cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ક્રિકેટનો ઈતિહાસ
ક્રિકેટ ઈંગ્લેન્ડની બહાર નીકળી
17મી સદીમાં ક્રિકેટ ઈંગ્લીશ કોલોનીસ થઇને ઉત્તર અમેરીકામાં દાખલ થઈ, બની શકે કે તે પહેલાં ઉત્તર ઈંગ્લેન્ડમાં પણ પહોંચી ગઈ હશે. 18મી સદીમાં તે વિશ્વના બીજા ભાગોમાં પણ પહોંચી. ક્રિકેટ સ્થળાંતરી લોકોના સમૂહ દ્વારા તે વેસ્ટ ઈન્ડિઝમાં દાખલ થઈ અને બ્રીટિશ ઈસ્ટ ઈન્ડિયા કંપનીના યુદ્ધનોકા પર કામગીરી બજાવતા લશ્કરી સિપાહી દ્વારા સદીના પ્રથમ અર્ધમાં ઈન્ડિયામાં દાખલ થઈ. 1788માં વસાહતીકરણ શરૂ થયું ત્યારે તરત જ લગભગ ક્રિકેટે ઓસ્ટ્રેલિયામાં પ્રવેશ કર્યો હતો. 19મી સદીનાં શરૂઆતના વર્ષોમાં ક્રિકેટ ન્યૂઝીલેન્ડ અને સાઉથ આફિક્રામાં પણ આગળ વધી.
ક્રિકેટ અને સંકટની સ્થિતિ
જ્યારે મોટી મેચ પ્રત્યક્ષ સાત વર્ષના યુદ્ધ દરમિયાન સ્થગિત થઈ હતી ત્યારે ક્રિકેટે તેની પ્રથમ વાસ્તવિક સંકટની સ્થિતિ 18મી સદીમાં ભોગવી. આની પાછળનું મોટું કારણ ખેલાડીઓની અછત અને નાણાંના રોકાણની અછત હતી. પરંતુ તેમ છતાં આ રમત જીવંત રહી અને “ હેમબ્લેડન યુગ ” નો મધ્ય 1760માં વ્યવસ્થિત પ્રારંભ થયો.
આંતરરાષ્ટ્રીય ક્રિકેટની શરૂઆત
1859માં, પ્રથમ એવા દરિયાપારની જગ્યાના પ્રવાસ પર અગ્રણી અંગ્રેજ વ્યાવસાયિકોની ટીમ ઉત્તર અમેરિકા જવા માટે નીકળી અને 1862માં પહેલી અંગ્રેજોની ટીમ ઓસ્ટ્રેલિયાના પ્રવાસે ગઈ.
સાઉથ આફ્રિકાની સ્થગિતતા (1970-1991)
પોતાના શ્રેષ્ઠ ખેલાડીઓ માટે ઉચ્ચ કોટિની સ્પર્ધાની અછતના કારણે, દક્ષિણ આફ્રિકા ક્રિકેટ બોર્ડે નાણાં ભંડોળ પૂરું પાડી “ રીબેલ ટૂર ” શરૂ કર્યો, તેઓએ આંતરરાષ્ટ્રીય ખેલાડીઓને દક્ષિણ આફ્રિકાના પ્રવાસ માટે ટીમ બનાવવા નાણાંની મોટી રકમ ઓફર કરી. આઈસીસીની પ્રતિક્રિયા જે કોઈપણ બળવાખોર ખેલાડીઓ દક્ષિણ આફ્રિકાના પ્રવાસે જવા માટે સહમતી બતાવશે તેઓને બ્લેકલિસ્ટ કરાશે, અને આંતરરાષ્ટ્રીય ક્રિકેટની સત્તાવાર અધિકૃત યાદીમાંથી સ્થગિત કરાશે. 1970 દરમિયાન ખેલાડીઓને બહુ ઓછું વળતર મળતું હતું એટલે ખાસ કરીને જે ખેલાડીઓની કારર્કિદી અંત તરફ જઈ રહી હતી, અને જેમને બ્લેકલિસ્ટીંગની બહુ ઓછી અસર થવાની હતી તેવા ઘણા ખેલાડીઓએ દક્ષિણ આફ્રિકાના પ્રવાસે જવા માટેનો પ્રસ્તાવ સ્વીકાર્યો.
બૃહદ્રથ મૌર્ય
શ્રેણી:ભારતીય સમ્રાટો શ્રેણી:મૌર્ય રાજવંશ
દુધણા નં ૧ (તા.મહુવા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો
દ્રોણ
દડો અને કડી
બાળકોને વધુ નવાઈ તો આ પછીની કળાબાજીમાં લાગી. જેમાં દ્રોણે અમુક મંત્રો પઠન કરી અને ઘાસનો તણખલો ફરી કૂવામાં નાખ્યાં તે બરાબર તરતી વીંટીની મધ્યમાં લાગી અને અમુક ક્ષણોમાં તે બહાર આવી ગઈ. આ વાતે ઉત્સાહી બાળકો દ્રોણને તેમના તાતશ્રી ભીષ્મ પાસે લઈ ગયાં. ભીષ્મએ તેની દર્શાવેલી કુશળતા દ્વારા તુરંત દ્રોણને ઓળખી કાઢ્યાં અને કુરુ રાજકુમારોના શસ્ત્ર તાલિમ ગુરુ બનવાનું કહ્યું. શહેર નજીક દ્રોણે શસ્ત્ર સંચાલનની શાળા શરૂ કરી.
એકલવ્ય અને કર્ણ
એકલવ્ય નિશધ નામની એમ આદિમ લોક્જાતિનો રાજ કુમાર હતો. ત દ્રોણ પાસે શિક્ષા લેવા આવ્યો હતો પણ દ્રોણે તેને શિક્ષા આપવાનો ઈનકાર કર્યો કેમકે તે ક્ષત્રિય કુળનો ન હતો. પણા આથી એકલવ્ય ન ડગ્યો અને તેજ જંગલમાં રહી દ્રોણનું મુર્તિ (પૂતળું)બનાવી તેમને ગુરુ માની તમની પૂજા કરતો ધનુર્વિધ્યાનો અભ્યાસ કરવા લાગ્યો. માત્ર પોતના સંકલ્પ બળે તેણે એટલી નિપુણતા મેળવી કે તે યુવા અર્જુન જેટલો પાવરધો બની ગયો.
દ્રોણ તેજ રીતે કર્ણને પણ શિષ્ય તરીકે નથી સ્વીકારતા કેમ કે, તે ક્ષત્રિય કુળનો નથી. છોભીલા પડેલા કર્ણે તે જ સમયે આનો પ્રતિશોધ લેવાનું પ્રણ લીધું. તે બ્રાહ્મણનો વેશ લઈને પરશુરામ પાસે જઈ ને શસ્ત્ર વિદ્યા શીખ્યો. અને તેણે રાજ કુમારોના શક્તિ પ્રદર્શન આયોજનમાં અર્જુનને લલકાર્યો. આમ દ્રોણે અજાણતા અર્જુન અને કર્ણ વચ્ચેની દુશ્મનાવટના વટના બીજ અજાણતા જ રોપ્યા હતાં.
યુદ્ધમાં દ્રોણ
કુરુક્ષેત્રની લડાઈમાં દ્રોણ અએક સૌથી વિનાશી યોદ્ધા હતાં. તેઓ અજેય હતાં અને પૃથ્વી પરનો કોઈપણ વ્યક્તિ તેમને જીતી ન શકે. પોતાની નિપુણ યુદ્ધ કળા અને શસ્ત્રો વડે તેઓ એ હજારો પાંડવ સૈનિકોને હણી નાખ્યાં. ભીષ્મના પતન પછી તેઓ કુરુ સેનાના સેનાપતિ બન્યાં.
યુદ્ધની બન્ને સેનાઓના મોટા ભાગના યોદ્ધાના શિક્ષક દ્રોણ જ હતાં
અભિમન્યુની હત્યા
યુદ્ધના ૧૩મા દિવસે, કૌરવોએ પાંડવોને ચક્રવ્યુહ (જુઓ. હિન્દુ પૌરાણિક યુદ્ધ કળા) ભેદવા માટે આવાહન આપ્યું. પાંડવોએ તે આવાહન સ્વીકાર્યું કેમકે તેઓમાં આ ચક્ર તોડવાની કળા અર્જુનઅને શ્રી કૃષ્ણ બન્ને ને આવડતી હતી આ વાત દ્રોણ જાણતા હતાં. આથી તેમણે સમસપ્તકને કૃષ્ણ અને અર્જુનને યુદ્ધના બીજે મોરચે વ્યસ્ત રાખવાની સલાહ આપી. જેથી તેઓ પાંડવ સેનાના લડાયકોની મુખ્ય હરોળને નુકશાન પહોંચાડી શકે.
ધમડકા (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
રાજગઢ
રાજગઢ ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યના રાજગઢ જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. રાજગઢમાં રાજગઢ જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે.
સિવની
સિવની ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યના સિવની જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. સિવનીમાં સિવની જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે.
હમીરપર (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
છોટુભાઇ નાયક
જીવન
તેમનો જન્મ વલસાડ જિલ્લાના ભગોદ ગામે થયો હતો અને પ્રાથમિક-માધ્યમિક શિક્ષણ પારડીમાં થયું. ૧૯૩૫માં વડોદરા કૉલેજમાંથી બી.એ., ૧૯૩૭માં ફારસી મુખ્ય વિષયમાં એમ.એ. ૧૯૪૨માં મુંબઈ યુનિવર્સિટીમાંથી ‘અબ્દુર રહીમખાને ખાનાન અને એનું સાહિત્યમંડળ’ જેવા ફારસી વિષય પર પીએચ.ડી. ની પદવી મેળવનાર પહેલા વિદ્વાન હતા. ૧૯૪૨ થી ૧૯૬૪ સુધી કોલ્હાપુરની રાજારામ કૉલેજ, નવસારીની ગાર્ડા કૉલેજ તેમ જ અમદાવાદમાં ભો.જે. વિદ્યાભવન તથા એચ.કે. આર્ટસ કૉલેજ વગેરે વિવિધ સ્થળે અધ્યાપન કર્યું. તેઓ ૧૯૬૪ થી ગુજરાત યુનિવર્સિટીના ભાષાસાહિત્ય ભવનમાં ફારસીના રીડર અને અધ્યક્ષ રહ્યા હતા. ૧૯૭૦માં તેમને ફારસીના માન્ય વિદ્વાન તરીકે રાષ્ટ્રપતિ ઍવોર્ડ મળ્યો હતો તેમજ લંડનની રૉયલ એશિયાટિક સોસાયટીને ફેલોનું સન્માન પ્રાપ્ત થયું હતું.
ચૈત્રગૌરી
ચૈત્રાંગણ(રંગોળી
ચૈત્રાંગણમાં, ચૈત્રગૌરીનો હિંચકો, ગણપતી, દિવો, નાભિ કમળ, કાચબો, શંખ, સૂર્ય, ચંદ્ર, ગોપદ્મ, સાપ, ત્રિશૂળ, સ્વસ્તિક, કમળ, ગદા, ચક્ર વગેરે હિન્દુ ધાર્મિક તેમજ કુદરતી આકૃતિઓ દોરવામાં આવે છે. તેમાં દર મહિને ઉજવવામાં આવતા વિવિધ તહેવારો અને વ્રતોનું આલેખન રંગોળી દ્વારા કરવામાં આવે છે. હિંચકાની મધ્યમાં બિરાજમાન દેવી, રાધાકૃષ્ણ, તુલસી જેવા ચિત્રો ચૈત્રાંગણમાં દોરવામાં આવે છે.
ભારતમાં અન્યત્ર
કર્ણાટક - ચૈત્રગૌરી કર્ણાટકમાં પણ સ્થાપવામાં આવે છે. તેની પૂજા કરી શણગાર કરવામાં આવે છે. પલાળેલા ચણાથી સ્ત્રીઓની ઓટી(પાલવ) ભરવામાં આવે છે.
પન્ના નાયક
પુરસ્કારો
તેમના પ્રથમ કાવ્ય સંગ્રહ પ્રવેશ માટે તેમને ગુજરાત સરકાર તરફથી ૧૯૭૮માં પુરસ્કાર મળ્યો હતો. ઇ.સ. ૨૦૦૨માં તેમને ચુનિલાલ વેલજી મહેતા પુરસ્કાર પ્રાપ્ત થયો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:સાહિત્યકાર શ્રેણી:૧૯૩૩માં જન્મ
ખલતાગરબડી
ખલતાગરબડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધાનપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખલતાગરબડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. અહીં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓનોની વસ્તી છે.
ગૌતમ બુદ્ધ
બોધિ પહેલાનું સંન્યાસી જીવન
મગધ છોડયા પછી સિદ્ધાર્થ આલારા કલામ નામના ગુરૂના શિષ્ય બન્યા. થોડાજ સમયમાં તેઓએ આલારા કલામ દ્વારા શીખવવામા આવતી બધીજ વિદ્યા પર પ્રભુત્વ મેળવ્યુ. પણ સિદ્ધાર્થને આથી સંતોષ થયો નહીં અને તેઓએ ગુરૂ પાસેથી જવાની રજા માંગી. ગુરુએ સિદ્ધાર્થને પોતાની પાસે રહીને અન્ય વિધ્યાર્થીઓને શીખવવાનું આમંત્રણ આપ્યું પણ સિદ્ધાર્થે તેનો નમ્રતા પુર્વક અસ્વીકાર કર્યો. હવે સિદ્ધાર્થ ઉદ્રક રમાપુત્ર નામના ગુરૂના શિષ્ય બન્યા. અહી પણ પહેલા મુજબ જ બન્યું અને સિદ્ધાર્થે ઉદ્રક રમાપુત્ર પાસેથી રજા લીધી.
ચી. ના. પટેલ
સર્જન
પ્રથમ પુસ્તક ‘અભિક્રમ’ (૧૯૭૫) અને ત્યારપછી પ્રગટ થયેલા અન્ય ગ્રંથોના લેખોમાં ભારતીય અને પાશ્ચાત્ય શિષ્ટ સાહિત્યના પરિશીલનથી તથા એ બંને સંસ્કૃતિના ઐતિહાસિક પ્રવાહો અને જીવનમૂલ્યોની જાણકારીથી સજ્જ એમની દ્રષ્ટિ આ લેખોને તાજગી અર્પે છે. સાહિત્યને આકારલક્ષી દ્રષ્ટિએ ન જોતાં જીવનના વ્યાપક સંદર્ભમાં જોવામાં એમને રસ છે. ‘અભિક્રમ’ માં સાહિત્યમીમાંસા, સાહિત્યિક પ્રશ્નો કે સંસ્કૃત, અંગ્રેજી અને ગુજરાતી કૃતિઓને આ દ્રષ્ટિથી તપાસવાનો ઉપક્રમ છે. ‘ટ્રેજિડી-સાહિત્યમાં અને જીવનમાં’ (૧૯૭૮)માં પાશ્ચાત્ય સાહિત્ય, ‘રામાયણ’ ‘મહાભારત’, ‘સરસ્વતીચંદ્ર’ તથા ગાંધીજીવનને એમાંથી વ્યક્ત થતાં ટ્રેજિક દર્શનના સંદર્ભમાં તપાસ્યા છે. ‘કથાબોધ’ (૧૯૮૦)માં ગુજરાતી, બંગાળી અને વિદેશી કૃતિઓને એમાં વ્યક્ત થતી ભાવનાઓના સંદર્ભમાં તપાસી છે.
વન મહોત્સવ
ઉદ્દેશ
વૃક્ષારોપણની જરૂરિયાત અને રાષ્ટ્રીય સ્તરે વૃક્ષારોપણના પ્રયાસોની આવશ્યકતા અંગે સૌપ્રથમ રાષ્ટ્રીય જાગૃતિ જુલાઈ ૧૯૪૭માં દિલ્હીમાં વૃક્ષારોપણના સફળ અભિયાન સાથે આવી હતી. વર્તમાનમાં સમગ્ર દેશમાં આ પ્રકારનું અભિયાન ચલાવવામાં આવે છે. આ દિવસે શૈક્ષણિક સંસ્થાઓ વૃક્ષારોપણ, જાગૃતિ યાત્રા, વૃતચિત્રોનું પ્રદર્શન વગેરે જેવા વિવિધ કાર્યક્રમોનું આયોજન કરે છે. સરકારી અને સંબંધિત ખાનગી સંસ્થાઓ દ્વારા પણ આવી જ પ્રવૃત્તિઓ હાથ ધરવામાં આવે છે. અન્ય પ્રવૃત્તિઓમાં પ્રદર્શનો, સેમિનાર, નાગરિકોને નિઃશુલ્ક છોડનું વિતરણ વગેરેનો સમાવેશ થાય છે.
નવેમ્બર ૧૬
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:નવેમ્બર
કાલિદાસ
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:સંસ્કૃતિ શ્રેણી:ભારતીય સંસ્કૃતિ શ્રેણી:ઇતિહાસ શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:કવિ
શિવપુરી
યાતાયાત
ગ્વાલિયરથી બેતુલ સુધીનો રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ ૪૬ અને ગુજરાતથી આસામ સુધીનો રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ ૨૭ અહીંથી પસાર થાય છે અને તેને રસ્તા દ્વારા અન્ય ઘણા સ્થળો સાથે જોડે છે. NH 3 આગ્રા મુંબઈ નેશનલ હાઈવે પણ અહીંથી પસાર થાય છે.
બંધારડા (તા. ઉના)
બંધારડા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ખીરસરા (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
દિંડીગુલ
શ્રેણી:તમિલનાડુ શ્રેણી:તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
નાગરકોઇલ
નાગરકોઇલ ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તમિલનાડુ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા કન્યાકુમારી જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે. નાગરકોઇલમાં કન્યાકુમારી જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે.
અક્ષરધામ (દિલ્હી)
સ્વામિનારાયણ અક્ષરધામ દિલ્હીની મુલાકાતે આવતાં ૭૦% પ્રવાસિઓને આકર્ષે છે. ૬ નવેમ્બર, ૨૦૦૫નાં જાહેર જનતા માટે ખુલ્લું મુકવામાં આવ્યું હતું. મંદીર, યમુના નદીનાં કિનારા પર આવેલું છે અને તેને લગોલગ ૨૦૧૦માં યોજાનારી કોમનવેલ્થ રમતો માટેનાં સુચિત વિસ્તારની જગ્યા આવેલી છે. મંદિર સંકુલનાં કેન્દ્ર સ્થાને એક વિશાળ ગુંબજ ધરાવતું સ્થાપત્ય આવેલું છે, જેનો આખોજ ગુંબજ પત્થરમાંથિઇ કોતરણી કરીને બનાવેલો છે. આ ઉપરાંત સંકુલમાં ભગવાન સ્વામિનારાયણનાં જીવનની અમુક ઘટનાઓ અને ભારતનાં ઇતિહાસ ઉપર પ્રદર્શનો, આઇમેક્સ સિનેમા, સંગીતમય ફુવારા અને વિશાળ સુશોભિત બગીચો પણ આવેલાં છે.
ગૂગલ ઍનલિટિક્સ
તકનીક
વધુમાં “ગૂગલ સર્વરને માહિતી પ્રસારણ” માટે, જીએટીસી (GATC) દરેક મુલાકાતીના કોમ્પ્યૂટર પર પ્રથમ પાર્ટી (વ્યક્તિ) કૂકીઝ ગોઠવે છે. તેનો ઉપયોગ કેટલીક ગુપ્ત માહિતીઓ જેમ કે ઉપયોગકર્તાએ તે સાઈટની અગાઉ મુલાકાત લીધી હતી કે નહીં (નવા કે ફરી મુલાકાત લેતા લોકો), હાલની મુલાકાતનો ટાઈમસ્ટેમ્પ (સમયગાળા અંગેની માહિતી દર્શાવતા આંકડા) શું છે અને મુલાકાતી કયા સંદર્ભદાતા અથવા અભિયાન જેમ કે શોધ એન્જિન, કીવર્ડ્સ (ચાવીરૂપ શબ્દો) પરથી આ સાઈટ પર આવ્યા છે, જેવી માહિતીનો સંગ્રહ કરવા માટે થાય છે.
જ્યોર્જ ગુર્જિયેફ
ગૂઢ વિદ્યાભ્યાસ
ગુર્જિયેફ જ્યારે પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધના સમયમાં રશિયાથી પાછા ફર્યા ત્યારે તેમણે મોસ્કો અને સેંટ પીટર્સબર્ગ (લેનીનગ્રાડ)માં તેમની આગવી વિકસવેલી પધ્ધતિ-ગૂઢ વિદ્યા શીખવાનો પ્રારંભ કર્યો. રશિયામાં ક્રાંતિ થઈ ત્યારે તેમણે તેમના અનુયાયીઓ સાથે રશિયા છોડયું. અને ઇ.સ ૧૯૨૨માં ફ્રાંસના પેરિસ નજીક ફોન્ટબ્લો ખાતે માનવ જાતિના સંવાદલક્ષી વિકાસ માટે ઇન્સ્ટિટયૂટ ફોર હાર્મોનિયસ ડેવલપમેન્ટ ઓફ મેન નામના અભ્યાસ કેન્દ્રની સ્થાપના કરી. યુરોપમાં પણ ઠેર ઠેર તેમણે તેમની 'સિસ્ટમ' માટેના પ્રવચન-પ્રવાસ કર્યા. જ્યારે ઇ.સ. ૧૯૪૨માં તેઓ યુ.એસ.એ ગયા ત્યારે તેમના પ્રચારથી ઘણા લોકોનું ધ્યાન તેમના તરફ આકર્ષાયું હતું. પેરિસમાં તેમણે અંત સુધી શિક્ષણ ચાલુ રાખ્યું હતું.
કરુર
કરુર ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તમિલનાડુ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા કરુર જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. કરુરમાં કરુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે.
પિપોદરા (તા. ધાનપુર)
શ્રેણી:ધાનપુર તાલુકો
આદિ શંકરાચાર્ય
તેમનો જન્મ કેરળના કલાડી ગામમાં પિતા શિવગુરુ અને માતા અમ્બાને ત્યાં થયો હતો. તેમનું મૂળ નામ શંકર હતું. બાળપણ પોતાનાં ગામ મા જ પ્રાથમિક શિક્ષણ મેળવી તેમણે ગૃહ ત્યાગ કરી દિધો.
તત્વ જ્ઞાન
શાંકરવેદાન્તના પ્રાણાધાર સમી સંન્યાસ દીક્ષાનું મહત્ત્વ પણ જાણવું આવશ્યક છે. સૌ પ્રથમ સંન્યાસી (સંયમી સાધુ) એ વિવિધ આઘ્યાત્મિક કેન્દ્રોનું ભ્રમણ કરવું જૉઇએ, જેથી અઘ્યાત્મવિધાનો પ્રારંભિક અનુભવ પ્રાપ્ત થાય. જુદાં-જુદાં ક્ષેત્રોમાં તીર્થાટન થવાથી જુદા-જુદા પાણી (ઉદક) પીવાનું થાય છે, આથી આવા સંન્યાસીઓ ‘બહુદક’ કહેવાય છે. ત્યારબાદ સંયમીએ કોઇ મઠમાં, ગૃહમાં કે ઓરડામાં અથવા અરણ્યમાં રહીને બાહ્ય અનુભવોથી જાણેલા આત્મા વિષયક સિદ્ધાંતોમાં નિષ્ઠા પ્રાપ્ત કરવા માટે સાધના કરવી જૉઇએ.
રામનાથપુરમ
રામનાથપુરમ ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તમિલનાડુ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા રામનાથપુરમ જિલ્લામાં આવેલું એક મહત્વનું નગર છે. રામનાથપુરમમાં રામનાથપુરમ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે.
નમક્કલ
નમક્કલ ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તમિલનાડુ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા નમક્કલ જિલ્લામાં આવેલું એક મહત્વનું નગર છે. નમક્કલમાં નમક્કલ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે.
શિવકુમાર જોશી
સર્જન
‘પાંખ વિનાનાં પારેવાં અને બીજાં નાટકો’ (૧૯૫૨) થી એકાંકી-નાટક ક્ષેત્રે એમણે પદાર્પણ કર્યું, તે પછી અનંત સાધના’ (૧૯૫૫), ‘સોનાની હાંસડી રૂપાની હાંસડી’ (૧૯૫૯) તથા ‘નીલાંચલ’ (૧૯૬૨), ‘નીરદ છાયા’ (૧૯૬૬), ‘ગંગા વહે છે આપની’ (૧૯૭૭) વગેરે એકાંકીસંગ્રહો એમણે આપ્યા છે. તેઓ મુખ્યત્વે શહેરી જીવનમાંથી વસ્તુ પસંદ કરે છે. શિષ્ટતા તરફ એમનું વલણ વિશેષ હોવાથી એમનું કલાફલક અંતર્મુખ વિશેષ છે. એમનાં નાટકોનો સંઘર્ષ મુખ્યત્વે પાત્રલક્ષી હોય છે. એમનાં મોટા ભાગનાં નાટકો સામાજિક છે. એમની રંગવિતરણ દ્રષ્ટિ રંગભૂમિયોગ્ય છે. એમણે ‘બે તખ્તા’ જેવા પ્રયોગો કર્યા છે તથા રેડિયો નાટક પણ મોટી સંખ્યામાં લખ્યાં છે. ‘અંધારા ઉલેચો’ (૧૯૫૫), ‘અંગારભસ્મ’ (૧૯૫૬), ‘સાંધ્યદીપિકા’ (૧૯૫૭), ‘દુર્વાંકુર’ (૧૯૫૭), ‘ઘટા ઘીરી ઘીરી આઈ’ટ (૧૯૫૯), ‘એકને ટકોરે’ (૧૯૬૦), ‘સુવર્ણરેખા’ (૧૯૬૧), ‘શતરંજ’ (૧૯૬૨), ‘કૃતિવાસ’ (૧૯૬૫), ‘સાપઉતારા’ (૧૯૬૬), ‘સંધિકાળ’ (૧૯૬૭), ‘બીજલ’ (૧૯૬૯), ‘અજરામર’ (૧૯૭૦), ‘કહત કબીરા’ (૧૯૭૧), ‘કાકા સાગરિકા’ (૧૯૭૩), ‘બાણશય્યા’, ‘નકુલા’ અને ‘ત્રિપર્ણ’ (૧૯૭૩), ‘લક્ષ્મણરેખા’, ‘નીલ આકાશ’, ‘લીલી ધરા’-‘દ્રિપર્ણ’ (૧૯૭૬), ‘અમર-અમર મર’ (૧૯૮૨), ‘માશંકરની ઐસી તૈસી’ (૧૯૮૨) વગેરે એમનાં દીર્ઘ નાટકો છે. એમની પાસે દીર્ઘ નાટકો માટે યોગ્ય સંકુલ સંઘર્ષયુક્ત સામાજિક વસ્તુ, સ્વતંત્ર વ્યક્તિત્વવાળાં પાત્રો, પાત્રાનુરૂપ રંગમંચક્ષમ ભાષાશૈલી તથા તખ્તાલાયકી છે. આ ઉપરાંત એમણે શરદબાબુની પ્રસિદ્ધ નવલકથાઓ ‘વિરાજવહુ’ (૧૯૫૨) તથા ‘દેવદાસ’ (૧૯૫૯) નાં સફળતાપૂર્વક નાટ્યરૂપાંતર કર્યાં છે.
એમણે પચીસેક નવલકથાઓ લખી છે. એમની શૈલી પ્રવાહી અને પ્રાસાદિક છે. પ્રસ્તારી આલેખન એમની ખાસિયત છે. મોટા ભાગની નવલોમાં તેઓ વર્તમાનમાંથી અને નજીકના ભૂતકાળમાંથી મહત્વનાં સામાજિક-રાજ્કીય પરિબળોને પશ્વાદભૂમાં રાખી પ્રણયકથાની ગૂંથણી કરે છે. એમની નવલોના નાયકો ભાવનાશાળી યુવાનો છે. ખુમારીભર્યા સ્ત્રી પાત્રોને છેવટે તેઓ ભાવુક બનાવી દે છે. નવલોના પ્રસ્તારને પ્રવાસી પાત્રોનાં પ્રવાસવર્ણનો સાથે સંબંધ છે. ‘આભ રુવે એની નવલખધારે’ (૧૯૬૪) ૭૯૯ પૃષ્ઠની કથા છે. ‘કમલ કાનન કોલોની’ (૧૯૬૮) એમની લઘુનવલ છે. એમણે આપેલી અન્ય નવલો આ પ્રમાણે છે. ‘અનંગ રાગ’ (૧૯૫૮), ‘શ્રાવણી’ (૧૯૬૧), ‘એસ. એસ. રૂપનારાયણ’ (૧૯૬૬), ‘દિયો અભયનાં દાન’ (૧૯૬૭), ‘સોનલ છાંય’ (૧૯૬૭), ‘કેફ કસુંબલ’ (૧૯૬૭), ‘રજત રેખ’ (૧૯૬૭), ‘એક કણ રે આપો’ (૧૯૬૮), ‘નથી હું નારાયણી’ (૧૯૬૯), ‘અયનાંશુ’ (૧૯૭૦), ‘અસીમ પડછાયા’ (૧૯૭૧), ‘લછમન ઉર મૈલા’ (૧૯૭૨), ‘વસંતનું એ વન’ (૧૯૭૩), ‘ચિરાગ’ (૧૯૭૫), ‘મરીચિકા’ (૧૯૭૫), ‘પોપટ આંબા કેરી ડાળ’ (૧૯૭૬), ‘આ અવધપુરી! આ રામ!!’ (૧૯૭૮), ‘ઊડી ઊડી જાવ પારેવાં’ (૧૯૭૯), ‘પ્રિય રમ્ય વિભાવરી’ (૧૯૮૦), ‘ગંગા બહૈ, નહિ રૈન’ (૧૯૮૧), ‘કલહંસી’ (૧૯૮૩) અને ‘કેસૂડે કામણ ઘોળ્યાં’ (૧૯૮૪).
એમણે ટૂંકી વાર્તાઓ પણ વિપુલ પ્રમાણમાં લખી છે. ‘રજનીગંધા’ (૧૯૫૫), ‘ત્રિશૂળ’ (૧૯૫૭), ‘રહસ્યનગરી’ (૧૯૫૯), ‘રાત અંધારી’ (૧૯૬૨), ‘અભિસાર’ (૧૯૬૫), ‘કનકકટોરો’ (૧૯૬૯), ‘કોમલ ગંધાર’ (૧૯૭૦), ‘કાજલ કોટડી’ (૧૯૭૩), ‘નવપદ’ (૧૯૭૬), ‘છલછલ’ (૧૯૭૭), ‘શાંતિ પારાવાર’ (૧૯૭૮), અને ‘સકલ તીરથ’ (૧૯૮૦) એમના વાર્તાસંગ્રહો છે. એમની વાર્તાઓમાં વિષયવસ્તુનું વૈવિધ્ય અને પાત્રમાનસનું નાટ્યાત્મક નિરૂપણ કરતી ભાષાશૈલી છે.
આભ રુવે એની નવલખ ધારે- ભાગ ૧-૨ (૧૯૬૪): શિવકુમાર જોશીની આ નવલકથા બંગાળની પાર્શ્વભૂમિ, સામ્યવાદી વિચારસરણી અને પ્રવૃત્તિઓ તથા ભારતીય ઇતિહાસના ૧૯૪૧ થી ૧૯૫૦ના મહત્ત્વના સમયગાળાને આવરે છે. દેશપ્રેમની ભાવનાથી રંગાયેલ જયમનબહેનનો સ્વૈરાચારી પુત્ર અશેષ; તેની સુંદર, સંસ્કારી, સુશિક્ષિત બંગાળી પત્ની કાજલ; સામ્યવાદી પ્રવૃત્તિઓમાં સંડોવાયેલો તેનો ભાઈ ઉત્પલ-કથાનાં મુખ્ય પાત્રો છે. અશેષ-કાજલનું પ્રેમલગ્ન અશેષની સિદ્ધાંતવિહોણી જીવનરીતિ અને સ્ત્રીસંગ-લોલુપતાને કારણે છિન્નભિન્ન થતું જોવાય છે. કથા ફલેશબેક પદ્ધતિથી રજૂ થઈ છે, પણ લેખક વચ્ચે વચ્ચે કથાનાયક તેમ જ વાચક સાથે વાત કરી લે છે. ઐતિહાસિક સામગ્રીનું આકલન પાત્રોના અંગત જીવનની સાથે નહીં સાંધો નહીં રેણ સમું થઈ શકયું નથી.
ભિંગરણ નેસ (તા. ઉના)
ભિંગરણ નેસ એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
દોમાહી
વ્યુત્પત્તિશાસ્ત્ર
આ તહેવારના નામમાં બે શબ્દો છે "દો" જેનો અર્થ બે અને "માહ" અથવા "માસ" થાય છે. આમ 'દોમાહી' શબ્દનો અર્થ બે મહિનાનો સમૂહ એવો થાય છે.
કોથમીર
પર્ણ
દાણા કરતાંં પાંદડાનો સ્વાદ થોડો ભિન્ન હોય છે, તેમાં હલ્કી ખટાશનો અનુભવ થાય છે. અમુક લોકોને તે સ્વાદ સાબુ સમાન કે સડનને લાગતો અપ્રિય લાગે છે અને તેઓ પાંદડા વાપરતા નથી. The flavours have also been compared to those of the stink bug, and similar chemical groups are involved (aldehydes). Belief that aversion is genetically determined may arise from the known genetic variation in taste perception of the synthetic chemical phenylthiocarbamide; however, no specific link has been established between coriander and a bitter taste perception gene.
ફળ
Coriander seeds are used in brewing certain styles of beer, particularly some Belgian wheat beers. The coriander seeds are used with orange peel to add a citrus character.
ઇતિહાસ
Coriander grows wild over a wide area of the Near East and southern Europe, prompting the comment, "It is hard to define exactly where this plant is wild and where it only recently established itself." Fifteen desiccated mericarps were found in the Pre-Pottery Neolithic B level of the Nahal Hemel Cave in Israel, which may be the oldest archeological find of coriander. About half a litre of coriander mericarps were recovered from the tomb of Tutankhamun, and because this plant does not grow wild in Egypt, Zohary and Hopf interpret this find as proof that coriander was cultivated by the ancient Egyptians. The Bible mentions coriander in Exodus 16:31: "And the house of Israel began to call its name Manna: and it was round like coriander seed, and its taste was like that of flat cakes made with honey."
Coriander was brought to the British colonies in North America in 1670 and was one of the first spices cultivated by early settlers.
ઔષધિય ઉપયોગો અને સ્વાસ્થ્ય પર અસર
ધાણા ધાણા એ તુરા, સહજ, તીખા, કડવા, મધુરુ, સ્વાદિશ્ટ, સુગ્નધિત, પાચ્ય મધુરુ , ઠંડા, પચવામા હલકા, સ્નિગ્ધ, હ્રુદય માટે હિતકર, આન્તરિક માર્ગોની શુદ્ધિ કરનાર, જઠરાગ્નિ પ્રદિપ્ત કરનાર, આહાર પર રુચિ કરનાર, પાચન કરનાર, મળને બાધંનાર, મુત્ર પ્રવ્રુતિ વધારનાર, વીર્ય માટે અહિતકારી, તરસ શમાવનાર, ત્રણે દોષો શમાવનાર, આન્ખો માટે સારા, તરસ, બળતરા, દમ, ઉધરસ, ઊલટિ,ઉબકાના શમન કરનાર છે. તાવ મટાડનાર, મળને રોકનાર અને ત્રિદોષનાશક છે. ધાણા અને સાકર પેટની બળતરા-એસિડિટિ માટે ઉત્તમ ઔષધ છે.
ભજીયાં
સંદર્ભ
http://www.easyindianfoodrecipes.info/gujrati-recipe/gujrati-snacks-recipe-bhajiya.html
શ્રેણી:ગુજરાતી વાનગી શ્રેણી:ગુજરાતી ભોજન શ્રેણી:ફરસાણ
પુદક્કટ્ટૈ
શ્રેણી:તમિલનાડુ શ્રેણી:તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
રાયાવાણ (તા. ધાનપુર)
રાયાવાણ (તા. ધાનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધાનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાયાવાણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
મખીયાણા (તા. અંજાર)
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
અમેરિકન એરલાઇન્સ
1980 અને 1990ના દાયકામાં વિસ્તરણ
1980ના દાયકાના અંત ભાગમાં અમેરિકને ઉત્તર-દક્ષિણના મુસાફરો માટે ત્રણ હબ ખોલ્યા હતા. સાન જોસ ઇન્ટરનેશનલ એરપોર્ટનો સમાવેશ અમેરિકન દ્વારા એરકેલની ખરીદી પછી થયો હતો. અમેરિકને નજીકના વિકસતા જતા રિસર્સ ટ્રાયંગલ પાર્ક અને ચાર્લોટીમાં યુએસએર (USAir)ના હબ સાથે સ્પર્ધા કરવા રાલી-ડરહામ ઇન્ટરનેશનલ એરપોર્ટ ખાતે ટર્મિનલ અને રનવેનું નિર્માણ કર્યું હતું. નેશવિલે પણ એક હબ હતું. 1988માં અમેરિકન એરલાઇન્સે તેના પ્રથમ એરબસ એ300બી4-605આર (A300B4-605R) વિમાનો મેળવ્યા હતા.
ન્યૂ યોર્ક સિટી માટેની વિસ્તૃત વિમાન સેવા
31 માર્ચ, 2010ના રોજ અમેરિકને જેટબ્લ્યૂ સાથેની ભાગીદારી ઉપરાંત જેએફકે (JFK) અને લાગાર્ડિયા એરપોર્ટ એમ બંને પર ન્યૂ યોર્ક સિટી સેવાનું વિસ્તરણ કરવાની જાહેરાત કરી હતી. અમેરિકને લાગાર્ડિયાથી કેટલીક નવી ફ્લાઇટનો સમાવેશ કર્યો હતો, જેમાં એટલાન્ટા, ચાર્લોટી અને મિનિયાપુલિસ/સેન્ટ.પોલનો સમાવેશ થતો હતો. આ તમામ ફ્લાઇટ ફર્સ્ટ કલાસ બેઠકો સાથે સીઆરજે-700 (CRJ-700) વિમાનોનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. વધુમાં અમેરિકન લાગાર્ડિયા ખાતેના એડમિરલ્સ ક્લબને નવેસરથી તૈયાર કરવાની વિચારણા કરી રહી રહી છે અને કોન્કોર્સ સી અને ડી સાથે જોડાણ માટેના માર્ગ શોધી રહી છે, જેથી બે કોન્કોર્સ સાથે જોડાયેલા મુસાફરોએ સુરક્ષા પ્રક્રિયામાંથી પસાર થવું પડશે નહીં અને કોન્કોર્સ સીથી ઉપડેલી ફ્લાઇટના મુસાફરો કોન્કોર્સ ડીમાં આવેલી એડમિરલ્સ ક્લબનો ઉપયોગ કરી શકશે. કોન્કોર્સ ડીનો પણ જીર્ણાધ્ધાર કરાશે.
જીડીએસ (GDS) ડોટકોમ વિવાદ
એએ (AA)એ બે ઓનલાઇન ટિકિટ એજન્સીઓ એક્સપેડિયા અને ઓર્બિત્ઝ સાથે ભાવ અંગેના મોટા વિવાદનો સામનો કરવો પડ્યો હતો, કારણ કે એએ (AA)એ જીડીએસ (GDS) કમ્પ્યુટર રિઝર્વેશન સિસ્ટમ (તેની આંતરિક સાબ્રે સિવાયની)ને વિદાય આપવાનો પ્રયાસ કર્યો હતો. ગ્રાહકો આ બે સાઇટ્સથી ટિકિટનું બુકિંગ કરાવી શકતા ન હતા અથવા અમેરિકન પ્રવાસના વિશેષ રિઝલ્ટ છેલ્લે દર્શાવવામાં આવતા હતા, તેથી સ્પર્ધાત્મક ગેરલાભ થતો હતો, કારણ કે એએ (AA)એ  AA.com  અને સંબંધિત ટ્રાવેલોસિટી ડોટ કોમ સાથે ગ્રાહકોને આકર્ષવાનો પ્રયાસ કર્યો હતો. આ વિવાદનો મુખ્ય કારણ એ છે કે અમેરિકન એરલાઇન્સે ઓટીએ (OTA)અને ટ્રાવેલ એજન્સીઓ સાથે સીધું જોડાણ સ્થાપિત કરવાનો પ્રયાસ કર્યો છે. સીધા જોડાણ સાથે એરલાઇન્સ તેમના વિતરણ માળખા પર વધુ અંકુશ રાખી શકે છે અને ખર્ચમાં બચત કરી શકે છે. વધુમાં સીધા જોડાણ સાથે એરલાઇન્સ તેના ગ્રાહકોને આનુષાંગિક સેવાઓનું વેચાણ કરવામાં પણ સારી સ્થિતિમાં આવે છે.
સ્થળો
અમેરિકન એરલાઇન્સે મિશ્ર સફળતા સાથે એશિયામાં વિસ્તરણ શરૂ કર્યું છે. 2005માં, અમેરિકન એરલાઇન્સે ડલ્લાસ/ફોર્ટ વર્થથી ઓસાકા-કાન્સાઈ સુધી એકપણ રોકાણ વિનાની ફ્લાઇટ પુનઃ શરૂ કરી હતી, આ ફ્લાઇટને અગાઉ બંધ કરી દેવામાં આવી હતી. અમેરિકન એરલાઇન્સે શિકાગોથી નાગોયા-સેન્ટરેઇરની નોન-સ્ટોપ સેવા પણ શરૂ કરી હતી, પરંતુ તેને એક વર્ષની અંદર જ બંધ કરી દેવામાં આવી હતી. 2005માં, અમેરિકન એરલાઇન્સે શિકાગોથી દિલ્હીની સેવા પણ શરૂ કરી હતી. વર્ષ 2006ના એપ્રિલમાં, અમેરિકને શિકાગોથી શાંઘાઈની સેવાનો પ્રારંભ કર્યો હતો. જો કે, ઓક્ટોબર 2006માં અમેરિકન એરલાઇન્સે સાન જોઝ, કેલિફોર્નિયાથી ટોકિયો-નારિતાની ફ્લાઇટ બંધ કરી દીધી હતી, જેના કારણે પશ્ચિમ તટે એલએએક્સ (LAX) એ અમેરિકાનું એકમાત્ર આંતરરાષ્ટ્રીય પ્રવેશદ્વાર બની ગયું. અમેરિકન એરલાઇન્સે 2007માં ડલ્લાસ/ફોર્ટ વર્થથી શિકાગો-ઓહારે (માત્ર પશ્ચિમ તરફ) થઈને બિજીંગ જતી ફ્લાઇટનું આયોજન કર્યું હતું પરંતુ યુનાઇટેડ એરલાઇન્સના ડ્યુલેસથી બિજીંગના રૂટ સામે તેનો પ્રયાસ નિષ્ફળ નિવડ્યો હતો. સપ્ટેમ્બર 2007માં, એએ (AA)ને ચીનના નવા માર્ગો હેઠળ વર્ષ 2009માં શિકાગો-બિજીંગ રૂટ શરૂ કરવા માટે પરવાનગી મળી હતી. વાસ્તવમાં, 4 એપ્રિલ, 2010ના રોજ આ સેવાનો પ્રારંભ કરવાનું આયોજન કરવામાં આવ્યું હતું. ત્યારબાદ બળતણના વધતા જતા ભાવો અને નબળા અર્થતંત્રના કારણોસર અમેરિકન એરલાઇન્સે બિજીંગ ફ્લાઇટના પ્રારંભની તારીખ લંબાવીને 1 મે, 2010 કરી હતી. સંખ્યાબંધવાર વિલંબ થયા બાદ, આ એરલાઇને આખરે જાહેરાત કરી કે તે 26 એપ્રિલ, 2010ના રોજ ચીનનાં પાટનગરે જતી ફ્લાઇટ્સ શરૂ કરશે. ચીનની સરકાર તરફથી યોગ્ય ઉતરાણ પરવાનગી નહી મળવાને કારણે, એરલાઇનને તેના શિકાગોથી બિજીંગ રૂટની ઉદઘાટક ફ્લાઇટને મુલતવી રાખીને પ્રારંભની તારીખને 4 મે, 2010 સુધી લંબાવવાની ફરજ પડી હતી. આ એરલાઇને 25 મે, 2010ના રોજ બિજીંગની સેવાનો પ્રારંભ કર્યો હતો.
ઉપર જણાવ્યા પ્રમાણે, એએ (AA)એ ન્યૂ યોર્ક અને ટોકિયોના હાનીડા હવાઇમથક તેમજ લોસ એન્જિલસ તથા શાંઘાઈ પ્યુડોન્ગ હવાઇમથકની વચ્ચે સેવા શરૂ કરવા માટે અરજી કરી હતી અને તેમાં સફળતા મેળવી હતી. આ બન્ને સેવાનો પ્રારંભ અનુક્રમે 18 ફેબ્રુઆરી, 2011 અને 5 એપ્રિલ, 2011ના રોજ થયો હતો.
વિમાન કાફલો
ડિસેમ્બર 2010 અનુસાર, અમેરિકન એરલાઇન્સનો વિમાન કાફલો 621 વિમાનો વડે બનેલો છે.
દેવનાગરી
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભાષાઓ
ફટાણા (તા. પોરબંદર)
ફટાણા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ફટાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
માચુ પીચુ
૧૯૮૧માં માચુપીચુમે પેરુકીય ઐતિહાસિક અભયારણ્ય અને ૧૯૮૩માં યુનેસ્કો વિશ્વ ધરોહર સ્થળ જાહેર કરાયું. સ્પેનીશોએ ઈંકા વિજય ઉપરાંત આ સ્થળને ધ્વસ્ત કર્યું નહતું આથી આ સ્થળને પવિત્ર સ્થળ અને સાંસ્કૃતિક ધરોહર મનાય છે.
શિંદખેડા તાલુકો
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:મહારાષ્ટ્ર શ્રેણી:ધુલિયા જિલ્લો
બાબીપુરા (તા. વડનગર)
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
દેરોદર (તા. પોરબંદર)
દેરોદર (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. દેરોદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, ચણા, જુવાર, મગફળી તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
ગોળ
ઉગમસ્થાનો અને ઉત્પાદનો
ગોળ શેરડી અને પામ વૃક્ષો એમ બંન્નેમાંથી બનાવવામાં આવે છે. પાલ્મની ખારેકના રસમાંથી બનતી ખાંડનો ભાવ વધારે હોવાની સાથે તે જે પ્રદેશમાં બને છે તેની બહાર સામાન્યરીતે ઉપલબ્ધ પણ નથી હોતી. પાલ્મના સાબુદાણા અને નાળિયેર પામ બનતા ગોળનું ઉત્પાદન હવે દક્ષિણ ભારત, પાકિસ્તાન, અને શ્રીલંકામાં કરાય છે. તમામ પ્રકારની ખાંડ જથ્થાઓમાં કે કઠણ સંકેન્દ્રિત ઘટ્ટ પ્રવાહી ખાંડ સ્વરૂપે આવે છે જેની ચાસણીને બનાવવા માટે તેને ૨૦૦° સેલ્શિયસની ગરમી પર ગરમ કરવામાં આવે છે પારંપરિક રીતે, આ ચાસણીને મેળવવા માટે કાચી શેરડીના રસ કે પામ રસને વિશાળ છીછરા ગોળ તળિયાવાળા વાસણમાં ગરમ કરવામાં આવે છે.
દેગામ (તા. પોરબંદર)
દેગામ (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. દેગામ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
પોપટ
ગુજરાતમાં પોપટ (પેરાકીટ) કુટુંબના નીચે મૂજબની જાતના પક્ષીઓ જોવા મળે છે.
મહામસ્તકાભિષેક
અન્ય મહામસ્તકાભિષેકો
શ્રવણ બેલ્ગોડામાં ગોમટેશ્વર મૂર્તિના અભિષેક ઉપરાંત, જૈન મૂર્તિઓના અભિષેક ભારતભરના જૈન મંદિરોમાં થાય છે. કર્ણાટકની અન્ય ગોમટેશ્વર મૂર્તિઓનો અભિષેક પણ દર ૧૨ વર્ષે મહામસ્તકાભીષેક ઉત્સવથી સન્માનિત થાય છે. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2018)">સંદર્ભ આપો  ]
મેઘપર (કુંભારડી) (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
હિંદી દિવસ
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહત્વના દિવસો
લીચી (ફળ)
લીચીની બે ઉપ-જાતિઓ છે:-
અશોક
આરંભિક જીવન
અશોકને ઘણા ભાઈ-બહેન (સાવકા) હતા. નાનપણથી જ તેમની વચ્ચે ઘણી સ્પર્ધા રહેતી. અશોક માટે કહેવાય છે કે તે યુદ્ધ કળામાં પ્રવિણ હતો.
અવશેષ
ગુજરાતમાં જુનાગઢ પાસે ગીરનાર પર્વત પરનો અશોકનો શીલાલેખ ગુજરાતમાં અશોકના શાસનનો પુરાવો છે.
બાદરપુર (તા. વડનગર)
thumb|બાદરપુર મસ્જિદ, બાદરપુર બાદરપુર (તા. વડનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બાદરપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
સાવાપુરા (તા. ઘોઘંબા)
સાવાપુરા (તા. ઘોઘંબા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  ઘોઘંબા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સાવાપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર, ચણા તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સિમામોઇ
સિમામોઇ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધાનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સિમામોઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બોરીચા (તા. પોરબંદર)
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
મોડવદર (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ચરક પૂજા
ચરક પૂજા (જે કડાક અને નીલ પૂજા તરીકે પણ ઓળખાય છે.) એ ભગવાન શિવ ના સન્માનમાં ઉજવાતો હિંદુ લોકઉત્સવ છે. તે ભારતીય રાજ્ય પશ્ચિમ બંગાળ અને દક્ષિણ બાંગ્લાદેશ માં ચૈત્ર મહિનાના અંતિમ દિવસે મધ્યરાત્રિએ યોજાય છે.
લોકો માને છે કે શિવને સંતોષવાથી આ તહેવાર અગાઉના વર્ષના દુઃખ-દર્દ દૂર કરીને સમૃદ્ધિ લાવશે.
મહારાષ્ટ્રમાં આ ઉત્સવને 'બગડ' કહેવામાં આવે છે, જ્યારે આંધ્રપ્રદેશના વિઝિઆનગ્રામમાં તેને સિરીમાનુ ઉત્સવમ કહેવામાં આવે છે.
ભોમિયાવદર (તા. પોરબંદર)
ભોમિયાવદર (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ભોમિયાવદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
ભેટકડી (તા. પોરબંદર)
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
મિલાન
વ્યુત્પત્તિશાસ્ત્ર
નામની ઉત્પતિ અને શહેરના પ્રતિક સ્વરૂપે એક સુવર વિશે એન્ડ્રિયા અલચેન્ટોના એમ્બ્લેમાટા (1584)માં રોચક વર્ણન છે, જેમાં શહેરની દિવાલોના પ્રથમ નિર્માણનો સમય, એક કાષ્ઠચિત્રની નીચે, એક સુવરને ખોદકામ કરતાં દેખાડવામાં આવ્યું છે અને મીડિયોલેનમ ની વ્યુત્પતિ અડધા ઉન સ્વરૂપે આપવામાં આવી, જેને લેટિન અને ફ્રેંચમાં સમજાવવામાં આવ્યું. મિલાનનો પાયો નાંખવાનું શ્રેય બે કેલ્ટિક લોકો બિટુરિજસ અને એડુઈને જાય છે, જેના પ્રતિક સ્વરૂપે એક ભેડ અને એક સુવર રાખવામાં આવ્યાં છે. એટલે શહેરનું પ્રતિક ઊનવાળું સુવર, એક બે સ્વરૂપવાળું જાનવર છે, જેના અત્યંત કડક વાળ છે, તો ક્યાંક ચીકણા ઊન. અલચેન્ટો પોતાના સ્પષ્ટીકરણનું શ્રેય સંત સમાન અને વિદ્વાન એમ્બ્રોસને આપે છે.
કેલ્ટિક અને રોમન યુગ
ઇ. સ. પૂર્વ 400ની આસપાસ મિલાન અને તેની આસપાસના વિસ્તારોમાં ઇનસબરેઝ વસ્યાં હતાં. ઇ. સ. પૂર્વે 222માં રોમનોએ આ વસતી પર કબજો કરી લીધો, જેણે તેના પર મીડિયોલેનમ નામ લાગૂ કર્યું. જોકે સ્થાનિક લોકો દ્વારા મિલાન નામનો ઉપયોગ કરવામાં આવતો હતો, જે કેલ્ટિક મેઘલાનથી ઉત્પન્ન થયો હતો. રોમન નિયંત્રણની અનેક શતાબ્દીઓ પછી ઇ. સ. 293માં મિલાનને સમ્રાટ ડાયોક્લીશન દ્વારા પશ્ચિમી રોમન સામ્રાજ્યની રાજધાની જાહેર કરવામાં આવી. ડાયોક્લીશને રહેવા માટે પૂર્વ રોમન સામ્રાજ્ય (રાજધાની નિકોમીડિયા) અને તેના સહયોગી મૈક્સીમૈએનસે પશ્ચિમને પસંદ કર્યું. તરત જ મૈક્સીમિઆનએ અનેક વિશાળ સ્મારકોનું નિર્માણ કર્યું, જેમ કે મોટો ચોક470 x, થર્મી એર્કુલી, શાહી મહેલોનો એક વિશાળ સમૂહ અને અન્ય અનેક સેવા અને ઇમારતો.
મધ્ય યુગ
thumb|150px|બાઇસ્કિયોનઃ પિયાઝા ડ્યુઓમો ખાતે આવેલા આર્કિબિશપ્સના મહેલ ખાતે વિસ્કોન્ટી સભાનું રાજચિહ્ન.પ્રારંભિક શબ્દો IO<HANNES> આર્કબિશપ ગીયોવાની વિસ્કોન્ટી માટે છે (1342-1354).
20મી સદી
2000ના દાયકાની શરૂઆત સુધી મિલાનની અર્થવ્યવસ્થા, જે 1990ના દાયકાની શરૂઆતમાં સ્થિર હતી, ફરી ધીમેધીમે વિકસવા લાગી. પણ તે બહુ ઓછો સમય રહી અને શહેર, ટેન્જેન્ટોપોલીની કટોકટીમાંથી છૂટકારો મળવા છતાં, એક વધુ આર્થિક કટોકટીમાં ઘેરાઈ ગયું. આ ગાળામાં મિલાનના ઔદ્યોગિક નિકાસમાં ઝડપથી ઘટાડો થયો અને એશિયાની કાપડ અને વસ્ત્ર કંપનીઓએ તે સમયે પણ મજબૂત પણ પતન તરફ અગ્રેસર મિલાનીઝ ફેશન લેબલો સાથે હરિફાઈ શરૂ કરી. તેમ છતાં પહેલાં ફિએરા (ઔદ્યોગિક ડીઝાઇન સાથે સંબંધિત ઉત્પાદનોનું એક પ્રદર્શન)ને શહરેની બહાર રોમાં એક નવા સંકુલમાં ખસેડીને મિલાન પોતાની અર્થવ્યવસ્થાની મજબૂતી જાળવી રાખવામાં સક્ષમ પુરવાર થયું છે અને 2008માં શહેર એક્સપો 2015 નું યજમાન બનશે તેવી જાહેરાત સાથે અનેક નવી પુનરુત્પાદક યોજનાઓ અને અસંખ્યા સંરચનાઓના નિર્માણની યોજનાઓ સાથે શહેરની ભાવિ સંભાવનાઓ વધી ગઈ છે. મિલાનના ઔદ્યોગિક ઉત્પાદનમાં ઘટાડો થયો હોવા છતાં શહેરએ વૈકલ્પિક અને સફળ આવકના સ્રોતોનો પાયો છે, જેમાં પ્રકાશન, નાણાકીય બાબતો, બેન્કિંગ, ખાદ્ય ઉત્પાદન, ઇન્ફોર્મેશન ટેક્નોલોજી, લોજિસ્ટિક્સ, પરિવહન અને પ્રવાસન. બધું મળીને એવું લાગે છે કે હાલના વર્ષોમાં મિલાનની વસતી સ્થિર થઈ છે અને 2001 પછી શહેરની વસતીમાં બહુ થોડી વૃદ્ધિ થઈ છે.
મ્યુનિસિપલ વહીવટીતંત્ર
thumb|right|મિલાનના નવ જિલ્લા
આબોહવા
શહેરના કેન્દ્રમાં સરેરાશ તાપમાન જાન્યુઆરીમાં -3 to 4 °Cઅને જુલાઈમાં 19 to 30 °Cછે. શિયાળા દરમિયાન સામાન્ય રીતે હિમવરસાદ જોવા મળે છે. જોકે છેલ્લાં 10થી 15 વર્ષમાં તેના પ્રમાણમાં ઘટાડો થયો છે. મિલાન ક્ષેત્રનું ઐતિહાસિક સરેરાશ તાપમાન 35 અને 45 સેમી વચ્ચે (16"/18") છે, નિશ્ચિત સમયગાળે 1-3 દિવસમાં 30થી 50 સેમીથી વધારે એકલ હિમપાત થાય છે, જ્યાં જાન્યુઆરી, 1985ના પ્રસિદ્ધ હિમપાત દરમિયાન 80-100 સેમી રેકર્ડ બન્યો હતો. આખું વર્ષ ઘણી વધારે ધુમ્મસ રહે છે અને વાર્ષિક સરેરાશ લગભગ 1000 મીમી (40 ઇંચ) રહી છે. રુઢિબદ્ધ છબીમાં શહેર ઘણી વખત ધુમ્મસમાં ડુબાયેલુ દેખાય છે, જે પો ઘાટીનિ વિશેષતા છે. જોકે દક્ષિણી વિસ્તારોમાંથી ચોખાના ખેતરોને દૂર કરવા, શહેરી ઉષ્ણ દ્વીપ અસર અને પ્રદૂષણના સ્તરમાં ઘટાડાએ હાલના વર્ષોમાં આ ઘટનાને ઓછી કરી દીધી છે, ઓછામાં ઓછું શહેરના કેન્દ્રમાં.
ઉદ્યાન અને બગીચા
23 જાન્યુઆરી, 2003ના રોજ મોન્ટે સ્ટેલ્લામાં માનવજાત વિરૂદ્ધ અપરાધો અને જાતિસંહારનો વિરોધ કરવાના માનમાં ગાર્ડન ઓફ ધ રાઇટીયસ (સદાચારના બગીચા)ની સ્થાપના થઈ હતી. અહીં યેરેવન અને સારાજેવા સ્વેત્લાના બ્રોઝ અને પીએટ્રો કુસિયુકિઆનમાં સદાચારી બગીચાના સ્થાપક મોશે બેજ્સ્કી, એન્ડ્રેઈ સખારોવ અને અન્ય લોકોને વૃક્ષ સમર્પિત કરવામાં આવ્યાં છે. આ ઉદ્યાનમાં એક સદાચારી વ્યક્તિના સમ્માનનો નિર્ણય દર વર્ષે પ્રસિદ્ધ વ્યક્તિઓના પંચ દ્વારા લેવાય છે.
વસ્તી-વિષયક માહિતી
thumb|200px|left|પિયાઝા ડેલ ડ્યુઓમોમાં વિવિધ લોકો.લગભગ 14 ટકા વિદેશમાં જન્મેલા વસાહતીઓ ધરાવતું મિલાન ઇટાલીના સૌથી વધુ કોસ્મોપોલિટન શહેરો પૈકીનું એક છે. તે દેશમાં સૌથી મોટા વસાહતી સમુદાય પૈકીનો એક સમુદાય ધરાવે છે જેમાંના કેટલાક લોકો મુખ્યત્વે ઉત્તર અમેરિકા, પૂર્વ યુરોપ અને દૂર પૂર્વ એશિયામાંથી આવેલા છે. તે કેટલાક અન્ય રાષ્ટ્રના સમુદાયો અને અનેક વિદેશી નાગરિકો પણ ધરાવે છે.
આપ્રવાસન
બીજા વિશ્વયુદ્ધના અંત પછી અત્યાર સુધી મિલાનમાં સામૂહિક આપ્રવાસનનો બે લહેર આવી છે, પહેલી લહેર ઇટાલીની અંદરથી અને બીજી દ્વીપકલ્પની બહારથી આવી છે. આ બંને આપ્રવાસન લહેર બે જુદાં જુદાં આર્થિક તબક્કાઓ સાથે સંબંધિત છે. પહેલી લહેર 1950 અને 1960ના દાયકાના આર્થિક ચમત્કાર સાથે આવી, જે સંતુલિત ઉદ્યોગ અને સાર્વજનિક કાર્યોની આજુબાજુ આધારિત અસાધારણ વૃદ્ધિનો સમય હતો. બીજી લહેર એક બિલકુલ અલગ અર્થવ્યવસ્થાની પૃષ્ઠભૂમિમાં આવી, જે સેવાઓ, લઘુ ઉદ્યોગ અને ઔદ્યોગિકરણ પછીના પરિદ્રશ્યો પર આધારિત હતી. પહેલી લહેર ઇટાલી સાથે સંબંધિત હતી, જેમાં ગ્રામીણ વિસ્તારો, પર્વતીય ક્ષેત્રો અને દક્ષિણ, પૂર્વ કે લોમ્બાર્ડીના અન્ય પ્રાંતોના શહેરોમાંથી લોકો મિલાનમાં આવીને વસ્યાં હતાં. બીજી લહેર બિનઇટાલિયન સાથે સંબંધિત છે, જેમાં જુદાં જુદાં દેશોમાંથી લોકોનું આપ્રવાસન જોવા મળ્યું હતું, પણ મુખ્યત્વે ઉત્તર આફ્રિકા, સબસહારન આફ્રિકા, ઉત્તર અમેરિકા, મધ્ય અમેરિકા, કેરિબિયન, દક્ષિણ અમેરિકા, એશિયા, ઓસેનિયા અને પૂર્વ યુરોપમાંથી સૌથી વધારે લોકો આવ્યાં હતાં. 1990ના દાયકાના અંત સુધીમાં મિલાનમાં 10 ટકા વિદેશી આપ્રવાસીઓ વસતા હતા, જેમાં સૌથી વધારે લોકો ઓછી ઓવક ધરાવતા સેવાના ક્ષેત્રમાં (રેસ્ટોરાં કામદારો, ક્લીનર્સ, ઘરકામ, સ્થાનિક કામદારો) કે કારખાનામાં કાર્યરત હતા. જાન્યુઆરી, 2009 સુધી ઇટાલિયન નેશનલ ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ઓફ સ્ટેટિસ્ટિક્સ આઇએસટીએટીના અંદાજ મુજબ, મિલાનમાં 181,393 વિદેશીમૂળના આપ્રવાસીઓ રહે છે, જે કુલ વસતીના 14 ટકા છે.
અર્થતંત્ર
અત્યારે મિલાન કાપડ અને વસ્ત્ર ઉત્પાદન, ઓટોમોબાઇલ (આલ્ફો રોમીયો), રાસાયણિક પદાર્થો, ઔદ્યોગિક ઉપકરણો, ભારે મશીનરી, પુસ્તકો અને સંગીત પ્રકાશનનું મુખ્ય કેન્દ્ર છે. thumb|left|200px|ગેરીબાલ્ડી એફએસ રેલવે સ્ટેશન નજીક અને મિલાનના બજારમાં આવેલું ટોરી ગેરીબાલ્ડી. પ્રદર્શની કેન્દ્ર ફેયરોમિલાનોની પાસે "ફેયેરોમિલાનોસિટી " નામનું પ્રદર્શન સ્થળ હતું, જેને કેટલીક મહત્વપૂર્ણ ઇમારતો ઉપરાંત પાડી દેવામાં આવી (જેમાં 1920ના દાયકામાં બનેલું સાયકલ ખેલ સ્ટેડિયમ પણ સામેલ છે), જેથી શહેરી કેન્દ્રથી તેની નિકટતાનો લાભ ઉઠાવી શહેરી વિકાસ, સિટીલાઇફને ત્યાં વસાવી શકાય. એપ્રિલ, 2005માં ઉદઘાટન પામેલું અને રો ઉપનગરની ઉત્તરપશ્ચિમ દિશામાં સ્થિત નવું પ્રદર્શન સ્થળ ફેયેરોમિલાનો દુનિયામાં સૌથી મોટું વ્યાપારિક મેળા સંકુલ છે.
રચના (ડિઝાઇન)
1950 અને 1960ના દાયકામાં ઇટાલીનું મુખ્ય ઔદ્યોગિક કેન્દ્ર હોવાના નાતે અને યુરોપના સૌથી પ્રગતિશીલ અને ગતિશીલ શહેરોમાંથી એક હોવાના લીધે ટ્યુરિન સાથે મિલાન યુદ્ધોતર ડીઝાઇન અને વાસ્તુકળા માટે ઇટાલીની રાજધાની બની ગયું. પિરેલી ટોવર અને ટોરે વેલાસ્કા જેવી ગગનચુંબી ઇમારતોનું નિર્માણ થયું તથા બ્રુનો મુનારી, લુશિયો ફોન્ટાના, એનિરકા કેસેલાની અને પિએજો મેનજોની જેવા કેટલાંક વાસ્તુકારો શહેરોમાં વસતાં હતાં અથવા કામ કરતાં હતાં.
સમૂહ માધ્યમો
અનેક સ્થાનિક અને રાષ્ટ્રીય કમ્યુનિકેશન સર્વિસીસ અને બિઝેનેસ માટેની કામગીરીનો આધાર મિલાન છે, જેમ કે અખબારો, સામયિકો અને ટીવી અને રેડિયો સ્ટેશન્સ.
ધર્મ
thumb|left|સેન્ટ એમ્બ્રોગીયોનું મહામંદિર, શહેરના સૌથી જૂના અને મહત્ત્વના ચર્ચો પૈકીનું એક. thumb|સેન્ટ લોરેન્સનું મહામંદિર ઇટાલીની સમગ્ર જનતાની જેમ મિલાનના મોટા ભાગના લોકો કેથોલિક છે. તે મિલાનના રોમન કેથોલિક આર્કડાયોસીઝનું અધિષ્ઠાન છે. અન્ય પ્રચલિત ધર્મોમાં સામેલ છેઃ રુઢિવાદી ચર્ચ, બૌદ્ધ ધર્મ, યહૂદી ધર્મ, ઇસ્લામ અને પ્રોટેસ્ટન્ટ ધર્મ.
ભોજન
thumb|right|પેનિટોન, મિલાનની પરંપરાગત ક્રિસમસ કેક ઇટાલીના અનેક શહેરોની જેમ મિલાન અને તેની આજુબાજુના વિસ્તારોમાં તેના પોતાના પ્રાદેશિક વ્યંજન છે, જેમાં લોમ્બાર્ડ વ્યંજનોની વિશિષ્ટતા અનુસાર પાસ્તાની અપેક્ષા હંમેશા ચોખાનો ઉપયોગ થાય છે તથા તેમાં લગભગ ટમેટાનો ઉપયોગ થતો નથી. મિલાનીઝ ભોજનમાં સામેલ છે કોટોલેટા અલા મિલાનીઝ, એક બ્રેડેડ વીલ (પોર્ક અને ટર્કીનો ઉપયોગ પણ થાય છે) માખણમાં તળેલી કટેલટ (જેને કેટલાંક લોકો ઓસ્ટ્રિયાઈ મૂળના માને છે, કારણ કે તે વિએનીઝ "વિનરશ્નિત્ઝેલ" સમાન છે, જ્યારે અન્ય લોકોનો દાવો છે કે તે કોટોલેટ્ટા અલા મિલાનીઝમાં નીકળ્યું છે.)thumb|left|મિલાનના પ્રખ્યાત કાફે કોવામાં પિરસાયેલા કેક અને પેસ્ટ્રીઝ, વાયા મોન્ટે નેપોલીયન ફેશન ડિસ્ટ્રિક્ટમાં એક પેસ્ટીકેરીયા.અન્ય વિશિષ્ટ વ્યંજન છે કૈસોયુલા (બાફવામાં આવેલા પોર્ક ચૉપ અને સેવૉય કોબીની સાથે સૉસ), ઓસોબુકો (ગ્રેમોલાટા  નામના સૉસ સાથે બાફેલા વાછરડાનો પગ), રિસોટ્ટો અલ મિલાનીઝ (કેસર અને ગૌમાંસ સાથે), બ્યુસેકા  (સેમ સાથે બાફેલા કઠોળા), બ્રેસાટો  (બાફેલું ગૌમાંસ કે મદિરા કે બટેકા સાથે પોર્ક). સીઝન સંબંધિત પેસ્ટ્રીઓમાં સામેલ છે ચિયાકાઇર (ખાંડનો છંટકાવ કરેલી ફ્લેટ ફ્રીટર્સ) અને કાર્નિવલ માટે ટૉર્ટેલી (તળેલી ગોળાકાર કુકી), ઇસ્ટર માટે કોલોમ્બા  (કબૂતર આકારની ચિકણી કેક), ઓલ સોલ્સ ડે માટે પેન ડેઈ મૉર્ટી  (ડેડ્સ ડે બ્રેડ, દાલચીની સાથે સુવાસિત કુકી) અને ક્રિસમસ માટે પેનોટોન. સલામે મિલાનો સલામી સાથે એક ઉત્તમ અનાજ છે, જે સમગ્ર ઇટાલીમાં લોકપ્રિય છે. સુવિખ્યાત મિલાનીઝ પનીર ગોર્ગોન્ઝોલા છે, જે આ જ નામના નજીકના શહેરની પેદાશ છે. જોકે અત્યારે ગોર્ગોન્ઝાલાના મુખ્ય ઉત્પાદકો પાઇડમૉન્ટમાં સામેલ છે.
શિક્ષણ
મિલાનની ઉચ્ચ શૈક્ષણિક વ્યવસ્થામાં 39 વિશ્વવિદ્યાલય કેન્દ્ર (44 ફેકલ્ટીઝ, દર વર્ષે 1,74,000 નવા વિદ્યાર્થીઓ, ઇટાલીના તમામ વિશ્વવિદ્યાલયના કુલ વિદ્યાર્થીઓના 10ટકા સમાન) અને ઇટાલીમાં સૌથી વધારે વિશ્વવિદ્યાલય સ્નાતકો અને અનુસ્નાતક વિદ્યાર્થીઓ (અનુક્રમે 34,000 અને 5,000થી વધારે) છે.
શૈક્ષણિક સંસ્થાઓ અને વિશ્વવિદ્યાલયો
બ્રેરાની લલિત કળા અકાદમી દુનિયાની અગ્રણી શૈક્ષણિક સંસ્થાઓમાંની એક છે. આ એક જાહેર શૈક્ષણિક સંસ્થા છે, જે રચનાત્મક કળા (ચિત્રકળા, મૂર્તિકળા, ફોટો-વીડિયો વગેરે) અને સાંસ્કૃતિક ઐતિહાસિક વિષયો પર શિક્ષણ અને સંશોધન માટે સમર્પિત છે. તે ઇટાલીમાં આંતરરાષ્ટ્રીયકરણનો સૌથી ઊંચો દર ધરાવતી શૈક્ષણિક સંસ્થા છે, જેમાં 3,500 વિદ્યાર્થીઓમાંથી 850 કરતાં વિદેશી વિદ્યાર્થીઓ 49 દેશોના છે. વર્ષ 2005માં અકાદમીની શિક્ષણ વ્યવસ્થાને યુનેસ્કો દ્વારા "A5" તરીકે વર્ગીકૃત કરવામાં આવી છે.
સાંસ્કૃતિક સંસ્થાઓ, આર્ટ ગેલેરીસ અને મ્યુઝીયમ
લા ટ્રાઇનેલ ડિ મિલાનો એક ડીઝાઇન સંગ્રહાલય અને આયોજન સ્થળ છે, જે પેલેસ ઓફ આર્ટ્સ ભવનની અંદર, પાર્કો સેમ્પિઓને, કૈસેલો સ્ફોર્જેસ્કોની અડીને સ્થિત પાર્ક મેદાનનો ભાગ છે. તે સમકાલીન ઇટાલિયન ડીઝાઇન, શહેરી આયોજન, સ્થાપત્ય કળા, સંગીત અને મીડિયા કળા, કળા અને ઉદ્યોગ વચ્ચેને સંબંધ પર ભાર આપતા પ્રદર્શનો અને કાર્યક્રમોનું આયોજન કરે છે.
પરિવહન
મિલાનમાં ખાનગી કંપનીઓ ટેક્ષી સેવા ચલાવે છે અને તેને સિટી ઓફ મિલાન કોમ્યુન ડિ મિલાનો દ્વારા પરવાનો આપવામાં આવે છે. તમામ ટેક્ષીઓ એક જ સફેદ રંગની હોય છે. કિંમત શરૂઆતમાં એક નિશ્ચિત દર પર આધારિત હોય છે અને સમય અને મુસાફરીના અંતરના આધારે વધારાનું ભાડું નક્કી થાય છે. હાલના ટેક્ષી ડ્રાઇવરોના લોબિંગના કારણે પરવાના મેળવનાર ટેક્ષીઓની સંખ્યા ઓછી છે. વરસાદના દિવસોમાં કે કામના કલાકો દરમિયાન ટેક્ષી મેળવવી મુશ્કેલ છે અને જાહેર પરિવહન સેવામાં હડતાલ હોય ત્યારે ટેક્ષી મેળવવી લગભગ અશક્ય છે. અહીં અવારનવાર જાહેર પરિવહન સેવામાં હડતાળ પડે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ઈટલી
વાઘ બારસ
આ તહેવારનું અન્ય એક પૌરાણીક નામ "વસુ બારસ" છે,'વસુ' એટલે ગાય, ગાયને ઇશ્વરનું સ્વરૂપ માનવામાં આવે છે અને આ દિવસે ગાય અને વાછરડાંની પૂજા કરવામાં આવે છે.
આર્યભટ્ટ
સ્થાન મૂલક પદ્ધતિ અને શૂન્ય
આમ છતાં, આર્યભટ્ટે બ્રાહ્મી આંકડાઓનો ઉપયોગ નથી કર્યો; વૈદિક કાળની સંસ્કૃત પરંપરાને જાળવી રાખતા તેમણે આંકડાઓ નોંધવા માટે અક્ષરોનો ઉપયોગ કર્યો છે, સ્મૃતિ સંવર્ધક કલામાં જથ્થાવાચક અભિવ્યક્તિ (સાઈન જેવા કોષ્ટક) સ્વરૂપ.
બીજગણિત
અને
તાડકુંડલા (તા. ઘોઘંબા)
તાડકુંડલા (તા. ઘોઘંબા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  ઘોઘંબા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. તાડકુંડલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર, ચણા તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ખિસ્ત્રી (તા. પોરબંદર)
ખિસ્ત્રી (તા. પોરબંદર) કે ખિસ્તરી એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખિસ્ત્રી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
ગોવા કાર્નિવલ
ઉત્પત્તિ
ગોવા કાર્નિવલના મૂળ ગોવાના પોર્ટુગીઝ વિજય દરમિયાન રોમન કેથોલિક પરંપરાઓના પ્રારંભમાં રહેલા છે, પરંતુ પોર્ટુગીઝોના સરમુખત્યારશાહી શાસનને પરિણામે સસંસ્થાનવાદના ઉતરાર્ધના દિવસોમાં આ તહેવાર વિસરાઈ ગયો હતો.
પરેડ
૨૦૧૮માં, આ તહેવાર ૯-૧૨ ફેબ્રુઆરી દરમિયાન ઉજવવામાં આવ્યો હતો.
ઉદવા (તા. ઘોઘંબા)
ઉદવા (તા. ઘોઘંબા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા ઘોઘંબા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઉદવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર, ચણા તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
અકબર
શાસન
રાજ્યની સુરક્ષાની જવાબદારી બાળક અકબરના સંરક્ષક બૈરામ ખાન પર હતી. તત્કાલીન અવ્યવસ્થાનો લાભ લઈને બિહારના સૂર શાસક મુહમ્મદ આદિલશાહે પોતાના ત્યારબાદ કાબેલ સેનાપતિ હેમુની સહાયતાથી મુઘલ સુબેદાર તાર્દિબેગને નસાડી મુકીને દિલ્હી કબ્જે કર્યુ.ત્યારબાદ ઇ.સ.૧૫૫૬માં અકબરની સરદારી નીચે હેમુના  સૈન્ય  સામેના પાણીપતના દ્વિતીય યુદ્ધમાં હેમુનો  પરાજય થયો અને ભારતમાં અકબરના હાથે મુઘલ સત્તાની પુન: સ્થાપના થઈ. આ પછીના ચાર વર્ષ બૈરામખાં ના  તથા આપખુદ શાસનના વર્ષો કહી શકાય. આ દરમ્યાન બૈરમખાને મુધલ શાસનને સલામત બનાવ્યુ, પણ તેને સાંઘાને અને શિયાઓને ઉચ્ચ હોદ્દા પર મુક્યા. તેથી સુન્ની અમિરો તથા અધિકારીઓ નારાજ થયા. વળી બૈરમખાને સત્તાના જોશમાં આવીને અકબરની અવગણના  કરતાં અકબરે બૈરમ ખાનને મક્કા  હજ કરવા જવાની સગવડ આપીને રાજ્યની ધૂરા હાથમાં  લીધી. માર્ગમાં બૈરમખાને અકબર સામે કરેલા બળવામાં તેનો  પરાજય થયો પરંતુ બૈરામખાંની ભુતકાળની મુઘલ સલ્તનત પ્રત્યેની વફાદારી અને સેવાઓ ને  ધ્યાનમાં રાખીને અક્બરે તેને ક્ષમા આપી. મક્કાની યાત્રા માટે આગળ જતા પાટણ મુકામે એક જુના શત્રુના હાથે બૈરામખાનની હત્યા થઈ. અકબરે તેના કુટુંબને દિલ્હી બોલાવીને ખુબ ઉદાર વર્તન કર્યુ.અકબરે તેની પત્ની સલીમાં સાથે લગ્ન કર્યા અને તેના પુત્ર ને મોટો થતાં પોતાના દરબારમાં ઉચ્ચ હોદ્દો પણ આપ્યો બૈરમખાનના પતન પછીના બે વર્ષો ત્રિયા-શાસનના વર્ષો કહેવામાં  આવે છે. કેમ કે તે વર્ષો દરમિયાન તેની દુધમાતા માહમ આંગા મુખ્ય કાર્યકર્તા હતી. અકબરે મંત્રી તરીકે પોતાના  ખાસ વફાદાર અને કુશળ વહીવટકર્તા એવા શમ્સુદ્દીનની નિમણૂક  કરતા માહમ આદનખાને શમસુદ્દીનની હત્યા કરી નાખી. આથી અકબરે આદનખાનને મહેલની અગાસી પરથી નીચે ફેંકાવીને મારી નાખાવ્યો. આથી તેના આઘાતમાં માહામ આંંગા અવસાન પામતા અકબર સર્વોપરી શાસક બન્યો.
અકબરની રાજનિતી
અકબરનાં બે નોંંધપાત્ર યુદ્ધોમાં દખ્ખ્ણમાં અહમદનગર તથા અસીરગઢ સામેના હતા. અહમદનગરની વહિવટકર્તા સુલતાના ચાંદબીબીએ મુઘલ સૈન્યનો ખુબ વીરતાપુર્વક સામનો કરીને મુઘલોના પ્રથમ આક્રમણ નિષ્ફળ બનાવ્યુ. પરંતુ ત્યારબાદ અકબરના પોતાની સેનાની પદ નીચે વિશાળ મુઘલ સેનાએ અહમદનગર પર આક્રમણ કરીને અંત:પુરમાં ચાંદબીબીની હત્યા કરી નાખી.અને અહમદનગર જીતી લીધું અને મુઘલ સમ્રાજ્યમા સમાવી લીધું. તે સમયે ખાનદેશના અસીરગઢનો કિલ્લો ખુબ મજબુત મનાતો હતો. ખાનદેશના સુલતાને અકબરની આધીનતા સ્વિકારવાનો ઇન્કાર કરીને અકબરને અસીરગઢ સોંપવાનો ઇન્કાર કરીને અકબરે કિલ્લાનો ઘેરો ઘાલ્યો, પરંતુ અકબર લશ્કરી બળથી તેનો કબજો કરવામા નિષ્ફળ જતા કિલ્લાના અધિકારીઓ અને રક્ષકોને મોટી રકમ આપીને તેમની પાસે કિલ્લાના દરવાજા ખોલાવીને કિલ્લો તાબે કર્યો. આમ અકબરે સોનાની ચાવી થી અસિરગઢનો કિલ્લો જિત્યો.[૧]
મહત્વના સુધારાઓ
૬) સંગીત
ખાંભોદર (તા. પોરબંદર)
ખાંભોદર (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખાંભોદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
પાંતિયા (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
એદરાણા (તા. વડગામ)
એદરાણા (તા. વડગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડગામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. એદરાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ દુધ ઉત્પાદન સંસ્થા (દૂધની ડેરી) જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
અકોલા
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:મહારાષ્ટ્ર
પુષ્કરનો મેળો
પુષ્કરનો મેળો
હજારો લોકો પુષ્કર તળાવના કાંઠે જાય છે જ્યાં મેળો ભરાય છે. પુરુષો તેમના પશુધનનો વેપાર કરે છે, જેમાં ઊંટ, ઘોડા, ગાય, ઘેટાં અને બકરા શામેલ છે. ગ્રામીણ પરિવારોની લાકડાની દુકાનો બંગડી, કાપડ અને તૈયાર કપડાંથી ભરેલા હોય છે. ઊંટની દોડ, સંગીત, ગીતો અને પ્રદર્શનોને અનુસરવા સાથે, ઉત્સવની શરૂઆત થાય છે. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2017)">સંદર્ભ આપો  ] પુષ્કર રાજસ્થાનના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં અરવલ્લી પર્વતોની પશ્ચિમ તરફ છે. પુષ્કર નજીક અજમેર<માં કિશનગઢ એરપોર્ટ, 40 km ઇશાનમાં આવેલ છે.. જયપુર ભારતના તમામ મોટા શહેરો સાથે સારી રીતે જોડાયેલ છે. પુષ્કર આશરે અજમેરથી 10 km, પુષ્કર રોડ (હાઇવે 58) દ્વારા જોડાયેલ છે, જે અરવલ્લી ગિરિમાળાઓના પર્વતો ઉપર જાય છે. અજમેર નજીકનું મુખ્ય રેલ્વે સ્ટેશન પણ છે.
પશવાડી મીઠા (તા. અંજાર)
મીઠા પસવારીયા ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ઈકબાલગઢ પિલુચા (તા. વડગામ)
આ ગામમાં અખીલ ગુજરાત રાવત પ્રગતિ સમાજ(અનુ.જાતિની) આશ્રમ શાળા આવેલ છે. જેમાં આશરે ૧૫૦ થી ર૦૦ બાળકો અભ્યાસ કરે છે. અને તેમને જમવા રહેવા તેમજ પીવાના પાણી માટે અલગથી બોરની વ્યવસ્થા પણ કરવામાં આવેલ છે.
ઉલ્કાદર
ઉલ્કાદર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધાનપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઉલ્કાદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વાંસકોડ (તા. ઘોઘંબા)
શ્રેણી:ઘોઘંબા તાલુકો
માગશર સુદ ૧
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
બીડ
શ્રેણી:મહારાષ્ટ્ર
ઇશ્વરીયા (તા. પોરબંદર)
વસતી
વસતી ગણતરી ૨૦૧૧ પ્રમાણે ગામમાં કુલ ૧૨૮ કુટુંબ મળી ૭૭૪ લોકોની વસતી છે, જેમાં ૩૮૬ પુરુષો અને ૩૮૮ સ્ત્રીઓ છે.
રતનાલ (તા. અંજાર)
રેલ્વે સ્ટેશન
રતનાલ સ્ટેશન ‍(સ્ટેશન કોડ: RUT) ભુજ-ગાંધીધામ રેલ્વે લાઇન પર આવેલું છે અને ભુજ-પાલનપુર પેસેન્જર ટ્રેન અહીં થોભે છે.