cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ઇન્દ્રાણ (તા. બાયડ)
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
નવાગામ (કામરેજ)
નવાગામ (કામરેજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કામરેજ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. નવાગામ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ અને પાટીદારો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:કામરેજ તાલુકો
અછાલિયા
અછાલિયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝઘડીયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અછાલિયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઝઘડીયા તાલુકો
કાસરવાવ
કાસરવાવ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાસરવાવ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
કમ્પ્યુટર પ્રિન્ટર
પ્રિન્ટરના પ્રકારો
શ્રેણી:કોમ્પ્યુટર હાર્ડવેર
ઈગ્નસ તિર્કિ
ઈગ્નાસ તિરકે (અંગ્રેજી:Ignace Tirkey) ભારત દેશના ઓરિસ્સા રાજ્યમાં રહેતા એક ખેલાડી છે. તેમને રમતગમત ક્ષેત્રે હોકીની રમતમાં કરેલા ઉત્કૃષ્ટ યોગદાન બદલ ઈ. સ. ૨૦૧૦ના વર્ષમાં ભારત સરકાર તરફથી પદ્મશ્રી વડે સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.
સંદર્ભો
શ્રેણી:પદ્મશ્રી પુરસ્કાર વિજેતાઓ શ્રેણી:ખેલાડી શ્રેણી:ઑડિશા શ્રેણી:૧૯૮૧માં જન્મ શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:અર્જુન પુરસ્કાર વિજેતાઓ
ભાદરવા વદ ૭
ભાદરવા વદ ૭ ને ગુજરાતી માં ભાદરવા વદ સપ્તમી કે ભાદરવા વદ સાતમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના અગીયારમાં મહિનાનો બાવીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના છઠ્ઠા મહિનાનો બાવીસમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
ફ્લોપી ડિસ્ક
thumb|ફ્લોપ્પી ડિસ્ક ફ્લોપી ડિસ્ક અથવા ફ્લોપી ડિજીટલ ડેટા સંગ્રહ કરવાનું ઉપકરણ છે. ફ્લોપીને 'ફ્લોપ્પી ડિસ્ક ડ્રાઇવ'માં મૂકીને ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે, જેના દ્વારા તેમાં રહેલી માહિતીને વાંચી તથા લખી શકાય છે. ફ્લોપી ડિસ્ક શરૂઆતમાં ૮ ઈંચના ચોરસ સ્વરૂપમાં હતી, જે ક્રમશઃ ૫.૨૫ ઈંચ અને ૩.૫ ઈંચના કદમાં બનવા લાગી. ડબલ ડેન્સિટી ધરાવતી ફ્લોપી ડિસ્કમાં એક ઇંચમાં ૪૮ ટ્રેક હોય છે. સી.ડી., ડી.વી.ડી. અને યુ.એસ.બી. આવવાથી ફ્લોપીનો ઉપયોગ નહિવત્ થઈ ગયો છે.
શ્રેણી:કોમ્પ્યુટર હાર્ડવેર
જગન્નાથપુરા (તા. ખેડબ્રહ્મા)
શ્રેણી:ખેડબ્રહ્મા તાલુકો
નેત્રંગ (કામરેજ)
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:કામરેજ તાલુકો
જૂન ૪
૪ જૂનનો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૧૫૫મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૧૫૬મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૨૧૦ દિવસ બાકી રહે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જૂન
ભાદરવા વદ ૮
ભાદરવા વદ ૮ ને ગુજરાતી માં ભાદરવા વદ અષ્ટમી કે ભાદરવા વદ આઠમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના અગીયારમાં મહિનાનો ત્રેવીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના છઠ્ઠા મહિનાનો ત્રેવીસમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
નેમિનાથ
નેમિનાથ એ જૈન ધર્મ અનુસાર હાલમાં ચાલી રહેલા અવસર્પિણીકાળના ૨૨મા તીર્થંકર છે. જૈન મત અનુસાર તેમણે પોતાના સર્વ કર્મોનો ક્ષય કર્યો અને પોતાના આત્માને મુક્ત કરી સિદ્ધ બન્યા. તેઓ માત્ર નેમિ અથવા અરિષ્ટનેમિ તરીકે પણ ઓળખાય છે. અરિષ્ટનેમિનો સૂર્ય-રથ એવો પણ પર્યાય થાય છે. , મહાવીર, પાર્શ્વનાથ અને ઋષભદેવ સાથે નેમિનાથ પણ જૈનોમાં સૌથી વધુ ભક્તિભાવ ધરાવે છે.
જૈન માન્યતા અનુસાર ૨૩મા તીર્થંકર પાર્શ્વનાથની ૮૪,૦૦૦ વર્ષો પૂર્વે નેમિનાથ થઈ ગયા. તેમનું આયુષ્ય ૧૦૦૦ વર્ષનું માનવામાં આવે છે. તેઓ રાજા સમુદ્રવિજય અને રાણી શિવાદેવીના સૌથી નાના સંતાન હતા. જૈન મત અનુસાર તેઓ હિંદુ ભગવાન શ્રી કૃષ્ણના પિત્રાઈ મનાય છે, તેમનું લાંછન પણ શંખ છે જે હિંદુ ભગવાન વિષ્ણુ પણ ધારણ કરે છે. તેમનો જન્મ યદુ કૂળમાં સૌરીપુર (દ્વારકા)માં શ્રાવણ સુદ પાંચમના થયો હતો. તેઓ ગોવાળનું કામ કરતાં અને તેમને પ્રાણીઓ ખૂબ ગમતાં. જૈન ધર્મની એક કથા અનુસાર નેમિનાથે તેમના લગ્નના દિવસે મિજબાની માટે મારવામાં આવતાં પ્રાણીઓનો આક્રંદ સાંભળ્યો, અને તે સાંભળી તેમને વૈરાગ્ય આવ્યો અને તેમણે સંસાર ત્યાગી દીક્ષા અંગીકાર કરી. તેમણે જુનાગઢના ગિરનાર પર્વત પર મોક્ષ મેળવ્યો. આ સ્થળ આજે પણ જૈનોનું યાત્રા ધામ છે.
નામ વ્યૂત્પત્તિ
નેમિનાથ એ શબ્દ બે શબ્દોનો બનેલો છે. નેમિનો અર્થ થાય છે પૈડાનો આર કે આરો અથવા વીજળી, અને નાથ નો અર્હ થાય છે "સ્વામી, રક્ષક, દાતા". જૈન ગ્રંથઉત્તરપુરાણ, અને હેમચંદ્રાચાર્ય અનુસાર નેમિનાથન નામ ઈંદ્રદેવે રાખ્યું હતું કેમકે તેમ્ણે આ જિનને  ધર્મ ચક્ર સમાન જોયા હતા. શ્વેતાંબર મત અનુસાર તેમનું નામ અરિષ્ટનેમી છે જે તેમના ગર્ભકાળ દરમ્યાન તેમની માતાને આવેલા સ્વપ્ન પર આધારિત છે. તેમણે સપનામાં અરિષ્ટરત્નોનું ચક્ર જોયું હતું. તેમનું પૂર્ણ નામ અરિષ્ટનેમિ હતું જે સૂર્યન રથને અપાયેલ એક વિશેસણ પન છે.
જૈન પરંપરા અનુસાર નેમિનાથ હાલમાં ચાલી રહેલા અવસર્પિણીકાળના ૨૨મા તીર્થંકર છે. તેમના નામની જોડણી ૨૧ મા તીર્થંકરને મળતી આવે છે. જૈન ઇતિહાસ પ્રમાણે તે બન્ને વચ્ચે, ૫૦,૦૦૦ વર્ષોનું અંતર હતું.
જૈન પરંપરા પ્રમાણે જીવન
thumb|અરિષ્ટનેમિનો જન્મ, કલ્પ સૂત્ર નેમિનાથ એ જૈન ધર્મ અનુસાર હાલમાં ચાલી રહેલા અવસર્પિણીકાળના ૨૨મા તીર્થંકર છે જૈન માન્યતા અનુસર તેઓ ૨૩મા તીર્થંકર પાર્શ્વનાથથી ૮૪,૦૦૦ વર્ષ પહેલાં થઈ ગયાં. . તેમનો જન્મ યદુ કુળમાં સૌર્યપૂર (દ્વારકા)માં રાજા સમુદ્રવિજય અને રાણી શિવાદેવીને ઘેર થયો હતો. તેઓ ગાયોને ચારતાં ચારતાં મોટા થયાં અને તેમને પ્રાણીઓપ્રત્યે ખૂબ વહાલ હતું. જૈન દંત કાથાઓ તેમને હાલના ગિરનાર-કાઠિયાવાડ ક્ષેત્રો (સૌરાષ્ટ્ર)માં મૂકે છે. . તેમની જન્મ તિથિ શારવણ સુદ પાંચમ છે. left|thumb|ગુજરાતના જુનાગઢ પાસે આવેલા ગિરનાર પર્વત પર આવેલું [[ગિરનાર જૈન મંદિરો|નેમિનાથનું દેરાસર. ]] નેમિનાનો વર્ન ઘેરો ભૂરો (શ્યામ) હતો,તેઓ ખૂબજ દેખાવદા પણ શરમાળ યુવાન હતા. જૈન મત અનુસાર નેમિનાથના પિતા સમુદ્ર વિજયએ કૃષ્ણના પિતા વાસુદેવના ભાઈ હતા. આ સંબંધે તેઓ કૃષ્ણના પિત્રાઈ થયા. જૈન પુરાણો અને ત્રિષષ્થિ પુરુષ ચરિત્રમાં તેમને કૃષ્ણન પિત્રાઈ તરીકે દર્શાવાયા છે. એક વખત કૃષ્ણની પત્ની સત્યભામાએ તેમને ટોણો મારતા તેમણે શ્રી કૃષ્ણનું પંચજન્ય નામનું મહાન શંખ ફૂંક્યું હતું. જૈન ગ્રંથ અનુસાર વિષ્ણુના આ શંખને કૃષ્ણ સિવાય કોઈ ઊંચકી શક્વા પણ સામર્થ્યવાન ન હતું, વગાડવાની વાત તો રહી. આ ઘરના પછી શ્રી કૃષ્ણે નેમિનાથના બળની ચકાસણી કરવા તેને મૈત્રી દ્વંદ્વ માટે આમંત્રણ આપ્યું. નેમિનાથે તીર્થંકર હોવાથી કોઈ પણ વધુ મહેનત વગર સરળતાથી કૃષ્ણને હરાવ્યા. કૃષ્ણ અને જરાસંધ વચ્ચેના યુદ્ધમાં નેમિનાથ કૃષ્ણના પક્ષે લડ્યા હતા.
લોંગના મતે, જૈન કથાઓ માને છે કે કૃષ્ણે અર્જુનને આપેલ ભગવદ્ ગીતાનું જ્ઞાન નેમિનાથે કૃષ્ણને શીખવ્યું હતું. તેને જ કારણે જૈનો પણ ગીતાને માન્યતા આપે છે, વાંચે છે અને ઉલ્લેખ પણ કરે છે. અને કૃષ્ણને સંબંધિત ઉત્સવો પણ ઉજવે છે અને હિંદુઓ સાથે આધ્યાત્મિક પિત્રાઈ જેમ વ્યવહાર રાખે છે. thumb|નેમિનાથના લગ્નના વરઘોડાનું ચિત્ર. દંત કથા અનુસાર લગ્ન ની મિજબાનીમાં વધ માટે તૈયાર કરાતા પ્રાણીઓનો ચિત્કાર સાંભળી તેમણે સંસારનો ત્યાગ કર્યો. આગળ વધુ જણાવ્યું છે કે નેમિનાથના લગ્ન દ્વારકાના રાજા ઉગ્રસેનની રાજકુમારી રાજુલકુમારી કે રાજીમતી સાથે નક્કી કરવામાં આવ્યા. જૈન મત અનુસાર લગ્નની મિજબાનીમાં વધેરાતા પ્રાણીઓનો ચિત્કાર તેમણે સાંભળ્યો તેમના દુઃખ અને ત્રાસ જોઈ તેમણે લગ્ન કરવાનો વિચાર માંડી વાળ્યો, સંસારનો ત્યાગ કર્યો, સાધુ બન્યા અને સાધના કરવા ગિરનાર પર્વત પર ગયા. તેમની થનાર પત્નીએ પણ સંસાર છોડ્યો અને સાધ્વી બન્યા. કલ્પ સુત્ર અનુસાર નેમિનાથ ત્રણ દિવસે એક જ વખત આહાર લેતા, આમ તેમણે ૫૫ દિવસો સુધી કર્યું અને મહવેણુના વૃક્ષ નીચે રૈવતક પર્વત પર તેમને કેવળજ્ઞાનની પ્રાપ્તિ થઈ. છેવટે ૧,૦૦૦ વર્ષનું જીવન ગાળી તેઓ ગિરનાર પર્વત પર મોક્ષ પામ્યા. આ ૧,૦૦૦ વર્ષોમાં તેઓએ ૩૦૦ વર્ષ અવિવાહિત યુવાવસ્થામાં ગાળ્યા, ૫૪ વર્ષો સાધક તરીકે અને ૭૦૦ વર્ષો કેવળી તરીકે વિચર્યા.
ઐતિહાસિક મત
છેલ્લા બે તીર્થંકરોને છોડીને ઇતિહાસકારો નેમિનાથ સહિત બાકીના અન્ય સૌ તીર્થંકરોને દંતકથાના પાત્રો માને છે.
સાહિત્ય
thumb|બ્રુકલિન મ્યુસિયમાં કલ્પ સૂત્ર, પાનું ૬૫, નેમિનાથના ચરિત્રના શરૂઆતના પૃષ્ઠ
મૂર્તિકલા
thumb|૧૨મી સદીમાં નિર્મિત ૧૬મીટર ઊંચી તામિલનાડુના તિરુમલાઈ માં આવેલી નેમિનાથની પ્રતિમા નેમિનાથ કૃષ્ણના પિતરાઈ અને તેમના જેવો જ શ્યામ વર્ણ ધરાવતા હોવાનું મનાય છે. તેમના જીવનને દર્શાવતા ચિત્રો તેમને શ્યામ વર્ણના દર્શાવે છે. તેમની મૂત્રિને ઓળખ કરાવનાર લાંછન કે ચિન્હ શંખ છે. તેને તેમની પ્રતિમા નીચે કોતરવામાં આવે છે. અમુક સમયે વિષ્ણુના સુદર્શન સમાન અમુક ચક્ર પણ ગોઠવવામાં આવે છે. છઠ્ઠી શતાબ્દીના સમય કાળની મધ્યપ્રદેશના પધાવલીમાં મળી આવેલા પુરાતાત્વીક સ્થાન પર આવો ચક્ર દર્શાવ્વામાં આવ્યો છે. નેમિનાથની કલાત્મક કૃતિમાં અમુક સમયે અંબિકા યક્ષી પણ દર્શાવવામાં આવે છે. પણ ક્ષેત્ર અનુસાર તેનો રંગ સુવર્ણ, લીલાથી ભૂરા સુધી દર્શાવાય છે.
સ્રોત
શ્રેણી:વર્તમાન ચોવીસીના તીર્થંકરો
લીલાપર (તા. મોરબી)
લીલાપર (તા. મોરબી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મોરબી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. લીલાપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મોરબી તાલુકો
દીવાસી
દીવાસી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા અને  મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા કપરાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા તેમ જ આંગણવાડીની સગવડ પ્રાપ્ય છે. દીવાસી ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી અને પશુપાલન છે. અંહી નાગલી, ડાંગર, વરાઇ જેવાં ધાન્યો પાકે છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:કપરાડા તાલુકો શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો
મેમરી કાર્ડ
મેમરી કાર્ડના પ્રકારો
શ્રેણી:કોમ્પ્યુટર હાર્ડવેર
ચિત્તલ (તા. અમરેલી)
ચિત્તલ (તા. અમરેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા અમરેલી તાલુકાનું એક  ગામ છે. ચિત્તલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અમરેલી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ભગવાનપુરા (તા. હાલોલ)
ભગવાનપુરા (તા.હાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભગવાનપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હાલોલ તાલુકો
યુનિવર્સલ સીરિયલ બસ
શ્રેણી:કોમ્પ્યુટર હાર્ડવેર
ભાદરવા વદ ૯
ભાદરવા વદ ૯ ને ગુજરાતી માં ભાદરવા વદ નવમી કે ભાદરવા વદ નોમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના અગીયારમાં મહિનાનો ચોવીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના છઠ્ઠા મહિનાનો ચોવીસમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
જેઠ સુદ ૧૧
જેઠ સુદ ૧૧ને ગુજરાતીમાં જેઠ સુદ અગીયારસ કે જેઠ સુદ એકાદશી કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના આઠમા મહિનાનો અગીયારમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના ત્રીજા મહિનાનો અગીયારમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય શ્રેણી:એકાદશી
ગાંગડી (તા. કલ્યાણપુર)
શ્રેણી:કલ્યાણપુર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ગરાંબડી (તા. સુઈગામ)
ગરાંબડી (તા. સુઈગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સુઈગામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગરાંબડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સુઈગામ તાલુકો
જંત્રાણ (તા. બાયડ)
જંત્રાણ (તા. બાયડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જંત્રાણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
જાગમેર (તા. ખેડબ્રહ્મા)
જાગમેર (તા. ખેડબ્રહ્મા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  ખેડબ્રહ્મા તાલુકામાં આવેલું  એક ગામ છે. જાગમેર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
જંત્રાણ (તા. બાયડ)
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
જાગમેર (તા. ખેડબ્રહ્મા)
શ્રેણી:ખેડબ્રહ્મા તાલુકો
જિલ્લા કલેક્ટર
જિલ્લા કલેકટર ભારતના રાજ્ય અમલદારશાહીના વહીવટ વડા છે. તેઓની ભરતી કેન્દ્ર સકરકાર દ્વાર લેવાતી આઇ.એ.એસ. પરીક્ષા દ્વારા થાય છે, આમ છતાં તેઓની નિમણૂક રાજ્ય સરકારની દેખરેખ હેઠળ થાય છે. કલેકટરની પોસ્ટ મૂળ ભારતમાં બ્રિટિશ શાસન દરમ્યાન જિલ્લામાં કલેક્ટર ઓફ ટેક્ષીસ મુજબની છે.
ફરજો
જિલ્લા કલેક્ટર ભારતીય વહીવટી સેવાના અધિકારી છે અને તે પોલીસ અધીક્ષક, પોલીસ કમિશનર અને ઇન્કમ ટેક્સ કમિશનરની હરોળના સરકારી અધિકારી છે. તેઓને કાયદો અને વ્યવસ્થા, મહેસૂલ સંગ્રહ, કરવેરા, આયોજન પરવાનગી નિયંત્રણ, અને કુદરતી અને માનવ કટોકટીના નિયંત્રણ સંભાળવાની ક્રિયા સાથે તમામ સત્તાઓ સોંપવામાં આવેલ છે. જિલ્લા કલેક્ટર જમીનની મહેસૂલી આવક તથા અન્ય સકરકારી લેણાની વસુલાત માટે જવાબદાર ગણાય છે.
આ પણ જૂઓ
તાલુકા મામલતદાર
શ્રેણી:સરકારી વ્યવસાયો
ગોલપ (તા. સુઈગામ)
ગોલપ (તા. સુઈગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સુઈગામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોલપ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કવાંટ (તા. કવાંટ)
કવાંટ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ અને તાલુકાનું વડું મથક છે.
કવાંટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:કવાંટ તાલુકો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
જીતપુર (તા. બાયડ)
જીતપુર (તા. બાયડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જીતપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
સાજીયાવદર (તા. અમરેલી)
સાજીયાવદર (તા. અમરેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા અમરેલી તાલુકાનું એક  ગામ છે. સાજીયાવદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ઇતિહાસ
મૂળ ઉપલેટાના ગોવા સાવલીયા (ગોવા પટેલ)એ ત્યારના આ પ્રાંતના ગાયકવાડી સુબા વિઠ્ઠલરાવ પાસેથી જમીનનો ટીંબો મેળવી અને આ ગામ વસાવ્યું હોવાની નોંધ મળે છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:અમરેલી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
જેઠ સુદ ૧૨
જેઠ સુદ ૧૨ને ગુજરાતીમાં જેઠ સુદ બારસ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના આઠમા મહિનાનો બારમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના ત્રીજા મહિનાનો બારમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
ઓરણા (કામરેજ)
ઓરણા (કામરેજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કામરેજ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ઓરણા ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ અને પાટીદારો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામમાં અગ્રેજી માધ્યમની માધ્યમિક શાળા પણ છે, ઉપરાંત શારિરીક કેન્દ્ર અને પશુ દવાખાનું છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:કામરેજ તાલુકો
જોતાસણ (તા. પોશીના)
જોતાસણ (તા. પોશીના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  પોશીના તાલુકામાં આવેલું  એક ગામ છે. જોતાસણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:પોશીના તાલુકો
ભાદરવા વદ ૧૦
ભાદરવા વદ ૧૦ ને ગુજરાતી માં ભાદરવા વદ દશમી કે ભાદરવા વદ દશમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના અગીયારમાં મહિનાનો પચ્ચીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના છઠ્ઠા મહિનાનો પચ્ચીસમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
કુછ (કપરાડા)
કુછ (કપરાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા કપરાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા તેમ જ આંગણવાડીની સગવડ પ્રાપ્ય છે. કુછ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી અને પશુપાલન છે. અંહી નાગલી, ડાંગર, વરાઇ જેવાં ધાન્યો પાકે છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે.
શ્રેણી:કપરાડા તાલુકો શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો
હડમતીયા (તા. કલ્યાણપુર)
હડમતીયા (તા. કલ્યાણપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  કલ્યાણપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હડમતીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કલ્યાણપુર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
યાત્રા
thumb|[[કેદારનાથ ની યાત્રા ]] યાત્રા (સંસ્કૃત: यात्रा), હિંદુ ધર્મ માં અને અન્ય ભારતીય ધર્મોમાં, મહત્વનું સ્થાન ધરાવે છે. સામાન્ય રીતે યાત્રાનો અર્થ છે, મહાભારત અને રામાયણ જેવા ધાર્મિક ગ્રંથોમાં વર્ણવેલાં પવિત્ર ધાર્મિક સ્થળો જેવા કે, મંદિરો, નદીઓ, પર્વતો, ગામો વગેરેની મુલાકાત લઈ પૂજા, દર્શન, ઉપાસના વગેરે ધાર્મિક કાર્યો કરવા. તિર્થ-યાત્રા સામાન્યપણે પવિત્ર સ્થળોની મુલાકાતને કહે છે, મોટેભાગે એ યાત્રાસંઘમાં, એટલે કે સમુહમાં, કરવામાં આવે છે. અગાઉ ઘણાં શ્રદ્ધાળુઓ ઉઘાડા પગે, ચાલીને યાત્રા કરવાને જ ફળદાયી ગણાવતા, હાલ જો કે વાહન વ્યવહારનો ઉપયોગ કરવામાં કશો વાંધો ગણાતો નથી.
અન્ય અર્થો
કોઈક પ્રકારનાં સરઘસ કે તહેવારના સંદર્ભમાં યોજાનારા સરઘસ વગેરેને પણ ’યાત્રા’ શબ્દ લગાડાય છે. જેમ કે, જગન્નાથપુરી ની પ્રખ્યાત રથયાત્રા વગેરે. વર્તમાન સમયમાં રાજકિય કે સામાજીક કારણોસર યોજાતા સરઘર કે કૂચને પણ યાત્રા શબ્દ લગાડાય છે..
પ્રખ્યાત યાત્રાઓ
* કાશી યાત્રા * માનસરોવર યાત્રા * અમરનાથ યાત્રા * રથયાત્રા * ચારધામ યાત્રા * ૮૪ કોશી પરિક્રમ્મા
જેઠ સુદ ૧૩
જેઠ સુદ ૧૩ને ગુજરાતીમાં જેઠ સુદ તેરસ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના આઠમા મહિનાનો તેરમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના ત્રીજા મહિનાનો તેરમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
જેપુરા (તા. હાલોલ)
જેપુરા (તા.હાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જેપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હાલોલ તાલુકો
કજાવાસ (તા. પોશીના)
કજાવાસ (તા. પોશીના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા પોશીના તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કજાવાસ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:પોશીના તાલુકો
જીતપુર (અકોડીયા)
જીતપુર (અકોડીયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જીતપુર (અકોડીયા) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
ભાદરવા વદ ૧૧
ભાદરવા વદ ૧૧ ને ગુજરાતી માં ભાદરવા વદ એકાદશી કે ભાદરવા વદ અગીયારસ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના અગીયારમાં મહિનાનો છવ્વીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના છઠ્ઠા મહિનાનો છવ્વીસમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય શ્રેણી:એકાદશી
રીકડીયા (તા. અમરેલી)
રીકડીયા (તા. અમરેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા અમરેલી તાલુકાનું એક  ગામ છે. રીકડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:અમરેલી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
તાલુકા મામલતદાર
બ્રિટીશ શાસન દરમિયાન તહેસીલદાર તરીકે આ સ્થાન શરૂ કરવામાં આવ્યું હતું. મામલતદાર શબ્દનું મુળ અરેબિક શબ્દ MUAMLA (મામલા) ગણાય છે. “મામલો” એટલે ગુચવણભરી બાબત કે કિસ્સો અને આવી બાબત કે પ્રશ્નોનો ઉકેલ લાવનાર અધિકારી એટલે મામલતદાર. રાજ્ય સરકારે જમીન મહેસૂલ કોડની કલમ ૧૨ હેઠળ મામલતદારની નિમણૂંક કરી છે. મામલતદાર ભારતીય ક્રિમિનલ પ્રોસિજર કોડ ૧૯૭૩ની કલમ ૨૦ હેઠળ પણ એક્ઝિક્યુટિવ મેજિસ્ટ્રેટ છે. મામલતદાર રાજ્ય સરકારનું રાજદૂત અધિકારી છે. કલેક્ટર જિલ્લાના વડા હોવાથી મામલતદાર તાલુકાના વડાની ભૂમિકા ભજવે છે. તે પ્રાંત અધિકારી અને કલેક્ટર માટે જવાબદાર છે અને લોકો પ્રત્યે સીધો સંપર્ક કરીને લોકોની સમસ્યાઓનું નિરાકરણ કરે છે. આ રીતે મામલતદાર પાસે તાલુકા સ્તરે વિવિધલક્ષી ભૂમિકા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સરકારી વ્યવસાયો
ઓવીયાણ
ઓવીયાણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કામરેજ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ઓવીયાણ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ અને પાટીદારો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:કામરેજ તાલુકો
ગટુભાઈ ગોપીલાલ ધ્રુ
ગટુભાઈ ગોપીલાલ ધ્રુ (૧૮૮૧-૧૯૬૮) ગુજરાત રાજ્યના એક કેળવણીકાર, સમાજસેવક, ચિંતક અને સાહિત્યકાર હતા. તેમનો જન્મ અમદાવાદ ખાતે ઈ.સ. ૧૮૮૧નાં વર્ષમાં મે મહિનાની દસમી તારીખે થયો હતો. તેઓએ ઉચ્ચ શિક્ષણ અમદાવાદની ગુજરાત કોલેજ ખાતે સફળતાપૂર્વક પૂર્ણ કર્યું હતું અને ત્યાર બાદ કેળવણી ખાતામાં જોડાયા હતા. તેઓ અમદાવાદ પ્રાર્થના સમાજના મુખ્ય કાર્યકર્તા, ગુજરાત સ્ત્રી કેળવણી મંડળના મંત્રી અને મહિપતરામ આશ્રમના મંત્રી તરીકે ઘણો લાંબો સમય રહ્યા હતા.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:કેળવણીકાર શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૬૮માં મૃત્યુ
બસાણ (તા. ગાંધીનગર)
બસાણ (તા. ગાંધીનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ગાંધીનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બસાણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, રાઇ, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ગાંધીનગર તાલુકો
નેસડા (ગો) (તા. સુઈગામ)
ગોળાપ નેસડા (તા. સુઈગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  સુઈગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ગોળાપ નેસડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સુઈગામ તાલુકો
પૂજા
thumb|267x267px|ગણેશપૂજા પૂજા (સંસ્કૃત: पूजा) એ હિંદુઓ દ્વારા દેવી દેવતાઓનાં સન્માનમાં કરાતી એક પ્રકારની પ્રાર્થનાવિધિ છે. બૌદ્ધ, જૈન ધર્મ અને શીખ ધર્મમાં પણ પૂજાનું ઘણું મહત્વ છે.
પૂજાના તબક્કાઓ
right|thumb|200x200px|પૂજા માટે ધરાવાયેલો ભોગ ઘર કે મંદિરમાં કરાતી પૂજામાં ધર્મ, સંપ્રદાય કે સ્થળ-કાળ પ્રમાણે ઘણી જ વિવિધતાઓ હોય છે. અહીં નીચે બહુમાન્ય એવી ષોડશોપચાર પૂજા તરીકે ઓળખાતી પૂજાનાં તબક્કાઓનું વર્ણન કર્યું છે.
વળી કોઈ આ પ્રમાણે પણ સોળ ઉપચાર ગણાવે છેઃ આસન, સ્વાગત, પાદ્ય, અર્ધ્ય, આચમનીયક, મધુપર્ક, સ્નાન, વસન, આભરણ, ગંધ, પુષ્પ, ધૂપ, દીપ, નૈવેધ, વંદન અને પ્રદક્ષિણા
તાંત્રિક લોકો ૧૮, ૩૬ અને ૬૪ ઉપચારોથી પણ પૂજા કરે છે.
પૂજાના વળી સાત્ત્વિક, રાજસિક અને તામસિક એવા ત્રણ ભેદ છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ
કાલછાવડ (તા. પોશીના)
કાલછાવડ (તા. પોશીના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા પોશીના તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાલછાવડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:પોશીના તાલુકો
અસાઈ તાડ
અસાઈ પામ  અથવા ઍકવાઈ  (યુટેર્પે ઓલેરૅસિઆ  ) એ વનસ્પતિવિજ્ઞાન યુટેર્પે માં તાડનાં વૃક્ષોની એક પ્રજાતિ છે જેને તેના ફળ અને તાડના ચઢિયાતાં ગર્ભ માટે ઉછેરવામાં આવે છે. તુપિયન શબ્દ ઈવાસા’ઈ એટલે કે ‘(જે ફળ) રડે છે અથવા પાણી બહાર કાઢે છે’ તે શબ્દના યુરોપી અપભ્રંશથી તેનું નામ પડ્યું છે. તાજેતરનાં વર્ષોમાં આ ફળની માંગ વૈશ્વિક સ્તરે ઝડપથી વિસ્તરી છે, અને હવે અસાઈને માત્ર તે હેતુ માટે જ પ્રાથમિકરૂપે ઉછેરવામાં આવે છે. તાડના ગર્ભ માટે હવે તેની સાથે અત્યંત ઘનિષ્ઠ રીતે સંકળાયેલી પ્રજાતિ યુટેર્પે ઈડુલિસ (જુકારા)નો વધુ ઉપયોગ થતો જોવામાં આવે છે.
મધ્ય અને દક્ષિણ અમેરિકામાં, બેલિઝ દક્ષિણથી લઈને બ્રાઝિલ અને પેરુ સુધી, તેની આઠ પ્રજાતિઓ ઊગતી જોવા મળે છે. આ વૃક્ષ મુખ્યત્વે અત્યંત ભીની જમીનમાં અને પૂરનાં મેદાનોમાં ઊગે છે. અસાઈ પામનાં વૃક્ષો 15–30 મીટર ઊંચા, પાતળાં હોય છે, અને તેના પાંદડીઓ ધરાવતાં પાંદડાં આશરે 3 મીટર લાંબા હોય છે.
ફળ
લગભગ 1-ઈંચનો (25 મિમી) ઘેરાવો ધરાવતું ઠડિયાવાળું નાનું, ગોળ, કાળું-જાંબુડિયું ફળ, જે દ્રાક્ષને મળતું આવતું દેખાય છે પણ તેનાથી નાનું અને ઓછો ગર ધરાવતું હોય છે. આ ફળો 500થી 900ના ઝૂમખાંમાં ડાળીઓ પર લટકતાં હોય છે. દર વર્ષે આ ફળના બે પાક ઊતરે છે. આ ફળોનું ઝૂમખું વચ્ચે 0.25–0.40 ઈંચનું (7–10 મિમી) વ્યાસ ધરાવતું એકમાત્ર વિશાળ બીજ ધરાવે છે. જો પાકેલાં ફળનાં ઝૂમખાંને કાપવામાં આવે તો અસાઈના પ્રકાર અને તેની પરિપકવતાના આધારે, તેની છાલ ઘેરો જાંબુડિયા અથવા લીલા રંગની જોવા મળે છે. વચ્ચેનો ગરવાળો ભાગ (મેસોકાર્પ) ગર્ભદાર અને પાતળું, 1 મિમી અથવા તેથી ઓછી એકધારી જાડાઈ ધરાવે છે. તે અત્યંત મોટા અને સખત બીજાવરણ(એન્ડોકાર્પ)ને વીંટળાયેલું હોય છે, જેમાં એક નાનકડું ભ્રૂણ અને અઢળક ઈન્ડોસ્પર્મ ધરાવતું બીજ રહેલું હોય છે. ફળનો આશરે 80% ભાગ આ બીજનો બનેલો હોય છે (સચુઉસસ, 2006સી).
thumb|250px|right|બ્રાઝિલનું અસાઈ પામનું ઉપવન thumb|right|અસાઈ પામ thumb|250px|right|અસાઈ ગર ભરેલો કપ thumb|250px|right|પારા બ્રાઝિલની બેલેમની બજારમાં, અસાઈના ગરને તેના બીજથી છૂટા પાડવાની ક્રિયા. તેનાં રસ ઝરતાં ફળોની ખોરાક તરીકે ખેતી કરવામાં આવે છે. બ્રાઝિલી ઍમેઝોનના ત્રણ પરંપરાગત કાબોકલો વસાહતોના અભ્યાસમાં, અસાઈ તાડને સૌથી મહત્ત્વની વનસ્પતિ પ્રજાતિ તરીકે વર્ણવવામાં આવી હતી, કારણ કે આ ફળ તેમના આહારમાં એક મુખ્ય ઘટક હોય છે, અને વજન મુજબ તેમના કુલ આહારમાંથી આશરે 42% સુધી જેટલો હિસ્સો બને છે.
બ્રાઝિલના ઉત્તરે આવેલા રાજય પારામાં, અસાઈના ગરને પરંપરાગત રીતે ટૅપિઓકા સાથે "કુઈઆસ" નામે ઓળખાતા કોળાના સૂકા પાત્રમાં પીરસવામાં આવે છે, અને સ્થાનિક પસંદગી અનુસાર તેને નમક અથવા ગળપણ(ખાંડ, રાપાદુરા અને મધ મિશ્રણમાં વપરાતું હોવાનું જાણીતું છે) સાથે આરોગવામાં આવે છે. દક્ષિણી બ્રાઝિલમાં અસાઈ લોકપ્રિય બન્યું છે, ત્યાં તેને અસાઈ ના ટિગેલા ("વાટકામાં અસાઈ") તરીકે ઠંડું જ લેવામાં આવે છે, અને મોટા ભાગે તેમાં ગ્રેનોલા મિશ્ર કરવામાં આવે છે. આઈસક્રીમના એક પ્રકાર અથવા રસ તરીકે પણ બ્રાઝિલમાં અસાઈ વ્યાપકપણે ઉપયોગમાં લેવાય છે. ખુશ્બોદાર મદ્યમાં પણ તેના રસનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. 1990ના દાયકાથી, વૈશ્વિક ધોરણે વિવિધ રસના મિશ્રણોમાં, સોડામાં, પેસ્ટમાં અને અન્ય પીણાંઓમાં અસાઈના રસ અને તેના અર્કનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે.
મે 2009માં, બ્લૂમબર્ગે લખ્યું હતું કે અમેરિકામાં (યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં) અસાઈની વધતી લોકપ્રિયતાના પગલે "બ્રાઝિલના જંગલના રહેવાસીઓ જેમાંથી પેઢીઓની પેઢીઓથી પ્રોટીન-સમૃદ્ધ પોષક-આહાર મેળવતાં આવ્યા હતા તેનાથી હવે વંચિત થઈ રહ્યા છે."
આહારના પૂરકતત્ત્વ તરીકે
વધુમાં, આહાર એન્ટીઑકિસડન્ટોના રૂપમાં પોલિફીનોલ કેટલા અંશે સ્વાસ્થ્ય માટે સારું તે પણ શંકાની બાબત છે. સજીવોમાં પોલિફીનોલની એન્ટીઓકિસડન્ટ ભૂમિકા સૂચવતાં કોઈ વિશ્વસનીય પુરાવો નથી, ઊલટાનું તેનું ચોક્કસ કેન્દ્રીકરણ કોષ-કોષ વચ્ચેના સંકેતોને, ગ્રહણશીલ સંવેદનશીલતાને, દાહક ઉત્પ્રેરકની ગતિવિધિને અથવા વંશીય નિયમન(જેન રેગ્યુલેશન)ને અસર કરી શકે છે. ચોક્કસરૂપે, અસાઈને આહાર રૂપે લેવાથી તે શરીરના વજન પર કોઈ અસર નીપજાવી શકે અથવા વજન ઘટાડી શકે તેવા કોઈ વૈજ્ઞાનિક પુરાવો મળ્યા નથી.
માર્ચ 2009 મુજબ, કોઈ વૈજ્ઞાનિક દષ્ટિથી નિયંત્રિત અભ્યાસો આ દાવાઓમાંથી એક પણને પુષ્ટિ આપતા નથી. એબીસી(ABC) ન્યુઝ ના ખબરપત્રી સુસાન ડૉનાલ્ડસન મુજબ, આ ઉત્પાદનો (યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં) એફડીએ (FDA) દ્વારા મૂલ્યાંકન પામેલાં નથી, અને તેમની ગુણકારિતા અંગે પ્રશ્નનાર્થ છે. 2008ના ઉત્તરાર્ધમાં, ધ ઓપરાહ વિનર્ફી શો ના વકીલોએ આ ઉત્પાદન-પુરવણીઓના નિર્માતાઓએ કથિતપણે કરેલાં નિવેદનો, કે ઓપરાહ ના કાયમી મહેમાન ડૉ. મેહમેટ ઓઝે વજન ઉતારવા માટે તેમનાં ઉત્પાદનો અથવા અસાઈનો સામાન્યપણે ઉપયોગ કરવાની ભલામણ કરી હતી અંગે તપાસ શરૂ કરી હતી.
અન્ય ઉપયોગો
ફળનો 80% ભાગ જેનાથી બનેલો છે, તે અસાઈના બીજ પશુધન માટે ખોરાક તરીકે અથવા વનસ્પતિ માટે સજીવ માટીના એક ઘટક રૂપે જમીનમાં નાખી શકાય છે. જમીનમાં વાવેલા બીજ નવાં પામ વૃક્ષો ઉગાડવા માટે વાપરવામાં આવે છે, જો વાતાવરણની સ્થિતિ યોગ્ય હોય તો, તેમાંથી પામ વૃક્ષના રોપાઓ બનતાં મહિનાઓ થાય છે. આ બીજ પોલિ-અસંતૃપ્ત અને સંતૃપ્ત ફેટ્ટી ઍસિડના સ્રોત છે.
પોષકદ્રવ્યો
અસાઈમાં રહેલાં ચરબીના તત્ત્વોમાં ઓલિક એસિડ (કુલ ચરબીના 56.2%), પામિટિક એસિડ (24.1%), અને લિનોલીક એસિડ (12.5%) છે. અસાઈમાં બિટા-સિટોસ્ટિરોલ (કુલ સ્ટિરોલના 78–91%) પણ હોય છે. અસાઈના ફળમાં રહેલા તૈલી ખંડો પ્રોકયાનિદિન ઓલિગોમર્સ અને વૅનિલિક એસિડ, સિરિન્જીક એસિડ, પી-હાઈડ્રોકસીબેન્ઝોઈક એસિડ, પ્રોટોકૅટેચ્યુઈક એસિડ અને ફેરુલિક એસિડ જેવા પોલિફીનોલ ધરાવે છે; જે તેના સંગ્રહ દરમ્યાન અથવા ગરમીમાં ખુલ્લા થવાથી સારા એવા પ્રમાણમાં ઘટતાં જોવા મળ્યાં હતાં.
કાચી સામગ્રીઓમાં પોલિફીનોલ
ઈન વિટ્રો અભ્યાસમાં કરવામાં આવેલા તુલનાત્મક પૃથક્કરણમાં, 11 પ્રકારના થીજવેલા રસના અર્કમાંથી અસાઈ મધ્યમ પ્રમાણમાં પોલિફીનોલ અને એન્ટીઓકિસડન્ટ પ્રભાવકતા ધરાવે છે એવું નોંધવામાં આવ્યું હતું, જે એસેરોલા, કેરી, સ્ટ્રૉબેરી અને દ્રાક્ષ કરતાં ઓછું હતું.
થીજાવેલા-સૂકા અસાઈ ફળના ગર્ભ અને ત્વચાનો પાઉડર એન્થોકયાનિન (3.19 મિગ્રા/ગ્રા) ધરાવતો હતો; અલબત્ત, ઈન વિટ્રોમાં એકંદર એન્ટીઑકિસડન્ટ ક્ષમતાના માત્ર 10% પૂરતો જ એન્થોકયાનિન જવાબદાર હતો. આ પાઉડરમાં બાર ફલેવોનોઈડ-જેવાં સંયોજનો પણ મોજૂદ હોવાનું નોંધવામાં આવ્યું હતું, જેમાં હોમોઓરિઈન્ટીન, ઓરિઈન્ટીન, ટેકસીફોલિન, ડીઓકસીહેકસોસ, ઈસોવિટેકસીન, સ્કોપારીન, તેમ જ પ્રોએન્થોકયાનિડિન (12.89 મિગ્રા/ગ્રા), અને ઓછી માત્રામાં રેસવેરાટ્રોલ (1.1 μg/ગ્રા.) સામેલ હતા. થીજાવેલા-સૂકવેલા અસાઈના એક બીજા ઉત્પાદન(ઓપ્ટી-અસાઈ)ના અભ્યાસ પરથી નોંધવામાં આવ્યું હતું કે તે બ્લૂબૅરી અને અન્ય એન્ટીઑકિસડન્ટ-સમૃદ્ધ ફળોની સરખામણીમાં ઘણી ઓછી માત્રામાં એન્થોકયાનિન, પ્રોએન્થોકયાનાડિન અને અન્ય પોલિફીનોલ સંયોજનો ધરાવે છે.
અસાઈની ભિન્ન ભિન્ન જાતોના, તેમની એન્ટીઑકિસડન્ટ ક્ષમતા અંગેના ઈન વિટ્રો અભ્યાસમાં, સફેદ જાતિએ વિવિધ ઑકિસજન રેડિકલ સામે કોઈ એન્ટીઑકિસડન્ટ પ્રતિક્રિયા દર્શાવી નહોતી, જયારે વ્યવસાયિક ધોરણે જેનો વધુ ઉપયોગ થાય છે તે જાંબુડિયા જાતિએ પેરોકસીલ રેડિકલ સામે અને કંઈક ઓછી માત્રામાં પેરોકસીનાઈટ્રાઈટ સામે એન્ટીઑકિસડન્ટ પ્રતિક્રિયા દર્શાવી હતી પણ હાઈડ્રોકસીલ રેડિકલ સામે અત્યંત ઓછી પ્રતિક્રિયા દર્શાવી હતી.
થીજાવીને સૂકવેલો અસાઈ પાઉડર ઈન વિટ્રોમાં સુપરઓકસાઈડ (1614 એકમો/ગ્રા.) અને પેરોકસીલ રેડિકલ (1027 μmol TE/g) સામે તથા પેરોકસીનાઈટ્રાઈટ અને હાઈડ્રોકસીલ રેડિકલો સામે હળવી એન્ટીઑકિસડન્ટ પ્રતિક્રિયા જોવા મળી હતી. આ પાઉડર ન્યુટ્રોફિલ્સમાં હાઈડ્રોજન પેરોકસાઈડ-પ્રેરિત ઑકિસડેશનને અટકાવતો હોવાનો અને ઈન વિટ્રોમાં લિપોપોલિસાકચારાઈડ-ઉત્પ્રેરિત મૅક્રોફાજ દ્વારા નાઈટ્રિક ઑકસાઈડ પર સહેજ ઉત્પ્રેરક અસર નીપજાવતો હોય તેવું જાણવામાં આવ્યું છે. જો કે, આ પરિણામો માત્ર ઈન વિટ્રો પરિસ્થિતિઓમાં જ લાગુ પડે છે અને તે શારીરિક ક્રિયાઓના સંદર્ભે કેટલા પ્રસ્તુત છે તે હજી નક્કી થઈ શકયું નથી. ઊલટાનું, સજીવતંત્રમાં બિન-એન્ટીઑકિસડન્ટ ભૂમિકા હોય તેવું સંભવ છે.
રસની એન્ટીઑકિસડન્ટ સંભાવ્યતા
અસાઈ રસની અચોક્કસ ટકાવારી ધરાવતાં, બજારમાં ઉપલબ્ધ એવાં ત્રણ મિશ્ર રસો(જયુસ)ને જયારે ઈન વિટ્રો સ્થિતિએ તેમની એન્ટીઑકિસડન્ટ ક્ષમતા માટે લાલ દારૂ, ચ્હા, છ પ્રકારના શુદ્ધ ફળોના રસ અને દાડમના રસ સાથે સરખાવવામાં આવ્યા, ત્યારે તેમની સરેરાશ એન્ટીઑકિસડન્ટ ક્ષમતા દાડમના રસ, કૉંકોર્ડ દ્રાક્ષના રસ, બ્લૂબૅરીના રસ અને લાલ દારૂ કરતાં ઓછી જોવા મળી હતી. તેની સરેરાશ ક્ષમતા આશરે બ્લેક ચેરી અથવા ક્રેનબૅરીના રસ જેટલી, અને નારંગીના રસ, સફરજનના રસ તથા ચ્હા કરતાં વધુ જોવા મળી હતી.
12 સ્વસ્થ, ઉપવાસી માનવ સ્વયંસેવકો પર કરવામાં આવેલો એક અભ્યાસે દર્શાવ્યું હતું કે અસાઈ રસના વેપારી પીણાં અથવા સફરજનના સોસ લીધા પછીના બે કલાકની અંદર રકતની એન્ટીઑકિસડન્ટ ક્ષમતા વધી ગઈ હતી, પણ આ એન્ટીઑકિસડન્ટોની શારીરિક ક્રિયાઓ પરની અસર અંગે કોઈ તપાસ થઈ શકી નહોતી. ઑકિસજન પ્રતિક્રિયાશીલ પ્રજાતિઓની પેઢીને અસાઈ રસના ઉપભોગથી કોઈ નોંધપાત્ર અસર થઈ નહોતી.
અન્ય સંશોધન
થીજાવેલો-સૂકવેલો અસાઈ પાઉડર સાયકલોઓકસીજિનીઝ ઉત્પ્રેરકો COX-1 અને COX-2 પર હળવી નિરોધાત્મક અસરો કરતો હોવાનું જોવા મળ્યું હતું, અને અસાઈમાંથી રાસાયણિક રીતે ખેંચેલા પોલિફીનોલિક-સમૃદ્ધ હિસ્સાઓ ઈન વિટ્રો સ્થિતિએ HL-60ના (પ્રાયોગિક લ્યુકેમિયાના) કોષોના અનેકગણા થવાની પ્રક્રિયાને ઘટાડતા હોવાનું નોંધાયું હતું. ઈન વિટ્રો સ્થિતિએ, અસાઈના ગરના તેલમાંના તારવેલા અંશો પણ અનેકગુણિત-વિરોધી અસરો કરતા હોવાનું જોવા મળ્યું હતું. ઉંદરો પરના એક અભ્યાસમાં, તેમને ઊંચો ચરબીયુકત આહાર અને સાથે સૂકા અસાઈ ગર પુરવણી રૂપે આપવામાં આવ્યો, તો તેનાથી તેમના એકંદર રકત સ્તરમાં ઘટાડો થયો હતો અને ઊંચી-ઘનતા-ન ધરાવતા લિપોપ્રોટીન કૅલેસ્ટોરલ અને સુપરઑકસાઈડ ડિસમ્યુટેઝ ગતિવિધિમાં ઘટાડો થયો હતો.
મુખ વાટે લેવાતા અસાઈનું, ગેસ્ટ્રોઈન્ટેસ્ટાઈનલ તંત્રની વિદ્યુત-ચુંબકીય પ્રતિધ્વનિ છબિ માટે વિષમ એજન્ટ તરીકે પરીક્ષણ કરવામાં આવ્યું હતું. તેનું એન્થોકયાનિન આહારના કુદરતી રંજક એજન્ટ તરીકેની પણ લાક્ષણિકતા ધરાવે છે.
બાહ્ય લિંક્સ
શ્રેણી:યુટેર્પે શ્રેણી:ફળ શ્રેણી:ઔષધી વનસ્પતિઓ શ્રેણી:બ્રાઝિલના દેશી પાકો શ્રેણી:પેરુના દેશી પાકો શ્રેણી:બ્રાઝિલમાં થતાં વૃક્ષો શ્રેણી:પેરુમાં થતાં વૃક્ષો શ્રેણી:ટ્રિનિદાદ અને ટોબાગોનાં વૃક્ષો
જૂન ૫
૫ જૂનનો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૧૫૬મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૧૫૭મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૨૦૯ દિવસ બાકી રહે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જૂન
રંગપુર (તા. અમરેલી)
રંગપુર (તા. અમરેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા અમરેલી તાલુકાનું એક  ગામ છે. રંગપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. ગામમાં સિંચાઈ માટે તળાવ આવેલું છે.
શ્રેણી:અમરેલી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
કુંભસેટ
કુંભસેટ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા કપરાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા તેમ જ આંગણવાડીની સગવડ પ્રાપ્ય છે. કુંભસેટ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી અને પશુપાલન છે. અંહી નાગલી, ડાંગર, વરાઇ જેવાં ધાન્યો પાકે છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:કપરાડા તાલુકો શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો
હબારડી (તા. કલ્યાણપુર)
હબારડી (તા. કલ્યાણપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  કલ્યાણપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હબારડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કલ્યાણપુર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ભાદરવા વદ ૧૨
ભાદરવા વદ ૧૨ ને ગુજરાતી માં ભાદરવા વદ દ્વાદશી કે ભાદરવા વદ બારસ કહેવાય છે. તે દિવસે મહાત્મા ગાંધીનો જન્મ થયો હોવાથી રેંટિયા બારસ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના અગીયારમાં મહિનાનો સત્તાવીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના છઠ્ઠા મહિનાનો સત્તાવીસમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
ઇંટવાડી (તા. હાલોલ)
ઇંટવાડી (તા.હાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઇંટવાડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
શ્રેણી:હાલોલ તાલુકો
ડલ્લાસ
right|thumb|ડાઉનટાઉન ડલ્લાસ
ડલ્લાસ એ ઉત્તર અમેરિકાના ટેક્સાસ રાજ્યમાં આવેલું એક શહેર છે.
તે મોટાં શહેરોના સમૂહ, મેટ્રોપ્લેક્સ, નો ભાગ છે, જેમાં મહત્વના શહેરો અર્લિંગ્ટન, ડેન્ટોન, ફોર્ટ વર્થ અને પ્લાનોનો સમાવેશ થાય છે. આ શહેર અમેરિકાના સૌથી મોટા શહેરોમાંનું એક છે.
રમતો
આ શહેરની અમેરિકન ફૂટબોલ ટીમને "ડલ્લાસ કાઉબોય", હોકી ટીમને ડલ્લાસ સ્ટાર્સ ‍(NHL), બેઝબોલ ટીમને ટેક્સાસ રેન્જર્સ અને બાસ્કેટબોલ ટીમને ડલ્લાસ માવેરિક્સ (NBA) કહે છે.
ઈતિહાસ
આ શહેરની શરુઆત ૧૮૪૧ માં જોહ્ન નીલિ બ્રાયન દ્વારા કરવામાં આવી હતી. સમય જતાં, તે મોટાં ઉદ્યોગો સાથેનાં શહેર તરીકે વિકાસ પામ્યું. ૧૯૧૫માં સર્ધન મેથોડિસ્ટ યુનિવર્સિટીની સ્થાપના અહીં કરવામાં આવી. નવેમ્બર ૨૨, ૧૯૬૩ ના રોજ અમેરિકાના પ્રમુખ જ્હોન એફ. કેનેડીની અહીં ગોળી મારીને હત્યા કરવામાં આવી હતી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અમેરિકા
હિતુ કનોડિયા
હિતુ કનોડિયા ગુજરાતી ચલચિત્ર અભિનેતા છે. તેઓ ગુજરાતી ફિલ્મોમાં મુખ્ય અભિનેતા તરીકે તથા સહાયક અભિનેતા કામ કરી રહ્યા છે. તેઓ ગુજરાતી અભિનેતા નરેશ કનોડિયાના પુત્ર છે. તેમણે ગુજરાતી ફિલ્મો ઉપરાંત ગુજરાતી ટી.વી. ધારાવાહિકો અને હિંદી ટી.વી. ધારાવાહિકોમાં કામ કરેલું છે.
ચલચિત્રો
બાળ કલાકાર તરીકે
જીતપુર (રામસી)
જીતપુર (રામસી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જીતપુર (રામસી) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
વાંસદારુંઢી
વાંસદારુંઢી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કામરેજ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. વાંસદારુંઢી ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ અને પાટીદારો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:કામરેજ તાલુકો
ઍલ્કેમિસ્ટ
ઍલ્કેમિસ્ટ ( પોર્ટુગીઝ:O Alquimista) એ એક નવલકથા છે. તેના લેખક પોલો કોએલો(en:Paulo Coelho) છે. આ નવલકથાની પ્રથમ આવૃત્તિ ઇ. સ. ૧૯૮૮ના વર્ષમાં પ્રકાશીત કરવામાં આવી હતી. આ કથાની ગણના મોર્ડન ક્લાસિક તરીકે કરવામાં આવી છે. આ નવલકથા આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તર પર વધુ પ્રમાણમાં વેચાણ થયેલ પુસ્તકોની યાદી (બેસ્ટસેલર)માં સ્થાન મેળવી જગતભરમાં પ્રખ્યાત થઇ ચુકી છે.
આ કથાનું મુખ્ય પાત્ર એક ભાવુક, નિર્દોષ ભરવાડ બાળ છે, જેનું નામ 'સાન્તિવાગો' છે. આ બાળ ભરવાડ પોતાના અંત:કરણના અવાજને ઓળખી તેને જીવનમાં અનુસરે છે અને અંતે તેણે વિચારેલાં સપનાંઓ સિદ્ધ થાય છે. આમ આ નવલકથા અંત:કરણના અવાજને મહત્વ આપતી પ્રેરણાદાયી સાહિત્યકૃતિ છે.
External links
શ્રેણી:સાહિત્ય શ્રેણી:આંતરરાષ્ટ્રીય સાહિત્ય
ગોલગામ (તા. વાવ)
ગોલગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાવ તાલુકામાં આવેલું એક ઐતિહાસિક અને જુનુ ગામ છે. ગોલગામ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. અહીં ખેતરપાળ દાદાનું પ્રસિદ્ધ ધામ આવેલું છે તથા દર વર્ષે મહા સુદ અગિયારસથી ચૌદશ દરમ્યાન મેળો ભરાય છે.
શ્રેણી:વાવ તાલુકો
૨૦૧૮ એશિયા કપ
એશિયન ક્રિકેટ પરિષદના પાંચ પૂર્ણ સભ્યો આ પ્રતિયોગીતામાં ભાગ લેશે : અફઘાનિસ્તાન, બાંગ્લાદેશ, ભારત, પાકિસ્તાન અને શ્રી લંકા. જેમની સાથે હોંગ કોંગ જોડાશે, કે જે એશિયા કપ ક્વોલિફાયરનું વિજેતા છે.
જોધપુર (તા. બાયડ)
જોધપુર (તા. બાયડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જોધપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
વિલે પાર્લે
વિલે પાર્લે  મુંબઈ મહાનગરનું એક પરું (ઉપનગર) છે અને લોકલ ટ્રેનની વેસ્ટર્ન તથા હાર્બર લાઇન પર આવતું સ્ટેશન છે.
જુલાઇ ૨૦૧૩માં વિલે પાર્લે સ્ટેશન વેસ્ટર્ન લાઇનનું પ્રથમ અને સમગ્ર મુંબઈ લોકલ ટ્રેન માળખાનું બીજું એવું સ્ટેશન બન્યું જેમાં સ્વચાલિત સીડી (એસ્કેલેટર) હોય. તેનો ખર્ચ ૫૦ લાખ થયો હતો.
વિલે પાર્લે સ્ટેશન પર ૨ હાર્બર લાઇનના, ૨ મેઇન લાઇનના અને ૨ ફાસ્ટ ટ્રેનના એમ કુલ મળીને ૬ પ્લેટફોર્મ છે. આ ઉપરાંત બાંદ્રા ટર્મિનસ તરફ જતી-આવતી ટ્રેન માટે એક અલાયદો ટ્રેક પણ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મુંબઈ શ્રેણી:મુંબઈનાં પરાં
કીસ્તોન્યા
કીસ્તોન્યા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા કપરાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા તેમ જ આંગણવાડીની સગવડ પ્રાપ્ય છે. કીસ્તોન્યા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી અને પશુપાલન છે. અંહી નાગલી, ડાંગર, વરાઇ જેવાં ધાન્યો પાકે છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:કપરાડા તાલુકો શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો
ભાદરવા વદ ૧૩
ભાદરવા વદ ૧૩ ને ગુજરાતી માં ભાદરવા વદ ત્ર્યોદશી કે ભાદરવા વદ તેરસ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના અગીયારમાં મહિનાનો અઠ્ઠાવીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના છઠ્ઠા મહિનાનો અઠ્ઠાવીસમો દિવસ છે.
ગુરગઢ (તા. કલ્યાણપુર)
ગુરગઢ (તા. કલ્યાણપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા કલ્યાણપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગુરગઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કલ્યાણપુર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
કાળી કાંકેર (તા. પોશીના)
કાળી કાંકેર (તા. પોશીના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા પોશીના તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાળી કાંકેર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:પોશીના તાલુકો
આમલઝર
આમલઝર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝઘડીયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આમલઝર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઝઘડીયા તાલુકો
જમ્મુ-સિયાલકોટ રેલ માર્ગ
300px|thumbnail|right|જમ્મુ-સિયાલકોટ રેલ માર્ગની ૧૯મી સદીની તસવીર 300px|thumbnail|right|સિયાલકોટ રેલ્વે સ્ટેશન 300px|thumbnail|right|જમ્મુ શહેરના વિક્રમ ચોક ખાતે આવેલ રેલ્વે સ્ટેશન જમ્મુ-સિયાલકોટ રેલ માર્ગ અથવા જમ્મુ-સિયાલકોટ રેલ્વે (અંગ્રેજી ભાષા:Jammu–Sialkot Railway line; હિન્દી ભાષા:जम्मू–सियालकोट रेलवे लाइन) એક નેરોગેજ કક્ષાનો રેલ માર્ગ હતો, જે ૪૩ કિલોમીટર (૨૭ માઇલ) જેટલો લાંબો હતો. આ માર્ગનું સંચાલન અંગ્રેજ શાસન હેઠળના ઉત્તર-પશ્ચિમી રેલ્વે (North Western Railway (British India))ના વહીવટી ક્ષેત્ર દ્વારા કરવામાં આવતું હતું. ઈ. સ. ૧૮૯૭ના વર્ષમાં નિર્મિત આ માર્ગ હાલના ભારત દેશના જમ્મુ શહેરને હાલના પાકિસ્તાન દેશમાં આવેલા સિયાલકોટ શહેર સાથે જોડતો હતો. આ માર્ગ મુખ્યત્વે ખાંડ અને સાકરના વેપાર માટે ઉપયોગમાં લેવાયો હતો. આ માર્ગને ભારત-પાકિસ્તાનના ભાગલા પછી બંધ કરવામાં આવ્યો હતો. આ માર્ગના વિકલ્પરૂપે પઠાણકોટ-જમ્મુ રેલ માર્ગનું (બ્રોડગેજ) નિર્માણ ઈ. સ. ૧૯૭૧ના વર્ષ સુધીમાં કરવામાં આવ્યું, જે હાલમાં કાર્યરત છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:જમ્મુ અને કાશ્મીર શ્રેણી:ઇતિહાસ
સેલ્વાસ
સેલવાસ અરબ સાગર ના કિનારે આવેલા ભારત ના કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દાદરા અને નગર હવેલી અને દમણ અને દીવના જિલ્લા દાદરા અને નગર હવેલીનું મુખ્ય મથક છે. તેની આસપાસ ઘણા ઔધોગીક એકમો આવેલા છે.
શ્રેણી:દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લો
કાલ્લેકા (તા. ખેડબ્રહ્મા)
કાલ્લેકા (તા. ખેડબ્રહ્મા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ખેડબ્રહ્મા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાલ્લેકા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખેડબ્રહ્મા તાલુકો
જુમાત્રાલ (તા. બાયડ)
જુમાત્રાલ (તા. બાયડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જુમાત્રાલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
હરીપુરા (તા. વાવ)
હરીપુરા (તા. વાવ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાવ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હરીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાવ તાલુકો
રાંઢીયા (તા. અમરેલી)
રાંઢીયા (તા. અમરેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા અમરેલી તાલુકાનું એક  ગામ છે. શંઠીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:અમરેલી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
વલથાણ
વલથાણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કામરેજ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. વલથાણ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ અને પાટીદારો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:કામરેજ તાલુકો