cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
કેપ ટાઉન
પરિવહન
thumb|right|એક મેટ્રોરેલ ટ્રેન જે કાલ્ક ખાડીનું મથક છોડી રહી છે સ્પોઓર્નેટની શોશોલોઝા મેયલ એક પ્રવાસી રેલ છે તથા કેપ ટાઉનમાંથી પણ તેની અન્ય બે લાંબા-અંતરવાળી પ્રવાસી રેલ્વે સેવાઓ કાર્યરત છે: જ્હોનિસબર્ગથી કિમબેર્લી રોજ જતી એક રેલ સેવા અને ડર્બનથી કેમબેર્લી, બ્લોઇમફોન્ટેઇન અને પીટેરમારીટીઝબર્ગ અઠવાડિયામાં એક વાર જતી રેલ સેવા. આ રેલો કેપ ટાઉન રેલ્વે મથક પર સમાપ્ત થાય છે અને બેલવીલે ખાતે થોડા સમય માટે ઊભી રહે છે. કેપ ટાઉનમાં બ્લૂ ટ્રેન અને પાંચ સિતારા રોવોસ રેલ પણ છે જે એક પ્રવાસીને ધ્યાનમાં લઇને બનાવવામાં આવેલા વૈભવી રેલ્વેના અંતિમ વિરામસ્થાનો છે. મેટ્રોરેલ એક કમ્યૂટર રેલ્વે છે જે કેપ ટાઉન અને તેની આસપાસના વિસ્તારોમાં કાર્યરત છે. મેટ્રોરેલ નેટવર્કમાં કેપ ટાઉનની બહારના ભાગના અને તમામ ઉપનગરોના મળીને કુલ 96 મથકો આવેલા છે.
કેપ ટાઉનમાં ત્રણ રાષ્ટ્રીય માર્ગો આવેલા છે: એન 1 (N1) જે કેપ ટાઉન સાથે બ્લોમફોન્ટેન, જ્હોનિસબર્ગ, પ્રેટોરીઆ અને ઝિમ્બાબવેને જોડે છે; એન 2 (N2) કેપ ટાઉનને ઇલિઝાબેથ બંદર, પૂર્વ લંડન અને ડરબનની સાથે જોડે છે; અને એન 7 (N7) જે કેપ ટાઉનને ઉત્તરી કેપ પ્રાન્ત અને નામ્બિયાથી જોડે છે. એન 1 (N1) અને એન 2 (N2) બંન્ને કેન્દ્રીય વ્યાપારી જિલ્લામાંથી શરૂ થાય છે, અને સીબીડી (CBD)ના પૂર્વ ભાગમાં આવીને અલગ અલગ પડી જાય છે, એન 1 (N1) ઉત્તર પૂર્વીય ભાગમાં અને એન 2 (N2) દક્ષિણ પૂર્વાના કેપ ટાઉન આંતરાષ્ટ્રિય હવાઇ મથક તરીફ જાય છે. એન 7 (N7)ની શરૂઆત મીચેલસ પ્લેનથી થાય છે અને તે ઉત્તરની તરફ જાય છે, તે એન 1 (N1) અને એન 2 (N2)ની સાથે શહેરની બહાર જતા પહેલા વચ્ચેથી કપાય છે. કેપ ટાઉનમાં નિ:શુલ્ક રસ્તો અને બેવડા કેરિજવે એમ (M)-માર્ગોની પ્રણાલી છે, જે શહેરના વિવિધ ભાગોને જોડે છે. એમ 3 (M3), એન 2 (N2)થી છૂટો પડેને દક્ષિણમાં ટેબલ પર્વતના પૂર્વીય ઢોળાવ તરફ જઇને, સીટી બાઉલ સાથે મુઇઝેન્બેર્ગને જોડે છે. એમ 5 (M5), એન 1 (N1)થી છૂટો પડીને પૂર્વ દિશામાં આગાળ એમ ૩ (M3) તરફ જાય છે, અને કેપ ફ્લેટ્સથી સીબીડી (CBD)ને જોડે છે. આર300, જેને અનઔપચારિક રીતે કેપ ફ્લેટ્સનો નિ:શુક્લ રસ્તો કહેવાય છે, જે મિટચેલ્સ પ્લેનને બેલવીલેથી જોડે છે, એન 1 (N1) અને એન 2 (N2) આર300ને પણ જોડે છે.
ગ્લોડન એરો બસ સેવાઓ નિર્ધારીત બસ સેવાઓ છે જે સમગ્ર કેપ ટાઉનના મહા નગરના વિસ્તારોમાં સેવા આપે છે. કેપ ટાઉનથી દક્ષિણ આફ્રિકાના અન્ય શહેરો માટે કેટલીક કંપનીઓ લાંબી દૂરીની બસ સેવાઓ ચલાવે છે.
કેપ ટાઉને 1 તબક્કાની આઇઆરટી (IRT) પ્રણાલીના કામને લેવા માટે કુલ 5 બિલિયનનું રોકાણ કરીને તેને પૂર્ણ કર્યું છે. 1 તબક્કામાં પશ્ચિમ કિનારાની સેવાઓ, આંતરિક શહેરની સેવાઓ અને હવાઇમથક સાથેના જોડાણને સાંકળવામાં આવશે. 2010ની શરૂઆતની સેવાઓમાં એફઆઇએફએ (FIFA) વિશ્વ કપ માટે એક આંતરીક શહેર સેવા, ક્રીંડાગણ શટલ અને હવાઇ સેવાની જરૂરિયાતને પહોંચી વળવાની જોગવાઇ પણ કરાઇ છે. કુલ 43 આઇઆરટી (IRT) વોલ્વો બસોની વ્યવસ્થા કરવાનો આદેશ પણ આપ્યો છે જેથી એપ્રિલ અને મે મહિના દરમિયાની જરૂરિયાતને પૂરી કરી શકાય. આ શરૂઆતમાં ગ્રાહકો માટે અનુકૂળ પેકેઝની અંદર તમામ યોગ્ય વિકલ્પને સંગઠિત કરવામાં આવ્યા છે આ સુવ્યવસ્થિત રીતો આ મુજબ છે: મેટ્રોરેલ્વે સેવાઓ, ધોરી માર્ગો પર માર્ગ-આધારીત સેવાઓ, પ્રણાલીગત બસ સેવાઓ, નાની બસ ટેક્સી સંકલન, ઉપ બસ સેવાઓ, પગ ચાલનાર અને સાયકલ ચલાવનાર માટે વધુ સારા પહોંચવાનો માર્ગ, મીટર ટેક્સી સંકલન, અને પાર્ક એન્ડ રાઇડ સુવિધાઓ.
જે પ્રમુખ રીતે કેપ ટાઉન શહેર માર્ગ-આધારીત સાર્વજનિક પરિવહન સેવાઓને રૂપાંતરીત કરી રહી છે તે અભિગમને બસ રેપીડ ટ્રેન્ઝિટ બીઆરટી (BRT) એટલે કે ઝડપી બસ પરિવહન કહેવાય છે. બીઆરટી (BRT) એક ઊંચી-ગુણવત્તાવાળી બસ આધારિત પરિવહન પ્રણાલી છે જે ઝડપી, સુવિધાજનક, અને અસરકારક કિંમતે શહેરી ગતિશીલતાની સાથે રસ્તાની જમણી બાજુએ અલગ બાંધકામવાળી, ઝડપી અને વારંવાર ચાલતી, તથા લે-વેચમાં શ્રેષ્ઠ હોય તેવી, ગ્રાહક સેવાઓ પૂરી પાડે છે.
thumb|right|રેલ્વે મથક તરફ કેપ ટાઉનની ટેક્સીની કતાર કેપ ટાઉનમાં બે પ્રકારની ટેક્સીઓ છે: મીટરવાળી ટેક્સીઓ અને નાનીબસ ટેક્સીઓ. બીજા શહેરો કરતા કેપ ટાઉનમાં, મીટરવાળી ટેક્સીઓને શહેરમાં યાચના મુજબ ભાડાઓ મુજબ શહેરમાં ગાડી ચલાવવાની છૂટ નથી અને તેમને જ્યારે તેમને કોઇ ખાસ જગ્યાએ બોલવવામાં આપે છે ત્યારે જ તે ત્યાં જાય છે. જે લોકો પાસેખાનગી વાહનોને માટે પૂરતા પૈસા નથી તેવી મોટી ભાગની વસ્તી માટે નાના આકારની બસ ટેક્સીઓ પરિવહન માટે માનક છે. જોકે અનિવાર્યપણે, આ ટેક્સીઓ મોટેભાગે ખરાબર વ્યવસ્થાવાળી અને તેમની માર્ગની લાયકત મુજબ વારંવાર નથી આવતી. આ ટેક્સીઓ, વારંવાર અનિર્ધારીતે કોઇ પ્રવાસીને લેવા માટે રોકવામાં આવે છે, જેને કારણે અકસ્માતો પણ થાય છે. દક્ષિણ આફ્રિકાના કામદાર વર્ગ દ્વારા પરિવહનની વધતી માંગની સાથે, નાની બસને સાંકળતા અકસ્માતોમાં જ્યારે મોટી દુર્ઘટના બનવાના દરો બને છે ત્યારે, નાનીબસ સેવાઓ મોટે ભાગે તેમના કાયદાકીય પ્રવાસી વળતરને આપવામાં નિષ્ફળ જાય છે. મીનીબસો મોટે ભાગે એક ધણીની માલિકીથી ચાલતી હોય છે, અને નફાકારક ટેક્સી માર્ગો માટે ચાલકો વચ્ચે સમય અંતરે ઝધડો થવાથી ટર્ફ વોર ચાલતું રહેતું હોય છે.
પડોશના નગરો - બાજુ બાજુના નગરો
કેપ ટાઉનમાં છ ટિ્વન સીટી્સ-સીસ્ટર સીટી્સ (જોડિયા શહેરો-બહેન નગરો) છે, જેમની સૂચિ નીચે મુજબ છે:
બાહ્ય લિંક્સ
શ્રેણી:કેપ ટાઉન શ્રેણી:આફ્રિકાના મુખ્ય શહેરો
આમિર ખાન
તેમના કાકા નાસિર હુસૈનની ફિલ્મ યાદો કી બારાત (1973)માં એક બાળ કલાકાર તરીકે પોતાની કારકીર્દિનો પ્રારંભ કરનાર, ખાને તે પછીના 11 વર્ષો બાદ હોલી  ફિલ્મ (1984)થી પોતાની વ્યાવસાયિક કારકીર્દીનો પ્રારંભ કર્યો હતો. તેમના પિતરાઇ ભાઈ મન્સુર ખાનની ફિલ્મ કયામત સે કયામત તક (1988)માં તેમને પ્રથમ વખત વ્યાપારી સફળતા પ્રાપ્ત થઇ હતી, જેના માટે તેમણે ફિલ્મફેર બેસ્ટ મેલ ડેબૂ પુરસ્કાર પણ જીત્યો હતો. 1980 અને 1990ના દાયકાના અગાઉના સાત નામાંકનો દરમિયાન, ખાને ભારે કમાણી કરનાર રાજા હિન્દુસ્તાની (1996)માં ભૂમિકા બદલ તેમનો પ્રથમ ફિલ્મફેરનો શ્રેષ્ઠ અભિનેતા માટેનો પુરસ્કાર મેળવ્યો હતો.
2001માં તેમણે એકેડમી પુરસ્કાર માટે નામાંકિત થયેલી લગાન ફિલ્મ સાથે ફિલ્મના નિર્માણની શરૂઆત કરી હતી. ખાન તે ફિલ્મમાં આગવી ભૂમિકા બજાવી હતી અને તે કામગીરી બદલ દ્વિતીય ફિલ્મફેરનો શ્રેષ્ઠ અભિનેતા માટેનો પુરસ્કાર જીત્યો હતો. અભિનયમાં ચાર વર્ષના વિરામ બાદ ખાને કેતન મહેતાની ફિલ્મ Mangal Pandey: The Rising (2005)દ્વારા પુનરાગમન કર્યું હતું, અને બાદમાં રંગ દે બસંતી  (2006)માં પોતાના અભિનય બદલ ફિલ્મફેરનો શ્રેષ્ઠ અભિનય બદલ ક્રિટીક્સ પુરસ્કાર જીત્યો હતો. 2007માં, તેમણે તારે ઝમીન પર (લાઇક સ્ટાર્સ ઓન અર્થ ) સાથે દિગ્દર્શનની શરૂઆત કર હતી, જેના માટે તેમને ફિલ્મફેરનો શ્રેષ્ઠ દિગ્દર્શક માટેનો પુરસ્કાર મળ્યો હતો. ત્યાર બાદ તેમણે ગજિની (2008)માં અભિનય કર્યો, જે તે વર્ષમાં સૌથી વધુ કમાણી કરનાર ફિલ્મ સાબિત થઇ હતી. 2009માં ખાન વ્યાપારી અને વિવેચનાત્મક રીતે વખાણાયેલી ફિલ્મ 3 ઇડિઅટ્સ માં દેખાયા હતા, જે અત્યાર સુધીની બોલિવુડની સૌથી વધુ કમાણી કરનારી ફિલ્મ બની, અલબત્ત તે ફૂગાવાથી પર હતી.
પૂર્વજીવન
ખાન બાંદ્રાની હોલી ફેમિલી હોસ્પિટલ, મુંબઇ, ભારતમાં, મુસ્લિમ પરિવારમાં જન્મ્યા હતા, જે ઘણા દાયકાઓથી ભારતીય મોશન પિક્ચર ઉદ્યોગમાં છે. તેમના પિતા, તાહિર હુસૈન, ફિલ્મ નિર્માતા હતા, જ્યારે તેમના મૃત્યુ પામેલા કાકા, નાસિર હુસૈન, ફિલ્મ નિર્માતા તેમજ દિગ્દર્શક અને અભિનેતા હતા. તેઓ મુસ્લિમ વિદ્વાન અને રાજકારણી મૌલાના અબ્દુલ કલામ આઝાદ ના વંશજ છે અને રાજ્ય સભાના ભૂતપૂર્વ અધ્યક્ષ ડો.નજમા હેપ્તુલ્લાહના બીજા પિતરાઇ છે.
અભિનેતા
ખાને પોતાની ફિલ્મ કારકીર્દિનો પ્રારંભ હોમ પ્રોડક્શનમાં નાસિર હુસૈન દ્વારા બનાવવામાં આવેલી યાદોં કી બારાત (1973) અને મદહોશ  (1974)માં બાળ કલાકાર તરીકે કર્યો હતો. 11 વર્ષો બાદ તેમણે પુખ્ત વયે સૌપ્રથમ વખત કેતન મહેતાની હોલી (1984) ફિલ્મમાં અભિનય કર્યો હતો, જે ભૂમિકાને બહુ ધ્યાનમાં લેવાઇ ન હતી.
ખાને 1988ની ફિલ્મ કયામત સે કયામત તક માં પ્રથમ નોંધપાત્ર ભૂમિકા ભજવી હતી, જેનું દિગ્દર્શન તેના પિતરાઇ ભાઈ અને નાસિર હુસૈનના પુત્ર મન્સુર ખાન દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું. આ ફિલ્મ પ્રગતિશીલ વ્યાપારી સફળતા હતી, અને ખાનની આગવા અભિનેતા તરીકેની કારકીર્દિની અસરકારક રજૂઆત હતી. વિશિષ્ટ પ્રકારના 'ચોકલેટ હીરો' જેવા દેખાવને લીધે તેઓ કિશોર વયના પ્રતિક તરીકે જાણતા બન્યા હતા. વિવેચનાત્મક રીતે વખાણાયેલી ફિલ્મ રાખ માં પણ તેમણે અભિનય કર્યો હતો, જેના માટે તેમને સ્પેશિયલ જ્યુરી પુરસ્કાર માટે પોતાનો પ્રથમ રાષ્ટ્રીય પુરસ્કાર પ્રાપ્ત થયો હતો. ત્યાર બાદ, 1980ના અંતમાં અને 1990ના પ્રારંભમાં તેમણે વિવિધ ફિલ્મોમાં દેખા દીધી હતી : દિલ (1990), જે વર્ષમાં સૌથી વધુ કમાણી કરનાર ફિલ્મ બની હતી, દિલ હૈ કી માનતા નહી  (1991), જો જિતા વોહી સિકંદર  (1992), હમ હે રાહી પ્યાર કે  (1993) (જેના માટે તેમણે પટકથા પણ લખી હતી), અને રંગીલા  (1995). આમાંની મોટા ભાગની ફિલ્મો વિવેચનાત્મક રીતે અને વ્યાપારી રીતે સફળ થઇ હતી. અન્ય સફળતાઓમાં અંદાજ અપના અપના નો સમાવેશ થાય છે, જેમાં સહ અભિનેતા સલમાન ખાન હતા. તેની રજૂઆત સમયે ફિલ્મની ટીકાકારો દ્વારા તેની તરફેણ કરવામાં આવી ન હતી, પરંતુ વર્ષો વીતતા તેણે આદર ભાવ પ્રાપ્ત કર્યો હતો.
ખાને વર્ષમાં ફક્ત એક અથવા બે ફિલ્મોમાં અભિનય કરવાનું જ ચાલુ રાખ્યું હતું, જે હિન્દી સિનેમાની મુખ્ય વિચારધારા ધરાવતા અભિનેતામાં અસાધારણ લક્ષણ હતું. 1996માં ધર્મેશ દર્શન દ્વારા દિગ્દર્શીત વ્યાપારીક બ્લોકબસ્ટર ફિલ્મ રાજા હિન્દુસ્તાની રૂપે એક માત્ર ફિલ્મ રજૂ થઇ હતી, જેમાં તેમણે કરિશ્મા કપૂર સાથે જોડી બનાવી હતી. આ ફિલ્મે અગાઉના સાત નામાંકન બાદ તેમને તેમનો પ્રથમ ફિલ્મફેર શ્રેષ્ઠ અભિનેતા પુરસ્કાર અપાવ્યો હતો અને આ ફિલ્મ તે વર્ષની સૌથી સફળ ફિલ્મ સાબિત થઇ હતી, તેમજ 1990ના દાયકાની ત્રીજી સૌથી વધુ કમાણી કરનાર ભારતીય ફિલ્મ બની હતી. આ સમયે ખાનની કારકીર્દિ એવા તબક્કે હતી જેમાં વધારો થવાનો અવકાશ ન હતો અને તે પછીના થોડા વર્ષો સુધી જે ફિલ્મો આવી તેને સામાન્ય સફળતા પ્રાપ્ત થઇ હતી. 1997માં, તેમણે ફિલ્મ ઇશ્ક માં અજય દેવગણ સાથે સહ અભિનય કર્યો હતો અને જુહી ચાવલા સાથે જોડી બનાવી હતી, જેણે બોક્સ ઓફિસ પર સારી ચાલી હતી. 1998માં, ખાને સાધારણ સફળતા પ્રાપ્ત કરેલી ફિલ્મ ગુલામ માં દેખા દીધી હતી, જેના માટે તેમણે પ્લેબેક સીંગીંગ પણ કર્યું હતું. જોહ્ન મેથ્યુ મેટહનની સરફરોશ (1999) ખાનની વર્ષ 1999ની પ્રથમ રજૂઆત હતી, જેણે બોક્સ ઓફિસ પર સરેરાશથી વધુ સફળતા પ્રાપ્ત કરી હતી. સમીક્ષકો દ્વારા ભારે પ્રશંસા કરવામાં આવી હતી અને ખાનની ભૂમિકાને પ્રમાણિક અને ભ્રષ્ટાચાર વિનાના પોલીસ અધિકારી કે જે સરહદી આતંકવાદ સામે લડાઇમાં વ્યસ્ત હતા તેવી દર્શાવવામાં આવી હતી અને ભારે ખ્યાતિ પ્રાપ્ત કરી હતી, આવી જ ભૂમિકા તેમણે દીપા મહેતાની આર્ટ હાઉસ ફિલ્મ અર્થ માં બજાવી હતી. નવી સહસ્ત્રાબ્દીમાં તેમની પ્રથમ રજૂઆત મેલા હતી, જેમાં તેમણે તેમના સગા ભાઈ ફૈઝલ ખાન સાથે ભૂમિકા બજાવી હતી, જે બોક્સ ઓફિસ અને વિવેચનાત્મક દ્રષ્ટિએ બોમ્બ સાબિત થઇ હતી.
2001માં તેઓ લગાન માં દેખાયા હતા. આ ફિલ્મને વિવેચનાત્મક અને વ્યાપારીક રીતે ભારે સફળતા પ્રાપ્ત થઇ હતી, અને 74માં એકેડેમી પુરસ્કાર ખાતે શ્રેષ્ઠ વિદેશી ભાષાની ફિલ્મ તરીકે નામાંકન પ્રાપ્ત થયું હતું. વધુમાં, વિવિધ આંતરરાષ્ટ્રીય ફિલ્મ ફેસ્ટીવલ્સમાં વિવેચનાત્મક પ્રશંસા પ્રાપ્ત કરી હતી, તેમજ અસંખ્ય ભારતીય પુરસ્કાર પ્રાપ્ત કરવાની સાથે રાષ્ટ્રીય ફિલ્મ પુરસ્કારો પણ પ્રાપ્ત કર્યા હતા. ખાને પોતે તેમનો બીજો ફિલ્મફેર શ્રેષ્ઠ અભિનેતા પુરસ્કાર જીત્યો હતો.
લગાન માં મળેલી સફળતા તે વર્ષના પાછળના ભાગમાં આવેલી ફિલ્મ દિલ ચાહતા હૈ  સુધી સતત રહી હતી, જેમાં ખાને અક્ષય ખન્ના અને સૈફ અલી ખાન સાથે સહ અભિનય કર્યો હતો, તેમજ પ્રિતી ઝીન્ટાએ તેમની પ્રેમિકાની ભૂમિકા ભજવી હતી. ફિલ્મનું લેખન અને દિગ્દર્શન તે સમયમાં નવા આવેલા ફરહાન અખ્તર દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું. સમીક્ષકોના મતે, ફિલ્મે ભારતીય શહેરી યુવાનોને આજના સમયમાં ખરેખર છે તેવા દર્શાવીને તમામ નવા આયામો તોડ્યા હતા. તેમાં જે પાત્રો દર્શાવવામાં આવ્યા હતા તે આધુનિક, વિવેકી અને સર્વદેશી હતા. આ ફિલ્મે સાધારણ સારી કામગીરી બજાવી હતી અને મોટે ભાગે તમામ શહેરોમાં સફળ થઇ હતી. ખાને ત્યાર બાદ અંગત સમસ્યાઓ દર્શાવીને ચાર વર્ષનો વિરામ લીધો હતો અને 2005માં કેતન મહેતાની Mangal Pandey: The Rising ફિલ્મમાં વાસ્તવિક જીવનના હિન્દી લશ્કરી સિપાઇ અને શહીદની મુખ્ય ભૂમિકા બજાવીને 2005માં પુનરાગમન કર્યું હતું, જેણે 1857ના ભારતીય બળવા અથવા 'ભારતીય સ્વતંત્રતાના પ્રથમ યુદ્ધ'માં ચિનગારી ચાંપી હતી.
2008માં, ખાને ફિલ્મ ગજિની માં અભિનય કર્યો હતો. ફિલ્મને ભારે વ્યાપારી સફળતા પ્રાપ્ત થઇ હતી અને તે બોલિવુડની વર્ષની સૌથી વધુ કમાણી કરનાર ફિલ્મ હતી. ફિલ્મમાં તેના અભિનય બદલ, ખાનને વિવિધ પુરસ્કાર સમારંભોમાં શ્રેષ્ઠ અભિનેતા માટે તેમજ પંદરમા ફિલ્મફેર શ્રેષ્ઠ અભિનેતા માટેના નામાંકનો મળ્યા. 2009માં ખાને વ્યાપારી અને વિવેચનાત્મક રીતે વખાણાયેલી ફિલ્મ 3 ઇડિઅટ્સ માં ભૂમિકા અદા કરી. ખાનની રણછોડદાસ ચાંચડ તરીકેની ભૂમિકાની પ્રેક્ષકો દ્વારા ભારે પ્રશંસા કરવામાં આવી. આ ફિલ્મ અત્યાર સુધીની સૌથી વધુ કમાણી કરનારી ફિલ્મ બની.
નિર્માતા
2001માં ખાને આમિર ખાન પ્રોડક્શન્સ તરીકે જાણીતી પ્રોડક્શન કંપનીની સ્થાપના કરી હતી. તેની પ્રથમ ફિલ્મ લગાન હતી. આ ફિલ્મ 2001માં રજૂ કરવામાં આવી હતી, જેમાં ખાને અગ્રણી નાયકની ભૂમિકા બજાવી હતી. આ ફિલ્મની પસંદગી 74માં એકેડમી પુરસ્કારોમાં બેસ્ટ ફોરેન લેંગ્વેજ કેટેગરીમાં ભારતના સત્તાવાર પ્રવેશ તરીકે થઇ હતી. તે કેટેગરીમાં તેની પસંદગી થઇ હતી અને નામાંકિત થઇ હતી, પરંતુ નો મેન્સ લેન્ડ સામે તે પરાજિત થઇ હતી. ફિલ્મે ફિલ્મફેર અને આઇફા જેવા ઘણા ભારતીય પુરસ્કાર સમારંભોમાં સંખ્યાબંધ પુરસ્કારો જીત્યા હતા, અને નેશનલ ફિલ્મ પુરસ્કાર ફોર મોસ્ટ પોપ્યુલર ફિલ્મ પુરસ્કાર જીત્યો હતો, આ પુરસ્કાર ખાન અને ફિલ્મના દિગ્દર્શક આશુતોષ ગોવારીકર વચ્ચે વહેંચવામાં આવ્યો હતો. ખાને બાદમાં લગાન ની ઓસ્કર ખાતેની હાર અંગે ટિપ્પણી કરી હતી: "ખરેખર અમે નિરાશ થયા છીએ. સમગ્ર દેશ અમારી સાથે હતો તે બાબત અમને ઉત્સાહમાં રાખતી હતી".
2007માં તેમણે ફિલ્મ તારે ઝમીન પર રજૂ કરી હતી, જેમાં તેમણે સૌપ્રથમ વખત દિગ્દર્શન કર્યું હતું. ખાને આ ફિલ્મમાં સહાયક ભૂમિકા પણ ભજવી હતી, જેમણે બાળ અભિનેતા દર્શીલ સફારી સાથે કામ કર્યું હતું. ફિલ્મનો પ્રારંભિક રીતે કલ્પના અને વિકાસ પતિ અને પત્ની અમોલ ગુપ્તે અને દીપા ભાટીયાની ટીમ દ્વારા કરવામાં આવ્યો હતો. તે નાના બાળતની વાર્તા હતી, જે તેના શિક્ષણ જ્યાં સુધી તેને ડિસ્લેક્સિક (શબ્દો જોઈને તેનો અર્થ ન કરી શકવાનો મગજનો એક વિકાર) તરીકે ઓળખી કાઢતા નથી, ત્યાં સુધી તે બાળક પીડાતુ રહે છે. આ ફિલ્મના વિવેચનાત્મક રીતે વખાણ કરવામાં આવ્યા હતા, તેમજ બોક્સ ઓફિસ પર પણ સફળતા પ્રાપ્ત થઇ હતી. તારે ઝમીન પર એ 2008નો ફિલ્મફેર શ્રેષ્ઠ ફિલ્મ પુરસ્કાર જીત્યો હતો તેમજ અસંખ્ય અન્ય ફિલ્મફેર અને સ્ટાર સ્ક્રીન પુરસ્કારો પણ જીત્યા હતા. ખાનની કામગીરીએ તેને ફિલ્મફેરમાં શ્રેષ્ઠ ફિલ્મ અને શ્રેષ્ઠ દિગ્દર્શક પુરસ્કારો જીતાવી આપ્યા હતા, જેણે બોલિવુડમાં એક સક્ષમ ફિલ્મનિર્માતા તરીકે પોતાની જાતને સ્થાપિત કરી હતી. 2008માં, ખાને તેમના ભત્રીજા ઇમરાન ખાનને ફિલ્મ જાને તુ યા જાને ના માં સૌપ્રથમ વખત તેમના પ્રોડક્શન હાઉસ હેઠળ ભૂમિકા આપી હતી. આ ફિલ્મને ભારતમાં ખૂબ સફળ થઇ હતી, અને ખાનને ફિલ્મફેર ખાતે શ્રેષ્ઠ ફિલ્મ માટે ફરી નામાંકન મળ્યું હતું.
ટી.વી કારકિર્દી
આમીર ખાન પહેલીવાર ટીવી ના પડદે  6 મે 2012 ના રોજ આવીયો. સામજિક ઘટના ને આધારિત એક વાર્તાલાપ કાર્યક્રમ  "સત્ય મેવ જયતે " થી શરૂઆત કરી અને આ કાર્યક્રમ   ખૂબજ લોકપ્રિય થયો હતો. કાર્યક્રમ નું પ્રસારણ સ્ટાર પ્લસ પર કરવામાં આવ્યું હતું.
અંગત જીવન
કયામત સે કયામત તક ના વર્ષો દરમિયાન ખાન રીના દત્તાને પરણ્યા હતા. તેમને જુનેદ નામનો પુત્ર અને ઇરા નામની પુત્રી એમ બે બાળકો હતા. રીનાએ લગાન ના નિર્માતા તરીકે કામ કર્યું ત્યારે સંક્ષિપ્ત રીતે ખાનની કારકીર્દિ સાથે સંકળાયેલી હતી. ડિસેમ્બર 2002માં, ખાને છૂટાછેડાની અરજી કરી હતી અને 15 વર્ષના લગ્ન જીવનનો અંત આણ્યો હતો અને રીનાએ તેમના બન્ને બાળકોનો હવાલો લીધો હતો. 28 ડિસેમ્બર, 2005ના રોજ, લગાન ના ફિલ્માંકન દરમિયાન આશુતોષ ગોવારિકરની સહાયક દિગ્દર્શક કિરણ રાવ સાથે તેણે લગ્ન કર્યા હતા. આમિર ખાનની ઊંચાઇ 5.5 ફૂટ છે. અનેક વખત નામાંકિત થવા છતાં, "ભારતીય ફિલ્મ પુરસ્કારોમાં વિશ્વસનિયતાનો અભાવ હોય છે" તેવું માનતા હોવાથી ખાન કોઇ પણ ભારતીય ફિલ્મ પુરસ્કાર સમારંભોમાં હાજર રહ્યા નથી. 2007માં, ખાન તેમના નાના ભાઈ ફૈઝલ માટે તેમના પિતા તાહીર હુસૈન સામે પાલન લડાઇ હારી ગયા હતા.
2007માં, ખાનને લંડનના મેડમ તુસાદ મ્યુઝિયમમાં પોતાનું મીણનું પુતળું પ્રદર્શનમાં મુકવા માટે આમંત્રણ આપવામાં આવ્યું હતું. જોકે, ખાને એવું કહીને ના પાડી હતી કે, "તે મારા માટે અગત્યનું નથી...જો લોકોને જોવી હશે તો લોકો મારી ફિલ્મ જોશે. તેમજ, હું એક સાથે ઘણા કામ કરી શકુ નહીં. મારી આટલા કામ માટે જ ક્ષમતા છે." 2009માં એક મુલાકાતમાં, ખાને જણાવ્યું હતું કે તે ફિલ્મનિર્માણના વિશ્વને સ્વતંત્ર વિચારશરણીથી જોવા માગે છે અને તે "અલગ કામ નહીં, પણ કામ અલગ પદ્ધતિથી કરે છે. હું માનુ છું કે દરેક વ્યક્તિએ તેના/તેણીના સ્વપ્નોને અનુસરવા જોઇએ અને પ્રયત્ન કરવો જોઇએ અને ઉપયોગિતાને આધારે સિદ્ધ કરવા માટે ક્ષમતા સર્જનને શક્ય બનાવવું જોઇએ." તેમણે એવો પણ સંકેત આપ્યો હતો કે તેઓને અંતિમ પરિણામ કરતા ફિલ્મ બનાવવાની પ્રક્રિયામાં વધુ રસ છે: "મારા માટે, પ્રક્રિયા વધુ અગત્યની છે, વધુ આનંદકારક છે. મને પ્રથમ તબક્કાથી જ પ્રક્રિયા પર પૂર્ણ રીતે ધ્યાન કેન્દ્રીત કરવાનું ગમશે." તેમના રોલ મોડેલ વિશે પૂછતા તેમણે જણાવ્યું હતું કે, "ગાંધીજી એક એવા વ્યક્તિ છે, જે મને પ્રેરણા આપે છે!."
બાહ્ય લિન્ક્સ
શ્રેણી:ભારતીય ફિલ્મ અભિનેતાઓ શ્રેણી:ભારતીય ફિલ્મ નિર્માતાઓ શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:ભારતીય મુસ્લિમો શ્રેણી:બોલીવુડ શ્રેણી:હિન્દી ફિલ્મ અભિનેતાઓ શ્રેણી:હિન્દી ફિલ્મ દિગ્દર્શકો શ્રેણી:ભારતીય ફિલ્મ દિગ્દર્શકો શ્રેણી:મુંબઇના લોકો શ્રેણી:ફિલ્મફેર પુરસ્કારોના વિજેતાઓ શ્રેણી:પદ્મશ્રી પુરસ્કાર વિજેતાઓ શ્રેણી:ભારતીય બાળ કલાકારો શ્રેણી:૧૯૬૫માં જન્મ
રસિકલાલ પરીખ
રસિકલાલ છોટાલાલ પરીખ, ‘મૂસિકાર’, ‘સંજય’ (૨૦ ઓગસ્ટ ૧૮૯૭ - ૧ નવેમ્બર ૧૯૮૨) ગુજરાતી ભાષાના કવિ, નાટ્યકાર, વિવેચક, સંપાદક હતા.
જન્મ સાદરામાં. ૧૯૧૩માં અમદાવાદથી મૅટ્રિક. ૧૯૧૮માં પૂનાથી સંસ્કૃત-અંગ્રેજી વિષયો સાથે બી.એ. ત્યારબાદ શંકરાચાર્ય સેમિનારમાં ‘કમ્પરેટિવ સ્ટડી ઑવ રિલિજિયન ઍન્ડ ફિલોસોફી’ ની ફેલોશિપ. પૂનામાં સંસ્કૃત-અંગ્રેજી સાહિત્યનો તથા તત્વજ્ઞાનનો અભ્યાસ. મુનિશ્રી જિનવિજ્યજી પાસેથી ઇતિહાસ તેમજ વ્યાકરણનું અધ્યયન. ૧૯૧૯માં ભાંડારકર રિસર્ચ ઈન્સ્ટિટ્યુટ, પૂનામાં ‘હસ્તલિખિત પ્રતોના વર્ણનાત્મક કેટલૉગ’ ના કાર્યમાં સહાયક તરીકે કામગીરી. ૧૯૨૦ના અરસામાં અમદાવાદ આવી ગુજરાતી કેળવણી મંડળની શાળામાં શિક્ષક. ૧૯૨૧માં ગૂજરાત વિદ્યાપીઠના પુરાતત્વ મંદિરમાં આચાર્ય. અહીં ‘પુરાતત્વ’, ‘પ્રસ્થાન’ અને ‘યુગધર્મ’ના તંત્રી-સંપાદક. ૧૯૩૦માં વિદ્યાપીઠ છોડી. ૧૯૩૦ થી ૧૯૩૭ દરમિયાન સંશોધન, નાટ્યલેખન તેમ જ દેશાટન. ૧૯૩૭ માં ગુજરાત વિદ્યાસભાના સહાયક મંત્રી. ૧૯૩૯-૧૯૪૦માં ગુજરાત વિદ્યાસભાના અધ્યક્ષ. ૧૯૪૧ થી નિવૃત્તિ સુધી એના નિયામક. ૧૯૪૨માં રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક. ૧૯૬૦માં સાહિત્ય અકાદમી, દિલ્હીનો પુરસ્કાર. ૧૯૬૪માં વિલેપાર્લે મુંબઈમાં ગુજરાતી પરિષદના પ્રમુખ. અમદાવાદમાં અવસાન.
સર્જન
એમનું પહેલું નાટક ‘રૂપિયાનું ઝાડ’ (૧૯૩૧) પ્રયોગાભિમુખતા, પાશ્ચાત્ય નાટ્યપદ્ધતિનો સક્ષમ વિનિયોગ, માર્મિક નિરૂપણશૈલી વગેરેના કારણે ધ્યાનાકર્ષક છે. ‘પહેલો કલાસ’ (૧૯૩૧) તથા ‘પ્રેમનું મૂલ્ય’ (૧૯૫૦) એ બે એમનાં અનૂદિત નાટકો છે. ‘શર્વિલક’ (૧૯૫૭) તેમ જ ‘મેના ગુર્જરી’ (૧૯૭૭) એમનાં પ્રાણવાન સર્જનો ગણાયાં છે. શિષ્ટ નાટ્યસાહિત્યની પરંપરામાં ‘શર્વિલક’ એક મહત્વપૂર્ણ પ્રદાન છે. શૂદ્રકના ‘મૃચ્છકટિક’માંના રાજપરિવર્તનના ગૌણ વસ્તુને મુખ્ય કથાઘટના બનાવી શર્વિલકના દ્રષ્ટિપૂર્ણ વિપ્લવકાર્યની આસપાસ દરિદ્ર ચારુદત્ત તથા મૃચ્છકટિકનાં મહત્વનાં પાત્રો તેમ જ કથાતંતુઓને ગૂંથીને આ નાટક રચાયું છે. સંસ્કૃતમંડિત બાહ્ય પરિવેશ અને શૈલી તથા ભવાઈશૈલીની લાક્ષણિકતાઓ, શિષ્ટ બાની, વિલક્ષણ નર્મશક્તિ, ગતિશીલ ઘટનાઓ વગેરેથી આ નાટક ગુજરાતી નાટ્યસાહિત્યનાં મહત્વનાં નાટકોમાં સ્થાન પામ્યું છે. ‘મેનાગુર્જરી’માં અભિનયક્ષમતા ‘શવિંલક’ કરતાં વધુ છે, જેમાં એમનો નાટ્યકાર તરીકેનો વિશેષ જોવા મળે છે.
એમની લેખનવૃત્તિમાં સંસ્કૃત-અંગ્રેજી સાહિત્ય, ઇતિહાસ, તત્વજ્ઞાન વગેરેના અભ્યાસથી સંમાજિત રુચિને કારણે એમની દ્રષ્ટિ તુલનાત્મક રહી છે; ઉપરાંત સંકુલ કહી શકાય તેવી વિચારણા અને મુદ્દાસર ને વિશદ નિરૂપણ એમની વિવેચક તરીકે આગવી પ્રતિભા ઉપસાવે છે. ‘આનંદમીમાંસા’ (૧૯૬૩) એમમે મ. સ. યુનિવર્સિટીના ઉપક્રમે આપેલાં મહારાજા સયાજીરાવ વ્યાખ્યાનમાળાનાં ત્રણ વ્યાખ્યાનોનું ગ્રંથસ્થ રૂપ છે. ભારતીય તત્વજ્ઞાનની પ્રમુખ ભૂમિકારૂપ ‘સત્, ચિત્ અને આનંદ’માંના આનંદતત્વ પર અહીં દાર્શનિક મીમાંસા થઈ છે અને એના કેન્દ્રમાં અભિનવગુપ્તની રસમીમાંસા તેમ જ તેમાંના ‘આનંદમય સંવિદ’ નો ખ્યાલ છે; ઉપરાંત પશ્ચાત્ય સૌંદર્યમીમાંસાના ‘સૌંદર્ય’ના ખ્યાલનો પણ સમુચિત વિનિયોગ છે. પારિભાષિક ચોકસાઈ, વિષયાનુરૂપ ભાષા, ભારતીય તેમ જ પાશ્ચાત્ય તત્વવિચાર ને સૌંદર્યવિચારનું અધિકૃત જ્ઞાન અને વિષયની શાસ્ત્રીય રજૂઆત એ આ ગ્રંથના મહત્વના ગુણો છે. ‘આકાશભાષિત’ (૧૯૭૪)માં એમણે વિવિધ વિષયો પર આપેલા રેડિયોવાર્તાલાપો છે. ‘સંસ્કૃત નાટક સાહિત્ય’ (૧૯૮૦)માં મુખ્યત્વે ભાસની નાટ્યકૃતિઓની સવિગત સમીક્ષા છે. ‘પુરોવચન અને વિવેચન’ (૧૯૬૫) એ એમનો પ્રત્યક્ષ વિવેચનલેખોનો સંગ્રહ છે. ‘સરસ્વતીચંદ્રનો મહિમા-એની પાત્રસૃષ્ટિમાં’ (૧૯૭૬)માં એમનાં ૧૯૭૨માં અપાયેલાં વિદ્યાબહેન નીલકંઠ વ્યાખ્યાનમાળાનાં વ્યાખ્યાનો સંગૃહીત છે.
તત્વજ્ઞાન-ઇતિહાસના ઊંડા અભ્યાસને કારણે સાહિત્ય ઉપરાંત તત્વજ્ઞાન તેમ જ ઇતિહાસના ગ્રંથો પણ એમની પાસેથી મળ્યા છે. ‘તત્વજિજ્ઞાસા’ (૧૯૪૧) ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદના ચૌદમા અધિવેશનના તત્વજ્ઞાન વિભાગનું પ્રમુખીય પ્રવચન છે. એમના ઇતિહાસવિષયક ગ્રંથોમાં ‘ગુજરાતની રાજધાનીઓ’ (૧૯૫૮) અને ‘ઇતિહાસ-સ્વરૂપ અને પદ્ધતિ’ (૧૯૬૯) ઉલ્લેખનીય છે. વ્યાકરણ તેમ જ દર્શનશાસ્ત્રના કેટલાક ગ્રંથોના અનુવાદ-સંપાદન નિમિત્તે એમણે કરેલું સંશોધન-સંપાદનકાર્ય પણ મહત્વનું છે. મમ્મટકૃત ‘કાવ્યપ્રકાશ’નો અનુવાદ (૧૯૨૪), વૈદિક્સંહિતા અને બ્રાહ્મણગ્રંથોમાંથી કરેલુ સટિપ્પણ સંપાદન ‘વૈદિક પાઠાવલી’ (૧૯૨૭), ‘હેમચંદ્રનું કાવ્યાનુંશાસન’ (૧૯૩૮), જયરાશિ ભટ્ટકૃત ‘તત્વોપપ્લવસિંહ’ (અન્ય સાથે, ૧૯૪૦), સિદ્ધિચંદ્રકૃત ‘કાવ્યપ્રકાશ ખંડન’ (૧૯૫૩), ભટ્ટ સોમેશ્વરનું ‘સંકેત’ સહિતનું ‘કાવ્યાદર્શ’ (૧૯૫૯) તેમ જ ‘નૃત્યરત્નકોશ’- ભા.૧, ૨ (અન્ય સાથે, ૧૯૫૭, ૧૯૬૮) વગેરે એમનાં મહત્વનાં પ્રદાન છે. ‘ગુજરાતનો રાજ્કીય અને સાંસ્કૃતિક ઇતિહાસ’- ગ્રંથ ૧ થી ૬ (અન્ય સાથે) એમનું અન્ય સંપાદન છે.
શર્વિલક (૧૯૫૭)
‘દરિદ્રચારુદત્ત’ અને ‘મૃચ્છકટિક’ને આધારે ઘડાયેલું આ પાંચ અંકનું નાટક અનુવાદ નથી તેમ રૂપાંતર પણ નથી; પરંતુ મૂળ સંસ્કૃત નાટકોમાં જે ગૌણકથા તરીકે શર્વિલકની સાહસકથા અને ક્રાંતિકથા આવે છે તેને અહીં સ્વતંત્ર નાટ્યસ્વરૂપ આપવામાં આવ્યું છે અને નાયક તરીકે શર્વિલકની સ્થાપના કરવામાં આવી છે. શર્વિલક રાજ્યપરિવર્તન માટે ષડયંત્ર રચે છે એ ષડયંત્રનો પ્રારંભ તેમ જ વિકાસ આ નાટકમાં જોઈ શકાય છે. સંસ્કૃતશૈલીને ચુસ્તપણે અનુસરતું આ, એક રીતે જોઈએ તો સ્વતંત્ર નાટક છે.
મેના ગુર્જરી (૧૯૭૭)
૧૯૩૦ ના ‘પ્રસ્થાન’- માર્ચના અંકમા ‘એક કથા : પાંચ દ્રશ્યો’ એવી ઓળખે છપાયેલી રસિકલાલ છો. પરીખની સાહિત્યિક નાટ્યરચનાનો આ નવો વિકસિત ઘાટ છે. ‘મેના ગુર્જરી’ નો લોકગરબો આ નાટકની મૂળ પ્રેરણા છે. સાસુની વારી છતાં કુતૂહલથી બાદશાહની છાવણી જોવા ગયેલી મેના કેદ થાય છે; ગુર્જરનો શૌર્યથી છૂટી પાછી ફરેલી મેના સાસુ-નણંદના મહેણાના તિરસ્કારથી અંતે મહાકાળીમાં ભળી જાય છે-એવા કથાનકના નિર્માણમાં લેખકે કાવ્ય, નાટક, પાત્ર અને સંવાદની નિર્મિતિમાં કૌશલ દાખવ્યું છે અને તળપદા લોકનાટ્યને ઉપસાવ્યું છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા શ્રેણી:નર્મદ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા શ્રેણી:૧૮૯૭માં જન્મ શ્રેણી:૧૯૮૨માં મૃત્યુ
ઇથેનોલ
ઇથેનોલ (રાસાયણીક અણુસૂત્ર: CH3CH2OH), કે જેને 'ઇથાઇલ આલ્કોહોલ', શુદ્ધ આલ્કોહોલ કે પીવાનો શરાબ પણ કહેવામાં આવે છે, તે ઉડ્ડયનશીલ, જ્વલનશીલ અને રંગવિહિન પ્રવાહી છે. આધુનિક ઉષ્ણતામાપકમાં પણ આનો ઉપયોગ કરાય છે. ઇથેનોલ એક પ્રકારનું 'મનોસક્રિય ઔષધ' (psychoactive drug) પણ છે. સામાન્ય વપરાશમાં તેનો ઉલ્લેખ ફક્ત 'આલ્કોહોલ' કે 'સ્પિરિટ' તરીકે થાય છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:રસાયણો શ્રેણી:રસાયણવિજ્ઞાન
પાણી સાદડીયા
પાણી સાદડીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના નાંદોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. પાણી સાદડીયા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
શ્રેણી:નાંદોદ તાલુકો
કુણાલ ગાંજાવાલા
કુણાલ ગાંજાવાલા (જન્મ ૧૪ એપ્રિલ ૧૯૭૨) ગાયક છે, જે મોટાભાગે હિંદી અને કન્નડ ચલચિત્રોમાં પાશ્વગાયક તરીકે પ્રખ્યાત છે. તેમણે મરાઠી, બંગાળી તેમજ અન્ય ભારતીય ભાષાઓમાં પણ ગીતો ગાયા છે. તેમણે પોતાની કારકિર્દીની શરૂઆત જાહેરખબરના ગીતો ગાઇને કરી હતી. ૨૦૦૪માં પ્રદર્શિત ચલચિત્ર મર્ડરના ગીત ભીગે હોઠ તેરે વડે તેઓ લોકપ્રિય બન્યા હતા. આ ગીતે તેમને ૨૦૦૫માં ઝી સીને એવોર્ડનો શ્રેષ્ઠ પાશ્વગાયકનો પુરસ્કાર અપાવ્યો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગાયક શ્રેણી:૧૯૭૨માં જન્મ
ઘમણાદ
ઘમણાદ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા આમોદ તાલુકાનું ગામ છે. ઘમણાદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:આમોદ તાલુકો
ધારાપુર (તા. ઇડર)
ધારાપુર (તા. ઇડર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઇડર તાલુકાનું એક  ગામ છે. ધારાપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઇડર તાલુકો
તેરાપંથ
તેરાપંથ એ બે અલગ જૈન પંથને અપાયેલ નામ છે:
તારણપંથ, નામે એક દિગંબર સંપ્રદાય પણે છે તેને તેરાપંથ ન સમજવો.
શ્રેણી:જૈનત્વ
બૌદ્ધનાથ, નેપાળ
right|thumb|300px|બૌદ્ધનાથ, કાઠમંડુ, નેપાળ બૌદ્ધનાથ (હિંદી: बौद्धनाथ; અંગ્રેજી: Boudhanath) નેપાળના પાટનગર કાઠમંડુના પૂર્વ ભાગમાં આવેલ પ્રસિદ્ધ બૌદ્ધ સ્તૂપ તેમ જ તીર્થસ્થળ છે. આ સ્તૂપ દુનિયાના સૌથી મોટા સ્તૂપો પૈકીનો એક છે એવી સ્થાનિક માન્યતા છે. આ સ્થળને વિશ્વ ધરોહર સ્થળ તરીકે ઘોષિત કરવામાં આવેલ છે.
આ સ્તૂપના નિર્માણ કાર્ય દરમિયાન આ વિસ્તારમાં ભયંકર દુષ્કાળ પડ્યો હતો, આથી પાણી ન મળવાને કારણે ઝાકળના બિંદુઓથી આ સ્થાપત્ય બનાવવામાં આવ્યું હોવાની સ્થાનીક માન્યતા છે.
આ સ્તૂપ ૩૬ મીટર ઊંચાઈ ધરાવતું સ્થાપત્ય કલાનું સુંદર ઉદાહરણ પ્રસ્તુત કરે છે.
ઇજનેરી મહાવિદ્યાલય, પુણે
thumbnail|right|સ્થાપન શિલા ભારત દેશના મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના પુણે શહેરમાં સ્થિત ઇજનેરી મહાવિદ્યાલય, પુણે (College of Engineering, Pune (COEP)), પુણે વિશ્વવિદ્યાલય સાથે જોડાયેલી સ્વાયત શિક્ષણ સંસ્થા છે જેની સ્થાપના ઈ.સ.૧૮૫૪માં કરવામાં આવી હતી. ચેન્નઈ સ્થિત ઇજનેરી મહાવિદ્યાલય, ગુઇન્ડી (Guindy) (સ્થાપના:૧૭૯૪) અને આઈ.આઈ.ટી.રૂરકી (સ્થાપના:૧૮૪૭) પછીની, જુનામા જુની હોવા બાબતે સમગ્ર એશિયામાં ત્રીજા ક્રમે આવતી, આ ઇજનેરી મહાવિદ્યાલય છે.
પાલૈયા (તા. કપડવંજ)
પાલૈયા (તા. કપડવંજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા તથા પહેલાંના સમયમાં વ્યાપારીક તેમજ લશ્કરી મહત્વ ધરાવતા એવા  કપડવંજ તાલુકાનું એક  ગામ છે. પાલૈયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં, તમાકુ તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કપડવંજ તાલુકો
બેણપ (તા. સુઈગામ)
બેણપ (તા. સુઈગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સુઈગામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. બેણપ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. ગામમાં સાત પ્રાથમિક શાળાઓ આવેલ છે. આ ઉપરાંત ગામમાં માધ્યમિક અને ઉચ્ચત્તર માધ્યમિક શાળા આવેલી છે. પંચાયતઘર, પોસ્ટ ઓફિસ, પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્ર, સાર્વજનિક પુસ્તકાલય, સાત જેટલી આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી, ગૌશાળા જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ધાર્મિક સ્થળો
ગામમાં ભીમેશ્વર મહાદેવ, રામદેવપીર, શેષ માતાજી, બાવા હરદેવપુરી, બાનેશ્ચર મહાદેવ, આઇ ચેહર માતાજી, ભૈરવ દાદા, ભદ્રકાળી માતા, રામજી મંદિર, હનુમાનજી મંદિર, ખોડિયાર મા ના મંદરો તેમજ ઓલિયા પીરની જાળ આવેલ છે.
દૂધરાજ
દૂધરાજ
આ સુંદરપક્ષીને તરવરીયો, સુલતાન બુલબુલ, શાહ બુલબુલ ના નામે પણ ઓળખવામાં આવે છે.માખીમાર કુટુંબમા આ પક્ષી લંબાઇમાં સૌથી મોટું છે.
કદ અને દેખાવ
નરનું કદ બુલબુલને મળતું પણ દેખાય છે બુલબુલથી નાનો. તેની પૂંછડીમાં બે લાંબા પીંછા હોય છે, જેની લંબાઇ ૧૨" થી ૧૫" હોય છે. પૂખ્ત દૂધરાજનો રંગ સફેદ અને માથું ભુરૂં કાળું ચળકતું હોય છે. આંખો ઘેરી કથ્થાઇ, ચાંચ અને આંખ ફરતે આછોભૂરો અને પગ ભૂરાશા પડતા હોય છે. માદા અને નાની ઊંમરના નરને પીઠ ઉપર પેસ્ટનટ રંગ અને રાખોડી ધોળું પેટાળ હોય છે. ત્રણ વરસનો નર સફેદ થવા લાગે છે, માત્ર તેનું માથું ચળકતું ભુરૂં રહે છે. નરને બે વરસની ઉંમરે પૂંછડીના લાંબા બે પીંછા નિકળે છે, માદાને પૂંછડીમાં લાંબા પીંછા હોતા નથી.
રહેઠાણ
આ પક્ષી ઘાટી વનરાજી, કાંટ, ઘટાદાર વૃક્ષો,આંબાવાડિયા અને મોટા બાગ બગીચામાં જોવા મળે છે. તે માનવ વસાહત પાસે આવવામાં જરાપણ ડરતૂં નથી. તે ઝાડપર નાના કપ જેવા માળામાં ત્રણ થી ચાર ઇંડા મૂકે છે.
આહાર
મુખ્ય ખોરાક ઉડતી જીવાત,પતંગીયા વિગેરે છે.
ફોટો
શ્રેણી:પક્ષી શ્રેણી:પ્રાણીશાસ્ત્ર શ્રેણી:ગુજરાતનાં પક્ષીઓ શ્રેણી:માખીમાર
મુળબાવળા (તા. લીંબડી)
શ્રેણી:લીંબડી તાલુકો શ્રેણી:નળ કાંઠાના ગામ
બેસતુ વર્ષ
બેસતું વર્ષ એટલે કારતક સુદ એકમ, જે દિવાળી પછીનો દિવસ છે અને આ દિવસથી ગુજરાતી નવુ વર્ષ શરૂ થતું હોવાથી તેને બેસતા વર્ષ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. ગુજરાતીમાં જે રીતે મહિનાનાં પ્રથમ દિવસને પડવો અને બેસતો મહીનો કહેવાય છે તે જ રીતે વર્ષનાં પ્રથમ દિવસને બેસતું વર્ષ કહેવાય છે.
આ દિવસ થી વિક્રમ સંવત અને જૈન વિર સંવતનું વર્ષ ચાલુ થાય છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:તહેવાર શ્રેણી:દિવાળી
જડીયા
જડીયા એ ગુજરાત રાજ્યનાં ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લાના ધાનેરા તાલુકાનું એક ગામ છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, એરંડા, રાઇ, તમાકુ તેમ જ મગફળીની ખેતી કરવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા (વિવેકાનંદ વિદ્યાલય), સરકારી દવાખાનું, પશુ દવાખાનું, પંચાયતઘર, આંગણવાડી ગૌશાળા તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બનાસકાંઠાંના મોટાભાગનાં ગામોની જેમ જ આ ગામનાં પણ મોટાભાગના લોકો ખેતરમાં રહે છે.
શ્રેણી:ધાનેરા તાલુકો
કેટ અપટોન
કેથેરીન "કેટ" અપટોન (જન્મ: ૧૦ જૂન ૧૯૯૨ ) અમેરિકન મોડેલ અને અભિનેત્રી છે. તેણી કોસ્મોપોલિટન, GQ, વોગ અને સ્પોર્ટ્સ ઇલ્યુસ્ટ્રેટેડનાં મુખપૃષ્ઠ પર ચમકી હતી. ૨૦૧૧માં તેણીએ ધ થ્રી સ્ટુજિસમાં સિસ્ટર બેર્નિસ તરીકે અને ટાવર હેઇસ્ટમાં અભિનય કર્યો હતો. તેણીનો જન્મ સેંટ જોસેફ, મિશિગનમાં થયો હતો પરંતુ ફ્લોરિડામાં ઉછેર થયો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:અભિનેત્રી શ્રેણી:અમેરિકન વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૯૨માં જન્મ
નીલસાક્યા
નીલસાક્યા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. નીલસાક્યા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપુર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
તાંતીથૈયા
તાંતીથૈયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પલસાણા તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. તાંતીથૈયા ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:પલસાણા તાલુકો
દિલ્હી મેટ્રો રેલ
દિલ્હી મેટ્રો લંબાઈના હિસાબે વિશ્વની ૧૨મા ક્રમની અને પ્રવાસીઓની સંખ્યા મુજબ ૧૬મા ક્રમની મેટ્રો ટ્રેન વ્યવસ્થા છે. તેની કુલ લંબાઈમાં પાંચ રંગની નિશાનીઓ ધરાવતી અલગ અલગ જગ્યાઓ વચ્ચે સેવા આપતી રેલ્વેલાઈન ઉપરાંત એક વિશેષ એરપોર્ટ મેટ્રો લાઈન પણ છે, આ બધાંની સાથે દિલ્હી મેટ્રો કુલ ૧૬૪ સ્ટેશન અને ૨૧૮ કિલોમીટરની લંબાઈ ધરાવે છે. દિલ્હી મેટ્રો ભૂગર્ભ, જમીન પર અને પુલ દ્વારા જમીનની ઉપર એમ ત્રણ પ્રકારમાં વિભાજીત છે, જેમાં બ્રોડગેજ અને સામાન્ય ગેજ સમાવિષ્ટ છે. દિલ્હી મેટ્રોની ગાડીઓ મોટેભાગે ૬ અને ૮ ડબ્બાની હોય છે. સવારના પાંચથી શરૂ થઈને રાતના સાડા અગિયાર સુધી તેની સેવાઓ ઉપલબ્ધ હોય છે.
શ્રેણી:દિલ્હી શ્રેણી:દિલ્હી પરિવહન
કડુચી (તા. સંતરામપુર)
કડુચી (તા. સંતરામપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કડુચી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
પારસા (તા. માણસા)
પારસા (તા. માણસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  માણસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પારસા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, રાઇ, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:માણસા તાલુકો
વાવલ (તા. સમી)
વાવલ (તા. સમી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સમી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વાવલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સમી તાલુકો
લીયડ (તા. લીંબડી)
લીયડ (તા. લીંબડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લીંબડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. લીયડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:લીંબડી તાલુકો
દેત્રોલી (તા. ઇડર)
દેત્રોલી (તા. ઇડર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઇડર તાલુકાનું એક  ગામ છે. દેત્રોલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઇડર તાલુકો
બરડવી (તા. વાવ)
બરડવી (તા. વાવ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાવ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બરડવી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગામમાં ગોગાજીનું મંદિર આવેલું છે.
શ્રેણી:વાવ તાલુકો
માલગા
માલગા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકાનું ગામ છે. માલગા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપુર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
આંબાડુંગર (તા. કવાંટ)
આંબાડુંગર (તા.કવાંટ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આંબાડુંગર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં ફકત આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. અહીં ફ્લોસ્પાર ખનિજ વિપુલ પ્રમાણમાં મળી આવે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:કવાંટ તાલુકો
શૌબિન્ગા
શૌબિન્ગા ( કોમન આયોરા )
સંદર્ભો
શ્રેણી:પ્રાણીશાસ્ત્ર શ્રેણી:ગુજરાતનાં પક્ષીઓ
તાંતીઝઘડા
તાંતીઝઘડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પલસાણા તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. તાંતીઝઘડા ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:પલસાણા તાલુકો
જોટાંગીયા
જોટાંગીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જોટાંગીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
રાષ્ટ્રીય મતદાતા દિવસ
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ભારત શ્રેણી:મહત્વના દિવસો
ઝરવાણી
ઝરવાણી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના ગરૂડેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. ઝરવાણી ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
શ્રેણી:ગરૂડેશ્વર તાલુકો
દગડી ચાલ
દગડી ચાલ મુંબઈના ભાયખલા પરાંનો એક ભૂતપૂર્વ ઝૂંપડપટ્ટી વિસ્તાર છે, જેમાં નજીકના ઔદ્યોગિક વિસ્તારના મિલ કામદારો રહેતા હતા. હવે આ વિસ્તાર માફિયા ડોન અરુણ ગવલીના કિલ્લેબંધ ઘર માટે વધુ જાણીતો છે. ૨ ઓક્ટોબર ૨૦૧૫ના રોજ અંકુશ ચૌધરી, મકરંદ દેશપાંડે અને પૂજા સાવંત અભિનિત દગડી ચાલ નામનું મરાઠી ચલચિત્ર રજૂ થયું હતું, જે ૧૯૯૫-૯૬ના દગડી ચાલના ગેંગવોર પર આધારિત હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મુંબઈ
કુલ્લૂ ખીણ
કુલ્લૂ ખીણ અથવા કુલ્લૂ વેલી (Kullu Valley) એક વ્યાપકપણે વિસ્તરેલ ખીણપ્રદેશ છે, જે ભારત દેશના હિમાચલ પ્રદેશ રાજ્યમાં લારગી અને મનાલી વચ્ચે બિયાસ નદીની આસપાસ આવેલ છે. આ ખીણ અહીંના મંદિરો, સુંદરતા અને તેના જાજરમાન પાઈન અને દેવદાર વન, છુટાછવાયા સફરજનના બગીચાઓ અને પર્વતીય ભૂપૃષ્ઠ માટે પ્રખ્યાત છે. આ ખીણ વિસ્તારમાંથી વહેતી બિયાસ નદી ભવ્યતાને રજૂ કરે છે, જેમાં દેવદારનાં જંગલોથી ઢંકાયેલ નદી, આસપાસમાં ખડકાળ પહાડીઓની હારમાળા તેની ઉપરના જબરદસ્ત પાઈન વૃક્ષો વડે શોભિત છે. કૂલ્લુ ખીણ-પ્રદેશ પીર પાંજાલ પર્વતશૃંખલા, ઓછી ઉંચાઈવાળા હિમાલય પર્વતો અને હિમાલય પર્વતમાળા વચ્ચેનું એક અનુસંધાન છે.
આ ખીણપ્રદેશમાં આવેલ કૂલ્લુ અથવા કુલુ શહેર ખાતે ભારત દેશના હિમાચલ પ્રદેશ રાજ્યના કુલ્લૂ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલ છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:હિમાચલ પ્રદેશ
અરિહંત
અરિહંતનો અર્થ થાય છે: અરિ = શત્રુ, હંત= હણનાર.
વ્યાખ્યા
આ શબ્દની વ્યાખ્યા જૈન મત અનુસાર: જેમણે દ્રવ્યથી ૧. જ્ઞાનાવરણીય, ૨. દર્શનાવરણીય, ૩. મોહનીય, અને ૪. અંતરાય; આ ચાર ધાતી કર્મનો નાશ કર્યો છે; એવા સદેહી, સર્વજ્ઞ, વીતરાગ પ્રભુ.
ભેદ
અરિહંતના બે ભેદ બતાવાયા છે: ૧. તીર્થંકર ૨. સામાન્ય કેવળી ભગવાન.
અરિહંતના ગુણો
શ્રેણી:ધર્મ શ્રેણી:દેવી દેવતા શ્રેણી:જૈન ધર્મ શ્રેણી:તીર્થંકર
ઊંધિયું
ઊંધિયુંએ એક મિશ્ર શાકની વાનગી છે, કે જે ગુજરાત રાજ્યમાં બનાવવામાં આવતી ક્ષેત્રીય વાનગી છે. આ વાનગીનું નામ ગુજરાતી શબ્દ ઊંધુ પરથી પડ્યું છે. પારંપારિક રીતે ઊંધિયું (જેને માટલાનું ઊંધિયું અથવા માટીયાનું ઊંધિયું કહેવાય છે) માટીના વાસણને જમીનમાં ઊંધુ દાટીને ઉપરથી દેવતા સળગાવીને બનાવવામાં આવતું. આજે પણ દક્ષિણ ગુજરાત વિસ્તારમાં માટલાનું ઊંધિયું ખુબ જ લોકપ્રિય છે.
આ એક શિયાળુ વાનગી છે, જેમાં દક્ષિણ ગુજરાત માં ઉગાડવામાં આવતાં શાકભાજીઓ વપરાય છે. અન્ય શાક સાથે તેમાં (કતારગામની)સુરતી પાપડી, કાચું કેળું, મૂઠિયાંભૂરું કોળું વપરાય છે. આ શાકને એક મસાલેદાર રસામાં પકવાય છે જેમાં ક્યારેક કોપરું પણ વપરાય છે.
સુરતી ઊંધુયું એક ઊંધિયાનો પ્રકાર છે. જેને લગ્ન જેવા પ્રસંગે પૂરી સાથે પીરસાય છે.આ પણ એક મિશ્ર શાક છે, જેમાં લીલી તુવેર, ખમણેલું કોપરું નખાય છે. આને અધકચરા વાટેલાં શિંગદાણા, છીણેલ કોપરું અને કોથમીરથી સજાવાય છે. આને રોટલી કે ભાત સાથે ખવાય છે.
સામગ્રી
(આંદાજિત પ્રમાણ સાથે)
ભરવાના મસાલા માટે:
મૂઠિયા માટે:
રીત
શ્રેણી:વાનગી શ્રેણી:ગુજરાતી વાનગી શ્રેણી:ગુજરાતી ભોજન
મોટા ટીંબલા (તા. લીંબડી)
મોટા ટીંબલા (તા. લીંબડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લીંબડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટા ટીંબલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:લીંબડી તાલુકો
ભારત ભવન, ભોપાલ
ભારત ભવન, ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યમાં આવેલું એક વિવિધ પ્રકારની કલાઓનું સંગ્રહાલય છે. આ ભવનમાં આર્ટ્સ ગેલરી, લલિત કલા સંગ્રહ, ઇનડોર/આઉટડોર ઓડીટોરિયમ, રિહર્સલ રૂમ, ભારતીય કવિતાઓનું પુસ્તકાલય વગેરે ઘણું બધું સામેલ છે. આ સ્થળ રાજ્યની રાજધાનીના શહેર ભોપાલના બડે તાલાબ નામના સ્થળની નજીકમાં આવેલું છે. આ ભવનના સૂત્રધાર ચાર્લ્સ કોર્રા નું કહેવું એમ છે કે- "આ કલા કેન્દ્ર એક ખુબજ સુંદર સ્થાન પર સ્થિત છે, પાણી પર ઝુકેલા એવા એક ટેકરા કે જ્યાંથી તળાવ (બડે તાલાબ) અને ઐતિહાસિક શહેરનો સુંદર દેખાવ જોઈ શકાય છે."
ઇતિહાસ
ભારત ભવન ભારત દેશના સૌથી અનોખા રાષ્‍ટ્રીય સંસ્‍થાનો પૈકીનું એક છે. ઇ. સ. ૧૯૮૨ના વર્ષમાં જેની સ્‍થાપના કરવામાં આવી હતી એવા આ ભવનમાં અનેક રચનાત્‍મક કલાઓનું પ્રદર્શન કરવામાં આવે છે. શામલા પહાડીઓ પર આવેલા આ ભવનનું વાસ્તુશિલ્પ, પ્રસિદ્ધ વાસ્‍તુકાર ચાર્લ્સ કોર્રાએ તૈયાર કર્યું હતું. ભારત દેશના વિભિન્‍ન ભાગોની પારંપરિક શાસ્‍ત્રીય કલાઓના સંરક્ષણનું આ મુખ્ય કેન્‍દ્ર છે. ભારત ભવનમાં એક મ્‍યુઝિયમ ઑફ આર્ટ, એક આર્ટ ગૈલરી, લલિત કલાઓની કાર્યશાળા, ભારતીય કાવ્‍યનું પુસ્‍તકાલય આદિ વિભાગો સામેલ છે. આ વિભાગોને અનેક નામો જેમ કે રૂપાંકર, રંગમંડલ, વગર્થ તથા અન્‍હદ નામો વડે ઓળખવામાં આવે છે.
મુલાકાત
સોમવારના દિવસ સિવાયના દિવસોમાં દરરોજ પ્રતિદિન બપોરના ૨ વાગ્યાથી રાત્રીના ૮ વાગ્યા સુધી આ ભવન મુલાકાતીઓ માટે ખુલ્લું રહે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:મધ્ય પ્રદેશ
મહા વદ ૧૧
મહા વદ ૧૧ ને ગુજરાતી માં મહા વદ એકાદશી કે મહા વદ અગીયારસ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના ચોથા મહિનાનો છવ્વીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના અગિયારમાં મહિનાનો છવ્વીસમો દિવસ છે.
તમિલેરુ નદી
તમિલેરુ નદી (Tammileru) એક નાની નદી છે, જે ભારત દેશના આંધ્ર પ્રદેશ રાજ્યના કૃષ્ણ જિલ્લા અને પશ્ચિમ ગોદાવરી જિલ્લાઓની સરહદ સ્વરૂપે વહે છે. આ વિસ્તાર ઘણી વખત પૂર દ્વારા અસરગ્રસ્ત થાય છે. આ નદીનું જળ કોલ્લેરુ તળાવમાં એકત્રિત થાય છે.
તમિલેરુ નદી પર વર્ષ ૧૯૮૦માં બંધ બાંધવામાં આવ્યો હતો, જેના થકી ૩૭૨૦ હેક્ટર જમીન માટે સિંચાઈની સવલત ઉપલબ્ધ થઈ છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ભારતની નદીઓ શ્રેણી:આંધ્ર પ્રદેશ
આરતીયા (તા. કવાંટ)
આરતીયા (તા.કવાંટ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આરતીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
શ્રેણી:કવાંટ તાલુકો
પથોડા (તા. કપડવંજ)
પથોડા (તા. કપડવંજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા તથા પહેલાંના સમયમાં વ્યાપારીક તેમજ લશ્કરી મહત્વ ધરાવતા એવા  કપડવંજ તાલુકાનું એક  ગામ છે. પથોડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં, તમાકુ તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સિદ્ધ
સિદ્ધ એટલે જેમના સર્વે કાર્યો પૂરા થઈ ગયાં છે.
પથોડા (તા. કપડવંજ)
શ્રેણી:કપડવંજ તાલુકો
સિદ્ધ
વ્યાખ્યા
જૈન ધર્મ અનુસાર સિદ્ધોની વ્યાખ્યા : ઘાતી અને અઘાતી બંને પ્રકારના કર્મ અર્થાત આઠેય પ્રકારના કર્મોનો નાશ કરીને લોકના અગ્રભાગે મોક્ષસ્થાનમાં બિરાજમાન છે તેમને સિદ્ધ કહેવાય છે.
શ્રેણી:ધર્મ શ્રેણી:દેવી દેવતા શ્રેણી:જૈન ધર્મ શ્રેણી:તીર્થંકર
દાવડ (તા. ઇડર)
દાવડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઇડર તાલુકાનું એક ગામ છે.
બળુંત્રી (તા. વાવ)
બળુંત્રી (તા. વાવ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાવ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બળુંત્રી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
દાવડ (તા. ઇડર)
દાવડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલા તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. દાવડ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, સરકારી આરોગ્ય કેન્દ્ર, બેંક, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
અહીં ભોલેશ્વર મહાદેવ તેમજ રાધાકૃષણનું મંદિર આવેલું છે.
શ્રેણી:ઇડર તાલુકો
પરબતપુરા (તા. માણસા)
પરબતપુરા (તા. માણસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  માણસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પરબતપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, રાઇ, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામ પુંજાપરા તરીકે પણ ઓળખાય છે.
શ્રેણી:માણસા તાલુકો
ઝરીયા (તા. ગરૂડેશ્વર)
શ્રેણી:ગરૂડેશ્વર તાલુકો
કુંજ
કુંજ એ એક ભારતીય ઉપખંડમાં જોવા મળતું પક્ષી છે. આને ગુજરાતીમાં "કુંજ્ડી" પણ કહેવાય છે. આ પક્ષીની ખાસિયત એ છે કે તે પ્રાયઃ જૂથમાં ઉડે છે. અને ઉડતી વખતે તેઓ તેમના સમૂહનો આકાર અંગ્રેજીના અક્ષર V જેવો બનાવીને બનાવીને ઉડે છે. સવારે અને સાંજે તેમના સમૂહો આકાશમાં આવા અંગ્રેજીના અક્ષર V ના આકારે ઉડતા જોવા  મળે છે. ઉડતા ઉડાતા તેઓ અવાજ કરતા હોય છે. કુંજ અને કરકરો વચ્ચે ઓળખાણમાં થાપ ન ખવાઇ જાય તેનું ધ્યાન રાખવું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પક્ષી શ્રેણી:પ્રાણીશાસ્ત્ર
જાણવડ (તા. સંતરામપુર)
જાણવડ (તા. સંતરામપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જાણવડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
ફેબ્રુઆરી ૯
૯ ફેબ્રુઆરી નો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૪૦મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન પણ ૪૦મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૩૨૫ દિવસ બાકી રહે છે.
ખીરમણી
ખીરમણી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના વઘઇ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ખીરમણી ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
ફેબ્રુઆરી ૯
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ફેબ્રુઆરી
ખીરમણી
આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
દાદાસાહેબ તોરણે
thumb|right|[[મે ૨૫|૨૫ મે, ૧૯૧૨ના દિવસે ટાઈમ્સ ઓફ ઈન્ડિયા વર્તમાનપત્રમાં જાહેરાત : ભારતનું પહેલું ચલચિત્ર શ્રી પુંડલિક]] દાદાસાહેબ તોરણે (પુરું નામ: રામચંદ્ર ગોપાળ તોરણે) (મરાઠી: रामचंद्र गोपाळ तोरणे; અંગ્રેજી: Dadasaheb Torne) (૧૩ એપ્રિલ, ૧૮૯૦ - ૧૯ જાન્યુઆરી, ૧૯૬૦) ભારતીય ચલચિત્ર ઉદ્યોગના સર્જક, દિગ્દર્શક તેમ જ નિર્માતા હતા. એમણે ભારતીય ભાષામાં સૌપ્રથમ શ્રી પુંડલિક નામનું ચલચિત્રનું નિર્માણ કર્યું હતું.
એમનો જન્મ કોંકણમાં આવેલા માલવણ નામના ગામમાં થયો હતો. ૧૦ વર્ષની વયે એમના પિતાજીનું અવસાન થયા પછી તેઓ માતા સાથે મુંબઈ આવી ઈલેકટ્રીક કંપનીમાં જોડાયા. અહીં તેઓ શ્રીપદ થિયેટરના પરિચયમાં આવ્યા. એમના મિત્ર અને ધંધાકીય ભાગીદાર શ્રી ચિત્રેના સહયોગથી એમણે વિદેશથી કાચી ફિલ્મ અને મુવી કેમેરા મંગાવી શ્રી પુંડલિક નામના નાટકનું રેકોર્ડિંગ કર્યું, જે ઈ. સ. ૧૯૧૨ના વર્ષમાં થિયેટરમાં રિલિઝ થયું હતું.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ભારતીય ફિલ્મ દિગ્દર્શકો શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૬૦માં મૃત્યુ
તરાજ
તરાજ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પલસાણા તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. તરાજ ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:પલસાણા તાલુકો
વિરપોર (તા.નાંદોદ)
વિરપોર (તા.નાંદોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના નાંદોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. વિરપોર ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
શ્રેણી:નાંદોદ તાલુકો
પિરોજપુર (તા. કપડવંજ)
પિરોજપુર (તા. કપડવંજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા તથા પહેલાંના સમયમાં વ્યાપારીક તેમજ લશ્કરી મહત્વ ધરાવતા એવા  કપડવંજ તાલુકાનું એક  ગામ છે. પિરોજપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં, તમાકુ તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વરાણા (તા. સમી)
વરાણા (તા. સમી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સમી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વરાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.તેમજ અહીયા ભરવાડ ના ભગવાન જે ઠાકર બાપા નું મંદિર આવેલું છે
ધાર્મિક સ્થળો
ગામમાં ખોડિયાર માતાજીનું મંદિર આવેલું છે.ખોડિયાર માતાજીનું મંદિર ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌આખ્ખા‌ ગુજરાત માં પ્રસિદ્ધ છે.
શ્રેણી:સમી તાલુકો
બૈયક (તા. વાવ)
બૈયક (તા. વાવ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાવ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. બૈયક ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વાવ તાલુકો