cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
શિંદે છત્રી, પુના
right|thumb|250x250px|શિંદે છત્રી, પુના શિંદે છત્રી એ મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના પુના શહેર નજીક વાનવડી ગામ ખાતે આવેલ એક ઐતિહાસિક સ્મારક છે. આ સ્મારક ઈ. સ. ૧૮મી સદીમાં મરાઠા સામ્રાજ્યના મુત્સદ્દી સેનાની મહાદજી શિંદેની સ્મૃતિમાં બંધાવવામાં આવેલ છે.
ઈ. સ. ૧૭૯૪ના વર્ષની આસપાસ વર્તમાન શિંદે છત્રી સ્મારકની જગ્યાએ મહાદજીએ બંધાવેલ શિવાલય હતું. મહાદજીના અવસાન પછી તેમના અગ્નિ-સંસ્કાર આ જ જગ્યાએ કરવામાં આવ્યા હતા.
શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:મહારાષ્ટ્ર
શબરી ધામ
280px|thumb|શબરીધામ મંદિર 280px|thumb|શબરીધામ મંદિર પરિસર શબરી ધામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લામાં આવેલા સુબિર ગામથી પૂર્વ દિશામાં આશરે ત્રણ કિલોમીટરના અંતરે આવેલ એક ધાર્મિક યાત્રાધામ છે. આ સ્થળ જિલ્લાના મુખ્ય મથક આહવાથી આશરે ૩૩ કિલોમીટરના અંતરે આવેલ છે. સ્થાનિક માન્યતા મુજબ આ સ્થળે શબરી સાથે ભગવાન રામની મુલાકાત થઈ હતી, જેનો ઉલ્લેખ રામાયણ માં કરવામાં આવેલ છે. અહીંના આદિવાસીઓની સંસ્કૃતિમાં ભગવાન રામ, સીતા, લક્ષ્મણને લગતી લોકવાર્તાઓ પણ સાંભળવા મળે છે. અહીં ચારે તરફ વનરાજીની વચ્ચે નાના ટેકરા પર આવેલા ભવ્ય મંદિર ખાતે રામાયણ સાથે સંકળાયેલી શબરી-પ્રસંગની તસવીરો તેમ જ મૂર્તિઓ જોવા મળે છે.
આ સ્થળથી દક્ષિણ દિશા તરફ નજીકમાં પંપા સરોવર પણ આવેલ છે.
શબરી ધામ ખાતે હાલના મંદિરનું બાંધકામ પૂર્ણ થયું તે વેળા શબરીકુંભનું આયોજન કરવામાં આવ્યું હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:યાત્રાધામ શ્રેણી:ડાંગ જિલ્લો
થાળા (તા. સિહોર)
સંદર્ભ
શ્રેણી:સિહોર તાલુકો
લખધીરપુર (તા. મોરબી)
લખધીરપુર (તા. મોરબી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મોરબી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. લખધીરપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મોરબી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
સ્વતંત્ર પક્ષ
સ્વતંત્ર પક્ષ એક ભારતીય શાસ્ત્રીય ઉદારવાદી રાજકીય પક્ષ હતો, જે ૧૯૫૯થી ૧૯૭૪ સુધી અસ્તિત્વમાં હતો. સી. રાજગોપાલાચારીએ જવાહરલાલ નેહરુના વર્ચસ્વવાળી કોંગ્રેસના વધુને વધુ સમાજવાદી અને આંકડાકીય દૃષ્ટિકોણને પહોંચી વળવાની પ્રતિક્રિયામાં તેની સ્થાપના કરી હતી.
તેમાં સંખ્યાબંધ પ્રતિષ્ઠિત નેતાઓ હતા, જેમાં મોટા ભાગના જૂના કોંગ્રેસીઓ હતા. ઉદાહરણ તરીકે, ચક્રવર્તી રાજગોપાલાચારી, ટંગુતુરી પ્રકાશમ પંતુલુ, મીનુ મસાણી, એનજી રંગા, દર્શન સિંહ ફેરુમાન, ઉધમ સિંહ નાગોકે અને કન્હૈયાલાલ મુનશી. પક્ષની રચના માટે ઉશ્કેરણી એ ડાબેરી વળાંક હતો જે કોંગ્રેસે અવડી અને નાગપુરના ઠરાવોમાં લીધો હતો. સ્વતંત્ર પક્ષ "લાયસન્સ રાજ" નાબૂદ કરીને બજાર આધારિત અર્થવ્યવસ્થાની હિમાયત કરતો હતો, જો કે તેણે અનિયંત્રિત બજાર જેવી નીતિઓનો વિરોધ કર્યો હતો. સ્વતંત્રને ભારતીય રાજકીય સ્પેક્ટ્રમના આર્થિક જમણેરી સ્થળ પર માનવામાં આવે છે, પણ તે હિંદુ-રાષ્ટ્રવાદી ભારતીય જનસંઘની જેમ ધર્મ-આધારિત પક્ષ ન હતો. ૧૯૬૦માં રાજગોપાલાચારી અને તેમના સાથીદારોએ ૨૧ મુદ્દાનો ઢંઢેરો તૈયાર કર્યો હતો; જેમાં આઝાદીની લડત દરમિયાન નેહરુના સહયોગી અને અત્યાર સુધી કોંગ્રેસીઓ હોવા છતાં સ્વતંત્રતાની રચના શા માટે કરવી પડી હતી તે વર્ણવ્યું હતું. વડા પ્રધાન જવાહરલાલ નેહરુ સ્વતંત્ર પક્ષની ખૂબ ટીકા કરતા હતા, અને પક્ષને "પ્રમુખો, કિલ્લાઓ અને જમીનદારોના મધ્યમ યુગના" તરીકે ઓળખાવતા હતા.
ચૂંટણી ઇતિહાસ
૧૯૬૨ની સામાન્ય ચૂંટણીમાં, તેની રચના પછીની પ્રથમ ચૂંટણીમાં, સ્વતંત્રને કુલ મતોના ૭.૮૯ ટકા મત મળ્યા અને ત્રીજી લોકસભા (૧૯૬૨-૬૭)માં ૧૮ બેઠકો જીતી. તે ચાર રાજ્યો - બિહાર, રાજસ્થાન, ગુજરાત અને ઓરિસ્સામાં પ્રભુત્વ ધરાવતા કોંગ્રેસના મુખ્ય વિરોધ તરીકે ઉભરી આવ્યું હતું. ૧૯૬૭માં આગામી સામાન્ય ચૂંટણી સુધીમાં, સ્વતંત્ર ભારતના કેટલાક ભાગોમાં નોંધપાત્ર બળ બની ગયું હતું; તેણે ૮.૭ ટકા મતો જીત્યા અને ૪૪ બેઠકો સાથે ચોથી લોકસભા(૧૯૬૭-૭૧)માં એકમાત્ર સૌથી મોટો વિરોધ પક્ષ બન્યો. ૧૯૭૧માં સ્વતંત્ર પક્ષ મહાગઠબંધનમાં જોડાયો, જેનો હેતુ વડા પ્રધાન ઇન્દિરા ગાંધીને હરાવવાનો હતો. પાર્ટીએ ૩% મત મેળવીને આઠ બેઠકો મેળવી. પછીના વર્ષે ૧૯૭૨માં તેના સ્થાપક રાજગોપાલાચારીનું અવસાન થયું, અને સ્વતંત્રતા ઝડપથી ઘટી ગઈ. ૧૯૭૪ સુધીમાં તેના ઘણા સભ્યો ચરણ સિંહની આગેવાની હેઠળના ભારતીય લોકદળમાં જોડાવા સાથે તે વિસર્જન થઈ ગયો.
મૂળભૂત સિદ્ધાંતો
સૌપ્રથમ અને અગ્રણી સ્વતંત્ર પક્ષ 'ધર્મ, જાતિ, વ્યવસાય અથવા રાજકીય જોડાણના ભેદ વિના' સામાજિક ન્યાય અને તમામ લોકોની સમાન તક માટે પ્રતિબદ્ધ હતો.
ખાસ કરીને, પક્ષનું માનવું હતું કે રાજ્યએ ભારતના બંધારણ દ્વારા બાંયધરી આપેલા મૂળભૂત અધિકારોનું પાલન કરવું જોઈએ અને ખાસ કરીને, જો વ્યક્તિઓની મિલકત જાહેર હેતુઓ માટે હસ્તગત કરવી હોય તો તેને વળતર આપવું જોઈએ. તે નાગરિકોને તેમના બાળકોને તેઓ ઇચ્છે તે રીતે શિક્ષિત કરવાની સંપૂર્ણ સ્વતંત્રતા આપવામાં પણ માનતો હતો. તેણે ખાદ્ય ઉત્પાદન વધારવાની જરૂરિયાતને ઓળખી અને ખેડૂતોને જમીનના સંપૂર્ણ અધિકારો અને કૃષિમાં ઉત્પાદન વધારવા માટે પ્રોત્સાહનો આપીને તે કરવાની માંગ કરી.
ઉદ્યોગમાં, તેણે ખાનગી સાહસોને પૂરક બનાવવા અને રેલ્વે જેવી રાષ્ટ્રીય સેવાઓમાં રાજ્યની હાજરીને માત્ર ન્યૂનતમ સુધી ઘટાડવાનો પ્રયાસ કર્યો. તે વેપાર અને વાણિજ્ય પરના નિયંત્રણોને દૂર કરવા માંગતો હતો. જો કે, તે ગેરવાજબી નફો, કિંમતો અને ડિવિડન્ડ સામે પ્રતિબદ્ધ હતો. તે કેપિટલ ગુડ્સ ઉદ્યોગો, ગ્રાહક માલ ઉદ્યોગો અને ગ્રામીણ અને નાના ઉદ્યોગોના વિકાસ પર સમાન ભાર મૂકવામાં માનતો હતો. કરવેરા અને રાજ્યના ખર્ચના ક્ષેત્રોમાં, તે કરકસરમાં માનતો હતો અને કહે છે કે રાજ્ય દ્વારા લેવામાં આવતો કરવેરો એ વહીવટ અને સામાજિક અને આર્થિક પ્રવૃત્તિઓને આગળ ધપાવવા માટે પૂરતો હોવો જોઈએ પરંતુ મૂડી નિર્માણ માટે નહીં; અને ખાનગી રોકાણને દબાવવું જોઈએ નહીં. સરકારે અસાધારણ રીતે મોટી ખાધ ચલાવવાથી અથવા વિદેશી લોન લેવાનું પણ ટાળવું જોઈએ જે ચૂકવવાની દેશની ક્ષમતાની બહાર છે. ખાસ કરીને, તેણે અમલદારશાહીના બિનજરૂરી વિસ્તરણનો પ્રતિકાર કર્યો.
અર્થવ્યવસ્થામાં રાજ્યના હસ્તક્ષેપને ઘટાડવા માટે ઊભા રહીને સ્વતંત્ર પાર્ટીએ શ્રમ માટે વાજબી સોદો, ઉત્પાદકતામાં વધારો કરવા માટે વેતન અને સામૂહિક રીતે સોદાબાજી કરવાનો કામદારોનો અધિકાર મેળવવા માટે પ્રતિબદ્ધતા દર્શાવી હતી. તેણે તેમના સભ્યોને તે પક્ષના મૂળભૂત સિદ્ધાંતોમાં સમાવિષ્ટ ન હોય તેવા કોઈપણ મુદ્દા પર પ્રશ્ન અને ટીકા કરવાની સંપૂર્ણ સ્વતંત્રતા પણ આપી.
અન્ય
પક્ષના મૂળભૂત સિદ્ધાંતોમાં વિદેશ નીતિ, રાષ્ટ્રભાષા, રાજ્ય પુનઃરચના અને ધાર્મિક અને સામાજિક સુધારા જેવા અનેક મુદ્દાઓ આવરી લેવામાં આવ્યા ન હતા.
પક્ષ સામાન્ય રીતે સામ્યવાદનો વિરોધ કરતો હતો અને ૧૯૬૯માં ભારત સરકારને તે સમયે ભારતમાં ૩ મુખ્ય સામ્યવાદી પક્ષો, જેમ કે સીપીઆઈ, સીપીઆઈ(એમ) અને નક્સલવાદીઓ પર સશસ્ત્ર સંઘર્ષો માટે ખુલ્લેઆમ અથવા મૌન સમર્થનને કારણે પ્રતિબંધ મૂકવા વિનંતી કરી હતી, જેને સ્વતંત્ર પક્ષે રાષ્ટ્ર માટે મોટા સુરક્ષા ખતરા તરીકે જોયા હતા.
વિદેશી બાબતોમાં તેણે બિન-જોડાણ અને યુએસએસઆર સાથે ગાઢ સંબંધનો વિરોધ કર્યો અને યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ અને પશ્ચિમ યુરોપ સાથે ઘનિષ્ઠ જોડાણની હિમાયત કરી.
ઘટાડો અને વારસો
સ્વાતંત્ર મુખ્યત્વે નિષ્ફળ ગયું કારણ કે ભારતીય રાજકારણમાં મધ્યવાદી પક્ષ માટે હજુ સુધી કોઈ જગ્યા ન'તી. ઉપરાંત, શ્રીમંત અને મધ્યમ ખેડુતો હજી કોંગ્રેસથી સંપૂર્ણ અને અફર રીતે વિમુખ થયા ન હતા, ખાસ કરીને કારણ કે સહકારી ખેતીને કોલ્ડ સ્ટોરેજમાં મૂકવામાં આવી હતી અને જમીનની ટોચમર્યાદાના કાયદાએ વાસ્તવમાં હાલના હોલ્ડિંગ્સ માટે થોડો ખતરો ઉભો કર્યો હતો. બીજી બાજુ, તેઓ ઘણી સરકારી નીતિઓ અને પગલાંના મુખ્ય લાભાર્થીઓ હતા: જમીનની આવકમાં ઘટાડો અને ગ્રામીણ ધિરાણની જોગવાઈ, સુધારેલ પરિવહન, સિંચાઈ અને વીજળીકરણ સહિત સેવાઓનું વિસ્તરણ. મોટા પ્રમાણમાં, વેપારી વર્ગે શોધી કાઢ્યું કે આયોજન, જાહેર ક્ષેત્ર અને સરકારી નિયમો તેના વિકાસને અવરોધતા નથી અને તેના બદલે, ઘણી બાબતોમાં, તેને વિકાસ કરવામાં મદદ કરે છે. મિશ્ર અર્થતંત્રે પણ તેના વિસ્તરણ માટે પૂરતો અવકાશ છોડી દીધો હતો. સૌથી ઉપર, તેના વિકાસલક્ષી અને સુધારાવાદી એજન્ડાને અનુસરવામાં અડગ હોવા છતાં, નેહરુ સરકાર મિલકતવાળા વર્ગો સાથે વ્યવહાર કરવામાં તદ્દન મધ્યમ અને સમાધાનકારી હતી. રાજકુમારો અને જમીનદારોનો પણ નાશ થયો ન હતો અને તેમને વળતર અને અન્ય આર્થિક રાહતોથી સાંત્વના આપવામાં આવી હતી. છેલ્લે, કોંગ્રેસના જમણેરીઓને સમજાયું કે જ્યાં સુધી નેહરુ જીવતા હતા ત્યાં સુધી દેશમાં તેમનું સ્થાન અવિશ્વસનીય હતું; તેથી, તે છોડવા માટે કોઈ ઝોક દર્શાવતો નથી. બીજી બાજુ, જ્યારે ૧૯૬૯માં કોંગ્રેસનું વિભાજન થયું અને કોંગ્રેસ (O) એક રાજકીય બળ તરીકે ઉભરી આવી, ત્યારે સ્વતંત્ર પક્ષ તરીકે સ્વતંત્રનું અસ્તિત્વ અદૃશ્ય થઈ ગયું, કારણ કે કોંગ્રેસ(O) જમણેરી પક્ષ તરીકે વધુ બળવાન હતું.
જ્યારે નાગભૈરવ જય પ્રકાશ નારાયણ, લોકસત્તા પાર્ટીના સ્થાપક-નેતા, 2014 માં પૂછવામાં આવ્યું કે શું તેઓ તેમની પાર્ટીને "સ્વતંત્ર પાર્ટીના આધુનિક જમાનાના પુનઃમૂર્ત સ્વરૂપ તરીકે જુએ છે", તેમણે જવાબ આપ્યો "મોટા પ્રમાણમાં, હા. . . . સ્વતંત્ર પાર્ટીના સ્થાપકો સ્વપ્નદ્રષ્ટા હતા અને જો ભારત તેમના નેતૃત્વને અનુસરે તો આપણે ચીન આજે આર્થિક રીતે જ્યાં છે ત્યાં રહી શક્યા હોત."
સંદર્ભો
શ્રેણી:રાજકારણ
પડાલીયા (તા. ફતેપુરા)
પડાલીયા (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પડાલીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ફતેપુરા તાલુકો
ટીંડલવા મોટા (તા.રાપર)
મોટા ટીંડલવા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. ટીંડલવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
થોરાળી (તા. સિહોર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના  ભાવનગર જિલ્લાના સિહોર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સગવડો છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સિહોર તાલુકો
ગાયવાછડા (તા. મેઘરજ)
શ્રેણી:મેઘરજ તાલુકો
મોહડી (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
લેરી સેંગર
લોરેન્સ માર્ક સેંગર (જન્મ ૧૬ જુલાઈ, ૧૯૬૮) અમેરિકન ઇન્ટરનેટ પ્રોજેક્ટ ડેવલપર અને ઇન્ટરનેટ એનસાયક્લોપીડિયા વિકિપીડિયા ના સહ-સ્થાપક છે. તેમણે વિકિપીડિયાની મૂળ નિયામક નીતિનો મોટા ભાગનો હિસ્સો લખ્યો હતો. સેંગરે ન્યુપીડિયા, સિટિઝેન્ડિયમ અને એવેરિપીડિયા જેવી અન્ય ઓનલાઇન શૈક્ષણિક વેબસાઇટ્સ પર કામ કર્યું છે.
કૉલેજમાં અભ્યાસ કરતી વખતે સેંગરે શૈક્ષણિક હેતુઓ માટે ઇન્ટરનેટનો ઉપયોગ કરવામાં રસ વિકસાવ્યો અને ૨૦૦૦માં ઓનલાઇન એનસાયક્લોપીડિયા ન્યુપીડિયામાં એડિટર-ઇન-ચીફ તરીકે જોડાયા. ન્યુપીડિયાની ધીમી પ્રગતિથી નિરાશ થયેલા સેંગરે ન્યુપીડિયાની પીઅર-રિવ્યૂ પ્રક્રિયા મારફતે લેખો માંગવા અને મેળવવા માટે વિકિનો ઉપયોગ કરવાની દરખાસ્ત કરી હતી. આ ફેરફારને કારણે ૨૦૦૧માં વિકિપીડિયાનો વિકાસ અને પ્રારંભ થયો હતો. સેંગરે વિકિપીડિયાના પ્રારંભિક તબક્કામાં વિકિપીડિયાના સામુદાયિક નેતા તરીકે સેવા આપી હતી પરંતુ ખૂબ જ ટૂંક સમયમાં આ પરિયોજનાથી મોહભંગ થવાથી ૨૦૦૨માં તેઓ આ પ્રોજેક્ટથી અલગ થઈ ગયા હતા.
સેંગરની વિકિપીડિયામાંથી વિદાય થઈ ત્યારથી, તેઓ આ પ્રોજેક્ટની ટીકા કરી રહ્યા છે અને ૨૦૦૭માં તેમણે વિકિપીડિયાને "સમારકામથી પરે તૂટેલું" ગણાવ્યું હતું. તેમણે દલીલ કરી હતી કે વિકિપીડિયામાં ગુણ-દોષ હોવા છતાં, વિશેષજ્ઞતા અને અધિકાર પ્રત્યે સન્માનની ભાવનાના અભાવને કારણે તેનામાં વિશ્વસનીયતાનો અભાવ છે. તેમણે વિકિપીડિયા સાથે સ્પર્ધા કરવા માટે ૨૦૦૬માં સિટિઝેન્ડિયમની સ્થાપના કરી હતી. સાથી સહ-સ્થાપક જિમ્મી વેલ્સ દ્વારા વિકિપીડિયાના સહ-સ્થાપક તરીકે સેંગરની ભૂમિકા પર સવાલ ઉઠાવવામાં આવ્યા છે, પરંતુ વિકિપીડિયાની સ્થાપનામાં તેમની ભૂમિકાને સર્વસ્વીકૃત માનવામાં આવે છે.
ઇન્ટરનેટ ઉપરાંત, સેંગરની રુચિઓ મુખ્યત્વે ફિલોસોફી – ખાસ કરીને એપિસ્ટેમોલોજી (મહામારી વિજ્ઞાન), પ્રારંભિક આધુનિક ફિલસૂફી અને નીતિશાસ્ત્ર પર કેન્દ્રિત છે. તેમણે તેમની માતૃસંસ્થા ઓહિયો સ્ટેટ યુનિવર્સિટીમાં તત્વજ્ઞાન શીખવ્યું હતું.
પ્રારંભિક જીવન અને શિક્ષણ
લોરેન્સ માર્ક સેંગરનો જન્મ ૧૬ જુલાઈ, ૧૯૬૮ના રોજ બેલેવ્યુ, વોશિંગ્ટનમાં થયો હતો. તેમના પિતા ગેરી જીવવિજ્ઞાની હતા અને તેની માતાએ બાળકોને ઉછેર્યા હતા. જ્યારે તેઓ સાત વર્ષના હતા, ત્યારે તેમનો પરિવાર અલાસ્કાના એન્કોરેજ ખાતે સ્થળાંતરિત થયો હતો. તેમને નાનપણથી જ દાર્શનિક વિષયોમાં રસ હતો.
સેંગર ૧૯૮૬માં હાઇસ્કૂલમાંથી સ્નાતક થયા અને રીડ કોલેજમાં દાખલ થયા જ્યાં તેમનો મુખ્ય વિષય દર્શનશાસ્ત્ર હતો. કૉલેજમાં તેમને ઇન્ટરનેટ અને પબ્લિશિંગ આઉટલેટ તરીકેની તેની ક્ષમતામાં રસ પડ્યો. સેંગરે વિદ્યાર્થીઓ અને શિક્ષકો માટે ટ્યુટોરિયલ પદ્ધતિઓની ચર્ચા કરવા અને વ્યક્તિગત શિક્ષકો અને વિદ્યાર્થીઓના સ્વૈચ્છિક, મુક્ત નેટવર્કની શક્યતા અને ગુણવત્તાની ચર્ચા માટે એક માધ્યમ તરીકે લિસ્ટસર્વરની સ્થાપના કરી હતી. તેમણે એસોસિએશન ફોર સિસ્ટમેટિક ફિલોસોફી, ફિલોસોફી ચર્ચા સૂચિની શરૂઆત અને મધ્યસ્થી કરી હતી.
૧૯૯૪માં સેંગરે જૂથ ચર્ચા માટે એક ઘોષણાપત્ર લખ્યું હતું :
સેંગરે ૧૯૯૧માં રીડમાંથી ફિલસૂફીમાં બેચલર ઑફ આર્ટ્સની ડિગ્રી મેળવી હતી, ૧૯૯૫માં ઓહિયો સ્ટેટ યુનિવર્સિટીથી એમ.એ. અને ૨૦૦૦માં ઓહિયો સ્ટેટ યુનિવર્સિટીમંથી ડોક્ટર ઓફ ફિલોસોફીની પદવી મેળવી. ૧૯૯૮ની શરૂઆતમાં, તેઓ અને તેમના એક મિત્રએ "સેંગર એન્ડ શેનોનની સમીક્ષા ઓફ વાયટુકે ન્યૂઝ રિપોર્ટ્સ" નામની વેબસાઇટ ચલાવી હતી, જે વર્ષ ૨૦૦૦ની સમસ્યા અંગે ચિંતિત કમ્પ્યુટર સિસ્ટમના મેનેજર્સ જેવા લોકો માટે સંસાધન છે.
ન્યુપીડિયા અને વિકિપીડિયા
alt=Ten people are standing in the rear while two people, Sanger among them to the viewer's right, are seated in the front.|thumb|૨૦૦૦ની મધ્યમાં બોમિસ સ્ટાફ. સેન્જર જમણે બેઠા છે. ન્યુપીડિયા વેબ આધારિત વિશ્વકોશ હતું, જેના લેખો સંબંધિત વિષયની કુશળતા ધરાવતા સ્વયંસેવક યોગદાનકર્તાઓ દ્વારા લખવામાં આવ્યા હતા અને પ્રકાશન પહેલાં સંપાદકો દ્વારા સમીક્ષા કરવામાં આવી હતી અને તેમને મફત સામગ્રી તરીકે લાઇસન્સ આપવામાં આવ્યું હતું. તેની કલ્પના જિમ્મી વેલ્સ દ્વારા કરવામાં આવી હતી અને તેની કંપની બોમિસે અન્ડરરાઇટ કરી હતી. મેઇલિંગ સૂચિઓ બાબતે વેલ્સે સેન્જર સાથે વાતચીત કરી હતી. સેંગરે ૧ જાન્યુઆરી, ૨૦૦૦ પછી વેલ્સ અને અન્યોને એક સંભવિત "બ્લોગ" પ્રોજેક્ટ વિશે ઇ-મેઇલ કર્યો હતો અને તેની વાયટુકે સાઇટને અપ્રચલિત ગણાવી હતી. વેલ્સે ન્યુપીડિયાના વિચાર સાથે જવાબ આપ્યો અને સેંગરને આ પ્રોજેક્ટમાં જોડાવા માટે આમંત્રણ આપ્યું. અને સેંગરને ન્યુપીડિયાના મુખ્ય સંપાદક (એડિટર-ઇન-ચીફ) તરીકે રાખવામાં આવ્યા. સેંગરે ફેબ્રુઆરી ૨૦૦૦માં ન્યુપીડિયાનું નિરીક્ષણ કરવાનું શરૂ કર્યું હતું અને લેખો અને સંપાદકોની ભરતી માટે સમીક્ષા પ્રક્રિયા વિકસાવી હતી. સાઇટ પર લેખ મૂકતા પહેલા ન્યુપીડિયાની ઇ-મેલ સિસ્ટમ દ્વારા લેખની સમીક્ષા કરવામાં આવી હતી. ન્યુપીડિયાએ ખૂબ ધીમી પ્રગતિ કરી હતી અને ૨૦૦૦ના અંતમાં તે અટકી ગયું હતું, જેના કારણે સેંગર અને વેલ્સનો સંબંધ કર્કશ બન્યો હતો. જાન્યુઆરી ૨૦૦૧માં સેંગરે લેખના વિકાસને ઝડપી બનાવવા માટે વિકિની રચના કરવાનો પ્રસ્તાવ મૂક્યો હતો, જેના પરિણામે ૧૫ જાન્યુઆરી, ૨૦૦૧ના રોજ વિકિપીડિયાનો પ્રારંભ થયો હતો. વિકિપીડિયાનો ઉદ્દેશ શરૂઆતમાં એક સહયોગી વિકિ તરીકે હતો જેના માટે લોકો વ્ની સમીક્ષા પ્રક્રિયામાં જે પ્રવિષ્ટીઓ લખતા હતા તે લખશે, પરંતુ ન્યુપીડિયાના મોટા ભાગના વિશેષજ્ઞો આ પ્રોજેક્ટ સાથે કોઈ ખાસ નિસબત ધરાવતા ન હતા.
વિકિપીડિયાના સહ-સ્થાપક તરીકેની સ્થિતિ
વિકિપીડિયાની સ્થાપનામાં સેંગરની ભૂમિકા એ ૨૦૦૫માં વેલ્સ દ્વારા વિકિપીડિયામાંના સંપાદનોનો વિષય હતો, જે પછી સમુદાયમાં ચર્ચાઓ થઈ હતી. સેંગરે વેલ્સ પર તેની સહભાગિતાની અવગણના કરીને "ઇતિહાસના પુનર્લેખન"નો આરોપ મૂક્યો હતો; વેલ્સે વાયર્ડને જણાવ્યું હતું કે તેમણે પ્રોજેક્ટમાં સેંગરના યોગદાનની વિગતો સ્પષ્ટ કરી હતી અને વાસ્તવિક ભૂલો દૂર કરી હતી અને કહ્યું હતું કે તેમણે આવું કરવું જોઈતું ન હતું. વેલ્સે બાદમાં જણાવ્યું હતું કે તેમણે શરૂઆતમાં સેંગરને બદલે બોમિસ કર્મચારી જેરેમી રોઝનફેલ્ડના વિકિ કોન્સેપ્ટ વિશે સાંભળ્યું હતું.
તેમની વ્યક્તિગત વેબસાઇટ પર, સેંગરે ઘણી લિંક્સ પોસ્ટ કરી જેણે સહ-સ્થાપક તરીકેની તેમની ભૂમિકાને ટેકો આપ્યો. ૧૭ જાન્યુઆરી, ૨૦૦૧ના પ્રારંભમાં, સેંગરને તેના મુખ્ય નકલ સંપાદક (ચીફ કોપી એડિટર) રૂથ ઇફર દ્વારા "નુપીડિયાના વિકિ પ્રેરક" તરીકે ટાંકવામાં આવ્યા હતા અને સપ્ટેમ્બર ૨૦૦૧ સુધીમાં તેમની ઓળખ વિકિપીડિયાના સહ-સ્થાપક તરીકે કરવામાં આવી હતી. સેંગરે જણાવ્યું કે તેમણે વિકિપીડિયાનું આયોજન કર્યું હતું જ્યારે વેલ્સ મોટે ભાગે બોમિસ ડોટ કોમ પર કેન્દ્રિત હતા.
વેલ્સે એક મુક્ત-સ્રોત, સહયોગી જ્ઞાનકોશનો વિચાર ઘડી કાઢ્યો હતો જેણે કોઈ પણ તરફથી ફાળો સ્વીકાર્યો હતો અને તેમાં રોકાણ કર્યું હતું જ્યારે સેંગર આવા જ્ઞાનકોશની રચનાનો હવાલો સંભાળતો હતો.
સિટીજેન્ડિયમ
alt=A screenshot of a webpage with a layout similar to Wikipedia's, but with a bright green banner imploring donations in the central bottom left.|thumb|૨૦૧૮માં સિટીઝેન્ડિયમના મુખપૃષ્ઠ (હોમપેજ)નો સ્ક્રીનશોટ
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:વિકિપીડિયા શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:૧૯૬૮માં જન્મ
નવલખા મંદિર, ઘુમલી
thumb|નવલખા મંદિર, ઘુમલી thumb|નવલખા મંદિર નવલખા મંદિર ભારતના ગુજરાતના ઘુમલી ખાતે જેઠવા શાસકો દ્વારા બાંધવામાં આવેલ ૧૨મી સદીનું મંદિર છે.
ઇતિહાસ
નવલખા મંદિર નવ લાખના ખર્ચે બાંધવામાં આવ્યું તેથી તેનું નામ નવલખા પડ્યું છે. તે તેના સ્થાપત્ય અને આંતરિક શિલ્પોમાં સોમનાથ મંદિર અને મોઢેરાના સૂર્ય મંદિરની બરોબરી કરે છે. આ મંદિર મારુ-ગુર્જર સ્થાપત્ય શૈલીમાં (અથવા સોલંકી શૈલી) બાંધવામાં આવ્યું છે. જે હાથીઓના એક બીજામાં ઘૂસેલા ત્રણ દાંતના શિલ્પ પરથી જણાય છે અને તેને સોલંકી શૈલીના સ્થાપત્યનો ઉચ્ચ મધ્યાહ્ન માનવામાં આવે છે.
મુખ્ય મંદિરની બહાર એક ગણેશ મંદિર છે, જે ઘુમલી ગણેશ મંદિર તરીકે ઓળખાય છે. આ મંદિર ૧૦મી સદીમાં બનાવવામાં આવ્યું હોવાનું કહેવાય છે.
મંદિરનો નાશ ૧૩૧૩માં જાડેજા જામ બારમાનીયાજી દ્વારા તેમના પિતા જાડેજા જામ ઊણાજીની હારનો બદલો (જે ૧૩૦૯માં જેઠવા શાસક રાણ ભાણજી વડે પરાજિત થયા હતા) લેવા ઘુમલી પર કરવામાં આવેલા આક્રમણ દરમિયાન કરવામાં આવ્યો હતો.
પાતડીયા (તા. ફતેપુરા)
પાતડીયા (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાતડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ફતેપુરા તાલુકો
ત્રંબૌ (તા.રાપર)
ત્રંબૌ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. ત્રંબો ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.આ ગામમાં સખાબાઇ માતાજીનું પ્રાચીન મંદિર છે.ગામના પાદરમાંથી મોટી નદી દક્ષિણ થી ઉત્તર તરફ વહે છે.
ભૂપત વડોદરિયા
જીવન
તેમનો જન્મ ધ્રાંગધ્રા, ગુજરાતમાં ૧૯ ફેબ્રુઆરી ૧૯૨૯ના રોજ થયો હતો. તેમના પિતા છોટાલાલનું મૃત્યુ તેઓ જ્યારે ૩ વર્ષના હતા, ત્યારે જ થયું હતું અને તેમનો ઉછેર તેમની માતા ચતુરાબેન દ્વારા થયો હતો. ૧૯૪૬માં તેમણે વિજ્ઞાન સ્નાતકની પદવી મેળવી.
લોકશક્તિ દૈનિકમાં થોડો સમય કામ કર્યા બાદ ૨૬ વર્ષની વયે તેઓ ફૂલછાબ દૈનિકમાં ૧૯૫૫માં જોડાયા ત્યારે તેના સૌથી જુવાન સંપાદક હતા. ૧૯૬૨માં તેઓ અમદાવાદમાં સ્થાયી થયા. તેમણે લોકમાન્યના સંપાદક, સંદેશના સમાચાર સંપાદક અને ગુજરાત સમાચારમાં સહ-સંપાદક તરીકે કામ કર્યું. ૧૯૮૨ થી ૧૯૮૬ સુધી તેમણે ગુજરાત સરકારના માહિતી ખાતામાં નિયામક તરીકે કામ કર્યું. ૧૯૮૬માં તેમણે સમભાવ ગ્રુપની સ્થાપના કરી જે વિવિધ દૈનિકો અને સામયિકોનું પ્રકાશન કાર્ય કરે છે.
તેમનું મૃત્યુ ૪ ઓક્ટોબર ૨૦૧૧ના રોજ અમદાવાદ ખાતે થયું. તેમની અંતિમવિધિ થલતેજના સ્મશાનગૃહમાં કરવામાં આવી હતી.
સર્જન
તેમણે પચાસ કરતા વધુ પુસ્તકો લખ્યા છે. તેમણે અભિયાન અઠવાડિકમાં પંચામૃત અને ગુજરાત સમાચારમાં ઘર બાહિરે જેવી કટારો લખી હતી. કસુંબીનો રંગ (૧૯૫૨), જીવન જીવવાનું બળ (૧૯૫૫), અંતરના રૂપ (૧૯૫૮) તેમની ટૂંકી વાર્તાઓના સંગ્રહો છે. તેમના નિબંધો અને કટાર લેખનના સંગ્રહો ઘર બાહિરે ભાગ ૧ થી ૫ (૧૯૫૮-૧૯૮૨) અને આઝાદીની આબોહવા (૧૯૮૭) માં પ્રકાશિત થયા છે. તેમની નવલકથા પ્રેમ એક પૂજાને ૧૯૭૮માં ગુજરાતી સાહિત્ય અકાદમીનો પુરસ્કાર મળ્યો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:૧૯૨૯માં જન્મ શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર
મિયાણી (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
મરીઝ
મરીઝ ‍(જન્મે: અબ્બાસ અબ્દુલઅલી વાસી) જાણીતા ગુજરાતી ગઝલકાર હતા. તેમણે લખેલી ઉમદા ગઝલોને કારણે તેમને ગુજરાતના ગાલીબ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
મિયાણી (તા. અબડાસા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
મરીઝ
જીવન
તેમનો જન્મ ૨૨ ફેબ્રુઆરી ૧૯૧૭ના રોજ દક્ષિણ ગુજરાતના સુરત શહેરમાં અબ્દુલ અલી વાસીના ઘરમાં થયો હતો. પિતા વ્યવસાયે શિક્ષક હતા. તેમણે તેમની માતાની છત્રછાયા ખૂબ નાની ઉંમરમાં જ ગુમાવી હતી. તેમને બાળપણમાં શિક્ષણમાં રસ પડતો નહિ અને શાળાએ જવાને બદલે તેઓ સુરત રેલ્વે સ્ટેશને આવતી-જતી રેલગાડીઓના એન્જીન જોવામાં સમય પસાર કરતા. વ્યવસાયે શિક્ષક એવા પિતાથી શિક્ષણ પ્રત્યેની તેમની આ નિરસતા સહન ન થતા, તેમને મુંબઈ પૈસા કમાવવા મોકલી દીધા હતા. તેઓએ મુંબઈમાં રબર ફેક્ટરીમાં કામ કરવાની શરૂઆત કરી હતી. તેમણે શાયરીની શરૂઆત ૧૪ વર્ષની ઉંમરે પોતાની મોટી બહેનની દીકરીના પ્રથમ જન્મદિન નિમિત્તે ગઝલ લખીને કરી હતી. તેમના મિત્ર અમિન આઝાદને તેઓ પોતાના ઉસ્તાદ (ગુરુ) ગણાવતા હતા. ૧૯૮૩ની ૧૩મી ઓક્ટોબરે ઘરની બહાર જ રસ્તો ઓળંગવા જતા પૂરપાટ દોડી આવતી રીક્ષાની અડફેટે આવતા તેમને ગંભીર ઈજા થઈ હતી. આ અકસ્માત જ તેમના મૃત્યુનું કારણ બન્યો. ૧૯ ઓક્ટોબરના રોજ તેમના મલ્ટીપલ ફ્રેક્ચરોની શસ્ત્રક્રિયા કરવામાં આવી, જે સફળ રહી હતી પરંતુ તુરંત જ તેમને હૃદયરોગનો હુમલો થયો જેમાં તેમનું અવસાન થયું હતું.
કારકિર્દી
મુંબઈમાં આવીને તેમણે રબરના બુટ બનાવતી ફેક્ટરી યુનિવર્સલ રબર વર્ક્સમાં નોકરીની શરૂઆત કરી. ટૂંકા વેતનમાં પણ તેમણે વાંચનનો શોખ ન છોડ્યો અને પોતાની આવકનો મોટો હિસ્સો ફક્ત પુસ્તકો પાછળ જ ખર્ચતા. આગળ જતા તેમણે 'વતન' અને 'માતૃભૂમિ'માં પત્રકાર તરીકે પણ કામ કર્યું અને આઝાન, ખુશ્બુ અને ઉમીદ જેવા સામયિકોનું પ્રકાશન કરવાનું પણ કામ કર્યું, પરંતુ આર્થિક ભીંસને કારણે તેમાં બરકત ન આવી. ૧૯૬૦માં દાઉદી વોરા કોમના મુખપત્ર 'ઈન્સાફ'નું તંત્રીપદ સ્વીકાર્યું. ૧૯૩૬માં આકાશવાણી મુંબઈ પરથી પ્રસારીત મુશાયરામાં ભાગ લીધો હતો.
સર્જન
એમણે થોડીક નઝમો અને મોટી સંખ્યામાં ગઝલો લખી છે, જેમાંની અનેક બીજાઓને વહેંચેલી-વેચેલી એમ કહેવાય છે. પરિણામે થોડીક જ એમના નામે ગ્રંથસ્થ છે. એમનો પ્રથમ ગઝલસંગ્રહ ‘આગમન’ (૧૯૭૫) અને બીજો ‘નકશા’ (મરણોત્તર, ૧૯૮૪) છે. આ ઉપરાંત અન્ય સાથે એમની રચનાઓ ‘દિશા’ (૧૯૮૦)માં સંપાદિત થયેલી છે.
‘મરીઝ’ની ગઝલ એની સ્વરૂપગત મર્યાદાઓને અતિક્રમી ઊંચી કવિતા સિદ્ધ કરી શકી છે. એમની ગઝલોમાં ઉત્તમ શેરોની સંખ્યા ઘણી છે. કેટલીક તો સાદ્યન્તસિદ્ધ ગઝલો છે. એમણે જીવન વિશે, પોતાની અવદશા વિશે, ભાંગી પડેલા પ્રેમની વ્યથા વિશે, મિત્રો વિશે અને પરવરદિગાર વિશે કલાત્મક અભિવ્યક્તિવાળા શેર આપ્યા છે. એમના શેરની વિશેષતા એ છે કે તે સાદી સરળ વાણીમાં માર્મિક વાત કહી જાય છે. એમાં કવિનો મર્મ કે ક્યારેક કટાક્ષ એવી રીતે ધ્વનિત થતો હોય છે કે તે સહસા પમાય નહીં. આમ, ઊંડાણ અને અસરકારકતાના ગુણોને કારણે કાવ્યરસિકો એમને ગાલિબ સાથે સરખાવવા પ્રેરાયા છે. તેઓ ગુજરાતી ગઝલક્ષેત્રે સાચી કવિતાના સર્જક છે.
વિવાદ
કપરી આર્થિક સ્થિતિથી તંગ થઈને ૧૬ વર્ષની ઉમ્મરથી જ દારૂની લતમાં ફસાયા હતા. પાછલા જીવનમાં પાંચ-દસ રૂપિયામાં લખેલી ગઝલો દારૂ પીવા માટે વેચતા હતા. પછી દારૂની અસરને કારણે મુશાયરાઓમાં બરાબર રજૂઆત પણ ન કરી શકતા. ધર્મ-નિરપેક્ષ હોવા છતાં, પૈસા માટે મુસ્લીમ ધર્મગુરુઓ માટે ‘ઇન્સાફ’ દૈનિકમાં સુધારા વિરોધી લેખો લખતા.
૧૯૬૫માં એક ધનવાન વ્યક્તિએ રાતોરાત પ્રસિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરવાના આશયથી મરીઝ પાસેથી તેમની ગઝલોનો સંગ્રહ સારી એવી કિંમતે ખરીદી લીધો હતો અને સપ્ટેમ્બર ૧૯૬૬માં દર્દ નામે ૧૨૫ પાનાંના પૂસ્તક રૂપે તે પ્રગટ પણ કર્યો. પરંતુ સાહિત્યજગતમાં આ વાત ખુલ્લી પડી ગઈ અને સાહિત્યકારો તથા મરીઝના ચાહકોએ હોહા મચાવી દેતા તે પુસ્તક તાત્કાલિક વેચાણમાંથી પાછું ખેંચી લેવામાં આવ્યું હતું.
સન્માન
૧૯૭૧ અને ૧૯૮૧ માં મુંબઈમાં બે જુદાજુદા પ્રસંગે તેમનું સન્માન કરવામાં આવ્યું હતું. ૧૯૮૪માં તેમને મરણોત્તર પ્રેમાનંદ સુવર્ણચંદ્રક એનાયત થયો હતો.
સંદર્ભ
શ્રેણી: ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૧૭માં જન્મ શ્રેણી:૧૯૮૩માં મૃત્યુ
ગેડ (તા. મેઘરજ)
ગેડ (તા. મેઘરજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગેડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મેઘરજ તાલુકો
વજુ કોટક
thumb|વજુ કોટક, ૨૦૧૧ની ટપાલ ટિકિટ પર. વજુ કોટક (૩૦ જાન્યુઆરી ૧૯૧૫ - ૨૯ નવેમ્બર ૧૯૫૯) ગુજરાતી સાહિત્યકાર, પ્રકાશક અને પત્રકાર હતા. તેઓ ચિત્રલેખાના સહસ્થાપક તરીકે જાણીતા છે.
સન્માન
ઇ.સ. ૧૯૭૩માં મુંબઈના એક માર્ગને વજુ કોટક માર્ગ નામ અપાયું છે. ૨૦ એપ્રિલ ૨૦૧૧ના રોજ ભારતીય ટપાલ વિભાગ વડે ચિત્રલેખા સામાયિક પર એક ટપાલ ટિકિટ બહાર પડી હતી, જેમાં વજુ કોટકની છબીનો સમાવેશ થતો હતો.
બાહ્ય કડી
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:૧૯૧૫માં જન્મ શ્રેણી:૧૯૫૯માં મૃત્યુ
માનસી પારેખ ગોહિલ
માનસી પારેખ ગોહિલ એક ભારતીય અભિનેત્રી, ગાયિકા, નિર્માતા અને સામગ્રી સર્જક છે. તેણે ઘણી ભારતીય ટેલિવિઝન સિરિયલોમાં અભિનય કર્યો છે. સ્ટાર પ્લસ પર પ્રસારિત થતી સિરિયલોમાંની એક સિરિયલ સુમિત સંભાલ લેગા, જેમાં તેણીના પાત્રનું નામ માયા હતું, જે બાદ તેણી ઘણી ફેમસ થઈ ગઈ છે. આ સિરિયલમાં તેના અભિનય માટે, તેણીને શ્રેષ્ઠ સહાયક અભિનેત્રીની ભૂમિકા મળી. તેણીએ ઝી ટીવીનો રિયાલિટી શો સ્ટાર યા રોકસ્ટાર ગાયક તરીકે પણ જીત્યો છે. આ સાથે, તેણે સૌલ સૂત્ર નામનું પ્રોડક્શન હાઉસ પણ ખોલ્યું છે, જેમાં તેણી ડિજિટલ કન્ટેન્ટ બનાવે છે.
અંગત જીવન
માનસીનો જન્મ ગુજરાતમાં થયો હતો, અને મુંબઈમાં જ તેણી મોટી થઈ હતી. જો કે, શરૂઆતથી મુંબઈમાં રહેતા હોવા છતાં, તેણી મોટાભાગે ગુજરાત સાથે સંકળાયેલી છે અને ઘણી વખત તેણીએ ગુજરાતની મુસાફરી કરી છે. તેણીને સંગીતનો પણ ખૂબ શોખ છે અને તેણી પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાયની ચાહક છે. તેણે 2008માં પાર્થિવ ગોહિલ સાથે લગ્ન કર્યા હતા. બંનેએ થોડા વર્ષો પછી સંતાન પ્રાપ્તિ માટે તેમની કારકિર્દી પર ધ્યાન આપવાનું નક્કી કર્યું અને બાદમાં તેમને નિરવી નામની પુત્રી જન્મી.
અભિનય
આ પછી, તેણીએ એક પ્રેમકથા પર આધારિત તમિલ ફિલ્મ લીલાઈમાં અભિનેતા શિવ પંડિત સાથે અભિનય કર્યો, આ ફિલ્મ એપ્રિલ 2012માં રિલીઝ થઈ હતી. આ પછી, માનસીએ પણ યે કૈસી લાઈફ સાથે હિન્દીમાં પ્રવેશ કર્યો, જે ગોવા ફિલ્મ ફેસ્ટિવલમાં દર્શાવવામાં આવી હતી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:૧૯૮૬માં જન્મ શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:ગુજરાતી અભિનેત્રી શ્રેણી:ગુજરાતી કલાકાર શ્રેણી:અભિનેત્રી
ધ્રુપકા (તા. સિહોર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના  ભાવનગર જિલ્લાના સિહોર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સગવડો છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સિહોર તાલુકો
ઘોરવાડા (તા. મેઘરજ)
ઘોરવાડા (તા. મેઘરજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઘોરવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
પાનશેત બંધ (તાનાજી સાગર)
પાનશેત બંધ એ મહારાષ્ટ્રરાજ્યમાં આવેલા પુણે જિલ્લામાં વહેતી મૂઠા નદીની સહાયક નદી એવી આંબી નદી પર પાનશેત ગામ નજીક બનાવવામાં આવેલ છે. આ બંધ પુના શહેરથી આશરે ૫૦ કિ.મી. જેટલા અંતરે આવેલ છે. આ બંધ માટીકામ વડે તેમ જ પાણીના નિકાસ માટેની સગવડ સિમેન્ટ વડે બાંધવામાં આવેલ છે. આ બંધ વડે નિર્મિત જળાશયને તાનાજી સાગર નામ આપવામાં આવ્યું છે.
પાનશેત પૂર
જુલાઈ ૧૨, ૧૯૬૧ના દિવસે ભારતીય સમય અનુસાર સવારે ૭ વાગ્યાને ૧૦ મિનિટે પાનશેત બંધ તૂટતાં પુના અને નજીકના વિસ્તારમાં પૂર આવ્યું હતું. આ આપાત-પ્રસંગ પાનશેત પૂર તરીકે ઓળખાય છે.
પાનશેત પૂરની અસર
પાનશેતના પૂરમાં વિશાળ પાયે નુકસાન થયું હતું. શનિવાર પેઠ ખાતે રહેલાં ઘણા વિદ્વાનોના પુસ્તકો અને હસ્તપ્રતો ધોવાઈ અને ઘસડાઈ ગઈ હતી. લોકો નદીથી દૂર દૂર રહેવા ચાલ્યા ગયા અને સમગ્ર પુના શહેરનો નકશો બદલાઇ ગયો હતો. પાનશેત પૂરગ્રસ્ત સમિતિ દ્વારા ઘણી બધી માહિતી સંચિત કરી અને ઘણા અસરગ્રસ્તોની મુલાકાતો લઈ 'પાનશેત પૂરગ્રસ્તાંચી કહાણી' નામનું પુસ્તક પ્રકાશિત કરવામાં આવેલ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:મહારાષ્ટ્ર શ્રેણી:જળબંધો
નવા જાળીયા (તા. સિહોર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના  ભાવનગર જિલ્લાના સિહોર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સગવડો છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સિહોર તાલુકો
કલ્યાણપર (તા.રાપર)
કલ્યાણપર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. કલ્યાણપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
પાતી (તા. ફતેપુરા)
પાતી (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાતી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ફતેપુરા તાલુકો
કાનપર (તા.રાપર)
કાનપર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. કાનપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
સોયેગાંવ
સોયેગાંવ અથવા સોયાગવ એ ભારત દેશના મહારાષ્ટ્ર રાજ્યમાં ઔરંગાબાદ જિલ્લામાં આવેલું એક તાલુકો અને તાલુકો છે.
ભૂગોળ અને પર્યટન
તે ઔરંગાબાદ જિલ્લાના ઉત્તર ભાગમાં આવેલું છે. સોયેગાંવનું નજીકનું શહેર જલગાંવ છે. બનોટી વોટરફોલ તેની આસપાસમાં મળી શકે છે. ગૌતાલા વન્યપ્રાણી અભયારણ્ય પણ સોગાઓવમાં જોવા મળે છે.
ગોરઠીયા મહાદેવ મંદિર
ગોરઠીયા મહાદેવ મંદિર સાબરકાંઠા જિલ્લાના તલોદ નજીક આવેલું શિવ મંદિર છે.
કેવી રીતે પહોંચવું
આ મંદિર તલોદથી વરવાડા જતા રપ કિમીના અંતરે મોહનપુર ગામની સીમમાં આવેલું છે.
તિલક સ્મારક રંગ મંદિર, પુના
તિલક સ્મારક રંગ મંદિર એ એક થિયેટર ઓડિટોરિયમ અને પ્રદર્શન હોલ છે, જે ભારત દેશના મહારાષ્ટ્રરાજ્યના પુના શહેર ખાતે આવેલ છે. આ ઈમારત ભારતીય રાષ્ટ્રવાદી અને સામાજિક સુધારક બાલ ગંગાધર તિલકને સમર્પિત છે. આ ઓડિટોરિયમ શ્રેણીબદ્ધ રીતે ગોપાળ દેઉસ્કર દ્વારા તિલકના જીવનની મહત્વની ઘટનાઓ વિષયક ભીંતચિત્રો બનાવવામાં આવેલ છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:મહારાષ્ટ્ર
સુમંત મહેતા
સુમંત મહેતા (૧ જુલાઇ ૧૮૭૭ - ૧૫ ડિસેમ્બર ૧૯૬૮) ભારતના ચિકિત્સક, સ્વતંત્રતાસેનાની અને સામાજિક કાર્યકર હતા. તેઓ લંડનમાં ભણેલા હતા અને ૧૯૨૧માં જાહેર જીવનમાં પ્રવેશતા પહેલા તેમણે બરોડા રાજ્યના ગાયકવાડ રાજવંશના અંગત ચિકિત્સક તરીકે સેવા આપી હતી. તેમના પત્ની શારદા મહેતા સાથે તેઓ સામાજિક અને રાજકીય પ્રવૃત્તિઓમાં જોડાયેલા હતા.
પ્રારંભિક જીવન
સુમંત મહેતાનો જન્મ ૧ જુલાઇ ૧૮૭૭ના રોજ સુરતમાં વડનગરા નાગર બ્રાહ્મણ કુટુંબમાં થયો હતો. તેમના પિતા બટુકરામ શોભારામ મહેતા બરોડા રાજ્યના મહારાજા સયાજીરાવ ગાયકવાડ ત્રીજાના અંગત ચિકિત્સક હતા અને તેમણે ઈંગ્લેન્ડમાં અભ્યાસ કર્યો હતો. તેમની માતા દહીગૌરી સુરતના હતા. તેઓ સમાજ સુધારક દુર્ગારામ મહેતાજી ના પૌત્ર અને ગુજરાતી નવલકથાકાર નંદશંકર મહેતા તેમના નાના હતા.
તેમનું શાળાકીય શિક્ષણ બરોડા અને બોમ્બે (હવે મુંબઈ)માં થયું હતું. તેણે ત્રણ વર્ષ સુધી બોમ્બેની મેડિકલ કોલેજમાં અભ્યાસ કર્યો. ૧૮૯૮માં, તેમણે શારદા મહેતા સાથે લગ્ન કર્યા ત્યારે તેઓ તબીબી વિદ્યાર્થી હતા અને તેમના કરતા ચાર વર્ષ મોટા હતા. વધુ અભ્યાસ માટે તેઓ પછીથી માન્ચેસ્ટર, ઇંગ્લેન્ડ જવા રવાના થયા. તેમણે તેમનું તબીબી શિક્ષણ પૂર્ણ કર્યું અને ૧૯૦૧માં વિક્ટોરિયા યુનિવર્સિટી ઓફ માન્ચેસ્ટરમાંથી MBChBની પદવી મેળવી.
કારકિર્દી
૧૯૦૩માં તેમના પિતાનું અવસાન થયું ત્યારે તેઓ ગાયકવાડના અંગત ચિકિત્સક તરીકે જોડાયા. તેમણે બરોડા રાજ્યના સેનેટરી કમિશનર તરીકે પણ સેવા આપી હતી. તેમણે બરોડા અને નવસારીમાં મેડિકલ ઓફિસર તરીકે ફરજ બજાવી હતી. ગાયકવાડની સાથે, તેમણે ૧૯૧૦-૧૧માં ચીન, જાપાન, જર્મની, ફ્રાન્સ, ઈંગ્લેન્ડ, યુએસ અને કેનેડાના પ્રવાસો કર્યા, જેના વડે તેમના પરિપ્રેક્ષ્યો વિસ્તૃત થયા. તેઓ રામકૃષ્ણ પરમહંસ, સ્વામી વિવેકાનંદ અને ઓમર ખય્યામના ધાર્મિક ગ્રંથો અને કાર્યોથી પ્રભાવિત હતા. તેઓ બરોડાની મહારાણી ચિમનાબાઈ દ્વિતીયથી પણ પ્રભાવિત હતા. તેમણે ૧૯૦૬માં કલકત્તામાં ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસમાં હાજરી આપી હતી. ગોપાલ કૃષ્ણ ગોખલેથી પ્રભાવિત થઈને, તેઓ સર્વન્ટ્સ ઑફ ઈન્ડિયા સોસાયટીમાં જોડાયા અને ૧૯૧૫માં તેમનું બાકીનું જીવન જાહેર સેવામાં વિતાવવાનું નક્કી કર્યું. તેમણે ગાયકવાડની તેમની સેવાઓમાંથી નિવૃત્તિ લીધી અને ૧૯૨૧માં તેમના પત્ની સાથે જાહેર જીવનમાં પ્રવેશ કર્યો.
તેમણે ખેડૂતો, મજૂરો અને આદિવાસી લોકોના કલ્યાણ માટે કામ કર્યું. ઇન્દુલાલ યાજ્ઞિક સાથે, તેમણે ૧૯૩૮માં હરિપુરામાં ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસ દરમિયાન ખેડૂતોની રેલીનું આયોજન કર્યું હતું.
તેમના યુરોપ પ્રવાસ દરમિયાન, તેઓ મેડમ કામા, શ્યામજી કૃષ્ણ વર્મા અને વીરેન્દ્રનાથ ચટ્ટોપાધ્યાય જેવા ભારતીય ક્રાંતિકારીઓને મળ્યા હતા. સવિનય કાનૂનભંગ આંદોલનમાં ભાગ લેવા બદલ તેમની ધરપકડ કરવામાં આવી હતી અને તેમને જલાલપોર જેલમાં કેદ કરવામાં આવ્યા હતા. તેમણે આઝાદીની ચળવળમાં ભાગ લેવા બદલ સાબરમતી, વિસાપુર અને નાસિકની જેલોમાં પાંચ વર્ષ વિતાવ્યા હતા.
તેમણે આત્મકથા નામની આત્મકથા લખી હતી જે ૧૯૭૧માં મરણોત્તર પ્રકાશિત થઈ હતી. તેમની અન્ય કૃતિઓમાં સમાજદર્પણ અને હલીઃ જમીનના ગુલામોનો સમાવેશ થાય છે. તેમણે હલીનું વર્ણન કર્યું હતું, જે આદિવાસીઓની ગુલામીનું એક સ્વરૂપ હતું. તેમણે આદિવાસી લોકોને તેમના કાર્યોમાં રાણીપરજ (શબ્દશ: વનના લોકો) તરીકે વર્ણવ્યા હતા.
૧૫ ડિસેમ્બર ૧૯૬૮ના રોજ તેમનું અવસાન થયું.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:સ્વાતંત્ર્ય સેનાની શ્રેણી:સમાજ સેવક શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:૧૯૬૮માં મૃત્યુ
ગોધા (તા. મેઘરજ)
ગોધા (તા. મેઘરજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોધા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મેઘરજ તાલુકો
નિરંજન વર્મા
વર્મા નિરંજન માવલસિંહ, ‘અશ્વિનીકુમાર’, ‘જયવિજય’ (૧૯૧૭-૧૯૫૧) : નવલકથાકાર, બાળસાહિત્યકાર. જન્મ રાજડા (જિ. જામનગર)માં. અંગ્રેજી છ ધોરણ સુધીનું શિક્ષણ વાંકાનેરમાં; પછીનું વિનીત સુધીનું દક્ષિણામૂર્તિ, ભાવનગરમાં. ૧૯૩૩ થી ૧૯૪૭ સુધી સત્યાગ્રહ અને ભૂગર્ભ પ્રવૃત્તિ. એ દરમિયાન ત્રણ માસનો જેલવાસ. જયમલ પરમાર સાથે રાષ્ટ્રોત્થાનની વિવિધ પ્રવૃત્તિઓ. ૧૯૩૯ થી ૧૯૪૨ સુધી ઝવેરચંદ મેઘાણી સાથે ‘ફૂલછાબ’ સાપ્તાહિકના સહતંત્રી. આંધ્રના મદનપલ્લી ગામે અવસાન.
પોતાનું સઘળું લેખનકાર્ય જયમલ પરમાર સાથે કરનાર આ લેખકે આઝાદી અને રાષ્ટ્રધર્મ સંબંધી વિષયવસ્તુ ધરાવતી ‘ખંડિત કલેવરો’ (૧૯૪૨), ‘અણખૂટ ધારા’ (૧૯૪૫), ‘કદમ કદમ બઢાયે જા’ (૧૯૪૬) નામની નવલકથાઓ આપી છે. કાઠિયાવાડ, ગૌડબંગાળ, બુંદેલખંડ, પંજાબ અને રાજસ્થાનની લોકકથાઓ ઉપરાંત ‘દોલતપરી’, ‘સોનાપદમણી’, ‘નાગકુમારી’, ‘ગંડુ રાજા’, ‘પાકો પંડિત’, ‘નીલમણિ’ અને ‘ફૂલવંતી’ જેવી બાળવાર્તાઓ ધરાવતી ‘લોકકથા ગ્રંથાવલિ’ : ૧, ૨, ૩ (૧૯૪૪, ૧૯૪૫, ૧૯૪૬) પણ એમણે આપી છે. ‘આંગણાના શણગાર’, ‘ઊડતા ભંગી’, ‘વગડામાં વસનારાં’, ‘કંઠે સોહામણા’ અને ‘પ્રેમી પંખીડા’ નામની પક્ષીપરિચય ગ્રંથાવલિ (૧૯૪૫)ની પુસ્તિકાઓ તથા ‘કાઠિયાવાડના ઘડવૈયા’ (૧૯૪૧), ‘જીવનશિલ્પીઓ’ (૧૯૪૧), ‘આચાર્ય પ્રફુલ્લચન્દ્ર રૉય’ (૧૯૪૫), ‘શાહનવાઝની સંગાથે’ (૧૯૪૬), ‘સુભાષ સેનાનીઓ’ (૧૯૪૬) અને ‘ઝવેરચંદ મેઘાણી’ (૧૯૪૭) જેવી ચરિત્રપુસ્તિકાઓ એમના નામે છે. ‘સાંબેલાં’ (૧૯૪૨), ‘અમથી ડોશીની અવળવાણી’ (૧૯૪૬) નામનાં વ્યંગચિત્રો તેમ જ ‘ગગનને ગોખે’ (૧૯૪૪), ‘આકાશપોથી’ (૧૯૫૦) વગેરે વિજ્ઞાન-પુસ્તકો એમણે લખ્યાં છે. આ ઉપરાંત, ‘સરહદ પાર સુભાષ’ (૧૯૪૩) એમનું અનુવાદપુસ્તક છે. (-રમેશ ર. દવે)
ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ પર પરિચય
શ્રેણી: ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:સાહિત્યકાર
કારૂડા (તા.રાપર)
કારૂડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. કારૂડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
ઇમેન્યુએલ કેન્ટ
ઇમેન્યુએલ કેન્ટ અથવા ઇમેન્યુએલ કાન્ટ (Immanuel Kant) (જ. ૨૨ એપ્રિલ ૧૭૨૪, કોનિંગ્સબર્ગ, પ્રશિયા; અ. ૧૨ ફેબ્રુઆરી ૧૮૦૪, કોનિંગ્સબર્ગ) જર્મન તત્વચિંતક હતા. એમનું નામ આધુનિક તત્ત્વજ્ઞાનીઓમાં સીમાચિહ્નરૂપ ગણવામાં આવે છે. ૧૭૮૧માં એ સત્તાવન વર્ષના હતા ત્યારે એમનો ધ ક્રિટિક ઓફ પ્યૂર રીઝન ગ્રંથ પ્રગટ થયો હતો. ત્યારબાદ એમના અન્ય બે અગત્યના ગ્રંથો ધ ક્રિટિક ઓફ પ્રેક્ટિકલ રીઝન (૧૭૯૭) અને ધ ક્રિટિક ઓફ જજમેન્ટ (૧૭૯૦) પ્રગટ થયા હતા. કેન્ટે કેવળ બુદ્ધિવાદી મનોવિજ્ઞાનની શક્યતાનો ઇન્કાર કરી અનુભવનિષ્ઠ મનોવિજ્ઞાન પર ભાર મૂક્યો હતો.
શરૂઆતનું જીવન
ઇમેન્યુએલ કેન્ટનો જન્મ ૨૨ એપ્રિલ ૧૭૨૪ના રોજ પ્રશિયાના કોનિંગ્સબર્ગ ગામમાં થયો હતો. એમના પિતાનું નામ જોહાન જ્યોર્જ કેન્ટ હતું અને માતાનું નામ એના રેગીના રેઉટર હતું. એ એમનાં માતા-પિતાનાં નવ સંતાનોમાં બીજા ક્રમનું સંતાન હતા. તેમના આઠ ભાઈબહેનોમાંથી ચારનાં અવાસન થયાં હતાં આથી બાકીનાં પાંચ સંતાનો સાથે એમનાં માતા-પિતા કોનિંગ્સબર્ગમા ગરીબ જીવન ગાળતાં હતાં. કેન્ટની માતા ધાર્મિક મનોવૃત્તિ વાળી હતી અને ચુસ્ત નિયમપાલનમાં માનતી હતી. ઇમેન્યુએલ તેર વર્ષના હતા ત્યારે એમની માતાનું અવસાન થયુ હતું. ઇમેન્યુએલ ત્યાર પછી ગરીબીના દિવસોમાં ટ્યૂશનો કરીને પોતાનુ ગુજરાન ચલાવતા હતા અને એ દરમિયાન એમણે કોનિંગ્સબર્ગ યુનિવર્સિટીમાંથી પ્રાકૃતિક વિજ્ઞાનો, તત્ત્વજ્ઞાન અને ઈશ્વર વિચારનો અભ્યાસ કર્યો હતો. શરુઆતમાં તેમણે કેટલાક વિદ્યાર્થીઓને એમના ઘરે શિક્ષણ આપવાનું કાર્ય કર્યુ હતું. ત્યાર પછી એમને કોનિંગ્સબર્ગ યુનિવર્સિટીમાં વ્યાખ્યાનો આપવાની મંજૂરી મળી હતી જ્યાં એમને જેટલા વિદ્યાર્થીઓ વ્યાખ્યાનોમાં આવે અને ફી ભરે એટલી જ આવક થતી હતી. કેન્ટનાં વ્યાખ્યાનો શુદ્ધ ગણિત, ભૌતિકશાસ્ત્ર, ભૂગોળ, નૃવંશશાસ્ત્ર, શિક્ષણશાસ્ત્ર એમ અનેક વિષયોને આવરી લેતાં હતાં. યુનિવર્સિટીમાં ભણતાભણતા એમણે વિજ્ઞાન અને તત્ત્વજ્ઞાનના અનેક નિબંધો લખ્યા હતા અને પ્રગટ કર્યા હતા. એ લખાણોના અધારે એમને "ડૉક્ટર ઓફ ફિલોસોફી"ની પદવી આપવામાં આવી હતી. ૧૭૭૦માં એમને કોનિંગ્સબર્ગ યુનિવર્સિટીમાં તર્કશાસ્ત્ર અને અધ્યાત્મશાસ્ત્રના પ્રોફેસર બનાવવામાં આવ્યા હતાં. ૧૨ ફેબ્રુઆરી ૧૮૦૪ના રોજ કોનિંગ્સબર્ગમાં જ એમનું અવસાન થયું હતું. એ જીવનભર અપરિણીત રહ્યા હતા.
તત્વજ્ઞાન
પંદર વર્ષના લાંબા સંશોધન અને વિચારવિમર્શ પછી એમણે લખેલો ધ ક્રિટિક ઓફ પ્યૂર રીઝન ગ્રંથ ૧૭૮૧માં પ્રગટ થયો હતો. એ ગ્રંથને પગલે તત્વજ્ઞાનની દુનિયામા મોટું પરિવર્તન આવેલું. હજી પણ એ ગ્રંથ કાળગ્રસ્ત થયો નથી.
ઇમેન્યુએલે કેવળ બુદ્ધિવાદી મનોવિજ્ઞાનની શક્યતાનો ઇન્કાર કર્યો અને અનુભવનિષ્ઠ મનોવિજ્ઞાન ઉપર ભાર મૂક્યો. તેમણે આજન્મવાદને ટેકો આપ્યો અને કહ્યું કે અવકાશ અને કાળ પ્રાક્-અનુભવની સ્ફુરણાઓ છે. તેમણે કહ્યું કે આપણો અનુભવ સંવેદનની રીતોથી નિર્ણિત થાય છે અને કાળ અને અવકાશના ચોકઠામાં તેમની ગોઠવણી જે મન તેમને મેળવે અને ગોઠવે છે તેનાથી નક્કી થાય છે. બીજુ કાન્ટે એમ પણ કહ્યું કે વસ્તુઓ જેવી પ્રકૃતિમાં હોય છે તેવી દેખાતી નથી, તે તો આપણા અનુભવમાં જેવી દેખાય તેવી જ આપણે તેને જાણી શકીએ છીએ. તેમણે કહ્યું કે સાચું તત્ત્વવિદ્યાકીય જ્ઞાન અશક્ય છે, કારણ આપણા જાણવાના માર્ગો બહાર જે જગત છે તેને કદી જાણી શકાય નહિં. તેથી આત્માનું પ્રત્યક્ષ જ્ઞાન થઈ શકે એવું બૌદ્ધિક મનોવિજ્ઞાન સંભવી શકે નહિ. આથી તેમણે કહ્યું કે મનોવિજ્ઞાન ભૌતિકવિજ્ઞાન ની જેમ અનુભવનિષ્ઠ વિજ્ઞાન છે
ક્રિટિક ઓફ પ્યૂર રીઝન
'ક્રિટિક' એટલે વિવેચન અને 'રીઝન' એટલે શુદ્ધ તર્કબુદ્ધિ. આમ આ પુસ્તક મનુષ્યની શુદ્ધ તર્કબુદ્ધિ પર પ્રકાશ પાડે છે. આ પુસ્તક મુખ્ય બે વિભાગમાં છે: તત્વોનો સિદ્ધાંત અને પદ્ધતિ અંગેનો સિદ્ધાંત. તત્વો અંગેના સિદ્ધાંતમાં તેમણે પ્રાગાનુભવિક જ્ઞાનના સ્વરૂપ અને તેની મર્યાદાનો વિચાર રજૂ કર્યો છે જ્યારે પ્રાગાનુભવિક જ્ઞાનના સ્વરૂપ અને તેની મર્યાદાના ફલિતાર્થો પદ્ધતિ અંગેના સિદ્ધાંતમાં રજૂ કર્યા છે. પદ્ધતિ અંગેના સિધાંતમાં કેન્ટ ગાણિતિક અને તાત્વિક પદ્ધતિના ભેદો તેમજ સૈદ્ધાંતિક અને વ્યાવહારિક ભેદો સ્પષ્ટ કરે છે અને પોતાનો સમીક્ષાત્મક અભિગમ કેવી રીતે મતાગ્રહવાદ, અનુભવવાદ અને સંશયવાદથી જુદો પડે છે તે બાબત સ્પષ્ટ કરે છે. તત્વોનો સિદ્ધાંત બે મુખ્ય વિભાગોમાં રજૂ થયો છે: (૧) મૂળગામી સંવેદનવિચાર અને (૨) મૂળગામી તર્કશાસ્ત્ર. પહેલા વિભાગમાં મનુષ્યની સંવેદનક્ષમતાનું પ્રાગનુભવાત્મક તત્વો એટલે કે દેશ અને કાળનું જ્ઞાનમાં શું યોગદાન છે તેનું નિરૂપણ થયું છે તો બીજા વિભાગમાં આપણી સમજણશક્તિનાં પ્રાગનુભવાત્મક તત્વોનું નિરૂપણ થયું છે અને સમજણશક્તિની પ્રાગનુભવાત્મક વિભાવનાઓ તેમજ તર્કબુદ્ધિના વિચારોનું સ્વરૂપ અને તેની મર્યાદાઓ સ્પષ્ટ કરવામાં આવી છે.
આ પુસ્તકમાં તેમણે લખ્યુ છે કે, "અનુભવવાદીઓ કહે છે તેમ, જ્ઞાનનો આરંભ અનુભવથી થાય છે. જ્ઞાન જ્ઞાનેન્દ્રિયો અને સંવેદનો દ્વારા આવે છે, પરંતુ પ્રત્યક્ષીકરણ દ્વારા પદાર્થનું જે ભાન થાય છે તે પદાર્થ જેવો છે તેવા રૂપમાં નહિ, પરંતુ પદાર્થ વ્યક્તિને જે રૂપમાં દેખાય છે તે રૂપમાં થાય છે."
આમ, ઇમેન્યુએલ કેન્ટ અનુભવ કરનાર વ્યક્તિ અને અનુભવાતો પદાર્થ બંનેની વચ્ચે ભેદ પાડે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:તત્વચિંતક
નેરલ
નેરલ ભારતના મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના રાયગડ જિલ્લા માં આવેલું શહેર છે. તે મુંબઈથી ૮૩ કિમીના અંતરે કર્જત તાલુકામાં આવેલું છે. નેરલ મુંબઈ અને પુણેની મધ્યમાં આવેલું છે. નેરલથી કર્જતને રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ ૪ પનવેલ અને બદલાપુર જોડે છે. આ માર્ગ મુંબઈથી અહીં પહોંચવા માટે વધુ ઝડપી અને સરળ છે.
નેરલ મુખ્યત્વે મુંબઈ અને પુણે વચ્ચેના રેલ્વે જંકશન માટે અને અહીંથી ઉપડતી માથેરાન પર્વત રેલ્વે માટે જાણીતું છે. આ નેરોગેજ ટ્રેનનો ૨૧ કિમી લાંબો માર્ગ નેરલ થી શરૂ થઇને માથેરાનમાં પૂર્ણ થાય છે. નજીકના મુખ્ય શહેરોમાં બદલાપુર અને કર્જત છે.
૨૬ જુલાઇ ૨૦૦૫ના ભારે વરસાદ પછી માથેરાનની ટ્રેન સેવાઓ રદ કરવામાં આવી હતી પરંતુ ૫ માર્ચ ૨૦૦૭ પછી ફરી શરૂ કરવામાં આવી છે. માથેરાન જવા માટે અહીંથી ટેક્સી સેવાઓ મળી રહે છે, જે માથેરાનની હદ (દસ્તુરી નાકા) સુધી જાય છે.
ભૂગોળ
નેરલ 19.03°N, 73.32°W પર વસેલું છે. તેની સરેરાશ ઉંચાઇ ૪૦ મીટર (૧૩૧ ફીટ) છે.
માથેરાન ટ્રેન
વિશ્વભરમાં ખ્યાતિ પામેલી માથેરાન પર્વત રેલ્વે અહીંના નેરલ સ્ટેશન પરથી ઉપડે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહારાષ્ટ્ર
વંડારીયા (પૂર્વ)
વંડારીયા (પૂર્વ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વંડારીયા (પૂર્વ) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ફતેપુરા તાલુકો
નવાગામ(મો) (તા. સિહોર)
નવાગામ (મોટા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના  ભાવનગર જિલ્લાના સિહોર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સગવડો છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સિહોર તાલુકો
અવિનાશચંદ્ર ભટ્ટાચાર્ય
૧૯૧૦માં, અવિનાશ ભટ્ટાચાર્ય માર્ટિન લ્યુથર યુનિવર્સિટી ઓફ હેલે-વિટ્ટેનબર્ગમાં રસાયણશાસ્ત્રનો અભ્યાસ કરવા માટે જર્મની ગયા હતા, જ્યાં તેમણે પીએચડીની પદવી મેળવી હતી.
તેઓ ૧૯૧૪માં ભારત પાછા ફર્યા અને કલકત્તામાં "ટેક્નો કેમિકલ લેબોરેટરી એન્ડ વર્કસ લિમિટેડ" નામની કેમિકલ ફેક્ટરીની સ્થાપના કરી. તેમણે સ્વતંત્રતા ચળવળ કલકત્તાના અખબારો પર લેખો લખ્યા હતા અને વિદેશમાં સ્વતંત્રતા ચળવળો પર બે પુસ્તકો લખ્યા હતા.
ભટ્ટાચાર્યનું પશ્ચિમ બંગાળના હુગલી જિલ્લાના રિશ્રામાં નિધન થયું હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભારતીય ક્રાંતિકારી શ્રેણી:૧૯૬૩માં મૃત્યુ શ્રેણી:અનુશીલન સમિતિ શ્રેણી:૧૯૬૭માં મૃત્યુ
કાકીનાડા
કાકીનાડા ભારત દેશમાં  આવેલા આંધ્ર પ્રદેશ રાજ્યમાં આવેલું મહત્વનું નગર છે. કાકીન્ડા પૂર્વ ગોદાવરી જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
thumb|right|250px| [[આંધ્ર પ્રદેશના જિલ્લાઓ]]
પટ (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કાકીનાડા
સંદર્ભ
શ્રેણી:આંધ્ર પ્રદેશ
નાના સુરકા (તા. સિહોર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના ભાવનગર જિલ્લાના સિહોર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર તેમ જ દુધની ડેરી જેવી સગવડો છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. અહીં ભા.ડિ.કો.ઓ. બેંકની શાખા આવેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સિહોર તાલુકો
ખાંડેક (તા.રાપર)
ખાંડેક ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે.ખાંડેક ગામમાં વિવિધ જ્ઞાતીના લોકો વસે છે.ખાંડેક ગામમાં મુખ્ય વસ્તી બ્રાહ્મણોની છે.જે મુખ્યત્વે પરજિયા રાજગોર છે અને તેઓ સૌ પ્રથમ ગામમાં આવ્યા હતા અને વસવાટ કર્યો હતો.ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી અને પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્ર જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. ગામમાં ચામુંડા માતાજી તથા હિંગલાજ માતાજીના મોટા મંદિરો આવેલા છે.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
એલુર
શ્રેણી:આંધ્ર પ્રદેશ
મહેબૂબનગર
મહેબૂબનગર (మహబూబ్ నగర్ జిల్లా, formerly known as Nagar Kurnul and Palamooru (పాలమూరు) is aભારત દેશમાં આવેલા આંધ્ર પ્રદેશ રાજ્યમાં આવેલું મહત્વનું નગર છે. મહેબૂબનગર મહેબૂબનગર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. આંધ્ર પ્રદેશnનો આ ક્ષેત્રફળની દ્રષ્ટિએ બીજો સૌથી મોટો જિલ્લો છે.
નામકરણ
ભૂતકાળમાં મહેબૂબનગર "રુકમમ્માપેટા", "પલામૂરુ" કે "ચોલાવાડિ"(એટલેકે ચોલા રાજનું નગર) તરીકે ઓળખાતું. ૪ થી ડિસેમ્બર, ૧૮૯૦માં નામ બદલીને હૈદ્રાબાદના નિઝામ મીર મેહબૂબ અલિ ખાન આસફ જાહ ચોથા પાછળ મહેબૂબનગર કરવામાં આવ્યું.
ઇતીહાસ
ઇતીહાસમાં મહેબૂબનગર જિલ્લાનું મહત્વ ઘણું રહ્યું છે. તેલંગાના ભાગ ૨૨૧ BC થી ૨૧૮ સાતવાહન સામ્રાજ્યનો ભાગ હતો, અને આંન્ધ્રપ્રદેશ રાજ્ય પાંચમી થી અગિયારમી સદીવ્ચોલા સામ્રાજ્યનો ભાગ હતો. ત્યારબાદ આ રાજ્ય ગોલકોન્ડા રાજનો ભાગ હતો અને ગોલકોન્ડા કે જે હૈદ્રાબાદ નજીક આવેલું છે તે રાજધાની તરીકે સ્થપાયું.૧૫૧૮માં આન્ધ્રપ્રદેશ કુતુબશાહી રાજાઓ શાશનમાં આવ્યા જે ૧૬૮૭ સુધી રહ્યા. પછી હૈદ્રાબાદ રાજ્ય બન્યું કે જેનું શાશન હૈદ્રાબાદના નિઝામ અસફ જાહિ રાજવીઓ એ ૧૭૨૪ થી લઈને ૧૯૪૮ સંભાળ્યું. અસફ જાહિ રાજાએ ઘણા બોદ્ધ મંદિરો તોડ્યા. મહેબૂબનગર અખંડ ભારત સાથે ૧૮ સપ્ટેમ્બર ૧૯૪૮માં જોડાયુ. આ જિલ્લાનો સમાવેશ અત્યારે રેડ કોરિડોરમાં થાય છે. વિખ્યાત કોહિનૂર હીરો પણ આજ જિલ્લામાં થી મળી આવ્યો હતો એમ કહેવાય છે.
Geography
Mahbubnagar district occupies 18432 km2, an area equivalent to Japan's Shikoku Island. The district is located at 16°73' N and 77°98' E.
ક્યુબા
ક્યુબા કેરેબીયન સાગરમાં આવેલો એક સ્વતંત્ર ટાપુ રાષ્ટ્ર છે અને હવાના તેની રાજધાનીનું શહેર છે.
મહેબૂબનગર
અર્થતંત્ર
૨૦૦૬માં ભારત સરકારે મહેબૂબનગર જિલ્લાને દેશના ૨૫૦ સૌથી પછાત જિલ્લાઓની યાદીમાં સમાવ્યો છે. આવા કુલ ૬૫૦ જિલ્લાઓ ની યાદી ભારત સરકારે તૈયાર કરેલી છે. હાલમાં આંન્ધ્રપ્રદેશના મહેબૂબનગર સહિત કુલ ૧૩ જિલ્લાઓને બેકવર્ડ રિજીયન ગ્રાન્ટ ફંન્ડ પ્રોગ્રામ (બી.આર.જી.એફ.) તરફથી સહાય મળે છે.
ક્યુબા
ઇતિહાસ
સ્પેનિશ સંસ્થાનવાદીઓના આગમન પહેલા ક્યુબામા અમેરિકાના મુળ અદિવાસીઓ વસ્તા હતાં. કોલંબસના અમેરિકાના આગમન બાદ ૧૫૧૧માં સ્પેનિશ લોકોએ અહીં તેનુ સંસ્થાન સ્થાપ્યુ હતુ અને તે સમયે ક્યુબામાં ત્યાંના સ્થાનીક ટાઇનો અદિવાસીઓ, યુરોપિઅન ગોરાઓ અને આફ્રિકાના કાળા ગુલામો વસ્તા હતા. ૧૮૯૮મા ક્યુબાના લોકોએ અમેરિકાની મદદથી સ્પેનિશ સંસ્થાનાદીઓથી મુક્ત કરેલ હતું અને સ્થાનિક લોકોની સરકાર બનાવી હતી. ૧૯૫૯મા ફિડલ કાસ્ટ્રોની આગેવાની હેઠળ તત્કાલીન શાસક બેટીસ્ટાના શાસનને હઠાવીને સામ્યવાદી એકહથ્થુ શાસન સ્થાપ્યુ હતું જે આજે પણ તેજ પધ્ધતીથી ચાલે છે.
મહેબૂબનગર
રહેઠાણ વપરાશના öઆકડા
૨૦૦૭ થી ૨૦૦૭ દરમિયાન ઇન્ટરનેશનલ ઇન્સ્ટિટ્યુત ફોર પોપ્યુલેશન સાયન્સે ૪૫ ગામોના ૧૧૮૬ ઘરોની મુલાકાત લીધી. તેમને જાણવા મળ્યું કે ૮૯.૯% ઘરો ને વિજળી મળતી હતી, ૯૮.૮% ઘરોને પાણી પુરવઠો અને તેના નિકાલની વ્યવસ્થા ઉપલબ્ધ હતી. વળી માત્ર ૨૧.૨% લોકો ને જાંજરુ ઉપલબ્ધ હતા અને ફક્ત ૫૦.૭% લોકો જ પાક્કા ઘરોમાં રહેતા હતા. ૪૭% કન્યાઓના લઘુતમ ઉમર (૧૮ વર્ષ) કરતા વહેલા લગ્ન થતા જોવામાં આવ્યા. અને ૯૫% લોકો કે જેમણે મુલાકાત આપી બીલો પોવર્ટિ લાઇન નું કાર્ડ ધરાવતા હતા.
વિભાગ
મહેબૂબનગર જિલ્લામાં ૧૫૫૩ કરપાત્ર ગામો, ૧૩૪૭ ગ્રામ પંચાયતો, ૬૪ તહેસિલ મંડળો અને પાંચ રેવન્યુ વિભાગો આવેલા છે. મહેબૂબનગરમાં ૧૪ લોકસભા સીટો અને બે વિધાન સભાની સીટો આવેલી છે.
ક્યુબા
ઉદ્યોગ
ક્યુબાનું અર્થતંત્ર સમાજવાદી અને સામ્યવાદી પ્રકારનું છે જેમાં સમગ્ર ઉદ્યોગો અને ખેતીવાડી સરકારી અંકુશ હેઠળ છે. કયુબાની મુખ્ય ખેત પેદાશોમા શેરડી,તમાકુ,કોફી,ખાટા ફળો,ચોખા અને બટાટા છે.નિકલ ક્યુબામાંથી મળી આવતુ ખનીજ છે.ખાંડ,સીગરેટ અને પ્રવાસન દેશના મુખ્ય ઉદ્યોગો છે અને તે તેની સિગાર માટે જાણીતુ છે.
વસ્તીવિષયક
કયુબાની વસ્તી ૧૧,૨૧,૧૬૧ છે જે મુખ્યત્વે સ્પેનિશમૂળના ગોરાઓ,આફ્રિકાના મૂળવશંજો અને બંનેના મિશ્રણથી બનેલી મુલાટો પ્રજાની છે. દેશનીમોટા ભાગની પ્રજા ખ્રિસ્તી ધર્મ પાળે છે ઉપરાંત ઇશ્વરમા ન માનવાવાળી પણ ઘણી છે. ક્યુબાની મુખ્ય ભાષા કયુબન છાંટવાળી સ્પેનિશ છે.
નોંધ
<references group="lower-alpha"/>
સંદર્ભો
શ્રેણી:દેશ
કીલાદ પ્રકૃતિ પ્રવાસન કેન્દ્ર
કીલાદ પ્રકૃતિ પ્રવાસન કેન્દ્ર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા નવસારી જિલ્લા ના વાંસદા તાલુકા ની ડાંગ જિલ્લા સાથેની ઉત્તર સીમા પર બીલીમોરા અને સાપુતારા ને જોડતા રાજ્ય ધોરી માર્ગ ઉ૫૨ વાંસદા થી ૧૬ કિ.મી.અંતરે તેમ જ વઘઇ થી ૪ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ કીલાદ ગામ ખાતે કુદ૨તી નૈસર્ગિક સૌદર્ય ધરાવતું સ્થળ છે.
અંબિકા નદીના કિનારા પર આવેલ આ સ્થળને ગુજરાત રાજ્યના વન વિભાગ દ્વારા ઘણા વર્ષથી વિકસાવવામાં આવ્યું છે. મુલાકાતીઓ માટે સુંદ૨ આયોજન ક૨વામાં આવ્યું છે. આ સ્થળનો વધુ વિકાસ થાય અને વાંસદા રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાનની મુલાકાતે આવતા પ્રવાસીઓ વધુ સમય ફાળવે તે હકીકતને ઘ્યાનમાં લઈ આ સ્થળ પસંદ કરવામાં આવેલ છે. આ કેન્દ્રની દક્ષિ‍ણે/પુર્વે આશરે દોઢ કિ.મી.ના અંતરે અંબિકા નદીના ઉપરવાસમાં આવેલ ગીરા ધોધ આવેલ છે, જ્યાં નદીના કિનારે કિનારે થઈ સામાન્ય ઋતુમાં જઈ શકાય છે. આ સ્થળની પુર્વમાં અંબિકા નદીના સામે કાંઠે વનસ્પતિ ઉધાન આવેલ છે.
અહીં આવતા સહેલાણીઓ માટે ૨હેવાની વ્યવસ્થા વાંસ-લાકડામાંથી બનાવેલ ઝુંપડીઓ(વુડન હટ) તેમ જ પાકા આવાસો તૈયા૨ ક૨વામાં આવેલ છે. આ ઉપરાંત શૈક્ષણિક સંસ્થાઓ દ્વારા ગોઠવવામાં આવતા પ્રવાસોને ઘ્યાનમાં લઈ જુથમાં ૨હેવા માટે તંબુની વ્યવસ્થા પણ ઊભી કરવામાં આવેલ છે. સાથો સાથ બાળકોને વન-ઔષધિ તેમજ વનસ્‍પતિ સબંધી જ્ઞાન મળી ૨હે તે માટે પ્રદર્શનો ૫ણ ગોઠવવામાં આવેલ છે. આ સ્થળનો નદી કિનારો પણ રમણીય છે.
વહીવટી તંત્ર દ્વારા સ્થળની મુલાકાતે આવતા પ્રવાસીઓ માટે ચા, નાસ્તા અને ભોજન માટેની વ્યવસ્થા ૫ણ છે. બારેમાસ લીલી વનરાજીથી ઘેરાયેલ આ સ્થળની વારંવા૨ મુલાકાત લેવાનું મન થાય તેવું વિકસિત સ્થળ છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:વાંસદા તાલુકો