cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
અણુ અપ્રસાર સંધિ
તાજેતર અને આગામી ઘટનાઓ
વર્ષ 2000ની સમીક્ષા પરિષદનું મુખ્ય પરિણામ એ આવ્યું હતું કે તેમાં અણુ શસ્ત્ર ધરાવતા રાષ્ટ્રોની નિઃશસ્ત્રીકરણની જવાબદારીઓ વ્યાવહારિક રીતે સુનિશ્ચિત કરવામાં આવી હતી અને તેને કહેવાતાં 13 પગલાંમાં વર્ણવવામાં આવી હતી.
18 જુલાઈ, 2005ના રોજ અમેરિકાના રાષ્ટ્રપ્રમુખ જ્યોર્જ ડબલ્યુ બુશ ભારતીય વડાપ્રધાન મનમોહન સિંઘને મળ્યાં હતાં અને તેમણે ભારત સાથે અમેરિકન નાગરિક અણુ ટેકનોલોજીમાં વેપાર કરવાના અમેરિકન કાયદા અને આંતરરાષ્ટ્રીય નિયમોમાં ફેરફાર કરવાની જાહેરાત કરી હતી. બ્રિટનના કટારલેખક જ્યોર્જ મોનબાયોટ જેવા કેટલાકે દલીલ કરી હતી કે ઇરાન (એનટીપી પર હસ્તાક્ષર કરનાર)ને નાગરિક અણુ ઊર્જા ઉત્પાદન ટેકનોલોજી પૂરી પાડવાનો વિરોધ કરનાર અમેરિકાની ભારત સાથે આ પ્રકારની સમજૂતીથી એનપીટીનો અંત આવી શકે છે, જ્યારે અન્ય લોકોએ દલીલ કરી હતી કે આ પ્રકારના કદમથી ભારત જેવા એનપીટી સાથે ન જોડાયેલા દેશ આંતરરાષ્ટ્રીય નિરીક્ષણ હેઠળ આવી શકશે.
મે, 2005માં સાતમી સમીક્ષા પરિષદમાં અમેરિકા અને અન્ય મોટા ભાગના રાષ્ટ્રો વચ્ચે તીવ્ર મતભેદો સર્જાયા હતા. તેમાં અમેરિકા આ પરિષદ અપ્રસાર પર, ખાસ કરીને ઇરાન સામે તેના આરોપો પર કેન્દ્રીત રાખવા માગતું હતું જ્યારે અન્ય રાષ્ટ્રો અણુ મહાસત્તાઓ દ્વારા અણુ નિઃશસ્ત્રીકરણની દિશામાં ગંભીરતાના અભાવ પર ચર્ચા કરવા માગતા હતા. બિનજોડાણવાદી રાષ્ટ્રોએ અણુ નિઃશસ્ત્રીકરણ માટેની જરૂરિયાત પર ભાર મૂકવાનું ચાલુ રાખ્યું હતું.
વર્ષ 2010ની સમીક્ષા પરિષદ મે, 2010માં ન્યુયોર્ક સિટીમાં યોજાઈ હતી અને સંધિના આધારે અણુ અપ્રસાર તંત્રને મજબૂત કરવા મહત્વપૂર્ણ હોવાનું જણાતું હતું. એનપીટીની પ્રીપેરેટરી કમિટીનું વર્ષ 2009નું સત્ર મે મહિનામાં યોજાયું હતું, જેમાં આગામી સમીક્ષા પરિષદ માટેની કોઈ પણ પ્રકારની ભલામણ કરવા મટે નિષ્ફળતા મળી હતી. તેમ છતાં તેને બેઠક દરમિયાન ચર્ચિત મુખ્ય મુદ્દાઓની વ્યાખ્યા કરવામાં સફળ ગણવામાં આવે છે.
"ગ્લોબલ સમિટ ઓન ન્યુક્લીઅર સીક્યોરિટી" 12 અને 13 એપ્રિલ, 2010ના રોજ યોજાઈ હતી. રાષ્ટ્રપ્રમુખ બરાક ઓબામાએ પ્રાગમાં આ પરિષદ યોજવાનો દરખાસ્ત મૂકી હતી અને તેનો આશય પ્રસાર સુરક્ષા પહેલ અને પરમાણુ આતંકવાદ અટકાવવા આંતરરાષ્ટ્રીય પહેલ સાથે સમન્વય સાધી અણુ અપ્રસાર સંધિને મજબૂત કરવાનો હતો. આ પરિષદ માં 47 રાષ્ટ્ર અને ત્રણ આંતરરાષ્ટ્રીય સંગઠને ભાગ લીધો હતો, જેમાં અધિકૃત દસ્તાવેજ અને કાર્યકારી યોજના ઇશ્યૂ કરવામાં આવી હતી.
ટીકા અને પ્રતિસાદ
અમેરિકાના નિઃશસ્ત્રીકરણ પર થતી ટીકાના જવાબમાં પ્રતિસાદ આપતાં તેણે આંકડાકીય હકીકતો રજૂ કરી હતી. અમેરિકાએ જણાવ્યું હતું કે તેણે તમામ પ્રકારના અણુશસ્ત્રો દૂર કરવાની અને પૂરાં પાડવાની વ્યવસ્થામાં તબક્કાવાર ઘટાડો કરવાની પ્રક્રિયામાં અને અણુશસ્ત્રો પરની નિર્ભરતા ઘટાડવા શીતયુદ્ધના અંતથી અત્યાર સુધી 13,000 કરતાં વધારે શસ્ત્રોનો નાશ કર્યો છે અને નાટો સાથે સંકળાયેલા વિવિધ રાષ્ટ્રોમાં યુદ્ધ માટે વ્યૂહાત્મક રીતે સજ્જ 80 ટકા શસ્ત્રો અને 90 ટકા બિનવ્યૂહાત્મક શસ્ત્રસરંજામ હટાવી લીધો છે. અમેરિકાના અધિકારીઓએ એ બાબત પ્રત્યે પણ ધ્યાન દોર્યું હતું કે અમેરિકામાં અણુશસ્રો દૂર કરવાની પ્રક્રિયા ચાલુ છે. રાષ્ટ્રપ્રમુખ જ્યોર્જ ડબલ્યુ બુશ દ્વારા અણુશસ્ત્રો નાબૂદ કરવાના આદેશ પરની કામગીરી પૂર્ણ થશે ત્યારે અમેરિકાના સૈન્ય પાસે શીતયુદ્ધના અંત સમયે જેટલો શસ્રસરંજામ હતો તેના કરતાં ચોથા કદના શસ્ત્રો રહેશે. એટલું જ નહીં તેનું કદ આઇઝનહોવરના વહીવટી સમયગાળા કરતાં કોઈ પણ રીતે ઓછું હશે. શીતયુદ્ધનો અંત આવ્યાં પછી અમેરિકાએ અગાઉના સોવિયત સંઘનો ભાગ હોય તેવા વિવિધ દેશો પાસેથી યુરેનિયમ સ્વરૂપે હજારો શસ્ત્રોની ખરીદી પણ કરી હતી. તેનો ઉપયોગ રીએક્ટર ફ્યુઅલમાં પરિવર્તિત કરવા માટે થાય છે. (આ પ્રયાસના પરિણામે અમેરિકામાં દર દસમાંથી એક લાઇટબલ્બ પરમાણુ ઊર્જા દ્વારા પ્રજ્જવલિત થાય છે તેવો અંદાજ છે. આ ઊર્જા એ જ યુરેનિયમરૂપી ઇંધણમાંથી મેળવવામાં આવી છે, જે શીતયુદ્ધ દરમિયાન અમેરિકા અને તેના સાથી રાષ્ટ્રોને લક્ષ્યાંક બનાવતા અણુશસ્ત્રોમાં સ્થાપિત કરવામાં આવ્યું હતું. ) અણુ અપ્રસાર માટે અમેરિકાના વિશેષ પ્રતિનિધિએ જણાવ્યું હતું કે અપ્રસાર અને નિઃશસ્ત્રીકરણ વચ્ચે સંબંધ છે. તેમણે નોંધ્યું છે કે તેઓ પારસ્પરિક ફરજ પાડી શકે છે, પણ પ્રસારના જોખમમાં વૃદ્ધિના પગલે એવું વાતાવરણ ઊભું થશે જેમાં નિઃશસ્ત્રીકરણની પ્રક્રિયા વધારે મુશ્કેલ બની જશે. તે જ રીતે યુનાઇટેડ કિંગડમ,, ફ્રાન્સ અને રશિયા એ તેમના અણુ નિઃશસ્રીકરણને રેકર્ડ્સનો બચાવ કર્યો હતો અને વર્ષ 2008માં એનપીટીની માન્યતા ધરાવતા પાંચ એનડબલ્યુએસએ સંયુક્ત નિવેદન બહાર પાડી છઠ્ઠી કલમના હાર્દ સમાન નિઃશસ્ત્રીકરણ પ્રત્યે કટિબદ્ધતા વ્યક્ત કરી હતી. ઉપરોક્ત ચર્ચા મુજબ, સંધિની છઠ્ઠી કલમ હેઠળ અણુશસ્ર રાષ્ટ્રોની ચોક્કસ જવાબદારી વિરોધાભાસી છે.
બાહ્ય લિંક્સ
શ્રેણી:શસ્ત્ર નિયંત્રણ સંધિઓ શ્રેણી:અણુ પ્રસાર શ્રેણી:અણુ શસ્ત્રોની નીતિ શ્રેણી:અમેરિકાની સંધિઓ શ્રેણી:સોવિયત યુનિયનની સંધિઓ શ્રેણી:શીત યુદ્ધની સંધિઓ શ્રેણી:1968માં થયેલી સંધિઓ શ્રેણી:૧૯૭૦માં અમલમાં આવેલી સંધિઓ
ઝરણાવાડી (તા. નેત્રંગ)
ઝરણાવાડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગ અને દક્ષિણ ભાગને જોડતા ભરુચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નેત્રંગ તાલુકાનું એક  ગામ છે. ઝરણા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે.
આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
શ્રેણી:નેત્રંગ તાલુકો
સાકરા (તા. ઉના)
સાકરા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
તલોદ
સંદર્ભ
શ્રેણી:તલોદ તાલુકો
ગુજરાતના તાલુકાઓ
ગુજરાતમાં ૨૫૨ તાલુકાઓ આવેલા છે. શહેરી સ્થિતિ તાલુકાનું મુખ્ય મથક શહેર માટે સૂચિબદ્ધ છે, ગ્રામીણ તાલુકાઓ વધુ મોટા છે. શહેરી સ્થિતિ વસ્તી ગણતરીના ધોરણને અનુસરે છે.
કોષ્ટક
નીચેના કોષ્ટકમાં જિલ્લા પ્રમાણે ગુજરાત રાજ્યના તમામ તાલુકાઓની યાદી આપવામાં આવેલ છે.
નુવાકોટ જિલ્લો, નેપાળ
નુવાકોટ જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા બાગમતી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક બિડુર ખાતે આવેલું છે.
બાગમતી પ્રાંત નેપાળના મધ્ય ભાગમાં આવેલો એક પ્રાંત છે. આ પ્રાંતનું કુલ ૮ (આઠ) જિલ્લાઓમાં વિભાજન કરવામાં આવેલું છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:બાગમતી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
બાજરવાડા (તા. ઝાલોદ)
બાજરવાડા (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. બાજરવાડા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:ઝાલોદ તાલુકો
ખેડબ્રહ્મા
ખેડબ્રહ્મા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સાબરકાંઠા જિલ્લાના ખેડબ્રહ્મા તાલુકાનું શહેર અને તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે. તે ઐતહાસિક અને પ્રાચીન દ્રષ્ટિએ, જવલ્લે જ જોવા મળતા બ્રહ્માના મંદિર અને વાવ, અંબિકા મંદિર અને મહાવીર જૈન મંદિર માટે જાણીતું છે.
નામ
એવી માન્યતા છે કે બ્રહ્મા એ અહીં ખેડાણ કર્યું હતું, જેમાંથી હાલની હરણાવ નદી પ્રગટ થઇ હતી.
બોડકી (તા. તળાજા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:તળાજા તાલુકો
પ્રકાશ
thumb|250px|સૂર્યનાં પ્રકાશથી પ્રકાશિત એક મેઘ
ખેડબ્રહ્મા
ઇતિહાસ
અહીંનો ઇતિહાસ ૧૨મી સદીથી જાણી શકાય છે જ્યારે બ્રહ્માનું મંદિર અને અંબિકા મંદિર કદાચ બાંધવામાં આવ્યા હતા. બ્રહ્મા વાવ આશરે ૧૪મી સદીમાં બંધાયેલી હતી.
પ્રકાશ
આંખમાં સંવેદના ઉપજાવતાં વિદ્યુતચુંબકીય વિકિરણને પ્રકાશ કહેવાય છે. પ્રકાશના તરંગો વિદ્યુતચુંબકીય તરંગો છે. તેને પ્રસરવા માટે માધ્યમની જરૂર નથી. તે બિનયાંત્રિક તરંગો છે. પ્રકાશ મૂળભૂત ફોટોન કણો નો બનેલો હોય છે. પ્રકાશનાં મુખ્ય ત્રણ ગુણધર્મો હોય છે.
ખેડબ્રહ્મા
ઇતિહાસ
ભૂતકાળમાં અહીં ફેબ્રુઆરી માસમાં મોટો મેળો ભરાતો હતો જેમાં ગુજરાત અને રાજસ્થાનમાંથી લોકો આવતા હતા. કાઠિયાવાડના વેપારીઓ હરણાવ નદીના દક્ષિણ કાંઠા પર હાટડીઓ લગાવીને અફીણ, કપડાં, તાંબાના વાસણો, આભૂષણો, કરિયાણું અને ઘોડાઓનો વેપાર કરતા હતા. આ મેળો પંદર દિવસ ચાલતો હતો. તેમાં લગભગ લાખ રૂપિયાનો વેપાર થતો હતો. ઇડર રાજ્યના રાવ કાલિનમલ (લગભગ ૧૬૩૦)ના સમયમાં અંધાધૂધી વ્યાપતા આ મેળાનું મહત્વ નષ્ટ પામ્યું.
પ્રકાશ
પ્રકાશની તરંગ-દ્રવ્યતાને કારણે પ્રકાશ તરંગ અને દ્રવ્ય, બંનેના ગુણોને પ્રદર્શિત કરે છે. પ્રકાશની આ યથાર્થ પ્રકૃત્તિ એ ભૌતિક વિજ્ઞાનનાં પ્રમુખ કોયડાઓમાંની એક છે.
શ્રેણી:ભૌતિકવિજ્ઞાન
ખેડબ્રહ્મા
ઇતિહાસ
બ્રિટિશ શાસન સમયે ખેડબ્રહ્મા ૧૯૩૩ સુધી મહી કાંઠા એજન્સી હેઠળ હતું અને ત્યારબાદ સાબર કાંઠા એજન્સીમાં આવ્યું. ૧ સપ્ટેમ્બર ૧૯૪૩ના રોજ સાબર કાંઠા એજન્સીને પૂર્વ કાઠિયાવાડ એજન્સીમાં વિલિન કરી દેવાઇ, જે પછી ૧૯૪૪માં પશ્ચિમ ભારત રાજ્ય એજન્સીમાં ભળી ગઇ અને ૧૯૪૭માં તે બરોડા, પશ્ચિમ ભારત અને ગુજરાત રાજ્ય એજન્સી (BWIGSA) બની. ભારતની સ્વતંત્રતા પછી BWIGSA મુંબઈ રાજ્યમાં વિલિન થઇ અને ખેડબ્રહ્માનો સમાવેશ સાબરકાંઠા જિલ્લામાં થયો. ૧૯૬૦માં મુંબઈ રાજ્યનું વિભાજન મહારાષ્ટ્ર અને ગુજરાતમાં થતા, સાબરકાંઠા ગુજરાતનો ભાગ બન્યું.
ભૂગોળ
અહી હિરણાક્ષિ, ભીમાક્ષી અને કોસાંબી એમ ત્રણ નદીઓનો ત્રિવેણી સંગમ આવેલ છે જે આગળ જઈને હરણાવ નદી બને છે. આગળ જતા હરણાવ નદી સાબરમતીમાં મળે છે. આ નદી નગરને ઉત્તર અને દક્ષિણ એમ બે ભાગમાં વહેંચે છે. હરણાવ નદી પહેલાં હિરણ્યાક્ષ અથવા હરણી નદી તરીકે જાણીતી હતી.
વસ્તી
૨૦૧૧ની વસ્તી ગણતરી મુજબ ખેડબ્રહ્માની વસ્તી ૨૫,૦૦૧ હતી. ૧૧.૬૧% વસ્તીની વય ૬ વર્ષથી ઓછી હતી. સાક્ષરતાનું પ્રમાણ ૮૦.૭૮% હતું.
નગરવહીવટ
ખેડબ્રહ્મા એ નગરપાલિકા અને તાલુકામથક છે. નગરપાલિકામાં ૯ વિભાગો અને ૨૭ બેઠકો છે. તે પૈકીની ૧૫ બેઠકો આરક્ષિત અને ૧૨ બેઠકો બિનઅનામત છે.
બ્રહ્માનું મંદિર અને વાવ
૧૨મી સદીમાં બંધાયેલું બ્રહ્માનું મંદિર પુષ્કર પછી બીજા ક્રમનું ગણાય છે. બ્રહ્માનાં મંદિરો ભારતમાં ભાગ્યે જ જોવા મળે છે. તે સંભવિતપણે ૧૧મી સદીના ઉત્તરાર્ધ માં બંધાયેલ પણ હોઈ શકે છે.
અહીં આવેલી બ્રહ્મા વાવમાં મંદિરોની જેમ કોતરણી કરવામાં આવેલી છે. તેમાં મૂર્તિઓ અને બીજા અનેક કલાત્મક શિલ્પો પણ કોતરેલા છે. આ વાવ જાળવણીના અભાવે નિરાશાજનક પરિસ્થિતિમાં છે.
અંબિકા મંદિર
અંબિકા માતાનું આ મંદિર ૧૧મી સદી આસપાસ બંધાયેલ છે. દર વર્ષે સપ્ટેમ્બર-ઓક્ટોબર દરમિયાન ભાદરવી પૂનમ નિમિતે મેળા દરમિયાન ઘણાં યાત્રીઓ અહીં આવે છે. તેને નાના અંબાજી મંદિર તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. કાર્તિકી પૂનમ વખતે પણ અહી મેળોભરાય છે. અહીં પોષ પુનમના મેળાનું મહત્વ છે કારણકે તે દિવસે મંદિરની સ્થાપના કરવામાં આવી હતી.
અન્ય
અહીં લોકકથાઓ અને પૌરાણિક કથાઓ સાથે સંકળાયેલ ભૃગુઋષિ આશ્રમ અને શિવાલય આવેલું છે. એક દંતકથા અનુસાર, બ્રહ્માના પુત્ર ભૃગુઋષિએ અહીં શિવને પ્રસન્ન કરવા અહીં તપસ્યા કરી હતી.
નદીકિનારે આવેલા કાશી વિશ્વનાથ મહાદેવનું મંદિર, ક્ષીરજામ્બા મહાલક્ષ્મી મંદિર અને પાક્ષેન્દ્રનાથ (પંખેશ્વર) મહાદેવનું મંદિર પ્રાચીન મનાય છે. નગરની ઉત્તરે આવેલ મહાવીર સ્વામીનું જૈન મંદિર ૫૦૦ વર્ષ જુનું છે.
પરિવહન
ગુજરાત રાજ્ય માર્ગ વાહનવ્યવહાર નિગમનું અહીં બસ-સ્ટેશન આવેલ છે, જે ગુજરાત ના બધા મોટા શહેરો સાથે જોડે છે. અહીં નાનું રેલ્વે સ્ટેશન પણ છે. ૨૦૧૭ના વર્ષની માહિતી મુજબ, રેલ સેવા લગભગ અઢી વર્ષથી પાટા ફેરવવાના કામને કારણ સ્થગિત કરી દેવાઇ છે.
અંતર
અમદાવાદથી ૧૨૨ કિમી, હિંમતનગરથી ૫૨ કિમી અને અંબાજીથી ૫૦ કિમીના અંતરે ખેડબ્રહ્મા આવેલું છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:યાત્રાધામ શ્રેણી:ખેડબ્રહ્મા તાલુકો
મોરોક્કોનો રાષ્ટ્રધ્વજ
મોરોક્કોના રાષ્ટ્રધ્વજમાં રહેલ લાલ રંગ તે દેશમાં બહુ ઐતિહાસિક મહત્ત્વ ધરાવે છે. તેવું માનવામાં આવે છે કે મોરોક્કો નું શાહી ખાનદાન મોહમ્મદ પયગંબરના પુત્રી ફાતિમા અને તેમના પતિ અલીના વારસો છે. ૧૭મી સદીથી મોરોક્કોનો ધ્વજ લાલ રંગ ધરાવે છે. ૧૯મી સદીમાં મુલય યુસુફના શાસનકાળમાં લીલી ઝાંય ધરાવતો પાંચ ખૂણાવાળો સિતારો ઉમેરવામાં આવ્યો. જ્યારે મોરોક્કો ફ્રાન્સ અને સ્પેન ના શાસન હેઠળ હતું ત્યારે આ ધ્વજને કાયમ રાખવામાં આવ્યો હતો. જોકે દરિયામાં જહાજો પર તે ફરકાવવાની મનાઈ હતી. ૧૯૫૫માં આઝાદી મળ્યા બાદ ફરી તેને રાષ્ટ્રધ્વજ તરીકે સ્વીકારવામાં આવ્યો.
લાલ પશ્ચાદભૂ વીરતા, શક્તિ, બહાદુરી તેમજ ખડતલપણાનો સૂચક છે. લીલો રંગ ઇસ્લામ નો તેમજ સિતારો સોલોમન નું રાજચિહ્ન દર્શાવે છે.
ઈતિહાસ
right|thumb|200x200px|રેખાચિત્ર ૮ મે ૨૦૧૦ના રોજ મોરોક્કોના વિવાદાસ્પદ પશ્ચિમ સહારા વિસ્તારમાં ૬૦,૪૦૯.૭૮ ચોરસ મિટરનો ૨૦ ટન વજનનો ધ્વજ ડાખલા નામના શહેરમાં મૂકવામાં આવ્યો હતો. તેને ગિનિસ બુક દ્વારા સૌથી મોટો વિંટવામાં આવેલ ધ્વજ તરીકે નોંધવામાં આવ્યો.
બાહ્ય કડી
શ્રેણી:રાષ્ટ્રધ્વજો
બીલા (તા.મહુવા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મહુવા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નાળીળેર, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સાયરા (તા. લખપત)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના લખપત તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:લખપત તાલુકો
હિંમતપુર (નારજીના છાપરા)
હિંમતપુર (નારજીના છાપરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વડાલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હિંમતપુર (નારજીના છાપરા) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડાલી તાલુકો
શક્તિ નગર (તા. ખંભાળિયા)
શક્તિ નગર (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. શક્તિ નગર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખંભાળિયા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
માણાવાડા (તા. દસાડા)
શ્રેણી:દસાડા તાલુકો
ધનસુરા
સંદર્ભ
શ્રેણી:ધનસુરા તાલુકો
પૂર્વ ગોદાવરી જિલ્લો
પૂર્વ ગોદાવરી જિલ્લો ભારત દેશના આંધ્ર પ્રદેશ રાજ્યનો એક જિલ્લો છે.
સિંધુપાલચોક જિલ્લો, નેપાળ
સિંધુપાલચોક જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા બાગમતી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક ચૌતારા ખાતે આવેલું છે.
બાગમતી પ્રાંત નેપાળના મધ્ય ભાગમાં આવેલો એક પ્રાંત છે. આ પ્રાંતનું કુલ ૮ (આઠ) જિલ્લાઓમાં વિભાજન કરવામાં આવેલું છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:બાગમતી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
હાથોજ (તા. વડાલી)
હાથોજ (તા. વડાલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વડાલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હાથોજ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડાલી તાલુકો
ખગોળીય દૂરબીન
thumb|ન્યૂટનનો દૂરબીનનું ચિત્ર દૂરબીન એક એવું ઉપકરણ હોય છે જેનો ઉપયોગ દૂર આવેલ વસ્તુ અથવા વિદ્યુતચુંબકીય વિકિરણોનું અવલોકન કરવા માટે થાય છે. દૂરબીનનો મતલબ સામાન્ય લોકો દૃષ્યવિભાગના અવલોકન માટે કરે છે પરંતુ હકીકતમાં વિદ્યુતચુંબકીય વર્ણપટલના અન્ય ભાગો માટે પણ તે કામ કરે છે જેમ કે ક્ષ-કિરણ દૂરબીન જે ક્ષ-કિરણો પ્રત્યે સંવેદના ધરાવે છે, રેડિયો દૂરબીન જે વધુ તરંગલંબાઈ ધરાવતા વિદ્યુતચુંબકીય તરંગો પ્રત્યે સંવેદનશીલ હોય છે.
દૂરબીનના કેટલાક પ્રકાર
thumb|right|160px|50 cmનું દૂરબીન.
તથા અન્ય ઘણા આવા પ્રકારો છે.
ધન પ્રકાશાનુવર્તન
પ્રકાશની પ્રતિક્રિયારૂપે વનસ્પતિના અંગમાં પ્રેરાતું વૃદ્ધિનું હલચલન પ્રકાશની દિશામાં થાય તેને ધન પ્રકાશાનુવર્તન કહે છે. ઉદાહરણ : પ્રકાંડમાં ધન પ્રકાશાનુવર્તન થાય છે.
શ્રેણી:વનસ્પતિશાસ્ત્ર
શાકાહારી
શાકાહારી એટલે કે માત્ર વનસ્પતિઓમાંથી મળતાં પાન, ફળ, ફુલ કે મૂળ (કંદમૂળ)માંથી પોતાનો ખોરાક તૈયાર કરી આહાર તરીકે ઉપયોગ કરે. આમાં કોઈપણ પ્રાણીના શરીરમાંથી, કોઈપણ સ્વરુપે મેળવવામાં આવેલા ખોરાકને અવૈદ્ય ગણવામાં આવે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ખોરાક શ્રેણી:આહાર
સાપ નેસ (તા. ઉના)
સાપ નેસ એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બીલવણી (તા. ઝાલોદ)
બીલવણી (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. બીલવણી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
દેગવડા (તા.મહુવા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મહુવા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નાળિયેર, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બીલવણી (તા. ઝાલોદ)
શ્રેણી:ઝાલોદ તાલુકો
કાર્વેપાલનચોક જિલ્લો, નેપાળ
કાર્વેપાલનચોક જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા બાગમતી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક ધુલીખેલ ખાતે આવેલું છે.
બાગમતી પ્રાંત નેપાળના મધ્ય ભાગમાં આવેલો એક પ્રાંત છે. આ પ્રાંતનું કુલ ૮ (આઠ) જિલ્લાઓમાં વિભાજન કરવામાં આવેલું છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:બાગમતી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
સામોર (તા. ખંભાળિયા)
સામોર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સામોર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખંભાળિયા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ઋણ પ્રકાશાનુવર્તન
વનસ્પતિના અંગમાં વૃદ્ધિનું હલનચલન પ્રકાશની વિરુદ્ધ દિશામાં થાય તેને ઋણ પ્રકાશાનુવર્તન કહે છે. ઉદાહરણ : મૂળમાં ઋણ પ્રકાશાનુવર્તન થાય છે.
શ્રેણી:વનસ્પતિશાસ્ત્ર
શિમલા કરાર
શિમલા કરાર અથવા શિમલા સમજૂતી ભારત અને પાકિસ્તાન વચ્ચે ૨ જુલાઈ ૧૯૭૨ના રોજ હિમાચલ પ્રદેશની રાજધાની શિમલા ખાતે કરવામાં આવેલ એક શાંતિ કરાર છે. ૧૯૭૧ના બાંગ્લાદેશ મુક્તિ યુદ્ધમાં ભારતના હસ્તક્ષેપ અને સહયોગને કારણે પાકિસ્તાનનો પરાજય થયો હતો અને બાંગ્લાદેશ એક સ્વતંત્ર રાષ્ટ્ર બન્યું હતું. આ યુદ્ધમાં પાકિસ્તાનના લેફ્ટિનેન્ટ ગવર્નર નિયાઝીના નેતૃત્ત્વમાં ૯૩૦૦૦ સૈનિકોએ ભારતીય સેના સામે આત્મસમર્પણ કરતાં તત્કાલીન પૂર્વ પાકિસ્તાનને બાંગ્લાદેશ તરીકે આઝાદી મળી હતી. યુદ્ધ બાદ શાંતિ સ્થપાય તે હેતુથી ભારત અને પાકિસ્તાનની સરકારો વચ્ચે દ્વિપક્ષીય સંબંધો પર સમજૂતી કરવામાં આવી હતી. આ સમજૂતી બન્ને દેશો વચ્ચેના સંઘર્ષ અને ટકરાવને સમાપ્ત કરી પારસ્પરીક સંબંધોને સામાન્ય બનાવવાની પ્રક્રિયાના ભાગરૂપે કરવામાં આવી હતી.
દ્વિપક્ષીય સમજૂતી
શિમલા કરારના પ્રમુખ પરિણામ આ પ્રમાણે હતા :
બન્ને દેશો સંઘર્ષ અને વિવાદ સમાપ્ત કરવાના પ્રયત્ન કરશે અને દ્વિપક્ષીય વાતચીત દ્વારા પારસ્પરિક મતભેદોનો ઉકેલ લાવશે.
ઉપ-મહાદ્વિપની શાંતિ બનાવી રાખવા એકબીજા વિરુદ્ધ બળ પ્રયોગ નહી કરે, પ્રાદેશિક અખંડતા અને સંપ્રભુતા બનાવી રાખશે તથા એકબીજાની રાજનૈતિક સ્વતંત્રતામાં હસ્તક્ષેપ નહી કરે.
બન્ને સરકારો એકબીજા વિરુદ્ધના શતુત્રાપુર્ણ પ્રચારને રોકવાના પૂરતાં પ્રયત્નો કરશે તથા એવી સૂચના અને માહિતીનો પ્રચાર-પ્રસાર કરશે જે બન્ને દેશોના મૈત્રી સંબધોને ઉત્તેજન પૂરું પાડે.
આ સમજૂતી અંતર્ગત ૧૭ ડિસેમ્બર ૧૯૭૧ની સંઘર્ષ વિરામ રેખાને (સીઝ ફાયર લાઇન) ભારત અને પાકિસ્તાનની નિયંત્રણ રેખા ગણવામાં આવી. આ સાથે જ એ બાબતની પણ સમજૂતી કરવામાં આવી કે કોઈપણ પક્ષ પારસ્પરિક મતભેદો અને કાયદાકીય નિયમોને ધ્યાનમાં લીધા વિના એકલપક્ષીય રીતે તેમાં કોઈપણ પ્રકારનો ફેરફાર કરી શકશે નહી.
ભારત હંમેશા એ બાબતને સમર્થન આપતું રહ્યું છે કે કાશ્મીર એ દ્વિપક્ષીય મુદ્દો છે અને ૧૯૭૨ની સમજૂતી મુજબ કાશ્મીર મુદ્દો દ્વિપક્ષીય વાતચીત દ્બારા જ ઉકેલવામાં આવશે તથા સંયુક્ત રાષ્ટ્ર સહિતના ત્રીજા પક્ષના હસ્તક્ષેપનો ઇનકાર કરવામાં આવ્યો.
વિવાદ
આ કરાર બન્ને દેશો વચ્ચેના સશસ્ત્ર સંઘર્ષને રોકવામાં નિષ્ફળ નિવડ્યો છે. ૧૯૯૯નું કારગિલ યુદ્ધ તેની સાબિતી છે. ૧૯૮૪ના ઓપરેશન મેઘદૂત અંતર્ગત ભારતે સિઆચીન ગ્લેશિયરના એ તમામ દુર્ગમ ક્ષેત્રો પર કબજો જમાવી દીધો જેની સીમાઓને શિમલા કરારમાં સ્પષ્ટ રીતે પરિભાષિત કરવામાં આવી ન હતી. ભારતના આ પગલાંને પાકિસ્તાન દ્વારા શિમલા કરારના ઉલ્લંઘન તરીકે ગણવામાં આવે છે.
ઘણા ભારતીય સિવિલ સેવા અધિકારીઓ દ્વારા એવો તર્ક આપવામાં આવે છે કે, "બન્ને દેશોના વડાઓ વચ્ચે નિયંત્રણ રેખાને જ આંતરરાષ્ટ્રીય સરહદ ગણવાની મૂક સમજૂતી થઈ હતી." જોકે, પાકિસ્તાની અધિકારીઓ આ વાતને સમર્થન આપતા નથી. બન્ને દેશો દ્વારા સ્વીકારવામાં આવેલી સંઘર્ષ વિરામ રેખાના આધાર પર ભારત હંમેશા સંયુક્ત રાષ્ટ્ર ના હસ્તક્ષેપનો ઇનકાર કરતું આવ્યું છે. ભારતના મતે સંયુક્ત રાષ્ટ્રનો ઉદ્દેશ્ય સંઘર્ષ વિરામ રેખાની દેખરેખ કરવાનો હતો જેની ઓળખ ૧૯૪૯ની કરાંચી સમજૂતી દ્વારા કરવામાં આવી હતી. પરંતુ નવા કરારના આધારે જૂની સમજૂતી રદ્દ થયેલી છે આથી સંયુક્ત રાષ્ટ્ર પર્યવેક્ષક સમૂહની કોઈ જરૂર નથી. જોકે પાકિસ્તાન આ મુદ્દે ભિન્ન મત ધરાવતું હોઇ હાલ પણ આ મુદ્દો સંયુક્ત રાષ્ટ્ર મહાસભામાં અટવાયેલો પડ્યો છે.
શિમલા કરારના ટીકાકારોના મતે આ સંધિ પાકિસ્તાન સામે ભારતની શરણાગતિ હતી. કારણે આ સમજૂતી અંતર્ગત ભારતીય સેનાએ યુદ્ધમાં જીતેલા પ્રદેશો તથા યુદ્ધકેદીઓ પાકિસ્તાનને પરત કરવા પડ્યા હતા. જોકે ભારતના પક્ષે સૌથી મોટી સફળતા એ હતી કે તેણે કાશ્મીર સહિતના બન્ને દેશો વચ્ચેના વિવાદોને પારસ્પરિક વાતચીત દ્વારા જ ઉકેલ લાવવાની શરત પર પાકિસ્તાનને બાધ્ય કર્યું હતું.
ડૉ.પંકજ નરમ
'''ડૉ. પંકજ નરમ''' (૪ મે ૧૯૫૫, મુંબઈ - ૧૯ ફેબ્રુઆરી ૨૦૨૦ ) ભારતીય આયુર્વેદિક ડોક્ટર હતા.
જીવન અને કામ
thumb|ડો.પંકજ નરમ ડૉ. પંકજ નરમે મુંબઈ યુનિવર્સિટીમાંથી શિક્ષણ મેળવ્યું હતું. તેમણે આયુર્વેદિક તબીબી શાખામાં વિવિધ પદવીઓ મેળવી છે અને સાથે જ તેઓ ફિઝિશ્યન તરીકે ‘મેડિકલ કાઉન્સિલ ઓફ ઈન્ડિયન મેડિસીન’માં પણ નોંધણી ધરાવતા હતા. ત્યાર બાદ તેઓ આયુર્વેદ ફિઝિશ્યન અને ચિકિત્સક બાબા રામદાસ ની આધુનિક જૂની ઉપચાર પદ્ધતિઓ જેવી કે નાજી દ્વારા નાડી નિદાન પણ શીખ્યા.
ડૉ. નરમ વર્ષ ૧૯૮૭ થી ૨૦૧૨ સુધી મુંબઈમાં આયુશક્તિ આયુર્વેદના નિયામક હતા. તેઓ ‘એન્શિયન્ટ યુથ સિક્રેટ’, પારંપારિક હર્બલ પ્રોડક્ટના ઉત્પાદક કંપનીના સ્થાપન અને નિયામક છે. સ્વતંત્ર ધોરણે વૈજ્ઞાનિક સંશોધન ‘આયુર્વેદ ચિકિત્સામાં ઉપયોગમાં લેવાતી દવાની અસરકારકતા’ પર અભ્યાસ કર્યો હતો.
તેઓને તેમના પ્રોગ્રામ ‘યોગા ફોર યુ’ દ્વારા આંતરરાષ્ટ્રીય ઓળખ મળી જેમાં વર્ષ ૨૦૦૮ થી માંડીને આજ સુધી ૧૬૯ દેશોમાં ૩૦૦૦ થી વધુ હપ્તાઓ ઝી ટીવી પર પ્રદર્શિત થઈ ચૂક્યા છે. વર્ષ ૨૦૧૬ થી કાર્યક્રમ ‘એન્શિયન્ટ હિલિંગ’ એ ટીવી સ્ટેશન કલર્સ ટીવી પર પ્રસારિત કરવામાં આવ્યો હતો. બન્ને કાર્યક્રમમાં ડો. નરમ આહાર, જીવનશૈલી અને પારંપારિક ઘરેલુ ઉપચાર આધારિત સ્વાસ્થ્યવર્ધક ટીપ્સ આપતા હતા.
૧૧ સપ્ટેમ્બર ૨૦૦૧ ના આંતકવાદી હુમલા બાદ, ડો. નરમને વર્લ્ડ ટ્રેડ સેન્ટરમાં કામ કરતાં મદદ કરનારા અને બચાવનારા લોકો જેઓને ધુમાડા અને ઝેરીલા ગેસને કારણે સ્વાસ્થ્યને નુકસાન પહોંચ્યુ હતું તેમને આયુર્વેદિક ચિકિત્સા અને ઉપચાર આપ્યો. આ બદલ ડો. નરમને ન્યુ જર્સી સાંસદ તકફથી ‘હ્યુમેનેટેરિયન ઓફ ધ યેર’ના એવોર્ડથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.
વર્ષ ૨૦૧૭માં ડો. નરમ બર્લિનની સ્ટેનબિસ યુનિવર્સિટી (એસએચ) ‘સ્ટેન્બિસ ટ્રાન્સફર ઈન્સ્ટિટ્યુટ હેલ્થ કોમ્પિટેન્સ’ અને ‘હેલ્થ એજ્યુકેશન’માં ભણાવતા હતા.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૨૦૨૦માં મૃત્યુ શ્રેણી:૧૯૫૫માં જન્મ
માલવણ (તા. દસાડા)
માલવણ (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માલવણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દસાડા તાલુકો
બોરડા (તા. તળાજા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તળાજા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:તળાજા તાલુકો
પશ્ચિમ ગોદાવરી જિલ્લો
thumb|right|250px| [[આંધ્ર પ્રદેશના જિલ્લાઓ]] પશ્ચિમ ગોદાવરી જિલ્લો ભારત દેશના આંધ્ર પ્રદેશ રાજ્યનો મહત્વનો જિલ્લો છે. પશ્ચિમ ગોદાવરી જિલ્લાનું મુખ્યાલય એલુરમાં છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:આંધ્ર પ્રદેશ
પેશવા
thumb|દરબારી સાથે પેશવા મરાઠા સામ્રાજ્યના પ્રધાનમંત્રીઓને પેશવા (મરાઠી: पेशवे ) કહેવામાં આવતા હતા. પેશવા રાજાના સલાહકાર પરિષદ અષ્ટપ્રધાન પૈકી પ્રમુખ (મુખ્ય) ગણાતા હતા. રાજા પછીનું પેશવાનું સ્થાન રહેતું. શિવાજીના અષ્ટપ્રધાન મંત્રીમંડળના વડાપ્રધાન અથવા વજીર સમાન હોદ્દો (પદ) ગણવામાં આવતો હતો. 'પેશવા' ફારસી શબ્દ છે જેનો અર્થ થાય છે 'અગ્રણી'.
સંદર્ભ ગ્રંથો
શ્રેણી:મરાઠા સામ્રાજ્ય
ગોલ્ડન ગેટ સેતુ
left|ગોલ્ડન ગેટ સેતુ|thumb
ગોલ્ડન ગેટ બ્રિજ યુએસએ ના સાન ફ્રાન્સિસ્કો શહેર પાસેની સાન ફ્રાન્સિસ્કો ખાડીના બંને કાંઠાઓને એકબીજા સાથે જોડતો એક ઝૂલા સેતુ (સસ્પેન્શન બ્રિજ) છે. આ સેતુ અમેરિકાના રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં. ૧૦૧ અને રાજ્ય માર્ગ ૧ના વહીવટ હેઠળ છે. વર્ષ ૧૯૩૭ના સમયમાં જ્યારે આ સેતુનું નિર્માણ પૂર્ણ કરવામાં આવ્યું હતું, તે સમયે વિશ્વનો સૌથી લાંબો ઝૂલો પૂલ હતો તેમ જ આ સેતુ સાન ફ્રાન્સિસ્કો અને કેલિફોર્નિયા બંને માટે આંતરરાષ્ટ્રીય પ્રતીક ચિન્હ બની ગયું હતું.
ગોલ્ડન ગેટ સેતુ આજે પણ ઈજનેરી અને સ્થાપ્ત્ય ઉપલબ્ધી તરીકે આદર્શ ઉદાહરણરૂપ છે. ૫ વર્ષ સુધી ચાલેલા નિર્માણ પછી ૨૭મી મેના દિવસે ૧૯૩૭ના સમયમાં તેને ખુલ્લો મુકાયો હતો. આ સેતુ પર પગપાળા ચાલવા માટે, સાઈકલ માટે અલગ તથા વાહનો માટે ૬ માર્ગ (લેન) અલગથી નક્કી કરાયેલ છે. આ સેતુને પ્રથમ દિવસે સામાન્ય લોકોની મુલાકાત માટે ખુલ્લો મુકવામાં આવ્યો હતો. તે સમયે બે લાખ લોકો સેતુ પર હાજર રહ્યા હતા. બીજા દિવસે (૨૮ મે)ના રોજ વાહનોનું પરિવહન શરૂ કરવામાં આવ્યું હતું. બ્રિજની યોજના ૧૮૭૨માં બનાવવામા આવી હતી, પરંતુ નિર્માણ ૫ જાન્યુઆરી, ૧૯૩૩માં શરુ કરવામાં આવ્યું હતું.
જલાનુવર્તન
right|thumb|317x317px|
પાણીની પ્રતિક્રિયારૂપે વનસ્પતિનાં અંગોમાં પ્રેરાતા વૃદ્ધિના હલનચલનને જલાનુવર્તન કહે છે. ઉદાહરણ : મૂળની વૃદ્ધિ. આ ઉદાહરણ ધન જલાનુવર્તનનું છે.
શ્રેણી:વનસ્પતિશાસ્ત્ર
સેંજળીયા નેસ (તા. ઉના)
સેંજળીયા નેસ એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બોડાડુંગર (તા. સંજેલી)
બોડાડુંગર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંજેલી તાલુકાનું ગામ છે. બોડાડુંગર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:સંજેલી તાલુકો
હાથરવા (તા. વડાલી)
હાથરવા (તા. વડાલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વડાલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હાથરવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગામમા ઉચ્ચતર માધ્યમિક શાળા આવેલિ છે.
શ્રેણી:વડાલી તાલુકો
શેહ (તા. લખપત)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના લખપત તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:લખપત તાલુકો
મોઝામ્બીકનો રાષ્ટ્રધ્વજ
મોઝામ્બીક નો રાષ્ટ્રધ્વજ સંગીન જોડેલી એકે-૪૭ ની તસવીર ધરાવે છે. આ પ્રકારના આધુનિક હથિયારની તસ્વીર ધરાવતો આ એકમાત્ર રાષ્ટ્રધ્વજ છે.
લીલો રંગ જમીનની ફળદ્રુપતાનો સૂચક છે. સફેદ રંગ શાંતિનો, કાળો રંગ આફ્રિકા ખંડનો, પીળો રંગ દેશના ખનિજ સંપત્તિનો, લાલ રંગ આઝાદીની લડાઈનો સૂચક છે. બંદૂક રક્ષણ અને સતર્કતા દર્શાવે છે. ખુલ્લું પુસ્તક શિક્ષણનું મહત્ત્વ સમજાવે છે. પાવડો અથવા ખરપિયો રાષ્ટ્રની ખેતી અને સિતારો માર્ક્સવાદ અને આંતરરાષ્ટ્રીયવાદના સૂચક છે.
૨૦૦૫ની નવા ધ્વજની દરખાસ્ત
૨૦૦૫માં નવો ધ્વજ અપનાવવા માટે દરખાસ્ત કરાઈ હતી અને તેની સ્પર્ધા આયોજિત કરાઈ હતી. ૧૧૯ ચિત્રોમાંથી એક ધ્વજને પસંદ કરાયો હતો પરંતુ આજ સુધી તેને અપનાવાયો નથી. તે સમયે બંદૂક હટાવવાની માંગ પ્રબળ હતી તે માટે આ દરખાસ્ત કરાઈ હતી.
ડિસેમ્બર ૨૦૦૫માં સંસદમાં નવા ધ્વજને નકારવામાં આવ્યા હતા અને હાલના ધ્વજને બંદૂક વગર પણ અસ્વીકૃત કરાયો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:રાષ્ટ્રધ્વજો
ધાદિંગ જિલ્લો, નેપાળ
ધાદિંગ જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા બાગમતી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક ધાદિંગ ખાતે આવેલું છે.
બાગમતી પ્રાંત નેપાળના મધ્ય ભાગમાં આવેલો એક પ્રાંત છે. આ પ્રાંતનું કુલ ૮ (આઠ) જિલ્લાઓમાં વિભાજન કરવામાં આવેલું છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:બાગમતી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
માલણપુર (તા. દસાડા)
માલણપુર (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માલણપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દસાડા તાલુકો
પ્રાંતિજ
પ્રાંતિજ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લાના પ્રાંતિજ તાલુકાનું નગર અને મુખ્ય મથક છે.
ભૂગોળ
પ્રાંતિજ નગર ભૌગોલિક રીતે. પર આવેલું છે. સમુદ્રની સપાટીથી આ શહેરની સરેરાશ ઉંચાઇ ૯૯ મીટર (૩૨૮ ફૂટ) જેટલી છે.
વસતી
૨૦૦૧ની વસતી ગણતરી પ્રમાણે પ્રાંતિજની વસતી ૨૨,૩૦૬ વ્યક્તિઓની હતી. જેમાં પુરુષો ૫૨% અને સ્ત્રીઓ ૪૮% હતી. પ્રાંતિજની સરેરાશ સાક્ષરતા ૭૦% હતી જે રાષ્ટ્રીય સરેરાશ ૫૯.૫% કરતાં વધુ હતી. પુરુષોમાં સાક્ષરતા દર ૭૭% અને સ્ત્રીઓમાં ૬૨% હતો. વસતીના ૧૨% વ્યક્તિઓની ઉંમર ૬ વર્ષ કરતાં ઓછી હતી.
જોવાલાયક સ્થળો
પ્રાંતિજ ખાતે મારકન્ડેશ્વર મહાદેવનું મંદિર આવેલું છે. આ મંદિર ખાતે દર વર્ષે ગોકુળ અષ્ટમીના દિવસે મેળો ભરાય છે. આ ઉપરાંત અહીં અન્ય પવિત્ર સ્થળો સ્વામીનારાયણ મંદિર, વૈષ્ણવ સંપ્રદાયનું શેઠજીનું મંદિર, હરિહરેશ્વર મહાદેવ, જબેશ્વર મહાદેવ, બ્રહ્માણી માતા, જુમ્મા મસ્જીદ તેમ જ નગીના મસ્જીદ પણ આવેલાં છે.
પ્રાંતિજ તાલુકામાં પ્રાંતિજ અને સલાલ   ખાતે પાવર સ્ટેશન આવેલાં છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પ્રાંતિજ તાલુકો
નાની સોડવદરી (તા.મહુવા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મહુવા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નાળિયેર, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભીમ સાહેબ
ભીમ સાહેબ (જન્મ ૧૭૧૮, સમાધિ ૧૮૨૫) રવિ-ભાણ સંપ્રદાયના પ્રસિદ્ધ અને તેજસ્વી સંતકવિ છે. તેમનો જન્મ સૌરાષ્ટ્રના મોરબી તાલુકામાં આવેલા આમરણ ગામમાં મેઘવાળના બ્રાહ્મણ (ગરૂડા) જ્ઞાતિમાં થયેલો. તેમના શિષ્યોમાંથી ઘોઘાવદરના દાસી જીવણ સાહેબ અને થાનગઢના અક્કલ સાહેબ સમર્થ સંતો પાક્યા છે. તેમના ગુરુ સંતશ્રી ત્રિકમ સાહેબ હતા.
શ્રેણી:ધાર્મિક વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:ગુજરાતના સંતો
ગોતા (તા. વડાલી)
ગોતા (તા. વડાલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વડાલી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોતા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડાલી તાલુકો
સોંદરડી (તા. ઉના)
સોંદરડી એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બૈલોંગ એલિવેટર
thumb|267x267px|બૈલોંગ એલિવેટર, ૨૦૧૧ના વર્ષમાં બૈલોંગ એલિવેટર (Bailong Elevator;) ( Hundred Dragons Elevator) એ પારદર્શક કાચ વડે બનાવવામાં આવેલ છે, જે સીધા ઢોળાવ વાળા ખૂબ જ ઊંચા પથ્થર વડે બનેલા પહાડ (Cliff)ની એક બાજુ પર બનાવવામાં આવેલ છે. આ એલિવેટર ચીનના ઝાંગીઆજી (Zhangjiajie) ખાતે આવેલ વુલિંગ્યાન (Wulingyuan) વિસ્તારમાં છે અને તેની ઊંચાઈ ૩૩૦ મીટર (૧,૦૭૦ ફૂટ) જેટલી છે. તે વિશ્વમાં સૌથી વધુ ઊંચાઈ ધરાવતું તેમ જ સૌથી વજનદાર એલિવેટર ગણાય છે. ઈ. સ. ૨૦૦૨ના વર્ષમાં વુલિંગ્યાન વિસ્તારનો સમાવેશ વિશ્વ ધરોહર સ્થળ તરીકે કરવામાં આવેલ હોવાથી એલિવેટરની પર્યાવરણ-અસરો ચર્ચા અને વિવાદનો વિષય બન્યો હતો. આ એલિવેટર ૨૦૦૨-૨૦૦૩ના વર્ષમાં ૧૦ મહિના માટે બંધ રાખવામાં આવેલ હતું, જેનું કારણ પર્યાવરણ નહીં, પણ સલામતી આપવામાં આવ્યું હતું.
ગિનીસ વર્લ્ડ રેકોર્ડ (Guinness World Records) દ્વારા સત્તાવાર રીતે સોળમી જુલાઈ ૨૦૧૫ના રોજ આ એલિવેટર વિશ્વનું સૌથી ઊંચાઈ ધરાવતું બાહ્ય એલિવેટર હોવાની માન્યતા આપવામાં આવી હતી.
શાખપર (તા. ખંભાળિયા)
શાખપર (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. શાખપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખંભાળિયા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ગુજરાતમાં વાવનો ઇતિહાસ
વાવ એટલે એવા કૂવા કે જે લાંબા પગથિયાંવાળા ભાગથી જોડાયેલાં હોય. તે સૌથી વધારે પશ્ચિમી ભારતમાં જોવા મળે છે. વિશેષ કરીને ગુજરાતમાં કુલ ૧૨૦થી વધુ વાવ જોવા મળે છે. વાવનું અસ્તિત્વ સિંધુ સભ્યતાના ધોળાવીરા અને મોહેં-જો-દડો જેવા નગરોના જળાશયોની રચનામાં પણ જોઈ શકાય છે. ગુજરાતનાં નૈઋત્ય ક્ષેત્રોમાં વાવ નિર્માણની પ્રવૃત્તિઓ ઇ.સ. પૂર્વે ૬૦૦ની આસપાસ જોઈ શકાય છે. અહીંથી તે ઉત્તર રાજસ્થાન અને ત્યારબાદ વાયવ્ય ભારતમાં ફેલાતી જોવા મળે છે. ૧૦મીથી ૧૩મી સદીમાં સોલંકી અને વાઘેલા વંશના શાસનકાળમાં વાવ નિર્માણની પ્રવૃત્તિમાં વધારો જોવા મળે છે. ૧૧મીથી ૧૬મી સદીમાં આ પ્રવૃત્તિ તેની ચરમસીમા પર જોવા મળે છે. ૧૩મીથી ૧૬મી સદી સુધીના મુસ્લિમ શાસકોએ વાવ નિર્માણની આ પ્રણાલીને પ્રતિબંધિત ન કરતાં તેને પ્રોત્સાહન આપ્યાનું જોવા મળે છે. ૧૯મી સદીમાં પાણીના પંપ અને પાઇપલાઇન દ્વારા પાણી મળવાનું શરૂઆત થતાં આ પ્રકારના પગથિયાંવાળા કૂવાઓએ તેમનું મહત્વ ગુમાવી દીધું.
પ્રાચીન કાળ
પાણીને વૈદિક કાળથી જ પવિત્ર માનવામાં આવ્યું છે. સિંધુ સભ્યતાના ધોળાવીરા અને મોહેં-જો-દડો જેવા શહેરોમાં કૃત્રિમ જળાશયોનાં નિર્માણની વ્યવસ્થા જોવા મળે છે. દુષ્કાળના સમયમાં પાણી મળી રહે તે માટે જ આ પ્રકારના વિશેષ પગથિયાંવાળા કૂવાઓનું નિર્માણ કરવામાં આવ્યું હશે.
૨જી-૧૦મી સદી
પગથિયાં દ્વારા પહોંચી શકાય તેવા જળાશયોનું સૌથી પહેલું ઉદાહરણ જૂનાગઢના ઉપરકોટની બૌદ્ધ ગુફાઓમાં જોવા મળે છે. આ ગુફાઓ ચોથી સદીમાં નિર્માણ કરાયેલી છે. ફરતે પગથિયાં ધરાવતો નવઘણ કૂવો તેનું વધુ એક ઉદાહરણ છે. તે સંભવતઃ ક્ષત્રપ (ઇ.સ.૨૦૦ – ૪૦૦) કે મૈત્રક કાળ (ઇ.સ. ૬૦૦ – ૭૦૦) માં બનાવામાં આવેલો છે. અડી કડીની વાવ દસમી અથવા પંદરમી સદીના ઉત્તર ભાગમાં બંધાયેલી હોવાની ધારણા છે.
સૌથી પહેલી વાવ ગુજરાતના રાજકોટ જિલ્લાનાં ઢાંક ગામ ખાતે મળી આવેલી છે. તેની હયાતી સોલંકી શાસન પૂર્વેની જણાય છે. બોચાવડી નેસની પાસે અલેક પહાડીઓમાં મળી આવેલી વાવ, ઢાંકની અન્ય બે વાવો કરતાં પુરાતન છે. ઝીલાણી વાવ (છઠ્ઠી સદી) અને મંજુશ્રી વાવ (સાતમી સદી) બન્ને સૌરાષ્ટ્ર શૈલીની વાસ્તુકલા પર આધારીત છે.
૧૦મી-૧૨મી સદી
કલાત્મક વાસ્તુકલાનાં રૂપમાં વાવ નિર્માણની પ્રવૃત્તિ સોલંકી વંશના સમયમાં શરૂ થયેલી જોવા મળે છે. સૂર્યમંદિર, મોઢેરામાં આવેલા કુંડની પશ્ચિમે જોવા મળતી વાવ ૧૧મી સદીમાં નિર્મિત જણાય છે જ્યારે જમીન પર આકારેલો મંડપ ૧૦મી સદીનો જણાય છે. પાટણની રાણીની વાવ ઇ.સ. ૧૦૫૦ની આસપાસ બંધાયેલી છે. દાવડ ખાતેની અણખોલ માતાની વાવ અને અમદાવાદમાં આવેલી માતા ભવાનીની વાવ ૧૧મી સદીના સમયગાળામાં બંધાયેલી છે.
ગુજરાતની ઘણી બધી વાવોનાં નિર્માણનો યશ સોલંકી વંશના રાજા સિદ્ધરાજ જયસિંહની માતા મીનળદેવીને જાય છે. વિરમગામમાં આવેલું તળાવ અને નડીઆદની વાવનું નિર્માણ તેમને આભારી છે. સાબરકાંઠા જિલ્લાનાં બલેજ ગામમાં ઇ.સ. ૧૦૯૫ (વિ.સં. ૧૧૫૨)માં બંધાયેલી મીનળ વાવ પણ તેમનું જ યોગદાન છે. રાજકોટ જિલ્લાનાં વીરપુર ગામે અન્ય એક મીનળ વાવ જોવા મળે છે જેની વાસ્તુશૈલી સોલંકી વાસ્તુકલા સાથે સામ્યતા ધરાવે છે. અમદાવાદની આશાપુરી વાવ અને ઝિંઝુવાડાની વાવ ૧૨મી સદીના સ્થાપત્ય છે. સુરેન્દ્રનગર જિલ્લાના ચોબારી ગામે આવેલી વાવમાં મંદિર જેવા ધાર્મિક ચિત્રો જોવા મળે છે. ધાંધલપુરમાં આવેલી વાવ સિદ્ધરાજ જયસિંહ દ્વારા બંધાવવામાં આવી હતી. ૧૨મી સદીમાં કુમારપાળનાં શાસન દરમિયાન પણ કેટલીક વાવ બાંધવામાં આવી છે. પાટણ જિલ્લાનાં વાયડ ગામે આવેલી વાવ આ સમયગાળાની છે. વઢવાણ ખાતે આવેલી ગંગા વાવ પર ઇ.સ. ૧૧૬૯ (વિ.સં ૧૨૨૫)ની સાલ અંકિત કરેલી છે.
સોલંકી વંશના બાદના વર્ષોમાં રાજનૈતિક અશાંતિ અને ઉથલપાથલને કારણે વાવ નિર્માણની પ્રવૃત્તિ મંદ પડતી ગઈ. દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં બરડા ડુંગરની તળેટીમાં આવેલાં ઘુમલી ગામે મળી આવેલી વિકાઈ વાવ અને જેઠા વાવ ૧૩મી સદીમાં બંધાયાનું માલુમ પડે છે. કેશવ ગામની નજીક મળી આવેલી ખંડિયેર વાવ પણ આ જ સમયગાળાની છે.
૧૨મી-૧૩મી સદી
વંથલી અને જૂનાગઢ વચ્ચે આવેલી રા ખેંગાર વાવ વાઘેલા વંશના મંત્રી તેજપાળ દ્વારા બંધાવવામાં આવી હતી. વાઘેલા વંશના અન્ય એક શાસક વિશળદેવે ડભોઇમાં પ્રવેશદ્વાર અને મંદિર સહિતની એક વાવ બંધાવી છે, જેનું બાંધકામ ઇ.સ. ૧૨૫૫માં પૂર્ણ થયું હતું. ડભોઈમાં આવેલી આ સપ્તમુખી વાવ તળાવ પર બનાવવામાં આવેલું એક એવું મંદિર છે જેમાં સાત કૂવા છે.
વઢવાણમાં આવેલી માધાવાવ ઇ.સ. ૧૨૯૪માં (વિ.સં. ૧૩૫૦) વાઘેલા વંશના અંતિમ શાસક કર્ણદેવ વાઘેલાના મંત્રીઓ માધા અને કેશવ દ્વારા બંધાવવામાં આવી હતી. કપડવંજમાં આવેલી 'બત્રીસકોઠા વાવ' માધાવાવ અને વિકાઈ વાવની વાસ્તુશૈલીને મળતી આવતી હોવાથી ૧૩મી સદીમાં બંધાઈ હોવાનું માનવામાં આવે છે.
૧૪મી-૧૫મી સદી
૧૪મી સદીમાં વાવ નિર્માણની પ્રવૃત્તિએ વેગ પકડેલો જોવા મળે છે. માંગરોળમાં આવેલી સોઢલી વાવનું નિર્માણ ઇ.સ. ૧૩૧૯માં (વિ. સં. ૧૩૭૫) મોઢ જાતિના સોઢલા વલી દ્વારા કરવામાં આવ્યું છે. ખેડબ્રહ્માનાં બ્રહ્મા મંદિર પાસે આવેલી વાવ તેની સ્થાપત્ય શૈલીને આધારે ૧૪મી સદીની જણાય છે. ભાવનગર જિલ્લાનાં મહુવામાં આવેલી સુડા વાવ (ઇ.સ. ૧૩૮૧), ધંધુસરમાં આવેલી હની વાવ (ઇ.સ. ૧૩૩૩/૧૩૮૯) અને ધોળકામાં આવેલી સિદ્ધનાથ મહાદેવ વાવ ગુજરાતમાં તુઘલક વંશનાં શાસન દરમિયાન બનાવવામાં આવી હતી. અમદાવાદ નજીક આવેલી સંપાની વાવ ઇ.સ. ૧૩૨૮માં બંધાયેલી છે. વઢવાણ પાસે આવેલા રામપુરાની રાજબા વાવ અને ખંભાતની વઢવાણી વાવનું નિર્માણ ક્રમશ: ૧૪૮૩ અને ૧૪૮૨માં થયેલું છે જેની શૈલી વઢવાણની માધાવાવ ને મળતી આવે છે. દાદા હરિર વાવ ઇ.સ. ૧૪૯૯માં મહમદ બેગડાના હરમની એક સ્ત્રી દ્વારા બનાવવામાં આવી છે. લુણાવાડા પાસે આવેલ કલેશ્વરી સ્મારક સમુહમાં આવેલી બે વાવ ૧૪મી-૧૫મી સદીમાં નિર્માણ પામેલી છે પરંતુ તેની શિલ્પકલા શૈલી ૧૦મી સદીને મળતી આવે છે.
આ સમયગાળા દરમિયાન વાવ નિર્માણનું ધાર્મિક પરિપ્રેક્ષ્ય તેનું મહત્ત્વ ગુમાવતું જાય છે. ૧૫મી સદીમાં મહમદ બેગડાનાં શાસનમાં બંધાયેલી મહેમદાવાદની વાવ અને મહેમદાવાદ પાસેની સોઢલી ગામની વાવ એ તેના ઉદાહરણો છે. વડોદરામાં મળી આવેલી સેવાસી વાવ અને નવલખી વાવ (ઇ.સ. ૧૪૦૫) બન્ને ૧૫મી સદીની છે.
૧૬મી થી ૧૮મી સદી
ધ્રાંગધ્રાની નાગાબાવા વાવ (ઇ.સ. ૧૫૨૫) અને મોરબીની જીવા મહેતાની વાવની શૈલી અને સમયગાળો એક જ છે. રોહોની વાવ (ઇ.સ. ૧૫૬૦) નાનાજી રાજાની પત્ની ચંપા અને તેની પુત્રીએ બંધાવી હતી. મીઠી વાવ, પાલનપુર અને ઝીંઝુવાડા માં આવેલી વાવ મહત્ત્વની છે.
કેટલીક વાવની બાંધણીમાં કલાત્મક અલંકરણ જોવા મળતું નથી તેથી તેનો સમયગાળો નક્કી કરવો મુશ્કેલ બને છે. પરંતુ મોટેભાગે તે ૧૬મી-૧૭મી સદી સંબંધિત છે. આ પ્રકારની કેટલીક વાવ હામપર, ઇડર ઉપરાંત કંકાવતીમાં આવેલી માત્રી વાવ અને મોઢેરાની જ્ઞાનેશ્વરી વાવ છે. ઉત્તર ગુજરાતનાં માંડવામાં આવેલી વાવની બાંધણી મહેમદાવાદની વાવને મળતી આવે છે તેથી એ જ સમયગાળાની કહી શકાય. પાટણની સિંધવી માતા વાવમાં ઇ.સ. ૧૬૩૩નો એક શિલાલેખ છે. માંગરોળની રાવળી વાવ ૧૭મી સદીની છે. ઇડર નજીક આવેલી લિંભોઇની વાવ (ઇ.સ. ૧૬૨૯) સોલંકી શૈલીમાં બંધાયેલી છે.
અમદાવાદમાં આવેલી અમૃતવર્ષીની વાવનું નિર્માણ કાર્ય ઇ.સ. ૧૭૨૩માં પૂર્ણ થયું હતું.
૧૯મી-૨૦મી સદી
અમદાવાદના ઇસનપુરમાં આવેલી જેઠાભાઈ વાવ સિંચાઈના હેતુ માટે બનાવવામાં આવેલી હતી. તેનું નિર્માણકાર્ય ૧૮૬૦માં પૂર્ણ કરાયું હતું. વાંકાનેર મહેલની વાવ ૧૯૩૦ના દશકમાં તેના પૂર્વ શાસકો દ્વારા શાહી પરિવાર માટે બનાવવામાં આવી હતી. તે સફેદ રેતિયા પથ્થરમાંથી બનાવવામાં આવેલું આ શૈલીનું અંતિમ સ્મારક છે.
સ્વચાલિત જળ પ્રણાલી અને પાઇપલાઇનના કારણે વાવ તેનું મહત્ત્વ ગુમાવી ચૂકી છે અને આર્થિક ખર્ચના કારણે હવે તેનું નિર્માણ થતું નથી.
સંદર્ભસૂચિ
શ્રેણી:ગુજરાતનો ઇતિહાસ શ્રેણી:સ્થાપત્ય *
પ્રમથનાથ મિત્ર
પ્રમથનાથ મિત્ર (પી. મિત્ર; ૩૦ ઓક્ટોબર ૧૮૫૩ – ૧૯૧૦) એક બંગાળી ભારતીય બેરિસ્ટર અને રાષ્ટ્રવાદી હતા, જેઓ ભારતીય ક્રાંતિકારી સંગઠન અનુશીલન સમિતિના સૌથી શરૂઆતના સ્થાપક સભ્યોમાંના એક હતા.
તેઓ એક જાણીતા બેરિસ્ટર હતા જેમણે કલકત્તા હાઈકોર્ટમાં કાયદાની પ્રેક્ટિસ કરી હતી અને ફોજદારી કાયદાના ક્ષેત્રમાં પોતાનું સ્થાન બનાવ્યું હતું. તેઓ બંગાળની નવી રાષ્ટ્રવાદી ચળવળના અગ્રણી નેતાઓમાંના એક હતા. તેમનો જન્મ ૩૦ ઓક્ટોબર ૧૮૫૩ના રોજ પશ્ચિમ બંગાળના ચોવીસ પરગણા જિલ્લાના નૈહાટી ગામમાં થયો હતો. પ્રમથનાથ બારનો અભ્યાસ કરવા ઈંગ્લેન્ડ ગયા અને ૧૮૭૫માં વતન પાછા ફર્યા.
૧૯૦૨ની શરૂઆતમાં સતીશચંદ્ર બોઝ પ્રમથનાથ પાસે એક પ્રસ્તાવ લઈને આવ્યા હતા. સતીશને નિવેદિતા દ્વારા એક શારીરિક તાલીમ મંડળી શરૂ કરવાની પ્રેરણા મળી હતી, જેને બંકિમચંદ્ર ચેટર્જીના પુસ્તકના નામ પરથી, અનુશીલન સમિતિ અથવા કલ્ચરલ સોસાયટી તરીકે ઓળખાવામાં આવતું હતું. મિત્રોએ તેમને કહ્યું કે પ્રમથનાથ કદાચ સંસ્થાનો બોજો ઉઠાવવા તૈયાર થશે. જ્યારે સતિષચંદ્રએ પ્રમથનાથને સમિતિના વડા બનવાનો પ્રસ્તાવ મૂક્યો ત્યારે તેમની દરખાસ્ત સ્વીકારી પ્રમથનાથ ખુશ થઈ ગયા. ૨૪ માર્ચ ૧૯૦૨ના રોજ તેઓ સતીશચંદ્ર બોઝ દ્વારા રચાયેલી ભારત અનુશીલન સમિતિના નિયામક તરીકે ચૂંટાયા હતા અને તેમની નાણાકીય જવાબદારીઓ પણ ઉપાડી હતી. તે અરસામાં જતીન બેનર્જી કલકત્તામાં પોતાની વ્યાયામશાળા સ્થાપી રહ્યા હતા. શ્રી અરવિંદે તેમને સરલા દેવીનો પરિચય પત્ર આપ્યો હતો. જતીન તેમને, પ્રથમનાથ મિત્રને અને શારીરિક તાલીમમાં રસ ધરાવતા અન્ય લોકોને મળ્યા. પી. મિત્રએ સૂચવ્યું કે જતીન અને સતિષચંદ્ર દળોમાં જોડાય. બંને સંમત થયા, અને માર્ચ ૧૯૦૨માં એક નવી, વિસ્તૃત અનુશીલન સમિતિની સ્થાપના કરવામાં આવી.
ફેબ્રુઆરી ૧૯૦૩માં, શ્રી અરવિંદે પ્રમથનાથ મિત્ર સાથે ચર્ચા કરી, જેમને તેમણે ગુપ્ત સંગઠનમાં દીક્ષા આપી હતી. સમગ્ર પ્રાંતમાં સમિતિઓની સ્થાપના કરવી, શારીરિક તાલીમ પૂરી પાડવી, અને જ્યારે યોગ્ય સમય આવે ત્યારે ક્રાંતિકારી વિચારો રજૂ કરવા એવા સમાન દૃષ્ટિકોણ પર બન્ને સંમત થયા.
હાઈકોર્ટમાં બેરિસ્ટર તરીકે પ્રેક્ટિસ કરવા ઉપરાંત પ્રમથનાથ રિપન કોલેજમાં અધ્યાપન કાર્ય સાથે જોડાયેલા હતા. પ્રમથનાથના લખાણોમાં એક નવલકથા – યોગી, તારકતત્ત્વ, જાતિ અને ધર્મ અને હિસ્ટરી ઓફ ધ ઇન્ટેલેક્ચ્યુઅલ પ્રોગ્રેસ ઓફ ઇન્ડિયાનો સમાવેશ થાય છે.
પ્રમથનાથ યોગી બેજોય ગોસ્વામીના શિષ્ય હતા અને સ્વામી વિવેકાનંદથી પણ ખૂબ પ્રભાવિત હતા.
પૂરક વાંચન
શ્રેણી:ભારતીય ક્રાંતિકારી શ્રેણી:૧૯૧૦માં મૃત્યુ શ્રેણી:અનુશીલન સમિતિ
મિલાપ (સામયિક)
મિલાપ ગુજરાતી ભાષામાં પ્રગટ થતું એક ઉત્ક્રુષ્ઠ માસિક હતું જેની સ્થાપના મહેન્દ્રભાઈ મેઘાણી એ (ઝવેરચંદ મેઘાણીના પુત્ર) ૧૯૫૦ના જાન્યુઆરી માસમાં કરી હતી.
આ માસિક લોકમિલાપ ટ્રસ્ટના નેજા હેઠળ ૧૯૭૮ની સાલ સુધી પ્રગટ થતું હતું અને ત્યારબાદ તેનુ પ્રકાશન બંધ થઈ ગયુ હતુ. મિલાપનુ બંધારણ અને શૈલી તે સમયના જાણીતા અંગ્રેજી માસિક રીડર્સ ડાઇજેસ્ટ પ્રકારની હતી. આ માસિક મુખ્યત્વે ગાંધીવિચારો, સાહિત્ય, સામાન્ય લોકોમાં જ્ઞાન અને જાગ્રુતી વધે તે પ્રકારના લેખો પિરસવામાં આવતા હતાં આ ઉપરાંત ગુજરાતી શિખનાર લોકોને સમજાય તેવી સરળ જોડણીમાં છપાતું હતું. માસિકના પ્રકાશન બંધ થયા બાદ મહેન્દ્રભાઈ મેઘાણીએ તેના વિવિધ અંકોમાથી ચૂંટીને ૪ જેટલા ભાગોમાં "અડધી સદીની વાંચનયાત્રા" પ્રગટ કર્યું હતું, જેમાં તે સમય દરમ્યાન પ્રકાશીત વિવિધ લેખોનું સંકલન હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતી સામયિકો
નામિબિયાનો રાષ્ટ્રધ્વજ
નામિબિયાનો રાષ્ટ્રધ્વજ દક્ષિણ આફ્રિકા પાસેથી આઝાદી મળ્યા બાદ અપનાવવામાં આવ્યો.
ધ્વજના મુખ્ય રંગ આઝાદીની ચળવળના મુખ્ય પક્ષના ધ્વજ પરથી લેવામાં આવ્યા. તે ધ્વજ મૂળ ૧૯૭૧માં અપનાવવામાં આવ્યો અને ભૂરો, લાલ અને લીલા રંગના ત્રણ આડા પટ્ટા ધરાવે છે. તે દેશની બહુમતી ધરાવતિ જાતિ ઓવામ્બો માટે મહત્ત્વના રંગ છે. ધ્વજમાંનો સોનેરી ૧૨ ખૂણાવાળો સૂર્ય જીવન અને ઉર્જા દર્શાવે છે.
રેખાચિત્ર
ધ્વજની સમિતિ આગળ ૮૫૦ ધ્વજની દરખાસ્ત આવી હતી અને તેમાંથી હાલનો ધ્વજ સ્વીકારવામાં આવ્યો જેના પ્રતિકાત્મ અર્થ આ પ્રમાણે છે.
બાહ્ય કડી
શ્રેણી:રાષ્ટ્રધ્વજો
બોડીયાભીંત (તા. સંજેલી)
બોડીયાભીંત ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંજેલી તાલુકાનું ગામ છે. બોડીયાભીંત ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:સંજેલી તાલુકો
શીણાપર (તા. લખપત)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના લખપત તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભાત (તા. દસ્ક્રોઇ)
ભાત (તા. દસ્ક્રોઇ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસ્ક્રોઇ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભાત ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામ સરખેજથી ફક્ત ૧૦ કિલોમીટર દૂર, સરખેજ-ધોળકા રોડ પર આવેલું છે.
અહીં ચોખા ખૂબ જ પ્રમાણમાં પાકતા હોવાથી આ ગામનું નામ ભાત રાખવામાં આવ્યું છે.
શ્રેણી:દસ્ક્રોઇ તાલુકો
લીંબાડ (તા. દસાડા)
લીંબાડ (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. લીંબાડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દસાડા તાલુકો
નાની માંડવાળી (તા. તળાજા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તળાજા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:તળાજા તાલુકો
બાયડ તાલુકો
બાયડ તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના અરવલ્લી જિલ્લાનો મહત્વનો તાલુકો છે. બાયડ આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:અરવલ્લી જિલ્લો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
સેગારીયા (તા. ખંભાળિયા)
સેગારીયા (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સેગારીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખંભાળિયા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર