cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
નાના ખીજડીયા (તા. ટંકારા)
નાના ખીજડીયા (તા. ટંકારા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ટંકારા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. નાના ખીજડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કોલ્લક્કયીલ દેવકી અમ્મા
કોલ્લક્કયિલ દેવકી અમ્મા (જન્મ ૧૯૩૪) એક ભારતીય મહિલા છે જેમણે ગાડીના અકસ્માત બાદ, ખેતી કરવામાં અસમર્થ બનતા જંગલ ઉગાડવાનું શરૂ કર્યું. આ જંગલ હવે ૪.૫ એકર વિસ્તાર અને ૩,૦૦૦ થી વધુ વૃક્ષો ધરાવે છે. નારી શક્તિ પુરસ્કાર સહિત આ કામ માટે તેમને અનેક પુરસ્કારો મળ્યા છે.
વન
alt=Female falcon perched on cable|thumb|અમુર બાજ (ફાલ્કો એમ્યુરેન્સિસ) તે દુર્ઘટનામાંથી સ્વસ્થ થયા પછી, દેવકી અમ્મા ડાંગરના ખેતરોમાં કામ કરી શકવા સમર્થ ન હતા તેથી તેમણે ઘરના પાછળના બગીચામાં વૃક્ષો રોપવાનું શરૂ કર્યું. સમય જતાં આ પ્રોજેક્ટ ૪.૫ એકર જંગલમાં રૂપાંતરીત થયો. તેમાં કૃષ્ણનાલ, મહોગની, કેરી, કસ્તુરી, પાઈન, સ્ટાર અને આમલી સહિત ૩,૦૦૦થી વધુ વૃક્ષો છે. તેમાં દુર્લભ છોડવાઓ પણ છે અને આ વન પક્ષીઓને આકર્ષિત કરે છે જેમ કે અમુર બાજ, બ્લુથ્રોટ્સ, કાળા-પાંખવાળા સ્ટિલ્ટ્સ, પેરેડાઇઝ ફ્લાયકેચર્સ અને નીલમણિ કબૂતર. દેવકી અમ્માએ જંગલમાં ત્રીસ વર્ષ સુધી ગાય, ભેંસ અને બળદનો ઉપયોગ અને વરસાદી પાણીનો સંગ્રહ કરી કાર્ય કર્યું અને મોટાભાગે પોતાની જાતે જ આ જંગલ ઉગાડ્યું.
પુરસ્કારો
દેવકી અમ્માએ અનેક પુરસ્કારો મેળવ્યા છે. તેને અલાપ્પુળા જિલ્લા દ્વારા સામાજિક વનીકરણ પુરસ્કાર અને વિજ્ઞાન ભારતી દ્વારા ભૂમિત્ર પુરસ્કાર આપવામાં આવ્યો હતો. કેરળ રાજ્યએ તેમને હરિ વ્યાક્તિ પુરસ્કાર આપ્યો. રાષ્ટ્રીય સ્તરે તેમને ઇન્દિરા પ્રિયદર્શિની વૃક્ષામિત્ર પુરસ્કાર અને ત્યાર પછી નારી શક્તિ પુરસ્કાર મળ્યો જે તેમને ભારતના રાષ્ટ્રપતિ રામનાથ કોવિંદે દ્વારા એનાયત થયો હતો.
સંદર્ભ
શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:નારી શક્તિ પુરસ્કાર વિજેતા શ્રેણી:૧૯૩૪માં જન્મ
દેગામ
દેગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તથા  વલસાડ જિલ્લાનું વિભાજન કરી નવા બનાવવામાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલ કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ચિખલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દેગામ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેરી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:ચિખલી તાલુકો
એમ. એસ. સુબ્બુલક્ષ્મી
મદુરાઇ ષણ્મુખવડીવુ સુબ્બુલક્ષ્મી (૧૬ સપ્ટેમ્બર ૧૯૧૬ – ૧૧ ડિસેમ્બર ૨૦૦૪) કર્ણાટકી સંગીત ગાયિકા હતા. તેઓ ભારતનું સર્વોચ્ચ નાગરિક સન્માન ભારત રત્ન મેળવનાર પ્રથમ સંગીતકાર હતા. તેઓ એશિયાના નોબલ પુરસ્કાર તરીકે ઓળખાતા રેમન મેગ્સેસ પુરસ્કાર મેળવનાર પ્રથમ ભારતીય સંગીતકાર હતા. ઉપરાંત ૧૯૬૬માં સંયુક્ત રાષ્ટ્ર મહાસભામાં કાર્યક્રમ કરનાર પ્રથમ ભારતીય પણ હતા.
પ્રારંભિક જીવન
સુબ્બુલક્ષ્મીનો જન્મ ૧૬ સપ્ટેમ્બર ૧૯૧૬ના રોજ મદ્રાસ પ્રાંતના મદુરાઇ ખાતે ષણ્મુખવડીર અમ્માલ અને સુબ્રમણ્યમ ઐયરને ત્યાં થયો હતો. તેમણે ખૂબ જ નાની ઉંમરથી કર્ણાટકી સંગીત શીખવાની શરૂઆત કરી તથા સેમ્મગુડી શ્રીનિવાસ ઐયરના માર્ગદર્શન હેઠળ પ્રશિક્ષણ પ્રાપ્ત કર્યું. બાદમાં પંડિત નારાયણરાવ વ્યાસના માર્ગદર્શન હેઠળ હિંદુસ્તાની સંગીતમાં ઉચ્ચ શિક્ષા પ્રાપ્ત કરી. તેમની માતા દેવદાસી સમુદાય દ્વારા સંગીત પ્રતિપાદક અને નિયમિત મંચ કલાકાર હતા. સુબ્બુલક્ષ્મી બાળપણથી જ સંગીત શીખવા માટેના અનુકૂળ વાતાવરણમાં ઉછર્યા હતા. તેમણે અગિયાર વર્ષની ઉંમરે ૧૯૨૭માં રોકફોર્ટ મંદિર, તિરુચિરાપલ્લી ખાતે પોતાનો પ્રથમ જાહેર કાર્યક્રમ આપ્યો. આ કલાપ્રદર્શન કાર્યક્રમનું આયોજન તિરુચિરાપલ્લી ખાતેના ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસના નેતા એફ. જી. નતેસા ઐયર દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું.
૧૯૩૬માં સુબ્બુલક્ષ્મી મદ્રાસ આવી ગયા. અહીં ૧૯૩૮માં તેમણે સેવાસદન નામની ફિલ્મમાં અભિનેત્રી તરીકેની ભૂમિકા ભજવી.
સંગીત
સુબ્બુલક્ષ્મીએ બાળપણથી જ તેમના માતા પાસેથી કર્ણાટકી સંગીત શીખવાની શરૂઆત કરી. બાદમાં પંડિત નારાયણરાવ વ્યાસ પાસેથી હિંદુસ્તાની સંગીતમાં પણ પ્રશિક્ષણ મેળવ્યું. તેઓ માત્ર દસ વર્ષના હતા ત્યારે તેમનું પહેલું રેકોર્ડિંગ બહાર પડ્યું. ૧૯૨૯માં મદ્રાસ સંગીત અકાદમી ખાતે ૧૩ વર્ષની ઉંમરે સંગીત કાર્યક્રમ આપ્યો. જેમાં તેમણે હિન્દુ ભજન રજૂ કર્યા હતા. આ કાર્યક્રમ બાદ તેઓ અગ્રણી કર્ણાટકી ગાયિકા બની ગયા.
ફિલ્મ
સુબ્બુલક્ષ્મીએ કારકિર્દીની શરૂઆતમાં કેટલીક તમિલ ફિલ્મોમાં અભિનય આપ્યો હતો. સેવાસદન તેમની પહેલી ફિલ્મ હતી. કે. સુબ્રમણ્યમ દ્વારા નિર્દેશિત આ ફિલ્મના મુખ્ય નાયક તરીકેની ભૂમિકા એફ. જી. નતેસા ઐયરે ભજવી હતી. આ ફિલ્મ પ્રેમચંદની નવલકથા બાઝાર–એ–હુસ્ન પર આધારિત હતી. તેમના પતિના રાષ્ટ્રવાદી તામિલ સામયિક કલ્કિના પ્રકાશન ભંડોળ માટે તેમણે સાવિત્રી નામની ફિલ્મમાં નારદનું પુરુષ પાત્ર પણ ભજવ્યું હતું. ૧૯૪૫માં રજુ થયેલી ફિલ્મ મીરાં તેમની સૌથી યાદગાર ફિલ્મ હતી. આ ફિલ્મમાં તેમણે ભક્તિ કવયિત્રી મીરાબાઇનું પાત્ર ભજવ્યું હતું. ૧૯૪૭માં આ ફિલ્મ હિંદીમાં ફરીથી બનાવવામાં આવી હતી.
પુરસ્કાર અને સન્માન
જવાહરલાલ નહેરુએ તેમને સંગીતની રાણી કહી નવાજ્યા હતા. લતા મંગેશકરે તપસ્વીની, ઉસ્તાદ બડે ગુલામ અલી ખાને સુશ્વરલક્ષ્મી તથા કિશોરી અમુનકરે તેમને આઠમા સૂર તરીકે ઓળખાવ્યા હતા. ભજ ગોવિંદમ્, 'વિષ્ણુ સહસ્ત્રાનામ, હરિ તુમ હરો અને વેંકટેશ્વર જપ'' તેમના કેટલાક પ્રસિદ્ધ ભજનો છે. તેમને મળેલા કેટલાક સન્માન-પુરસ્કારો આ પ્રમાણે છે :
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:પદ્મભૂષણ પુરસ્કાર વિજેતા શ્રેણી:પદ્મવિભૂષણ પુરસ્કાર વિજેતાઓ‎ શ્રેણી:ભારત રત્ન પુરસ્કારના વિજેતા શ્રેણી:૧૯૧૬માં જન્મ શ્રેણી:૨૦૦૪માં મૃત્યુ
પછેગામ (તા. તારાપુર)
પછેગામ (તા. તારાપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  તારાપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે પછેગામ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:તારાપુર તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
ઝવેરચંદ મેઘાણી પુરસ્કાર
ઝવેરચંદ મેઘાણી પુરસ્કાર અથવા ઝવેરચંદ મેઘાણી લોકસાહિત્ય પુરસ્કાર એ ગુજરાતી લોકસાહિત્યમાં ઉલ્લેખનીય કાર્ય માટે અપાતો પુરસ્કાર છે. તેની સ્થાપના ઝવેરચંદ મેઘાણી લોક સાહિત્ય કેન્દ્ર, સૌરાષ્ટ્ર વિશ્વ વિદ્યાલય, રાજકોટ દ્વારા કરવામાં આવી હતી. આ પુરસ્કારનું નામ ગુજરાતી કવિ ઝવેરચંદ મેઘાણી પરથી તેમનાં માનમાં અપાયું છે.
ગુજરાતી લોકસાહિત્યમાં ઉલ્લેખનીય કાર્ય કે યોગદાન માટે વિજેતાને ₹ ૧,૦૦,૦૦૦ ની રકમ અને પ્રશસ્તિપત્રક આ પુરસ્કારમાં આપવામાં આવે છે.
વિજેતાઓ
ઝવેરચંદ મેઘાણી પુરસ્કાર દર વર્ષે ૨૦૧૨થી આપવામાં આવે છે. વિજેતાઓની યાદી નીચે મુજબ છે:
સંદર્ભ
શ્રેણી:સાહિત્ય શ્રેણી:ગુજરાતના પુરસ્કારો
ધ મિથ ઑવ્ સિસિફસ
ધ મિથ ઑવ્ સિસિફસ (Le Mythe de Sisyphe) એ ફ્રેંચ લેખક અને ફિલોસોફર આલ્બેર કેમ્યૂ લિખિત નિબંધ છે, જે ૧૯૪૨ માં પ્રગટ થયો હતો. તેનું અંગ્રેજી ભાષાંતર ૧૯૫૫માં પ્રગટ થયું હતું. આ નિબંધમાં કેમ્યૂએ એબ્સર્ડ (અસંગત)ની તાત્વિક વિભાવના સમજાવી છે.
વિષયવસ્તુ
કેમ્યૂએ પોતાની નવલકથા ધી આઉટસાઇડરના ભાષ્ય રૂપે લખેલા આ ટૂકાં નિબંધમાં ઍબ્સર્ડ તત્વ તથા માનવોની પરિસ્થિતિ અંગેની પોતાની વિભાવના સમજાવી છે. જે વિશ્વ સાથે મનુષ્ય વિષમતા અને મતભેદ અનુભવે છે તે વિશ્વમાં કશો અર્થ જ નથી તેમજ માનવ-પ્રવૃત્તિ સિસિફસની પથ્થર ગબડાવવા જેવી અત્યંત નિરર્થક પ્રવૃત્તિ છે તેમ કેમ્યૂ કહે છે. (ગ્રીક પુરાકથા પ્રમાણે સિસિફસ ઇઓલસનો પુત્ર હતો અને તેના દુષ્કૃત્યો બદલ તેને નરકની સજા કારવામાં આવી હતી. ત્યાં તેને એક ટેકરીની ટોચ પર પથ્થર ગબડાવીને કઈ જવાનું કામ સોંપવામાં આવ્યું હતું; આ ટોચ પરથી પથ્થર હંમેશા નીચે ગબડી આવતો; આમ સિસિફસની કામગીરી અવિરતપણે ચાલ્યા કરતી અને તે સાવ નિરર્થક પણ હતી.) પુનર્જન્મની માન્યતા તથા ભવ્ય અને ઉમદા હેતુઓ વિશેની માન્યતા એ સત્યની વિડંબના અને છલના છે. કેમ્યૂ માને છે કે વ્યક્તિઓ પોતાની પરિસ્થિતિઓ વિશે સભાન હોવી જોઈએ અને પોતાની સ્વતંત્રતાનો ઉપયોગ કરીને તેણે તે પરિસ્થિતિઓ સામે સક્રિય રીતે બળવો કરવો જોઈએ. સિસિફસની દેખીતી રીતે એબ્સર્ડ - નિરર્થક લાગતી પ્રવૃત્તિ વીરોચિત લેખાય, કારણ કે તે મુક્ત રીતે અને કોઈ પણ જાતના ભ્રમ વિના પોતાની સજા ભોગવતો રહે છે અને કર્તવ્ય બજાવતો રહે છે.
આ નિબંધમાં કેમ્યૂની શૈલી અનલંકૃત છે અને કૃતકતાથી મુક્ત છે તેમજ તેમની નવલકથાઓ, દા. ત. આઉટસાઇડર, ની સાર્થકતા સમજવામાં સહાયરૂપ નીવડે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પુસ્તક
રાજેશ વણકર
રાજેશ વણકર ગુજરાત, ભારતના એક ગુજરાતી લેખક છે. તેમને ૨૦૧૫માં તેમના નવલિકા સંગ્રહ માળો માટે સાહિત્ય અકાદમી, નવી દિલ્હીનો યુવા પુરસ્કાર એનાયત થયો હતો. હાલમાં તેઓ ત્રિમાસિક સાહિત્યિક સામયિક પરિવેશના સંપાદક છે.
પ્રારંભિક જીવન
રાજેશ વણકરનો જન્મ ૪ સપ્ટેમ્બર ૧૯૮૧ના રોજ પંચમહાલ જિલ્લાના શેહરા તાલુકાના, બહી ગામમાં થયો હતો. તે ગુજરાતના ગોધરા નજીક રામપુરા (જોડકા)ના વતની છે. તેમણે પ્રાથમિક શિક્ષણ રામપુરા પ્રાથમિક શાળા અને જોડકા પ્રાથમિક શાળામાંથી મેળવ્યું હતું. તેમણે શ્રી જી.ડી.શાહ અને પંડ્યા હાઇસ્કૂલ, મહેલોલથી માધ્યમિક અને ઉચ્ચ માધ્યમિક શિક્ષણ (૧૯૯૯) મેળવ્યું હતું. તેમણે ૨૦૦૦માં જે.એલ.કે. કોટેચા અને ગારડી કોલેજ, કાંકણપુરમાં પ્રવેશ મેળવ્યો હતો પરંતુ પ્રથમ વર્ષની પરીક્ષામાં તેઓ નિષ્ફળ ગયા હતા. ત્યારબાદ, એમ.એસ. યુનિવર્સિટીના ગુજરાતી વિભાગમાં પ્રવેશ લીધો અને ૨૦૦૪માં સ્નાતક થયા. અહીંથી જ તેમણે ગુજરાતી ટૂંકી વાર્તામાં પરિવેશની કાર્યસાધકતા વિષય પર ગુજરાતી લેખક જયેશ ભોગાયતાના માર્ગદર્શન હેઠળ શોધનનિબંધ રજૂ કરી પીએચ.ડી.ની પદવી મેળવી હતી. વિચરતી વિમુક્ત જાતિની વાર્તાઓ વિષય પરના તેમના સંશોધન માટે મુંબઈ યુનિવર્સિટીના ગુજરાતી વિભાગ દ્વારા તેમને ૨૦૧૨માં એમ.ફિલ ની પદવી એનાયત કરવામાં આવી હતી. વણકરે ૨૦૧૩માં હેતલ સાથે લગ્ન કર્યા, અને તેમને એક પુત્ર, ભાર્ગવ છે.
કારકિર્દી
તેઓ ૨૦૧૫થી ગોધરા નજીકની સરકારી આર્ટસ એન્ડ સાયન્સ કોલેજ, મોરવા (હડફ) માં સહાયક પ્રોફેસર તરીકે ફરજ બજાવે છે. આ પહેલા તેઓ એમ.એસ. યુનિવર્સિટી, વડોદરામાં સ્નાતક અને અનુસ્નાતક કક્ષાએ અધ્યાપન કાર્ય કરતા હતા. તેઓ ૨૦૧૨થી કબીર દલિત સાહિત્ય એવોર્ડની એક સમિતિમાં સભ્ય છે અને પંચમહાલ પ્રદેશ યુવા વિકાસ સંસ્થાના સચિવ તરીકે પણ સેવા આપી રહ્યા છે.
સર્જન
left|thumb|ડો. રાજેશ વણકર સાહિત્ય અકાદમી દિલ્હી ખાતે તેમની કૃતિઓમાં કાવ્યસંગ્રહ તરભેટો (૨૦૦૯) અને ટૂંકી વાર્તાઓનો સંગ્રહ, માળો (૨૦૦૯) નો સમાવેશ થાય છે. પીડાપ્રત્યયન (૨૦૧૨) તેમનું સાહિત્યિક વિવેચન કાર્ય છે.
પુરસ્કાર
તેમની સંશોધન કૃતિ ગુજરાતી ટૂંકી વાર્તામાં પરિવેશની કાર્યાસાધકતા એ ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી દ્વારા સ્થાપિત શ્રેષ્ઠ પુસ્તક પુરસ્કાર (૨૦૧૨) મેળવ્યો છે. ૨૦૧૫માં, તેમને સાહિત્ય અકાદમી, નવી દિલ્હી દ્વારા તેમના ટૂંકી વાર્તા સંગ્રહ માળો માટે યુવા પુરસ્કારથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.
બાહ્ય કડી
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર
રોહીશાળા (તા. પાલીતાણા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના ભાવનગર જિલ્લાના પાલીતાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બાળાજી વિશ્વનાથ
બાળાજી વિશ્વનાથ (૧૬૬૨-૧૭૨૦) પ્રથમ પેશવા (પ્રધાનમંત્રી માટે મરાઠી શબ્દ) હતા. તેઓ ઘણી વખત પેશવા બાલાજી વિશ્વનાથ નામથી ઓળખાય છે. તેઓ એક બ્રાહ્મણ પરિવારમાં જન્મ્યા હતા અને ૧૮મી સદી દરમિયાન મરાઠા સામ્રાજ્યના પ્રભાવકારક નિયંત્રણ તેમના હાથમાં આવ્યું હતું. બાલાજી વિશ્વનાથે શાહુજીને સહાય કરી અને રાજ્ય પર પકડ મજબૂત બનાવી હતી. તેના પહેલાં માંહેમાંહેના યુદ્ધ અને ઔરંગઝેબને આધીન મોગલોના હુમલાને કારણે મરાઠા સામ્રાજ્ય નબળી સ્થિતિ બની ગઈ હતી.
સમરોલી
સમરોલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તથા  વલસાડ જિલ્લાનું વિભાજન કરી નવા બનાવવામાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલ કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ચિખલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સમરોલી ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દુધની ડેરી, તળાવ, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.
વર્તમાન સમયમાં સમરોલી ગામ તાલુકા મથક ચિખલીનો જ એક ભાગ બની ગયું છે, આથી અહીં શોપિંગ સેન્ટર તેમ જ રહેઠાણ માટેની સોસાયટીઓ બનવા લાગી છે.
સમરોલીથી સૌથી નજીકનું રેલ્વે સ્ટેશન બીલીમોરા છે અને સૌથી નજીકનું વિમાન મથક સુરત ખાતે આવેલું છે.
નભોઇ (તા. તારાપુર)
નભોઇ (તા. તારાપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  તારાપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે નભોઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:તારાપુર તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
પામેલા ચેટર્જી
જીવન
તેમનો જન્મ લગભગ ૧૯૩૦માં થયો હતો.
તેઓ ભારતમાં ઉત્તરાખંડ રાજ્યના કુમાઉં પ્રદેશમાં રહે છે.
તેણીએ ૨૦૦૫માં "લિસન ટુ ધ માઉન્ટન્સ: અ હિમાલયન જર્નલ" પ્રકાશિત કરી.
છેવટે તેમાં ૧૦,૦૦૦ ખેડૂતો હતા અને ૬૨૫,૦૦૦ હેક્ટર જમીન પુઃસ્થાપિત કરાઈ હતી. તેમણે ખેતર સાથેના તેમના અનુભવોને "ધ જામુન ટ્રી" નામના પુસ્તક તરીકે લખ્યા હતા, આ પુસ્તક ૨૦૧૨માં પ્રકાશિત થયું હતું. આ પુસ્તક તે પ્રોજેક્ટનું વર્ણન તથા તેમાં જોડાયેલા લોકોના સ્મરણોનો સમાવેશ કરે છે. આ પુસ્તક આધ્યાત્મિક નેતા રમેશભાઈ ઓઝાને સમર્પિત કરવામાં આવ્યું હતું અને ડો. અશોક ખોસલા દ્વારા વિશ્વ બેંકની દિલ્હી કચેરીમાં તેનું વિમોચન કરવામાં આવ્યું હતું.
તેમને ૨૦૧૭માં નારી શક્તિ પુરસ્કાર પુરસ્કાર આપવામાં આવ્યો હતો. ભારતના રાષ્ટ્રપતિ દ્વારા રાષ્ટ્રપતિ ભવનમાં આ એવોર્ડ આપવામાં આવ્યો હતો. વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી આ કાર્યક્રમમાં ઉપસ્થિત રહ્યા હતા.
મોટા ખીજડીયા (તા. ટંકારા)
શ્રેણી:ટંકારા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
જૈવિક ખેતી
જૈવિક ખેતી ભારત દેશ ખેતી પ્રઘાન દેશ છે અને દેશની ૮૦% વસ્તી ખેતી પર નભે છે એમા ગુજરાત રાજ્ય ના મોટા ભાગમાં ખેતી વરસાદ પર નિર્ભય છે, અને ઘવા વર્ષો થી ગ્લોબલવોર્મિગ ના કારણે વરસાદની ઉણપ તેમજ કમોસમી વરસાદ ના કારણે ખેડુતો પુરતો પાક લેવા માટે રાસાયણીક ખાતરો અને દવાનો ભરપુર ઉપયોગ કરતા થયા છે અને જેના કારણે અનાજ માં રાસાયણીક દવા નું પ્રમાણ વઘતા તેના કારણે રોગો પણ વઘ્યા છે જેના કારણે હવે ખેડુતો જૈવિક ખાતર નો ઉપયોગ કરી ને ખેતી ની શરુઆત કરી છે જેમાં રાસાયણીક ખાતર કે દવાનો ઉપયોગ વગર ખેતી કરવામાં આવે છે છાણીયુ ખાતર, અળસીયા નું ખાતર તેમજ દવામાં પણ ગૌમૂત્ર લીમડાનું તેલ તેવી કુદરતી વસ્તુ ઓજ વપરાય છે જૈવીક ખેતી
સજીવ ખેતી (organic farming) એ કૃત્રિમ સંસાધનો (ઇનપુટસ)ના ઉપયોગ વગર તેમજ પર્યાવરણની ગુણવત્તાની જાળવણી અને વિકાસ કરીને, સ્થાનિક રીતે ઉપલબ્ધ કુદરતી સ્ત્રોત તથા રોગ/જીવાત નિંદામણ અને પોષક તત્વોની જેવિક વિવિધતાઓનો ઉપયોગ કરીને કૃષિ અને પશુપાલન ક્ષેત્રે ટકાઉ ઉત્પાદન મેળવવાની સાતત્યપૂર્ણ પધ્ધતિ છે. આ પધ્ધતિ બરાબર કાર્યરત થાય તે માટે રાષ્ટ્રીય તેમજ આંતરરાષ્ટ્રીય કક્ષાએ કેટલાંક ધારાધોરણો નકકી કરવામાં આવ્યા છે, જેને સેન્દ્રિય ખેતીના ધારાધોરણો કહે છે.
સેન્દિય ખેતીના ધારાધોરણોનું વર્ગીકરણ
આંતરરાષ્ટ્રીય ધારાધોરણ: IFOAM, Codex જેથી આંતરરાષ્ટ્રીય સંસ્થાઓ / કાનૂની સત્તાઓ ધ્વારા નકકી કરવામાં આવેલ ધારાધોરણો.
રાષ્ટ્રીય ધારાધોરણો: જે તે દેશ ધ્વારા નકકી કરવામાં આવતાં રાષ્ટ્રીય ધારાધોરણો જેવાં કે યુએસડીએ પ્રમાણ, કેનેડિયન ઓર્ગેનિક પ્રમાણ, એન.એસ.ઓ. પી. વગેરે. ભારતમાં સજીવ ઉત્પાદન માટે રાષ્ટ્રીય સજીવ ઉત્પાદન કાર્યક્રમ (NPOP) અંતર્ગત સંસ્થાકીય વ્યવસ્થાના અમલ ધ્વારા આંતરરાષ્ટ્રીય ધારાધોરણોને અનુલક્ષીને રાષ્ટ્રીય ધારાધોરણો અંતર્ગત કૃષિ પેદાશોને પ્રમાણિત કરવામાં આવે છે.
ધારાધોરણોનાં પ્રકાર
તબદીલીનો સમયગાળો
ખેડૂત જયારે રાસાયણિક ખેતીમાંથી તેની ખેતીને સેન્દ્રિય ખેતીમાં તબદીલ કરે છે ત્યારે આ તબદીલી માટે પાક, જમીન, હવામાન વગેરે પરિબળોને ધ્યાનમાં રાખીને તબદીલીનો સમયગાળો નકકી કરવામાં આવે છે.સામાન્ય રીતે સેન્દ્રિય ખેતી હેઠળ પાકની વાવણીના બે વર્ષ પહેલા સુધીનો સમય તબદીલી સમયગાળો ગણવામાં આવે છે. તેમાં પણ ઘાસચારા સિવાયના બહવષાંય પાકોની વાવણી થઈ ગયેલ હોય તો આ સમયગાળો ત્રણ વર્ષનો ગણવામાં આવે છે. આ સમયગાળા દરમ્યાનની કૃષિ પેદાશોને ‘તબદીલી કાર્યવાહી’ નું લેબલ લગાવી બજારમાં વેચી શકાય છે.
પાકની જાતની પસંદગીના ધારાધોરણો
પસંદ કરેલ જાતનું બીજ ‘સજીવ ખેતી’ પ્રમાણિત સંસ્થા દવારા પ્રમાણિત હોવુ જોઈએ. પસંદ કરેલ બીજ ‘જીનેટિકલી મોડિફાઈડ’ હોવું જોઈએ નહિ દા.ત. બીટી કપાસ પ્રમાણિત બીજ અપ્રાપ્ય હોય તો સ્થાનિક (લોકલ) જાતનો ઉપયોગ થઈ શકે. સેન્દ્રિય પોષક તત્વો માટેનાં ધારાધોરણો
સ્થાનિક રીતે તેયાર કરેલ કમ્પોસ્ટ/વર્મિકમ્પોસ્ટ વાપરી શકાય. બહારથી લાવેલ સેન્દ્રિય પોષક તત્વો કે કૃત્રિમ (રાસાયણિક) પોષક પદાર્થોનો ઉપયોગ ન થઈ શકે. બહારથી લાવેલ સેન્દ્રિય ખાતર, જો ‘સજીવ ખેતી પ્રમાણિત સંસ્થા / ખેતર’માં તેયાર કરેલ હોય તો ઉપયોગમાં લઈ શકાય. પોષક દ્રવ્યમાં રહેલ ભારે ધાતુઓને દૂર કરવા તેમજ અકાર્બનિક તત્વોના સમૃધ્ધિકરણ (મિનરલ એનરીચમેન્ટ) માટે રાસાયણિક માવજત આપવા પૂરતી રોક ફોસફેટ અને બેજીક લેગના ઉપયોગને મંજૂરી આપવામાં આવી છે. માનવ વપરાશમાં લેવાના શાકભાજીના પાકોમાં માનવ મળ-મૂત્ર ધરાવતાં સેન્દ્રિય ખાતરોનો વપરાશ ન થઈ શકે. પાકની ફેરબદલી માટેનાં ધારાધોરણો
જમીનની ફળદ્રપતા વધારવા માટે પાકની ફેરબદલીમાં કઠોળપાકોને સ્થાન આપવું. પાક ફેરબદલી/આંતરપાક વ્યવસ્થામાં એવા ફેરફારો કરવા કે જેથી જમીનની ફળદ્રપતા વધે, નીંદામણ, રોગ અને જીવાતનો ઉપદ્રવ ઘટે અને પાણીનો ભરાવો તથા પોષક તત્વો (નાઈટ્રેટ)નું જમીનમાં અંદર ઉતરવું (લીચિંગ) ઘટે. નીંદામણ, રોગ/જીવાત વ્યવસ્થાના ધારાધોરણો
કૃત્રિમ નીંદણનાશકો, જીવાતનાશકો, ફૂગનાશકો વગેરેના ઉપયોગ પર પ્રતિબંધ. આરક્ષિત ખેતી પધ્ધતિઓ અપનાવવી જેવી કે: સાનકળ પાક ફેરબદલી, આવરણનો ઉપયોગ, યાંત્રિક નિયંત્રણ, ફેરોમેન ટ્રેપ/પ્રકાશ પિંજરનો ઉપયોગ, સોઈલ સોલરાઇઝેશન, વાનસ્પતિક જંતુનાશકો તથા જૈવિક નિયંત્રકોનો ઉપયોગ પાક સંરક્ષણને લગતા ઉત્પાદનોના ધારાધોરણો
સજીવ ખેતીના પ્રમાણન માટે માન્ય કરેલ પાકસરંક્ષણ પદાર્થો જ વાપરવા જરૂતી છે. સરંક્ષણ માટે માન્ય કરેલ પદાર્થો છે – ફેરોમેન, ક્રોમેટિક ટ્રેપ, ફુગ/વાઇરલ/બેક્ટેરિયલ પ્રીપરેશન, મધમાખીનું મીણ, કેલ્શિયમ હાઇડ્રોક્સાઇડ, કોફી પાઉડર, ઇથાઇલ આલ્કોહોલ, આવરણ, લીમડો, પરજીવી/પરભક્ષી
સેન્દ્રિય પોષક તત્વો માટેનાં ધારાધોરણો
સજીવ ખેતીના પ્રમાણન માટે માન્ય કરેલ સ્વનિર્મિત સેન્દ્રિય પોષક: છાણિયું ખાતર, સ્લરી, મુત્ર, કમ્પોસ્ટ/વર્મિકમ્પોસ્ટ, પાનનું ખાતર, અઝોલા, જૈવિક ખાતર
જળ અને જમીન સંરક્ષણના ધારાધોરણો
સાતત્યતા જળવાય તે રીતે માવજત કરવી. અતિશય ઉપયોગ ટાળવો. ક્ષારીયતા, ધોવાણ અને અયોગ્ય ઉપયોગ ટાળવો. પાક અવશેષો બાળીને જમીનને ચોખ્ખી કરવા પર પ્રતિબંધ. જંગલને બાળીને (નાશ કરીને) જમીનને કૃષિ યોગ્ય બનાવવા પર નિષેધ. પેકેજીગ માટેના ધારાધોરણો
પેકેજીગ માટેની વસ્તઓ પર્યાવરણ-મિત્ર (ઈકો ફેન્ડલી) હોવી જોઈએ. અનાવશ્યક પેકેજીંગ સાધનોનો ઉપયોગ ટાળવો. પુનઃવપરાશમાં લઈ શકાય તેવી વસ્તઓનો ઉપયોગ કરવો. પેકેજીંગમાં વપરાતી વસ્તઓ પેદાશને દૂષિત કરે તેવી ના હોવી જોઈએ. લેબલિંગ માટેનાં
મણિલાલ દ્વિવેદીની કૃતિઓની યાદી
મણિલાલ નભુભાઈ દ્વિવેદી (૨૬ સપ્ટેમ્બર ૧૮૫૮ – ૧ ઓક્ટોબર ૧૮૯૮) ગુજરાતી નિબંધકાર, નાટ્યકાર, કવિ, વિવેચક, સંશોધક, સંપાદક, આત્મચરિત્રકાર, તત્ત્વચિંતક અને સમાજ સુધારક હતા. તેમણે તેમના જીવનકાળ દરમિયાન કવિતાઓ, નાટકો, નિબંધો, પુસ્તક-સમીક્ષાઓ, સાહિત્યિક ટીકા, સંશોધન, સંપાદન, અનુવાદો, સંકલન તેમજ આત્મકથાનું સર્જન કર્યું હતું. મણિલાલની લેખન કારકિર્દીની શરૂઆત ૧૮૭૬માં ‘શિક્ષાશતક’ નામની કવિતાથી થઈ હતી અને ૧૮૯૮માં તેમના મૃત્યુ સુધી ચાલુ રહી હતી. મણિલાલના મૃત્યુ પછી તેમની મોટાભાગની રચનાઓનું સંપાદન અને પ્રકાશન ગુજરાતી લેખક અને વિવેચક ધીરુભાઈ ઠાકર દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું.
મણિલાલનું મોટાભાગનું લેખન તેમના પોતાના માસિક પ્રિયંવદા અને સુદર્શનમાં પ્રગટ થયું હતું, જેને તેમણે ૧૮૮૫થી તેમના મૃત્યુ સુધી સંપાદિત કર્યું હતું. તેમણે અંગ્રેજી, સંસ્કૃત તેમજ હિન્દીમાંથી ગુજરાતીમાં અનેક કૃતિઓનો અનુવાદ કર્યો હતો. તેમણે વડોદરાની ગાયકવાડ ઓરિએન્ટલ શ્રેણી અંતર્ગત વિવિધ સંસ્કૃત અને પ્રાકૃત કૃતિઓના અંગ્રેજી અનુવાદ સાથે વિવેચનાત્મક આવૃત્તિઓ રજૂ કરી હતી.
સર્જન સૂચિ
મણિલાલ દ્વિવેદીની કૃતિઓની યાદી:
સામયિક
૧૮૮૫માં મણિલાલે ભારતીય મહિલાઓની સમસ્યાઓની ચર્ચા કરવા માટે પ્રિયંવદા નામના સામયિકની સ્થાપના કરી હતી અને તેનું સંપાદન કર્યું હતું. ૧૮૯૦માં આ જ સામયિક વ્યાપક બન્યું અને તેનું નામ બદલીને સુદર્શન નામ આપવામાં આવ્યું.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:મણિલાલ દ્વિવેદીની કૃતિઓ
મહિન્દ્રા સ્કોર્પિયો
મહિન્દ્રા સ્કોર્પિયો એસયુવી (SUV) છે જેનું ઉત્પાદન મહિન્દ્રા જૂથની પ્રમુખ કંપની મહિન્દ્રા એન્ડ મહિન્દ્રા લિમિટેડ દ્વારા કરવામાં આવે છે. કંપની દ્વારા વૈશ્વિક બજાર માટે તૈયાર કરવામાં આવેલ આ પ્રથમ એસયુવી (SUV) છે. સમગ્ર વિશ્વમાં આંતરરાષ્ટ્રીય બજારોમાં સ્કોર્પિયોને સફળતાપૂર્વક સ્વીકૃતિ મળી છે, અને ટૂંક સમયમાં જ તે યુએસમાં (US) રજૂ કરવામાં આવશે.
એમએન્ડએમ (M&M)ની કંપનીની જ ઈન્ટિગ્રેટેડ ડિઝાઈન એન્ડ મેન્યુફેક્ચરિંગ ટીમ (એકીકૃત રચના અને ઉત્પાદન ટુકડી) (આઈડીએએમ (IDAM)) દ્વારા સ્કોર્પિયોની પરિકલ્પના અને રચના કરવામાં આવી છે.આ કારને ત્રણ પ્રતિષ્ઠિત પુરસ્કાર મળ્યા છે – બિઝનેસ સ્ટાન્ડર્ડ મોનિટરિંગ દ્વારા “કાર ઓફ ધ યર” પુરસ્કાર, બીબીસી (BBC) વર્લ્ડ વ્હીલ્સ દ્વારા “બેસ્ટ એસયુવી (SUV) ઓફ ધ યર” અને બીબીસી (BBC) વર્લ્ડ વ્હીલ્સ દ્વારા વધુ એક, “બેસ્ટ કાર ઓફ ધ યર” પુરસ્કાર એનાયત કરવામાં આવ્યા છે.
વિકાસ
નેવુના દાયકાની મધ્ય પહેલા, મહિન્દ્રા એન્ડ મહિન્દ્રા એક ઓટોમોબાઈલ એસેમ્બલિંગ (માત્ર પાર્ટસ જોડીને વાહનો તૈયાર કરતી) કંપની હતી. કંપનીએ વિલિસ જીપોનું ઉત્પાદન કર્યું હતું અને તેમાં નજીવા ફેરફારો સાથે સુધારેલી આવૃત્તિ રજૂ કરી હતી (સુધારેલી આવૃત્તિઓને ભારતથી બહાર લઈ જવાઈ હતી). 1996માં, કંપનીએ વૈશ્વિક સ્તરે સ્પર્ધામાં ઉતરી શકે તેવી પ્રોડક્ટ સાથે એસયુવી (SUV) ક્ષેત્રે પ્રવેશવાની યોજના ઘડી હતી. એમ એન્ડ એમ (M & M)ને નવી પેઢીની પ્રોડક્ટ કેવી રીતે તૈયાર કરવી તેનું તકનિકી જ્ઞાન ન હોવાથી, તેમણે ભારતીય ઓટો કંપનીઓમાં સંપૂર્ણ નવી પરિકલ્પના કરી હતી. ડૉ. પવન ગોએન્કા અને એલન ડુરેન્ટ જેવા નવા એક્ઝિક્યુટિવ્સ (કાર્યવાહકો), કે જેમણે પશ્ચિમી દેશોમાં વાહન ઉદ્યોગક્ષેત્રે કામ કર્યું હતું તેમની સાથે મળીને, કંપનીએ, ઉત્પાદક દ્વારા ફરજિયાતપણે તેમના વાહનની રચના, નિર્માણ અને પરીક્ષણના નિયમને તોડ્યો હતો (આ પ્રક્રિયામાં કેટલાક મિલિયન ડોલરોના ખર્ચો થયો હતો). નવી મહિન્દ્રા સ્કોર્પિયો એસયુવી (SUV)માં તેમની મોટાભાગની પ્રણાલીઓ સીધી જ તેમના પુરવઠાકારો દ્વારા રચવામાં આવી હતી જેમાં મહિન્દ્રા દ્વારા ડિઝાઈન (રૂપરેખા), પ્રદર્શન વિવરણો અને કાર્યક્રમની કિંમતના માત્ર કેટલાક ઈનપૂટ (વધારાની માહિતી) આપવામાં આવતા હતા. પરીક્ષણ, માન્યતા અને સામગ્રીની પસંદગી પ્રમાણે પ્રણાલીની ડિઝાઈન (રૂપરેખા) અને એન્જિનિયરિંગ પુરવઠાકારો દ્વારા કરાતા હતા. સ્ત્રોતો અને એન્જિનિયરિંગના સ્થળો પણ પુરવઠાકારો દ્વારા પસંદ કરવામાં આવતા હતા. બાદમાં મહિન્દ્રાના પ્લાન્ટમાં મહિન્દ્રા બેજની દેખરેખ હેઠળ ભાગોને જોડવાનું કામ થતું હતું (ભારતમાં એમયુવી (MUV) ક્ષેત્રે મહિન્દ્રા એક ખ્યાતનામ બ્રાન્ડ હોવાથી). આ પદ્ધતિથી કંપની પુરવઠાકારની 100 ટકા પરોક્ષ હિસ્સેદારી સાથે પરિકલ્પનાથી વાસ્તવિકતા સુધીના નવા વાહનનું ઉત્પાદન રૂ. 600 કરોડના ખર્ચે કરી શકી હતી ($120 મિલિયન), જેમાં પ્લાન્ટના સુધારાનો ખર્ચ પણ સમાવાયેલ છે. આ યોજનાને પરિકલ્પનામાંથી અંતિમ પ્રોડક્ટને સાકાર થતા 5 વર્ષનો સમય લાગ્યો હતો.
એપ્રિલ 2006માં, કંપનીએ સુધારેલી સ્કોર્પિયો રજૂ કરી હતી – તેને ‘તમામ-નવી’ સ્કોર્પિયો તરીકે ગણાવાતી હતી. જૂન 2007માં, મહિન્દ્રાએ ભારતમાં પિક-અપ આવૃત્તિ રજૂ કરી હતી જે સ્કોર્પિયો ગેટવે તરીકે ઓળખાતી હતી. તાજેતરમાં એમ એન્ડ એમ (M & M) દ્વારા આ મોડેલની નવી આવૃત્તિ રજૂ કરવામાં આવી છે.
પ્રથમ પેઢી
ભારતમાં 2002માં મહિન્દ્રા સ્કોર્પિયો રજૂ કરવામાં આવી હતી. સ્કોર્પિયોને સફળતા મળ્યા બાદ ટૂંક જ સમયમાં, મહિન્દ્રાએ પ્લશ (મલમલના કાપડમાંથી બનેલ) બેઠકો અને પાછળના ભાગે મધ્યમાં આરામ માટેના હાથા, બહારના ભાગના ડ્યૂઅલ ટોન (દ્વીરંગી) રંગ અને કેટલાક નજીવા ફેરફારો સાથે સુધારેલી સ્કોર્પિયો રજૂ કરી હતી.
દિલ્હીમાં, ઓટો એક્સપો 2006માં, મહિન્દ્રાએ સીઆરડીઈ (CRDe) એન્જિન સાથેની હાઈબ્રિડ (મિશ્રિત) સ્કોર્પિયો અને પિક-અપ ટ્રક આધારિત સ્કોર્પિયો સાથે સ્કોર્પિયો મોડેલ અંગે તેમની ભાવી યોજનાઓ રજૂ કરી હતી. હાઈબ્રિડ (મિશ્રિત) સ્કોર્પિયો, ભારતમાં વિકસાવયેલા આ પ્રકારનું પ્રથમ વાહન હતું જે અરૂણ જૌરા કે જેઓ ફોર્ડના ભૂતપૂર્વ કર્મચારી હતા, તેમના દ્વારા વિકસાવાયું હતું. તેમના ઉપરી, ડૉ. પવન ગોએન્કા, જીએમ (GM)ના ભૂતપૂર્વ એન્જિનિયર હતા તેઓ હાલમાં મહિન્દ્રાના ઓટોમોટિવ વિભાગના વડા છે તેમજ સંપૂર્ણ સ્કોર્પિયો યોજના જુએ છે.
નવેમ્બર 2007માં, મહિન્દ્રાએ તેમના નવા સ્કોર્પિયો મોડેલ, એમ_હોક (m_Hawk) માટે તેમની અધિકૃત વેબસાઈટ પર પ્રચાર અભિયાન શરૂ કર્યું હતું.
14 એપ્રિલ 2008ના રોજ, મહિન્દ્રાએ 2008 એસએઈ (SAE) વિશ્વ પરિષદ ખાતે તેમની સ્કોર્પિયો એસયુવી (SUV)ની ડીઝલ-ઈલેક્ટ્રિક હાઈબ્રિડ (મિશ્રિત) આવૃત્તિની પરિકલ્પના રજૂ કરી હતી.
21મી સપ્ટેમ્બર 2008ના રોજ મહિન્દ્રાએ 6 સ્પીડ ઓટોમેટિક ટ્રાન્સમિશન ગીયર (સ્વયંસંચાલિત બદલાતા ગીયર) સાથે તેમની આધુનિક સ્કોર્પિયો રજૂ કરી હતી.
મહિન્દ્રા યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં, સંભવતઃ ડીઝલ-ઈલેક્ટ્રિક હાઈબ્રિડ (મિશ્રિત)ની, નિકાસની યોજના ધરાવતી હતી. 2006માં મહિન્દ્રા વાહનોના વિતરણ અને આયાત માટે તેણે ગ્લોબલ વ્હીકલ્સ યુએસએ (USA)ના કરારમાં પ્રવેશ કર્યો હતો. હવે તે સ્કોર્પિયોની સુધારેલી પિક-અપ આવૃત્તિ (હાલમાં ફોર્ડ સ્કોર્પિયો સાથે ટ્રેડ માર્ક અંગેનો મુદ્દો ચાલી રહ્યો હોવાથી નામ આપવામાં આવ્યું નથી)ને 2009ના અંત સુધીમાં યુએસ (US)માં રજૂ કરવાની યોજનામાં છે. આ વાહન $20,000 જેટલી ઓછી કિંમતે રજૂ કરાયું છે.
નિકાસો
મહિન્દ્રા સ્કોર્પિયો સમગ્ર વિશ્વમાં વેચાય છે જેમાંના કેટલાક દેશો અહીં દર્શાવેલા છેઃ પશ્ચિમી યુરોપમાં, સમાન નામથી અગાઉથી જ ફોર્ડનું વાહન ઉપલ્બધ હોવાથી ગુંચવણ ઉભી ન થાય તે માટે તેને મહિન્દ્રા ગોવા કહેવામાં આવે છે.
સુરક્ષા
સુધારેલી મહિન્દ્રા સ્કોર્પિયો ગેટવે, 2009ના મધ્યમાં ઓસ્ટ્રેલિયામાં રજૂ કરવામાં આવી હતી જેમાં ભારતના મોડેલમાં વધારાની ખાસિયતો જેવી કે એબીએસ (ABS) બ્રેકો અને એરબેગ્સ ઉમેરવામાં આવી હતી જેમાં હાલના એએનસીએપી (ANCAP) રેટિંગના 2 સ્ટારથી વધીને ઓછામાં ઓછા 3 સ્ટાર સુધી પહોંચવાનો પ્રયાસ કરાયો હતો.
મોહનલાલ દેસાઈ
પ્રાચીન-મધ્યકાલીન જૈન સાહિત્યનું સંશોધન-અધ્યયન એમનું મુખ્ય ક્ષેત્ર છે. એમના ગ્રંથોમાં રહેલી સાહિત્ય-ઇતિહાસની પ્રચુર સામગ્રીમાં શાસ્ત્રીય વ્યવસ્થા, ચોકસાઈને વૈજ્ઞાનિક દ્રષ્ટિ છે. એમના બે આકારગ્રંથો છે : ‘જૈન ગુર્જર કવિઓ’ – ભા. ૧ (૧૯૨૬), ભા. ૨ (૧૯૩૧), ભા. ૩- ખં. ૧ તથા ૨ (૧૯૪૪) અને ‘જૈનસાહિત્યનો સંક્ષિપ્ત ઇતિહાસ’ (૧૯૩૩). પ્રથમ ગ્રંથ એક સંકલિત વર્ણનાત્મક હસ્તપ્રતસૂચિ તરીકે આશરે ચાર હજાર પાનાંની ‘જૈન ગુર્જર કવિઓ’ની શ્રેણીરૂપે ઘણાં પરિશિષ્ટોથી યુક્ત છે; તો બીજો ગ્રંથ સંક્ષિપ્ત તરીકે ઓળખાયેલો પણ હજારેક પાનાં ધરાવતો જૈન સાહિત્યનો ઇતિહાસ છે, જે મહાવીર સ્વામીના સમયથી સં. ૧૯૬૦ સુધીના સંસ્કૃત, પ્રાકૃત, અપભ્રંશ, ગુજરાતી સાહિત્યનું કાલક્રમબદ્ધ દિગ્દર્શન કરાવે છે.
‘જૈન ઐતિહાસિક રાસમાળા’- ભા. ૧ (૧૯૬૯), ‘કવિવર નયસુંદરકૃત ગિરનાર તીર્થોદ્વાર રાસ અને તીર્થમાલા’ (૧૯૨૦), ‘વિનયવિજ્યકૃત નયકર્ણિકા’ (ગુજરાતીમાં, ફત્તેહચંદ બાલન સાથે, ૧૯૧૦; અંગ્રેજીમાં, ૧૯૧૫), ‘જૈનાચાર્ય આત્માનંદ જન્મશતાબ્દિ સ્મારક ગ્રંથ’ (૧૯૩૬) અને ‘જૈન કાવ્યપ્રવેશ’ (૧૯૧૨) એમનાં સંપાદનો છે. ‘શ્રીમદ્ યશોવિજ્યજી’ (અંગ્રેજીમાં), ‘સામાયિક સૂત્ર’ (૧૯૧૧), ‘જિન દેવદર્શન’ (૧૯૧૦) અને ‘સ્વામી વિવેકાનંદના પત્રો’ (૧૯૬૮) એમનાં અન્ય પ્રકીર્ણ પુસ્તકો છે.
ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ પર પરિચય
શ્રેણી: ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:સાહિત્યકાર શ્રેણી:૧૯૪૫માં મૃત્યુ
વડાલા (તા. વઢવાણ)
વડાલા (તા. વઢવાણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વઢવાણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વડાલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વઢવાણ તાલુકો
રંડોળા (તા. પાલીતાણા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના ભાવનગર જિલ્લાના પાલીતાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલીતાણા તાલુકો
અમલનેર
વિપ્રો કંપનીની શરુઆત અમલનેરથી થઈ હતી. વિપ્રો કંપનીએ સૌ પ્રથમ વનસ્પતી ઘી બનાવાનુ અહીંથી શરુ કર્યુ હતું.
શ્રેણી:મહારાષ્ટ્ર
ભાવનગર-ધોળા રેલ્વે લાઈન
વિગત
આ ભાવનગર-ગોંડલ રેલ્વે લાઇનના સર્વેક્ષણ અને બાંધકામના આદેશો અનુક્રમે ૧૧ માર્ચ ૧૮૭૮ અને ૧૯ માર્ચ ૧૮૭૯ ના દિવસોએ બહાર પડાયા હતા. આ રેલ્વે-લાઇનના બાંધકામ માટે ભાવનગર અને ગોંડલ રાજ્યો દ્વારા બ્રિટીશ સરકારને ઠેકો આપવામાં આવ્યો હતો અને કામની દેખરેખનું કામ એક સમિતિ કરતી હતી. ઉત્તર દિશાના ભાવનગરથી વઢવાણ વાયા ધોળા વિભાગ અને પશ્ચિમ દિશાના ધોળાથી ઢસા વિભાગના બાંધકામનો ખર્ચ ભાવનગર રાજ્ય દ્વારા અને ઢસાથી ધોરાજી સુધીના બાંધકામનો ખર્ચ ગોંડલ રાજ્ય દ્વારા ભોગવવામાં આવ્યો હતો. જ્યારે બાંધકામ થયું ત્યારે આ મીટર-ગેજ સેવા હતી. જેને ભારતની આઝાદી પછી ગુજરાત રાજ્યના પશ્ચિમ રેલ્વેના ભાવનગર વિભાગમાં સમાવેશ કરવામાં હતી. હાલમાં આ લાઇનનું ગેજ-પરિવર્તન થઇ ચુક્યું હોવાથી હાલમાં આ લાઇન બ્રોડ-ગેજ લાઇન તરીકે સેવા આપે છે. ભાવનગર-ધોળા રેલ્વે લાઇન ભાવનગર ટર્મીનસથી શરૂ થઇ ૪૯ કિલોમીટરનું અંતર કાપીને ધોળા જંકશન પર પુરી થાય છે. જેમાં વચ્ચે સિહોર પાસેથી પાલીતાણા જતો ફાંટો અલગ પડે છે.
શિવદાન ગઢવી
શિવદાન ગઢવી (જન્મ: ૨૬ ડિસેમ્બર ૧૯૩૯) ગુજરાતી ભાષાના લોકસાહિત્ય સંપાદક અને લેખક છે.
તેમનો જન્મ સુરપુરા,(જિલ્લો : મહેસાણા) માં થયો હતો. તેમના પિતાનું નામ જીવાભાઇ પ્રતાપજી ગઢવી તથા માતાનું નામ બુનજીબા હતું. તેમણે પ્રાથમિક કેળવણી દેણપુરાની  પ્રાથમિક શાળામાં તથા માધ્યમિક કેળવણી બેચરાજીની  સર્વોદય માધ્યમિકશાળામાંથી મેળવ્યું. મેટ્રીકમાં બેચરાજી તાલુકા પ્રથમ નંબરે ઉત્તિર્ણ થયા હતા. ત્યાર બાદ તેમણે ગુજરાત કોલેજ અમદાવાદથી ગણિત અને ભૌતિકશાસ્ત્ર વિષય સાથે બી.એસ સી ની પદવી મેળવી.
વ્યાવસાયિક કારકીર્દી
અભ્યાસ બાદ હારિજની હાઇસ્કુલમાં એક વર્ષ તેમણે શિક્ષક તરીકે સેવા આપી અને ત્યાર બાદ તેઓ પ્રાથમિક શિક્ષણવિભાગમાં કેળવણીના નિરીક્ષક બન્યા. ત્યાર બાદ તેમણે તાલુકા વિકાસ અધિકારી, ડેપ્યુટી ડી.ડી.ઓ., એડિશનલ કેલેક્ટર, પાણી પૂરવઠા બોર્ડમાં સી.ઓ, અને કમિશ્નર સચિવ તરીકે નિમણૂક પામ્યા હતા. ૩૧ ડિસેમ્બર ૧૯૯૭ ના રોજ તેઓ નિવૃત થયા.
સર્જન
તેમણે 'ચારણી સાહિત્યના પ્રતિભાશાળી કવિઓ', 'ખાંભીએ નમે શિર'(લોકકથા), 'ખાંભીએ ચડે સિંદૂર'(લોકકથા), 'ખાંભીએએ સાજણ સાંભર્યા', 'દુહા છંદની સૌરભ', 'ઢોલ ઘડુક્યા' (ચારણી લગ્નગીત સંગ્રહ), 'ચારણી સાહિત્યના શિલ્પીઓનું વૃંદાવન', 'શબ્દો ગગને ગાજ્યા' , 'કન્યા પધરાવો સાવધાન' સાથે કુલ ૧૯ પુસ્તકો રચ્યા છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી: ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:૧૯૩૯માં જન્મ
કવર્ધા જિલ્લો
કવર્ધા જિલ્લો ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છત્તીસગઢ રાજ્યના ૧૬ જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. કવર્ધા જિલ્લાનું મુખ્યાલય કવર્ધાનગરમાં આવેલું છે.
શ્રેણી:છત્તીસગઢ
ભુસાવળ
ભુસાવળ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના જલગાંવ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૫ તાલુકાઓ પૈકીના એક મહત્વના ભુસાવળ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે. જલગાંવ જિલ્લામાં બીજા ક્રમે આવતું આ શહેર હજીરા-કોલકાતાને જોડતા રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં. ૫૩ (જૂનો રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં. ૬) પર આવેલ છે. વિશ્વવિખ્યાત પર્યટન સ્થળ અજંતાની ગુફાઓ અહીંથી આશરે ૬૩ કિલોમીટર (વાયા જામનેર) જેટલા અંતરે આવેલ છે.
ભૂગોળ
ભુસાવળ તાપી નદીના કિનારા પર વસેલું છે. તાપી નદી મધ્ય ભારતમાં સાતપુડા પર્વતમાળા અને દક્ષિણના ઉચ્ચપ્રદેશમાં આવેલ અજંતા પહાડીઓની વચ્ચે થી વહે છે. આ નદી ભારતીય ઉપખંડની મહત્વની નદીઓ પૈકીની એક છે, જેની લંબાઈ લગભગ ૭૨૪ કિલોમીટર (૪૫૦ માઇલ) જેટલી છે. તાપી નદી, નર્મદા નદી તેમ જ મહી નદીની માફક પૂર્વ થી પશ્ચિમ તરફ વહે છે.
વસ્તી
વર્ષ ૨૦૧૧ની ભારતની જનગણના અનુસાર આ શહેરની વસ્તી ૧,૮૭,૪૨૧ જેટલી છે, જેમાં ૯૬,૧૪૭ પુરુષો અને ૯૧,૨૭૪ સ્ત્રીઓ છે. અહીંનો સાક્ષરતા દર ૮૮.૩૮ % જેટલો છે, જેમાં પુરુષ સાક્ષરતા દર ૯૧.૭૪ % અને સ્ત્રી સાક્ષરતા દર ૮૪.૮૭ % જેટલો છે.
વિગતવાર જનગણનાના આંકડા અનુસાર આ શહેરની ૬૪.૦૬ % વસ્તી હિંદુ ધર્મ, ૨૪.૪૦ % વસ્તી મુસ્લિમ ધર્મ અને ૮.૭૯ % વસ્તી બૌદ્ધ ધર્મને અનુસરે છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:મહારાષ્ટ્ર
મીતાણા (તા. ટંકારા)
મીતાણા (તા. ટંકારા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ટંકારા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મીતાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, બેંક તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગામ મોરબી-મોરબી ધોરીમાર્ગ પર આવેલું છે, અને તેની બંને બાજુએ ડેમ બનેલા છે.
શ્રેણી:ટંકારા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
કાંકેર જિલ્લો
કાંકેર જિલ્લો (ઉત્તર બસ્તર) ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છત્તીસગઢ રાજ્યના ૧૬ જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. કાંકેર જિલ્લાનું મુખ્યાલય કાંકેર નગરમાં આવેલું છે.
શ્રેણી:છત્તીસગઢ
લાખાવડ (તા. પાલીતાણા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના ભાવનગર જિલ્લાના પાલીતાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલીતાણા તાલુકો
વડોદ (તા. વઢવાણ)
વડોદ (તા. વઢવાણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વઢવાણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વડોદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.વડોદ ની દક્ષિણે ભોગવા નદી પર ડેમ આવેલ છે.
શ્રેણી:વઢવાણ તાલુકો
પિંડારા મંદિર સમૂહ
પિંડારા મંદિર સમૂહ પિંડારા, કલ્યાણપુર તાલુકો, દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લો, ગુજરાત ખાતે આવેલ છે, જે સ્થાનિકો દ્વારા દુર્વાસા ઋષિ આશ્રમ તરીકે ઓળખાય છે. આ મંદિરો મૈત્રક-સૈંધવ સમયગાળાના (૭મી થી ૧૦મી સદી) છે. આ મંદિરો સમુદ્ર કિનારા નજીક અને દ્વારકાથી ૧૧ માઇલના અંતરે આવેલા છે.
ઇતિહાસ
આ સ્થળને રાષ્ટ્રીય મહત્વનું સ્મારક (N-GJ-121) જાહેર કરાયું છે અને તે ભારતીય પુરાતત્વ સર્વેક્ષણના વડોદરા વિભાગ હેઠળ આવે છે.
સ્થાપત્ય
center|thumb|પાંચ મંદિરો અને સ્થંભ વાળો મંડપ દર્શાવતો નકશો અહીં પાંચ મંદિરો અને સ્થંભો ધરાવતો લાંબો મંડપ આવેલો છે.
મંદિર ક્રમાંક ૧ (જુનું મંદિર/સૂર્ય મંદિર/ધ્યાન મંદિર)ને એમ.એ. ઢાંકી અને જે.એમ. નાણાવટી નવ-દ્રાવિડ ફાંસના શૈલીમાં બનાવવામાં આવ્યું છે. તેને ચોરસ છત અને સાદી દિવાલો છે, જેના પર પાંચ સ્તરોનું શિખર છે. આ સ્તરોમાં ચંદ્રશાળા કોતરણી ઉતરતા ક્રમમાં ધરાવે છે જેમાં સૌથી નીચે પાંચથી શરુ કરી સૌથી ઉપર એક એમ ચંદ્રશાળા છે. જો કે સૌથી ઉપરનું સ્તર નષ્ટ પામ્યું છે અને આ સ્તરોના ખૂણાઓમાં કર્ણકૂટ આવેલ છે. આ મંદિરે તેનો મંડપ ગુમાવી દીધો છે. આ મંદિર કદાચ સંધાર પ્રકારે બાંધકામમાં બાંધવામાં આવ્યું હશે. (સંધાર પ્રકારમાં મુખ્ય ગર્ભગૃહ ફરતે છતવાળો અને દીવાલોવાળો પરિક્રમા માર્ગ હોય છે.) જો તેમ હોય તો, એવું જણાય છે કે બાહ્ય દિવાલો લાંબા સમય પહેલા નાશ પામી હશે. આ મંદિર પૂર્વાભિમુખ છે.
મંદિર ક્રમાંક ૨ અને ૩ ફાંસના શૈલી પ્રકારના છે. આ મંદિરો પ્રારંભિક મહા-ગુર્જર સ્થાપત્યનો પ્રભાવ ધરાવે છે. આ મંદિરો પશ્ચિમ દિશામાં મુખ ધરાવે છે.
મંદિર ક્રમાંક ૩ ચોરસ યોજના ધરાવે છે અને નાના કદનું છે. તેની છત પણ મંદિર ક્રમાંક ૨ જેવી જ હશે. મંદિર ક્રમાંક ૪ પણ તેના જેવું જ છે, પણ તે પૂર્વાભિમુખ છે. આ બે મંદિરો પણ અડધી દીવાલો પર ટૂંકા થાંભલાના ટેકે ઉભેલો ખુલ્લો મંડપ ધરાવે છે. મંદિર ક્રમાંક ૫નું મુખ પશ્ચિમ દિશામાં મુખ ધરાવે છે અને ફાંસના પ્રકારની શિખર રચના સાથે ચોરસ ખંડ અને કોતરણી રહિત દીવાલો ધરાવે છે.
૨૦૦૭માં આ મંદિર સમૂહની ઉત્તરે પ્રાચીન મંદિરોના ડૂબી ગયેલ અવશેષો મળી આવ્યા હતા. આ મંદિરોની માત્ર જગતી જ હયાત છે જે પરથી એવું અનુમાન લગાવી શકાયું છે કે આ મંદિર પૂર્વાભિમુખ હશે. અહીંથી એક શિવલિંગની યોનિ પણ મળી આવી હતી, જે આ મંદિરો શિવ મંદિરો હોવાનું સૂચન કરે છે. આ મંદિરો ડૂબવાનું કારણ સમુદ્ર સપાટીના સ્તરમાં વધારો અને ધરતીકંપ હશે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:દેવ ભૂમિ દ્વારકા જિલ્લો શ્રેણી:રાષ્ટ્રીય મહત્વનાં સ્મારકો
કોરબા જિલ્લો
કોરબા જિલ્લો ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છત્તીસગઢ રાજ્યના ૧૬ જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. કોરબા જિલ્લાનું મુખ્યાલય કોરબા નગરમાં આવેલું છે.
શ્રેણી:છત્તીસગઢ
રમેશ ર. દવે
'''રમેશ ર. દવે (જન્મ: ૧ સપ્ટેમ્બર ૧૯૪૭; ઉપનામ: તરુણપ્રભસૂરિ''') ગુજરાતી નવલકથાકાર, વાર્તાકાર અને વિવેચક છે.
જીવન
રમેશ ર. દવેનો જન્મ ૧ સપ્ટેમ્બર ૧૯૪૭ના રોજ સુરેન્દ્રનગરના લીંબડી તાલુકાના ખંભલાવ ગામમાં થયો હતો. તેઓ ચુડા તાલુકાના (સુરેન્દ્રનગર) નાગનેશ ગામના વતની છે. તેમની માતાનું નામ અનુબહેન અને પિતાનું નામ રતિલાલ દવે છે. તેમના માતા સણોસરા (ભાવનગર)માં શિક્ષિકા હતાં આથી તેમણે પ્રાથમિક શિક્ષણ ત્યાં જ લીધું. માધ્યમિક શિક્ષણ તેમણે પોતાના મામા મનુભાઈ પંચોળી 'દર્શક' પાસે 'ગ્રામદક્ષિણામૂર્તિ લોકશાળા', અંબાલા ખાતેથી પ્રાપ્ત કર્યું. ૧૯૬૮માં તેમણે લોકભારતી ગ્રામવિદ્યાપીઠ, સણોસરા ખાતેથી હિન્દી વિષય સાથે સ્નાતકની ઉપાધી મેળવી અને ૧૯૭૨માં આ જ વિષય સાથે ભાવનગરની સૌરાષ્ટ્ર યુનિવર્સિટીમાંથી અનુસ્નાતકની ઉપાધી મેળવી. ૧૯૮૩માં તેમણે ગુજરાત યુનિવર્સિટીમાંથી ચીમનલાલ ત્રિવેદીના માર્ગદર્શન હેઠળ 'ગુજરાતી નવલકથામાં પાત્રનિરૂપણ' વિષય પર પીએચ.ડીની પદવી મેળવી.
સાહિત્યિક કાર્ય
તેમણે પોતાની લેખન પ્રવૃત્તિનો પ્રારંભ લઘુકથા અને ટૂંકીવાર્તા લખવાથી કર્યો હતો. તેમની પ્રથમ વાર્તા 'ગોરેનંદ યશોદા ગોરી' મે ૧૯૬૯માં કુમાર સામયિકમાં પ્રગટ થઈ હતી, પરંતુ તેમની પ્રથમ ધ્યાનપાત્ર કૃતિ ૧૯૮૪માં પ્રગટ થયેલ નવલકથા 'પૃથિવી' હતી.
હિન્દી લેખક પરમાનંદ શ્રીવાસ્તવ દ્વારા મલિક મોહમ્મદ જાયસી વિશેના પુસ્તક 'જાયસી'નો હિન્દીમાંથી ગુજરાતીમાં તે જ શિર્ષક હેઠળ અનુવાદ કરેલ છે જે ૧૯૯૬માં પ્રકાશિત થયો હતો.
કૃતિઓની યાદી
નવલકથા
ટૂંકી વાર્તા
નિબંધ
વિવેચન
સન્માન
તેમની નવલકથા, ટૂંકી વાર્તા અને નિબંધના પુસ્તકોને ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમીના પારિતોષિકો પ્રાપ્ત થયેલાં છે. તેમનો વાર્તાસંગ્રહ ખંડિયેર (૨૦૧૪) સાહિત્ય અકાદમી પુરસ્કાર (૨૦૨૦) માટે વિચારણીય કૃતિ (shortlisted) તરીકે પસંદગી પામ્યો હતો.
ખોપાળા (તા.ગઢડા)
ખોપાળા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા બોટાદ જિલ્લાના ગઢડા (સ્વામિના) તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સુવિધા ઉપરાંત માધ્યમિક શાળા, પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્ર, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, દૂધની ડેરી, બેંક પણ ઉપલબ્ધ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, હીરા ઉદ્યોગ તથા પશુપાલન છે.
વાહનવ્યવહારની દૃષ્ટિએ ગુજરાતનાં મોટાભાગના શહેરો સાથે તે સડક માર્ગે સારી રીતે સંકળાયેલું છે. રેલ માર્ગે ખોપાળા પહોંચવા માટે અમદાવાદ-બોટાદ રેલ્વે માર્ગ પર આવેલા બોટાદ સ્ટેશને ઉતરીને ત્યાંથી બસ દ્વારા પહોંચી શકાય છે તથા ઉજ્જળવાવ સ્ટેશને ઉતરતા ત્યાંથી ખોપાળા ગામનું અંતર પાંચ કિલોમીટર જેટલું થાય છે. ખોપાળામાં સ્વામિનારાયણ ભગવાનનું મંદિર આવેલું છે. ગામમાં લોકભાગીદારીથી તળાવ અને બંધપાળાનું નિર્માણ થયેલું છે.
સાહિત્યમાં ઉલ્લેખ
ઝવેરચંદ મેઘાણી રચિત લોકકથા સંગ્રહ સૌરાષ્ટ્રની રસધાર ભાગ ૧ ની એક વાર્તા વાલીમામદ આરબ માં આ ગામનો ઉલ્લેખ આવે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગઢડા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ખાનપુર (તા. તારાપુર)
ખાનપુર (તા. તારાપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તારાપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે ખાનપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:તારાપુર તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
નારાયણ દેસાઈ
નારાયણ દેસાઈ (૨૪ ડિસેમ્બર ૧૯૨૪ – ૧૫ માર્ચ ૨૦૧૫) ભારતીય ગાંધીવાદી અને લેખક હતા.
પ્રારંભિક જીવન
મહાત્મા ગાંધીના અંગત સેક્રેટરી અને જીવનવૃત્તાંત લેખક મહાદેવભાઈ દેસાઈના પુત્ર એવા, નારાયણ દેસાઈનો જન્મ વલસાડ, ગુજરાત ખાતે ૨૪ ડિસેમ્બર ૧૯૨૪ના રોજ થયો હતો. ગાંધીજીના સાબરમતી આશ્રમ, અમદાવાદ અને વર્ધા નજીક સેવાગ્રામ આશ્રમ ખાતે મોટા થયેલા તેમણે પોતાના પિતા અને આશ્રમના અન્ય રહેવાસીઓ જોડે શિક્ષણ મેળવ્યું હતું. તેમણે શિક્ષણ, કાંતણ અને ખાદી વણાટમાં નિપુણતા મેળવી હતી.
શરૂઆતી વર્ષો
સ્વાતંત્ર્ય સેનાનીઓ નભકૃષ્ણ ચૌધરી અને માલતીદેવી ચૌધરીની પુત્રી ઉત્તરા ચૌધરી સાથેના લગ્ન પછી આ યુવાન જોડી સુરતથી ૬૦ કિમી દૂર આવેલા વેડછી ખાતે સ્થાયી થઇ. જ્યાં તેમણે નઇ તાલીમ શાળામાં શિક્ષક તરીકે કામ શરૂ કર્યું. વિનોબા ભાવે દ્વારા ભૂદાન આંદોલન શરૂ કરાયા પછી તેમણે ગુજરાતમાં પગપાળાં પ્રવાસ કરીને અમીરો પાસેથી જમીન લઇને ગરીબ જમીન વિહોણાં ખેડૂતોમાં વહેંચી હતી. તેમણે ભૂદાન આંદોલનનું મુખપત્ર ભૂમિપુત્ર શરૂ કર્યું અને ૧૯૫૯ સુધી તેના તંત્રી રહ્યા.
ગાંધીજીની ફિલસૂફીનો અમલ
નારાયણ દેસાઈ વિનોબા ભાવે દ્વારા સ્થાપિત અને સામાજીક નેતા જયપ્રકાશ નારાયણના નેતૃત્વ હેઠળ સંચાલિત અખિલ ભારતીય શાંતિ સેના મંડળમાં જોડાયા. શાંતિ સેનાના જનરલ સેક્રટરી તરીકે, નારાયણ દેસાઈએ સમગ્ર દેશમાંથી શાંતિ સ્વયંસેવકોની ભરતી કરી જેમણે જાતિગત અથડામણો દરમિયાન સુલેહગીરી કરવામાં મદદ કરી.
તેમણે આંતરરાષ્ટ્રીય શાંતિ સેનાની સ્થાપના કરવામાં અગત્યનો ભાગ ભજવ્યો અને તેઓ વોર રેઝિસ્ટર્સ ઇન્ટરનેશનલના ચેરમેન તરીકે ચૂંટાયા. પાકિસ્તાની શાંતિ સંગઠનની સાથે તેમને યુનેસ્કોનો આંતરરાષ્ટ્રીય શાંતિ પુરસ્કાર મળ્યો હતો.
તેઓ ભારતમાં કટોકટી લાદવાના વિરોધમાં સક્રિય હતા અને કટોકટીના કાયદાઓના વિરોધમાં સામયિકની શરૂઆત કરી હતી. જયપ્રકાશ નારાયણના સાથી તરીકે તેમણે જનતા પાર્ટીની સ્થાપનામાં અગત્યનો ભાગ ભજવ્યો, જે પ્રથમ મોટા બિન-કોંગ્રેસી પક્ષ તરીકે ઉભરી આવ્યો. તેમણે વડા પ્રધાન તરીકે મોરારજી દેસાઈનું નામ પસંદ કરવામાં પણ અગત્યનો ભાગ ભજવ્યો.
જયપ્રકાશ નારાયણના મૃત્યુ પછી તેઓ વેડછી ખાતે સ્થાયી થયા અને સંપૂર્ણ ક્રાંતિ વિદ્યાલયની સ્થાપના કરી. આ સંસ્થા અહિંસા અને ગાંધી જીવનશૈલીની તાલીમ આપતી હતી. તેમણે પોતાની પિતા મહાદેવ દેસાઈને શ્રદ્ધાંજલિ આપતું ગાંધીજીનું જીવનવૃત્તાંત ચાર ભાગોમાં લખ્યું, જે તેમના પિતાનું સ્વપ્ન હતું અને જેલમાં ૧૫ ઓગસ્ટ ૧૯૪૨ના રોજ અવસાન થવાથી અધૂરું રહ્યું હતું.
૨૦૦૪થી તેમણે 'ગાંધી-કથા' (મહાત્મા ગાંધીના જીવનનાં પ્રસંગોનું વર્ણન) કહેવાની સમગ્ર વિશ્વમાં શરૂઆત કરી. ગાંધીજીનું જીવનવૃત્તાંત ચાર ભાગોમાં ૨૦૦૦ પાનાંઓમાં લખાયેલું હતું. ગાંધીજીનું જીવનવૃત્તાંત પૂર્ણ કર્યા પછી તેમણે વિચાર્યું કે બહુ જૂજ લોકો આ પુસ્તક તેના કદ અને ઉંચી કિંમતને કારણે વાંચશે. તેમણે ગાંધીજીનો સંદેશ લોકોમાં પહોંચડાવા માટે નવીન વિચાર રજૂ કર્યો. તેમણે ગાંધી કથાની શરૂઆત કરી. રામાયણ અને ભાગવત કથાની જેમ તેમણે ગાંધી કથા કહી. સાત દિવસના ત્રણ કલાકો સુધી તેમણે ગાંધીજીના જીવન અને વિચારો રજૂ કર્યા. તેમણે કથા દરમિયાન તેમના દ્વારા લખાયેલા ગીતો પણ ગાયા. તેમની કથા પ્રેક્ષકો પર આધારિત રહેતી હતી. કેટલીક કથાઓમાં તેઓ ગાંધીજીની રાજકારણ પ્રવૃત્તિઓ વિશે કહેતા હતા અને અધિકારીને તેઓ ગાંધીજીના નેતૃત્વ સંચાલનના ગુણો વિશે કહેતા હતા. આ કથા દ્વારા લોકોમાં પ્રવર્તતી ગાંધીજી વિશેની કેટલીય ગેરસમજ દૂર થઇ. તેમણે ગાંધીજીના જીવન વિશે કેટલાય અપ્રકાશિત અને ન જાણીતાં પ્રસંગો રજૂ કર્યા હતા. આ કથા ભારત અને વિદેશમાં અત્યંત લોકપ્રિય બની હતી. નોંધવુ જરૂરી છે કે તેમણે કથાની શરૂઆત કરી ત્યારે તેમની વય ૮૧ વર્ષની હતી. તેઓ ૨૩ જુલાઇ ૨૦૦૭ થી ગુજરાત વિદ્યાપીઠના કુલપતિ રહ્યા હતા, પણ નવેમ્બર ૨૦૧૪માં તેમણે પદ પરથી રાજીનામું આપ્યું હતું.
સર્જન
પાવન પ્રસંગો (૧૯૫૨) અને જયપ્રકાશ નારાયણ (૧૯૮૦) એમની ચરિત્રાત્મક પુસ્તિકાઓ છે. ગાંધી ક્યાંક હશે ભારતમાં ગીત-સંવાદોમાં લખાયેલી કટાક્ષિકા છે. સામ્યયોગી વિનોબા (૧૯૫૩), ભૂદાન આરોહણ (૧૯૫૬), મા ધરતીને ખોળે (૧૯૫૬), શાંતિસેના (૧૯૬૬), સંત સેવતાં સુકૃત વાધે (૧૯૬૭), સર્વોદય શું છે? (૧૯૬૮), ગાંધીવિચારો જૂનવાણી થઈ ગયા છે? (૧૯૬૯), અહિંસક પ્રતિકારની કહાણી (૧૯૭૫) વગેરે ગાંધીજીના આચારવિચારમાં રહેલી જીવનદ્રષ્ટિનું મૂલ્યાંકન કરતાં અને ભૂદાન પ્રવૃત્તિ વિશેનાં પુસ્તકો છે. સોનાર બાંગ્લા (૧૯૭૨) અને લેનિન અને ભારત (૧૯૭૬) ઇતિહાસ અને રાજકારણને લગતાં પુસ્તકો છે. વેડછીનો વડલો (૧૯૮૪)નું એમણે સંપાદન કર્યું છે. માટીનો માનવી (૧૯૬૪) અને રવિછબી (૧૯૭૯) એમના અનુવાદો છે.
મૃત્યુ
૧૦ ડિસેમ્બર ૨૦૧૪ના રોજ તેઓ કોમામાં સરી પડ્યા હતા. પણ, તેમાંથી સાજા થઇને તેઓ ચરખો પણ કાંતતા હતા. તેમને દૈનિક ક્રિયાઓમાં તકલીફ રહેતી હતી અને તેઓ પ્રવાહી ખોરાક પર હતા. ૧૫ માર્ચ ૨૦૧૫ના રોજ મહાવીર ટ્રોમા સેન્ટર, સુરત ખાતે તેમનું અવસાન થયું. તે જ દિવસે સંપૂર્ણ ક્રાંતિ વિદ્યાલય, વેડછી ખાતે તેમના અંતિમ સંસ્કાર કરવામાં આવ્યા.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી: ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા શ્રેણી:નર્મદ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા શ્રેણી:૧૯૨૪માં જન્મ શ્રેણી:૨૦૧૫માં મૃત્યુ
અમૃતલાલ યાજ્ઞિક
અમૃતલાલ ભગવાનજી યાજ્ઞિક ગુજરાતી વિવેચક, જીવનવૃતાંત લેખક, નિબંધકાર, સંપાદક અને અનુવાદક હતા.
જીવન
તેમનો જન્મ ૮ ઓગસ્ટ ૧૯૧૩ના રોજ ધ્રાંગધ્રામાં થયો હતો. તેમણે મેટ્રિક સુધીનું શિક્ષણ ધ્રાંગધ્રામાં પૂર્ણ કર્યું. ૧૯૩૬માં તેમણે બી.એ. અને ૧૯૩૯માં અંગ્રેજી અને ગુજરાતી વિષયોમાં એમ.એ.ની પદવી શામળદાસ કોલેજમાંથી મેળવી. ૧૯૩૯ થી ૧૯૪૦ દરમિયાન તેમણે રામનારાયણ રૂઇયા કોલેજમાં ખંડ સમયના વક્તા તરીકે કામ કર્યું અને ૧૯૪૦ થી ૧૯૬૦ દરમિયાન ગુજરાતી વિષયના પૂર્ણ સમયના વક્તા રહ્યા. તેઓ ૧૯૬૦ થી ૧૯૬૧ દરમિયાન કે.જે. સોમૈયા કોલેજ, મુંબઈ ના સ્થાપક પ્રિન્સીપાલ રહ્યા. ત્યારબાદ તેઓ મીઠીબાઇ કોલેજના પ્રિન્સીપાલ રહ્યા હતા.
સર્જન
જગગંગાનાં વહેતાં નીર (૧૯૭૦), આત્મગંગોત્રીનાં પુનિત જલ (૧૯૭૪), જાગીને જોઉં તો (૧૯૭૬), સમાજગંગાનાં વહેણો (૧૯૮૧), કુટુંબજીવનનાં રેખાચિત્રો (૧૯૮૭) અને વિદ્યાસૃષ્ટિના પ્રાંગણમાં (૧૯૮૭) તેમના શિક્ષણ, સમાજ અને અનુભવો પરનાં નિબંધો છે.
તેમણે સાહિત્યના બે સંપાદન કાર્યો કર્યા છે; લોકસાહિત્યનું સમાલોચન (૧૯૪૬) અને ગુજરાતમાં ગાંધીયુગ: ઐતિહાસિક અને સાહિત્યિક અવલોકન (૧૯૬૮). કાવ્યસુષમા (૧૯૫૯), વાઙમયવિહાર (૧૯૬૪), અક્ષર આરાધના (૧૯૮૦) અને સાહત્યિક વાદ (૧૯૮૦) તેમના મહત્વના સહ-સંપાદનો છે.
ધૈર્યશીલોની વીરકથાઓ (૧૯૫૯), શિક્ષણ અને લોકશાહી (૧૯૬૪), અમેરિકાની સંસ્કૃતિની રૂપરેખા (૧૯૬૪), કુમારન્ આશાન્ (૧૯૭૯) તેમના અનુવાદો છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:૧૯૧૩માં જન્મ
આલીપોર
આલીપોર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તથા  વલસાડ જિલ્લાનું વિભાજન કરી નવા બનાવવામાં આવેલા નવસારી જિલ્લામાં આવેલ કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ચિખલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આલીપોર ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દુધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેરી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે.
આલીપોર રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં. ૮ પર આવેલું છે. ડાંગ, વલસાડ તેમ જ  નવસારી જિલ્લામાં વ્યાપ ધરાવતી, સહકારી ધોરણે કાર્ય કરતી વસુધારા ડેરીનું મુખ્ય કાર્યાલય તેમ જ પ્લાન્ટ આલીપોર ગામમાં આવેલ છે. આ ઉપરાંત અહીં ગામના સેવાભાવી ટ્ર્સ્ટ દ્વારા અદ્યતન હોસ્પીટલ શરુ કરવામાં આવી છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ચિખલી તાલુકો
લાપળીયા (તા. પાલીતાણા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના ભાવનગર જિલ્લાના પાલીતાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલીતાણા તાલુકો
કોરિયા જિલ્લો
કોરિયા જિલ્લો ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છત્તીસગઢ રાજ્યના ૧૬ જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. કોરિયા જિલ્લાનું મુખ્યાલય કોરિયા, છત્તીસગઢ નગરમાં આવેલું છે.
શ્રેણી:છત્તીસગઢ
જશપુર જિલ્લો
જશપુર જિલ્લો ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છત્તીસગઢ રાજ્યના ૧૬ જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. જશપુર જિલ્લાનું મુખ્યાલય જશપુર નગરમાં આવેલું છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:છત્તીસગઢ
વ્હાઇટ ટાઇટ્સ
વ્હાઇટ ટાઇટ્સ, વ્હાઇટ પેન્ટીહોઝ અથવા વ્હાઇટ સ્ટોકિંગ્સ (રશિયન: белые колготки, beliye kolgotki) એ ૧૯૮૦ના દાયકાના અંતથી વિવિધ સશસ્ત્ર સંઘર્ષોમાં રશિયન દળો સામે લડતી ભાડૂતી સ્ત્રી સૈનિકો (સ્નાઈપર્સ) અંગેની રશિયન શહેરી દંતકથા છે. દંતકથા મુજબ આ સ્ત્રીઓ ગૌરવર્ણની એમેઝોન જેવી રાષ્ટ્રવાદી બાયથ્લેટ્સ છે જે રશિયા-વિરોધી ભાડૂતી સૈનિકો બની ગઈ છે. મૂળ તો તેઓ બાલ્ટિક દેશોમાંથી આવે છે તેવી દંતકથા હતી, પરંતુ દંતકથાના અનુગામી ફેરફારો મુજબ આ સૈનિકો વિવિધ વંશના હોવાની વાતો ચાલે છે, જેમાં યુક્રેનિયન અને રશિયન મહિલાઓનો પણ સમાવેશ થાય છે. "વ્હાઇટ ટાઇટ્સ" નામ આ સ્નાઈપર્સે પહેરેલા સફેદ રંગના શિયાળાની રમત બાયથ્લેટ્સના પોશાકમાંથી ઉદ્દભવ્યું છે અને પ્રથમ નાગોર્નો-કારાબાખ યુદ્ધ દરમિયાન સૌપ્રથમ પ્રચલિત થયું હતું.
મૂળ
આ ઘટના સૌપ્રથમ ૧૯૮૦ના દાયકાના અંતમાં નોંધવામાં આવી હતી, જેમાં આ બાલ્ટિક અનિયમિત સ્ત્રી સૈનિકો સોવિયેત-અફઘાન યુદ્ધમાં લડતી હોવાની અફવા હતી. તેમણેટ્રાન્સનિસ્ટ્રિયા યુદ્ધમાં ભાગ લીધેલો એવી દંતકથાઓ પણ હતી, પરંતુ રશિયન લેખક યુલિયા શુમ દલીલ કરે છે કે આ માટે કોઈ પુરાવા નથી અને આ અફવાઓ પ્રચાર અભિયાનમાંથી ઉદ્ભવેલી છે. સોવિયેત ભંગ પછીના પ્રથમ અને બીજા ચેચન યુદ્ધોના સમયે પ્રથમ વખત અંગ્રેજી-ભાષાના મીડિયામાં તેઓની નોંધ લેવાઈ હતી. ચેચન રિપબ્લિક ઓફ ઇક્કેરિયામાં "વ્હાઇટ ટાઇટ્સ"ની કથિત હાજરીને બાલ્ટિક રાજ્યોના વિશેષ દળો અને ગુપ્તચર સેવાઓ સાથે અને તે ઉપરાંત એસ્ટોનિયા સરકાર અને લિથુનિયન રાજકારણી વાયટૌટાસ લેન્ડસબર્ગિસ સાથે ચેચન નેતા ઝોખાર દુદાયેવ સાથેના સારા સંબંધો સાથે જોડવાનો પ્રયાસ કરવામાં આવ્યો છે. બીજા ચેચન યુદ્ધના પ્રારંભિક તબક્કા દરમિયાન ક્રેમલિન પ્રેસ સેક્રેટરી સેર્ગેઈ યાસ્ટ્રઝેમ્બસ્કીએ દલીલ કરી હતી કે GRUની ગુપ્ત લશ્કરી માહિતીના પુરાવાના આધારે બાલ્ટિક સ્ત્રી સ્નાઈપર્સ ખરેખર અસ્તિત્વમાં છે. એસ્ટોનિયા સરકારે રશિયા પાસે આ દાવાઓના પુરાવા માંગ્યા છે અને બે વાર રાજદ્વારી નોંધો મોકલી છે પણ સત્તાવાર જવાબ મળ્યો નથી.
રુસો-જ્યોર્જિયન યુદ્ધ
નવેમ્બર ૨૦૦૮માં, રશિયન પ્રોસીક્યુટર જનરલની તપાસ સમિતિના વડા એલેક્ઝાન્ડર બેસ્ટ્રીકિને સૂચન કર્યું હતું કે રુસો-જ્યોર્જિયન યુદ્ધ દરમિયાન જ્યોર્જિયન પક્ષમાં બાલ્ટિક દેશોના ભાડૂતી સૈનિકો, લાટવિયાની મહિલા સ્નાઈપરે, ભાગ લીધો હતો. આ ઉપરાંત અન્ય દેશોના સ્નાઈપરે ભાગ લીધો હોવાના અહેવાલો પણ હતા. આ અહેવાલોએ "વ્હાઈટ ટાઈટ્સ" કાકેશસ વિસ્તારમાં કાર્યરત હોવાની અફવાઓને પુનર્જીવિત કરી. લાટવિયન સંરક્ષણ મંત્રાલયના પ્રવક્તા, એરિસ રિકવેલિસે નીચે પ્રમાણે બેસ્ટ્રીકિનના નિવેદનોને રદિયો આપ્યો: "અમે વિચાર્યું હતું કે રશિયન પ્રેસમાં 'વ્હાઇટ ટાઇટ્સ'નું ભૂત મરી ગયું છે, પરંતુ હવે આપણે જોઈએ છીએ કે તે હજી પણ રશિયામાં ફરે છે."
રુસો-યુક્રેનિયન યુદ્ધ
૨ મે ૨૦૧૪ના રોજ, યુક્રેનમાં રશિયન સમાચાર આઉટલેટ લાઇફન્યૂઝના સંવાદદાતા, સેર્ગેઈ ગોલ્યાન્ડિને, સ્લોવિયનસ્કની ઘેરાબંધી દરમિયાન રશિયાતરફી દળો સામેની કાર્યવાહીમાં બાલ્ટિક મહિલા સ્નાઈપર્સ હાજર હોવાનો ઉલ્લેખ કર્યો હતો જે અપ્રમાણિત દાવો હતો.
લોકસંસ્કૃતિમાં
વ્હાઇટ ટાઇટ્સનો ઉલ્લેખ રશિયન લોકસંસ્કૃતિમાં પણ જોવા મળે છે, જેમ કે એલેક્ઝાન્ડર નેવઝોરોવની ૧૯૯૭ની ફિલ્મ પર્ગેટરીમાં. આ ફિલ્મમાં બે લિથુનિયન "બાયથ્લેટ્સ"ને ચેચન બળવાખોરો માટે લડતા ભાડૂતી સ્નાઈપર્સ તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા છે. ભાડૂતી લિથુઆનિયન સ્ત્રી સ્નાઈપરનું વધુ સહાનુભૂતિપૂર્ણ પાત્ર આન્દ્રે કોંચલોવ્સ્કીની ૨૦૦૨ની ફિલ્મ હાઉસ ઓફ ફૂલ્સમાં પણ દેખાયું હતું, જે સેસિલી થોમસેન દ્વારા ભજવવામાં આવ્યું હતું.
હિમાચલ પ્રદેશ વડી અદાલત
હિમાચલ પ્રદેશ વડી અદાલત હિમાચલ પ્રદેશ રાજ્યની વડી અદાલત છે. ભારતને સ્વાતંત્ર્ય મળ્યા બાદ ૧૯૫૦માં હિમાચલ પ્રદેશને કેંદ્રશાસિત પ્રદેશ બનાવાયું. ૧૯૭૧ના હિમાચલ પ્રદેશ કાયદા હેઠળ તેને રાજ્યનો દરજ્જો અપાયો અને તે ભારતનું ૧૮મું રાજ્ય બન્યું. ત્યારબાદ હિમાચલ પ્રદેશ વડી અદાલતની સ્થાપના ૧૯૭૧ માં હિમાચલ પ્રદેશ રાજ્ય અધિનિયમ ૧૯૭૦ હેઠળ કરવામાં આવી હતી. તે રાજ્યની રાજધાની સિમલામાં સ્થિત છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:હિમાચલ પ્રદેશ
વાધેલા (તા. વઢવાણ)
વાઘેલા (તા. વઢવાણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વઢવાણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વાઘેલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વઢવાણ તાલુકો