cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
વિશ્વ સંગીત દિવસ
ઇતિહાસ
ત્યારથી, આ તહેવાર એક આંતરરાષ્ટ્રીય ઉજવણી બની ગઈ છે, જે એક જ દિવસે ભારત, જર્મની, ઇટાલી, ગ્રીસ, રશિયા, ઓસ્ટ્રેલિયા, પેરુ, બ્રાઝિલ, ઇક્વાડોર, મેક્સિકો, કેનેડા, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ, યુકે અને જાપાન સહિત ૧૨૦ દેશોના ૭૦૦ થી વધુ શહેરોમાં ઉજવવામાં આવે છે.
ઉદ્દેશ
ફેટે દે લા મ્યુઝીક (સંગીત દિવસ)નો હેતુ સંગીતને બે રીતે પ્રોત્સાહિત કરવાનો છે:
પહોંચ અને અસર
૧૩૦થી વધુ દેશો ફેટે દ લા મ્યુઝીકમાં ભાગ લે છે અને સમગ્ર વિશ્વમાં ૧,૦૦૦થી વધુ શહેરો ભાગ લે છે. એકલા યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં જ ૮૨ શહેરો ભાગ લઇ રહ્યા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સંગીત શ્રેણી:મહત્વના દિવસો
સ્ત્રીબોધ
સ્ત્રીબોધ એ ગુજરાતી ભાષામાં પ્રકાશિત થતું માસિક સામયિક હતું. ૧૮૫૭માં સમાજ સુધારકોના જૂથ દ્વારા સ્થાપિત આ સામયિક, ભારતના મહિલા પ્રેક્ષકોને ધ્યાનમાં રાખીને શરુ કરેલાં પ્રારંભિક સામયિકમાંનું એક હતું.
સ્ત્રી શિક્ષાના સુધારણા અને સ્ત્રી ઘરેલુ જીવનની એકંદર ગુણવત્તા સુધારવામાં સહાય માટે આ સામયિક શરૂ કરવામાં આવ્યું હતું. તેણે પોતાનું પ્રકાશન ૧૯૫૨ માં બંધ કર્યું.
ઇતિહાસ
૧૮૫૭ થી ૧૮૬૩ સુધી સામાયિકને બેહરમજી ગાંધી, શોહરાબજી શાપુરજી, કરસનદાસ મુલજી, મંગલદાસ નાથુભાઈ અને નાનાભાઇ હરિદાસે સંયુક્ત રીતે સંપાદિત કર્યું. કરસનદાસ ૧૮૬૫ થી ૧૮૬૭ દરમિયાન સંપાદક હતા; તેમના પછી કે.એન. કાબરાએ ૧૯૦૪માં તેમના મૃત્યુ સુધી આ પદ સંભાળ્યું. પાછળથી સામયિક તેમની પુત્રી સિરીન (કે જે સંભવત્ ગુજરાતની પ્રથમ ગાયનેકોલોજીસ્ટ હતી) દ્વારા સંપાદિત કરવામાં આવી હતી. ત્યારબાદ કાબરાની પુત્રવધૂ પુતલીબાઈ જહાંગીર કાબરાજીએ પદ સંભાળ્યું હતું. ૧૯૪૧માં પુતલીબાઈના અવસાન પછી, કેશવપ્રસાદ દેસાઇ (કે જેઓ પહેલાથી જ છેલ્લા કેટલાક વર્ષોથી પુતલીબાઈ સાથે સામયિકનું સહ-સંપાદન કરી રહ્યા હતા) એ આખો વ્યવસાય અને સંપાદન સંભાળ્યું.
તેને ૧૯૫૨માં બંધ કરવામાં આવ્યું હતું.
વાચકવર્ગ
સ્ત્રીબોધ મુખ્યત્વે ઉચ્ચ અને મધ્યમ વર્ગની મહિલાઓનાં નવરાશને ધ્યાનમાં રાખીને પ્રકાશિત કરવામાં આવતું હતું, કારણ કે બ્રિટિશ રાજના વિવિધ તત્વો સાથેના પોતાના વ્યવહારને લીધે તે પરિવારોમાંથી પુરૂષો લિંગરુપી સુધારણા માટે સૌથી ખુલ્લા હતા.
લવાજમનું શુલ્ક શરૂઆતમાં દર વર્ષે ૩ રૂપિયા નક્કી કરવામાં આવ્યું હતું; પણ ૧૯૧૪માં તેને અડધું કરવામાં આવ્યું હતું. તેના પ્રારંભિક વર્ષોમાં તેણે વાર્ષિક ગ્રાહકોને એક પુસ્તક પણ ભેટ કર્યું હતું.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ગુજરાતી સામયિકો
માલપુરીયા (તા. પાલનપુર)
માલપુરીયા (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માલપુરીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શહીદ દિવસ
ભારતમાં, શહીદ દિવસ તરીકે છ દિવસ જાહેર કરવામાં આવ્યા છે. રાષ્ટ્ર માટે શહીદ થનારા વ્યક્તિઓના સન્માનમાં આ દિવસની ઉજવણી કરવામાં આવે છે.
માલપુરીયા (તા. પાલનપુર)
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલનપુર તાલુકો
શહીદ દિવસ
૩૦ જાન્યુઆરી
શહીદ દિવસ પર રાષ્ટ્રપતિ, ઉપરાષ્ટ્રપતિ, વડા પ્રધાન, સંરક્ષણ પ્રધાન, ભારતના રક્ષા પ્રમુખ અને ત્રણેય સેનાના વડાઓ રાજ ઘાટ સ્મારક પર એકઠા થાય છે અને બહુરંગી ફૂલોથી પુષ્પાંજલિ અર્પણ કરે છે. સશસ્ત્ર દળોના જવાનો લાસ્ટ પોસ્ટના અવાજમાં બ્યુગલ ફૂંકે છે. આંતર-સેવાદળની ટુકડી આદરના ચિહ્ન તરીકે શસ્ત્રોને ઉલટાવે છે. સવારે ૧૧ કલાકે સમગ્ર દેશમાં ભારતીય શહીદોની યાદમાં બે મિનિટનું મૌન પાળવામાં આવે છે. સહભાગીઓ સર્વધર્મની પ્રાર્થના કરે છે અને શ્રદ્ધાંજલિ અર્પણ કરે છે.
રાષ્ટ્રીય સ્તરે તેને સર્વોદય દિવસ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે.
૨૩ માર્ચ
લાહોર, પાકિસ્તાનમાં ૨૩ માર્ચ, ૧૯૩૧ના રોજ ભગત સિંહ, સુખદેવ અને રાજગુરુના મૃત્યુની વર્ષગાંઠને શહીદ દિવસ જાહેર કરવામાં આવ્યો છે.
૧૯ મે
આસામ રાજ્યના બરાક ખીણ વિસ્તારમાં સિલ્હેટી ભાષી બંગાળી વસ્તીની બહુમતી હોવા છતાં આસામી ભાષાને રાજ્યની એકમાત્ર સત્તાવાર ભાષા બનાવવાના આસામ સરકારના નિર્ણય સામે વિરોધ થયો હતો. બરાક ખીણમાં સિલ્હેટી ભાષી બંગાળી વસ્તીની બહુમતી છે. બંગાળી ભાષા ચળવળ તરીકે ઉઠેલા વિરોધ પ્રદર્શનો દરમિયાન ૧૯ મે ૧૯૬૧ના રોજ સિલચર રેલ્વે સ્ટેશન પર રાજ્ય પોલીસે ૧૫ લોકોની હત્યા કરી હતી. માર્યા ગયેલા લોકોની સ્મ્ટિમાં ૧૯ મે ને ભાષા શહિદ દિવસ તરીકે જાહેર કરવામાં આવ્યો હતો.
૨૧ ઓક્ટોબર
૨૧ ઓક્ટોબર એ પોલીસ શહીદ દિવસ (અથવા પોલીસ સ્મારક દિવસ) છે, જે દેશવ્યાપી પોલીસ વિભાગો દ્વારા ઉજવવામાં આવે છે. ૧૯૫૯માં આ તારીખે લદ્દાખમાં ભારત-તિબેટ સરહદ પર કેન્દ્રીય અનામત પોલીસ દળના પેટ્રોલિંગ પર ચીનના દળોએ હુમલો કર્યો હતો.
૧૯ નવેમ્બર
ઝાંસીની રાણી રાણી લક્ષ્મીબાઈનો જન્મદિવસ શહીદ દિવસ તરીકે ઉજવવામાં આવે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહાત્મા ગાંધી શ્રેણી:મહત્વના દિવસો
દોલપા જિલ્લો, નેપાળ
દોલપા જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા કર્ણાલી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક દોલપા ખાતે આવેલું છે.
કર્ણાલી ક્ષેત્ર નેપાળ ના ક્ષેત્રિય વર્ગીકરણ અનુસાર સૌથી મોટું ક્ષેત્ર છે. આ મધ્યપશ્ચિમાંચલ વિકાસ ક્ષેત્ર નો એક ક્ષેત્ર છે. આ ક્ષેત્ર ને ૫ જિલ્લા માં વર્ગીકૃત કરાયું છે
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:કર્ણાલી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
જરાસંધ
મગધ નરેશ જરાસંધ એક બળવાન રાજા હતો. તે મગધ નરેશ બૃહદ્રથનો પુત્ર અને કંસનો સસરો હતો. તે ભગવાન શિવનો ભક્ત હતો. મહાભારતમાં યાદવકૂળ સાથે તેનો તિવ્ર વિરોધ અને અંતે ભીમસેન દ્વારા વધની કથા જાણીતી છે.
જન્મની કથા
મગધ દેશના બૃહદ્રથ રાજાને કંઈ સંતાન ન હતું. તે રાજપાટ છોડી વનમાં ગયો. ત્યાં તેણે ગૌતમ વંશના ઋષિ ચંડકૌશિકને અનેક રત્નો ભેટ ધર્યાં. મુનિએ પ્રસન્ન થઈ રાજાને અભિમંત્રિત આમ્રફળ (કેરી) આપ્યું. એ રાજાને બે રાણી હતી. તે બે બહેનોએ અરધું અરધું ફળ વહેંચી લીધું. તેને લીધે તેમને ગર્ભનું અકેકું અરધિયું સાંપડ્યું. એ અરધિયાં ધાવે બહાર ફેંકી દીધાં. તે લઈ જવાં સહેલા પડે એટલા માટે જરા નામની રાક્ષસીએ સરખાઈમાં ગોઠવ્યાં. તે જ ક્ષણે જોડાઈ તેનું એક શરીર બની ગયું. જરાએ સાંધ્યાથી તે જરાસંઘ કહેવાયો.
વધની કથા
alt=|right|214x214px
યુધિષ્ઠિરના રાજસૂય યજ્ઞ વખતે કૃષ્ણ, અર્જુન અને ભીમે બ્રાહ્મણને વેષે તેના દરબારમાં જઇ દ્વંદ્વયુદ્ધની ભિક્ષા માગતાં તે ભીમ સાથે દ્વંદ્વયુદ્ધમાં ઊતર્યો હતો. ભીમ અને જરાસંઘનું યુદ્ધ અહોરાત્ર તેર દિવસ સુધી ચાલ્યું હતું. પછી ચૌદમે દિવસે ભીમે જરાસંઘને પકડીને ચીરી નાખ્યો. પણ એ પાછો સંધાઈ ગયો અને લડવા તૈયાર થયો. એટલામાં કૃષ્ણે એક સળેકડું હાથમાં લીધું અને તેને ચીરી નાખી જમણા હાથનું ડાબી તરફ ફેંકી અને ડાબા હાથનું જમણી તરફ ફેંકી ભીમસેનને સૂચના કરી. ભીમસેન સમજી ગયો અને સૂચના પ્રમાણે જરાસંધને ચીરી એનું જમણું અંગ ડાબી તરફ અને ડાબું અંગ જમણી તરફ ફેંકી દીધું તેથી એ ફરી સંધાયો નહિ. જરાસંધ પછી કૃષ્ણે એના પુત્ર સહદેવને ગાદીએ બેસાડ્યો.
રીનારી (તા. કાલાવડ)
રીનારી (તા. કાલાવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા  કાલાવડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રીનારી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કાલાવડ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
માંડોદરા
માંડોદરા, ભારત દેશ ના પશ્ચિમ માં આવેલ ગુજરાત રાજ્ય ના સૌરાષ્ટ્ર માં આવેલ મહત્વ ના જુનાગઢ જિલ્લાના માણાવદર તાલુકાનું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, મગફળી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:માણાવદર તાલુકો
ગંગીયાવદર (તા. વાંકાનેર)
ગંગીયાવદર (તા. વાંકાનેર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંકાનેર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગંગીયાવદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાંકાનેર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
બારતાડ, મહુવા તાલુકો, સુરત જિલ્લો
બારતાડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના મહુવા તાલુકાનું ગામ છે. બારતાડ ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે.
ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન નો વ્યવસાય કરે છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તુવર, કેરી, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો(જિ.સુરત)
ઉમિયામ જળાશય
ઉમિયામ ઝીલ અથવા ઉમિયામ જળાશય એ ભારત દેશના પૂર્વોત્તર રાજ્ય મેઘાલય માં આવેલ એક જળાશય છે, જેની રચના ઉમિયામ જળ-વિદ્યુત યોજનાના કારણે થઈ છે. ગૌહત્તી થી શિલોંગ જતા માર્ગ પર આ જળાશય શિલોંગથી ૧૫ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે.
આ જળાશયને બારાપાની ઝીલ પણ કહેવામાં આવે છે. અહીં પાણીની વિપુલ જળરાશિ છે. આશરે ૧૦ ચોરસ કિલોમીટર વિસ્તારમાં ફેલાયેલ આ કૃત્રિમ સરોવરની રચના દક્ષિણ ખાસી પર્વતોમાંથી આવતી ઉમિયામ નદીના જળપ્રવાહને અવરોધીને કરવામાં આવી છે, જેના કિનારાના એક ભાગ પર વીજળી ઘર છે. અહીં કિનારા પર બનાવેલ ઉદ્યાન ખાતે નૌકાવિહાર, રોઈંગ બોટ, પેડલ બોટ, વોટર સ્કુટર, સ્પીડ બોટ જેવી વિશેષ સવલતોને કારણે પ્રવાસીઓની ભીડ જોવા મળે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:મેઘાલય
પલાજ (તા. પેટલાદ)
પલાજ (તા. પેટલાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પેટલાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પલાજ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
પીરૂ સિંઘ
કંપની હવાલદાર મેજર પીરૂ સિંઘ શેખાવત ભારતીય ભૂમિસેનામાં સૈનિક હતા. તેઓ ૧૯૪૭ના ભારત પાકિસ્તાન યુદ્ધમાં શહીદ થયા. તેમને દુશ્મન સામે બહાદુરીનું પ્રદર્શન કરવા માટે મરણોપરાંત પરમવીર ચક્રથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા.
દયાપર (તા. લખપત)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના લખપત તાલુકામાં આવેલું એક નગર છે. . આ નગરના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ નગરમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ નગરમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરીઓ, માધ્યમિક અને ઉચ્ચતર માધ્યમિક શાળાઓ જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. દયાપર લખપત તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
પીરૂ સિંઘ
જીવનચરિત્ર
તેમનો જન્મ ૨૦ મે ૧૯૧૮ના રોજ રાજસ્થાનના સિકર ખાતે એક રાજપુતાના રાયફલ્સમાં સેવા આપવાની મહાન લશ્કરી પરંપરા ધરાવતા રાજપૂત પરિવારમાં થયો હતો. તેઓ ૪થી રાજપુતાના રાયફલ્સના સુબેદાર ભાનુ સિંઘ શેખાવતના સૌથી નાના પુત્ર હતા. તેમના પિતા પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધમાં લડ્યા હતા અને ૧૨૫મી નેપિયર્સ રાયફલ્સમાં ૧૮૭૩-૧૯૦૨ સુધી સેવા આપનાર નાયબ સુબેદાર છેલુસિંઘ શેખાવતના પૌત્ર હતા. તેમના પરદાદા હવાલદાર મેજર પ્રતાપ સિંઘ શેખાવત તે જ રેજિમેન્ટમાં ૧૮૪૭-૧૮૭૫ સુધી સક્રિય હતા. પીરૂ સિંઘનો પુત્ર ૧૯૬૧માં ભારતીય ભૂમિસેનામાં અફસર તરીકે જોડાયા અને ડોગરા રેજિમેન્ટમાં નિયુક્તિ પામ્યા અને તેઓ ૧૯૯૬માં મેજર જનરલ તરીકે નિવૃત્ત થયા. પીરૂ સિંઘ ૨૦ મે ૧૯૩૬ના રોજ ૬ રાજપુતાના રાયફલ્સમાં જોડાયા. ૧૯૪૮ના ઉનાળામાં જ્યારે જમ્મુ અને કાશ્મીરમાં પાકિસ્તાની ઘૂસણખોરો સામે કાર્યવાહી ચાલી રહી હતી ત્યારે તેમણે મોટા પ્રમાણમાં વળતો હુમલો કર્યો. હુમલાને કારણે કિશનગંગા નદીના સામાકાંઠે રહેલ ભારતીય ચોકીઓ ખાલી કરવી પડી. તેના બાદ ભારતીય સૈનિકોએ તીથવાલની પહાડીઓ પર હરોળ ગોઠવી. આ સમયે ૬ રાજપુતાના રાયફલ્સને ઉરી થી તીથવાલ ખાતે રહેલી ૧૬૩મી બ્રિગેડને મજબૂત કરવા ખસેડવામાં આવી. ૧૧ જુલાઈ ૧૯૪૮ના રોજ ભારતીય હુમલાની શરૂઆત થઈ. ૧૫ જુલાઈ સુધી કાર્યવાહી બરાબર ચાલી. આગળના વિસ્તારના જાસૂસી સર્વેક્ષણમાં ખબર મળ્યા કે દુશ્મને એક ઉંચાઈ વાળા સ્થળે રક્ષણાત્મક હરોળ બાંધી છે અને આગળ વધવા માટે તે સ્થળને કબ્જે કરવું જરૂરી છે. તેનાથી પણ આગળ આ જ પ્રકારની બીજી હરોળ પણ મોજૂદ છે.
પલાજ (તા. પેટલાદ)
શ્રેણી:પેટલાદ તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
દયાપર (તા. લખપત)
જોવાલાયક સ્થળો
દયાપર નગરથી ૩ કિ.મી. દુર કમલેશ્વર મહાદેવનું પૌરાણીક મંદિર આવેલું છે, જ્યાં એક હજાર વર્ષ જૂનું કલ્પવૃક્ષ આવેલું છે. એવું માનવમાં આવે છે કે આવું બીજું કલ્પવૃક્ષ માત્ર હિમાલયની તળેટીમાં જ છે. અહીં ઉમિયાશક્તિપીઠ આવેલું છે. દયાપર નગરથી ૨ કિમી દૂર સુફી મિયાપીરની દરગાહ તેમજ કોરાનગર આવેલું છે, જે કચ્છી સંસ્કૃતિનું કેન્દ્ર છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:લખપત તાલુકો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
પીરૂ સિંઘ
જીવનચરિત્ર
આ બંને હરોળને કબ્જે કરવાની જવાબદારી ૬ રાજપુતાના રાયફલ્સને સોંપાઈ. 'ડી' કંપની પ્રથમ હરોળ કબ્જે કરશે અને તે થઈ ગયા બાદ 'સી' કંપની બીજી હરોળ કબ્જે કરશે તેવું નક્કી થયું. 'ડી' કંપનીએ તેના લક્ષ્યાંક પર ૧૮ જુલાઈએ રાત્રે ૧૨૩૦એ હુમલો કર્યો. લક્ષ્યાંક સુધીનો રસ્તો લગભગ એક મિટર પહોળો હતો અને તેની બંને બાજુએ ઉંડી ખાઈઓ હતી. તે માર્ગની ઉપર નજર રાખી શકાય તે રીતે દુશ્મન બંકરો હતા. કંપની પર મોટા પ્રમાણમાં ગોળીબાર થયો અને અડધા જ કલાકમાં તેના ૫૧ સૈનિકો શહીદ અથવા ઘાયલ થયા. આ લડાઈ દરમિયાન પીરૂ સિંઘ કંપનીના સૌથી આગળની ટુકડી સાથે હતા જેના અડધોઅડધ સૈનિકો ભીષણ ગોળીબારમાં શહીદ થયા. તેઓ દુશ્મનની મશીનગન ચોકી તરફ આગળ વધ્યા જે બહુ મોટા પ્રમાણમાં નુક્સાન પહોંચાડી રહી હતી. દુશ્મનના હાથગોળાની કરચોએ તેમના કપડાં ફાડી નાખ્યા અને તેમના શરીર પર અનેક જગ્યાઓએ જખમ કર્યા. પરંતુ તેના કારણે તેઓ ડગ્યા નહી. તેઓ રાજપુતાના રાયફલ્સનો યુદ્ધઘોષ "રાજા રામચંદ્રકી જય" જગાવતા આગળ વધતા રહ્યા. તેમણે આગળ ધસી જઈ અને પોતાની સંગીન વડે દુશ્મન મશીનગન પરના સૈનિકોને મારી નાખ્યા અને પોતાની સ્ટેન ગન વડે આખા બંકર પર કબ્જો મેળવી લીધો. આ સમય દરમિયાન તેમના તમામ સાથીઓ પાછળ કાં તો મૃત અથવા ઘાયલ થઈ પડ્યા હતા.
દુશ્મનોને ટેકરી પરથી હટાવવાનું કામ તેમના એકલા પર આવી પડ્યું. મોટાપ્રમાણમાં રક્ત ગુમાવવા છતાં તેઓ બીજી મશીનગન બંકર તરફ આગળ વધ્યા. આ સમયે એક હાથગોળાએ તેમના ચહેરા પર ઈજા પહોંચાડી. તેમના ચહેરા પરથી વહેતા રુધિરે તેમને લગભગ દૃષ્ટિહીન જ કરી મૂક્યા. ત્યાર સુધીમાં તેમની પાસે રહેલી સ્ટેન ગનની તમામ ગોળીઓ ખતમ થઈ ગઈ હતી. તેઓ કબ્જે કરેલ દુશ્મન બંકરમાંથી ઘસડાઈ અને બહાર નીકળ્યા અને બહાદુરીપૂર્વક બીજા બંકર પર હાથગોળા ફેંકવા લાગ્યા. બાદમાં તેઓ બીજી ખાઈમાં કૂદી પડ્યા અને બે દુશ્મન સૈનિકોને સંગીન વડે મારી નાખ્યા. ત્યારબાદ તેઓ ત્રીજા બંકર તરફ પણ જવા લાગ્યા તે સમયે જ તેમને માથામાં ગોળી વાગી અને તેઓ દુશ્મનની ખાઈ પાસે પડતા દેખાયા. બરાબર આ જ સમયે ખાઈમાં સિંઘે ફેંકેલા હાથગોળાને કારણે એક ધમાકો થયો. અત્યાર સુધીમાં સિંઘને થયેલા જખ્મો જીવલેણ સાબિત થયા. તત્કાલીન વડાપ્રધાન જવાહરલાલ નહેરુએ તેમના ૭૫ વર્ષીય માતા તારાવતીને પત્ર લખ્યો જેમાં જણાવ્યું કે "તેમણે પોતાની એકહથ્થુ બહાદુરી ભરેલા કારનામા માટે જાન ખોયો પરંતુ તેઓ પાછળ તેમના સાથીઓ માટે એકહથ્થુ બહાદુરી અને અડગ વીરતાનું અનોખું ઉદાહરણ છોડતા ગયા. રાષ્ટ્ર તેમનું આભારી છે. માતૃભૂમિ માટે કરેલા બલિદાન માટે અમારી આ પ્રાર્થના છે કે તેમને આમાં કેટલીક શાંતિ અને સંતોષ મળશે." કંપની હવાલદાર મેજર પીરૂ સિંઘને યુદ્ધકાળનું સર્વોચ્ચ લશ્કરી સન્માન પરમવીર ચક્ર મરણોપરાંત એનાયત કરાયું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પરમવીર ચક્ર વિજેતા
રવાશીયા (તા. કાલાવડ)
રવાશીયા (તા. કાલાવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા  કાલાવડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રવાશીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કાલાવડ તાલુકો
જુમલા જિલ્લો, નેપાળ
જુમલા જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા કર્ણાલી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક જુમલા ખાતે આવેલું છે.
કર્ણાલી ક્ષેત્ર નેપાળ ના ક્ષેત્રિય વર્ગીકરણ અનુસાર સૌથી મોટું ક્ષેત્ર છે. આ મધ્યપશ્ચિમાંચલ વિકાસ ક્ષેત્ર નો એક ક્ષેત્ર છે. આ ક્ષેત્ર ને ૫ જિલ્લા માં વર્ગીકૃત કરાયું છે
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:કર્ણાલી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
જમ્મુ અને કાશ્મીર લાઇટ્ ઇન્ફન્ટ્રી
જમ્મુ અને કાશ્મીર લાઈટ ઇન્ફન્ટ્રી ભારતીય ભૂમિસેનાની એક પાયદળ રેજિમેન્ટ છે.
તેનું મુખ્ય મથક એટલે કે રેજિમેન્ટલ કેન્દ્ર શ્રીનગર ના હવાઈ મથક, અવંતીપુર ખાતે છે અને જમ્મુ નજીક એક નાનું કેન્દ્ર છે. તેનું ચિહ્ન એકમેકને ચોકડી પર રહેલ બે બંદુકો છે. તેમનું સૂત્ર "બલિદાનમ્ વીર લક્ષણમ્" એટલે કે બલિદાન એ વીરનું લક્ષણ છે.
રેજિમેન્ટમાં મુખ્યત્વે જમ્મુ અને કાશ્મીર રાજ્યના સ્વેચ્છાએ જોડાયેલા યુવાનો હોય છે. તેમાં ૫૦% મુસ્લિમ અને બાકી રાજ્યના અન્ય જાતિના લોકો હોય છે.
ઈતિહાસ
પાકિસ્તાન દ્વારા કરાયેલા ૧૯૪૭ના આક્રમણ દરમિયાન ક્ષેત્ર અનુસાર સ્થાનિક સૈન્યો ઉભા કરાયા હતા, જેમ કે, જમ્મુ, લેહ, નુબ્રા વગેરે. આ સૈન્યો અર્ધલશ્કરી પ્રકારાના હતા અને ગૃહ મંત્રાલયના નેજા હેઠળ અંકુશ રેખા પર ફરજ બજાવતા હતા. ૧૯૬૨ના ભારત-ચીન યુદ્ધ બાદ ૧૯૬૩માં રેજિમેન્ટની સાતમી અને ચૌદમી પલટણને અલગ કરી અને લદ્દાખ સ્કાઉટ્સની રચના કરવામાં આવી.
આ હંગામી સૈન્યએ ૧૯૬૫ના ભારત-પાકિસ્તાન યુદ્ધમાં સર્વોચ્ચ કામગીરી બજાવી અને ૧૯૭૧ના યુદ્ધમાં ત્રણ વીરતા પદક જીત્યા. સૈન્યના સભ્યોમાં કાયમી સૈન્યને મળતા સન્માન અને લાભો મેળવવા પ્રબળ ઈચ્છા જાગૃત થઈ હતી. ખાસ કરીને તત્કાલીન યુદ્ધોમાં તેમના કાર્યક્ષમતા અને બલિદાનને ધ્યાનમાં રાખીને તે વધુ પ્રબળ થઈ. આ વાતને ધ્યાનમાં લેતાં જમ્મુ અને કાશ્મીર સૈન્યના ગઢવાલ રાયફલ્સના તત્કાલીન વડા બ્રિગેડિયર લેખરાજ સિંઘ પુઆર, જેઓ ભારતીય ભૂમિસેનાથી ગૃહ મંત્રાલયમાં પ્રતિનિયુક્ત થયા હતા, તેમણે મંત્રાલયને આ બાબતે રજુઆત કરી. ૧૯૭૨માં તેઓ સફળ થયા અને સૈન્ય ભારતીય ભૂમિસેનામાં રેજિમેન્ટ તરીકે સામેલ થયું. ૧૯૭૬માં તેનું નામ બદલી અને જમ્મુ અને કાશ્મીર લાઈટ ઇન્ફન્ટ્રિ કરાયું.
કાર્યવાહીઓ
જેક લાઈ એ અનેક સૈન્ય કાર્યવાહીઓમાં સમ્માનપૂર્વક ફાળો આપ્યો છે.
સિઆચીન સંઘર્ષ
૧૯૮૪ના ઓપરેશન મેઘદૂત દરમિયાન જેક લાઈની નિમણૂક સિઆચીન હિમનદી ખાતે થઈ. ૧૯૮૭માં જેક લાઈની આઠમી પલટણે ૨૧,૦૦૦ ફિટની ઉંચાઈએ પાકિસ્તાની ચોકી કબ્જે કરી મોટું સન્માન પ્રાપ્ત કર્યું. નાયબ સુબેદાર બાના સિંઘ, આઠમી જેક લાઈ, રેજિમેન્ટ માટે આ લડાઈમાં પરમવીર ચક્ર પ્રાપ્ત કર્યું. તેઓ રેજિમેન્ટ માટે આ સન્માન પ્રાપ્ત કરનાર પ્રથમ અને એકમાત્ર સૈનિક છે. આ જ લડાઈમાં વીરતા માટે મેજર મિન્હાસ અને સેકન્ડ લેફ્ટનન્ટ રાજીવ પાન્ડેને વીર ચક્ર એનાયત કરાયું.
ભારતીય શાંતિ સેના અને શ્રીલંકા
૧૯૮૭માં ઓપરેશન પવન દરમિયાન જેક લાઈને શ્રીલંકા ખાતે ફરજ પર મૂકવામાં આવી હતી.
સોમાલિયા ખાતે સંયુક્ત રાષ્ટ્રસંઘ શાંતિ સેના
૧૯૯૨-૯૩માં જેક લાઈની બીજી પલટણને સોમાલિયા ખાતે શાંતિ સેના તરીકે સંયુક્ત રાષ્ટ્રસંઘની સેનાના ભાગ રૂપે મોકલાઈ હતી.
કારગિલ યુદ્ધ
૧૯૯૯માં કારગિલ યુદ્ધમાં જેક લાઈને અનેક બહુમાન મળ્યાં. જૂન ૧૦-૧૧ની રાતમાં પોઇન્ટ ૫૨૦૩ની લડાઈ અને ૩૦ જૂન-૧ જુલાઈની રાતમાં બટાલિક ક્ષેત્રમાં પોઇન્ટ ૪૮૧૨ને કબ્જે કરવા માટે અદમ્ય સાહસ અને બહાદુરી બતાવવા માટે ભારતીય ભૂમિસેનાના વડાએ બારમી પલટણને પ્રશસ્તિ પત્ર વડે સન્માનિત કરી. ઓપરેશન વિજય દરમિયાન પલટણનું પ્રદર્શન અદમ્ય સાહસથી ભરેલું અને દુશ્મનની સામે વીરતા બતાવતું રહ્યું હતું.
પુના, મહુવા તાલુકો, સુરત જિલ્લો
ગામના લોકો મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન નો વ્યવસાય કરે છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેળાં, તુવર, કેરી, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો(જિ.સુરત)
ગુજરાતી સામયિકો
આ ગુજરાતી ભાષામાં પ્રગટ થતા સામાયિકોની યાદી છે.
સાહિત્યિક સામાયિકો
શ્રેણી:સામયિક શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્ય
આંતરરાષ્ટ્રીય માદક પદાર્થ સેવન અને અવૈધ વ્યાપાર વિરોધ દિન
આંતરરાષ્ટ્રીય માદક પદાર્થ સેવન અને અવૈધ વ્યાપાર વિરોધ દિન એ માદક દ્રવ્યોના દુરુપયોગ અને ગેરકાયદેસર હેરફેર સામે સંયુક્ત રાષ્ટ્રનો આંતરરાષ્ટ્રીય દિવસ છે. તે ૧૯૮૯ થી દર વર્ષે ૨૬ જૂને મનાવવામાં આવે છે. ચીનમાં પ્રથમ અફીણ યુદ્ધ પહેલાં ૨૫ જૂન, ૧૮૩૯ ના રોજ લિન ઝેકસુ દ્વારા હ્યુમેન, ગુઆંગડોંગમાં અફીણના વેપારને નાબૂદ કર્યાની યાદમાં આ દિવસ ૨૬ જૂને ઉજવવામાં આવે છે. આ ઉજવણીની સ્થાપના ૭ ડિસેમ્બર ૧૯૮૭ના જનરલ એસેમ્બલીના ઠરાવ ૪૨/૧૧૨ દ્વારા કરવામાં આવી હતી.
૨૬ જૂન ૧૯૮૭ના રોજ, વિયેનામાં યોજાયેલી નશીલા દ્રવ્યોના દુરુપયોગ અને ગેરકાયદેસર હેરફેર પરની આંતરરાષ્ટ્રીય પરિષદ (૧૭ થી ૨૬ જૂન)માં બે મહત્વપૂર્ણ લખાણો (નશીલા દ્રવ્યોના દુરુપયોગના નિયંત્રણમાં ભવિષ્યની પ્રવૃત્તિઓની વિસ્તૃત બહુશાખાકીય રૂપરેખા અને નશીલા દ્રવ્યોના દુરુપયોગ અને ગેરકાયદેસર હેરફેર પર આંતરરાષ્ટ્રીય પરિષદની ઘોષણા) અપનાવવામાં આવ્યા હતા. પરિષદે ભલામણ કરી હતી કે માદક દ્રવ્યોના દુરૂપયોગ અને ગેરકાયદેસર દાણચોરી સામેની લડતના મહત્વને ચિહ્નિત કરવા માટે વાર્ષિક દિવસ ઉજવવો જોઈએ. ૧૭ જૂન અને ૨૬ જૂન બંને તારીખો સૂચવવામાં આવી હતી, અને પછીની બેઠકોમાં ૨૬ જૂનની પસંદગી કરવામાં આવી હતી અને મુસદ્દા અને અંતિમ ઠરાવમાં લખવામાં આવી હતી.
માદક દ્રવ્યો વિરોધી ઝુંબેશકારો દ્વારા તેને ઘણીવાર ૬/૨૬ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
યુએનના ૨૦૦૭ના વર્લ્ડ ડ્રગ રિપોર્ટ ડ્રગના ગેરકાયદેસર વેપારનું મૂલ્ય દર વર્ષે ૩૨૨ અબજ અમેરિકન ડોલર જેટલું દર્શાવવામાં આવ્યું છે.
આ દિવસે ઝુંબેશ, રેલીઓ, પોસ્ટર ડિઝાઇનિંગ અને અન્ય ઘણા કાર્યક્રમો હાથ ધરવામાં આવે છે. જુદા જુદા દેશોના લોકો એક સાથે આ દિવસની ઉજવણી કરે છે. જેમ જેમ ડ્રગ્સનો ઉપયોગ વધતો જાય છે તેમ તેમ તે દિવસ વધુ મહત્ત્વનો બની જાય છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:મહત્વના દિવસો
ગુજરાત પોલીસ
ગુજરાત પોલીસ ગુજરાત રાજ્યની કાયદા સુરક્ષાની સંસ્થા છે. તેનું મુખ્ય મથક રાજ્યના મુખ્ય મથક ગાંધીનગર ખાતે આવેલું છે.
વધુમાં પોલીસ દળને ત્રણ વિભાગોમાં વહેંચવામાં આવેલ છે: ક્રાઇમ, એન્ટિ-ટેરરિસ્ટ સ્ક્વોડ (ATS) અને ઇન્ટેલિજેન્સ શાખા. ૨૦૦૭-૦૮ દરમિયાન વિવિધ શહેરોમાં થયેલા બોમ્બ ધડાકાઓના કિસ્સાને ઉકેલવામાં ગુજરાત પોલીસને સૌપ્રથમ સફળતા મળી હતી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાત સરકાર
નિકાહ હલાલા
નિકાહ હલાલા (જેને તહલીલ લગ્ન તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે) એક પ્રથા છે જેમાં સ્ત્રી ટ્રિપલ તલાક દ્વારા છૂટાછેડા લીધા પછી, બીજા પુરુષ સાથે લગ્ન કરે છે, લગ્નને સમાપ્ત કરે છે, અને તેના અગાઉના પતિ સાથે ફરીથી લગ્ન કરી શકે તે માટે ફરીથી છૂટાછેડા લે છે. નિકાહનો અર્થ લગ્ન થાય છે અને હલાલાનો અર્થ હલાલ કરવું અથવા સ્વીકાર્ય બનાવવું એમ થાય છે. ઇસ્લામિક પયગમ્બર મુહમ્મદની હદીસ મુજબ લગ્નનું આ સ્વરૂપ હરામ (પ્રતિબંધિત) છે. મુખ્યત્વે ટ્રિપલ તલાકને માન્યતા આપતા દેશોમાં નિકાહ હલાલાની પ્રથા કેટલાક સુન્ની મુસ્લિમો દ્વારા કરવામાં આવે છે.
ભારત
ભારતીય સુપ્રીમ કોર્ટમાં નિકાહ હલાલા વિરુદ્ધ અનેક મુસ્લિમ મહિલાઓ દ્વારા અરજીઓ કરવામાં આવી છે. માર્ચ ૨૦૧૮માં સુપ્રીમ કોર્ટે નિકાહ હલાલા અને બહુપત્નીત્વના મુદ્દે ભારત સરકારને નોટિસ ફટકારી હતી. ભાજપ શાસિત સરકાર નિકાહ હલાલાને ગુનાહિત બનાવવાની તરફેણમાં છે કારણ કે સરકારનું માનવું છે કે આ પ્રથા લિંગ ન્યાયના સિદ્ધાંતો અને મહિલા અધિકારોની વિરુદ્ધ છે, અને આ મુદ્દે તેણે સુપ્રીમ કોર્ટમાં પોતાનું વલણ સ્પષ્ટ કર્યું છે. મુસ્લિમ મહિલા અધિકાર સંગઠનોએ સરકારના આ વલણને આવકાર્યું છે અને કહ્યું છે કે આ પહેલ બહુ વહેલા લેવામાં આવી હોવી જોઇએ.
ભારતની સુપ્રીમ કોર્ટે ૨૦ જુલાઈ ૨૦૧૮થી મુસ્લિમ સમુદાયોમાં નિકાહ હલાલા અને બહુપત્નીત્વ વિરુદ્ધ કરેલી અરજી પર સુનવણી ચાલુ કરી હતી. ૧૩ સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૮ના રોજ શબનમ રાની નામની મુસ્લિમ મહિલા પર એસિડ વડે હુમલો કરવામાં આવ્યો હતો. તે નિકાહ હલાલાની પ્રથા વિરુદ્ધ અરજદારોમાંની એક હતી અને તેના શકમંદોમાં ઇસ્લામિક ઉગ્રવાદીઓ મુખ્ય છે. ૫ દિવસ બાદ સુપ્રીમ કોર્ટે સરકારને મહિલાને પૂરતી સુરક્ષા પૂરી પાડવા જણાવ્યું હતું.
ઝાકિઆ સોમણ ભારતીય મુસ્લિમ મહિલા આંદોલનની સ્થાપક છે અને તેના મત અનુસાર "નિકાહ હલાલાએ બળાત્કારથી ઘણું જ વધારે છે. તે બળાત્કાર, તસ્કરી અને દગો છે, અને તેથી તેને અપરાધ બનાવવો જોઈએ." તેના અનુસાર કુરાનમાં તેની કોઈ જગ્યા નથી અને તે પિતૃસત્તાનું પરિણામ છે.
પડગોલ (તા. પેટલાદ)
પડગોલ (તા. પેટલાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લાના  પેટલાદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. પડગોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:પેટલાદ તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
રાજસ્થાલી (તા. કાલાવડ)
રાજસ્થાલી (તા. કાલાવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા  કાલાવડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાજસ્થાલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કાલાવડ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ગુહર નાની (તા. લખપત)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના લખપત તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:લખપત તાલુકો
કાલિકોટ જિલ્લો, નેપાળ
કાલિકોટ જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા કર્ણાલી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક કાલિકોટ ખાતે આવેલું છે.
કર્ણાલી ક્ષેત્ર નેપાળ ના ક્ષેત્રિય વર્ગીકરણ અનુસાર સૌથી મોટું ક્ષેત્ર છે. આ મધ્યપશ્ચિમાંચલ વિકાસ ક્ષેત્ર નો એક ક્ષેત્ર છે. આ ક્ષેત્ર ને ૫ જિલ્લા માં વર્ગીકૃત કરાયું છે
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:કર્ણાલી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
હુમલા જિલ્લો, નેપાળ
કર્ણાલી ક્ષેત્ર નેપાળ ના ક્ષેત્રિય વર્ગીકરણ અનુસાર સૌથી મોટું ક્ષેત્ર છે. આ મધ્યપશ્ચિમાંચલ વિકાસ ક્ષેત્ર નો એક ક્ષેત્ર છે. આ ક્ષેત્ર ને ૫ જિલ્લા માં વર્ગીકૃત કરાયું છે
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:કર્ણાલી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
થૉમસ ઍડિસન
થૉમસ અલ્વા એડિસન (Thomas Alva Edison; ૧૧ ફેબ્રુઆરી ૧૮૪૭ - ૧૮ ઓક્ટોબર ૧૯૩૧) એક અન્વેષક અને વેપારી હતા.
થોમસ આલ્વા એડિસ નો પ્રથમ રેકોર્ડ શું હતો?
થોમસ આલ્વા એડિસને પ્રથમ વખત ‘લિટલ લેમ્બ મરા હાડ’ રેકોર્ડ કર્યુ. આ શબ્દો બોલીને એડિસન ખુશ થઈ ગયો. આ મશીન વેચવા માટે, એડિસને ‘એડિસન સ્પીકિંગ ફોનોગ્રાફ કંપની’ ની રચના કરી. એડિસને એમ પણ કહ્યું હતું કે આ ઉપકરણનો ઉપયોગ લેટર રાઇટીંગ, દૃષ્ટિહીન લોકો માટે પુસ્તક રેકોર્ડ કરવા, બોલતા ઘડિયાળ બનાવવા અને મ્યુઝિકબોક્સ તરીકે થઈ શકે છે.
સમય જતાં, એડિસનના લગભગ બધા સૂચનોનો ઉપયોગ પણ થતો હતો. એડિસન દ્વારા બનાવવામાં આવેલ આ ઉપકરણનો ઉપયોગ પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધમાં પણ થતો હતો. ઘણા સૈન્ય એકમોએ તેને $ 60 ની ચુકવણી કરીને ખરીદ્યો. સૈનિકોએ યુદ્ધ દરમિયાન પોતાને હળવા અને ઉત્સાહિત રાખવા આનો ઉપયોગ કર્યો હતો.
એડિસને તેની પ્રથમ પ્રયોગશાળા ફક્ત 10 વર્ષની ઉંમરે બનાવી હતી. તેની માતાએ તેને એક પુસ્તક આપ્યું જેમાં ઘણા રાસાયણિક પ્રયોગો આપવામાં આવ્યા. એડિસનને આ પુસ્તક ગમ્યું અને તેણે તેના બધા પૈસા કેમિકલ્સ પર ખર્ચ કર્યા અને આ બધા પ્રયોગો કર્યા.
1879 થી 1900 સુધી, એડિસને તેની બધી મોટી શોધો કરી હતી અને તે વૈજ્ઞાનિક તેમજ શ્રીમંત ઉદ્યોગપતિ બન્યો હતો. શ્રેણી:૧૯૩૧માં મૃત્યુ
માણકા (તા. પાલનપુર)
માણકા (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માણકા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલનપુર તાલુકો
શિશુપાલ
શિશુપાલ એ ભારતીય ઉપખંડમાં સૌથી મહત્વના એવા હિંદુ ધર્મના શાસ્ત્રો પૈકીના મહાભારત ગ્રંથમાં વર્ણવ્યા અનુસાર ભગવાન શ્રી કૃષ્ણના પિતરાઇ ભાઈ હતા. શિશુપાલને ઘણી વાર ચેતવણી આપવા છતાં તેણે કરેલા દુષ્ટાચારને પરિણામે શ્રી કૃષ્ણએ તેનો વધ કર્યો હતો.
જીવન
શિશુપાલનો જન્મ ચેદિ દેશના સોમવંશી રાજા દમઘોષના ઘરે થયો હતો. કૃષ્ણના પિતા વસુદેવની બહેન શ્રુતશ્રવા તેની માતા હતી. ચેદિ રાજાનો વંશજ હોવાથી તે ચૈદ્ય નામે પણ ઓળખાય છે. એ હિરણ્યકશિપુના અંશથી જન્મ્યો હતો. જન્મસમયે તેને ત્રણ આંખો અને ચાર હાથ હતાં અને જન્મતાં જ તેણે ગર્દભ (ગધેડા) જેવો સૂર કાઢયો હતો તેથી રાજા દમઘોષ તેને અપશુકનિયાળ માની ફેંકી દેવાની તૈયારીમાં હતો. તે સમયે આકાશવાણી થઈ હતી અને તેમાં જણાવવામાં આવ્યું હતું કે, જેના ખોળામાં આને બેસાડતાં તેના વધારાના બે હાથ અને એક આંખ ખરી પડે તેને હાથે આનું મૃત્યુ થશે. એક વખત પોતાની ફોઈને મળવા કૃષ્ણ-બલરામ શુક્તીમતી નગરીમાં આવ્યા. જ્યારે તેની ફોઈએ શિશુપાલને કૃષ્ણના ખોળામાં મૂક્યો કે તરત જ તેનું ત્રીજું નેત્ર અને બે હાથ ખરી પડ્યાં, આથી શિશુપાલની માતા શ્રુતશ્રવાએ કૃષ્ણને કહ્યું કે, તું મને વચન આપ કે, તું શિશુપાલને મારીશ નહિ. કૃષ્ણએ કહ્યું કે તમારા માનની ખાતર હું એ એના સો અપરાધ માફ કરીશ.
શિશુપાલને ધૃષ્ટકેતુ, સુકેતુ, કરકષ, શરભ આદિ પુત્રો હતા અને રેણુમતી નામે કન્યા હતી, તેને પાંડુપુત્ર નકુળ સાથે શિશુપાલના વધ પછી વરાવી હતી.
રાજ્ય અને મૃત્યુ
શિશુપાલ મોટો થયો ત્યારે વિદર્ભના ભીષ્મક રાજાના મોટા પુત્ર રુકિમએ પોતાની બહેન રુક્મિણીને એને પરણાવવાનો વિચાર કર્યો. પણ રુક્મિણી પોતે કૃષ્ણને પરણવાની ઇચ્છા ધરાવતી હોવાથી તેણે કૃષ્ણને સંદેશો મોકલાવ્યો અને કૃષ્ણ તેનું હરણ કરી ગયા અને આમ શિશુપાલનું અહમ્ ઘવાયું. જ્યારે ઇંદ્રપ્રસ્થમાં યુધિષ્ઠરે રાજસૂય યજ્ઞ કર્યો ત્યારે શિશુપાલ પણ ત્યાં આવ્યો હતો. એ વખતે ભીષ્મના કહેવાથી યુધિષ્ઠિરે અગ્રપૂજા કૃષ્ણને આપવા માંડી. શિશુપાલથી આ સહન ન થયું અને તેણે કૃષ્ણની નિંદા કરવા માંડી અને સાથેસાથે ભીષ્મને પણ અપશબ્દો સંભળાવ્યા. કૃષ્ણએ તેને ચેતવણી આપી અને કહ્યું કે તેના સો અપશબ્દોથી વધુ સહન નહી કરે, પરંતુ શિશુપાલે તે ચેતવણી અવગણી અને કૃષ્ણ તથા ભીષ્મ માટે અપશબ્દો બોલવાનું ચાલુ રાખ્યું તેથી તેના સો ઉપરાંત અપરાધો થયા છે એ જોઈને કૃષ્ણે સુદર્શન ચક્ર વડે તેનો શિરચ્છેદ કર્યો.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પૌરાણિક પાત્રો શ્રેણી:મહાભારત
રૂમાલી રોટી
thumb|રૂમાલી રોટી પીરસવા માટે તૈયાર રૂમાલી રોટી (અંગ્રેજી: Rumali roti; ઉર્દૂ: رومالی روٹی) ભારતીય ઉપખંડમાં ઉત્તરીય ભાગોમાં ખાસ કરીને ઉત્તર ભારત અને પાકિસ્તાન ખાતે આહાર તરીકે પ્રચલિત છે, જે ખૂબ જ પાતળી અને મેંદાના લોટમાંથી બનાવવામાં આવે છે. તે સામાન્ય રીતે કબાબ સાથે ખાવા માટે પીરસવામાં આવે છે. તે મુગલાઈ વાનગીનો એક અભિન્ન ભાગ છે. તેનું નામ હાથમોઢું લૂછવાનો નાનો રૂમાલ પરથી આવ્યો છે, કારણ કે આ રોટી નાના રૂમાલની જેમ અત્યંત પાતળી અને ગડી વાળી શકાય તેવી હોય છે.
શ્રેણી:વાનગી શ્રેણી:આહાર
કોડાયકેનલ
Kodaikanal (கொடைக்கானல்) is a city in the hills of the taluk division of the Dindigul district in the state of Tamil Nadu, India. Its name in the Tamil language means "The Gift of the Forest". Kodaikanal is referred as the "Princess of Hill stations" and has a long history as a retreat and popular tourist destination. It's a lot cooler in temperature than lower elevation cities such as Chennai.
Kodaikanal was established in 1845 as a refuge from the high temperatures and tropical diseases of the plains. Much of the local economy is based on the hospitality industry serving tourism.
Etymology
It is not known who first used this name or what they intended it to mean.
However the following explanation makes some sense. By pronouncing with long Tamil 'O' as ko...dai means the summer and kanal means to see, which means a place to see in Summer. Kodaikanal is actually a summer forest.
The other interesting explanations are, the Tamil language, has four versions are defined to the name "Kodaikanal". It is interesting but it is not known who invented this name. The word Kodaikanal is classified into two words as Kodai and Kanal. Here "Kanal" means in Tamil that the dense forest or the closed forest. Then "Kodai" has four different meanings. With its meanings Kodaikanal meant in four ways. By pronouncing with long Tamil 'O' and KO....DI means "the end". So that KO...DI KANAL means "The End of the Forest" in the bygone days, Kodaikanal is situated at the end part of the thick forest. Nowadays it is developed but the beauty is still kept.
નાર (તા. પેટલાદ)
નાર (તા. પેટલાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પેટલાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. નાર માં 3 તળાવ આવેલા છે અહીંયા વિવિધ તહેવાર ની ઉજવણી થાય છે
શ્રેણી:પેટલાદ તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
કોડાયકેનલ
Etymology
By pronouncing with short Tamil 'O' as KODI means "The Creepers". So that Kodaikanal means "The Forest of Creepers". "The Forest of Creepers" is also thought to be the English language meaning given in 1885 during the early western habitation of the place, and is still accepted. They called like this with its beauty.
By pronouncing with long Tamil 'O' as KO....DAI means "The Summer". So KO...DAI KANAL means "The Forest of the Summer". Kodaikanal is actually a summer forest. By pronouncing with short Tamil 'O' as KODAI means that "The Gift". So that "Kodaikanal" means "The Gift of the Forest" Kodaikanal was created by the forest and it surroundings. So it may be called as the gift of forest.
By pronouncing with short Tamil 'O' as KODAI means that "The Gift". So that "Kodaikanal" means "The Gift of the Forest" Kodaikanal was created by the forest and it surroundings. So it may be called as the gift of forest. Another Tamil word for creepers is Valli, the honey collecting daughter of the chief of the Veddas mountain tribe. The chief and his wife prayed to the Mountain God for a girl-child and their prayers were answered when the chief found a new-born girl child during a hunting expedition. As she was found among creeper plants, they named the child Valli and she grew up as princess of the tribe in Kurinji and became the consort of lord Murugan. The romantic traditions of Murugan in Sangam literature are thus associated with the name Kodaikanal.
History
The earliest residents of Kodaikanal were the Palaiyar tribal people. The earliest specific references to Kodaikanal and the Palani Hills are found in Tamil Sangam literature of the early Christian era. Modern Kodaikanal was established by American Christian missionaries and British bureaucrats in 1845, as a refuge from the high temperatures and tropical diseases of the plains. In the 20th century a few elite Indians came to realise the value of this enchanting hill station and started relocating here.
Tourism has been impacted by industrial pollution issues including the closure of a mercury factory owned by Unilever's Indian subsidiary Hindustan Unilever after evidence of widespread mercury pollution. to date no proper clean-up operation has been mounted.
Geography
The town of Kodaikanal sits on a plateau above the southern escarpment of the upper Palni Hills at 2133 m, between the Parappar and Gundar Valleys. These hills form the eastward spur of the Western Ghats on the Western side of South India. It has an irregular basin as its heartland, the centre of which is now Kodaikanal Lake a 5 km circumference manmade lake.
Meadows and grasslands cover the hillsides. Gigantic Eucalyptus trees and shola forests flourish in the valleys. Mighty rocks and cascading streams. rise up from the valleys. There are many high waterfalls and ubiquitous gardens and flower beds in bloom.
North of the town, high hills that slope down into the villages of Pallangi and Vilpatti stand guard. On the east the hill slopes less abruptly into the lower Palnis. A precipitous escarpment facing the Cumbum Valley is on the south. On the west is a plateau leading to Manjampatti Valley, Indira Gandhi National Park, the Anamalai Hills and the main body of the Western Ghats.
Economy
The economy of Kodaikanal is predominantly run by tourism. The town's infrastructure changes every year in preparation for the peak tourist season. Major roads are converted into one-way lanes to regulate the constant inflow of traffic and special police are brought in for the safety of the tourists and protection of local businesses. Hotels are often fully booked during the high season, and remain virtually empty during the off-season. Due to the rapid development of nearby cities such as Madurai and Coimbatore, the town is starting to enjoy year-round tourism.
There are at least 50 hotels catering to all categories of tourists and over 30 south & north Indian, continental, western and Chinese restaurants, and many more small eateries and tea stalls.
There are at least seven retail bank branches and five automated teller machines (ATM) in Kodaikanal. The Bank of India has a branch and ATM at S.G.J Thangadurai Building, Anna Salai. The Canara Bank has a branch and ATM at CLS book shop complex, Anna Salai. The Central Bank of India branch is at M M Street, Law's Ghat Road, Perumalmalai. The Indian Bank has a branch and ATM at Anna Salai. The State Bank of India has a branch at Anna Salai and also has an ATM on Lake Road, outside Kodaikanal International School. The Union Bank of India has a branch at Naidupuram and also has an ATM on the 1st Floor of Municipal Shopping Complex opposite the Old Bus Stand, Anna Salai.,. ICICI Bank also has an ATM in Kodaikanal.
The Kodaikanal Co-operative Land Development Bank, The Kodaikanal Co-operative Urban Bank at Anna Salai and the Madurai District Central Co-operative Bank at Post Office Road offer only local Commercial banking services. There is an excellent bazaar where residents, local villagers and tourists come buy woollen clothing, flowers, fresh grocery, meat, handicrafts, hot snacks, cheap toys, medicinal herbs and oils, hardware, dry goods and cooking fuels. The cosmopolitan nature of Kodai is evident on Anna Salai, the main business street, where it is common to see local villagers, European and American students and backpackers, foreign retirees and families from other parts of India, all mixed together in their common activity of shopping.
Health
The three major medical facilities are the Kodaikanal Health and Medical Services (KHMS), Van Allen Hospital and the Government Hospital. These hospitals treat patients with common ailments and injuries and perform child delivery and care, but are not equipped with modern medical equipment for complicated diagnoses and surgeries.
KHMS is a modern hospital and is well-suited for the basic needs of the people, including child delivery. The local residents and those from the nearby villages, do not have to travel down to the plains, thanks to KHMS. KHMS is an integrated hospital, wherein both modern medicine as well as other forms of medicine are practised, this includes, homeopathy,reflexology, reiki, cold pack treatment, spinal bath, naturopathy, murma (diagnosis through the pulse). KHMS offers x-ray (radiology); sonography (ultrasound); pathology laboratory, pharmacy, OT, OPD. KHMS has a modern dental clinic as well.
In April 1915, Dr. Van Allen raised funds to construct the first unit of the hospital at the entrance of Coaker's walk. It was named after him. Facilities got updated from time to time and now it has X-ray machine, well equipped pathological lab, and operation theatre with blood transfusion facilities.
Government Hospital is situated on the hillside near Rock cottage on lower shola road. It was a small municipal hospital until 1927. Now it has X-ray, Dental, Maternity ward and other facilities.
Air and water-borne mercury emissions have contaminated large areas of Kodaikanal and surrounding forests. A study conducted by the Department of Atomic Energy confirmed that Kodaikanal Lake has been contaminated by mercury emissions.,
Education
Kodaikanal is renowned for the Kodaikanal International School, Zion Matriculation Higher Secondary School, Brindavan Public School, St.Peter's Matriculation Higher Secondary School  and the Kodaikanal Public School The other schools are: Bhavan's Gandhi Vidyashram, Brindavan Matric Higher secondary School, St. Joseph's Public School, St. Xavier's High School and St. John's Girls Higher Secondary School.
The main colleges here are (American University of India (AUI) / Kodai International Business School (KIBS) www.auiedu.com) which is an elite Business school offering MBA & BBA programs in USA & India located in Ugarthenager, Kodaikanal Christian College, and Sacred Heart College. Mother Theresas University is distinctive as India's only university devoted to exclusively women's issues. In 2005 a new engineering college specializing in Information Technology, Kodaikanal Institute of Technology under Anna University, has been established 22 km below Kodaikanal town. It has a 25 acre Wireless networked campus including of state-of-art Laboratories, Digital Library & Learning Management System, 24/7 high-speed 8 Mbit/s Internet facility and a Hostel.
Religion
Since Kodaikanal was founded by the American and European Missionaries, Christian churches are abundant in Kodaikanal. They include Church of South India - opposite Bryant Park, Gorapur, Lake End, La Salette, Lutheran Mission, Sacred Heart - Munjikal, Saint Antony’s - Antonyar Kovil street, Saint Francis Xavier, Saint Joseph's, Saint Mary's and Saint Peter’s - Cockers Walk road. Amongst the most popular is Union Church with a large Tamil congregation and Margaret Eddy Memorial Chapel at Kodai International School with lively services in a typically American style and distinctive stone architecture.
There are many Hindu Temples in Kodaikanal including the Durgai Amman Kovil, Kurinji Andavar Kovil, Mariamman Kovil, Observatory Murugan Kovil and Vinayagar Kovil. The Muslim mosques are Ellis Villa and Munjikal. There is an active community of Tibetan Buddhist refugees.
Civil Society
Kodaikanal has several clubs and civil society organizations operating for social, charitable and environmental goals. Established clubs in Kodaikanal are the Kodaikanal Lions Club (est. 1985) under the jurisdiction of Lions Clubs International (district 324B); Kodaikanal Boat Club  (est. 1890) with nearly 650 permanent members; Kodaikanal Golf Club (est. 1895) with over 600 members and an 18 hole golf course, spread over 143 acre; and The Indian Club (est. 1915) on Poet Thyagarajar road.
In 1890, the Kodaikanal Missionary Union (KMU) was formed to enable missionaries of the various demominations to come together for recreation and to develop mission strategy and outreach in cooperation with each other. In 1923 it built an Edwardian style clubhouse with large central hall for social events and afternoon teas, 6 tennis courts, a reading room, and other spaces for meetings. With the decline of missionary activity in India, the KMU was wound up in the 1980s, and the property was turned over to Kodaikanal International School. The KMU library with many valuable old books besides newer materials, is still functioning in one room, and provides something of a social venue. The valuable original KMU archives materials have been incorporated into the archives of the school, which has hired an archivist and is in process of converting the whole original KMU building into an archives and display center for the school and the community. (2008) Kodaikanal has several Social service societies which promote local trade and increase employment of rural villagers in the town's periphery by participating in its tourism fueled growth. These include the Kodaikanal People Development Group (KOPDEG) which has been successful in providing employment for marginalized women and marketing their products. The Made-in-India tagged products from Kopedeg are unique to Kodaikanal and are targeted at foreign tourists who regularly buy them as souvenirs.
The Cottage Crafts Shop at Anna Salai, is run by the voluntary organisation, Coordinating Council for Social Concerns in Kodai (CORSOK). They sell goods crafted by development groups and uses the commission charged to help the needy.
In 1994 the "Potter's Shed" was inaugurated. This pottery and craft Shop in Kodaikanal has made and sold hundreds of thousands of fine pieces of locally made pottery. All profits from this business are contributed to the Bethania Kids, Center For Children with Disabilities.
The Kodaikanal Lake Protection Council and Vattakkanal Organization for Youth, Community and Environment (VOYCE) are active in preserving Kodaikanal's environment. Plastic bags are banned and almost all shops and roadside vendors heed the rule and use recycled paper bags in fear of a social reprisal. Local hotels have also participated in improving the environment by placing garbage cans all across the town, with their prominent donated by signs acting as silent salesmen.
Places of interest
Kodaikanal has several scenic natural attractions which are enjoyed by its visitors and make it a popular romantic destination for newlyweds. These are described in order of distance from the bus-stand.
Kodaikanal Lake, 500 m from the bus stand, is an artificial, roughly star-shaped 45 ha (60 acres) lake built in 1863. It is recognized as Kodaikanal's most popular geographic landmark and tourist attraction. Rowboats and pedalos can be hired at the Kodaikanal Boat Club with its main entrance near the only five-star hotel in Kodaikanal, The Carlton. Horses and bicycles can be hired beside the lake for short periods. The 5 km path that skirts the periphery of this lovely lake is a favourite walk for the locals and tourists alike.
Bryant Park: Just east of the lake and 500 m from the bus stand, is a wonderfully maintained 20.5 acre botanical garden. The park was planned and built in 1908 by a forest officer from Madurai, H.D.Bryant, and named after him. With 325 species of trees, shrubs and cactuses, the park is a rainbow of stunning flowers during the peak season. A large section is dedicated to nearly 740 varieties of roses. There is a 1857 Eucalyptus tree and a Bodhi tree which adds a religious significance to the park. Ornamental plants are cultivated in a nursery for sale. The park organizes horticultural exhibits and flower shows every summer, to coincide with the peak season. Entrance fee to the park is nominal and it is open all year.
Coaker's Walk, 500 m from the bus-stand, constructed by Lt.Coaker in 1872, is a 1 km paved pedestrian path running along the edge of steep slopes on the southern side of Kodai. The walk, winding around Mount Nebo, starts in front of the Van Allen hospital, running parallel to the Van Allen Hospital Road and joins the main road beside St.Peter's Church, providing a stunning panoramic view of the plains. On a clear day one can view as far as Dolphin's Nose in the south, the valley of the Pambar River in the southeast, Periyakulam town and even the city of Madurai. A fascinating rare phenomenon called Brocken spectre can be witnessed, when a person can see his shadow on the clouds with a rainbow halo. This occurs when the sun is behind the viewer and clouds and mist are to the front. There is an observatory with a telescope halfway along the walk. Entrance fee to the walkway is nominal and it is open all year.
Green Valley View, (formerly called Suicide Point) 5.5 km from the bus-stand and near the golf course, has an excellent panoramic view of the plains and a sheer drop of 1500 m overlooking the Vaigai Dam to the south. The stairway leading up to it is highly commercialized and lined with rows of shops to tempt tourists.
Pine forests, In 1906, with a view to growing valuable timber, Mr. Bryant started the Kodaikanal pine plantations in the south-west of Kodaikanal.
Shembaganur Museum of Natural History, 6 km from the bus-stand, founded in 1895, is open to the public (except Tuesdays) for viewing their outstanding taxidermy collection of more than 500 species of animals, birds and insects and a living collection of over 300 exotic orchid species. The museum is affiliated with Loyola College in Chennai and exhibits artifacts of the ancient Palaiyar tribes people whose descendants still live in these hills.
Kodaikanal Solar Observatory, 6 km from the bus-stand on Observatory Road, at 2343 m is the highest location near Kodai. The first observations were commenced here in 1901. Former Director John Evershed, discovered the phenomenon of radial motion in sunspots, now known as the Evershed effect. The Kodaikanal Terrestrial Telescope can view a grand panorama including: Sothupparai Dam, Vaigai Dam, Periyakulam and Varaha river. This Indian Institute of Astrophysics facility has a comprehensive Astronomical Science museum with organized public tours, access to the astronomy library, and scheduled night-time telescopic sky viewing. It is open daily to the public during peak season, and a few hours each Friday the rest of the year.
Pillar Rocks, 8 km from the bus-stand, is a set of three giant rock pillars which stand 122 m high. Managed by the Tamil Nadu Forest Department, The viewpoint can be crowded but is not commercialized. There is an excellent public garden adjacent to the viewpoint.