cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
હિંદુ ધર્મમાં ઉપાસના
વસ્તુઓ અને દ્રવ્યો
Substances that are commonly used in Hindu worship include ghee, incense, kumkum, Marigold, milk, sandalwood, tulsi and vibhuti. Among objects used are the altar, banana leaves, bhog, coconuts, diya (oil lamps), fly-whisks, garlands, prasad, shankha (conch) and tilaka.
પ્રસાદ
Prasād is a mental condition of generosity, as well as a material substance that is first offered to a deity and then consumed. Literally, a gracious gift. The prasad has the deity's blessing residing within it. In contemporary Hindu religious practice in India, the desire to get prasada and have darshan are the two major motivations of pilgrimage and temple visits.
તિલક
The tilaka, tilak or tika is a mark worn on the forehead and in some cases to the upper part of the head. Tilaka may be worn on a daily basis or for special religious occasions only, depending on different customs. The tilaka symbolizes the third eye, or mind's eye, associated with many Hindu gods, and the idea of meditation and spiritual enlightenment. In the past, tilakas were usually worn by gods, priests, ascetics, or worshippers, but is now a common practice for most Hindus. It can express which Hindu tradition one follows. It may be made with sandalwood paste, ashes (vibhuti), kumkum, sindoor, clay, or other substances.
વૃક્ષપૂજા
There are three species of sacred trees, pipal, banyan, and neem. The trunks of the neem trees will be wrapped in decorative red cloth that has been offered to a goddess and a brass human mask will be added to the tree. Decorative paint is applied to the face, while garlands of marigolds and jasmine flowers are strung around the tree. People worship the neem tree as Shitala for good health and protection from dangerous sicknesses. Tree worshipers tend to gravitate towards one tree in particular that they feel a connection with as an intimate individual.
ભજન
A Bhajan is any type of Indian devotional song. It has no fixed form: it may be as simple as a mantra or kirtan or as sophisticated as the dhrupad or kriti with music based on classical ragas and talas. It is normally lyrical, expressing love for the Divine. The name, a cognate of bhakti, meaning religious devotion, suggests its importance to the bhakti movement that spread from the south of India throughout the entire subcontinent in the Moghul era.
કિર્તન
Kirtan (Sanskrit: "to repeat" ) is call-and-response chanting or "responsory" performed in India's devotional traditions. A person performing kirtan is known as a kirtankar. Kirtan practice involves chanting hymns or mantras to the accompaniment of instruments such as the harmonium, tablas, the two-headed mrdanga or pakawaj drum, and karatal hand cymbals.
મંત્ર
A mantra is a sound, syllable, word, or group of words that is considered capable of "creating transformation" (cf. spiritual transformation). Its use and type varies according to the school and philosophy associated with the mantra. Mantras originated in the Vedic tradition of India. The most basic mantra is Aum, which in Hinduism is known as the "pranava mantra," the source of all mantras.
Mantra japa was a concept of the Vedic sages that incorporates mantras as one of the main forms of puja, or worship, whose ultimate end is seen as moksha (liberation). Essentially, mantra japa means repetition of mantra, and it has become an established practice of all Hindu streams. It involves repetition of a mantra over and over again, usually in cycles of auspicious numbers (in multiples of three), the most popular being 108.
તહેવારો
Hindus observe sacred occasions by festive observances. All festivals in Hinduism are predominantly religious in character and significance. Many festivals are seasonal. Some celebrate harvest and birth of God or heroes. Many are dedicated to Shiva and Parvati, Vishnu and Lakshmi and Brahma and Saraswati
કાંગસા (તા. ધારી)
કાંગસા (તા. ધારી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધારી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ક્રાંગસા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધારી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ભાદા (કામરેજ)
ભાદા (કામરેજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કામરેજ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:કામરેજ તાલુકો
જીવનચરિત્ર
thumb|250px|આદી હોલ્ઝર:લાઇફ(1997). જીવન એ એક કસાયેલા દોરડા પર ચાલવા જેવું છે. જીવનચરિત્ર એ કોઇકના જીવનનું વિસ્તૃત વર્ણન અથવા ખુલાસો છે. જીવનચરિત્ર એ અવ્યક્તિગત વાસ્તવિકતાઓ (શિક્ષણ,કાર્ય,સંબંધો, અને મૃત્યુ)ની વિગતોથી કંઇક વધારે છે, અને સાથે તે કર્તાના તે ઘટનાઓ વિશેના અનુભવોનું પણ વર્ણન કરે છે. રેખાચિત્ર અથવા અધ્યયનની સૂચિ (સારાંશ)ની જેમજ,જીવનચરિત્ર કર્તાની વાર્તાને રજૂ કરે છે, તેના અથવા તેણીના અનુભવોની ખાનગી વિગતો સમાવિષ્ટ વિવિધ રૂપોને ચિન્હાંકિત કરે છે,અને કદાચ કર્તાના વ્યક્તિત્વના પૃથક્કરણનો પણ સમાવેશ કરી શકે છે.
એક આત્મચરિત્ર કર્તાની પોતાની જાત દ્વારા જ લખાય છે.
એક કૃતિ જીવનચરિત્રાત્મક કહેવાય જો તે વ્યક્તિના સમગ્ર જીવનને આવરી લેતી હોય. આ જ રીતે,જીવનચરિત્રાત્મક કૃતિઓ મોટેભાગે અકલ્પિત હોય છે, પણ વ્યક્તિના જીવનનું ચિત્રાંકન કરવા કલ્પનાઓનો પ્રયોગ પણ ક્યારેક કરવામાં આવે છે. એક જીવનચરિત્રાત્મક વ્યાપક વિસ્તારના ઊંડાણ પૂર્વકના પ્રકારને વારસાગત લખાણ કહે છે. સુસંગઠિતપણે, સાહિત્યમાં, ફિલ્મ,અને મિડીયાના બીજા પ્રકારોની તમામ જીવનચરિત્રાત્મક કૃતિઓ શૈલીઓ બનાવે છે જેને જીવનચરિત્ર કહેવાય છે.
યુરોપના પૂર્વકાલીન મધ્યયુગમાં (એડી (AD) 400 થી 1450) શાસ્ત્રીય સંસ્કૃતિની જાગરુકતામાં ઘટાડો દેખાયો હતો.. આ સમય દરમ્યાન,યુરોપમાં રોમન કેથોલિક ચર્ચ પૂર્વકાલીન ઇતિહાસની જાણકારી અને નોંધોનું એકમાત્ર સંગ્રહસ્થાન હતું. સંન્યાસીઓ,મઠવાસીઓ અને પુરોહિતોએ આ ઐતિહાસીક કાળનો ઉપયોગ પહેલા આધુનિક જીવનચરિત્રો લખવા માટે કર્યો હતો. સામાન્યત: તેમનો વિષય ચર્ચના પાદરીઓ,શહીદો,પોપો અને સંતોપૂરતો મર્યાદિત હતો. તેમનું કાર્ય લોકો માટે પ્રેરણાત્મક સાબિત થયું,ખ્રિસ્તી ધર્મમાં પરિવર્તન લાવવા માટેનું માધ્યમ. જુઓ સંતચરિત્રો. પોતાના દરબારી ઈનહાર્ડ દ્વારા લખાયેલું ચાર્લમેગ્નેનું જીવન આ કાળના જીવનચરિત્રનું એક અર્થપૂર્ણ ઉદાહરણ છે જે તદ્દન યોગ્ય રીતે તે ઢાંચામાં બેસતુ નથી.
મધ્યયુગીન ઈસ્લામીક સંસ્કૃતિના સમયગાળા દરમ્યાન,જીવનચરિત્રની પરંપરાઓના ભવિષ્યસૂચક ઉદ્દભવ સાથે,જીવનચરિત્રોએ મોટા પાયા પર(આ) લેખોના આગમન સાથે બહાર આવવાની શરુઆત કરી હતી. આના કારણે નવી સાક્ષરતા શૈલીનો આરંભ થયો હતો.:જીવનચરિત્રાત્મક સંદર્ભગ્રંથ. 9મી સદી બાદ મુસ્લિમ વિશ્વમાં પહેલો જીવનચરિત્રાત્મક સંદર્ભગ્રંથ લખાયો હતો. કોઇપણ બીજા પૂર્વ-ઔધૌગિક સમાજ કરતાં વધારે તેમાં જનસંખ્યાના અધિક વિભાગ માટે સામાજીક માહિતીનો સમાવેશ હતો. પહેલાના જીવનચરિત્રોના સંદર્ભગ્રંથો પ્રારંભમા ઇસ્લામના પેગંબરો અને તેના સહયોગીઓના જીવન પર કેંદ્રિત કરતા હતા,તેમાનું એક ઉદાહરણ ઇબ્ન સા'દ અલ-બઘવાડી દ્વારા લખાયેલી ધ બુક ઓફ ધ મેજર ક્લાસીસ છે,અને ત્યારબાદ બીજા ઘણી ઐતિહાસીક કલ્પનાઓ(શાસકોથી લઇને શિષ્યો સુધી)ના કે જેઓ મધ્યયુગીન ઇસ્લામીક વિશ્વમાં જીવતા હતા તેઓની નોંધ લેવાની શરુઆત થઈ હતી. .
અંતિમ મધ્યયુગના નજીકના સમયમાં,રાજાઓ,સરદારો અને સત્તાધીશ વ્યક્તિઓના જીવનચરિત્રોની શરુઆત થવાના કારણે યુરોપમાં જીવનચરિત્રો બહુ ઓછા ચર્ચ-સ્થાપિત બન્યા હતા. સર થોમસ મેલોરી દ્વારા લખાયેલુ "લી મોર્ટે દી'આર્થર"આવા પ્રકારના વધારે પ્રખ્યાત જીવનચરિત્રોમાનું એક હતું. આ બુક બનાવટી રાજા આર્થર અને તેના ગોળમેજી પરિષદના સરદારોના જીવનનો ખુલાસો કરે છે. મેલોરી પછી,સંક્રાન્તિ દરમ્યાન માનવતાવાદ પર નવીન પ્રાધાન્યએ ધર્મનિરપેક્ષ વિષયો જેવા કે કલાકારો અને કવિઓ પર કેંદ્રીકરણની સ્થાપના કરી હતી,અને ઘરગથ્થુ ભાષા પરના લખાણને પ્રોત્સાહન આપ્યુ હતુ. જ્યોર્જીઓ વાસરીની લાઇવસ્ ઓફ ધ આર્ટીસ્ટસ્ (1550) ધર્મનિરપેક્ષ જીવનો પર કેંદ્રીત કરતું સીમાચિહ્ન જીવનચરિત્ર હતું. લાઇવસ્ આગળ "બેસ્ટ સેલર" બનવાના કારણે,વાસરીએ પોતાના વિષયોની કીર્તીઓની રચના કરી. બે બીજી પ્રગતિઓ નોંધપાત્ર હતી:પંદરમી સદીમા પ્રીન્ટીગ પ્રેસનો વિકાસ અને સાક્ષરતામાં ક્રમશ: વધારો. હેનરી આઠમાના શાસન દરમ્યાન અંગ્રેજી ભાષામા જીવનચરિત્રો લખાવાની શરુઆત થઇ.થોમસ ફુલરની લોકોના જીવન પરના વિશિષ્ટ કેંદ્રીકરણ સાથેની ધ હીસ્ટ્રી ઓફ ધ વર્ધીસ્ ઓફ ઇગ્લેંડ (1662)ને અનુસરીને,જોન ફોક્ષની એક્ટસ્ અને મોન્યુમેન્ટસ્ (1563),સારી રીતે તેને ફોક્ષની હુતાત્માઓની બુક કહેવાય છે, ખરી રીતે તે યુરોપના જીવનચરિત્રોનો પહેલો સંદર્ભગ્રંથ હતો. સાહિત્યની ઉઠાંતરી કરનારાઓની પ્રચલિત કલ્પનાઓની રચનામાં પ્રભાવક,અ જનરલ હીસ્ટ્રી ઓફ પીરેટ્સ (1724) એ એક ઘણા જાણીતા ઉઠાંતરી કરનારાઓના જીવનચરિત્રોનું મુખ્ય સ્ત્રોત છે.
આધુનિક જીવનચરિત્રો
અંતિમ અઢારમી સદીમાં અંગ્રેજી જીવનચરિત્રોનો "સોનેરી કાળ" અસ્તિત્વમાં આવ્યો,તે સદી કે જેમાં શબ્દ"જીવનચરિત્ર"અને "આત્મચરિત્ર" અંગ્રેજી શબ્દકોશમાં દાખલ થયા. સામૌલ જોહ્સનની ક્રીટીકલ લાઇવસ્ ઓફ ધ પોયેટસ્ (1779-81) અને જેમ્સ્ બોસવેલની વિશાળ લાઇફ ઓફ જોહ્સન (1791) જેવી ઐતિહાસીક કૃતિઓ તે કાળમાં હતી. બોસવેલીનએ જીવનચરિત્ર "પોતાની જોતે બોલે" તે વિષયને છાપવા અને પદાર્થોને પ્રગટ કરવા પર ભાર મૂક્યો હતો. જ્યારે બોસવેલ સંકલન કરતો,ત્યારે સામૌલ જોહ્સન રચના કરતો. જોહ્સન કર્તાના જીવનનું કાલક્રમિક વર્ણનને અનુસરતો નહોતો પણ ટૂચકાઓ અને ઘટનાઓનો પસંદગી પ્રમાણે પ્રયોગ કરતો હતો. જોહ્સને ઘટનાઓ યથાર્થતાને પ્રગટ કરે છે તે વિચારોનો અસ્વીકાર કર્યો હતો. તેનો મત હતો કે થોડા જાણીતા બનાવો અથવા ટૂચકાઓ કે જે પાત્રનું વર્ણન કરે છે તેને ગોતવા જીવનચરિત્રકારોએ પોતાના વિષયોને "કૌટુંબીક એકાંત" માં મેળવવાનો પ્રયત્ન કરવો જોઇએ. (કેસ્પર,1999)
રોમેન્ટિક જીવનચરિત્રકારોએ જોહ્સનના ધણા અભિપ્રાયોનો વિરોધ કર્યો. જીન જેક્વેસ રૌસીઔસની કન્ફેસનસ્ (1781-88)એ રોમેન્ટિક દ્રષ્ટિકોણ અને આત્મસ્વીકૃતિ પ્રથાનો પોતાના કામોમાં સમાવેશ કર્યો હતો. પુરીતન અને ક્વેકર સ્મૃતિકારો દ્વારા પરંપરા અને આત્મસ્વીકૃતિઓ નવા વિશ્વમાં લાવવામાં આવ્યા અને નોંધ રાખનારાઓએ તેને પ્રભાવક બનાવવા અવિરત રાખ્યું. અમેરીકન વિજય વાર્તા માટે બેન્જામીન ફ્રેન્કલીનના આત્મચરિત્ર(1791) એ લાક્ષણિક નમૂનો પૂરો પાડ્યો. (સ્ટોન,1982) આત્મચરિત્ર એ જીવનચરિત્રાત્મક લખાણો માટેનું પ્રભાવક રુપ રહ્યુ હતું.
મોટેભાગે અમેરીકન જીવનચરિત્રો અંગ્રેજી પ્રતિકૃતિઓને અનુસરતા હતા,સાથે થોમસ કાર્લેલેનો મત કે જીવનચરિત્રો ઇતિહાસનો એક ભાગ છે તેનો સમાવેશ કરતા હતા. કાર્લાઇલે જાહેર કર્યુ કે સમાજને અને તેના કાયદાઓને સમજવા મહાન વ્યક્તિઓના જીવનો મહત્વના છે. જ્યારે પૂર્વકાલીન અમેરીકન જીવનચરિત્રોમાં ઐતિહાસીક પ્રેરણા એ એક પ્રબળ ઘટક રહ્યુ,તે સમયે અમેરીકન લેખકોએ પોતાના સ્વતંત્ર ચોક્કસ અભિગમો રજૂ કર્યા. જે પણ અસ્તિત્વમા આવ્યુ તે રાષ્ટ્રીય પાત્રોને વ્યાખ્યાકિત કરવાની પ્રક્રિયામાં ચોક્કસ જીવનચરિત્રોનું ઉપદેશાત્મક રુપ હશે જે વાચકોના વ્યક્તિગત ચરિત્રને રુપ આપવામાં મદદ કરશે. (કેસ્પર,1999)
ઓગણીસ સદીના વચગાળામાં સામુદાયિક જીવનચરિત્રો અને સાહિત્યીક જીવનચરિત્રો વચ્ચેનો ભેદ અસ્તિત્વમાં આવ્યો તેણે ઉચ્ચ સંસ્કૃતિ અને મધ્યમ વર્ગીય સંસ્કૃતિ વચ્ચેના ભેદોને પરાવર્તિત કર્યા. દેશના બીજા ભાગો માટે આ વિભાગોને ટકાવવામાં આવે છે. નવી પ્રકાશકીય પ્રાવૈધિક પ્રક્રિયાઓ અને વિસ્તરતી વાંચન કરવાવાળી જનતા માટે જીવનચરિત્રોએ ઔપચારીક આભાર માનવાની શરુઆત કરી છે. પ્રકાશકીય બુકોમા આવેલી ઉત્ક્રાંતિએ વાચકોના વિશાળ વર્ગને તે ઉપલભ્ય કરી આપી. સદીના પહેલા બે દાયકાઓમાં અસ્તિત્વમાં આવ્યા કરતા લગભગ દશ ગણાં વધારે 1840 થી 1860મા ઘણા જીવનચરિત્રો અસ્તિત્વમાં આવ્યા. અધિકમાં,પહેલી વાર પ્રચલિત રાજલ કાગળની જાડી બાંધણીવાળા પુસ્તકોની આવૃતિ પ્રકાશમાં આવી. તેમજ,અમેરીકન નિયતકાલીકોએ જીવનચરિત્રાત્મક રેખાચિત્રોની શ્રેણીઓને પ્રકાશિત કરવાની શરુઆત કરી. (કેસ્પર,1999) વિશિષ્ટ મહત્વ પ્રજાસત્તાક રાજ્યના નાયકોથી ખસીને સ્વયં-ઊભા થયેલા સ્ત્રી અને પુરુષો પર પરિવર્તિત થયું.
માનસશાસ્ત્ર અને સમાજશાસ્ત્રના સત્તાધિકારો પ્રભાવી હતા અને નવી સદીના જીવનચરિત્રો પર તેમણે તેમના નિશાન બનાવ્યા છે.. (સ્ટોન,1982) "મહાન માનવી"ઇતિહાસના સિધ્ધાંતનું સમર્પણ અસ્તિત્વમાં આવવાવાળા પૂર્વગ્રહોનું સૂચક  હતું. ડાર્વીવીનના સિધ્ધાંતો દ્વારા માનવીય વર્તણૂકનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું હતું. વાતાવરણના પરિણામે "સમાજશાસ્ત્રીય" જીવનચરિત્રો પોતાના વૈષયિક કાર્યોની કલ્પનાઓ કરાવે છે, અને વ્યક્તિગતતાનું મહત્વ ઓછું કરે છે. મનોવિષ્લેષણના વિકાસે જીવનચરિત્રાત્મક વિષયોની વધારે સ્પષ્ટ અને વ્યાપક સમજણ તરફ ધ્યાન દોર્યુ છે,અને બાલ્યાવસ્થા અને કિશોરાવસ્થા પર વધારે પ્રાધાન્ય દેવા માટે જીવનચરિત્રકારોને પ્રેરિત કર્યા છે. દેખીતી રીતે,આત્મચરિત્રોની સંસ્કૃતિના વિકાસને કારણે કે જેમાં પોતાની સ્વતંત્ર વાર્તા રજૂ કરવી તે મનોચિકિત્સાનું રુપ છે તેના પરિણામે,મનોવૈજ્ઞાનિક વિચારોએ અમેરીકનોની જીવનચરિત્રોના વાંચન અને લખવાની પધ્ધતિમાં પરિવર્તન લાવ્યું છે. (કેસ્પર,1999)
નાંદોલ (તા. દહેગામ)
નાંદોલ (તા. દહેગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દહેગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાંદોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે બટાટા, ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્ર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
જીવનચરિત્ર
આધુનિક જીવનચરિત્રો
વ્યક્તિત્વનું મનોવૈજ્ઞાનિક નિરીક્ષણ સાથેના મંતવ્યોમાં રાષ્ટ્રીય નાયકોની પ્રણાલીગત વિભાવનાઓ અને વિજયકથાઓ લુપ્ત થઇ ચૂકી છે. જીવનચરિત્રોનું નવું જૂથ પ્રચલિત માન્યતાઓનું ખંડન કરનારાઓ,વૈજ્ઞાનિક પૃથક્કરણો,અને કાલ્પનિક જીવનચરિત્રકારોની વિશિષ્ટ લાક્ષણિકતાઓ બતાવે છે. આ આંદોલનોમાં બીજા બધાઓમાં ,લાયટોન સ્ટ્રેચે,ગેમેલીએલ બ્રેડફોર્ડ,એન્ડ્રે મૌરોઇસ અને ઇમીલ લુડવીગનો સમાવેશ થાય છે. સ્ટ્રેચેના જીવનચરિત્રોનું એક જેવું વર્ચસ્વ હતું કે જેવું સામૌલ જોહ્સને પહેલા માણ્યુ હતું. 1920 અને 30માં જીવનચરિત્રાત્મક લેખકોએ સ્ટ્રેચેની લોકપ્રિયતાને વટાવી ખાધી હતી અને તેના સાહિત્યોનો પરિચય આપ્યો હતો. સ્ટ્રેચેની બનાવટોમાના "અસલ જીવનચરિત્રો" નું અનુસરણ કરતાં લોકોનો રોબર્ટ ગ્લેવ્સ(આઇ,ક્લૌડીયસ, 1934)એ પ્રતિકાર કર્યો હતો. સદીના પૂર્વકાલીન દશકાઓમાં "પ્રતિષ્ઠિત દર્શનરતિ"ની ગોઠવણી દ્વારા પ્રચલિત જીવનચરિત્રોમાં સાહિત્યીક.જીવનચરિત્રોના વલણની સહાયકારી ભૂમિકા હતી. પાછળથી વાચકો માટે આ આકર્ષણ નશ્વરતા અથવા દેશદાઝ કરતાં વધારે કુતૂહલતા પર આધારિત હતું.
નાંદોલ (તા. દહેગામ)
ઇતિહાસ
નાંદોલ ગામ નંદી રબારણ પરથી નામ પડ્યું તેમ મનાય છે.
જીવનચરિત્ર
આધુનિક જીવનચરિત્રો
પહેલા વિશ્વયુધ્ધ દરમ્યાન,સોંઘી મજબૂત આવરણવાળી આવૃતિઓ પ્રચલિત બની હતી. 1920ના દાયકાઓએ જીવનચરિત્રાત્મક "લોકપ્રિચતા"ની સાક્ષી પૂરી હતી. 1929માં, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં લગભગ 700 જીવનચરિત્રો પ્રકાશીત થયા હતા,અને અમેરીકન જીવનચરિત્રોનો પહેલો શબ્દકોશ અસ્તિત્વમાં આવ્યો હતો. તેના પછીના દાયકામાં,આર્થિક મંદી હોવા છતાં પણ સંખ્યાબંધ જીવનચરિત્રો પ્રકાશીત થવાના ચાલુ રહ્યા હતા. તેઓ સસ્તી શૈલી દ્વારા અને સાર્વજનિક પુસ્તકાલયો મારફત વધતા દર્શકો સુધી પહોંચ્યા હતા.
નાંદોલ (તા. દહેગામ)
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:દહેગામ તાલુકો
જીવનચરિત્ર
આધુનિક જીવનચરિત્રો
અંતિમ નારીવાદી વિદ્વાન કેરોલીન હીલબ્રને અવલોકિત કર્યુ કે સ્ત્રીઓના જીવનચરિત્રો અને આત્મચરિત્રોએ નારીવાદી સક્રીયતાવાદના બીજા આંદોલન દરમ્યાનની ભૂમિકાઓમાં પરિવર્તન લાવ્યુ હતુ. તેણીએ રજૂ કર્યુ કે નેન્સી મીલફોર્ડનું 1970નું જીવનચરિત્ર ઝેલ્ડા "સ્ત્રીઓના જીવનચરિત્રોના નવા યુગની શરુઆત હતી,કારણ કે " માત્ર 1970માં જ્યારે આપણે ઝેલ્ડાજ નહી જેનો નાશ ફીટ્ઝેરેલ્ડકરેલો તેને વાંચવા તૈયાર હતા પણ તેણીને ફીટ્ઝરેલ્ડ કહેલું :તેણીની વાર્તાઓ ચડિયાતી નથી તે પણ જાણવા તૈયાર હતા. મે સાર્ટોન્સની જર્નલ ઓફ સોલીટ્યુડ ના પ્રકાશન સાથેના કાળને, હીલબ્રમે 1973ને સ્ત્રીઓના જીવનચરિત્રો માટેનો સંક્રાન્તિકાળ બતાવ્યો,તે એક પહેલો દાખલો હતો જેમાં સ્ત્રી પોતાની જીવન વાર્તા જણાવે છે,"દર્દમાં પણ સુંદરતા"ની શોધ તરીકે કે અને "આધ્યાત્મિક ઉપાદાનોમાં પ્રકોપ"ની રુપાંતરિતા તરીકે નહી પણ,સ્ત્રીઓ પરના પહેલાના સુગમ્ય પ્રતિબંધોની સ્વીકારિતા સાથે:તેમની પીડાઓ,તેમના પર કરેલા પ્રકોપો,અને તેઓની"પોતાના જીવન પરના નિયંત્રણો અને અધિકારો માટેની આકાંક્ષાની જાહેર કબૂલાત".
વિવિધમાધ્યમોના પ્રકારો
અંતિમ 20મી અને પૂર્વકાલીન 21મી સદીમાં રચાયેલા પ્રાવૈધિક પ્રક્રિયાત્મક ઉન્નતિઓની સાથે,જીવનચરિત્રોના વિવિધમાધ્યમીક પ્રકારો વ્યક્તિત્વના સાહિત્યીક પ્રકારો કરતાં વધારે લોકપ્રિય બન્યા છે. એ&ઇ (A&E),જીવનચરિત્રનું માધ્યમ,ઐતિહાસીક માધ્યમ અને આંતર્રાષ્ટ્રીય ઇતિહાસના,જેવા કેબલ અને સેટેલાઇટ ટેલીવીઝન નેટવર્કોના નિર્માણને કારણે આ પ્રકારના જીવનચરિત્રોની લોકપ્રિયતા ઉન્નત બની છે. જીવનચરિત્રોની દસ્તાવેજી ફિલ્મો સાથે,હોલીવુડે મહાન માણસોના જીવન પર આધારિત સંખ્યાબંધ વ્યાવસાયિક ફિલ્મો રજૂ કરી છે. તેમજ,Annoknips.com જેવા નવા વેબ 2.0 અરજીનો,સમગ્ર વિશ્વના વપરાશકારોને સ્વયંનું જીવનચરિત્ર સંકલન કરવાની અને બીજા માનવીઓના ચિત્રો સાથે તેને સરખાવવાની સમર્થતા આપે છે.
ઇંગ્લીશ વીલો
સેલિક્સ આલ્બા  (સફેદ વિલ્લો ) મૂળ યુરોપ અને પશ્ચિમ તથા કેન્દ્રિય એશિયાના વીલોની એક જાત છે. આ નામ તેના પર્ણાની નીચેની તરફના સફેદ રંગ પરથી પાડવામાં આવ્યું છે.
મોટાભાગના અન્ય વિલ્લો કરતા આના પર્ણો વધુ સફેદ હોય છે. જેની પાછળ પર્ણાની નીચેની તરફ આવેલા નાજુક સુંવાળા સફેદ વાળોનું આચ્છાદન જવાબદાર હોય છે, આ પર્ણો 5 -10 મીટર લાંબા અને 0.5–1.5 સેન્ટીમીટર પહોળા હોય છે. વસંતની શરૂઆતમાં કેટકીનમાં તેના પુષ્પ/|ફૂલોનું ઉત્પન્ન થાય છે અને તેનું પરાગમન કીટકો દ્વારા કરવામાં આવે છે. ઇગ્લીંશ વિલ્લો એકલિંગી છે, અને નર અને માદા કેટકીન્સ અલગ અલગ વૃક્ષ પર હોય છે. નર કેટકીન્સ 4 -5 સેન્ટીમીટર લાંબા અને પરાગમન વખતે માદા કેટકીન્સ 3 -4 સેન્ટીમીટરની લંબાઇ ધરાવે છે. ઉનાળાના મધ્યમાં તે પાકી જાય છે, માદા કટકીન અનેક નાના કેપ્સૂલોની બનેલી હોય છે, દરેક કેપ્સ્યુલની અંદર અનેક સફેદ રુંવાટીમાં બંધ કરાયેલા સૂક્ષ્મ બીજો હોય છે, જે પવનની સહાયતાથી અલગ અલગ દિશામાં જાય છે.
જીવસૃષ્ટિ
left|thumb|આસપાસના વૃક્ષો કરતા સફેદ પાલા દેખાડતું વૃક્ષ સફેદ વીલો ઝડપથી ઉગતું, પરંતુ અપેક્ષાકૃત અલ્પજીવી વૃક્ષ છે, વળી તે અનેક રોગો પ્રતિ અતિસંવેદનશીલ હોય છે, જેમાં વોટરમાર્ક રોગનો પણ સમાવેશ થાય છે, વોટરમાર્ક રોગ બ્રેનેરિયા સાલિસાઇસ જીવાણુના કારણે થાય છે (વોટરમાર્કનું આ નામ તેની લાક્ષણિકતાના લીધે પડ્યું છે કારણકે તે લાકડા પર પાણીના ડાઘ જેવો ડાધો બનાવે છે માટે; સમાનાર્થી એર્વિનિયા સાલિસાઇસ ) અને વિલ્લો અન્થ્રિકનોઝ, મસ્ર્સોનિનાઆ સલિસિકોલા નામની ફુગને કારણે થાય છે. આ બિમારી, ટિમ્બર કે આભૂષણ માટે લગાવામાં આવતા વૃક્ષના માટે એક ગંભીર સમસ્યા થઇ શકે છે.
આ ક્રેક વિલ્લો સેલિક્સ ફ્રેજિલિસ ની સાથે સરળતાથી પ્રાકૃતિક શંકર બનાવે છે, આ શંકરનું નામ સેલિક્સ એક્સ રૂબેંસ શ્રેન્ક છે.
ઉપયોગો
આનું લાકડું સખત, મજબૂત હોવાની સાથો સાથ વજનમાં હલકું હોય છે, પણ તે સડવા સામે અલ્પતમ પ્રતિકારકતા ધરાવે છે. ઝાડીની દાંડી (વીથીઇસ) અને કાપેલા ઝાડ છોડોનો ઉપયોગ ટોપલી બનાવા માટે થાય છે. આ લાકડામાંથી બનેલા કોલસાને ગનપાવડરના ઉત્પાદન માટે મહત્વપૂર્ણ ગણાતો હતો. પહેલાના સમયમાં તેની છાલનો ઉપયોગ ચામડાં કમાવવા માટે થતો હતો.
ઔષધિ તરીકે ઉપયોગો
thumb|right|120px|સેલિક્સ આલ્બાનું ટિંકચર હિપ્પોક્રેટ્સે 5મી સદી ઇસાપૂર્વમાં વિલોની છાલથી નીકળવામાં આવતા કડવા પાવડરના વિષે લખ્યું હતું જે પીડાથી રાહત આપતું હતું અને તાવને ઓછો કરતો હતો. આ ઉપચારનો ઉલ્લેખ પ્રાચીન ઇજિપ્તના સુમેર અને અસીરીયાના ગ્રંથોમાં પણ જોવા મળે છે. ઓક્સફોર્ડશાયર, ઇંગ્લેન્ડના ચિપિંગ નૌર્ટનના એક પાદરીએ, રેવરેંડ એડમંડ સ્ટોને 1763માં કહ્યું હતું કે વિલોની છાલ તાવને ઓછો કરવામાં અસરકારક છે. આ ટિંકચર બનાવા માટે તેને મોટેભાગે ઇથેનોલમાં પલાળીને પોચી કરવામાં આવે છે.
જીવનચરિત્ર
વિવિધમાધ્યમોના પ્રકારો
હમણાં-હમણાં તો વધારે,સીડી-રોમ (CD-ROM) અને ઓનલાઈન જીવનચરિત્રો અસ્તિત્વમાં આવ્યા છે. બુકો અને ફિલ્મોની જેમ,તે વારંવાર કાલક્રમિક વાર્તાઓ કહેતા નથી; તેના બદલે,વીડીયો ક્લીપ,ફોટોગ્રાફ્સ અને શાબ્દીક આર્ટીકલો સમાવિષ્ટ,વ્યક્તિગત માનવી સંબંધિત ઘણાં અનન્ય મિડીયા ઘટકોનું તેઓ ઐતિહાસીક અભિલેખ છે. મિડીયા વિદ્વાન લેવ મેનોવીચ કહે તે કે આ પ્રકારના ઐતિહાસીક અભિલેખોના માહિતીકોષના પ્રકારોને દ્રષ્ટાંત પૂરું પાડે છે,ઉપાદાનોને વિવિધ પ્રકારે પ્રવાસીત થવાની રજા આપે છે(મેનોવીચ 220).
ઇંગ્લીશ વીલો
ઔષધિ તરીકે ઉપયોગો
છાલનો સક્રિય અર્ક,જેનું લેટિન નામ સેલિક્સ ના આધાર પર સાલિસિન પાડવામાં આવ્યું હતું તેને 1828માં એક ફ્રાંસના ફાર્માસિસ્ટ, હેનરી લેરોક્સ અન એક ઇટાલીયન રસાયણવિજ્ઞાની, રફેલે પિરિયા દ્વારા તેનું સ્ફટિકીકરણ સ્વરૂપ તૈયાર કરવામાં સફળતા મેળવી હતી. જે તેમાંથી એસિડને અલગ પાડી શુદ્ધ સ્વરૂપ જાળવવામાં સફળતા મેળવી હતી. એસ્પરીનની જેમ સેલિસિલિક એસિડ, સાલિસિનનું રાસાયણિક વ્યુત્પન્ન છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:સેલિક્સ શ્રેણી:અર્મેનિયાની વનસંપદા શ્રેણી:ઔષધીય વનસ્પતિ શ્રેણી:આભૂષણાત્મક વૃક્ષો
જીવનચરિત્ર
પુસ્તક પુરસ્કાર
પ્રતિવર્ષે,કેટલાક દેશો પોતાના લેખકોને જીવનચરિત્રો લખવા માટે એક વિશિષ્ટ ઈનામ અર્પણ કરે છે,જેવા કે:
બાહ્ય લિંક્સ
શ્રેણી:જીવનચરિત્ર
ગોપળા
ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન નો વ્યવસાય કરે છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તુવર, કેરી, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો(જિ.સુરત)
સૌરાષ્ટ્ર ભાષા
સૌરાષ્ટ્ર ભાષા (ꢱꣃꢬꢵꢰ꣄ꢜ꣄ꢬ) એક ઇન્ડો-આર્યન ભાષા છે. આ ભાષા મુખ્યત્વે દક્ષિણ ભારતમાં સૌરાષ્ટ્રી લોકો દ્વારા બોલાય છે, જેઓ લગભગ એક હજાર વર્ષ પહેલાં વર્તમાન ગુજરાતના લાટ ક્ષેત્રમાંથી સ્થળાંતર કરી આવ્યા છે.
સૌરાષ્ટ્ર, સૌરસેની પ્રાકૃતની એક શાખા ભાષા છે, જે કોઇ સમયે ગુજરાતના સૌરાષ્ટ્ર પ્રદેશમાં બોલાતી હતી, હવે આ ભાષા માત્ર તમિલનાડુના કેટલાક વિસ્તારોમાં જ બોલવામાં આવે છે.
વર્ગીકરણ
સૌરાષ્ટ્ર, ઇન્ડો-આર્યન ભાષાઓની પશ્ચિમી શાખાથી સંબંધિત છે, જે ભારતીય ઉપખંડનો એક પ્રભાવશાળી ભાષા પરિવાર છે. સૌરાષ્ટ્રને ગુજરાતી ભાષાના ભાગ રૂપે વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે.
શ્રેણી:ભાષાઓ
ધર્મનાથ
ધર્મનાથ જૈન ધર્મ અનુસાર હાલમાં ચાલી રહેલા અવસર્પિણીકાળના ૧૫મા તીર્થંકર છે. ધર્મનાથનો જન્મ ઈક્ષ્વાકુ કુળમાં રત્નપુરીમાં ભાનુરાજા અને સુવ્રતા રાણીને ઘેર થયો હતો. જૈન મત અનુસાર તેમણે પોતાન સર્વ કર્મોનો ક્ષય કર્યો અને પોતાના આત્માને મુક્ત કરી સિદ્ધ બન્યા.
ઈ.સ ૧૮૪૮માં બંધાવવામાં આવેલા અમદાવાદ સ્થિત હઠીસિંહના દેરાં તીર્થંકર ધર્મનાથને સમર્પિત છે.
જીવન
ધર્મનાથ જૈન ધર્મ અનુસાર હાલમાં ચાલી રહેલા અવસર્પિણીકાળના ૧૫મા તીર્થંકર છે. જૈન મત અનુસાર તેમણે પોતાન સર્વ કર્મોનો ક્ષય કર્યો અને પોતાના આત્માને મુક્ત કરી સિદ્ધ બન્યા.
જૈન ગ્રંથો અનુસાઅર તેમની જન્મ તિથિ મહા સુદ ત્રીજ છે. તેઓ શિખરજી ખાતે નિર્વાણ પામ્યા.
સ્રોત
શ્રેણી:વર્તમાન ચોવીસીના તીર્થંકરો
જબુગામ
જબુગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગ અને દક્ષિણ ભાગને જોડતા ભરુચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાલિયા તાલુકાનું એક  ગામ છે. જબુગામ ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે.
આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
શ્રેણી:વાલિયા તાલુકો
રોયણ (તા. કાલોલ)
રોયણ (તા.કાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  કાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રોયણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કાલોલ તાલુકો
બોરોલ (તા. બાયડ)
બોરોલ (તા. બાયડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોરોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. ગામમાં એક પ્રાચિન શિવ મંદિર પણ આવેલું છે.
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
સ્પેનિશ ભાષા
સ્પેનિશ (,, ભાષા રોમાન્સ ભાષા સમૂહની એક ભાષા છે જેનો ઉદ્ભવ સ્પેનના કાસ્ટિલે વિસ્તારમાં થયો હતો અને આજે તે વિશ્વના કરોડો લોકોની ભાષા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભાષાઓ
રાજકોટ જિલ્લો
રાજકોટ જિલ્લો પશ્ચિમ ભારતના ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રદેશમાં આવેલો જિલ્લો છે. જિલ્લાનું મુખ્ય મથક રાજકોટ શહેર છે.
તાલુકાઓ
રાજકોટ જિલ્લામાં કુલ ૧૧ તાલુકાઓ આવેલા છે:
વસ્તી
૨૦૧૧ની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે રાજકોટ જિલ્લાની વસ્તી ૩૭,૯૯,૭૭૦ છે, જે લાઇબેરિયા દેશ અથવા યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના ઓરેગોન રાજ્યની વસ્તી બરાબર છે. જે પ્રમાણે ભારતમાં ૬૪૦ જિલ્લાઓમાંથી રાજકોટને ૬૮મો ક્રમ આપે છે. જિલ્લાની વસ્તી ગીચતા 339 PD/sqkm છે. ૨૦૦૧-૨૦૧૧ના દશકામાં વસ્તી વધારાનો દર ૧૯.૮૭% હતો. રાજકોટમાં પુરુષો-સ્ત્રીઓનું પ્રમાણ દર ૧૦૦૦ પુરુષોએ ૯૨૪ સ્ત્રીઓનું છે, અને સાક્ષરતા દર ૮૨.૨% છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતના જિલ્લાઓ
છેડછા
છેડછા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કામરેજ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. છેડછા ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ અને પાટીદારો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:કામરેજ તાલુકો
સાતશ્રૃંગ પર્વતમાળા
thumb|સાતશ્રૃંગ પર્વતમાળા સાતશ્રૃંગ પર્વતમાળા ભારત દેશના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલ કર્ણાટક રાજ્યના દક્ષિણપૂર્વ ભાગમાં આવેલ કોલર જિલ્લા ખાતે આવેલ એક પર્વતમાળા છે, જે પૂર્વ ઘાટ સાથે જોડાયેલ છે. અંતર ગંગે ડુંગર આ પર્વતોની શ્રેણીમાં આવેલ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:કર્ણાટક શ્રેણી:ભારતના પર્વતો
સલિયાવ
સલિયાવ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  કાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સલિયાવ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કાલોલ તાલુકો
નવાનગર (તા. દહેગામ)
નવાનગર (તા. દહેગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દહેગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવાનગર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દહેગામ તાલુકો
ઘડોઇ
ઘડોઇ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના મહુવા તાલુકાનું ગામ છે. ઘડોઇ ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.
આ ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન નો વ્યવસાય કરે છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તુવર, કેરી, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો(જિ.સુરત)
બોઇદરા
બોઇદરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા અંકલેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ છે. બોઇદરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:અંકલેશ્વર તાલુકો
ઓરા (તા. સંતરામપુર)
ઓરા (તા. સંતરામપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઓરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
ચીખલી (કામરેજ)
ચીખલી (કામરેજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કામરેજ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ચીખલી ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ અને પાટીદારો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
ચીખલી (કામરેજ) ગામ ખાતે ત્રણ જુદાં જુદાં મંદિરો તેમ જ વારિગૃહ આવેલું છે. વારિગૃહ સાથે મોટો ખંડ પણ આવેલો છે, જે "વૃંદાવન હોલ" તરીકે ઓળખાય છે. આ ઉપરાંત આ ગામમાં એક બગીચો પણ બનાવવામાં આવ્યો છે, જેમાં રમવા માટે બાળકો તેમ જ  ચાલવા માટે આબાલવૃધ્ધો હોંશે હોંશે આવે છે.
ગામની કુલ વસ્તી આશરે ૫૦૦ જેટલી છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:કામરેજ તાલુકો
હળદવા
હળદવા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના મહુવા તાલુકાનું ગામ છે. હળદવા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.
ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન નો વ્યવસાય કરે છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તુવર, કેરી, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો(જિ.સુરત)
ઓત્તમપુર
ઓત્તમપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દહેગામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઓત્તમપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દહેગામ તાલુકો
નિકોલ (તા. દહેગામ)
નિકોલ (તા. દહેગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દહેગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નિકોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કોટડા (તા. ધારી)
કોટડા (તા. ધારી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધારી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોટડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધારી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
હિતેન્દ્ર દેસાઈ
રાજકીય કારકિર્દી
હિતેન્દ્ર દેસાઈનો જન્મ સુરતમાં થયેલો. શાળા અને મહાવિદ્યાલયમાં વિદ્યાર્થીકાળે તેઓ ચર્ચાઓ, રમત ગમત અને અન્ય પ્રવૃત્તિઓમાં આગળ પડતો ભાગ લેતા. ૧૯૪૧-૪૨માં, ભારત છોડો આંદોલન સમયે, સ્વતંત્રતા સંગ્રામમાં વ્યક્તિગત સત્યાગ્રહ કરતા તેઓની ધરપકડ કરવામાં આવી અને એક વર્ષ માટે જેલમાં મોકલાયેલા. તેઓએ બૃહદ મુંબઈ રાજ્યમાં શિક્ષણમંત્રી તરીકે પણ પદભાર સંભાળેલો.
મુખ્યમંત્રી
૨૦ સપ્ટેમ્બર ૧૯૬૫ના રોજ તેઓ રાજ્યનાં મુખ્યમંત્રી બન્યા. ૧૯૭૧માં તેમની સરકારને રાજીનામું આપવાની ફરજ પડી અને ૧૩ મે ૧૯૭૧ના રોજ ગુજરાતમાં પ્રથમ વખત રાષ્ટ્રપતિ શાસન અમલમાં આવ્યું જે લગભગ ૧૦ મહિના સુધી અમલમાં રહ્યું.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતના મુખ્યમંત્રી શ્રેણી:રાજનેતા શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૧૫માં જન્મ
કોઠા પીપરીયા (તા. ધારી)
કોઠા પીપરીયા (તા. ધારી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધારી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોઠા પીપરીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધારી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
સોડગામ
સોડગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગ અને દક્ષિણ ભાગને જોડતા ભરુચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાલિયા તાલુકાનું એક  અને આગળ પડતું ગામ છે. સોડગામ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે.
આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, નોકરી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વાલિયા તાલુકો
કોઠીના મુવાડા
કોઠીના મુવાડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોઠીના મુવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
બોરમાથ (તા. બાયડ)
બોરમાથ (તા. બાયડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોરમાથ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
સમા (તા. કાલોલ)
સમા (તા.કાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  કાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સમા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કુંથુનાથ
કુંથુનાથ જૈન ધર્મ અનુસાર હાલમાં ચાલી રહેલા અવસર્પિણીકાળના ૧૭મા તીર્થંકર, ૬ઠ્ઠા ચક્રવતી બારમા કામદેવ છે. જૈન મત અનુસાર તેમણે પોતાન સર્વ કર્મોનો ક્ષય કર્યો અને પોતાના આત્માને મુક્ત કરી સિદ્ધ બન્યા. તેમનો જન્મ ઈક્ષ્વાકુ કુળમાં હસ્તિનાપુરમાં સૂર્યરાજા અને શ્રીદેવી રાણીને ઘેર થયો હતો.
નામ વ્યૂત્પત્તિ
કુંથુ શબ્દનો અર્થ રત્નોનો ઢગલો થાય છે.
જીવન
તેમનો જન્મ ઈક્ષ્વાકુ કુળમાં હસ્તિનાપુરમાં સૂર્યરાજા અને શ્રીદેવી રાણીને ઘેર થયો હતો. અન્ય સૌ ચક્રવર્તીઓની જેમ તેમણે પણ સર્વ ભૂમિ પર આઅધિપત્ય મેળવ્યું હતું અને ત્યાર બાદ તેઓ પર્વતોની તળેટીઓ પર પોતાનું નામ લખવા ગયા. ત્યાં તેમણે જોયું કે ત્યાં અન્ય ચક્રવર્તીઓના નામ પહેલેથી અંકિત હતા, તે જોતા તેમને પોતાની મહત્ત્વકાંક્ષા અલ્પ ભાસી. તે ઘટનાથી પ્રેરિત તેમણે સર્વ સંસાર ત્યાગ્યો અને તપ કરવા માટે સાધુજીવન (દીક્ષા) અંગીકાર કરી. ૯૫,૦૦૦ વર્ષની ઉંમરે તેમણે સમ્મેત શિખર પર તેમના આત્માને મુક્તિ મળી અને તેમને મોક્ષ મેળવ્યું.
સ્રોત
શ્રેણી:વર્તમાન ચોવીસીના તીર્થંકરો
બોરભાઠા
બોરભાઠા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા અંકલેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ છે. બોરભાઠા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:અંકલેશ્વર તાલુકો
ખીસરી (તા. ધારી)
ખીસરી (તા. ધારી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધારી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ખીસરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
દુર્વાસા ઋષિ
હિંદુ ધર્મના પુરાણોમાં દુર્વાસા ઋષિ વિશે ઉલ્લેખ જોવા મળે છે. તેઓ અત્રિ મુનિ અને અનસૂયાના સંતાન હતા. દુર્વાસાને ભગવાન શિવના અવતાર માનવામાં આવે છે. તે પોતાના ક્રોધના કારણે જાણીતા હતા. એમણે ગુસ્સે થઇ કેટલાય લોકોને શાપ આપી એમની હાલત બગાડી નાખી હોવાનો પુરાણોમાં ઉલ્લેખ છે. આ કારણે તેઓ જ્યાં પણ જાય ત્યાં લોકો ભગવાનની જેમ એમનો આદર કરતા હતા.
વિવાહ
દુર્વાસા ઋષિના વિવાહ ઔર્વ મુનિની પુત્રી કંદલી સાથે થયા હતા. વિવાહ સમયે તેમણે પ્રતિજ્ઞા કરી હતી કે હું મારી સ્ત્રીના સો સુધી અપરાધ ક્ષમા કરીશ. પ્રતિજ્ઞા પ્રમાણે તેમણે સો અપરાધ માફ કર્યા. પછી શાપ આપી પોતાની પત્નિને ભસ્મ કરી દીધી હતી.
ઇન્દ્ર
વળી કોઇ અપરાધ સારૂં ઇન્દ્રને પણ શાપ આપ્યો હતો કે તારી સર્વ સંપત્તિ સમુદ્રમાં પડશે અને તેમ તે પડી હતી. સમુદ્રમંથન દ્વારા તેણે આપેલા ઉશાપને લીધે ઇન્દ્રને તે પાછી મળી હતી.
શકુંતલા
મહાકવિ કાલિદાસની મહાન રચના અભિજ્ઞાન શાકુંતલમાં વર્ણવ્યા મુજબ એમણે શકુંતલાને શાપ આપ્યો હતો કે તેણીનો પ્રેમી એને ભૂલી જશે, જે સાચું સાબિત થયું હતુ.
કૃષ્ણ
એક વખત તે દ્વારકા ગયા ત્યારે કૃષ્ણએ તેમનો બહુ જ સત્કાર કરી પોતાને ત્યાં રાખ્યા હતા. તે વખતે તેમણે કૃષ્ણને ઘણી વખત સતાવ્યા હતા. એક વખત કૃષ્ણની પાસે ખીર કરાવી અને તે ખીર પોતાને હાથે રુક્મિણી અને કૃષ્ણને શરીરે ચોપડી હતી. બીજી વખત રથે ઘોડા ન જોડાવતાં કૃષ્ણ અને રુકિમણીને જોડ્યાં અને રુક્મિણી બરાબર ચાલે નહિ તો તેને ચાબુક માર્યા હતા. આમ છતાં પણ કૃષ્ણને ક્રોધ ઉત્પન્ન થયો નહિ, એટલું જ નહિ પણ રુક્મિણીની મુખમુદ્રા પણ પ્રસન્ન જ રહી હતી. તે ઉપરથી પોતે બહુ પ્રસન્ન અને સંતુષ્ટ થઈ બંનેને ઘણાં પ્રકારનાં ઇચ્છિત વરદાન આપી પોતે સ્વસ્થાને ગયા હતા. એક સમયે કૃષ્ણએ તેમની મહેમાનગતિ કરવામાં ભૂલ કરી. અન્નનો અમુક ભાગ દુર્વાસાના પગ ઉપરથી સાફ કરતાં કૃષ્ણ ભૂલી જતાં ઋષિ બહુ ગુસ્સે થયા અને તેનું મૃત્યુ કેમ થશે તે જણાવ્યું.
દુર્યોધનને આશીર્વાદ
એમની એવા પ્રકારની સેવા દુર્યોધને પણ કરી હતી. દુર્યોધને વર માગ્યો કે, પાંડવોને ત્યાં જઈ ભોજન કરવા ખાતર નહિ પણ પાંડવોનું સત્ત્વ જોવા સારૂ મધ્યરાત્રિ પછી જ્યારે ભોજન વગેરે આટોપયું હોય તે વખતે ભોજન માંગવું. જો ભોજન ન આપે તો તેમને શાપવા. દુર્યોધનનું આ કહેવું દુર્વાસાને રુચ્યું નહિ, પણ પોતે વર માગ એમ કહ્યું હતું એટલે નિરુપાયે ત્યાં ગયા અને પોતાના અયુત શિષ્યો સહિત પોતાને માટે અન્ન માગ્યું. યુધિષ્ઠિરે તેમને સ્નાન માટે મોકલીને દ્રૌપદીને જગાડીને સમાચાર કહ્યા. એ સાંભળીને એ ગભરાઈ અને લાગલું જ કૃષ્ણનું સ્મરણ કર્યું. કૃષ્ણ ત્યાં પ્રગટ થયા અને સૂર્યની આપેલી થાળીમાં શાકપત્ર ઉપજાવી બધાંના દેખતાં પોતે ખાધું. એમ જમીને તૃપ્ત થતાં જ દુર્વાસા અને સઘળા ઋષિઓ પણ તૃપ્ત થયા. તેથી યુધિષ્ઠિરનું કલ્યાણ થાઓ એવો આશીર્વાદ દઈ તેઓ ત્યાંથી જતા રહ્યા હતા
કુંતીને આશીર્વાદ
મહાભારતમાં પાંડુરાજાની પત્નિ કુંતીને તેમણે આપેલ વરદાનને કારણે પાંડવોનો જન્મ થયાની કથા છે.તેમણે કુંતીને વરદાનમાં મંત્ર આપેલ કે જેનાથી તે જે પણ દેવને ઇચ્છે તે દેવ પાસેથી પુત્ર પ્રાપ્ત કરી શકે. કુંતીએ આ મંત્રનો ઉપયોગ કરી નીચે મુજબનાં દેવો પાસેથી પુત્રોની પ્રાપ્તી કરેલ.
અંબરીશ સાથે મેળાપ (શ્રીમદ ભાગવત)
શ્રીમદ્ ભાગવતમ્‌માં અંબરીશની સાથે દુર્વાસા ઋષિના ઝઘડાની કથા ખૂબ જ જાણીતી છે. અંબરીશ રાજા ભગવાન વિષ્ણુના મહાન ભક્ત હતા અને હંમેશા સાચું બોલતા હતા. અંબરીશે પોતાના રાજ્યની સુખ, શાંતિ અને સમૃધ્ધિ માટે પૂરી શ્રધ્ધાથી એક યજ્ઞ કરાવ્યો હતો. એક વાર અંબરીશે દ્વાદશીનું વ્રત કર્યું હતું, જેમાં એકાદશીએ વ્રતની શરુઆત થાય અને બારસના દિવસે વ્રત પૂર્ણ થાય છે. વ્રત પૂર્ણ થયા બાદ સાધુજનોને ભોજન કરાવવાનું હોય છે. જ્યારે આ દ્વાદશીના દિવસે વ્રત પૂર્ણ થવા આવ્યું ત્યારે અંબરીશના ઘરે દુર્વાસા મુનિ પધાર્યા. અંબરીશે દુર્વાસા મુનિનું સાદર સ્વાગત કર્યું. અંબરીશે એમને ભોજન કરવા માટે આગ્રહ કર્યો. દુર્વાસાએ અંબરીશના આગ્રહનો સ્વીકાર કર્યો અને કહ્યું કે જ્યાં સુધી તેઓ નદીએ જઇ સ્નાન કરીને ન આવે ત્યાં સુધી અંબરીશે વ્રત પૂર્ણ કરવું નહીં. ઘણો સમય વીતી ગયો, પરંતુ દુર્વાસા મુનિ આવ્યા નહીં. અંબરીશે વ્રત પૂર્ણ કરવાનું હતું. ગુરુ વશિષ્ઠના આગ્રહને કારણે અંબરીશે તુલસી-પત્ર વડે પોતાનો ઉપવાસ પૂર્ણ કર્યો અને દુર્વાસા મુનિની પ્રતિક્ષા કરવા લાગ્યા. દુર્વાસા ઋષિને એમ લાગ્યું કે એમના આવવા પહેલાં વ્રત પૂર્ણ કરી અંબરીશે એમનું અપમાન કર્યું, આથી ગુસ્સે ભરાયેલા દુર્વાસાએ પોતાની જટામાંથી એક રાક્ષસ પેદા કર્યો અને એને અંબરીશને મારવા માટે કહ્યું. આ સમયે ભગવાન નારાયણના સુદર્શન ચક્રએ રાક્ષસનો વધ કર્યો અને અંબરીશની રક્ષા કરી. ત્યાર પછી સુદર્શન ચક્ર દુર્વાસા ઋષિનો પીછો કરવા લાગ્યું. આથી ભયભીત દુર્વાસા મુનિએ પહેલાં બ્રહ્મા અને પછી શિવ પાસે પોતાના રક્ષણ માટે ગયા. બધાએ દુર્વાસા ઋષિને બચાવવા માટે પોતાની અસમર્થતા જાહેર કરી અને કહ્યું કે તેઓ અંબરીશ પાસે ક્ષમા માંગે. આખરે દુર્વાસા ઋષિએ અંબરીશ પાસે માફી માગી. અંબરીશે ભગવાન વિષ્ણુને યાદ કર્યા અને એમને દુર્વાસા મુનિની રક્ષા માટે પ્રાર્થના કરી.
જોકે શિવ પુરાણમાં આ કથા થોડી અલગ રીતે આલેખવામાં આવેલી છે.
અંબરીશ સાથે મેળાપ (શિવ પુરાણ)
શિવ પુરાણમાં વર્ણવ્યા મુજબ અંબરીશે દુર્વાસા ઋષિને ભોજન કરાવતાં પહેલાં વ્રત તોડીને દુર્વાસાનું અપમાન કર્યું. આથી દુર્વાસા ઋષિએ અંબરીશને મારી નાખવાનો નિર્ણય કર્યો. અંબરીશને બચાવવા માટે સુદર્શન ચક્ર ઉપસ્થિત થયું, પરંતુ દુર્વાસાના રૂપમાં સાક્ષાત શિવ ભગવાનને જોઇ ચક્ર રોકાઇ ગયું. એ સમયે એક આકાશવાણી થઇ. નંદીએ કહ્યું કે અંબરીશની પરીક્ષા લેવા માટે સ્વયં શિવ ભગવાન આવ્યા છે એટલે અંબરીશ શિવ ભગવાન પાસે ક્ષમા માગી લે. અંબરીશે ક્ષમા માગી અને દુર્વાસા મુનિએ પણ એને આશીર્વાદ આપ્યા.
શ્રેણી:પૌરાણિક પાત્રો શ્રેણી:પુરાણ કથા શ્રેણી:ઋષિઓ
તુર્કિશ ભાષા
તુર્કિશ (Türkçe) એ તુર્કી, સાયપ્રસ, બલ્ગેરિયા, ગ્રીસ અને ઓટોમન સામ્રાજ્યનાં ભૂતપૂર્વ દેશોમાં અને યુરોપમાં સ્થાયી લાખો વસાહતીઓ દ્વારા બોલાતી ભાષા છે.
તુર્કિશ એ તુર્કિક અને અલ્ટાઇક ભાષા કુળની ભાષા છે. તુર્કિશમાં ફિનિશ અને હંગેરિયન જેવી સ્વર સંવાદિતા છે. શબ્દનો ક્રમ સામાન્ય રીત સબ્જેક્ટ ઓબ્જેક્ટ વર્બ (SOV) હોય છે.
૯૦૦ થી ૧૯૨૮ સુધી તુર્કિશ અરેબિક અક્ષરો વડે લખાતી હતી. પરંતુ, મુસ્તફા કમાલ અટાતુર્કે તેને લેટિન અક્ષરોમાં ફેરવી. તુર્કિશ સરકારે જાહેર કર્યું કે લેટિન અક્ષરો એ સાક્ષરતામાં વધારો કરશે કારણ કે અરેબિક અક્ષરો શીખવા અઘરા છે. વાસ્તવમાં, સાક્ષરતાના દરમાં વધારો થયો અને નવાં અક્ષરો અમલમાં આવ્યા પછી સાક્ષરતા ૨૦% થી ૯૦% પહોંચી.
નવાં લેટિન અક્ષરો બોલાતી તુર્કિશ ભાષા પ્રમાણે ગોઠવવામાં આવ્યા હતા, નહીં કે જૂની ઓટોમન લિપીને નવાં સ્વરૂપમાં ફેરવવામાં. તુર્કિશ અક્ષરો તુર્કિશ ભાષામાં લેટિન અક્ષરો વાપરે છે. જેમાં ૨૯ અક્ષરોનો સમાવેશ થાય છે, જેમાં (Ç, Ğ, I, İ, Ö, Ş, and Ü) એ મૂળ લેટિન અક્ષરોમાં ફેરફાર કરીને ફોનેટિક જરુર પ્રમાણે ગોઠવવામાં આવ્યા હતા. આ અક્ષરો તુર્કિશ ભાષાના ઉચ્ચારને યોગ્ય રીતે રજૂ કરે છે.
આ ભાષા બીજી તુર્કિક ભાષાઓ, જેવી કે ઉઝબેક, તુર્કમેન અને કઝાક સાથે સંબંધિત છે. બીજી એવી માન્યતા છે કે તુર્કિશ ભાષાએ અલ્ટાઇક ભાષા કુળનો ભાગ છે, જેમાં જાપાનીઝ, મોંગોલિયન અને કોરિયનનો પણ સમાવેશ થાય છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભાષાઓ
ચોર્યાસી (કામરેજ)
ચોર્યાસી (કામરેજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કામરેજ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ચોર્યાસી ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ અને પાટીદારો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:કામરેજ તાલુકો
અંતર ગંગે
thumb|અંતર ગંગે મંદિર અંતર ગંગે (જે અંથરા ગંગે તરીકે પણ ઓળખાય છે) એક પર્વત છે. જે ભારતીય રાજ્ય કર્ણાટકના દક્ષિણપૂર્વીય ભાગમાં આવેલ કોલાર જિલ્લામાં આવેલ સાતશ્રૃંગ પર્વતમાળામાં આવેલ છે. કન્નડ ભાષામાં અંતર ગંગેનો શાબ્દિક અર્થ "ઊંડા અંતરની ગંગા" થાય છે. તે કોલાર શહેરથી બે માઈલ દૂર આવેલ છે અને બેંગલોર શહેરથી આશરે સિત્તેર કિલોમીટર દૂર છે. અંતર ગંગે શ્રી કાશી વિશ્વેવર મંદિર માટે પ્રસિદ્ધ છે, જે દક્ષિણના કાશી તરીકે પણ ઓળખાય છે. આ મંદિર ભગવાન શિવને સમર્પિત છે. મંદિર ખાતે એક તળાવ છે, જેમાં પથ્થરના ગૌમુખમાંથી ભૂગર્ભ જળનો સતત પ્રવાહ આવે છે. એવું માનવામાં આવે છે કે તળાવનું પાણી પીવાથી ઘણા રોગોમાંથી મુક્ત થવાય છે.
મંદિર પાછળથી પર્વતની ટોચ પર આવેલ અંતર ગંગે ગુફાઓનો માર્ગ એક કપરો અને સાંકડો છે. આ ગુફાઓ મંદિરથી ૩-૪ કિલોમીટર અંતરે આવેલ છે. થેરહલ્લી સહિત આ પર્વત પર સાત ગામો વસેલાં છે. ગ્રેનાઈટ ખડકો વડે નિર્મિત આ પર્વત ખાતે ઘણી ગુફાઓ આવેલ છે. અહીં ગુફાઓની અંદર અને આસપાસ કેડી આરોહણ (ટ્રેકિંગ) માટે અત્યંત લોકપ્રિય છે. ખાસ કરીને ઉનાળાના મહિનાઓમાં સાહસિકો અહીં રાત્રે કેડીઆરોહણ અને તંબુ-નિવાસ પણ કરે છે.
ઘનશ્યામભાઈ ઓઝા
ઘનશ્યામભાઈ છોટાલાલ ઓઝા (૨૫ ઓક્ટોબર, ૧૯૧૧ – ૧૨ જૂલાઇ, ૨૦૦૨ ) ગુજરાતના મુખ્યમંત્રી હતા, તેઓએ બી.એ.એલ.એલ.બી. સુધી અભ્યાસ કરેલો. તેઓ ૧૯૪૮ થી ૧૯૫૬ સુધી ત્યારના સૌરાષ્ટ્ર રાજ્યની વિધાન સભાના સભ્ય હતા. પછીથી ૧૯૫૬માં તેઓ ત્યારના મુંબઈ રાજ્યની વિધાન સભાના સભ્ય બન્યા. ૧૯૫૭ થી ૧૯૬૭ સુધી અને ફરીથી ૧૯૭૧ થી ૧૯૭૨ સુધી તેઓ લોક સભાના સભ્ય રહ્યા. પછીથી, ૧૦ એપ્રિલ, ૧૯૭૮ થી ૯ એપ્રિલ, ૧૯૮૪ સુધી તેઓ રાજ્ય સભાના સભ્ય રહ્યા. ૧૯૭૨-૭૪ દરમિયાન તેઓ ગુજરાત વિધાનસભાના સભ્ય રહ્યા.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:ગુજરાતના મુખ્યમંત્રી શ્રેણી:રાજનેતા શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૧૧માં જન્મ શ્રેણી:૨૦૦૨માં મૃત્યુ
પિપલજ (તા. દહેગામ)
પિપલજ (તા. દહેગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દહેગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પિપલજ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દહેગામ તાલુકો
બોરડી (તા. બાયડ)
બોરડી (તા. બાયડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોરડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સણસોલી
સણસોલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  કાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સણસોલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામમાં સણસોલીયા હનુમાનજીનું મંદિર આવેલું છે.
વટારીયા
વટારીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગ અને દક્ષિણ ભાગને જોડતા ભરુચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાલિયા તાલુકાનું એક  ગામ છે.
સણસોલી
શ્રેણી:કાલોલ તાલુકો
વટારીયા
આ ગામ અંકલેશ્વર અને વાલિયાને જોડતા રાજ્ય ધોરી માર્ગ પર આવેલું છે. અહીં સહકારી ધોરણે ચાલતું ખાંડ બનાવવાનું કારખાનું આવેલું છે. ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે.
આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
શ્રેણી:વાલિયા તાલુકો
ખેદાયા (પ્રતાપગઢ)
ખેદાયા (પ્રતાપગઢ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખેદાયા (પ્રતાપગઢ) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
ખીચા (તા. ધારી)
ખીચા (તા. ધારી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધારી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખીચા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધારી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
પાટણા કુવા (તા. દહેગામ)
પાટણા કુવા (તા. દહેગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દહેગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાટણા કુવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, જીરુ, વરિયાળી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામમાં જુના સમયનું તુળજા ભવાની માતાનું ઐતિહાસિક મંદિર આવેલું છે, જે એક જોવાલાયક ધાર્મિક સ્થળ છે.આ ગામ શૈક્ષણિક રીતે આગળ પડતુ સ્થાન ધરાવે છે.
શ્રેણી:દહેગામ તાલુકો
દેલાડ
દેલાડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કામરેજ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. દેલાડ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ, પાટીદારો અને રજપૂતો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:કામરેજ તાલુકો
બોરભાઠા બેટ
બોરભાઠા બેટ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા અંકલેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક મહ્ત્વનું ગામ છે. બોરભાઠા બેટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:અંકલેશ્વર તાલુકો
નાન સલાઇ
નાન સલાઇ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાન સલાઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
સિલ્વર જ્યુબિલી રેલ્વે બ્રીજ, ભરુચ
સિલ્વર જ્યુબિલી રેલ્વે બ્રીજ ભારત દેશમાં આવેલ એક રેલ માર્ગ પરનો પુલ છે, જેનું  ''બી. બી. એન્ડ સી. આઈ. આર રેલવે'' દ્વારા બાંધકામ કરવામાં આવ્યું હતું અને સામાન્ય રીતે સિલ્વર જ્યુબિલી રેલ્વે બ્રીજ તરીકે ઓળખાય છે. તે નર્મદા નદી પર અંકલેશ્વર જં. અને ભરુચ જં. રેલવે સ્ટેશનો વચ્ચે આવેલ છે. આ રેલ્વે પુલનો નંબર ૫૦૨ છે. આ પુલ બનાવવાની કામગીરી મેસર્સ બ્રેઇથવેઇટ એન્ડ કંપની (ઇન્ડિયા) લિમિટેડ દ્વારા, હિન્દુસ્તાન કન્સ્ટ્રક્શન કંપની લિમિટેડ (જેણે પિયર્સ બાંધ્યા હતા)ના સહયોગ સાથે કરવામાં આવી હતી. આ પુલનું નામ યુનાઇટેડ કિંગડમના શાસક સમ્રાટ જ્યોર્જ પાંચમાની સિલ્વર જ્યુબિલીના સન્માનમાં આપવામાં આવ્યું હતું.