cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
બંબુસર
જંબુસર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભરૂચ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જંબુસર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભરૂચ તાલુકો
છેવટ (તા.નસવાડી)
છેવટ (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. છેવટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:નસવાડી તાલુકો
માણેકપુરા (તા. ડીસા)
શ્રેણી:ડીસા તાલુકો
દહેલા (તા. સંતરામપુર)
દહેલા (તા. સંતરામપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દહેલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
માધવીપુર (તા. જસદણ)
માધવીપુર (તા. જસદણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જસદણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માધવીપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જસદણ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
પીપલવાડા (માંડવી,સુરત)
પીપલવાડા (માંડવી,સુરત) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંડવી  તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીપલવાડા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. જુવાર, મગફળી, ડાંગર, ચણા, વાલ, તુવર અને અન્ય શાકભાજી અહીંનાં ખેત- ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
શ્રેણી:માંડવી તાલુકો(સુરત) શ્રેણી:સુરત જિલ્લો
મોટી મોગરી
મોટી મોગરી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા સાગબારા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. મોટી મોગરી ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:સાગબારા તાલુકો
જાવા (પ્રોગ્રામિંગ ભાષા)
"જાવા" એક કમ્પ્યૂટર પ્રોગ્રામિંગ ભાષા છે. જેની શોધ જેમ્સ ગોઝ્લિંગે ઇ.સ. ૧૯૯૫માં કરી. જાવા સન માઇક્રોસિસ્ટમ્સ દ્વારા વિકસાવવામાં આવેલ છે.આ ભાષાના મોટા ભાગની વાક્યરચના C અને C++ મુજબ અનુસરવામાં છે. જાવા એપ્લિકેશન્સનું "બાઇટ-કોડ"માં સંકલન થાય છે જે કોઇ પણ JVM પર ચલાવી શકાય છે. જાવા એક મલ્ટી પેરાડિગમ, 	ક્લાસ આધારિત, સમવર્તી, ઓબ્જેકટ ઓરિએન્ટેડ પ્રોગ્રામિંગ ભાષા છે.જાવા પોર્ટેબલ-એટલે કે કોડ એક વાર લખીને કોઇ પણ પ્લેટફોર્મ પર જેમાં JVM સ્થાપિત હોય ચલાવી શકાય છે.
જાવા c પછી દુનિયાની બીજા નંબરની સૌથી વધારે પ્રખ્યાત અને વધુમાં વધુ વપરાતી ભાષા છે.જાવા ત્રણ પ્લેટફોર્મ માં વિભાજીત છે ૧. J2ME (જે મોબાઈલ માં એપલીકેશન બનાવવા માટે વપરાય છે ) ૨. J2SE (જે ડેસ્કટોપ એપ્લીકેશન બનાવવા માટે વપરાય છે) ૩. J2EE (જે વેબસાઈટ બનાવવા માટે વપરાય છે) શ્રેણી:પ્રોગ્રામિંગ ભાષા શ્રેણી:કમ્પ્યુટર વિજ્ઞાન
ડભાડ (તા. ખેરાલુ)
ડભાડ (તા. ખેરાલુ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ખેરાલુ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ડભાડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખેરાલુ તાલુકો
મુદરડા (તા. જોટાણા)
મુદરડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના જોટાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
તહેવારો
શ્રેણી:જોટાણા તાલુકો
આલ્બર્ટ અબ્રાહમ માઈકલસન
આલ્બર્ટ અબ્રાહમ માઈકલસન (૧૯ ડિસેમ્બર ૧૮૫૨ – ૯ મે ૧૯૩૧) અમેરિકન ભૌતિકશાસ્ત્રી હતા, કે જેઓ મુખ્યત્વે તેમના પ્રકાશના વેગના માપન માટેના કાર્ય માટે અને તે માટેના પ્રયોગ 'માઈકલસન-મૉર્લે પ્રયોગ' માટે જાણીતા છે. પ્રકાશના વેગનુ અત્યંત ચોકસાઈપૂર્વક માપન કરવા માટે તૈયાર કરેલા પ્રકાશીય ઉપકરણ માઈકલસન ઈન્ટરફેરોમીટર માટે તેમને ૧૯૦૭માં ભૌતિકવિજ્ઞાનનું નોબેલ પારિતોષિક એનાયત કરવામાં આવ્યું હતું. તેઓ વિજ્ઞાનક્ષેત્રે નોબેલ પારિતોષિક મેળવનાર પ્રથમ અમેરિકન નાગરિક હતાં.
જીવન
માઈકલસનના જન્મ વખતે તેમનું કુટુંબ પ્રશિયાના આધિપત્ય નીચે આવેલા પોલૅન્ડમાં સ્થાયી થયેલું હતું, પણ તેમની વય બે વર્ષની હતી ત્યારે કુટુંબ સ્થળાંતર કરીને યુનાઈટેડ સ્ટેટમાં સ્થાયી થયું. તેમના પિતા સેમ્યૂએલ માઈકલસન અને માતા રોઝાલિયા યહૂદી કુળના હતા. ઉચ્ચ અભ્યાસ માટે તેઓ યુનાઈટેડ સ્ટેટની નેવલ અકાદમીમાં દાખલ થયા અને ૧૮૭૩માં સ્નાતકની પદવી પ્રાપ્ત કરી. ૧૮૮૧માં નેવલ કમિશનમાંથી માઈકલસને રાજીનામું આપ્યું. ત્યારબાદ શિકાગોમાં સ્થાયી થઈ જીવન પર્યત શિકાગો યુનિવર્સિટીમાં ભૌતિકવિજ્ઞાનનું અધ્યાપન કાર્ય કર્યું.
સંશોધન
જર્મનીની યુનિવર્સિટી ઑફ બર્લિનમાં અભ્યાસ કરતી વખતે તેમણે ૧૮૮૦માં વ્યતિકરણમાપક નામનું વૈજ્ઞાનિક ઉપકરણ તૈયાર કર્યું. આ ઉપકરણ વડે તેઓ કાલ્પનિક માધ્યમ ઈથરમાં પ્રકાશનો વેગ નક્કી કરવા માગતા હતા. એ સમયે એવું માનવામાં આવતું હતું કે પ્રકાશને પ્રસરવા માટે માધ્યમની જરૂર છે અને ઈથર તે માટેનું એવું માધ્યમ છે. આ ઈથર સ્થાયી અને પારદર્શક માધ્યમ ગણાતું હતું. પ્રકાશનું કિરણ આ ઈથર માધ્યમમાં વિના અવરોધે પસાર થાય છે. માઈકલસને તૈયાર કરેલ આ પ્રકાશીય ઉપકરણ પછીથી માઈકલસન ઈન્ટરફેરોમીટર તરીકે ઓળખાયું.
માઈકલસન-મૉર્લે પ્રયોગ
પ્રકાશનું એક કિરણ એક દિશામાં ગતિ કરતું હોય અને બીજું કિરણ આ દિશાને કાટખૂણે ગતિ કરતું હોય તો પ્રકાશના તેવા બે કિરણોની ઝડપ માયકલસન ઈન્ટરફેરોમીટર વડે સરખાવી શકાય છે. યોગ્ય રીતે આવાં બે કિરણો લઈને તેમની વચ્ચેના વ્યતિકરણનો અભ્યાસ કરવામાં આવ્યો, અને તે દ્વારા માયકલસને પૃથ્વીનો વેગ શોધવા પ્રયત્ન કર્યો. મળેલ વ્યતિકરણની ભાત ઉપરથી તેમણે નક્કી કર્યું કે ઈથરની સાપેક્ષે પૃથ્વીની ગતિ શૂન્ય મળે છે. ૧૮૮૭માં માઈકલસને પોતાના સાથીદાર અમેરિકન રસાયણશાસ્ત્રી અને ભૌતિકશાસ્ત્રી એડવર્ડ મોર્લે (૧૮૩૮-૧૯૨૩) સાથે મળીને આ પ્રયોગ કાળજીપૂર્વક અને પરિષ્કૃત રીતે કર્યો, જે બંને વૈજ્ઞાનિકના નામ પરથી 'માઈકલસન-મૉર્લે પ્રયોગ' તરીકે ઓળખાય છે. આ પ્રયોગનું પરિણામ અગાઉ કરેલા પ્રયોગના પરિણામ જેવું જ મળ્યું. આથી, આ પ્રયોગથી સાબિત થયું કે ઈથર જેવું માધ્યમ કાલ્પનિક છે, અને મુક્ત અવકાશમાં પ્રકાશનો વેગ એકસરખો રહે છે. પ્રકાશનો વેગ તેના ઉદગમસ્થાન કે અવલોકનકારની ગતિ ઉપર બિલકુલ આધારિત નથી.
આ પ્રયોગના પરિણામ પરથી આલ્બર્ટ આઇન્સ્ટાઇનને સાપેક્ષતાના સિદ્ધાંત ઉપર ગંભીરતાથી વિચારવાની તક મળી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભૌતિકવિજ્ઞાન શ્રેણી:વૈજ્ઞાનિક શ્રેણી:નોબેલ પારિતોષિક વિજેતાઓ શ્રેણી:૧૯૩૧માં મૃત્યુ શ્રેણી:અમેરિકન વ્યક્તિત્વ
માણકી (તા. લાખણી)
માણકી (તા. લાખણી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  લાખણી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માણકી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
મરધાકુઇ (તા. ઠાસરા)
મરધાકુઇ (તા. ઠાસરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ઠાસરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મરધાકુઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. જો કે આ ગામમાં પોસ્ટ ઓફિસ નથી. આ ગામની પોસ્ટ ઓફિસ બાજુમાં આવેલ કાલસર ગામ ખાતે આવેલી છે, જેનો પીન કોડ નં. ૩૮૮૨૩૦ છે.
શ્રેણી:ઠાસરા તાલુકો
ચોરવાડ (તા. માળીયા હાટીના)
ચોરવાડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માળીયા હાટીના તાલુકામાં આવેલું એક નગર છે. નગરના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. અહીં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. અહીં નાગરવેલનાં પાન તથા નારિયેળ (સ્થાનિક ભાષામાં નાઘેર)ની પણ ખેતી થાય છે, જેને વાડી કે બગીચો કહેવામાં આવે છે. અહીં પ્રાથમિક શાળા, નગરપાલિકા, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
નજીકનું રેલવે સ્ટેશન ચોરવાડ રોડ ‍(કોડ: CVR) છે.
નામ
એવું મનાય છે કે ચોરવાડનું નામ કુખ્યાત ચાંચિયાઓના ત્યાં નિવાસને કારણે પડ્યું છે.
વસ્તી
૧૮૭૨માં ચોરવાડની વસ્તી ૨૮૧૮ હતી પરંતુ ૧૮૭૮-૭૯ના દુષ્કાળને કારણે તે ૧૮૮૧માં ઘટીને ૧૨૯૯ થઇ ગઇ હતી. ૨૦૧૧ની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે ચોરવાડની વસ્તી ૨૨,૭૨૦ છે.
જોવાલાયક સ્થળો
અહીં સમુદ્રકિનારે સ્થિત હોલિડે કેમ્પ માટેનું પ્રખ્યાત સ્થળ છે, જ્યાં નવાબીકાળનો હવામહેલ આવેલો છે. તે ઉપરાંત સમુદ્ર કિનારે ભવાની માતાજીનું અને દાઢેશ્વર મહાદેવનું મંદિર પણ આવેલું છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:માળીયા હાટીના તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર શ્રેણી:ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો
રવાંડા
અહીંની સરેરાશ વસ્તી યુવાન છે અને આફ્રિકામાં સુૌથી વધુ વસ્તી ગીચતા આ દેશમાં છે. રવાંડાના લોકો બન્યા રવાંડા નામના એકજ કુળના હોય છે, તે ના હુતુ, તુત્સી અને ત્વા એવા ત્રણ પેટા વિભાગ પડે છે. ત્વા જાતિના લોકો રવંડાના સૌથી પ્રાચીન રહેવાસીઓન વંશજો છે, તેઓ જંગલમાં રહેનારા પિગ્મી લોકો છે. હુતુ અને તુત્સી જાતિના મૂળ અને ભિન્નતા સંબંધે વિદ્વાઓ મતભેદ ધરાવે છે; અમુક લોકો માને છે આ અક્જ કુળના લોકોની સામ્,આજિમ સ્તરે ભિન્ન વર્ગો છે, જ્યારે અમુક લોકો માને છે કે હુતુ અને તુત્સી લોકો આ દેશમાં ભિન્ન સ્થળેથી આવી વસ્યા છે. અહીંનો મુખ્ય ધર્મ ખ્રિસ્તી છે. અહીંની મુખ્ય અભાષા કીન્યા રવાંડા છે જે મોટા ભાગના લોકો બોલે છે. અંગેજી અને ફ્રેંચ અહીંની સત્તાવાર ભાષાઓ છે. રવાંડા પ્રમુઝશાહી રાજ પદ્ધતિ ધરાવે છે. સંસથાન કાળથી રવાંડાનો વહેવટ કડક વ્યવસ્થા હેઠળ ચાલે છે; ૨૦૦૬થી આ દેશને પાંચ વહીવટી ક્ષેત્રો કે રાજ્યોમાં વહેંચવામાં આવ્યો છે. રવાંડા બે દેશઓમાંનો એક છે જેની સંસદમાં સ્ત્રીઓની સંખ્યા પુરુષો કરતા વધુ છે.
પાષાણ યુગ અને લોહ યુગન કાળમાં શિકારી અને જંગલ પેદાશ પર જીવનારા લોકો અહીં સ્થાયી થયા હતા અને ત્યાર બાદ બાન્ટુ લોકો અહીં આવ્યા હતા. પછીના કાળમં લોકો સંગઠિત થયા, પહેલાં કુળ અને પછી રાજ્યો બન્યા. અઢારમી સદીના મધ્યથી રવાંડા રાજ્ય પ્રભાવશાળી બન્યું જ્યારે તુત્સી રાજાઓએ અન્ય રાજ્યોની સામે જીત મેળવી, શક્તિનું કેન્દ્રીક્રણ કર્યુંઅ ને હુતુ વિરોધી નીતિઓ ઘડી. ૧૮૮૪માં જર્મનીએ રવાંડાને પોતાનું સંસ્થાન બનાવ્યું અને ૧૯૧૬માં પ્રથમ વિશ્વ વિગ્રહ દરમ્યાન બેલ્જીયમે તેની પર આક્રમણ કરી હસ્તગત કર્યું. બનીં સંસ્થાનવાદીઓ એ ત્યાંના રાજા થકી રાજ કર્યું અને તુસ્તીવાદી નીતિઓને પ્રોત્સાહન આપ્યું. ૧૯૫૯માં હુતુ લોકોએ વિગ્રહ કર્યો. તેમણે ઘણાં તુત્સિઓની કતલ કરી અને ૧૯૬૨માં હુતુએઓનું વર્ચસ્વ ધરાવતું રાષ્ટ્ર સ્થાપ્યું. સૈન્યના બળવા પછી પ્રમુખ જ્યુવેનલ હબ્યારીમાનાએ એક પક્ષ ધરાવતી પૂર્ણ સરમુખત્યાર શાહી હેઠળ રવાંડા પર ૨૧ વર્ષ સાશન ચલાવ્યું. ૧૯૯૦માં તુત્સી લોકોની આગેવાનીમાં રવાંડન પેટ્રિઓટિક ફ્રંટે ગૃહ યુદ્ધ શરૂ કર્યું. ૧૯૯૪માં સામાજિક તણાવ જાગૃત થતા કટટરવાદી હુતુ લોકોએ નરસમ્હાર શઓઓ કર્યો જેમાં ૫ લાખ થી ૧૩ લાખ જેટલા તુત્સિ અને મવાળ હુતુ લોકોને મારી નાખવામાં આવ્યા. સૈન્યની જીત થતાં રવાંડન પેટ્રિઓટિક ફ્રંટે નર સંહાર રોક્યો. ૧૯૯૪ના નર સંહારને લીધે રવાંડાની અર્થવ્યવસ્થાને ધક્કો પહોંચ્યો પન ત્યાર બાદ તે મજબૂત બનતી ચાલી. તેમની અર્થવ્યવસ્થા ખેતી આધારિત છે. ચા અને કૉફી એ નિકાસ થતા પ્રમુખ રોકડિયા પાકો છે. પ્રવાસન ખુબ ઝડપથી વિકસી રહ્યું છે અને તે દેશનો પ્રમુખ વિદેશી મુદ્રા કમાવનારો વ્યવસાય બન્યો છે. રવાંડા બે દેશોમાંનો એક છે જેમાં પર્વતીય ગોરિલાઓને સલામતીથી જોવા જઈ શકાય છે. ગોરિલાને જોવા ગોઠવાતા પર્વતા રોહી પ્રવાસની રજા માટે પ્રવાસીઓ મોંઘી કિંમત ચુકવે છે. સંગીત અને નૃત્ય રવાંડાની સંસ્કૃતિનો મહત્ત્વપૂર્ણ ભાગ છે. ખાસ કરીને ઢોલ અને ઈન્ટોર નૃત્ય. સમગ્ર દેશમાં પારંપારિક હસ્તકલાથી કૃતિઓ બનાવવામાં આવે છે. જેમાં ગાયના છાણમાંથી બનતી ઈમીગોન્ગો પ્રચલિત છે.
દમોલી (તા. સંખેડા)
દમોલી (તા. સંખેડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંખેડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દમોલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:સંખેડા તાલુકો
ભુજાડ
ભુજાડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. ભુજાડ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
આ ગામ પિંપરી થી વ્યારા જતા રાજ્ય ધોરી માર્ગ પર કાલિબેલ થી બરડીપાડા જવાના રસ્તા પર વન વિભાગના ભાંગરાપાણી ચેક-પોસ્ટ નજીક આવેલું છે. આ ગામથી નજીક ૧૭મી સદીમાં બનેલો જૂનો કિલ્લો આવેલ છે, જે રૂપગઢના કિલ્લા તરીકે ઓળખાય છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
ઓડ (તા. આણંદ)
ઓડ (તા. આણંદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા આણંદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઓડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામમાં કોલેજ પણ આવેલી છે, જેમાં બીં એ., બી. કોમ. તથા બી. એડ.ના અભ્યાસક્રમો ચાલે છે.
શ્રેણી:આણંદ તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
ભાડભૂત
ભાડભૂત ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ભરૂચ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ભાડભૂત ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભાડભૂત ગામમાં દર ૧૮ વર્ષે અધિક ભાદરવા માસે ૧ મહિનાનો મેળો ભરાય છે.
ગામ નજીક નર્મદા નદી પર ભાડભૂત બેરેજ (આડબંધ) નિર્માણાધીન છે.
જલંધર (તા. માળીયા હાટીના)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા   જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા   માળીયા હાટીના તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:માળીયા હાટીના તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ધારસીમેલ
ધારસીમેલ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ધારસીમેલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:નસવાડી તાલુકો
બાદલપુર
શ્રેણી:મહેસાણા તાલુકો
ડભોડા (તા. ખેરાલુ)
ડભોડા (તા. ખેરાલુ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ખેરાલુ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ડભોડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખેરાલુ તાલુકો
ચિતવા (તા. સંતરામપુર)
ચિતવા (તા. સંતરામપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચિતવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
જંગર (તા. માળીયા હાટીના)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા   જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા   માળીયા હાટીના તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ચિતવા (તા. સંતરામપુર)
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
જંગર (તા. માળીયા હાટીના)
શ્રેણી:માળીયા હાટીના તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ભરથાણા
ભરથાણા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભરૂચ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભરથાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભરૂચ તાલુકો
મોટા કાકડીઆંબા
મોટા કાકડીઆંબા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા સાગબારા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. મોટા કાકડીઆંબા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:સાગબારા તાલુકો
દમોલી (તા.નસવાડી)
દમોલી (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દમોલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:નસવાડી તાલુકો
પીપલવણ
પીપલવણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંડવી  તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીપલવણ ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. જુવાર, મગફળી, ડાંગર, ચણા, વાલ, તુવર અને અન્ય શાકભાજી અહીંનાં ખેત- ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
શ્રેણી:માંડવી તાલુકો(સુરત) શ્રેણી:સુરત જિલ્લો
રાજુપુરા (તા. આણંદ)
રાજુપુરા (તા. આણંદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા આણંદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાજુપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:આણંદ તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
પિલોલ (તા. ઠાસરા)
પિલોલ (તા. ઠાસરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ઠાસરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પિલોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઠાસરા તાલુકો
જગદ્‌ગુરુ રામભદ્રાચાર્ય વિકલાંગ વિશ્વવિદ્યાલય
જગદ્‌ગુરુ રામભદ્રાચાર્ય વિકલાંગ વિશ્વવિદ્યાલય (અથવા માત્ર જરાવિવિ) (સંસ્કૃત: जगद्गुरुरामभद्राचार्यविकलाङ्गविश्वविद्यालयः, હિન્દી: जगद्गुरु रामभद्राचार्य विकलांग विश्वविद्यालय), ચિત્રકૂટ, ઉત્તર પ્રદેશ, ભારત માં સ્થિત એક ખાનગી વિશ્વવિદ્યાલય છે. આ ભારત અને વિશ્વમાં બહોળા વિકલાંગો માટે પ્રથમ વિશ્વવિદ્યાલય છે. તે જગદ્‌ગુરુ રામભદ્રાચાર્ય દ્વારા ૨૭ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ રોજ સ્થાપના હતો, અને જગદ્‌ગુરુ રામભદ્રાચાર્ય વિકલાંગ શિક્ષણ સંસ્થાન નિર્દિષ્ટ એક ટ્રસ્ટ દ્વારા ચલાવવામાં આવે છે. વિશ્વવિદ્યાલય ઉત્તર પ્રદેશ સરકારે એક વટહુકમમાં દ્વારા બનાવેલ હતો, કે જેમાં પછી ઉત્તર પ્રદેશ વિધાનસભા દ્વારા પસાર ઉત્તર પ્રદેશ રાજ્ય અધિનિયમ 32 (2001) તરીકે બનાવેલ હતો. આ કાયદો જગદ્ગુરુ રામભદ્રાચાર્ય વિશ્વવિદ્યાલય ઓફ આજીવન કુલાધિપતિ તરીકે નિમણૂક.
આ વિશ્વવિદ્યાલય સંસ્કૃત, હિન્દી, અંગ્રેજી, સમાજશાસ્ત્ર, મનોવિજ્ઞાન, લલિત કળા ખાસ શિક્ષણ, શિક્ષણ, ઐતિહાસિક, સંસ્કૃતિ અને પૂરાતત્વનો, કમ્પ્યુટર અને માહિતી સાયન્સિસ, વ્યાવસાયિક શિક્ષણ, કાયદો, અર્થશાસ્ત્ર, અને પ્રોસ્થેટીક્સ અને ઓર્થોતિક્સ સહિત વિષયો ગ્રેજ્યુએટ, પોસ્ટ ગ્રેજ્યુએટ-અને ડોક્ટરેટની ડિગ્રી ઓફર કરે છે. આ વિશ્વવિદ્યાલયમાં ૨૦૧૩ થી આયુર્વેદ અને તબીબી વિજ્ઞાન કોર્સ ઓફર શરૂ યોજના ધરાવે છે. પ્રવેશ વિકલાંગ વિદ્યાર્થીઓ ચાર પ્રકારો માટે પ્રતિબંધિત છે - જેઓ અંધ છે, અથવા સુનાવણી મુશ્કેલી છે, ચાલીને મુશ્કેલી પડતી, અથવા અમુક માનસિક બીમારી હોય, ભારત સરકાર ની વિકલાંગતા અધિનિયમ (૧૯૯૫) માં વ્યાખ્યાયિત થયેલ છે. 354 વિકલાંગ વિદ્યાર્થીઓને માર્ચ ૨૦૧૦ માં આયોજન વિશ્વવિદ્યાલય ઓફ બીજા દીક્ષાન્ત માં વિવિધ ડિગ્રી એનાયત કરવામાં આવી હતી. ૨૦૧૧ જાન્યુઆરી રાખવામાં ત્રીજા દીક્ષાન્ત માં, ૩૮૮ વિદ્યાર્થીઓ ડિગ્રીઓ આપવામાં આવી હતી. કેમ્પસમાં વર્ગખંડો, હોસ્ટેલ, પ્રયોગશાળા, વગેરે જેમ કે બધા સુવિધા વિકલાંગ કરવા માટે સુલભ અને સ્વીકારવામાં આવે છે.
ભુરાપાની
ભુરાપાની ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. ભુરાપાની ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
PHP (પ્રોગ્રામિંગ ભાષા)
PHP અથવા પીએચપી એ કોમ્પ્યુટરની સર્વર-સાઇડ સ્ક્રિપ્ટીંગ લેંગ્વેજ છે. જે ડાયનેમિક વેબ પેજીસ બનાવવા માટે વપરાય છે. પીએચપીની શોધ રેસમસ લર્ડોર્ફે ૧૯૯૫માં કરી હતી. પીએચપી એ PHP તથા GNU GPL પરવાના હેઠળનો મુફ્ત સોફ્ટવેર છે. પીએચપીનું પુરુ નામ શરૂઆતમાં પર્સનલ હોમ પેજ હતું, જે હવે હાયપરટેક્ષ્ટ પ્રીપ્રોસેસર છે. આ સ્ક્રિપ્ટીંગ લેંગ્વેજને HTML ની અંદર વણી શકાય છે. તેમાં કમાન્ડ લાઇન ઇન્ટરફેસની સવલતો પણ ઉપલબ્ધ છે અને તેનો ઉપયોગ સ્ટેન્ડઅલોન ગ્રાફીકલ એપ્લિકેશનમાં થાય છે. અત્યારે PHP ૨ કરોડ વેબસાઇટ અને ૧૦ લાખ વેબ સર્વર પર સ્થાપિત છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:પ્રોગ્રામિંગ ભાષા શ્રેણી:કમ્પ્યુટર વિજ્ઞાન
હેડુવા-રાજગર
હેડુવા-રાજગર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મહેસાણા તાલુકો
માઈકલસન ઈન્ટરફેરોમીટર
માઈકલસન ઈન્ટરફેરોમીટર પ્રકાશના વ્યતિકરણના સિદ્ધાંત પર રચાયેલું પ્રકાશીય ઉપકરણ છે, જેની શોધ અમેરિકન ભૌતિકશાસ્ત્રી આલ્બર્ટ માઈકલસન કરવામાં આવી હતી. આ ઉપકરણનો ઉપયોગ અનેક પ્રયોગોમાં થાય છે, પણ એ માઈકલસન અને એમના સાથીદાર એડવર્ડ મોર્લે દ્વાર કરવામાં આવેલ 'માઈકલસન-મૉર્લે પ્રયોગ' માટે વધારે જાણીતું છે.
બંધારણ
માઈકલસન ઈન્ટરફેરોમીટર પ્રકાશના વ્યતિકરણના સિદ્ધાંત પર રચાયેલું ઉપકરણ છે. આકૃતિમાં બતાવ્યા પ્રમાણે, એમાં M1 અને M2 બે સમતલ અરીસા છે. M1 અરીસાની સાથે એક માઈક્રોમીટર સ્ક્રૂ જોડેલો હોય છે. તેની મદદથી M1 અરીસાનું સ્થાન ચોકસાઈપૂર્વક નોંધી શકાય છે, અને M2 અરીસાની પાછળ ત્રણ સ્ક્રૂ હોય છે, તેની મદદથી અરીસાના સમતલમાં ફેરફાર કરી શકાય છે.
M એ પ્રકાશીય સમતલ કાચનો લંબચોરસ છે. તેની પાછળની બાજુ ઉપર ચાંદીનો પાતળો ઢોળ ચઢાવેલો હોય છે તેથી તેના પર આપત થતા પ્રકાશનું અંશત: પરાવર્તન અને અંશત: પારગમન થઈ શકે છે. પ્રકાશના વિસ્તૃત ઉદગમસ્થાન (S) માંથી નીકળતું એક કિરણ M લંબચોરસ ઉપર આપાત થાય છે. આ કિરણ M ની પાછળની સપાટી પર પડતાં તેનું પરાવર્તિત અને પારગમન કિરણોમાં વિભાજન થાય છે. આ બંને કિરણ M1 અને M2 અરીસા ઉપર લગભગ લંબરૂપે આપત થઈ અને પરાવર્તન પામે છે. આ બંને કિરણ M ની પાછલી સપાટી આગળ સંપાત થઈ વ્યતિકરણ શલાકાઓ રચે છે. આ વ્યતિકરણ શલાકાઓ ડિટેક્ટર E મારફતે જોઈ શકાય છે. M1 અને M2 સ્ક્રૂના થોડા ફેરફારથી સુરેખ અથવા વર્તુળાકાર આકારની શલાકાઓ જોઈ શકાય છે.
ઉપયોગો
આ ઉપકરણના અનેક ઉપયોગો છે, જેમ કે
સંદર્ભો
શ્રેણી:ભૌતિકવિજ્ઞાન
કસિનો
thumb|કસિનોમાં સ્લોટ મશિન કોમનપ્લેસ હોય છે
કસિનો એક સુવિધા છે જે જુગારની ચોક્કસ પ્રકારની પ્રવૃત્તિઓને સ્થાન આપે છે અને સમાવે છે. કસિનો મોટે ભાગે હોટલ, રેસ્ટોરન્ટો, રિટેલ શોપિંગ, ક્રૂઝ શિપ અને અન્ય પ્રવાસન આકર્ષણ કેન્દ્રોની નજીક બંધાયેલા હોય છે અથવા તેની સાથે જોડાયેલા હોય છે. કેટલાક કસિનો સ્ટેન્ડ-અપ કોમેડી, સંગીતજલસા અને રમતગતમના કાર્યક્રમો જેવા જીવંત મનોરંજન કાર્યક્રમો યોજવા માટે જાણીતા છે.
વ્યુત્પત્તિ અને ઉપયોગ
thumb|left|કસિનો દા પોવોઆ, 1930ના દાયકાની શરૂઆતમાં શરૂ થયેલો પોર્ટુગીઝ કસિનો
"કસિનો" શબ્દ ઇટાલિયન મૂળનો છે. મૂળ શબ્દ "કસા" (ઘર) છે અને તેનો મૂળ અર્થ ગામડામાં કે બગીચામાં બાંધેલું નાનું મકાન (વિલા), સમરહાઉસ અથવા મોટો શામિયાનો (પેવિલિયન) થાય છે.આ શબ્દનો ઉપયોગ બદલાઇને મોટી ઇટાલિયન વિલા અથવા પલાઝોના ભોંયતળીયા પર મોજશોખની પ્રવૃત્તિ માટે બાંધવામાં આવેલી ઇમારતનો ઉલ્લેખ કરવા માટે થયો. આવી ઇમારતોનો નૃત્ય, સંગીતશ્રવણ અને જુગાર સહિતના નાગરિક શહેરી કાર્યક્રમો યોજવા માટે ઉપયોગ થતો હતો. વિલા જુલીયા અને વિલા ફરનેસ આવા કસિનોના ઉદાહરણ છે. ઇટાલીના આધુનિક યુગમાં આ શબ્દનો ઉપયોગ કૂટણખાના (જેને "કસા ચિયુસા" પણ કહેવાતું હતું, તેનો અર્થ થાય છે "બંધ ઘર") માટે થતો હતો જ્યારે જુગારખાનાની જોડણી કસિનો (casinò) કરવામાં આવતી હતી. 19મી સદીમાં "કસિનો" શબ્દમાં અન્ય જાહેર ઇમારતોનો સમાવેશ થવા માંડ્યો જ્યાં જુગાર અને રમતગમત સહિતની મોજશોખની પ્રવૃત્તિઓ થતી હતી. ન્યૂપોર્ટ, રહોડ આયલેન્ડમાં આવેલો ન્યૂપોર્ટ કસિનો આ પ્રકારની ઇમારતનું ઉદાહરણ છે.
તમામ કસિનોમાં જુગાર રમાતો નથી. કોપેનહેગન કસિનો એક થિયેટર હતું. ડેનમાર્કમાં બંધારણીય રાજાશાહી લાવનાર 1848ની ક્રાંતિ દરમિયાન જાહેર સભાઓને સંબોધવા માટે તેના સભાખંડનો ઉપયોગ થયો હોવા માટે તે જાણીતો છે. 1937 સુધી તે જાણીતું ડેનિશ થિયેટર હતું. હેન્કો, ફિનલેન્ડમાં આવેલો હેન્કો કસિનોનો ક્યારેય જુગાર રમવા માટે ઉપયોગ થયો ન હતો. હેન્કો કસિનો શહેરનું સૌથી પ્રખ્યાત સીમાચિહ્ન છે. તેના સ્થાને તેનો રશિયન ઉમરાવો માટે બેન્ક્વેટ હોલ તરીકે ઉપયોગ થતો હતો. 19મી સદીના અંત ભાગમાં રશિયન ઉમરાવો આ સ્પા રિસોર્ટની મુલાકાત લેતા હતા અને અત્યારે તેનો રેસ્ટોરન્ટ તરીકે ઉપયોગ થાય છે. કેટલિના ટાપુ પર એવલોન હાર્બર પર આવેલા જાણીતા સીમાચિહ્ન કહેવાતા "કસિનો"નો ક્યારેય જુગારની પરંપરાગત રમતો માટે ઉપયોગ થયો ન હતો. આ કસિનો બંધાયો ત્યાં સુધીમાં કેલિફોર્નિયામાં જુગારને ગેરકાનૂની જાહેર કરાયું હતું. સ્પેનિશ અને જર્મન ભાષાના લશ્કરી ઉપયોગમાં કસિનો (casino) અથવા કાસિનો (kasino)નો અર્થ થાય છે ભોજનગૃહ; જે અનુવાદકોને ગુંચવણમાં નાંખતો ભાષાશાસ્ત્રનો ખોટો મિત્ર છે.
કસિનોનો ઇતિહાસ
જુગારનું ચોક્ક્સ મૂળ જાણી શકાયું નથી. ચીને જુગારની પ્રથા ઇ.સ.પૂર્વે 2300માં હોવાની નોંધ લીધી હતી પરંતુ એવું સામાન્ય રીતે માનવામાં આવે છે કે ઇતિહાસમાં લગભગ દરેક સમાજમાં જુગારની પ્રવૃત્તિ એક યા બીજા સ્વરૂપમાં જોવા મળી છે. પ્રાચીન ગ્રીક અને રોમનથી લઇને નેપોલીયનના ફ્રાન્સ અને એલિઝાબેથ સમયના ઇંગ્લેન્ડ સુધીનો મોટા ભાગનો ઇતિહાસ જુગાર આધારિત મનોરંજનની વાર્તાઓથી ભરેલો છે.
જાણમાં આવેલો સૌ પ્રથમ યુરોપીયન કસિનો રિડોટો હતો. તહેવારોના સમય દરમિયાન જુગારની અંકુશિત પ્રવૃત્તિ પુરી પાડવા માટે 1638માં વેનિસ ઇટાલીમાં તે સ્થપાયો હતો. 1770માં તે બંધ થઇ ગયો હતો કારણકે શહેર સરકારે સ્થાનિક મધ્યમ વર્ગને નબળો બનાવ્યો હતો.
અમેરિકાના ઇતિહાસમાં પ્રારંભિક કસિનોને મૂળ સલૂન્સ તરીકે ઓખળવામાં આવતા હતા. સલૂન્સનું સર્જન અને મહત્ત્વનું મોટે ભાગે ચાર મુખ્ય શહેરોનું પ્રભુત્વ રહ્યું હતું જેમાં ન્યૂ ઓર્લીયન્સ, સેન્ટ લુઇસ, શિકાગો અને સાન ફ્રાન્સિસ્કોનો સમાવેશ થાય છે. સલૂન એવું સ્થળ હતું જ્યાં પ્રવાસીઓ, લોકો સાથે વાત કરી શકાતા હતા, તથા ત્યાં શરાબ પીવા અને ઘણીવાર જુગાર પણ રમી શકતો હતો. અમેરિકામાં 20મી સદીના પ્રારંભ દરમિયાન જુગારની પ્રવૃત્તિ ગેરકાનૂની બની હતી અને સરકારી કાયદા અને તે સમયના સામાજિક સુધારકો દ્વારા તેના પર પ્રતિબંધ મુકાયો હતો. જો કે, 1931માં સમગ્ર નેવાડા અને લાસ વેગાસમાં જુગારની પ્રવૃત્તિને કાયદેસર કરાઇ હતી જેને કારણે અમેરિકામાં કાયદેસર કસિનોને વેગ મળ્યો હતો. 1978માં ન્યૂ જર્સીએ એટલાન્ટિક સિટીમાં જુગારની પ્રવૃત્તિની છૂટ આપી હતી અને અત્યારે તે જુગારની પ્રવૃત્તિની દ્રષ્ટિએ અમેરિકાનું બીજા ક્રમનું સૌથી મોટું શહેર છે. અમેરિકાના જુગારના અન્ય ક્ષેત્રીય કેન્દ્રોમાં ટ્યુનિકા રિસોર્ટ્સ, મિસિસિપી અને ગલ્ફ કોસ્ટમાં બિલોક્સીનો સમાવેશ થાય છે.
કસિનોમાં જુગારની પ્રવૃત્તિ
thumb|બેકકેરેટ કસિનો, એડમન્ટન, અલબેર્ટા દુનિયાભરમાં મોટા ભાગના અધિકારક્ષેત્રોમાં જુગાર, લાઇસન્સની ઉંમરની ઉપરની વયવાળી વ્યક્તિ માટે મર્યાદિત છે. (મોટા ભાગના અમેરિકામાં લાઇસન્સની ઉંમર 18થી 21 વર્ષ અને જ્યાં કસિનોની પરવાનગી છે તેવા અન્ય દેશોમાં તે 16થી 21 વર્ષ છે.)
ગ્રાહકો સ્લોટ મશીન અથવા જુગારની અન્ય રમતો (દા.ત. ક્રેપ્સ, રાઉલેટ, બેકકેરેટ) અને કેટલીક કુશળતાવાળી રમતો (દા.ત. બ્લેકજેક, પોકર) રમીને જુગાર રમે છે. (વધારે માહિતી માટે જુઓ કસિનો ગેમ્સ). રમતમાં સામાન્ય રીતે ગણિત દ્વારા નક્કી થયેલો લાભકારક તફાવત હોય છે જે સુનિશ્ચિત કરે છે કે રમત દરમિયાન હંમેશા ગ્રાહક કરતા હાઉસ (કસિનો)ને ફાયદો થાય. આ બાબતને અપેક્ષિત મૂલ્યની કલ્પના દ્વારા વધુ ચોક્સાઇથી રજૂ કરી શકાય જે (ખેલાડીની તરફથી) સમાન રીતે નકારાત્મક હોય છે. આ લાભને હાઉસ એજ કહેવાય છે. પોકર જેવી ગેમમાં ખેલાડીઓ એકબીજા સામે રમે છે તેમાં હાઉસ કમિશન લે છે જેને રેક કહેવાય છે. કસિનો ઘણી વાર તેના ત્યાં રમતા ખેલાડીઓને મફત વસ્તુઓ પણ આપે છે. આ મફત વસ્તુઓ કોમ્પ્સ તરીકે ઓળખાય છે. ઘણીવાર, મોટા ભાગના કસિનોમાં ખેલાડી જેટલા વધુ નાણાં વાપરે તેને તેટલા વધુ લાભ કે કોમ્પ્સ મળે છે. ખેલાડીને કેટલા કોમ્પ્સ મળશે તેનો આધાર ખેલાડીના સરેરાશ દાવ, રમતના કલાક અને કસિનોની રમતમાં જીતવાની શક્યતાની ટકાવારી પર રહેલો છે. કોમ્પ્સ કોઇ પણ સ્વરૂપે હોઇ શકે છે તે રમત દરમિયાન મફત પીણાથી લઇને પેન્ટહાઉસ સ્વીટ, મફત હવાઇભાડું, લિમો સેવા અને મફત ખાણીપીણી સુધી કંઇ પણ હોઇ શકે છે.
પેઆઉટ એ ખેલાડીએ જીતેલી ટકાવારી છે.
પ્લેઇંગ વિથ હાઉસ મની શબ્દ તેવી સ્થિતિને ઉલ્લેખે છે કે જેમાં વિજેતા ખેલાડી કસિનોમાંથી જીતેલા નાણાંમાંથી જુગારમાં દાવ લગાવે છે.
અમેરિકામાં કસિનો
thumb|લાસ વેગાસ પટ્ટી ત્યાં મોટી સંખ્યામાં આવેલી કસિનો રિસોર્ટ હોટલો માટે જાણીતી છે લાસ વેગાસ અમેરિકામાં સૌથી વધુ સંખ્યામાં કસિનો ધરાવે છે. આવકની દ્રષ્ટિએ એટલાન્ટિંગ સિટી, ન્યૂ જર્સીનો બીજો ક્રમ આવે છે અને શિકાગો પ્રદેશનો ત્રીજા સ્થાને છે.
આવકની દ્રષ્ટિએ અમેરિકાના ટોચના કસિનો બજાર (2009 વાર્ષિક આવક ):
નેવાડા ગેમિંગ કન્ટ્રોલ બોર્ડ રિપોર્ટિંગના ઉદ્દેશ માટે ક્લાર્ક કન્ટ્રીને સાત રિજનમાં વિભાજિત કરે છે. ક્લાર્ક કન્ટ્રી લાસ વેગાસ મેટ્રોપોલિટન વિસ્તારો સાથે વિશાળ નિકટતા ધરાવે છે.
લાસ વેગાસ અને એટલાન્ટિક સિટીની બહારના વિસ્તારોમાં કસિનોની સંખ્યામાં વધારો થવા માટે ઇન્ડિયન ગેમિંગ જવાબદાર છે.
સલામતી
આધુનિક કસિનોની સલામતી બે ભાગમાં વહેંચાયેલી હોય છે જેમાં ભૌતિક સલામતી દળ અને વિશિષ્ટતા ધરાવતા દેખરેખ વિભાગનો સમાવેશ થાય છે. ભૌતિક સલામતી દળ કસિનોમાં રોન મારે છે અને મદદ, ગુનાના અહેવાલ અને/અથવા શંકાસ્પદ પ્રવૃત્તિના કોલને પ્રતિભાવ આપે છે. વિશિષ્ટતા ધરાવતો દેખરેખ વિભાગ કસિનોના ક્લોઝ્ડ સર્કિટ ટેલિવિઝન (જેને કસિનો ઉદ્યોગમાં આકાશમાં આંખ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે)નું સંચાલન કરે છે અને મહેમાન અને કર્મચારી દ્વારા કોઇ પણ ગેરરીતિને પકડવાનો પ્રયાસ કરે છે. મહેમાનો અને કસિનોની અસ્ક્યામતોની સલામતી સુનિશ્ચિત કરવા કસિનોની સલામતી માટેના આ બંને વિશિષ્ટતા ધરાવતા વિભાગો એક બીજા સાથે કામ કરે છે. કેટલાક કસિનોમાં ભોંયતળીયાની ઉપર છતમાં કેટવોક હોય છે. આ કેટવોકથી દેખરેખ રાખનારા કર્મચારીઓ એક તરફી કાચમાંથી સીધું નીચે જોઇ શકે છે અને ટેબલ અને/અથવા સ્લોટ મશિન પરની પ્રવૃત્તિઓ પર નજર રાખી શકે છે.
1989માં ખુલ્યો ત્યારે ધ મિરાજ તમામ ટેબલ ગેમ્સ પર ફુલ ટાઇમ કેમેરાનો ઉપયોગ કરનાર સૌ પ્રથમ કસિનો હતો.
ગુનાખોરી
કસિનોનો ગુનાખોરીના દર સાથે સંબંધ વિવાદાસ્પદ મુદ્દો રહ્યો છે. ઘણા કસિનો વિરોધીએ દલીલ કરે છે કે કસિનો ગુનાખોરીમાં યોગદાન આપે છે અને તાજેતરના કેટલાક સંશોધનો આ દલીલને સમર્થન આપે છે. જો કે, આર્થિક અભ્યાસો તે ચોક્કસ દર્શાવે છે કે કસિનો અને ગુનાખોરી વચ્ચે હકારાત્મક સંબંધ છે પરંતુ તે કસિનોના વિસ્તારમાં ગુનાખોરીની ગણતરી કરવામાં મુલાકાતી લોકોના જોખમને ધ્યાનમાં લેવામાં નિષ્ફળ રહ્યાં છે. આવા અભ્યાસોને મુલાકાતીઓ દ્વારા આચરવામાં આવતા ગુનાને ગણે છે પરંતુ વસતી પગલામાં મુલાકાતીઓને ગણતા નથી અને તે કસિનો વિસ્તારોમાં ગુનાખોરીના દરને વધો પડતો દર્શાવે છે. ગુનાના દરના વાસ્તવિક કરતા વધુ પડતા ઉલ્લેખ માટે તે પણ એક કારણ જવાબદાર છે કે પ્રવાસીઓની ગણતરની વિશ્વાસપાત્ર માહિતી ઘણી વાર ઉપલબ્ધ હોતી નથી.
બાહ્ય લિંક્સ
શ્રેણી:કસિનો શ્રેણી:જુગાર
ડાલીસણા (તા. ખેરાલુ)
ડાલીસણા (તા. ખેરાલુ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ખેરાલુ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ડાલીસણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખેરાલુ તાલુકો
ચિંચણી (તા. સંતરામપુર)
ચિંચણી (તા. સંતરામપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચિંચણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
પિપલવાડા (તા. ઠાસરા)
પિપલવાડા (તા. ઠાસરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ઠાસરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પિપલવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઠાસરા તાલુકો
જાનુડા (તા. માળીયા હાટીના)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા   જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા   માળીયા હાટીના તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:માળીયા હાટીના તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
મોટા દોરઆંબા
મોટા દોરઆંબા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા સાગબારા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. મોટા દોરઆંબા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:સાગબારા તાલુકો
ભુરભેંડી
ભુરભેંડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના વઘઇ તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. ભુરભેંડી ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:વઘઇ તાલુકો
દુગ્ધા (તા.નસવાડી)
દુગ્ધા (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દુગ્ધા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:નસવાડી તાલુકો
નાથાલાલ દવે
નાથાલાલ દવે ગુજરાતી ભાષાનાં જાણીતા કવિ, વાર્તાલેખક અને અનુવાદક હતા.
જીવન
તેમનો જન્મ ૩ જૂન, ૧૯૧૨ ના રોજ ભાવનગર જિલ્લાનાં ભુવા ગામે થયો હતો. તેમણે બી.એ., એમ.એ., બી.ટી. સુધી અભ્યાસ કર્યો અને શિક્ષણ ક્ષેત્રે કાર્ય કર્યું. તેઓ ૧૯૫૬ થી ૧૯૭૦ સુધી ગુજરાત રાજ્યના શિક્ષણાધિકારીનાં પદ પર રહેલ. ડિસેમ્બર ૨૫, ૧૯૯૫ નાં રોજ તેમનું અવસાન થયું.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:સાહિત્યકાર શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:૧૯૧૨માં જન્મ શ્રેણી:૧૯૯૫માં મૃત્યુ
પુના (માંડવી,સુરત)
પુના (માંડવી,સુરત) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંડવી  તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પુના ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. જુવાર, મગફળી, ડાંગર, ચણા, વાલ, તુવર અને અન્ય શાકભાજી અહીંનાં ખેત- ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
શ્રેણી:માંડવી તાલુકો(સુરત) શ્રેણી:સુરત જિલ્લો
મુલસણ
મુલસણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મહેસાણા તાલુકો
રામનગર (તા. આણંદ)
રામનગર (તા. આણંદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા આણંદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રામનગર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ઝડકા (તા. માળીયા હાટીના)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા   જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા   માળીયા હાટીના તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બીબુપાડા
આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:સુબિર તાલુકો
પોરડા (તા. ઠાસરા)
પોરડા (તા. ઠાસરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ઠાસરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પોરડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, તમાકુતેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઠાસરા તાલુકો
મોરાવી
મોરાવી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને મહારાષ્ટ્ર રાજ્યને અડીને આવેલા એવા સાગબારા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. મોરાવી ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. આ ગામ ડુંગરાળ તેમ જ જંગલ વિસ્તારમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:સાગબારા તાલુકો
બાલીયાસણ
બાલીયાસણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મહેસાણા તાલુકો
ફીફાદ (તા. સાવરકુંડલા)
ફીફાદ (તા. સાવરકુંડલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાવરકુંડલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ફીફાદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
અન્ય માહિતિ
ઝવેરચંદ મેઘાણી લીખીત સોરઠી બહારવટીયાના ભાગ બીજા માં જોગીદાસ ખૂમાણ વિષેના પ્રકરણની શરૂવાત આ ગામના સીમાડે થયેલા એક મોરના શીકારની વાતથી થાય છે.
શ્રેણી:સાવરકુંડલા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ઝુઝારપુર(તા. માળીયા હાટીના)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા   જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા   માળીયા હાટીના તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:માળીયા હાટીના તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ઘટાસા (તા.નસવાડી)
ઘટાસા (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઘટાસા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:નસવાડી તાલુકો
સામરખા (તા. આણંદ)
સામરખા (તા. આણંદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા આણંદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સામરખા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. ગન્કિ નિ ધ્રસ્તિથિ એક્ નમ્બર્ નુ છે.આનિ વસ્તિ ખુબજ્ છે
શ્રેણી:આણંદ તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
દેતરાલ
દેતરાલ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભરૂચ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દેતરાલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભરૂચ તાલુકો
હીંગલાજપુરા
હીંગલાજપુરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મહેસાણા તાલુકો
નર્ક
ઘણી ધાર્મિક પરંપરાઓમાં નરક એ મૃત્યુની યાતના અને સજાનું સ્થળ છે જે મોટા ભાગે ભૂગર્ભમાં હોય છે. વંશાવલીના દિવ્ય ઇતિહાસ સાથેના ધર્મ ઘણી વાર ધર્મને અનંત તરીકે રજૂ કરે છે. ચક્રીય ઇતિહાસ ધરાવતા ધર્મમાં નરકને બે અવતાર વચ્ચેના ગાળા તરીકે રજૂ કરે છે. નરકમાં મળતી સજા સામાન્ય રીતે જીવન દરમિયાન કરેલા પાપો મુજબ હોય છે. કેટલીક વખત તેની વિશેષતા સ્પષ્ટ હોય છે, નરકવાસી આત્માઓ તેમના દરેક પાપ માટે પીડા ભોગવે છે (ઉદાહરણ તરીકે પ્લેટોનું મિથ ઓફ એર અથવા દાન્તેનું ધી ડિવાઇન કોમેડી ) અને કેટલીક વખત તે સામાન્ય હોય છે જેમાં પાપીને નરકના વિવિધ ચેમ્બરમાં અથવા પીડાના વિવિધ સ્તરમાંથી પસાર થવું પડે. ખ્રિસ્તી ધર્મમાં મૃત્યુ બાદ આત્માના નસીબ વિશે શ્રદ્ધા અને પસ્તાવો ઘણી મોટી ભૂમિકા ભજવે છે.
ખ્રિસ્તી ધર્મ અને ઇસ્લામમાં નરકને પરંપરાગત રીતે સળગતું અને પીડાદાયક દર્શાવાય છે જે અપરાધ અને યાતનાનો અનુભવ કરાવે છે. કેટલીક અન્ય પરંપરાઓમાં જોકે નરકને ઠંડા અને અંધકારભર્યા સ્થળ તરીકે દર્શાવાય છે. નરકને આગ તરીકે દર્શાવવાનું સામાન્ય છે છતાં દાન્તેના ઇન્ફર્નો માં નરકના સૌથી અંદરના વર્તુળ (9મા)ને લોહી અને અપરાધના થીજી ગયેલા તળાવ તરીકે દર્શાવાય છે. નરકમાં ઘણી વાર શેતાન વસવાટ કરતા હોવાનું દર્શાવાય છે જેઓ પાપીઓને યાતના આપે છે. મોટા ભાગના પર મૃત્યુ દેવ જેમ કે નેર્ગલ અથવા ખ્રિસ્તી કે ઇસ્લામિક શેતાનનું શાસન હોય છે. નરકથી વિપરીત મૃત્યુ પછીના જીવનમાં મૃતકોના મઠ અને સ્વર્ગનો સમાવેશ થાય છે. મૃતકોના રહેઠાણ પાપીઓની સજા માટેના કેદખાનાના બદલે તમામ મૃતકોની જગ્યા છે. (ઉદાહરણ તરીકે શેઓલ). સ્વર્ગ એ કેટલાક અથવા તમામ મૃતક માટે મૃત્યુ પછીના સુખની જગ્યા છે. (ઉદાહરણ તરીકે જુઓ દેવલોક). નરકની આધુનિક સમજણમાં પણ તેને અમૂર્ત રીતે દર્શાવાય છે, ભૂગર્ભમાં આગની જવાળાઓ વચ્ચે પીડાના બદલે કંઇક ગુમાવવા સમાન ગણાય છે.
વ્યુત્પતિ શાસ્ત્ર અને જર્મેનીક પૌરાણકથા
આધુનિક અંગ્રેજી શબ્દ હેલ જૂના અંગ્રેજી hel, helle  પરથી આવ્યો છે (આશરે ઇ.સ. 725માં મૃતના સૌથી જૂના શબ્દનો ઉલ્લેખ છે) જે એંગ્લો-સેક્સોન અને કેશ્વરવાદના યુગ સુધી અને અંતે પ્રોટો-જર્મેનિક *હાલિજા  સુધી પહોંચે છે જેનો અર્થ છે "જે ઢાંકે છે અથવા કંઇક છુપાવે છે તેવું". આ શબ્દમાં જર્મેનિક ભાષાની અસર છે જેમ કે ઓલ્ડ ફ્રિસિયન helle, hille , ઓલ્ડ સેક્સોન hellja , મિડલ ડચ helle , મોડર્ન ડચ hel , ઓલ્ડ હાઇ જર્મન helle (મોડર્ન જર્મન Hölle ), ડેનિસ, નોર્વેઇયન અને સ્વીડિશ "helvede"/helvete  (hel  + ઓલ્ડ નોર્સ vitti  સજા) અને ગોથિક halja. ત્યાર બાદ આ શબ્દનો ઉલ્લેખ અનેકેશ્વરવાદની ધારણાને ખ્રિસ્તી માન્યતા તરફ અને તેની પરિભાષા તરફ લઇ જવા કરાયો હતો (જોકે, વિચારધારાના યહુદી-ખ્રિસ્તી મૂળ માટે ગેહેના જુઓ)
ધર્મ, પૌરાણિકકથા અને લોકકથા
નરકનો ઉલ્લેખ વિવિધ પૌરાણિક કથા અને ધર્મમાં થયો છે. તેમાં સામાન્ય રીતે શેતાનો અને મૃત લોકોના આત્માઓ વસવાટ કરે છે. નરકનો ઉલ્લેખ ઘણી વાર કળા અને સાહિત્યમાં કરવામાં આવે છે, દાન્તેની ડિવાઇન કોમેડી તેમાં કદાચ સૌથી લોકપ્રિય છે.
પ્રાચીન ઇજિપ્ત
મિડલ કિંગ્ડમ વખતે ઓસિરિસના સંપ્રદાયનો ઉદભવ થવા સાથે તેમના સૌથી નાના અનુયાયીઓને પણ ‘ધર્મનું લોકતાંત્રિકકરણ’ રજૂ કરવામાં આવ્યું જેનાથી નૈતિક સુમેળ સાથે શાશ્વત જીવનની સંભાવનાઓ, વ્યક્તિની યોગ્યતા નક્કી કરવામાં પ્રભાવશાળી પરિબળ બની ગયું. મૃત્યુના સમયે બેતાળીસ દિવ્ય ન્યાયાધિશો દ્વારા ચુકાદાનો સામનો કરતી હતી. જો તેઓ સત્ય અને ઉમદા જીવનની પ્રતિનિધી ગણાતા દેવી માટની સિદ્ધાંતો પ્રમાણે જીવન જીવ્યા હોય તો વ્યક્તિને બે ફિલ્ડમાં આવકારવામાં આવતા હતા. જો વ્યક્તિ દોષીત હોય તો તેને ‘ભરખી જતી જગ્યા’માં ધકેલી દેવાતી હતી અને શાશ્વત જીવન મળતું ન હતું. ભરખાઇ જતી વ્યક્તિ સૌથી પહેલા ભયાનક સજા ભોગવતી હતી અને પછી તેનો નાશ કરવામાં આવતો હતો. સજાના આ નિરૂપણ પર પ્રારંભિક ખ્રિસ્તી અને કોપ્ટઇક લખાણો દ્વારા મધ્યયુગની ધારણાઓનો પ્રભાવ જોવા મળી શકે છે જે મુજબ નરકમાં આગ ભભુકતી હતી. જેમને ન્યાયોચિત ગણવામાં આવે છે તેમના માટે શુદ્ધિકરણનો ઉલ્લેખ ‘ફ્લેમ આઇલેન્ડ’માં જોવા મળી શકે છે જ્યાં તેઓ દુષ્ટતા પર વિજયનો અનુભવ કરીને પુનઃજન્મ મેળવે છે. નરકની સજા પામેલા માટે બિનઅસ્તિત્વમાં સંપૂર્ણ નાશ રાહ જુએ છે પરંતુ તેમાં કાયમી ત્રાસનું સૂચન નથી. ઇજિપ્તની પૌરાણકથાઓમાં હૃદયના મૂલ્યાંકનના આધારે ઉન્મૂલન થઇ શકે છે. ન્યાયના દિવસે દિવ્ય માફી પ્રાચિન ઇજિપ્તમાં હંમેશા કેન્દ્રીય ચિંતાનો વિષય હતી.