cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կրանդել
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 667 մարդ, բնակչության խտությունը` 53.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.46 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 110 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 8 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 482 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 373-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 109։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,4 %։ 373 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 357 անձ (177 տղամարդ և 180 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (9 տղամարդ և 7 կին)։ 109 անաշխատունակներից 27-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 39-ը` թոշակառուներ, իսկ 43-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Մեգի Լաուբսեր
Մարիա Մագդալենա Լաուբսեր , հայտնի էր որպես Մեգի Լաուբսեր, հարավաֆրիկացի նկարիչ, փորագրող։ Իրմա Սթերնի հետ միասին համարվում են Հարավային Աֆրիկայում էքսպրեսիոնիզմի ներդրողներ ։ Ի սկզբանե քննադատները ծաղրանքով են վերաբերվել նրա աշխատանքներին, այնուհետև նրա ստեղծագործությունները լայն ընդունման են արժանացել, և Մեգի Լաուբսերը համարվում է հարավաֆրիկացի օրինակելի նկարիչ ։
Կենսագրություն
Մարիա Մագդալենա Լաուբսերը ծնվել է Սվարթլենդի Bloublommetjieskloof ցորենի ագարակում Գերհարդ Պետրուս Քրիստիաան Լաուբսերի և Յոհաննա Կատարինա Լաուբսերի (ծննդյան ազգանունը՝ Հոլմ) ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի 6 երեխաներից ավագը ։ Լաուբսերի պատանեկան տարիներն անցել են գյուղական անհոգ միջավայրում  ։
Նախ սովորել է Ռոքլենդի ագարակի դպրոցում, այունհետև՝ Սթելենբոսի Բլոեմհոֆ գիշերօթիկ դպրոցում, որտեղ էլ սովորել է նկարել ։ 1901 թվականին վերադարձել է ագարակ։ Քեյփթաուն կատարած այցի ժամանակ հանդիպել է ռեալիստական ռոմանտիզմի ժանրի նկարչուհի Բեատրիս Հազելին, ով Լաուբսերին ծանոթացրել է Էդվարդ Ռոուորթի հետ ՝ ոգևորելով նրան նկարչություն սովորել ։ 1903 թվականին Լաուբսերը համոզում է ծնողներին շաբաթը մեկ անգամ գնալ Քեյփթաուն երգի դասեր առնելու։ Ճամփորդական դժվարություններն ու մոր բացասական կարծիքը նրա մեցցո-սոպրանո ձայնի վերաբերյալ, հուսալքում են նրան, և նա սկսում է ինքնուրույն նկարել ։
1903 թվականին Լաուբսերը երկու ամիս Ռոուորթի մոտ նկարչություն է սովորում և իր կատարած աշխատանքի համար արծաթե մեդալ է ստանում ։ 1907 թվականին Լաուբսերն ընտրվում է Հարավային Աֆրիկայի նկարիչների ընկերակցության (SASA) անդամ, 1909 թվականին մասնակցում է Հարավային Աֆրիկայի նկարիչների ընկերակցության և Քեյփթաունի գեղարվեստի ընկերակցության տարեկան ցուցահանդեսին։ 1910 թվականին Քեյփթաունի Սթրենդ փողոցում բացում է իր անհատական ստուդիան ։
1912 թվականին, երբ այցելության էր մեկնել Պրետորիաում բնակվող իր զարմիկ Գերտ Կոցիին, Ուլմարանս ընտանիքին պատկանող ագարակում աշխատում է որպես տնային դաստիարակչուհի, ինչպես նաև արվեստի և ստեղծագործության դասեր է տալիս։ Սոֆի Ֆիշերի հետ Դուրբան կատարած այցի ժամանակ ընկերանում է Յան Հենդրիկ Առնոլդ Բալվեի հետ (ով 1903-1913 թվականներին Նիդերլանդների հյուպատոսն էր Դուրբանում), ով առաջարկում է արտերկրում ֆինանսավորել նրա և քրոջ ուսման ծախսերը ։
Ծնողների մահից հետո 1937 թվականին Լաուբսերը հաստատվել է Քեյփթաունում, Դրի Անկերբաալում բացել ստուդիա։ 1942 թվականին տեղափոխվել է Ստրադ, որտեղ 1947 թվականին կառուցել է Altyd Lig (Միշտ պայծառ) քոթեջը ։ 1946 թվականի մայիսի 28-ին Ամերիկյան արվեստի և գիտության ակադեմիայի կողմից արժանացել է պատվավոր մեդալի, 1947 թվականին «Օսկար մրցանակ» թերթի նկարի համար, 1948 թվականին գրող Էլիզաբեթ Այբերսի հետ դարձել են Հարավային Աֆրիկայի արվեստի և գիտության ակադեմիայի անդամ , 1968 թվականին Հարավային Աֆրիկայի արվեստի և գիտության ակադեմիայի կողմից արժանացել է պատվո մեդալի  ։
Մեգի Լաուբսերը մահացել է 1973 թվականի մայիսի 17-ին Altyd Lig-ում՝ անավարտ թողնելով պատկերակալի վրայի կտավը։
Հավաքածուներ
Մեգի Լաուբսերի աշխատանքները ներառված են հետևյալ խոշոր հավաքածուներում ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Արտաշիր Խորխոռունի
Արտաշիր Խորխոռունի, հայ նախարար և Հայոց Մաղխազ Հայկական մարզպանությունում, Տուրուբերան աշխարհի Խորխոռունիք գավառի տանուտերը, Գարջույլ որդին, Գարջույլի և Վրիվի հայրը, Խորխոռունիների նախարարական տոհմից ։
Կենսագրություն
Արտաշիր Խորխոռունին, Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Բաբկեն Ա Ոթմսեցու ժամանակակիցն է։ Ստորագրել է Բաբկեն Ա-ի կողմից գրված և Պարսկաստանի ուղղափառներին ուղղված թղթում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորխոռունիներ Կատեգորիա:Հայոց մաղխազներ
Կարմիր դրոշ
աջից|մինի|250x250փքս|Միագույն կարմիր դրոշը հաճախ օգտագործվում է սոցիալիստական կամ կոմունիստական հանրահավաքների ժամանակ, հատկապես [[Մայիսի 1 (տոն)|Աշխատավորների միջազգային օրը` մայիսի 1-ին:
]] Կարմիր դրոշ, վտանգի խորհրդանիշ, քաղաքականության մեջ հիմնականում սոցիալիզմի, կոմունիզմի, մարքսիզմի, արհմիությունների, պատմականորեն ձախակողմյան քաղաքականության և անարխիզմի խորհրդանիշ։ Ֆրանսիական հեղափոխությունից (1789-1799) հետո այն կապվում է ձախակողմյան քաղաքականության հետ ։
Սոցիալիստներն ընդունել են կարմիր դրոշի խորհրդանիշը 1848 թվականի եվրոպական հեղափոխությունների ժամանակ, և այն դարձել է կոմունիզմի խորհրդանիշ 1871 թվականի Փարիզի կոմունայի կողմից դրա օգտագործման արդյունքում։ Մի քանի սոցիալիստական պետությունների դրոշները, ներառյալ Չինաստանի, Վիետնամի և նախկին Խորհրդային Միության, բացահայտորեն հիմնված են կարմիր դրոշի նախատիպի վրա։ Կարմիր դրոշը որպես խորհրդանիշ օգտագործվում է նաև որոշ դեմոկրատ սոցիալիստների և սոցիալ-դեմոկրատների կողմից, օրինակ՝ Հոնկոնգի Սոցիալ-դեմոկրատների լիգան, Ֆրանսիայի սոցիալիստական կուսակցությունը և Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը։ Բրիտանիայի լեյբորիստական կուսակցությունն այն օգտագործել է մինչև 1980-ականների վերջը։ Դրոշը «Կարմիր դրոշը» (The Red Flag) սոցիալիստական հիմնի ոգեշնչման աղբյուր է հանդիսացել ։
Պատմություն
Կարմիր գույնը, որպես մարտական կամ ապստամբության խորհրդանիշ Եվրոպայում հազարամյա և ավելի պատմություն ունի։ Միջնադարում մարտական նավերը պատերազմում էին երկար կարմիր նավադրոշով, որը կոչվում էր Baucans, որը նշանակում էր կենաց-մահու կռիվ ։
Կարմիր գլխարկը Ֆրանսիայում ժողովրդական ապստամբության խորհրդանիշն էր՝ սկսած 1358 թվականի ժակերիայից։ Կարմիր գույնը կապված էր հայրենասիրության հետ Ֆրանսիական հեղափոխության սկզբում 1789 թվականի հուլիսին ներմուծված Եռագույն գդականիշի (cockade) և 1790 թվականի մայիսին ներմուծված փռյուգյան գլխարկի հանրաճանաչության պատճառով։ 1791 թվականի հուլիսի 17-ին Փարիզի Մարսյան դաշտում կարմիր դրոշ է բարձրացրել Ազգային գվարդիայի հրամանատար Լաֆայետը՝ որպես ռազմական դրության խորհրդանիշ՝ զգուշացնելով ապստամբներին ցրվել ։ Դրան հաջորդած մարտերում սպանվել են մոտ հիսուն հակառոյալիստ ցուցարարներ։ Շրջելով սկզբնական սիմվոլիկան՝ յակոբիններն ի նշան այս ակցիայի դեմ բողոքի՝ կարմիր դրոշ են ծածանել՝ հարգելով սպանված «նահատակների արյունը» ։ Նրանք ստեղծել են իրենց կարմիր դրոշները՝ հայտարարելով «ժողովրդի ռազմական դրությունն ընդդեմ արքունիքի ապստամբության» ։
Բրիտանացի նավաստիներն ապստամբել են Թեմզայի գետաբերանի մոտ 1797 թվականին և կարմիր դրոշ բարձրացրել մի քանի նավերի վրա։
Հորթի արյունով թաթախված երկու կարմիր դրոշները ծածանվել են երթի մասնակիցների կողմից Հարավային Ուելսում՝ 1831 թվականի Մերթիրի վերելքի ժամանակ։ Ենթադրվում է, որ առաջին անգամ այդ ժամանակ է կարմիր դրոշը ծածանվել է որպես բանվորների իշխանության դրոշ։ Մերթիրի կարմիր դրոշները հզոր մասունք դարձան վաղ արհմիության անդամ Դիկ Պենդերինի (Ռիչարդ Լյուիս) մահապատժից հետո 1831 թվականի օգոստոսին, չնայած նրան ներում շնորհելու հանրային արշավին։
1836 թվականի մարտին Ալամոյի մեքսիկական պաշարման ժամանակ գեներալ Անտոնիո Լոպես դե Սանտա Անան բարձրացրել է կարմիր դրոշ (մոտ 10 ֆուտ քառակուսի) Բեջարի ամենաբարձր եկեղեցու աշտարակի վրա։ Ալամոյի պաշտպաններին ուղղված այս ակցիան նշանակում էր «ոչ մի հանձնում, ոչ մի ողորմություն»։ Մոտավորապես միևնույն ժամանակ Ուրուգվայի քաղաքացիական պատերազմում լիբերալ «Կոլորադո կուսակցությունը» (թարգմանաբար` Կարմիր կուսակցություն) կարմիր դրոշներ է օգտագործել։ Այդ ժամանակի երկարատև պայքարը արժանացել է Եվրոպայի լիբերալների և հեղափոխականների զգալի ուշադրության և համակրանքին, և հենց այս պատերազմում էր, որ Գարիբալդին առաջին անգամ հայտնի է դարձել, և նա իր կողմնակից կամավորներին ոգեշնչել է` հագցնելով հանրահայտ Կարմիր շապիկները (Camicie Rosse):
Օսմանյան կայսրությունն իր պատմության ընթացքում օգտագործել է տարբեր դրոշներ, հատկապես որպես ռազմածովային դրոշներ։ Աստղն ու կիսալուսինը գործածության մեջ են մտել 18-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Ըստ 1793 թվականի բյուռուլդուի (buyruldu - հրամանագիր) Օսմանյան նավատորմի նավերը պետք է օգտագործեին կարմիր դրոշ՝ սպիտակ աստղով ու կիսալուսնով։ 1844 թվականին այս դրոշի տարբերակը՝ հնգաթև աստղով, պաշտոնապես ընդունվել է որպես Օսմանյան ազգային դրոշ։
1870 թվականին, ֆրանս-պրուսական պատերազմում գերմանացիների կողմից ֆրանսիական բանակի պարտությունից հետո, ֆրանսիացի բանվորները և սոցիալիստ հեղափոխականները գրավեցին Փարիզը և ստեղծեցին Փարիզի կոմունա։ Կոմունան գոյատևեց երկու ամիս, մինչև այն ջախջախվեց ֆրանսիական բանակի կողմից, մեծ արյունահեղությամբ։ Կոմունայի օրիգինալ կարմիր պաստառները դարձան սոցիալիստական հեղափոխության պատկերակներ. 1921 թվականին Ֆրանսիայի կոմունիստական կուսակցության անդամները եկան Մոսկվա և Խորհրդային նոր կառավարությանը ներկայացրեցին կոմունայի բնօրինակ պաստառներից մեկը. հետագայում այն դրվել է (և դեռ տեղում է) Վլադիմիր Լենինի դամբարանում՝ նրա թափանցիկ սարկոֆագի կողքին ։
1917 թվականի ռուսական հեղափոխությունում բոլշևիկների հաղթանակով կարմիր դրոշը, որը մուրճով խորհրդանշում էր բանվորներին, իսկ մանգաղը՝ գյուղացիներին, դարձավ Ռուսաստանի, իսկ 1923 թվականին՝ Խորհրդային Միության պաշտոնական դրոշը։ Այդպես մնաց մինչև Խորհրդային Միության փլուզումը (1991)։ 1949 թվականին Չինաստանի Կոմունիստական կուսակցության (ՉԿԿ) իշխանության գալուց հետո Չինաստանի դրոշը դարձավ կարմիր դրոշ՝ մեծ աստղով, որը խորհրդանշում է ՉԿԿ-ն, իսկ ավելի փոքր աստղերը՝ խորհրդանշում են բանվորներին, գյուղացիներին, քաղաքային միջին խավին և գյուղական միջին խավին։ ՉԿԿ-ի դրոշը դարձավ կարմիր դրոշ մուրճ ու մանգաղով, որը նման էր խորհրդային դրոշին։ 1950-ականներին և 1960-ականներին այլ կոմունիստական կառավարություններ, ինչպիսիք են Վիետնամը և Լաոսը, նույնպես ընդունեցին կարմիր դրոշներ։ Որոշ կոմունիստական երկրներ, ինչպես օրինակ Կուբան, նախընտրեցին պահպանել իրենց հին դրոշները։ Այլ երկրներ նույնպես օգտագործել են կարմիր դրոշներ, որոնք ոչ մի կապ չունեին կոմունիզմի կամ սոցիալիզմի հետ. Նեպալի կարմիր դրոշը, օրինակ, ներկայացնում է ազգային ծաղիկը։
Արևելյան Արաբիայի ցեղային ֆեդերացիաները որպես դրոշ օգտագործում էին կարմիր ստանդարտը։ Այս ֆեդերացիաները հետագայում վերածվեցին շեյխությունների և էմիրությունների։ Կարմիր ստանդարտը ընդունվել է որպես վաղ իսլամական դրոշներից մեկը, որը ներառում էր կարմիր չափանիշ, ինչպես օրինակ արաբ հայտնի ռազմական հրամանատար Ամր իբն ալ-Ասը, ով օգտագործում էր կարմիր դրոշակ ։ Արաբական կարմիր ստանդարտների օրինակները ներառում են Մուսկատի և Օմանի սուլթանության դրոշը, Արաբական Միացյալ Էմիրությունների էմիրայությունների առանձին դրոշները, Քուվեյթի, Բահրեյնի և Կատարի բնօրինակ դրոշը։
Կոմունիզմի և սոցիալիզմի խորհրդանիշ
1848 թվականին Ֆրանսիայում տեղի ունեցած հեղափոխության ժամանակ սոցիալիստներն ու արմատական հանրապետականները պահանջում էին, որ կարմիր դրոշը ընդունվի որպես Ֆրանսիայի ազգային դրոշ։ Բանաստեղծ-քաղաքական գործիչ Ալֆոնս դը Լամարտինի գլխավորությամբ կառավարությունը մերժեց պահանջը. «Կարմիր դրոշը, որը դուք հետ եք բերել այստեղ, ոչինչ չի արել, քան [17]91 և 17]93 թվականին մարդկանց արյան մեջ Շամպ-դե-Մարսով քարշ գալը, մինչդեռ Եռագույն դրոշը շրջում էր աշխարհով մեկ՝ հայրենիքի անվան, փառքի և ազատության հետ մեկտեղ» ։ 1871 թվականի Փարիզի կոմունայի դրոշը կարմիր էր, և հենց այդ ժամանակ կարմիր դրոշը դարձավ սոցիալիզմի և կոմունիզմի խորհրդանիշ։
Դրոշը ծածանվել է 1886 թվականին Չիկագոյի Հայմարկետ հրապարակի խռովության ժամանակ, երբ անարխիստները ութժամյա աշխատանքային օրվա պահանջով կազմակերպել էին մայիսմեկյան հանրահավաք ։ Այդ երեկո ռումբի պայթյունից զոհվել է մի ոստիկան, մասնակիցներից 8 -ը ձերբակալվել են, իսկ հինգը` մահապատժի ենթարկվել։ Միջազգային աշխատանքային շարժման սկիզբը համարվող այս իրադարձությունը դեռևս նշվում է ամեն տարի շատ երկրներում (թեև ոչ ԱՄՆ-ում) ։
Կարմիր դրոշը մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերել 1917 թվականի ռուսական հեղափոխության ժամանակ ։ Խորհրդային դրոշը՝ կարմիր ֆոնի վրա մուրճով, մանգաղով և աստղով, ընդունվել է 1923 թվականին ։ Տարբեր կոմունիստական և սոցիալիստական թերթեր օգտագործել են Կարմիր դրոշ անվանումը։ Չինաստանում և՛ Ազգայնական կուսակցության գլխավորած Չինաստանի Հանրապետությունը, և՛ Կոմունիստական կուսակցության գլխավորած Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունն օգտագործում են կարմիր դաշտ իրենց դրոշների համար՝ շեշտադրելով իրենց հեղափոխական ծագումը։ Շենքը, որի վրա ամենաերկար ժամանակ ծածանվել է կարմիր դրոշը (դեռևս այդպիսին է), Ավստրալիայի Վիկտորիա նահանգի մայրաքաղաք Մելբուռնում Առևտրի սրահն է։ Այն աշխարհի ամենահին արհմիությունների շենքն է։ Կարմիր դրոշը ծածանվում է ավելի քան մեկ դար ։
Անարխիստներ
Անարխիստները, որպես սոցիալիստական շարժման մաս, նույնպես օգտագործել են կարմիր դրոշը։ Դրոշը առաջին անարխիստական խորհրդանիշներից էր։
Բրիտանական լեյբորիստական կուսակցություն
Կարմիր դրոշը Բրիտանական Լեյբորիստական (աշխատավորական) կուսակցության խորհրդանշանն էր իր ստեղծման օրվանից` 1900 թվականից մինչև 1986 թվականի Լեյբորիստական կուսակցության համաժողովը, երբ այն փոխարինվեց մասրենու կարմիր վարդով, որն ինքնին «Բռունցք և վարդ» (Fist and Rose) բառի տարբերակն էր, որն այնուհետև լայնորեն օգտագործվում էր ձախ կենտրոնական կուսակցությունների կողմից Եվրոպայում։
Ավելի ծաղկային կարմիր վարդի դիզայնը հետագայում ընդունվել է մի շարք այլ սոցիալիստական և սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունների կողմից ողջ Եվրոպայում։ Բրիտանիայի Լեյբորիստական կուսակցության անդամները նաև երգում են ավանդական «Կարմիր դրոշը» հիմնը ամենամյա կուսակցական համաժողովի ավարտին ։ 2006 թվականի փետրվարին խորհրդարանում հնչել է Կարմիր դրոշ հիմնը՝ նշելու Լեյբորիստական կուսակցության հիմնադրման հարյուրամյակը։ Դրոշը կանոնավոր կերպով ծածանվում էր Շեֆիլդի քաղաքապետարանի վերևում՝ 1980-ական թվականներին, Դեյվիդ Բլանկետի վարչակազմի օրոք։
Կոմունիստական և սոցիալիստական կարմիր դրոշը որպես անուն կամ կոչում
Սոցիալիստական երկրների ռեկուպերացիոն քաղաքականության ընթացքում Կարմիր դրոշի անունով են կոչել փողոցներ, շենքեր, բիզնեսներ և ապրանքանիշեր։ Օրինակ, Չինաստանի Առաջին ավտոմոբիլաշինական գործարանի ( Group Corporation) արտադրված լիմուզինային մեքենաների հայտնի շարքն ունի Կարմիր դրոշ (Red Flag) ապրանքանիշը։ 1967 թվականին մշակութային հեղափոխության ժամանակ Չինաստանի Սինցզյան նահանգի Կիզիլսու նահանգի Ակտո կոմսությունում գտնվող Պիլալը վերանվանվել է Հոնգկի կոմունա, որը նշանակում է «կարմիր դրոշի կոմունա» ։ 1968 թվականին Չինաստանի Սինցզյան նահանգի Կիզիլսու նահանգի Ուլուգքաթ գավառի Բայքուրութ կոմունան նույնպես վերանվանվել է Հոնգկի կոմունա ։
Կարմիր դրոշներն արգելող պատմական օրենքներ
1848 թվականի հեղափոխությունը ճնշելուց հետո կարմիր դրոշը և այլ տարբերանշաններ, որոնցում գերակշռում էր կարմիր գույնը, արգելվեցին Պրուսիայում, ինչպես դա եղավ Ֆրանսիայում՝ Փարիզի կոմունայի փլուզումից հետո ։ ԱՄՆ-ում 1919-1920 թվականներին Կարմիր սարսափի ժամանակ սոցիալիստների հալածանքների ժամանակ շատ նահանգներ ընդունեցին օրենքներ, որոնք արգելում էին կարմիր դրոշների ցուցադրումը, այդ թվում՝ Մինեսոտան, Հարավային Դակոտան, Օկլահոման և Կալիֆորնիան։ «Ստրոմբերգն ընդդեմ Կալիֆորնիայի» գործում Միացյալ Նահանգների Գերագույն դատարանը համարեց, որ նման օրենքները հակասահմանադրական են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սոցիալիզմ Կատեգորիա:Խորհրդանիշներ Կատեգորիա:Սիմվոլիզմ Կատեգորիա:Կոմունիզմ Կատեգորիա:Մարքսիզմ Կատեգորիա:Անարխիզմ Կատեգորիա:Ձախաթևյան քաղաքականություն Կատեգորիա:Դրոշներ
Իձու (կղզիներ)
Իձու կղզիներ (伊豆諸島, Իձու-սյոտո), Խաղաղ օվկիանոսում գտնվող կղզիների շղթա Հոնսյու կղզու վրա գտնվող Իձու թերակղզուց դեպի հարավ-արևելք ։ Պատկանում են Ճապոնիային։ Վարչականորեն մտնում են Տոկիոյի կազմի մեջ։
Աշխարհագրություն
Իձու կղզիները գտնվում են Տոկիոյի կենտրոնից հարավային ուղղությամբ և գտնվում են 100-350 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Կղզիներն ունեն հրաբխային ծագում։ Օհասավարա կղզիների հետ միասին Իձու կղզիները գոյացնում են Նամպո կղզիները (南方諸島 Նամպո-սյոտո) և համարվում են Ֆիլիպինյան ծովի հյուսիսային սահմանը։
Իձու կղզիները համարվում են Ֆուձի-Խակոնե-Իձու ազգային պարկի բաղկացուցիչ մասը և իր լանդշաֆտի գեղեցկության շնորհիվ այդ դասվում է Տոկիոյի բնակիչների սիրված հանգստավայրերի շարքին։ Հայտնի է նաև որպես ջրային սպորտով զբաղվելու հիանալի վայր։
Կղզիներ
Իձու կղզեխումբը բաղկացած է հետևյալ կղզիներից՝
Ջուլի Ադամս
Ջուլի Ադամս (Julie Adams, ), ամերիկացի դերասանուհի, իրական անուն՝ Բեթի Մեյ Ադամս (Betty May Adams:
Կենսագրություն
Բեթի Ադամսը ծնվել է Ամերիկայի Այովա նահանգում, իսկ մանկությունն անց է կացրել Արկանզաս նահանգում։ 1940-ական թվականների վերջում որոշում է դառնալ դերասանուհի և տեղափոխվում է Լոս Անջելես, որտեղ միաժամանակ շաբաթական երեք օր աշխատում է քարտուղարուհի, իսկ մնացած ժամանակ առոգանության դասեր է վեցնում, հույս ունենալով, որ դրա շնորհիվ կհայտնվի որևէ կինոստուդիայում։ 1946 թվականին նա ստանում է «Միսս Լիթլ Ռոք» կոչումը։ 1949 թվականին տեղի է ունենում նրա դերասանական առաջին դեբյուտը միաժամանակ հեռուստատեսությամբ և կինոյում։ Այդ ժամանակ նա սկսում է համագործակցել Universal Studios-ի հետ և որպես կեղծանուն վերցնում է «Ջուլի Ադամս» անվանունը ։
Հրեական իրավունք
Բացի այդ, հրեական իրավունքը կարելի է դիտարկել որպես   Բանավոր Թորայի (Թալմուդի) մի մաս, որն իր մեջ ներառում է նաև Ագգադան, հին հեքիաթներն ու լեգենդները, բարոյախոսական պատմությունները, առակները,  իմաստուն ասույթները։
Ջուլի Ադամս
Կենսագրություն
1999 թվականին Վեսթերն կինոնկարներում նկարանվելու համար ստացավ «Ոսկե կոշիկ» մրցանակը։ 2000 թվականին ներառվել է Արկանզաս նահանգի դերասանների փառքի դահլիճում։
Հրեական իրավունք
Ռենե Դավիդի կողմից ներկայացված դասակարգման մեջ հրեական իրավունքն ընդգրկված է այսպես կոչված կրոնական իրավական ընտանիքում և կիրառության բնագավառում, մուսուլմանական ու ինդուսական իրավունքի հետ համատեղ, ձևավորում են առանձին գիտական ուղղություն։ Աշխարհի իրավական աշխարհագրության մեջ այսօրվա դրությամբ հրեական իրավունքը գործում է Իսրայելում, ԱՄՆ-ում և աշխարհի առանձին կրոնական հրեական համայնքներում։
Ջուլի Ադամս
Կենսագրություն
2011 թվականին ստացավ «Կինոյի կարիերայի համար» պարգևատրում։
Անձնական կյանք
Դերասանուհին երկու անգամ ամուսնացած է եղել, և նրա երկու ամուսնություններն էլ ավատրվել են ամուսնալուծությամբ։
Հրեական իրավունք
Տերմինի ծագում
Այս տերմինն ի հայտ է եկել 20-րդ դարի սկզբին հրեական մտավորականության շրջանում, ովքեր ձգտում էին ազգային վերածննդի, և Գալահան համարում էին բնօրինակ ազգային իրավական համակարգ։
Ջուլի Ադամս
Անձնական կյանք
Առաջին ամուսինը սցենարիստ Լեոնարդ Ստերն է եղել։ Նրանց ամուսնությունը տևել է 1950-ից մինչ 1953 թվականը։ Երկրորդ անգամ նա ամուսնացել է 1954 թվականին։ Երկրորդ ամուսնու՝ Դենտոն Ռեյի հետ, նա ունեցել երկու որդի՝ Սթիվենին և Միտչելին։ Նա ամուսնալուծվել է 1981 թվականին։ Մինչ ամուսնալուծությունը նա հարաբերություննեի մեջ է եղել ռեժիսոր Ռոնալդ Կոենի հետ, որը մահացել է 1998 թվականին։
Հրեական իրավունք
Տերմինի ծագում
«Հրեական իրավունքը» եբրայերենից թարգմանաբար նշանակում է նաև «դատարան», «արդարադատություն», «դատավարություն», «դատարանի որոշում», «օրենք», «սովորույթ», «դատողություն» և այլն։ Հիմնականում ներկայացնում է Գալահայի նորմատիվային մասը, որով կանոնակարգվում են մարդու հարաբերություններն այլ մարդկանց և հասարակության հետ, ինչպես նաև պետության և քաղաքացիների փոխհարաբերությունները։
Ջուլի Ադամս
Անձնական կյանք
Ադամսը մահացել է 2019 թվականի փետրվարի 3-ին՝ 92 տարեկան հասակում, Լոս Անջելեսում ։ Նա իր երկու որդիներից ավելի երկար է ապրել ։
Հրեական իրավունք
Տերմինի ծագում
Շատ հետազոտողներ այս տերմինը համարում են ոչ պատշաճ, քանի որ Գալահան չի զանազանում այս նորմատիվային դրույթները մյուսներից, հիմնվում է Աստծո պատվիրանների և Գրավոր Օրենքի վրա և ունի կրոնական, ծիսական իմաստ։ Գալահայում կրոնական և աշխարհիկ տեսակետները տարբերակել անհնարին է, իսկ ծիսական իրավական և բարոյական մասերը հաստատվում են Տասը պատվիրաններով, որտեղ պատվիրանները կրոնական են («Ինձանից բացի ուրիշ աստված չունենաք»), բարոյական («Հարգի՛ր հորդ և մորդ»), ինչպես նաև գործում են քրեական իրավունքի նորմերը («Մի՛ սպանիր», «Մի՛ գողացիր»), ոչ միայն հավասար գոյակցում են, այլ ունեն միասնական հիմնավորում և ուժ։
Ջուլի Ադամս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Հրեական իրավունք
Պատմություն
Հրեական իրավունքն ունի ավելի քան երեք հազար տարվա պատմություն։ Նրա ակունքները մոտ են Հին Արևելքի մյուս երկրների, հին աքքադական Էշնուն քաղաք պետության (մ. թ. ա. 1900 թ.), բաբելոնական Համմուրաբիի կայսեր (մ. թ. ա. 1792-1750 թթ.), Ասորեստանի (մ. թ. ա. 1400-1110 թթ.), Խեթական պետության (մ. թ. ա. 1400-1300 թթ.) և Նոր Բաբելոնյան կայսրության (մ. թ. ա. 6-րդ դար) իրավական համակարգերին։ Հրեական իրավունքի պատմությունը կարելի է բաժանել երկու հիմնական փուլերի՝
Կարգավիճակն Իսրայելում
Ժամանակակից Իսրայել պետության իրավական համակարգի էական առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ այն ընդգրկում է հրեական կրոնական իրավունքի (Գալահայի) տարրեր՝ չնայած իսրայելական իրավունքը որևէ կերպ չի համապատասխանում կրոնական իրավունքին։ Բնագավառը, որտեղ կրոնական իրավունքը լիովին ներառված է ունի անհատական կարգավիճակ ։ Կրոնական դատարանների իրավասության ներքո են գտնվում քաղաքացիական կացության ակտերի գծով գործերը (ամուսնություն, ամուսնալուծություն, արտաշիրմում)։ Ռաբբինատական դատարանների իրավասության ներքո է գտնվում նաև գիյուրի ակտերի հաստատումը։ Գոյություն ունեն նաև հարցեր, որոնք կողմերի փոխադարձ համաձայնությամբ կարող են քննարկվել կրոնական դատարանների կողմից։ Կրոնական դատարանները, սակայն, գտնվում են Իսրայելի արդարադատության Գերագույն դատարանի (בית משפט גבוה לצדק) իրավասության ներքո։
Իսրայելական հասարակության կրոնական և ոչ կրոնական շրջանակների համար ընդունելի փոխզիջման գնալու ցանկությունը, ինչպես նաև երկրի պետական և հասարակական կյանքում ազգային ավանդույթների պահպանումը իր արտահայտությունն է գտել այսպես կոչված ստատուս քվոյում, որը ձևավորվել է մինչև հրեական պետության կազմավորումը, ռաբբինատական դատարանների իրավասության ներքո էր գտնվում հրեական համայնքի անդամների անհատական կարգավիճակը (ամուսնություն և  ամուսնալուծություն), աշխատանքների արգելումը շաբաթ (Շաբաթ) և կրոնական տոների օրերին, պետական և հասարակական հաստատություններում, հասարակական տրանսպորտում, արդյունաբերական ձեռնարկություններում և սպասարկման ոլորտում, Պեսախի ժամանակ առանց խմորիչների հացաբուլկեղենի մասսայական վաճառքի արգելումը, կրոնական դպրոցների հատուկ ցանցի ոտեղծում և կրոնական հաստատություններին ու ծառայություններին դրամական օժանդակության տրամադրում։ Գալահայի սկզբունքները մասնակիորեն ազդեցին ներգաղթի օրենսդրության վրա (տես՝ Վերադարձի մասին օրենք)։
Որոշ իրավաբաններ ենթադրում են՝ քանի դեռ գոյություն ունեն ռաբբինատական դատարանները, Իսրայել պետությունը չի կարելի համարել «հրեական և ժողովրդավարական», քանի որ «իրավական ժողովրդավարական պետություն» հասկացությունը, նրանց կարծիքով, անհամատեղելի է «գալահական թեոկրատական պետություն» հասկացության հետ ։ Ներկայումս, երբ դատարանը ինչ-որ հարցի վերաբերյալ որոշում պետք է կայացնի, առաջին հերթին դիմում է Իսրայել պետության օրենքներին, այնուհետև՝ Բրիտանական մանդատի օրենքներին, այնուհետև՝ հրեական սկզբնաղբյուրներին (Թալմուդ, Գալահա և այլն)։
Վինդհուկ
Վինդհուկ (Windhoek, Windhoek, Windhuk), Նամիբիայի Հանրապետության մայրաքաղաք և ամենախոշոր քաղաքը։ Բնակչությունը՝ :
Վինդհուկը համարվում է երկրի սոցիալ, տնտեսական և մշակութային կենտրոնը։ Նամիբիական ցանկացած ազգային ձեռնարկության, պետական մարմնի, կրթական և մշակութային հաստատությունների շտաբ-կայանները գտնվում են այստեղ։
Պատմություն
Վինդհուկի այժմյան գտնվելու վայրում նամա ժողովրդի առաջնորդի իշխանության տակ առաջին բնակավայրը ի հայտ է եկել 1800 թվականին, սակայն քաղաքի հիմնադրման պաշտոնական ամսաթիվը համարվում է 1890 թվականին, երբ այն հռչակվել է Գերմանական Հարավ-Արևմտյան Աֆրիկայի մայրաքաղաք։ Քաղաքի անվանում է թարգմանաբար նշանակում է «քամոտ անկյուն»։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից սկսած մինչև 1990 թվականի մարտի 21-ը Վինդհուկը գտնվել է ՀԱՀ իշխանության տակ։ Անկախության հռչակումից հետո 1990 թվականի մարտի 21-ին քաղաքը դարձել է Նամիբիայի մայրաքաղաքը։
Քաղաքի անվանում
«Windhoek» բառն առաջացել է աֆրիկաանսից և նշանակում է «քամոտ անկյուն» (Windecke)։ Առաջին անգամ այդ անվանումը բազմաթիվ անվանափոխություններից հետո կիրառվել է նամայի վեցերորդ առաջնորդ Յան Յոնկեր Աֆրիկաների նամակում։
Ավելի վաղ, այդ ցեղի լեզվով Վինդհուկը կրում էր ǀAi-ǁGams («տաք աղբյուր»)։ Քաղաքը կրում էր այդ անունը, քանի որ մոտակայքում գտնվում էր հիդրոթերմալ հանքավայր։ Նույն պատճառով հերերո լեզվով այն կոչվել է Otjomuise («գոլորշու վայր») ։
Կլիմա
Քաղաքը գտնվում է կիսաանապատային կլիմայական գոտում։ Ամառային ամիսներին այստեղ չոր է և տոթ, գիշերները՝ զով։ Առավելագույն ցերեկային ջերմաստիճանը ամռանը կազմում է 31 °C: Ձմռան ամիսներին (հունիս, հուլիս և օգոստոս) թափվում են աննշան քանակությամբ տեղումներ։ Նվազագույն ջերմաստիճանը տատանվում է 5 °C-ից մինչև 18 °C: Գիշերները սառն են, սակայն ջերմաստիճանն երբեմն է լինում 0 °C-ից ցածր և գրեթե երբեք ձյուն չի տեղում։ Առավելագույն ցերեկային ջերմաստիճանը կազմում է մոտ 20 °C:
Սպորտ
Քաղաքում գործում են մի քանի մարզական ակումբներ։
Բազմաթիվ բռնցքամարտիկներ, ինչպիսիք են Պաուլուս Մոզեսը, Պաուլուս Ամբունդան և Ամբերկ Շինդյուուն ծնվել են Վինդհուկում։
Նամիբիայի հավաքականը կրիկետի հիմնական տնային խաղերը խաղում են Wanderers Cricket Ground մարզադաշտում, ինչպես նաև մի քանի այլ մարզադաշտերում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նամիբիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1840 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պոցալո
Պոցալո, (իտալ. Pozzallo), քաղաք Իտալիայում՝ Սիցիլիա կղզու հարավային հատվածում, ենթարկվում Պագուզա նահանգին։ Միակ ծովային քաղաքն է նահանգում։ Ափերը ողողում է Միջերկրական ծովը, որտեղ կա նավահանգիստ և պարբերաբար նավեր են մեկնում դեպի Մալթա։
Քաղաքում կա երկու լողափ, որոնցից մեկը ՝ Pietre Nereն, իր էկոլոգիականության և մաքրության համար նշվում է Կապույտ Դրոշով։ Ազատ օրերին հարևան նահանգների և տեղի բնակչությունը գալիս են քաղաքի ավազոտ լողափեր։
Պոցալոն մի շարք ավտոբուսային երթուղիների համար համարվում է սկզբնակետ դեպի՝ Կատանիա, Սիրակուզ, Ռագուզա, Պալորմո՝ և այլն։
Հիմնադրվել է XIV դարում, երբ Մոդիկի կառավարությունը որոշեց ափի մոտ կառուցել պահեստների մի ամբողջության և սկսեց առևտուր նավերով։ 1429 թվականին Ջովանի Բերնարդո Կաբրերոն կառուցեց մի բերդ, ծովահեններից պաշտպանվելու համար, հիմա այն համարվում է հիմնական տեսարժան վայրերից մեկը։
Բնկաչությունը կազմում է 18377 մարդ (2004 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 1263 մարդ/կմ² է։ Զբաղեցրած տարածքը՝ 14,94 կմ։ Փոստային ինդեքս՝ 97016, հեռախոսային կոդ՝ 0932: Բնակչության բարեխոսն է համարվում Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունիսի 24-ին։
Հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վոդյանոե Վտորոե
Վոդյանոե Վտորոե (Водяне Друге), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Վոդյանոե Վտորոե գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վասիլի Ալեքսեևի հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)
Պատմություն
Տեղադրվել է Լենինգրադում, 1928 թվականին, Նարվսկի շրջանի (այժմ՝ Կիրովի շրջան) Ստաչկաների պողոտայում։ Վասիլի Ալեքսեևի հուշարձանը տեղադրվել է այն շենքի առջև, որտեղ 1917 թվականի օգոստոսին տեղի է ունեցել ՌՍԴԲԿ(բ) VI համագումարը, որի մասնակիցն է եղել Ալեքսեևը։
Քանդակագործն է Մատվեյ Խառլամովը (1870-1930)։
Հուշարձանը բրոնզե ձուլածո կիսանդրի էր՝ մոխրագույն ողորկված գրանիտից պատրաստված երկումետրանոց պատվանդանի վրա։ Կիսանդրու բարձրությունը 0,8 մետր էր։
''«Վասյա Ալեքսեև Կոմերիտմիության հիմնադիրներից մեկը ծնվ.՝ 1897 թ. մահ.՝ 1919 թ''. »:
Ստաչկաների հրապարակի վերակառուցման և Ա. Մ. Գորկու անվան մշակույթի պալատի կառուցման ընթացքում 1930-ական թվականներին հուշարձանը տեղափոխվել է Հունվարի 9-ի զբոսայգի։
Վանդալության ակտերի պատճառով կիսանդրին տեղափոխվել է Քաղաքային քանդակի պետական թանգարան, իսկ Հունվարի 9-ի զբոսայգում տեղադրվել է կիսանդրու գիպսե պատճենը։ Սանկտ Պետերբուրգի նահանգապետի 2000 թվականի մարտի 6-ի թիվ 227-р հրամանով հուշարձանը զրկվել է մոնումենտալ արվեստի պահպանվոող հուշարձանի կարգավիճակից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1928 հիմնադրումներ
(220) Ստեֆանիա
(220) Ստեֆանիա (Stephania), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1881 թվականի մայիսի 19-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,348088 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7412 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,955 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1314,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,273926 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,59° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:1881 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոհան Պալիսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սերգեյ Ցուկանով
Սերգեյ Բորիսովիչ Ցուկանով (Серге́й Бори́сович Цука́нов, ), ռուս ֆուտբոլիստ։ «Ենիսեյ» ակուբի պաշտպան։
Կարիերա
Վորոնեժական ֆուտբոլի սան։ 2014-2015 մրցաշրջանի սկզբին տեղափոխվել է Կալինինգրադի «Բալթիկա»։ Սերգեյը կարճ ժամանակում դարձել է թիմի ավագը և սիրվել շատերի կողմից։ Մրցաշրջանի արդյունքով Ցուկանովը դարձել է «Բալթիկայի» գլխավոր ռմբարկուն` 31 խաղում խփելով 6 գոլ ։ Նա համարվում է լիգայի լավագույն պաշտպաններից մեկը։ 2016 թվականի փետրվարի 8-ին Սերգեյ Ցուկանովը տեղափոխվել է Կրասնոյարսկի «Ենիսեյ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Ցասման ողկույզները (ֆիլմ)
«Ցասման ողկույզները» (The Grapes of Wrath), ռեժիսոր Ջոն Ֆորդի նկարահանած ֆիլմ դրամա։ Հիմքում գրող Ջոն Սթեյնբեքի համանուն գրվածքն է, որն արժանացել է Պուլիտցերյան մրցանակի։
Սյուժե
Ֆիլմի հերոսները հասարակ գյուղացիներ են, ովքեր Մեծ ճգնաժամի տարիներին, ինչպես շատերը, տեղափոխվում են իրենց ծննդավայրից աշխատանք գտնելու փնտրումով։ Նրանք Օկլահոմայից մեկնում են Կալիֆորնիա, որտեղ ըստ հայտարարության աշխատողներ էին պահանջվում։ Մի քանի տեղեր տեղափոխվելով նրանք չեն կարողանում գտնել լավ աշխատանք և քիչ թե շատ բարեկեցիկ կյանքի հույսեր։
Գլխավոր հերոսը Թոմ Ջոուդն է, ով վերադարձել է բանտից, և միանում է իր բազմանդամ Ջոուդների ընտանիքն։ Սակայն մեծ դեպրեսիան տարածվելով ամբողջ ԱՄՆ-ում հասնում է նաև նրանց ընտանիքին և չնչին գումարների դիմաց նրանք աշխատում են մեծահարուստների այգիներում ...
Մրցանակներ
Ընդհանուր թվով ֆիլմը ստացել է 5 մրցանակ, ներկայացված է եղել ևս 5-ի, որոնց թվում
Ներկայացվել է 7 Օսկարի, ստացել 2-ը լավագույն ռեժիսոր (Ջոն Ֆորդ) և Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի (Ջեյն Դարվելլ) անվանակարգերում
Վարկանիշային ցանկեր
Ֆիլմը ընդգրկված է տարբեր կինովարկանիշային ցանկերում հետևյալ տեղերում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:1940 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջոն Ֆորդի ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ընտանիքի մասին
Բադյայոլ
Բադյայոլ (Баддяёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Չեր Իժեմսկայա գետի աջ ափին՝ 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 17 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչորսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Նյու Օլեսուն
Նյու Օլեսուն (Ny-Ålesund, «Նոր Օլեսուն»), բնակավայր Նորվեգիայում` Շպիցբերգենի կղզեխմբում։ Համարվում է մշտական բնակչություն ունեցող ամենահյուսիսային բնակավայրն աշխարհում։
Պատմություն
Նյու Օլեսունը հիմնադրվել է 1916 թվականին Kings Bay Kull ընկերության կողմից, ինչպես կղզեխմբի ժամանակակից մնացած բնակավայրերը, որոնք ստեղծվել են ածխահանքերը շահագործելու համար։ Այդ թվականի ամռանը երկու նավով 30 մարդ է ուղևորվում Նյու Օլեսուն, ովքեր, տեղ հասնելով, սկսում են աշխատանքներ տանել ածուխի հանքերը շահագործելու ուղղությամբ։ Եվս 30 մարդ է ժամանում 1917 թվականին, և սկսվում է քաղաքի կառուցումը։ Մինչև ձմեռ ավարտին է հասցվում շենքերի, երկաթուղու կառուցումը ։ 64 մարդ առաջին անգամ ձմեռում է Նյու Օլեսունում։ 1918 թվականին բնակչության թիվը հասնում է 300-ի։ Հետագա տարիներին կառուցվում են նոր տներ։ 1921 թվականին քաղաքում բնակություն են հաստատում ընտանիքներ, շուտով բացվում է դպրոց ։ Սակայն 1929 թվականին դադարեցվում է ածխի արդյունահանումը։ Այն վերսկսվում է 1945 թվականին, երբ նորվեգական կառավարությունը իր վրա է վերցնում բոլոր ծախսերը։ 1963 թվականին` ածխի գների անկումից և որոշ ածխահանքերի մասնակի փլուզումից հետո, ինչը հանգեցնում է բանվորների մահվան, ածխահանքերի շահագործումը վերջնականապես դադարեցվում է։
1925, 1926, 1928 թվականներին ինքնաթիռներով ու դիրիժաբլներով դեպի Հյուսիսային բևեռ իրենց գիտարշավները Նյու Օլեսունից են սկսել Ռուալ Ամունդսենը և Ումբերտո Նոբիլեն ։
Դրանից հետո Նյու Օլեսունը գրեթե դատարկվել է, սակայն 1968 թվականին այն կրկին սկսում է զարգացում ապրել որպես գիտահետազոտական կենտրոն։ Բացի Նորվեգիայից` բնակավայրում իրենց հետազոտական կայաններն ունեն Հոլանդիան, Գերմանիան, Մեծ Բրիտանիան, Ֆրանսիան, Իտալիան, Ճապոնիան, Հարավային Կորեան և Չինաստանը։
Տնտեսություն
Նյու Օլեսունում գործունեության միակ տեսակը գերազանցապես հետազոտական աշխատանքն է։ Զբոսաշրջությունը զարգացած չէ, քանի որ զբոսաշրջիկների ակտիվությունը կարող է խանգարել գիտաշխատողների աշխատանքին։ Բնակավայրը նախկինի պես Kings Bay Kull ընկերության սեփականությունն է։ Քաղաքի մշտական բնակչությունը կազմում է 30 մարդ, ամռան ամիսներին այն հասնում է 120-ի նոր հետազոտողների ժամանման հաշվին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շպիցբերգեն Կատեգորիա:Նորվեգիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1916 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռազմավարական խորություն. Թուրքիայի միջազգային դիրքը
'''Ռազմավարական խորություն. Թուրքիայի միջազգային դիրքը''' (Stratejik Derinlik: Türkiye'nin Uluslararası Konumu), թուրք պետական գործիչ և դիվանագետ, Թուրքիայի ներկայիս վարչապետ (2014 թ. օգոստոսի 28-ից) Ահմեդ Դավութօղլուի հիմնարար աշխատություններից մեկը, որտեղ նա առաջարկում է արտաքին քաղաքականության սկզբունքորեն նոր կոնցեպցիա ։ Գրքի մեջ մանրամասն վերլուծության է ենթարկվում պետության գործունեության բոլոր ոլորտները՝ տնտեսությունից մինչև մշակույթ, դրանց ազդեցությունը պետության դիրքի վրա միջազգային ասպարեզում։ Դավութօղլուն ուշադիր հետազոտում է Թուրքիայի հարաբերությունները տարածաշրջանի երկրների և առանցքային միջազգային կազմակերպությունների հետ։
Բովանդակություն
Գիրքը կազմված է երեք հիմնական մասերից.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2001 գրքեր Կատեգորիա:Թուրք-ամերիկյան հարաբերություններ Կատեգորիա:Հույն-թուրքական հարաբերություններ Կատեգորիա:Վրաց-թուրքական հարաբերություններ Կատեգորիա:Թուրք-իրանական հարաբերություններ Կատեգորիա:Հայ-թուրքական հարաբերություններ Կատեգորիա:Հայ-ադրբեջանական հարաբերություններ Կատեգորիա:Գրքեր Թուրքիայի արտաքին հարաբերությունների մասին Կատեգորիա:Գրքեր աշխարհաքաղաքականության մասին Կատեգորիա:Ահմեդ Դավութօղլու
Սան Բիաջո դի Կալալտա
Բնակչությունը կազմում է 11 442 մարդ, խտությունը՝ 238 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 48 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31048, հեռախոսային կոդ՝ 0422։
Սուրբ Վլասը համարվում է բնակավայրի հովանավոր։ Տոնը նշվում է ամեն տարի փետրվարի 2-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
(8677) Չարլիե
(8677) Չարլիե (Charlier), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի մարտի 2-ին UESAC ծրագրի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,979683 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,692 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2674 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1878,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,191624 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,64° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:UESAC ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սարլոսի գայլաշուն
Սարլոսի գայլաշուն (Saarlooswolfhond), ծառայողական շների ցեղատեսակ, որ բուծվել են Լանդեր Սարլոսի կողմից՝ գերմանական հովվաշան և գայլի խաչասերումից։
Ցեղատեսակի պատմությունը
Առաջին սերունդը «Ֆլեր» գայլից և գերմանական հովվաշնից ստացել են 1925 թվականին։ Բուծումը շարունակելու համար ընտրեցին ավելի առողջ և դիմացկուն շների։ 1962 թվականին օգտագործվել է գայլի միջնակարգ արյուն և կրկին ընտրել են ամենադիմացկուններին։ Ընտրվել են միայն 8 ամսական շներ, երբ իրենց մոտ ձևավորվում է որոշակի բնավորությունը։ Այս փորձում գրանցվեցին առաջընթացներ։
1969 թվականին, Սարլոսի մահից հետո, նրա կինը և աղջիկը շարունակեցին փորձերը։ Վեց տարի աշխատանքներից հետո նրանք ցուցադրեցին նոր ցեղատեսակին, որը 1981 թվականին անվանվեց Սարլոսի գայլաշունը։
Սարլոսի գայլաշանը օգտագործել են տարբեր ծայրահեղ իրավիճակներում։
Բնավորություն
Սարլոսի գայլաշները չեն կարող ապրել իրենց տերերի հետ առանց որևէ վերապատրաստման։ Այդ շները, ինչպես նաև գայլերը, իրենց հեռու են պահում մարդկանցից և կենդանիներից։ Նրանք առանց պատճառի չեն հարձակվում մարդկանց վրա, հարձակվում են միայն վախից։ Գայլաշները կարող են միանգամից փոխել իրենց պահվածքը՝ կախված իրավիճակից։ Գայլաշները չեն հաչում, երբեմն ոռնում են գայլերի պես։
Բելիզ (քաղաք)
Բելիզ (Belize), Բելիզ պետության խոշորագույն քաղաքը և նավահանգիստը։ Տեղակայված է Կարիբյան ծովի ափին՝ Բելիզի արևելյան մասում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի՝ Բելիզի բնակչությունը կազմում է ։
Պատմություն
Ի սկզբանե Բելիզը պետության մայրաքաղաքն էր, բայց 1961 թվականին փոթորիկ Հեթին էական վնաս է հասցրել քաղաքին, ինչից հետո՝ 1970-ականներին մայրաքաղաքը տեղափոխվել է երկրի խորքը՝ Բելմոպան քաղաք ։ Չնայած դրան, Բելիզ քաղաքն առ այսօր մնում է վարչապետի և կառավարության նստավայրը։
Տրանսպորտ
Ծովային նավահանգիստ է։ Քաղաքում գտնվում է միջազգային տերմինալով մունիցիպալ օդանավակայան (կոդ TZA), որը քաղաքի կենտրոնից գտնվում է մոտ 3 կմ հյուսիս։ Միջազգային օդանավակայան Բելիզ Սիթի Ֆիլիպ Գոլդսոնը (կոդ BZE) Բելիզից գտնվում է 16 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքից 50 կմ հարավ-արևմուտք գտնվում է Բելիզի կենդանաբանական այգին։ Ձևավորվել է 1983 թվականին։ Այդ ժամանակ վայրի կենդանիների մասին «Path of the Raingods» ֆիլմի նկարահանումներից հետո մնացել էր ջունգլիներից գողացված 150 կիսագիշատիչ կենդանի։ Նրանց ազատ արձակել չհամարձակվեցին. կենդանիները կարող էին սատկել։ Վերահսկիչ Շարոն Մատոլան հիմնեց բուծարան, իսկ ավելի ուշ՝ կենդանաբանական այգի։ Ներկայումս այնտեղ կա տեղի կենդանական աշխարհի ավելի քան 125 տեսակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1638 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Նախկին մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Բելիզի քաղաքներ Կատեգորիա:Նավահանգստային քաղաքներ
Կապֆենբերգ
Կապֆենբերգ (Kapfenberg), քաղաք Ավստրիայի կենտրոնական մասում՝ Շտիրիա նահանգի Մուրի Բրուք շրջանում ։ Զբաղեցնում է 61,2 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2016 թվականի տվյալներով եղել է 23.004 : Քաղաքի գլխավոր և խորհրդանշական տեսարժան վայրը Բուրգ Օբերքափենբերգ (Burg Oberkapfenberg) միջնադարյան ամրոցն է։ Դրա տարածքում ամեն տարի հունիսին կազմակերպվում է ասպետական փառատոն, որն այդ կարգի խոշորագույն միջոցառումներից մեկն է Ավստրիայում ։
Քաղաքում հիմնական գործատուն պողպատի արտադրությամբ զբաղվող Böhler ընկերությունն է։
Գրականություն
Գեղարվեստական գրքեր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ավստրիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Յուհան Սևերին Սվենսեն
Յուհան Սևերին Սվենսեն, Սվենդսեն (Johan Severin Svendsen, ), նորվեգացի կոմպոզիտոր և դիրիժոր։
Սովորել է հոր մոտ, 1863-1867 թվականներին՝ Լայպցիգի կոնսերվատորիայում։ Հանդես է եկել որպես ջութակահար։ 1868-1870 թվականներին ապրել է Փարիզում, ապա՝ Լայպցիգում։ 1872-1877 թվականներին և 1880-1883 թվականներին գլխավորել է Օսլոյի համերգային ընկերությունը (մինչև 1874 թվականը՝ Է․ Գրիգի հետ), 1883-1908 թթ. Կոպենհագենում եղել է պալատական կապելմայստեր։
Սվենսեն նորվեգիայի ազգային կոմպոզիտորական դպրոցի հիմնադիրներից է։ Կրելով գերմանական ռոմանտիզմի ազդեցությունը, այնուամենայնիվ, իր նվագախմբային երկերում (Սվենսենը նորվեգիայի առաջին սիմֆոնիաների և ժողովրդական թեմաներով սիմֆոնիկ ռապսոդիաների հեղինակն է) մարմնավորել է նորվեգիայի արվեստի ժողովրդայնության և ազգային ինքնատիպության սկզբունքները։ Հայտնի են Սվենսենի նվագախմբային երկերը՝ «Զորահայդա» սիմֆոնիկ պոեմը, նորվեգական 4 ռապսոդիաները, «Նորվեգիայի արվեստագետների կառնավալը», «Կառնավալ Փարիզում», ջութակի ու նվագախմբի համար ռոմանսը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Նորվեգացի դիրիժորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Սթիվեն Մորիս
Սթիվեն Պոլ Դեյվիդ Մորիս (Stephen Paul David Morris, հոկտեմբերի 28, 1957 թվական), բրիտանացի երաժիշտ, առավել հայտնի է որպես New Order խմբի անդամ (նախկինում Joy Division), որտեղ նա նվագում էր հարվածային գործիքներ։ Իր կնոջ՝ Ջիլիան Հիլբերտի (կինը նույնպես New Order-ի անդամ էր) հետ հայտնի են The Other Two խմբում։
Կենսագրություն
Սթիվեն Մորիսը Joy Division-ի կազմում ընգրկվեց 1977 թվականին՝ տեսնելով թերթում հայտարարություն։ Խումբն այդ ժամանակ կոչվում էր Warsaw, խմբի լիդերը՝ Յան Քարթիսը հիշում է, որ Սթիվենը և նա գնացել են նույն դպրոցը։ Մորիսը ուներ բարձր երաժշտական ճաշակ, նրա երաժշտությունն ավելի շուտ հիշեցնում էր քրաուտ ռոք, քան փանկ ռոք։ Մորիսի խումբ մտնելուց հետո Joy Division-ի անդամագրումն ավարտվում է։
Քարթիսի մահից հետո 1980 թվականի մայիսին խմբի անդամաները որոշեցին շարունակել գործունեությունը New Order անունի տակ, սակայն նարնք չգիտեին, թե ով կլինի նոր վոկալիստը։ 1980 թվականի հուլիսից սեպտեմբեր բոլոր անդամաներն իրենց փորձեցին վոկալիստի դերում, այդ թվում նաև Մորիսը։ Մորիսի ժամանակ ձայնագրվեց «Ceremony» երգը։ Վերջնական ընտրվեց Բերնարդ Սամները։ Սրանից հետո Մորիսը երբեք չներկայացավ որպես վոկալիստ։ 1991-1999 թվականներին խմբի ֆորմալ քայքայման ժամանակ Մորիսը և Գիլբերտը միացան և ստեղծեցին The Other Two խումբը։ 2007 թվականին բաս կիթառիստ Պիտեր Հուկը դուրս եկավ խմբից, իսկ երեք մնացած անդամները (Սամներ, Մորիս, Կանինգեմ) ստեղծեցին նոր խումբ Bad Lieutenant, որտեղ ավելացավ ևս երեք անդամ (այդ թվում նաև Ալեքս Ջեյմսը Blur խմբից)։
Շղթա նամակ
Շղթա նամակի տիպիկ օրինակը բաղկացած է լինում մի հաղորդագրությունից, որ կոչված է ստացողին համոզել բազմացնել այդ նամակն ու վերաուղարկել այն հնարավորինս շատ այլ օգտագործողների։ Այսպիսի նամակներում սովորաբար օգտագործվող մեթոդներն ընդգրկում են էմոցիոնալ առումով մանիպուլյատիվ պատմություններ, արագորեն հարստանալու բրգաձև սխեմաներ, ինչպես նաև սնահավատությունների շահարկման և ստացողին ձախորդություններով կամ նույնիսկ ֆիզիկական բռնության կամ մահվան սպառնալիքով սարսափեցնելու ունակ հաղորդագրություններ, այն պարագայում, եթե ստացողը տվյալ նամակը չվերաուղարկի կամ դրանում նշված պահանջներին չենթարկվի և դրանով իսկ “ընդհատի շղթան”։ ԱՄՆ-ում, օրինակ, այնպիսի շղթա նամակները, որոնք փող կամ այլ արժեքային միավորներ են հայցում նամակը ստացողներից՝ շղթայի մասնակիցներին աստղաբաշխական հատուցում խոստանալով (ինչպես օրինակ հանրահայտ Մեյք Մանի Ֆաստ - Make Money Fast – Արագ Փող Սարքիր սխեմայում), այսպես կոչված “գեմբլինգ”-ի (gambling), այսինքն “ազարտային խաղերի սպեկուլյացիա”-ի տեսակ են համարվում, հետևապես հակաօրինական են։ Շղթա նամակների այլ տեսակները դիտարկվում են որպես ընդհանուր անհարմարության աղբյուր, քանի որ հաճախ կրկնվող նամակները դանդաղեցնում են փոստային համակարգն ու չեն գործում մատուցած ծանրաբեռնվածությանը համապատասխան, այլ ավելի շատ որպես խաղ։ Որոշ քոլեջներ և ռազմական բազաներ ընդունել են կանոնակարգեր, համաձայն որոնց՝ քոլեջի ուսանողների և ռազմական բազայի անձնակազմի անձնական փոստարկղեր ուղարկվող շղթա նամակների մուտքը վավերական չէ, հետևաբար դրանք դուրս կնետվեն։ Այնուամենայնիվ, ընդհանուր նամակագրության մեջ հաճախ այնքան էլ հեշտ չէ շղթա նամակները նորմալ նամակներից տարբերելը։
Սթիվեն Մորիս
Կենսագրություն
2011 թվականին Սամները, Մորիսը և Կանինգեմը, ինչպես նաև Գիլբերտը հայտնեցին, որ համերգներ կտան բարեգործական համերգնեում New Order անվանմամբ, իսկ Պիտեր Հուկը նախկինի պես մնաց խմբի կողքին։
Շղթա նամակ
Տպագրություն
Շղթա նամակի մեզ հայտնի ամենավաղ ուղին գրված է, կամ տպագրված է, տառերով՝ թղթի վրա։ Դրանք հնարավոր էր ձեռքից ձեռք փոխանցել կամ ուղարկել փոստով։ Մի տխրահռչակ վաղ օրինակ է “Բարեկեցության Ակումբ” կամ “Ուղարկիր-մի-տաս-ցենտանոց-մետաղադրամ” նամակը։ Այս նամակը սկսել էր իր գոյությունը Դենվերում, Կոլորադո նահանգ, 1935 թվականին, իրեն նախորդած մի բախտի նամակի հիման վրա։ Այն շուտով հեղեղեց Դենվերի փոստի բաժանմունքը հարյուր հազարավոր կրկնօրինակներով, մինչև Սենթ-Լյուիս և այլ քաղաքներ փոխադրվելը։ Աֆրիկայում շղթա նամակների մեծ մասը կրոնական բովանդակության են, հատկապես Քրիստոնեությանն ու Իսլամին վերաբերող։ Հաճախ այդ նամակները ծագում են պատճենահանման կենտրոններից, սակայն պնդում են, թե իբր Հռոմի Պապի ուղարկածն են՝ դրանով փորձելով մարդկանց համոզել, որպեսզի դրանք պատճենահանեն։ Բովանդակության մեջ սովորաբար նշվում է մարդկանց մեկ կամ երկու օրինակ, երբեմն հասարակական նշանակության, ովքեր ենթարկվել են նամակի բովանդակությանն ու համապատասխան հատուցում ստացել դրա դիմաց, և նրանց, ովքեր չեն ենթարկվել ու տուժել, սարսափելի տառապել են դրա դիմաց, ինչը նույնիսկ ինչ-որ մեկի մահվան և մեկ ուրիշի՝ մի գիշերվա ընթացքում միլիոնատեր դառնալու դեպքեր ներառեր։ Այս տեսակի նամակները սկզբում մի քանի օր ծաղկում են, այնուհետև բնականորեն անհետանում՝ մասամբ կախված այն բանից, թե ինչպիսին է տվյալ վայրում մարդկանց տնտեսական իրականությունը, և գուցե շատերը նաև կպատճառաբանեյին, թե եթե այդ նամակն իսկապես բնօրինակ է, ապա այն չի կարող պարունակել դեպքեր, երբ մարդիկ ընդհատել կամ շարունակել են շղթան։
Սթիվեն Մորիս
Կենսագրություն
Բացի դրանից Մորիսը եղել է նաև հեռուստատեսային աստղ Nine Inch Nails-ում։ Մորիսն իր տանն ունի սեփական ստուդիան, որտեղ փորձեր են կատարել New Order և Bad Lieutenant խմբերը։ Մորիսը համարվում է «Doctor Who» հեռուստասերիալի դեմքը։ Բացի այդ հայտնի է, որ Մորիսն ունի տանկերի հավաքածու։
Շղթա նամակ
Էլեկտրոնային փոստ
Որոշները կարող են գրեթե անվնաս թվալ, օրինակ՝ երբ քերականության դպրոցի ուսանողը փորձում է տեսնել, թե արդյոք քանի հոգի կստանան իր մի գիտական նախագծի մասին էլեկտրոնային նամակը, սակայն այդ տիպի նամակների շղթան կարող է աճել երկրաչափական պրոգրեսիայով, և անկասելի դառնալ։ Հաղորդագրությունները երբեմն ինչ որ ընկերությունների կամ հարուստ անհատների անունից փուչ խոստումներ են պարունակում (օրինակ՝ Բիլ Գեյթսի), որոնցում խոսվում է փողային փոխհատուցման մասին այն բոլոր մարդկանց, ովքեր կստանան այդ նամակը։ Դրանք կարող են նաև լինել պոտենցիալ խրախուսանքով, ինչպես օրինակ՝ “Պահպանեք Սկաուտներին, ուղարկեք այս նամակը հնարավորին չափ շատ ընկերների” կամ էլ մի ասնպիսի գաղափար, ինչպիսին է “Հրեշտակի կողմից հաղորդվածը օդ կբարձրանա”։ Որոշները սպառնում են օգտագործողներին անհաջողություն բերել, եթե վերջիններս դրանք այլոց չուղարկեն։
Շղթա-էլեկտրոնային փոստի բազմաթիվ տարբերակներ կան, որ սպառնում են մահվամբ կամ այլոց մահվան մասին հեքիաթներ պատմելու միջոցով մյուսների հոգիներն առնելով, ինչպիսին էր Կատու Լատա Կուլու էլեկտրոնային նամակ-շղթան, որում ասվում էր, թե նամակը ստացող բոլոր նրանց, ովքեր չեն ուղարկի այն ուրիշներին, հոգին կսպանի։ Մեկ ուրիշ էլեկտրոնային նամակ-շղթան պարունակում էր նամակ՝ մի սպանիչ Միկի Մաուսի մասնակցությամբ, որը կներխուժեր նամակը ստացողի սեփականությունը՝ նրան սպանելու նպատակով, եթե վերջինս այդ նամակը մի որոշակի թվով այլ օգտագործողների չուղարկեր այդ նամակը (տվյալ դեպքում 25 հոգու)։ Նույնիսկ մեկ հոգի պակաս՝ և ստացողին սպասվում էր մահ, վնասվածք, պարանոյա ու ձախորդություններ։ Մի անանուն ստացող հավատացել էր այդ նամակին ու կոնսուլտացիա էր հայցել։