cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
બિટ્ટા (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામ ખાતે અદાણી પાવર દ્વારા બિટ્ટા સૌર ઊર્જા એકમની સ્થાપના કરવામાં આવેલ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
ધનબાદ
ધનબાદ ભારત દેશમાં આવેલા ઝારખંડ રાજ્યના ધનબાદ જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે. ધનબાદમાં ધનબાદ જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે.
પલામૂ
પલામૂ ભારત દેશમાં આવેલા ઝારખંડ રાજ્યના પલામૂ જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે. પલામૂમાં પલામૂ જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે.
રામપુરી (તા. ભિલોડા)
રામપુરી (તા. ભિલોડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રામપુરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભિલોડા તાલુકો
ટેન્શન થઇ ગયું
ટેન્શન થઇ ગયું શ્રીદત્ત વ્યાસ દ્વારા નિર્દેશિત ૨૦૧૮ની ગુજરાતી-ભાષાની કોમેડી ડ્રામા ફિલ્મ છે. મનીષ પુરોહિત, કિર્તી કુમાર દ્વારા નિર્મિત દુર્વા એન્ટરટેઇનમેન્ટ પ્રા. લિ. ના બેનર હેઠળ. આ ચલચિત્રના કલાકારો વિશાલ સોલંકી, ઐશ્વર્યા દુસને, શરદ શર્મા, પ્રપ્તી અજવલિયા, જિજ્ઞેશ મોદી છે.
આ ચલચિત્ર ૮ નવેમ્બર ૨૦૧૬ના રોજ ભારત સરકારે જાહેર કરેલી ૫૦૦ અને ૧૦૦૦ની ચલણી નોટની નોટબંધી ઘટના પર આધારિત છે.
ઉત્રાણ
ઉત્રાણ એ ભારતમાં ગુજરાત રાજ્યનાં સુરત જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે.
ભૂગોળ
ઉત્રાણ એ ઉત્તર ગોળાર્ધમાં ૨૧.૨૩° ઉ. અને ૭૨.૮૭° પૂ. પર સ્થિત છે. તે દરીયાની સપાટી થી ૧૨ મી. (૩૯ ફુટ) ની સરેરાશ ઊંચાઇ પર આવેલું છે.
વસ્તી-વિષયક માહિતી
ભારતની ૨૦૦૧ની વસ્તી ગણતરી મુજબ, ઉત્રાણની વસ્તી ૧૨,૮૯૪ છે. પુરુષોનું પ્રમાણ ૫૪% અને  સ્ત્રીઓનું પ્રમાણ ૪૬% છે. ઉત્રાણનું સરેરાશ સાક્ષરતા દર ૭૩% છે જે રાષ્ટ્રીય સરેરાશ સાક્ષરતા દર ૫૯.૫% કરતા વધારે છે. જેમાં પુરુષોની સાક્ષરતા દર ૮૦% અને સ્ત્રીની સાક્ષરતા દર ૬૪% છે. ઉત્રાણની વસ્તીના ૧૩%ની ઉમર ૬ વર્ષથી ઓછી છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો
એમ. જી. સાયન્સ કોલેજ
'''એમ. જી. સાયન્સ ઇન્સ્ટિટ્યુટ અથવા એમ.જી. સાયન્સ કોલેજ''' એ (M. G. Science College) ભારત દેશના અમદાવાદ શહેરમાં આવેલ વિજ્ઞાન પ્રવાહનું મહાવિદ્યાલય (કોલેજ) છે. આ મહાવિદ્યાલય અમદાવાદ એજ્યુકેશન સોસાયટી (AES) દ્વારા સંચાલિત છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:અમદાવાદમાં આવેલી શૈક્ષણિક સંસ્થાઓ
વાઇમકારીરી નદી
left|thumb|181x181px|વાઇમકારીરી નદીનું સ્થાન વાઇમકારીરી નદી (અંગ્રેજી:Waimakariri River) એક નદી છે જે ન્યુઝિલેન્ડના દક્ષિણ ટાપુ પરના કેન્ટરબરી વહીવટી વિસ્તારના ઉત્તરીય ભાગની સૌથી મોટી નદીઓ પૈકીની એક છે. આ નદી નીકળે છે દક્ષિણ આલ્પ્સના પર્વતોમાંથી અને પછી આ નદી ઉત્તર કેન્ટરબરી મેદાનો તરફ વહે છે અને કૈયાપોઇ (Kaiapoi) નજીક પેસિફિક મહાસાગરમાં મળી જાય છે. માઓરી માં ભાષા વાઇમકારીરી શબ્દના ઘણા અર્થ થાય છે, જેમાંથી એક અર્થ થાય છે "વેગીલા ઠંડા પાણીની નદી". આ નદી કેન્ટરબરી નદી તરીકે પણ ઓળખાય છે.
૧૯૦૦ના સૈકાની શરૂઆતમાં વાઇમકારીરી નદીના પાણીમાં કેલિફોર્નિયા ખાતેથી ચિનૂક સૅલ્મોન જાતની માછલીઓ છોડવામાં આવી હતી, જે હજુ પણ નદીમાં હયાત છે.
સ્ત્રોતો
શ્રેણી:ન્યુઝીલેન્ડ શ્રેણી:વિશ્વની નદીઓ
બોકારો
બોકારો ભારત દેશમાં આવેલા ઝારખંડ રાજ્યના બોકારો જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે. બોકારોમાં બોકારો જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે.
નગીનદાસ સંઘવી
નગીનદાસ સંઘવી (૧૦ માર્ચ ૧૯૨૦ - ૧૨ જુલાઈ ૨૦૨૦) ગુજરાત, ભારતના રાજકારણશાસ્ત્રના અધ્યાપક, લેખક અને અંગ્રેજી, હિન્દી અને ગુજરાતી ભાષાના કટારલેખક હતા. તેમને ભારતનો ચોથો સર્વોચ્ચ નાગરિક પુરસ્કાર પદ્મશ્રી ૨૦૧૯ના વર્ષમાં મળ્યો હતો.
જીવન
તેમનો જન્મ ભાવનગરમાં થયો હતો અને તેમણે શિક્ષણ ત્યાં મેળવ્યું. શિક્ષણ પૂરું થયા પછી તેણે રૂ. ૩૦ના માસિક પગાર પર એક જાહેરાત કંપનીમાં ટાઇપિસ્ટ તરીકેની કારકિર્દી શરૂ કરી. બીજી ઘણી નોકરીઓ પછી તેણે શિક્ષણ તરફ વળ્યા. સંઘવીએ તેમની શિક્ષક કારકિર્દી (૧૯૫૧-૮૦) ભવન્સ કોલેજ, અંધેરીથી શરૂ કરી હતી. પછીથી તેઓ રૂપારેલ કોલેજ, માહીમ અને મીઠીબાઈ કોલેજ, વિલેપાર્લેમાં રાજકારણશાસ્ત્ર ભણાવતા હતા. કોલેજમાં ભણાવતી વખતે તેમણે સમાચારપત્રોમાં લખવાનું શરૂ કર્યું હતું. નિવૃત્તિ પછી તેમને ૭૦૦ રૂપિયાનું પેન્શન મળતું હતું, જે પૂરતું નહોતું અને તેમણે લખવાનું ચાલુ રાખ્યું.
તેઓ "નગીનબાપા" તરીકે જાણીતા હતા.
સર્જન
તેમણે ગુજરાતી અને અંગ્રેજીમાં કુલ ૨૯ પુસ્તકો લખ્યા છે. તેઓ ગુજરાતી સામાયિક ચિત્રલેખામાં રાજકીય કટાર લખતા હતા.
પુરસ્કારો
સાહિત્યના ક્ષેત્રમાં યોગદાન આપવા માટે તેમને ભારતનો ચોથો સર્વોત્તમ નાગરિક પુરસ્કાર પદ્મશ્રી મળ્યો હતો. તેમને વજુ કોટક ગોલ્ડ મેડલ પણ મળ્યો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:૨૦૨૦માં મૃત્યુ શ્રેણી:૧૯૨૦માં જન્મ
પાકુડ
પાકુડ ભારત દેશમાં આવેલા ઝારખંડ રાજ્યના પાકુડ જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે. પાકુડમાં પાકુડ જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે.
રામપુર (મોટી)
રામપુર (મોટી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રામપુર (મોટી) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભિલોડા તાલુકો
ખાપરા કોડિયા ગુફાઓ
ખાપરા કોડિયા ગુફાઓ જૂનાગઢ બૌદ્ધ ગુફા સમૂહની સૌથી પ્રાચીન ગુફાઓ છે. તેની દિવાલો પર કોતરાયેલા અસ્પષ્ટ અને મરોડવાળા અક્ષરોના લખાણોને આધારે તે ઇ. પૂ. ૩જી થી ૪થી સદીમાં સમ્રાટ અશોકના શાસનમાં બનેલી સૌથી સાદી ગુફાઓ છે. આ ગુફાઓને ખેંગાર મહેલ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. આ ગુફાઓ સમ્રાટ અશોકના શાસનકાળ દરમિયાન ખડકમાંથી કોતરવામાં આવી હતી અને આ વિસ્તારની પ્રારંભિક મઠવાસી વસાહત માનવામાં આવે છે. આ ગુફાઓ પ્રાચીન સુદર્શન તળાવ (જે હવે અસ્તિત્વમાં નથી)ના કિનારે અને ઉપરકોટના કિલ્લાથી થોડા બહારના ભાગમાં ઉત્તર દિશા તરફ આવેલી છે.
આ ગુફાઓ પૂર્વ-પશ્ચિમ રેખાંશીય પટ્ટામાં કોતરવામાં આવી છે. તેઓ ક્ષેત્રફળમાં નાની છે પરંતુ તેમની પાણીની ટાંકીઓનું સ્થાપત્ય અનન્ય છે જે ગુફાઓને અંગ્રેજી 'એલ' આકારનું નિવાસસ્થાન બનાવે છે. આ ગુફાઓનો ઉપયોગ બૌદ્ધ ભિક્ષુઓ દ્વારા વસ્સા (વર્ષાઋતુ)ના સમયમાં કરવામાં આવતો હતો. ઘણા વર્ષોના ઉપયોગ પછી ગુફાઓની તિરાડોમાંથી પાણીના સ્ત્રાવના કારણે તેમણે આ જગ્યા છોડી દીધી હોવાનું મનાય છે. ઘણા સ્ત્રોતો કહે છે કે બૌદ્ધ ભિક્ષુઓ આ જગ્યા છોડી મહારાષ્ટ્ર તરફ ગયા હતા, જ્યાં તેઓએ કોતરકામ કરીને ઘણા સમાન અને વધુ વિસ્તૃત માળખાંઓ બનાવ્યાં હતાં. પાછળથી ખોદકામને કારણે આ ગુફાઓને નુકસાન થયું હતું અને વર્તમાનમાં માત્ર તેનું સૌથી ઉપરનું માળખું અસ્તિત્વમાં રહ્યું છે.
હરભાઈ ત્રિવેદી
હરભાઈ ત્રિવેદી (૧૪ નવેમ્બર ૧૮૯૧ - ૧૯ ઓગસ્ટ ૧૯૭૯‌) ભાવનગર, ગુજરાતના શિક્ષણવિદ્ હતા.
તેઓ ભાવનગરની શ્રી દક્ષિણામુર્તિ સંસ્થામાં ૧૯૧૯માં જોડાયા હતા અને દક્ષિણામુર્તિ વિનય મંદિરની શરૂઆત નાનાભાઈ ભટ્ટ અને ગિજુભાઈ બધેકાની સાથે શરૂઆત કરી હતી.
નોંધ
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૭૯માં મૃત્યુ
રાજશ્રી પ્રોડક્શનસ્
'''રાજશ્રી પ્રોડક્શનસ્ પ્રા. લિ''' એક બોલીવુડ ની ફિલ્મ નિર્માણ કંપની છે. આ આંશિક રૂપથી ફિલ્મ-વિતરક નુ કામ પણ કરેછે. ૧૫ ઓગષ્ટ, ૧૯૪૭ મા તારાચંદ બડજાત્યા એ આ કંપની શરૂ કરી હતી. તેમની ફિલ્મો જેવીકે દોસ્તી (હિન્દી ફિલ્મ) થી લઈને એક વિવાહ એસા ભી(હિન્દી ફિલ્મ) સુધી છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:હિન્દી ફિલ્મ શ્રેણી:બોલીવુડ શ્રેણી:ફિલ્મ કંપની
રાધાષ્ટમી
શ્રેણી:તહેવાર શ્રેણી:વૈષ્ણવ સંપ્રદાય
બિટીયારી (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
એશા કંસારા
એશા કંસારા (જ. ૨૦ ઓગસ્ટ ૧૯૯૨) એક ભારતીય મોડલ, નૃત્યાંગના, ટેલિવિઝન અને ફિલ્મ અભિનેત્રી છે. તેણી એ ૨૦૧૧ માં ભારતીય ટેલિવિઝન હિન્દી ધારાવાહિક 'મુક્તિ બંધન' થી તેના અભિનય કારકિર્દી ની શરૂઆત કરી.
તેણી એ ૨૦૧૭ માં દુનિયાદારી ચિત્રપટ થી ગુજરાતી સિનેમા ક્ષેત્રે પદાર્પણ કર્યુ.
જીવન અને કારકિર્દી
એશા નો જન્મ અમદાવાદ, (ગુજરાત)માં થયો હતો. તે ૧૮ વર્ષની ઉંમરથી જ અભિનેત્રી બનવા માંગતી હતી. તેણીએ અમદાવાદની હિરામણી સ્કૂલમાં અભ્યાસ કર્યો હતો. સાત વર્ષ સુધી તેણીએ ભરતનાટ્યમ ની તાલીમ લીધી હતી. એક મુલાકાતમાં તેણીએ જણાવ્યું હતું કે તે સમયે ઢોલીવુડ (ગુજરાતી સિનેમા)માં મર્યાદિત તકોએ તેણીને મુંબઈ જવા પ્રેરીત કરી. મુંબઈમાં તેણીએ મીઠીબાઈ કોલેજમાં કોમર્સનો અભ્યાસ કર્યો.
૨૦૦૯માં તેણીએ મિસ ગુજરાત બ્યુટી પેજન્ટમાં ભાગ લીધો હતો, અને તેમાં સેકન્ડ રનર અપ જાહેર કરવામાં આવી હતી.
૨૦૧૦માં તેણીએ ડાન્સ રિયાલિટી શો ડાન્સ ઇન્ડિયા ડાન્સ માં ભાગ લીધો હતો અને તે ભારતના ટોપ ૧૦૦માં ફાઇનલિસ્ટમાંની એક હતી.
તેણીએ ૨૦૧૧માં મુક્તિ બંધન ધારાવાહિકથી ટેલિવિઝન ક્ષેત્રે પદાર્પણ કર્યું. સ્ટાર પ્લસ પર ૨૦૧૩ની ધારાવાહિક એક નણંદ કી ખુશીઓ કી ચાબી... મેરી ભાભી માં કીટ્ટુનું પાત્ર ભજવ્યા પછી તેણી ઘરે-ઘરે જાણીતી થઈ ગઈ.
તેણીએ નાટકોમાં પણ અભિનય કર્યો છે. તેણી અને તેની સથી અભિનેત્રી દિક્ષા જોષી દ્વારા યુટ્યુબ ઉપર પ્રસારીત થયેલી શ્રેણી બેન-ટોક માં તેણી હોસ્ટ હતી.
૨૦૧૮માં તેણીને ટીવી પર અમદાવાદ ટાઈમ્સ ની ડિઝાયરેબલ વુમન તરીકે મત આપવામાં આવ્યો. તેણી હું,મારી વાઈફ ને આનો હસબન્ડ નામના ગુજરાતી ચિત્રપટમાં જોની લીવર અને વત્સલ શેઠ સાથે જોવા મળશે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:અભિનેત્રી શ્રેણી:૧૯૯૨માં જન્મ
ખડસલીયા (તા.મહુવા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મહુવા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નાળીળેર, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો
સામાજિક માળખું
સામાજિક માળખું અથવા સામાજિક રચના એ સામાજિક વ્યવસ્થાના જુદા જુદા સામાજિક એકમો કે ભાગોની વ્યવસ્થિત ગોઠવણી છે. આ રચના જુદા જુદા સામાજિક એકમોની વ્યવસ્થિત ક્રમબદ્ધતા સૂચવે છે. આ ગોઠવણી મોટેભાગે સ્થિર અને કાર્યલક્ષી હોય છે. આવી રચના સામાજિક સંસ્થાઓ, મંડળો, વિવિધ પ્રકારના સંબંધો, દરજ્જો-ભૂમિકા, મૂલ્યો વગેરે સામાજિક એકમોની સ્થાયી અને કાર્યસાધક ગોઠવણીથી બને છે. આ એકમો પરસ્પરાવલંબી હોય છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:સમાજશાસ્ત્રીય પરિભાષાઓ
લાતેહાર
લાતેહાર ભારત દેશમાં આવેલા ઝારખંડ રાજ્યના લાતેહાર જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે. લાતેહારમાં લાતેહાર જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે.
હજારીબાગ
હજારીબાગ ભારત દેશમાં આવેલા ઝારખંડ રાજ્યના હજારીબાગ જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે. હજારીબાગમાં હજારીબાગ જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે.
કાટકડા (તા.મહુવા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મહુવા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નાળીળેર, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો
નામદેવ
નામદેવ મહારાજ ભારતના પ્રથમ પંકિતના સંત ગણાય છે. તેઓશ્રીના જીવનની મુખ્ય ઘટનાઓ વિશે ખૂબ જ ઓછી જાણકારી લોકોમાં છે. મરાઠી, પંજાબ, હિંદી અને અંગ્રેજીમાં એમની કેટલીય જીવનકથાઓ પ્રસ્તુત થયેલી છે. તેઓશ્રીના જીવન વિષેની અન્ય માહિતી અંભંગો તેમજ ભજનો દ્વારા ‘જનાબાઇ’ જેઓ નામદેવ મહારાજના પરિવારમાં સેવિકા હતાં તેમના દ્વારા મળી રહે છે.
સંત નામદેવ મહારાજશ્રીનો જન્મ મહારાષ્ટ્રના પરભની જિલ્લાના નરસીબામણી ગામમાં શિંપી (દરજી) પરિવારમાં થયો હતો. તેમની માતાનું નામ ગોણાબાઇ હતું તથા પિતાનું નામ દામાશેઠ હતું. દામાશેઠ પંઢરપુર સ્થિત વિઠ્ઠલજીની મૂર્તિના ઉપાસક હતા. નામદેવ મહારાજ બાળપણથી જ ધર્મમાં રુચિ ધરાવતા હતા. તેઓશ્રીના વિષે એક કથા પ્રસિદ્ધ છે - પૂજા સમયે તેમના પિતા દામાશેઠ વિઠ્ઠલજીની મૂર્તિને દૂધ ધરાવતા હતા. એક દિવસ તેઓને પોતાના વ્યવસાય અર્થે બહારગામ જવાનું થયું. તેઓએ તેમના પાંચ વર્ષના પુત્ર નામદેવને ભોગ લગાવવા તથા પૂજા કરવાની જવાબદારી સોંપી. પોતાની બાળબુદ્ધિ અનુસાર નામદેવ એવું સમજયા હતા કે મૂર્તિ રોજ પિતાજી દ્વારા ધરાવવામાં આવતું દૂધ પી લેતી હશે. જયારે નામદેવે દૂધનો ભોગ લગાવ્યો અને મૂર્તિ એ દૂધને અડી પણ નહીં ત્યારે તેમને ખૂબ જ ખોટું લાગ્યું. એમણે વિચાર્યું કે એમની પૂજામાં કયાંક ત્રુટિ રહી ગઇ છે, જેના કારણે વિઠ્ઠલજીની મૂર્તિએ ધરાવેલ દૂધનો સ્વીકાર કર્યો નહીં. તેઓ ખૂબ જ રડયા અને હઠ લીધી કે જયાં સુધી વિઠ્ઠલજીની મૂર્તિ દૂધ ન પીએ ત્યાં સુધી અહીંથી ખસવું નહીં. બાળકના દૃઢ વિશ્વાસ અને ભકિતથી પ્રેરિત થઇને મૂર્તિએ દૂધ પી લીધું.’
કહેવાય છે કે એક સમયે તેમની માતાને ખૂબ જ વધુ પડતી ખાંસી થઇ ગઇ. ગામના વૈધે ઉકાળો બતાવ્યો જેમાં કોઇ એક ઝાડની છાલ પણ ઉમેરવાની હતી. નામદેવને છાલ લેવા માટે મોકલવામાં આવ્યા. છાલ કાઢવા માટે જયારે નામદેવે તેમનું ચાકુ વૃક્ષમાં લગાવ્યું ત્યારે વૃક્ષમાંથી પાણી નીકળ્યું. એમને મહેસૂસ થયું કે વૃક્ષમાંથી લોહી વહી રહ્યું છે. તેઓથી આ સહન ન થયું અને છાલ લીધા વગર તેઓ પરત આવ્યા. નામદેવ મહારાજનો લગાવ પ્રભુ ભકિત અને પરમેશ્વરની પ્રાપ્તિ તરફ હતો. છતાં પણ તેઓને યુવાવસ્થા સુધી કોઇ ગુરુ મળ્યા નહીં. ગુરુ ખૂબ જ જરૂરી છે તે એમને ખ્યાલ આવી ગયો હતો. જ્ઞાનેશ્વર, નિવૃત્તિનાથ અને અન્ય કેટલાય ભકતોને મળ્યા બાદ ખ્યાલ આવી ગયો હતો. ભકત ગોરા કુંભારે નામદેવને કાચી માટીનું પાત્ર કહ્યું, જે નાની સરખી ચોટ લાગવાથી તૂટીને વેરાઇ શકે છે. આ સાંભળી પહેલાં તો એમને ખૂબ જ ખોટું લાગ્યું પણ ત્યાર બાદ સત્યને સમજી શકયા.
નાગનાથના મંદિરમાં નામદેવને ગુરુનાં દર્શન થયાં. તેઓના ગુરુનું નામ વિસોબા ખેચરે હતું. મંદિરમાં પ્રવેશતા નામદેવે જૉયું કે એ વૃદ્ધ કોઢવાળી વ્યકિત શિવજીની મૂર્તિ ઉપર પગ મૂકીને સૂઇ ગઇ છે. આ અધાર્મિકતા નામદેવને ખોટી લાગી. તેમણે પગ ખસેડી લેવા જણાવ્યું. વૃદ્ધ વ્યકિતએ કહ્યું કે તે ખૂબ જ કમજૉર છે એટલા માટે કòપા કરી નામદેવ પોતે જ એમના પગ ત્યાં મૂકે જયાં પરમેશ્વર ન હોય. આ ઉત્તરથી નામદેવની ચેતના જાગી ઠી અને ખ્યાલ આવી ગયો કે પરમેશ્વર સર્વવ્યાપી છે અને મૂર્તિ પરમેશ્વર નથી. નામ પૂછવાથી ખબર પડી કે તેઓ મહાત્મા વિસોબા ખેચરે હતા. નામદેવ મહારાજે તેમના ચરણમાં માથું ઝુકાવી દીધું અને પરમેશ્વર માટે જ્ઞાન મેળવવા અને માર્ગ સુઝાડવાની પ્રાર્થના કરી. તેઓને ગુરુ તરીકે માનવા લાગ્યા.
પરમેશ્વરનો અંતરમાં સાક્ષાત્કાર કર્યા બાદ નામદેવ એ શકિત દરેકમાં જોતા હતા. કહેવાય છે કે યાત્રામાં એક વાર નામદેવે એક ઝાડ નીચે બેસીને જમવા માટે રોટલીઓ બનાવી અને રોટલી એક બાજુ મૂકીને તેની ઉપર ઘી લગાવવા માટે નાના વાસણમાં ઘી કાઢવા લાગ્યા, એ દરમિયાન એક કૂતરો આવીને બધી જ રોટલીઓ મોંમાં લઇને ભાગ્યો, ઘીનું પાત્ર લઇને નામદેવ તેમની પાછળ દોડતા જાય અને બોલ્યા ‘રૂખી રોટલી ન ખાતો, મને એમાં ઘી લગાવવા દો. આ ઘટનાને નામદેવ મહારાજે એક અભંગમાં વર્ણવી છે. સંત નામદેવ મહારાજની ૨૭ વર્ષની ઉંમરે તેઓ ઉત્તર ભારતની યાત્રાએ નીકળી પડયા હતા, આ સાધારણ યાત્રા ન હતી એની પાછળ એક દૃઢ ઘ્યેય હતો. સંતોના સંદેશ દેશના ખૂણે-ખૂણે ફેલાવતા તેઓ સતત ૨૫ વર્ષથી વધારે સમય પદયાત્રા કરતા રહ્યા.
તેઓની પદયાત્રામાં ગુજરાત, કાઠિયાવાડ, મધ્ય પ્રદેશ, રાજસ્થાન, ઉત્તર પ્રદેશ, બિહાર અને પંજાબમાં ફર્યા. આ જગ્યાઓમાં કેટલીયે જગ્યાએ નામદેવજીનું નામ લોકકથાઓ દ્વારા જૉડાયેલું છે, એના કારણે એવા કેટલાય સમુદાયો છે જેઓ પોતાને નામદેવ મહારાજના શિષ્ય કહેવડાવે છે. ઉત્તર ભારતમાં ૫૦ વર્ષ સુધી ફર્યા અને અંતમાં પંજાબના ગુરદાસપુર જિલ્લાના એક નિર્જન સ્થાનમાં પહોંરયા. એ સમયે એમના ભકત અને ચાહકો આવીને વસવા લાગ્યા. ધીરે ધીરે આ જગ્યાએ એક ગામ વસ્યું. એ ગામનું નામ ગુમાત છે. ૧૮ વર્ષ સુધી આ જગ્યાએ નામદેવ મહારાજ પરમેશ્વરનું ઘ્યાન અને ભજન કરતા શબ્દ-માર્ગનો ઉપદેશ આપતા રહ્યા. અષાઢ વદ-૧૩ સન-૧૩૫૦માં તેઓની ૮૦ વર્ષની ઉંમરે પંઢરપુર ગયા અને અથાગ ભકિત, શ્રદ્ધાને કારણે તેઓ વિઠોબાને શરણે પહોંરયા. આજે પણ પંઢરપુર વિઠ્ઠલજીના દરબારમાં પ્રથમ પગથિયું નામદેવ પગથિયું તરીકે ઓળખાય છે.
નામદેવ મહારાજ જયારે પંઢરપુર ગયા ત્યારે પ્રથમ પગથિયે વિઠ્ઠલ વિઠ્ઠલ જયહરી વિઠ્ઠલની ધૂન સાથે પહોંરયા. વિઠ્ઠલજીનો સાક્ષાત્કાર કર્યો અને તેઓ વિઠ્ઠલજીની મૂર્તિમાં સમાઇ ગયા. ભગવાન વિઠ્ઠલજીએ કહ્યું કે મારા દરબારમાં આવનાર દરેક ભકત પ્રથમ તને નમન કરશે અને ત્યાર બાદ મારા દર્શન કરી શકશે. આમ આજે પણ પંઢરપુરના પવિત્ર ધામમાં નામદેવ મહારાજની સમાધી જે મંદિરનું પ્રથમ પગથિયું છે તે નામદેવ પગથિયા તરીકે ઓળખાય છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ધાર્મિક વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ
પુરૂરવા
પુરુરવા (સંસ્કૃત: पुरूरवाः), ચંદ્રવંશના પ્રથમ રાજા હતા. વેદાનુસાર, તેઓ સૂર્ય અને ઉષા સાથે સંકળાયેલી એક પૌરાણિક અસ્તિત્વ છે, જેઓ બ્રહ્માંડ મધ્ય ભાગમાં રહે છે. ઋગ્વેદ મુજબ તેઓ ઇલાના પુત્ર અને ધર્મનિષ્ઠ રાજા હતાં. જો કે, મહાભારત મુજબ ઇલા તેમના માતા અને પિતા બંને હતા. વિષ્ણુ પુરાણ અનુસાર, તેમના પિતા બુધ હતા.
ઉર્વશી અને પુરુરવાનું વૃતાંત
ઉર્વશી અને પુરુરવાની કથાનું પહેલું વર્ણન ઋગવેદ અને સત્પથ બ્રાહ્મણ માં જોવા મળે છે. પાછળના સંસ્કરણો મહાભારત, હરિવંશ પુરાણ, વિષ્ણુ પુરાણ, મત્સ્ય પુરાણ અને ભાગવત પુરાણમાં જોવા મળે છે. રાજા પુરુરવા અને ઉર્વશીની પ્રેમ કથા, મહાન સંસ્કૃત કવિ કાલિદાસ વિક્રમોર્વશીયમ્ નાટકમાં પણ લખાયેલી છે.
ક્રાઇસ્ટચર્ચ
ક્રાઇસ્ટચર્ચ ન્યુઝીલેન્ડ દેશના દક્ષિણ ટાપુ પર આવેલ સૌથી મોટું શહેર છે અને દેશનું ત્રીજા નંબરનું સૌથી મોટો શહેરી વિસ્તાર ધરાવતું શહેર છે. તે દક્ષિણ ટાપુમાં પૂર્વીય તટ પર સ્થિત છે.
શહેરને તેનું નામ કેન્ટરબરી એસોસિયેશન દ્વારા મળ્યું હતું, જેણે આસપાસના કેન્ટરબરી પ્રાંતને વસાવ્યું હતું. ક્રાઇસ્ટચર્ચ નામ પર એસોસિયેશનની ૨૭ માર્ચ ૧૮૪૮ના દિવસે યોજાયેલી પ્રથમ બેઠકમાં જ સંમતિ મળી હતી. આ નામનું સૂચન જ્હોન રોબર્ટ ગોડલી દ્વારા આપવામાં આવ્યું હતું, જેણે ક્રાઇસ્ટ ચર્ચ, ઓક્સફોર્ડ કોલેજમાં શિક્ષણ પ્રાપ્ત કર્યું હતું. ક્રાઇસ્ટચર્ચ ૩૧ જુલાઈ ૧૮૫૬ના દિવસે રોયલ ચાર્ટર દ્વારા શહેર તરીકે ઘોષિત કરવામાં આવ્યું હતું અને આમ તે ન્યુઝીલેન્ડનું સૌથી જૂનું સ્થપાયેલ શહેર છે.
શ્રેણી:ન્યુઝીલેન્ડ
રામેરા (તા. ભિલોડા)
રામેરા (તા. ભિલોડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રામેરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભિલોડા તાલુકો
સિમડેગા
સિમડેગા ભારત દેશના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા  ઝારખંડ રાજ્યના સિમડેગા જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે. સિમડેગામાં સિમડેગા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે.
શ્રેણી:ઝારખંડ
સાહિબગંજ
સાહિબગંજ ભારત દેશમાં આવેલા ઝારખંડ રાજ્યના સાહિબગંજ જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે. સાહિબગંજમાં સાહિબગંજ જિલ્લાનું મુખ્યાલય છે.
રાજકોટ બીઆરટીએસ
રાજકોટ બીઆરટીએસ યોજના એ રાજકોટ શહેરમાં ઝડપી માર્ગ પરિવહન પૂરું પાડવા માટે વિક્સાવાઈ રહેલ યોજના છે. તેનું પ્રથમ તબક્કાનું લોકાર્પણ ઓક્ટોબર ૧, ૨૦૧૨માં થયું. તેનું સંચાલન રાજકોટ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશન તેમજ રાજકોટ રાજપથ લિ. દ્વારા કરાય છે.
શ્રેણી:રાજકોટ જિલ્લો
દેવ દિવાળી
દેવ દિવાળી હિંદુ પંચાંગ પ્રમાણે કારતક માસની પૂનમના રોજ ઉજવવામાં આવે છે. જેમ દિવાળી પાંચ દિવસોની છે, તેમે દેવ દિવાળી પણ અગીયારસથી શરૂ થઇને પૂનમ સુધી, એમ પાંચ દિવસ માટે ઉજવવામાં આવે છે. તેનું નામ સુચવે છે તેમ, આ દેવોની દિવાળી ગણવામાં આવે છે, માટે માણસો, કોઇ વિશેષ ઉજવણી કરતાં નથી, પરંતુ તેનું ધાર્મિક મહત્વ ઘણું છે તથા, તે દિવાળીનાં પર્વની પૂર્ણાહુતિ તરિકે ઉજવવામાં આવે છે.આ દિવસે મંદિરોમાં ભગવાન માટે છપ્પન ભોગ અન્નકૂટ ધરાવીને પૂજા અર્ચના કરવામાં આવે છે
શ્રેણી:દિવાળી
ખરેડ (તા.મહુવા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મહુવા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નાળીળેર, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો
ભોઆ (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
રાજેન્દ્રનગર (તા. ભિલોડા)
રાજેન્દ્રનગર (તા. ભિલોડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાજેન્દ્રનગર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભિલોડા તાલુકો
ઑડિશાના જિલ્લા અને શહેરો
અનુગુલ જિલ્લો
અનુગુલ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક અનુગુલ શહેર ખાતે આવેલું છે.
કટક જિલ્લો
કટક જિલ્લાનું મુખ્ય મથક કટક શહેરમાં આવેલું છે.
કટક
કટક ભારત દેશના  આવેલા ઓરિસ્સા રાજ્યમાં આવેલું મહત્વનું નગર છે. કટક કટક જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. આ નગર મા સુભાષચંદ્ર બોઝ નો જન્મ થયો હતો.
કાન્ધામલ જિલ્લો
કાન્ધામલ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક ફુલબાણી શહેર ખાતે આવેલું છે.
ફુલબની
ફુલબની કાન્ધામલ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
કાલાહન્ડી જિલ્લો
કાલાહન્ડી જિલ્લાનું મુખ્ય મથક ભવાનીપટના શહેર ખાતે આવેલું છે.
ભવાનીપટના
ભવાનીપટના કાલાહન્ડી જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
પુરી જિલ્લો
પુરી જિલ્લાનું મુખ્ય મથક પુરી શહેર ખાતે આવેલું છે. આ એજ જિલ્લો છે જ્યાં ભારતની અને વિશ્વની સૌથી મોટી રથયાત્રાનું દર વર્ષની અષાઢી બીજનાં દિવસે આયોજન થાય છે, જેમાં લાખો લોકો ભાગ લે છે. પુરી શહેરમાં આવેલા જગન્નાથ ભગવાનના મંદિરને કારણે તેને જગન્નાથપુરી તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
પુરી
પુરી પુરી જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. આ એજ નગર છે જ્યાં ભારતની અને વિશ્વની સૌથી મોટી રથયાત્રાનું દર વર્ષની અષાઢી બીજનાં દિવસે આયોજન થાય છે જેમાં લાખો લોકો ભાગ લે છે. જગન્નાથપુરીમાં દર વર્ષે ભગવાનનાં ત્રણે રથો નવેસરથી તૈયાર કરવામાં આવે છે. પુરીનાં જગન્નાથ મંદિરમાં ભારતીય હિંદુ સિવાય અન્યને પ્રવેશ મળતો નથી, પણ રથયાત્રાને દિવસે નાત જાતનાં ભેદ ભાવ વગર હર કોઇ દર્શન કરી શકે છે તથા રથ ખેંચી શકે છે.
કેન્દુઝર
કેન્દુઝર કેન્દુઝર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
કેન્દ્રાપડા જિલ્લો
કેન્દ્રાપડા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક કેન્દ્રાપડા શહેર ખાતે આવેલું છે.
કેન્દ્રાપડા
કેન્દ્રાપડા કેન્દ્રાપડા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. શ્રેણી:ઑડિશા
કોરાપુટ જિલ્લો
કોરાપુટ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક કોરાપુટ ખાતે આવેલું છે.
કોરાપુટ
કોરાપુટ કોરાપુટ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
ખોર્ધા જિલ્લો
ખોર્ધા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક ભુવનેશ્વર શહેર ખાતે આવેલું છે.
ભુવનેશ્વર
ભુવનેશ્વર ખોધા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક તેમ જ ઓરીસ્સા રાજ્યનું પાટનગરછે.
ગંજામ જિલ્લો
ગંજામ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છત્રપુર શહેર ખાતે આવેલું છે.
ગંજામ
છત્રપુર ગંજામ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
ગજપતિ જિલ્લો
ગજપતિ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક પારળાખેમુંડી શહેર ખાતે આવેલું છે.
પારળાખેમુંડી
પારળાખેમુંડી ગજપતિ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
જગતસિંહપુર જિલ્લો
જગતસિંહપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક જગતસિંહપુર નગરમાં આવેલું છે. આ જિલ્લો ઓરિસ્સામાં આવેલા કુલ ૩૦ (ત્રીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો વિસ્તારની રીતે સૌથી નાનો જિલ્લો છે. આ જિલ્લામાં આવેલું પારાદીપ બંદર રાજ્યનું મહત્વનું બંદર છે.
જગતસિંહપુર
જગતસિંહપુર જગતસિંહપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
જાજપુર જિલ્લો
જાજપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક પાનીકોઇલી શહેર ખાતે આવેલું છે.
પાનીકોઇલી
પાનીકોઇલી જાજપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
ઝારસુગડા જિલ્લો
ઝારસુગડા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક ઝારસુગડા શહેર ખાતે આવેલું છે.
ઝારસુગડા
ઝારસુગડા ઝારસુગડા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
દેવગઢ જિલ્લો
દેવગઢ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક દેવગઢ શહેભાં આવેલું છે.
દેવગઢ
દેવગઢ દેવગઢ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
ધેંકનાલ જિલ્લો
ધેંકનાલ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક ધેંકનાલ શહેર ખાતે આવેલું છે.
ધેંકનાલ
ધેંકનાલ ધેંકનાલ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. આ શહેર અક્ષાંસ રેખાંશ પર આવેલું છે. આ શહેર સમુદ્ર સપાટીથી ૮૦ મીટરની ઊંચાઈ એ આવેલું છે. ૨૦૦૧ની ભારતીય વસતિ ગણતરી અનુસર ધેંકનાલની વસતિ ૫૭,૬૫૧ હતી. તેમાં પુરુષોનું પ્રમાણ ૫૩% અને સ્ત્રીઓનું પ્રમાણ ૪૭% હતું. અહીં સરાસરી સાક્ષરતા ૭૯% હતી, જે રાષ્ટ્રીય અસ્રસરી ૫૯.૯% કરતા વધુ અહ્તી. પુરુષોમાં સાક્ષરતા ૮૪% અને સ્ત્રીઓમાં તે પ્રમાણ ૭૪% હતું. અહીંની ૧૦% વસતી ૬ વર્ષથી નીચેની ઉંમરની છે.
મલ્કાનગિરિ જિલ્લો
મલ્કાનગિરિ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક મલ્કાનગિરિ છે.
મલ્કાનગિરિ
મલ્કાનગિરિ મલ્કાનગિરિ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
મયુરભંજ જિલ્લો
મયુરભંજ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક બારિપદા શહેર ખાતે આવેલું છે.
બારિપદા
બારિપદા, ઓરિસ્સા મયુરભંજ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
નબરંગપુર જિલ્લો
નબરંગપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક નબરંગપુર શહેર ખાતે આવેલું છે.
નબરંગપુર
નબરંગપુર નબરંગપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
નયાગઢ જિલ્લો
નયાગઢ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક નયાગઢ શહેર ખાતે આવેલું છે.
નયાગઢ
નયાગઢ નયાગઢ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
નુઆપડા જિલ્લો
નુઆપડા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક નુઆપડા શહેર ખાતે આવેલું છે.
નુઆપડા
નુઆપડા નુઆપડા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
બરગઢ જિલ્લો
બરગઢ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક બરગઢ શહેર ખાતે આવેલું છે.
બરગઢ
બરગઢ બરગઢ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
બાલેશ્વર જિલ્લો
બાલેશ્વર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક બાલેશ્વર શહેર ખાતે આવેલું છે. દરિયાકિનારા પર આવેલા તેમજ પ્રાચીન મંદિરો અને રમણીય પર્વતો માટે પ્રખ્યાત એવા આ જિલ્લામાંથી પહેલી એપ્રિલ, ૧૯૯૩ના રોજ અમૂક ભાગ છુટો પાડી  ભદ્રક જિલ્લાની રચના  કરવામાં આવી હતી.
બાલેશ્વર
બાલેશ્વર બાલેશ્વર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
બલાંગીર જિલ્લો
બલાંગીર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક બલાંગીર શહેર ખાતે આવેલું છે.
બલાંગીર
બલાંગીર બલાંગીર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
બૌઢ જિલ્લો
બૌઢ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક બૌઢ શહેર ખાતે આવેલું છે.
બૌઢ
બૌઢ નગર ખાતે બૌઢ જિલ્લાનું વહીવટી મુખ્ય મથક આવેલું છે. આ નગર રાજ્યની સૌથી મોટી મહા નદીના કિનારે વસેલું છે. બૌઢ શહેર ભૌગોલિક રીતે પર આવેલું છે.
ભદ્રક જિલ્લો
ભદ્રક જિલ્લાનું મુખ્ય મથક ભદ્રક શહેરમાં રાજ્યની રાજધાની ભુવનેશ્વરથી ૧૨૫ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલું છે. આ જિલ્લાની કુલ વસ્તી ઇ. સ. ૨૦૦૧ની વસ્તીગણતરી પ્રમાણે ૧૩,૩૨,૨૪૯ જેટલી છે. આ જિલ્લાની રચના પહેલી એપ્રિલ, ૧૯૯૩ના રોજ જુના અને દરિયાકિનારા પર આવેલા તેમજ પ્રાચીન મંદિરો અને રમણીય પર્વતો માટે પ્રખ્યાત એવા   બાલેશ્વર જિલ્લાનો અમૂક ભાગ છુટો પાડી કરવામાં આવી હતી.
ભદ્રક
ભદ્રક ભદ્રક જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
રાયગઢા
રાયગઢા રાયગઢા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
સંબલપુર જિલ્લો
સંબલપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક સંબલપુર શહેર ખાતે આવેલું છે.
સંબલપુર
સંબલપુર સંબલપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
સુન્દરગઢ જિલ્લો
સુન્દરગઢ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક સુન્દરગઢ શહેર ખાતે આવેલું છે.
સુન્દરગઢ
સુન્દરગઢ સુન્દરગઢ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
સોનપુર જિલ્લો
સોનપુર સુવર્ણપુર તરીકે પણ ઓળખાય છે. સોનપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક સોનપુર શહેર ખાતે આવેલું છે.
સોનપુર
સોનપુર સોનપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
કમલા નહેરુ ઉદ્યાન, મુંબઈ
આ જગ્યાની શાળામાં ભણતાં બાળકો દ્વારા વારંવાર મુલાકાત લેતાં હોવાને કારણે, અહીં તેમના મનોરંજનના હેતુથી એક માળખું બુટ જેવા આકારમાં બનાવવામાં આવેલ છે. આ બુટઘરની પ્રેરણા અંગ્રેજી બાળગીત (nursery rhyme) There was an Old Woman Who Lived in a Shoe પરથી લેવામાં આવી હતી.
આ ઉદ્યાનમાંથી આ શહેરના ચોપાટી બીચ, અને મરીન ડ્રાઇવ જેવા વિસ્તાર જોઈ શકાય છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:મુંબઈ શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો
યુનાઇટેડ નેશન્સ ઇન્ડસ્ટ્રીયલ ડેવલપમેન્ટ ઓર્ગેનાઇઝેશન
યુનાઇટેડ નેશન્સ ઇન્ડસ્ટ્રીયલ ડેવલપમેન્ટ ઓર્ગેનાઇઝેશન (યુનિડો) એ સંયુક્ત રાષ્ટ્રોની વિશેષ એજન્સી છે, જે ગરીબી ઘટાડવા, વ્યાપક વૈશ્વિકીકરણ અને પર્યાવરણીય સાતત્યતા માટે ઔદ્યોગિક વિકાસને પ્રોત્સાહન આપે છે.
યુનાઇટેડ નેશન્સ ઇન્ડસ્ટ્રીયલ ડેવલપમેન્ટ ઓર્ગેનાઇઝેશન (ફ્રેન્ચ/સ્પેનિશ સંક્ષિપ્ત શબ્દ: ONUDI), યુનાઇટેડ નેશન્સ સંગઠનમાંમાં વિશિષ્ટ એજન્સી છે, જેનું વડુ મુખ્ય મથક ઓસ્ટ્રિયાના પાટનગર વિયેનામાં આવેલું છે. આ એજન્સી વિકાસશીલ દેશો અને અન્ય દેશોને તેમના ઔદ્યોગિકરણના પ્રયત્નોમાં અર્થતંત્રમાં પરિવર્તન લાવી તેને વેગવાન બનાવવામાં સહાય કરે છે. તેની સ્થાપના ૧૯૬૬માં કરવામાં આવી હતી અને ૧૯૮૫ માં તે સંયુક્ત રાષ્ટ્રોની વિશિષ્ટ એજન્સી બની હતી. એક વિશિષ્ટ એજન્સી તરીકે યુએનઆઈડીઓ એક સંચાલક સંસ્થા છે (હવે ૧૭૨ સભ્ય રાજ્યોની બનેલી છે), તેમાં તેના પોતાના વિભિન્ન કાયદાઓ છે અને સંયુક્ત રાષ્ટ્રોની અન્ય પેટા સંસ્થાઓ તથા વિશિષ્ટ એજન્સીઓથી અલગ રીતે આ સંસ્થા પોતાનું આગવું બજેટ ધરાવે છે. યુનિડો એ યુએન સિસ્ટમમાં ઉત્પાદન દ્વારા સંપત્તિ અને ગરીબી નિવારણની રચનાને પ્રોત્સાહન આપતું એકમાત્ર સંગઠન છે. વૈશ્વિક ફોરમ તરીકે, યુનિડો ઔદ્યોગિક બાબતો સંબંધિત જ્ઞાન પેદા કરી તેનો વ્યાપક પ્રચાર અને પ્રસાર કરે છે. તે ઉપરાંત સાર્વજનિક અને ખાનગી ક્ષેત્રો, નાગરિક સમાજ સંગઠનો અને સામાન્ય રીતે નીતિ-નિર્માણ સમુદાયમાં સહકાર વધારવા, સંવાદને સ્થાપિત કરવા અને ભાગીદારી વિકસાવવા માટે વિવિધ કાર્યકર્તાઓ માટે એક પ્લેટફોર્મ પૂરું પાડે છે.
ખારી (તા.મહુવા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો
નેશનલ ઈન્સ્ટિટ્યુટ ઓફ ડિઝાઈન
નેશનલ ઈન્સ્ટિટ્યુટ ઓફ ડિઝાઈન ભારતમાં આવેલ એક સ્વાયત જાહેર યુનિવર્સિટી છે અને તેના મુખ્ય કેમ્પસ અમદાવાદ, ગાંધીનગર, બેંગલુરુ, કુરુક્ષેત્ર, વિજયવાડા, જોરહટ અને ભોપાલમાં આવેલ છે. તે ભારત સરકારના રાષ્ટ્રીય મહત્વની સંસ્થા વિધેયક (૨૦૧૪) અનવ્યે સરકારના વિવિધ મંત્રાલય હેઠળ કાર્ય કરે છે.
પ્રવેશ
સંસ્થામાં પ્રવેશ માટે ડિઝાઈન એપ્ટીટ્યુડ ટેસ્ટ લેવાય છે જે "નેશનલ એન્ટ્રન્સ એક્ઝામિનેશન ફોર ડિઝાઈન" (નીડ) ના નામે ઓળખાય છે. આ પરીક્ષા દેશભરનાં ૧૨ જેટલા કેન્દ્રોમાં યોજાય છે. આ પરિક્ષા પ્રિલિમિનરી અને મુખ્ય (મેઇન) એમ બે ભાગમાં લેવાય છે. પ્રિલિમીનરી પરીક્ષાને ૩૦% ભારાંક આપેલ છે, જે કાગળ પેન દ્વારા લેવાય છે અને તેમાં 'વિઝયુલાઈઝેશન સ્કિલ', સર્જન ક્ષમતા, આકલન શક્તિ અને પૃથ્થકરણની ક્ષમતાઓની ચકાસણી કરવામાં આવે છે. મુખ્ય પરીક્ષાને ૭૦% જેટલો ભાંરાક આપવામાં આવેલો છે.
શૈક્ષણિક કાર્યક્રમો
સંસ્થા દ્વારા સ્નાતક,અનુસ્નાતક અને ડોક્ટરલ કાર્યક્રમોમાં ડિગ્રીઓ અપવામાં આવે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી: શિક્ષણ શ્રેણી: ગુજરાતની યુનિવર્સિટીઓ
રાયસિંગપુર (તા. ભિલોડા)
રાયસિંગપુર (તા. ભિલોડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાયસિંગપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભિલોડા તાલુકો
યોગ્યકર્તા
યોગ્યકર્તા (જાવા ભાષા: ꦔꦪꦺꦴꦒꦾꦏꦂꦠ) એ ઈંડોનેશિયાના યોગ્યકર્તા પ્રાંતનું પાટનગર છે. આ શહેરને જાવા નું સાંસ્કૃતિક ઈંડોનેશિયાનું શૈક્ષણિક કેન્દ્ર માનવામાં આવે છે. લગભગ ૨૧૬૦ ચો. કિમી.માં ફેલાયેલા આ શહેરની અંદાજિત વસ્તી ૪૦ લાખ થી પણ વધુ લોકોની છે.
ઈંડોનેશિયન રાષ્ટ્રિય ક્રાંતિ ચળવળના સમયમાં ૧૯૪૬ થી ૧૯૪૮ દરમિયાન આ શહેર ઈંડોનેશિયાની રાજધાની રહ્યું છે. આ શહેર યોગ્યકર્તા સલ્તનતની રાજધાની પણ છે, હાલ અહીંના સૂલ્તાન હમેન્ગકુબુવોનો દસમા છે. ૦.૮૩૭ની સાથે, યોગ્યકર્તા ઈંડોનેશિયાના સૌથી વધુ માનવ વિકાસ આંક ધરાવતા શહેરોમાંનું એક છે, આ શહેરને 'વિકસિત' નો દરજ્જો આપવામાં આવ્યો છે. અહીંના ૮૩% જેટલા લોકો ઇસ્લામ ધર્મને અનુસરે છે, આ સિવાય ખ્રિસ્તી, બોદ્ધ અને હિન્દુ ધર્મના અનુયાયીઓ વસે છે.
છબીઓ
શ્રેણી:ઇન્ડોનેશિયા
હેંગિંગ ગાર્ડન, મુંબઈ
હેંગિંગ ગાર્ડન, મુંબઈ જે ફિરોઝશાહ મહેતા ઉદ્યાન તરીકે પણ ઓળખાય છે, એક મુંબઇ શહેરમાં મલબાર હિલ વિસ્તારની ઉપરની બાજુએ પશ્ચિમ ભાગ પર કમલા નહેરુ ઉદ્યાનની સામે આવેલ એક બગીચો છે. અહીંથી અરબી સમુદ્ર પર સૂર્યાસ્તનો નજારો માણી શકાય છે અને છોડની હારમાળા પર કોતરવામાં આવેલ પ્રાણીઓના આકાર અહીંની વિશિષ્ટતા છે. આ ઉદ્યાન ૧૮૮૧ના વર્ષમાં ઉલ્હાસ ઘાપોકર દ્વારા મુંબઈના મુખ્ય જળ-સંગ્રહ પર બનાવવામાં આવ્યો હતો. કેટલાકના કહેવા મુજબ નજીક આવેલા ટાવર્સ ઓફ સાઇલન્સ તરફથી આવતા પાણીને સંભવિત જળ-સંગ્રહમાં આવતું રોકવા માટે બનાવવામાં આવેલ છે. દૂરથી જોતાં પાર્કની અંદરના પદપથ (વોકવે) પર PMG (Pherozeshah Mehta Gardens) કર્સ્યુ જોડણીના અક્ષરોમાં લખાયેલ જોવા મળે છે.
બાહ્ય કડીઓ
18.95672°N, 72.80494°W
શ્રેણી:મુંબઈ શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો
ખાટસુરા (તા.મહુવા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મહુવા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નાળીળેર, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બોર
બોર એ વનસ્પતિશાસ્ત્રમાં ઝીઝીફસ પ્રજાતિના ક્ષુપનું એક ફળ છે. તે ભારતમાં સર્વત્ર જોવા મળે છે. વિશ્વમાં આ ફળ રેડ ડેટ, ચાયનીઝ ડેટ, કોરિયન ડેટ કે ઈંડિયન ડેટ તરીકે પણ ઓળખાય છે. તેને અંગ્રેજીમાં જુજુબે અથ્વા જુજુબા કહે છે, જે નામ ગ્રીક ભાષામાંથી ઉતરી આવ્યું છે. તેના વૃક્ષો મોટેભાગે છાયા માટે વાવમાં આવે છે તેના ફળ પણ ઉપયોગી છે.
વર્ણન
બોર ક્ષુપ (છોડ કરતાં મોટું અને વૃક્ષ કરતાં નાનુ) રૂપે ઉગે છે અને તેના ક્ષુપને બોરડી કહે છે. બોરડી પાનખર કે ઝાંખરું છે. તે લગભગ ૫-૧૦ મીટર સુધી વધે છે. તેને કાંટાળી ડાળીઓ હોય છે. તેન પાન ચળકતા લીલા રંગના, અણીદાર લંબગોળ, ૨થી ૭ સે.મી. જેટલા લાંબા અને ૧થી ૩ સે.મી. જેટલા પહોળા છે. પર્ણના મૂળામાંથી સ્પષ્ટ તરી આવતી ત્રણ શિરાઓ જોવા મળે છે અને પર્ણની કિનારી ઝીણા કરવતના દાંતા જેવી ધાર ધરાવે છે. બોરડીના ફૂલો ઝીણા હોય છે, તે ૫ મિ.મી. પહોળાં હોય છે,  તેમાં પાંચ આચ્છાદિત લીળાશ પડતી લીલી પાંખડીઓ હોય છે. ફળ એક ઠળીયા વાળું (ડ્રુપ) હોય છે. તે ૧.૫થી ૩ સે.મી.નું હોય છે. કાચા ફળો લીસા અને લીલાં રંગના હોય છે. ત્યારે તેનો ગર અને સ્વાદ સફરજન જેવો હોય છે. પાકતા તે રાતા, તપખીરી કે જાંબુડીયા રંગના થઈ જાય છે અને છાલ સંકોચાઈ જાય છે. તેના દરેક ફળમાં પથ્થર જેવો કઠણ ઠળીયો હોય છે.
વહેંચણી
આ ફળના વિશાળ ક્ષેત્રમાં વાવેતર થતા હોવાને કારણે તેનું વતન ઓળખી શકવું મુશ્કેલ છે. જો કે તેનું વતન દક્ષિણ એશિયા, લેબનાન, ઈરાન પાકિસ્તાન વચ્ચેનું ક્ષેત્ર, ભારત , બાંગ્લાદેશ નેપાળનો બયાર સીમા ક્ષેત્ર, કોરીયન દ્વીપકલ્પ, દક્ષિણ કે મધ્ય ચીન કે વાયવ્ય યુરોપ હોવાનું મનાય છે. આ ફળને માડાગાસ્કરમાં લાવતા તે ટાપુના પશ્ચિમ ભાગમાં તે આક્રમણ પ્રજાતિ સાબિત થઈ છે.
વાવેતર અને વપરાશ
ઈ.પૂ. ૯૦૦૦ વર્ષ પહેલાં દક્ષીણ એશિયામાં બોરનું વાવેતર કરાયું.
બોરનું ઝાંખરું ઊષ્ણતામાનનો બહુ મોટો ગાળો સહન કરી શકે છે. જોકે સારી રીતે ફલિત થવા માટે ત્ને ગરમ ઉનાળો અને પૂરતા પ્રમાણમાં પાણીની જરૂર રહે છે. આ પ્રજાતિના અન્ય વૃક્ષોને મુકાબલે બોર ઘણું ઠંડુ ઉષ્ણતામાન સહન કરી શકે છે. તે -૧૫° સે જેટલી ઠંડી સહન કરી શકે છે. આને કારણે બોર કે જુજુબે ના વૃક્ષો જો ઉનાળામાં ભૂગર્ભ જળ ઉપલબ્ધ હોય તો તે પર્વતો કે રણમાં પણ ઊગી શકે છે. અશિયાના ઠંડા ક્ષેત્રોમાં ઝીઝીફસ જુજુબા નામની પ્રજાતિ ઊગે છે. એશિયા અને આફ્રિકાના ગરમ રણ પ્રદેશોમાં ઝિઝિફસની અન્ય પાંચ પ્રજાતિઓ ઉગે છે.
માડાગાસ્કર દ્વીપના પશ્ચિમ ભાગમાં ઉત્તર થી દક્ષિણ બોરના ઝાંખરા સર્વત્ર જોવા મળે છે. ઝેબુ નામના પ્રાણીઓ તેને ખાય છે અને તેજ પ્રાણીના મળમાં ફરી આ બોર ઉગી નીકળે છે.
રસોઈમાં વપરાશ
ચીનમાં બોર લાલ અને કાળા એમ બે રંગના થાય છે. તેને ત્યાં હોઙ ઝાઓ અને હેઈ ઝાઓ કહે છે. કાળા બોરની સોડમ વધારવા તેને વરાળમાં શેકીને ખવાય છે. ચીન અને કોરિયામાં જુજુબે સોડમની ચાની સિરપ મળે છે. આ સિરપ કાંચની બાટલીઓમાં કે કેન માં મળે છે. ત્યાં જુજુબે સોડમના ટી બેગ પણ મળે છે. ચીનમાં જુજુબેના રસ અને જુજુબેનો સરકો (વિનેગર) પણ મળે છે. ચીનમાં ઝુઝુબે માંથી હોંગ ઝાઓ જીઉ નામની વાઈન બને છે. ચીનમાં બાઈજુ નામના મદ્યાર્ક (મદિરા)માં બોરને સાચવવામાં આવે છે. આને કારણે તે લાંબા સમય સુધી સચવાય છે અને શિયાળામાં પણ તાજા રહે છે. આવા સચવાયેલા બોરને તેઓ ઝીઉ ઝાઓ કહે છે. ચીનના ઉચ્ચ વ્યંજનોમાં આ વસ્તુ વપરાય છે. કોરિયામાં બોર ને દાઈચુ કહે છે અને તેમાંથી દાઈચુચા અને સેમજીનતાંગ બને છે. લેબનાનમાં ભોજન પછી મીઠાઈ સાથે આ ફળ ખવાય છે. પર્શિયન રસોઈમાં સુકા બોરને અનાબ કહે છે. અઝેરબીજાનમાં આને ઈનાબ કહે છે અને તે નાસ્તા માફક ખવાય છે. ઉત્તર પાકિસ્તાનમાં ઝિઝિફસ જુજુબા ઉગે છે ત્યા તેને ઈનાબ કહે છે. તિબ-યુનાની વૈદક શાસ્ત્રમાં તે વપરાય છે. બોરની અન્ય પ્રજાતિઓ ઝિઝિફસ સ્પિના ક્રીસ્ટી, ઝિઝિફસ મોરિશિઆના અને ઝિઝિફસ નુમુલારિયા માટે બેર એ શબ્દ ત્યાં વપરાય છે. ઝિઝિફસ નુમુલારિયાએ રાતા રંગના ચણિયા બોર. તેને ભારત અને પાકિસ્તાન બંનેમાં પાકા કે સુકેલા ખવાય છે. પાકિસ્તાનના બલુચિસ્તાનમાં સિકા બોરને ઘોડા પરની બેઠક બનાવવા વપરાતા હતા. માડાગાસ્કરમાં, જુજુબે ફળોને તાકા કે સુકવીને ખવાય છે. તેમાંથી જૅમ પણ બને છે.
વૈદકમાં ઉપયોગ
પારંપારિક ચીની અને કોરિયન વૈદક શાસ્ત્રમાં બોરના બીજનો વપરાશ થાય છે. તેને તાણ નિવારક માનવામાં આવે છે. આ સિવાય પારંપારિક રીતે તેને ફૂગરોધી, જીવાણુંરોધી,  નાસૂરરોધી, જલન રોધી, શામક, મગજના લકવા રોધી, ગર્ભપાતક/ વીર્ય વિરોધી, hypotensive અને મૂત્રદાહ રોધી, હ્રાદયને પુષ્ટ કારક, ઓક્સિકરણ રોધી, રોગપ્રતિરોધક, અને રુઝ લાવનાર મનાય છે. જુજુબે આધારિત ઓસ્ટ્રેલિયાનું 1-bil નામનું પીણું તાન સંબંધી કોઈ દાવા નથી કરતું પણ તેની જાહેરાતમાં જણાવે છે કે  "when you feel yourself becoming distressed".
નિયંત્રિત રીતે અક્રાયેલા સંશોધનમાં બોર જુના કબજીયાત પર અસરકારક જણાયા છે. એક અન્ય સંશોધનમાં ઝીઝીફસ જુજુબે નવજાત કમળામાં અસરકારક સાબિત થયા છે. પારંપારિક પર્શિયન દવામાં તેનો ઉપયોગ શરદી, ફ્લુ અને ખાંસીના ઈલાજ માટે થાય છે. જુજુબે ફળો સ્મરણ શક્તિ વર્ધક અને સ્મરણ સંવર્ધક ગુણાધર્મો ધરવતા હોવાનું શોધાયું છે.
જુજુબેના પાંદડામાં ઝિઝિફીન નામનું એક રસાયણ હોય છે જે તેની મીઠાશ મેળાવવાની ગતિ પર રોક લગાવે છે. આ ફળ ચીકાશ ધરાવતું હોવાથી તે ગળાને ઘણી રાહત આપે છે. ગળાની ખરાશના ઉપચારમાં જુજુબેના રસની દવાઓ વપરાતી આવી છે.
અન્ય વપરાશ
જુજુબેની મીઠી સુગંધ કિશોરો પ્રેમમાં પડી જતા હોવાનું મનાય છે. આને કારણે હિમાલયના કારાકોરમ ક્ષેત્રના કિશોરો કિશોરીઓને આકર્ષવા જુજુબેના ફુલો ધરાવતી ડાળીને લઈને ચાલે છે અથવા તેને પોતાની ટોપીમાં પરોવે છે.
પારંપારિક ચીની લગ્નમાં નવદંપત્તિના સૂવાના ઓરડામાં પ્રજનન શુભેચ્છાના ચિહ્ન રૂપે શિંગ, અખરોટ, લોંગન (લાંચી જેવું ફળ) સાથે જુજુબે પણ મુકવામામ્ આવતા. જેનો ઉદ્દેશ "ઝડપથી બાળક અવતરે" એવો હતો
ભૂતાનમાં જુજુબેના પાંદડાને પોટપોરી નામના વાસણમાં ભરીને મુકાય છે જેથી ઘર સ્વચ્છ અને સુગંધી રહે. આનો ઉઅપયોગ ઘરને જંતુઓથી મુક્ત રાકહ્વાનોપ્ પણ છે.
In Japan, the natsume has given its name to a style of tea caddy used in the Japanese tea ceremony, due to the similar shape, and also to nightlights (ナツメ球), again due to the similarity between the shape of the bulb and the fruit.
In Korea, the wood is used to make the body of the taepyeongso, a double-reed wind instrument. The wood is also used to make Go bowls, beads, and violin parts.
In Vietnam, the jujube fruit is eaten freshly picked from the tree as a snack. It is also dried and used in desserts, such as sâm bổ lượng, a cold beverage that includes the dried jujube, longan, fresh seaweed, barley, and lotus seeds.
A jujube honey is produced in the middle Atlas Mountains of Morocco.
In Madagascar, jujube trees are a good wood for charcoal, the second main source of cooking energy.
રોગ અને જંતુઓ
Witch's brooms, prevalent in China and Korea, is the main disease affecting jujubes, though plantings in North America currently are not affected by any pests or diseases.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ફળ
પુનાસણ (તા. હિંમતનગર)
પુનાસણ (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. પુનાસણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
નામ
શ્રેણી:હિંમતનગર તાલુકો
કાત્રોડી (તા. જેસર)
કાત્રોડી (તા. જેસર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જેસર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાતરોડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જેસર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
વિનોદ કિનારીવાલા
વિનોદ કિનારીવાલા (૨૦ સપ્ટેમ્બર ૧૯૨૪ – ૯ ઓગસ્ટ ૧૯૪૨) અમદાવાદની ગુજરાત કૉલેજના વિદ્યાર્થી હતા. મહાત્મા ગાંધી દ્વારા શરૂ કરાયેલ ભારત છોડો આંદોલનના પ્રથમ દિવસે એટલે કે ૯ ઓગસ્ટ ૧૯૪૨ના રોજ ગુજરાત કૉલેજની સામે ભારતીય ધ્વજ ફરકાવતી વખતે બ્રિટીશ અફસર દ્વારા તેમની ગોળી મારીને હત્યા કરવામાં આવી હતી. બ્રિટીશ અફસરે તેમને ધ્વજ નીચે મૂકી દેવા કહ્યું હતું, પરંતુ કિનારીવાલાએ તેમ કરવાની ના પાડી હતી. ત્યારબાદ અફસરે ગોળી મારતા તેમનું મૃત્યુ નીપજ્યું હતું. મૃત્યુ સમયે તેઓ ૧૮ વર્ષના હતા.
જીવન પરિચય
વિનોદ કિનારીવાલાનો જન્મ ૨૦ સપ્ટેમ્બર, ૧૯૨૪ના રોજ જમનાદાસ કિનારીવાલાને ત્યાં થયો હતો. તેમણે પોતાનું શાળાકીય શિક્ષણ અમદાવાદની સેન્ટ ઝેવિયર્સ હાઈસ્કૂલ લોયોલા હોલમાંથી પૂર્ણ કર્યું હતું અને તે હાઈસ્કૂલના ટોચના વિદ્યાર્થીઓમાંના એક હતા. તેઓ ભારતના અમદાવાદ ખાતેની ગુજરાત કોલેજમાં ઇન્ટરમીડિયેટના વિદ્યાર્થી હતા. [૧] મહાત્મા ગાંધીની આગેવાની હેઠળની ભારત છોડો ચળવળ ૯ ઓગસ્ટ, ૧૯૪૨ના રોજ શરૂ થઈ. બીજા દિવસે લો કોલેજના વિદ્યાર્થીઓ દ્વારા રેલીનું આયોજન કરવામાં આવ્યું હતું. આ રેલી ગુજરાત કોલેજ પહોંચી હતી જ્યાં અન્ય વિદ્યાર્થીઓ તેમની સાથે જોડાયા હતા. પોલીસે રેલીને વિખેરવા માટે લાઠીચાર્જ શરૂ કર્યો હતો. કોલેજની સામે વિરોધ કરતી વખતે ભારતીય ધ્વજ ફરકાવવાનો પ્રયાસ કરવા બદલ બ્રિટિશ સહાયક અધિક્ષક પોલીસે કિન્નરીવાલાની ગોળી મારીને હત્યા કરી હતી.
વિરાસત
૧૯૪૭માં તેમની યાદમાં વીર વિનોદ કિનારીવાલા સ્મારક અને તેમનું પૂતળું કોલેજના પ્રાંગણમાં જયપ્રકાશ નારાયણ દ્વારા જાહેરમાં મૂકવામાં આવ્યું હતું. આ સ્મારકની રચના રવિશંકર રાવળે કરી હતી. તેમાં એક નવયુવાનને માતેલા સાંઢને શિંગડાથી ઘસડી જતો દર્શાવાયો છે જે બ્રિટીશ સામ્રાજ્ય વિરુદ્ધ યુવાનોના પ્રતીક તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. તેમાં ભારતીય ધ્વજ અને તૂટેલી હાથકડી સાથેના એક હાથને પણ દર્શાવવામાં આવ્યો છે જે સ્વતંત્રતા ચળવળનું પ્રતીક છે. દર વર્ષે ૯ ઓગસ્ટના રોજ, અખિલ ભારાતીય લોકતાંત્રિક વિદ્યાર્થી સંગઠન દ્વારા તેમના સ્મારક પર શ્રદ્ધાંજલિ આપવામાં આવે છે.
જે માર્ગ પર તેમને ગોળી મારવામાં આવી હતી તે માર્ગને શહીદ વીર કિનારીવાલા માર્ગ નામ આપવામાં આવ્યું છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:સ્વાતંત્ર્ય સેનાની શ્રેણી:૧૯૨૪માં જન્મ શ્રેણી:૧૯૪૨માં મૃત્યુ
ભીમપર (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
કાર્લ લેન્ડસ્ટેઇનર
કાર્લ લેન્ડસ્ટેઇનર (અંગ્રેજી: Karl Landsteiner) (૧૪ જૂન ૧૮૬૮ – ૨૬ જૂન ૧૯૪૩) ઓસ્ટ્રિયન જીવવિજ્ઞાની, ચિકિત્સક અને ઇમ્યુનોલોજીસ્ટ હતા. તેમણે ૧૯૦૦માં મુખ્ય રક્ત જૂથોને અલગ તારવ્યા હતા, લોહીમાં એગ્લુટિનિન્સની હાજરીની ઓળખથી રક્ત જૂથોના વર્ગીકરણની આધુનિક પદ્ધતિ વિકસાવી હતી, અને ૧૯૩૭માં એલેક્ઝાન્ડર એસ. વીનર સાથે આરએચ ફેક્ટરની શોધ કરી હતી જેને પરિણામે ચિકિત્સકો દર્દીના જીવનને જોખમમાં મૂક્યા વિના લોહીનો સંચાર કરવા સક્ષમ બન્યા હતા. આ ઉપરાંત તેમણે ૧૯૯૦માં કોન્સ્ટાન્ટિન લોવેડિટી અને એર્વિન પોપરના સહયોગથી પોલિયો વાયરસ શોધી કાઢ્યો હતો. તેમને ૧૯૨૬માં એરોન્સન પુરસ્કાર મળ્યો હતો. ૧૯૩૦માં તેમને ચિકિત્સાવિજ્ઞાનનો નોબેલ પુરસ્કાર એનાયત થયો હતો. તેમને ૧૯૪૬માં મરણોપરાંત લાસ્કર એવોર્ડથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા. તેઓ ટ્રાન્સફ્યુઝન મેડિસિનના પિતા તરીકે ઓળખાય છે.
પ્રારંભિક જીવન અને શિક્ષણ
એક યહૂદી પરિવારમાં જન્મેલા લેન્ડસ્ટેઇનરના પિતા લિયોપોલ્ડ (૧૮૧૮-૧૮૭૫) એક પ્રખ્યાત વિયેનીઝ પત્રકાર હતા, જે ડાય પ્રેસના એડિટર-ઇન-ચીફ હતા. જ્યારે કાર્લ માત્ર ૬ વર્ષના હતા ત્યારે તેમના પિતાનું ૫૬ વર્ષની વયે અવસાન થયું હતું, આને કારણે તેમની અને તેમની માતા ફેની (૧૮૩૭-૧૯૦૮) વચ્ચે ગાઢ સંબંધ રહ્યો. વિયેનાની માધ્યમિક શાળામાંથી માતુરા પરીક્ષામાં સ્નાતક થયા પછી, તેમણે વિયેના યુનિવર્સિટીમાં દવાનો અભ્યાસ હાથ ધર્યો અને ૧૮૯૧માં તેમનો શોધનિબંધ રજૂ કર્યો. જ્યારે તેઓ વિદ્યાર્થી હતા ત્યારે તેમણે લોહીની રચના પર આહારના પ્રભાવ પર એક નિબંધ પ્રકાશિત કર્યો હતો.
વિયેનામાં સંશોધન કાર્ય; પોલિયો વાયરસની શોધ
વિયેના પાછા ફર્યા પછી તેઓ હાઇજેનિક ઇન્સ્ટિટ્યૂટમાં મેક્સ વોન ગ્રુબરના સહાયક રહ્યા હતા. તેમના અભ્યાસમાં તેમણે રોગપ્રતિકારક શક્તિ અને એન્ટિબોડીઝની પ્રકૃતિ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કર્યું. નવેમ્બર ૧૮૯૭ થી ૧૯૦૮ સુધી તેઓ એન્ટોન વેઇચસેલબમના માર્ગદર્શન હેઠળ વિયેના યુનિવર્સિટીની પેથોલોજિકલ-એથિયોલોજિકલ ઇન્સ્ટિટ્યૂટમાં સહાયક હતા, જ્યાં તેમણે સેરોલોજી (રક્તસીરમ વિજ્ઞાન), બેક્ટેરિયોલોજી (જીવાણુવિજ્ઞાન), વાઈરોલોજી (વિષાણુવિજ્ઞાન) અને પેથોલોજીકલ એનાટોમી (શારિરીક વિકૃતિ) સંબંધિત ૭૫ સંશોધપત્રો પ્રકાશિત કર્યા હતા. આ ઉપરાંત તેણે તે દસ વર્ષમાં લગભગ ૩,૬૦૦ ઓટોપ્સી (મૃતદેહ પરિક્ષણ) કરી હતી.
૧૯૦૮ થી ૧૯૨૦ સુધી લેન્ડસ્ટેઇનર વિયેનાના વિલ્હેલ્મિનેન્સ્પિટલમાં પ્રોસેક્ટર હતા અને ૧૯૧૧માં તેઓ પેથોલોજિકલ એનાટોમીના એસોસિએટ પ્રોફેસર તરીકે જોડાયા હતા. તે સમય દરમિયાન તેમણે એર્વિન પોપરના સહયોગમાં પોલિયો માયલિટિસના સંક્રામક સ્વરૂપની ઓળખ કરી પોલિયો વાયરસને અલગ કર્યો હતો. પોલિયો સામેની લડાઈનો આધાર સાબિત થયેલી આ અદ્‌ભૂત શોધને ધ્યાનમાં રાખીને તેમને વોર્મ સ્પ્રિંગ્સ, જ્યોર્જિયા ખાતે જાન્યુઆરી ૧૯૫૮માં મરણોપરાંત પોલિયો હોલ ઓફ ફેમમાં સામેલ કરવામાં આવ્યા હતા.
રક્ત જૂથોનું સંશોધન
150px|right|thumb| વોર્મ સ્પ્રિંગ ખાતે કાર્લ લેન્ડસ્ટેઇનરની કાંસાની અર્ધપ્રતિમા ૧૯૯૦માં કાર્લ લેન્ડસ્ટેઇનરે બે વ્યક્તિઓનું લોહી એકબીજાના સંપર્કમાં આવતાં લોહી ગંઠાવાની પ્રક્રિયા વિષયે અભ્યાસ કર્યો અને ૧૯૦૧માં તેઓ નિષ્કર્ષ પર આવ્યા કે આ અસર રક્તસીરમને કારણે જોવા મળે છે. પરિણામે તેમણે ત્રણ રક્ત જૂથો એ, બી અને ઓ આધારિત એબીઓ રક્તસમુહ પ્રણાલીની ઓળખ કરવામાં સફળતા મેળવી. લેન્ડસ્ટેઇનરને એ પણ જાણવા મળ્યું કે સમાન રક્ત જૂથ ધરાવતી વ્યક્તિઓ વચ્ચે લોહી ચડાવવાથી રક્તકોશિકાઓનો નાશ થયો નથી, જ્યારે આ અલગ અલગ રક્ત જૂથ ધરાવતી વ્યક્તિઓને એકબીજાનું લોહી ચડાવવામાં આવે તો અત્યંત ગંભીર મુશ્કેલીઓ થાય છે. તેમના તારણોના આધારે, પ્રથમ સફળ લોહી ચડાવવાનું કામ ૧૯૦૭માં ન્યૂયોર્કની માઉન્ટ સિનાઇ હોસ્પિટલમાં રુબેન ઓટેનબર્ગ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું.
નેધરલેન્ડ અને અમેરિકામાં સંશોધન કાર્ય
પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધ પછી, વિયેના અને સમગ્ર ઓસ્ટ્રિયાનું નવું પ્રજાસત્તાક નબળી આર્થિક સ્થિતિમાં હતું, આ પરિસ્થિતિમાં લેન્ડસ્ટેઇનરને તેમના સંશોધન કાર્યને આગળ વધારવાની કોઈ સંભાવના દેખાતી ન હતી. તેમણે નેધરલેન્ડ જવાનું નક્કી કર્યું અને હેગની નાની કેથોલિક હોસ્પિટલમાં પ્રોસેક્ટર તરીકેનું પદ સ્વીકાર્યું. તેમની આર્થિક સ્થિતિ સુધારવા માટે એક ટ્યુબરક્યુલિનમ પ્રેસ્ટિનમનું ઉત્પાદન કરતી નાનકડી ફેક્ટરીમાં પણ નોકરી લીધી. તેમણે ઘણા સંશોધન પત્રો પણ પ્રકાશિત કર્યા હતા, જેમાંથી પાંચ રોયલ એકેડેમી ઓફ સાયન્સિસ દ્વારા ડચમાં પ્રકાશિત કરવામાં આવ્યા હતા. તેમ છતાં યુદ્ધ પછીના વિયેના કરતાં કામ કરવાની સ્થિતિ વધુ સારી સાબિત થઈ ન હતી. તેથી લેન્ડસ્ટેઇનરે રોકફેલર ઇન્સ્ટિટ્યૂટ માટે કામ કરવા માટે ન્યૂયોર્કથી તેમના સુધી પહોંચેલા આમંત્રણને સ્વીકાર્યું. ૧૯૨૩ની વસંતઋતુમાં તેઓ તેમના પરિવાર સાથે ત્યાં પહોંચ્યા હતા. ૧૯૨૦ના દશકમાં લેન્ડસ્ટેઇનરે રોગપ્રતિકારક શક્તિ અને એલર્જીની સમસ્યાઓ પર કામ કર્યું હતું. ૧૯૨૭માં તેમણે એમ, એન અને પી નામના નવા રક્ત જૂથો શોધી કાઢ્યા અને પોતાના ૨૦ વર્ષ પહેલાં શરૂ કરેલા કામને આગળ ધપાવ્યું. થોડા સમય પછી, લેન્ડસ્ટેઇનર અને તેના સહયોગી ફિલિપ લેવિને આ કામ પ્રકાશિત કર્યું અને તે જ વર્ષના અંતમાં, આ સંશોધનનો ઉપયોગ પિતૃત્ત્વ પરીક્ષણ નક્કી કરવામાં થવા લાગ્યો.
પુરસ્કાર અને સન્માન
૧૯૩૦માં લેન્ડસ્ટેઇનરને ચિકિત્સાવિજ્ઞાન ક્ષેત્રે તેમના યોગદાન બદલ નોબેલ પુરસ્કારથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા. ૧૯૩૨માં તેઓ નેશનલ એકેડેમી ઓફ સાયન્સિસમાં ચૂંટાયા હતા અને ૧૯૩૭માં એડિનબર્ગ યુનિવર્સિટીના ચિકિત્સાવિજ્ઞાન માટેનો કેમરૂન પુરસ્કાર એનાયત કરવામાં આવ્યો હતો. તેઓ ૧૯૪૧માં રોયલ સોસાયટીના વિદેશી સભ્ય તરીકે ચૂંટાયા હતા. ૧૯૪૬માં મરણોપરાંત લાસ્કર એવોર્ડથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.
અંગત જીવન
લેન્ડસ્ટેઇનરે ૧૮૯૦માં યહૂદી ધર્મમાંથી રોમન કેથોલિક ધર્મ સ્વીકાર્યો હતો. ૧૯૧૬માં તેમણે લિયોપોલ્ડીન હેલેન વ્લાસ્ટો સાથે લગ્ન કર્યા હતા. ૧૯૩૭માં લેન્ડસ્ટેઇનરે એક અમેરિકન પ્રકાશક સામે નિષ્ફળ કાનૂની કાર્યવાહી કરી હતી, જેણે તેમને અમેરિકન યહૂદીઓમાં હૂઝ હૂ પુસ્તકમાં સામેલ કર્યા હતા, તેમણે જણાવ્યું હતું કે “મારા પૂર્વજોના ધર્મ પર સાર્વજનિક રીતે ભાર મૂકવો મારા માટે હાનિકારક રહેશે.”
વીરેન્દ્ર કુમાર ખટીક
'''ડૉ. વીરેન્દ્ર કુમાર ખટીક''' (જન્મ ૨૭ ફેબ્રુઆરી, ૧૯૫૪) ભારતની ૧૧ મી, ૧૨ મી, ૧૩ મી અને ૧૪ મી લોકસભાના સભ્ય હતા. તેઓએ ૧૯૯૬-૨૦૦૯ વચ્ચે મધ્ય પ્રદેશના સાગર મતદારક્ષેત્રનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું.
હાલમાં તેઓ ભારતની ૧૫ મી, ૧૬ મી અને ૧૭ મી લોકસભાના સભ્ય છે. તેઓ મધ્ય પ્રદેશના તિકમગઢ મતદારક્ષેત્રનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને ભારતીય જનતા પાર્ટી (ભાજપ)ના સભ્ય છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:૧૯૫૪માં જન્મ
વિદ્યુત વાહન
વિદ્યુત વાહનો પહેલીવાર ૧૯મી સદીના મધ્યમાં અસ્તિત્વમાં આવ્યાં, જ્યારે વાહનના મોટર સંચાલન માટેની પસંદગીની પદ્ધતિઓમાંની એક વીજળી હતી; જે તે સમયની ગેસોલીન કારો દ્વારા પ્રાપ્ત કરી શકાતી ન હતી તેવા આરામ અને કામગીરીની સરળતા પૂરી પાડતી હતી. આધુનિક ઇંટર્નલ કમ્બશન એંજીન લગભગ 100 વર્ષથી મોટર વાહનો માટેની પ્રબળ પદ્ધતિ છે, પરંતુ અન્ય વાહનના પ્રકારોમાં, જેમ કે ટ્રેનો અને તમામ પ્રકારના નાના વાહનોમાં ઇલેક્ટ્રિક પાવર સામાન્ય સ્થાન ધરાવે છે.
સામાન્ય રીતે, ઇવી શબ્દ ઇલેક્ટ્રિક કારનો સંદર્ભ લેવા માટે વપરાય છે. ૨૧મી સદીમાં, તકનીકી વિકાસ, નવીનીકરણીય ઊર્જા પર કેન્દ્રિત ધ્યાન, અને વાતાવરણના પરિવર્તન અને અન્ય પર્યાવરણીય મુદ્દાઓ પરિવહનની અસરના સંભવિત ઘટાડાને કારણે ઇવીએ પુનરુત્થાન જોયું છે. પ્રોજેક્ટ ડ્રોડાઉન, ઇલેક્ટ્રિક વાહનોને આબોહવા પરિવર્તનને સંબોધવા માટેના ૧૦૦ શ્રેષ્ઠ સમકાલીન ઉકેલોમાંના એક તરીકે વર્ણવે છે.
ઇવીના માલિકો વધારવા માટે સરકારના પ્રોત્સાહનોની શરૂઆત સૌ પ્રથમ ૨૦૦૦ના દાયકાના અંતમાં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ અને યુરોપિયન યુનિયન સહિતના દેશોમાં કરવામાં આવી હતી, જેના કારણે ૨૦૧૦ના દાયકામાં વાહનોના વિકસતા બજારમાં વધારો થયો હતો. લોકોના વધતાં જતાં હિત અને જાગૃતિ અને માળખાકીય પ્રોત્સાહનો, જેમ કે COVID-19 મહામારી પછી ગ્રીન રીકવરી કરવામાં આવી રહી છે, ઇલેક્ટ્રિક વાહન બજારમાં મોટા પ્રમાણમાં વૃદ્ધિની અપેક્ષા રખાવે છે. ઇલેક્ટ્રિક વાહનનું વેચાણ વર્ષ ૨૦૧૬માં વૈશ્વિક શેરના ૨% થી વધીને ૨૦૩૦ સુધીમાં ૩૦% થઈ શકે છે. ઉત્તર અમેરિકા, યુરોપ અને ચીન જેવા બજારોમાં આ બજારની મોટાભાગની વૃદ્ધિની અપેક્ષા છે; ૨૦૨૦ની એક સાહિત્યિક સમીક્ષામાં સૂચવવામાં આવ્યું છે કે વિકાસશીલ અર્થવ્યવસ્થાઓમાં ઇલેક્ટ્રિક વાહનો, ખાસ કરીને ઇલેક્ટ્રિક પર્સનલ વાહનોના ઉપયોગમાં વૃદ્ધિ હાલમાં આર્થિક રીતે અસંભવિત લાગે છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:વિદ્યુત ઇજનેરી