cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ઇરોડ
શ્રેણી:તમિલનાડુ શ્રેણી:તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
રાજગઢ (તા. ઘોઘંબા)
રાજગઢ (તા. ઘોઘંબા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  ઘોઘંબા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાજગઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર, ચણા તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઘોઘંબા તાલુકો
વાંટડા (તા. હિંમતનગર)
વાંટડા (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વાંટડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હિંમતનગર તાલુકો
કોટડા (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
દિંડીગુલ
દિંડીગુલ ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તમિલનાડુ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા દિંડીગુલ જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. દિંડીગુલમાં દિંડીગુલ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે.
ઈસ્ટર
ઈસ્ટર એ ખ્રિસ્તી લોકો દ્વારા ઉજવાતો એક તહેવાર છે. આ તહેવાર ઇસુના પિનરુત્થાનની યાદમાં ઉજવવામાં આવે છે. આ તહેવારની તિથિ બદલાતી રહે છે તો પણ ૨૨ માર્ચથી ૨૫ અપ્રિલ વચ્ચેના રવિવારે આ તહેવાર આવતો હોય છે. સંકુલ અર્થમાં ઈસ્ટર રવિવાર પૂરતો જ મર્યાદિત છે, પરંતુ વ્યાપક અર્થમાં તેમાં તેની આગળના પણ ત્રણ દિવસોનો સમાવેશ કરવામાં આવે છે. વિશાળ અર્થમાં ભસ્મ બુધવાર (Ash Wednesday)થી માંડીને ઈસ્ટર પછીના રવિવાર સુધીના ૪૭ દિવસો આ તહેવારમાં સામેલ છે.
દેશ તેમજ ખ્રિસ્તી સંપ્રદાયોને આધારે ઈસ્ટરની ધાર્મિક અને સામાજિક ઉજવણિઓમાં વિવિધતા જોવા મળે છે. જાગરણાં એ સર્વસામાન્ય પ્રથા છે. મીણબત્તી હાથમાં લઈને સરઘસ કાઢવું, સ્નાનસંસ્કાર, બાઇબલના પાઠોનું વાચન, ખ્રિસ્તયજ્ઞ વગેરે ઈસ્ટરની ધાર્મિક પ્રથાઓ છે. ઘણા દેશોમાં શણગારેલા ઈંડા ભેટ આપવાનો રિવાજ છે. ઈંડાનું કવચ તોડીને બચ્ચું બહાર નીકળે એ પ્રક્રિયાને ઇસુના પુનરુત્થાન સાથે સરખાવવામાં આવે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:તહેવાર શ્રેણી:ખ્રિસ્તી ધર્મ
નાગરકોઇલ
શ્રેણી:તમિલનાડુ શ્રેણી:તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
વામોજ (તા. હિંમતનગર)
વામોજ (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વામોજ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હિંમતનગર તાલુકો
અક્ષરધામ (દિલ્હી)
અક્ષરધામ (अक्षरधाम) એ દિલ્હીમાં આવેલું હિંદુ મંદિર છે. આ મંદિર સ્થાનિક લોકોમાં સ્વામિનારાયણ અક્ષરધામ તરિકે અને બહોળા વપરાશમાં દિલ્હી અક્ષરધામ તરિકે પણ જાણીતું છે. આ અક્ષરધામ ૧૦૦૦૦ વર્ષ જુની ભારતીય અને હિંદુ સંસ્કૃતિની ગરિમા, સુંદરતા, સાંસ્કૃતિક પરંપરા, અધ્યાત્મ અને શિલ્પ-સ્થાપત્યનું ઉત્તમ ઉદાહરણ છે. આ સ્વામીનારાયણ અક્ષરધામ ભારતીય પુરાતન શિલ્પ-સ્થાપત્ય, રીત-રીવાજો, કળા, આત્યંતિક મુલ્યો વગેરેની અનુભૂતિ કરાવે છે. મંદિરનાં પ્રેરણા સ્ત્રોત પ્રમુખ સ્વામી મહારાજ છે કે જે બોચાસણવાસી શ્રી અક્ષર પુરુષોત્તમ સ્વામિનારાયણ સંસ્થા નાં પ્રમુખ છે અને હજારો સ્વામિનારાયણ ધર્મનાં અનુયાયીઓનાં ધર્મ ગુરુ છે. ૩,૦૦૦ સ્વયંસેવકો અને ૭,૦૦૦ કારીગરોએ ભેગા થઇને આ મંદિરનું નિર્માણ કર્યું છે.
સ્વામિનારાયાનણ ધર્મની માન્યતા ને આધારે આ મંદિરનુ નામ અક્ષરધામ આપવામા આવ્યુ છે.
મુખ્ય સ્મારક-મંદિર
300px|left|thumb|અક્ષરધામ મંદિર ની કોતરણી અક્ષરધામ પરિસરનું મુખ્ય સ્મારક કે જે સમગ્ર પરિસરના કેન્દ્રમાં આવેલુ છે તેની લંબાઇ ૩૫૬ ફૂટ, પહોળાઇ ૩૧૬ ફૂટ અને ઉંચાઇ ૧૪૧.૩ ફૂટ છે. આ સમગ્ર મંદિર રાજસ્થાની ગુલાબી પથ્થર અને ઇટાલિયન સફેદ આરસમાંથી બનાવામાં આવેલુ છે અને તેમાં સ્ટીલ કે કોંક્રિટનો પ્રયોગ કરવામાં આવ્યો નથી. આ સમગ્ર મંદિરનું બાંધકામ પ્રાચીન સનાતન હિંદુ સ્થાપત્યકળા, વાસ્તુકળા અને મંદિરકળાના આધારે કરવામાં આવેલુ છે. આ મંદિર ૨૩૪ સુશોભિત કંડારેલા સ્તંભો, ૯ સુશોભિત ગુંબજો, ૨૦ ચતુષફલકીય શિખર ધરાવે છે. સમગ્ર મંદિરની બાહ્ય બાજુ હિંદુ દેવી-દેવતાઓ, સાધુઓ, ઋષિઓ, આચાર્યો વગેરેની ૨૦૦૦૦ જેટલી પ્રતિમાઓ કંડારેલી છે.
આ સ્મારકની મુખ્ય વિશિષ્ટતા ગજેન્દ્ર પીઠ(હિંદુ સંસ્કૃતિમા હાથીની ઉપયોગિતા દર્શાવવા માટે હાથીનો મંદિરના આધાર તરીકે ઉપયોગ) છે. આ સમગ્ર સ્મારક ૧૪૮ હાથીની પીઠ પર બનેલુ છે જેમનુ કુલ વજન ૩૦૦૦ ટન છે. આ ઉપરાંત ૪૨ પશુ-પક્ષીઓ અને ૧૨૫ માણસ અને દેવો ની પથ્થરમાંથી બનાવેલ પ્રતિમાઓ નો પણ સમાવેશ ગજેન્દ્ર પીઠમાં થાય છે.
સહજાનંદ દર્શન
સહજાનંદ દર્શન એ અક્ષરધામ પરિસરમાં આવેલો પ્રથમ પ્રદર્શન ખંડ છે. આ એક ઓડિઓ એનિમેટ્રોનિક્સ(હાલત-ચાલતા રોબોટ) શો છે જેમાં ભગવાન સ્વામીનારાયણનાં જીવન પ્રસંગો દ્વારા ભારતીય સનાતન સંસ્કૃતિનાં ખુબજ મહત્વના સંદેશાઓ આપવામાં આવેલા છે. જેમકે અહિંસા, પ્રાર્થના, શાકાહાર, કુટુંબ ભાવના, નીતિશાસ્ત્ર વગેરે. આ સમગ્ર મહત્વના મુદ્દાઓ ને ૧૫ ત્રિપરિમાણીય રોબોટીક્સ પ્રતિમાઓ, ફાઈબર ઓપ્ટીક્સ, ધ્વની પ્રકાશ ઈફેક્ટ, સંવાદો અને સંગીત ધ્વારા દર્શાવામાં આવેલા છે. સમગ્ર પ્રદર્શન માં ૧૮મી સદીનું વાતાવરણ ઉભું કરવામાં આવેલું છે.
નીલકંઠ દર્શન
નીલકંઠ દર્શન પ્રદર્શન ખંડમાં ભારતની સૌપ્રથમ આઇમેક્સ ફિલ્મ નીલકંઠ દર્શન દર્શાવામાં આવે છે. આ ફિલ્મ ૮૫ ફૂટ X ૬૫ ફૂટના પડદા પર બતાવામાં આવે છે. આ ફિલ્મમાં નીલકંઠ વર્ણી એ ૧૮ મી સદીમાં સાડા સાત વર્ષ સુધી ભારતભરની જે યાત્રા કરેલી એ પ્રદર્શિત કરવામાં આવે છે. આ ફિલ્મનું નિર્દેશન ઉત્તરમાં હિમાલયના બર્ફીલા પર્વતો થી લઈને દક્ષીણનાં કેરાલાના દરિયાકિનારા સુધી થયેલું છે. આ વિશાળ ફોર્મેટ ફિલ્મમાં ભારતના પવિત્ર સ્થળો, ભારતના ધાર્મિક સ્થળો અને ભારતનાં ઉત્સવો અને પરંપરા ને વિશાળ પડદા પર દર્શાવામાં આવે છે. આ ફિલ્માં માં ૪૫૦૦૦ લોકો એ પોતાનો અભિનય આપ્યો છે અને સમગ્ર ભારતભર માં ૧૦૮ જગ્યા એ નિર્દેશન થયેલું છે.
આ ફિલ્મની આંતરરાષ્ટ્રિય આવૃતિ મિસ્ટિક ઇન્ડિયા તરિકે સમગ્ર જગતના આઇમેક્સ સિનેમાઘરોમાં ૨૦૦૫ માં પ્રકાશન કરવામાં આવી હતી. આ પ્રદર્શન ખંડની બહાર ૨૭ ફૂટ ઉંચી નીલકંઠ વર્ણીની કાંસ્ય પ્રતિમા મુકવામાં આવેલી છે.
સંસ્કૃતિ વિહાર
સંસ્કૃતિ વિહાર એ ત્રીજું અને અંતિમ પ્રદર્શન ખંડ છે જેમાં ભારતના ભવ્ય અને ઐતિહાસિક વારસાને દર્શાવામાં આવ્યો છે. આ ભવ્ય અને સમૃદ્ધ ભારતના વારસાને મયુર આકારની નાવડી માં બેસીને માણવાની હોય છે. આ પ્રદર્શન ખંડ માં એક કૃત્રિમ નદી બનાવામાં આવી છે. જેના ઉપર હોડી ઓટોમેટિક ચાલે છે અને સમગ્ર ભારત ની ઐતિહાસિક અને ભવ્ય સંસ્કૃતિની યાત્રા કરાવે છે. આ સંપૂર્ણ સંસ્કૃતિ વિહાર ૧૨ મિનીટ ની છે. જેમાં રસાયણશાળા, જગતનું સૌ પ્રથમ બજાર, યોગશાળા, તક્ષશિલા વિદ્યાવિહાર, કૈલાસ મંદિર વગેરેની અદભુત ઝાંખી લાઈટીંગ અને કોમેન્ટ્રી દ્વારા કરવામાં આવે છે.
સંગીતમય ફુવારા
અક્ષરધામ સંકુલમાં આવેલ સંગીતમય ફુવારા એ અનેરું આકર્ષણનું કેન્દ્ર છે. જે અજોડ છે. વિજ્ઞાન અને ટેક્નોલોજીના માધ્યમથી તેમાં ભારતીય સંસ્કૃતિના ઉપનિષદોની વાતો રસપ્રદ રીતે કહેવામાં આવે છે.
મયુર દ્વાર
મોર એ સૌંદર્ય અને સંયમનું પ્રતિક છે. આ ઉપરાંત તે ભારતનુ રાષ્ટ્રિય પક્ષી છે. મયુર દ્વાર એ અક્ષરધામ નો સ્વાગત દ્વાર છે જેમાં એક બીજા સાથે સંકળાયેલ મયુર તોરણ અને કલાત્મક સ્તંભો પર કંડારેલા અને આનંદ નૃત્ય કરી રહેલા ૮૬૧ મયુર પ્રવાસીઓનું અક્ષરધામ પરિસરમાં સ્વાગત કરે છે. આ કૃતિ ભારતીય શિલ્પ કળા ની આગવી ઓળખાણ છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:મંદિરો શ્રેણી:દિલ્હી
સંગાઈ મહોત્સવ
thumb|સંગાઈ મહોત્સવ મણિપુર ખાતે સંગાઈ હરણની પ્રતિકૃતિ thumb|'મણિપુર સંગાઇ મહોત્સવ ૨૦૧૭' ના ઉદ્‌ગાટન કાર્યક્રમમાં રાષ્ટ્રપતિ રામનાથ કોવિંદ thumb|સંગાઈ મહોત્સવ, ૨૦૧૪ના સમાપન કાર્યક્રમમાં સંબોધન આપતા વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી
સંગાઈ મહોત્સવ મણિપુર પ્રવાસન વિભાગ દ્વારા દર વર્ષે ૨૧ થી ૩૦ નવેમ્બર દરમિયાન આયોજિત વાર્ષિક સાંસ્કૃતિક મહોત્સવ છે. પ્રવાસન મહોત્સવ તરીકે ઉજવવામાં આવતા આ મહોત્સવને ૨૦૧૦થી સંગાઈ મહોત્સવ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. મણિપુરના રાજ્ય પશુ તરીકે ઓળખ ધરાવતા હરણની દુર્લભ પ્રજાતિના પ્રાદેશિક નામ સંગાઈ પરથી આ નામ આપવામાં આવ્યું છે જે શરમાળ અને સૌમ્ય ભ્રમરવાળા હરણની વિશિષ્ટતાને રજૂ કરે છે. મણિપુરને વિશ્વસ્તરીય પ્રવાસન સ્થળ તરીકે પ્રોત્સાહન આપવા માટે આ તહેવારની ઉજવણી કરવામાં આવી રહી છે, ત્યારે તે કલા અને સંસ્કૃતિ, હસ્તકલા, હસ્તશિલ્પ, લલિતકલા, સ્વદેશી રમતો, ખાનપાન, સંગીત અને સાહસિક રમતો સાથે પ્રાકૃતિક પર્યાવરણમાં રાજ્યના યોગદાનને પ્રદર્શિત કરે છે. તે મુખ્યત્વે ઇમ્ફાલના ખીણ વિસ્તારોમાં વિવિધ ભાગોમાં ઉજવવામાં આવે છે. વિશ્વભરમાંથી ઘણા પ્રવાસીઓ આવે છે અને તેમની હસ્તકલાનું પ્રદર્શન કરે છે. ઘણા લોકોએ સંગાઈ મહોત્સવ કેવી રીતે ઉજવવામાં આવે છે તે વિશે વાત કરવાનું શરૂ કર્યું છે. તેઓ કહે છે કે તે માત્ર એક જ જગ્યાએ યોગ્ય વ્યવસ્થા અને મોટા બજેટ સાથે ઉજવવામાં આવવો જોઈએ જેથી આ તહેવાર વધુ મોટા અને અનોખા બને અને સમગ્ર વિશ્વમાં ફેલાય.
ઉત્સવ સ્થાનો
૨૦૧૭ થી સંગાઈ મહોત્સવના કાર્યક્રમો વિવિધ સ્થળોએ યોજવામાં આવ્યાં છે:
લોકટક તળાવ
alt=Loktak Lake|thumb| લોકટક તળાવ રાજ્યનું મુખ્ય આકર્ષણ વિષ્ણુપુર જિલ્લામાં આવેલ લોકટક તળાવ છે. ઇમ્ફાલ શહેરથી ૪૮ કિ.મી.ના અંતરે આવેલું તે ઉત્તર-પૂર્વ ભારતનું સૌથી મોટું તાજા પાણીનું તળાવ છે. તે પાણીનો એક પટ્ટો છે જે નાના દરિયાઈ સમુદ્ર જેવો છે. મુલાકાતીઓ સેન્દ્રા ખાતેથી તળાવનો નજારો જોઈ શકે છે. ફુમસંગ તરીકે ઓળખાતી તરતી ઝૂંપડીઓમાં ફુમડી નામના તરતા ટાપુઓમાં રહેતા માછીમારો આ સરોવરની જોવાલાયક જગ્યા છે. સેન્દ્રા એક પ્રવાસન સ્થળ છે. અહીં તકમુ વોટર સ્પોર્ટ્સ કોમ્પ્લેક્સમાં બોટિંગ અને અન્ય વોટર સ્પોર્ટ્સનું આયોજન કરવામાં આવે છે.
કેઈબુલ લામજાઓ રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન
thumb|રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાનમાં સંગાઈ હરણ વિશ્વનું એકમાત્ર તરતુ રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન, લોકતક સરોવર પર આવેલું કેઇબુલ લામજાઓ રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન મણિપુરના નૃત્યશીલ હરણ "સંગાઇ" (રૂસેર્વસ એલ્ડીઈ એલ્ડીઈ)નું છેલ્લું કુદરતી નિવાસસ્થાન છે. જોવા મળતા અન્ય વન્યજીવોમાં હોગ હરણ, ઓટર, પાણીના પક્ષી અને સ્થળાંતર કરતા પક્ષીઓનો સમાવેશ થાય છે, જે સામાન્ય રીતે નવેમ્બરથી માર્ચ દરમિયાન જોવા મળે છે. મણિપુરનું વન વિભાગ ઉદ્યાનની અંદર મણિપુર વન વિભાગના વોચ ટાવર અને બે રેસ્ટ હાઉસ આવેલા છે.
સંગાઈ પરના દસ્તાવેજી ચિત્ર (ડોક્યુમેન્ટ્રી)નું વિમોચન મણિપુરના વન વિભાગ દ્વારા સંગાઇ મહોત્સવ ૨૦૧૭ દરમિયાન કરવામાં આવ્યું હતું.
આઈએનએ શહીદોનું સ્મારક
મોઇરંગના વિષ્ણુપુર જિલ્લાનું આ શહેર ભારતના સ્વતંત્રતા સંગ્રામના ઇતિહાસમાં સ્થાન ધરાવે છે. મોઇરંગમાં પહેલીવાર ૧૪ એપ્રિલ, ૧૯૪૪ના રોજ ભારતેય રાષ્ટ્રીય સેનાનો ધ્વજ ફરકાવવામાં આવ્યો હતો. પત્રો, તસવીરો, બેજ ઓફ રેન્ક અને અન્ય યુદ્ધ સ્મૃતિચિહ્નોનો સંગ્રહ ધરાવતું આ નાનું મ્યુઝિયમ નેતાજી સુભાષચંદ્ર બોઝના નેતૃત્વમાં INA ના સૈનિકોએ આપેલા બલિદાનની યાદ અપાવે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:તહેવાર
કાંચીપુરમ
કાંચીપુરમ ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તમિલનાડુ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા કાંચીપુરમ જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. કાંચીપુરમમાં કાંચીપુરમ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. કાંચીપુરમ એક હિન્દુ ધર્મ નુ આસ્થા નુ ધામ છે. કાંચીપુરમમા વૈકુષ્ઠ પેરૂમલ મંદિર, એકામ્બરેશ્વર મંદિર, કૈલાશનાથન મંદિર, દેવરાજ સ્વામિ મંદિર અને કામાક્ષી અમ્માન મંદિર આવેલ છે. તેમજ કામકોટીમઠ પણ કાંચીપુરમમાં જ આવેલ છે.
શ્રેણી:તમિલનાડુ શ્રેણી:તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
કુંભારીયા (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
પિપેરો (તા. ધાનપુર)
પિપેરો (તા. ધાનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધાનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પિપેરો ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધાનપુર તાલુકો
ગૂગલ ઍનલિટિક્સ
ગૂગલ ઍનલિટિક્સ (વિશ્લેષણાત્મકો) (જીએ (GA)) એ ગૂગલ દ્વારા ઉપલબ્ધ કરાવાતી એવી મફત સેવા છે જેની મદદથી કોઈ વેબસાઈટના મુલાકાતીઓ અંગેના વિસ્તૃત આંકડાઓ મેળવી શકાય છે. આ પ્રોડક્ટ વેબ ઍનલિટિક્સ (વિશ્લેષણાત્મકો) ઉદ્યોગ મૂળ જેમના કારણે વિકાસ પામ્યો તે વેબમાસ્ટર્સ (વેબ નિષ્ણાતો) અને તકનીકી વિજ્ઞાનીઓના વિરોધમાં હોવાથી ખાસ માર્કેટર્સ (બજારના લોકો)ના ઉદ્દેશ્યથી તૈયાર કરાઈ છે. આ ખૂબ જ વ્યાપક રીતે ઉપયોગમાં લેવાતી વેબસાઈટ આંકડાકીય સેવા છે, હાલમાં સૌથી લોકપ્રિય 10,000 વેબસાઈટમાંથી અંદાજે 57% દ્વારા તેનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. અન્ય બજાર ભાગીદારીના વિશ્લેષણો એવો દાવો કરે છે કે ટોચની 1,000,000 વેબસાઈટો (એલેક્સા દ્વારા આપેલા ક્રમ અનુસાર)ની લગભગ 49.95% દ્વારા ગૂગલ ઍનલિટિક્સ (વિશ્લેષણાત્મકો)નો ઉપયોગ થાય છે.
જીએ (GA) શોધ એન્જિનો, ડિસ્પ્લે જાહેરખબરો, ક્લિક-દીઠ ચુકવણીના માળખાઓ, ઈ-મેઈલ માર્કેટિંગ અને ડિઝિટલ સહાયકો જેવા કે પીડીએફ (PDF) દસ્તાવેજ સાથેની લિંક સહિતના તમામ સંદર્ભદાતાઓના મુલાકાતીઓને શોધી શકે છે.
એડવર્ડ્સ સાથે એકીકૃત, ઉપયોગકર્તાઓ લેન્ડિગ પૃષ્ઠ (જાહેરખબર માટેનું એક વેબ પૃષ્ઠ) ગુણવત્તા અને રૂપાંતરણો (ધ્યેયો)ને શોધી કાઢીને ઓનલાઈન અભિયાનની સમીક્ષા કરી શકે છે. તેના ધ્યેયોમાં વેચાણ, મુખ્ય ઉત્પાદન, કોઈ ચોક્કસ પૃષ્ઠને જોવું, અથવા કોઈ ચોક્કસ ફાઈલને ડાઉનલોડ કરવી વગેરેનો પણ સમાવેશ થઈ શકે છે. તે મુદ્રીકૃત પણ થઈ શકે છે. જીએ (GA)નો ઉપયોગ કરીને, વેબમાસ્ટર્સ એ પણ નિર્ધારિત કરી શકે છે કે કઈ જાહેરખબરો પ્રદર્શન કરી રહી છે અને કઈ નથી કરતી, જેથી અભિયાનો પર આશા રાખવી કે ઘટાડવું તે અંગેની માહિતી આપે છે.
જીએ (GA)નો મુખ્ય અભિગમ છુટક ઉપયોગકર્તાઓને ઉચ્ચ સ્તરના ડેશબોર્ડ પ્રકારની માહિતી આપવાનો, અને અહેવાલના સેટ (જથ્થા)માં વધુ ઊંડાણપૂર્વકની માહિતી આપવાનો છે. જીએ (GA) વિશ્લેષણોની મદદથી, નબળું પ્રદર્શન કરતા પૃષ્ઠોને ફનલ વિઝ્યુલાઈઝેશન જેવી તકનીકના આધારે ઓળખી શકાય છે, જ્યાં મુલાકાતીઓ ક્યાંથી આવે છે (સંદર્ભદાતાઓ), તેઓ કેટલા સમય સુધી રોકાય છે અને તેમની ભૌગોલિક સ્થિતિ અંગેની માહિતી મળી શકે છે. તે કસ્ટમ વિઝિટર સેગમેન્ટેશન સહિત વધુ આધુનિક વિશેષતાઓ પણ પૂરી પાડે છે.
ઉપયોગકર્તા અધિકૃતરીતે 50 સાઈટ પ્રોફાઈલ (રૂપરેખા) સુધીનો ઉમેરો કરી શકે છે. દરેક પ્રોફાઈલ (રૂપરેખા) સામાન્ય રીતે એક વેબસાઈટ સાથે સંકલન કરે છે. આ સેવા વેબસાઈટ જ્યાં સુધી એડવર્ડ્સ અભિયાન સાથે સંકળાયેલી ન હોય ત્યાં સુધી, દર મહિને 5 મિલિયન કરતા ઓછી વખત પૃષ્ઠ જોવાતું હોય તેવો ટ્રાફિક ધરાવતી વેબસાઈટ પુરતી સિમિત છે (અંદાજે સેકન્ડ દીઠ બે પેજવ્યૂ (પૃષ્ઠ જોવા)).
ઇતિહાસ
ગૂગલની સેવા અર્ચિન સોફ્ટવેર કોર્પોરેશનની ઍનલિટિક્સ પ્રણાલી, અર્ચિન ઓન ડીમાન્ડ (ગૂગલે એપ્રિલ 2005માં અર્ચિન સોફ્ટવેર કોર્પોરેશન હસ્તગત કરી)થી વિકસાવાઈ હતી. આ પ્રણાલી એડપ્ટીવ પાથ, કે જેની પ્રોજક્ટ (ઉત્પાદ), મેઝર મેપને હસ્તગત કરી તેનો ઉપયોગ 2006માં ગૂગલ ઍનલિટિક્સની પુનઃરૂપરેખા તૈયાર કરવામાં થયો હતો, તેની પાસેથી પણ વિચારો લેતી હતી. ગૂગલ હજુ પણ મૂલ્ય વર્ધિત પુનઃવિક્રેતાઓ દ્વારા સ્ટેન્ડઅલોન (ઓફલાઈન કામ કરી શકે તેવુ સોફ્ટવેર) ઈન્સોટલ કરી શકાય તેવુ અર્ચિન સોફ્ટવેર વેચે છે; અર્ચિન 6 એપ્રિલ 2009ના રોજ બજારમાં આવ્યું હતું.
ગૂગલ બ્રાન્ડની આવૃત્તિ નવેમ્બર 2005માં જે પણ સાઈન અપ કરે તે તમામને આપવામાં આવી હતી. જોકે, આ સેવાની ખૂબ જ વધારે પડતી માંગના કારણે, એક જ અઠવાડિયા બાદ નવા સાઈન-અપ બંધ કરી સેવામાં આવ્યા હતા. પ્રણાલીમાં ક્ષમતા વધારતા, ગૂગલે લોટરીની જેમ આમંત્રણ કોડ મોડેલનો ઉપયોગ કરીને ફરી શરૂઆત કરી હતી. ઓગસ્ટ 2006 પહેલા સર્વરની ઉપલબ્ધતાની મંજૂરી અનુસાર ગૂગલ આમંત્રણ કોડની બેચો (જૂથો) મોકલતી હતી; મધ્ય ઓગસ્ટ 2006 સુધીમાં - ઉપયોગકર્તા જાહેરખબર માટે ગૂગલનો ઉપયોગ કરતા હોય કે નહીં તેમ છતા આ સેવા તમામ ઉપયોગકર્તાઓને સંપૂર્ણ ઉપલબ્ધ થઈ ગઈ હતી. ઉપયોગકર્તા ઈન્ટરફેસ (ક્રિયાપ્રતિક્રિયા)ની નવી આવૃત્તિ 17 મે, 2007ના રોજ બહાર પાડવામાં આવી હતી.
ડિસેમ્બર 2007માં, ગૂગલ નવું જીએ.જેએસ (ga.js) પૃષ્ઠ ટૅગ લાવ્યું હતું જે તેઓ તમામ નવા ખાતાઓ અને નવા ડોમેઈન માટેની પ્રોફાઈલ (રૂપરેખા) માટે ઉપયોગમાં લેવાની ભલામણ કરતા હતા. હાલના અર્ચિન.જેએસ (urchin.js) પૃષ્ઠ ટૅગ કામ કરતા રહેશે, તેમ છતાં નવા ટૅગ સાઈટ માલિકોને નવીનત્તમ ટ્રેકિંગ (શોધવાની) કામગીરીનો લાભ લેવાની, એક જગ્યાએ વધારે માહિતી બિંદુઓનો આલેખ તૈયાર કરવાની ક્ષમતા અને વધુ ભરોસાપાત્ર રીતે ઈકોમર્સ વ્યવહારો શોધવાની મંજૂરી આપે છે.
જ્યારે આ પ્રોડક્ટનું પ્લેટફોર્મ (આધાર) ક્યારેય પણ બીટા નહોતું, ત્યારે નવી બીટા વિશેષતાઓ સમયાંતરે ઉમેરાતી રહેતી હતી.
તકનીક
જે પણ “પૃષ્ઠ ટૅગ” તરીકે ઓળખાતા હોય તે સહિતના દ્વારા ગૂગલ ઍનલિટિક્સનો અમલ કરવામાં આવે છે. તેને ગૂગલ એનાલિટિક્સ ટ્રેકિંગ કોડ (જીએટીસી ((GATC))) તરીકે ગણવામાં આવે છે અને તે જાવા સ્ક્રિપ્ટ કોડમાં છુપા સ્નિપિટ (માહિતી) છે જે ઉપયોગકર્તા તેની કે તેણીની વેબસાઈટના દરેક પૃષ્ઠ પર ઉમેરે છે. આ કોડ માર્ગદર્શક ચિહ્નો તરીકે કામ કરે છે, અંગત મુલાકાતી માહિતી એકઠી કરે છે અને તેને ગૂગલ માહિતી સંગ્રાહક સર્વર્સ પર આગળની પ્રક્રિયા માટે મોકલી આપે છે. આ કામગીરી ગૂગલના સર્વર પર પૃષ્ઠ અને ઉપયોગકર્તાની સાંકેતિક માહિતી સાથેની ચોક્કસ છાપ માટે વિનંતી કરવામાં આવે ત્યારે પૂર્ણ થાય છે. માહિતી પ્રક્રિયા દર કલાકે થાય છે, છતા તે બાકીના વાસ્તવિક સમયમાં 3-4 કલાક લઈ શકે છે. જોકે, ગૂગલ કર્મચારી દ્વારા વેબ ઍનલિટિક્સ બ્લોગ અંગે થયેલી ટીપ્પણી સુચવે છે કે સંગ્રહ બાદ તમામ માહિતીની અંદાજે 12 કલાક સુધી પ્રક્રિયામાં નથી થતી.
કામગીરી માટે, જીએટીસી (GATC) ગૂગલ વેબસર્વર પરથી મોટી ફાઈલ લોડ કરે છે અને ત્યારબાદ ઉપયોગકર્તાના ખાતા નંબર સાથે વેઅરિબલ (ચલિત) મુકે છે. મોટી ફાઈલ (હાલમાં જીએ.જેએસ (ga.js) તરીકે ઓળખાય છે) વિશેષ રીતે 18 કેબી (KB) કદની હોય છે અને માત્ર મુલાકાતની શરૂઆતમાં એક જ વખત ડાઉનલોડ થાય છે કારણ કે તે સમગ્ર સત્રમાં સંગ્રહિત રહેશે. જીએ.જેએસ (ga.js) કોડ સાથે જીએ (GA)નો અમલ કરતી તમામ વેબસાઈટ ગૂગલની એક જ માસ્ટર ફાઈલ (મુખ્ય ફાઈલ)નો ઉપયોગ કરતી હોવાથી, એક મુલાકાતી આ જ કોડ અમલમાં મુકાયેલો હોય તેવી અન્ય વેબસાઈટની મુલાકાત બાદ અહીં આવે તો પણ આ ફાઈલ તેના મશીનમાં સંગ્રહ થયો હોય ત્યાં જ મેળવી લેશે. તેના પરિણામ સ્વરૂપે વેબ પૃષ્ઠો પર જીએટીસી (GATC) સહિતના પૃષ્ઠો ઓછામાં ઓછા થઈ જશે.
મર્યાદાઓ
ઘણા એડ ફિલ્ટરિગ કાર્યક્રમો અને વિસ્તારો (જેવા કે ફાયરફોક્સના એડબ્લોક અને નોસ્કિપ્ટ) જીએટીસી (GATC) અટકાવી શકે છે. આ બાબત કેટલોક ટ્રાફિક અને ઉપયોગકર્તાને પીછો થવાથી અટકાવે છે અને સંગ્રહિત માહિતીમાં જગ્યા તરફ દોરી જાય છે. ઉપરાંત, ટોર જેવા ખાનગી માળખાઓ ઉપયોગકર્તાનાં વાસ્તવિક સ્થળને છુપાવી રાખે છે અને અચોક્કસ ભૌગોલિક માહિતી રજૂ કરે છે. કેટલાંક ઉપયોગકર્તા પાસે એવી જાવા સ્કિપ્ટ નથી હોતી જેથી બ્રાઉઝર્સ આવી વિશેષતાઓ બંધ કરવા માટે સક્ષમ/સમર્થ બની શકે. જોકે, આ મર્યાદાઓને નાની ગણવામાં આવે છે - તે મુલાકાતની નજીવી ટકાવારીને જ અસર કરે છે.
માહિતી ચોકસાઈ પરની સૌથી મોટી સંભવનીય અસર ઉપયોગકર્તાની રદ થતી કે અટકતી ગૂગલ ઍનલિટિક્સ કૂકીઝમાંથી આવે છે. જીએ (GA) કૂકીઝ વપરાશ વગર માહિતી એકત્રિત કરી શકે નહીં. કોઈ વ્યક્તિગત વેબ ઉપયોગકર્તા કૂકીઝને ડિલિટ (નાશ) અથવા બ્લોક (અટકાવે) કરી શકે છે જેના પરિણામે જીએ (GA) ઉપયોગકર્તાએ તે મુલાકાતોની માહિતી ગુમાવવી પડે છે. વેબસાઈટ માલિકો કૂકીઝને અસમર્થ ન કરવા ઉપયોગકર્તાને પ્રોત્સાહિત કરી શકે છે, દાખલા તરીકે ગોપનીયતા નીતિ મુકીને સાઈટનો ઉપયોગ કરવા મુલાકાતીઓ માટે વધુ સુવિધાજનક વ્યવસ્થા ઊભી કરી શકે છે.
જીએ (GA) કૂકીઝ અને જાવા સ્કિપ્ટના જોડાણ દ્વારા મુલાકતીની માહિતી એકત્રિત કરવાની પૃષ્ઠ ટેગિંગ તકનીકનો ઉપયોગ કરે છે આથી, તે મોબાઈલ ફોનોથી બ્રાઉઝ થયેલી વેબસાઈટ્સ મામલે મર્યાદાઓ ધરાવે છે. આ સત્યના કારણે આમ બન્યું છે કે માત્ર અદ્યતન ફોનો (સ્માર્ટ ફોનો અને પીડીએએસ (PDAs)) જ હાલમાં જાવા સ્કિપ્ટ ચલાવવા અથવા કૂકીઝ સ્થાપિત કરવા સક્ષમ છે.
આ મર્યાદાઓ પૃષ્ઠ ટેગ્સનો ઉપયોગ કરીને ઓન-સાઈટ મુલાકાતી માહિતી એકત્રિત કરતા હોય તેવા, તમામ ઓન-સાઈટ વેબ ઍનલિટિક્સ ટૂલ્સને અસર કરે છે. એટલે કે, કોડનો નાનો અંશ (સામાન્ય રીતે જાવા સ્કિપ્ટ) મુલાકાતી માહિતી એકત્રિત કરવા માટે એક માર્ગદર્શક તરીકે કાર્ય કરે છે.
મોટી વેબસાઈટો માટે જીએ (GA)ની અન્ય એક મર્યાદા, તેના અહેવાલો પૈકી ઘણાનાં સર્જનમાં નમૂનાઓનો ઉપયોગ થાય છે. તેના સર્વર્સ પરના બોજને ઘટાડવા અને ઉપયોગકર્તાઓને તેમના પ્રશ્નો સંબંધિત ઝડપી જવાબ પૂરા પાડવા, જીએ (GA) તેની ગણતરીઓ માટે રૂપરેખાના સ્તરે 500,000 અવ્યવસ્થિત નમૂનારૂપી મુલાકાતના અહેવાલોની મર્યાદા બાંધે છે. ભુલચૂક માટે અપાતી સવલત (માર્જિન ઓફ એરર) મુલાકાતોના મેટ્રિક માટે સંકેત આપતા હોવાથી, ભુલચૂક માટે અપાતી આ સવલત (માર્જિન ઓફ એરર), જીએ (GA) અહેવાલોમાં અન્ય કોઈ મેટ્રિક્સ માટે પૂરી પડાતી નથી. વિગતોના નાના વિભાગ માટે, ભુલચૂક માટે અપાતી સવલત (માર્જિન ઓફ એરર) ખૂબ જ વધારે હોઈ શકે છે.
બગ્સ અને આધાર
આધાર માટે, ઉપયોગકર્તા પાસે અનેક વિકલ્પો હોય છે – ગૂગલ ઘણી ભાષાઓમાં સીધો ઈમેઇલ આધાર પૂરો પાડે છે. ઉપયોગકર્તા પ્રશ્નો પુછવા, લેખનું સુચન કરવું અથવા વિખ્યાત મુદ્દાઓની યાદી મેળવવા માટે ગૂગલ એનાલિસ્ટિક્સ સપોર્ટ ટીમનો સંપર્ક કરી શકે છે. ગૂગલ વધુમાં ગૂગલ એનાલિસ્ટિક્સ હેલ્પ વેબસાઈટ પણ ઉપલબ્ધ કરાવે છે. આ ઉપરાંત, ગૂગલ ઍનલિટિક્સ ઉપયોગકર્તા, એનાલિસ્ટિક્સ હેલ્પ ફોરમની મુલાકાત લઈ અને તેઓનાં પ્રશ્નોના જવાબોની તપાસ અથવા નવા પ્રશ્નો મૂકીને મદદ મેળવી શકે છે.
વેબસાઈટની ઝડપ ધીમી થવી
સાઈટની કામગીરી પર ગૂગલ ઍનલિટિક્સની પર અસર અંગે કેટલીક ઓનલાઈન ચર્ચા-વિચારણા થાય છે. જોકે, ગૂગલે સ્પષ્ટ લોડિંગ ટાઈમ ઘટાડવા માટે ડિસેમ્બર 2009માં અસિન્ક્રોનિયસ જાવા સ્કિપ્ટ કોડ દાખલ કર્યો હતો.
ગોપનીયતા મુદ્દાઓ
તેની સર્વવ્યાપકતાને કારણે, ગૂગલ ઍનલિટિક્સ ગોપનીયતા (ખાનગી બાબત)ને લગતી ઘણી ચિંતા વ્યક્ત કરે છે. જ્યારે પણ ગૂગલ ઍનલિટિક્સનો ઉપયોગ થતો હોય તેવી વેબસાઈટની કોઈ મુલાકાત લે ત્યારે, ઉપયોગકર્તાના આઈપી (IP) એડ્રેસો મારફતે ગૂગલ તે મુલાકાતને ટ્રેક (પીછો) કરશે.
ગૂગલે બ્રાઉઝર પ્લગ-ઈન પણ બજારમાં મુક્યું છે જે ગૂગલને મોકલવામાં આવી રહેલી પૃષ્ઠ મુલાકાત અંગેના વિગતો રદ કરે છે.
ગૂગલે જાતે આ પ્લગ-ઈનનું સર્જન અને વિતરણ શરૂ કર્યું છે ત્યારથી તેને વધુ ચર્ચા-વિચારણા અને ટીકા-ટિપ્પણીઓ મળી રહી છે. વધુમાં, ગૂગલ સ્ક્રિપ્ટ્સ ટ્રેકિંગ ઉપયોગકર્તાઓની સમજણે બહુવિધના ઉત્પાદન, ઘણા ખરા જાહેર-સ્ત્રોત, બ્રાઉઝર પ્લગ-ઈન્સ જેવા નવા સ્ત્રોતો ઊભા કર્યા છે. આ પ્લગ-ઈન્સ, ઉપયોગકર્તાને, તેની/તેણીની પ્રવૃત્તિઓનો પીછો કરવા માટે ગૂગલ વિશલેષણાત્મકોને પરવાનગી આપવી કે નહીં, વગેરે પસંદગીની ઓફર કરે છે.
ગૂગલ ઍનલિટિક્સનો ઉપયોગ કરતી હાઈ પ્રોફાઈલ (ઉચ્ચ છાપ ધરાવતી) સાઈટ્સ
સૌથી વધુ લોકપ્રિય 10,000 વેબસાઈટ્સ (એલેક્સા ઈન્ટરનેટ દ્વારા ક્રમ અપાયેલ)માંથી 57% વેબસાઈટ ગૂગલ ઍનલિટિક્સનો ઉપયોગ કરે છે, જે BackendBattles.com ના અહેવાલ અનુસાર લોકપ્રિયતાના આધારે ગોઠવાયેલ  છે.
બાહ્ય લિંક્સ
શ્રેણી:ગૂગલ
જ્યોર્જ ગુર્જિયેફ
જ્યોર્જ ઈવાનોવિચ ગુર્જિયેફ એ પશ્ચિમના દેશોના જાણીતા વિચારક અને ચિંતક હતા. તેમના અનુજનું નામ ઓસપેનસકી હતું. આ લોકો એ પશ્ચિમના દેશોમાં ધ્યાનની વિધીઓનો ફેલાવો કર્યો હતો, ગુર્જિયેફ આ વિધીઓ મીસ્ર (મીસર) દેશમાંથી લાવ્યા હતા. તેઓ એ પશ્ચિમના લોકોને આત્માને પામવાનો માર્ગ બતાવ્યો. ધ્યાનની રીતનો ઉલ્લેખ કર્યો હતો. વિપશ્યના જેવી ધ્યાનની વિધીઓનો ફેલાવો કર્યો હતો, જે મુખ્યત: સુફી વિધીઓ હતી.
જીવન
ગુર્જિયેફનો જન્મ 1877માં આર્મેનિયાના એલેક્સાન્ડ્રોલમાં થયો હતો. તેમના પિતા ગ્રીક અને માતા આર્મેનિયન હતા. તેમના બાળપણ વિષેની માહિતી બહુ ઓછી મળે છે. તેમનું બાળપણ કાર્સમાં વીત્યું હતું. તેમણે તેમની યુવાનીમાં કરેલા પૂર્વ અને પશ્ચિમના પ્રવાસો જે ‘સત્યશોધક’(Seekers of truth)થી જણાવ્યા જે જૂથના લોકો સાથે મળી કરેલા. તેઓ યુવાવસ્થામાં યુરોપ અને એશિયાના મઠોમાં ઘૂમયા હતા. તેમના જીવન પર જિપ્સીઓની પધ્ધતિઓ તથા સૂફીવાદીઓની ગાઢ અસર થયેલી.
ગુર્જિયેફની સિસ્ટમ
ગુર્જિયેફની સિસ્ટમનો વિસ્તાર એ વિચારને કેન્દ્રમાં રાખીને થયો હતો કે માનવ પૂર્ણપણે સભાન નથી. પરંતુ અમુક વાર આકસ્મિકપણે સૂક્ષ્મદ્ર્ષ્ટિના ઝબકરા તેને પોતાના અસ્તિત્વથી સભાન કરાવે છે. વાસ્તવમાં આપણે સૂઈ જ રહ્યા છીએ અને સંજોગો આપણને એકથી બીજા પ્રસંગ પર ફંગોળે છે.
ગુર્જિયેફ પોતાના અનુયાયીઓને જાગૃત કરવા કેટલીક અંગ કસરતો, ચોક્કસ વિધિપૂર્વક વિકસાવેલા નૃત્ય વગેરે દ્વારા અનુયાયીઓની સુષુપ્તશક્તિને સક્રિય કરતા. જેના લીધે જાગરૂકતાના ઉચ્ચ સ્તર સુધી પહોચી તેમના ચેતાતંત્રમાં વિશિષ્ટ પ્રકારનું સંતુલન તથા સામંજસ્ય લાવી શકતા. વિશ્વના અનેક દેશોમાં તેમની સિસ્ટમ અંગેના અભ્યાસ કેન્દ્ર આવેલા છે. ગુજરાત રાજ્યના અમદાવાદમાં પણ આવું એક કેન્દ્ર પાલડી વિસ્તારમાં સ્થાપવામાં આવેલું છે. ભારતમાં તેમણે ખ્યાતિ અપાવવામાં ઓશો રાજનીસનો મુખ્ય ફાળો છે.
ગુર્જિયેફનો સાધનામાર્ગ
ગુર્જિયેફના મત અનુસાર માણસ એક મશીન છે. તે કારણ કે તે સ્વ-પ્રયત્નથી વિચારી શકતો નથી. તે કઠપૂતળીની જેમ માત્ર નાચતો હોય છે. તે માર્ગો તથા પ્રયત્નોથી તેના યાંત્રિકપણાનો અંત આણી શકે છે. આ માટે પ્રથમ તેણે સ્વચેતનાનો અર્થ સમજવો જરૂરી છે પછી તેના પર ક્રમશ અંકુશ મેળવવાનું હોય છે.
ગુર્જિયેફના મતે ચેતનાની ચાર સ્થિતિઓ છે.
વ્યક્તિ પ્રથમ બે સ્થિતિથી જ સામાન્ય રીતે પરિચિત હોય છે.
ગુર્જિયેફ મનુષ્યની સાત શ્રેણી દ્વારા માનવવિકાસના તબક્કાને સમજાવ્યા છે.
A.	શારીરિક મનુષ્ય, B.	સંવેદનશીલ મનુષ્ય, C.	બૌદ્ધિક મનુષ્ય, D.	સ્વ નિરીક્ષણની આવશ્યકતા માટે પોતાના વિકાસ અંગેનો ખ્યાલ હોય તેવો મનુષ્ય, E.	અહમ સાથે સ્વચેતનાનું અદ્વૈત સાધ્યું હોય તેવો મનુષ્ય, F.	વસ્તુલક્ષી ચેતના પ્રાપ્ત કરેલો મનુષ્ય અને G.	પૂર્ણ ચૈત્નયરૂપ પુરુષ.
વ્યક્તિની આત્મજાગૃતિ માટે ખાસ ત્રણ સોપાનોની જરૂરિયાત હોય છે. 1)	માનવ લગભગ નિંદ્રામાં જ જીવન ગાળી રહ્યો છે. તેનું ભાન થવું. 2)	તેમાથી જાગૃત થવાની ઝંખના અને 3)	તે માટે આત્મનિરીક્ષણનો સંઘર્ષમય માર્ગ
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:મનોવૈજ્ઞાનિક શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૪૯માં મૃત્યુ
ભાયાધાર (તા. ઉના)
ભાયાધાર એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભાડીયાદર (તા. ઉના)
ભાડીયાદર એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કરુર
શ્રેણી:તમિલનાડુ શ્રેણી:તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
રાણીપુરા (દામાવાવ)
રાણીપુરા (તા. ઘોઘંબા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  ઘોઘંબા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાણીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર, ચણા તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઘોઘંબા તાલુકો
પિપોદરા (તા. ધાનપુર)
પિપોદરા (તા. ધાનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધાનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પિપોદરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આદિ શંકરાચાર્ય
આદિ શંકરાચાર્ય અદ્વૈત વેદાંતના સ્થાપક હતા, તેમનો સમય ઈ.સ. પૂર્વ ૫૦૯થી ઇ.સ. પૂર્વ ૪૭૭નો હતો. . તેઓ હિંદુ ધર્મના બધા આચર્યોમાં સૌથી જાણીતા અને વંદનીય આચાર્ય છે. તેમના અનુયાયીઓ મુજબ તેઓ શિવનો અવતાર હતા.
શંકરાચાર્યે નર્મદા નદીના કિનારે ગોવિંદપાદાચાર્ય પાસે સંન્યાસની દીક્ષા લીધી અને વેદાંત સાથે યોગનું પણ જ્ઞાન મેળવ્યું. એમ કહેવાય છે કે તેઓ પ્રયાગ ગયા, જ્યાં કુમારિલ ભટ્ટે અગ્નિ પ્રગટાવીને પોતાનો દેહ હોમ્યો હતો અને અર્ધા બળી ગયા હતા. શંકરે તેમને જ્ઞાનનો ઉપદેશ આપ્યો. કુમારિલ ભટ્ટે તેમને પોતાના શિષ્ય મંડનમિશ્રને મળીને તેની સાથે વિવાદ કરીને તેના ઉપર વિજય મેળવવા કહ્યું. શંકરને એવી એંધાણી મળી કે જ્યાં ઘરને બારણે મેના-પોપટ વેદનું ઉચ્ચારણ કરતાં હોય તે ઘર મંડનમિશ્રનું. શંકર ત્યાં પહોંચ્યા અને તેમની સાથે મીમાંસા અને વેદાંતના સિદ્ધાંત સંબંધી વાદ થયો, જેમાં મંડનમિશ્રનાં પત્ની સરસ્વતી કે ભારતી મધ્યસ્થી થયાં અને એમ નક્કી થયું કે મંડન હારે તો તેઓ સંન્યાસી થાય. સરસ્વતીએ શંકરાચાર્યના જયની ઘોષણા કરી અને મંડન સંન્યાસી બન્યા. ત્યારપછી શંકરાચાર્યે આખા હિન્દુસ્તાનમાં પ્રવાસ ખેડી ઉપનિષદોનો અદ્વૈતવાદ અને જ્ઞાનવાદ પ્રવર્તાવ્યો અને એના પ્રચાર અને રક્ષણ માટે દેશના ચાર ખૂણે ચાર મઠ સ્થાપ્યા તથા પોતાના મુખ્ય શિષ્યોને મઠાધીશ બનાવ્યા. આ મઠો દક્ષિણમાં શૃંગેરીમાં, પશ્ચિમમાં દ્વારકામાં, ઉત્તરમાં બદરીનાથમાં અને પૂર્વમાં જગન્નાથપુરીમાં સ્થાપ્યા. એક પરંપરાગત માન્યતા એવી છે કે પાંચમો મઠ કાંચીમાં સ્થાપ્યો. તેમના દશનામી સંપ્રદાયના સંન્યાસીઓ આ દસમાંથી એક નામથી ઓળખાય છે – ગિરિ, પુરી, ભારતી, સરસ્વતી, તીર્થ, આશ્રમ, વન, અરણ્ય, પાર્વત, સાગર. અનુભૂતિની કક્ષા અનુસાર તેઓ બ્રહ્મચારી, દંડી, પરિવ્રાજક અને પરમહંસ કહેવાય છે.
આ સિવાય તેમણે બ્રહ્મસૂત્રભાષ્ય’, ‘બૃહદારણ્યકોપનિષદ્ભાષ્ય’, ‘તૈત્તિરીયોપ-નિષદ્ભાષ્ય’, ‘છાન્દોગ્યોપનિષદ્ભાષ્ય’, ‘ઐતરેયોપનિષદ્ભાષ્ય’, ‘ઈશોપનિષદ્ભાષ્ય’, ‘કઠોપનિષદ્ભાષ્ય’, ‘કેનોપનિષદ્ભાષ્ય’, ‘કેનોપનિષદ્વાક્યભાષ્ય’, ‘મુંડકોપનિષદ્ભાષ્ય’, ‘પ્રશ્નોપનિષદ્ભાષ્ય’, ‘ભગવદ્ગીતાભાષ્ય’, ‘માંડૂક્યોપનિષદ્ભાષ્ય’, ‘ગૌડપાદ-કારિકાભાષ્ય’, ‘ઉપદેશસાહસ્રી’ વગેરે ગ્રંથો અને ભાશ્યોની રચના કરી, હિંદૂ સાહિત્ય અને સંસ્કૃતિ નું ગૌરવ વધાર્યું.
તેમણે ૩૨ વર્ષની નાની ઉંમરે કેદારનાથ ખાતે સમાધિ લીધી.
જન્મ સમય વિશે વિવાદ
અત્યારે જે ઈ. સ. ૭મીથી ૮મી સદીનો સમય આપવામા આવે છે તે અભિનવ શંકરાચાર્યનો સમય છે, જે અદી શંક્રચાર્ય પછી 38મા મઠાધિપતિ હતા. આદી શંકરાચાર્યના જીવનચરીત્ર ઉપર અનેક ગ્રંથ લાખાયા છે. ચીતસુખાચાર્ય, આદી શંકરાચાર્યની પાંચ વર્ષની ઉંમરથી તેમની સાથે હતા અને તેમના પરમ મીત્ર અને શીષ્ય હતા. ચીતસુખાચાર્યએ પોતાનુ જીવન આદી શંકરાચાર્ય સાથે વીતાવ્યુ હતુ. તેમણે આદી શંકરાચાર્યના જીવન ચરીત્રઉપર "બૃહ્ત શંકરવિજય" નામનો ગ્રંથ લખ્યો છે. તે પ્રમાણે આદી શંક્રાચાર્યનો જન્મ,
तिष्ये प्रयात्य नलसेवधि बाणनेत्रे | ये नंदने दिनमणा वुदगढ़वभाजी | राधे दिते रुडुविनिर्गतमन्गलग्ने | स्याहूतवान सिवगुरुहू सच श्रंकरेति ||
અર્થ;- કળીયુગના નંદન સવંતસર ૨૫૯૩મા વર્ષમાં, રવિવાર, વૈશાખ શુકલ પાચમ, પુનર્વસુ નક્ષત્ર અને ઘનુ લગ્નમાં શિવગુરૂના પત્ની આર્યા અંબાના ગર્ભથી શંક્રાચાર્યનો જન્મ થયો. તે પ્રમાણે આદી શંકરાચાર્યનો જન્મ ઇ.સ. પૂર્વ ૫૦૯ (૩૧૦૨ - ૨૫૯૩=509)મા થયો હતો. દ્વારકાપીઠ, ગોવર્ધન મઠ અને જ્યોતિ મઠના મંઠાધિપતિના વંશાવળી પ્રમાણે પણ આદી શંક્રાચાર્યનો જન્મ ઇ.સ.પૂર્વ ૫૦૯માં થયો હતો.. "નેપાલરાજા વંશાવલી" પ્રમાણે નેપાલના ૧૮મા રાજા વ્રીશહાદેવ વર્મા (ઈ.સ. પૂર્વ ૫૪૭-૪૮૬) હતા. રાજા વ્રીશહાદેવ વર્માના સમયમાં આદી શંક્રાચાર્ય નેપાલમાં હતા, એનો એવો અર્થ થાય છે કે આદી શંકરાચાર્ય ઇ.સ.પૂર્વ ૫મી સદીમાં થાયા તે સાચુ છે. "જીનવીજય" નામના ગ્રંથ પ્રમાણે કુમરીલા ભટ્ટ ઇ.સ.પૂર્વ ૫મી સદીમાં હતા અને શંકરાચાર્ય અને કુમારીલ ભટ્ટ એકબીજાને મળ્યા હતા, તે પણ આદી શંકરાચાર્યનો સમય ઇ.સ. પૂર્વ. ૫મી સદીમાં બતાવે છે. વિશ્વના ચિંતન અને દર્શન ક્ષેત્રે ભારતીય તત્ત્વજ્ઞાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરનાર એ મહાન વિશ્વગુરુનું અવિસ્મરણીય અને અદ્વિતીય પ્રદાન નિ:શંકપણે સર્વસ્વીકૃત છે. ચતુર્મુખ બ્રહ્માજી ચાર અનાસકત સુપુત્રોને મૌન દ્વારા આત્માનું અમત્ર્ય જ્ઞાન આપી જે યુવા ગુરુએ મુકત કર્યા હતા તે ભગવાન દક્ષિણામૂર્તિ સદાશિવ પુન: આ ભૂધરાને આત્મવાન જ્ઞાનથી સંયુકત કરવા અતવર્યા.
ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં પશ્ચિમ કિનારે આવેલા કેરળ પ્રદેશના કાલટી ગામમાં દ્રવિડ બ્રાહ્મણ શિવગુરુ, વિધાધિરાજ (નામ્બુદ્રી) અને સતી (અમ્બા)ને ત્યાં શંકરનો પ્રાદુર્ભાવ થયો અને પ્રાદેશિક તથા સંસ્કૃત ભાષાનું જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરી સમસ્ત વૈદિક વિધાઓ ધારણ કરી સંન્યાસના દૃઢ નિર્ધાર સાથે વિધવા માતાના આશીર્વાદ લઇ સદ્ગુરુ શરણની યાત્રાએ નીકળી પડયા.
તત્વ જ્ઞાન
ભગવાન નારાયણ દ્વારા સર્વ પ્રથમ વાર અવબોધવામાં આવેલું અદ્વૈત વેદાંતનું આત્મજ્ઞાન પદ્મભવ, વશિષ્ઠ, શકિત, પરાશર અને વેદ વ્યાસ જેવા મહર્ષિઓ થકી વહેતું શુકદેવજી દ્વારા પ્રસ્થાપિત સંન્યાસ પરંપરા વાટે મહાન આચાર્ય ગોવિન્દ યોગીન્દ્ર દ્વારા મા રેવાના પાવન તટમાં ‘ઓંકાર માંધાતા’ ગુહાસ્થાને સચવાઇ રહેલું, જેને શંકર યતિએ પરમહંસ દીક્ષાના અંગીકાર સાથે પુનર્ગિઠત કર્યું તથા આચાર્ય બની ને શાસ્ત્રાર્થ, સંવાદ, ખંડન-મંડન, વાદ-વિવાદ તથા સહચિંતન કરીને સમસ્ત દેશમાં હિંદુ વેદ ધર્મનો પુનરુદ્ધાર કર્યો.
ત્રુટિમુકત વેદાન્ત-દર્શન બ્રહ્મસૂત્ર નામક પાવન ગ્રંથમાં સંગ્રહિત કર્યું અને સર્વ વાદો-વિચારો પર એની અમીટ અસર આરછાદિત થઇ ગઇ. શંકરે પ્રકòતિ-પરિણામ, બ્રહ્મ-પરિણામવાદ ઉપરાંત, માઘ્યમિક અને વિજ્ઞાનવાદી શાખાઓનું ખંડન કરી પોતાના દાદા ગુરુ, સંપ્રદાય વિદ્ આચાર્ય ગૌડપાદના અજાતવાદનું તેમાં મંડન કરતા જે 'બ્રહ્મવિવર્તવાદ' સ્પષ્ટ કર્યોતે જ પછીથી 'કેવલાદ્વૈત સિદ્ધાંત' તરીકે સુખ્યાત થયો.
શંકર એ ભારતના અને સંપૂર્ણ વિશ્વના સદ્ગુરુ છે અને વિદ્વાનો માટે તર્ક પ્રસ્થાન, ઋષિઓ માટે શ્રુતિ પ્રસ્થાન તથા ભકતો માટે સ્મૃતિ પ્રસ્થાન એમ પ્રસ્થાનત્રયી ગ્રંથોના ભાષ્ય દ્વારા અહર્નિશ માર્ગદર્શન આપતા રહે છે. સર્વ જિજ્ઞાસુઓ માટે શંકર પ્રકરણ ગ્રંથો અને જ્ઞાનના સહાય માટે ભકિત-ભાવ પ્રચુર સ્તોત્રોની પ્રસ્તુતિ કરે છે. આ ઉપરાંત, પંચાયતન પૂજા શરૂ કરાવીને ભગવાનને રાષ્ટ્રને અખંડતાના એક સૂત્રમાં પરોવી દૈવી આશિષથી આરક્ષિત કરી દીધું.
સાધારણ જનતા માટે બૌદ્ધ માઘ્યમિકોનો શૂન્યવાદ, વિજ્ઞાનવાદીઓનું આલય વિજ્ઞાન અને રામાનુજ તથા ભતૃર્પ્રપંચનો બ્રહ્મ-પરિણામવાદ ઉપરાંત અન્ય વિચારધારાનો અને શાંકરવેદાન્તમાં કોઇ ભેદ ના જણાતો હોય, પરંતુ અસાધારણ અઘ્યાત્મ પ્રેમી સુજ્ઞ સાધકો માટે શંકરની વિચારણા અસંદિગ્ધ અને સ્પષ્ટતાપૂર્ણ રીતે આ બધાથી ભિન્ન છે, એ સુવિદિત છે.
શંકરાચાર્યના મઠ
આદી શંકરાચાર્ય દ્વારા સ્થાપિત ચાર મઠ નીચે પ્રમાણે છે:
શંકરાચાર્યએ વ્યાસનાં ગ્રંથ બ્રહ્મસૂત્ર પર ભાષ્ય લખ્યું હતું, જેની પરીક્ષા સ્વયં વ્યાસે કરી હતી.
કુમારિલ ભટ્ટનાં નિવેદનથી શંકરાચાર્યએ તેમનાં કર્મકાંડને માનનાર શિષ્ય મંડન મિશ્ર સાથે શાસ્ત્રાર્થ કર્યો હતો, જેનાં નિર્ણાયક મિશ્રનાં પત્ની ઉભય ભારતી બન્યાં. આ શાસ્ત્રાર્થમાં મિશ્રની હાર થઇ. જેથી તેમનાં પત્ની ભારતીએ પણ શંકરાચાર્ય સાથે શાસ્ત્રાર્થ કર્યો, તેમણે શંકરાચાર્યને પરાજય કરાવવા કામશાસ્ત્રનાં પ્રશ્નો પૂછ્યાં ત્યારે શંકરાચાર્ય તેમણી પાસે સમય માંગી એક મૃત રાજાનાં શરીરમાં પ્રવેશી કામશાસ્ત્રનું જ્ઞાન મેળવી ઉભય ભારતીને શાસ્રાર્થમાં હરાવ્યાં.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ધાર્મિક વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:ભારતીય સંસ્કૃતિ શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ
રણજીતનગર (તા. ઘોઘંબા)
રણજીતનગર (તા. ઘોઘંબા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  ઘોઘંબા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રણજીતનગર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર, ચણા તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઘોઘંબા તાલુકો
ભારવાળા (તા. ઉના)
ભારવાળા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
મદુરાઇ
મદુરાઇ ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  તમિલનાડુ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા મદુરાઇ જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. મદુરાઇમાં મદુરાઇ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે.
શ્રેણી:તમિલનાડુ શ્રેણી:તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
નાગપટ્ટીનમ
નાગપટ્ટીનમ ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તમિલનાડુ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા નાગપટ્ટીનમ જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. નાગપટ્ટીનમમાં નાગપટ્ટીનમ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે.
વ્યવસાય
વ્યવસાય એટલે માણસ દ્વારા કોઇપણ પ્રકારનું કાર્ય કરી તેના બદલામાં મહેનતાણું મેળવવું. માનવીને પોતાનું જીવન ચલાવવા માટે પૈસાની જરુરીયાત પડે છે. આ પૈસા માનવીએ કોઇ પણ કાર્ય કરીને કમાવા પડે છે. આ કાર્ય વેપાર, ધંધો, નોકરી, ખેતી, મજુરી વગેરે ક્ષેત્રમાં કરવામાં આવે છે.
નાગપટ્ટીનમ
શ્રેણી:તમિલનાડુ શ્રેણી:તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
વ્યવસાય
શ્રેણી:સમાજશાસ્ત્ર
રામનાથપુરમ
શ્રેણી:તમિલનાડુ શ્રેણી:તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
વકતાપુર (તા. હિંમતનગર)
વકતાપુર (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વકતાપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હિંમતનગર તાલુકો
નમક્કલ
શ્રેણી:તમિલનાડુ શ્રેણી:તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
શિવકુમાર જોશી
શિવકુમાર ગિરજાશંકર જોશી (૧૬ નવેમ્બર ૧૯૧૬ – ૪ જુલાઇ ૧૯૮૮) એ ગુજરાતી ભાષાના એક જાણીતા સાહિત્યકાર હતા.
લાખાપર (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શિવકુમાર જોશી
જીવન
તેમનો જન્મ ૧૬ નવેમ્બર, ૧૯૧૬ના રોજ અમદાવાદ, ગુજરાત ખાતે થયો હતો. તેમનું પ્રાથમિક અને માધ્યમિક શિક્ષણ અમદાવાદમાં થયું. ૧૯૩૩માં તેઓએ મેટ્રિકની પરીક્ષા ઉત્તિર્ણ કરી અને ૧૯૩૭માં તેઓ સંસ્કૃત વિષય સાથે સ્નાતક થયા. ૧૯૩૭ થી ૧૯૫૮ સુધી મુંબઈ-અમદાવાદમાં ભાગીદારીથી કપડાનો વ્યવસાય. અને ૧૯૫૮ થી કલકત્તામાં કાપડનો સ્વતંત્ર વ્યવસાય કર્યો. સાથોસાથ ત્યાંની સાહિત્યિક, સાંસ્કૃતિક, રંગમંચ સંબંધી પ્રવૃત્તિઓમાં સક્રિય રહ્યા હતા.
લાખાપર (તા. અંજાર)
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
શિવકુમાર જોશી
જીવન
૪ જુલાઇ, ૧૯૮૮ના રોજ તેમનું અવસાન થયું હતું.
સર્જન
તેમની પ્રવાકથાઓ ‘જોવી’ તી કોતરો ને....જોવી’ તી કંદરા’ તથા ‘પગલાં પડી ગયા છે’ (૧૯૮૨) છે. આ ઉપરાંત, લેખકના રંગભૂમિના અનુભવો ચિતાર આપતી, નાટ્યજગતનાં સંસ્મરણો આલેખતી સ્મૃતિકથા ‘મારગ આ પણ છે શૂરાનો’ (૧૯૮૦) સુવાચ્ય અને માહિતીપૂર્ણ છે. એમણે બંગાળીમાંથી ચારેક અનુવાદો પણ આપ્યા છે, જેમાં રવીન્દ્રનાથની નવલકથા ‘જોગાજોગ’ (૧૯૬૯), વિભૂતિભૂષણની નવલકથા ‘આદર્શ હિન્દુ હોટલ’ (૧૯૭૭) તથા વિજય ભટ્ટાચાર્યની કૃતિ ‘નવું ધાન’ (૧૯૭૭)નો સમાવેશ થાય છે.
સોનલ છાંય (૧૯૬૭): પિયૂ, શરદ અને અમૂલ્ય વચ્ચેના પ્રણયત્રિકોણની કથા અપરંપરાગત રીતે કહેતી, શિવકુમાર જોશીની લઘુનવલ. કથામાં અમૂલ્ય વાચકની નજર સામે મોટે ભાગે હાજર નથી; હાજર છે તેની ડાયરી. ડાયરીના અંશોને શરદના આત્મકથન સાથે વણી લઈને લેખકે એકસાથે બે જુદાં દ્રષ્ટિબિંદુઓથી કથા રજૂ કરી છે. કૃતિમાં સાહિત્યિક સ્તરની અને બોલચાલની ભાષાનું મિશ્રણ કુશળતાપૂર્વક થયું છે. દીર્ઘ વ્યાપવાળી પોતાની બીજી અનેક નવલકથાઓની સરખામણીમાં લેખક, આ કૃતિમાં વધુ કલાત્મકતા સિદ્ધ કરી શકયા છે.
સન્માન
તેમને ઇ.સ. ૧૯૫૨માં કુમાર ચંદ્રક, ૧૯૫૯માં નર્મદ સુવર્ણ ચંદ્રક અને ૧૯૭૦માં રણિજતરામ સુવર્ણચંદ્રક એનાયત થયો હતો. તેમના નાટક સુવર્ણરેખા (૧૯૬૧) માટે તેમને સંગીત નાટક અકાદમી પુરસ્કાર મળ્યો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા શ્રેણી:નર્મદ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા શ્રેણી:કુમાર સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા શ્રેણી:૧૯૮૮માં મૃત્યુ શ્રેણી:૧૯૧૬માં જન્મ
લોહારીયા મોટા (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
ભિંગરણ નેસ (તા. ઉના)
સંદર્ભ
શ્રેણી:નેસ
દેહીંગ પતકાઈ ઉત્સવ
દેહિંગ અથવા દીહિંગ પતકાઇ મહોત્સવ એ એક વાર્ષિક તહેવાર છે જે આસામના તિનસુખિયા જિલ્લાના લેખાપાણી ખાતે યોજવામાં આવે છે. ઉત્સવનું નામ જાજરમાન પતકાઇ પર્વતની હારમાળા અને તોફાની દેહિંગ નદીના નામ પરથી રાખવામાં આવ્યું છે. આ ઉત્સવ આસામ સરકાર દ્વારા આયોજીત કરવામાં આવે છે, જે પ્રવાસીઓને આનંદ અને તહેવારની અનહદ તકો પૂરી પાડે છે.
આ મહોત્સવની શરૂઆત પ્રથમ ડિસેમ્બર ૨૦૦૨ માં થઈ હતી, અને ભારતના તત્કાલીન રાષ્ટ્રપતિ ડો. એ. પી. જે. અબ્દુલ કલામ તે સમારંભના મુખ્ય મહેમાન હતા.
આકર્ષણો
આ તહેવારમાં સ્વદેશી આસામી સમુદાયો મેળાઓ, ના પ્રવાસ, ગોલ્ફ, સાહસિક રમતો અને વન્યપ્રાણી આનંદની સફરનો સમાવેશ થાય છે. તહેવારનું બીજું આકર્ષણ બીજા વિશ્વ યુદ્ધના સૈનિકોના કબ્રસ્તાનોની મુલાકાત છે. તે એક સમયે મ્યાનમાર સુવર્ણ ભૂમિનો માર્ગ બનેલા સ્ટીલવેલ રોડ પર સફરની વ્યવસ્થા પણ કરવામાં આવે છે. મુલાકાતીઓ હાથી પર બેસી સફારી માટે જવાનું પસંદ કરી શકે છે અને વન્યક્ષેત્રમાં પ્રવેશ કરી શકે છે. આ દિવસોમાં મુલાકાતીઓ માટે ફૂડ ફેસ્ટિવલ (ભોજન ઉત્સવ), હસ્તકળા મેળો અને સાંસ્કૃતિક કાર્યો પણ યોજવામાં આવે છે. આ તહેવાર એંગલિંગ, કાયાકિંગ અને પેરાસેલિંગ જેવા સાહસિક રમતોની વિશાળ શ્રેણી પ્રદાન કરે છે. ચાના બગીચાઓ અને દિગ્બોઇ તેલ ક્ષેત્રની યાત્રાઓ પણ આ તહેવારનો એક ભાગ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:તહેવાર
પુનાકોટા
પુનાકોટા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધાનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામ તાલુકામથક ધાનપુર થી પૂર્વ દિશામાં આશરે ૧૧ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે.
પુનાકોટા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધાનપુર તાલુકો શ્રેણી:ભૂગોળ
વજાપુર (તા. હિંમતનગર)
વજાપુર (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વજાપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હિંમતનગર તાલુકો
પેરામ્બલુર
પેરામ્બલુર ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તમિલનાડુ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા પેરામ્બલુર જિલ્લામાં આવેલું એક મહત્વનું નગર છે. પેરામ્બલુરમાં પેરામ્બલુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે.
શ્રેણી:તમિલનાડુ શ્રેણી:તમિલનાડુના જિલ્લા મથકો
રાછવા (તા. ધાનપુર)
રાછવા (તા. ધાનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધાનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાછવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધાનપુર તાલુકો
દોમાહી
દોમાહી અથવા દોમાસી અને દામિ પશ્ચિમ આસામના કામરૂપ અને પૂર્વીય ગોલપરા ક્ષેત્રોનો લોકપ્રિય લણણી સંબંધી તહેવાર છે. આ તહેવાર લણણીની મોસમની શરૂઆત અને અંત સાથે કામરૂપી અને ગોલપરીયા નવા વર્ષોની શરૂઆત અંત પણ  ચિહ્નિત કરે છે.
પ્રકારો
આ તહેવારને "માગર દોમાહી" (જાન્યુઆરીની મધ્યમાં), "બૈહાગર અથવા બૈશાખ દોમાહી" (મધ્ય એપ્રિલ) અને "કાતિર અથવા કાર્તિક દોમહી" (મધ્ય ઑક્ટોબર) માં વિભાજિત કરવામાં આવે છે. જ્યોતિષશાસ્ત્રની દ્રષ્ટએ બૈહાગર (વૈશાખની) દોમાહી વાસંતિક વિષુવકાળ  સંકળાયેલ છે. સાથે કાર્તિક દોમાહી શરદ વિષુવકાળ અને મહા દોમાહિ શિયાળુ અયનદિન સાથે સંકળાયેલ છે. વસંત ઉત્સવના તહેવાર કરતા શિયાળાના તહેવાર સાથે વધુ મહત્ત્વ આપવામાં આવે છે. પાનખરમાં યોજાયેલ ત્રીજો તહેવારને દોમાહની જેમ માનવામાં આવતા નથી.
માગર દોમાહી
માગર દોમહી અથવા દોમાસી એ લણણીની મોસમ અને વર્ષ પૂરા થયા પછી આવતો તહેવાર છે. તે જાન્યુઆરીની મધ્યમાં ઉજવવામાં આવે છે. આ તહેવારની પૂર્વસંધ્યાએ "લોગ ભાટ" તરીકે ઓળખાતા સમૂહ ભોજન સમારંભનું આયોજન કરવામાં આવે છે.
બૈહાગર દોમહી
બૈહાગર અથવા બૈશાખ દોમાહી એ વસંત સમયનો ખાસ પર્વ છે. સામાન્ય રીતે બૈહગના પહેલા અઠવાડિયામાં અથવા એપ્રિલના ત્રીજા અઠવાડિયામાં એક મેળો ભરાય છે. તે ઉત્તરીય કામરૂપમાં "ભથેલી", દક્ષિણ કામરૂપમાં "સોરી" અથવા "સુનરી" તરીકે ઓળખાય છે. કામરૂપના દક્ષિણ ભાગમાં આ તહેવાર સોરી તરીકે ઓળખાય છે, ત્યાં ઊંચા વાંસના વાવેતર જોવા મળતા નથી, પરંતુ વાંસની નાના ખાંભીઓ હોય છે, જેની ટોચ પર ગુચ્છેદાર કલગી હોય છે. લોકો ઉત્તરી કામરૂપમાં વાંસની આગળ નમન કરે છે અને તેઓ તેમને આદર આપી સ્પર્શે છે.
ભાટેલી
ઉત્તર કામરુપ (નલબારી, રાંગીયા વગેરે) ક્ષેત્રમાં ભાટેલી વૈશાખ મહિનામાં યોજાયેલી છે. દરેક ક્ષેત્ર ધ્વજ અને વાવટાઅ લગાડી લાંબા વાંસને શણગારવામાં આવે છે. જેણે શ્રેષ્ઠ સજવટ કેરી હોય તેને વરરાજા કહેવામાં આવે છે. બીજાઓને વધુ કહેવામાં આવે છે, તેઓને વરરાજાની તેની આસપાસ વર્તુળ ઉભી કરવામાં આવે છે, અને એક નકલી લગ્ન સમારોહ કરવામાં આવે છે. આ ઉત્સવની એક મુખ્ય ક્રિયા બે લીલા વાંસનું વાવેતર હોય છે. સવારે યુવકો શુદ્ધ સ્નાન કરે છે. તેઓ બે વાંસ કાપી અને તેને રંગીન કાપડ અને ચમરીથી શણગારે છે અને સંગીત સાથે ઉત્સવની ઉજવણી કરે છે. એક મોટો મેળો ભરવામાં આવે છે.
દક્ષિણ કામરૂપમાં જ્યાં તેને "સોરી" અથવા "સુનરી" તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, ત્યાં થોડીક ભિન્નતા સાથે આજ વિધિ અનુસરવામાં આવે છે. ઉત્તરના કામરૂપ વિસ્તારમાં વાંસને એક વડના ઝાડની સામે રાખવામાં આવે છે જેને કૃષ્ણનું નામ "મદન મોહન ગોસાઇં" કહે છે.
બાનીકાંતા કાકાટીએ ભાટેલી અને પ્રાચીન ઇન્દ્રધ્વજ ઉત્સવની સમાનતા તરફ ધ્યાન દોર્યું હતું. કાલિકા પુરાણમાં ઇન્દ્રધ્વાજા ઉત્સવને "સક્રોત્થન" તરીકે વર્ણવવામાં આવે છે, અને તે ધ્વજ સાથે સ્તંભની આસપાસ થયો ઉજવાયો હતો. કાલિકા પુરાણમાં વર્ણવ્યા અનુસાર તહેવાર માટેની પ્રક્રિયાઓ હાલના દિવસોમાં ભાટેલીની ઉજવણી માટે કરવામાં આવતી તૈયારીને મળે છે. કેટલીક તહેવારોની વિગતો સિવાય બંને તહેવારો એક સરખા હોય એમ જણાય છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:તહેવાર શ્રેણી:આસામ
કોથમીર
કોથમીર (અંગ્રેજી: Coriander, હિંદી: धनिया, વૈજ્ઞાનિક નામ: Coriandrum sativum) એ વૈજ્ઞાનિક વર્ગીકરણ પ્રમાણે એપિએસી કુળમાં આવતી એક વર્ષાયુ વનસ્પતિનો છોડ છે. કોથમીર દક્ષિણ યુરોપ અને ઉત્તર અમેરિકાથી નૈઋત્ય એશિયાની વતની છે. કોથમીરનો છોડ મૃદુ, નાજુક, લીસ્સી ડાંડીવાળો હોય છે અને આશરે ૫૦ સે.મી.(૨૦ ઇંચ) જેટલો ઉંચો હોય છે. તેના પર્ણો વિવિધ આકારનાં, પહોળા, ચપટા પર્ણદંડ વાળા અને પીંછાકાર હોય છે. પૂષ્પો નાનાં છત્ર પૂષ્પવિન્યાસમાં ગોઠવાયેલાં હોય છે, જે મહદંશે સફેદ અને ક્યારેક આછી ગુલાબી ઝાંયવાળા, અનિયમિત તથા બે પ્રકારની પાંખડીઓ ધરાવતા હોય છે. ૧-૩ મિ.મી.ની નાની પાંખડીઓ પૂષ્પદંડ તરફ અને ૫-૬ મિ.મી. લંબાઈની પાંખડીઓ તેનાથી દૂર ફેલાયેલી હોય છે. ફળ ૩-૫ મિ.મી. નાના ગોળ દાણાનાં આકારનું અને શુષ્ક હોય છે.
ઉપયોગો
કોથમીરનાં છોડનાં બધાજ ભાગો ખાદ્ય છે, પરંતુ તેના લીલાં પાન અને સૂકા બીજ/ફળોનો રસોઈમાં સવિશેષ ઉપયોગ થતો આવ્યો છે. કોથમીર ભારતીય, મધ્ય એશિયા, મધ્ય પૂર્વ, ભૂમધ્ય પ્રદેશ, દક્ષિણ એશિયા, મેક્સિકો, લેટિન અમેરિકા, ચીન, આફ્રિકા અને અગ્નિ એશિયાની વાનગીઓમાં સામાન્યપણે જોવા મળે છે.
પર્ણ
એના પાનને વિવિધ ભાષામાં કોરીએન્ડર લીવ્સ, ચાઇનીઝ પાર્સલી અને સીલેન્ત્રો તરીકે ઓળખાય છે.
કોથમીરને કુલાન્ત્રો સમજીને થાપ ન ખાવી જોઈએ. કુલાન્ત્રો(Eryngium foetidum)એ કોથમીરના કુળની નજીકનો જ પણ અન્ય છોડ છે. આ છોડના પાનનો દેખાવ જુદો હોય છે અને તેના પાન વધુ તીવ્ર સુગંધી તેલ ધરાવે છે. .
The fresh leaves are an ingredient in many South Asian foods (particularly chutneys), in Chinese dishes and in Mexican dishes, particularly in salsa and guacamole and as a garnish. Chopped coriander leaves are a garnish on cooked dishes such as dal and curries. As heat diminishes their flavor quickly, coriander leaves are often used raw or added to the dish immediately before serving. In Indian and Central Asian recipes, coriander leaves are used in large amounts and cooked until the flavor diminishes. The leaves spoil quickly when removed from the plant, and lose their aroma when dried or frozen.
Fresh coriander leaves, known as кинза (kinza) in Russian (from Georgian ქინძი), are often used in salads in Russia and other CIS countries.
ફળ
The dry fruits are known as coriander seeds, coriandi seeds, or, in South Africa, dhania. The word coriander in food preparation may refer solely to these seeds (as a spice), rather than to the plant itself. The seeds have a lemony citrus flavour when crushed, due to terpenes linalool and pinene. It is described as warm, nutty, spicy, and orange-flavored.
It is commonly found both as whole dried seeds and in ground form. Seeds can be roasted or heated on a dry pan briefly before grinding to enhance and alter the aroma. Ground coriander seed loses flavor quickly in storage and is best ground fresh. Coriander seed is a spice (Hindi name: धनिया dhania), in garam masala and Indian curries, which often employ the ground fruits in generous amounts together with cumin. It acts as a thickener. Roasted coriander seeds, called dhana dal, are eaten as a snack. It is the main ingredient of the two south Indian dishes: sambhar (சாம்பார்) and rasam (இரசம்). Coriander seeds are boiled with water and drunk as indigenous medicine for colds.
Outside of Asia, coriander seed is used for pickling vegetables, and making sausages in Germany and South Africa (see boerewors). In Russia and Central Europe coriander seed is an occasional ingredient in rye bread as an alternative to caraway. Coriander seeds are used in European cuisine today, though they were more important in former centuries.
મૂળ
કોથમીરનાં મૂળમાં તેનાં પર્ણો કરતાં પણ વધુ ગહેરી અને તિવ્ર સુવાસ હોય છે. મૂળનો ઉપયોગ અનેક એશિયન વાનગીઓમાં થાય છે, મોટે ભાગે થાઈ વાનગીઓમાં, ખાસ કરીને સુપ્સ અને શાકમાં તેને વાટીને નાખવામાં આવે છે.
ઇતિહાસ
Coriander seems to have been cultivated in Greece since at least the second millennium BC. One of the Linear B tablets recovered from Pylos refers to the species as being cultivated for the manufacture of perfumes, and it appears that it was used in two forms: as a spice for its seeds and as a herb for the flavor of its leaves. This appears to be confirmed by archaeological evidence from the same period: the large quantities of the species retrieved from an Early Bronze Age layer at Sitagroi in Macedonia could point to cultivation of the species at that time.
ભળતા-સળતા અન્ય છોડ
These herbs are used where they grow in much the same way as cilantro is used.
ઔષધિય ઉપયોગો અને સ્વાસ્થ્ય પર અસર
Coriander, like many spices, contains antioxidants, which can delay or prevent the spoilage of food seasoned with this spice. A study found both the leaves and seed to contain antioxidants, but the leaves were found to have a stronger effect.
Chemicals derived from coriander leaves were found to have antibacterial activity against Salmonella choleraesuis, and this activity was found to be caused in part by these chemicals acting as nonionic surfactants.
Coriander has been used as a folk medicine for the relief of anxiety and insomnia in Iran. Experiments in mice support its use as an anxiolytic. Coriander seeds are used in traditional Indian medicine as a diuretic by boiling equal amounts of coriander seeds and cumin seeds, then cooling and consuming the resulting liquid. In holistic and traditional medicine, it is used as a carminative and as a digestive aid.