cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
પડોલા (તા. લીમખેડા)
પડોલા (તા. લીમખેડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા આદિવાસીઓની બહુમતી ધરાવતા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લીમખેડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પડોલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:લીમખેડા તાલુકો
ડહેલી (તા. પારડી)
ડહેલી (તા.પારડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પારડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ડહેલી ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામમાં ખેતી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.
રામલીલા
રામલીલા એ એક લોકનાટ્ય સ્‍વરૂપ છે. ગુજરાત અને મોટાભાગે ઉત્તર ભારતમાં ખૂબ જ પ્રચલિત આ લોક નાટ્યનું સ્‍વરૂપ પરંપરાગત મનોરંજન, શિક્ષણ અને ધાર્મિક આસ્‍થાનું સ્‍વરૂપ રહ્યું. રામાયણ અને મહાભારત ના બહુ પ્રચલિત પ્રસંગોને આવરી લેતી કથાવસ્‍તુને ધ્‍યાનમાં રાખી તેને ‘રામલીલા’ માં રજૂ કરવામાં આવે છે. ભવ્‍ય મંડળ, પરંપરાગત દિવ્‍ય આભૂષણો-પોશાક અને પ્રસંગ અનુરૂપ શસ્‍ત્રો દ્વારા પ્રસંગોને આબેહૂબ રજૂ કરવામાં કલાકારો નિપૂણ હોય છે. સામાન્‍ય રીતે સમીસાંજથી શરૂ થતો આ નાટ્ય પ્રયોગ ‘રામલીલા’ મોડી રાત સુધી ચાલતો હોય છે. ધાર્મિક મહત્‍વ ધરાવતા આ લોકનાટ્યના પ્રયોગો ગ્રામીણ વિસ્‍તારોમાં ઘણા પ્રચલિત છે.
ડહેલી (તા. પારડી)
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો શ્રેણી:પારડી તાલુકો
આલક
આલક ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જલાલપોર તાલુકાનું ગામ છે. આલક ગામમાં ખાસ કરીને કોળી પટેલો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, માછીમારી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે.
શ્રેણી:જલાલપોર તાલુકો
કોઠાવ (તા.કરજણ)
કોઠાવ (તા.કરજણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા કરજણ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોઠાવ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કરજણ તાલુકો
સુણેવ કલ્લા
સુણેવ કલ્લા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એવા હાંસોટ તાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ છે. સુણેવ કલ્લા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હાંસોટ તાલુકો
કનોડા (તા. સાવલી)
કનોડા (તા. સાવલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા સાવલી તાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ છે. કનોડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સાવલી તાલુકો
ખટવા (તા. મોરવા)
ખટવા (તા. મોરવા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મોરવા (હડફ) તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખટવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
કામસૂત્ર
કામસૂત્ર (સંસ્કૃત : कामसूत्र), (કામસૂત્રમ્ કે ફક્ત કામસૂત્ર પણ લખી શકાય) ભારતના પંડિત વાત્સ્યાયન દ્વારા માનવીય લૈંગિક અભિગમ પર સંસ્કૃત સાહિત્યમાં લખવામાં આવેલી પ્રાચિન ભારતીય પુસ્તક છે, જેને આ વિષયનું ઉત્તમ પુસ્તક માનવામાં આવે છે. આ પુસ્તકના એક ભાગમાં મૈથુન અંગે કેટલીક વ્યવહારૂ માહિતી આપવામાં આવી છે. કામ એટલે ઇંદ્રિયજન્ય અથવા લૈંગિક આનંદ અને સૂત્ર એ યોગની માર્ગદર્શિકા છે, સંસ્કૃતમાં સૂત્રનો અર્થ પણ તાંતણો થાય છે.
કામસૂત્રએ કામ શાસ્ત્ર તરીકે જાણીતા બનેલા પુસ્તકના સમૂહમાંથી સૌથી જૂનું અને વિશેષ છે (સંસ્કૃત:). પરંપરાગત રીતે, કામશાસ્ત્રનું પ્રથમ વહન અથવા "કામના સિદ્ધાંત"નું શ્રેય શિવના દ્વારપાળ નંદિને અપાય છે, કે જેણે ઈશ્વર અને તેમના પત્ની પાર્વતી વચ્ચેના પ્રણયના સંવાદો સાંભળ્યા અને બાદમાં માનવજાતિના કલ્યાણ માટે તેના ઉચ્ચારણો નોંધવામાં આવ્યા.
ઇતિહાસકાર જ્હોન કી જણાવે છે કે કામ સૂત્ર એક સંક્ષેપ છે, જેને બીજી સદીમાં હાલની સ્થિતી મુજબ એકત્ર કરવામાં આવ્યું હતું.
બોરીયા (તા. જામકંડોરણા)
બોરીયા (તા. જામકંડોરણા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જામકંડોરણા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોરીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, સહકારી મંડળી, કો-ઓ.બેન્ક તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કામસૂત્ર
વિષયવસ્તુ
મલ્લનાગા વાત્સ્યાયનના કામસૂત્રમાં 1250 વૃત્તો છે, જેને 36 અધ્યાયોમાં વહેંચવામાં આવ્યા છે. તેની ગોઠવણી 7 વિભાગોમાં કરવામાં આવી છે. બર્ટન (Burton) અને ડોનિગર (Doniger) બંનેના ભાષાંતર અનુસાર પુસ્તકની વિષયવસ્તુ નીચે મુજબના  ભાગોમાં 7 તૈયાર કરવામાં આવી છે:
આનંદ અને આધ્યાત્મિકતા
"જીવનના ચાર મુખ્ય ધ્યેય", નું પાલન કરતા કેટલાક ભારતીય દર્શનશાસ્ત્ર "પુરુષાર્થ" (purusharthas): તરીકે પણ ઓળખાય છે
ધર્મ, અર્થ અને કામ એ રોજિંદા જીવનના ઉદ્દેશ છે, જ્યારે કે મોક્ષ મૃત્યુ અને પુનઃજન્મના ચક્રમાંથી મુક્તિ અપાવે છે. કામસૂત્ર (બર્ટન ભાષાંતર) કહે છેઃ
"અર્થ કરતાં ધર્મ વધારે સારો છે, અને કામ કરતાં અર્થ વધારે સારો છે. પરંતુ રાજાએ સૌ પ્રથમ અર્થનો અમલ કરવો જોઈએ અને પુરુષોએ માત્ર અર્થ દ્વારા જીવનનિર્વાહ કરવો જોઈએ. ફરીથી, કામ એ જાહેર મહિલાઓનો વ્યાવસાય હોવાથી તેમણે અન્ય બે કરતાં તેને વધારે મહત્વ આપવું જોઈએ, અને સામાન્ય નિયમમાં આ એક અપવાદ છે."(કામસૂત્ર 1.2.14)
પ્રથમ ત્રણમાં, સદગુણ એ સૌથી ઊંચું ધ્યેય છે, સુરક્ષિત જીવન એ બીજું અને આનંદને સૌથી ઓછું મહત્વ અપાયું છે. જ્યારે ઉદ્દેશો એકબીજા સાથે ઘર્ષણમાં આવે, ત્યારે સૌથી ઉચ્ચ આદર્શનું પાલન કરવુંઆમ, નાણાં મેળવવા માટે સદગુણો સાથે સમાધાન કરવું નહિ, પરંતુ જીવનનિર્વાહ માટે કમાણીને આનંદ કરતાં વધુ પ્રાધાન્ય આપવું, જો કે આમાં અપવાદો છે.
વાત્સ્યાયન (Vātsyāyana) કહે છે, કઈ રીતે આવક મેળવવી તે વ્યક્તિએ બાળપણમાં શીખવું જોઈએ. યુવાનીનો સમય આનંદ માટે છે અને જેમ વર્ષો પસાર થતા જાય તેમ વ્યક્તિએ સદાચારી જીવનને મહત્વ આપવું જોઈએ અને પુનઃજન્મના ચક્રમાંથી મુક્તિ માટે આશા રાખવી જોઈએ.
કામસૂત્રને ક્યારેક તાંત્રિક મૈથુનના પુસ્તક તરીકે જોવામાં આવે છે, જે ખોટુ છે.વિશાળ હિન્દુ પરંપરામાં મૈથુનની પ્રક્રિયા પણ અસ્તિત્વ ધરાવતી હોવાથી તંત્ર (tantra), કામસૂત્ર તાંત્રિક લખાણ નથી, અને તાંત્રિક વિધિઓ સાથે સંકળાયેલી કેટલીક મૈથુનની રૂઢિઓને તે સ્પર્શતું નથી.
બુદ્ધ (Buddha) દ્વારા કામસૂત્ર અંગે અપાયેલો ઉપદેશ અઠ્ઠકવગ (Atthakavagga) (સૂત્ર ક્રમાંક 1)માં જોઈ શકાય છે.જો કે, આકામસૂત્ર અત્યંત અલગ પ્રકારનું છે, કારણ કે આનંદ અને ઈન્દ્રિયોના સુખની શોધ દરમિયાન માર્ગમાં આવતાં જોખમો અંગે તે સાવચેત કરે છે.
અનુવાદ
"કેટલાક લોકો માટે એ જાણવું રસપ્રદ હોઈ શકે છે કે વાત્સાયન કઈ રીતે પહેલી વાર પ્રકાશમાં આવ્યા અને તેમનો અનુવાદ અંગ્રેજી ભાષામાં થયો. તે આવી રીતે બન્યું. પંડિતો સાથે અનુવાદ કરતી વખતે `અનુંગા રુંગા, અથવા પ્રેમના તબક્કા`નો સંદર્ભ એક વાત્સ્યાયને વારંવાર અપાતો હોવાનું જોવા મળ્યું હતું. ચતુર વાત્સ્ય આ મતનો હતો અથવા પેલા મતનો હતો. વિદ્વાન વાત્સ્યએ આ બધું કહ્યું છે. આ ચતુર પુરુષ કોણ હતો તેવો પ્રશ્ન થાય એ સ્વાભાવિક છે, અને પંડિતોએ જવાબ આપ્યો કે સંસ્કૃત સાહિત્યમાં પ્રેમ પરના ઉત્કૃષ્ટ પુસ્તકનો સર્જક વાત્સાયન છે અને તેમના સર્જન વગર દરેક સંસ્કૃત પુસ્તકાલય અધૂરું છે, અને તેમના સમગ્ર તબક્કા વિશે જાણવાનું અત્યંત મુશ્કેલ છે. મુંબઈમાંથી મળેલી હસ્તલિખિત પ્રતની નકલ ક્ષતિગ્રસ્ત હોવાથી પંડિતોએ હસ્તલિખિત પ્રતની નકલ માટે બનારસ, કોલકાતા અને જયપુરના પુસ્તકાલયોને પત્ર લખ્યા. નકલો મળ્યા બાદ, દરેકને એકબીજા સાથે સરખાવવામાં આવી અને `જયમંગલા` નામના ભાષ્યની મદદથી આખી નવી હસ્તપ્રત તૈયાર કરવામાં આવી અને તેના આધારે અંગ્રેજીમાં ભાષાંતર કરાયું. મુખ્ય પંડિતનું પ્રમાણપત્ર આ સાથે છેઃ"
"`કૃતિની ચાર અલગ-અલગ નકલોની સરખામણી પછી આ સાથેની હસ્તલિખિતની મારા દ્વારા ખરાઈ કરવામાં આવી છે. પ્રથમ પાંચ ભાગમાં સુધારા માટે મેં 'જયમંગલા' નામના ભાષ્યની મદદ લીધી છે, પરંતુ બાકીના ભાગમાં સુધારામાં મને ઘણી મુશ્કેલી પડી છે, કારણ કે અપવાદરૂપ માત્ર એક જ નકલ સહ્ય સ્વરૂપમાં સાચી હતી અને મારી પાસેની અન્ય નકલો અત્યંત ખોટી હતી. આમ છતાં, મોટાભાગની નકલોમાં સામ્યતા ધરાવતા હોય તેવા ભાગને મેં સાચા ભાગ તરીકે ગણ્યા છે.'"
ગુણવત્તાયુક્ત લખાણ માટે વેન્ડી ડોનિજર (Wendy Doniger)અને ભારતના મનોવિશ્લેષક તથા હાવર્ડ યુનિવર્સિટી (Harvard University) ખાતેના વિશ્વના ધર્મના અભ્યાસ માટેના કેન્દ્રના વરિષ્ઠ અધ્યાપક સુધિર કકર (Sudhir Kakar) માન મેળવતા જાય છે, ઓક્સફોર્ડ યુનિવર્સિટી પ્રેસ દ્વારા 2002માં તે પ્રકાશિત થઈ હતી. ડોનિજરે પોતાના સંસ્કૃતના જ્ઞાનનો અને કકરે લખાણના મનોવિશ્લેષક અર્થઘટનમાં ફાળો આપ્યો હતો.
અન્ય બે નોંધપાત્ર અનુવાદ ઈન્દ્ર સિંહા (Indra Sinha) અને એલેઈન ડેનીલો (Alain Daniélou)ના છે.સિંહાનું 1980માં પ્રકાશિત થયું હતું. 1990ના દસકાની શરૂઆતમાં મૈથુનની મુદ્રાઓ અંગેના પ્રકરણો ઈન્ટરનેટ પર સ્વતંત્ર લખાણ તરીકે વિતરિત થવા માંડ્યા અને આજે એવું મનાય છે કે તે બધું કામસૂત્રનો જ એક ભાગ છે. એલેઈન ડેનીલુ (Alain Daniélou)એ1994માં ધ કમ્પલિટ કામસૂત્ર દ્વારા અનુવાદમાં પોતાનો ફાળો આપ્યો. આ અનુવાદ મૂળતઃ ફ્રેન્ચમાં છે અને ત્યાર બાદ અંગ્રેજીમાં પણ છે, જેમાં મૂળ લખાણ વાત્સ્યાયન (Vatsayana)નું છે અને સાથે મધ્યયુગીન તથા આધુનિક ભાષ્ય પણ છે. એલેઈન ડેનીલોનો નવો અનુવાદ 1883ની આવૃત્તિથી અલગ છે અને તેમાં સંખ્યાબંધ પદ્ય ભાગ મૂળરૂપે સચવાયા છે અને બે મહત્વના ભાશ્ય પણ છેઃ મધ્યયુગ દરમિયાન યશોધરાએ લખેલ સંસ્કૃત ભાષ્ય તથા હિન્દી ભાષામાં દેવદત્ત શાસ્ત્રીએ લખેલ આધુનિક ભાષ્યનો સમાવેશ થાય છે.
બાહ્ય જોડાણ
શ્રેણી:મૈથુન
હાથીવાણ (તા. લુણાવાડા)
હાથીવાણ (તા. લુણાવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા લુણાવાડા તાલુકાનું એક  ગામ છે. હાથીવાણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:લુણાવાડા તાલુકો
લાલપુર (તા. માલપુર)
શ્રેણી:માલપુર તાલુકો
ઉત્ક્રાંતિ
અસંખ્ય પેઢીઓ માં પ્રાણીઓના વારસાગત લક્ષણોના પરિવર્તન ને ઉત્ક્રાંતિ કહેવાય છે. ઉત્ક્રાન્તીના કારણે પૃથ્વી પર વિવિધ પ્રકારો ના જાનવર, વનસ્પતિ, સુક્ષ્મજીવો અને બીજા જીવ-જન્તુઓ અસ્તિત્વ માં છે. અેના કારણે પરમાણુ સ્તરે (જેવીરીતે (પ્રોટીન) અને (ડી. અેન. અે) માં) ઘણી વિવિધતા છે. પૃથ્વી પર તમામ જીવન ૩ થી ૩.૫ અબજ વર્ષો પહેલા સામાન્ય પૂર્વજ થી પ્રગટ થયું છે.
ઉત્ક્રાન્તી ના માધ્યમની ચર્ચા પ્લૈટો અને એરિસ્ટોટલ ના દિવસોથી ચાલતી હતી. ચાર્લ્સ ડાર્વિન (Charles Darwin) પ્રથમ વ્યક્તિ હતો જેણે અનુમાન કર્યો કે પ્રાણીઓ સહિયારું પૂર્વજ થી મૂળ થયા છે. ડાર્વિનને આ વિચાર દક્ષિણ અમેરીકા માં ગૈલાપાગોસ દ્વીપ પર એક પક્ષી, (ફિન્ચ) ના અલગ પ્રકારમાં ઝીણુીં અસમાનતા જોઈને આવ્યો. અે સમજ્યો કે ભિન્ન જાત ના ફિન્ચ અેક પૂર્વજ પક્ષી થી પ્રગટ થયું છે.
વ્યાપક અભ્યાસ પછી ડાર્વિને (કુદરતી ચયનના) વિચારનો પ્રસ્તાવ કર્યો. ડાર્વિનને કુદરાતી ચયનનો વિચાર આવ્યો જ્યારે અેને (થૌમસ મૈલ્થસ), અેક અર્થશાસ્ત્રી, નો લેખ (An Essay on the Principle of Population) વાચ્યો જેમા વસ્તી વૃદ્ધિ અને પૃથ્વીની સંપત્તિની ચર્ચા થાય છે. કોઈ પણ પ્રાણીના સમાજમાં સહજ અસમાનતાઓ હોય છે. સંપત્તિ માટે હંમેશા સંઘર્ષ થશે અને અયોગ્ય વ્યક્તિઓ મરી જશે. ડાર્વિને અનુમાન કર્યું કે પ્રાકૃતિક સ્થિતિ પ્રમાણે સૌથી યોગ્ય પ્રાણીઓ જીવશે અને પુનઃ ઉત્પાદન કરીં શકશે. અેવી રીતે પ્રકૃતિ સૌથી યોગ્ય પ્રાણીઓ નું ચયન કરે છે. ડાર્વિને અેના સમસ્ત વિચારો અને સિદ્ધાંતોના પ્રમાણને અેકત્રિત કરીં પુસ્તક લખી, પ્રજાતિઓના મૂળ પર (On the Origin of Species). આ પુસ્તક વિજ્ઞાનની સૌથી મહત્વપૂર્ણ પુસ્તકોની શ્રેણીમાં માનવામાં આવે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જીવવિજ્ઞાન
પીપરાલી (તા. ચોટીલા)
પીપરાલી (તા. ચોટીલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચોટીલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીપરાલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ચોટીલા તાલુકો
અલુરા
અલુરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના જલાલપોર તાલુકાનું ગામ છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, માછીમારી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે.
ગુયાના
ગુયાના એ દક્ષિણ અમેરિકા ખંડમાં ઉત્તર કિનારા પર આવેલો એક દેશ છે. ગુયાના દેશની પૂર્વ સરહદ તરફ સુરીનામ, પશ્ચિમ દિશાની સરહદ તરફ વેનેઝુએલા, દક્ષિણ દિશા અને નૈઋત્ય ખૂણાની સરહદ તરફ બ્રાઝિલ દેશો તેમજ ઉત્તર દિશામાં એટલાન્ટિક મહાસાગર આવેલો છે. ગુયાના ભૌગોલિક રીતે દક્ષિણ અમેરિકા સાથે જોડાયેલ હોવા છતાં સાંસ્કૃતિક રીતે કેરેબિયન સંસ્કૃતિ સાથે વણાયેલો છે.
લોધીયાના પહાડીયા
લોધીયાના પહાડીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  માલપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. લોધીયાના પહાડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:માલપુર તાલુકો
કળશ
કળશ વરુણ પૂજાનું પ્રતીક છે. ચારેબાજુએથી સોનાના લેપથી જેનો તામ્રવર્ણ ઢંકાઈ ગયો છે, તે કળશ છે. કળશ ભારતીય ઉપખંડની પૌરાણિક હિંદુ સંસ્કૃતિનું અગ્રગણ્ય પ્રતીક છે. એટલા માટે તો મહત્વના બધા શુભપ્રસંગોમાં પુણ્ય કળશની ઉપસ્થિતમાં એના સાનિઘ્યમાં થાય છે. દરેક શુભપ્રસંગ અને કાર્યની શરૂઆતમાં જે રીતે વિધ્નહર્તા ગણપતિની પૂજા કરવામાં આવે છે. એ જ પ્રકારે કળશની પણ પૂજા થાય છે.
શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ શ્રેણી:પ્રતિક શ્રેણી:હિંદુ સંસ્કૃતિ
દસવાડા (તા. પારડી)
દશવાડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પારડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દશવાડા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામમાં ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. શેરડી, ડાંગર, કેરી, ચીકુ અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.
મોરાઇ (તા. લુણાવાડા)
મોરાઇ (તા. લુણાવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા લુણાવાડા તાલુકાનું એક  ગામ છે. મોરાઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:લુણાવાડા તાલુકો
ગુજરાત સાયન્સ સીટી
૨૦૨૧માં બીજા તબક્કાના નિર્માણમાં inr 2640000000 ના ખર્ચે માછલી ઘર, inr 1270000000 ના ખર્ચે રોબોટિક્સ ગેલેરી અને inr 140000000 ના ખર્ચે નેચર પાર્કની શરૂઆત ૧૬ જુલાઇ ૨૦૨૧ના રોજ વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીના હસ્તે કરાઇ હતી.
સુવિધાઓ
સાયન્સ સીટીનો ઉદ્યાન બપોરના ૧૨ થી રાત્રે ૯ વાગ્યા સુધી ખુલ્લો રહે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:વિજ્ઞાન શ્રેણી:અમદાવાદ શ્રેણી:અમદાવાદનાં જોવાલાયક સ્થળો
સુણેવ ખુર્દ
સુણેવ ખુર્દ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય-દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એવા હાંસોટ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. સુણેવ ખુર્દ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવેર, અને શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત મોટેભાગે લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, સસ્તા અનાજની દુકાન, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
રામ શર્મા આચાર્ય
રામ શર્મા આચાર્યનો જન્મ ૨૦-૯-૧૯૧૧ના રોજ ભાદરવા વદ તેરસે આંવલખેડા ગામ ખાતે થયો હતો, પરંતુ આચાર્યજી તેમનો સાચો જન્મ વસંતપચંમીને માનતા. આ વિષે કહેતાં તેઓ એક વખત બોલ્યા હતા, ‘સાધકને જયારે સદ્ગુરુ મળે છે ત્યારે તે દ્વિજત્વ અર્થાત્ બીજૉ જન્મ ધારણ કરી બ્રાહ્મણત્વના માર્ગ ઉપર ચાલે છે. મને પણ મારા માર્ગદર્શકે વસંતપંચમીના રોજ નવો જન્મ આપ્યો છે.’ આ બાબતે તેમના લખેલાં ૩૨૦૦થી વધુ પુસ્તકોમાંથી એક એવા અને એમની આત્મકથા સમાન ‘અમારું વિલ અને વારસો, પુસ્તકમાં તેમણે પાન નં. ૧૩ તથા ૨૬ ઉપર કંઈક આવા ભાવોદ્ગાર કહ્યા છે.
સુણેવ ખુર્દ
શ્રેણી:હાંસોટ તાલુકો
માર્ચ ૨૮
૨૮ માર્ચનો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૮૭મો(લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૮૮મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૨૭૮ દિવસ બાકી રહે છે.
સ્વસ્તિક
thumb|right|હિંદુ સ્વસ્તિક સ્વસ્તિક ભારતીય સંસ્કૃતિનું એક અદ્વિતીય મંગલ પ્રતીક છે. સ્વસ્તિ શબ્દ ‘સુ +અસ’ ધાતુમાંથી બનેલો છે. ‘સુ’ એટલે સારો. કલ્યાણમય, મંગલ અને અસ, એટલે સત્તા, અસસ્તિત્વ. સ્વસ્તિ એટલે કલ્યાણની સત્તા, માંગલ્યનું અસ્તિત્વ અને એનું પ્રતીક એટલે સ્વસ્તિક. જયાં-જયાં શ્રી (લક્ષ્મી) છે શોભા છે, સુસંવાદ છે, પ્રેમ, ઉલ્લાસ, જીવનનું ઔર્ય અને વ્યવહારનું સૌહાર્દ દેખાય છે, ત્યાં-ત્યાં સ્વસ્તિ ભાવના છે.
સ્વસ્તિ ભાવનામાં જ માણસોનો અને વિશ્વનો વિકાસ રહેલો છે. સ્વસ્તિક અતિ પ્રાચીન માનવો દ્વારા નિમાર્ણ કરેલું સર્વપ્રથમ ધર્મ પ્રતીક છે. એક સીધી રેખા અને એના પર એટલી જ બીજી લાંબી કોણિય રેખા સ્વસ્તિકના મૂળની આકૃતિ હતી. સીધી રેખા જયોતિલિંગનું સૂચન કરે છે. જયોતિલિંગ વિશ્વની ઉત્પત્તિનું મૂળ કારણ છે. ત્રાંસી રેખા વિશ્વનો વિસ્તાર કરે છે.
ઇશ્વરે વિશ્વનું નિર્માણ કર્યું એવો સ્વસ્તિકનો મૂળ ભાવાર્થ છે. સ્વસ્તિકની ચાર ભૂજાઓ એટલે કે ભગવાન વિષ્ણુના ચાર હાથ. ફકત ભારતમાં જ નહીં પરંતુ વિશ્વના ઘણા દેશોમાં પ્રાચીનકાળથી સ્વસ્તિકનું મહત્ત્વ પ્રસ્થાપિત થયું છે. જૈન ધર્મ અને બૌદ્ધ ધર્મમાં પણ સ્વસ્તિકને પૂજન માન્યું છે. સ્વસ્તિક શાંતિ, સમૃદ્ધિ તેમજ માંગલિકનું પ્રતીક છે.
જર્મનીમાં
thumb|right|નાઝી પક્ષનું સ્વસ્તિક જર્મનીમાં સ્વસ્તિકનું પ્રતીક એડોલ્ફ હિટલરના નાઝી પક્ષના ચિહ્નને કારણે પ્રસિદ્ધ બન્યું હતું.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ શ્રેણી:પ્રતિક
કંબોલા (તા. સાવલી)
કંબોલા (તા. સાવલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા સાવલી તાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ છે. કંબોલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સાવલી તાલુકો
મોટી બોરુ
મોટી બોરુ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધોળકા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મોટી બોરુ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ધોળકા તાલુકો શ્રેણી:ભાલ વિસ્તાર
ખુદરા (તા. મોરવા)
ખુદરા (તા. મોરવા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મોરવા (હડફ) તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખુદરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:મોરવા (હડફ) તાલુકો
પીયાવા (તા. ચોટીલા)
પીયાવા (તા. ચોટીલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચોટીલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીયાવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ચોટીલા તાલુકો
અરસાણ
અરસાણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જલાલપોર તાલુકાનું ગામ છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, માછીમારી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે.
મોરમહુડી (તા. લુણાવાડા)
મોરમહુડી (તા. લુણાવાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા લુણાવાડા તાલુકાનું એક  ગામ છે. મોરમહુડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
અરસાણ
શ્રેણી:જલાલપોર તાલુકો
મુજપુર (તા. ધોળકા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:ધોળકા તાલુકો
વાલનેર
વાલનેર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એવા હાંસોટ તાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ છે. વાલનેર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હાંસોટ તાલુકો
કમાલપુરા (તા. સાવલી)
કમાલપુરા (તા. સાવલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા સાવલી તાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ છે. કમાલપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સાવલી તાલુકો
રાજાવાડ (તા. ચોટીલા)
રાજાવાડ (તા. ચોટીલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચોટીલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાજાવાડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ચોટીલા તાલુકો
મગોડી (તા. માલપુર)
મગોડી (તા. માલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  માલપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મગોડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:માલપુર તાલુકો
બેલડા (તા. જામકંડોરણા)
શ્રેણી:જામકંડોરણા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ગાંઠિયા
ગાંઠિયા (ખોટી પણ પ્રચલિત જોડણી: ગાંઠીયા) એ ચણાના લોટ, સોડા, મરી, મીઠું, હિંગ મેળવી તળીને બનવાતી ફરસાણની એક વાનગી છે. ગાંઠિયા મુખ્યત્વે ગુજરાત, મધ્ય પ્રદેશ, રાજસ્થાન માં ખૂબ પ્રચલિત છે. ગુજરાતનું ભાવનગર શહેર ગાંઠિયામાં સૌથી લોકપ્રિય છે.
પ્રકાર
ગાંઠિયા વિવિધ પ્રકારનાં બને છે. ગુજરાતમાં નીચે મુજબના મુખ્ય પ્રકારનાં ગાંઠિયા જાણીતા છે.
પીરસવાની રીત
ગાંઠિયા, પપૈયાની છીણ, તળેલા લીલા મરચાં, કઢી વગેરે સાથે પીરસવામાં આવે છે. સૌરાષ્ટ્રના અમુક વિસ્તારોમાં કાચી કેરી મળતી હોય એ દરમ્યાન પપૈયાની છીણમાં કાચી કેરીની છીણ પણ ઉમેરવામાં આવે છે.
પ્રસંગોમાં
ગુજરાતમાં અને ખાસ કરી ને ભાવનગર બાજુ લોકો મહેમાનોને હોશે હોંશે ગાંઠિયા ખવડાવે છે.
ઉદ્યોગ
ભાવનગરમાં નાના-મોટા વેપારીઓ અને ગાંઠિયાના ઉત્પાદકો મળીને ૨૨પથી વધુ વેપારીઓ છે. જેમાં ૨પ વર્ષથી લઈ ૧૬પ વર્ષ જુનાં અને પાંચ પેઢીથી ગાંઠીયાનો વ્યવસાય કરતાં વેપારીઓ પણ સામેલ છે. એકલા ભાવનગરના ગાંઠિયા ઉદ્યોગનું રોજનો એક કરોડનો વકરો છે (ફેબ્રુઆરી-૨૦૧૪નાં અહેવાલ પ્રમાણે). અહીં દરરોજનું પાંચ ટન ગાંઠિયાનું ઉત્પાદન થાય છે. આ ઉદ્યોગ હજારો લોકોને રોજીરોટી પુરી પાડે છે.
લામ્બોરગીની
ઓટોમોબિલી લામ્બોરગીની એસ.પી. એ., જે પ્રચલિત ભાષામાં લામ્બોરગીની તરીકે ઓળખાય છે, તે એક સાન્ત’અગાતા બોલોગ્નીસ નામની એક નાનકડી વસાહત ખાતેના ઈટાલિયન યંત્રનિર્માતા છે.1963માં યંત્રનિર્માણના બાદશાહ ફેરરુસિઓ લામ્બોરગીનીએ આ કંપનીની સ્થાપના કરી હતી.આ કંપનીની માલિકી અત્યાર સુધીમાં અનેક વખત બદલાઈ છે, તાજેતરમાં 1998માં આ કંપની જર્મન કાર મેન્યુફેકચરર ઔડી એજી (Audi AG- જે જાતે પણ વોલ્કસવેગન જૂથના તાબા હેઠળની ગૌણ કંપની છે) હેઠળની ગૌણ કંપની બની છે. લામ્બોરગીની કંપનીની આકર્ષક, વિલક્ષણ ડિઝાઈનોને કારણે તેને ખૂબ વ્યાપક ખ્યાતિ મળી હતી, અને તેની ગાડીઓ ધનાઢયતા અને સારા દેખાવનું પ્રતીક બની ગઈ હતી.
સ્થાનિક પ્રતિસ્પર્ધી ફેરારી એસ.પી.એ.ને પાછળ મૂકી દે તેવી ઉચ્ચ-ગુણવત્તા ધરાવતું, પ્રભાવી વાહનનું ઉત્પાદન કરવાના લક્ષ્ય સાથે ફેરરુસિઓ લામ્બોરગીની ઓટોમોબાઈલ ઉત્પાદનના ધંધામાં પ્રવેશ્યા હતા.A. ફેરારીનાં ઉત્પાદનોની સાપેક્ષે, આ કંપનીનાં સ્ટાઈલ અને અન્ય બાબતોમાં ઊતરતી કક્ષાનાં શરૂઆતનાં ઉત્પાદનો ઘણી ઓછી સંખ્યામાં વેચાયાં.લામ્બોરગીનીને પહેલી સફળતા 1966માં મધ્ય-એન્જિન ધરાવતી મિઉરા સ્પોર્ટ્સ કુપેના ઉત્પાદન સાથે મળી, અને ત્યારબાદ 1968માં એસ્પાડા જીટીનું મૉડલ પણ સફળ રહ્યું, પાછળથી તેનાં દસ વર્ષોના ઉત્પાદનમાં તે લગભગ 1,200 જેટલી સંખ્યામાં વેચાઈ.દસ વર્ષ સુધી સતત ચડતા વિકાસ પછી અને 1974માં કાઉન્ટેક જેવા કલાસિક મોડલોનાં ઉત્પાદન પછી, 1970ના દાયકાના ઉત્તરાર્ધમાં કંપનીનો કપરો કાળ શરૂ થયો, અને 1973ની તેલની કટોકટીના પગલે કંપનીનાં ઉત્પાદનોનાં વેચાણને સારી એવી અસર પહોંચી.કંપનીનું દેવાળું ફુંકાવાથી તેના માલિકની સ્થિતિ કપરી બની અને અનેક સ્વિસ ઉદ્યોગસાહસિકોના હાથમાંથી પસાર થયા પછી, છેવટે લામ્બોરગીની વિશાળ કોર્પોરેટ ક્રાઇસ્લર (Chrysler)ના સમર્થ ઔદ્યોગિક છત્રના નેજા હેઠળ આવી.જો કે આ અમેરિકન કંપની પણ આ ઈટાલિયન એકમને નફાકારક બનાવી શકી નહીં, અને એટલે 1994માં કંપનીને ઈન્ડોનેશિયન હિતોને વેચી દેવામાં આવી.1990ના દાયકાના બાકીના સમયમાં લિમ્બોરગીની આ રીતે જ ટકી રહી અને પોતાના આયોજન મુજબના વિસ્તરણ પ્રમાણે અમેરિકાના ઉત્સાહીઓને ગમે તે પ્રમાણેની નાની કારના ઉત્પાદનમાં લાગેલી રહી, અને 1990ના ઉત્પાદન ડાયબ્લોને સુધારતી રહી.આગલા વર્ષની એશિયાની આર્થિક કટોકટીના પગલે, 1998માં લામ્બોરગીનીના માલિકોએ તેને વોલ્કસવેગન એજી જૂથના લકઝરી કાર વિભાગની જર્મન ઓટોમોબાઈલ કંપની ઔડી એજી(AUDI AG)ને વેચી દીધી. જર્મન માલિકીના આ કાળથી લિમ્બોરગીની માટે સ્થિરતા અને વધુ ઉત્પાદનક્ષમતાનો કાળ શરૂ થયો અને એ પછીના દાસકામાં તેનું વેચાણ લગભગ દસગણું વધ્યું.
લામ્બોરગીની ગાડીઓના વિવિધ ભાગોનું જોડાણ હજી પણ તેના પૈતૃક ઘર સાન્ત’અગાતા બોલોગ્નીસમાં થાય છે, જયાં કંપનીના એક માત્ર કારખાનામાં એન્જિન અને ઓટોમોબાઈલ ઉત્પાદન બાજુ બાજુમાં એક સાથે થાય છે.દર વર્ષે, આ કારખાનામાં વેચાણ માટે મૂકેલા ચાર મોડલોના લગભગ 3,000 જેટલાં નમૂના તૈયાર થાય છે. આ ચાર મોડલો છે - વી10(V10)-પાવર્ડ ગૅલાર્ડો કુપે અને રોડસ્ટર, તથા ફલેગશિપ વી12(V12)-પાવર્ડ મુરસિએલાગો કુપે અને રોડસ્ટર.
ઉત્પત્તિ
લામ્બોરગીની માત્ર ફેરારી પ્રત્યેની કિન્નાખોરીથી જ ઓટોમોબાઈલ બિઝનેસમાં પ્રવેશ્યા હતા તેવી દલીલ કેટલાક કરે છે; તેમણે માત્ર મારાનેલો કેમ્પ જે આપી શકે છે તેના કરતાં પોતે વધુ સારી કારો, વધુ ઝડપી, વધુ આકર્ષક, વધુ સુંદર અને દરેક બાબતમાં વધુ ચઢિયાતી કાર આપી શકે છે તે બતાવવા માટે જ આમ કર્યું હતું તેવું ઘણાનું માનવું છે.તો બીજા કેટલાકનું માનવું છે કે આવી કારના ઉત્પાદનથી મેળવી શકાતા આર્થિક નફાની દષ્ટિથી જ તેમણે આ ધંધામાં ઝુકાવ્યું હતું; લામ્બોરગીનીને સમજાયું હશે કે તેઓ જે પૂરજાઓ પોતાના ટ્રેકટરો બનાવવા માટે વાપરે છે તે જ પૂરજાઓ જો ઊંચી કાર્યક્ષમતા ધરાવતી વિલક્ષણ કારમાં બેસાડવામાં આવે તો ત્રણ ગણો વધુ નફો મેળવી શકાય તેમ છે. આ એક ઐતિહાસિક દુશ્મનાવટની શરૂઆત હતીઃ ફેરરુસિઓ અને ઈન્ઝોએ એ પછી કયારેય એકબીજા સાથે સીધી વાત કરી નહીં.
1963-1964: પહેલી શરૂઆત
જુલાઈ 1963માં, સેન્ટોથી 30 કિલોમીટર કરતાં પણ ઓછા અંતરે આવેલી સાન્ત’અગાતા બોલોગ્નીસની વસાહતામાં 12 વાયા મેડોના ખાતે એક પાટિયું ઊભું કરવામાં આવ્યું.તેના પર લખ્યું હતું, "કયુઈ સ્ટાબિલીમેન્ટો લામ્બોરગીની ઓટોમોબાઈલ" ("Qui Stabilimento Lamborghini Automobile") (Lamborghini car factory here), જે 46,000 ચો.મીટરની જગ્યાને આવરતું હતું. ઓકટોબર 30, 1963ના યંત્રનિર્માતાએ પોતાની કંપનીને નિગમ રૂપાંતરિત કરી અને ઓટોમોબિલી લામ્બોરગીની સોસાઈટા પર અઝીઓની નો જન્મ થયો. ફેરરુસિઓ લામ્બોરગીનીએ અમુક ચોક્કસ કારણોસર સાન્ત’અગાતામાં પોતાનું કારખાનું ખોલવાનું નક્કી કર્યું હતું.શહેરના સામ્યવાદી નેતૃત્વ સાથે થયેલા અનુકૂળ આર્થિક કરાર અનુસાર તેમણે આવતાં દસ વર્ષના વેપારથી ઉપજતા એકમના નફા પર કોઈ કર અદા કરવાનો નહોતો, અને તેના બદલે આ નફો બેન્કમાં જમા કરતાં તેના પર 19% વ્યાજનો દર તેમને મળવાનો હતો.કરારના ભાગ રૂપે,તેમના કારીગરોએ સંગઠન બનાવવાનું રહેતું હતું.આ વસાહત ઈટાલીના હાર્દ સમા એવા ઓટોમોબાઈલ ઉદ્યોગાના સ્થળે હતી, જયાંથી લામ્બોરગીનીના કારખાનાને મશીનની દુકાનો, કોચબિલ્ડર્સ અને ઓટોમોટીવ ઉદ્યોગના અનુભવી કારીગરો સહેલાઈથી મળી શકે તેમ હતા.
ઓટોમોબાઈલીના દરવાજા ખૂલ્યા તેની પણ પહેલા, લામ્બોરગીનીને ગિઓટ્ટો બિઝાર્રીની નામના ઈજનેરની સેવાઓ પ્રાપ્ત થઈ ગઈ હતી.બિઝાર્રીની કહેવાતા એ જ પાંચની ટોળકીનો ભાગ હતો, જે પ્રખ્યાત 250 જીટીઓના નિર્માણમાં મદદ કર્યા પછી, 1961માં ફેરારીથી એકસાથે છૂટા પડ્યા હતા. લામ્બોરગીનીએ તેને એક મુકત વ્યવસાયિક તરીકે કામ પર રોકયો અને તેને ફેરારીના 3-લિટર પાવર પ્લાન્ટ જેટલું જ મોટું વી12(V12) એન્જિન ડિઝાઈન કરવાનું કામ સોંપ્યું, પણ તેણે એ ફેરારીના ડીટ્યુન્ડ રેસ એન્જિનથી વિપરીત, એક સામાન્ય રોડ કારનો ઉપયોગ કરીને બનાવવાની શરૂઆત કરવાની હતી.બિઝાર્રીનીને તેના આ કામ માટે એલ(L) 4.5 મિલિયન આપવાનું તથા ફેરારી કરતાં તેનું એન્જિન જેટલા એકમ બ્રેક હોર્સપાવર ઉત્પન્ન કરે તે મુજબ એકમ દીઠ બોનસ આપવાનું ઠર્યું હતું. આ ઈજનેરે 3.5 લિટરનું, 9.5:1નો ઈંધણ સંકોચન ગુણોત્તર ધરાવતું, 360 બીએચપી(bhp) એન્જિન બનાવ્યું, જેને લિમ્બોરગીનીના ટ્રેકટર કારખાનાના એક ખૂણામાં સૌ પ્રથમ મે 15, 1963ના જીવન મળ્યું. બિઝાર્રીનીએ આ એન્જિન સૂકા ઈંધણના આધારે બનાવ્યું હતું, જે 9800 આરપીએમ(rpm) પર પોતાનો મહત્તમ હોર્સપાવર ઉત્પાદિત કરી શકે તેમ હતું, પરંતુ તેની આ લાક્ષણિકતા કોઈ સ્ટ્રીટ કાર માટે ભાગ્યે જ યોગ્ય ગણાય. લામ્બોરગીની તો એક એકદમ સરસ એન્જિન બનાવવા માગતા હતા, જે ઉમદા સફર માટે એકદમ યોગ્ય હોય; તે આ એન્જિન જોઈને અકળાઈ ગયા અને તેમણે એન્જિનની ડિઝાઈનમાં ધરખમ ફેરફારો કરવા માટે વિનંતી કરી.આ ખેંચતાણને પરિણામે લામ્બોરગીની અને બિઝાર્રીનીના સંબંધોમાં તણાવ ઊભો થયો; બિઝાર્રીનીને તેના કામનું પૂરું વળતર જયાં સુધી કોર્ટે લામ્બોરગીનીને આદેશ ન આપ્યો ત્યાં સુધી મળ્યું નહીં.
હવે લામ્બોરગીની પાસે એન્જિન હતું પણ તે જેમાં બેસાડી શકાય તેવા ઓટોમોબાઈલની તેને જરૂર હતી. 1963 સુધીમાં, તેણે આ કામ પાર પાડવા માટે લોકોની એક ટીમ બનાવી, જેમાં ઈટાલીના યુદ્ધ પછીના યુગના શ્રેષ્ઠ ચેસિસ ઈજનેર તરીકે પ્રખ્યાત ગિયાન પઓલો દાલ્લેરા મુખ્ય હતા. દાલ્લેરાએ પહેલા ફેરારી અને માસેરાતી માટે કામ કર્યું હતું, અને હવે લામ્બોરગીની કારને રોડ પર મૂકવા માટેના પ્રયત્નોનું સુકાન સંભાળવાનું કામ દાલ્લેરાને સોંપવામાં આવ્યું હતું.દાલ્લેરાએ આ કામ માટે સક્ષમ લોકોની ટીમ બનાવી, જેમાં કૉલેજમાંથી હમણાં જ બહાર આવેલો યુવક પાઓલો સ્ટાન્ઝાની, એ વખતે માસેરાતી માટે કામ કરતો અને ચેસિસના ઉપયોગ અને શ્રેષ્ઠ પ્રતિભાવ અને વિકાસના કૌશલ્ય માટેની તીક્ષ્ણ બુદ્ધિ માટે જાણીતો ન્યુઝીલેન્ડનો વતની બોબ વાલેસનો સમાવેશ થતો હતો. ફેરરુસિઓએ પોતાની કારનું માળખું બનાવવાનું કામ વિગ્નેલ, ઘીઆ, બેરટોન અને પીનિનફારીના જેવા ખૂબ જાણીતાં નામોને નાપસંદ કરી ત્યારે પ્રમાણમાં અજાણ્યા કહેવાય તેવા ડિઝાઈનર ફ્રાન્કો સ્કાગ્લીવનને સોંપ્યું. માત્ર ચાર જ મહિનામાં, બરાબર 1963ના ટુરીન મોટર શોના સમયે કાર તૈયાર થઈ ગઈ. પ્રોટોટાઈપ 350જીટીવી(350GTV)ને પત્રકારો તરફથી હૂંફાળો પ્રતિસાદ મળ્યો. એન્જિનની ડિઝાઈન અંગે બિઝાર્રીની સાથે થયેલા વાદવિવાદને પરિણામે અનાવરણ પ્રસંગે કારમાં બેસાડવા માટે કોઈ પાવર પ્લાન્ટ ઉપલબ્ધ નહોતો; લોકવાયકાઓ પ્રમાણે કારનું હૂડ ઈંટોની પાછળ ગુપ્ત રહે500 lb અને કાર યોગ્ય રીતે અનાવરણ પામે તેની પૂરી કાળજી ફેરરુસિઓએ રાખી હતી.
કારને મળેલી હકારાત્મક સમાલોચના છતાં, લામ્બોરગીની પ્રોટોટાઈપની બનાવટની ગુણવત્તા પ્રભાવશાળી ન ગણાઈ અને તેને માત્ર એક વખતના ઉપયોગ માટેની ગણી કાઢવામાં આવી.આગલાં વીસ વર્ષો માટે આ કાર વખારમાં અદશ્ય થઈ ગઈ, છેવટે એક સ્થાનિક સંગ્રાહકે તેને ખરીદી અને તેને ફરીથી ઉપયોગક્ષમ બનાવી. 350 જીટીવીના મૂળ માળખા તરીકે લઈ, મિલાનના કારરોઝિરિઆ ટુરિંગે તેના બહારના માળખાને ફરીથી રૂપરંગ આપ્યા, અને તેની નવી ચેસિસ તેના પોતાના કારખાનામાં જ બનાવવામાં આવી.બિઝાર્રીનીની ઇચ્છા વિરુદ્ધ એન્જિનને ડીટ્યુન કરવામાં આવ્યું.નવી કાર- સુધારેલી 350 જીટી, 1964ના જિનિવા મોટર શોમાં ધમાકેદાર રીતે રજૂ કરવામાં આવી.પોતાના વેચાણ પ્રબંધક તરીકે ફેરરુસિઓએ ઉબાલ્ડો સગારઝીને નિયુકત કર્યો હતો; સગારઝીએ અગાઉ આ જ પ્રકારનું કામ મેન્યુફેકચરર ટેકનો એસ.પી.એ.ને ત્યાં કર્યું હતું. લામ્બોરગીની અને સગારઝી એકસરખી નામંજૂરીના દષ્ટિકોણથી કારખાનું ચલાવવામાં માનતા હતા, તેમનો આ દષ્ટિકોણ અને કાર બનાવનારા ઈજનેરોની ઇચ્છાઓ વચ્ચે હંમેશાં ખટરાગ રહ્યા કરતો હતો. 1964ના અંત સુધીમાં, 13 ગ્રાહકો માટે કાર બનાવવામાં આવી અને ફેરારી સાથે સ્પર્ધામાં ટકી રહેવા માટે નુકસાનના ધોરણે વેચવામાં આવી.બીજાં બે વર્ષો સુધી 350જીટીનું ઉત્પાદન ચાલુ રહ્યું, જેના કુલ 120 નમૂનાઓ વેચાયા.
1965-1966: લામ્બોરગીનીનું આગમન
ગિયાન પાઓલો દાલ્લેરાએ બિઝાર્રીનીની વી12ની ડિઝાઈનને સુધારવાનું બીડું ઝડપ્યું અને 3.9-લિટર સુધીના પ્રવાહી જથ્થાનો વધારો, અને 6,500 આરપીએમ પર 320 બીએચપી સુધીનો પાવર લાવવાનું કામ કર્યું. આ એન્જિનને સૌ પ્રથમ એક 350જીટીની ચેસિસમાં બેસાડવામાં આવ્યું, અને આમ પાછળથી "ઈન્ટરીમ 400જીટી" તરીકે જાણીતી બનેલી કારનું અસરકારક નિર્માણ થયું, તેના 23 નમૂનાઓ બનાવવામાં આવ્યા હતા.1966 સુધીમાં, 350જીટીનું લાંબું, 2+2નું સ્વરૂપ વિકસાવવામાં આવ્યું, અને એ વર્ષના જિનિવા ઓટો શોમાં આ મોકળાશસભર 400જીટીનું અનાવરણ કરવામાં આવ્યું. આ કાર સફળ પુરવાર થઈ અને તેના કુલ 250 નમૂનાઓ વેચાયા; જેના પરિણામે લામ્બોરગીની પોતાના કારખાનામાં 170 જેટલા શ્રમિકો રાખવા જેટલી ક્ષમતા વધારી શકયા. તુરીનમાં ઝાગાતો કોચવર્કસે 400જીટીના આધારે બે અજમાયશી કાર બનાવી. કારની ડિઝાઈનની લોકપ્રિયતા પુરવાર થઈ હોવા છતાં, બહારના કારીગરોને કારની ડિઝાઈન અને ઈજનેરી કામ સોંપવાને બદલે ફેરરુસિઓએ તેના પોતાના જ કારખાનામાં અને તેના પોતાના કારીગરો દ્વારા જ કાર ઉત્પાદન કરવા પર પોતાનું ધ્યાન બનાવી રાખ્યું. કારના માલિકોને સતત સેવા મળતી રહે તે બાબત લામ્બોરગીની માટે વિશેષ મહત્ત્વની હતી, એટલે તેમણે નાનામાં નાની સેવાથી માંડીને લામ્બોરગીની કારના મોટા સમારકામ સુધીની તમામ બાબતો માટે સક્ષમ એવી સવલત ઊભી કરી.
1965 દરમ્યાન દાલ્લેરા, સ્ટાન્ઝાની અને વૉલેસે પોતાનો સારો એવો સમય પી400 તરીકે જાણીતી બનેલી અજમાયશી કાર બનાવવા પાછળ આપ્યો.આ ઈજનેરોના મનમાં એક એવી રોડ કાર બનાવવાની કલ્પના હતી કે જેમાં રેસિંગ કારની ખૂબીઓ હોય; એવી કાર છે જે સ્પર્ધામાં જીતી શકે અને ઉત્સાહીઓ તેને શહેરના રસ્તાઓ પર પણ ચલાવી શકે. ત્રણે જણાએ કારની ડિઝાઈનને લઈને રાતોની રાત કામ કર્યું, તેમને આશા હતી કે આ પ્રકારનું વાહન ખૂબ ખર્ચાળ હોય અને તે કંપનીને તેના મુખ્ય ઉત્પાદનથી વિચલિત કરશે એવા મંતવ્યોને ફગાવી શકાશે.યંત્રનિર્માતા માટે આ એક સંભવિત માર્કેટિંગનું સાધન બની શકે એવી શકયતાને ધ્યાનમાં રાખીને લામ્બોરગીનીએ આ પ્રકલ્પને ચાલવા દીધો.અગાઉની લામ્બોરગીની કારો કરતાં અલગ પી400માં ત્રાંસુ બેસાડેલા મધ્ય-એન્જિનની ડિઝાઈન હતી; તેમાં એકદમ ચસોચસ ડિઝાઈનને કારણે જગ્યાના અભાવ હતો અને પરિણામે તેમાં ટ્રાન્સમિશન અને ડેફરેન્શલ અસરકારક રીતે મળેલા હતા તે પણ વી12ની અસામાન્ય એવી વિશેષતા હતી.આ અજમાયશી કારના સ્ટાઈલિંગની જવાબદારી બેર્ટોનની હતી. 1966ના જિનિવા મોટર શોમાં તેના ધમાકેદાર પ્રવેશના ગણતરીના દિવસો પહેલાં જ તેજસ્વી કેસરી રંગની આ કારનું કામ પૂરું થયું હતું. અને સૌથી કૂતુહલની વાત એ હતી કે એક પણ ઈજનેરને એન્જિન તેના કમ્પાર્ટમેન્ટમાં બરાબર બેઠું છે કે નહીં તે તપાસવાનો સમય મળ્યો નહોતો. હવે શોમાં કાર તો પ્રદર્શિત કરવાની જ હતી, એટલે તેમણે કારના એન્જિનની જગ્યાએ કાંકરીઓ ભરી રાખી, તેની ઉપરનું હૂડ આખા શો દરમ્યાન બંધ રાખ્યું, કારણ કે 350જીટીવીના અનાવરણ માટે તેઓને ત્રણ વર્ષ તો મળી ચૂક્યા હતા. વેચાણના ઉપરી સગારઝીને પી400નો પાવર પ્લાન્ટ જોવા ઇચ્છતા મોટરિંગ પ્રેસના સભ્યોને અળગા રાખવાની ફરજ પડી.આ વિધ્ન છતાં, કાર શોમાં છવાઈ ગઈ અને તેના સ્ટાઈલિશ મારસેલો ગાંદિનીને પણ તેના પોતાના બળબૂતા પર સ્ટાર બનાવી ગઈ. જિનિવામાં મળેલા અનુકૂળ પ્રતિભાવોનો અર્થ એમ થયો કે આવતા વર્ષ સુધીમાં, નવા નામ મિઉરા સાથે પી400નું ઉત્પાદન થવા માંડશે.હવે લામ્બોરગીની પાસે બે-પાંખીયાવાળો અભિગમ હતો; અત્યારસુધી બિનઅનુભવી ગણાતા યંત્રનિર્માતાને મિઉરાએ સુપરકારના વિશ્વમાં ટોચના નેતા તરીકે સ્થાપિત કરી દીધો અને શરૂઆતથી લામ્બોરગીનીને જેવી કારની ખેવના હતી તેવી સવલતોપૂર્ણ રોડ કાર 400જીટી તરીકે સ્થાપિત થઈ ગઈ.ઓટોમોબાઈલ ક્ષેત્રે અને પોતાના અન્ય ધંધાઓમાં પણ તેજી આવવાથી ફેરરુસિઓ લામ્બોરગીની પોતાના જીવનના સર્વોચ્ચ શિખરે પહોંચ્યા હતા.
1966ના અંત સુધીમાં, સાન્ત’અગાતા કારખાનામાં 300થી જેટલા કારીગરો કામ કરતાં થઈ ગયા. મિઉરાના આતુર ખરીદદારો પૂરતા પ્રમાણમાં થાપણો જમા કરી ચૂકયા હતા એટલે 1967માં વિકાસ કાર્યક્રમો શરૂ કરવા શકય બન્યા.મિઉરાને રેસિંગ કાર બનાવવાના મુદ્દે ઈજનેરોની ટીમ સાથે ફેરરુસિઓના મતભેદો ચાલુ રહ્યા.પહેલી ચાર કારોને કારખાનામાં રાખવામાં આવી, જયાં બોબ વૅલાસ તેને સુધારવાનું અને વધુ સારી બનાવવાનું કામ કરતા હતા.ડિસેમ્બર સુધીમાં 108 કારની ડિલિવરી આપી દેવામાં આવી. મિઉરાએ મધ્ય-એન્જિન ધરાવતી, બે બેઠકોવાળી ઊંચી ક્ષમતા અને દેખાવ ધરાવતી સ્પોર્ટસ કારો માટે એક નવો દાખલો બેસાડ્યો. કારખાનામાં 400જીટીના નમૂનાઓ અને સાથે સાથે પરિવર્તનક્ષમ છત્ર ધરાવતા અમુક 350જીટીએસ રોડસ્ટર્સના નમૂનાઓનું ઉત્પાદન થતું રહ્યું.એ જ ચેસિસના આધાર પર, 400જીટી માટે સંભવતઃ બદલાવ થઈ શકે તેમ છે કે કેમ તે માટે ફેરરુસિઓએ ફરી એક વાર કોચબિલ્ડરને કામ સોંપ્યું.ટુરિંગે 400જીટી ફલાઈંગ સ્ટાર IIની રચના કરી, પણ તે એકદમ નબળું અને અત્યંત ઓછું-વળતર આપતું એવું વાહન બન્યું હતું.મોડેનામાં નેરી અને બોનાસિની કોચબિલ્ડર્સના ગિઓર્ગિઓ નેરી અને લુસિઆનો બોનાસિનીને પણ વિભાવના ઊભી કરવાનું કામ સોંપવામાં આવ્યું હતું અને તે મુજબ તેમણે 400જીટી મોન્ઝા બનાવી.પણ લામ્બોરગીનીએ કોચબિલ્ડરોના પ્રયત્નોથી નાખુશ થઈ, આ બંને કારની ડિઝાઈન ફગાવી દીધી. દરમ્યાનમાં વધતી જતી નાણાકીય મુશ્કેલીઓના કારણે એ વર્ષના ઉત્તરાર્ધમાં મુસાફરીના પાટિયાં પડી ગયાં.
1967-1968: વેચાણની સફળતાનો આરંભ
1968માં મિઉરા નવા રૂપોમાં આવી પહોંચી; મિઉરા પી400 એસ (જે મિઉરા એસ નામે સામાન્ય રીતે વધુ જાણીતી બની હતી) અક્કડ ચેસિસ અને વી12ની જેમ 7000 આરપીએમ પર 370 બીએચપી જેટલો વધુ પાવર ધરાવતી હતી.1968ના બ્રુસેલ્સ ઓટો શોમાં યંત્રનિર્માતાએ મિઉરા પી400 રોડસ્ટરને (જે મિઉરા સ્પાઈડર નામે વધુ જાણીતી બની હતી) અનાવરિત કરી, આ કાર ઉપરથી ખુલ્લું કુપેનું સ્વરૂપ હતી.ગાંદિની, જે હવે બેર્ટોન ખાતે ડિઝાઈનના વિદ્યમાન ઉપરી હતા, તેમણે કારની ઝીણી ઝીણી વિગતો- ખાસ કરીને રોડસ્ટરના અંતર્ગત લક્ષણ એવા પવનના ધક્કા અને ઘોંઘાટ જેવી સમસ્યાઓ પર ખૂબ ધ્યાન આપ્યું હતું. ગાંદિનીની આટલી મહેનત છતાં લામ્બોરગીની અને બેર્ટોન રોડસ્ટરના ઉત્પાદન માટેની સૈદ્ધાન્તિક સાઈઝ માટે એકમત ન થઈ શકતા હોવાથી સ્ગાર્ઝીને સંભવતઃ ખરીદદારોને બીજી તરફ વાળવાની ફરજ પડી હતી. મિઉરા સ્પાઈડર એક અમેરિકન મિશ્રધાતુનો પુરવઠો પૂરો પાડનારને વેચી નાખવામાં આવી, તેઓ તેનો માર્કેટિંગની વ્યૂહનીતિથી ઉપયોગ કરવા ઇચ્છતા હતા. 1968નું વર્ષ ફેરરુસિઓના તમામ વેપાર-ધંધા માટે સારો, હકારાત્મક સમય હતો, અને તેમના ઓટોમોબાઈલીએ આખા વર્ષ દરમ્યાન 353 કારની ડિલિવરી આપવામાં આવી.
તદ્દન નવી નક્કોર, ચાર-બેઠકોવાળી કાર ડિઝાઈન કરવા દેવા માટે બેર્ટોન લામ્બોરગીનીને રાજી કરી શકયા.મારસેલો ગાંદિનીએ તેને આકાર આપ્યો, અને તેનું બાહ્ય માળખું ફેરરુસિઓને તપાસવા માટે મોકલી આપવામાં આવ્યું.ગાંદિનીએ ડિઝાઈન કરેલા લાંબી પાંખવાળા દરવાજા ફેરરુસિઓને ખાસ પસંદ પડ્યા નહીં અને તેમણે પરંપરાગત દરવાજાઓ ઉમેરવાની બાબત પર ભાર મૂકયો. આ આપ-લેમાંથી જે કાર નીપજી તે હતી એસ્પાડા, ચાર-બેઠકોવાળી સંપૂર્ણ કાર જેને આખલાની લડાઈના વિજેતા મેટાડોર અને ટોરિયાડોર  પરથી નામ આપવામાં આવ્યું.1969ના જિનિવા શોમાં આ ઉત્તમ વાહનને સૌ પ્રથમવાર પ્રદર્શિત કરવામાં આવ્યું; આ કાર 3.9-લિટરની ક્ષમતા ધરાવતી હતી, કારખાનાની વી12માંથી ક્રમિક વિકાસ પામેલી આગળ-એન્જિન ધરાવતી અને 325 બીએચપી ઉત્પાદિત કરતી હતી.એસ્પાડા જાણે સીધા સપાટ સફળતાના માર્ગ પર દોડવા માંડી. દસ વર્ષનાં તેનાં ઉત્પાદન ગાળામાં આવી કુલ 1,217 કારનું ઉત્પાદન થયું.
1968-1969: મુશ્કેલીઓના સપાટામાં
1969માં, ઓટોમોબીલી લામ્બોરગીનીને તેના સંપૂર્ણ સંગઠિત કારીગરો સાથે મુશ્કેલી પડવાની શરૂઆત થઈ, કારીગરોમાંથી મશીન-કારીગરો અને ફેબ્રીકેટર્સે ધાતુ કારીગરોના સંગઠન અને ઈટાલિયન ઉદ્યોગ વચ્ચેના ખેંચાયેલા સંબંધોને ઉદ્દેશીને રાષ્ટ્રીય અભિયાનના ભાગરૂપે એક કલાક કામ બંધ રાખવાનું શરૂ કર્યું હતું. આવા વિક્ષેપો છતાં, મોટા ભાગે પોતાની બાંયો ચઢાવી, જાતે કારીગરો સાથે કામ કરવા માટે ઊતરી પડતા ફેરરુસિઓ લામ્બોરગીની પોતાના કારીગરોને તેમના સામાન્ય લક્ષ્ય માટે કામ ચાલુ રાખવા માટે ઉત્સાહિત કરી શકતા હતા.
એ આખા વર્ષ દરમ્યાન, લામ્બોરગીનીનાં ત્યારનાં ઉત્પાદનોની શ્રેણી કે જેમાં ઈસ્લેરો, એસ્પાડા અને મિઉરા એસ સામેલ હતાં, સતત વધુ સારી ક્ષમતા મેળવતી રહી; મિઉરાના પાવરમાં વૃદ્ધિ કરવામાં આવી, ઈસ્લેરોને "એસ" કક્ષાની ટાપટીપ કરવામાં આવી અને એસ્પાડાની સગવડક્ષમતા અને કાર્યક્ષમતા એટલા વધારવામાં આવ્યા કે જેથી તે 100 mph જેટલી ઝડપ પહોંચી શકે.ઇસ્લેરોની જગ્યા જરામા 400જીટીએ લીધી, રેસ માટેના માર્ગને બદલે સ્પેનના આખલાઓની લડાઈ માટેના જાણીતા વિસ્તાર પરથી તેનું નામ પાડવામાં આવ્યું હતું. આ કારની ચેસિસ ટૂંકાવવામાં આવી હતી પણ તેની ક્ષમતા એસ્પાડાને પણ વટાવી જાય તેવી ઘડવામાં આવી હતી.3.9-લિટરની વી12ને પણ તેનો સંકોચન ગુણોત્તર 10.5:1 જેટલો વધારી જીવતદાન આપવામાં આવ્યું.
1970ના જિનિવા શોમાં જરામાને લોકો સમક્ષ મૂકવામાં આવે ત્યાં સુધીમાં પાઓલો સ્ટાન્ઝાનીએ એકદમ કોરોકટ કાગળ લઈને, અત્યાર સુધીની તમામ લામ્બોરગીનીની કારોનો એક પણ પૂરજો વાપર્યા વિના એક નવી ડિઝાઈન બનાવવાનું શરૂ કરી દીધું હતું.કર માટેના કાયદામાં આવેલા પરિવર્તન અને કારખાનાની પૂરી ક્ષમતાનો ઉપયોગ કરવાની ઇચ્છાનો અર્થ એમ થતો હતો કે હવે આ ઈટાલિયન યંત્રનિર્માતાએ પણ ફેરારીએ પોતાની દીનો 246 અને પોર્શ 911માં લીધો હતો તે મુજબ નાની કાર ઉત્પાદિત કરવાનો રસ્તો લેવો પડશે. લડાકુ આખલાઓની એક જાતિ પરથી આ વી8 પાવર્ડ 2+2 કારને ઉર્રાકો નામ આપવાનું નક્કી થયું.ઉર્રાકોના માલિકો સંતાનો ધરાવતાં હશે એવી ફેરરુસિઓના મતને ધ્યાનમાં રાખીને વ્યવહારક્ષમ વાહન બનાવવા માટે 2+2 બોડી સ્ટાઈલ પસંદ કરવામાં આવી હતી. સ્ટાન્ઝાનીએ ડિઝાઈન કરેલી એકમાત્ર ઓવરહેડ ઠેસી ધરાવતી V8 કાર 5000 આરપીએમ પર 220 બીએચપી પેદા કરતી હતી.બોબ વૅલાસે તરત જ કારનું માર્ગ-પરીક્ષણ અને વિકાસનું કામ હાથ પર લીધું; 1970ના તુરિન મોટર શોમાં તેમણે આ કાર રજૂ કરવી હતી.
1970માં લામ્બોરગીનીએ વળી મિઉરાનું સ્થાન લઈ શકે તેવી કાર બનાવવાનું કામ હાથ પર લીધું, મિઉરા આમ તો એક પાયાનું મૉડલ હતી, પરંતુ તેનું ઘોંઘાટનું સ્તર ફેરરુસિઓના મતે તેની બ્રાન્ડની ફિલસૂફી સાથે બંધબેસતું નહોતું, અને એટલે તે અસ્વીકાર્ય હતું. ઈજનેરોએ તેના માટે નવી, લાંબી ચેસિસ બનાવી, જેથી એન્જિન વાહનચાલકની બેઠકથી હજી વધુ દૂર રહે.કંપનીની વી12ના 4.97-લિટર ધરાવતા રૂપ માટે એલપી500નું બિરુદ પામેલી અજમાયશી કારની સજાવટ બેર્ટોન ખાતે મારસેલો ગાંદિનીએ કરી.આ કારને 1971ના જિનિવા મોટર શોમાં મિઉરાના અંતિમ રૂપ પી400 સુપરવૅલોસ ની બાજુબાજુમાં પ્રદર્શિત કરવામાં આવી.લામ્બોરગીનીની સંપૂર્ણ શ્રેણીમાં એસ્પાડા 2, ઉર્રાકો પી250 અને જરામા જીટી હતાં. .
1971-1972: આર્થિક ભીંસ
જેમ જેમ વિશ્વની આર્થિક કટોકટીની ભીંસ વધતી ચાલી, તેમ તેમ ફેરરુસિઓ લામ્બોરગીનીની કંપનીઓ પણ આર્થિક મુશ્કેલીઓમાં ધકેલાતી ગઈ. 1971માં, પોતાના ઉત્પાદનનું અડધોઅડધ નિકાસ કરતી લામ્બોરગીનીની ટ્રેકટર કંપનીને મુશ્કેલીએ ઘેરો નાખ્યો.દક્ષિણ આફ્રિકાની આયાત કરનારી ટ્રાટ્ટોરીની કંપની સેન્ટોએ પોતાના તમામ ઓર્ડર રદ કર્યા. બોલિવિયામાં આકસ્મિક બળવો ને સફળ સત્તાન્તર પછી નવી આવેલી લશ્કરી સરકારે જિનોઆથી વહાણમાં રવાના થવા માટે આંશિક રીતે તૈયાર એવા ટ્રેકટરોનો મોટો ઓર્ડર રદ કર્યો. ટ્રાટ્ટોરીના કામદારો, ઓટોમોબીલીની જેમ જ સંગઠિત હતા અને તેમને છૂટા કરી શકાય તેમ નહોતું. 1972માં, લામ્બોરગીનીએ ટ્રાટ્ટોરીમાંનો પોતાનો સમગ્ર હિસ્સો બીજા એક ટ્રેકટર બનાવનાર સેમ(SAME)ને વેચી દીધો.
આખું લામ્બોરગીની જૂથ હવે આર્થિક મુશ્કેલીઓમાં ફસાયું હતું.ઓટોમેકર ખાતેના વિકાસ કાર્યો ધીમાં પડ્યાં; એલપી500નું 1972ના જિનિવા શોમાં મૂકવા માટેનું ઉત્પાદ નમૂનો ન મૂકી શકાયો અને તેમાં માત્ર જરામાની પી400 જીટીએસ પ્રદર્શિત કરી શકાઈ.દરેક જગ્યાએ ખર્ચ/કિંમતમાં કાપ મૂકવાનો હોવાથી, પાઓલો સ્ટાન્ઝાનીએ એલપી500નો પાવર પ્લાન્ટ બાજુ પર મૂકયો અને તેની જગ્યાએ નાના, 4-લિટરના એન્જિનનું ઉત્પાદન શરૂ કર્યું. ફેરરુસિઓ લામ્બોરગીનીએ ઓટોમોબીલી અને ટ્રાટ્ટોરી માટેના સંભવતઃ ખરીરદારો નજરાવાનું શરૂ કર્યું; તેમણે જયોર્જ્સ-હેન્રી રોસ્સેટ્ટી નામના પોતાના સિત્ર તથા સ્વિસ ધનાઢ્ય વેપારી સાથે, કે જે ઈસ્લેરો અને એસ્પાડાના માનવંતા માલિક પણ હતા, વાટાઘાટો શરૂ કરી. ફેરરુસિઓએ 600,000 યુએસ ડૉલરમાં ઓટોમેકર કંપનીનો 51% હિસ્સો રોસ્સેટ્ટીને વેચ્યો અને આમ પોતે સ્થાપેલી કંપની ઓટોમેકર પરનું પોતાનું નિયંત્રણ જતું કર્યું. તેમણે સાન્ત’અગાતાના કારખાનામાં કામ કરવાનું ચાલુ રાખ્યું; રોસ્સેટ્ટી પણ ભાગ્યે જ ઓટોમોબીલીના કામકાજમાં દખલ કરતા.
1973-1974: ફેરરુસિઓની શરણાગતિ
1973ની તેલની કટોકટીના કારણે ઊંચી ક્ષમતાવાળી કારોના વેચાણને ધક્કો પહોંચ્યો અને પરિણામે આખા વિશ્વના આવા ઉત્પાદકોને પણ અસર થઈ; તેલ/ઈંધણની વધતી જતી કિંમતના કારણે સરકારોએ નવા ઈંધણ બચાવવાના કાયદાઓ બહાર પાડવાના શરૂ કર્યા અને ગ્રાહકોએ પણ નાની કાર, પરિવહન માટે વધુ વ્યવહારિક એવા સાધનો માંગવા માંડ્યા.પરિણામે ઊંચી-ક્ષમતાવાળા પરંતુ નહિવત્ ઈંધણ-કાર્યક્ષમતા ધરાવતી લામ્બોરગીનીની લકઝરી સ્પોટર્સ કારના વેચાણને ખૂબ મોટો ધક્કો પહોંચ્યો (વી12 એન્જિનનું 5.2-લિટરનું ક્રમિક સ્વરૂપ ધરાવનાર 1986 કાઉન્ટેકને શહેરના માર્ગ પર 6 એમપીજી અને ધોરી માર્ગ પર 10 એમપીજીનો ઈપીએ(EPA) ક્રમાંક મળ્યો હતો).
1974માં, ફેરરુસિઓ લામ્બોરગીનીએ કંપનીનો પોતાનો બાકીનો 49% હિસ્સો પણ જયોર્જ-હેન્રી રોસ્સેટ્ટીના મિત્ર રેને લિઈમેરને વેચી નાખ્યો. પોતાનું નામ ધરાવતી કારો સાથેના તમામ છેડા કાપી નાખ્યા પછી, તે મધ્ય ઈટાલીના ઉમ્બ્રિયા વિસ્તારમાં આવેલા પેરુગિયા પ્રાંતના એક કસબા કાસ્ટીગ્લિવન ડેલ લાગોના ફ્રાઝિવન માં ટ્રાસીમેનો સરોવરના કિનારે એક સંપત્તિ ખરીદીને ત્યાં નિવૃત્ત જીવન ગાળવા માટે જતા રહ્યા, અને પોતાના છેલ્લા દિવસો સુધી ત્યાં જ રહ્યા.
1974-1977: રોસ્સેટ્ટી-લિઈમેર યુગ
1974માં છેવટે એલપી500નું કાઉન્ટેક તરીકે ઉત્પાદન શરૂ થયું, એ વખતે "પ્રોજેકટ 112" તરીકે જાણીતી એલપી500ની ખુલ્લી ચેસિસ પર જયારે નુસ્સીઓ બેર્ટોનની પહેલવહેલી નજર પડી ત્યારે તેના મોંમાંથી સરી પડેલા શબ્દો- પાઈડમોન્ટેસી વુલ્ફ કોલ(વરુનો સાદ) પરથી તેનું નામ પાડવામાં આવ્યું હતું. નાના, 4.0-લિટરના વી12 એન્જિનથી સંચાલિત પહેલી કાઉન્ટેકની ડિલિવરી 1974માં થઈ.1976માં, ઉર્રાકો પી300 ફરીથી સિલુએટ તરીકે બહાર મૂકવામાં આવી, ટાર્ગા છત્ર અને 3-લિટરનું વી8 તેની પ્રમુખ લાક્ષણિકતાઓ હતી.જો કે તેની બનાવટ નબળી હતી, વિશ્વસનીયતા અને અર્ગનોમિકસ - તમામ તેની વિરુદ્ધ રહ્યા અને હકીકત અનુસાર યુ.એસ.માં માત્ર "ગ્રે માર્કેટ" થકી તેની નિકાસ થઈ શકી.તેના માત્ર 54 નમૂનાઓ બનાવવામાં આવ્યા. 1982માં એલપી500નું નવું રૂપ રજૂ થયું ત્યાં સુધી અમેરિકન માર્કેટમાં સીધી સહભાગિતા ન હોવાને કારણે પણ કાઉન્ટેકને અંતરાય સહેવો પડ્યો.
1978-1987: નાદારી અને મિમ્રાન
જેમ જેમ વર્ષો પસાર થતાં ગયાં તેમ તેમ લામ્બોરગીનીની સ્થિતિ વધુ ને વધુ કથળતી ચાલી; 1978માં કંપનીએ નાદારી નોંધાવી અને ઇટાલિયન કોર્ટોએ તેનો કબજો લીધો.1980માં, સ્પોર્ટ્સ કારો માટે વિશેષ પ્રેમ ધરાવતા જાણીતી ખાદ્ય ઉદ્યોગસાહસિકો, સ્વિસ મિમ્રાન ભાઈઓને આ રિસીવરશિપના ગાળા માટે કંપનીના વહીવટદાર તરીકે નીમવામાં આવ્યા.આ વહીવટી કાળ દરમ્યાન ઓટોમેકરે નિષ્ફળ ગયેલી સિલુએટને જલ્પા તરીકે નવા અવતારમાં પેશ કરી, જે 3.5 લિટર વી8 થકી સંચાલિત હતી અને તેને જૂની માસેરાતીના ગિઉલિઓ આલ્ફીઈરી દ્વારા રૂપાંતરિત કરવામાં આવી હતી.સિલુએટ કરતાં વધુ સફળ રહેલી જલ્પા, કાઉન્ટેકનું વધુ પોસાય તેવું, ઉપયોગક્ષમ રૂપના લક્ષ્યની વધુ નજીક પહોંચી હતી. કાઉન્ટેકને પણ સુધારવામાં આવી હતી અને છેવટે 1982માં એલપી500 મૉડલની રજૂઆતની સાથે સાથે તેને પણ યુ.એસ.માં વેચાણ માટે પ્રવેશ મળી ગયો હતો. 1984 સુધીમાં, કંપની અધિકૃત રીતે સ્વિસ હાથોમાં પહોંચી ગઈ હતી.ડચકાં ખાતી ઓટોમેકરમાં વિશાળ પ્રમાણમાં નાણાની મૂડી રોકીને મિમ્રાન ભાઈઓએ એક સર્વગ્રાહી ફેરમાળખાનો કાર્યક્રમ શરૂ કર્યો. સાન્ત’અગાતાની સવલતોને ફરીથી સ્થાપિત કરવામાં આવી, અને આખા વિશ્વમાંથી નવા ઈજનેરી અને ડિઝાઈનની પ્રતિભા ધરાવનારાઓની શોધ શરૂ થઈ.
રોકાણ સામે તરત મળેલાં પરિણામો સારાં હતાં.1984માં "કવાટ્રોવોલ્વે" નામની એક કાઉન્ટેક પ્રદર્શિત કરવામાં આવી, જે શકિતશાળી 455 બીએચપી ઉત્પાદિત કરતી હતી; ડગમગતાં ચિત્તા પ્રોજેકટને પરિણામે 1986માં લામ્બોરગીની એલએમ002 સ્પોર્ટ ઉપયોગી વાહનને રજૂ કરવામાં આવી. જો કે, મિમ્રાનોના પ્રયત્નો છતાં, કંપનીને બેઠી કરવા માટે જોઈતું રોકાણ ઓછું પડ્યું. કંપનીને એક મોટા, સ્થિર નાણાકીય ભાગીદારની જરૂર હતી, જેના માટે મિમ્રાન ભાઈઓ અમેરિકાના "ત્રણ મોટા" યંત્રનિર્માતાઓમાંના એક, ક્રાઇસ્લર કોર્પોરેશનને મળ્યા. એપ્રિલ 1987માં, મિમ્રાન ભાઈઓને 33 મિલિયન ડૉલર ચૂકવીને, અમેરિકન કંપની ક્રાઇસ્લરના ચૅરમેન લી આઈકોકાએ ઈટાલિયન ઓટોમેકર કંપનીને સંપાદન કરી. જોલીફી મુજબ, મિમ્રાન ભાઈઓ કંપનીમાંથી નફો બનાવવામાં સફળ રહેલા લામ્બોરગીનીના એક માત્ર એવા માલિકો હતા, તેમણે છ વર્ષ પહેલાં કંપની ખરીદવા માટે જેટલા નાણા ચૂકવ્યા હતા તેનાથી કેટલાય ગણા વધુ પૈસા લઈને તેમણે કંપની વેચી હતી.