cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
અરકાનસાસ
વસ્તી-વિષયક માહિતી
2005-2007ના યુ.એસ. સેનસસ બ્યુરો દ્વારા અમેરિકન સમુદાય સર્વેક્ષણ મુજબ, 93.9 % અરકાનસાસની વસતી ઘરે અંગ્રેજી બોલતી હોય છે. લગભગ 4.4 % રાજ્યની વસતી ઘરે સ્પેનીશ બોલતી હોય છે. લગભગ 0.8 % રાજ્યની વસતી દરેક બીજી ઈન્ડો-યુરોપિયન ભાષા અને એશિયન ભાષા ઘરે બોલતા હોય છે, અને 0.2 % બીજી ભાષાઓ બોલતા હોય છે.
2006માં, 24.0 % પુખ્ત ધુમ્રપાનની સાથે અરકાનસાસમાં રાષ્ટ્રીય પ્રતિશત કરતા વધારે ટકા તમાકુ ધૂમ્રપાન કરનારાઓ છે.
ધર્મ
અરકાનસાસ, મોટાભાગના બીજા દક્ષિણી રાજ્યો જેમ બાયબલ બેલ્ટનો જ ભાગ છે અને મુખ્યત્વે ખ્રિસ્તી સંપ્રદાય (પ્રોટેસ્ટન્ટ) ના છે. લોકોનું ધાર્મિક જોડાણ આ પ્રમાણે છે : thumb|right|200px|અરકાનસાસ વસતી ઘનત્વ નકશો 2000 માં અનુયાયીઓની સંખ્યાના હિસાબે સૌથી મોટો મુખ્ય વર્ગ 665,307 ની સાથે દક્ષિણી બાપ્ટિસ્ટ કન્વેન્શનના છે; યુનાઇટેડ મેથોડિસ્ટ ચર્ચના 179,383 સાથે છે; 115, 967 સાથે રોમન કેથોલિક ચર્ચ છે; અને 115, 916ની સાથે અમેરિકન બાપ્ટિસ્ટ એસોસિયેશન છે.
અર્થતંત્ર
2005 માટે રાજ્યનું ગ્રોસ ડોમેસ્ટિક પ્રોડક્ટ $ 87 બિલિયન હતું. યુ.એસ. સેનસસ બ્યુરો મુજબ, 2004 માટે પ્રતિ વ્યકિત પારિવારિક ઔસત આવક (હાલના ડોલરમાં) $ 35,295 હતી. રાજ્યના કૃષિ ઉત્પાદનો મરઘા પોષણ અને ઈંડા, સોયાબીન, જુવાર, ઢોર, કપાસ, ચોખા, સૂવર અને દૂધ છે. તેનું ઔદ્યોગિક ઉત્પાદન ખાદ્ય પ્રક્રમણ, વીજળીના સાધનો, ફેબ્રિકેટેડ ઘાતુના ઉત્પાદનો, મશીનરી, કાગળના ઉત્પાદનો, બ્રોમાઈન અને વેનેડિયમ છે. જાન્યુઆરી 2010 સુધીમાં, રાજ્યનો બેરોજગારી દર 7.6 % છે.
વિવિધ વિશ્વવ્યાપક કંપનીઓના મુખ્યાલયો અરકાનસાસના ઉત્તર પશ્ચિમી ખુણામાં છે, વોલ-માર્ટ (2007 માં આવકને લઈને દુનિયાની સૌથી મોટી પબ્લિક કોર્પોરેશન), જે.બી. હન્ટ અને ટાયસન ફૂડસનો સમાવેશ થાય છે. 1970ની આર્થિક તેજીના પરિણામે રાજ્યના આ વિસ્તારે આર્થિક તેજીને અનુભવી છે. હાલના વર્ષોમાં, વાહનના ભાગોના ઉત્પાદકોએ, તેમના બીજા રાજ્યોના વાહન કારખાનાઓને સહકાર આપવા પૂર્વી અરકાનસાસમાં કારખાનાઓ ખોલ્યા છે. પર્યટન પણ અરકાનસાસના અર્થતંત્ર માટે ખૂબ મહત્વપૂર્ણ છે; કાયદાકીય રાજ્યનું ઉપનામ 'ધ નેચરલ સ્ટેટ' 1970માં મૂળરૂપે ('અરકાનસાસ ઈઝ અ નેચરલ' રૂપે) વિજ્ઞાપન માટે રાજ્ય પર્યટન દ્વારા રાખવામાં આવ્યું હતું, અને આજે પણ નિયમિતરૂપે આજદિન ઉપયોગ કરવામાં આવે છે.
Forbes.com મુજબ અરકાનસાસ હાલમાં સર્વશ્રેષ્ઠ વ્યાપાર માટેના રાજ્ય માટે 21માં, વ્યાપારના ભાવ માટે 9 માં, મજુરી માટે 40 માં, નિયંત્રિક વાતાવરણ માટે 22માં, આર્થિક વાતાવરણ માટે 17માં, વૃદ્ધિ સંભાવના માટે 9 માં, ગ્રોસ ડોમેસ્ટિક પ્રોડક્ટમાં 35 માં, અને હકારાત્મક આર્થિક બદલાવનો 3.8 % અથવા 22 માં ક્રમે આવે છે.
કરનિર્ધારણ
215px|thumb|right|પ્રદેશોની સીમા દોરેલા સાથેનો અરકાનસાસનો નકશો અરકાનસાસ 1.0 % થી 7.0 % સુધી છ કોષ્ઠકના રાજ્ય આયકરને લાદે છે. સૂચીયન વ્યકિતઓના લશ્કરી વેતનના પ્રથમ $ 9000 અરકાનસાસ કરમાંથી રાહત મેળવે છે; અધિકારીઓએ તેમના લશ્કરી વેતનના પ્રથમ $ 6000 પર રાજ્યનો આયકર ચૂકવવાનો નથી હોતો. નિવૃત લોકોએ સામાજિક સુરક્ષા પર, અથવા તેમના ખર્ચ આધારિત વસૂલીની સાથે તેમના પેન્શન પરના પ્રથમ $ 6000 નફા પર કોઈ કર ચૂકવવાનો નથી હોતો. ટેક્ષારકાના, અરકાનસાસના નિવાસીઓ અરકાનસાસ આયકરમાંથી છૂટ મેળવે છે; ટેક્ષારકાના, ટેક્ષાસના રહેવાસીઓ દ્વારા ત્યાં કમાયેલ વેતન અને વ્યાપારી આવક પર પણ રાહત છે. અરકાનસાસનો ગ્રોસ આવક વેચાણ કર અને વળતર ઉપયોગ કરનો દર અત્યારે 6 % છે. રાજ્યએ પણ જનાદેશ આપ્યો કે વિવિધ સેવાઓ પણ સેલ્સ ટેક્ષની ઉઘરાણીનો વિષય રહેશે. તેમા જૂના મકાનો તોડનાર અને વાહન ખેંચનારાઓની સેવાઓ; ડ્રાય ક્લિનિંગ અને લોન્ડ્રી; શરીર પર ભેદન, છૂંદણા અને ઇલેક્ટ્રોલિસિસ;, જીવાત નિયંત્રણ; સુરક્ષા અને ચેતવણી દેખરેખ કરનાર; સ્વયં સંગ્રહ કરવાની સુવિધાઓ; હોડીનું ભંડારણ અને સાચવણી; અને પાળતુંની દેખરેખ અને પાળતું પ્રાણીના ઘર બનાવવાની સેવાઓ આપનારનો સમાવેશ થાય છે.
રાજ્યના સેલ્સ ટેક્ષની સાથે, અરકાનસાસ શહેરમાં 300 થી વધારે સ્થાનિય કરો છે. જો તે તેમના વિસ્તારના મતદારો દ્વારા સ્વીકારવામાં આવેલા હોય તો શહેરો અને પ્રદેશોને વધારાના સ્થાનિય વેચાણ અને ઉપયોગ કરોને બનાવવાનો અધિકાર હોય છે. આ સ્થાનીય કરોને એક મર્યાદા હોય છે; તેઓ દરેક નિર્ધારિત કરતા 1 % માટે $ 25 થી વધી શકવા ના જોઈએ. આ વધારાના કરો રાજ્યો દ્વારા લેવામાં આવે છે, જે પછી નાણા પાછા સ્થાનિય અધિકાર ક્ષેત્રમાં માસિક રૂપથી વહેંચવામાં આવે છે. ઓછી આવકના કરદાતાઓ કુલ વાર્ષિક પારિવારિક આવક $ 12000 થી ઓછી હોય તેઓને વીજળીના ઉપયોગ માટેના સેલ્સ ટેક્ષમાંથી છૂટ મેળવવાની પરવાનગી હોય છે. આલ્કોહોલિક પીણાનું વેચાણ વધારાના કરોને ભોગવે છે. 10 % જોડાયેલ મિશ્રિત પીણા કરને રેસ્ટોરેન્ટોમાં આલ્કોહોલિક પીણાના વેચાણ (બીયરને બાદ કરતા) પર લાગુ પાડવામાં આવે છે. 'ચાલુ પરિસર' વપરાશ માટે વેચાણ માટે 4 ટકા કર બધા મિશ્રિત પીણાઓ (બીયર અને વાઈન સિવાય) ના વેચાણ પર લાગુ પડે છે. 3 % કર એ બંધ પરિસર વપરાશ માટે વેચાતા બીયર પર લાગુ પડે છે. મિલકત કર સાચી અને વ્યકિતગત મિલકત પર નિર્ધારિત કરવામાં આવે છે, માત્ર કિંમતના 20 % એ કરનો આધાર રૂપે ઉપયોગ કરવામાં આવે છે.
હાઈવે
378px|right|thumb|અરકાનસાસ આંતરરાજ્યો અને યુ.એસ. હાઈવેના નકશો.
રાજ્ય હાઈવે
thumb|right|અરકાનસાસમાં પ્રવેશતા આંતરરાજ્ય 40, તે મીસીસિપી નદીને ક્રોસ કરે છે.
માર્ચ 2008માં, પબ્લિક એડમિનિસ્ટ્રેશન માટેની અમેરિકન સોસાયટી નેશનલ કોન્ફરન્સમાં પ્રસ્તુત અમેરિકન સ્ટેટ લીટર સ્કોરકાર્ડે, અરકાનસાસને, તેના હાઈવે અને સાર્વજનિક સંપત્તિઓ પરથી ગંદકી અને કચરો હટાવવા માટે રાષ્ટ્રીય 'સૌથી ખરાબ રાજ્ય' રૂપે અંકિત કર્યું. NHTSA ના આંકડાના આધાર મુજબ, રાજ્યનો ગંદકી અને કચરા સંબંધિત વાહન અકસ્માતનો દર એ રાષ્ટ્રીય સરેરાશથી થોડો વધારે છે.
હવાઇમથકો
બેન્ટન પ્રદેશમાં હાઈફીલમાં લીટલ રોક નેશનલ એરપોર્ટ (એદમ્સ ફીલ્ડ) અને નોર્થવેસ્ટ અરકાનસાસ રિજ્યોનલ એરપોર્ટ એ અરકાનસાસના મુખ્ય હવાઈ મથકો છે. યાત્રી સેવાઓ ફોર્ટ સ્મીથમાં પણ ઉપલબ્ધ છે, સાથે મર્યાદિત સેવાઓ ટેક્ષારકાના, રસેલવીલે, પાઈન બ્લફ, હેરીસન, ઓઝાર્ક રિજ્યોનલ એરપોર્ટ માઉન્ટેન હોમ, હોટ સ્પ્રીંગ્સ, ઇએલ ડોરાડો અને જોન્સબોરોમાં પણ ઉપલબ્ધ છે. ઘણા હવાઈ મુસાફરો પૂર્વી અરકાનસાસમાં મેમ્ફીઝ ઇન્ટરનેશનલ એરપોર્ટનો ઉપયોગ કરે છે.
રેલ
એમટ્રેક ટેક્ષાસ ઈગલ યાત્રી ટ્રેન તેના રોજના શિકાગોથી સેન એન્ટોનિયોથી લોસ એન્જેલિસના રસ્તા પર અરકાનસાસમાં પ્રતિદિન વિવિધ સ્ટોપ કરે છે.
કાયદો અને સરકાર
હાલના અરકાનસાસના ગવર્નર માઈક બીબ છે, જે ડેમોક્રેટિક છે, જે નવેમ્બર 7, 2006માં ચૂંટાયેલા હતા. બંને અરકાનસાસના યુ.એસ.ના સેનેટર્સ ડેમોક્રેટ્સ છે : બ્લાંકે લિંકન અને ર્માક પ્રયોર. રાજ્યની યુ.એસ. હાઉસ ઓફ રિપ્રેઝનટેટિવ્સમાં ચાર જગ્યાઓ છે. ત્રણ જગ્યાઓ ડેમોક્રેટ્સ દ્વારા ગ્રહણ કરાયેલ છે - રોબર્ટ મેરિયન બેરી (મેપ ), વીક સીન્યદર (મેપ ), અને માઈક રોસ (મેપ ). રાજ્યના એકમાત્ર રિપબ્લિકન કોંગ્રેસમેન જોન બુઝમેન (મેપ ) છે.
અરકાનસાસની જનરલ એસેમ્બલીમાં ડેમોક્રેટિક પાર્ટી ખૂબ-બહુમતિ સ્થિતિ ધરાવે છે. મોટાભાગના સ્થાનિય અને રાજ્યભરના કાર્યાલયો પણ ડેમોક્રેટિક દ્વારા ગ્રહણ કરાયેલ છે. આ આધુનિક દક્ષિણમાં ઓછું જોવા મળે છે, જ્યાં મોટાભાગના રાજ્યભરના કાર્યાલયો રિપબ્લિકન્સ દ્વારા ગ્રહણ કરાયેલ છે. 1992માં અરકાનસાસ પાસે એક વિશિષ્ટતા હતી એક એવા રાજ્ય હોવાની કે જે આખા દેશમાં જેણે મોટાભાગના બધા મતો એક જ ઉમેદવાર રાષ્ટ્રપતિપદની ચૂંટણીમાં આપ્યા - સ્થાનિય પૂત્ર બિલ ક્લિન્ટન - જ્યારે બીજા બધા રાજ્યોના નિર્વાચક મતો ત્રણ ઉમેદવારો વચ્ચેના મતોના બહુમત દ્વારા જીતાયેલ હોય છે. હાલના વર્ષોમાં રાષ્ટ્રપતિપદની ચૂંટણીઓમાં અરકાનસાસ વધારે વિશ્વસનીયરૂપથી રિપબ્લિકન થયું છે. 2008માં રાજ્યએ 20 ટકા અંકોના માર્જીનથી જોન મેક્કેઇનને મતો આપ્યા, તેણે દેશના એવા રાજ્યોમાંથી એક બનાવ્યું જેણે 2004 કરતા વધારે રિપબ્લિકનને મત આપ્યા. (બીજા લુઈસ્યિાના, ટેન્નેસ્સી, ઓકલાહોમા, અને વેસ્ટ વરજિનિયા હતા.) અરકાનસાસમાં ઓબામાનું અપેક્ષાકૃત નબળા દેખાવનું મોટાભાગનું કારણ પૂર્વે અરકાનસાસની ર્ફસ્ટ લેડી હિલેરી ક્લિન્ટન નામાંકન જીતવાના માટેની અસફળતા પછી રાજ્યના ડેમોક્રેટ તરફના ઉત્સાહનો અભાવ હતું, અને તેનો અપેક્ષાકૃત ગરીબ શ્વેત મતદાતાઓમાં નબળું પ્રદર્શન પણ કારણ હતું. જો કે, ડેમોક્રેટિક ઉપસ્થિતિ રાજ્યના સ્તરપર ખૂબ જ મજબૂત રહી; 2006માં, ડેમોક્રેટસ બધા રાજ્યભરમાંના કાર્યાલયમાં મતદાતાઓ દ્વારા ડેમોક્રેટિક સ્વીપમાં ચૂંટાયા, જેમાં અરકાનસાસ ડેમોક્રેટિક પાર્ટી પણ ગવર્નરશીપ પાછું મેળવવાનો સમાવેશ થાય છે, અને 2008માં માર્ક પ્રયોરે ગ્રીન ઉમેદવાર રેબેકાહ કેનેડીના વિરુદ્ધ લગભગ 80 % મતોથી, કોઈપણ રિપબ્લિકનના વિરોધ વિના ફરીથી ચૂંટાઇને આવ્યા હતા.
મોટાભાગની રિપબ્લિકન તાકાત ફોર્ટ સ્મીથ અને બેન્ટનવીલેની આસપાસના વિસ્તારમાં, તેમ જ સાથે સાથે માઉન્ટેન હોમ વિસ્તારની આસપાસના ઉત્તર કેન્દ્રીય અરકાનસાસના વિસ્તારમાં રહી છે. તાજેતરના વિસ્તારમાં, રિપબ્લિકન 90 ટકા અથવા તેથી વધારે મતો જીતવા માટે જાણીતા છે. રાજ્યના બાકી ભાગો વધુ ડેમોક્રેટિક છે. પુનનિર્માણ પછી અરકાનસાસે માત્ર એક જ રિપબ્લિકનને યુ.એસ. સેનેટર માટે ચૂંટયો છે, ટીમ હચીન્સન, જેને એક અવધિ પછી માર્ક પ્રયોર દ્વારા હરાવવામાં આવેલા. પુનનિર્માણ પછીથી જનરલ એસેમ્બલી કયારેય રિપબ્લિકન પાર્ટી પક્ષ દ્વારા નિયંત્રિત કરવામાં આવી નથી અને જે દેશમાં, મસ્સાચુસેટસ, હવાઈ અને કનેકટીકટ પછી ચોથા ક્રમનું ખૂબ ભારે ડેમોક્રેટિક લેજીસલેચર છે. અરકાનસાસ પૂર્વ સંધિના રાજ્યોમાંથી બે રાજ્યોમાંનુ એક છે જે યુ.એસ. સેનેટમાં (અન્ય વરજીનિયા) બે ડેમોક્રેટ મોકલે છે.
જોકે ડેમોક્રેટ્સ મોટા ભાગના નોંધાયેલા મતદાતાઓમાં જબરજસ્ત બહુમત છે, ડેમોક્રેટિક પાર્ટી ઓફ અરકાનસાસ રાષ્ટ્રીય સંસ્થા કરતા ખૂબ વધારે રૂઢિવાદ છે. ત્રણ ડેમોક્રેટિક પ્રતિનિધિઓમાંથી બે, બ્લૂ ડોગ કોલિશનના સભ્યો છે, જેમની પ્રકૃતિ હંમેશા, સેન્ટર-લેફ્ટ ડેમોક્રેટિક મુખ્ય ધારા કરતા વધારે વ્યાપારી, વધારે લશ્કરી અને સામાજિક રૂપથી રૂઢિવાદ હોવાની હોય છે. રાજ્યની સૌથી વધારે ઈસાઈ ધર્મના પુસ્તક સંબંધ જનસંખ્યાને દર્શાવતા, રાજ્ય પાસે મજબૂત રૂઢિવાદ રૂચિ છે. અરકાનસાસ સંવિધાન હેઠળ અરકાનસાસ કામનો અધિકાર આપતું રાજ્ય છે, તેના મતદાતાઓએ સમ-જાતિના લગ્ન પર 75 % હા ના મતો સાથે પાબંદી મૂકી છે, અને રાજ્ય એક એવું છે જેના લેજીસલેશનના પુસ્તકોમાં ગર્ભપાત પર પાબંદી મૂકી છે, ''રોઈ વી. વેડ'' ની ઘટના જ્યારે ઊંઘી પડી હતી.
અરકાનસાસમાં, લેફટનેન્ટ ગવર્નરને ગવર્નરથી અલગરૂપથી ચૂંટવામાં આવે છે અને માટે તે બીજા રાજકીય પક્ષનો પણ હોય શકે.દરેક અધિકારીની મુદ્દત ચાર વર્ષની હોય છે. કાર્યાલય ધારકો બે પૂરી મુદ્દતો વત્તા પ્રથમ પૂરી મુદ્દતના પહેલાની કોઈ અર્ધી મુદ્દત માટે મુદ્દત મર્યાદિત હોય છે. અરકાનસાસના ગવર્નર સંબંધી મુદ્દતો 1986ની જનરલ ચૂંટણી પછી ચાર વર્ષની છે, તે પહેલાં, આ મુદ્દત બે વર્ષની હતી.કેટલાક અરકાનસાસના પ્રદેશોમાં બે પ્રાદેશિક જગ્યાઓ છે, સામાન્યરૂપથી જે એક હોય તેના વિરોધમાં આ છે. વ્યવસ્થા તે પહેલાંની ગોઠવાય છે જ્યારે રાજ્યમાં મુસાફરી અત્યંત મુશ્કેલ રહેતી હતી. આ જગ્યાઓ સામાન્યરીતે પ્રદેશના બે વિરોધી દિશામાં રહેતી હોય છે. જો કે મુસાફરી હવે પહેલાં હતી તેટલી તકલીફવાળી નથી રહી, આ બે જગ્યાઓની વ્યવસ્થાને કાઢી દેવા માટે થોડા પ્રયાસો કરાયા, જ્યાં તે છે, કારણ કે પ્રાદેશિક જગ્યા એ શહેરમાં તે રહેલી હોય છે તે માટે ગર્વ (અને નોકરી) માટેની વાત છે. કાયદા દ્વારા તેના નામના ઉચ્ચારણને નિર્દિષ્ટ કરનાર અરકાનસાસ એકમાત્ર રાજ્ય છે (આર-કાનસો). અરકાનસાસના સંવિધાનમાં આર્ટિકલ 19 (મિસેલેનિયસ પ્રોવિઝન), બાબત 1 જણાવે છે કે 'નાસ્તિકો કાર્યાલય ધારણ કરવા કે સાક્ષીરૂપે પરીક્ષણ કરાવવા માટે અયોગ્ય છે,' અને જણાવે છે 'કોઈપણ વ્યકિત જે પ્રભૂના અસ્તિત્વને ગણતો નથી, તે આ રાજ્ય સાર્વજનિક વિભાગમાં કોઈપણ કાર્યાલયને ધારણ ના કરી શકે, ના તો તે કોઇપણ કોર્ટમાં સાક્ષી તરીકે પરિક્ષણ માટે સક્ષમ છે.' જો કે ''ટોરકાસો વી. વોટકિન્સ'' (1961)માં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ સુપ્રિમ કોર્ટ મુજબ આ પ્રાવધાન અમાન્ય છે, જેનો સામાન્ય જરૂરિયાતે મેરીલેન્ડમાં પ્રથમ અને ચૌદમાં સુધારાઓ વચ્ચે યુ.એસ. સંવિધાનનો ઉલ્લંઘન કર્યો હતો.
મહાનગરીય વિસ્તારો
2009ના વસતી ગણતરીના અંદાજમાં લીટલ રોક-નોર્થ લીટલ રોક-પાઈન બ્લફનો સંયુકત આંકડાકીય વિસ્તાર 862,520 લોકોને ધરાવે છે. તે અરકાનસાસમાં સૌથી મોટો છે. ફેયટ્ટેવીલે-સ્પ્રીંગડેલ-રોજર્સ મહાનગરીય વિસ્તાર રાજ્ય માટે અને તેના અર્થતંત્ર માટે વધારેને વધારે મહત્વનો બનતો જાય છે. 2009માં યુ.એસ. વસતી ગણતરી એમએસેના વસતીને 464,623 હોવાનું માનતી હતી (2000માં 347,045 થી ઉપર), રાષ્ટ્રમાં તેને સૌથી ઝડપી વૃદ્ધિ કરનાર રાજ્ય બનાવે છે.
આ વસતી સંખ્યા જુલાઈ 2008ના યુ.એસ. વસતી ગણતરી મુજબની છે. તેઓ હાલના શહેર વસતી સંખ્યાઓ છે.
શહેરો અને નગરો
thumb|લીટલ રોક એ અરકાનસાસની રાજધાની છે અને સૌથી વધુ વસતી વાળું શહેર thumb|ફોર્ટ સ્મીથ thumb|ફેયટ્ટેવીલે
કોલેજો અને યુનિવર્સિટીઓ
thumb|right|અરકાનસાસ સ્ટેટ યુનિવર્સિટી, જોન્સબોરો. frame|યુએએમએસ એ રાજ્યનું પ્રમુખ સ્વાસ્થ્ય શિક્ષણ સંસ્થા છે.
બાહ્ય લિંક્સ
શ્રેણી:અરકાનસાસ શ્રેણી:યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના રાજ્યો શ્રેણી:અમેરિકાના સંધિ રાજ્યોના રાજ્યો શ્રેણી:1821માં રચાયેલા રાજ્યો અને પ્રાંતો શ્રેણી:અમેરિકાના રાજ્યો
સિહોલડી (તા. માતર)
સિહોલડી (તા. માતર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  માતર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સિહોલડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વસો તાલુકો
સેગરસ (તા. કુતિયાણા)
સેગરસ (તા. કુતિયાણા) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  કુતિયાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. સેગરસ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:કુતિયાણા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
પાલનપુરનો ઇતિહાસ
પાલનપુરનો ઇતિહાસ પરમાર વંશ દ્વારા શાસિત ઐતિહાસિક નગર ચંદ્રાવતી સાથેના સંબંધથી શરૂ થાય છે. ૧૩મી સદીમાં ચૌહાણો દ્વારા નગર ફરી વસાવવામાં આવ્યું હતું. સત્તરમી સદીની શરૂઆતમાં પાલનપુર રાજ્યનું શાસન ૧૩૭૩માં જાલોરમાં પ્રસ્થાપિત પશ્તુન લોહાણી જાતિના શાસન હેઠળ આવ્યું હતું. આ વંશ ઔરંગઝેબના મૃત્યુ પછી મુઘલ સામ્રાજ્યની પડતી પછીના ૧૮મી સદીના શરૂઆતના સમયગાળા દરમિયાન ઐતિહાસિક પ્રાધાન્ય ધરાવતો હતો. ત્યાર પછી નગર મરાઠા શાસન હેઠળ આવ્યું હતું. તે સમયના પ્રવાહને અનુસરી લોહાણીઓએ બ્રિટીશ ઇસ્ટ ઇન્ડિયા કંપનીનો આશ્રય માગ્યો હતો અને છેવટે ૧૮૧૭માં પાલનપુર એજન્સી હેઠળ પાલનપુર અન્ય પડોશી રાજ્યો સાથે બ્રિટિશ આશ્રિત રાજ્ય બન્યું હતું. ૧૯૪૭માં ભારતની સ્વતંત્રતા પછી ૧૯૪૯માં રાજ્ય ભારત સંઘમાં બૃહદ મુંબઈ રાજ્યમાં ભળી ગયું હતું. છેવટે પાલનપુર ગુજરાતના બનાસકાંઠા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક બન્યું.
પ્રારંભિક ઇતિહાસ
thumb|પલ્લવીયા પાર્શ્વનાથ મોટા દેરાસર, પાલનપુર ખાતે આવેલી રાજા પ્રહલાદનની મૂર્તિ. પ્રાચીન સમયમાં પાલનપુર પ્રહલાદન પાટણ અથવા પ્રહલાદનપુર નામે જાણીતું હતું એમ મનાય છે. જૈન ગ્રંથોમાં પરમાર વંશજ આબુના ધારાવર્ષના ભાઇ પ્રહલાદનનો ઉલ્લેખ કરે છે, જેણે ઇ.સ. ૧૨૧૮માં પ્રહલાદનપુરની સ્થાપના કરી હતી અને પલ્લવિયા પાર્શ્વનાથને સમર્પિત પ્રહલાદન-વિહારનું બાંધકામ કર્યું હતું. તેના પછી નગરને પાલનશી ચૌહાણ દ્વારા ફરી સ્થપાયું હતું, જેના પરથી હાલનું નામ પડ્યું છે. અન્ય મત મુજબ પાલનપુરની સ્થાપના પાલ પરમારે કરી હતી, જેના ભાઇ જગદેવે જગાણા ગામની સ્થાપના કરી હતી. એવું શક્ય છે કે ઇ.સ. ૧૩૦૩માં દેવરા ચૌહાણોના આબુ અને ચંદ્વાવતીના આક્રમણ પછી પાલનશીએ શહેરને ફરીથી વસાવ્યું હોય. સ્થાનિક વાયકા શહેરના ઇતિહાસને પાંચમી સદી જૂનો માને છે અને ચૌહાણોએ ૧૪મી સદીના મધ્ય સુધી શહેર પર મુસ્લિમ આક્રમણ થયું ત્યાં સુધી શાસન કર્યું તેમ માને છે. પરમાર વંશના સ્થાપત્યની એકમાત્ર નિશાની ૮મી સદીમાં બંધાયેલી મીઠી વાવ હાલમાં બાકી રહી છે.
જાલોરી શાસન
thumb|564x564px|પાલનપુરના શાસકોનું વંશવૃક્ષ
જાલોરી વંશ
પાલનપુર રાજ્ય પર શાસન કરતા વંશની સ્થાપના ઇ.સ. ૧૩૭૩માં થઇ હતી અને તેના શાસકો લોહાણી પુશ્તુન જાતિના હતા. તેઓ મૂળ ૧૨મી સદી દરમિયાન બિહારમાં સ્થાયી થયા હતા અને ત્યાં સૂબા તરીકે શાસન કર્યું હતું. પાલનપુરમાં વંશની શરૂઆત કરનાર મલિક ખુર્રમ ખાને બિહાર ઇ.સ. ૧૩૭૦માં છોડ્યું હતું. બિહારના હોવાથી તેઓ બિહારી-વિહારી પઠાણ તરીકે ઓળખાતા હતા. તે માંડોરના વિશળદેવના દરબારમાં આવ્યો હતો. તેના પુત્ર મલિક યુસુફે જાલોર અથવા સોનગડના ગવર્નર તરીકે સ્થાયી થયા બાદ માંડોરના રાજાના મૃત્યુ બાદ સર્જાયેલી અંધાધૂંધીનો લાભ લઇને તેણે વિશળદેવના પુત્ર વિરમદેવ અથવા વિશળદેવની વિધવા રાણી પોપાબાઇના હાથમાંથી સત્તાનો દોર સંભાળ્યો હતો. તેના એક વંશજ મલિક ગઝની ખાન બીજાએ અકબરની દત્તક પુત્રી સાથે લગ્ન કર્યા હતા અને પાલનપુર અને તેની આજુબાજુનો પ્રદેશ દહેજમાં મેળવ્યો હોવાનું કહેવાય છે.
મલિક યુસુફે તેના મૃત્યુ પર્યંત (ઇ.સ. ૧૩૯૫) ૨૨ વર્ષ શાસન કર્યું અને તેના પછી તેનો પુત્ર મલિક હસન ગાદી પર આવ્યો અને તેણે તેનું રાજ્ય વિસ્તાર્યું અને જાલોરના બાદશાહ તરીકે ઓળખાયો. તઘલખ વંશ (૧૩૨૫ - ૧૪૦૩‌‍) દરમિયાન જાલોરીઓ લગભગ સ્વતંત્ર હતા પરંતુ તેઓ અણહિલવાડ પાટણના સુબેદારની દેખરેખ હેઠળ હતા. ઇ.સ. ૧૩૯૯માં તૈમુરના આક્રમણ વખતે દિલ્હીના શાસકોએ દૂરના પ્રદેશો પરની પકડ ગુમાવી દીધી અને જાલોરીઓ સ્વતંત્ર બન્યા. પરંતુ ઇ.સ. ૧૪૨૨માં ગુજરાત સલ્તનતના મુઝ્ઝફર પહેલાએ ફરીથી તેમને ખંડિયા શાસકો બનાવ્યા અને તેઓ ૭૦૦૦ ઘોડાઓ સાથે તેના દરબારમાં સેવા આપતા હતા.
૪૫ વર્ષના શાસન પછી મલિક હસનનું મૃત્યુ ઇ.સ. ૧૪૪૦માં થયું હતું. તેને ત્રણ પુત્રો મલિક સાલાર, મલિક ઉસ્માન અને હેતમ ખાન હતા. સૌથી મોટા પુત્રે મલિક સાલારે ૨૧ વર્ષ સુધી સત્તા સંભાળી અને ઇ.સ. ૧૪૬૧માં મૃત્યુ પામ્યો. તેના પછી તેનો ભાઇ મલિક ઉસ્માન ગાદી પર આવ્યો, જે મલિક જબ્દાલ તરીકે પણ ઓળખાતો હતો. તેણે માહદવીઆ પંથનો સ્વીકાર કર્યો, જે ત્યારબાદ જાલોરીઓનો પંથ રહ્યો હતો. એવું કહેવાય છે કે પંથના સ્થાપક મહમદ જૌનપુરી જાલોરમાં ચાર મહિના રહ્યા હતા અને તેમણે મલિક જબ્દાલને પંથ સ્વીકાર કરાવ્યો હતો. મલિક ઉસ્માનના ૨૨ વર્ષના શાસન પછી તેનો ભત્રીજો મલિક બુધાન, સાલાર ખાનનો પુત્ર ગાદી પર આવ્યો. કેટલાક સ્ત્રોતો મુજબ મલિક જબ્દાલ પછી તેનો ભાઇ હેતમ ખાન ગાદી પર આવ્યો હતો.
અલી શેરનું ઇ.સ. ૧૫૨૫માં મૃત્યુ થતાં તેનો પુત્ર મલિક સિકંદર ખાન ગાદી પર આવ્યો અને તે સમય દરમિયાન રાજ્ય પર હિંદુ રાજ્યોના આક્રમણો થયા હતા. ઇ.સ. ૧૫૪૨માં જોધપુર રાજ્યના રાવ માલદેવ રાઠોડે જાલોર પર આક્રમણ કર્યું અને તેના પછીના વર્ષે તેણે સાંચોર પર આક્રમણ કર્યું. ઇસ. ૧૫૪૮માં મલિક સિકંદરનું મૃત્યું થયું અને તેના પછી હેતમ ખાનનો પુત્ર મલિક ગઝની ખાન ગાદી પર આવ્યો જેના શાસનના બે વર્ષો દરમિયાન જાલોરી વંશનું શાસન પુન:સ્થાપિત થયું હતું. મલિક ખાનજી તેના પછી આવેલો શક્તિશાળી શાસક હતો. ગઝની ખાનના મૃત્યુના પાંચ વર્ષ પછી ઇ.સ. ૧૫૫૫માં તેરાવાડા અને રાધનપુરનો બલોચ ફતેહ ખાન જાલોર પર આક્રમણ દોરી લાવ્યો. મલિક ખાનજી અને ખુર્રમ ખાને જાલોર તરફથી યુદ્ધની આગેવાની લીધી. બહાદુરીથી યુદ્ધ લડવા છતાં બલોચે જાલોર પર કબ્જો કર્યો અને ખુર્રમ ખાન માર્યો ગયો. બલોચે ૧૫ વર્ષ સુધી જાલોર પર શાસન કર્યું. ત્યાર પછી ઇ.સ. ૧૫૭૦માં મલિક ખાનજીએ તેના સરદારોની મદદથી સેના ભેગી કરી જાલોર પર આક્રમણ કર્યું અને જીતી લીધું.
ઇ.સ. મલિક ખાનજીનું મૃત્યુ થયું. તેને બે પુત્રો ગઝની ખાન અને ફિરોજ ખાન અને એક પુત્રી તારાબાઇ હતી. તેનો પુત્ર ગઝની ખાન ગાદી પર આવ્યો અને મિરાત-એ-અહમદી પ્રમાણે તેનું રાજ્ય ૭૦૦૦ ઘોડસ્વારો ધરાવતું હતું. ગુજરાત સલ્તનતના સુલ્તાન મુઝ્ઝફરના પક્ષમાં ઉત્તર ગુજરાત તરફથી મદદ કરવા માટે અકબરના હુકમથી તેને બંદી બનાવાયો હતો પરંતુ ૧૫૮૯-૯૦માં તે ફરી ગાદી પર આવ્યો હતો. સાત વર્ષ પછી ઇ.સ. ૧૫૯૭માં પાલનપુરની નોંધ મુજબ ગઝની ખાને અફઘાન જાતિઓના આક્રમણને ખાળી કાઢ્યું હતું અને દિવાન શિર્ષકનું માન લાહોરના શાસન ઇનામ સ્વરૂપે મેળવ્યું હતું.
પાલનપુર રાજ્ય
thumb|પાલનપુર રાજ્યનો નકશો, ૧૯૨૨ left|thumb|જોરાવર પેલેસનો આકાશી દેખાવ, ૧૯૩૬ ગઝની ખાનના ભાઇ મલિક ફિરોઝે પાલનપુર અને ડીસા જીતી લીધા અને પોતાને પાલનપુરનો શાસક જાહેર કર્યો. ઇ.સ. ૧૬૧૪માં ગઝની ખાન મૃત્યુ પામ્યો અને ગાદી પર તેનો પુત્ર પહાર ખાન આવ્યો અને તેની માતાની હત્યાના ગુન્હામાં દોષિત ઠર્યો અને ઇ.સ. ૧૬૧૬માં બાદશાહના ફરમાન મુજબ તેને હાથીના પગ નીચે ચગદીને મારી નાખવામાં આવ્યો. પહાર ખાન પછી તેના કાકા મલિક ફિરોઝ ખાન અથવા કમાલ ખાન ગાદી પર આવ્યો, જે મલિક મુઝાહિદ ખાનનો પુત્ર હતો અને તેણે નવાબનું શીર્ષક ધારણ કર્યું. તેણે રાણી માનબાઇ જાડેજાની યાદમાં ઇ.સ. ૧૬૨૮માં માન સરોવરનું નિર્માણ કરાવ્યું હતું.
ઇ.સ. ૧૬૫૪માં મુઘલ કુંવર મુરાદ બક્ષની સરદારી નીચે મુઝાહિદ ખાન અણહિલવાડ પાટણનો નિયુક્ત ફોજદાર હતો. ૨૦ વર્ષ પછી ઇ.સ. ૧૬૭૪માં તેના પિતા કમાલ ખાન, જેમને પાલનપુરની સરકારમાંથી દૂર કરવામાં આવ્યા હતા, સત્તા પર પરત ફર્યા. ઇ.સ. ૧૬૯૭માં મુઝાહિદ ખાનને પાલનપુર અને જાલોરમાં હિંદુઓ પર વેરો લેવા માટે મોકલવામાં આવ્યો. ઇ.સ. ૧૬૯૯માં જાલોર અને સાંચોરની સત્તા તેની પાસેથી લઇ લેવામાં આવી અને જોધપુરના અજિતસિંહ રાઠોડને સોંપવામાં આવી; તે પછી જાલોર ક્યારેય જાલોરીઓના હાથમાં ન આવ્યું અને કુટુંબનું કેન્દ્ર પાલનપુર રહ્યું. ઇ.સ. ૧૬૯૭માં રાણીઓનું નિવાસ સ્થાન રાજગઢી બાંધવામાં આવ્યું. મુઝાહિદ પુત્ર વગર મૃત્યુ પામ્યો અને તેના પછી તેનો ભાઇ સલીમ ખાન સત્તા પર આવ્યો અને ઇ.સ. ૧૭૦૦માં તેનો પુત્ર કમાલ ખાન ગાદી પર આવ્યો. કમાલ ખાને સત્તાની પ્રગતિ કરી અને તેના પછી તેનો પુત્ર ફિરોઝ ખાન જે ગઝની ખાન તરીકે પણ જાણીતો હતો, ઇ.સ. ૧૭૦૮માં સત્તા પર આવ્યો.
લગભગ આઠ વર્ષ પછી ઇ.સ. ૧૭૧૬માં જોધપુરના અજિતસિંહ રાઠોડ ગુજરાતનો વાઇસરોય નિયુક્ત થયો અને તે જાલોરથી અમદાવાદ જતો હતો ત્યારે ફિરોઝ ખાન તેને મળવા ગયો અને તેની સેવાના બદલામાં તેણે દાંતાવાડાનો સિરોહી જિલ્લો મેળવ્યો. ઇ.સ. ૧૭૨૦ના સમયની અંધાધૂંધી વખતે જાલોરીએ સ્વતંત્રતા મેળવવાનું વિચાર્યું. ઇ.સ. ૧૭૨૨માં ફિરોઝ ખાનના મૃત્યુ સમયે તેના બે પુત્રો કમાલ ખાન અને કરિમદાદ ખાન વચ્ચે સત્તા માટે ખેંચતાણ થઇ. કરિમદાદ ખાન અંતમાં જીત્યો અને તેના ભાઇને મૃત્યુદંડ આપ્યો. તેણે અજીતસિંહ રાઠોડ અને જોધપુરના મહારાજા અભયસિંહ રાઠોડની સાથે મળીને સિરોહી વિરુદ્ધના યુદ્ધમાં પાલનપુર, ધાનેરા, મલાણા, સુરબક્રી, દાબેલા, રોહ અને સરોત્રા જીતી લીધા. ઇ.સ. ૧૭૩૦માં તેનું મૃત્યુ થતા તેનો પુત્ર પહાર ખાન ગાદી પર આવ્યો જેણે ૧૭૪૪ સુધી શાસન કર્યું અને તે કોઇ પણ પુત્ર વગર મૃત્યુ પામ્યો.
thumb|મીરાં ગેટ, બહાદુર ખાન (૧૭૪૩ - ૧૭૬૮) દ્વારા બનાવેલ શહેરના કોટનો એકમાત્ર હયાત દરવાજો પહાર ખાનના શાસન સમયે ઇ.સ. ૧૭૩૬માં કાંતાજી કદમ અને મલ્હાર રાવ હોલ્કરે ઉત્તર ગુજરાત પર ઓચિંતુ આક્રમણ કર્યું અને પાલનપુર પર હુમલો લાવ્યા અને £૧૦,૦૦૦ (રૂ. ૧,૦૦,૦૦૦)ની ખંડણી ઉઘરાવી. પહાર ખાનના મૃત્યુ પછી તેના કાકા બહાદુર ખાન, ફિરોજ ખાનનો પુત્ર, ગાદી પર આવ્યો અને ૧૭૬૮ સુધી સત્તા પર રહ્યો. ઇ.સ. ૧૭૫૩માં બહાદુર ખાનને પટેલ વિઠ્ઠલ સકદેવે વાર્ષિક £૧૦૦૦ (રૂ. ૧૦,૦૦૦), અને પાંચ વર્ષ પછી પેશ્વાના સરદાર સદાશિવ ભાઉએ £3500 (રૂ. ૩૫,૦૦૦)ની ખંડણી ચૂકવવાની ફરજ પાડી હતી. ઇ.સ. ૧૭૫૦માં બહાદુર ખાને શહેરની ફરતે નગરકોટ બંધાવ્યો હતો. તે ૩ માઇલ પરિઘ અને ૧૭ થી ૨૦ ફીટ ઉંચાઇ તેમજ ૬ ફીટ પહોળાઇની દિવાલો સાથે ૭ પ્રહરી દરવાજાઓ ધરાવતો હતો. કોટમાં દિલ્હી દરવાજો, ગઠામણ દરવાજો, માલણ દરવાજો, મીરાં દરવાજો, વિરબાઇ દરવાજો, સલેમપુરા દરવાજો, સદરપુર દરવાજો અથવા શિમલા દરવાજો નામના દ્વારો હતા. હાલમાં માત્ર મીરાં દરવાજો હયાત છે.
તેના પછી સલીમ ખાન ગાદી પર આવ્યો. બહાદુર ખાને ઢીમાના ચૌહાણ જેતમલજીને થરાદ બહાર હાંકી કાઢ્યા અને રાધનપુરના નવાબ કમાલ-ઉદ્-દીન ખાન બાબી જેઓ જવાન મર્દ ખાન દ્વિતિય વડે જાણીતા હતા, દખલ સુધી ઢીમા પર કબ્જો જાળવ્યો. સલીમ ખાને ઇ.સ. ૧૭૮૧ સુધી શાસન કર્યું અને તેના પછી તેનો પુત્ર શેર ખાન ગાદી પર આવ્યો. તેણે પોતાના ભાઇઓની હત્યા સત્તા પડાવવાના ડરથી કરી હતી. શેરખાન ઇ.સ. ૧૭૮૮ અથવા ૧૭૮૯માં વારસ વગર મૃત્યુ પામ્યો. તેને કદાચ તેની બહેને ઝેર આપ્યું હોવાનું મનાય છે. તેના મૃત્યુ પછી બાબી કુટુંબમાં પરણેલી તેની બહેન સોના બુબુએ તેના પુત્ર મુબારીઝ ખાન પુખ્ત વયનો થાય ત્યાં સુધી ઉછેર્યો. તેની વર્તણૂકોથી નારાજ થયેલા દરબારીઓએ બળવો કર્યો અને મુબારીઝ ખાનને પદભ્રષ્ટ કર્યો અને શમશેર ખાનને ગાદી પર મૂક્યો. ફતેહ ખાનના પુત્ર અને ફિરોઝ ખાનના પૌત્ર ફિરોઝ ખાને હવે ગાદી પર પોતાનો દાવો વ્યક્ત કર્યો અને ઇ.સ. ૧૭૯૪માં ગાદી મેળવી. જ્યારે રાજ્યને ગાયકવાડી શાસનને £૪૩૭૫ (બાદશાહી રૂ. ૫૦,૦૦૧) ખંડણી ચૂકવવાનું કહેવામાં આવ્યું ત્યારે, ઇસ. ૧૮૦૯માં રાજ્ય બ્રિટિશ ઇસ્ટ ઇન્ડિયા કંપનીના સંપર્કમાં આવ્યું. કેટલાક વર્ષો સુધી સત્તાનો દોર થોડા સિંધી જમાદારોના હાથમાં રહ્યો, જેમણે ૧૮૧૨માં પોતાની સત્તા પર કાપ મૂકાવાના ડરથી શિકાર પર ગયેલા ફિરોઝ ખાનની હત્યા કરી. તેમણે તેના એકમાત્ર ૧૩ વર્ષના પુત્ર ફતેહ ખાનને ગાદી પર લાવવાનો પ્રસ્તાવ મૂક્યો. પોતાની માતાની સલાહથી ફતેહ ખાને આ વાતનો અસ્વીકાર કર્યો અને બ્રિટિશરો અને ગાયકવાડ પાસે મદદ માંગી અને પોતાના પિતાના હત્યારાઓથી રક્ષણ માંગ્યું. જમાદારોએ તેથી તેની ધરપકડ કરી બંદી બનાવ્યો અને તેના કાકા શમશેર ખાનને ગાદી પર લાવ્યા, જેઓ ડીસા અને ધાનેરા વિસ્તારોના વડા હતા.
right|thumb|200x200px|પાલનપુર એજન્સીનો નકશો left|thumb|તાલે મહંમદ ખાન બહાદુર, પાલનપુરના નવાબ
બરોડા રજવાડાનો રેસિડેન્ટ બ્રિટિશ કેપ્ટન કાર્નાક બ્રિટિશ અને ગાયકવાડી સેના લઇને જનરલ હોમ્સના નેતૃત્વ હેઠળ પાલનપુર તરફ આગળ વધ્યો અને ફતેહ ખાન અને શમશેર ખાને સમર્પણ કર્યું અને જમાદારો શહેર છોડીને ભાગી ગયા. ૨૨ ડિસેમ્બર ૧૮૧૩ના રોજ ફતેહ ખાનને પાલનપુરનો શાસક બનાવાયો અને શમશેર ખાને તેને દત્તક લીધો અને ડીસા અને ધાનેરા પ્રદેશો સહિત બધો વિસ્તાર તેના ભવિષ્યના થનારા પુત્ર માટે અનામત રાખેલા થોડા પ્રદેશો સિવાય બાકીના બધા વિસ્તારો તેને સોંપ્યા. શમશેર ખાન રાજનો કારભાર ચલાવશે તેમજ પોતાની પુત્રીને ફતેહ ખાન સાથે પરણાવશે તેમ પણ નક્કી થયું. કાકા-ભત્રીજા વચ્ચે સતત ચાલતી ખેંચતાણને કારણે બ્રિટિશરોએ મધ્યસ્થી કરી પરંતુ જ્યારે બંને જણા એમાં અસમંત થયા ત્યારે ૧૦ ઓક્ટોબર ૧૮૧૭ના રોજ બ્રિટિશ સેનાએ કર્નલ એલરિંગટનના નેતૃત્વ હેઠળ પાલનપુર પર હુમલો કર્યો. પાલનપુરની સેનાએ શમશેર ખાનના નેતૃત્વ હેઠળ લડાઇ લડી અને કોટની અંદર નાનાં છમકલા પછી શહેર પર બ્રિટિશરોએ કબ્જો કર્યો. શમશેર ખાન અને ફતેહ ખાને નજીકની ટેકરી પર આશરો લીધો અને પછી પીછો કરાતા શમશેર ખાને નીમજમાં શરણ લીધું અને ફતેહ ખાન પાલનપુર આવ્યો અને બ્રિટિશ સત્તાને સ્વીકારી. ૧૮૧૭માં પાલનપુર બ્રિટિશ આશ્રિત રાજ્ય બન્યું. કેપ્ટન મિલ્સને પાલનપુર એજન્સીનો બ્રિટિશ રાજદ્વારી એજન્ટ નીમવામાં આવ્યો. ૧૮૧૯માં શમશેર ખાન શરણમાં આવ્યો અને તેને નવ ગામો આપવામાં આવ્યા. તે ૧૮૩૪માં મૃત્યુ પામ્યો.
thumb|[[કીર્તિ સ્તંભ, પાલનપુર|કીર્તિ સ્તંભ, ૧૯૧૮માં તાલે મહમદ ખાન દ્વારા બાંધવામાં આવેલો મિનારો.]]
સ્વતંત્રતા પછી
૧૯૪૯માં પાલનપુર રાજ્યનું સ્વતંત્ર અસ્તિત્વ મટી ગયું અને તેને બોમ્બે પ્રેસિડેન્સીમાં ભેળવી દેવાયું. પાલનપુર મુંબઈ રાજ્યના બનાસકાંઠા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક બન્યું. મુંબઈ રાજ્યના જ્યારે ૧૯૬૦માં ભાષાવાર ભાગલા થયા ત્યારે તે ગુજરાતનો ભાગ બન્યું. છેલ્લાં કેટલાક વર્ષોમાં શહેરે વિસ્તાર અને વસ્તીમાં ઝડપી પ્રગતિ જોઇ છે. કાપડનો વ્યવસાય અને ટેક્સટાઇલ અને હીરા ઉદ્યોગમાં સ્થાપિત મૂળ પાલનપુરના લોકોને કારણે અહીં વ્યવસાયોનો વિકાસ થયો. ઇ.સ. ૧૯૬૯માં અહીં સહકારી ડેરી બનાસ ડેરીની સ્થાપના થઇ.
પાલનપુરના છેલ્લા શાસક તાલે મહમદ ખાન ઇ.સ. ૧૯૫૭માં મૃત્યુ પામ્યા. તાલે મહમદ ખાનના પછી કુટુંબના વડા ઇકબાલ મહમદ ખાન અને ઇ.સ. ૨૦૧૦માં મુઝ્ઝફર મહમદ ખાન બન્યા.
ગ્રંથસૂચિ
શ્રેણી:બનાસકાંઠા જિલ્લો શ્રેણી:ગુજરાતનો ઇતિહાસ શ્રેણી:પાલનપુર
સીંજીવાડા (તા. માતર)
સીંજીવાડા (તા. માતર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  માતર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સીંજીવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:માતર તાલુકો
સેગવા (તા.ભરૂચ)
સેગવા (તા.ભરૂચ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભરૂચ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સેગવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભરૂચ તાલુકો
સામધી (તા. બોડેલી)
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:બોડેલી તાલુકો
બતકવાડા (તા. સંતરામપુર)
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
સવાણીયા (તા. અમીરગઢ)
સવાણીયા (તા. અમીરગઢ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં અમીરગઢ તાલુકાનું એક ગામ છે. સવાણીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:અમીરગઢ તાલુકો
રાનીપુરા (તા.નસવાડી)
રાણીપુરા (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાણીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:નસવાડી તાલુકો
રોઝદેવ (તા.સાગબારા)
રોઝદેવ (તા.સાગબારા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા સાગબારા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. રોઝદેવ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:સાગબારા તાલુકો
વૈષ્ણવ જન તો
વૈષ્ણવ જન તો, મધ્યકાલીન ગુજરાતી ભાષામાં નરસિંહ મહેતા દ્વારા લખાયેલું એક ખુબ પ્રસિદ્ધ હિંદુ ભજન છે, આ ભજન ૧૫મી સદીમાં લખાયું હતું. આ ભજન વૈષ્ણવ ધર્મીના જીવન, વિચારો, માનસિકતા અને મૌલિકતા દર્શાવે છે. આ ભજન મહાત્મા ગાંધીની દૈનિક પ્રાથના હતી.
ગીત
વૈષ્ણવ જન તોનું ગીત:
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી ગીત શ્રેણી:મહાત્મા ગાંધી
નમાજ઼
200px|right|thumb|[[કાહિરામાં નમાજ઼, ૧૮૬૫. જ઼ાઁ લેયો જ઼ેરોમ.]]
નમાજ઼ (ઉર્દૂ: نماز ) અથવા સલાહ્ (અરબી: صلوة), ઇસ્લામમાં સૌથી મહત્વની ઇબાદત (પ્રાર્થના) ગણાય છે, કુર્આનમાં અનેક વાર સ્પષ્ટ શબ્દોમાં નમાજ઼ પઢવાનો આદેશ આપવામાં આવ્યો છે. નમાજ઼ માટે પૂર્વ તૈયારી રૂપે અમૂક ચીજો જરૂરી છે.
નમાજ઼ોનો સમય
શ્રેણી:ઇસ્લામ
કરંજ (તા. ઉમરગામ)
કરંજ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા, ગુજરાતના દક્ષિણ દિશામાં સૌથી છેલ્લે આવેલા એવા ઉમરગામ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. કરંજ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંયાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો શ્રેણી:ઉમરગામ તાલુકો
રોઘડા (તા. કુતિયાણા)
રોઘડા (તા. કુતિયાણા) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  કુતિયાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. રોઘડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:કુતિયાણા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
સમઢીયાળા (તા. સાયલા)
સમઢીયાળા (તા. સાયલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાયલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સમઢીયાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સાયલા તાલુકો
જેનપુર (તા. પ્રાંતિજ)
જેનપુર (તા. પ્રાંતિજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પ્રાંતિજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. જેનપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
જેનપુર ગામ તાલુકા મથક પ્રાંતિજથી ૧૨ કિમી અંતરે આવેલું છે. ગામમાં પ્રવેશતા જ મહાકાળી માતાજીનું મંદિર આવે છે જેનું મૂળ આશરે ૩૦૦ વર્ષ જૂનું છે. ગામથી લગભગ ૨ કિમી અંતરે ખારી નદી આવેલી છે જે પથરાળ કિનારો ધરાવે છે.
ગાંગપોર (હર્ષદ)
શ્રેણી:માંડવી તાલુકો(સુરત) શ્રેણી:સુરત જિલ્લો
આરેણા (તા.માંગરોળ)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારના જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા માંગરોળ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ધાર્મિક સ્થળો
ગામમાં ફતેશ્વર સન્યાસ આશ્રમ આવેલો છે, જ્યાં રખ પાંચમના દિવસે મેળો યોજાય છે. નદી કિનારે રગતિયા દાદાનો રમણીય મઠ આવેલો છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:માંગરોળ (જૂનાગઢ) તાલુકો
સોખડા (તા. માતર)
સોખડા (તા. માતર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  માતર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સોખડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:માતર તાલુકો
ગળતેશ્વર તાલુકો
ગળતેશ્વર તાલુકો અથવા ગલતેશ્વર તાલુકો ગુજરાતના ખેડા જિલ્લામાં આવેલો તાલુકો છે. ગળતેશ્વર ખાતે તાલુકાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે.
ઇતિહાસ
સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૩માં ખેડા જિલ્લાની નવરચના સમયે આ તાલુકો અસ્તિત્વમાં આવ્યો હતો. ઠાસરા તાલુકામાંથી ૩૪ ગામો આ તાલુકામાં સમાવવામાં આવ્યા હતા.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
રાજપુરા (તા.નસવાડી)
રાજપુરા (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાજપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શાહપુરા (તા.ભરૂચ)
શાહપુરા (તા.ભરૂચ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભરૂચ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. શાહપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભરૂચ તાલુકો
મદીના
મદીના (સ્થાનિક નામ: المدينة المنورة, અધિકૃત નામ: અલ-મદીના અલ-મુનાવ્વરાહ, અંગ્રેજી: al-Madīnah al-Munawwarah) અરબસ્તાનમાં આવેલુ એક શહેર છે.
હિજરત પહેલા આ શહેર "યશરબ" તરીકે ઓળખાતુ હતું. હજરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહિ વસલ્લમ) ઈ.સ.૬૨૨મા અહી હિજરત કરીને આવ્યા એ પછી આ શહેર " મદીના મુનવ્વરા" તરીકે ઓળખાવા લાગ્યું અને હિજરી સન નો આરંભ હિજરત પછી થયો.
શ્રેણી:ધાર્મિક સ્થળો શ્રેણી:યાત્રાધામ
સોનવાડી (તા. અમીરગઢ)
સોનવાડી (તા. અમીરગઢ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં અમીરગઢ તાલુકાનું એક ગામ છે. સોનવાડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:અમીરગઢ તાલુકો
રતનપર (તા. સાયલા)
રતનપર (તા. સાયલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાયલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રતનપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સાયલા તાલુકો
ગાવછી
ગાવછી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંડવી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગાવછી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. જુવાર, મગફળી, ડાંગર, ચણા, વાલ, તુવર અને અન્ય શાકભાજી અહીંનાં ખેત- ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
શ્રેણી:માંડવી તાલુકો(સુરત) શ્રેણી:સુરત જિલ્લો
સણાધરા
સણાધરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંખેડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સણાધરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:સંખેડા તાલુકો
ઇન્દ્રાજપુર (તા. પ્રાંતિજ)
ઇન્દ્રાજપુર (તા. પ્રાંતિજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પ્રાંતિજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઇન્દ્રાજપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બેણદા (તા. સંતરામપુર)
બેણદા (તા. સંતરામપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. બેણદા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
પાલગામ
પાલગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ઉમરગામ તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. પાલગામ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.
રેવદ્રા (તા. કુતિયાણા)
શ્રેણી:કુતિયાણા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
પાલગામ
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો શ્રેણી:ઉમરગામ તાલુકો
ગમનપુરા (તા. સતલાસણા)
ગમનપુરા (તા. સતલાસણા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સતલાસણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગમનપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સતલાસણા તાલુકો
વસો તાલુકો
વસો તાલુકો ગુજરાતના ખેડા જિલ્લામાં આવેલો તાલુકો છે. વસો ગામ આ તાલુકાનું તાલુકા મથક છે.
ઇતિહાસ
સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૩માં ખેડા જિલ્લાની નવરચના થતાં આ તાલુકો અસ્તિત્વમા આવ્યો હતો. વસો તાલુકામાં નડીઆદ તાલુકામાંથી ૧૨ ગામ, માતર તાલુકામાંથી ૬ ગામ તથા આણંદ જિલ્લાના સોજિત્રા તાલુકાના ૩ ગામ અને પેટલાદ તાલુકાના ૧ ગામનો સમાવેશ કરીને ૨૨ ગામનો નવો વસો તાલુકો બનાવવામાં આવ્યો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
પીપળિયા (તા. સાયલા)
પીપલીયા (તા. સાયલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાયલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીપલીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
રતનપુરા (તા.નસવાડી)
રતનપુરા (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રતનપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
માર્લેશ્વર
માર્લેશ્વર ભારત દેશના મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના કોંકણ પ્રદેશમાં રત્નાગિરી જિલ્લા માં આવેલ સંગમેશ્વર તાલુકામાં આવેલ એક ગામ છે, જે મહત્વપૂર્ણ યાત્રાધામ છે. અહીં એક કુદરતી ગુફામાં ભગવાન શિવનું જાગૃત માનવામાં આવતું શિવલીંગ છે. નજીકમાં જ બારેમાસ વહેતો એક ધોધ પણ છે.
દેવરૂખ નગરથી ૧૮ કિ. મી. ના અંતરે આ માર્લેશ્વર ગામ છે.
માર્લેશ્વર નામનું વ્યુત્પત્તિશાસ્ત્ર
માર્લેશ્વર તીર્થક્ષેત્ર મારળ ગામની નજીક છે. મારળના ભગવાન, એટલે કે મારળ + ઈશ્વર એ પરથી માર્લેશ્વર નામ પડ્યું છે.
માર્લેશ્વર જાત્રા
શ્રી દેવ માર્લેશ્વરનો વિવાહ કોંડગાંવ (સાખરપા) ખાતે શ્રી દેવી ગિરજાઈ સાથે મકરસક્રાંતિના દિવસે થયો હતો. દર વર્ષે કોંડગાંવ-સાખરપાથી ભોગીના દિવસે શ્રી દેવી ગિરજાઈની પાલખી માર્લેશ્વર જવા નીકળે છે. આ બે દિવસ માર્લેશ્વર ખાતે મોટો મેળો (જાત્રા) ભરાય છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ધાર્મિક સ્થળો શ્રેણી:મહારાષ્ટ્ર
સાજનવાવ (તા.સાગબારા)
સાજનવાવ (તા.સાગબારા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા સાગબારા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. સાજનવાવ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:સાગબારા તાલુકો
ત્રાજ (તા. માતર)
ત્રાજ (તા. માતર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  માતર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ત્રાજ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:માતર તાલુકો
સાલપુરા (તા. બોડેલી)
સાલપુરા (તા. બોડેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા બોડેલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સાલપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બોડેલી તાલુકો
ગોઠડા (તા. સતલાસણા)
ગોઠડા (તા. સતલાસણા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સતલાસણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોઠડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સતલાસણા તાલુકો
કૈલાશપતિ મિશ્ર
કૈલાશપતિ મિશ્ર (૫ ઓક્ટોબર, ૧૯૨૩ – ૩ નવેમ્બર, ૨૦૧૨) ભારતીય રાજકારણી હતા. તેઓ ભારતીય જનતા પક્ષના નેતા હતા અને ગુજરાતના પૂર્વ રાજ્યપાલ હતા. રાજસ્થાનના રાજ્યપાલ નિર્મલચંદ્ર જૈનના અવસાન પછી ટૂંક સમય માટે તેઓએ રાજસ્થાનના કાર્યકારી રાજ્યપાલ તરીકે પણ પદભાર સંભાળેલો.
કૈલાશપતિ મિશ્રનો જન્મ બિહારનાં બુક્સર નજીકના દુધારચક ગામે, ભુમિહાર બ્રાહ્મણ કુટુંબમાં થયેલો. તેઓ અપરણિત હતા. તેઓ બિહારના "ભિષ્મપિતામહ"નું બિરૂદ પામેલા હતા. તેઓ ૧૯૪૪ પછીથી રાષ્ટ્રીય સ્વયં સેવક સંઘ સાથે જોડાયેલા હતા અને મહાત્મા ગાંધીની હત્યા પછી જેલમાં પણ ગયેલા. તેમણે ૧૯૪૨નાં ભારત છોડો આંદોલનમાં ભાગ લીધેલો અને એ માટે જેલમાં પણ ગયેલા. તેઓ પટણાનાં બિક્રમ વિધાનસભા ક્ષેત્રમાંથી ચૂંટણી જીતી અને બિહાર સરકારમાં નાણામંત્રી તરીકે જવાબદારી સંભાળેલી. ૧૯૭૭-૭૮માં જ્યારે બિહારમાં જનતા પાર્ટીની સરકાર હતી ત્યારે પણ તેઓને નાણામંત્રી તરીકે નિયુક્ત કરાયા હતા.
૮૬ વર્ષની આયુએ, પટણા, બિહાર ખાતે તેઓનું અવસાન થયું.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ગુજરાતના રાજ્યપાલો શ્રેણી:રાજનેતા શ્રેણી:૨૦૧૨માં મૃત્યુ શ્રેણી:૧૯૨૩માં જન્મ
શેરપુરા (તા.ભરૂચ)
શેરપુરા (તા.ભરૂચ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભરૂચ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. શેરપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભરૂચ તાલુકો
સુરેલા (તા. અમીરગઢ)
સુરેલા (તા. અમીરગઢ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં અમીરગઢ તાલુકાનું એક ગામ છે. સુરેલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:અમીરગઢ તાલુકો
સોરટા (તા.સાગબારા)
સોરટા (તા.સાગબારા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા સાગબારા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. સોરટા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
ભમરી (તા. સંતરામપુર)
ભમરી (તા. સંતરામપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ભમરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
ઘંટોલી
ઘંટોલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંડવી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઘંટોલી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. જુવાર, મગફળી, ડાંગર, ચણા, વાલ, તુવર અને અન્ય શાકભાજી અહીંનાં ખેત- ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. ઘંટોલી ગામનાં નવ ફળીયા છે:
શ્રેણી:માંડવી તાલુકો(સુરત) શ્રેણી:સુરત જિલ્લો
ઝરોલી
ઝરોલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા, ગુજરાતના દક્ષિણ દિશામાં સૌથી છેલ્લે આવેલા એવા  ઉમરગામ તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. ઝરોલી ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો શ્રેણી:ઉમરગામ તાલુકો
હડમાતિયા (તા. પ્રાંતિજ)
શ્રેણી:પ્રાંતિજ તાલુકો
બાપ્સી સિધવા
બાપ્સી સિધવા  (Bapsi Sidhwa; باپسا سادہوا; જન્મ: ઓગસ્ટ ૧૧, ૧૯૩૮) એક પાકિસ્તાની લેખિકા (નવલકથાકાર) છે. તેણી ગુજરાતી પારસી મૂળના છે અને ઇંગલિશ ભાષાના લેખક છે. હાલમાં તેણી અમેરિકા ખાતે રહે છે.
પૃષ્ઠભૂમિ
બાપ્સી સિધવાનો જન્મ ગુજરાતી, પારસી ઝોરાષ્ટ્રીયન માતા-પિતા પેસ્તન અને તેહમીના ભંડારાને ત્યાં કરાચી ખાતે થયો હતો અને ત્યારબાદ તેણી પોતાના પરિવાર સાથે લાહોરમાં રહેવા ગયા હતા. તેણીની ઉંમર બે વર્ષની હતી, ત્યારે તેણી પોલિયો ભોગ બન્યા હતા ( જેની અસર તેમના સમગ્ર જીવન દરમિયાન રહી છે) અને વર્ષ ૧૯૪૭ના સમયમાં ભારત પાકિસ્તાનના ભાગલા ( જે સમયની ઘટનાઓ તેણીની નવલકથા આઇસ કેન્ડી મેન ના લેનીના પાત્રમાં તેમજ પૃષ્ઠભૂમિમાં આકાર લેતી જોવા મળે છે). તેણીએ સ્નાતક (બી. એ.)ની ઉપાધિ લાહોર શહેરની મહિલાઓ માટેની કિન્નાયર્ડ કોલેજ ફોર વુમન ખાતેથી વર્ષ ૧૯૫૭માં પ્રાપ્ત કરેલ છે.
તેણીનાં લગ્ન ૧૯ વર્ષની ઉંમરે થયાં હતાં અને તેણી મુંબઈ રહેવા માટે આવ્યા હતાં. પાંચ વર્ષ પછી તેમણે છૂટાછેડા લીધા હતા અને લાહોર ખાતે રહેતા તેના હાલના પતિ નોશીર (જે પણ પારસી છે) સાથે પુન:લગ્ન કર્યાં હતાં. તેણીએ પાકિસ્તાનમાં લેખક તરીકે કારકિર્દી શરૂ કરી, તે પહેલાં ત્રણ બાળકો થયા હતા. તે પૈકી એક બાળકો મોહુર સિધવા, છે, જે એરિઝોના રાજ્યના પ્રતિનિધિ તરીકેના એક ઉમેદવાર રહી ચૂક્યા છે.
તેણીની પાકિસ્તાની મિત્ર, સાદિયા રહેમાનને વર્ષ ૨૦૧૨ના ઓગસ્ટ મહિનામાં તેણીએ એક ઓનલાઇન ઇન્ટરવ્યૂ વેળા જણાવ્યું હતું કે, "ફિરોઝા મારા માટે તેમ જ મારા વિચારોથી સૌથી નજીક છે". યુએસમાં રહેતા પાકિસ્તાની પારસી ઇમિગ્રન્ટ્સની જીવનશૈલી અને તેમની સંસ્કૃતિના વિષયે આ મુલાકાતમાં ચર્ચાઓ થઈ હતી.
શિક્ષણ-કાર્ય
તેણી પહેલાં યુનિવર્સિટી ઓફ હ્યુસ્ટન, રાઇસ યુનિવર્સિટી, કોલંબિયા યુનિવર્સિટી, માઉન્ટ હોલીઓક કોલેજ અને બ્રાન્ડેઇસ યુનિવર્સિટી ખાતે શિક્ષિકા તરીકે કાર્ય કરી ચૂક્યાં છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:નારીવિશેષ શ્રેણી:૧૯૩૮માં જન્મ
હેલ બેરી
હેલ બેરી (જન્મ 14 ઓગસ્ટ, 1966) એક અમેરિકન અભિનેત્રી, પૂર્વ ફેશન મોડલ, અને બ્યુટી ક્વીન છે.
વિગત
બેરીએ ઇન્ટ્રોડ્યુસીંગ ડોરોથી ડેન્ડ્રિજ માટે એમી, ગોલ્ડન ગ્લોબ, એસએજી (SAG), અને એનએએસીપી (NAACP) ઇમેજ પુરસ્કારો તથા શ્રેષ્ઠ અભિનેત્રી માટેનો એકેડેમી પુરસ્કાર જીત્યા હતા અને મોનસ્ટર્સ બોલ ના તેના અભિનય બદલ તેણી 2001માં બાફ્ટા (BAFTA) પુરસ્કાર માટે નામાંકન પામી હતી, તેણી 2009 સુધીની શ્રેષ્ઠ અભિનેત્રી માટેનો પુરસ્કાર જીતનારી એકમાત્ર આફ્રિકન અમેરિકન વંશની મહિલા હતી. તે હોલિવુડની સૌથી વધારે વળતર મેળવતી અભિનેત્રી છે અને તેણી રેવલોનની પ્રવક્તા પણ છે. તેણી પોતાની કેટલીક ફિલ્મોના પ્રોડક્શન કાર્યમાં પણ સામેલ હતી.
બાસ્કેટ બોલ ખેલાડી ડેવિડ જસ્ટીસ અને સંગીતકાર એરિક બિનેટ સાથે છુટાછેડા લીધા બાદ, બેરી ફ્રેન્ચ કેનેડિયન મોડેલ ગેબ્રિઅલ ઓબ્રી સાથે નવેમ્બર 2005થી ફરી રહ્યા છે. 16 માર્ચ, 2008ના રોજ તેમના પ્રથમ બાળક, નાહલા એરિએલા ઓબ્રી, નામની છોકરીનો જન્મ થયો હતો.