cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
હલવો
ઇરાન
ગિલાનના કાસ્પીયન વિસ્તારમાં થેયલી એક વૈવિધ્યતાને અસાલી હલવો (શાબ્દિક અર્થમાં મધનો હલવો) કહેવાય છે. ઈરાનમાં બનતા અન્ય પ્રકારોના હલવા કરતાં તે જુદા પ્રકારનો છે, તે સોજી આધારિત હલવા કરતાં ચોખાના લોટમાંથી બનતો હલવો છે, અને તેને ગળ્યો કરવા ખાંડને બદલે મધ નાખવામાં આવે છે.
હલવાર્દેહ ઈરાનીયન પારિભાષિત તાહિની આધારિત હલવો છે, અને તેમાં આખા પિસ્તાનો સમાવેશ કરવામાં આવ્યો હોઈ પણ શકે અને ન પણ હોઈ શકે.
ઉપરાંત અર્દેહ લુગદીના સ્વરૂપમાં રાંધેલા તલનું નામ છે, જેને સામાન્ય રીતે ચાસણી દ્વારા ગળી બનાવવામાં આવે છે.
લેબેનોન, સિરીયા, ઈરાક, જોર્ડન અને પેલેસ્ટીનીયન પ્રાંતો
લેવાન્ટ વિસ્તારમાં, જેમાં લેબેનોન, સિરીયા, ઈરાક, જોર્ડન અને પાલેસ્ટીનીયન પ્રાન્તોનો સમાવેશ થાય છે, ત્યાં હલાવા, લાક્ષણિક રીતે તલ અથવા તાહીની- આધારિત સ્વરૂપનો બને છે, જેનો વિવિધ રીતે સ્વાદિષ્ટ બનાવી શકાય છે અને તેમાં પિસ્તા, બદામો અથવા ચોકલેટનો સમાવેશ થઈ શકે છે. લેબેનોનથી મોટી માત્રામાં હલવો સમગ્ર દુનિયામાં નિકાસ થાય છે.
લિથુઆનિયા
લિથુઆનીયામાં તેને ચાલવા કહેવામાં આવે છે. તેનો મોટા પ્રમાણમાં નાસ્તા તરીકે ઉપયોગ થાય છે અને વેચાણ માટે તે નાના ટુકડાઓ (70-150 ગ્રામ)માં પેક થયેલા હોય છે.
માલ્ટા
માલ્ટામાં, શબ્દ હેલવા ટેટ-ટોર્ક Turk's sweetનો ઉપયોગ થાય છે, જેનો સંદર્ભ તાહીની આધારિત ચોસલાવાળી મીઠાઈ તરીકે ઉપયોગ થાય છે, જેમાં ઘણી વખત પિસ્તા અથવા બદામોનો સમાવેશ થાય છે. તે માલ્ટીઝ ભોજનનો એક હિસ્સો છે અને ટાપુ પર એક સામાન્ય મીઠાઈવાળો નાસ્તો છે, વિશેષ રીતે તેનો લગ્ન ઉજવણીના અંતે અને ઉજવણી દરમિયાન પિરસવામાં આવે છે.
મ્યાન્માર
મ્યાન્મારમાં, તેને હાલાવા કહેવામાં આવે છે અને તેને ઈયેયાર્વાડી વિસ્તારમાં બંદર પૈથેનની સાથે સાંકળવામાં આવે છે. બર્મીઝ હાલાવામાં સામાન્ય રીતે ખસખસ હોય છે અને તેનો રંગ ભૂરો હોય છે. તે લોકોમાં એક ખૂબ જ લોકપ્રિય ભેટ વસ્તુ છે.
પાકિસ્તાન
પાકિસ્તાનમાં હલવો ઘણો ખરો ભારત જેવો જ છે. પાકિસ્તાનમાં વિવિધ પ્રકારના હલવાઓની (حلوہ)મીઠાઈની શ્રેણી છે, જે વિસ્તાર અને જે સામગ્રીમાંથી બનાવવામાં આવે છે, તે પ્રમાણે તેની ઓળખ થાય છે. સોજી, ઘી અને ખાંડમાં બનાવાતો, સૂકા મેવા દ્વારા સજાવાતો, હલવો સૌથી સામાન્ય છે. ગાજરમાંથી બનતો હલવો (જેને ગાજરનો હલવો કહેવાય છે) તે પણ ઘણો લોકપ્રિય છે, એવી રીતે દૂધી અને ચણાની દાળ |" چنی کی دال " નો હલવો પણ છે. કરાંચી હલવો કરાંચી, સિન્ધની એક ખાસ મીઠાઈ છે. ઉર્દુમાં, હલવો حلوہ શબ્દનો અર્થ છે મીઠાઈ, જ્યારે પેસ્ટ્રીના નિર્માતાને હલવાઈ حلواى કહેવામાં આવે છે. પંજાબ પ્રાંતના દક્ષિણ ભાગનો "સોહન હલવો" દેશમાં પણ અત્યંત પ્રખ્યાત છે.
રોમાનીયા અને મોલ્દોવા
રોમાનીયા અને મોલ્દોવામાં, હલવો શબ્દનો ઉપયોગ સૂરજમુખી પર આધારિત (મોલ્દોવા પ્રજાસત્તાક રાજ્યમાં તેને "હલવા દે રાસારીટા" ("halva de răsărită") કહેવામાં આવે છે. રોમાનિયામાં તે સૂરજમુખી હલવો ("halva de floarea soarelui") ના નામથી ઓળખાય છે.) તેનો ઉલ્લેખ ચોસલાવાળી મીઠાઈ માટે કરવામાં આવે છે, જેમાં ક્યારેક પિસ્તા, બદામ અથવા ચોકલેટ પણ ઉમેરવામાં આવે છે.
સર્બિયા
સેર્બિયન ભાષામાં હલવોને અલ્વા કહેવામાં આવે છે. તે સમગ્ર પ્રાંત માટે સામાન્ય નામ છે. અલ્વા સર્બિયાની આસપાસ સ્થાનિક ચર્ચ મેળામાં એક સામાન્ય મીઠાઈ હોય છે.
શ્રીલંકા
શ્રીલંકામાં (સિંહાલી ભાષા) હલવોને અલુવા કહેવામાં આવે છે. અલુવા એક લાક્ષણિક મીઠાઈ છે જે ખાસ એપ્રિલમાં પરંપરાગત નવા વર્ષના મહોત્સવ (સિંહાલી અને હિન્દુ અલૂથ અવરુદ્દા) માટે બનાવવામાં આવે છે. આ પ્રસંગે ચોખાના લોટ સાથે અથવા તો ખાંડની સાથે (સીની અલુવા ) અથવા ગોળની સાથે (પાણિ અલુવા ) બનાવવામાં આવે છે. વધુ સ્વાદ માટે કાજુ ઉમેરવામાં આવે છે.
તાજિકિસ્તાન
પોચો તલનો હલવો ખાંડની ચાસણી, ઈંડાનો સફેદ ભાગ અને તલના બીજમાંથી બનાવવામાં આવે છે. સખત તલનો હલવો ખેંચેલી ખાંડમાંથી બનાવવામાં આવે છે, સફેદ રંગ આપવા માટે ખાંડની ચાસણીને વારંવાર ખેંચવામાં આવે છે; તૈયાર કરવામાં આવેલા તલને ગરમ ખાંડમાં ભેળવીને એક મોટી ટ્રેમાં ઠારી દેવામાં આવે છે. તાજિકિસ્તાનમાં અને સાથો સાથ ઉજબેકિસ્તાનમાં તેને સ્થાનિક નામ "લવ્ઝ" (Лавз) છે.
તુર્કી
તુર્કી લોકો દ્વારા તાહીન(વાટેલા તલ)નું વર્ણન કરવા માટે હેલવા શબ્દનો, તાહીન હલવે, લોટનો હલવો અને સોજીનો હલવો માટે ક્રમશઃ "તાહીન હેલવાસી ", "અન હેલવાસી ", અને "ઈરમીક હેલવાસી "નો પ્રયોગ કરવામાં આવે છે. બદામ અથવા અખરોટમાંથી બનેલા હલવાને ગરમ હલવો (યજ હેલવાસી) કહેવામાં આવે છે સોજીના હલવાનો (પાઈન નટ્સ દ્વારા સુશોભિત કરવામાં આવે છે) તુર્કીના સાંસ્કૃતિક લોક ધર્મમાં મહત્ત્વ છે અને તે ખૂબ જ સામાન્ય છે. પરંપરાગત રીતે, કોઈ પણ વ્યક્તિના મૃત્યુ પર લોટનો હલવો અન હેલવાસીબનાવવામાં આવે છે અને પીરસવામાં આવે છે. વધુમાં કેટલીક મીઠાઈઓ અને ડેઝર્ટને હેલવા પણ કહેવામાં આવે છે, જેમ કે પામુક હેલવા અથવા કોસ હેલવા એક મીઠાઈની જેમ ખાવામાં આવે છે, જે તુર્કીમાં વ્યાપ્ત ધરાવે છે. સફરાનબોલુમાં કોસ હેલવાને "લીફ-હલવા" પણ કહેવામાં આવે છે.
યુક્રેન
હલવો (халва) યુક્રેનમાં એક પરંપાગત ડેઝર્ટ તરીકે ઉપયોગમાં લેવાય છે. ઘણી વખત યુક્રેનના બાળકોને કેન્ડી તરીકે હલવો આપવામાં આવે છે.
યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સ
યુએસએમાં, તે નૃવંશ યહૂદી, એર્જેન્ટીના અથવા મધ્ય પૂર્વીય સ્ટોરોમાં મળે છે. ઉપરાંત મધ્ય-પૂર્વમાંથી (અથવા આર્જેન્ટીના સ્ટોરોમાંથી મેન્ટેકોલ આયાત કરતાં) આયાત કરતાં, તમને બ્રુક્લીનમાં જોય્વા દ્વારા યુએસમાં ઉત્પાદન આવૃત્તિ મળવી શકો છો.
સાંસ્કૃતિક સંદર્ભો
અફઘાનિસ્તાન, તુર્કી અને ઈરાનમાં, દફનવિધિ પછી, મુસ્લિમ વ્યક્તિના મૃત્યુ પછી સાતમા અને ચાલીસમાં દિવસે અને પહેલી વર્ષી પર, સોજી અને લોટનો હલવો બનાવવામાં આવે છે અને મૃતકના સગાસંબંધીઓ દ્વારા પાડોશીઓ અને મુલાકાતીઓને આપવામાં આવે છે. આ કારણસર, લોટ (અન) ના હેલવાને "ઓલુ હેલવાસી" પણ કહેવામાં આવે છે, જેનો અર્થ છે "મૃતકનો હલવો". "કોઈ માટે હેલવા શેકવો"ની રજૂઆતથી એવું સૂચવવામાં આવે છે કે સંદર્ભિત વ્યક્તિનું કેટલાક સમય પહેલાં મૃત્યુ થઈ ગયું છે.
ઈજિપ્તમાં એવું માનવામાં આવે છે, જેમ એવું હંમેશા સાહિત્ય અને મીડિયામાં ચિત્રણ કરવામાં આવ્યું છે કે જેલ સમુદાયની અંદર હલવો એક અમૂલ્ય વસ્તુ છે જે આંગતુંક વ્યક્તિઓ દ્વારા કેદીઓને પીરસવામાં આવે છે. તાજેતરમાં જાહેરાત અભિયાનોમાં સ્થાનિક હલવા નિર્માતાઓ દ્વારા આ સાંસ્કૃતિક ઘટનાઓનો ગેરલાભ ઉઠાવવામાં આવ્યો છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:વાનગી શ્રેણી:ગુજરાતી વાનગી શ્રેણી:ગુજરાતી ભોજન શ્રેણી:ખોરાક
ગાળા (તા.ગઢડા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા બોટાદ જિલ્લાના ગઢડા (સ્વામીના) તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તથા પશુપાલન છે. ગામમાં પ્રાથમિક અને માધ્યમિક શાળા આવેલી છે. ઉપરાંત પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સગવડો પણ ઉપલબ્ધ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
જેપુર (તા. મોરબી)
જેપુર ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મોરબી તાલુકામાં એક ગામ છે. જેપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મોરબી તાલુકો
સગડાપાડા (તા. ફતેપુરા)
સગડાપાડા (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સગડાપાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ફતેપુરા તાલુકો
નાના કરોડિયા (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
રુપખેડા (તા. ફતેપુરા)
રુપખેડા (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રુપખેડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
યાદવ
યાદવ (અર્થ: 'યદુના વંશજ') પ્રાચીન ભારતના એ લોકો જે પૌરાણિક રાજા યદુ ના વંશજ છે. યાદવ વંશ પ્રમુખ રૂપ થી આભીર(વર્તમાન આહીર), અંધક, વૃષ્ણિ તથા સત્વત નામક સમુદાયો થી મળીને બન્યો હતો, જે ભગવાન કૃષ્ણ ના ઉપાસક હતા. આ લોકો પ્રાચીન ભારતીય સાહિત્યમાં યદુવંશ ના પ્રમુખ અંગો ના રૂપ માં વર્ણિત છે. યાદવો યદુ ના વંશજ છે અને યાદવ નામ થી જણાય છે.
પ્રાચીન સંદર્ભ
જયંત ગડકરી ના કથનાનુસર, " પુરાણો ના વિશ્લેષણ થી આ નિશ્ચિત રૂપ થી માન્ય છે કે અંધક, વૃષ્ણિ, સત્વત તથા આભીર(આહીર) જાતિયો ને સંયુક્ત રૂપ થી યાદવ કહેવાતું હતું જે શ્રીકૃષ્ણ ના ઉપાસક હતા. પરંતુ આ પણ સત્ય છે કે પુરાણો માં માન્યતાઓ તથા દંતકથાઓ ના સમાવેશ ને નકારી શકાય તેમ નથી, પરંતુ તે મહત્વનું છે કે પૌરાણિક માળખા હેઠળ અવાજની સામાજિક મૂલ્યોની પ્રણાલી વિકસાવવામાં આવી."
લુકિયા મિચેલુત્તી દ્વારા યાદવો પર કરેલા શોધ હેઠળ, યાદવ જાતિ ના મૂળ માં સમાયેલ વંશવાદ ના વિશિષ્ટ સિદ્ધાંત અનુસાર, બધી ભારતીય ગોપાલક જાતિયો, એજ યદુવંશ થી ઉતરી છે જેમાં શ્રીકૃષ્ણ (ગોપાલક અને ક્ષત્રિય) નો જન્મ થયો હતો .....એ લોકો માં આ દ્રઢ વિશ્વાસ છે કે એ બધાય શ્રીકૃષ્ણ થી સંબંધિત છે તથા વર્તમાન ની યાદવ જાતિયો એજ પ્રાચીન મોટા યાદવ સમૂહ થી વિખેરાઈ ને બની છે.
વર્તમાન પરિપ્રેક્ષ્ય
ક્રિસ્ટોફ જાફેલૉટ અનુસાર, યાદવ શબ્દ ઘણી ઉપ-જાતિઓને આવરી લે છે જે મૂળ રૂપ થી અનેક નામો થી જાણીતા છે, હિન્દી ક્ષેત્ર, પંજાબ અને ગુજરાત માં- આહીર અથવા અહીર, મહારાષ્ટ્ર અને ગોવા માં - ગવળી, આંધ્ર અને કર્ણાટક માં- ગોલ્લા, તામિલનાડુ માં - કોનાર, કેરળ માં - મનિયાર જેમનું સામાન્ય પારંપરિક કાર્ય ગોપાલન અને દૂધ-વિક્રેતા નું હતું. લુકિયા મિચેલુત્તી ના વિચાર થી, યાદવ હંમેશા પોતાના જાતિસ્વરૂપ આચરણ અને કૌશલ ને એમના વંશ થી જોડતા આવ્યા છે જેથી એમના વંશ ની વિશિષ્ટતા આપમેળે અભિવ્યક્ત થાય છે. તેમના માટે જાતિ માત્ર શીર્ષક નથી પરંતુ લોહીની ગુણવત્તા છે, અને આ દૃશ્ય નવું નથી. આહીર (વર્તમાન માં યાદવ) જાતિ ની વંશાવળી એક સિદ્ધાંતિક ક્રમ ના આદર્શો પર આધારિત છે તથા એમના પૂર્વજ, ગોપાલક યોદ્ધા શ્રીકૃષ્ણ પર કેન્દ્રિત છે, જે એક ક્ષત્રિય હતા.
ટોડ અને કે. સી. યાદવના જેવા ઇતિહાસ્કારોના અનુસાર આહીર એ પુરુરવાના ચંદ્રવંશી ક્ષત્રિય કુળના યાદવો છે. તેઓ માને છે કે તેમનો પ્રાચીન વસવાટ સતલજ અને યમુના નદીની વચ્ચેનો પ્રદેશ હતો જ્યાંથી તેઓ હિજરત કરી પૂર્વ દિશામાં મથુરાથી આગળ અને દક્ષિણ દિશામાં ગુજરાત અને મહારાષ્ટ્ર સુધી ગયાં. હરિયાણા રાજ્યનું નામ પણ અભિરાયણ (આ પ્રદેશનાં મૂળ વાસીઓ) પરથી ઉતરી આવ્યું હોય તેમ માનવામાં આવે છે. અભિરાયણ શબ્દનું મૂળ 'અભિર' એટલે કે નિડર શબ્દમાં રહ્યું હોય તેમ પણ શક્ય છે.
તેજ પ્રમાણે, ગુજરાતમાં મળી આવેલા શિલા લેખ અનુસાર મધ્ય ભારતના ઉચ્ચ પ્રદેશના ભિલ્સા (વિદીશા) અને ઝાંસી વચ્ચેનું ક્ષેત્ર આહીરવાડના નામે ઓળખાતું હતું. હિંદુ લેખકોના મતાનુસાર આહીરોને વાયવ્ય દિશાના રહેવાસી જણાવ્યાં છે.
સૈન્ય વર્ણ ( માર્શલ રેસ )
આહીર ઐતિહાસિક પૃષ્ઠભૂમિ ની એક લડાયક જાતિ છે. 1920 માં બ્રિટિશ શાસન દ્વારા આહીરો ને એક કૃશક જાતિ ના રૂપ માં વર્ગીકૃત કરવામાં આવી હતી જે એ કાળ માં "યોદ્ધા જાતિ" ની પર્યાય હતી. , જોકે એ બહુ પહેલા થી જ સેના માં ભરતી થતા આવ્યા છે. ત્યારે બ્રિટિશ સરકાર એ આહીરો ની ચાર કંપનીઓ બનાવી હતી, એમાંથી બે 95મીં રસેલ ઇન્ફેન્ટ્રી માં હતી. 1962 ના ભારત ચીન યુદ્ધ ના સમયે 13 કુમાંઉં રેજીમેંટ ની આહીર કંપની દ્વારા રેજાંગલા ના મોરચા પર યાદવ સૈનિકો ના પરાક્રમ અને બલિદાન ભારત માં આજ સુધી પ્રશંસાપાત્ર માનવામાં આવે છે. અને એમની બહાદુરી ની યાદ માં યુદ્ધ બિંદુ સ્મારક ને "આહીર ધામ" નામ આપવામાં આવ્યું.
એ ભારતીય સેના ની રાજપૂત રેજીમેંટ, કુમાંઉં રેજીમેંટ, જાટ રેજીમેંટ, રાજપૂતાના રાઈફલ્સ, બિહાર રેજીમેંટ, ગ્રેનેડિયર્સ માં પણ ભાગીદાર છે. ભારતીય હથિયાર બંધ સેના માં આજ સુધી બખ્તરબંધ ખૂણા અને તોપખાના માં આહીરો ની એકલ ટુકડીઓ અસ્તિત્વમાં છે. જેમાં તેમણે વીરતા અને બહાદુરી ના વિવિધ પુરસ્કાર પ્રાપ્ત કર્યા છે.
સૈન્ય પુરસ્કાર વિજેતા યાદવ સૈનિક
(સૂચિ યાદવ ઉપનામ પર આધારિત છે)
જાતિયો, ઉપજાતિયો અને કુલ ગોત્ર
'યાદવ' શબ્દ અનેક પારંપરિક ઉપજાતિયો ના સમૂહ થી બની છે, જેમકે ' હિન્દી ભાષી ક્ષેત્ર' ના 'આહીર(અહીર)', મહારાષ્ટ્ર ના 'ગવળી', આંધ્ર પ્રદેશ અને કર્ણાટક ના 'ગોલ્લા', તથા તમિલનાડુ ના 'કોનાર' તથા કેરળ ના 'મનિયાર'. હિન્દી ભાષી ક્ષેત્રો માં અહીર,ગ્વાલ (ગવળી) તથા યાદવ શબ્દ સામાન્ય રીતે એક બીજા ના પર્યાયવાચી મનાય છે. અમુક વર્તમાન રાજપૂત વંશ પણ પોતાને યાદવોના વંશજ હોવાનો દાવો કરે છે, તથા વર્તમાન યાદવ પણ સ્વયં ને ક્ષત્રિય માને છે. યાદવ મુખ્યત્વે યદુવંશી, નંદવંશી અને ગ્વાલવંશી ઉપજાતિય નામો થી જણાય છે, યાદવ સમુદાય ના અંતર્ગત 20 થી પણ વધુ ઉપજાતિયો સમ્મેલીત છે. તેઓ મુખ્યત્વે ઋષિ ગોત્ર અત્રિ ના છે તથા આહીર ઉપજાતિયો માં અનેકો કુલ ગોત્ર છે જેના આધાર પર સગોત્રીય લગ્ન પર પ્રતિબંધ છે.
ચુડાસમા રાજપૂત એ સૌરાષ્ટ્ર નો એક યદુવંશી રાજપૂત વંશ છે જુનાગઢ રાજ્યના દિવાન અથવા વડા પ્રધાન રણછોડજી અમરજી એ 1825 માં પર્સિયનમાં તારિખ-એ-સોરથ નામનું પુસ્તક લખ્યું હતું. એમાં દિવાન રણછોડજી એ લખ્યું હતું કે ચુડાસમા ચંદ્રવંશી રાજપૂત છે અને તેઓ ભગવાન સદાશિવના વંશજ છે તથા તેઓ સિંધથી આવ્યા છે. ઘણા શિલાલેખો તથા ઐતિહાસિક લખાણો ચુડાસમા વંશ ને મહાન યાદવ કુળ સાથે જોડે છે જેમકે "માંડલિક નૃપ ચરિત" તેમને ભગવાન શ્રી કૃષ્ણ નાં યાદવ પરિવાર સાથે જોડે છે ઉપરાંત ગિરનાર ના નેમિનાથ મંદિર નો ઇસ.૧૪૫૪ ના સમયનો શિલાલેખ પરથી જાણવામાં આવે છે કે ચુડાસમા રાજપૂત યાદવ કુળના છે
દેવગિરિ સેઉના યાદવ
ખાનદેશ અવશેષો ના પુરાતત્વીય વિશ્લેષણ થી આ સિદ્ધ થાય છે કે એ યદુવંશી આહીરો નો ગઢ હતો. આ રાજવંશના નિમ્ન પ્રમુખ શાસક થયા -
ત્રિકુટા આહીર સામ્રાજ્ય
ત્રિકુટા સામ્રાજ્ય સામાન્ય રીતે આભીર (આહીર) સામ્રાજ્યના રૂપ માં માન્ય છે તથા ઇતિહાસ માં ત્રિકુટા આહીર સામ્રાજ્ય નામ થી જાણીતું છે. વૈષ્ણવ ત્રિકુટા આહીર હૈહય શાખા ના યાદવ મનાય છે દહરસેન એ અશ્વમેઘ યજ્ઞ પણ કર્યો હતો. આ રાજવંશના નિમ્ન પ્રમુખ શાસક થયા -
કલચૂરી સામ્રાજ્ય
કલચુરી રાજવંશના બે (ઉત્તરી અને દક્ષિણી) સામ્રાજ્ય થયા છે. ઇતિહાસમાં દક્ષિણી કલચુરિયો ને આહીર જાતિ ના મનાય છે. દક્ષિણી કલચુરિયોના નિમ્ન શાસકો પ્રમુખ હતા. 248-49 ઈસ્વી થી પ્રારંભ થવા વાળી કલચુરી-ચેદી સંવતની પ્રચલન પણ આભીર(આહીર) સમ્રાટ ઈશ્વરસેન એ કરી હતી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:જ્ઞાતિ
તેજી બચ્ચન
જીવન ચરિત્ર
તેઓ અલાહાબાદ વિશ્વવિદ્યાલય ખાતે મનોવિજ્ઞાન ભણાવતાં હતાં, જ્યાં તેઓની મુલાકાત અંગ્રેજી શિક્ષક હરિવંશરાય બચ્ચન શ્રીવાસ્તવ સાથે થઇ. તે બન્નએ અલાહાબાદમાં ૧૯૪૧માં લગ્ન કર્યાં.
Bachchan was a home maker and lover of stage. During his lifetime, Harivansh Rai remained completely engrossed in his muse, leaving his Bachchan to handle all family matters. Even in social engagements, Bachchan senior always willingly played second fiddle to his gregarious wife.
તેઓને અમિતાભ અને અજિતાભ નામે બે પુત્રો છે. અમિતાભ બચ્ચન બૉલિવૂડ્ના અભિનેતા છે અને અમિતાભની પત્ની જયા બચ્ચન પણ ફિલ્મ અભિનેત્રી અને સંસદ સભ્ય છે. તેમનાં પૌત્ર અભિષેક બચ્ચન પણ અભિનેતા છે. ઐશ્વર્યા રાય તેમની પૌત્રવધુ છે. અમિતાભની પુત્રી શ્વેતા બચ્ચન- નંદા એસ્કૉર્ટ ગૃપનાં નિખિલ નંદાને પરણેલી છે.
The Bachchans were a part of India’s literary circuit and high society. The couple sang at events. .
Teji Bachchan played Lady Macbeth in her husband’s Hindi adaptation of Macbeth. They also played a cameo appearance in Yash Chopra’s Kabhi Kabhie.
She was also appointed as one of the Directors of the Film Finance Corporation in 1973. The Film Finance Corporation of India (and its successor National Film Development Corporation of India), a Government of India undertaking's main objective was to finance the production of purposeful films of good quality with a view to improving the general standards of the medium. .
Teji Bachchan was in the Lilavati Hospital for almost the whole of 2007 and she was shifted to the ICU in November 2007 after her condition became worse. She died at the age of 93 on 21 December 2007 after prolonged illness.
બાહરી કડીઓ
શ્રેણી:૧૯૧૪માં જન્મ
ઝામ્બિયા
ઝામ્બિયા આફ્રિકાની દક્ષિણ-પુર્વમાં આવેલો એક  સ્વતંત્ર દેશ છે અને તેની રાજધાની લુસાકા છે.
ઇતિહાસ
ઈ.સ ૧૮૯૦ પહેલા ઝામ્બિયામાં સ્વતંત્ર અને આફ્રિકાના સ્થાનીક ર઼ાજવીઓ દ્વારા રાજ ચાલતુ હતુ. ઈ.સ ૧૮૯૦થી ૧૯૨૩ સુધી ઝામ્બિયા સર સિસિલ રહોડસ દ્વારા સ્થાપીત બ્રિટિશ દક્ષિણ આફ્રિકા કંપની જેણે તેને પોતાનું સંસ્થાન બનાવી તેના દ્વારા ચાલતુ હતું અને ૧૯૧૧ થી ૧૯૬૪ દરમ્યાન તે ઉત્તર રહોડેશીયાના નામથી જાણીતું હતું.૧૯૬૪થી ૧૯૮૦ સુધી ગોરી લઘુમતી પ્રજા દ્વારા વહિવટ ચાલતો હતો જેનો ૧૯૮૦મા પુર્ણ સ્વતંત્રતા સાથે અંત આવ્યો હતો.૨૪મી ઓક્ટોબર ૧૯૮૦થી ઝામ્બિયા કેનેથ કોન્ડાના નેત્રુત્વ હેઠળ સંપુર્ણ પ્રજાસત્તાક ગણરાજ્ય બન્યુ હતું.
ભૂગોળ
ઝામ્બિયા ઉત્તરમાં કોંગો ગણરાજ્ય,ઉત્તર-પુર્વમા ટાન્ઝાનિયા,પુર્વમા મલાવી,દ્ક્ષિણ-પુર્વમા મોઝામ્બિક,દક્ષિણમા ઝિમ્બાબ્વે અને બોટસવાના,દક્ષિણ-પશ્ચિમમાં નામિબીયા અને પશ્ચિમમાં એંગોલા આવેલા છે.ઝામ્બિયાનુ નામ દેશમાંથી પસાર થતી ઝામ્બેઝી નદી ઉપરથી પડેલ છે. દુનીયાનો સૌથી મોટો જળ ધોધ "વિક્ટોરીયા ધોધ" ઝામ્બિયા અને ઝિમ્બાબ્વેની સરહદ ઉપર આવેલ છે. ઝામ્બેઝી અને કોંગો ઝામ્બિયાની બે સૌથી મોટી નદીઓ છે. ઝામ્બિયા ઉષ્ણકટિબંધમાં આવેલ છતાં ૧૨૦૦મિટરની સરેરાસ ઊંચાઈ ધરાવતો ઉચ્ચપ્રદેશ હોવાથી વાતાવરણ મોટે ભાગે સમઘાત રહે છે. દેશમાં નવેમ્બરથી અપ્રિલ દરમ્યાન વરસાદી રુતુ હોય છે જ્યારે મે-જુનથી ઓક્ટોબર સુધી સુકુ હવામાન હોય છે.
ઉદ્યોગ
ઝામ્બિયા મા મુખ્યત્વે મકાઈ,સોરગમ,ચોખા,મગફળી,તમાકુ,શેરડી અને કોફીનો પાક લેવાય છે. ઝામ્બિયાનું અર્થતંત્ર ખનીજો અને ખનીજ શુધ્ધીકરણ પર આધારીત છે. ઝામ્બિયામાં તાંબુ,કોબાલ્ટ,જસત,સીસુ,સોનુ,ચાંદી અને કોલસો જેવા ખનીજોના મોટા ભંડાર આવેલા છે.
વસ્તીવિષયક
દેશની મોટાભાગની વસ્તી બાન્ટુ જાતીના આફ્રિકન લોકોની છે અને તેઓ મુખ્યવે ખ્રિસ્તી ધર્મ પાળે છે. દેશનો સત્તાવાર રાજ્યધર્મ પણ ખ્રિસ્તી છે પરંતુ અન્ય ધર્મ પાળવાની સ્વતંત્રતા છે. અંગ્રેજી દેશની સત્તાવાર રાજભાષા છે અને બીજી ઘણી સ્થાનીક ભાષાઓનો પણ ઉપયોગ થાય છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:દેશ શ્રેણી:આફ્રિકાના દેશો
વણઝર (તા. ભિલોડા)
વણઝર (તા. ભિલોડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. વણઝર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલા તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વણઝર ભિલોડાથી આશરે ૧૫ કિલોમીટરના અંતરે અરવલ્લીની ગિરિમાળાઓમાં વસેલું છે.
શ્રેણી:ભિલોડા તાલુકો
નબરંગપુર
નબરંગપુર ભારત દેશમાં આવેલા ઓરિસ્સા રાજ્યમાં આવેલું મહત્વનું નગર છે. નબરંગપુર નબરંગપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. આ શહેર અક્ષાંશ-રેખાંશ પર આવેલું છે. સમુદ્ર સપાટીથી ૫૫૭ મીટરની ઊંચાઈ પર.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ઑડિશા
ટિટોડીયા (તા.મહુવા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મહુવા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નાળીળેર, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો
ભવની ભવાઈ (ચલચિત્ર)
ભવની ભવાઈ એ ૧૯૮૦માં રજૂ થયેલ કેતન મહેતા દ્વારા દિગ્દર્શિત ગુજરાતી ફિલ્મ છે. આ ફિલ્મમાં નસરુદ્દીન શાહ, ઓમ પુરી, સ્મિતા પાટીલ, બેન્જામિન ગિલાની અને મોહન ગોખલે જેવા કલાકારોએ અભિનય કર્યો હતો. આ ફિલ્મ ભવાઈના માધ્યમ દ્વારા અસ્પૃશ્યતાની વાર્તા કહેવાઈ છે.
ભવની ભવાઇ એ કેતન મહેતાની પ્રથમ ફિલ્મ હતી. ઘણાં આલોચકોએ તેને વખાણી હતી. ૨૮ મા રાષ્ટ્રીય ફિલ્મ પુરસ્કારોમાં કેતન મહેતાને રાષ્ટ્રીય એકાત્મતા માટેનો નરગિસ દત્ત પુરસ્કાર મળ્યો જ્યારે મીરા લાખિયાને ઉત્કૃટ પ્રોડક્શન ડિઝાઈન માટેનો રાષ્ટ્રીય પુરસ્કાર મળ્યો હતો. મ્યુઝીયમ ઑફ મોર્ડન આર્ટના ફિલ્મ મેળા માટે આ ફિલ્મને પસંદ કરવામાં આવી હતી અને થ્રી કોન્ટીનેન્ટ્સ ફેસ્ટીવલમાં તેને યુનેસ્કો ક્લબ હ્યુમન રાઈટ્સનો પુરસ્કાર મળ્યો.
પાર્શ્વભૂમિ
કથાની શરૂઆત એક ગામમાં સ્થળાંર કરીને રાતવાસો રહેલા હરિજનોની ટોળીઓથી થાય છે જ્યાં એક વૃદ્ધ (ઓમ પુરી) રાજા ચક્રસેનની વાર્તા માંડે છે.
રાજા ચક્રસેન (નસરુદ્દીન શાહ)ને વારસદારની ખુબ તીવ્ર વાસના હતી, પરંતુ તેની બેમાંથી કોઈ પણ રાણીને પુત્ર ન થયો.
એક દિવસ ચક્રસેનને તેના દરબારમાં દુર્ગંધ આવી. શોધ કરતાં જણાયું કે ભંગીઓના ઘરમાં લગ્ન પ્રસંગ હોવાથી તેઓ રજા પર હતા અને સફાઈ કરવા આવ્યા ન હતા. ક્રોધે ભરાઈ રાજાએ તેમને પકડી લાવી કોરડાના મારની સજા ફરમાવી. તે સમય દરમ્યાન રાજાના જાસૂસો સમાચાર લાવ્યા કે તેની પ્રજા તેની વિરુદ્ધ બંડ કરવા ધારે છે. બંડથી વિરુદ્ધ પ્રજાનું ધ્યાન દોરવા, રાજાના મંત્રી (બેન્જામિન ગિલાની)એ તેને પાડોશી રાજ્ય પર આક્રમણ કરવાની સલાહ આપી. રાજાની જાણ બહાર તેના મંત્રી અને તેની નાની રાણી (સુહાસિની મુલે) વચ્ચે આડા સંબંધો હતા. ચક્રસેન પાડોશી પર હુમલો કરે તે પહેલાં, આવાં જ કારણોને લીધે પાડોશી રાજાએ ચક્રસેનના રાજ્ય પર હુમલો કર્યો. ચક્રસેનની સેના યુદ્ધ જીતી પણ તેને મોટી જાનહાનિ ભોગવવી પડી. તેજ સમયે રાજાને સમાચાર મળ્યા કે તેની મોટી રાણી સગર્ભા છે. આ વાતથી દ્વેષ પામી નાની રાણી અને મુખ્ય મંત્રીએ રાજ જ્યોતિષની મદદથી ષડયંત્ર કર્યું, અને રાજાને જણાવ્યું કે નવજાત રાજ કુમારનો ચહેરો જોતા જ રાજા તરત જ મૃત્યુ પામશે. મૃત્યુથી ભયભીત રાજા રાજકુમારને મારી નાખવાની આજ્ઞા આપે છે. જે સિપાહીને આ કામ સોંપાયું, તેના હૃદયમાં દયા આવી અને તેણે રાજકુમારને એક લાકડાની પેટીમાં નાખી નદીમાં તારી દીધો. આ પેટી માલો ભગત (ઓમ પુરી) નામના ભંગીને મળી. તેણે તેની પત્ની, ધોળી (દીના પાઠક) સાથે તે બાળક, ‘જીવા’ને પોતાના સગા બાળકની જેમ ઉછેરવાનો નિર્ણય કર્યો. આ બાજુ રાજ જ્યોતિષીએ રાજાને જણાવ્યું કે જો તેને વારસની ઇચ્છા પૂર્તિ કરવી હોય તો તેણે એક વાવ ચણાવવી જોઈએ, તે માટે રાજા તૈયાર થયો.
વર્ષો વીત્યા, વાવનું કામ ચાલતું રહ્યું પણ વાવમાં પાણી નથી. આ બાજુ જીવો (મોહન ગોખલે) યુવાન બન્યો અને ઉજમ (સ્મિતા પાટીલ) નામની વણજારીના પ્રેમમાં પડ્યો. અકસ્માતે જીવો એ રાજાનો પુત્ર છે એ વાત રાજ જ્યોતિષીના જાણમાં આવી. તેણે રાજાને કહ્યું કે વાવમાં પાણી લાવવા માટે બત્રીસ લક્ષણા પુત્રની બલિ ચઢાવવી જોઈએ અને આખા રાજ્યમાં જીવો એક માત્ર યોગ્ય પુરુષ છે. જીવાને પકડવા સેના નીકળે છે પણ તે નાસી છૂટે છે. રંગલાને (નિમેશ દેસાઈ) આ વાતની જાણ થાય છે અને તે આ વાત મોટી રાણીને કહેવા ધારે છે. પણ તે પહેલા મંત્રી તેને પકડી જેલમાં નાખે છે. જીવો ઉજમ સાથે મળીને એક યોજના ઘડે છે અને રાજાને કહેવડાવે છે કે જો તે પોતાના રાજ્યમાંથી તેને જાત પ્રત્યેની અસ્પૃશ્યતા દૂર કરે તો તે આત્મ સમર્પણ કરે નહિ તો તે આત્મહત્યા કરશે અને રાજાની બલિદાનની ઇચ્છા પૂરી નહી થાય. પોતાઆ મંત્રીઓ સાથે ચર્ચા કરી કમને રાજા જીવાની માંગણી સ્વીકારે છે. બલિદાનના દિવસે જીવો જેલમાંથી નાસી છૂટે છે અને રાજાને કહે છે કે જીવો તેનો પોતાનો જ પુત્ર છે જે સાંભળી રાજા ખુશ થાય છે અને બલિ અટકાવે છે અને તેજ ક્ષણે વાવમાંથી પાણી નીકળે છે.
જેવો વાર્તાનો અંત આવે છે ત્યારે એક હરિજન ત્યાં આવે છે અને તે વૃદ્ધને જુઠા "સુખદ અંત" સંભળાવી ભ્રમિત ન કરવા કહે છે અને તે વાર્તાનો બીજો અંત જણાવે છે. આ અંત અનુસાર રંગલો જેલમાંથી ભાગીને સત્ય હકીકત કહી શકતો નથી, યોજના પ્રમાણે બલિ ચડે છે તેમ છતાં પણ વાવમાંથી પાણી આવતું નથી. પોતાના પુત્રનું મૃત્યુ ન જોઈ શકનારી માતા મૃત્યુ પામે છે અને રાજાને શાપ આપતો માલો વાવમાં આત્મહત્યા કરે છે. માલાનું મૃત્યુ થતાં વાવમાં પાણી ભરાવા માંડે છે જેમાં રાજા અને તેના મંત્રીઓ ડૂબી મરે છે. ફિલ્મના અંતમાં લોકોના વિગ્રહને ભારતીય સ્વતંત્રતાને હિંસક ચળવળના સાથે મેળવી દર્શાવાય છે.
નિર્માણ
right|thumb|[[રાણકી વાવ, જ્યાં ફિલ્મનું છેવટનું દ્રશ્ય ચિત્રિત કરાયું.]]
વિકાસ
ફિલ્મ ઍન્ડ ટેલિવિઝન ઇન્સ્ટીટ્યૂટ માંથી સ્નાતક બની કેતન મહેતા એક સેટૅલાઈટ ચેનલ માટે કામ કરતા હતાં. ગામડાઓમાં ફરતાં તે લોકોની તકલીફોના પરિચયમાં આવ્યા, ખાસ કરીને અસ્પૃશ્યતાની. તેજ સમયે ધીરુબેન પટેલનું ભવાઈ નાટક ભવની ભવાઈ તેમના વાંચવામાં આવ્યું. તેણે તે પરથી ફિલ્મ બનાવવાનો વિચાર કર્યો. તે સમયે માત્ર ૩.૫૦ લાખના નજીવા બજેટમાંથી એ ફિલ્મ બનાવવામાં આવી હતી, જેનું ભંડોળ એન.ડી.એફ.સી. એ આપ્યું હતું. મોટા ભાગના અભિનેતાઓ જેમકે નસરુદ્દીન શાહ, ઓમ પુરી, સ્મિતા પાટીલ આદિએ વગર મહેનતાણાએ અભિનય આપ્યો હતો.
કેતન મહેતા સાથે પહેલા નસરુદ્દીન શાહે યુજીન આયનેસ્કોનું નાટક દ લેસન દિગ્દર્શિત કર્યું હતું. તેના અનુભવને આધારે પ્રથમ તો નસરુદ્દીન શાહે આ પાત્ર ભજવવાની ના પાડી હતી. પરંતુ કેતન મહેતાના આગ્રહથી અને આ ફિલ્મ ગમવાથી છેવટે નસરુદ્દીન શાહે આ ફિલ્મ કરવા હા પાડી, અલબત્ત એક ધુની રાજાનું પાત્ર ભજવવા માટે તેઓ દુવિધામાં હતા.
ચિત્રીકરણ
કેતન મહેતાએ આ ફિલ્મ રમૂજી પાત્રો દ્વારા વાર્તા વર્ણન સ્વરૂપે બનાવી હતી. આથી, આ ફિલ્મ એસ્ટેરીસ્ક ના રચયિતા બેરટોલ્ટ બ્રેચ્ટ્ અને ગોસ્કીની ને સમર્પિત કરાઈ હતી. આ ફિલ્મ ભવાઈના જનક એવા અસૈત ઠાકરને પણ સમર્પિત કરાઈ છે, અસૈત ઠાકર શુદ્ર લોકોમાં રહેનાર એક નાત બહાર બ્રાહ્મણ હતો. ભવાઈએ ભારતનો સૌથી વધુ ઉર્જા ધરાવતો લોક સંગીત, નૃત્ય અને નાટક છે. આ ફિલ્મનું છેલ્લું દ્રશ્ય પાટણ, ગુજરાત માં આવેલા વિશ્વ ધરોહર સ્થળ, રાણકી વાવમાં ફિલ્માવાયું છે.
ગીત-સંગીત
ભવની ભવાઈ ફિલ્મના ગીતો ધીરુબેન પટેલે લખ્યા અને તેને ગૌરાંગ વ્યાસે સંગીત બદ્ધ કર્યા હતા.
સમાલોચના
ભવની ભવાઈ ને સમાલોચકો દ્વારા ઘણા સારા પ્રતિભાવો મળ્યા અને તેને આજ સુધીની એક ઉત્કૃષ્ટ ગુજરાતી ફિલ્મ ગણવામાં આવે છે. તે સમયમાં પૌરાણિક અને ધાર્મિક ફિલ્મોના કાળમાં કડવી રમૂજ વક્રોક્તિ ધરાવતી આ ફિલ્મે એક અલગ ચિલો ચિતર્યો હતો. આ ફિલ્મમાં સૌ પ્રથમ વખત 'બ્રેકીંગ ધ ફોર્થ વૉલ' નામની તકનીકનો પ્રયોગ થયો હતો અને તેની સરાહના કરવામાં આવી હતી.
ન્યૂ યોર્ક ટાઈમ્સે તેનું વર્ણન કરતા જણાવ્યું હતું કે "આ ફિલ્મ તેના રસિક વેશભૂષા અને સમાવિષ્ટ સંવાદને લીધે નીખરી છે, પારંપારિક રીતે આગળ વધતી આ લોકકથા સામાજિક સંદેશો પણ આપે છે." વેરાયટી સામાયિકે લખ્યું હતું કે "આ એક આહલાદક અને પ્રબોધક લોકકથા છે જેમા દરેક સ્તરે બ્રિચેશિય પ્રભાવ સાફ દેખાઈ આવે છે." ટાઈમ્સ ઑફ ઈન્ડિયાના ખાલિદ મોહમદે લખ્યું કે, "આ ફિલ્મ એક ખાસ, વહેતી, સૂક્ષ્મ - નવરચના છે, આ ફિલ્મ ખૂબ જ સરળ, સંગીતમય છે મનોરંજનના વહેણમાં તે ગંભીર વિષયને વણી લે છે. અમેરિકન ફિલ્મ સમાલોચક જેહોબરમેને આ ફિલ્મ જોઈ કહ્યું હતું કે તેમણે ભારતમાં જોયેલી આ એક સુંદરત્તમ ફિલ્મ છે અને તેને અચિત્રીકરણના વખાણી તેને વૈશ્વિક સુલભ ગણાવી હતી. નિર્દેશક સુધીર મિશ્રાએ જણાવ્યું હતું ભવની ભવાઈ જેવી ફિલ્મ જોઈને તેમને ફિલ્મ બનવાની પ્રેરણા મળી હતી.
ગઢાળી (તા.ગઢડા)
ભુગોળ
આ ગામ કાળુભા બંધ નજીક આવેલું છે.
નવાઝ શરીફ
મિઆં મુહંમદ નવાઝ શરીફ (ઉર્દૂ અને પંજાબી:, જન્મ: 25 ડીસેમ્બર, 1949) પાકિસ્તાની ઉદ્યોગપતિ અને ભૂતપૂર્વ રાજકારણી છે, જેમણે 1990થી 1993 સુધી, 1997થી 1999 સુધી અને ફરીથી 2013થી 2017 સુધી પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાન તરીકે રહ્યા હતા.
વિગત
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૪૯માં જન્મ
વસાઇ (તા. ભિલોડા)
વસાઇ (તા. ભિલોડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વસાઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભિલોડા તાલુકો
બૌદ્ધિક સંપદા અધિકાર
બૌદ્ધિક સંપદા અધિકાર અથવા બૌદ્ધિક સંપત્તિના આધિકરોએ એક વ્યાપક શબ્દ છે. જેમાં નીચેના હક્કોનો સમવેશ થાય છે:
શ્રેણી:કાયદો
રતનપુર પૂર્વ (તા. ફતેપુરા)
રતનપુર પૂર્વ (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રતનપુર પૂર્વ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ફતેપુરા તાલુકો
હની છાયા
હની છાયા (૧૯૩૦ - ૨૮ ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૬) ભારતીય લેખક, અભિનેતા અને દિગ્દર્શક હતા. તેમણે હિંદી અને ગુજરાતી ચલચિત્રો અને નાટકોનું દિગ્દર્શન તેમજ અભિનય કર્યો હતો.
જીવન
હની છાયાનો જન્મ ૧૯૩૦માં થયો હતો. તેમણે તેમની અભિનય કારકિર્દીની શરૂઆત ૧૯૪૪થી કરી. શરૂઆતમાં તેમણે ભારતના સ્વાતંત્રસંગ્રામનો સંદેશો ફેલાવવા માટે શેરી નાટકોમાં અભિનય કર્યો હતો. પછીથી તેમણે ઇન્ડિયન પીપલ્સ થિએટર એસોસિએશન માટે નાટકો બનાવવાનું શરૂ કર્યું. તેમણે સલીમ ખાન સાથે ચલચિત્રોના સહલેખનમાં લાંબો સમય કામ કર્યું હતું. તેઓ સલમાન ખાનના વ્યાપારી સલાહકાર હતા અને તેમણે તેની કારકિર્દી બનાવવામાં મહત્વનો ભાગ ભજવ્યો હતો.
તેમણે અનેક ગુજરાતી ચલચિત્રો અને નાટકોનું દિગ્દર્શન કર્યું હતું. તેઓ છેલ વાયડા-પરેશ દરૂની કારકિર્દી શરૂ કરાવવા માટે કારણભૂત હતા. તેમણે જન્મભૂમિ પ્રવાસીમાં ગુન્હા વિજ્ઞાન પર કટાર લખી હતી. તેમણે અનેક ટીવી ધારાવાહિકોમાં અભિનય કર્યો હતો. તેઓ ૨૮ ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૬ના રોજ સાંજે ૫.૪૫ સમયે વસઇ, મુંબઈની કાર્ડિનલ ગ્રાસિયા મેમોરિયલ હોસ્પિટલ ખાતે ટૂંકી બિમારી બાદ મૃત્યુ પામ્યા.
અંગત જીવન
તેમના લગ્ન મનીષા સાથે થયા હતા. તેમને એક પુત્ર બિભાસ છાયા અને પુત્રી નીરજા છે. બિભાસ છાયા સલમાન ખાનની ચલચિત્ર નિર્માણ સંસ્થા સાથે સંકળાયેલ છે.
મોટા કરોડિયા (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
એબ્સર્ડ
અસંબદ્ધ અથવા અયુક્ત (Absurd) એ માનવ-અસ્તિત્વ અંગેનું આધુનિક ચિંતન છે કે જેમાં એવું માનવામાં આવે છે કે વિશ્વમાં વ્યક્તિ અન્ય વ્યક્તિઓથી અલગ પડી ગયેલી છે, કશુંક પણ અર્થપૂર્ણ કાર્ય કરવામાં તે અસમર્થ છે અને તે એના કાબૂ બહારનાં બાહ્ય બળોનો ભોગ બનેલી છે. વીસમી સદીની યુરોપીય વિચારસરણીના એક ભાગ તરીકે વિકસેલું આ વલણ સાર્ત્ર અને આલ્બેર કેમ્યૂનાં ચિંતનશીલ લખાણોમાંથી પણ બહાર આવ્યું. ત્યારબાદ સેમ્યુઅલ બેકેટ, ઇઅનેસ્કો, હેરલ્ડ પિન્ટર આદિ નાટ્યલેખકોએ રંગભૂમિ ક્ષેત્રે આ વિચારધારાને આગળ વિકસાવી, જેના પરિણામરૂપ થિયેટર ઓવ ધી એબ્સર્ડનો ઉદભવ થયો. બીજા વિશ્વયુધ્ધ પછી આ અસ્તિત્વવાદી લેખકોએ નાટકો દ્વારા માનવજીવનમાં સંવાદિતા, હેતુ વગેરે વિધેયાત્મક પરિબળોના અભાવનું ચિત્ર રજૂ કર્યું. બેકેટનું વેઇટિંગ ફોર ગોદો (૧૯૫૨) અને ઇઅનેસ્કોનુ ધ ચેર્સ (૧૯૫૧) આ પ્રકારનાં નાટકો છે. ગુજરાતી રંગભૂમિમાં લાભશંકર ઠાકર અને સુભાષ શાહ લિખિત નાટક 'એક ઊંદર અને જદુનાથ' થી આ પ્રકારનું નાટ્યલેખન અસ્તિત્વમાં આવ્યું.
તોલ સાલડી ચોટીલા (તા.મહુવા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો
આસોપાલવ
right|thumb|255x255px|પોલીલ્થિયા લોન્ગિફોલિયા આસોપાલવ આસોપાલવ મૂળ ભારતનું વતની ઊંચું સદાબહાર વૃક્ષ છે. તેને સામાન્ય રીતે ઘોંઘાટને નિવારવા માટે વાવવામાં આવે છે. તે સમાંતર પિરામિડ વૃદ્ધિ દર્શાવે છે. વૃક્ષ 30 ફીટ થી વધુ વધવા માટે જાણીતું છે.
વિતરણ
ભારત અને શ્રીલંકામાં તે પ્રાકૃતિક રીતે ઉગે છે. તે વિશ્વના ઘણા ઉષ્ણકટિબંધીય દેશોમાં બગીચાઓમાં પણ રોપવામાં આવ્યું છે. ઉદાહરણ તરીકે, ઇન્ડોનેશિયામાં જાકાર્તાના કેટલાક ભાગો અને ટ્રિનિદાદ અને ટોબેગોના કેરેબિયન ટાપુઓમાં તેનો વ્યાપક ઉપયોગ થાય છે.
પાંદડાઓ
નવા પર્ણો આછા છીંકણી રંગ ના હોય છે. પર્ણો જેમ મોટા થાય છે તેમ આછા લીલાં રંગ ના બને છે, અને છેવટે તે સંપૂર્ણ ઘાટ લીલાં રંગ નાં થાય છે.
ઉપયોગ
પાંદડા તહેવારો દરમિયાન સુશોભન માટે વપરાય છે. આ વૃક્ષ ભારતભરના બગીચાઓમાં એક મુખ્ય આકર્ષણ છે. વૃક્ષને વિવિધ આકારમાં કાપી શકાય છે અને જરૂરી કદમાં જાળવવામાં આવે છે. ભૂતકાળમાં, મુસાફરીના જહાજો માટે માસ્ટ્સ બનાવવા માટે ફ્લેક્સિબલ, સીધી અને લાઇટ-વેઇટ ટ્રંકનો ઉપયોગ કરવામાં આવતો હતો. તેથી વૃક્ષને મસ્ત વૃક્ષ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે.
આજે, વૃક્ષનો ઉપયોગ મોટે ભાગે નાના લેખો જેમ કે પેન્સિલો, ખોખાઓ, દીવાસળીઓ વગેરે બનાવવા માટે થાય છે. . બીજના તેલમાં એન્ટિ-ઑક્સિડેન્ટ, એન્ટી-લિપોક્સીક્સીજેસ અને એન્ટિમિક્રોબિયલ (વિવિધ ક્લિનિકલ આઇસોલેટ્સ વિરુદ્ધ) પ્રવૃત્તિઓનો સમાવેશ થાય છે.
બાહ્ય કડી
શ્રેણી:વનસ્પતિ
જેતપર (તા. મોરબી)
જેતપર (તા. મોરબી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મોરબી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જેતપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક અને માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
મોગલ મા
મોગલ મા હિંદુ ધર્મના એક દેવી છે, જે ખાસ કરીને આહીર અને ચારણ સમાજમાં મહત્વનું સ્થાન ધરાવે છે. સૌરાષ્ટ્રમાં તેમનું વધારે મહત્વ રહેલું છે.
મંદિરો
ભાવનગર જિલ્લાના મહુવા તાલુકાના ભગુડા ગામમાં મોગલ મા નું મંદિર આવેલું છે, જે એક અંદાજ મુજબ ૪૫૦ વર્ષ જૂનું છે. ભગુડામાં દર્શન કરવા આવતા ભક્તો પોતાના અધૂરા કામ કે તકલીફો માતાજી દૂર કરે તે માટે "તરવેડા" પ્રકારની એક બાધા માનતા હોય છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:હિંદુ દેવતા
કટોસણ (તા. જોટાણા)
કટોસણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના જોટાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ઈતિહાસ
કટોસણ ભારતની સ્વતંત્રતા પહેલા કટોસણ રજવાડા તરીકે ઓળખાતું નાનું રજવાડું હતું.
શ્રેણી:જોટાણા તાલુકો શ્રેણી:જોટાણા તાલુકો
મકરંદ દવે
જીવન
તેમનો જન્મ ગોંડલ, ગુજરાતમાં ૧૩ નવેમ્બર, ૧૯૨૨ના રોજ વજેશંકર દવેને ત્યાં થયો હતો. ગોંડલમાં પ્રાથમિક શિક્ષણ પૂર્ણ કર્યા બાદ, તેમણે ૧૯૪૦માં રાજકોટની ધરમસિંહજી કોલેજમાં દાખલો લીધો અને ૧૯૪૨માં ભારત છોડો આંદોલનમાં ભાગ લેવા માટે અભ્યાસ છોડી દીધો હતો. તેમના પ્રારંભિક જીવનમાં જ તેઓ આધ્યાત્મિક ગુરુ નાથાલાલ જોષીના સંપર્કમાં આવ્યા હતા. ૧૯૬૮માં તેમના લગ્ન લેખિકા કુંદનિકા કાપડીયા સાથે થયા. તેઓ પછી મુંબઈ સ્થાયી થયા હતા.
૩૧ જાન્યુઆરી, ૨૦૦૫ના રોજ નંદીગ્રામ, વલસાડ ખાતે તેમનું અવસાન થયું હતું.
સર્જન
તેમણે કવિતાઓ, ફિલસૂફી અને આધ્યાત્મિક વિષયો પર સંખ્યાબંધ પુસ્તકો લખ્યા છે.
માટીનો મ્હેકતો સાદ (૧૯૮૧) એમની હલધર બલરામ પરની નવલકથા છે; બે ભાઈ (૧૯૫૮), અને તાઈકો (૧૯૬૮) બાળનાટકો છે; પીડ પરાઈ (૧૯૭૩) તેમના પ્રસંગચિત્રો છે; યોગી હરનાથના સાંનિધ્યમાં (ત્રી. આ. ૧૯૭૭) વ્યક્તિપરિચય છે.
એમનું અધ્યાત્મચિંતન અંતર્વેદી (૧૯૭૮), યોગપથ (૧૯૭૮), સહજને કિનારે (૧૯૮૦), ભાગવતી સાધના (૧૯૮૨), ગર્ભદીપ (૧૯૮૩), ચિરંતના (૧૯૮૩) જેવા ગ્રંથોમાં રજૂ થયું છે. વિષ્ણુસહસ્રનામઃ આંતરપ્રવેશ (૧૯૮૪)માં કાન્તિલાલ કાલાણી સાથે ભગવદનામો વિશે સહિયારું ચિંતન છે. એક પગલું આગળ (૧૯૮૨)માં સામાજિક ચિંતન છે.
સત કેરી વાણી (૧૯૭૦) એમણે સંપાદિત કરેલો ભજનસંગ્રહ છે. ઘટને મારગે (૧૯૪૬) અને ટારઝનઃ જંગલોનો રાજા (૧૯૪૭) એમના અનુવાદો છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા શ્રેણી:૧૯૨૨માં જન્મ
પિપલીયા (તા. ફતેપુરા)
પિપલીયા (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પિપલીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
નિખિલ નંદા
નિખિલ નંદા (અંગ્રેજી ભાષા:Nikhil Nanda) (જન્મ: અઢારમી માર્ચ, ૧૯૭૪) એ ભારતીય કંપનીઓમાં અગ્રગણ્ય એવા એસ્કોર્ટ જુથના જોઇન્ટ મેનેજિંગ ડિરેક્ટર છે, કે જે કૃષિયંત્રો, બાંધકામ યંત્રો, રેલવેનાં ઉપકરણો, સામાન ખસેડવાનાં ઉપકરણો તથા વાહનોના વિવિધ ભાગો બનાવવામાં નિપૂણતા ધરાવે છે.
પૂર્વ જીવન અને શિક્ષણ
તેઓ જાણીતા ઉદ્યોગપતિ રાજન નંદા, કે જેઓ એસ્કોર્ટ જુથના ચેરમેન છે અને ભારતના સૌથી મોટા વિમા એજન્ટ એવા ઋતુ કપૂરના પુત્ર છે. આ ઉપરાંત તેઓ ભારતીય ચલચિત્રના પ્રસિદ્ધ નિર્દેશક - અભિનેતા રાજ કપૂરનાં દોહિત્ર છે.
નિખિલે પોતાનું શાળાકીય શિક્ષણ ભારતની જાણિતી દુન સ્કુલ ખાતે લીધું હતું અને ત્યારબાદ તેમણે અમેરિકામાં આવેલા પેન્સિલ્વેનિયા ખાતે આવેલી વ્હાર્ટન સ્કૂલમાંથી આર્થિક અને વ્યવસ્થાપન (Finance and Management) શાખામાં ઉચ્ચ શિક્ષણ મેળવ્યું હતું.
કારકિર્દી
તેઓ ઇ. સ. ૨૦૦૨ના વર્ષમાં વિશ્વ અર્થશાસ્ત્ર ફોરમ દ્વારા આવતીકાલના ભારતીય આર્થિક વિકાસના આગેવાનો તરીકે પસંદ કરવામાં આવેલી પાંચ વ્યક્તિઓ પૈકી તેઓ એક હતા..
અંગત જીવન
નિખિલ નંદાનાં લગ્ન ભારતીય ચલચિત્ર ઉદ્યોગના ખ્યાતનામ અભિનેતા અમિતાભ બચ્ચન અને અભિનેત્રી જયા બચ્ચનની પુત્રી શ્વેતા સાથે ૧૬ ફેબ્રુઆરી ૧૯૯૭ના રોજ થયાં હતાં. નિખિલ-શ્વેતાને હાલમાં નવ્ય નવેલી અને અગસ્ત્ય નામનાં બે સંતાનો છે. નિખિલ ભારતીય ચલચિત્ર અભિનેતા અભિષપેક બચ્ચનના બનેવી (જીજાજી) થાય છે.
નિખિલ અને શ્વેતા તેમની શારીરિક ચુસ્તતા જાળવવા માટે તેમજ સ્વસુરક્ષાના ઉપાય શીખવા માટે આંતરરાષ્ટ્રીય ક્રાવ માગા ફેડરેશનના ભારતીય એકમના વડા વિકી કપૂરના માર્ગદર્શન હેઠળ એક ઇઝરાયલની પદ્ધતિનો ઉપયોગ કરે છે કે જેને ક્રાવ માગા કહેવામાં આવે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જીવિત લોકો
શ્રેણી:દિલ્હી શહેરના લોકો
શ્રેણી:ભારતીય ઉદ્યોગપતિ શ્રેણી:૧૯૭૪માં જન્મ
વસાયા (તા. ભિલોડા)
વસાયા (તા. ભિલોડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વસાયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભિલોડા તાલુકો
ખીજડીયા (તા.ગઢડા)
ખીજડીયા (હાકેમના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા બોટાદ જિલ્લાના ગઢડા (સ્વામિના) તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સુવિધા ઉપરાંત પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી પણ ઉપલબ્ધ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તથા પશુપાલન છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગઢડા તાલુકો
ઝૈલસિંઘ
ઝૈલસિંઘ (૫ મે ૧૯૧૬ – ૨૫ ડિસેમ્બર ૧૯૯૪) ૧૯૮૨ થી ૧૯૮૭ દરમિયાન ભારતના સાતમા રાષ્ટ્રપતિ હતા. આ પૂર્વે તેઓ ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસના કાર્યકર રહ્યા તેમજ ગૃહમંત્રી સહિતના વિવિધ મંત્રી પદ ધરાવતા હતા. આ ઉપરાંત, ૧૯૮૩ થી ૧૯૮૬ દરમિયાન ગુટ નિરપેક્ષ આંદોલનના મહાસચિવ તરીકે પણ કાર્ય કર્યું.
તેમના રાષ્ટ્રપતિપદ દરમિયાન ઓપરેશન બ્લુ સ્ટાર, ઈન્દિરા ગાંધીની હત્યા તથા ૧૯૮૪ના શીખ વિરોધી રમખાણો જેવા મુદ્દાઓ જાણીતા છે. ૧૯૯૪માં માર્ગ અકસ્માતમાં ગંભીર રીતે ઇજાગ્રસ્ત થવાથી ૭૮ વર્ષની વયે તેમનું અવસાન થયું.
પ્રારંભિક જીવન
તેમનો જન્મ ૫ મે ૧૯૧૬ ના રોજ ફરીદકોટ જિલ્લાના સંધવાન ગામે કિશનસિંહને ત્યાં થયો હતો. જન્મસમયે તેમનું માન જરનૈલ રાખવામાં આવ્યું હતું જેનો સામાન્ય અર્થ જનરલ થતો હતો પરંતુ ફરીદકોટ રજવાડાના મહારાજના શાસનનો વિરોધ કરવાના કારણોસર વારંવાર જેલની સજા ભોગવ્યા બાદ તેમણે તેમનું નામ બદલી નાખ્યું હતું. અમૃતસરની શહિદ શીખ મિશનરી કોલેજમાં ગુરુ ગ્રંથ સાહેબ વિષેના શિક્ષણ અભ્યાસના કારણે તેમને જ્ઞાનીની પદવી મળી હતી.
રાજકીય કારકિર્દી (૧૯૪૭ – ૧૯૭૨)
૧૯૪૭માં સ્વતંત્ર ભારતની નિર્માણ પ્રક્રિયામાં દેશી રજવાડાઓના વિલય અંતર્ગત તેમણે ફરીદકોટ રાજ્યના મહારાજા હરિંદરસિંઘ બરારના શાસનનો વિરોધ કર્યો. જેના પરિણામે તેમને પાંચ વર્ષ સુધી વારંવાર જેલવાસ તેમજ યાતનાનો સામનો કરવો પડ્યો. ૧૯૪૯માં મુખ્યમંત્રી જીયાનસિંઘ રારેવાલાના નેતૃત્ત્વમાં નવગઠિત પટિયાલા અને ઇસ્ટ પંજાબ સ્ટેટ યુનિયનના મહેસૂલ મંત્રી બન્યા, બાદમાં ૧૯૫૧માં કૃષિમંત્રી બન્યા. ૩ એપ્રિલ ૧૯૫૬ થી ૧૦ માર્ચ ૧૯૬૨ સુધી રાજ્ય સભાના સભ્ય રહ્યા.
પંજાબના મુખ્યમંત્રી (૧૯૭૨ – ૧૯૭૭)
ઝૈલસિંઘ ૧૯૭૨માં પંજાબના મુખ્યમંત્રી બન્યા. તેમના શાસનકાળ દરમિયાન પારંપરીક શીખ પ્રાર્થના સાથે ધાર્મિક સમારોહોનું આયોજન કરવામાં આવ્યું. ગુરુ ગોવિંદસિંહના નામ પર એક રાજમાર્ગનું ઉદ્‌ઘાટન કરવામાં આવ્યું તથા ગુરુપુત્ર ફતેહગઢ સાહિબના નામે એક ટાઉનશીપ બનાવવામાં આવી. તેમણે સ્વાતંત્ર્ય સેનાનીઓ માટે આજીવન પેન્શન યોજના લાગુ કરી. તેમણે સ્વાતંત્ર્ય સેનાની ઉધમસિંહના અવશેષોને લંડનથી ભારત પાછા લાવવાનું કાર્ય પણ કર્યું.
કેન્દ્રીય સરકાર
૧૯૮૦ની લોકસભાની સામાન્ય ચુંટણીમાં તેઓ વિજેતા બન્યા અને ઈન્દિરા ગાંધીના વડપણ હેઠળની સરકારમાં ગૃહમંત્રી બન્યા.
ભારતના રાષ્ટ્રપતિ
૧૯૮૨માં તેઓ સર્વસંમતિથી રાષ્ટ્રપતિ તરીકે નિયુક્ત થયા. આમ છતાં કેટલાક સમાચાર માધ્યમોમાં એ બાબતની પણ ચર્ચા રહી કે તેમની પસંદગી ઈન્દિરા ગાંધીના વફાદાર હોવાના કારણે થઈ હતી. ચૂંટણી બાદ એક નિવેદનમાં ઝૈલસિંહે જણાવ્યું હતું કે, "જો મારા નેતા મને કહે તો હું ઝાડુ લઈ સફાઇકામ કરી દઉં. તેમણે મને રાષ્ટ્રપતિ તરીકે પસંદ કર્યો છે." તેમણે ૨૫ જુલાઈ ૧૯૮૨ના રોજ રાષ્ટ્રપતિ તરીકે શપથ લીધા. આ પદ પર પહોંચનારા તેઓ પ્રથમ શીખ હતા.
તેમના રાષ્ટ્રપતિપદ દરમિયાન ઓપરેશન બ્લુ સ્ટાર, ઈન્દિરા ગાંધીની હત્યા તથા ૧૯૮૪ના શીખ વિરોધી રમખાણો મહત્ત્વના મુદ્દાઓ રહ્યા. ઓપરેશન બ્લુ સ્ટાર બાદ શીખ સમુદાય દ્વારા તેમના પદ પરથી રાજીનામું આપવા દબાણ કરવામાં આવ્યું. હરભજનસિંહ યોગીની સલાહ પર તેમણે રાજીનામું આપવાનો ઇન્કાર કર્યો. શીખ સમુદાય દ્વારા તેમને અકાલ તખ્ત સન્મુખ હાજર થઈ હરિમંદિર સાહિબ અપવિત્ર કરવા બદલ તથા નિર્દોષ શિખોની હત્યા બદલ માફી માંગવા અને પોતાની નિષ્ક્રિયતા બાબતે ખુલાસો કરવાની માંગ કરવામાં આવી. આ જ વર્ષે ઓક્ટોબર માસમાં ઈન્દિરા ગાંધીની હત્યા કરવામાં આવી જેના પગલે તેમના મોટા પુત્ર રાજીવ ગાંધીને વડાપ્રધાન બનાવવામાં આવ્યા. તેમણે ૧૯૮૬માં પોસ્ટ ઓફિસ સંશોધન વિધેયકને મંજૂરી આપવાનો ઇન્કાર કરી વીટો પાવરનો ઉપયોગ કર્યો હતો.
તિબેટ
તિબેટ (વાઇલી: બોડ, તિબેટન ઉચ્ચપ્રદેશ: બોવ, ચાઇનીઝ: 西藏, 西藏) એ એશિયા ખંડના તિબેટન ઉચ્ચપ્રદેશમાં આવેલો એક વિસ્તાર છે, જે આશરે ૨૪ લાખ કિલોમીટર૨માં ફેલાયેલો છે અને ચીન પ્રદેશનો લગભગ પા ભાગ રોકે છે. તે ખાસ કરીને તિબેટન લોકોની માતૃભૂમિ છે, જો કે તિબેટન ઉપરાંત મોન્પા, ક્વિયાંગ અને લ્હોબા લોકોનું પણ પારંપરિક નિવાસ છે. તાજેતરમાં હાન ચીની અને હુઈ લોકો પણ મોટી સંખ્યામાં અહિં આવીને વસ્યા છે. તિબેટ પૃથ્વી પરનો સૌથી ઊંચો વિસ્તાર છે, સમુદ્ર સ્તરથી જેની સરેરાશ ઊંચાઈ 4900 m છે. અને આથી તિબેટનું સૌથી ઊંચું શિખર માઉન્ટ એવરેસ્ટ છે વિશ્વનિ સૌથી ઊંચો પર્વત છે જેની સમુદ્ર સ્તરથી ઊંચાઈ ૨૯,૦૨૯ ફુટ (૮,૪૮૪ મી.) છે.
ઝૈલસિંઘ
પુરસ્કાર
ઓર્ડર ઓફ સેન્ટ થોમસ ઍવોર્ડ (ભારતીય રૂઢિવાદી ચર્ચ દ્વારા પ્રદાન કરવામાં આવેલ સર્વોચ્ચ પુરસ્કાર) ૧૨ સપ્ટેમ્બર ૧૯૮૨ (નહેરૂ સ્ટેડિયમ, કોટ્ટાયમ)
તિબેટ
તિબેટન સામ્રાજ્ય ૭મી સદીમાં ઉભરી આવ્યું પણ ટૂંક સમયમાં જ તેનું પતન થતા આખો વિસ્તાર વિવિધ પ્રદેશોમાં વહેંચાઈ ગયો. પશ્ચિમ અને મધ્ય તિબેટનો ઘણોબધો ભાગ એક અથવા બીજા સમયે લ્હાસા, શિગાત્સે કે નજીકના અન્ય સ્થળોના રાજકીય પ્રભાવ હેઠળ રહ્યો હતો, અને આ બધા પ્રદેશો મોન્ગોલ અને ચીનના શાસન હેઠળ હતા. ખામ અને આમ્ડો નામના પૂર્વીય વિસ્તારોમાં નાના રજવાડાઓ કે ગામડાઓના પંચોના શાસન હેઠળ મહદંશે સ્વાયત્ત સત્તા રહી, પરંતુ તે વિસ્તારો પણ ઘણી વખત સીધા ચીની શાસન હેઠળ આવી ચુક્યા હતા, ખાસ કરીને ચામ્ડોના યુદ્ધ પછી. આ વિસ્તારનો ઘણો મોટો હિસ્સો ચીનના સિચુઆન અને ક્વિન્ઘાઇ પ્રાંતમાં ભેળવી દેવામાં આવ્યા હતા. તિબેટની હાલની સીમા છે તે ૧૮મી સદીમાં જ નિર્ધારિત કરી દેવામાં આવી હતી.
ઝૈલસિંઘ
અવસાન
૨૯ નવેમ્બર ૧૯૯૪ ના દિવસે કિરતપુર સાહિબ પાસે એક માર્ગ અકસ્માતમાં તેમની કારેને એક ટ્રકની ટક્કર વાગતાં ગંભીર રીતે ઇજાગ્રસ્ત થયા. ચંદીગઢ ખાતે સારવાર દરમિયાન ૭૮ વર્ષની વયે તેમનું અવસાન થયું. સરકાર દ્વારા તેમના સન્માનમાં સાત દિવસના રાષ્ટ્રીય શોકની ઘોષણા કરવામાં આવી હતી. રાજઘાટ મેમોરીયલ ખાતે તેમના અંતિમ સંસ્કાર કરવામાં આવ્યા હતા. ૧૯૯૫માં તેમની પ્રથમ પુણ્યતિથિએ ભારતીય ટપાલ વિભાગ દ્વારા એક સ્મારક ટિકિટ બહાર પાડવામાં આવી હતી.
તિબેટ
૧૯૧૨માં ક્વિંગ રાજવંશ સામે થયેલા બળવા પછી ક્વિંગ સૈનિકોને નિશસ્ત્ર કરીને તિબેટ ક્ષેત્રની બહાર ખદેડી દેવામાં આવ્યા હતા. ત્યાર બાદ ૧૯૧૩માં તિબેટ ક્ષેત્રએ પોતાને સ્વતંત્ર ઘોષિત કર્યો, જેને ચીની સરકારની માન્યતા પ્રાપ્ત થઈ નહોતી. પાછળથી લ્હાસાએ ચીનના ઝિકાંગ ક્ષેત્રના પશ્ચિમ ભાગ પર કબ્જો જમાવી દીધો. તિબેટ ક્ષેત્રની સ્વતંત્રતા ૧૮૫૧ના ચામ્ડોનાં યુદ્ધ સુધી ટકી, પણ ત્યાર બાદ તિબેટને ચીની ગણરાજ્યમાં સમાવી લેવામાં આવ્યું અને ૧૯૫૯માં બળવો થાય એ પહેલા એને રોકી લેવામાં આવ્યો અને ત્યાર પહેલાની તિબેટન સરકારને બરખાસ્ત કરવામાં આવી. આજે ચીન પશ્ચિમ અને મધ્ય તિબેટ પર તિબેટ સ્વાયત્ત ક્ષેત્ર નામથી શાસન કરે છે જ્યારે પૂર્વના વિસ્તારો મહદંશે સિચુઆન, ક્વિન્ઘાઇ અને આસપાસના પ્રાંતોમાં સ્વાયત્ત વંશિય સમુદાયોના વડપણ હેઠળ વહિવટ ચલાવે છે. તિબેટના રાજકીય દરજ્જાને લઈને અવારનવાર વિવાદ ઉભો થતો રહો છે. પ્રસ્થાપિત સરકાર અને તેમની સાથે મતભેદ ધરાવનાર દળો કે જે દેશવટો ભોગવી રહ્યા છે તેમની વચ્ચે તણાવ પ્રવર્તે છે. એમ પણ કહેવામાં આવે છે કે તિબેટની સ્વતંત્રતાની ચળવળમાં ભાગ લેનારાઓની તિબેટમાં જ ધરપકડ કરવામાં આવી છે અથવા તેમના પર અત્યાચાર ગુજારવામાં આવે છે.
ઝૈલસિંઘ
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ભારતના રાષ્ટ્રપતિ શ્રેણી:૧૯૧૬માં જન્મ શ્રેણી:૧૯૯૪માં મૃત્યુ
તિબેટ
તિબેટનું અર્થતંત્ર ખેતી પર નિર્ભર કરે છે, જો કે છેલ્લા થોડા દસકાઓમાં ત્યાં પ્રવાસન ઉદ્યોગ પણ વિકસ્યો છે. તિબેટનો મુખ્ય ધર્મ તિબેટન બૌદ્ધ ધર્મ છે, આ ઉપરાંત બોન નામનો ધર્મ પણ પળાય છે જે તિબેટન બૌદ્ધ ધર્મને મળતો આવે છે, અને મુસલમાન અને ખ્રિસ્તી લઘુમતિઓ પણ છે. તિબેટન બૌદ્ધ ધર્મનો તિબેટની કલા, સંગીત અને તહેવારો પર ખાસો એવો પ્રભાવ છે. તિબેટના મકાનોની બાંધણી પર ચીની અને ભારતીય બાંધકામ શૈલીની અસર સ્પષ્ટ જોવા મળે છે. તેમનો દૈનિક આહાર શેકેલા જવ, યાકનું માંસ અને પો ચા નામનું પીણું (જે યાકના માખણ, ચા, પાણી અને મીઠું નાખીને બનાવવામાં આવે છે) છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:ચીન શ્રેણી:તિબેટ
ઉડતી ખિસકોલી
ઉડતી ખિસકોલી (Indian giant flying squirrel Petaurista philippensis, સિંહાલા: මහ හම්බාවා), એ ખિસકોલીની એક જાતિ છે. તે ભારત, ચીન, ઇન્ડોનેશિયા, મ્યાનમાર, શ્રીલંકા, તાઈવાન, વિયેતનામ તેમજ થાઇલેન્ડ માં મળી આવે છે.
વર્ણન
right|thumb|ઉડતી ખિસકોલી, રતનમહલ રીંછ અભયારણ્ય, [[દાહોદ, ગુજરાત.]] માથું અને શરીરની લંબાઇ સામાન્ય રીતે ૪૩ સેમી હોય છે. પૂંછડીની લંબાઇ નરમાં ૫૦ સેમી અને માદામાં ૫૨ સેમી હોય છે.
રંગ કાળા થી ભૂખરો છીંકણી અને આછો-ઘાટો હોય છે. વૃક્ષો વચ્ચે હવામાં કૂદકો મારવા માટે પીઠના આગલા ભાગથી પાછલા ભાગમાં પડદો હોય છે, જે આછા છીંકણી રંગનો હોય છે. પગ કાળા હોય છે. નાક આછું ગુલાબી રંગનું હોય છે. પૂંછડી વાળ ધરાવતી અને કાળાશ પડતી છીંકણી હોય છે. ઉપરના ભાગમાં રુંવાટી લાંબી અને મુલાયમ અને અંદરના ભાગમાં ધીમે-ધીમે ઓછી થયેલી હોય છે.
વિતરણ
તેઓ ૪૦૦-૧૦૦૦ મીટરની ઊંચાઇ પર જોવા મળે છે.
વર્તન
આ ખિસકોલી નિશાચર છે અને સૂકાં અને લીલાં જંગલોમાં જોવા મળે છે. તે ખેતરોમાં પણ જોવા મળે છે. વૃક્ષોમાં તે ડાળીઓ અને બખોલમાં રહે છે.
આ ખિસકોલી ખોરાક ન મળે ત્યારે વધુ સામાજીક બને છે. તેનો અવાજ એક પ્રકારના ગરુડ તેમજ ઘુવડ જેવો હોય છે.
ખોરાક
તેઓ મુખ્યત્વે ફળાહારી છે, પરંતુ પાંદડાઓ, જીવ-જંતુઓ તેમજ લાર્વા પણ ખોરાકમાં લે છે. સંશોધન મુજબ, તેમને અંજીર, ફણસ વગેરે પસંદ હોય છે. તેમનાં ખોરાકમાં પાંદડાઓ અગત્યના હોય છે. ખાસ કરીને અંજીરના પાંદડાઓ તેમને અત્યંત પસંદ છે. ઉડતી ખિસકોલી વિવિધ પ્રકારની વનસ્પતિઓ ખોરાકમાં લે છે. ખોરાકમાં તેઓ અન્ય જાતિઓ કરતાં વધુ વિવિધતા ધરાવે છે.
પ્રજનન
જૂન મહિનામાં માદા એક બચ્ચાને જન્મ આપે છે. બચ્ચું જન્મ સમયે દેખતું હોતું નથી અને સસ્તન પ્રાણીઓ કરતાં તેની આ અવસ્થા લાંબી ચાલે છે. તેનું માથું શરીર કરતાં પ્રમાણમાં મોટું હોય છે.
નોંધ
શ્રેણી:પ્રાણીઓ
વેજપુર (તા. ભિલોડા)
વેજપુર (તા. ભિલોડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વેજપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભિલોડા તાલુકો
ઘેલુભાઈ નાયક
ઘેલુભાઇ નાયક (૧૯૨૪ – ૧૬ જાન્યુઆરી ૨૦૧૫) જેઓ ઘેલુકાકા તરીકે જાણીતા હતા, ગુજરાત, ભારતના ચળવળકાર અને ગાંધીવાદી હતા.
જીવન
ઘેલુભાઇ નાયકનો જન્મ ૧૯૨૪માં લક્ષ્મીબેનને ત્યાં વલસાડ જિલ્લાના ગણદેવી નજીકના કોલવા ગામમાં થયો હતો. તેઓ અગિયાર વર્ષના હતા ત્યારે પ્રથમ વખત મહાત્મા ગાંધીને અમલસાડની રેંટિયાશાળામાં મળ્યા હતા. તેમણે મુંબઈમાં ટાટા ઇન્સ્ટિટ્યુટ ઓફ સોશિયલ સાયન્સ ખાતે સમાજસેવામાં અનુસ્નાતકની પદવી મેળવી હતી. તેમને અને તેમના ભાઇ છોટુભાઇ નાયકને જુગતરામ દવેએ માર્ગદર્શન આપ્યું હતું. ઈ.સ. ૧૯૪૮માં બંને ભાઇઓ સરદાર વલ્લભભાઈ પટેલના કહ્યા પ્રમાણે ડાંગ જિલ્લામાં ગયા હતા. સર્વોદય કાર્યકર્તા તરીકે તેમણે તેમના ભાઇ અને ચુનીલાલ વૈદ્યની સાથે આદિવાસીઓમાં શિક્ષણ અને સામાજીક પરિવર્તન માટે ડાંગ સ્વરાજ આશ્રમની સ્થાપના કરી. ૧૯૪૯માં તેમણે કાલિબેલ ખાતે પ્રથમ આશ્રમશાળાની સ્થાપના કરવામાં મદદ કરી હતી. પછીથી આદિવાસી વિસ્તારમાં સો કરતાં વધુ આશ્રમશાળાઓ સ્થપાઇ હતી. તેમણે ગામ ચાલ્યુ ન્હાવા નામનો આરોગ્ય અને સ્વચ્છતા કાર્યક્રમ પણ શરૂ કર્યો હતો.
મહાગુજરાત આંદોલન વખતે તેમણે ડાંગ જિલ્લાને મહારાષ્ટ્રમાં ભળી જતા બચાવવામાં મદદ કરી હતી. તેમણે આદિવાસીઓને ખ્રિસ્તી ધર્મમાં વટલાવતી મિશનરીઓનો પણ વિરોધ કર્યો હતો.
તેઓ ૧૬ જાન્યુઆરી ૨૦૧૫ના રોજ આહવા, ડાંગ ખાતે અવસાન પામ્યા.
પુરસ્કાર
તેમને ૧૯૯૯માં ગુજરાત વિદ્યાપીઠ તરફથી ગ્રામસેવા પુરસ્કાર મળ્યો હતો.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:સમાજ સેવક શ્રેણી:૧૯૨૪માં જન્મ શ્રેણી:ડાંગ જિલ્લો શ્રેણી:૨૦૧૫માં મૃત્યુ
શાંતિ ઘોષ
શાંતિ ઘોષ (૨૨ નવેમ્બર ૧૯૧૬ - ૧૯૮૯) એક ભારતીય રાષ્ટ્રવાદી ક્રાંતિકારી હતા જેમણે સુનિતી ચૌધરીની સાથે મળીને ૧૫ વર્ષની ઉંમરે બ્રિટીશ ડિસ્ટ્રિક્ટ મેજિસ્ટ્રેટની હત્યા કરી હતી. તેઓ સશસ્ત્ર ક્રાંતિકારી સંઘર્ષમાં તેમના સહભાગ માટે જાણીતા છે.
પ્રારંભિક જીવન
શાંતિ ઘોષનો જન્મ ૨૨ નવેમ્બર ૧૯૧૬ના દિવસે કોલકાતામાં (અગાઉ કલકત્તા) થયો હતો. તેઓ દેશભક્ત અને પૂર્વ બંગાળના કોમિલામાં આવેલી વિક્ટોરિયા કોલેજમાં ફિલસૂફીના પ્રોફેસર, દેવેન્દ્રનાથ ઘોષના પુત્રી હતા.
ઈ.સ ૧૯૩૧માં સ્થપાયેલા છત્રી સંગઠન (ગર્લ સ્ટુડન્ટ્સ એસોસિએશન)ના તેઓ એક સ્થાપક સભ્ય હતા અને તેના સેક્રેટરી તરીકે પણ તેમણે ફરજ બજાવી હતી. કોમિલ્લામાં ફૌઝુનિસા ગર્લ્સ સ્કૂલની એક ક્રાંતિકારી વિદ્યાર્થીની પ્રફુલ્લનંદિની બ્રહ્માથી પ્રેરિત થઈ તેઓ યુગાંતર પાર્ટીમાં જોડાયા, જે એક સશસ્ત્ર ક્રાંતિકારી સંગઠન હતું. આ સંગઠનનો ઉદ્દેશ્ય અંગ્રેજોના સંસ્થાનવાદી શાસનને ખદેડવા હત્યાઓનો રાજકીય શસ્ત્ર તરીકે ઉપયોગ કરવાનો હતો. તેણી તલવારો, લાકડી અને હથિયારોથી આત્મરક્ષણની તાલીમ આપતી હતી.
ચાર્લ્સ સ્ટીવેન્સની હત્યા
૧૪ ડિસેમ્બર, ૧૯૩૧ ના દિવસે, ૧૪ વર્ષીય સુનિતી ચૌધરી અને ૧૫ વર્ષીય શાંતિ ઘોષ, ક્રિસમસ પહેલાં મેજિસ્ટ્રેટને પીપર અને ચોકલેટ આપવાના બહાના હેઠળ અંગ્રેજ અમલદાર અને કોમિલ્લાના ડિસ્ટ્રિક્ટ મેજિસ્ટ્રેટ, ચાર્લ્સ જ્યોફ્રી બકલેન્ડ સ્ટીવેન્સની ઑફિસમાં દાખલ થઈ. જ્યારે સ્ટીવન્સએ પીપર ખાધી અને કહ્યું કે "આ સ્વાદિષ્ટ છે!" ત્યારે, શાંતિ ઘોષ અને સુનીતિ ચૌધરીએ તેમના શાલ હેઠળ છુપાયેલા સ્વચાલિત પિસ્તોલ કાઢી અને કહ્યું "વારુ આ વિષે શ્રી મેજિસ્ટ્રેટનો શું વિચાર છે?" અને ગોળી મારીને તેની હત્યા કરી હતી.
મુકદ્દમો અને સજા
આ યુવતીઓને અટકમાં લેવામાં આવી હતી અને સ્થાનિક બ્રિટીશ જેલમાં કેદ કરવામાં આવી હતી. ફેબ્રુઆરી ૧૯૩૨ માં, ઘોષ અને ચૌધરી કલકત્તાની કોર્ટમાં હાજર થયા અને તેમને આજીવન કારાવાસની કેદની સજા ફરમાવવામાં આવી. એક મુલાકાતમાં, તેઓએ જણાવ્યું હતું કે "ઘોડાના તબેલામાં રહેવા કરતાં મરવું વધુ સારું છે." ઘોષે કહ્યું કે તેમને ફાંસીની સજા આપવામાં આવી નથી તેથી તે નિરાશ છે કેમકે આમ તેઓ શહીદી મેળવી શકશે નહીં.
ઘોષને જેલમાં અપમાન અને શારીરિક શોષણનો સામનો કરવો પડ્યો અને તેમને "બીજા વર્ગનો કેદી" તરીકે રાખવામાં આવ્યા હતા. ગાંધીજી અને બ્રિટીશ ભારત સરકાર વચ્ચે માફીની વાટાઘાટોને કારણે, સાત વર્ષની સજા ભોગવ્યા બાદ, તેમને ૧૯૩૯ માં, શાંતિ ઘોષ સાથે મુક્ત કરવામાં આવી હતી.
જાહેર અને મીડિયા પ્રતિસાદ
સમકાલીન પાશ્ચાત્ય સામયિકોમાં આ હત્યાને "અર્લ ઑફ વિલિંગ્ડન"ના ભારતીયોના વાણી સ્વતંત્રતા સહિત અન્ય નાગરિક અધિકાર પર પ્રતિબંધ મુકનારા વટહુકમ સામે ભારતીય લોકોના આક્રોશના સંકેત તરીકે દર્શાવવામાં આવી હતી. ભારતીય સ્રોતોએ આ હત્યાનું કારણ પોતાની સત્તાની સ્થિતિનો દુરૂપયોગ કરી ભારતીય મહિલાઓ ઉપર બળાત્કાર કરનારા "બ્રિટીશ ડિસ્ટ્રિક્ટ મેજિસ્ટ્રેટ્સના ગેરવર્તન" સામે ઘોષ અને ચૌધરીના પ્રતિધાત તરીકે દર્શાવ્યો.
ચુકાદો જાહેર થયા બાદ રાજશાહી જિલ્લામાં પોલીસની ગુપ્તચર શાખા દ્વારા રાષ્ટ્રવાદી નાયિકાઓ તરીકે ઘોઝ અને ચૌધરીની પ્રશંસા કરતો એક પરિપત્ર મળી આવ્યો હતો. આ પોસ્ટરમાં લખ્યું હતું કે, "ધાઉ આર્ટ ફ્રીડમ્સ નાઓ, ઍન્ડ ફેમ્સ" અને તેમાં રોબર્ટ બર્ન્સની કવિતા સ્કોટ્સ વાહા હે સાથે બંને યુવતીઓના ફોટોગ્રાફ્સ પ્રદર્શિત કર્યા હતા.