cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
વિદ્યુતભાર
વ્યાખ્યા અને પ્રકારો
વિદ્યુતભાર બે પ્રકારના હોય છે; ઋણ વિદ્યુતભાર અને ધન વિદ્યુતભાર. ઋણ વિદ્યુતભાર વિદ્યુતક્ષેત્રનું નિમજ્જન-ક્ષાલનપાત્ર (?) છે. ઈલેક્ટ્રોન અને ઋણ આયનો એ ઋણ વિદ્યુતભાર ધરાવે છે. ધન વિદ્યુતભાર વિદ્યુતક્ષેત્રનું ઉદગમ છે. પ્રોટોન, ધન આયનો અને પોઝિટ્રોન વગેરે ધન વિદ્યુતભાર ધરાવે છે. સજાતીય વિદ્યુતભારો વચ્ચે અપાકર્ષણ થાય છે અને વિજાતીય વિદ્યુતભારો વચ્ચે આકર્ષણ થાય છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ભૌતિકવિજ્ઞાન
ભુવેલ (તા. ખંભાત)
ભુવેલ (તા. ખંભાત) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ખંભાત તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ભુવેલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત છે.
ધાર્મિક સ્થળો
ગામમાં રામબાઈમાતાજીનું મંદિર અને ધર્મશાળા આવેલી છે. અહીં પરમારોની કૂળદેવી હરસિદ્ધી માતાજીના મંદિરનુ કાર્ય નિર્માણ હેઠળ હતું.જે પૂર્ણ થયા બાદ ખૂબ ધામધૂમથી માતાજી ની પ્રતિષ્ઠા સંપન્ન કરવામાં આવેલ છે. અહીં સ્વામિનારાયણ મંદિર પણ આવેલું છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ખંભાત તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
જાવા (ટાપુ)
જાવા{/0{1/}} એ ઇન્ડોનેશિયા ખાતે આવેલો ટાપુ છે અને તે તેની રાજધાની જકાર્તા નું જોવાલાયક સ્થળ છે. એક સમયે હિન્દુ-બૌદ્ધ સામ્રાજ્ય, ઇસ્લામિક સલ્તનત અને ડચ ઇસ્ટ ઇન્ડિયન્સ લોકોનું શક્તિશાળી કેન્દ્ર ગણાતું જાવા હવે ઇન્ડોનેશિયાનાં રાજકીય તેમજ આર્થિક જીવનમાં ચાવીરૂપ ભૂમિકા ભજવી રહ્યું છે. વર્ષ 2006 દરમિયાન તેની વસ્તી 13 કરોડની હતી. જાવાને વિશ્વના સૌથી પ્રખ્યાત ટાપુ તરીકેનું બિરુદ મળ્યું છે. પ્રખ્યાતિમાં તે જાપાનના મુખ્ય ટાપુ હોન્શુ કરતા પણ મોખરે છે. જાવા વિશ્વમાં સૌથી વધુ વસ્તી ગીચતા ધરાવતો પ્રાંત છે.
મોટેભાગે જ્વાળામુખીગત ઘટનાઓથી બનેલો જાવા ટાપુ વિશ્વમાં 13મા ક્રમનો સૌથી મોટો ટાપુ અને ઇન્ડોનેશિયામાં પાંચમા ક્રમનો સૌથી મોટો ટાપુ છે. જ્વાળામુખીના ખડકોથી બનેલી ગિરીમાળા ટાપુની પૂર્વ-પશ્ચિમ ભાગમાં લંબાયેલી છે. આ ટાપુની ત્રણ મુખ્ય ભાષા છે. જેમાં જાવાનિઝ ભાષાનું ખૂબ જ પ્રભુત્વ છે. ઇન્ડોનેશિયાના 6 કરોડ લોકો આ ભાષા બોલે છે અને તે તેમના જન્મસ્થળની ભાષા છે. મોટાભાગના રહેવાસીઓ દ્વિભાષી છે. ઇન્ડોનેશિયાઈ ભાષા તેમની પ્રથમ કે બીજી ભાષા છે. જાવાના મોટાભાગના લોકો મુસ્લિમ છે. જાવામાં ધાર્મિક માન્યતાઓ, માનવ સમુદાયો અને વિવિધ સંસ્કૃતિઓનું વૈવિધ્યતાસભરનું મિશ્રણ રહેલું છે.
વ્યુત્પત્તિશાસ્ત્ર
મૂળ નામ 'જાવા' કેવી રીતે પડ્યું તે અંગે કોઈ જ સ્પષ્ટતા નથી. એક શક્યતા એવી રહેલી છે કે ભારતમાંથી આવેલા કોઈ પૌરાણિક પ્રવાસીએ જાવા વુટ છોડનાં નામ ઉપરથી આ નામ આપ્યું હોય. એ સમયે આ ટાપુ ઉપર આ પ્રકારનાં છોડ પુષ્કળ પ્રમાણમાં જોવાં લતા હતા. અને ભારતીયકરણ પૂર્વે આ ટાપુનાં નામ અલગ-અલગ હતાં. શક્યતાના અન્ય સ્રોતો પણ છેઃ જાઉ શબ્દ અને તેને લગતા ભિન્ન શબ્દોનો મતલબ "પેલી પાર" અથવા તો "દૂર આવેલું" થાય છે. અને સંસ્કૃત ભાષામાં યાવા શબ્દનો અર્થ જવ થાય છે કે જેના છોડ માટે આ ટાપુ પ્રખ્યાત છે. અન્ય સૂત્રોએ જણાવ્યું હતું કે "જાવા" પ્રોટો-ઓસ્ટ્રોનેશિયન મૂળનો શબ્દ છે જેનો અર્થ 'ઘર' થાય છે.
ભૂગોળ
thumb|left|પૂર્વ જાવામાં રહેલા સેમેરુ અને બ્રોમો પર્વત જાવા સુમાત્રાની પશ્ચિમે અને બાલીની પૂર્વમાં આવેલું છે. તે બોર્નકોની ઉત્તરે અને ક્રિસમસ આઇલેન્ડની દિણે આવેલું છે. તે વિશ્વનો 13મા ક્રમનો સૌથી વિશાળ ટાપુ છે.
લગભગ આખો જાવા ટાપુ જ્વાળામુખી કૃત ખડકોનો જ બનેલો છે.તેની પૂર્વ પશ્ચિમે આવેલી ગીરિમાળામાં અંદાજે 38 પર્વતો આવેલા હશે તેમાં રહેલા જ્વાળામુખીઓ સમયાંતરે સક્રિય થયા કરે છે. જાવા ખાતે સૌથી ઊંચો જ્વાળામુખી સેમેરુ પર્વતમાં છે. 3,676 મિ. જાવા તેમજ ઇન્ડોનેશિયાનો સૌથી સક્રિય જ્વાળામુખી મેરાપી પર્વત છે (2,968 મિ.). જુઓ જાવાના જ્વાળામુખીઓ અન્ય પર્વતો અને ખડકો જાવાને અતડો પાડવામાં મદદ કરે છે. જેના કારણે તેની ભીનાં ચોખાની ખેતી સારાએવા પ્રમાણમાં ફુલી ફાલી છે. જાવાની ચોખાની ભૂમિઓ વિશ્વમાં સૌથી વધારે સમૃદ્ધ ગણાય છે. જાવા પ્રથમ એવી ભૂમિ છે કે જ્યાં સૌપ્રથમ વખત ઇન્ડોનેશિયાઈ કોફીનું વાવેતર વર્ષ 1699માં કરવામાં આવ્યું હતું. આજે આઇજેન પ્લેટિયુ ઉપર નાના ખેડૂત દ્વારા કોફિયા અરેબિકાનું વાવેતર કરવામાં આવે છે. જેનું વાવેતર વિશાળ માત્રામાં કરવામા આવે છે.
જાવાનો વિસ્તાર અંદાજે 1,39,000 કિ. મિ.નો છે.2 ટાપુની સૌથી લાંબામાં લાંબી નદી 600 કિ.મિ લાંબી છે જેનું નામ સોલો નદી છે. આ નદીનું મૂળ મધ્ય જાવાના લાવુ જ્વાળામુખીમાંથી નીકળીને ઉત્તર તેમજ પૂર્વ તરફ વહે છે. ત્યારબાદ તે સુરાબાયા ખાતે આવેલા જાવા દરિયામાં મળી જાય છે. શાસનની દૃષ્ટિએ આ ટાપુ ચાર વહીવટી વિભાગોમાં વહેંચાયેલો છે. બાન્ટેન, પશ્ચિમ જાવા, મધ્ય જાવા અને પૂર્વ જાવા, એક ખાસ પ્રાંત (યોગવાકાર્તા), અને એક ખાસ રાજધાની પ્રદેશ (જકાર્તા).
ઇતિહાસ
thumb|મધ્ય જાવામાં રહેલું 9મી સદીનું બોરોબુદુર બૌદ્ધ સ્તૂપ જ્વાળામુખી કૃત ખડકોની ગીરિમાળા અને તેની સાથે આવેલા ખડકોને કારણે જાવાની લંબાઈ વધી જાય છે અને તેના કારણે તેના આંતરિક પ્રદેશો તેમજ તેમાં રહેતા લોકો વિશ્વથી અલગ અને વિખૂટા રહે છે. ઈસ્લામિક સલ્તનત અને યુરોપીયન લોકોના આગમન પૂર્વે સંદેશા વ્યવહાર માટેનું મુખ્ય સાધન નદીઓ રહેતી હતી, જોકે જાવાની મોટાભાગની નદીઓ ટૂંકી હતી. માત્ર બ્રાન્તાસ અને સાલા નદીઓ લાંબી હોવાને કારણે લાંબા અંતરનાં સંદેશા વ્યવહાર પૂરા પાડતી. આમ, આ ખીણ મોટાભાગના સામ્રાજ્યોનું મધ્યસ્થ કેન્દ્ર બની હતી. માર્ગો, કાયમી પુલો અને ટોલ દરવાજાઓની પદ્ધતિ જાવામાં સત્તરમી સદીના મધ્ય ભાગમાં શરૂ કરવામાં આવી હતી તેમ માનવામાં આવે છે. સ્થાનિક સત્તાધિશો રસ્તાઓને વિખેરી નાખતા કે નુકસાન પહોંચાડતા હશે કારણ કે વરસાદની મોસમમાં રસ્તાનો ઉપયોગ ખાસ્સું એવું સમારકામ માગી લે તેમ હતો. સમયાંતરે જાવાના લોકો વચ્ચેનો સંદેશા વ્યવહાર મુશ્કેલ બનવા લાગ્યો.
અંદાજે 4થી 16મી સદી દરમિયાન જાવામાં સૌથી શક્તિશાળી હિન્દુ-બૌદ્ધ સામ્રાજ્યનો ઉદય થયો. તારુમાનાગારા, સુંદા, માતરમ્, કેદિરી, સિંઘાસરી અને મજાપાહિત જેવાં જાવાનાં જૂનાં સામ્રાજ્ય મુખ્યત્વે ચોખાની ખેતી ઉપર આધારિત રહેતા. તેમણે ઇન્ડોનેશિયા, ભારત અને ચીનની સંસ્કૃતિ સાથે વેપાર પણ શરૂ કર્યો હતો. આ પ્રાચીન સામ્રાજ્યો દ્વારા મધ્ય જાવા ખાતે 9મી સદીમાં બોરોબુદુર અને પ્રામ્બાનાન જેવાં ઐતિહાસિક સ્મારકો બનાવવામાં આવ્યાં હતાં.
thumb|left|ચોખાનાં ખેતરોથી ઘેરાયેલો મેર્બાબુ પર્વતજાવાની જ્વાળામુખી ગત ભૌગલિકતા અને ખેતીની સમૃદ્ધ જમીન તેના ઇતિહાસના પાયાના પરિબળો છે.
16મી સદીના અંત સુધીમાં ઈસ્લામે ધર્માંતરણ દ્વારા જાવાના લોકોમાં હિન્દુ તેમજ બૌદ્ધ ધર્મ ઉપર પોતાનું પ્રભુત્વ મેળવ્યું. વર્ષ 1596માં કોર્નોલિસ દે હાઉટમેન દ્વારા ચાર વહાણો મારફતે ચડાઈ કરવામાં આવી હતી જે ઇન્ડોનેશિયાના લોકોનો ડચ લોકો સાથેનો પ્રથમ સંપર્ક હતો. 19મી સદીની શરૂઆતમાં ડચ લોકોએ આંતરિક ભાગોમાં ઇસ્લામિક સલ્તનત ઉપર પોતાનું પ્રભુત્વનો વિસ્તાર કર્યો.
ઈ. સ. 1815માં જાવાની વસ્તી 50 લાખની હતી. અઢારમી સદીના બીજા ભાગમાં જાવાના ઉત્તર-મધ્ય સ્થિત કિનારાના ભાગોમાં આવેલા જિલ્લાઓમાં વસ્તી વધવાની શરૂઆત થઈ અને 19મી સદી દરમિયાન સમગ્ર ટાપુ ઉપર વસ્તી ઝડપભેર વધવા માંડી. વસ્તી વધારા પાછળનાં કારણોમાં ડચ લકોનું શાસન જવાબદાર ગણી શકાય તે લોકોએ જાવામાં આંતરિક બળવાનો અંત આણ્યો હતો. ઉપરાંત ચોખાના વાવેતર વિસ્તારમાં વધારો કર્યો હતો. વધુમાં ત્યાં કાસાવા અને મકાઈ જેવા ખાદ્યપદાર્થોનાં છોડોની શોધ થઈ જે લોકોને ચોખા નહોતા પરવડી શકતા તે લોકો આ પ્રકારના છોડ ઉપર ટકી રહેતા હતા. અન્ય લોકો વિકાસ પાછળ કરવેરાનાં ભારણ તેમજ વાવાણીની પ્દ્ધતિ અંતર્ગત રોજગારીનાં ફેલાવાનું વિસ્તરણ થયું તેને જવાબદાર ગણાવે છે. જેના કારણે લોકો વધુ બાળકો પેદા કરતા થયા. તેમને આશા હતી કે વધુ બાળકો પેદા કરવાથી ભવિષ્યમાં બાળકો કરવેરો ભરી શકશે અને આવક વધવાથ તેઓનું કુટુંબ ગુજરાન ચલાવી શકશે. હાલમાં જ્યાં રેલવે અને ટ્રકો છે તે જગ્યાએ પહેલા ભંસો અને ગાડાંઓ હતાં. ટેલિગ્રાફિક પદ્ધતિ અને વધુ સુમેળભરી વિતરણ વ્યવસ્થા ડચનાં શાસન વખતે જાવામાં આવી જેની પાછળ મુખ્યત્વે જાવામાંથી ભૂખમરો અને દુષ્કાળનું પ્રમાણ ઓછું થયું તે ગણાવી શકાય. તેના કારણે વસ્તીમાં પણ વધારો થયો. વર્ષ 1840થી 1940 સુધી કે જ્યારે જાપાની વ્યવસાય શરૂ ન થયો ત્યાં સુધી જાવામાં ભૂખમરાની કે દુષ્કાળની કોઈ નોંધપાત્ર ઘટના બની નથી. વસ્તી વધારામાં એથનોલોજિકલ કારણોએ પણ ભાગ ભજવ્યો હોવાનું માનવામાં આવે છે. જાવામાં લિંગભેદ રાખવામાં નહોતો આવતો. છોકરાઓને ત્યાં મહત્વ આપવામાં નહોતો આવતો કૃષિ ક્ષેત્રે પુરુષો અને સ્ત્રીઓ સાથે મળીને મજૂરી કરે છે. વધુમાં 19મી સદી દરમિયાન પ્રથમ લગ્નની સરેરાશ ઉંમરમાં ઘટાડો નોંધાયો જેના કારણે સ્ત્રીઓની બાળકોને જન્મ આપવાનાં ક્ષમતાનાં વર્ષોમાં વધારો થયો હતો.
ડેમોગ્રાફી (વસ્તીમાં જન્મ, મૃત્યુ, રોગ વગેરેનો વૈજ્ઞાનિક અભ્યાસ)
thumb|right|મધ્ય જકાર્તા જાવા ઇન્ડોનેશિયા ખાતે સૌથી વધુ ગીચ વસ્તી ધરાવતો ટાપુ છે. દેશની લગભગ 62 ટકા વસ્તી આ ટાપુ ઉપર રહે છે અને તે વિશ્વમાં સૌથી વધુ વસ્તી ગીચતા ધરાવતો ટાપુ છે. દેશની વસ્તી 1.30 કરોડ લોકોની છે. અહીં પ્રતિ કિ. મિ. 1,026 લોકો રહે છે. વિશ્વમાં તે સૌથી વધુ વસ્તી ગીચતા ધરાવતો ભાગ પણ ગણાય છે. જો જાવા એક દેશ હોત અને જો તમામ નાનાં શહેરો રાજ્યોને બાદ કરવામાં આવે તો તે વિશ્વમાં બાંગ્લાદેશ બાદ વસ્તીની સૌથી વધુ ગીચતા ધરાવતો બીજા ક્રમનો દેશ હોત. ઈન્ડોનેશિયાની કુલ વસ્તી પૈકી 45 ટકા વસ્તી મૂળ જાવાનિઝ છે.
વર્ષ 1970થી સુહાર્તો શાસનનો અંત આવ્યો ત્યાં સુધી એટલે કે વર્ષ 1998 સુધી ઇન્ડોનેશિયન સરકાર અન્ય સ્થળે વસવાટ કરવાનો કાર્યક્રમ ચલાવતી હતી જેની પાછળનો મુખ્ય આશાય જાવાની વસ્તીને ઇન્ડોનેશિયાના અન્ય ઓછી વસ્તી ધરાવતા ટાપુઓ ઉપર ખસેડવાનો હતો. આ કાર્યક્રમને મિશ્ર પ્રતિસાદ મળ્યો હતોઃ કેટલીક વખત આને કારણે સ્થાનિક લોકો અને તાજેતરમાં સ્થાયી થયેલાં લોકો વચ્ચે સંઘર્ષ થતો હતો.
અર્થતંત્ર
thumb|left|યોગ્યાકાર્તાના પ્રામ્બાનાન ખાતે આવેલાં ચોખાનાં ખેતરોમાં જાવાનિઝ મહિલાઓ ચોખાનું વાવેતર કરી રહી છે. શરૂઆતમાં જાવાનું અર્થતંત્ર મોટે ભાગે ચોખાની ખેતી ઉપર આધાર રાખતું હતું. તારુમાનાગારા, માતરમ્ અને મજાપહિત જેવાં પૌરાણિક રાજ્યો ચોખાની ઉપજ અને કરવેરા ઉપર નભતાં હતાં. પૌરાણિક કાળથી જાવા ચોખાની પુરાંત અને ચોખાની નિકાસ માટે જાણીતું છે. ચોખાની ખેતીએ આ ટાપુ ઉપર વસ્તી વધારામાં પણ યોગદાન આપ્યું છે. ભારત અને ચીન જેવાં અન્ય એશિયાઈ દેશો સાથેનો વેપાર 4થી સદીમાં ફૂલ્યોફાલ્યો હતો. તેવા પુરાવાઓ તત્કાલિન ચીની માટીકામનાં વાસણો આ ટાપુ ઉપરથી મળી આવ્યા તેના આધારે કહી શકાય. મજાપહિતના પૌરાણિક સમયગાળા દરમિયાન જાવા માલુકુ અને મસાલાનો વેપાર વિશ્વસ્તરે કરતું હતું. વીઓસીના સમયગાળા દરમિયાન પણ તેણે આ વેપાર જાળવી રાખ્યો હતો.
અંદાજે 17મી સદીમાં ડચ ઇસ્ટ ઇન્ડિયા કંપનીએ બાટાવિયા ખાતે પોતાનો પગદંડો જમાવ્યો અને ત્યાર બાદ 18મી સદીમાં નેધરલેન્ડ્ઝ ઇસ્ટ ઇન્ડિઝ અહીં વેપાર અર્થે આવી વિદેશી શાસનના સમયગાળા દરમિયાન ડચ લોકોએ જાવા ખાતે શેરડી, રબર, કોફી, ચા અને ક્વિનાઇન જેવા રોકડિયા પાકોની વાવણીની શરૂઆત કરી હતી. 19મી સદીથી 20મી સદીની શરૂઆત દરમિયાન જાવાની કેફીએ વિશ્વસ્તરે પ્રખ્યાતિ મેળવી. જેના કારણે આજે "જાવા" નામ કોફીનો પર્યાયવાચી શબ્દ બની ગયો છે.
નેધરલેન્ડ ઇસ્ટ ઇન્ડિઝથી માંડીને આધુનિક ઇન્ડોનેશિયાઈ ગણરાજ્યોનાં સમયગાળા સુધી જાવાની ગણતરી ઇન્ડોનેશિયાનાં સૌથી સમૃદ્ધ ટાપુઓમાં થતી હતી. જાવામાં માર્ગ પરિવહનનું માળખું પૌરાણિક કાળથી અસ્તિત્વ ધરાવતું હતું. 19મી સદીની શરૂઆતમાં ડેન્ડેલ્સ દ્વારા જે જાવા ગ્રેટ પોસ્ટ રોડનું નિર્માણ કરવામાં આવ્યું તેને પૌરાણિક કાળના માર્ગ સાથે સાંકળવામાં આવે છે. કોફી જેવી વેપારી વસ્તુઓનું અંતરિયાળ ટાપુમાંથી દરિયા કિનારાના બંદરો સુધી પરિવહન કરવા માટે પરિવહન સેવાઓની જરૂર પડી જેના કારણે જાવામાં રેલવે લાઇન નંખાવાની શરૂઆતે વેગ પકડ્યો. આજે જાવાનાં મુખ્ય શહેરોમાં ઉદ્યોગ, વેપાર, વ્યવસાય અને સેવાઓ ફૂલ્યાફાલ્યા છે. આ શહેરોમા જકાર્તા, સુરાબાયા, સેમારંગ અને બાંડુંગનો સમાવેશ થાય છે. જ્યારે કેટલાક પારંપરિક સલ્તનત શહેરો જેમ કે યોગવાકાર્તા, સુરાકાર્તા અને કાયર્બોને પોતાનો ભવ્ય વારસો જાળવી રાખ્યો છે જેના કારણે તેઓ જાવા ખાતે કલા, સંસ્કૃતિ અને પ્રવાસનનું કેન્દ્ર બની ગયાં. જાવાના ઉત્તરી દરિયાકિનારે આવેલા સિલેગોન, ટેન્જેરંગ, બેકાસી, કારાવાંગ, ગ્રેસિક અને સિદોઆર્જો જેવાં શહેરોમાં પણ ઔદ્યોગિક વસાહતો વિકસી રહી છે. જાવા ખાતે ટોલરોડનું બાંધકામ સુહાર્તોના સમયગાળાથી અત્યાર સુધી ચાલતું આવ્યું છે. જેનાં કારણે તેઓ મુખ્ય કેન્દ્ર સમા શહેરો અને તેની આસપાસના વિસ્તારો જેમ કે જકાર્તા અને બાંડુંગને આવરી લે છે. ઉપરાંત કાઇરબોન, સેમારંગ અને સુરાબાયાને પણ આવરી લેવામાં આવ્યા છે.
thumb|center|800px
માનવસમુદાય અને સંસ્કૃતિ
પોતાની વિશાળ વસ્તી હોવા છતાં પણ અને ઇન્ડોનેશિયાના અન્ય વિશાળ ટાપુઓથી વિપરીત માનવ સમુદાયની તુલનામાં જાવા ખૂબ જ સમાન ધર્મી છે. જાવાનિઝ અને સુદાનિઝ આ બે જ માનવ સમુદાયોનાં જૂથનું જાવા જન્મ સ્થળ છે. ત્રીજું જૂથ મદુરિઝ લોકોનું છે. આ માનવ સમુદાય જાવાના ઉત્તર પશ્ચિમી દરિયા કિનારાના પ્રદેશ મદુરામાંથી આવીને 18મી સદીથી મોટી સંખ્યામાં પૂર્વ જાવામાં સ્થાયી થયો છે. ટાપુની કુલ વસ્તીમાં જાવાનિઝ લોકોની સંખ્યા બે તૃતિયાંશ જેટલી છે. જ્યારે સુદાનિઝ અને મદુરીઝ લોકોની વસ્તી અનુક્રમે 20 ટકા અને 10 ટકાની છે.
આ ટાપુ ઉપર ચાર મુખ્ય સાંસ્કૃતિક વિસ્તારો અસ્તિત્વ ધરાવે છે. કેજાવેન અથવા તો જાવાનિઝ હાર્ટલેન્ડ કે જે પાસિસિર પ્રાંતના ઉત્તર કિનારે આવેલો છે. પશ્ચિમ જાવાની સુંદા ભૂમિ અને પૂર્વની આગળ નીકળેલો ભાગ કે જેને બ્લામબાંગન તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. મદુરા પાંચમો એવો વિસ્તાર છે કે જેના દરિયા કિનારાના જાવાના વિસ્તારો સાથે સાંસ્કૃતિક અનુસંધાનો હોય. આ ટાપુ ઉપર કેજાવેન જાવાનિઝ સંસ્કૃતિનું સૌથી વધારે પ્રભુત્વ છે. જાવાના બાકી રહેલા ઉમરાવો અહીં સ્થિત છે. અને ઇન્ડોનેશિયાના મોટાભાગના લશ્કરી, વેપારી, રાજકીય હોદ્દેદારોનાં મૂળ અંહીના છે. તેની ભાષા, કળા અને રીતભાતને આ ટાપુની સૌથી શુદ્ધ અને દ્રષ્ટાંતરૂપ માનવામાં આવે છે. પશ્ચિમના બાન્યુમાસથી લઈને પૂર્વના બ્લિટાર સુધીનો વિસ્તાર ઇન્ડોનેશિયાની સૌથી ફળદ્રુપ ભૂમિ અને વસ્તીની સૌથી વધુ ગીચતા ધરાવતી ખેતીની જમીન માનવામાં આવે છે.
મધ્ય જાવાના દક્ષિણ પશ્ચિમી ભાગ કે જેને બાન્યુમાસાન પ્રાંત તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.તેમાં બે જાતની સંસ્કૃતિઓનું મિશ્રણ જોવા મળે છે. જાવાનિઝ સંસ્કૃતિ અને સુદાનિઝ સંસ્કૃતિઓ ભેગી થવાને કારણે બન્યુમાસાન સંસ્કૃતિનું નિર્માણ થયું છે. મધ્ય જાવાના રાજાશાહી ધરાવતા શહેરો યોગ્યાકાર્તા અને સુરાકાર્તામાં સમકાલિન રાજાઓ પોતાના ઇતિહાસની પાછળ ચાલી રહ્યા છે તેમના વંશજો ડચ લોકોનાં શાસન પૂર્વે આ પ્રાંતમાં ઇસ્લામિક સલ્તનતના રાજાઓ હતા. જેના કારણે આ સ્થળો જાવાની પૂરાતન સંસ્કૃતિના સંગ્રહ સ્થાન સમાન બની ગઈ છે. જાવાની શાસ્ત્રીય કલાઓમાં ગેમેલેન સંગીત અને વાયાંગ કઠપૂતળીના શોનો સમાવેશ થાય છે.
દક્ષિણપૂર્વીય એશિયાઇ પ્રાંતોમાં જાવા ઉપર ઘણા સામ્રાજ્યોએ રાજ કર્યું છે. જેના કારણે જાવાનિઝ લેખકો દ્વારા ખાસ્સી એવી માત્રામાં સાહિત્યની રચના કરવામાં આવી છે. આ સાહિત્યમાં કેન આરોક અને કેન ડેડેસ નો સમાવેશ થાય છે. જેમાં એક અનાથ તેનાં રાજાનું રાજપાટ વિના હક્કે છીનવી લે છે અને તે રાજાની રાણી સાથે લગ્ન કરે છે. આ ઉપરાંત રામાયણ અને મહાભારત ના અનુવાદોનો સમાવેશ થાય છે. પ્રામોએદ્યા અનંતા ટોએટ તત્કાલિન પ્રખ્યાત ઇન્ડોનેશિયાઇ લેખક હતો. તેણે પોતાના સ્વાનુભાવ ઉપરથી ઘણી વાર્તાઓ લખી હતી. તે પોતે જાવામાં ઉછરેલો હોવાથી તેણે તેની વાર્તાઓમાં જાવાનિઝ લોકસંસ્કૃતિ અને ઐતિહાસિક મહાનુભાવોનો ઉલ્લેખ પણ કર્યો હતો.
ભાષાઓ
thumb|250px|જાવામાં બોલાતી ભાષાઓ (જાવાનિઝ ભાષા સફેદ રંગમાં દર્શાવી છે.)
જાવામાં મુખ્યત્વે જાવાનિઝ, સુદાનિઝ અને મદુરિઝ આ ત્રણ ભાષાઓ બોલવામાં આવે છે. અન્ય બોલાતી ભાષાઓમાં બેતાવી (મલય બોલી કે જે જકાર્તા પ્રાંતમાં સ્થાનિક રીતે બોલાય છે.), ઓસિંગ અને ટેન્ગેરિઝ (જાવાનિઝની નજીકની ભાષાઓ), બડુય (સુદાનિઝની નજીકની ભાષા), કાન્ગિયાનિઝ (મદુરિઝની નજીકની ભાષા), બાલિનિઝ અને બાન્યુમાસાન, તેમજ મોટાભાગની વસ્તી ઇન્ડોનેશિયાઈ ભાષા બોલે છે તેનો સમાવેશ થાય છે. ઇન્ડોનેશિયાઇ ભાષાને દેશની બીજી ભાષા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
ધર્મ
જાવાની કુલ વસ્તી પૈકી 90 ટકા લોકો મુસલમાન છે. અબાનગન (વધુ સાધારણ અથવા તો સમન્વયી) અને સંત્રી (વધારે રૂઢિચુસ્ત) વચ્ચે વિશાળ અખંડ પ્રવાહ રહેલો છે. કેટલાક હિન્દુઓ પણ સમગ્ર જાવામાં છૂટાછવાયેલા ફેલાયેલા છે પરંતુ પૂર્વના કિનારા તરફ બાલીની નજીક હિન્દુઓની વસ્તી મોટા પ્રમાણમાં છે. ખાસ કરીને બન્યુવાંગી શહેરમાં હિન્દુઓની વસ્તી વિશેષ પ્રમાણમાં છે. મોટાં શહેરોમાં ખ્રિસ્તીઓની વસ્તી પણ સારા એવા પ્રમાણમાં છે. જોકે દક્ષિણ મધ્ય જાવાના કેટલાક વિસ્તારોમાં રોમન કેથલિકની વસ્તી વધારે માત્રામાં છે. ચીની ઇન્ડોનેશિયાઇ વસ્તી ધરાવતા મોટાં શહેરોમાં બૌદ્ધ ધર્મ ધરાવતા લોકો પણ વસે છે. ઇન્ડોનેશિયાનાં બંધારણમાં છ મુખ્ય ધર્મોને સ્થાન આપવામાં આવ્યું છે. (જુઓ ઇન્ડોનેશિયામાં ધર્મ.)
જાવા ધર્મ અને સંસ્કૃતિથી છલકાતા ઘડા સમાન છે. જેના કારણે અંહી ધાર્મિક માન્યતાઓ પુષ્કળ પ્રમાણમાં વિકાસ પામી છે. શિવ ધર્મ સાથે આ દેશ ઉપર ભારતીય પ્રભુત્વ રહ્યું હતું. અને બૌદ્ધ ધર્મએ પણ સમાજમાં સારો એવો પ્રસાર કર્યો હતો. જેના કારણે ગામઠી પરંપરા અને સંસ્કૃતિનું મિશ્રણ થવાં પામ્યું હતું. આનો એક મતલબ એવો થાય કે રેસી તરીકે ઓળખાતા વૈરાગીઓ ત્યાં ગૂઢવિદ્યા શીખવાડતા હતા. રેસી હંમેશા વિદ્યાર્થીઓની વચ્ચે રહેતો વિદ્યાર્થીઓ તેમના ગુરુની રોજિંદી જરૂરીયાતો અંગેનું ધ્યાન રાખતા અને તેને પૂરી કરતા. રેસીના સત્તાધિકારીઓ કેવળ કર્મકાંડીઓ જ હતા. દરબારમાં બ્રાહ્મણો પૂજારીઓ અને પડજંગા (ધાર્મિક પંડિતો) હતા. તેઓ શાસકોને કાયદેસરતા આપવાનું કામ કરતા અને પોતાની રાજકીય જરૂરીયાતો માટે હિન્દુ બ્રહ્માંડની રચનાને સાંકળતા હતા.
હિન્દુત્વ બાદ આવેલા ઇસ્લામ શાસને દરજ્જાનાં માળખાંની આ પરંપરાને વધારે મજબૂત બનાવી. હિન્દુ સામ્રાજ્ય પાછું હટી જતાં ન્યાયાલય (ક્યાઇ )નો મુસ્લિમ જ્ઞાતા નવો ધાર્મિક વડો બન્યો. ઇસ્લામે કોઈ જ ધાર્મિક નેતાઓને ક્રમ ન આપ્યા કે ઔપચારિક રૂપે મૌલવી પણ ન બનાવ્યા. પરંતુ ડચ લોકોના શાસનમાં મસ્જિદોને અને મદ્રેસાઓને સવિસ્તાર ક્રમ આપવામાં આવ્યા. જાવાનિઝ પેસાન્ટ્રેન (મદ્રેસા)માં ક્યાઇ એ રેસી ની પ્રથા કાયમી બનાવી. તેની આજુબાજુમાં રહેતા વિદ્યાર્થીઓ તેની જરૂરીયાતને પૂરી કરતા ઉપરાંત શાળાની આજુબાજુમાં ખેતી પણ કરતા હતા.
ઇસ્લામના આગમન પૂર્વેની જાવાની પરંપરાઓએ ઇસ્લામને ગૂઢવિદ્યા તરફ દોર્યો હતો. જ્યારે ઇસ્લામનું જાવામાં આગમન થયું ત્યારે તે થોડું ઢીલું માળખું ધરાવતો સમાજ હતો કે જે ધાર્મિક નેતૃત્વ અને ક્યાઇ ની આસપાસ રચાયેલો હતો. તેની પાસે ઇસ્લામિક અને ઇસ્લામ પૂર્વેની સંસ્કૃતિનો વારસો, માન્યતા તેમજ પરંપરાઓ હતી. ક્યાઇઓ ગામડાંઓ, પ્રજા અને રાજાઓની ધાર્મિક માન્યતાઓ વચ્ચેની મુખ્ય મધ્યસ્થી હતી. જોકે, ક્યાઇના ઢીલાં નેતૃત્વ માળખાને કારણે સ્કિસમનો ઉદ્ભવ થયો. ઘણી વખત આ ધર્મોમાં ભાગલા પડતા જોવા મળતા હતા એક તો રૂઢિચુસ્ત ક્યાઇ પંથ કે જેણે ભાગ્યે જ ઇસ્લામના કાયદામાં સૂચના આપી હોય, બીજા તે લોકો કે જેઓ ગૂઢવિદ્યા શીખવતા હતા અને ત્રીજા એવા લોકો કે જેઓ સુધારેલા ઇસ્લામને આધુનિક વૈજ્ઞાનિક પદ્ધતિથી અપનાવવા માગતા હોય. આના કારણે બે ભાગો પડી ગયા એક તો સંત્રી કે જેઓ એમ માને છે કે ઇસ્લામની માન્યતા અને તેનું પાલન કરવામાં તે ખૂબ જ રૂઢિચુસ્ત છે અને બીજા અબાનગાન કે જેઓ ઇસ્લામ પૂર્વેની ચેતનાવાદમાં માનનારા લોકો છે. તેઓ ભારતીય હિન્દુ માન્યતાઓમાં માને છે અને ઇસ્લામ ધર્મની માન્યતાઓમાં પણ તેમને વિશ્વાસ છે.
આ ભાગલાને કારણે સંખ્યાબંધ પંથો પડી ગયા. ઇ. સ. 1956ના મધ્યમાં યોગ્યાકાર્તામાં આવેલા ધાર્મિક બાબતોના વિભાગે નોંધ્યું હતું કે જાવા ખાતે ઇન્ડોનેશિયાના ધર્મો ઉપરાંત બીજા 63 જેટલા પંથો અને સમુદાયો આવેલા છે. ઉપરોક્ત પથ અને સમુદાયો પૈકી 35 મધ્ય જાવામાં, 22 પશ્ચિમ જાવામાં, અને 8 પૂર્વ જાવામાં આવેલા છે. જેમાં કેજાવેન, સુમાહરાહ, સુબુડ વગેરેનો સમાવેશ થાય છે. આ લોકોની કુલ સભ્ય સંખ્યા કેટલી છે તેનો અંદાજ કાઢવો મુશ્કેલ છે કારણ કે તેમના કેટલાય અનુયાયીઓ તેમની સરખામણી ઇન્ડોનેશિયાના અધિકૃત ધર્મો પૈકી એક ધર્મના ઓળખાવે છે.
બાહ્ય લિન્ક્સ
શ્રેણી:જાવા શ્રેણી:ઇન્ડોનેશિયાના ટાપુઓ શ્રેણી:ઇન્ડોનેશિયા
રુદ્રમાળા (તા. ખેડબ્રહ્મા)
રુદ્રમાળા (તા. ખેડબ્રહ્મા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  ખેડબ્રહ્મા તાલુકામાં આવેલું  એક ગામ છે. રુદ્રમાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખેડબ્રહ્મા તાલુકો
આંબાબારી, દાદરા અને નગરહવેલી
આંબાબારી, દાદરા અને નગરહવેલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દાદરા અને નગરહવેલીના દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લાના એકમાત્ર તાલુકાનું મહત્વનું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર, આંગણવાડી જેવી સવલતો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આંબાબારી ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ તેમની કુકણા બોલી, ધોડિઆ બોલીનો ઉપયોગ પોતાના સામાન્ય વહેવાર દરમ્યાન કરે છે. આ બોલીઓ ગુજરાતી ભાષા કરતાં જુદી હોય છે.
શ્રેણી:દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લો
ભૌતિકશાસ્ત્ર
ભૌતિક શાસ્ત્ર (Physics) એ એક મૂળભૂત પ્રાકૃતિક વિજ્ઞાન છે કે જેમાં નૈસર્ગિક કે પ્રાયોગિક પરિસ્થિતિમાં દ્રવ્ય અથવા પદાર્થ (matter) અને ઊર્જાની આંતરક્રિયાથી નીપજતી ભૌતિક ઘટનાઓનો અભ્યાસ કરવામાં આવે છે. ગ્રીક શબ્દ φυσικός (ફીઝિકોસ= "કુદરતી"), જેનું મૂળ φύσις (ફીઝિસ = "કુદરત" છે, પરથી ફિઝિક્સ (ભૌતિકશાસ્ત્ર) શબ્દ ઉતરી આવ્યો છે. આ વૈજ્ઞાનિક અભ્યાસ, સમય અને અવકાશની ભૂમિકા પર કરવામાં આવે છે.
પરીચય
ભૌતિક શાસ્ત્ર એક વિશાળ શાખા છે. ભૌતિક શાસ્ત્રની વ્યાખ્યા કરવી અઘરી છે. અમુક વિદ્વાનોં ના મતાનુસાર આ ઊર્જા વિષયક વિજ્ઞાન છે અને આમાં ઊર્જા નું રૂપાંતરણ તથા પદાર્થ વચ્ચેનાં સંબંધોં નીં ચર્ચા કરવામાં આવે છે. તેના દ્વારા પ્રાકૃત જગત અને તેની આંતરીક ક્રિયાઓં નો અભ્યાસ કરવામાં આવે છે. આકાશ (space), સમય (time), ગતિ, પદાર્થ, વિદ્યુત, પ્રકાશ, ઊષ્મા તથા ધ્વનિ વગેરે અનેક વિષય તેમની સીમામાં આવે છે. આ વિજ્ઞાનનો એક મુખ્ય વિભાગ છે. તેનાં સિદ્ધાંત સમગ્ર વિજ્ઞાન માં માન્ય છે અને વિજ્ઞાન ની દરેક શાખાને લાગુ પડે છે. તેનું ક્ષેત્ર વિસ્તૃત છે અને તેની સીમા નિર્ધારિત કરવી અતિ કઠિન છે. બધા વૈજ્ઞાનિક વિષય વધતે ઓછે અંશે આની અંતર્ગત આવે છે. વિજ્ઞાન ની અન્ય શાખાઓ કાં તો સીધીજ ભૌતિક શાસ્ત્ર પર આધારિત છે, અથવા તેમની હકિકતોને આના મૂલ સિદ્ધાંતોં સાથે સંયોજીત કરવાનો પ્રયત્ન કરાય છે.
ભૌતિક શાસ્ત્રનું મહત્વ એ માટે પણ છે કે, તકનિકિ (Technology) તથા એન્જીનીયરીંગ નું જન્મદાત્રી હોવાને કારણે તે આ યુગના સામાજિક તેમજ આર્થિક વિકાસ માટે પ્રેરક છે. બહુ જ પહેલા આને દર્શન શાસ્ત્રનો વિભાગ ગણીને નેચરલ ફિલૉસોફી (Natural Philosophy) તરીકે ઓળખાવાતું હતું, પરંતુ ઇ.સ. ૧૮૭૦ ના સમય આસપાસ "ભૌતિક શાસ્ત્ર" તરીકે ઓળખાતું થયુ. ધીરે ધીરે આ વિજ્ઞાન પ્રગતિ પામતું ગયુ અને અત્યારે તો તેની પ્રગતિની તિવ્ર ઝડપ જોઇને, અગ્રગણ્ય ભૌતિક વિજ્ઞાનીઓને પણ આશ્ચર્ય થાય છે. ધીરે ધીરે આમાંથી અનેક મહત્વપૂર્ણ શાખાઓની ઉત્પત્તિ થઇ, જેમકે રસાયણિક ભૌતિકી (Chemical Physics), ખગોળીય ભૌતિકી (Astrophysics), જીવભૌતિકી (Biophysics), ભૂભૌતિકી (Geophysics), આણ્વિક ભૌતિકી (Nuclear Physics), અવકાશ ભૌતિકી (Space Physics) વિગેરે.
ભૌતિક શાસ્ત્ર નો મુખ્ય સિદ્ધાંત "ઊર્જા સંરક્ષણ" (Conservation of Energy) છે. જે મુજબ કોઇ પણ દ્રવ્યસમુદાય ની ઊર્જા નું પ્રમાણ સ્થિર હોય છે. સમુદાય ની આંતરિક ક્રિયાઓ દ્વારા આ પ્રમાણ વધવાનું કે ઘટવાનું શક્ય નથી. ઊર્જા નાં અનેક રૂપ હોય છે અને તેનું રૂપાંતરણ થઇ શકે છે, પરંતુ તેમનાં પ્રમાણમાં કોઇ પ્રકાર નું પરિવર્તન શક્ય નથી. આઇસ્ટાઇન ના સાપેક્ષવાદનાં સિદ્ધાંત અનુસાર દ્રવ્યમાન (mass) પણ ઉર્જામાં રૂપાંતરીત થઇ શકે છે. આ રીતે ઊર્જા સંરક્ષણ અને દ્રવ્યમાન સંરક્ષણ બન્ને સિદ્ધાંતો નો સમન્વય થઇ જાય છે, અને આ સિદ્ધાંત વડે ભૌતિક શાસ્ત્ર અને રસાયણ શાસ્ત્ર એક બીજા સાથે સંકળાય છે.
પરંપરાગત ભૌતિક શાસ્ત્ર (Classical Physics)
ભૌતિકી ને મોટે ભાગે બે ભાગોમાં વહેંચી શકાય છે. ઈ.સ. ૧૯૦૦થી પહેલાં જે ભૌતિક જ્ઞાન અર્જિત કરવામાં આવ્યું હતું અને તે સંબંધી જે નિયમ તથા સિદ્ધાંત પ્રતિપાદિત કરવામાં આવ્યાં હતાં, તેમનો સમાવેશ પ્રાચીન ભૌતિકમાં કરવામાં આવ્યો. તે સમયની વિચારધારાના પ્રેરણાસ્ત્રોત ગૅલિલીયો (૧૫૬૪-૧૬૪૨) તથા ન્યૂટન (૧૬૪૨-૧૭૨૭) હતાં. શાસ્ત્રીય ભૌતિકને મુખ્યત: યાંત્રિકી (Mechanics), ધ્વાનિકી (Acoustics), ઊષ્મા (Heat), વિદ્યુચ્ચુંબકત્વ અને પ્રકાશિકી (Optics)માં વિભાજિત કરવામાં આવે છે. આ શાખાઓ ઇંજીનિયરિંગ તથા શિલ્પ-વિજ્ઞાનની આધારશિલાઓ છે અને ભૌતિકની પ્રારંભિક શિક્ષા આનાથી જ શરૂ કરવામાં આવે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:વિજ્ઞાન શ્રેણી:ભૌતિકવિજ્ઞાન
પાનધરવા
પાનધરવા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાવી જેતપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાનધરવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્ય વસ્તી આદિવાસીઓની છે.
શ્રેણી:પાવી જેતપુર તાલુકો
વાસણા મારગિયા (તા. ખેડા)
વાસણા મારગિયા (તા. ખેડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક તથા વાત્રક તેમજ સાબરમતી નદીની વચ્ચે આવેલા એવા  ખેડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વાસણા મારગિયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બહુકોણ
thumb|400px|right|બહુકોણની ભાત
ભૂમિતિમાં બહુકોણએ પરંપરાગત સમતલ આકૃતિ છે જે સુરેખ રેખાખંડોની પરિમિત શ્રેણી (માટે બંધ બહુકોણીય શૃંખલા દ્વારા) બનેલા બંધ પથ અથવા પરિપથ દ્વારા બંધાયેલી હોય છે. આ ખંડોને તેની ધાર અથવા બાજુઓ કહેવાય છે અને જે બિંદુએ બે ધાર મળે છે તે બહુકોણના શિરોલંબ અથવા ખૂણાઓ છે એન ગોન (n-gon) એ બહુકોણ એન (n) બાજુઓવાળો બહુકોણ છે. બહુકોણના આંતરિક ભાગને ઘણીવાર તેની બોડી કહેવામાં આવે છે. બહુકોણ એ કોઇ પણ સંખ્યામાં પરિમાણમાં વધુ સામાન્ય પોલિટોપનું દ્વિપરિમાણીય ઉદાહરણ છે.
બાજુઓની સંખ્યા
બહુકોણને સામાન્ય રીતે બાજુઓની સંખ્યાને આધારે વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે, બહુકોણના નામ નીચે મુજબ જુઓ.
બહિર્મુખતા
બહુકોણને તેની બહિર્મુખતાની માત્રા (ડીગ્રી) દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે:
ગુણધર્મો
આપણે યુક્લિડીયન ભૂમિતિ ધ્યાનમાં લઇશું.
ખૂણાઓ
કોઇ પણ બહુકોણ, નિયમિત અથવા અનિયમિત, સ્વછેદન અથવા સરળ, તે જેટલી બાજુઓ ધરાવે છે તેટલા ખૂણા ધરાવે છે. પ્રત્યેક ખૂણાને કેટલાક કોણ હોય છે. બે મહત્ત્વના કોણ નીચે મુજબ છેઃ
બહિષ્કોણ એ અંતઃકોણનો પૂરક કોણ છે. આ માટે, કેટલાક અંતઃકોણો 180°થી વધુ હોય તો પણ અંતઃકોણોનો સરવાળો સરળતાથી જાણી શકાય છે. ઘડીયાળના કાંટાની દિશામાં આગળ વધવાનો અર્થ છે કે કોઇ ડાબીની બદલે જમણી બાજુએ વળે છે તો તેને નકારાત્મક મૂલ્યમાં વળ્યાં તરીકે ગણવામાં આવે છે. (આમ આપણે બાજુઓના દિશામાનના વેષ્ટનાંક જેવું કઇંક કરીએ છીએ જ્યાં પ્રત્યેક શિરોબિંદુએ યોગદાન −½ અને ½ વેષ્ટનાંકની વચ્ચે છે)
ક્ષેત્રફળ અને કેન્દ્રક
thumb|320px|right|દ્વિપારિમાણિક બહુકોણનું નામકરણ
બહુકોણનું ક્ષેત્રફળ એ બહુકોણ દ્વારા દ્વિપરિમાણીય બંધ ક્ષેત્રનું માપ છે. n શિરોલંબ સાથે બિનસ્વછેદન (સરળ) બહુકોણ માટે ક્ષેત્રફળ અને કેન્દ્રક નીચે મુજબ આપેલા છે :
બહુકોણને બંધ કરવા પ્રથમ અને અંતિમ શિરોલંબ સમાન હોય છે, માટે,. શિરોલંબનો ક્રમ ઘડિયાળના કાંટાની દિશામાં અથવા ઘડિયાળના કાંટાની વિરુદ્ધ દિશામાં હોવો જોઇએ; જો તે ઘડિયાળાના કાંટાની દિશામાં હોય તો ક્ષેત્રફળ નકારાત્મક હશે જે નિરપેક્ષ મૂલ્યમાં સાચું હશે. આને સામાન્ય રીતે સર્વેયરના સૂત્ર તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
મીસ્ટર દ્વારા 1769માં સૂત્ર વર્ણવામાં આવ્યું હતું અને ગૌસ દ્વારા 1795માં સૂત્ર આપવામાં આવ્યું હતું. બહુકોણને ત્રિકોણમાં વહેંચીને તેની ખરાઇ કરી શકાય છે પરંતુ તેને ગ્રીનના પ્રમેયના વિશેષ કિસ્સા તરીકે પણ જોવામાં આવે છે.
સરળ બહુકોણનું ક્ષેત્રફળ A પણ ગણી શકાય છે જો બાજુઓ, a 1,a 2, ..., a nની લંબાઈ અને બહિષ્કોણ,  જાણીતા હોય તો. તે માટેનું સૂત્ર છે
આ સૂત્ર લોપશિટ્સ દ્વારા 1963માં આપવામાં આવ્યું હતું.
જો બહુકોણને સમાન અવકાશવાળી ગ્રિડ પર એવી રીતે દોરવામાં આવે કે જેથી તેના શિરોલંબો ગ્રિડ બિંદુઓ બને તો પિકનો પ્રમેય અંતઃકોણ અને સીમા ગ્રિડ બિંદુની સંખ્યાને આધારે બહુકોણના ક્ષેત્રફળનું સરળ સૂત્ર આપે છે.
જો સમાન ક્ષેત્રફળવાળા બે સરળ બહુકોણ લેવામાં આવે તો પ્રથમ બહુકોણને બહુકોણીય ટુકડાઓમાં એવી રીતે કાપી શકાય કે તે બીજા બહુકોણને મળતા આવે. આ બોલયાઇ-ગેર્વિન પ્રમેય છે.
એકમ વર્તુળમાં આવેલા અંતર્લિખિત નિયમિત n-કોણનું ક્ષેત્રફળ નીચે મુજબ છે
નિયમિત n-કોણનું ક્ષેત્રફળ તેના પરિવૃત્તના સ્વરૂપમાં R ત્રિજ્યાવાળા વર્તુળ દ્વારા નીચે મુજબ આપવામાં આવેલું છે.
એકમ-ત્રિજ્યાવાળા અંતર્વૃત્ત અને બાજુ s અને અંતઃકોણ \thetaવાળા નિયમિત n-કોણનું ક્ષેત્રફળ ત્રિકોણમિતિની રીતે નીચે મુજબ દર્શાવી શકાય.
સામાન્ય રીતે બહુકોણની બાજુઓ ક્ષેત્રફળ નક્કી કરતી નથી. જોકે, જો બહુકોણ ચક્રીય હોય બાજુઓ ચોક્કસ ક્ષેત્રફળ નક્કી કરે છે. આપેલી બાજુઓવાળા તમામ n-કોણ માટે સૌથી મોટા ક્ષેત્રફળવાળો બહુકોણ ચક્રીય બહુકોણ છે.
સ્વછેદન બહુકોણો
સ્વછેદન બહુકોણનું ક્ષેત્રફળ બે રીતે નક્કી કરી શકાય છે. તેની પ્રત્યેક રીત અલગ જવાબ આપે છેઃ
સ્વાતંત્ર્ય કક્ષા
n -કોણ 2n સ્વાતંત્ર્ય કક્ષા ધરાવે છે, જેમાં સ્થાન માટે 2, ભ્રમણ દિશામાન માટે 1 અને કુલ કદ માટે 1નો સમાવેશ થાય છે માટે આકાર માટે 2n  − 4. સમપ્રમાણતા રેખાના કિસ્સામાં પાછળનું ઘટીને n − 2 થાય છે.
ધારો કે, k ≥ 2. k -ગણી ભ્રમણ સમપ્રમાણતા (Ck ) સાથેના nk -કોણવાળા આકાર માટે 2n − 2 સ્વાતંત્ર્ય કક્ષા છે. વધારાની મિરર ઇમેજ સમપ્રમાણતા (Dk ) માટે n − 1 સ્વાતંત્ર્ય કક્ષા હોય છે.
નિયમિત બહુકોણના વિકર્ણોનું ગુણનફલ
એકમ ત્રિજ્યાવાળા અંતર્વૃત્તમાં નિયમિત n -કોણ માટે આપેલા શિરોબિંદુથી તમામ અન્ય શિરોલંબ સુધીના અંતરનો ગુણાકાર n છે.
બહુકોણોનું સામાન્યકરણ
વ્યાપક રીતે જોઇએ તો બહુકોણ એ બિનબંધિયાર (અંત વગર) શ્રેણી અથવા એકાંતર ખંડો (બાજુઓ) અને કોણ (ખૂણાઓ)નો પરિપથ છે. સામાન્ય બહુકોણ બિનબંધિયાર છે કારણકે શ્રેણી જાતે જ લૂપ અથવા પાશ અથવા પરિપથમાં પાછી બંધ થાય છે. જ્યારે એપીરોગોન (અપરિમિત બહુકોણ) બિનબંધિયાર છે કારણકે તે હંમેશ માટે આગળ વધે છે અને તમે ક્યારે બંધન અંત્યબિંદુ સુધી પહોંચી શકતા નથી. આધુનિક ગાણિતિક સમજ આવી બંધારણીય શ્રેણીને "અમૂર્ત" બહુકોણના સ્વરૂપમાં દર્શાવવાની છે જે ઘટકોનો આંશિક ક્રમિત ગણ (પોસેટ) છે. બહુકોણનો આંતરિક (ભાગ) અન્ય ઘટક છે (તકનીકી કારણોસર) તે શૂન્ય પોલિટોપ અથવા નલીટોપ છે.
દ્વિકોણ એ બંધ બહુકોણ છે જે બે બાજુઓ અને બે ખૂણાઓ ધરાવે છે. ગોળા પર બે વિરુદ્ધ બિંદુઓ અંકિત કરી શકીએ છીએ (ઉત્તર ધ્રુવ અને દક્ષિણ ધ્રુવની જેમ) અને તેમને બૃહદ વર્તુળના અડધાભાગ દ્વારા જોડી શકીએ છીએ. બીજા બૃહદ વર્તુળનો વધુ એક ચાપ ઉમેરો અને તમે દ્વિકોણ મેળવો. ગોળાના દ્વિકોણને પ્રરેખિત કરો અને તમારી પાસે હોસોહેડ્રોન નામનો બહુફલક હશે. તેના સ્થાને માત્ર એક બૃહદ વર્તુળ લો તેને ચારે બાજુ દોરો અને માત્ર એક "ખૂણો" બિંદુ ઉમેરો અને તેમને એકકોણ અથવા હેનાગોન મળશે જો કે ઘણા સત્તાવાળાઓ તેને યોગ્ય બહુકોણ ગણતા નથી.
આ બહુકોણોનું અન્ય મૂર્તસ્વરૂપ અન્ય સપાટીઓ પર શક્ય છે પરંતુ યુક્લિડીયન (સપાટ) સમતલમાં તેમની બોડીને સંવેદનશીલ રીતે મૂર્તસ્વરૂપણ કરવું જોઇએ અને અમે તેમને ડિજનરેટ તરીકે વિચારીએ છીએ.
બહુકોણના વિચારનું વિવિધ રીતે સામાન્યકરણ કરાયું છે. કેટલાક ડિજનરેટ કિસ્સાઓની (અથવા તમારા દૃષ્ટિબિંદુ આધારિત વિશેષ કિસ્સાની) અહીં એક ટૂંકી યાદી છે :
બહુકોણને નામ આપવા
"બહુકોણ" (polygon) શબ્દ પૂર્વ લેટિન શબ્દ પોલિગોનમ (polygōnum) (નામવાચક સંજ્ઞા), ગ્રીક શબ્દ પોલિગોનન/પોલુગોનન  (polygōnon/polugōnon) πολύγωνονમાંથી આવ્યો છે. પોલિગોનન/પોલુગોનન (polygōnon/polugōnon) πολύγωνοςના નાન્યતર નામવાચક સંજ્ઞાનો ઉપયોગ (સ્ત્રીલીંગ વિશેષણ), જેનો અર્થ થાય છે "ઘણા-કોણવાળું". વ્યક્તિગત બહુકોણને તેની બાજુઓની સંખ્યાને આધારે નામ આપવામાં આવે છે( અને ઘણીવાર વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે, ગ્રીક-ભાષાના આંકડાકીય પૂર્વર્ગને ઉપસર્ગ -ગોન સાથે જોડીને બનાવવામાં આવે છે. દાખલા તરીકે,પંચકોણ, ડોડેકાગોન . ત્રિકોણ, ચતુર્ભુજ અથવા ચતુષ્કોણ, અનેનોનાગોન અપવાદ છે. મોટી સંખ્યાઓ માટે ગણિતશાસ્ત્રીઓ સામાન્ય રીતે આંકડા લખે છે. દા.ત. 17-ગોન . ચળનો પણ ઉપયોગ થઇ શકે છે, સામાન્ય રીતે n-કોણ . જો બાજુઓની સંખ્યાને સૂત્રમાં લખવામાં આવે તો તે ઉપયોગી છે.
કેટલાક વિશેષ બહુકોણ તેમના પોતાના નામ પણ ધરાવે છે દાખલા તરીકે નિયમિત તારા પંચકોણ પેન્ટાગ્રામ તરીકે પણ ઓળખાય છે.
ઊંચા નામ રચવા
20થી વધુ અને 100થી ઓછી ધારવાળા બહુકોણના નામ રચવા માટે નીચે દર્શાવ્યા મુજબ ઉપસર્ગને જોડો "કાઇ"નો હંમેશા ઉપયોગ થતો નથી. તેનો ક્યારે ઉપયોગ કરવો અને ક્યારે ના કરવો તે અંગે મતમતાંતર છે.(ઉપરના ઉદાહરણો પણ જુઓ).
વૈકલ્પિક રીતે, ઊંચા આલ્કેનના નામકરણ માટે વપરાતી પ્રણાલીનો પણ ઉપયોગ કરી શકાય: તેમાં 10થી 19 બાજુવાળી આકૃતિ માટે વપરાતી પ્રણાલી સાથે સાતત્ય જાળવવાનો લાભ છે.
માટે 42-બાજુવાળુ આકૃતિનું નામ નીચે મુજબ હશેઃ અને 50-બાજુવાળી આકૃતિ માટે,
પરંતુ એનનીયાગોન અને ડેકાગોનથી વધુ માટે વ્યવસાયિક ગણીતશાસ્ત્રીઓ સામાન્ય રીતે આગળ વર્ણવેલા આંકનો જ ઉપયોગ કરે છે (દાખલા તરીકે, મેથવર્લ્ડ 17-ખૂણા અને 257-ખૂણા પર લેખ ધરાવે છે). શાબ્દિક સ્વરૂપમાં સરળતાથી અભિવ્યકત કરી શકાતા હોય તેવી બાજુઓના આંક માટે કેટલાક અપવાદ છે.
ઇતિહાસ
બહુકોણ પ્રાચીન સમયથી જાણીતા છે. નિયમિત બહુકોણ પ્રાચીન ગ્રીકમાં જાણીતા હતા અને પેન્ટાગ્રામ, બિનબહિર્મુખ નિયમિત બહુકોણ (તારા બહુકોણ), ઇ.સ.પૂ. 7મી સદીમાં એરિસ્ટોફોનસ, કેરીની ફુલદાની પર જોવા મળે છે... બિનબહિર્મુખ બહુકોણનો થોમસ બ્રેડ્વારડિન દ્વારા 14મી સદી સુધી પદ્ધતિસરનો અભ્યાસ થયો ન હતો.
1952માં શેફર્ડે બહુકોણના વિચારને મિશ્ર સમતલ સાથે જોડ્યો જ્યાં પ્રત્યેક વાસ્તવિક પરિમાણ મિશ્ર બહુકોણ રચવા એક કાલ્પનિક સાથે જોડાયેલું છે.
પ્રકૃતિમાં બહુકોણ
thumb|left|ઉત્તર આયર્લેન્ડમાં જાયન્ટ્સ કોઝવે
પ્રકૃતિમાં અનેક નિયમિત બહુકોણ જોવા મળે છે. ભૂસ્તરશાસ્ત્રની દુનિયામાં સ્ફટિક સપાટ ફેસ અથવા ફેસેટ ધરાવે છે જે બહુકોણ છે. ક્વાસીક્રિસ્ટલ ફેસ તરીકે નિયમિત પંચકોણ પણ ધરાવી શકે છે. નિયમિત બહુકોણનું રસપ્રદ ઉદાહરણ ત્યારે બને છે જ્યારે લાવા ઠંડો પડવાથી બેસાલ્ટની ઠાંસોઠાંસ ભરેલા ષટ્કોણનો થાંભલો રરાય છે. આ વસ્તુ આયર્લેન્ડના જાયન્ટ્સ કોઝવેમાં અથવા કેલિફોર્નિયામાં ડેવિલ્સ પોસ્ટપાઇલમાં જોવા મળે છે.
thumb|દક્ષિણપૂર્વ એશિયાનું જાણીતું ફળ, તારાફળ
પ્રકૃતિમાં સૌથી જાણીતા ષટ્કોણ પ્રાણી રાજમાં જોવા મળે છે. માખી દ્વારા બનાવાયેલો મીણનો મધપૂડો અનેક ષટ્કોણ ધરાવે છે જેનો મધ અને પોલનનો સંગ્રહ કરવા અને લારવાને વૃદ્ધિ પામવા એક સલામત સ્થળ તરીકે ઉપયોગ થાય છે. એવા પણ પ્રાણીઓ છે જેઓ નિયમિત બહુકોણનો આકાર ધારણ કરે છે અથવા સમાન સમપ્રમાણતા ધરાવે છે. દાખલા તરીકે દરીયાઇ તારા પંચકોણની સમપ્રમાણતા દર્શાવે છે અને કોઇ કોઇવારસપ્તકોણ અથવા અન્ય બહુકોણ ધરાવે છે. અન્ય એચિનોડર્મ, જેમકે દરીયાઇ ઉર્ચિન, ઘણીવાર સમાન સમપ્રમાતા દર્શાવે છે. એચિનોડર્મ ચોકક્સ રેડીયલ સમપ્રમાણતા દર્શાવતું નથી છતાં જેલીફીશ અને કોમ્બ જેલી ધરાવે છે સામાન્ય રીતે ચારગણુ કે આઠગણુ.
રેડીયલ સમપ્રમાણતા (અને અન્ય સમપ્રમાણતા) વનસ્પતિ રાજમાં પણ વ્યાપકપણે જોવા મળે છે ખાસ કરીને ફૂડોમાં (અને અમુક હદ સુધી) બીયા અને ફળોમાં, આવી સમપ્રમાણતાનું સૌથી સામાન્ય સ્વરૂપ પંચકોણીય છે. અલગ પડે તેવા ઉદાહરણ સ્ટારફ્રૂટ છે સહેજ ટેન્ગી ફળ જે દક્ષિણપૂર્વ એશિયામાં પ્રખ્યાત છે જેના છેદ પંચકોણીય તારા જેવા હોય છે.
કમ્પ્યુટર ગ્રાફિક્સમાં
કમ્પ્યુટર ગ્રાફિક્સ (ઇમેજ જનરેશન) સિસ્ટમમાં બહુકોણ એ દ્વિપરિમાણિક આકાર છે જેને તેના ડેટાબેઝમાં મોડલ અને સ્ટોર કરવામાં આવે છે. બહુકોણ રંગી, શેડેડ અને ભાતવાળા હોઇ શકે છે, ડેટાબેઝમાં તેનું સ્થાન તેના શિરોલંબ (ખૂણાઓ)ના નિર્દેશાંકો દ્વારા નક્કી થાય છે.
ગણિતશાસ્ત્રીઓની પરંપરાઓથી અલગ પરંપરાઓનું નામકરણ
રિયલ ટાઇમ ઇમેજનરીમાં બહુકોણનો ઉપયોગ. ઇમેજિંગ સિસ્ટમમાં દૃશ્ય માટે જરૂરી બહુકોણના માળખા ડેટાબેઝમાંથી રચવામાં આવે છે. તેને એક્ટિવ મેમરીમાં અને અંતે ડિસપ્લે સિસ્ટમ (સ્ક્રીન, ટીવી મોનિટર વગેરે)માં ટ્રાન્સફર કરવામાં આવે છે જેથી તે દૃશ્ય જોઇ શકાય. આ પ્રક્રિયા દરમિયાન ઇમેજિંગ સિસ્ટમ ડિસપ્લે સિસ્ટમમાં ટ્રાન્સમિશન માટે તૈયાર પ્રોસેસ્ડ ડેટામાં બહુકોણને સાચા પરિપ્રેક્ષ્યમાં રેન્ડર કરે છે. બહુકોણ દ્વિપરિમાણીય હોય છે છતાં દૃશ્યમાં સિસ્ટમ કમ્પ્યુટર મારફતે તેમને સાચા ત્રિપારિમાણિક દિશામાનમાં મુકવામાં આવે છે જેથી તે થ્રીડીમાં બન્યું હોય તેમ દૃષ્ટિ બિંદુ દૃશ્યમાં હલનચલન કરે છે.
મોર્ફિંગ. બહુકોણની સીમાઓ જ્યાં કન્ટીગ્યુઅસ બહુકોણના સમતન અલગ કોણ હોય છે ત્યાં કૃત્રિમ અસરો ટાળવા "મોર્ફિંગ અલ્ગોરિધમ્સ"નો ઉપયોગ થાય છે. તે બહુકોણની ધારને બ્લેન્ડ, સોફ્ટ અથવા સ્મૂથ કરે છે જેથી દૃશ્ય ઓછું કૃત્રિમ અને વાસ્તવિક દુનિયા જેવું લાગે.
મેશ્ડ બહુકોણ. મેશ્ડ બહુકોણ (મેશ્ડ એ માછલા પકડવાની જાળ જેવી હોય છે)ની સંખ્યા ફ્રી-સ્ટેન્ડિંગ અનમેશ્ડ બહુકોણની બમણી સુધી હોઇ શકે છે. તેમાં પણ ખાસ કરીને બહુકોણ જો કન્ટીગ્યુઅસ હોય તો. જો ચોરસ મેશને બાજુ દીઠ n + 1 બિદુઓ (શિરોલંબ) હોય તો મેશમાં n વર્ગવાળા ચોરસ હશે અથવા 2n વર્ગવાળા ત્રિકોણ હશે. કારણકે ચોરસમાં બે ત્રિકોણ હોય છે. એક ત્રિકોણમાં (n+1) 2/2n2 શિરોલંબ હોય છે. જ્યાં n મોટો છે, આ અડધાને પહોંચે છે. અથવા ચોરસ મેશની અંદરની બાજુએ આવેલા પ્રત્યેક શિરોબિંદુ ચાર ધાર (રેખા)ને જોડે છે.
બહુકોણ આંક. બહુકોણમાં ઘણી બાજુઓ હોવાથી તેને વ્યાખ્યાયિત કરવા ઘણા બિંદુઓની જરૂર પડે છે. એક ઇમેજિંગ સિસ્ટમને બીજા સાથે તુલના કરવા, "બહુકોણ આંક"ને સામાન્ય રીતે ત્રિકોણ તરીકે લેવામાં આવે છે. જ્યારે ચોકક્સ ઇમેજિંગ સિસ્ટમની લાક્ષણિકતાઓનું પૃથક્કરણ કરવામાં આવે છે ત્યારે બહુકોણ આંકની ચોક્કસ વ્યાખ્યા મેળવવી જોઇએ કારણકે તે તે સિસ્ટમને લાગુ પડે છે કારણકે પ્રોસેસિંગમાં કેટલીક ફ્લેક્સિબિલિટી છે જે બિન-સામાન્ય તુલના સર્જે છે. શિરોબિંદુ આંક. આ મેટ્રિકનો ઉપયોગ વિસ્તવિકતાની નજીક લાગતો હોવા છતાં તેને ધ્યાનથી લેવું જોઇએ. પ્રત્યેક શિરોબિંદુને અન્ય પરિબળો (જેમકે, રંગ અથવા સામાન્ય) દ્વારા વધારી શકાતા હોવાથી પ્રોસેસિંગની માત્રા ઇનફર કરી શકાતી નથી. વધુમાં, લાગુ કરાયેલા શિરોબિંદુ ટ્રાન્સફોર્મને ધ્યાનમાં લેવાવું જોઇએ, તેમજ સિસ્ટમને લગતી ટોપોલોજી માહિતીનું મૂલ્યાંકન થાય છે કારણકે પોસ્ટ-ટ્રાન્સફોર્મ કેચિંગ અપેક્ષિત પરિણામમાં સતત વિવિધતા આપે છે.
બહુકોણ કસોટીમાં બિંદુ. કમ્પ્યુટર ગ્રાફિક્સ કમ્પ્યુટેશનલ ભૂમિતિમાં તે નક્કી કરવું જરૂરી હોય છે કે કોઇ બિંદુ P = (x 0,y 0) રેખાખંડની શ્રેણીએ સરળ બહુકોણની અંદરની બાજુએ રહે છે કે કેમ. તેને બહુકોણમાં બિંદુ કસોટી કહેવાય છે.
બાહ્ય લિંક્સ
શ્રેણી:બહુકોણ શ્રેણી:ભૂમિતિ
ગજ કેસર
ગજ કેસર એ એક વનસ્પતિ છે. તે એક સળીના રુપમાં મળૅ છે. તે અંદાજે હંસરાજ વર્ગની વનસ્પતિ છે. ગજ કેસર એ મુલ્યવાન વનસ્પતિ છે આ વનસ્પતિતી ભારત દેશમાં મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યમાં આવેલા નીમચ વિસ્તારમાં થાય છે. આયુર્વેદમાં જણાવ્યા અનુસાર આ વનસ્પતિ કામોતેજક છે અને કેન્સર જેવા જટીલ રોગોમાં પણ ઉપયોગી છે.
શ્રેણી:આયુર્વેદિક ઓસડિયાં શ્રેણી:વનસ્પતિ શ્રેણી:ઔષધીય વનસ્પતિ
માધવગઢ (તા. ગાંધીનગર)
માધવગઢ (તા. ગાંધીનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ગાંધીનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માધવગઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, રાઇ, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ગાંધીનગર તાલુકો
બ્રાહ્મણની મુવાડી (કડાણા)
બ્રાહ્મણની મુવાડી (કડાણા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા  કડાણા તાલુકાનું આવેલું એક  ગામ છે. બ્રાહ્મણની મુવાડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કડાણા તાલુકો
ભોરોલ (તા. થરાદ)
ભોરોલ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  થરાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભોરોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક અને માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, પોલીસ સ્ટેશન, પોસ્ટ ઓફિસ તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભોરોલ થરાદથી ૧૭ કી.મી.ની અંતરે આવેલું છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:થરાદ તાલુકો શ્રેણી:જૈન તીર્થ
સબદાલપુરા
સબદાલપુરા (તા. રાધનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  રાધનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સબદાલપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:રાધનપુર તાલુકો
કણકોટ કડી (તા. કલ્યાણપુર)
કણકોટ કડી (તા. કલ્યાણપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા કલ્યાણપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કણકોટ કડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કલ્યાણપુર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
આંબોલી, દાદરા અને નગરહવેલી
આંબોલી, દાદરા અને નગરહવેલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દાદરા અને નગરહવેલીના દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લાના એકમાત્ર તાલુકાનું મહત્વનું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર, આંગણવાડી જેવી સવલતો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આંબોલી ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ તેમની કુકણા બોલી, ધોડિઆ બોલીનો ઉપયોગ પોતાના સામાન્ય વહેવાર દરમ્યાન કરે છે. આ બોલીઓ ગુજરાતી ભાષા કરતાં જુદી હોય છે.
શ્રેણી:દાદરા અને નગરહવેલી શ્રેણી:દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લો
અસનાડ
અસનાડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લામાં આવેલા ઓલપાડ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અસનાડ ગામમાં મુખ્યત્વે કોળી પટેલો ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:ઓલપાડ તાલુકો
તખતપુરા (તા. બાયડ)
તખતપુરા (તા. બાયડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. તખતપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
જોલી (વાલિયા)
જોલી (વાલિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગ અને દક્ષિણ ભાગને જોડતા ભરુચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાલિયા તાલુકાનું એક  ગામ છે. જોલી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે.
આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
શ્રેણી:વાલિયા તાલુકો
બાંભણીયા (તા. કુંકાવાવ)
બાંભણીયા (તા. કુંકાવાવ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  કુંકાવાવ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બાંભણીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કુંકાવાવ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
દહીંસર નદી
દહીંસર નદી એ સાલસેત્તે ટાપુ પર આવેલી નદી છે, જે મુંબઈના દહીંસર પરાંમાં વહે છે. તે તુલસી તળાવમાંથી નીકળે છે. આ નદી ઉત્તર-પશ્ચિમ ૧૨ કિમી લંબાઈમાં સંજય ગાંધી રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન, શ્રી કૃષ્ના નગર, દોલતનગર, લેપ્રસી કોલોની, કેદાર પાડા, સંજય નગર અને દહીંસર ગાંવઠનમાં થઇને અરસી સમુદ્રને મનોરી ખાડીમાં થઇને મળે છે. તેનો કુલ સ્ત્રાવ વિસ્તાર ૩,૪૮૮ હેક્ટર છે.
એક સમયમાં આ નદીના કિનારે હિન્દી ચલચિત્રો માટે લોકપ્રિય હતી. ૧૯૬૦ સુધી આ નદીમાં મગર પણ જોવા મળતા હતા. હાલમાં આ નદીમાં ઔદ્યોગિક એકમો દ્વારા અત્યંત પ્રદૂષિત બની ગઇ છે. પ્રદૂષિત પાણી પણ આ નદીમાં છોડવામાં આવે છે. છેલ્લાં કેટલાંક સમયથી આ નદી અત્યંત સાંકડી, કચરા અને પ્લાસ્ટિક થેલીઓથી ભરેલી બની ગઇ છે. ૨૦૦પમાં આવેલા પૂર પછી મુંબઈ મહાનગરપાલિકાએ આ નદીને પહોળી અને પ્રદૂષણ મુક્ત કરવા માટેનું અભિયાન હાથ ધરેલું.
ભુરીયા (તા. થરાદ)
ભુરીયા (તા. થરાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા થરાદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ભુરીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
દહીંસર નદી
દબાણ
અનિયંત્રિત શહેરીકરણને કારણે નદીની આજુ-બાજુના પર્યાવરણને ભારે નુકશાન પહોંચ્યું છે અને તેને કારણે નદીનો કિનારો લેપ્રસી કોલોની, દહીંસર અને બોરિવલી વચ્ચે અને તબેલાંઓ વચ્ચે સાંકડો બન્યો છે. નદીનો માર્ગ સતત થતાં દબાણ, બાંધકામ અને તેમાં નખાતા કચરાને કારણે બદલાયા કરે છે.
ભુરીયા (તા. થરાદ)
ધાર્મિક સ્થળો
ગામમાં શેણલ માતાનું મંદિર, અગિયાર મુખી હનુમાન મંદિર અને ચેહર માતાનું મંદિર આવેલું છે.
દહીંસર નદી
દબાણ
નદીના સૂકા વિસ્તારો પર થયેલા દબાણોને કારણે પૂરનો ભય વધી ગયો છે. દહીંસર પુલ, આરસની દુકાનો, ઝૂંપડપટ્ટીઓ, રણછોડ માર્ગ વગેરે આ નદી પર થયેલ દબાણોના ઉદાહરણ છે.
ભુરીયા (તા. થરાદ)
ધાર્મિક સ્થળો
શ્રેણી:થરાદ તાલુકો
દહીંસર નદી
૨૦૦૫નું પૂર
૨૬ જુલાઇ, ૨૦૦૫ ના રોજ ૨૪ કલાકમાં થયેલા ૯૯૪ મીમી (૩૯.૧ ઈંચ) વરસાદને કારણે આ નદીમાં ભારે પૂર આવ્યું હતું  અને બીજા દિવસ સુધી ચાલુ રહ્યું હતું. પૂર દરમિયાન રાવલ પાડા, ઘારટાન પાડા અને શ્રી કૃષ્ના નગરના ૧૦,૦૦૦ ઘરોમાં ભારે નુકશાન પહોંચ્યું હતું. આ દરમિયાન પાણીનું સ્તર ૨.૫ મીટર પહોંચ્યું હતું. દોલત નગર, લેપ્રસી કોલોની, મ્હાત્રે વાડી અને કન્દાર પાડા વિસ્તારમાં પાણી ૩ મીટર પહોંચી ગયા હતા. જે દર્શાવતા હતા કે નદીના પાણીને નિયંત્રિત કરવા માટે દરવાજાની જરૂર છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મુંબઈ
ભડકાસર (તા. દિયોદર)
ભડકાસર (તા. દિયોદર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દિયોદર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભડકાસર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દિયોદર તાલુકો
ફાગણ વદ ૧૦
ફાગણ વદ ૧૦ ને ગુજરાતી માં ફાગણ વદ દશમી કે ફાગણ વદ દશમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના પાંચમાં મહિનાનો પચ્ચીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના બારમાં મહિનાનો પચ્ચીસમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
અશોકનગર
અશોકનગર ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યના અશોકનગર જિલ્લામાં આવેલું નગર છે. અશોકનગરમાં અશોકનગર જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે.
શ્રેણી:મધ્ય પ્રદેશ
આમલી, દાદરા અને નગરહવેલી
આમલી, દાદરા અને નગરહવેલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દાદરા અને નગરહવેલીના દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લાના એકમાત્ર તાલુકાનું મહત્વનું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર, આંગણવાડી જેવી સવલતો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આમલી ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ તેમની કુકણા બોલી, ધોડિઆ બોલીનો ઉપયોગ પોતાના સામાન્ય વહેવાર દરમ્યાન કરે છે. આ બોલીઓ ગુજરાતી ભાષા કરતાં જુદી હોય છે.
શ્રેણી:દાદરા અને નગરહવેલી શ્રેણી:દાદરા અને નગરહવેલી જિલ્લો
સાલેરા (તા. પોશીના)
સાલેરા (તા. પોશીના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  પોશીના તાલુકામાં આવેલું  એક ગામ છે. સાલેરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:પોશીના તાલુકો
સાબલવાડ કંપા (જનકપુર) (તા. ઇડર)
સાબલવાડ કંપા (જનકપુર) (તા. ઇડર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઇડર તાલુકાનું એક  ગામ છે. સાબલવાડ કંપા (જનકપુર) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજી (મુખ્યત્વે ટામેટાં)ના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઇડર તાલુકો
બ્રાહ્મણની મુવાડી (માલવણ)
બ્રાહ્મણની મુવાડી (માલવણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા  કડાણા તાલુકાનું આવેલું એક  ગામ છે. બ્રાહ્મણની મુવાડી (માલવણ) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
દહેડા (તા. ખંભાત)
દહેડા (તા. ખંભાત) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ખંભાત તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દહેડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ખંભાત તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
કણકપર (તા. કલ્યાણપુર)
કણકપર (તા. કલ્યાણપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા કલ્યાણપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કણકપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કલ્યાણપુર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ગોટી
thumb|ગોટી દાઢી
ગોટી એ એક પ્રકારની દાઢી રાખવાની પદ્દતિ છે, જેમાં દાઢીના ભાગમાં વાળ એ રીતે ઉગાડવામાં આવે જે બકરા જેવી લાગે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:શણગાર
મોબાઇલ ફોન
thumb|300px|નોન-ફ્લિપ મોબાઇલ ફોન્સના કેટલાક ઉદાહરણો મોબાઈલ ફોન અથવા મોબાઈલ (તેને સેલફોન અને હેન્ડફોન, તેમજ સેલ ફોન , વાયરલેસ ફોન , સેલ્યુલર ફોન , સેલ , સેલ્યુલર ટેલિફોન , મોબાઇલ ટેલિફોન અથવા સેલ ટેલિફોન પણ કહેવામાં આવે છે) સેલ સાઇટ્સના નામે જાણીતા વિશેષ બેઝ સ્ટેશન્સના નેટવર્ક પર મોબાઇલ વોઇસ અથવા માહિતી પ્રત્યયન માટે ઉપયોગમાં લેવામાં આવતું લાંબા અંતરનું વીજળીક ઉપકરણ છે.
મોબાઇલ ફોનના પ્રમાણભૂત અવાજના કાર્ય ઉપરાંત ટેલિફોન, હાલના મોબાઇલ ફોન્સ ટેક્સ્ટ મેસેજિંગ માટે એસએમએસ, ઇમેલ, ઇન્ટરનેટના ઉપયોગ માટે પેકેટ સ્વિચીંગ, ગેમીંગ, બ્લૂટુથ, ઇન્ફ્રારેડ, ફોટો અને વિડીઓ મોકલવા અને મેળવવા માટે વિડીઓ રેકોર્ડર અને એમએમએસ સાથે કેમેરા, એમપી3 પ્લેયર, રેડિયો અને જીપીએસ જેવી વધારાની અને સહાયક સેવાઓ પૂરી પાડી શકે છે. મોટા ભાગના નવા મોબાઇલ ફોન્સ સ્વિચીંગ પોઇન્ટ્સ ધરાવતા સેલ્યુલર નેટવર્ક અને મોબાઇલ નેટવર્ક ઓપરેટરો દ્વારા સંચાલિત બેઝ સ્ટેશન્સ અને સેલ સાઇટ સાથે જોડાયેલા હોય છે. (તેમાં સેટેલાઇટ ફોન અપવાદરૂપ છે, જે મોબાઇલ છે, પરંતુ સેલ્યુલર નથી).
રેડિયો ટેલિફોનની સામે મોબાઇલ ફોન ફુલ ડુપ્લેક્ષ કોમ્યુનિકેશન, પબ્લિક સ્વિચ્ડ ટેલિફોન નેટવર્કમાંથી પેજિંગમાંથી ઓટોમેટાઇઝ્ડ કોલિંગની સગવડ પૂરી પાડે છે. (પીપીએસટીએનએસટીએન), હેન્ડઓફ (એએમ.અંગ્રેજી) અથવા હેન્ડઓવર (યુરોપિયન ટર્મ) ફોન કોલ દરમિયાન જ્યારે વપરાશકર્તા એક સેલથી (બેઝ સ્ટેશન કવરેજ એરિયા) બીજા સેલ તરફ પ્રયાણ કરતો હોય.સેલ ફોન બહોળા વિસ્તારમાં સેવાઓ પૂરી પાડે છે અને તેની સરખામણી કોર્ડલેસ ટેલિફોન સાથે થવી જોઇએ નહીં, જે પણ એક વાયરલેસ ફોન છે, પરંતુ ફક્ત મર્યાદિત વિસ્તારમાં જ ટેલિફોનની સેવાઓ આપે છે, દા.ત. સબસ્ક્રાઇબરની માલિકીની ફિક્સ્ડ લાઇન અને બેઝ સ્ટેશન દ્વારા ઘર અથવા ઓફિસ પૂરતી મર્યાદિત.