cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
હુ જિન્તાઓ
વૈજ્ઞાનિક પરિપ્રેક્ષ્ય અને સંવાદિતાપૂર્ણ સમાજ
thumb|upright|યુ. એસ. રાષ્ટ્રપ્રમુખ જ્યોર્જ ડબ્લ્યુ. બુશ સાથે હુ જિન્તાઓ રાજકીય અવલોકનકારો સૂચવે છે કે આંતરિક અને વિદેશી બંને નીતિઓમાં હુ પોતાની જાતને તેમના પૂર્વગામીઓથી અલગ પાડી છે. તેમના રાષ્ટ્રપ્રમુખ-કાળ દરમ્યાન હુની રાજકીય ફિલસૂફીનો સાર ત્રણ સૂત્રોમાં રજૂ થાય છે – આંતરિક રીતે "સંવાદિતાપૂર્ણ સમાજ" અને આંતરરાષ્ટ્રીય ધોરણે "શાંતિપૂર્ણ વિકાસ", આ શાંતિપૂર્ણ વિકાસ તે વૈજ્ઞાનિક વિકાસ વિભાવના પર આધારિત છે, જે આર્થિક, પર્યાવરણ સંબંધી અને સામાજિક સમસ્યાઓની હારમાળાઓ માટે સંકલિત ઉકેલોના જૂથ શોધે છે, અને અંતઃ વર્તુળોમાં, સાવચેતીપૂર્વક અને ધીરે ધીરે રાજકીય સુધારાઓની જરૂરિયાતને ઓળખે છે. 2007 અને 2008માં, અનુક્રમે કમ્યુનિસ્ટ પાર્ટી અને રાષ્ટ્ર બંધારણોમાં વૈજ્ઞાનિક વિકાસ વિભાવનાને લેખિત સ્વરૂપે સમાવવામાં આવી. દેંગ જિયાઓપિંગ દ્વારા રચવામાં આવેલી, અને જિઆંગ ઝેમિન દ્વારા અમલીકૃત બનેલી પાર્ટીની ભૂમિકા, એક ક્રાંતિકારી પક્ષમાંથી એક શાસક પક્ષ તરીકે બદલાઈ. પાર્ટીના "વિકાસ" માટે અને પ્રશાસનમાં તેની વધતી પારદર્શિતા માટે હુએ પાર્ટીનું આધુનિકીકરણ ચાલુ રાખ્યું.
હુની દૃષ્ટિએ, આ ફિલસૂફીઓમાંથી રાષ્ટ્રીય માળખા અને વિકાસ માટેનો સુઆયોજિત અભિગમ ધરાવતો દેશ ઊભરે છે, જ્યાં, ગતિશીલ આર્થિક વૃદ્ધિ, "બિનજાહેર" (એટલે કે ખાનગી) ક્ષેત્રથી ધમધમતું મુક્ત બજાર, રાજકીય અને પ્રસાર-માધ્યમો પર કઠોર નિયંત્રણ, રાજકીય નહીં પણ અંગત સ્વાતંત્ર્ય, તમામ નાગરિકોની સુખાકારી માટેની ચિંતા, સાંસ્કૃતિક મૂલ્ય-પ્રસાર, અને ભિન્ન સામાજિક પ્રશ્નો (વૈજ્ઞાનક વિકાસ પરિપ્રેક્ષ્ય) માટે એક સુમેળભર્યો અભિગમ (વૈજ્ઞાનિક વિકાસ પરિપ્રેક્ષ્ય) સાથે જોડાયેલાં હોય, અને જે હુની દૃષ્ટિએ, એક "સંવાદિતાપૂર્ણ સમાજ" તરફ દોરે છે. ચીની સરકારની દૃષ્ટિએ, શાસન વ્યવસ્થાનું એક નવું "ચીન મૉડલ" જેના આધારે રચાયું છે તેવી આ ફિલસૂફીઓ, ખાસ કરીને વિકાસશીલ દેશો માટે, પશ્ચિમના "લોકશાહી મૉડલ"નો યોગ્ય વિકલ્પ તરીકે કામ આપે છે. હુના શબ્દોમાં, "એક સંવાદિતાપૂર્ણ સમાજ લોકશાહી, કાયદાનું શાસન, સમાનતા, ન્યાય, નિષ્ઠા, સૌહાર્દ અને જીવનશક્તિ દાખવતો હોવો જોઈએ." તેઓ કહે છે, આવો સમાજ લોકોની પ્રતિભા અને રચનાત્મકતાને પૂરો અવકાશ આપશે, સુધારા અને વિકાસના કારણે ઊભી થયેલી સામાજિક ધનસંપત્તિને તમામ લોકોમાં પરસ્પર વહેંચવા માટે ક્ષમતા આપશે, તથા લોકો અને સરકાર વચ્ચે અત્યાર સુધીનો સૌથી નજીકનો સંબંધ સ્થાપશે.
ખાસ કરીને માનવ અધિકારો અંગેની, હુની પશ્ચિમની ટીકા, સામાજિક સ્થિરતા બાબતેની તેમની અતિસંવેદનશીલતા છતી કરે છે પણ ચીનના બહુ-આયામી સામાજિક પ્રશ્નોને ઉકેલવા માટેની તેમની તાજેતરની પ્રતિબદ્ધતા પર એટલો ભાર મૂકતી નથી. હુનો વ્યવહારિક, બિન-સૈદ્ધાન્તિક એજન્ડા તેના હાર્દમાં બે મૂલ્યો ધરાવે છે- વધુ આર્થિક વિકાસ માટે સામાજિક સ્થિરતા જાળવવી અને રાષ્ટ્રીય સાર્વભૌમત્વને સમૃદ્ધ બનાવવા માટે ચીની સંસ્કૃતિને ટકાવી રાખવી. દેશની આંતરિક નીતિમાં, સરકારી કામકાજો અને બેઠકો અંગે પ્રજા પ્રત્યે વધુ ખુલ્લાપણું તેઓ ઇચ્છતા હોય તેવું લાગે છે. તાજેતરમાં જ, ચીનની સમાચાર એજન્સીએ ઘણી પોલિતબ્યુરો સ્ટેન્ડિંગ કમિટિ બેઠકોની વિગતો પ્રકાશિત કરી. વિદેશી ભૂમિઓના પ્રવાસે જતા અને પરત ફરતા ચીની નેતાઓને વળાવવાના અને તેમનું ફરીથી સ્વાગત કરવાના ભવ્ય પ્રસંગો, જેને પરંપરાગત રીતે સામ્યવાદી સ્વૈરપણા તરીકે જોવામાં આવતા, તેવા ઘણા પ્રસંગોને પણ તેમણે રદ કર્યા હતા. વધુમાં, હુના નેતૃત્વમાં ચીની નેતાગીરીએ ધનવાન અને ગરીબ વચ્ચેની ખાઈ અને આંતરિયાળ અને કિનારાના વિસ્તારોના અસમાન વિકાસ જેવી સમસ્યાઓ પર પણ પોતાનું ધ્યાન કેન્દ્રિત કર્યું છે. પક્ષ અને રાષ્ટ્ર, બંને માત્ર જીડીપી(GDP) વૃદ્ધિ પર કેન્દ્રિત વિકાસની વ્યાખ્યાથી દૂર હટીને જેમાં સામાજિક સમાનતા અને પર્યાવરણ સંબંધી અસરો સમાવિષ્ટ હોય તેવી વિકાસની વધુ સંતુલિત વ્યાખ્યા તરફ આગળ વધી રહ્યાં હોય તેવું લાગે છે.
2004માં, હુએ એક અપૂર્વ રજૂઆત કરી અને મુખ્ય પાંચ સત્તા સ્થાનો પરની તમામ કૅડરોને તેમની વાર્ષિક ઉનાળુ બેઠક માટે બેઇદાઈહે દરિયા નજીકના સ્થળે એકાંતપ્રવાસે જવાની પરંપરાને અટકાવવાનો આદેશ આપ્યો, આ વાર્ષિક ઉનાળુ બેઠકને પહેલાં ચીનની નિયતિ નક્કી કરવા માટે મળતા વર્તમાન અને વડીલ એમ બંને કૅડરોમાંથી શાસન ધુરા સંભાળનારા ચુનંદા નેતાઓના સંમેલન તરીકે, અને પ્રજાના નાણાના અનાવશ્યક બગાડ તરીકે જોવામાં આવતી હતી. હુના આ પગલાને ચીની પ્રજાએ તેમના ભ્રષ્ટાચાર પ્રત્યેના વલણના સંકેતચિહ્ન તરીકે જોયું હતું.
જૂન 2007માં, હુએ સેન્ટ્રલ પાર્ટી સ્કૂલ ખાતે એક અગત્યનું વકતવ્ય આપ્યું જે તેમના સત્તા સ્થાનને અને તેમની માર્ગદર્શક ફિલસૂફીઓને સૂચવતું હતું. આ વકતવ્યમાં હુએ સામાન્ય ચીનીને અપીલ કરવા માટે લોકોને ગમે તેવી છટામાં વાત કરી, અને ચીન તાજેતરમાં જે પડકારોનો સામનો કરી રહ્યું છે, ખાસ કરીને આવકની વિષમતા, તેની ગંભીર નોંધ લીધી. વધુમાં, હુએ દેશમાં "વર્ધિત લોકશાહી"ની જરૂરિયાતની નોંધ લીધી. અલબત્ત પશ્ચિમમાં આ શબ્દપ્રયોગનો જે સામાન્ય અર્થમાં ઉપયોગ થાય છે તેના કરતાં અહીં પાર્ટીમાં તેના ભિન્ન અર્થો છે, છતાં તે દર્શાવે છે કે હુના શાસને આવનારાં વર્ષોમાં રાજકીય સુધારાને પોતાના એજન્ડામાં એક અગત્યના ભાગ રૂપે સ્થાન આપ્યું છે, જ્યારે જિઆંગના યુગ દરમ્યાન આવા કોઈ વલણને સ્થાન જ નહોતું.
પ્રસાર-માધ્યમો પરનાં નિયંત્રણ
હુ એક "અવ્યાવહારિક ઉદારમતવાદી" હતા તેવી આરંભની અપેક્ષાઓ છતાં, હુએ પ્રસાર-માધ્યમોના ઉદારીકરણ બાબતે ખાસ્સો હાર્ડ-લાઈન અભિગમ દાખવ્યો છે.
લોકપ્રિય બાબતો જેવી કે 2008 સિયાચીન ધરતીકંપ, તેમ જ સ્થાનિક સ્તરે થતા ભ્રષ્ટાચાર જેવા વિષયોના અહેવાલ રજૂ કરવા માટે પ્રસાર-માધ્યમોને ઘણી વધુ છૂટ આપવામાં આવી છે. સરકાર પ્રસાર-માધ્યમોએ તેમની નીતિ બાબતે કરેલી ટીકાઓનો પ્રતિભાવ પણ આપે છે, ઉદાહરણ તરીકે, સાર્સ(SARS) રોગચાળાના પ્રતિભાવમાં, અને લોકપ્રિય વ્યક્તિના જાહેર સ્મારક સમારંભો સંદર્ભે, ભૂતપૂર્વ આગેવાન ઝાઓ ઝિયાંગને પદભ્રષ્ટ કર્યા.
તાઇવાન
તેમના રાષ્ટ્રપ્રમુખ તરીકેના કાર્યકાળના આરંભમાં, હુએ પ્રજાસત્તાક ચીનના ત્યારના રાષ્ટ્રપ્રમુખ ચેન શુઈ-બિયાનના રૂપમાં તેમના સ્વતંત્રતા-સમર્થક પ્રતિરૂપનો સામનો કર્યો. 1992 એકમતિને નકારીને, કોઈ પણ પૂર્વશરતો વિના ચેનને મંત્રણાઓ માટે બોલાવ્યા. ચેન શુઈ-બિયાન અને તેમનો પક્ષ સતત તેમના અંતિમ ધ્યેય- તાઇવાનની સ્વતંત્રતાને અભિવ્યક્ત કર્યા કરતા હતા, અને તાઇવાનના રાજકીય સ્થાન અંગે વિધાનો કરતા હતા, જે પીઆરસી(PRC)ના મતે ઉત્તેજક હતા. હુનો શરૂઆતનો પ્રતિભાવ "સોફ્ટ (હળવા)" અને "હાર્ડ (કટ્ટર)" અભિગમોનું સંયોજન હતો. એક તરફ, હુએ તાઇવાન માટે ચિંતાના અનેક મુદ્દાઓ પર વાટાઘાટ કરવાની લવચીકતા દાખવી. બીજી તરફ, તેમણે કોઈ પણ પૂર્વશરતો વિના વાર્તાલાપ કરવાનું સતત નકાર્યું અને ચીની પુનઃએકીકરણના અંતિમ ધ્યેય પ્રત્યે પ્રતિબદ્ધ રહ્યા. પોતાના 17 મેના વિધાનમાં હુ જિન્તાઓએ તાઇવાન સાથેના રાજકીય સંબંધોમાં થોડા વધુ લવચીક બનવા અંગેના કેટલાક સંકેતો આપ્યા, જેમાં તેમણે તાઇવાન માટે "આંતરરાષ્ટ્રીય જીવન અવકાશ"ની સમસ્યાને સંબોધવાની તૈયારી દાખવી, પણ હુની સરકાર પોતાના એ મત પર દૃઢ રહી કે મેનલૅન્ડ બાજુ, તાઇવાની સરકારના ચીનથી કાયદેસર સ્વતંત્રતા ઘોષિત કરવાના કોઈ પણ પ્રયાસને સાંખી લેશે નહીં.
2004માં ચેન શુઈ-બિયાન ફરીથી ચુંટાઈ આવ્યા પછી, હુની સરકારે પોતાની યુક્તિઓ બદલી. હુની સરકારે ચેન શુઈ-બિયાન અને ડીપીપી(DPP)ના સ્વતંત્રતા-તરફી ઝોક તેમ જ 1992ની એકમતિના ખંડનના કારણે તાઇપેઈ વહીવટી શાસન સાથે કોઈ સંપર્ક નહીં રાખવાની નીતિ અખત્યાર કરી. સરકારે તાઇવાન સામેના પોતાના લશ્કરી કાફલાને જાળવી રાખ્યો, અને રાજદ્વારી રીતે તાઇવાનને અલગ પાડી દેવાની જોરદાર નીતિને વળગી રહી. માર્ચ 2005માં, રાષ્ટ્રીય પીપલ્સ કૉંગ્રેસે તાઇવાનમાં સ્વતંત્રતાની ઘોષણાના પ્રતિભાવમાં એક વિકલ્પ તરીકે "બિન-શાંતપૂર્ણ ઉપાયો"ને કાયદેસર કરતો, જુદા પાડવા-વિરોધી કાયદો પસાર કરવામાં આવ્યો.
20 માર્ચ 2008ના, કુઓમિન્તાંગ તાઇવાનમાં રાષ્ટ્રપ્રમુખપદ પર આવ્યો. તેને ધારાગૃહ યુઆનમાં પણ બહુમતી મળી. તાઇવાનને મોટા ભાગે શરતોના હુકમો આપતા, તેના પૂર્વગામીઓની સરખામણીમાં, હુ તાઇવાન સાથે, ખાસ કરીને એકીકરણ-તરફી કુઓમિન્તાંગ પાર્ટી સાથે હાથ મિલાવવાની તરફેણમાં સક્રિય પગલાં લેવામાં આગળ રહ્યા.
તેના પછી સીપીસી(CPC) અને કેએમટી(KMT) વચ્ચે શૃંખલાબદ્ધ ઐતિહાસિક બેઠકો યોજાઈ. 12 એપ્રિલ 2008ના, એશિયા માટેના બોઅઓ ફોરમ દરમ્યાન હુ જિન્તાઓએ આરઓસી(ROC)ના ત્યારના ચૂંટાયેલા ઉપ-રાષ્ટ્રપતિ વિન્સેન્ટ સિવ સાથે ક્રોસ-સ્ટ્રેઇટ કૉમન માર્કેટ ફાઉન્ડેશનના અધ્યક્ષની રૂએ એક ઐતિહાસિક બેઠક કરી. 28 મે 2008ના, હુ કેએમટી(KMT)ના અધ્યક્ષ વુ પોહ-હ્સિયૂંગને મળ્યા, જે શાસન પક્ષો તરીકે સીપીસી (CPC) અને કેએમટી(KMT)ના વડાઓ વચ્ચેની પહેલી બેઠક હતી. હુ અને વુ એ બાબતે સહમત થયા કે બંને પક્ષોએ 1992ની એકમતિ હેઠળ અધિકૃત સંવાદ ફરીથી શરૂ કરવો જોઈએ. વુ તાઇવાનમાં તાઇવાની સ્વતંત્રતા વિરુદ્ધની નવી સરકાર બનાવી, હુએ પોતાની સરકારને તાઇવાની લોકોની સુરક્ષા, ગરિમા, અને "આંતરરાષ્ટ્રીય જીવન અવકાશ" સંદર્ભેની સમસ્યાઓને સંબોધવા માટે પ્રતિબદ્ધ બનાવી, જેમાં વિશ્વ આરોગ્ય સંગઠન (વર્લ્ડ હેલ્થ ઓર્ગેનાઇઝેશન)માં તાઇવાની લોકોને સહભાગી થવા બાબતે અગ્રતા આપવામાં આવશે.
તે જ રીતે, પક્ષ-પક્ષ માર્ગ, 1992ની એકમતિના આધારે જૂન 2008માં સ્ટ્રેઇટ્સ એક્સચેન્જ ફાઉન્ડેશન અને અસોસિએશન ફોર રિલેશન્સ અક્રોસ ધ તાઇવાન સ્ટ્રેઇટ્સ થકી અર્ધ-સરકારી સંવાદ માર્ગ જૂન 2008માં ફરીથી ખુલવા નિર્ધારિત છે, જેની પહેલી બેઠક બેઇજિંગમાં થઈ. હુ અને તેના નવા પ્રતિરૂપ મા યિંગ-જેઓઉ એ વાતે સહમત છે કે તાઇવાન સામુદ્રધુનીની બંને બાજુએની વાટાઘાટો માટેનો આધાર 1992ની એકમતિ છે. 26 માર્ચ 2008ના, હુ જિન્તાઓએ યુએસ(US) રાષ્ટ્રપ્રમુખ જ્યોર્જ ડબલ્યુ. બુશ સાથે ટેલિફોન પર વાતચીત કરી, જેમાં સીપીસી(CPC)ના નેતા તરીકે તેમણે પહેલી વખત કબૂલ્યું કે "1992ની એકમતિ" જુએ છે કે "બંને બાજુઓ ઓળખે કે અહીં માત્ર એક જ ચીન છે, પણ તેની પોતાની વ્યાખ્યામાં બાબતે જુદા પડવા સહમત થાય છે." SEF-ARATSની બેઠકની પ્રથમ અગ્રતા એ ત્રણ જોડાણ-માર્ગો, ખાસ કરીને તળ ખંડ ચીન અને તાઇવાન વચ્ચેની સીધી ફ્લાઇટો, ફરીથી ખુલે તે છે.
નૈતિક માર્ગદર્શન
ચીનમાં મોટી સંખ્યામાં સામાજિક સમસ્યાઓના પ્રતિભાવમાં, માર્ચ 2006માં, હુ જિન્તાઓએ "એઈટ ઓનર્સ એન્ડ એઈટ શેમ્સ (આઠ બહુમાનો અને આઠ શરમો)" નામે ચીની લોકોના અનુસરણ માટે નૈતિક આદેશો પ્રસારિત કર્યા, અને આ સંદેશને યુવાનો સુધી પ્રસારવાની જરૂરિયાત પર ભાર મૂક્યો. "એઈટ ઓનર્સ એન્ડ ડિસ્ગ્રેસિસ (આઠ બહુમાનો અને અપમાનો)"ના વૈકલ્પિક નામે પણ જાણીતા આ નૈતિક આદેશો, એક સારા નાગરિકે શેને બહુમાન તરીકે જોવું જોઈએ અને શેને શરમ તરીકે જોવું જોઈએ તેને આઠ કાવ્યાત્મક લીટીઓમાં રજૂ કરે છે. ચીની આર્થિક સુધારાઓ પછી, તેના વધુ ને વધુ નબળા થતા જતા સામાજિક પોતમાં પૈસા અને સત્તા કમાવાને જ મહત્ત્વ આપતી એક ચીની પેઢીના આવ્યા પછી, આ આદેશોને ચીનમાં નૈતિકતાના વધતા જતા અભાવને દૂર કરવા હુ જિન્તાઓએ આપેલા સૈદ્ધાન્તિક ઉકેલોમાંના એક તરીકે વ્યાપક રૂપે જોવામાં આવે છે.
માર્ક્સવાદી થિયરીમાં તેમનું પોતાનું યોગદાન આપવું તે ચીની સામ્યવાદી નેતાઓ માટે એક રૂઢિ બની ગઈ છે. આ આદેશોને માર્ક્સવાદી થિયરીમાં હુના યોગદાનરૂપે ગણી શકાય કે નહીં તે ચર્ચાસ્પદ છે, પણ એકંદરે ચીની પ્રજામાં તેનો મધ્યમસરનો સ્વીકાર જોવા મળ્યો છે. જો કે, તેનો પ્રચાર-પ્રસાર, લગભગ તમામ જગ્યાએ જોઈ શકાય છેઃ વર્ગખંડના પોસ્ટરોમાં, ગલી-રસ્તાઓ પર લગાડેલાં બેનરો પર અને 2008 ઑલિમ્પિકની, અને શાંઘાઈમાં વર્લ્ડ એક્સ્પો 2010 તૈયારી માટેના ઇલેક્ટ્રોનિક ડિસપ્લે બોર્ડ પર તેમને જોઈ શકાય છે. તેમણે સૂચવેલાં નૈતિક આચરણનાં ધોરણો તેમના પૂર્વગામીઓની વિચારધારાઓથી- જિઆંગના થ્રી રિપ્રેઝન્ટ્સ, દેંગ જિયાઓપિંગ થિયરી, અને માઓ ઝેદોંગ થોટથી જુદા પડતાં હતાં, સૌ પ્રથમ વખત સામાજિક કે આર્થિક લક્ષ્યાંકોને બદલે નૈતિક ધોરણોની સંહિતા નક્કી કરવાને કેન્દ્રમાં રાખવામાં આવી.
અંગત જીવન
હુ લિયૂ યોંગક્વિંગને પરણ્યા છે, જેમને તેઓ ત્સિંગુઆ યુનિવર્સિટી ખાતે મળ્યા હતા. આ દંપતીને હુ હાઇફેંગ અને હુ હાઇક્વિંગ નામે બે બાળકો છે. હુ એવા પહેલા પીઆરસી(PRC) સર્વોચ્ચ નેતા છે જે કોઈ પણ પ્રાદેશિક લાક્ષણિકતાઓની તીવ્ર લઢણરહિત, પ્રમાણમાં સામાન્ય ચીની બોલે છે. તેઓ પોતાના સાવધ અભિગમ અને સ્વ-ટીકાત્મક વ્યક્તિત્વ માટે જાણીતા છે. પ્રધાનમંત્રી, વેન જિઆબાઓથી વિપરીત, તેમણે ક્યારેય જાહેરમાં એક-એકના ધોરણે ઇન્ટર્વ્યૂને મંજૂરી આપી નથી. ટેબલ ટેનિસ અને બૉલરૂમ નૃત્ય માટેની તેમની રુચિ પણ ધ્યાનપાત્ર રહી છે. હુ ફોટોગ્રાફિક સ્મૃતિ ધરાવે છે એવું પણ કહેવાય છે જે તેમના હાઇસ્કૂલના દિવસોથી છતી થઈ હતી.
બાહ્ય લિંક્સ
શ્રેણી:1942માં જન્મેલી વ્યક્તિઓ શ્રેણી:ચીની ઈજનેરો શ્રેણી:સામ્યવાદી શાસકો શ્રેણી:હાલના રાષ્ટ્રીય આગેવાનો શ્રેણી:કમ્યુનિસ્ટ પાર્ટી ઑફ ચીનના નેતાઓ શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:તાઇઝોયૂ, જિઆંગસુના લોકો શ્રેણી:પીપલ્સ રિપબ્લિક ઑફ ચીનના રાષ્ટ્રપ્રમુખો શ્રેણી:ત્સિંગહુઆ યુનિવર્સિટીના પૂર્વવિદ્યાર્થીઓ શ્રેણી:તુઆન્પાઈ શ્રેણી:પીપલ્સ રિપબ્લિક ઑફ ચીનના ઉપ-રાષ્ટ્રપ્રમુખો શ્રેણી:૧૯૪૨માં જન્મ
મુંજીયાસર નાના (તા. બગસરા)
મુંજીયાસર નાના (તા. બગસરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બગસરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મુંજીયાસર નાના ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બગસરા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ઇઝરાયેલ મ્યુઝિયમ
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ઈઝરાયલ
દામોદરીપુરા (તા. દેત્રોજ)
દામોદરીપુરા (તા. દેત્રોજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લાના  દેત્રોજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. દામોદરીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જુવાર, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:દેત્રોજ તાલુકો
કાંગારુ
કાંગારુ (હિંદી:कंगारू ; અંગ્રેજી:Kangaroo) વિશ્વભરમાં ઓસ્ટ્રેલિયા દેશમાં જોવા મળતું એક સસ્તન પ્રાણી છે. આ સુંદર દેખાવ ધરાવતું પ્રાણી ઓસ્ટ્રેલિયા દેશનું રાષ્ટ્રીય પ્રાણી છે.
માદા કાંગારુના પેટના ભાગમાં કોથળી જેવી રચના હોય છે, જેમાં તેનાં બચ્ચાંને રાખે છે. ઓસ્ટ્રેલિયાના લોકો આ બચ્ચાંને 'જોય' (Joey) તરીકે ઓળખાવે છે, તથા કાંગારુઓનાં ટોળાંને 'મોબ' (mob) તરીકે ઓળખાવે છે. શ્રેણી:સસ્તન પ્રાણીઓ શ્રેણી:પ્રાણીઓ
ઉચ્ચતર માધ્યમિક શાળા
માધ્યમિક શાળા પછીનો અભ્યાસ માધ્યમિક શાળાઓમાં પ્રાપ્ત છે. માધ્યમિક શિક્ષણ એટલે કે ધોરણ ૧૦સુધીનું શિક્ષણ. આ શિક્ષણ જ્યાં આપવામાં આવતું હોય, તે શાળાને માધ્યમિક શાળા''' કહેવાય છે. ગુજરાત રાજ્યના શહેરો અને ઘણાં ગામોમાં માધ્યમિક શાળાની સુવિધાઓ ઉપલબ્ધ છે. માધ્યમિક અભ્યાસ પછી લેવાતી પરીક્ષા માધ્યમિક શિક્ષણ બોર્ડ દ્વારા લેવાય છે, જેને ઉચ્ચતર માધ્યમિક પરીક્ષા (SSC) કહે છે.
ઘણાં મોટાં શહેરોમાં ગુજરાતી સિવાયની ભાષાઓના માધ્યમની શાળાઓ પણ આવેલી છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:શિક્ષણ
શિરપોર ટિંબી
શિરપોર ટિંબી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. શિરપોર ટિંબી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાઘોડિયા તાલુકો
કરંજડી
કરંજડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. કરંજડી ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
બ્રાહ્મણવાડા (તા. ઉંઝા)
બ્રાહ્મણવાડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના  ઉંઝા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામ સિદ્ધપુર અને ઉંઝાને જોડતા રાજ્ય ધોરી માર્ગ (અમદાવાદ-પાલનપુર હાઈવે) ઉપર બંને સ્થળોએથી આશરે ૮ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે.
નવાગામ (લિંબડા)
નવાગામ (લિંબડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના ગરૂડેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
શ્રેણી:ગરૂડેશ્વર તાલુકો
પોરડા ભાટેરા
પોરડા ભાટેરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  કઠલાલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પોરડા ભાટેરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કઠલાલ તાલુકો
પીપળા (તા. ધ્રાંગધ્રા)
શ્રેણી:ધ્રાંગધ્રા તાલુકો
રાણપુર ઉગમણોવાસ
રાણપુર ઉગમણોવાસ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાણપુર ઉગમણોવાસ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ડીસા તાલુકો
ઢાઢર નદી
ઢાઢર નદી ભારતના પશ્ચિમમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલી નદી છે. આ નદી પાવાગઢના ડુંગરમાંથી નીકળીને ખંભાતના અખાતને મળે છે. તેની મહત્તમ લંબાઇ ૧૪૨ કિમી છે. નદીનો કુલ સ્ત્રાવક્ષેત્ર વિસ્તાર ૪,૨૦૧ ચોરસ કિમી ‍(૧,૬૨૨ ચોરસ માઇલ) છે.
આ નદી વિશ્વામિત્રી નદીની સહાયક નદી છે.
ભાઈ બીજ
ભાઈ બીજ અથવા કારતક સુદ ૨ હિંદુ પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના પહેલા મહિનાનો બીજો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના આઠમાં મહિનાનો બીજો દિવસ છે. આ દિવસે બહેનો પોતાના ભાઈના લાંબા આયુષ્ય અને સુખભર્યા જીવન માટે પ્રાર્થના કરે છે અને ભાઈ બહેનને ભેટ આપે છે. ગુજરાતમાં આ દિવસ બહેન ભાઈને પોતાને ઘેર ભોજન માટે આમંત્રણ પાઠવી ઉજવાતો હોય છે.
પરિચય
ભાઈબીજ એક એવો તહેવાર છે જેમાં સુગંધ છે ભાઈ-બહેનના મીઠા સંબંધોની. આ એ તહેવાર છે જે પ્રતિક છે કર્તવ્ય અને મંગલકામનાનુ. અને આ માન્યતા છે જેણે કેટલાય સંબંધોને અતૂટ બંધનોમાં બાંધી મૂક્યા છે. ભાઈની સલામતી માટે અને લાંબા આયુષ્ય માટે જાણે કેટલા વર્ષોથી આ તહેવાર બહેનો મનાવતી આવી છે. ધર્મ, ભાષા અને બંધનોથી અલગ ભાઈબીજ તહેવાર કોઈનો બંધક હોય તો તે ફક્ત ભાવનાઓનો અને ભાઈ-બહેનની પવિત્ર જોડીનો.
આજે ભાઈબીજ એટલે કે યમ દ્રિતીયા, આજના દિવસે યમરાજે પોતાની બહેન યમીને ઘરે ભોજન કરેલુ અને બે વરદાન આપ્યા હતા. એક તો દર વર્ષે આજના દિવસે દરેક ભાઈ પોતાની બહેનને ઘરે જમવા જશે અને ભાઈ બહેનને ભેટ આપશે. બીજુ વરદાન એ આપ્યું હતુ કે આજના દિવસે કોઈપણ ભાઈનું અપમૃત્યુ નહી થાય. જે ભાઇઓ ભાઇબીજના દિવસે પોતાની બહેનને ત્યા જમશે તે નરકનુ બારણું નહીં જુએ. ભાઇ રોગી હોય્,અથવા તો બહેનના ઘરે જવાનુ ના બને તો આ ભાઇબીજની વાર્તાનું સ્મરણ કરનારને પણ ભોજન કર્યા જેટલુ જ ફળ મળે છે. એવી માન્યતા રહેલી છે.
આ દિવસે બહેન ભાઈને પોતાના ઘેર જમવા બોલાવે છે. ભાઈ બહેનના ઘરે જમવા જાય છે. આગળના દિવસોમાં ગળ્યુ બહુ ખાધુ હોવાથી આ દિવસે ખીચડી, કઢી, શાક, રોટલા,મીઠાઈ વગેરેનું ખૂબ મહત્વ છે.
મોવાછી
મોવાછી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના બારડોલી તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. મોવાછી ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
ભાઈ બીજ
પરિચય
રક્ષાબંધનના દિવસે દરેક બહેનને ભાઈને ઘરે જવાનો અધિકાર મળે છે અને ભાઈબીજના દિવસે ભાઈને બહેનની ઘરે જવાનો. આ બંધનની વચ્ચે આ બે તહેવારો દરમિયાન કોઈ પણ વિધ્ન આવી શકતુ નથી. એવી માન્યતા છે. ભાઈ-બહેનંનું સરખું જ મહત્વ, કોઈને અન્યાય નહી. આવા તહેવારોને કારણે જ તો ભાઈ-બહેનનો પ્રેમ વધુ મજબૂત બનતો જાય છે.
પાલી (ઉંઝા)
પાલી (ઉંઝા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના  ઉંઝા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઉંઝા તાલુકો
કોંગોનું પ્રજાસત્તાક ગણતંત્ર
કોંગોનું પ્રજાસત્તાક ગણતંત્ર અથવા ડી આર કોંગો, ડી આર સી, કોંગો-કીન્શાસા અથવા માત્ર ધ કોંગો, એ મધ્ય અફ્રિકાનો એક દેશ છે. અમુક વખત આ દેશને તેના ૧૯૭૧થી ૧૯૯૭ સમયગાળાના નામ ઝૈરે તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. આ દેશની સીમા ઉત્તરમાં મધ્ય આફ્રિકન ગણતંત્ર તથા દક્ષીણ સુદાન; પૂર્વમાં યુગાન્ડા, બુરુન્ડી તથા ટાન્ઝાનીયા; દક્ષિણમાં ટાન્ઝાનિયા, નૈઋત્યમાં અંગોલા, પશ્ચિમમાં કોંગોનું ગણતંત્ર તથા એટલાંટિક સમુદ્રને સ્પર્શે છે.
આ દેશ અલ્જીરિયા પછી આફ્રિકાનો બીજો સૌથી મોટો દેશ છે અને સહારા નીચેના આફ્રિકાનો એ સૌથી મોટો દેશ છે. આ વિશ્વનો ૧૦મો સૌથી મોટો દેશ છે. ૭.૮૦ કરોડની વસતી સાથે આ દેશ વસતીને દ્રષ્ટિએ ફ્રાન્કોફોન દેશોમાં પ્રથમ ક્રમાંકે, આફ્રિકામાં ચોથા ક્રમાંકે અને વિશ્વમાં ૧૬મા ક્રમાંકે આવે છે.
કોંગો નદીના ખીણ પ્રદેશની મધ્યમાં વિસ્તાર ધરાવતા આ દેશમાં આશરે ૯૦,૦૦ વર્ષ પહેલા આફ્રિકન પિગ્મી લોકો રહેતા હતા અને લગભગ ૩૦૦૦ વર્ષ પહેલાં બાન્ટુ લોકો ફેલાતા ફેલાતા અહીં આવી વસ્યા. ૧૪મી થી ૧૯મી સદી દરમ્યાન પશ્ચિમ દિશામાં, કોંગોના મુખ પ્રદેશમાં કોંગોના બાન્ટુ સલતનતનું રાજ હતું. મધ્ય અને પૂર્વી ક્ષેત્રો પર ૧૬મી અને ૧૭મીથી ૧૯મી સદી સુધી લુબા અને લુન્ડા સલતનતનું રાજ હતું.
આફ્રિકાના વિભાજનનો કાળ શરૂ થયો તેની શરૂઆત પહેલાં જ ૧૮૭૦માં કોંગો નદીના ખીણ પ્રદેશનો યુરોપીયાભિયાન કરવામાં આવ્યું. આ અભિયાન બેલ્જીયમના રાજા લીયોલ્ડ બીજા દ્વારા પ્રાયોજીત કરાયું હતું અને તેના આગેવાન હેન્રી મોર્ટન સ્ટેનલી હતા. ૧૮૫૫ની બર્લીન કોન્ફરેન્સમાં બેલ્જીયમે કોંગો ક્ષેત્રના ઔપચારીક હક્કો મેળવ્યા અને આ ક્ષેત્રની પોતાની નિજી સંપત્તિમાં જોડી તેને કોંગો ફ્રી સ્ટેટ એવું નામ આપ્યું.
૩૦ જૂન ૧૯૬૦માં બેલ્જીયન કોંગો સ્વતંત્ર બન્યું અને તેનું નામ રિપબ્લીક ઑફ કોંગો રખાયું. કોંગોના રાષ્ટવાદી પેટ્રીસ લુમુમ્બા દેશના પ્રથમ વડા પ્રધાન બન્યા જ્યારે જોસેફ કાસા-વુબુ પ્રથમ રાષ્ટ્રપતિ બન્યા. ક્ષેત્રના વહીવટ સંબંધે અહીં મતભેદ નિર્માણ થયો જે કોંગો સંકટ તરીખે ઓળખાય છે. કાટન્ગા, મોઈસે ત્સોમ્બે અને દક્ષિણ કાસાઈએ વિભાજીત થવાનો પ્રયત્ન કર્યો. આ સંકટમાં સહાય માટે લુમુમ્બાએ સોવિયેત યુનિયનની મદદ માંગી તેથી યુ.એસ. અને બેલ્જિયમે સાવધ બની ૫ સપ્ટેમ્બરે તેમને કસ-બુબુ દ્વારા પદભ્રષ્ટ કરાવ્યા અને છેવટે બેલ્જીયમની આગેવાની વાળી કાતન્ગી સેના એ ૧૭ જાન્યુઆરી ૧૯૬૧ના દિવસે તેમને મારી નખાયા.
૨૬ નવેમ્બર ૧૯૬૫ના દિવસે સેનાના વડા જોસેફ ડિસાયર મોબુટુ (પાછળથી મોબુટુ સેસે સેકો)એ બંદ કર્યો અને દેશના પ્રમુખ બન્યા. ૧૯૭૧માં તેમણે દેશનું નામ બદલીને "ઝૈરે" કર્યું. ત્યાર બાદ દેશ સરમુખત્યાર એક પાર્ટી રાજ્ય તરીકે ચલાવા લાગ્યો. શીત યુદ્ધ દરમ્યાન મોબુટુના સામ્યવાદ વિરોધી વલણ બદલ અમેરિકાએ તેમને નોંધનીય ટેકો આપ્યો. ૧૯૯૦ની શરૂઆતમાં મોબુટુની સરકાર નબળી પડવા લાગી. ૧૯૯૪ના રવાંડાના નરસંહાર અને પૂર્વી બન્યામુલુન્ગેની જનતા (કોંગોલીય તુત્સી) દ્વારા વિભાજનની માગણીને પરિણામે અસ્થિરતા નિર્માણ થઈ અને ૧૯૯૬માં તુત્સી એફ પી આર શાસિત રવાંડાએ આક્રમણ કર્યું, જેથી પ્રથમ કોંગો યુદ્ધની શરૂઆત થઈ.
૧૭ મે ૧૯૯૭ના દિવસે મુબુટુના મોરોક્કો ભાગી ગયા પછી દક્ષિણ કેવુ પ્રાંતના તુત્સી નેતા લોરેન્ટ ડીઝાયર કબીલા રાષ્ટ્રપ્તિ બન્યા. તેમણે દેશનું નામ ઝૈરેથી બદલીને કોંગોનું પ્રજાસત્તાક ગણતંત્ર કર્યું. રાષ્ટ્રપેતિ કબીલા અને દેશમાં રહેલી રવાંડન અને તુત્સી વચ્ચે તણાવ ને કારણે ૧૯૯૮થી દ્વિતીય કોંગો યુદ્ધની શરૂઆત થઈ. આ યુદ્ધ ૨૦૦૩ સુધી ચાલ્યું. છેવટે આફ્રિકાના નવ દેશો અને ૨૪ સશસ્ત્ર જૂથોએ યુદ્ધમાં ભાગ લીધો, અને તેમાં ૫૪ લાખ લોકો માર્યા ગયા. આ બે લડાઈઓને કારણે દેશ ખેદાન મેદાન થઈ ગયો. ૧૬ જાન્યુઆરી ૨૦૦૧ના દિવસે રાષ્ટ્રપ્તિ કબીલાના એક અંગરક્ષકે જ તેમની હત્યા કરી. તેના આઠ દિવસે પછી તેમના પુત્ર જોસેફ રાષ્ટ્રપતિ બન્યા.
આ દેશ પ્રાકૃતિક સંસાધનોમાં અત્યંત સમૃદ્ધ છે પરંતુ રાજનૈતિક અસ્થિરતા, માળખાગત સુવિધાઓનો અભાવ, ભ્રષ્ટાચાર અને સદીઓ જુના વાણિજ્યિક અને સંસ્થાનીય શોષણને કારણે તે વિકાસ પામ્યો નથી. રાજધાની કિન્શાસા ને બાદ કરતા લુબુમ્બાશી અને મ્બુજિ-માયી એ મોટા શહેર છે, આ બન્ને શહેર ખાણ ઉધોગ આધારિત છે. આ દેશ કાચા માલનો પ્રમુખ નિકાસકાર છે. ૨૦૧૨માં તેની ૫૦% નિકાસ ચીન ને કરતો હતો. માનવ વિકાસ માનાંકમાં ૨૦૧૬માં ૧૮૭માંથી આ દેશનો ક્રમ ૧૭૬મો છે. મધ્ય અને પૂર્વ ડી.આર.સી.ના સંઘર્ષને કારણે ઘણાં લોકો દેશ છોડી પાડોશી દેશમાં સ્થળાંતર કરી ગયા છે. ૨૦ લાખ બાળકો ભૂખમરાનો શિકાર છે અને ૪૫ લાખ લોકો સ્થળાંતર કરી ગયા છે.
કરંજપાડા
કરંજપાડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લામાં આવેલા સુબિર તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. કરંજપાડા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:સુબિર તાલુકો
નવા રામપુરા (તા. વાઘોડિયા)
નવા રામપુરા (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવા રામપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાઘોડિયા તાલુકો
હિબ્રુ યુનિવર્સિટી ઑફ જેરુસલેમ
હિબ્રુ યુનિવર્સિટી ઑફ જેરુસલેમ (હિબ્રુ: האוניברסיטה העברית בירושלים) ઇઝરાયેલમાં રાષ્ટ્રીય યુનિવર્સિટી છે. આ યુનિવર્સિટી જેરુસલેમમાં આવેલી છે. તે ત્રણ કેમ્પસ સાથે ઇઝરાયેલમાં ખોલવામાં આવેલી પ્રથમ યુનિવર્સિટી હતી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:યુનિવર્સિટી
પ્રતાપગઢ (તા. ધ્રાંગધ્રા)
પ્રતાપગઢ (તા. ધ્રાંગધ્રા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધ્રાંગધ્રા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પ્રતાપગઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધ્રાંગધ્રા તાલુકો
પોરડા ફાગવેલ
શ્રેણી:કઠલાલ તાલુકો
ચડાસણા (તા. બહુચરાજી)
ચડાસણા (તા. બહુચરાજી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બહુચરાજી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચડાસણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
મે ૧૬
૧૬ મેનો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૧૩૬મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૧૩૭મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૨૨૯ દિવસ બાકી રહે છે.
ચડાસણા (તા. બહુચરાજી)
શ્રેણી:બહુચરાજી તાલુકો
મે ૧૬
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:મે
મુંજીયાસર મોટા (તા. બગસરા)
મુંજીયાસર મોટા (તા. બગસરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બગસરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મુંજીયાસર મોટા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમજ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. અહીં મુંજીયાસર ડેમ પણ આવેલો છે.
શ્રેણી:બગસરા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
બાવની નદી
આ નદીના કાંઠા ઉપરનાં ગામોમાં ચેકડેમો પણ બાંધવામાં આવ્યા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતની નદીઓ શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્રની નદીઓ
નાદીદા
નાદીદા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના બારડોલી તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. નાદીદા ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:બારડોલી તાલુકો
અકરીમોટા તાપ વિદ્યુત મથક
સ્થાપિત ક્ષમતા
આ વિદ્યુત મથક ૨૫૦ મેગાવોટ (૨x૧૨૫ મેગાવોટ) સ્થાપિત ક્ષમતા ધરાવે છે.
સંદર્ભો
23.76972°N, 68.64556°W
સુમન શાહ
સુમન શાહ ગુજરાતી સાહિત્યકાર છે.
શરૂઆતનું જીવન
સુમન શાહનો જન્મ ૧ નવેમ્બર ૧૯૩૯ના રોજ ડભોઇ (વડોદરા જિલ્લો, ગુજરાત) ખાતે ગોવિંદલાલ તથા કુંદનબેનને ત્યાં થયો હતો. તેમણે તેમનું પ્રાથમિક શિક્ષણ ડભોઇ પ્રાથમિક શાળામાંથી લીધેલ હતું. તેમણે તેમનું માધ્યમિક શિક્ષણ ૧૯૫૭માં વિભાગ માધ્યમિક શાળા ખાતેથી મેળવ્યું હતું. તે વાણિજ્ય શાખામાં સ્નાતકના અભ્યાસ માટે એમ.એસ. યુનીવર્સિટીમાં જોડાયાં પરંતુ ૧૯૫૯માં આર્ટ્સ કોલેજ, ડભોઇમાં પ્રવેશ મળતાં એમ.એસ. યુનીવર્સિટીનો અભ્યાસ છોડી દીધો હતો. તેઓએ ૧૯૬૨માં મુખ્ય વિષય ગુજરાતી સાહિત્ય અને ગૌણ વિષય તરીકે સંસ્કૃતમાં સ્નાતકની પદવી મેળવી. ૧૯૬૪માં તેમણે એમ.એસ. યુનીવર્સિટી, વડોદરા ખાતેથી ગુજરાતી અને સંસ્કૃત સાહિત્યમાં અનુસ્નાતકની પદવી મેળવી. ૧૯૭૮માં મોહનભાઇ શંકરભાઇ પટેલના માર્ગદર્શન હેઠળ ગુજરાત વિદ્યાપીઠમાંથી “સુરેશ જોષી: સાહિત્ય અને આધુનિક ગુજરાતી સાહિત્ય પર તેની અસરો” વિષય પર શોધનિબંધ રજૂ કરી પીએચ.ડી.ની પદવી પ્રાપ્ત કરેલ છે.
પૂજા ભટ્ટ
બાળપણ
પૂજા ભટ્ટના માતા-પિતાનું નામ કિરણ અને મહેશ ભટ્ટ છે. તે અભિનેત્રી સોની રાઝદાનની સાવકી દિકરી છે. તેના ભાઈનું નામ રાહુલ ભટ્ટ અને સાવકી બહેનોનું નામ શાહીન તથા આલિયા છે. મોહિત સુરિ તથા ઈમરાન હાશમિ તેના પિતરાઇ ભાઈ છે. તેણે તેના પિતાએ બનાવેલી ઘણી ફિલ્મોમાં મુખ્ય ભુમિકા અદા કરી છે.
સુમન શાહ
અનુવાદ
તેમણે અંગ્રેજીમાંથી ગુજરાતીમાં ઘણાં પુસ્તકોનો અનુવાદ કરેલ છે. ચેખોવની થ્રી સિસ્ટર્સ નો ત્રણ બહેનો (૧૯૬૫), દોસ્તોવ્યેસ્કીની ધ મીક વન નો વનિતા (૧૯૮૫), બેકેટ્સની વેઇટીંગ ફોર ગોદોતનો ગોદોતની રાહમાં (૧૯૯૦), એમ.કે.નાયકની હિસ્ટરી ઓફ ઇંડીયન ઇગ્લીશ લિટરેચરનો ભારતીય અંગ્રેજી સાહિત્યનો ઇતિહાસ (૧૯૯૯) અને હારોલ્ડ પિંટરની અ સ્લાઈટ એચ નો ભમરી (૨૦૦૭) તરીકે અનુવાદ કરેલ છે. કન્નડ લેખક મીર્ગી અન્ના રે ની નવલકથા નિસર્ગનો પણ હિંદીમાંથી અનુવાદ કરેલ છે.
પૂજા ભટ્ટ
કારકિર્દી
તેણે અભિનયની શરુઆત ૧૭ વર્ષની ઉંમરે ૧૯૮૯માં 'ડેડી' ફિલ્મથી કરી હતી.
સુમન શાહ
સંપાદન
તેમણે સાત પુસ્તકોના સંપાદન દ્વારા સાહિત્ય સ્વરૂપોનો પરીચય કરાવ્યો. આત્મકથા, નવલકથા, ટૂંકી વાર્તા, સોનેટ, લલિત નિબંધ અને ખંડકાવ્ય ૧૯૮૩ થી ૧૯૮૭ દરમ્યાન પ્રકાશિત થયા. તેમણે કેટલીક ટૂંકી વાર્તાઓનું સંપાદન કરેલું છે. જેમાં સુરેશ જોષીથી સત્યજીત શર્મા (૧૯૭૫), કેટલીક વાર્તાઓ (૧૯૯૨), કેટલીક ગુજરાતી ટૂંકી વાર્તાઓ (૧૯૯૩) (ગુલાબદાસ બ્રોકરના સહયોગમાં), કેટલીક વાર્તાઓ (૧૯૯૫), ઊજાણી (૨૦૦૪), (સુરેશ જોશી સાહિત્ય ફોરમ અંતર્ગત વાર્તાસંગ્રહ) અને વાર્તા રે વાર્તા (૨૦૧૫) ‍(૪૭ ટૂંકી વાર્તાઓનો સંપાદકીય નોંધ સાથે સંગ્રહ) નો સમાવેશ થાય છે. તેમના અન્ય નોંધનીય સંપાદન કાર્યોમાં આઠમા દાયકાની કવિતા (૧૯૮૨), આત્મનેપદી (૧૯૮૭), સુરેશ જોશીના સાક્ષાત્કાર અને વાંસલડી (૧૯૯૦) ‍(દયારામ કાવ્યસૃષ્ટિ સંદર્ભે લખાયેલાં લેખોનો સંગ્રહ) મુખ્ય છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:૧૯૩૯માં જન્મ શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:જીવિત લોકો
પૂજા ભટ્ટ
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:બોલીવુડ શ્રેણી:ભારતીય અભિનેતા શ્રેણી:ભારતીય ફિલ્મ દિગ્દર્શકો શ્રેણી:૧૯૭૨માં જન્મ
રોબાસ મોટી (તા. ડીસા)
શ્રેણી:ડીસા તાલુકો
લક્ષ્મીનારાયણ વ્યાસ
લક્ષ્મીનારાયણ રણછોડલાલ વ્યાસ એ એક ગુજરાતી સાહિત્યકાર હતા, જેઓ ઊર્મિસભર કાવ્યોના સર્જક તરીકે જાણીતા હતા. તેમનું ઉપનામ સ્વપ્નસ્થ હતું.
જીવન
એમનો જન્મ તેરમી નવેમ્બર, ૧૯૧૩ના રોજ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રદેશના સૌથી મોટા શહેર રાજકોટ ખાતે બ્રાહ્મણ પરિવારમાં થયો હતો.
તેમણે મેટ્રિકની પરીક્ષામાં ઉત્તીર્ણ થઈ મુંબઈ શહેરમાં ઝંડુ ફાર્માસ્યુટિકલ વર્કસમાં નોકરીની શરુઆત કરી હતી. તેમણે સાહિત્યમાં રસ દાખવી ૧૮ વર્ષની વયે કાવ્યસર્જનની શરુઆત કરી હતી. સાહિત્યકાર તરીકે નામ થયા પછી તેમણે આસોપાલવ, હિન્દુસ્તાન તથા નૂતન ગુજરાત જેવાં સામાયિકોમાં લેખન તેમજ સંપાદન ક્ષેત્રમાં પોતાનું યોગદાન આપ્યું હતું.
૨૩ ઓક્ટોબર ૧૯૭૦ના રોજ એમનું મૃત્યુ થયું હતું.
સર્જન
અચલા, વિનાશના અંશો અને માયા એ 'સ્વપ્નસ્થ'ની દીર્ઘ કાવ્યરચનાઓ છે. દિનરાત, રાવણ હથ્થો, ધૂણીનાં પાન વગેરે એમના વાર્તાસંગ્રહો છે. આ ઉપરાંત અનુવાદ ક્ષેત્રે પણ યુગપુરુષ, પૂનમનાં પોયણાં, પલટાતો જમાનો વગેરે એમનું યોગદાન છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:સાહિત્યકાર શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર
માલવણ
માલવણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં સૌથી છેલ્લા આવતા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલસાડ તાલુકાનું ગામ અને સિંધુ સંસ્કૃતિનું સ્થળ છે. આ સ્થળ ઘણી વખત સિંધુ ખીણની સંસ્કૃતિનું સૌથી દક્ષિણના સ્થળોનું એક ગણાય છે. માલવણથી વધુ દક્ષિણે સિંધુ સંસ્કૃતિના સ્થળોમાં દાઇમાબાદનો સમાવેશ થાય છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
સમય ગાળો
સમય ગાળો ૧ – પાછલો હડપ્પીય અને હડપ્પા પછી
સમય ગાળો ૨ – ઐતહાસિક કામચલાઉ રહેઠાણો અને વસવાટ.
શોધખોળ
તાંબા અને જસતની વસ્તુઓ અને નાના સળિયા તેમજ બંગડીઓ અહીંથી મળી છે. પ્રાણીઓમાં ઘેટું, બકરી, ઢોર, ઘોડો, ભૂંડ, બારાસિંગા અને માછલીઓના પુરાવા મળ્યા છે. ટેરાકોટાની વિવિધ વસ્તુઓ, મણકાંઓ વગેરે પણ અહીંથી મળ્યા છે. બરણીઓ, વાટકીઓ, નાની બરણીઓ, લટકાવવાની વસ્તુઓ, ઘરેણાંઓ જેવાંકે શરીર અને ગળામાં પહેરવાના વગેરે અહીંથી મળ્યા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો શ્રેણી:વલસાડ તાલુકો
ગુજરાતી લોકો
પશ્ચિમ ભારતમાં આવેલું ગુજરાત રાજ્ય જે વ્યક્તિઓની માતૃભૂમિ છે, તેવા લોકોને ગુજરાતી કહેવામાં આવે છે. અથવા બીજા શબ્દોમાં કહીએ તો જે લોકો ગુજરાતી ભાષા બોલે છે, તેમને ગુજરાતી કહેવામાં આવે છે.
ગુજરાતી લોકો પોતાની રહેણી કરણી, ભાષા, ખોરાક, રીત-રિવાજો, વગેરેને કારણે અલગ તરી આવે છે. ગુજરાતીઓ સામાન્ય રીતે મળતાવડા અને પોતાની સંસ્કૃતિને વળગી રહેનારા લોકો છે, અને તેમનો ખોરાક તેઓ ક્યારેય બદલી શકતા ન હોવાથી, પ્રચલિત ઉક્તિ છે કે, જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત. પ્રસિદ્ધ ગુજરાતીઓમાં સરદાર વલ્લભભાઈ પટેલ, મોહનદાસ ગાંધી, શ્યામજી કૃષ્ણ વર્મા, ધીરુભાઈ અંબાણી, સ્વામી દયાનંદ સરસ્વતી, વિક્રમ સારાભાઈ, સુનીતા વિલિયમ્સ તથા ગુજરાતના ભૂતપૂર્વ મુખ્યમંત્રી અને ભારતના હાલના વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીનો સમાવેશ થાય છે.
ભારતમાં ગુજરાતીઓ
ગુજરાતી લોકો ભારતીય ઉપખંડનાં પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં રહે છે. ઘણા ગુજરાતીઓ ભારતનાં અન્ય રાજ્યો જેવાકે રાજસ્થાન, મહારાષ્ટ્ર, અને મધ્યપ્રદેશ તેમજ રાજધાની દિલ્હી ઉપરાન્ત કેન્દ્ર શાસિત દમણ અને દીવ, દાદરા નગર હવેલીમાં પણ વસવાટ કરે છે. વધુમાં ગુજરાતી ભાષા કચ્છી પ્રજા દ્વારા તેમજ પારસી લોકો - જેમણે સમગ્ર ભારતમાં ગુજરાતને પોતાનું વતન બનાવ્યું છે - દ્વારા પણ બોલવામાં આવે છે. અમદાવાદને ગુજરાતનું આર્થિક પાટનગર, જ્યારે વડોદરાને ગુજરાતનું સાંસ્કૃતિક પાટનગર કહેવામાં આવે છે. ગાંધીનગર એ ગુજરાતનું પાટનગર છે. ગુજરાતના લોકો મુખ્યત્વે હિંદુ (હિંદુ, શીખ, જૈન, બુદ્ધ - ૯૪%) ધર્મ પાળે છે. ભારતનાં બીજા શહેરોમાં પણ ઘણા પ્રમાણમાં ગુજરાતીઓ રહે છે.
અન્યત્ર વસેલા ગુજરાતીઓ
હિજરતી ગુજરાતી પ્રજા નોંધપાત્ર રીતે સમગ્ર વિશ્વમાં વસે છે. યુ.કે.માં "અંગ્રેજી પૂર્વ આફ્રિકી એશિયાઈ" કોમ એ દેશનિકાલ થયેલ સૌથી મોટી ગુજરાતી વસ્તી છે. અન્ય ગુજરાતીઓની મોટી વસ્તી દક્ષિણ અને પૂર્વ આફ્રિકામાં રહે છે (ખાસ કરીને કેન્યા, ટાન્ઝાનિયા, યુગાન્ડા, દક્ષિણ આફ્રિકા, મડાગાસ્કર, મોઝામ્બીક- આ ભૂતપૂર્વ પોર્ટુગીઝ શાષિત કોલોનીની આઝાદી પછી ગુજરાતીઓ નોંધપાત્ર સંખ્યામાં પોર્ટુગલ સ્થાયી થયાં) અને અગ્નિ એશિયા (મ્યાનમાર, મલેશિયા). ઘણા ગુજરાતીઓ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ અને કેનેડામાં પણ રહે છે.
યુ.એસ. સેન્સસ બ્યૂરોના જણાવ્યા પ્રમાણે યુ.એસ.માં ૨૦૦૬માં ૧૪,૧૭,૦૦૦ ઘરોમાં ગુજરાતી, હિન્દી અથવા અન્ય ભારતીય ભાષાઓ (દા.ત. પંજાબી, તમિળ, તેલુગુ) બોલાતી હતી. આમાંથી ગુજરાતી બોલતા લોકોની સંખ્યા ૨,૯૯,૦૦૦ છે, જે સૂચવે છે આશરે ૨૦ ટકા ભારતીય અમેરિકનો ગુજરાતી છે. (આ આંકડામાં કુલ ૩,૨૫,૦૦૦ ઉર્દુ બોલનારા લોકો કે જેઓ સામાન્ય ધારણાં પ્રમાણે મુખ્યત્વે પાકિસ્તાની મૂળના હોઈ શકે છે તેમનો સમાવેશ થતો નથી.) નોંધપાત્ર છે કે આ અંદાજ બીજી કે મોટી ગુજરાતી પેઢી કે જેઓએ એમ ઉલ્લેખ કર્યો છે કે તેઓ મુખ્યત્વે ઘરે અંગ્રેજીમાં વાત કરે છે તેનો સમાવેશ થતો નથી. એક અહેવાલ મુજબ અંદાજે ૪૦% [ભારતીય અમેરિકનો] ગુજરાતી છે, પરંતુ આ સંખ્યા માટે કોઈ પ્રમાણભુત સ્રોત સૂચવાયેલ નથી. મોટા ભાગના પૂર્વ-આફ્રિકન એશિયન લોકો ગુજરાતી છે. ૨૦૧૦ની સાલના પ્રારંભિક આંકડાઓ દર્શાવે છે કે અંદાજે ૧,૦૪,૦૦૦ લોકો કેનેડામાં ગુજરાતી બોલે છે. તેમાંના મોટા ભાગના લોકો ગ્રેટર ટૉરન્ટો વિસ્તારમાં રહે છે, જે ટોરોન્ટોને ઉત્તર અમેરિકામાં આવેલું સૌથી વધુ ગુજરાતી વસ્તીવાળુ શહેર બનાવે છે.
યુ.કે.માં લંડન અને લિસેસ્ટરમાં બહોળા પ્રમાણમાં ગુજરાતીઓ વસે છે.
ખોરાક
ખાસ કરીને બહુમતી ધરાવતા હિંદુ અને જૈન ગુજરાતીઓ શાકાહારી છે. ગુજરાતીઓ પણ પારંપરીક ભારતીય ભોજન-શૈલીને અનુસરે છે. તેમાં ભાત, દાળ, રોટલી, શાક, છાસ અને મિઠાઇનો સમાવેશ થાય છે. ગુજરાતીઓ દ્વારા રોટલી વિવિધ પ્રકારથી બનાવવામાં આવે છે. જેમ કે રોટલી, ચપાતી, ભાખરી, પુરી, થેપલા, ઢેબરા, માલપુડા, પુરણ-પોળી (વેડમી), ઘારી, ખાખરા, વગેરે. પણ ગુજરાતી ભોજનમાં ફરસાણનું પણ ખૂબજ મહત્વ છે. જેમાં ખમણ, ઢોકળાં, પાણીપુરી, ઢોકળી, દાળ-ઢોકળી, ઊંધીયુ, ફાફડા, ચેવડો, સમોસા, પાપડી, મુઠીયા, ગાંઠીયા, ભજીયા, બટાકાવડા, પાતરા, ભુસું, સેવ-મમરા વગેરેનો સમાવેશ થાય છે.
ખીચડી - કે જે ચોખા અને મગની દાળનાં મિશ્રણ નું પકવાન છે, તેને થોડા મસાલા અને ધી સાથે પ્રેશર-કુકરમાં રાંધવામાં આવે છે, જે ગુજરાતી થાળીની પ્રસિધ્ધ વાનગી છે અને સામાન્ય રીતે દરેક ગુજરાતી ઘરોમાં બને છે. ખીચડી દાળ, કઢી, દહી, અથાણું, વિવિધ શાક, પાપડ અને દાણાંદાર દેશી ઘી, વગેરે સાથે ખાઈ શકાય છે. તે ઉપરાંત કાઠીયાવાડની જાડી કઢી અને મોળા દાળભાત પણ ઘણા પ્રખ્યાત છે. કેટલીક વાનગીઓતો ગુજરાતની ખાસીયત છે, જેમંકે વાટી દાળના ખમણ, પાટુડી, ખીચું, ઘારી, લોચો, ઉંધીયું, ઉંબાળીયું, વગેરે. આસો માસની પુનમે દુધ-પૌઆ ખાંડ ઉમેરીને ખાય તો ફાગણની પૂનમે ખજૂર-ધાણી-ચણા ખાય. જમ્યા પછી ગુજરાતીઓ મુખવાસ અથવા પાન ખાય છે. આ ઉપરાંત લાપસી: કે જે ઘઉં ના ફાડાં ની ગોળ અને ઘી મિશ્રિત એકદમ સરળ અને ખુબજ સ્વાદિષ્ટ વાનગી પણ એટલી જ મહત્વની છે. કાઠિયાવાડ માં ઘરે કોઈ મહત્ત્વ ની વ્યક્તિ આવે કે કોઈ શુભ પ્રસંગે "લાપસી ના આંધણ" મુકવાનું પણ કહેવામાં આવે છે.
કેટલીક માંસાહારી વાનગીઓ જોઇએ તો તેમાં ઘાંચીઓ દ્વારા બનાવાતું તપેલું અથવા દાલગોશ્ત જે બકરાનાં મટનમાંથી બનાંવાય છે, તે ઉપરાંત પારસીઓ દ્વારા બનાવાતું ઇંડાનું કાચું, સફેદ માછલી અને ડબ્બા ગોસ ગુજરાતમાં અને બહાર પણ ઘણા પ્રસિદ્ધ છે.
ઘીનો ઉપયોગ રસોઇમાં છુટથી થાય છે. ઉદાહરણ તરીકે ભાતમાં, ખીચડીમાં તથા રોટલી પર. ભોજન ચટાકેદાર ફરસાણ વગર અધુરૂં માનવામાં આવે છે. તરલા દલાલ લિખીત ગુજરાતી વાનગીઓનું પુસ્તક તો વિશ્વભરમાં પ્રસિદ્ધ છે જ. ગુજરાતીઓ ખાસ કરીને રસોઇમાં સીંગતેલ નો ઉપયોગ કરે છે. જોકે, જે ગુજરાતીઓ વિદેશમાં વસવાટ કરે છે તેઓ ભોજન બનાવવામાં ત્યાં ઉપલબ્ધ સૂર્યમુખીનાં તેલનો ઉપયોગ કરે છે. પરંપરાગત રીતે મસાલા બનાવવા(ખાંડવા) માટે પત્થર કે લોઢાના બનેલ ખલ-દસ્તાનો ઉપયોગ થાય છે. જોકે આજકાલ, લોકો બ્લેન્ડર અથવા ગ્રાઇન્ડરનો ઉપયોગ કરી મસાલા બનાવે છે. દરેક વ્યક્તિ મસાલા અલગ રીતે બનાવે છે, તેથી સ્વાદ પણ દરેક ઘરમાં અલગ હોય છે. ઉત્તર ગુજરાતના લોકો રસોઇમાં ખાંડેલું સૂકું લાલ મરચું વાપરે છે, જ્યારે દક્ષિણ ગુજરાતના લોકો તેમની રસોઈમાં લીલાં મરચાં અને કોથમીર વધારે પસંદ કરે છે. ગુજરાતી જૈનો (અને ઘણા હિન્દુઓ) તેમની રસોઈમાં લસણ અને ડુંગળીનો ઉપયોગ કરતાં નથી. પરંપરાગત રીતે ગુજરાતી ભોજનની અંતે મુખવાસ અથવા પાન ખવાય છે. ગુજરાતનાં ઘણા ભાગોમાં, બપોરના ભોજનમાં છાસ લેવામાં આવે છે. રાત્રી ભોજન પછી દૂધ અથવા સોડા પીવાનુ ચલણ પણ હવે વધતું જાય છે. ગુજરાતી પરિવારો શરદ પુર્ણિમાની રાત ચંદ્ર પ્રકાશમાં દુધ-પૌંવા આરોગીને ઉજવે છે.
ગુજરાતી ભોજનમાં ઘણી બધી વાનગીઓ આરોગવાનો લ્હાવો લેવા જેવો છે. ગુજરાતીઓ ખાવાના શોખીન માનવામાં આવે છે, ખાસ કરીને અમદાવાદ અને સુરતના લોકો.
પહેરવેશ
ભારતીય ઘરેણા જેવા કે મંગળસુત્ર, હાર, નથ, કાનનાં ઝુમ્મર, બંગડીઓ તથા વિંટી, વિંટલા, કંદોરો જેવા તમામ ધરેણાઓ ગુજરાતીઓ પહેરે છે. ખાસ કરીને ઘરેણાં ૨૨ કેરેટ સોનાં ના બનેલા હોય છે. લગ્ન દરમ્યાન એક ગુજરાતી દુલ્હન ઘણાં બધા ઘરેણાં પહેરતી હોય છે, જે હિંદુ લગ્નમાં સામાન્ય વાત છે. પુરૂષો ખાસ કરીનેં ચેન અનેં વિંટી પહેરતા હોય છે.
વર્ષો પહેલા પરણિત ગુજરાતી સ્ત્રી માથે લાલ કંકુ નો ચાંદલો કરતી પણ આધુનિક સમયમાં તે ફેશનમાં ન હોવાથી તેનો પ્રસંગો સિવાય કયારેક ઉપયોગ થતો નથી, આજે સ્ટીકર બિંદીનો ઉપયોગ થાય છે જે અલગ અલગ આકાર અને રંગો માં મળે છે. પ્રસંગો અનુસાર પુરૂષો અને સ્ત્રીઓનાં પહેરવેશમાં ઘણી વિવિધતા જોવા મળે છે. સામાન્ય રીતે પુરૂષો પેન્ટ અને શર્ટ, જીન્સ અને ટી-શર્ટ પહેરે છે. જ્યારે સ્ત્રીઓ સાડી, સ્કર્ટ, જીન્સ, ટી-શર્ટ, કુર્તા, સલવાર કમીઝ વગેરે પહેરે છે. આમ જોવા જઇએ તો પારંપરીક પહેરવેશમાં પુરૂષો ધોતી અને ઉપર કુર્તા પહેરતા હોય છે. સ્ત્રીઓ પ્રસંગો અનુસાર વિવિધ પેટર્ન અનેં કિંમતની સાડી પહેરે છે. ગુજરાતનું એક પ્રસિધ્ધ પહેરવેશ ધોતી ગાંધીજી દ્વારા પ્રસિધ્ધ થયેલું છે.
લિપિ
અ આ ઇ ઈ ઉ ઊ એ ઐ ઓ ઔ અં અઃ
્ ા િ ી ુ ૂ ૃ ે ૈ ૉ ૌ ં ઃ
ક ખ ગ ઘ ઙ ચ છ જ ઝ ઞ ટ ઠ ડ ઢ ણ ત થ દ ધ ન પ ફ બ ભ મ ય ર લ વ સ શ ષ હ ળ ક્ષ જ્ઞ
૦ ૧ ૨ ૩ ૪ ૫ ૬ ૭ ૮ ૯
ઇતિહાસમાં ઉલ્લેખ
લ્યુડોવિકો દી વર્થેમા (Ludovico di Varthema) (૧૫મી સદી) જેવા પ્રારંભિક યુરોપીયન પ્રવાસીએ ગુજરાત પ્રવાસ કરી ગુજરાત લોકો વિશે લખ્યું હતું. તેણે નોંધ્યું છે કે જૈન ધર્મની ગુજરાતમાં મજબૂત હાજરી હતી.
સાહિત્ય
ગુજરાતી સાહિત્યનો ઇતિહાસ ઇ.સ. ૧૦૦૦માં જોવા મળે છે. ત્યાર થી અત્યાર સુધી ગુજરાથી સાહિત્યમાં અનેક ઘણો વિકાસ થયો છે. હેમચંદ્રાચાર્ય, નરસિંહ મહેતા, મીરાંબાઈ, અખો, પ્રેમાનંદ ભટ્ટ, શામળ ભટ્ટ, દયારામ, દલપતરામ, નર્મદ, ગોવર્ધનરામ ત્રિપાઠી, ગાંધીજી, કનૈયાલાલ મુનશી, ઉમાશંકર જોષી, સુરેશ જોષી, પન્નાલાલ પટેલ, મનુભાઈ પંચોળી 'દર્શક' અને રાજેન્દ્ર શાહ ગુજરાતી સાહિત્યના જાણીતા સાહિત્યકારો છે.
કવિ કાન્ત અને કલાપી ગુજરાત ના વિખ્યાત કવિઓ છે.
ગુજરાત વિદ્યા સભા, ગુજરાત સાહિત્ય સભા, અને ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ એ અમદાવાદ સ્થિત સાહિત્ય સંસ્થાઓ છે કે જે ગુજરાતી સાહિત્યનો પ્રચાર-પ્રસાર કરે છે સરસ્વતીચંદ્ર એ ગોવર્ધનરામ ત્રિપાઠી લિખિત સીમાચિહ્નરૂપ નવલિકા છે. લેખકો જેવા કે સુરેશ દલાલ, જ્યોતીન્દ્ર દવે, તારક મહેતા, હરકિશન મહેતા, ચંદ્રકાંત બક્ષી, રઘુવીર ચૌધરી, ભોળાભાઈ પટેલ, વિનોદ ભટ્ટ, કાન્તિ ભટ્ટ, મકરંદ દવે, અને વર્ષા અડાલજાએ ગુજરાતી વિચારકો પર પ્રભાવ પાડ્યો હતો.
ગુજરાતી થિયેટર ભવાઇનું ઘણો ઋણી છે. ભવાઇ એ સંગીતમય નાટકનો એક પ્રકાર છે. કેતન મહેતા અને સંજય લીલા ભણસાલીએ ભવાઇનો કલાત્મક ઉપયોગ ફિલ્મો જેવી કે ભવની ભવાઇ, ''ઓહ ડાર્લિંગ! યે હૈ ઇન્ડિયા અને હમ દિલ દે ચુકે સનમ''માં કરવાની શોધ કરી. ડાયરો (મહેફિલ) એ ગાયન અને માનવ સ્વભાવ પર અસર કરે તેવી વાતચીત કે ચર્ચાને સાંકળે છે.
કલા અને મનોરંજન
ગુજરાતી સિનેમા ઉદ્યોગમાં અરવિંદ ત્રિવેદી, ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદી, રમેશ મહેતા, સ્નેહલતા, રાગીણી, મહેશ કનોડિયા, નરેશ કનોડિયા, અરૂણા ઇરાની અને અસરાની તથા હાલમાં હિતેન કુમાર, આનંદી, હિતુ કનોડિયા, શૈલેન્દ્ર ઠાકોર વગેરે જાણીતા કલાકારો છે.
વધુ માહિતી
શ્રેણી:સંસ્કૃતિ શ્રેણી:ગુજરાતી સંસ્કૃતિ શ્રેણી:ગુજરાત
નવાગામ (તા. વાઘોડિયા)
નવાગામ (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવાગામ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાઘોડિયા તાલુકો
એપ્રિલ ૮
૮ એપ્રિલનો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૯૮મો(લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૯૯મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૨૬૭ દિવસ બાકી રહે છે.
રતનપુરા (તા. ડીસા)
રતનપુરા (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રતનપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ડીસા તાલુકો
રાવદાવાટ
રાવદાવાટ (તા. કઠલાલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  કઠલાલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાવદાવાટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કઠલાલ તાલુકો
કીમ નદી
કીમ નદી ગુજરાત રાજ્યમાં ભરૂચ જિલ્લાના નેત્રંગ તાલુકામાં આવેલ સાતપુડાના ડુંગરો માં આવેલ ઝરણાવાડી ગામ પાસેથી નીકળીને ખંભાતના અખાતને મળે છે. આ નદીની લંબાઈ ૧૦૭ કિમી છે અને સ્ત્રાવ વિસ્તાર ૧,૨૮૬ ચો.કિમી છે.
કીમ નદી નર્મદા અને તાપી નદીઓની વચ્ચે વહે છે. ટોકરી નદી અને ઘંટા નદી તેની મુખ્‍ય શાખા નદીઓ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતની નદીઓ
ડાભી
ડાભી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના ઉંઝા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઉંઝા તાલુકો
મૂઠિયાં
મૂઠિયાં એક ગુજરાતી વાનગી છે જે ચા સાથે નાસ્તામાં તથા જમવામાં ખવાય છે. મૂઠિયાં અનેક પ્રકારના બને છે. તેને તળીને કે બાફીને બનાવાય છે. ખાસ કરીને ગુજરાતી, કચ્છી, મારવાડી અને જૈન લોકોમાં મૂઠિયાં ખૂબ લોકપ્રિય છે. સુરતી ઉંધીયુ મૂઠિયાં વગર અધુરું ગણાય છે.
જમવામાં ખાવા માટેના મૂઠિયાં સામાન્ય રીતે મેથીની ભાજી કે દૂધીના બને છે, જે ઘઉંના લોટમાંથી બનાવવામાં આવે છે. આ મૂઠિયાંનાં લાંબા વાટા વરાળથી બાફીને તેના કટકા કરી, વઘારીને કે કાચા તેલ સાથે ખાવામાં આવે છે. ચા સાથે ખાવાના મૂઠિયાં કદમાં નાના વાળવામાં આવે છે અને તેને મુઠી વાળીને તે આકારમાં બનાવી તળીને તૈયાર કરવામાં આવે છે. આ મૂઠિયાં પણ મેથીની ભાજી કે દૂધીના જ બને છે. ઉંધીયામાં નાખવામાં આવતા મૂઠિયાં ચણાના લોટમાં મેથીની ભાજી ભેળવીને બનાવવામાં આવે છે. આ સીવાય પણ મૂઠિયાંની અનેકવિધ વાનગીઓ ગુજરાત અને રાજસ્થાનમાં પ્રચલિત છે.
તળેલા મૂઠિયાં
તળેલા મૂઠિયાં લોટમાં મસાલા ભેળવીને, મૂઠિયાં (મૂઠી આકારના ગોળા) વાળી, તેને તેલમાં ધીમા તાપે તળીને તૈયાર કરવામાં આવે છે.
આના વિવિધ પ્રકાર છે:
તળેલા મૂઠિયા બનાવવાની રીત
રીત:
આને ચા, કોથમીરની ચટણી, સોસ, મીઠી ચટણી સાથે પીરસી શકાય છે.
બાફેલા મૂઠિયાં
બાફેલા મૂઠિયામાં મસાલા અને લોટ તળેલા મૂઠિયાની જેવા જ લેવાય છે. આ મૂઠિયાં ને એ વરાળમાં બાફીને રાંધવમાં આવે છે. તેલમાં તળાતા ન હોવાથી આ મૂઠિયાં પચવામાં હલકાં અને સ્વાસ્થ્યપ્રદ છે. બાફેલા મૂઠિયાં કરકરા લોટના વધુ સારા બને છે. તળેલા મૂઠિયાંની જેમ બાફેલા મૂઠિયાં પણ રાંધનારની પરિકલ્પના અને ખનારના સ્વાદની અનુસાર વિવિધ શાકભાજીઓને ભેળવણી કરી બનાવી શકાય છે. બાફેલાં મૂઠિયાં જો જીણા લોટના બનાવવા હોય તો મોણ વધૂ નાકહ્વું અને સહેજ સોડા નાખવી. સામગ્રી: રીત:
આને ચા, કોથમીરની લીલી ચટણી, સોસ, મીઠી ચટણી સાથે પીરસી શકાય છે.
વધારેલા મૂઠિયાં
ઉપર પ્રમાણે જણાવેલ બાફેલા મૂઠિયાને કડાઈમાં તેલ રાઈ હિંગ મરચાંનો વઘાર કરી ખવાય છે. તેને ઉપર કોપરું કોથમીર ભભરાવી શકાય છે.
મૂઠિયાં વાપરતી અન્ય વાનગીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી વાનગી શ્રેણી:ગુજરાતી ભોજન શ્રેણી:ફરસાણ શ્રેણી:વાનગી
ચાતરા (તા. ભાભર)
ચાતરા (તા. ભાભર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભાભર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચાતરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભાભર તાલુકો
રાજચરાડી (તા. ધ્રાંગધ્રા)
રાજચરાડી (તા. ધ્રાંગધ્રા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધ્રાંગધ્રા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાજચરાડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સાબરમતી કે સંત
સાબરમતી કે સંત (અંગ્રેજી: Miraculously given us freedom) ભારતીય કવિ પ્રદીપ દ્વારા લખેલ દેશભક્તિ ગીત છે. આ ગીત મહાત્મા ગાંધી પ્રતિ તેમની અહિંસા માટે કૃતજ્ઞતા પ્રદર્શિત કરે છે. હિન્દી સિનેમાની એક ફિલ્મ જાગૃતિ (૧૯૫૪) માં આ ગીત રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું. આ ગીત આશા ભોંસલે દ્વારા ગવાયું હતું.
પંક્તિઓ
દે દી હમેં આઝાદી બિના ખડગ બિના ઢાલ, સાબરમતી કે સન્ત તૂને કર દિયા કમાલ. આંધી મેં ભી જલતી રહી ગાંધી તેરી મશાલ, સાબરમતી કે સન્ત તૂને કર દિયા કમાલ.
ધરતી પે લડી તૂને અજબ ઢંગ કી લડાઈ, દાગી ન કહીં તોપ ન બંદૂક ચલાઈ. દુશ્મન કે ક઼િલે પર ભી ન કી તૂને ચઢાઈ, વાહ રે ફ઼કીર ખૂબ ક઼રામાત દિખાઈ. ચુટકી મેં દુશ્મનોં કો દિયા દેશ સે નિકાલ, સાબરમતી કે સન્ત તૂને કર દિયા કમાલ.
દે દી હમેં આજ઼ાદી બિના ખડ્ગ બિના ઢાલ, સાબરમતી કે સન્ત તૂને કર દિયા કમાલ.
રઘુપતિ રાઘવ રાજા રામ.
જબ-જબ તેરા બિગુલ બજા જવાન ચલ પડે, મજ઼દૂર ચલ પડ઼ે થે ઔર કિસાન ચલ પડે. હિંદૂ વ મુસલમાન, સિખ, પઠાન ચલ પડે, ક઼દમોં મેં તેરી કોટિ-કોટિ પ્રાણ ચલ પડે. ફૂલોં કી સેજ છોડ઼ કે દૌડ઼ે જવાહરલાલ, સાબરમતી કે સન્ત તૂને કર દિયા કમાલ.
મન મેં થી અહિંસા કી લગન તન પે લંગોટી, લાખોં મેં ઘૂમતા થા લિએ સત્ય કી સોંટી. વૈસે તો દેખને મેં થી હસ્તી તેરી છોટી, લેકિન તુઝી ઝુકતી થી હિમાલય કી ચોટી. દુનિયા મેં તૂ બેજોડ઼ થા ઇન્સાન બેમિસાલ, સાબરમતી કે સન્ત તૂને કર દિયા કમાલ.
જગ મેં કોઈ જિયા હૈ તો બાપૂ તૂહી જિયા, તૂને વતન કી રાહ મેં સબ કુછ લુટા દિયા. માંગા ન કોઈ તખ઼્ત ન તો તાજ હી લિયા, અમૃત દિયા સભી કો મગર ખ઼ુદ જ઼હર પિયા. જિસ દિન તેરી ચિતા જલી, રોયા થા મહાકાલ, સાબરમતી કે સન્ત તૂને કર દિયા કમાલ.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સંગીત
નાની ભાટલાવ
નાની ભાટલાવ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના બારડોલી તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. નાની ભાટલાવ ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:બારડોલી તાલુકો
અક્ષય પાત્ર ફાઉન્ડેશન
અક્ષય પાત્ર ફાઉન્ડેશન, ભારત ની એક બિનસરકારી સંસ્થા છે જે દેશ ના ૭ રાજ્યો માં ૬૫૦૦ સ્કૂલો માં લગભગ ૧૩ લાખ છાત્રોને નિ:શુલ્ક મધ્યાહન ભોજન ઉપ્લબ્ધ કરે છે. આ સંસ્થા નું નામ ડિસેમ્બર, ૨૦૦૯ માં લિમ્કા બુક ઓફ રેકોર્ડ માં અંકિત થયું છે તથા સામાજિક ક્ષેત્રે ઉલ્લેખનીય યોગદાન માટે સીએનબીસી એ સમ્માનિત કરેલ છે.આ એક બિન નફાકીય સંસ્થા છે.જે આંધ્રપ્રદેશ, અસમ, છત્તીસગઢ, ગુજરાત, કર્ણાટક, ઓડિસા, રાજસ્થાન, તામિલનાડુ, તેલંગાણા અને ઉત્તરપ્રદેશમાં કાર્યરત છે. મુખ્ય કાર્યાલય: બેંગ્લોર