը, որը Հայաստանի անկախանալուց հետո կոչվեց Հանրապետության փողոց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ
Չերվոնոդվորկա
Չերվոնոդվորկա (Червонодвірка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1850 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալիկոչաղ (Բայազետի գավառ)
Ալիկոչաղ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Արածանի գետի ակունքների շրջանում։
XX դարի սկզբներին ուներ 89 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դեգու
Դեգու (հանգըլ՝ 대구시), քաղաք Հարավային Կորեայում, Գյոնգսանգբուկ-դո նահանգի վարչական կենտրոնն է։ Հարավային Կորեայի մեծությամբ չորրորդ քաղաքն է (Սեուլից, Բուսանից և Ինչհոնից հետո) ։ Պաշտոնական անունն է Մետրոպոլ քաղաք Դեգու և 2016 թվականից համարվում է Կյոնսան պուտկո նահանգի մայրաքաղաքը։
Բնակչությունը՝ ։ Երկաթուղային տրանսպորտի կարևոր հանգույց է, թեթև և սննդի արդյունաբերության խոշոր կենտրոն։ Կան մեքենաշինական, քիմիական, մետաքսագործական, բամբակեղենի, կաշվի, թղթի, ծխախոտի, բրնձամաքրման, ալրաղացային ձեռնարկություններ, ռետինե իրերի արտադրություն։
Դեգուի մոտ արդյունահանվում է քարածուխ և պղնձի հանքանյութ։
Պատմություն
Դեգուն իր պատմության ողջ ընթացքում եղել է խոշոր տրանսպորտային խաչմերուկում՝ գտնվում է Կիմհոգան և Նակտոնգան գետերի հատման կետում։ Չոսոն դինաստիայի ժամանակ եղել է Կյոնսանդոյի մարզի վարչական, տնտեսական և մշակութային կենտրոնը, հետագայում գլխավոր դերը նրանից վերցրեց Բուսանը։
Դեգու անունը քաղաքն ստացել է 757 թվականին։
Չոսոնի դինաստիայի ժամանակ Դեգուով էր անցնում ամենակարևոր տրանսպորտային երթուղին՝ Յոնամի մեծ ճանապարհը, որով ճանապարհորդները Սեուլով Բուսան էին հասնում։
1601 թվականին Դեգուն դարձավ Կյոնսանդո նահանգի մայրաքաղաքը, և մինչ օրս համարվում է Կյոնսան պուտկո նահանգի մայրաքաղաքը նրա բաժանման՝ 1896 թվականից։ Դեգուում առաջին մշտական շուկաներն առաջացել են Չոսոն դինաստիայի ժամանակ։ Դրանցից ամենահայտնին և գործողը Յանոնսինն է՝ բուսական բժշկության շուկան։ Յանոնսին դարձել է Չոսոնի խոտաբույսերի առևտրի կենտրոններից մեկը և այդպես նա գրավել է այլ երկրների գնորդներին։ Ճապոնացի առևտրականները, որոնք այդ ժամանակներում իրավունք չունեին լինել Նակտոնգան գետի հովտում, վարձում էին սուրհանդակներ, որոնք Յանոնսից գնումներ էին կատարում իրենց համար։
Իզմիր (Սեբաստիայի գավառ)
Իզմիր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Դեգու
Կլիմա և աշխարհագրություն
Դեգուն Հյուսիսային Յոնամ շրջանի ամենախոշոր քաղաքն է։ Դեգուն տեղակայված է խոշոր հովտում, որը շրջապատված է ոչ այնքան բարձր լեռներով։ Քաղաքի հյուսիսում և արևելքում հոսում է Կիմհոգան գետը, արևմուտքում՝ Նակտոնգան գետը։ Կլիման այստեղ մուսսոնային է։
Վարչական բաժանում
Դեգուն կազմված է 7 շրջաններից («կու» կամ «գու») և մեկ գավառից («կուն» կամ «գուն»)։
Իզմիր (Սեբաստիայի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դեգու
Տնտեսություն
Քաղաքի արդյունաբերության խոշոր ճյուղերն են տեքստիլ արդյունաբերությունը, մետալուրգիան և մեքենաշինությունը ։
Տրանսպորտ
Խոշոր տրանսպորտային հանգույցներից է, կորեական գերարագ երկաթուղու կանգառներից մեկն է, ունի միջազգային օդանավակայան։
Քաղաքն ունի մետրոպոլիտենի երեք գիծ, որտեղ 2003 թվականին տեղի է ունեցել աղետալի վթար, որի ժամանակ եղավ 198 զոհ։
Մշակույթ
Քաղաքում ավանդաբար ուժեղ դիրք ունի բուդդայականությունը։ Դեգուում կան շատ բուդդայական տաճարներ։ Այստեղ տարածված է նաև կոնֆուցիականությունը և քրիստոնեությունը։
Քաղաքի ճարտարապետությունը պրագամատիկ է և չունի ոճային բազմազանություն։
Տեսարժան վայրեր
Դեգուում են գտնվում Կյոնջու քաղաքի ավերակները, որը Սիլլայի մայրաքաղաքն էր։
Դեգուի և Չհոնդոյի միջև գտնվում է Պհալջորյոնը, որը Չոսոն դինաստիայի ժամանակ Սեուլից Բուսան հիմնական ճանապարհն էր։
Կրթական համակարգը ներառում է 5 համալսարաններ՝ Կյոնբուկ պետական համալսարանը, Էնհամ ու Կիմյուն համալսարանները։
Դեգուում տեղակայված են երեք ամերիկյան ռազմաբազաներ։
Քաղաքում է գտնվում «Դեգու» ֆուտբոլային ակումբը։
Արդյունաբերողներ
Կիմ Վու Ջունգ՝ կորեացի գործարար, Daewoo ընկերության հիմնադիր և նախկին նախագահ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի համալսարանական քաղաքներ
Ուտար-Ելգա
Ուտար-Ելգա (Утар-Елга, Утарйылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի կազմում։
Ալեքսանդր Զայցև (քիմիկոս)
Ալեքսանդր Միխայիլի Զայցև (Александр Михайлович Зайцев, ), ռուս քիմիկոս-օրգանիկ։ Սանկտ Պետերբուրգի Գիտությունների ակադեմիայի թղթանդամ։
Կենսագրություն
Ա. Մ. Բուտլերովի աշակերտ։ Ավարտելով Կազանի Դաշնային համալսարանը աշխատել է (1862-1865) Ա. Վ. Գ. Կոլբի և Շ. Ա. Վյուրցի լաբորատորիաներում. 1870 թվականին պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիան ։
1870 թվականին Զայցևը սինթեզել է մի շարք հագեցած և չհագեցած ածխաջրածիններ, սպիրտներ։ Հայտնագործել է Լակտոնները՝ 1873 թվականին, ալկիլհալոգենիդներից հալոգենաջրածնական թթուների պոկման օրինաչափությունները (Զայցևի կանոն), եռատոմ սպիրտների ստացման նոր եղանակ (Զայցևի ռեակցիա)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս քիմիկոսներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Ռուս գյուտարարներ
Ուտար-Ելգա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սիմոն Բաթլ
Սիմոն Շերիզ Բաթլ (Simone Sherise Battle, ), ամերիկացի երգչուհի Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքից։ 2011 թվականին եղել է The X Factor շոուի եզրափակիչ և G.R.L. աղջիկների փոփ խմբի անդամ։