cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
નીલિમા અરુણ ક્ષીરસાગર
નીલિમા અરુણ ક્ષીરસાગર એફ.સી.સી.પી., એફ.આર.સી.પી., એફ.એન.એમ.એસ. એફ.એન.એસ. (જન્મ 1949) એ ભારતીય ક્લિનિકલ ફાર્માકોલોજિસ્ટ છે જેણે 1993 માં લિપોસોમલ એમ્ફોટોરિસિન બી અને તેની ડ્રગ ડિલીવરી સિસ્ટમ વિકસાવી અને પેટન્ટ આપી હતી. તે કિંગ એડવર્ડ મેમોરિયલ હોસ્પિટલ અને સેથ ગોર્ધનદાસ સુંદરદાસ મેડિકલ કોલેજના ભૂતપૂર્વ ડીન છે. તે ઈન્ડિયન કાઉન્સિલ Medicalફ મેડિકલ રિસર્ચ (આઈસીએમઆર) માં ક્લિનિકલ ફાર્માકોલોજીમાં રાષ્ટ્રીય અધ્યક્ષ છે અને અમેરિકન કોલેજ ઓફ ક્લિનિકલ ફાર્માકોલોજીના દક્ષિણ એશિયન અધ્યાયના પ્રમુખ છે. તે ઉત્પાદન વિકાસ અને ડ્રગ આંકડા પદ્ધતિ વિશે ડબ્લ્યુએચઓ સમિતિની સભ્ય છે.
ક્ષીરસાગર ભારતની નેશનલ એકેડેમી Sciફ સાયન્સિસના સાથી છે, ઇંગ્લેન્ડના સેરલ રિસર્ચ સેન્ટરના ફેલો, ફાર્માસ્યુટિકલ મેડિસિન યુકેની ફેકલ્ટી અને યુએસએના અમેરિકન કોલેજ ઓફ ક્લિનિકલ ફાર્માકોલોજીના ફેલો. તે ભારતના ફાર્માકોવિજિલન્સ પ્રોગ્રામના મુખ્ય તાલીમ પેનલના અધ્યક્ષ છે.
તેણે કેઈએમ હોસ્પિટલમાં અને નાયર હોસ્પિટલ મુંબઇ ખાતે ક્લિનિકલ ફાર્માકોલોજીના વિભાગો સ્થાપ્યા. 2021 ની ભારતીય મ્યુકોર્માઇકોસિસ રોગચાળાની સારવાર માટે ઉપયોગમાં લેવાતી દવા લિપોસોમલ એમ્ફોટોરિસિન-બી, 1993 માં નલિની ક્ષીરસાગર દ્વારા ભારતમાં વિકસિત અને પેટન્ટ કરાઈ હતી.
વિંઝીવાડ (તા. ગોંડલ)
વિંઝીવાડ (તા. ગોંડલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા  ગોંડલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વિંઝીવાડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ગોંડલ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
કાંધવાળા નેસ (તા. ઉના)
કાંધવાળા નેસ એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:નેસ
ભરોડ (તા. વડગામ)
ભરોડ (તા. વડગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભરોડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વઢવાણ તાલુકો
વઢવાણ તાલુકો ગુજરાત રાજ્યના સુરેન્દ્રનગર જિલ્લાનો તાલુકો છે. વઢવાણ શહેર આ તાલુકાનું મુખ્યમથક છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:સુરેન્દ્રનગર જિલ્લો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
દૌસા જિલ્લો
દૌસા જિલ્લો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા રાજસ્થાન રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૩ (તેત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. દૌસા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક દૌસા શહેરમાં આવેલું છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:રાજસ્થાન શ્રેણી:રાજસ્થાનના જિલ્લાઓ
ચિત્તોડગઢ જિલ્લો
ચિત્તોડગઢ જિલ્લો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા રાજસ્થાન રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૩ (તેત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. ચિત્તોડગઢ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક ચિત્તોડગઢ શહેરમાં આવેલું છે.
ચિત્તોડગઢનો કિલ્લો
અહીં કિલ્લામાં બ્રહ્માણી માતાનું મંદિર આવેલું છે.
કાલ્કા માતાનું મંદિર
કાલ્કા માતા મંદિર મૂળ ૮મી સદીમાં સૂર્ય દેવતા માટે બાંધવામાં આવ્યું હતું અને પછીથી ૧૪મી સદીમાં કાલ્કા માતાના મંદિરમાં પરિવર્તિત થયું હતું. નવરાત્રિ દરમિયાન અહીં મેળો ભરાય છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:રાજસ્થાન શ્રેણી:રાજસ્થાનના જિલ્લાઓ
કાણેક (તા. ઉના)
કાણેક એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
દિલ્હી સલ્તનત
સલ્તનત-એ-હિન્દ અથવા દિલ્હી સલ્તનત (ફારસી/ઉર્દુ: پادشاهی دهلی, પાદશાહી દહેલી) ૧૨૦૬–૧૫૨૬, ૩૨૦ વર્ષો સુધી ઉત્તર ભારતમાં સ્થાપાયેલ એક સલ્તનત અથવા ઇસ્લામી સામ્રાજ્ય હતું. આ સલ્તનતના શાસકો પાંચ રાજવંશોથી આવ્યા, ગુલામ વંશ (૧૨૦૬–૯૦), ખિલજી વંશ (૧૨૯૦–૧૩૨૦), તુઘલક વંશ (૧૩૨૦–૧૪૧૪), સૈયદ વંશ (૧૪૧૪–૫૧) તથા અફઘાન લોદી વંશ (૧૪૫૧–૧૫૨૬). દિલ્હી સલ્તનતનો મુખ્ય સ્થાપક મહંમદ ઘોરીનો ગુલામ કુતુબુદ્દીન ઐબક હતો.
૮મી સદીના મધ્યભાગમાં મહમદ બીન કાસીમ ભારત આવનાર પ્રથમ મુસ્લિમ શાસક ગણાય છે. ત્યારબાદ તુર્કમાથી અનેકપ્રજા ભારતની આર્થિક સંપતિ લૂટવાને ઇરાદે આવે છે. ૧૧મી સદીના મધ્યભાગમાં મહમદ ગઝનવીએ સોમનાથ પર ૧૭વાર આર્થિક લૂંટ કર્યાની દંતકથા મળે છે. તે સમયના ભારતનું વર્ણન ગઝની સાથે આવેલ પ્રવાસી અલડોબમુની એ ‘તહકીક – એ- હિંદ’ નામના ગ્રંથમાં કરેલ છે. ૧૨મી સદીના અંત ભાગમાં મહમંદ ઘોરી અને પૃથ્વીરાજ ચૌહાણ વચ્ચે તરાઈના યુધ્ધમાં પૃથ્વીરાજ ચૌહાણની હાર થતા તે દિલ્હીનો છેલ્લો હિન્દુ રાજપુત શાસક ગણાય છે. ત્યારબાદ ભારતમાં મુસ્લિમ સતાનો પાયો નખાય છે.
મહમંદ ઘોરી તુર્કમાંથી અનેક ગુલામોને ભારતમાં લાવી પોતાની શક્તિ મજબુત કરે છે. ઇ.સ. ૧૨૦૬માં ઘોરીનું અવસાન થતાં તુર્કમાથી આવેલ ગુલામ કુતુબુદીન એબકથી દિલ્હી સલ્તનતનો પાયો નખાય છે. દિલ્હી સલ્તનત એટલે દિલ્હીને પોતાની રાજધાની બનાવી તેના પર શાસન કરવાવાળા પદાધિકારી.
૧૫૨૬માં મુઘલ સામ્રાજ્ય ના પ્રથમ શાસક બાબર દ્વારા દિલ્હી સલ્તનતનો અંત થયો.
રતનપર (તા. ઉમરાળા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઉમરાળા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઉમરાળા તાલુકો
નો ફર્સ્ટ યૂઝ
ચીને ૧૯૬૪માં આ નીતિને સ્વીકારી હતી અને ત્યારબાદ તેને કાયમ રાખી છે. ભારતે ૧૯૯૮માં આ નીતિ સ્વીકારી હતી અને તેને કાયમ રાખી છે.
નાટો દેશો આ નીતિનો વિરોધ કરે છે અને દલીલ કરે છે પ્રારંભિક અણુ હુમલો એક પાયાનો વિકલ્પ હોઈ શકે, જેથી પારંપરિક રીતેના યુદ્ધમાં થયેલા નુકશાનની ભરપાઈ થઈ શકે. ૧૯૯૩માં રશિયાએ આ પ્રતિજ્ઞા તોડી હતી; જે ૧૯૮૨માં લિયોનીડ બ્રેઝનેવ દ્વારા લેવામાં આવી હતી. ઇસવીસન ૨૦૦૦માં રશિયાના મિલિટરી ડોક્ટ્રીને કહ્યું હતું કે, "મોટા પાયાના પારંપરિક આક્રમણમાં થયેલા નુક્સાનના જવાબ" માટે રશિયા તેનો ઉપયોગ કરવાનો હક સુરક્ષિત રાખે છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ભારતની વિદેશનીતિના સિદ્ધાંતો
તાજપુર (તા. વિરપુર)
તાજપુર (તા. વિરપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. તાજપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિરપુર તાલુકો
કેસરિયા (તા. ઉના)
કેસરિયા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ધાર્મિક સ્થળો
ગામમાં ગેલ માતાજી અને મહાકાળી માતાજીના મંદિરો આવેલા છે.
વોરાકોટડા (તા. ગોંડલ)
વોરાકોટડા (તા. ગોંડલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા  ગોંડલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વોરાકોટડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ગોંડલ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ભાટવાસ (તા. વડગામ)
ભાટવાસ (તા. વડગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભાટવાસ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વડવા (તા. ભુજ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ભુજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભાટવાસ (તા. વડગામ)
શ્રેણી:વડગામ તાલુકો
વડવા (તા. ભુજ)
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભુજ તાલુકો
આવર્તકાળ
આવર્તકાળ એટલે એક કંપન થતાં લાગતો સમય.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:ભૌતિકવિજ્ઞાન
રેવા (તા. ઉમરાળા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઉમરાળા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. રેવા ગામ માં ભરવાડ સમાજ ગાયો માટે જાણીતા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઉમરાળા તાલુકો
આવૃત્તિ
બાહ્ય કડી
શ્રેણી:ભૌતિકવિજ્ઞાન
ઉમરીયા (તા. વિરપુર)
ઉમરીયા (તા. વિરપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઉમરીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
૨૧મું ટિફિન
૨૧મું ટિફિન એ વિજયગીરી બાવા દિગ્દર્શિત ૨૦૨૧ ની ગુજરાતી ચલચિત્ર છે. જેનું નિર્માણ વિજયગીરી ફિલ્મોસ બેનર હેઠળ ટ્વિંકલ વિજયગીરી દ્વારા કરવામાં આવેલ છે. આ ચલચિત્ર રામ મોરી ની ટૂંકી વાર્તા ૨૧મું ટિફિન પર આધારિત છે. આ ચિત્રપટ ટિફિન સર્વિસ નો વ્યવસાય કરતી એક મહિલા પર આધારિત છે.
વાર્તા
ટિફિન નો વ્યવસાય ચલાવતી એક મહિલા તેના ૨૧માં ટિફિન માટે એક ગ્રાહક મળે છે. તેના આવવાથી તેણી નું જીવન ઘણું બદલાઈ જાય છે. તેણી નાં જીવનમાં સંઘર્ષો હોવા છતાં તે તેના અવરોધો ને દૂર કરે છે.
ઉત્પાદન
આ ચિત્રપટ નું નિર્દેશન અને વાર્તા વિજયગીરી બાવા દ્વારા કરવામાં આવી છે. તે વિજયગીરી ફિલ્મોસ ના બેનર હેઠળ ટ્વિંકલ વિજયગીરી દ્વારા નિર્મિત છે. આ ચિત્રપટ રામ મોરી દ્વારા સાહિત્ય અકાદમી પુરસ્કાર વિજેતા ટૂંકી વાર્તા સંગ્રહ મહોતુ ની વાર્તા છે.
ગીત
મહાલક્ષ્મી ઐયર દ્વારા ગવાયેલ રાહ જુવે શણગાર અધુરો ૧૨ નવેમ્બર ૨૦૨૧ ના રોજ યુટ્યુબ ઉપર પ્રદર્શિત કરવા માં આવ્યું હતું. આ ગીત ને પ્રેક્ષકો દ્વારા સકારાત્મક પ્રતિસાદ મળ્યો.
રીસેપ્શન
સીનેસ્તાન ની સોનલ પંડ્યાએ આ ચલચિત્રને ૫ માંથી ૩ નું રેટિંગ આપ્યું. તેણી એ ૨૦૨૧ ની મલયાલમ ચિત્રપટ ધ ગ્રેટ ઇન્ડિયન કિચન સાથે સરખામણી કરી. તેણી એ વાર્તા, અભિનય, દિગ્દર્શન અને સંગીત ના પણ વખાણ કર્યા. મિડ-ડે માટે લખતા નિરાલી કલાનીએ આ ચિત્રપટ ની વાર્તા, અભિનય, સંવાદો અને સંદેશા ના વખાણ કર્યા. સોશિયલ મીડિયા ના સમીક્ષક નીરજ સોલંકીએ આ ચિત્રપટને મેગ્નમ ઓપ્સ ગણાવી અમે તમામ સિનેમેટિક પાસા ઓ ના વખાણ કર્યા.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી ચલચિત્ર
રોંગ સાઈડ રાજુ (ચલચિત્ર)
રોંગ સાઈડ રાજુ એ ૯ સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૬ ના રોજ મિખિલ મુસળે દિગ્દર્શિત રજૂ થયેલું ગુજરાતી રોમાંચક ચલચિત્ર છે. તેના મુખ્ય પાત્રો પ્રતિક ગાંધી, કિમ્બરલી મેકબેથ અને આસિફ બસરા છે. ૨૦૧૩ અમદાવાદમાં થયેલ ગાડીથી ટક્કર મારી ને નાસી છૂટવાની ‍(હીટ એન્ડ રન) એક સત્ય ઘટના પર આધારિત છે.
સંગીત
આ ફિલ્મનું સંગીત સચિન–જિગરે આપ્યું છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી ચલચિત્ર
ભુખલા (તા. વડગામ)
ભુખલા (તા. વડગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભુખલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડગામ તાલુકો
કોઠરી (તા. ઉના)
કોઠરી એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
અકાળા (તા. જેતપુર)
અકાળા (તા. જેતપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જેતપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અકાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જેતપુર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
નાઈલ નદી
નાઈલ નદી વિશ્વની સૌથી લાંબી નદી છે, જે આફ્રિકા ખંડના સૌથી મોટા સરોવર વિક્ટોરિયામાંથી નીકળી વિસ્તૃત સહારા મરુસ્થલના પૂર્વીય ભાગમાંથી પસાર થઈ ઉત્તર દિશામાં ભૂમધ્ય સાગરમાં મળી જાય છે. આ નદી ભૂમધ્ય રેખાની નજીકમાં આવેલાં ભારે વર્ષા વાળાં ક્ષેત્રોમાંથી નિકળી દક્ષિણ દિશામાંથી ઉત્તર દિશા તરફ ક્રમશઃ યુગાન્ડા, ઇથિયોપિયા, સુદાન તેમ જ મિસ્ર વગેરે દેશોમાં થઇને વહેતાં વહેતાં લાંબી ખીણ બનાવે છે. જેની બંન્ને બાજુએ ભૂમિ પતલી પટ્ટી જેવા રુપમાં શસ્યશ્યામલા દેખાય છે. આ પટ્ટી સંસારનું સૌથી વિશાળ મરૂદ્યાન છે. નાઈલ નદીનો ખીણ પ્રદેશ એક સાકડી પટ્ટી જેવા આકારનો છે, જેના મહત્તમ પહોળા ભાગની પહોળાઇ ૧૬ કિલોમીટર કરતાં અધિક નથી, કયાંક-કયાંક તો આ ખીણ પ્રદેશની પહોળાઇ ૨૦૦ મીટર કરતાં પણ ઓછી જોવા મળે છે. નાઈલ નદીની ઘણી સહાયક નદીઓ આવેલી છે, જેમાં શ્વેત નાઈલ નદી તેમ જ નીલી નાઈલ નદી મુખ્ય છે. પોતાના મુખ પ્રદેશ પાસે આ નદી ૧૬૦ કિલોમીટર લાંબો તથા ૨૪૦ કિલોમીટર પહોળાઇ ધરાવતો વિશાળ ત્રિકોણ પ્રદેશ બનાવે છે. આ ખીણ પ્રદેશનો સામાન્ય ઢાળ દક્ષિણ દિશા તરફથી ઉત્તર દિશા તરફનો છે. મિસ્રની પ્રાચીન સભ્યતાનો વિકાસ આ નદીના ખીણ પ્રદેશમાં થયો હતો. આ નદી પર મિસ્ર દેશનો પ્રસિદ્ધ અસ્વાન બંધ બનાવવામાં આવેલો છે.
નાઈલ નદીના ખીણ પ્રદેશનો દક્ષિણી ભાગ ભૂમધ્ય રેખાની સમીપ આવેલો છે, અતઃ અહીં ભૂમધ્યરેખીય જલવાયુ જોવા મળે છે. અહીં આખું વર્ષ ઊંચું તાપમાન રહેતું હોય છે તથા વર્ષા પણ બારેમાસ થતી હોય છે. વાર્ષિક વર્ષાની સરેરાશ ૨૧૨ સે. મી. જેટલી હોય છૅ. ઉચ્ચ તાપક્રમ તથા અધિક વર્ષાના કારણે અહીં ભૂમધ્યરેખીય સદાબહાર જંગલો જોવા મળે છે. નાઈલ નદીના મધ્યવર્તી ભાગમાં સવાના તુલ્ય જલવાયુ જોવા મળે છે. જે ઉષ્ણ પરન્તુ કુછ વિષમ હોય છે તેમ જ વર્ષાની માત્રા અપેક્ષાકૃત ઓછી હોય છે. આ પ્રદેશમાં સવાના નામ વડે ઓળખાતા ઉષ્ણ કટિબન્ધીય ઘાસનું મેદાન જોવા મળે છે. અહીં જોવા મળતાં ગુંદર આપતાં વૃક્ષોના કારણે સૂદાન વિશ્વભરમાં સૌથી વધુ ગુંદરનું ઉત્પાદન કરતો દેશ છે. ઉત્તરી ભાગમાં વર્ષાના અભાવના કારણે ખજૂર, કાંટાળી ઝાડીઓ તેમ જ બાવળ વગેરે મરુસ્થલીય વૃક્ષ જોવા મળે છે. ઉત્તરદિશામાં આવેલા ત્રિકોણ પ્રદેશ (ડેલ્ટા ક્ષેત્ર)માં ભૂમધ્યસાગરીય જલવાયુ જોવા મળે છે. અહીં વર્ષા મુખ્યત્વે શિયાળાની ઋતુમાં થાય છે.
ટીકા ટિપ્પણી
'મિસર એ જ નાઈલ છે અને નાઈલ એ જ મિસર છે' (Egypt is Nile and Nile is Egypt)- હેરોડોટસ
સંદર્ભ
શ્રેણી:વિશ્વની નદીઓ શ્રેણી:આફ્રિકા
અમરનગર (તા. જેતપુર)
અમરનગર (તા. જેતપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જેતપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અમરનગર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જેતપુર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
જ્ઞાનેશ્વરી
જ્ઞાનેશ્વરી મહારાષ્ટ્રના સંત કવિ જ્ઞાનેશ્વર દ્વારા રચવામાં આવેલી હિંદુ ધર્મના મહાગ્રંથ શ્રીમદ ભગવદગીતાની અદ્વિતીય ટીકા છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ધાર્મિક સાહિત્ય શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ શ્રેણી:આધ્યાત્મ શ્રેણી:સંસ્કૃત ગ્રંથ
સતાધાર
સતાધાર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના જુનાગઢ જિલ્લાનાં વિસાવદર શહેરથી ૭ કિલોમીટર દુર દક્ષિણ દિશા તરફ સાસણગીર જવાના રસ્તા પર આંબાઝર નદી કિનારે આવેલું અને સંત આપાગીગાએ સ્થાપેલું રમણીય ધાર્મિક સ્થળ છે.
સ્થળ
આજે તો ગિરનું જંગલ ત્યાંથી કપાતુ દુર નીકળી ગયુ છે. બારેમાસ વહેતી આંબાઝરના પહોળા સુકા પટમાં પથ્થરો ને પણ પાણી સમસ્યા નું માનવીય ગ્રહણ લાગ્યું છે. એક કાળે ગિરનું જંગલ ઠેઠ બીલખા સુધી, બગસરા (ભાયાણી)સુધી પથરાયેલુ હતું. ઓઝત ને આંબાઝર, શીંગવડો ને સરસ્વતીના નિર્મળ નીર બેય કાંઠે વહેતા હતાં. વનરાજોના વાસ અને મોરલાના ગહેકાટ વચ્ચે ઘેરાયેલી કુદરતને ખોળે આળોટતી જગ્યાએ આપાગીગાએ સત +આધાર =સતાધારની જગ્યાનુ ટીંબું બાંધ્યું હતું અને ગૌસેવા તથા ભુખ્યાને ભોજન આપવા માટે અન્નક્ષેત્ર ચાલુ કરેલ જે આજે પણ અવિરત ચાલુ જ છે.
સંતશ્રી આપા ગીગા
આપા ગીગાનો જન્મ દુનિયાથી દુભાયેલી ગધઇ (એક જ્ઞાતિ ) મહિલાની કુખે થયો હતો. તેના પિતાનું નામ અલીભાઈ અને માતાનું નામ સુરઇ હતુ જે પાછળથી આપા દાનાએ તેનુ નામ લાખુ રાખ્યું હતું જેથી તે એજ નામથી ઓળખાતી હતી. એક સમયે સોરઠમાં ભયંકર દુકાળ પડતા અલીભાઈ, સુરઇને સગર્ભા મુકીને પોતાના ઢોર લઇને દેશાવર ચાલ્યા ગયા હતાં. સુરઇ પોતાના સગાને ત્યાં ચલાળા જવા નીકળ્યા ત્યારે રસ્તામાં શાપુર ગામે પુત્રનો જન્મ થયો. પુત્રનુ નામ ગીગો રાખ્યું. મા-દીકરો ચલાળે આવ્યા, પણ દુકાળની થપાટ એવી કારમી હતી કે ચલાળામાં સુરઇના સગાઓએ પણ તેને જોઇને મોઢું મચકોડ્યું હતું. તે સમયે આપા દાના કાળનો સામનો કરવા ચલાળામાં આશ્રમ શરૂ કરેલો. સુરઇ અને ગીગો તેમાં આવીને રહ્યા. આપા દાનાએ ગીગાને પુત્રની જેમ પાળ્યો અને મા-દીકરાએ જીવન દાનબાપુના ચરણે અર્પણ કર્યુ. આમ ધીરે ધીરે સમય પસાર થતો હતો. એક દિવસે ચલાળા પાસેના સરંભડા ગામે ગીગાના વિવાહની વાત ચાલતી હતી. પણ ઈશ્વર ધણીમાં જેને ઓરતા હતા તેવા ગીગાનુ મન સંસારમાં ચોંટ્યુ જ નહીં, એ નિર્લેપતામાંથી સંત આપા ગીગાનો પ્રાદુર્ભાવ થયો.
આમ આપા ગીગા તો ચલાળાની જગ્યામાં ગાયોની સેવા કરતા અને છાણના સુંડલા ઉપાડતા ઉપાડતા મોઢે ઈશ્વરનું અને ગુરૂ આપા દાનાનું નામ જ રટ્યા કરે છે. આમ ધીરે ધીરે લાંબો સમય પસાર થઇ ગયો હતો. એક દિવસ પાળિયાદની જગ્યાનાં આપા વિસામણ, ચલાળાના મહેમાન બન્યા છે. આપા વિસામણ તો રોજ ગાયોની સેવા કરતા અને છાણનાં સુંડલા ઉપાડતા ગીગાને જોયે રાખતા હતા. એક દિવસ આપા વિસામણે આપા દાનાને કહ્યુ કે આપા હવે આ ગીગાને સુંડલો ઉતરાવી નાખો અને તમારો પંજો (પવિત્ર હાથ) મુકો. આમ તે દિવસે બન્ને સંતો ગીગાને પાસે બોલાવે છે અને આપા દાનાએ ગીગા ઉપરથી છાણનો સુંડલો ઉતાર્યો ત્યારે ગીગો તેના ચરણોમા નમી પડ્યો અને તેના ગુરૂ નો પંજો તેના ઉપર પડ્યો. ત્યાર બાદ થોડા સમય પછી ગીગાને આપા દાનાએ બોલાવીને નોખી જગ્યા બાંધવા કહ્યુ. તે સમયે ગીગાની આંખમાં આંસુની ધારા છૂટીને પોતાના ગુરૂને કહ્યુ કે મારો કાંઇ વાકગુનો છે, કે મને નોખો થવાનું કહો છો. ત્યારે આપા દાને હસતા હસતા કહ્યુ કે 'ગીગા તુ તો મારાથી સવાયો થઇશ, પશ્ચિમનો પીર કહેવાશે અને તમામ વરણ (જ્ઞાતિ) તને નમશે અને પરગટ પીર થઇ પુજાઇશ. અને કામધેનુ, મુંડીયા અને અભ્યાગતો (અચાનક આંગણે આવેલા) ને પાળજે. તારા ચુલામાં લોબાનની ભભક (સુગંધ) આવે ત્યાં રોકાઇ જાજે, અને ધર્મની ધજા ફરકાવજે.'
આમ આપા ગીગા પોતાના ગુરૂ આપા દાનાને પગે લાગી, જગ્યાના ઝાડવે ઝાડવાને બથ ભરી ભરીને રોઇને વિદાય લીધી. ચલાળાથી ૧૦૮ ગાયને લઇને થોડો સમય ચલાળામાં જ? એક ઝુંપડી બાંધીને રહ્યા. અને ત્યાં દાળ-રોટલાનું સદાવ્રત ચાલુ કર્યુ. થોડો સમય રહ્યા પછી ત્યાંથી ગાયોને લઇને ફરતા ફરતા અત્યારે જ્યાં સતાધારની જગ્યા આવેલી છે ત્યાં આંબાઝર નદીને કાંઠે ઝુંપડી બાંધી અને જગ્યાનુ તોરણ બાંધ્યું. ચમત્કારોની કેટલીય વાતો આપાગીગાનાં જીવન સાથે વણાયેલી છે. આપાગીગાએ બાંધેલી ઝુંપડી સતાધાર(સત આધાર) ના નામથી પ્રખ્યાત બની અને આજે તો તેની કીર્તિ ચારે તરફ પ્રસરી વળી છે. આપાગીગાએ શરૂ કરેલ સદાવ્રત અને અભ્યાગતોના આદર-સત્કાર ની પરંપરા એકધારી ચાલી આવે છે.
સંત પરંપરા
સતાધારની જગ્યામાં આપાગીગા પછી તેમના શિષ્ય કરમણભગત સતાધારની ગાદીએ આવ્યાં. તેમના પછી રામબાપુ, જાદવબાપુ, હરિબાપુ, હરજીવનબાપુ, લક્ષમણબાપુ ગાદીએ આવ્યા. શ્રી લક્ષમણબાપુપણ એક પ્રતાપી સંત થયા જે ૩૨ વર્ષ ગાદીએ રહ્યા. ત્યાર બાદ તેમના શિષ્ય એવા મહાન સંતશ્રી શામજીબાપુ ગાદીએ આવ્યા તે સતાધારની ગાદીએ ૩૧ વર્ષ સુધી મહંત પદે રહ્યા. સતાધારની જગ્યાને સૌથી વધારે પ્રસિધ્ધિ શામજીબાપુએ અપાવી હતી. તેઓ પાંચ વર્ષની ઉંમરે સતાધારની જગ્યામાં આવ્યા હતા. તેમના ગુરૂશ્રી લક્ષમણબાપુએ તેમને ઉછેર્યા અને પછીના સમયે તેમને તિલક કરી ગાદીએ બેસાડ્યા હતાં. તે સમયે સતાધારની જગ્યા અને શામજીબાપુ એકબીજાના પર્યાય બની ગયા હતાં. એક સમયે ભારત વર્ષનાં સાધુસંતોએ પ્રયાગરાજ ના કુંભના મેળામાં શામજીબાપુને હાથી ઉપર બેસાડીને શોભાયાત્રા કાઢીને તેમનું સન્માન કર્યુ હતું. આવુ સન્માન કોઇક સંતને ભાગ્યેજ મળતું હોય છે. આમ તે ઈ.સ.૧૯૮૩ ની સાલમાં ૭૮ વર્ષની ઉંમરે બ્રહમલીન થયા. શામજીબાપુએ ગાદીનો મોહ રાખ્યા વિના તેમની હયાતીમાં જ જીવરાજબાપુને તિલક કરી ગાદીએ બેસાડયા હતાં. જે હાલમાં સતાધારની ગાદીએ મહંત પદે આગવી પ્રતિષ્ઠા અને મહત્વ ધરાવે છે.
દેવસ્થાનો અને ધર્મશાળા
સતાધારની જગ્યામાં શ્રી હનુમાનમંદીર, શ્રી શિવમંદીર, શ્રી આપાગીગાનું સમાધીસ્થાન તેમજ તે જગ્યાનાં મહંતોની સમાધીઓ આવેલી છે. જેમ કાલાવડ પાસેની શ્રી નાથજીદાદાની જગ્યા - દાણીધાર માં શ્રીનાથજી દાદા ગુર્જર રાજપુતનાં ચૌહાણ શાખના (અટક ના) હોવાથી ત્યા તે કુટુંબ દ્વારા જ ધજા ચડે છે તેવીજ રીતે સતાધારમાં પણ આપા ગીગા ગધઈ (જ્ઞાતિ) સમાજના હોવાથી અષાઢી બીજના દિવસે તે સમાજ દ્વારા ધજા ચડાવવામાં આવે છે. સતાધારનુ વિશાળ રસોડુ અને જબ્બર અતિથિ ગૃહ તેની વિશેષતા છે. ત્યાં એક સાથે ત્રણ હજારથી વધારે લોકોની રસોઇ થઇ શકે તેટલી તમામ સગવડતા આ રસોડામાં છે. તેમજ ત્રણથી ચાર હજાર માણસો નિરાંતે રાતવાસો રહી શકે તેવા અતિથિગૃહ છે જેનું નામ બ્રહમલીન શ્રી શામજીબાપુ નાં નામ ઉપરથી શ્યામભવન રાખવામાં આવ્યુ છે. જ્યાં ઈ.સ 1983 સુધી રાતવાસો કરવા માટે જ્ઞાતિ મુજબ અલગ ઓરડાઓ હતાં. આ સ્થાનકની પાછળ આંબાઝર નદી વહે છે. તેના પર શ્રી શામજીબાપુએ ઘાટ, બગીચો અને કુંડ બનાવડાવ્યા છે. રાજુલાના પથ્થરમાંથી બનેલા આ ઘાટ હરદ્વાર, પ્રયાગરાજ કે વારાણસીની યાદ આપે છે. શામજીબાપુએ પોતાના ગુરૂના નામથી તેનુ નામ લક્ષમણઘાટ રાખેલ છે. કમળ તેમજ તેનાં સામા કાંઠે નયનરમ્ય સુંદર બગીચો બનાવવામાં આવ્યો છે જે આંખોને ખરેખર શીતળતા આપે છે.
ઉત્સવો
આ જગ્યામાં આમ તો કાયમી જુનાગઢનાં ગિરનારની પરકમ્મા તથા યાત્રાએ આવતા યાત્રાળુઓમાંથી મોટાભાગના સતાધારની જગ્યામાં દર્શનાર્થે આવતા હોય છે. અહીં થી સાસણગીર તેમજ સોમનાથ જતા પ્રવાસીઓ મોટી સંખ્યામાં આવે છે. તેમજ આ જગ્યામાં અષાઢી બીજ, ભાદરવી અમાસ, કાર્તિકી પુર્ણીમા, દિવાળીનો પડવો અને શ્રાવણ માસ આખો અહીં ઉજવાતા મહત્વનાં તહેવારો છે. આ સ્થળ કુદરતી સૌદર્યથી ભરપુર અને મનને શાંતિ આપનારુ પાવનકારી છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ધાર્મિક સ્થળો શ્રેણી:યાત્રાધામ
વઘાસ (તા. વિરપુર)
વઘાસ (તા. વિરપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વઘાસ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
અજમેર
ઇતિહાસ
thumb|150px|મેવાડના આક્રમણો પછી શાહજાદા ખુર્રમને અજમેર ખાતે આવકારતો જહાંગીર અજમેરની સ્થાપના ૭મી સદીમાં દુષ્યંત ચૌહાણ દ્વારા કરવામાં આવી હતી. તુર્કી હુમલાખોરો દ્વારા વારંવાર આક્રમણ હોવા છતાં પણ ચૌહાણ વંશે અજમેરમાં રાજ કર્યું. મુહમ્મદ ઘૌરીએ ઇ.સ. ૧૧૯૩માં અજમેર જીતી લીધું હતું.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:રાજસ્થાન
કાળકા માતા મંદિર, પાવાગઢ
શ્રી કાળકા માતાજી મંદિર એ ગુજરાતના પંચમહાલ જિલ્લાના ચંપાનેર-પાવાગઢ પુરાતત્ત્વ ઉદ્યાન ક્ષેત્રમાં આવેલ, હિંદુ દેવી શ્રી કાળકા માતાજી નું મંદિર છે. આ મંદિર પાવાગઢ પર્વતની ટોચ પર આવેલું છે. તેનું નિર્માણ ૧૦ મી અથવા ૧૧ મી સદીની આસપાસ થયું હતું. મંદિરમાં ત્રણ દેવીઓની મૂર્તિઓ છે: કેન્દ્રીય મૂર્તિ શ્રી કાળકા માતાજી ની છે, જેની ડાબી બાજુએ માં કાળી માતાજી અને જમણી બાજુએ માં બહુચર માતાજી ની મૂર્તિઓ છે. સુદ ૮ ના દિવસે મંદિર ખાતે મેળો ભરાય છે. જેમાં સહસ્ત્ર (હજારો) ભક્તો આવે છે. આ મંદિર એક શક્તિપીઠ છે. ઉડનખટોલા (રોપ-વે) દ્વારા સરળતાથી મંદિરમાં પહોંચી શકે છે.
ભૂગોળ
શ્રી કાળકા માતાજી મંદિર ભારતના ગુજરાત રાજ્યમાં હાલોલની નજીક, દરિયાની સપાટીથી 762 m ઊંચાઈ આવેલ મંદિર સંકુલ છે. આ મંદિર સંકુલ ચાંપાનેર-પાવાગઢ પુરાતત્ત્વીય ઉદ્યાનનો એક ભાગ છે, તથા યુનેસ્કો દ્વારા ઘોષિત વિશ્વ ધરોહર સ્થળ છે. આ મંદિર ગાઢ જંગલ વચ્ચે એક સીધા ખડક ઉપર આવેલું છે.
મુખ્ય રસ્તાથી ૫ કિ.મી.ના જેટલા જંગલમાંથી પસાર થતા માર્ગે મંદિર સુધી પહોંચી શકાય છે. આ રસ્તો પટાઇ રાવલના મહેલના ખંડેરોમાંથી પસાર થાય છે. વૈકલ્પિક રીતે, ઉડનખટોલા (રોપ-વે) દ્વારા પણ ઉપર પહોંચી શકાય છે, આ રોપ-વે ૧૯૮૬ માં આરંભ કરવામાં આવ્યો હતો.
પુરાણ
left|thumb|[[પાવાગઢ ખાતેના કાલિકા માતા મંદિરમાં કાલિ યંત્રની પૂજા થાય છે]] ૧૦મી -૧૧ મી સદીમાં બંધાયેલ, શ્રી કાળકા માતાજી મંદિર એ આ વિસ્તારનું સૌથી પ્રાચીન મંદિર છે. ગુજરાતના મેળાઓ અને તહેવારો માં આર. કે. ત્રિવેદીના જણાવ્યા પ્રમાણે પહેલા ના સમયે સ્થાનિક લેઉવા પાટીદાર લોકો અને રાજાઓ દ્વારા શ્રી કાળકા માતાજી ની પૂજા કરવામાં આવતી હતી, ત્યાર પછી વિશ્વામિત્ર દ્વારા તેમનું આહ્વાન કરી પાવાગઢ શિખર પર સ્થાપિત કરવામાં આવ્યા હતા જ્યાં તેમને માં દુર્ગા અથવા માં ચંડીના સ્વરૂપ તરીકે પૂજવામાં આવે છે. આ મંદિર સાથે એક દંતકથા જોડાયેલી છે, એકવાર નવરાત્રીના તહેવાર દરમિયાન, મંદિરે ગરબાનું આયોજન કર્યું હતું, જેમાં સેંકડો ભક્તો એકઠા થયા હતા અને ભક્તિથી ગરબા લેતા હતા. આવી બિનશરતી ભક્તિ જોઈને દેવી મહાકાળી સ્વયં સ્થાનિક મહિલાના વેશમાં ભક્તોની વચ્ચે આવ્યા અને તેમની સાથે નૃત્ય કરી રહ્યા હતા. તે સમયે, તે રાજ્યનો રાજા પટાઇ જયસિંહ પણ ભક્તો સાથે નાચતો હતો. તે સુંદર સ્ત્રીને જોઈ, તેની સુંદરતાથી મોહિત થઈ ગયો. વાસનાથી ભરેલા રાજાએ તેનો હાથ પકડ્યો અને અયોગ્ય માંગણીઓ કરી. દેવીએ તેને ત્રણ વાર હાથ છોડીને ક્ષમા માંગવા ચેતવણી આપી, પરંતુ રાજા કંઈપણ સમજવાની શક્તિ ગુમાવી ચૂક્યો હતો અને દેવીની વાત ન માન્યો. અંતે દેવીએ તેને શ્રાપ આપ્યો કે તેના સામ્રાજ્યનું પતન થશે. ટૂંક સમયમાં એક મુસલમાન આક્રમણકારી મહમદ બેગડાએ રાજ્ય પર આક્રમણ કર્યું. પટાઇ જયસિંહ યુદ્ધમાં પરાજિત થયો અને મહમદ બેગડાએ તેને મારી નાખ્યો. પાવાગઢની શ્રી કાલિકા માતાજી ની પૂજા આદિવાસીઓ પણ કરે છે. ૧૫ મી સદીના નાટક ગંગાદાસ પ્રતાપ વિલાસમાં આ મંદિરનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું હતું. આ મંદિર શ્રી કાળી માતાજી નું નિવાસસ્થાન હોવાનું માનવામાં આવે છે, અને તે શક્તિપીઠોમાંનું એક છે, દેવી સતીના પ્રતીકાત્મક અંગૂઠા અહીં પડ્યા હોવાનું પણ કહેવાય છે.
વાસ્તુકળા
નાના અને સાદા મંદિરની સામે એક વિશાળ આંગણું છે જેની ચારે તરફ કિલ્લેબંધી કરવામાં આવી છે. યાત્રાળુઓના ધસારાને પહોંચી વળવા મંદિર લાંબા સમયગાળા સુધી ખુલ્લું રહે છે. દેવીને બલિ ચઢાવવા માટે મંદિરની સામે બે વેદીઓ છે, પરંતુ હવે લગભગ બેથી ત્રણ સદીઓથી કોઈપણ પ્રકારના પ્રાણી બલિ પર સખત પ્રતિબંધ છે. મંદિરમાં કાલી યંત્રની પૂજા કરવામાં આવે છે.
સંકુલને બે ભાગોમાં વહેંચાયેલું છે, ભોંયતળીએ હિન્દુ ધર્મસ્થાનોનો સમાવેશ થાય છે, જ્યારે મંદિરના છાપરા પર ઘૂમટ માં મુસ્લિમ દરગાહ છે. ભોંયતળીયાના મુખ્ય મંદિરમાં ત્રણ દેવીની મૂર્તિઓ છે: મધ્યમાં શ્રી કાળકા માતાજી (માથાના રૂપમાં દર્શાવવામાં આવી છે, જેને મુખવટા અને લાલ રંગથી ઓળખવામાં આવે છે ), જ્યારે માં મહાકાળી તેની જમણી બાજુએ સ્થિત છે અને માં બહુચરાજી તેમની ડાબી બાજુએ સ્થિત છે. જિર્ણોદ્ધાર પછી લગાડાવામાં આવેલી આરસની ફરસ લગભગ ૧૮૫૯ની છે, જે કાઠિયાવાડના લીંબડીના પ્રધાન દ્વારા દાન કરવામાં આવી હતી.
૨૦૨૨ના મંદિરના સમારકામ પછી દરગાહને નજીકમાં ખસેડવામાં આવી હતી અને મંદિરનું નવું શિખર બાંધવામાં આવ્યું હતું.
તહેવારો
આ મંદિર ગુજરાતમાં સૌથી મોટા પર્યટક અને યાત્રાધામોમાંનું એક છે, જે દર વર્ષે મોટી સંખ્યામાં લોકોને આકર્ષિત કરે છે. જીવન કાળ દરમ્યાન ઓછામાં ઓછી એક વખત અહીં યાત્રા કરવી એ ચૌધરી પરંપરા છે. શ્રી કાળકા માતાજી ના ભક્તો મંદિરમાં દર્શન કરી ઘંટ નાદ કરે છે. ચૈત્ર સુદ ૮ ના દિવસે મંદિરમાં દર વર્ષે એક મેળો ભરાય છે. ખાસ કરીને ચૈત્રની પૂર્ણિમા પર, એપ્રિલમાં અને ઓક્ટોબરમાં દશેરામાં, દરેક વર્ગના હિન્દુઓ મોટી સંખ્યામાં અહીં આવે છે. દર વર્ષે સપ્ટેમ્બર અને ઓક્ટોબરમાં નવરાત્રી દરમિયાન ખૂબ જ મોટી સંખ્યામાં ભક્તો એકઠા થાય છે અને ઉત્સવની ઉજવણી કરે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:મંદિરો શ્રેણી:પંચમહાલ જિલ્લો
વડવારા (તા. ભુજ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ભુજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભુજ તાલુકો
બાવા પ્યારા ગુફાઓ
thumb| બાવા પ્યારા ગુફાઓની યોજના બાવા પ્યારા ગુફાઓ અથવા બાબા પ્યારેની ગુફાઓ એક પ્રાચીન માનવસર્જિત ગુફાઓ છે. આ ગુફાઓ ભારતના ગુજરાત રાજ્યના જુનાગઢના પૂર્વ ભાગમાં સ્થિત જુનાગઢ બૌદ્ધ ગુફા જૂથનો એક ભાગ છે. બાવા પ્યારા ગુફાઓમાં બૌદ્ધ અને જૈન બંને ધર્મોની કળા કારીગિરી જોવા મળે છે.
ગુફાઓ
આ ગુફાઓ ત્રણ હરોળમાં ગોઠવાયેલી છે; ઉત્તર તરફની દક્ષિણમુખી પ્રથમ હરોળ, પ્રથમ હરોળની પૂર્વ છેડેથી દક્ષિણ દિશા તરફ ફેલાયલી બીજી હરોળ અને ત્રીજી હરોળ પશ્ચિમ-ઉત્તર-પશ્ચિમમાં દિશામાં બીજી હરોળની પાછળ આવેલી છે. બીજી હરોળમાં આદિ કાળના સપાટ-છતવાળી ચૈત્ય ગુફા છે જેની બંને બાજુ સરળ ગોખલા છે તેની ઉત્તર અને પૂર્વમાં વધારાના ગોખલા છે.
બાવા પ્યારા ગુફાઓની મુલાકાત એક અંગ્રેજ પુરાતત્ત્વવિદ અને ધ ઇન્ડિયન એન્ટિક્વટીના સ્થાપક જેમ્સ બર્ગેસ દ્વારા લેવામાં આવી હતી. તેમણે નિષ્કર્ષ કાઢ્યો કે આ ગુફાઓ બૌદ્ધ અને જૈન ધર્મ બંને સાથે જોડાયેલી છે. બર્ગેસના જણાવ્યા મુજબ આ ગુફાઓ શરૂઆતમાં બૌદ્ધો ભીખુઓ માટે બનાવવામાં આવી હતી અને પછીના સમયગાળામાં જૈન તપસ્વીઓ દ્વારા કબજે કરવામાં આવી હતી. તે પ્રાચીન ગુફાઓની ઉંમર વિશે ચોક્કસ માહિતી નથી. બાવા પ્યારા ગુફામાં એક ટુકડો ધરાવતો શિલાલેખ મળી આવ્યો જે તેના જૈન ધર્મ સાથેના જોડાણની પુષ્ટિ આપે છે, કારણ કે તે શિલાલેખમાં જૈનો દ્વારા ખાસ ઉપયોગમાં લેવાતો એક શબ્દ વર્ણવવામાં આવ્યો છે. તે અક્ષરો આ પ્રમાણે છે: - "केवलज्ञान संप्राप्तानां जीतजरामरणानां" કેવલજ્ઞાન શબ્દનો ઉપયોગ ફક્ત જૈનો દ્વારા કરવામાં આવતો હતો. વિદ્વાન એચ. ડી. સાંકળીયા આ ગુફાઓને જૈન ગુફાઓ જણાવે છે કારણ કે જૈન ધર્મના વિશિષ્ટ પ્રતીકો, અહીં દરવાજાની ફ્રેમ ઉપર દર્શાવવામાં આવ્યા છે. સાંકળીયાએ લગભગ અગિયાર શુભ પ્રતીકો, "નંધ્યાવર્ત", " સ્વસ્તિક ", "દર્પણ", "ભદ્રાસન", "મીન યુગલ" અને "પૂર્ણ ઘટ" નોંધ્યા છે. કંકાલી ટીલા, મથુરાના આયગપટ્ટા પર પણ આવા પ્રતીકો જોવા મળ્યાં હતાં. બાવા પ્યારા ગુફાઓની બીજી ગુફામાં પણ આવા પાંચ જેટલા પ્રતીકો જોવા મળે છે. આ પ્રતીકો ખરાબ સ્થિતિમાં છે અને નોંધાયેલ નથી, તેમ છતાં તેઓ દર્પણ, મીન યુગલ, પૂર્ણ ઘટ, મીન યુગલ, દરપન તરીકે ઓળખાયા છે. દક્ષિણ છેડે બીજી હરોળમાંની ગુફાઓમાંથી એકના નાના પ્રવેશદ્વાર પર વ્યલાના આકૃતિઓનું નિરૂપણ કરતા બે પ્રતીકો છે. બર્ગેસ અને સાંકલિયા તેમની નોંધ કરવામાં નિષ્ફળ ગયા. મધુસૂદન ઢાંકીના જણાવ્યા મુજબ, વ્યાલા આકૃતિના આધારે બાવા પ્યારા ગુફાઓ બીજી કે ત્રીજી સદીની છે એમ કહી શકાય. સાંકાળીયાએ દાવો કર્યો હતો કે ચૈત્યગૃહ ધરાવતી ગુફાઓ ઓછામાં ઓછી ઈસ્વીસને બીજી સદી પૂર્વેની હોવી જોઈએ, અને ચિત્રોની કોતરણીવાળી ગુફાઓ ઈસ્વીસને બીજી કે ત્રીજી સદીની હોવી જોઈએ.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જૈન ધર્મ શ્રેણી:Coordinates on Wikidata શ્રેણી:ગુજરાતની ગુફાઓ
વરધરા
વરધરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વરધરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિરપુર તાલુકો
કાનસરીયા (તા. ગીર ગઢડા)
એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ગીર ગઢડા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
અલવર
અલવાર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા રાજસ્થાન રાજ્યનું એક નગર છે. અલવારમાં અલવાર જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે. આ શહેર નવી દિલ્હીથી ૧૬૦ કિ.મી. દક્ષિણમાં અને જયપુરથી ૧૫૦ કિ.મી. ઉત્તરમાં અરવલ્લીની પહાડીઓની મધ્યમાં સ્થિત છે.
આ ઐતિહાસિક નગરમાં જોવાલાયક ફત્તેહગંજ ગુંબજ, પુર્જન વિહાર, કંપની બાગ, સિટી પેલેસ, વિજય મંદિર, ઝીલ મહેલ, બાલા કિલ્લા, જય સમન્દ ઝીલ, સિલીસેઢ ઝીલ, કુંડલા વગેરે સ્થળો આવેલાં છે. આ ઉપરાંત અહીં રાજસ્થાની લોકગીતની ઓળખ સમાન સંગીત વાદ્ય ભપંગ જોવા મળે છે.
ખનિજસંપત્તિ
thumb|right|300px|સિલીસેઢ ઝીલ thumb|right|300px|અલવાર શહેર
શ્રેણી:રાજસ્થાન
સમઢીયાળા (પાનબાઇ) (તા. ઉમરાળા)
ઇતિહાસ
ગંગાસતી અને તેમના શિષ્યા પાનબાઇના ભજનો વિખ્યાત છે. પાનબાઇ સમઢિયાળાના ગામનાં હતા. ગંગાસતી તથા પાનબાઈની સમાધિઓ સમઢિયાળા ગામે કાળુભાર નદીને કાંઠે આવેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઉમરાળા તાલુકો
વાલિયા તાલુકો
વાલિયા તાલુકો ગુજરાત રાજ્યના ભરૂચ જિલ્લાનો તાલુકો છે. વાલિયા આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ભરૂચ જિલ્લો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
વર્ગ
ગણિતમાં વર્ગ એટલે સંખ્યાનો એ જ સંખ્યા સાથેનો ગુણાકાર. દા.ત. ૯ એ ૩ નો વર્ગ છે, જેને
૩૨
બોર (તા. ધાનપુર)
બોર (તા. ધાનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધાનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વર્ગ
૩ × ૩
તરીકે લખી શકાય છે.
બિનજોડાણવાદી ચળવળ
બિનજોડાણવાદી ચળવળ (નોન્-અલાઇનમેન્ટ મૂવમેન્ટ) એ ૧૨૦ વિકાસશીલ દેશોનો એક મંચ છે, જે ઔપચારિક રીતે કોઈ મોટી વિશ્વસત્તા સાથે અથવા તેની સામે પક્ષ-જોડાણમાં નથી. સંયુક્ત રાષ્ટ્ર પછી, તે વિશ્વભરના દેશોનું સૌથી મોટું જૂથ છે.
સામ્યવાદી અને મૂડીવાદી રાજ્યો વચ્ચેના શીત યુદ્ધથી ધ્રુવીકૃત વિશ્વને ટાળવા માટે કેટલાક દેશોના પ્રયાસ રૂપે ૧૯૫૦ના દાયકામાં આ આંદોલનની શરૂઆત થઈ. ૧૯૫૫માં બંદુંગ સંમેલનમાં સંમત થયેલા સિદ્ધાંતોમાંથી પ્રેરણા લઈ, બિનજોડાણવાદી ચળવળની સ્થાપના ૧૯૬૧માં ભારતના વડા પ્રધાન જવાહરલાલ નહેરુ, ઘાના ના રાષ્ટ્રપતિ ક્વામે એનક્રુમાહ, ઈન્ડોનેશિયા ના પ્રમુખ સુકર્ણો, ઇજિપ્ત ના રાષ્ટ્રપતિ ગમલ અબ્દેલ નાસેર, યુગોસ્લાવીયાના પ્રમુખ જોસિપ બ્રોઝ ટીટો દ્વારા બેલગ્રેડ, યુગોસ્લાવિયામાં કરવામાં આવી. આના લીધે બિન-જોડાણવાદી દેશોના રાજ્યના વડાઓ અથવા સરકારોની પ્રથમ કોન્ફરન્સ થઈ. બિનજોડાણવાદી ચળવળ શબ્દ પ્રથમ વખત ૧૯૭૬માં પાંચમી પરિષદમાં દેખાય છે, જેમાં ભાગ લેતા દેશોને "ચળવળના સભ્યો" તરીકે દર્શાવવામાં આવે છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ભારતની વિદેશનીતિના સિદ્ધાંતો
તરપાળા (તા. ઉમરાળા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઉમરાળા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગામમાં હડક માનું મંદિર, મોમાઇ માતાનું મંદિર, શિવ મંદિર, સ્વામીનારાયણ મંદિર અને શક્તિ માનો મઢ જેવાં ધાર્મિક સ્થાનો આવેલાં છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઉમરાળા તાલુકો
અરબ ટીંબડી (તા. જેતપુર)
અરબ ટીંબડી (તા. જેતપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જેતપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અરબ ટીંબડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જેતપુર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
હરદ્વાર ગોસ્વામી
હરદ્વાર ગોસ્વામી ગુજરાતી કવિ ગીતકાર અને નાટ્યકાર છે. તેમનો જન્મ ૧૮ જુલાઈ, ૧૯૭૬ના રોજ ભાવનગર જિલ્લાના તળાજા ગામે થયો હતો. તેમણે ભાવનગર વિશ્વવિદ્યાલયમાંથી M.A. કરી અને ગુજરાત વિદ્યાપીઠ ખાતેથી M.Phil.ની પદવી પ્રાપ્ત કરેલી છે. સને: ૨૦૦૫માં તેમનો ગઝલસંગ્રહ ‘હવાને કિનારે’ પ્રકાશિત થયો હતો. ગુજરાત સરકાર અને ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી દ્ધારા દર વર્ષે એક યુવા સાહિત્યકારને અપાતો યુવા ગૌરવ પુરસ્કાર ૨૦૦૯ના વર્ષ માટે તેમને પ્રાપ્ત થયેલ છે. તેમનાં નાટકો ‘ડો. અયન કાચવાલા’ ને ૧૯૯૫નું જ્યારે ‘નાટકનું નાટક’ ને ૧૯૯૬નું બટુભાઈ ઉમરવાડિયા પારિતોષિક પ્રાપ્ત થયેલ છે. વિવિધ ગુજરાતી સામાયિકોમાં તેમની કવિતાઓ સ્થાન પામી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:૧૯૭૬માં જન્મ શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:જીવિત લોકો
ઠોંડા (તા. ઉમરાળા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઉમરાળા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઉમરાળા તાલુકો
ગુજરાતના રાજ્યપાલો
ગુજરાતના રાજ્યપાલ ગુજરાત રાજ્યના પ્રમુખ છે તેઓ ભારતના રાષ્ટ્રપતિ દ્વારા નિમાય છે. તેમની પદ અવધિ ૫ વર્ષ હોય છે અને નિવાસ સ્થાન રાજ ભવન, ગાંધીનગર ખાતે છે. આચાર્ય દેવ વ્રત હાલનાં ગુજરાતના રાજ્યપાલ છે.
ઘેલા સોમનાથ
ઘેલા સોમનાથ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્રના પાંચાળ પ્રદેશનું તીર્થધામ છે. જસદણ અને વીંછીયાની વચ્ચે ઠાંગા અને મદાવાની જોડે આ સ્થળ આવેલું છે. તેમજ જસદણથી એક માર્ગ હીંગોળગઢ તરફ ફંટાય છે. હીંગોળગઢ અને ઘેલા સોમનાથ એકબીજાથી નજીકમાં આવેલા છે.
કથા
ઉન્મત ગંગા (ધેલો) નદીને કાંઠે આવેલ આ મંદીરનો આગવો ઇતિહાસ છે. જે કથા પ્રચલિત છે તે પ્રમાણે તે મુજબ ગુજરાતમાં મુસ્લિમ સુબા મઝહરખાન ઉર્ફે મુઝફ્ફરશાહની આણ પ્રવર્તતી હતી. જુનાગઢની ગાદીએ ચુડાસમા રા'નું શાસન હતું. ચંદ્રએ પણ જેની આરાધના કરી હતી તેવા સોમનાથ પર રા'ની પુત્રી મીનળદેવીને અનન્ય ભક્તિભાવ હતો. પોતાનું નિવાસ પણ તેણે સોમનાથથી થોડે દુર હીરણ નદીને કાંઠે રાખેલું અને દિવસમાં બે વખત શંકરની શ્રધ્ધાપૂર્વક પૂજા કરતી હતી.
અલાઉદીન ખિલજીના સરદારના આક્રમણથી તુટેલા સોમનાથ મંદીરનો જીર્ણોધાર થયો હતો. મંદીરે તેની મુળ પ્રતિષ્ઠા પુનઃ પ્રાપ્ત કરી હતી. તેવા સમયે ઝફરખાને મંદીરની કિર્તી સાંભળી અને તેના મનમાં સોમનાથ મંદીર ઉપર ચડાઈ કરવાની ઈચ્છા થઈ. જુનાગઢના રા'ને આ વાતની પોતાના ગુપ્તચરો મારફત જાણ થતા સોમનાથના રક્ષણ માટે ક્ષત્રિયોને આહવાન આપ્યું. ઝફરખાન સામેના એ ઇતિહાસ પ્રસિધ્ધ યુધ્ધમાં ક્ષત્રિય અને શુરવીર યોધ્ધાઓએ અપ્રતિમ શૌર્ય દાખવી શિવલીંગની રક્ષા કરી. એ સૌમાં શિરમોર રહ્યા અરઠીલાના હમીરજી ગોહિલ. સૌરાષ્ટ્રની રોળાઈ ગયેલી રાજપુતીને તેમણે નવું જોમ આપ્યુ. તે સમયે દેવળના પ્રાંગણમાં છેલ્લું યુધ્ધ ખેલાઈ રહ્યુ છે. સોમૈયાના એક એક રખવાળ જીવતી દિવાલ બનીને ઝફરખાનના સૈન્ય સામે અડીખમ ઊભા છે. પણ ઝાઝા બળ સામે રાજપુતો વઢાતા જાય છે. બચવાની કોઈ આશા ન રહી ત્યારે કેટલાક રાજપુતોએ શિવલીંગની રક્ષા માટે તેને ખસેડી લેવાનું નક્કી કર્યુ. પાલખીમાં તેને પધરાવી સાથે મીનળદેવીને બેસાડી સોમનાથના મંદીર સામે છેલ્લી નજર કરી સૌ ચાલી નીકળ્યા.
આમ ચાલતા ચાલતા પાંચાળ પ્રદેશમાં પાલખી આવી પહોંચી. ઘેલા સોમનાથ જે સ્થળે આજે ઊભું છે તે અનુકુળ જણાતા ત્યાં શિવલીંગની પ્રતિષ્ઠા કરવામા આવી. સોમનાથમાં ઝફરખાનનાં બાકી રહેલા સૈન્યને શિવલીંગની સ્થાપના બીજે થયાની અને મીનળદેવી તેની પુજા કરે છે એ હકીકતની જાણ થઈ. સૌનિકોએ હલ્લો કર્યો પણ સંગઠીત બળ સામે ન ફાવ્યા અને પાછા હઠવું પડયું. મીનળદેવીને પોતાના ઉપર સુલતાનનાં સૌનિકોની નજર પડી એટલે જીવવા કરતા મોતને વહાલું ગણ્યું અને ઘેલા સોમનાથ સામેની ટેકરી ઉપર ચડી જઈ ત્યાં સમાધિ લીધી.
આમ સોમનાથ મંદિરથી લાવીને આ શિવલીંગની સ્થાપના થઈ છે જેનો ઇતિહાસ સાક્ષી પુરે છે. જેમાં ઘણા ક્ષત્રિય શુરવીરોની બલીદાનની ગાથા વણાયેલી છે. આજે પણ સામેની ટેકરી ઉપર મીનળદેવીની નાની દેરી આવેલી છે. મંદીરના દર્શને આવનાર યાત્રિકો દેરીને પણ જુહારે છે.
અન્ય માહિતી
ગઢ જેવી રચનાની વચ્ચે ઊભેલા આ ઘેલા સોમનાથનાં મંદીરનું સંચાલન અત્યારે ટ્રસ્ટ હસ્તક છે. સમયની સાથે આ મંદીરનો વિકાસ થતો જાય છે. યાત્રિકોને રહેવા માટેની ધર્મશાળાઓ પણ આવેલી છે. મંદીરની બાજુમાં ગૌશાળા છે, જેમાં ગાયોનો નિભાવ થાય છે. ભાવનગર અને અમરેલી જિલ્લાની સરહદો ઘેલા સોમનાથની નજીકમાં આવેલી છે. શ્રાવણ માસ દરમિયાન ભગવાન શંકરદાદાનાં દર્શને લોકોનો ઘણો મોટો સમુદાય અહીં એકત્ર થાય છે. તે દરમિયાન અહીં મેળો પણ ભરાય છે. આમ ઘેલા સોમનાથ ગુજરાતનું ઐતિહાસિક ધાર્મિક સ્થળ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ધાર્મિક સ્થળો શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર શ્રેણી:ગુજરાતનાં શિવાલયો શ્રેણી:જસદણ તાલુકો
નીલમ પંચાલ
નીલમ પંચાલ (૨૪ નવેમ્બર ૧૯૮૪) એ એક ભારતીય સિનેમા અને ટેલિવિઝન અભિનેત્રી છે. તેણીએ હમારી દેવરાની, રુક જાના નહી, એક વીર કી અરદાસ… વીરા, લાજવંતી અને ઈશ્કબાઝ સહિતની ટેલિવિઝન ધારાવાહિકોમાં અભિનય આપ્યો છે. તેણીએ ૨૦૧૯માં ગુજરાતી ચિત્રપટ હેલ્લારો માં કામ કર્યુ હતું. તે ચિત્રપટ માટે તેણીએ ૬૬મો રાષ્ટ્રીય ફિલ્મ પુરસ્કાર સ્પેશિયલ જ્યુરી એવોર્ડ જીત્યો હતો.
જીવનચરિત્ર
નીલમે અમદાવાદની એચ.એલ.કોલેજ ઓફ કોમર્સમાં અભ્યાસ કર્યો છે. શરૂઆતમાં તેણીએ ડીડી ગિરનાર પર એક ડાળના પંખી, ગીત ગુંજન, અને યુવા સંગ્રામ, ઈટીવી ગુજરાતી પર પરણ્યા એટલે પતી ગયા, પતિ પત્ની અને વાવાઝોડું અને ઝી ગુજરાતી પર સરસ્વતીચંદ્ર સહિત અનેક ગુજરાતી ભાષાની ટેલિવિઝન ધારાવાહિકોમાં જોવા મળી હતી.
તેણીએ ૨૦૦૭ ની ગુજરાતી ચિત્રપટ સ્નેહ ના સગપણ થી તેના સિનેમા ક્ષેત્રે પદાર્પણ કર્યુ. ૨૦૧૯ માં તેણી એ ગુજરાતી પીરિયડ ડ્રામા ચિત્રપટ હેલ્લારો માં અભિનય કર્યો હતો. જેમાં તેણીને ૬૬મા રાષ્ટ્રીય ફિલ્મ પુરસ્કારો માં શ્રેષ્ઠ ફિચર ફિલ્મ માટેનો રાષ્ટ્રીય પુરસ્કાર જીત્યો હતો. અને તેણીના અભિનય માટે તેણીએ વિશેષ જ્યુરી એવોર્ડ પણ મેળવ્યો હતો. સકારાત્મક સમીક્ષાઓ માટે આ ચલચિત્ર ૮ નવેમ્બર ૨૦૧૯ ના રોજ સિનેમાઘરોમાં પ્રદર્શિત કરવામાં આવ્યું હતું જેમાં તેણીના અભિનયની પ્રેક્ષકો દ્વારા પ્રશંસા કરવામાં આવી હતી.
તેણી હમારી દેવરાની, રુક જાના નહી, એક વીર કી અરદાસ… વીરા, લાજવંતી અને ઈશ્કબાઝ સહિત હિન્દી ટેલિવિઝન શ્રેણીઓમાં જોવા મળી હતી. તેણીએ ૨૦૨૦માં મરાઠી ભાષાની ટેલિવિઝન શ્રેણી વૈજુ નં.૧ માં પારૂલ નામની ગુજરાતી મહિલાનું પાત્ર ભજવ્યું હતું.
તેણીએ ભારત ભાગ્ય વિધાતા નાટકમાં કસ્તુરબા ગાંધીનું પાત્ર ભજવ્યું હતું. તેણી એ ૨૦૧૭ માં કાબીલ ચિત્રપટ સાથે હિન્દી સિનેમામાં પ્રવેશ કર્યો હતો.
તેણીએ વિજયગીરી બાવા દિગ્દર્શિત ગુજરાતી ચિત્રપટ ૨૧મું ટિફિનમાં મુખ્ય ભૂમિકા ભજવી છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી અભિનેત્રી શ્રેણી:૧૯૮૪માં જન્મ
મહાદેવપુરા (ખેડાવાડા)
મહાદેવપુરા (ખેડાવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મહાદેવપુરા (ખેડાવાડા) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હિંમતનગર તાલુકો
ખાંભા તાલુકો
ખાંભા તાલુકો ભારત દેશનાં ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રદેશના અમરેલી જિલ્લામાં આવેલો તાલુકો છે. ખાંભા ગામ તાલુકાનું વહીવટી મથક છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:અમરેલી જિલ્લો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
બિકાનેર
બિકાનેર દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા રાજસ્થાન રાજ્યના ઉત્તર પશ્ચિમમાં આવેલું શહેર છે. તે રાજ્યની રાજધાની જયપુર થી 330 km દૂર ઉત્તર પશ્ચિમ દિશાએ આવેલું છે. બિકાનેર શહેર બિકાનેર જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે.
પૂર્વે બિકાનેર રજવાડાંની રાજધાની રહેલા બિકાનેર શહેરની સ્થાપના ૧૪૮૬માં રાવ બિકા જીએ કરી હતી. અને નાના સ્થાનિક વિસ્તારમાંથી બિકાનેર રાજસ્થાનનું પાંચમાં ક્રમાંકનું મોટું શહેર બન્યું છે. ૧૯૨૮માં ગંગા નહેર અને ૧૯૮૭માં પૂર્ણ થયેલ ઇન્દિરા ગાંધી નહેરને કારણે શહેરનો વિકાસ ઝડપી બન્યો હતો.
વડઝર (તા. ભુજ)
વડઝર ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ભુજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભુજ તાલુકો
બારમેર
બારમેર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા રાજસ્થાન રાજ્યનું એક નગર છે. બારમેરમાં બારમેર જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે.
અદાલવાડા (તા. ધાનપુર)
અદાલવાડા (તા. ધાનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધાનપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અદાલવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધાનપુર તાલુકો
કોલંબિયા, દક્ષિણ કેરોલિના
કોલંબિયા અમેરિકાના રાજ્ય દક્ષિણ કેરોલિનાનું સૌથી મોટું શહેર અને રાજધાની છે. વર્ષ 2000ની વસતીગણતરી મુજબ, આ રાજ્યની કુલ વસતી 1,16,278 હતી જ્યારે વર્ષ 2009માં શહેરની વસતી 1,29,333 હોવાનો અંદાજ વ્યક્ત કરાયો હતો. કોલંબિયા રિચલેન્ડ કાઉન્ટીની કાઉન્ટી બેઠક છે, પણ શહેરના એક ભાગનો વિસ્તાર વધીને પડોશી લેક્ઝિંગ્ટન કાઉન્ટી સાથે ભળી ગયો છે. આ શહેર 7,44,730 મેટ્રોપોલિટન વિસ્તારનું કેન્દ્ર છે. આ રાજ્યનું સૌથી મોટું અને સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાનો 65મો મોટો મેટ્રોપોલિટન વિસ્તાર છે. શહેરનું નામ અમેરિકાના શોધના ઇતિહાસની મધુર યાદ સાથે સંબંધિત છે. અમેરિકન શોધક ક્રિસ્ટોફર કોલંબસના નામ પરથી આ શહેરનું નામકરણ થયું છે.
દક્ષિણ કેરોલિનાના ભૌગોલિક કેન્દ્રની 13 miઉત્તર-પશ્ચિમે 13 માઇલ (21 કિમી)ના અંતરે સ્થિત કોલંબિયા આ રાજ્યની મધ્યમાં સ્થિત વિસ્તાર (મિડલેન્ડ્સ)નું પ્રાથમિક શહેર છે, જેમાં રાજ્યના કેન્દ્રીય વિસ્તારના અનેક પ્રાંત સામેલ છે. કોલંબિયા બે નદીઓ સાલુડા અને બ્રોડના સંગમ પર વસેલું છે. CNNMoney.કોમ કોલંબિયાને અમેરિકામાં નિવૃત્તિ પસાર કરવા માટે શ્રેષ્ઠ 25 સ્થળોમાંનું એક ગણાવ્યું છે અને યુએસ ન્યૂસ ઓફ વર્લ્ડ રીપોર્ટએ વર્ષ 2009ના રીપોર્ટમાં શહેરને અમેરિકામાં નિવૃત્તિ પસાર કરવા માટેના સર્વશ્રેષ્ઠ સ્થાનોનીયાદીમાં તેને છઠ્ઠું સ્થાન આપ્યું છે.
ઇતિહાસ
કાળીપાટ નેસ (તા. ઉના)
કાળીપાટ નેસ એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કોલંબિયા, દક્ષિણ કેરોલિના
શરૂઆતનો ઇતિહાસ
વર્ષ 1786માં દક્ષિણ કેરોલિના જનરલ એસેમ્બલી દ્વારા કેરોલિનાની રચના સમયે રાજ્યના સમગ્ર વિકાસ માટે કોલંબિયાનું સ્થાન મહત્વપૂર્ણ ગણવામાં આવ્યું હતું. કોંગારી નદીના પશ્ચિમી કિનારે સ્થિત સરહદી કિલો કોંગારીઝ સાંટી નદી વ્યવસ્થામાં જળ પરિવહન વ્યવસ્થામાં મુખ્ય હતો. પૂર્વી કિનારાની ઉચ્ચપ્રદેશો પર વધતી વસતી સાથે કિલાનો સંપર્ક સ્થાપિત કરવા વર્ષ 1754માં વસાહતી કે સાંસ્થાનિક સરકારે એક નૌકા સેવા શરૂ કરવામાં આવી હતી.
કાળીપાટ નેસ (તા. ઉના)
સંદર્ભ
શ્રેણી:નેસ
કોલંબિયા, દક્ષિણ કેરોલિના
શરૂઆતનો ઇતિહાસ
સાંસ્થાનિક અમેરિકામાં અગાઉની અન્ય અનેક મહત્વપૂર્ણ વસતીઓની જેમ કોલંબિયા પણ એપ્પિલાચિએન પર્વતની ફોલ લાઇન પર સ્થિત છે. ફોલ લાઇન એ પોઇન્ટ કે જગ્યા છે, જ્યાં નદીના પ્રવાહની વિરૂદ્ધ દિશામાં નૌકાયાન કરવું મુશ્કેલ થઈ જાય છે અને અત્યંત નીચે તરફ વહેતી ધારાનું એ પોઇન્ટ છે જ્યાં એક મિલને ઊર્જા પૂરી પાડવા પડતા પાણીનો ઉપયોગ સરળતાથી કરી શકાય છે.
1796માં રાજ્યના સેનેટ સભ્ય જૉન લુઈસ ગેર્વેસએ રાજ્યની નવી રાજધાની બનાવવા માટે એક ખરડો રજૂ કર્યો હતો, જેને 22 માર્ચ, 1786ને વિધાનસભાએ મંજૂરી આપી હતી. નવા શહેરના નામ પર ઘણી વિચારણા થઈ હતી. પ્રકાશિત લેખો અનુસાર સેનેટ સભ્ય ગેર્વેસે કહ્યું હતું કે તેમને આશા છે કે "આ શહેરમાં આપણે કોલંબિયાની પાંખો નીચે શરણ લેવું જોઈએ" કારણ કે આ જ નામ તેઓ રાખવા માગતા હતા. એક ધારાસભ્યએ વોશિંગ્ટન ના નામનો આગ્રહ રાખ્યો હતો, પણ રાજ્ય સેનેટમાં 11-7 મત સાથે કોલંબિયા  પર મંજૂરીની મહોર વાગી હતી.
thumb|left|સેઇબેલ્સ હાઉસ, સી.1796, કોલંબિયામાં સૌથી પુરાણું છે રાજ્યના કેન્દ્રમાં હોવાને લીધે 1786માં આ સ્થાનને નવા રાજ્યની રાજધાની સ્વરૂપે પસંદ કરવામાં આવી હતી. રાજ્ય વિધાનસભાએ વર્ષ 1790માં પહેલી વખત ત્યાં બેઠક યોજી હતી. પોતાના અસ્તિત્વના પહેલાં બે દાયકા સુધી વિધાનસભાની પ્રત્યક્ષ સરકારને આધિન રહ્યાં પછી વર્ષ 1805માં કોલંબિયાની એક ગામ સ્વરૂપે અને પછી વર્ષ 1854માં એક શહેર સ્વરૂપે રચના કરવામાં આવી હતી.
કોલંબિયાને સાંટી નહેરના માધ્યમથી એક સીધા જળમાર્ગ દ્વારા ચાર્લ્સટન સાથે જોડવામાં આવ્યું પછી તેના વિકાસને પ્રોત્સાહન મળ્યું હતું. આ નહેરથી સાંટી અને કૂપર નદીઓ 22 માઇલ (37 કિમી) 22 miભાગમાં જોડાઈ હતી. પહેલી વખત વર્ષ 1786માં તેને મંજૂરી આપવામાં આવી હતી અને તેની રચનાની કામગીરી શરૂ કરવામાં આવી હતી, જે વર્ષ 1800માં પૂર્ણ થયું હતું. આ રીતે તે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં સૌથી જૂની નહેરોમાંની એક નહેર બની ગઈ. રેલવે વ્યવહારમાં વૃદ્ધિ થવાથી વર્ષ 1850ની આસપાસ તેનું નહેરનું સંચાલન બંધ કરી દેવામાં આવ્યું હતું.
કમિશનરોએ નદીની સાથે બે ચોરસ માઇલ (ત્રણ કિમી)માં 400 બ્લોકવાળું શહેર બનાવ્યું. આ બધા બ્લોકને અડધા એકરના પ્લોટમાં વિભાજીત કરવામાં આવ્યાં 0.5 acreઅને સટોડિયા તથા ભાવિ રહેવાસીઓને વેચી દેવાયા હતા. ગ્રાહકોને ઓછામાં ઓછા ત્રણ વર્ષમાં 30 ફૂટ (9.1 મીટર)30 ft લાંબુ અને 18 ft8 ફૂટ (5.5 મીટર) પહોળાઈ ધરાવતું ઘર બનાવવાનું હતું અથવા વાર્ષિક પાંચ ટકા દંડ ચૂકવવો પડતો હતો. ઘુમાવદાર શેરીઓ અને બે સીધી શેરીઓ 150 ફૂટ (46 મીટર) 150 ftપહોળી હતી. શેષ ચોરસને 100 ftપહોળા જાહેર માર્ગો 100 ફૂટમાં વહેંચવામાં આવ્યાં હતાં. પહોળાઈનો અંદાજ એ વાત પરથી આવે છે કે ખતરનાક અને પરેશાન કરતાં મચ્છર રસ્તામાં ભૂખથી મર્યા વિના 60 ft60 ફૂટ (18 મીટર)થી વધુ ઊડી શકતા નહોતા. કોલંબિયાના નિવાસીઓ હજુ પણ સૌથી શાનદાર પહોળા માર્ગોને આનંદ ઉઠાવી રહ્યાં છે.
મહાસભાએ માર્ગો અને બજારનું એક પંચ બનાવ્યું ત્યારે વર્ષ 1797 સુધી સ્થાનિક સરકારમાં કમિશનર સામેલ હતા. તેમના સમયમાં મુખ્ય ત્રણ મુદ્દા છવાયેલા રહ્યાં હતાં: જાહેરમાં નશો કરવો, જુગાર રમવું અને ગંદકી કે કચરાના નિકાલની નબળી વ્યવસ્થા.
કોલંબિયાએ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં આયોજનપૂર્વક વસાવાયેલા પ્રથમ શહેર સ્વરૂપે ઝડપથી વિકાસ કરવાનું શરૂ કર્યું હતું. શતાબ્દીના અંત સુધીમાં તેની વસતી 1,000 જેટલી થવા આવી હતી.
મહાદેવપુરા (કુંદોલ)
મહાદેવપુરા (કુંદોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મહાદેવપુરા (કુંદોલ) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કોલંબિયા, દક્ષિણ કેરોલિના
19મી સદી
thumb|left|ખંડેરો, જે સ્ટેટ હાઉસ પરથી જોઇ શકાય છે, 1865
મહાદેવપુરા (કુંદોલ)
શ્રેણી:હિંમતનગર તાલુકો