cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ટ્યૂલિપ
રોગો
વેરિગેટેડ જાતોના ડચ ટ્યૂલિપોમેનીયા દરમિયાન વખાણ કરવામાં આવ્યા હતા, જેણે ટ્યૂલિપ બ્રેકીંગ વાયરસ, મોઝેઇક વાયરસ કે જે ગ્રીન પીચ એફિડ, માયઝુસ પર્સિકે દ્વારા લાવવામાં આવ્યા હતા તેની સાથે ચેપને કારણે તેમના નાજુક પીછાઓ પ્રાપ્ત કર્યા હતા. આ એફિડ્ઝ સત્તરમી સદીના યુરોપીયન બગીચાઓમાં સામાન્ય હતા. વાયરસ સુંદર રંગફુલ ફૂલો ઉત્પન્ન કરે છે ત્યારે તે છોડને નબળો પાડવામાં પણ કારભૂત બને છે, જે ધીમે ધીમે તે નાશ પામે છે.
આજે વાયરસનો મોટે ભાગે ટ્યૂલિપ ઉત્પાદકોના ખેતરમાંથી લોપ થઇ ગયો છે. ટ્યૂલિપ્સને મોઝેઇક વાયરસ કે જેને "તૂટેલા ટ્યૂલિપ્સ" કહેવાય છે તેનાથી માઠી અસર થાય છે; જ્યારે આ પ્રકારના ટ્યૂલિપ્સ પસંગોપાત ફરી પાથી શુદ્ધ અને ઘાટા રંગો પ્રાપ્ત કરે છે, તેને વાયરસનો ચેપ લાગેલો રહેશે. જ્યારે કેટલીક આધુનિક જાતો પણ અનેક રંગોવાળી પદ્ધતિઓ દર્શાવતી હોવાથી, આ પદ્ધતિ ઇરાદાયુક્ત ઉછેરમાંથી પરિણમે છે. આ ટ્યૂલિપ્સમાં,ફૂલમાના પિગમેન્ટના ઉપલા અને નીચલા સ્તરોમાં કુદરતી તફાવતો પદ્ધતિઓ માટે જવાબદાર હોય છે.
કલા અને સંસ્કૃતિમાં
ઓટ્ટોમાન સામ્રાજ્ય દરમિયાન ટ્યૂલિપ ઓટ્ટોમાન પ્રાંતમાં અત્યંત લોકપ્રિય બની ગયા હતા અને તે વિપુલ સંપત્તિ અને ભોગવિલાસનું પ્રતીક બની ગયા હતા. હકીકતમાં, તે યુગ દરમિયાનમાં ઓટ્ટોમાન સામ્રાજ્ય અત્યંત સમૃદ્ધિવાન હતુ અને તેને ઘણીવખત તૂર્કીશમાં ટ્યૂલિપ યુગ અથવા લાલે દેવરી કહેવામાં આવતું હતું.
પુરાતન અને આધુનિક પર્શિયન સાહિત્યમાં, આ સુંદર ફૂલો પર ખાસ ધ્યાન આપવામાં આવતું હતું અને તાજેતરમાં પણ ટ્યૂલિપ્સને સિમીન બેહબાહાનીમાં દર્શાવવામાં આવ્યા હતા. આમ છતાં, પશ્ચાત તેરમી સદી સુધી પર્શિયન કવિતાઓમાં ટ્યૂલિપ એક વિષય હતું. મુશરીફુદ્દીન સાદી,એ તેમની ગુલિસ્તાન કવિતામાં, 'ધી મર્મર ઓફ અ કૂલ સ્ટીમ / બર્ડ સોંગ, રાઇપ ફ્રુટ ઇન પ્લેન્ટી / બ્રાઇટ મલ્ટીરંગ્ડ ટ્યૂલિપ્સ અને ફ્રેગરન્ટ રોસીઝ...' માં એક સ્વપ્નશીલ બગીચા સ્વર્ગ તરીકે વર્ણન કર્યું હતું.
ધી બ્લેક ટ્યૂલિપ એ ફ્રેંચ લેખક એલેક્ઝાન્ડ્રે ડૂમસ, પેરે દ્વારાના ઐતિહાસિક પ્રેમગાથાનું શિર્ષક છે. આ વાર્તાએ ડચ શહેર હારલેમ માં સ્થાન લીધું હતું, જ્યાં ખરેખર કાળા ટ્યૂલિપનું ઉત્પાદન કરી શકે તેવા પ્રથમ ઉત્પાદકને બદલો આપવામાં આવતો હતો.
આજે, વિશ્વભરમાં ટ્યૂલિપ તહેવારો ઉજવવામાં આવે છે જેમાં ધી નેધરલેન્ડઝ, સ્પેલ્ડીંગ, ઇંગ્લેંડનો સમાવેશ થાય છે. દરેક વસંતમાં ઉત્તર અમેરિકામાં વિવિધ ટ્યૂલિપ તહેવારો ઉજવાય છે, જેમાં હોલેન્ડ, મિચીગન માં ટ્યૂલિપ ટાઇમ ફેસ્ટીવલ, સ્કેગીટ વેલી, વોશિંગ્ટોનમાં સ્કેગીટ વેલી ટ્યૂલિપ ફેસ્ટીવલ, ઓરેંજ સિટી અને પેલ્લા, લોવામાં ટ્યૂલિપ ટાઇમ ફેસ્ટીવલ અને ઓટ્ટાવા, કેનેડામાં કેનેડીયન ટ્યૂલિપ ફેસ્ટીવલનો સમાવેશ થાય છે. હાલમાં ટ્યૂલિપ્સ ઓસ્ટ્રેલીયામાં પણ લોકપ્રિય છે અને વિવિધ તહેવારો સધર્ન હેમિસ્ફીયરની વસંત દરમિયાન સપ્ટેમ્બર અને ઓક્ટોબરમાં યોજાય છે.
ફિલ્મ ધી હોલ નાઇન યાર્ડઝ માં, બ્રુસ વિલીસ પાત્ર ખૂનીનું ટૂંકુ નામ "ધી ટ્યૂલિપ" છે, કારણ કે તેઓ તેમના પોતાના શિકારની દફનવિધીમાં ટ્યૂલિપ્સ મોકલતા હતા.
વર્ગીકરણ
હોર્ટિકલ્ચરમાં, ટ્યૂલિપ્સને પંદર જૂથો (વિભાગો)માં વહેંચવામાં આવ્યા છે, જે મોટે ભાગે ફૂલ આકારવિજ્ઞાન અને છોડના કદની પર આધારિત છે.
તેને ફૂલોની સીઝન દરમિયાન પણ વર્ગીકૃત કરી શકાય છે:
રિપબ્લિકન પાર્ટી ઑફ ઇન્ડિયા
રિપબ્લિકન પાર્ટી ઑફ ઇન્ડિયા એ રિપબ્લિકન પાર્ટી અથવા રિપબ્લિકન તરીકે ઓળખાતો ભારતનો એક રાજકીય પક્ષ છે. તેના મૂળ ડૉ. બાબાસાહેબ આંબેડકર દ્વારા સ્થાપિત અનુસૂચિત જાતિ મહાસંઘ માં નિહિત છે. ૧૯૫૬માં ડૉ. આંબેડકર દ્વારા રાજનીતિમાં પ્રવેશ હેતુ પ્રશિક્ષણ શાળા ખોલવામાં આવી હતી. જે રિપબ્લિક પાર્ટી ઓફ ઈન્ડિયામાં પ્રવેશ મેળવવાના દ્વાર તરીકે મનાતી હતી. શાળાની પ્રથમ બેચમાં ૧૫ વિદ્યાર્થીઓ હતા. ૧૯૫૬માં જ ડૉ. આંબેડકરના અવસાનના કારણે પ્રથમ બેચ જ અંતિમ બેચ બની રહી હતી.
સ્વતંત્ર મજદૂર પક્ષ
સ્વતંત્ર મજદૂર પક્ષ (ઈન્ડીપેન્ડેન્ટ લેબર પાર્ટી)ની સ્થાપના ૧૫ ઓગસ્ટ ૧૯૩૬ના રોજ ડૉ. બાબાસાહેબ આંબેડકરના નેતૃત્ત્વમાં થઈ હતી. તેઓ ભારતમાં બ્રાહ્મણો અને પૂંજીવાદી સંરચનાનો વિરોધ કરતા હતા. ઉપરાંત ભારતીય શ્રમિક વર્ગનું સમર્થન કરતા હતા અને ભારતમાં જાતિ વ્યવસ્થાને ખતમ કરવાની માંગ કરતા હતા.
સ્વતંત્ર મજદૂર પક્ષના ગઠનને ભારતીય સામ્યવાદી પક્ષના નેતાઓનું સમર્થન પ્રાપ્ત થયું નહોતું. તેમની દલીલ હતી કે આનાથી શ્રમિક વર્ગના મતોમાં વિભાજન થશે. પ્રતિદલીલમાં આંબેડકર જણાવે છે કે સામ્યવાદીઓ ફક્ત શ્રમિકોના હકોની લડાઈ લડે છે. નહિ કે, દલિતોના માનવાધિકારોની. પોતાના પુસ્તક જાતિઓનું ઉન્મૂલનમાં ડૉ આંબેડકર જણાવે છે કે, "જાતિ કેવળ ‘શ્રમનું વિભાજન’ નથી કરતી પરંતુ વર્ગીકૃત અસમાનતાઓ પર આધારિત ‘શ્રમિકોનું વિભાજન’ કરે છે.
૧૯૩૮માં જ સ્વતંત્ર મજદૂર પક્ષે કોંગ્રેસ સોશિયાલિસ્ટ પાર્ટીના સમર્થનથી કોંકણ ક્ષેત્રથી મુંબઈ સુધી ૨૦,૦૦૦થી પણ વધુ પટ્ટેદારોની એક કૂચનુ આયોજન કર્યું હતું. જે સ્વતંત્રતા પૂર્વેનું સૌથી મોટું કિસાન જોડાણ હતું. આ જ વર્ષે, કમ્યુનીસ્ટોની સાથે મળીને શ્રમિકો દ્વારા હડતાળ કરવાના અધિકારને નિયંત્રિત કરવાના ઉદ્દેશથી પસાર થનારા વિધેયકના વિરોધમાં મુંબઈના કાપડ શ્રમિકોને સંગઠિત કરીને મુંબઈ વિધાનસભામાં વિધેયકનો વિરોધ કર્યો હતો.
અનુસૂચિત જાતિ મહાસંઘ
અનુસૂચિત જાતિ મહાસંઘએ વર્ષ ૧૯૪૨માં ડૉ. આંબેડકર દ્વારા સ્થાપવામાં આવેલી એક સંસ્થા હતી જે દલિતોના અધિકારો માટે અભિયાન ચલાવતી હતી. સંમેલનમાં મહાસંઘની અખિલ ભારતીય કાર્યકારિણીની વરણી કરવામાં આવી હતી. જેમાં મદ્રાસ રાજ્યના એન. સિવરાજ અધ્યક્ષ તરીકે તથા બોમ્બે સ્ટેટના પી. એન. રાજભોજ મહાસચિવ તરીકે નિયુક્ત થયા હતા.
આંબેડકરે ૧૯૩૦માં વંચિત વર્ગ સંઘ અને ૧૯૩૫માં સ્વતંત્ર મજદૂર પક્ષની સ્થાપના કરી હતી. આ પૈકી કયા સંગઠનનું અનુસૂચિત જાતિ મહાસંઘમાં રૂપાંતરણ થયું તે વિશે મત ભિન્નતા જોવા મળે છે.
અનુસૂચિત જાતિ મહાસંઘ છેવટે રિપબ્લિકન પાર્ટી ઑફ ઇન્ડિયાના રૂપે વિકસિત થયો.
દેશના વિભાજન બાદ પાકિસ્તાનમાં પણ અનુસૂચિત જાતિ મહાસંઘ નામનો પક્ષ હતો. ઇતિહાસકાર રામાયણ રાવતના અનુસાર અનુસૂચિત જાતિ મહાસંઘે ૧૯૪૭ બાદ ઉત્તર પ્રદેશમાં કોંગ્રેસની રાષ્ટ્રવાદી રાજનીતિના વિકલ્પ સ્વરૂપે પોતાની જગ્યા બનાવી.
૩૦ સપ્ટેમ્બર ૧૯૫૬ ના રોજ, ડૉ. આંબેડકરે અનુસૂચિત જાતિ સંઘને વિસર્જીત કરી ‘રિપબ્લિકન પાર્ટી ઑફ ઇન્ડિયા’ની ઘોષણા કરી. પરંતુ ૬ ડિસેમ્બર ના દિવસે ડૉ. આંબેડકરનું નિધન થઈ ગયું. ત્યારબાદ, તેમના અનુયાયીઓ અને કાર્યકર્તાઓ દ્વારા તેનું ગઠન કરવાનું ઠરાવવામાં આવ્યું. પાર્ટીની સ્થાપના માટે ૧ ઓક્ટોબર ૧૯૫૭ના દિવસે નાગપુર ખાતે એક અધિવેશન યોજાયું. આ સંમેલનમાં એન. સિવરાજ, યશવંત આંબેડકર, પી ટી બોરલે, એ જી પવાર, દત્તા કટ્ટી, ડી એ રુપાવતે વગેરે હાજર રહ્યા હતા. ૩ ઓક્ટોબર ૧૯૫૭ના રોજ રિપબ્લિકન પાર્ટી ઑફ ઇન્ડિયાની રચના કરવામાં આવી. એન. સિવરાજની પ્રથમ પક્ષ પ્રમુખ તરીકે વરણી કરવામાં આવી.
પેટા પક્ષો
હાલના કેટલાક વર્ષો દરમિયાન રિપબ્લિકન પાર્ટી ઑફ ઇન્ડિયા (આર.પી.આઈ.)ને ગંભીર આંતરિક સંઘર્ષનો સામનો કરવો પડ્યો હતો. કેટલાક વિભિન્ન પક્ષોએ આર.પી.આઈ.ના નામનો દાવો કર્યો. હાલ આર.પી.આઈ.ના ૫૦થી પણ વધુ જૂથો સક્રીય છે. ૨૦૦૯,માં પ્રકાશ યશવંત આંબેડકરના ભારીપા બહુજન મહાસંઘ સિવાયના તમામ ઘટક જૂથોએ એક થઈને રિપબ્લિકન પાર્ટી ઑફ ઇન્ડિયા (સંયુક્ત)નું ગઠન કર્યું. થોડા સમય બાદ રિપબ્લિકન પાર્ટી ઑફ ઇન્ડિયા (ગવાઈ) અને રિપબ્લિકન પાર્ટી ઑફ ઇન્ડિયા (એ) સંયુક્ત પાર્ટીથી પૃથક થઈ ગયા.
રિપબ્લિકન પાર્ટી ઑફ ઇન્ડિયા નીચે મુજબના ઘટક જૂથોમાં વિભાજીત છે.
ડુંગરપુર (તા. દાહોદ)
ડુંગરપુર (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ડુંગરપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
સિમર (તા. ઉના)
સિમર એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ડુંગરા (તા. દાહોદ)
ડુંગરા (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ડુંગરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
ડાભલા (તા. વિજાપુર)
ડાભલા (તા. વિજાપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજાપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ડાભલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજાપુર તાલુકો
સોનપુરા (તા. ગીર ગઢડા)
એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ગીર ગઢડા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
નેટજીપેડ
thumb|netGPad Logo નેટજીપેડ એ ગુજરાતી ભાષાનું ટેક્ષ્ટ એડીટર છે. નેટજીપેડ એ ગુજરાતી સોફ્ટવેર છે, કે જેના વડે કોમ્પ્યુટરમાં સરળતાથી ગુજરાતી લખી શકાય છે. અહીં બે રીતે ગુજરાતી લખી શકાય છે: (૧) iGujarati અને (૨) BasicGujarati.
ચાંગોદ (તા. વિજાપુર)
ચાંગોદ (તા. વિજાપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજાપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચાંગોદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજાપુર તાલુકો
નોબેલ પારિતોષિક વડે સન્માનીત મહાનુભાવો
નોબેલ પારિતોષિક વડે સન્માનીત મહાનુભાવો ની વર્ષવાર સંપૂર્ણ યાદી જોવા માટે:
શ્રેણી:નોબેલ પારિતોષિક
લક્કુંડી (કર્ણાટક)
લક્કુંડી દક્ષિણ ભારતમાં આવેલા કર્ણાટક રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા ગડગ જિલ્લામાં આવેલ એક પ્રાચીન તીર્થ છે. અહીં પૌરાણિક હિન્દુ તથા જૈન મંદિરો આવેલાં છે. આ સ્થળ હુબલીથી હમ્પી (વાયા હોસપેટ) જતા માર્ગ પર આવેલું છે. આ સ્થળ ગડગ શહેરથી પૂર્વ દિશામાં ૧૧ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલું છે. અહીંથી દમ્બલ ૧૪ કિલોમીટર તેમ જ ઇતગીનું મહાદેવ મંદિર ૨૫ કોલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગડગ જિલ્લો
જયદ્રથ
દુર્યોધનની બહેન દુશલાનો પતિ જયદ્રથ (સંસ્કૃત: जयद्रथ) સિંધુ દેશનો રાજા હતો.
શિવજીનું વરદાન
જયદ્રથ પાંડવોની પત્ની દ્રૌપદીનું અપહરણ કરી તેની સાથે બળજબરીથી વિવાહ કરી તેનું અપમાન કરે છે. ભીમ તેનો પીછો કરે છે અને તેને જીવતો પકડી પાડે છે. યુધિષ્ઠિર તેની હત્યા થતી રોકે છે પણ તેને બંદી બનાવી લે છે અને ભીમ તેનું મુંડન કરી દે છે. પોતાના આવા અપમાનનો બદલો લેવા જયદ્રથ શિવની તપસ્યા કરે છે તેમને પ્રસન્ન કરે છે અને પાંડવોને હરાવવાનું વરદાન માંગે છે. શિવજી કહે છે કે તે અશક્ય છે, પણ તેને એવું વરદાન આપે છે જે થકી તે અર્જુન (જે શ્રી કૃષ્ણ દ્વારા સંરક્ષિત હતો) સિવાયના અન્ય પાંડવોને એક દિવસ સુધી રોકી શકે. ભલે શિવજી તેમના ભક્તોને રાક્ષસ અસુર કે અન્ય કોઈ દુષ્ટ ઉદ્દેશવાળા (જેમ કે જયદ્રથ)ની પણ તપસ્યાને વ્યર્થ નથી જવા દેતાં અને વરદાન આપે છે, પણ તે સાથે જ તેઓ ધર્મને બચાવવાના રસ્તા પણ શોધી લે છે અને અસત્યને સત્ય પર વિજયી થવા નથી દેતા. છેવટે અર્જુન જયદ્રથની હત્યા કરે છે અને એ વાત સિદ્ધ થાય છે કે જેના પક્ષે ધર્મ છે શિવજી તેની રક્ષા કરે છે.
અર્જુનનો પ્રતિશોધ
અર્જુને પ્રતિજ્ઞા લીધી હતી કે જો તે જયદ્રથને મારવામા અસમર્થ રહેશે તો દિવસને અંતે અગ્નીસ્નાન કરશે. દિવસના યુદ્ધ દરમ્યાન અર્જુને સમસ્ત અક્ષૌહિણી સેનાનો નાશ કર્યો. દિવસના અંતે સૂર્ય અસ્ત થવામાં હતો અને જયદ્રથ સુધી પહોંચવા અર્જુને હજારો લડવૈયાને પાર કરવાના હતાં. મિત્રની આવી સ્થિતિને જાણી શ્રી કૃષ્ણએ પોતાના સુદર્શન ચક્રથી સૂર્ય ગ્રહણ કરાવ્યું. આથી (અવાસ્તવિક) સૂર્યાસ્ત જેવું વાતાવરણ થયું. સૂર્યાસ્ત થતાં અર્જુનની હાર અને તેની અટલ આત્મહત્યાથી કૌરવો ખુશ થઈ ઉઠ્યા અને તેના આનંદમાં જયદ્રથને તેના છૂપા સ્થાનેથી બહાર કાઢ્યો. પ્રભુના કહેવાથી અર્જુને શક્તિશાળી તીરથી જયદ્રથ ને વીંધી નાખ્યો.
જયદ્રથના દુષ્ટ પાપાચારી પિતાએ તેને વરદાન આપ્યું હતું કે જે વ્યક્તિ થકી તેનું માથું ધરા પર પડશે તેનું માથું ફાટી તત્કાલ મૃત્યુ થશે. જ્યારે અર્જુને જયદ્રથનું માથું ધડથી જુદું કર્યું ત્યારે આ વરદાન દ્વારા તેનું મૃત્યુ પણ નક્કી હતું પણ કૃષ્ણ વચ્ચે પડ્યાં અને તરત જ અર્જુનને અન્ય તીર ચલાવવા કહ્યું જેથી તેનું કપાયેલ માથું આશ્રમમાં ધ્યાનસ્થ તેના પિતાના જ ખોળામાં પડે. અર્જુને એક સાથે ત્રણ તીર ચલાવ્યાં જે જયદ્રથના કપાયેલા માથાંને તેના પિતાના ખોળાં સુધી લઈ ગયાં. જ્યારે તેમનું ધ્યાન પુરૂં થયું અને તેઓ ઊભા થયાં તેમણે તે માથું ન જોયું અને તે ધરા પર પડી ગયું. આથી તેમનું જ માથું ફાટી ગયું.
આ કથાની અન્ય આવૃત્તિ
(મૃત્યુંજય માંથી)
જ્યારે અર્જુને જયદ્રથને બીજે દિવસે સૂર્યાસ્ત પહેલાં મારવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી ત્યારે કૃષ્ણ વિચારમાં પડ્યાં કે આ વાત શક્ય કેમ બનાવવી. તેમણે જ્યોતિષીને બોલાવ્યાં અને ખાત્રી કરી લીધી કે બીજે દિવસે સંપૂર્ણ સૂર્ય ગ્રહણ હતું. અર્જુનની પ્રતિજ્ઞા જાણી કૌરવોએ અર્જુનને જયદ્રથથી દૂર રાખવા વિશાળ સેનાની પાછળ રાખ્યો. અર્જુને ઘણા સૈનિકોને માર્યાં પરંતુ હજુ ઘણા અક્ષૌહિણી સૈનિકો સામે હતાં. ગ્રહણ સમયે આકાશમાં અંધારું થઈ ગયું બધાને લાગ્યું કે સૂર્ય આથમી ગયો છે. પોતાની પ્રતિજ્ઞા પાળવા માટે અર્જુન અગ્નિસ્નાન કરવા તૈયાર થયો. કૌરવોએ જયદ્રથને અર્જુનના આત્મવિલોપનના સમાચાર આપ્યા. આ શુભ સમાચાર સાંભળી અર્જુનના મૃત્યુને જોવા જયદ્રથ લોકોના ટોળાંમાંથી માર્ગ કરતો આગળ આવ્યો. જ્યારે જયદ્રથ આવ્યો ત્યારે કૃષ્ણે સૂર્યને ગ્રહણમાંથી બહાર આવતો દેખાડી સૌને આશ્ચર્ય પમાડ્યું. શ્રી કૃષ્ણ દ્વારા ચેતવાયેલા અર્જુને તુરંત પોતાના તીર કમઠાં સંભાળ્યા અને જયદ્રથનું માથું વાઢી લીધું.
અંતિમ કાળ
કુરુક્ષેત્રના યુદ્ધ પછી સિંધુ સેના યુધિષ્ઠીરને રાજા તરીકે સ્વીકારવા તૈયાર ન થઈ ત્યારે અર્જુન તે સેના સામે લડ્યો. જ્યારે દુશાલા (તેની પિત્રાઈ બહેન) બહાર આવી તેના પુત્ર અને ભાવી રાજાનું જીવતદાન માંગે છે ત્યારે અર્જુન યુદ્ધ રોકે છે અને દયા દાખવે છે.
દોલગઢ
દોલગઢ (તા. હિંમતનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હિંમતનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દોલગઢ ગામ જામલા ગામ ની બાજુ મા આવેલ છે. દોલગઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે.
સગવડો
આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ધાર્મિક સ્થળો
લક્ષ્મીનારાયણ ભગવાનનું મંદિર, મહાકાલી માતાજીનું મંદિર, ગોગા મહારાજ નુ મંદિર, શીતળા માતાનું મંદિર આવેલ છે. દોલગઢ ગામ ની બાજુમાં રોકડીયા હનુમાનજીનું મંદિર આવેલ છે. તેનાથી આગળ જઇએ તો સાંઇ બાબાનું મંદિર આવેલ છે.
શ્રેણી:હિંમતનગર તાલુકો
સુલ્તાનપુર (તા. ઉના)
સુલ્તાનપુર એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
દગાવાડીયા (તા. વિજાપુર)
દગાવાડીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજાપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દગાવાડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. અહીં શેટલાવીર મહારાજનું પ્રાચિન મંદિર પણ આવેલું છે.
શ્રેણી:વિજાપુર તાલુકો
ફ્રીલેન્ડગંજ
ફ્રીલેન્ડગંજ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  નગર છે. ફ્રીલેન્ડગંજ નગરના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ નગરમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ફ્રીલેન્ડગંજ દાહોદની રેલ્વે વસાહત છે. તેમાં રેલ્વે ડબ્બાની કાર્યશાળા તેમજ અન્ય રેલ્વે સંબંધિત વ્યવસાયો કરતાં લોકોનો સમાવેશ થાય છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
લુણધરા (તા. વલ્લભીપુર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલ્લભીપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વલ્લભીપુર તાલુકો
કાંચનાર
કાંચનાર એ એક સુંદર પુષ્પો ધરાવતું વૃક્ષ છે. ભારતીય ઉપખંડમાં પ્રખ્યાત એવી પ્રાચીન આયુર્વેદ ચિકિત્સામાં આ વૃક્ષના ઉપાંગોનો ઉપયોગ કરવામાં આવેલો છે. ગુજરાતમાં પતરાળા પણ આજકાલ આ વૃક્ષનાં પાનમાંથી બને છે, જે પહેલા ખાખરાનાં પાનમાંથી બનતા હતાં.
રાજસ્થાનમાં આવેલા ગિરિમથક આબુ ઉપર તેનાં ઘણાં વૃક્ષો જોવા મળે છે, જેને જાત જાતનાં રંગીન ફુલો આવે છે તથા તેની શીંગ એકાદ ફુટ લાંબી અને ચપટી હોય છે. તેનાં ફુલની કળીઓનું શાક ખુબ જ સ્વાદિષ્ટ લાગે છે. ઉત્તર ભારતમાં ખાસ કરીને હરદ્વાર તરફ આ શાક ખાસ ખવાય છે. કાંચનાર તુરું, શીતળ, કફ અને પીત્તનાશક છે. એની છાલનું ચુર્ણ અડધીથી એક ચમચી દિવસમાં બે વાર પાણી સાથે લેવાથી શરીરમાં ચરબીની ગાંઠો ઓગળે છે. કાંચનારની ગુગળ સાથે બનાવેલી ઔષધબનાવટને કાંચનાર ગુગળ કહે છે. એની બબ્બે ગોળી દિવસમાં બે વાર ભુકો કરી લેવાથી ચરબીની ગાંઠો, કંઠમાળ, આમળ નીકળવી, મળમાર્ગના ચીરા, હરસ, ભગંદર, ન રુઝાતાં ચાંદાં, ગડગુમડ વગેરે મટે છે.
બાહય કડીઓ
શ્રેણી:ફૂલ ધરાવતાં વૃક્ષો શ્રેણી:ફૂલ શ્રેણી:વનસ્પતિ
ગડોઇ (તા. દાહોદ)
ગડોઇ (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગડોઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
રાજસ્થાની
રાજસ્થાની એટલે એવી વ્યક્તિ કે જે રાજસ્થાનમાં જન્મી હોય કે જેનું મૂળ રાજસ્થાનમાં હોય. રાજસ્થાની લોકોની માતૃભાષા રાજસ્થાની, મારવાડી કે હિંદી હોઇ શકે છે. રાજસ્થાન રણ પ્રદેશ હોવાથી ત્યાં વનસ્પતિનું વૈવિધ્ય ઓછું છે. તેની ક્ષતિ પૂર્તિ તેમણે રંગબેરંગી પહેરવેશ દ્વારા કરી છે. સામાન્ય રીતે પુરુષો ધોતિયું, અંગરખું તથા રંગબેરંગી પાઘડી પહેરે છે તથા સ્ત્રીઓ ઘેરવાળો ચણિયો, કબજો તથા ઓઢણી ઓઢે છે. રાજસ્થાનમાં ઊંટની સંખ્યા વધારે હોવાથી ચામડામાંથી બનાવેલી મોજડી તથા પગરખાં પહેરે છે.
નવાપુરા (તા. વડનગર)
નવાપુરા (તા. વડનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવાપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
રક્તચંદન
thumb|લાલ બી
સંજાવપુર (તા. ઉના)
સંજાવપુર એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
રીણાવાડા (તા. પોરબંદર)
રીણાવાડા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. રીણાવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
રાતિયા (તા. પોરબંદર)
રાતિયા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. રાતિયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
દેવડા (તા. વિજાપુર)
દેવડા (તા. વિજાપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજાપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દેવડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજાપુર તાલુકો
ડેરીયા (તા. વિજાપુર)
ડેરીયા (તા. વિજાપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજાપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દેરીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજાપુર તાલુકો
કસ્તૂરી લક્ષ્મી નૃસિંહમ
સૌરાષ્ટ્રના (જુનુ કાઠીયાવાડ) નાના મોટા ૪૨ રાજ્યોમાં ભાવનગર રાજ્યનું નામ તેની સમ્રુધ્ધિ અને નાગરિકત્વ માટે મોખરે રહ્યું છે. તેની પાછળ તેના પ્રજા વત્સલ રાજવિઓ, કુશળ અમાત્યો અને અનુપમ વિદ્વાનોનો ફાળો છે. તેમાં પણ ખાસ કરીને ભારતના અન્ય પ્રાંતોમાંથી આવી, ભાવનગરમાં ઠામઠરી “ભાવનગરી” બની ગયેલા મહાનુભાવોનુ પ્રદાન ઉજળું છે. પ્રોફેસર કસ્તૂરી નૃસિંહમનું નામ એક લોકપ્રિય અને આદર્શ શિક્ષક તરીકે આ સમુદાયમાં ગણાય.
તેમનો જન્મ ઓગસ્ટ 18,1907એ આંધ્ર પ્રદેશના ભીમવરમ ગામમાં થયો હતો (પિતા: સુબ્બારાડુ; માતા: પાપા) શરુઆતનું ભણતર પીથપુરમમાં કરીને આંધ્ર યુનિવર્સીટીમાં તેમણે ભૌતિક શાસ્ત્ર મુખ્ય વિષય રાખીને બી.એ. ડિગ્રી લિધી. ત્યાર બાદ 1928માં તે કોલકાત્તાની ફિઝિકલ ઇંસ્ટિટ્યુટમાં જોડાયા અને નોબેલ વિજેતા સી. વી. રામન ની રાહબરી હેઠળ બે વર્ષ કામ કર્યું. તે પછીના વર્ષો દરમ્યાન પણ બંન્ને વચ્ચે ગુરુ-શિષ્યનો સબંધ પત્રવ્યહવારથી જારી રહ્યો. 1960માં ડો.રામન તેમના સૌરાષ્ટ્ર્ના પ્રવાસ દરમ્યાન ભાવનગરમાં પ્રો. નૃસિંહમનાજ અતિથી બન્યા. તે પછી તે બનારસ હિંદુ વિશ્વ વિદ્યાલયમાં પ્રોફેસર તરીકે નિમાયા અને સાથે સાથે એમ.એસસી પુરું કર્યું.
તે કાળમાં ભાવનગરમાં દિવાન સર પટ્ટણી એ સાયન્સ કોલેજ સ્થાપવાનો નિર્ધાર કર્યો અને કાબેલ શિક્ષક મંડળ ની શોધ માટે બનારસ વિશ્વ વિદ્યાલયના ઉપકુલપતિ આનંદશંકર ધ્રુવની સલાહ માંગી.તેમણે કસ્તુરિ નૃસિંહમનું નામ સુચવ્યું. તે જમાનામાં દક્ષિણ ભારતના વાસીઓ માટે ઉત્તર ભારતમાં  જુદાજ પ્રકારના ખાનપાન, ભાષા ભેદો અને રહેણિ કરણી હોવાને કારણે  વસવાટ કરવો અઘરો હતો. તે જાણવાં છતાં કસ્તૂરીએ પત્ની લક્ષ્મીબેનની સંમતિ સાથે ભાવનગરમાં વસવાનો નિર્ણય લીધો.આ વસવાટમાં ભાવનગરના નાયબ દિવાન સાથેની તેમની મૈત્રિને લીધે નવા પ્રદેશમાં ગોઠાંવતાં ઘણી સરળતા રહી. નૃસિંહમ દપંતિએ ધગશ અને ખંત થી ગુજરાતી ભાષા શીખી લીધી. તેમના ચાર પુત્રાદિકોએ પણ ગુજરાતીમાં ભણતર પુરું કર્યું. સ્થાનિક કાર્યક્રમોમાં પણ આખું કુટુંબ ઉત્સાહથી ભાગ લેતું થયું. તેમનું ઘર તો મિત્રો માટે મેળો અને જલસા ઘર બની રહ્યું. હવે સૌના માનિતા પ્રોફેસર નૃસિંહમ કોલેજમાં પણ ગુજરાતીમાં શિક્ષણપ્રદાન કરતાં થયાં.
તમણે પહેલું કામ નવી પટ્ટણી ઇંસ્ટિટ્યુટની ભૌતિક, રસાયણ અને જીવવિજ્ઞાનની પ્રયોગશાળાઓને જરૂરી ઉપકરણોથી સજ્જ કરી દેવાનું કર્યું. અભ્યાસ ક્રમો ઉપરાંત રમત ગમતો અને સંસ્કાર પ્રવ્રુત્તિઓને આવકાર્યાં. વિદ્યાર્થીઓની સર્વ ક્ષેત્રે પ્રગતિ થાય તે હેતુથી તેમણે ફિલ્મક્લબ શરુ કરી અને પરદેશી દુર્લભ્ય ફિલ્મો સોળ મિલીમિટર પ્રોજેક્ટરથી બતાવા માંડી. કોલેજમાં રમત ગમત માટે વાર્ષિક સ્પર્ધાઓના આયોજન માટે તેમનો ઉત્સાહ જાણિતો હતો. પોતાના શારિરીક સામર્થ્યને જાળવવા રોજ શહેરમાં ઝડપથી ચાલતાં નીકળતાં. રસ્તે હાથની લાકડી ઘુમાવતા મિત્રો સાથે થોડી ગપ સપ કરી ‘પબ્લિક રિલેશન’ તાજા રાખવાનો તેમનો શિરસ્તો હતો. ભાવનગરના ટાઉન હોલ માં દર વર્ષે એક કે બે વાર પોતાની ગુજરાતી વક્રુત્વ કળાનો લાભ વિજ્ઞાન વિષયક વ્યાખ્યાનો દ્વારાં આપતાં. શહેરની બીજી સંસ્થાઓ (રોટરી, થિઓસોફી સોસાયટી વિ.) પણ તેમને આમંત્રિતતી. જનતા માટે તે વિજ્ઞાન પ્રદર્શનો યોજતાં. નિજી પત્ર વ્યહવાર દ્વારા દેશ વિદેશના સિધ્ધ વૈજ્ઞાનીકો સાથે તેમણે નિકટના મૈત્રી સબંધો વિકસાવ્યાં હતાં. પરિણામે પરદેશી પાઠ્ય પુસ્તકોમાં પણ તેમના નામનો ઉલ્લેખ થતો. તેમની તીવ્ર સ્મરણ શક્તિને લીધે વર્ષો પછી પણ જુના વિદ્યાર્થીઓને ક્ષણમાં ઓળખી લેતાં. 1962માં ત્રીસ વર્ષોની કોલેજ અને શહેરની સેવા બાદ તેમણે નિવૃત્તિ લીધી. સહપરિવાર તે મુંબઈ જઈને વસ્યાં અને મીઠીબાઈ કોલેજના ભૌતિક શાસ્ત્ર વિભાગના બે વર્ષ માટે અધિષ્ટાતા બની રહ્યાં. નામે કસ્તૂરી, કામે કસ્તૂરી અને સ્વભાવે કસ્તૂરી  તેવા લોકોના “નરશીરામ સાહેબ વા નર્સીગહોમ સાહેબે” ભાવનગર સમાજમાં કસ્તૂરીની સુગંધ ફેલાવી દીધી. તેમની કાયમી યાદી માટે ભાવનગરમાં એક જાહેર ચોકને પ્રો. નૃસિંહમ ચોક નામ આપવામાં આવ્યું.
“મદરાસી”માંથી* ભાવનગરી બનેલાં 74 વર્ષીય પ્રોફેસર સાહેબે 2002ની ઓગસ્ટની 4થી તારીખે મુંબઈમાં કાયમી આવજો કહી દીધું.
નોંધ
* તે જમાનામાં મહારાષ્ટ્રથી દક્ષિણે રહેલાં સૌ  ભારતવાસીઓ  ગુજરાતમાં ‘મદરાસી’ કહેવાતાં.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:શિક્ષણ શ્રેણી:ભાવનગર
સિમાસી (તા. ઉના)
સિમાસી એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ખડાયતા
ખડાયતા એ ગુજરાતી વણીકોની એક નાત છે. ખડાયતાઓ બધા જ પુષ્ટીમાર્ગીય વૈષ્ણવ સંપ્રદાયમાં માને છે. મોટા ભાગના લોકો અમદાવાદ, વડોદરા, નડીયાદ, ઉમરેઠ, મોડાસા, સાવલી, કપડવંજ અને મુંબઈ જેવા શહેરોમાં રહે છે અને પોતાનો પરંપરાગત વેપારધંધો કરે છે.
શ્રેણી:સમાજશાસ્ત્ર શ્રેણી:ગુજરાતીઓ
સુશ્રુત
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:વૈજ્ઞાનિક શ્રેણી:આયુર્વેદ
રાજપુર (વડ)
રાજપુર (વડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાજપુર (વડ) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
હડકાળા (તા. ઉના)
હડકાળા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગામલા (તા. દાહોદ)
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
અંતરજાળ (તા. ગાંધીધામ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ગાંધીધામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગુંદીખેડા (તા. દાહોદ)
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
ચુડવા (તા. ગાંધીધામ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ગાંધીધામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સબલપુર (તા. વડનગર)
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો સબલપુર ગામમાં પ્રખ્યાત ગુરુ મહારાજ નું મંદિર આવેલું છે. આ ઉપરાંત વિશ્વેશ્વર મહાદેવ નું મંદિર એને રામજી મંદિર આવેલું છે.
હીમાળા (તા. દાહોદ)
હીમાળા (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હીમાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
પીપલદર (તા. વડનગર)
પીપલદર (તા. વડનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીપલદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
ભારાપર (તા. ગાંધીધામ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ગાંધીધામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સમા (તા. વડનગર)
સમા (તા. વડનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સમા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
ઇટાવા (તા. દાહોદ)
ઇટાવા (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઇટાવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શિણાય (તા. ગાંધીધામ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ગાંધીધામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
જલાટ (તા. દાહોદ)
જલાટ (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જલાટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
રાજપર (તા. પોરબંદર)
રાજપર (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. રાજપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
સંતેર (તા. ઉના)
સંતેર એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
રતનપર (તા. પોરબંદર)
રતનપર (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. રતનપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
રાતડી (તા. પોરબંદર)
રાતડી (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. રાતડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે. એ ઉપરાંત અહીં બાંધકામમાં વપરાતા પથ્થરોની ખાણો પણ આવેલી છે. ખાણ ખોદકામ અને તે સંલગ્ન ઉદ્યોગોનો સારો એવો વિકાસ થયેલો છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
હડાળા (તા. ઉના)
હડાળા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સુડવી (તા. ઉના)
સુડવી એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
પડાણા (તા. ગાંધીધામ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ગાંધીધામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સોંદરડા (તા. ઉના)
સોંદરડા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
પારાવાડા (તા. પોરબંદર)
પારાવાડા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. પારાવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
જેકોટ (તા. દાહોદ)
જેકોટ (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જેકોટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
શેખપુર (ખે)
શાહપુર (ખે) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. શાહપુર (ખે) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
શાહપુર (વડ)
શાહપુર (વડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. શાહપુર (વડ) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
પાતા (તા. પોરબંદર)
પાતા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. પાતા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ઓર્લાન્ડો, ફ્લોરિડા
ઓર્લાન્ડો એ યુ.એસ. સ્ટેટ ઓફ ફ્લોરિડાના મધ્ય વિસ્તારનું મોટું શહેર છે. તે ઓરેન્જ કાઉન્ટીની કાઉન્ટી બેઠક છે અને ગ્રેટર ઓર્લાન્ડો મેટ્રોપોલીટન વિસ્તારનું કેન્દ્ર છે. ઓર્લાન્ડો મહાનગર વિસ્તાર 2,082,628 જેટલી વસ્તી ધરાવે છે અને યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં 27મો સૌથી મોટો, અને દક્ષિણપૂર્વીય યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં 5મો સૌથી મોટો મહાનગરીય વિસ્તાર છે અને ફ્લોરિડામાં 3જો સૌથી મોટો મહાનગર વિસ્તાર છે. શહેરને લગતી 235,860 જેટલી વસ્તી ઓર્લાન્ડોને યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં 80મું સૌથી મોટું શહેર બનાવે છે. વસ્તીની દ્રષ્ટિએ તે ફ્લોરિડાનું પાંચમુ સૌથી મોટું શહેર છે. ઓર્લાન્ડોની સ્થાપના 31 જુલાઇ 1875ના રોજ થઇ હતી અને 1885માં તે શહેર બન્યું હતું.
યુરોપ પૂર્વેનો ઇતિહાસ
યુરોપીય વસાહતીઓ 1836 ત્યાં આવી પહોંચ્યા તે પૂર્વે ઓર્લાન્ડોમાં ક્રીક અને અન્ય નેટિવ અમેરિકન જાતિઓની છૂટીછવાઇ વસ્તી હતી. આ વિસ્તારમાં આજે અત્યંત ઓછા પુરાતત્વ સ્થળો છે, જો કે તેમાં ફોર્ટ ગેટલીનના શાસન અને ડાઉનટાઉન ઓર્લાન્ડોની દક્ષિણે આજના લેક ગેટલીનના કિનારાઓનો સમાવેશ થતો નથી. એવા પણ કેટલાક ઉદાહરણો છે જ્યાં બાંધકામના પ્રોજેક્ટો દરમિયાન અણિયાળી ચીજો અથવા બંદૂકની ગોળી ખોદકામ દરમિયાન મળી આવે છે.
નામ સંયોગ
તેના પ્રવર્તમાન ઓળખાવા પૂર્વે ઓર્લાન્ડો જેર્નીગન તરીકે ઓળખાતું હતું. આ બાબત પ્રથમ કાયમી વસાહતી આરોન જેર્નીગન સાથે સંબંધિત છે, જે એક ઢોરરાખનાર હતો અને તેણે 1842ના આર્મ્ડ ઓક્યુપેશન એક્ટની શરતો અનુસાર લેડ હોલ્ડન સાથેની જમીન ખરીદી હતી.સ્થાનિક દંતકથાઓના અનુસાર નામ ઓર્લાન્ડો ઓર્લાન્ડો રીવ્સ નામના એક સૈનિકના નામ પરથી ઉતરી આવ્યું હતું, જેનું બીજા સેમિનોલ વોરમાં મૃત્યું થયું હતું. આ દંતકથાઓમાં અન્ય પણ ઘણી વાતો છે, જેમ કે ઓર્લાન્ડો રીવ્સ (ઘણી વખત રીઝ) વોલ્યુસિયા કાઉન્ટીમાં સ્પ્રીંગ ગાર્ડનની ઉત્તરે આશરે 30 માઇલ્સ (50 કીમી)ના અંતરે ખાંડ મિલ અને વાવેતરની કામગીરી કરતો હતો. સૌ પહેલા આવેલા વસાહતીઓએ તેનું નામ એક વૃક્ષ પર કોતરણી થયેલ શોધી કાઢ્યું હતું, જેમ કે "ઓર્લાન્ડો એકોસ્ટા" અને માન્યું હતું કે તેની કબરના સ્થળ માટે તે એક સંકેતકર્તા હતું. ત્યાર બાદ તે વિસ્તારને "ઓર્લાન્ડોની કબર" અને બાદમાં સરળ રીતે ઓર્લાન્ડો તરીકે ઓળખવામાં આવ્યો હતો. લેખિત પુરાવાઓ અનુસાર, ઓર્લાન્ડો એકોસ્ટા એક સૈનિક હતો, પરંતુ તેના જીવનની મોટા ભાગની વાતો અચોક્કસ છે. લેક ઇઓલાની બાજુમાં આવેલું એક મેમોરીયલ શહેરનું નામ પડ્યું તે સ્થળ દર્શાવે છે.
અન્ય પ્રચલીત દંતકથા કહે છે કે શહેરનું નામ શેક્સપિયરનું નાટક એઝ યુ લાઇક ઇટ માંના એક એવા મુખ્ય પાત્રના નામ પરથી અપાયું છે. ડાઉનટાઉન ઓર્લાન્ડોમાંની એક મુખ્ય શેરીનું નામ રોસાલિન્ડ એવેન્યુ છે, નાટકની નાયિકા રોસાલિન્ડના નામ પરથી અપાયું છે. બીજા સેમિનોલ યુદ્ધ દરમિયાન, યુ.એસ. લશ્કરે ફોર્ટ ગેટલીન ખાતે એક લશ્કરી ટુકડીની સ્થાપના કરી હતી, જે આધુનિક ડાઉનટાઉનની દક્ષિણે થોડા માઇલના અંતરે આવેલી હતી, પરંતુ 1838માં જ્યારે યુદ્ધની સમાપ્તિ થઇ ત્યારે તેને ઝડપથી છોડી દેવામાં આવી હતી. મોટા ભાગના અગાઉ આવેલાઓ 1950માં ત્રીજા સેમિનોલ યુદ્ધ બાદ સુધીમાં પહોંચ્યા ન હતા. અસંખ્ય અગાઉના નિવાસીઓએ તેમનું જીવન ઢોર ઉછેરમાં ગાળ્યું હતું.
સ્થાપના
મોસક્વિટી કાઉન્ટીનું 1845માં વિભાજન થયા બાદ, ઓર્લાન્ડો 1856માં નવી ઓરેન્જ કાઉન્ટીની કાઉન્ટી બેઠક બની હતી. પ્રજાવિગ્રહ દરમિયાન તે બંધીયાર ગ્રામ બન્યું હતું અને યૂનિયન અથડામણ દરમિયાન ભારે યાતનાઓ ભોગવી હતી. પુનઃબાંધકમ યુગને વસ્તી વિસ્ફોટ થયો હતો, જે 31 જુલાઇ 1875માં એક શહેર તરીકે ઓર્લાન્ડોની સ્થાપનામાં અને 1885માં એક શહેર તરીકે પરિણમ્યો હતો.
1875થી 1895ના સમયગાળાને ઓર્લાન્ડોના સુવર્ણ યુગ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, તે સમયે તે ફ્લોરિડાના સાઇટ્રસ ઉદ્યોગનું કેન્દ્ર બન્યું હતું. પરંતુ 1894-95ના ગ્રેટ ફ્રીઝે ઘણા માલિકોને તેમના સ્વતંત્ર ઉપવનો ત્યજી દેવા માટે દબાણ કર્યું હતુ, આમ, થોડા "સાઇટ્રસ બેરોન", કે જેઓએ ખાસ કરીને પોક કાઉન્ટીમાં આસપાસના લેક વોલ્સને કારણે પોતાની કામગીરી દક્ષિણમાં ખસેડી હતી તેમની હિસ્સેદારી મજબૂત થઇ હતી.
આ વિસ્તારમાં કાયદેસર વસવાટ કરનારાઓમાં વિખ્યાત ક્યુરી પરિવારનો સમાવેશ થાય છે. પૂર્વ ઓર્લાન્ડોમાં આવેલી તેમની મિલકતને ઇકોનલોકહેચી નદીમાં વહાવી હતી, મુસાફરોએ આ નદીને ઘોડા પર બેસીને ઓળંગી હતી. તેથી તેનું નામ શેરીના નામ ક્યુરી ફોર્ડ રોડના નામ પરથી અપાયું હશે. તેમજ, હવાઇમથકની દક્ષિણે બોગી ક્રિક વિસ્તાર 150 acre 19મી સદીના અતમાં રહેતા વોર્ડ પરિવારની મિલકત હતી. આ મિલકત હજુ પણ વોર્ડ પરિવારની માલિકીની છે અને એસઆર-417ની દક્ષિણ તરફે સાઇથબાઉન્ડ એમસીઓની બહારની ફ્લાઇટો પરથી જોઇ શકાય છે.
ઔદ્યોગિક ક્રાંતિ બાદ
વિશ્વ યુદ્ધ II દરમિયાન,ઓર્લાન્ડો આર્મી એર બેઝ અને તેની નજીકના પાઇનકેસલ આર્મી એર ફિલ્ડમાં અસંખ્ય લશ્કરી અધિકારીઓ રોકાયા હતા. આમાંનૈ કેટલાક સર્વિસમેન ઓર્લાન્ડોમાં સ્થાયી અને પરિવારના સર્જન માટે રોકાઇ ગયા હતા. 1956માં, એરોસ્પેસ અને સંરક્ષણ કંપની માર્ટીન મેરિયેટ્ટા (હવે લોકહીડ માર્ટીન)એ શહેરમાં પ્લાન્ટ સ્થાપ્યો હતો. ઓર્લાન્ડો એએબી અને પાઇનકેસલ એએએફની જ્યારે અલગ સેવા તરીકે ઊભરી આવી ત્યારે 1947માં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ એર ફોર્સમાં તબદિલી કરવામાં આવી હતી અને એર ફોર્સ બેઝ (એએફબી) તરીકે પુનઃ નામ આપવામાં આવ્યું હતું. 1958માં, પાઇનકેસલ એએફબીને કર્નલ માઇકલ એન.ડબ્લ્યુ.મેકકોય પાછળ મેકકોય એર ફોર્સ બેઝ એવું પુનઃ નામ અપાયું હતું, મેકકોય ઇન્સ્ટોલેશન ખાતે 320મી બોમબાર્ડમેન્ટ વિંગના ભૂતપૂર્વ કમાન્ડર હતા, અને ઓર્લાન્ડોની ઉત્તરે બી-47 સ્ટ્રેટોજેટ બોમ્બર તૂટી પડવાથી માર્યા ગયા હતા. 1960માં, આ બેઝ પરિણામે સ્ટ્રેટેજિક એર કમાન્ડ (એસએસી)ની 306 બોમબાર્ડન્ટ વિંગનું ઘર બની ગયો હતો, જે ઇસી-121 અને યુ-2 એરક્રાફ્ટની સ્વતંત્ર કામગીરીના વધારામાં બી-52 સ્ટ્રેટોફોરટ્રીઝ અને કેસી-135 સ્ટ્રેટોટેન્કર ચલાવતી હતી.
ઐતિહાસિક પ્રવાસન (Tourism in હિસ્તોર્ય)
જ્યારે વોલ્ટ ડીઝનીએ વોલ્ટ ડીઝની વર્લ્ડ ઊભી કરવાની યોજનાઓની 1965માં જાહેરાત કરી ત્યારે કદાચ ઓર્લાન્ડોના અર્થતંત્રમાં અત્યંત મહત્વની ઘટના ઘટી હતી. ડીઝનીએ પોતાના પાર્ક માટે મિયામી અને તામ્પા પ્રદેશની વિચારણા કરી હોવા છતા, તે સ્થળે નહી કરવાના અનેક મોટા કારણોમાંનું એક કારણ વાવાઝોડાઓ હોઇ શકે છે,-ઓર્લાન્ડોનું આંતરિયાળ સ્થળ પણ વાવાઝોડના નુકસાનથી મુક્ત નહી હોવાથી તે દરિયાઇ પ્રદેશોની તુલનામાં ઓછા જોખમવાળા સ્થળ તરીકે ઊભરી આવ્યું હતું. વેકેશન રિસોર્ટ ઓક્ટોબર 1971માં ખુલ્લો મૂકાયો હતો, જે ઓર્લાન્ડો મહાનગરીય વિસ્તાર માટે વસ્તી વિસ્ફોટ અને આર્થિક વૃદ્ધિમાં પરિણમ્યો હતો, તેમાં ઓરેન્જ, સેમિહોલ, ઓસેઓલા, અને લેઇક કાઉન્ટીઓનો સમાવેશ થાય છે. પરિણામે, પ્રવાસન તે વિસ્તારના અર્થતંત્ર માટે મધ્યબિંદુ બની ગયો હતો. ઓર્લાન્ડોને વિશ્વમાં ટોચના વેકેશન (છુટ્ટીઓ ગાળવા)સ્થળ તરીકે સતત પાંચમો ક્રમ આપવામાં આવ્યો છે અને હવે વિશ્વમાં અન્ય સ્થળની તુલનામાં વધુ થીમ પાર્ક અને મનોરંજનના આકર્ષણોને ઉત્તેજન આપે છે. ઓર્લાન્ડોની વૃદ્ધિમાં અન્ય મોટું પરિબળ 1962માં આવ્યું હતું, આજના ઓર્લાન્ડો ઇન્ટરનેશનલ એરપોર્ટના પૂર્વસંકેત એવા ઓર્લાન્ડો જેટપોર્ટનું બાંધકામ મેકકોય એરફોર્સ બેઝના થોડા ભાગમાંથી કરવામાં આવ્યું હતું. 1970 સુધીમાં, ચાર મોટી એરલાઇન (ડેલ્ટા એર લાઇન્સ, નેશનલ એરલાઇન્સ, ઇસ્ટર્ન એરલાઇન્સ અને સધર્ન એરવેઝ) નિયત ફ્લાઇટો પૂરી પાડતા હતા. મેકકોય એર ફોર્સ બેઝને 1975માં સત્તાવાર રીતે બંધ કરી દેવામાં આવ્યો હતો અને હાલમાં તેનો મોટો ભાગ એરપોર્ટનો છે. એરપોર્ટ હજુ પણ અગાઉના એર ફોર્સ બેઝ એરપોર્ટ કોડ (એમસીઓ-MCO)ધરાવે છે.
ભૂગોળ અને શહેરી વસ્તી
ઓર્લાન્ડોની ભૂગોળ મોટા ભાગે ભીનીજમીન છે, જેમાં અસંખ્ય તળાવો અને પાણીથી તરબોળ સ્થળો છે. ભૂપ્રદેશ સામાન્ય રીતે સપાટ છે, જે જમીનને મોટે ભાગે નીચાણવાળી અને ભીની બનાવે છે. વિસ્તારમાં હજ્જારો તળાવો છે, જેમાં સૌથી મોટું લેક અપોપ્કા છે. મધ્ય ફ્લોરિડાનો બેડરોક મોટે ભાગે ચૂનો છે અને ભારે છિદ્રોવાળો છે; ઓર્લાન્ડો વિસ્તારમાં સિંકહોલ્સની શક્યતાઓ રહેલી છે. અત્યંત જાણીતા બનાવોમાં 1981માં વિન્ટરપાર્કમાં થયેલા સિંકહોલનો સમાવેશ થાય છે, આ શહેર ડાઉનટાઉન ઓર્લાન્ડોની તરત જ ઉત્તરે આવેલું છે, જેને ""ધી વિન્ટર પાર્ક સિંકહોલ" તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
ઓર્લાન્ડોની શહેરી મર્યાદામાં 115 પડોશપણાઓ છે અને અસંખ્ય અસ્થાયી સમુદાયો છે. ઓર્લાન્ડોની શહેરી મર્યાદા ચેકરબોર્ડને મળતી આવે છે, જેમાં શહેરી મર્યાદાથી ઘેરાયેલી અસ્થાયી ઓરેંજ કાઉન્ટીના નાના સ્થળોનો સમાવેશ થાય છે. આ પ્રકારની ગોઠવણી ઓરેંજ કાઉન્ટી અને સિટી ઓફ ઓર્લાન્ડો દ્વારા દેખરેખ રાખવામાં આવતા કેટલાક વિસ્તારોમાં અડચણરૂપ બની શકે તેમ છે. તેની મહાનગરીય વસ્તીની સાથે તુલના કરતા આ બાબત ઓર્લાન્ડોની સંબધિત રીતે ઓછી શહેરી વસ્તીની સમજણ આપે છે. શહેર અને કાઉન્ટી હાલમાં શહેરી મર્યાદાને ક્યારનીયે સ્પર્શી ગઇ છે તેવા જમીનને જોડતા ભાગ સાથે શહેરી મર્યાદાને "રાઉન્ડ આઉટ" (મર્યાદામાં વધારો કરવા માટે)સાથે મળીને હાલમાં કામ કરી રહ્યા છે.
આબોહવા
ઓર્લાન્ડો ગરમ અને ભેજવાળી પેટાઉષ્ણકટીબંધીય આબોહવા, કોપ્પેન આબોહવા વર્ગીકરણ સીએફબી ધરાવે છે અને દર વર્ષે ત્યાં બે મુખ્ય સીઝન હોય છે. એક ગરમ અને બીજી વરસાદી, જે જૂનથી સપ્ટેમ્બરના અંત સુધી ચાલે છે (લગભગ એટલાન્ટિક વાવાઝોડા સીઝન સાથે જ). અન્ય સૂકી સીઝન છે (ઓક્ટોબરથી મે) જે તાપમાનને નીચું લાવે છે અને સતત વરસાદમાં ઘટાડો કરે છે. વિસ્તારની ગરમ અને ભેજવાળી આબોહવાનું કારણ મુખ્યત્વે હવાનું ઓછું આવનજાવન છે, તેમ જ તેની સ્થિતિ કર્કવૃત્તની નજીક છે અને તે દ્વીપકલ્પની મધ્યમાં આવેલું છે. તેની આબોહવાની ઘણી લાક્ષણિકતાઓ તે અખાતી પ્રવાહની નજીક છે તેનું પરિણામ છે, જે ફોરિડા દ્વીપકલ્પની આસપાસ વહે છે.
ઓર્લાન્ડોની ભેજવાળી ઉનાળાની સીઝનની ઉગ્રતા દરમિયાન તાપમાન ભાગ્યે જ નીચુ જાય છે 70 °F, અને દિવસના સમયનું સરેરાશ ઊંચુ તાપમાન 90ના દાયકામાં ((32-37 °C) રહ્યું હતું. વિસ્તારની ભીનાશ એક બફર તરીકે કાર્ય કરે છે, સામાન્ય રીતે ખરેખર તાપમાનને વધતા રોકે છે 100 °F, પરંતુ ગરમી નિર્દેશાંકને ઉપર પણ ધકેલે છે 110 °F. શહેરમાં સૌથી વધુ તાપમાન 101 °F 2 જુલાઇ 1998ના રોજ નોંધાયું હતું.  આ મહિનાઓ દરમિયાનમાં, બપોર બાદ લગભગ દરરોજ મજબૂત ઠંડાપવનો ફૂંકાતા હતા.  આ ચક્રવાતો થવાનું કારણ મેક્સિકોના અખાતનું વાતાવરણ (એર માસિસ) અને એટલાન્ટીક સમુદ્રની મધ્ય ફ્લોરિડા પર થતી અથડામણ છે.  તેને ભપકાદાર લાઇટીંગ દ્વારા દરશાવી શકાય છે અને કેટલીક વાર ભારે વરસાદ (કેટલીકવાર કલાકમાં જ અમુક ઇંચ વરસાદ) અને શક્તિશાળી પવન તેમજ અમુકવાર નુકસાનકારક કરા પણ વરસાવી શકે છે.
ઠંડી સીઝન દરમિયાન ભીનાશ ઓછી હોય છે અને તાપમાન અત્યંત નીચુ હોય છે અને તેમાં વધુ પ્રમાણમાં વધઘટ થાય છે. જાન્યુઆરીમાં સરેરાશ રાત્રિદરમિયાન નીચુ હોય છે 50 °F, અને સરેરાશ દિવસમાં સૌથી ઊંચુ હોય છે 72 °F. તાપમાન ભાગ્યે જ 32 °F (0 °C)થી નીચે જાય છે. શિયાળાની સીઝન સૂકી હોવાથી અને ભાગ્યે જ ઠંડક પછી ભારે ઠંડીનો ગાળો (અને તેની સાથે કરા પડે છે) પસાર થઇ ગયો હોવાથી ઓર્લાન્ડોમાં નોંધપાત્ર બરફવર્ષા થતી નથી. (ફક્ત એક જ વખત 1948માં એરપોર્ટ પાસે ભારે માત્રામાં બરફ પડ્યો હોવાનું નોંધાયું હતું.) જવલ્લે જ પવનના ઝાપટાઓ બનવા માટે ઘટકોનું મિશ્રણ થતું હતું. ઓર્લાન્ડોની આસપાસના વિસ્તારોમાં 1977માં બરફવર્ષ દરમિયાન 6" (15 cm) સુધી નોંધાયું હતું. ઓર્લાન્ડોમાં પવનનો સપાટો આવ્યો હોય તેવા અહેવાલોમાં 23 ડિસેમ્બર 1989 અને 9 જાન્યુઆરી 2010નો સમાવેશ થાય છે.  ઓર્લાન્ડોની આસપાસ દરિયાઇ વિસ્તારોમાં સમુદ્રી અસર બરફ થોડો સતત રહ્યો હતો.
ઓર્લાન્ડોમાં સરેરાશ વાર્ષિક વરસાદ 48.35 in છે, જેમાંનો મોટા ભાગનો જૂનથી સપ્ટેમ્બરના ગાળા દરમિયાનમાં પડે છે. ઓક્ટોબરથી મે સુધીના મહિનાઓ ઓર્લાન્ડો માટે સૌથી સૂકા હોય છે. આ ગાળા દરમિયાન (ખાસ કરીને તેના પાછળના મહિનાઓમાં), ઘણી આગ થતી હોવાનું જોવા મળે છે. કેટલાક વર્ષો દરમિયાન આગની માત્રા ઘણી ઊંચી હતી. 1998માં મજબૂત અલ નીનોને કારણે અસાધારણ રીતે જાન્યુઆરી અને ફેબ્રુઆરી ભીના રહ્યા હતા, તેના પરિણામે વસંતઋતુ અને જાન્યુઆરીના પ્રારંભમાં દુષ્કાળ પડ્યો હતો, જેના કારણે મોટા પાયે આગ લાગી હતી અને તેણે ઓર્લાન્ડોમાં હવા ગુણવત્તા અંગે અસંખ્ય ચેતવણીઓ ઊભી કરી હતી અને સામાન્ય જનજીવન પર ભારે માઠી અસર પાડી હતી, તેમાં તે વર્ષે ડેટોના બીચ નજીક યોજાનારી પેપ્સી 400 NASCAR (નાસ્કાર) સ્પર્ધાને પણ રદ કરવી પડી હતી.
ઓર્લાન્ડો ભારે વસ્તી ધરાવતું શહેર છે અને તે નોંધપાત્ર રીતે વાવાઝોડાનું જોખમ ધરાવે છે, જો કેતે દક્ષિણ ફ્લોરિડાની શહેરી સીમ અથવા અન્ય દરિયાઇ પ્રદેશો જેટલા તીવ્ર હોતા નથી. શહેર એટલાન્ટિકથી આંતરિયાળ 42 mi સ્થળે અને77 mi મેક્સિકો ના અખાતથી આંતરિયાળ સ્થળે આવેલું હોવાથી વાવાઝોડાઓ આવતા પહેલા થોડા નરમ પડે છે. ચક્રવાતમાં થતો વધારો એ કોઇ ચિંતા નથી કેમ કે પ્રદેશ 100 ft દરિયાની સપાટીથી ઉપર છે. તેના આવા સ્થળને કારણે પણ શહેરે મજબૂત વાવાઝોડા જોયા નથી. તોફાની 2004 વાવાઝોડાની સીઝન દરમિયાન, ઓર્લાન્ડોને ત્રણ વાવાઝોડાઓની માઠી અસર થઇ હતી, જેના કારણે નોંધપાત્ર નુકસાન થયું હતું. જેમાં વાવાઝોડું ચાર્લી તમામમાં સૌથી ખરાબ હતું. શહેરે 1960માં વાવાઝોડુ ડોન્ના દરમિયાન પણ મોટી માત્રામાં નુકસાન સહન કર્યું હતું.
ટોર્નાડો સામાન્ય રીતે ઉનાળાના મજબૂત કરાઓ સાથે સંકળાયેલા હોતા નથી. શિયાળના અસતત ચક્રવાતો દરમિયાન તે વધુ સામાન્ય હોય છે અને વાવાઝોડાને પસાર કરી શકે છે. આ વિસ્તારના ઇતિહાસમાં બે સૌથી ખરાબ હૂલ્લડો થયા હતા —કિસીમ્મીમાં 1998 હૂલ્લડ, જેમાં 42 લોકો માર્યા ગયા હતા અને સુમટેર, લેક અને વોલુસિયામાં 2007 હૂલ્લડ, જેમાં 21 લોકો માર્યા ગયા હતા, બન્ને ફેબ્રુઆરીમાં થયા હતા.
સ્કાયક્રેપર્સ (બહુમાળી ઇમારતો)
મેટ્રો ઓર્લાન્ડોમાં પૂર્ણ થયેલા કુલ 71 સ્કાયક્રેપર્સ છે. તેમાંના મોટા ભાગના ડાઉનટાઉન ઓર્લાન્ડોમાં આવેલા છે અને બાકીના પ્રવાસન જિલ્લા એવા ડાઉનટાઉનના દક્ષિણપશ્ચિમમાં આવેલા છે. સ્કાયક્રેપર્સનું બાંધકામ જે ડાઉનટાઉન ઓર્લાન્ડોમાં થયું હતું તેમાં 441 ft 1988થી વધારો થયો ન હતો, તે સમયે સનટ્રસ્ટ સેન્ટર પૂર્ણ થયું હતું. શા માટે થયા નહી તેનું કોઇ સત્તાવાર કારણ નથી, પરંતુ સ્થાનિક સ્થપતિઓના અંદાજ અનુસાર ફેડરલ એવિયેસન એડિમિનીસ્ટ્રેશન દ્વારા લાદવામાં આવેલા નિયંત્રણો હતા, કેમ કે ઓર્લાન્ડો એક્ઝિક્યુટીવ એરપોર્ટ ડાઉનટાઉન ઓર્લાન્ડોની પૂર્વમાં ચાર માઇલ (6 કિમી) દૂર આવેલું હતું.
વસ્તી-વિષયક માહિતી
સ્ત્રોત: