cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ચણા
પ્રકાર
દેશી ચણાની છાલ કાઢીને તેના બે ભાગને છૂટા કરી ચણાની દાળ મેળવવામાં આવે છે.
ઈટાલીના પ્યુગિલામાં અમુક પ્રકારના કાળા ચણા ઉગાડાવામાં આવે છે, જેને સેસી નેરી કહે છે. આ ચણા દેશી ચના કરતાં મોટાં હોય છે.
વાવેતર અને વપરાશ
ચણાનું વાવેત ભૂમધ્ય ક્ષેત્ર, પશ્ચિમ એશિયા, ભારતીય ઉપ મહાદ્વીપ અને ઓસ્ટ્રેલિયામાં કરવામાં આવે છે.
પાકીને સુકાયેલા ચણાને સીધાં બાફીને ખાવાના ઉપયોગમાં લઈ શકાય છે. તેમાંથી સલાડ, સ્ટ્યુ, શાક જેવી વાનગીઓ બને છે. તેની દાળને પીસીને ચનાનો લોટ મેળવી શકાય છે. ચણાની દાળના લોટને "બેસન" પણ કહેવાયા છે. બેસન એ ભારતીઅ રસોઈમાં ખૂબ મહત્ત્વનો પદાર્થ છે. આના લોટના કે અન્ય લોટ સાથે મિશ્ર કરી ભજીયા બને છે જેને ગોટા કહે છે. આરબ લોકો પણ આવ ભજીયા બનાવે છે જેને ફલાફેલ કહે છે.
અરબી રસોઈમાં ચણાને હ્યુમુસ કહે છે, તેને રાઈની પેસ્ટમામ્ મિશ્ર કરી હ્યુમુસ બી તાહિની નામની વાઙી બનાવાય છે. આ સિવાય તેને શેકીને, મસાલા ભભરાવીને લેબ્લેબી જેવા નાસ્તા તરીકે પણ ખવાય છે. ૨૦મી સદી સુધીમાં હ્યુમુસ અમેરિકન રસોઈમાં પ્રચલિત બન્યું હતું. ૨૦૧૦ સુધીમાં ૫% અમેરિકનો નિઅમિત હુમુસનું સેવન કરતાં હતાં, અને હાલમાં તે ૧૭% સુધી વિસ્તરી છે.
ચણાને અમુક પ્રજાતીને પોપ કોર્નની જેમ ફોડીને ખવાય છે. .
ચણામાંથી શાક પણ બને છે. આવા ચણનું શાક ભારત, પાકિસ્તાન, બાંગ્લાદેશ અને યુકે માં લોકપ્રિય છે. ભારતીય ઉપ મહદ્વીપમાં લીલા ચણાને ગુજરાતીમાં ચણા, મરાઠીમાં હરબરા, હિંદીમાં ચના કહે છે. ઉત્તર ભારતમાં તેને છોલા કે છોલે પણ કહે છે. મોટા સફેદ ચનાને કાબુલી ચણા કહેવાય છે. ભારતીય શાકાહારી સંસ્કૃતિમાં ચના પ્રોટીનનો મુખ્ય સ્રોત છે.
ઘણાં લોકપ્રિય ગુજરાતી અને ભારતીય વ્યંજનો ચણાના લોટમાંથી બને છે. જેમ કે વિવિધ ભજિયા, પકોડા, સુકાનાસ્તા, મૂઠિયાં વગેરે. ભારત અને લેવાન્તમાં કાચા ચણા કે હરબોરાને એમજ ખવાય છે તેના પાન સલાડમાં વપરાય છે. મ્યાનમારમાંથી બર્મી તોફૂ બને છે. ઘણી રસોઈમાં શાક, માવા કે માંસને ચણાના લોટના ખીરામાં રગદોળીને તળાય છે. ચણાના લોટમાંથી ભૂમદ્ય પ્રદેશમાં એક પાઉં બને છે જેને સોક્કા કહે છે, દક્ષિણ ફ્રાંસમાં લેન્ટના સમયે ચણાના લોટમાંથી બનતી વાનગી પેનીસી ખવાય છે.
મેક્સિકોમાં ચણાને પાણીમાં મીઠું ઉમેરી ગ્વાસાનાસ નામની વાનગી બને છે.
ચણા (કઠોળ) ને રંધાતા ઘણો સમય લાગે સમય ( ૧ -૨ કલાક) લાગે છે માટે ૧૨-૨૪ કલક પલાળીને વાપરવામાં આવે છે. એમ કરતા રાંધવાનો સમય ઘટી જાય છે. લીસા હ્યુમુસ બનાવવા માટે ચણની છાલ ગરમ હોય ત્યારે કાઢી નાખવી પડે છે કેમકે ઠંડી પડતા તે છાલ નીકળતી નથી. બફાઈ જતા ચણાસરળતાથી બે ભાગમાં છૂટા પડી શકે છે,.
ઉત્પાદન
ચણાના ઉત્પાદનમાં ભારત મોખરે છે ત્યાર બાદ પાકિસ્તાન અને તુર્કસ્તાનનો ક્રમ આવે છે.
પોષકતત્વો
ચણા એ જસત, ફોલેટ અને પ્રોટીનનો સારો સ્રોત મનાય છે. ચણામાં ચરબીનું પ્રમાણ ઓછું હોય છે અને તે મોટે ભાગે પોલીસેચ્યુરેટેડ હોય છે.
દેશી ચણાના પોષક તત્વોની સંરચના સફેદ ચણાથી ભિન્ન હોય છે. તેમાં પાચક રેષાનું પ્રમાણ ઘણું વધુ હોય છે.
૧૦૦ ગ્રામ બાફેલા ચણામાં ૧૬૪ જેટલી કેલેરી હોય છે. તે ૨ ગ્રામ ચરબી (૦.૨૭ ગ્રામ સમ્તૃપ્ત ચરબી), ૭.૬ ગ્રામ પાચક રેષા, અને ૮.૯ ગ્રામ પ્રોટીન હોય છે. ચણામાંથી ખાદ્ય ફોસ્ફર (૧૬૮ મિગ્રા / ૧૦૦ ગ્રામ) પણ મેળે છે, જે તેટલાજ પ્રમાણના દૂધના કરતાં વધારે હોય છે.
હાલના અભ્યાસમાં જણાયું છે કે ચણાનું સેવન રક્તમાં કોલેસ્ટ્રોલ ઘટાડવામાં મદદ કરે છે.
સાહિત્યમાં
ગુજરાતી સાહિત્યમાં ચણાને લાગતી કહેવત પ્રચલિત છે. "ખાલી ચણો વાગે ઘણો" એટલે કે ઓછું જ્ઞાન ધરાવનારનો આંડબર વિશેષ હોય.
સંદર્ભ અને નોંધ
શ્રેણી:કઠોળ
બોડકી (તા. ભાણવડ)
બોડકી (તા. ભાણવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભાણવડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોડકી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભાણવડ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
છોટાઉદેપુર
છોટાઉદેપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના છોટાઉદેપુર જિલ્લાના મહત્વના છોટાઉદેપુર તાલુકાનું નગર છે જે જિલ્લા અને તાલુકાનું મુખ્ય મથક પણ છે.
ઇતિહાસ
છોટાઉદેપુર નગર છોટાઉદેપુર રજવાડાનું પાટનગર હતું, જેની સ્થાપના ચાંપાનેરના પતઇ રાવલના વંશજ રાવલ ઉદયસિંહજીએ ૧૭૪૩માં કરી હતી. આ રજવાડું રેવા કાંઠા એજન્સીનું બીજા દરજ્જાનું રજવાડું હતું અને ૧૦ માર્ચ ૧૯૪૮ના રોજ ભારતીય સંઘમાં ભળી ગયું હતું.
ભૂગોળ
આ નગર ઓરસંગ નદીને કિનારે વસેલું છે.
ઉદ્યોગ
અહીં ખનિજ ઉદ્યોગનો વિકાસ સારા પ્રમાણ થયો છે.
ખોજા બેરાજા (તા. જામનગર)
ખોજા બેરાજા (તા. જામનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખોજા બેરાજા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જામનગર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
જયગઢ કિલ્લો
જયગઢ કિલ્લો (મરાઠી:जयगड किल्ला; અંગ્રેજી:Jayagaḍa killā) (જૂના બ્રિટીશ રેકોર્ડમાં Zyghur તરીકે પણ લિપ્યાંતરિત છે. ) દરિયાકિનારા પર સ્થિત એક કિલ્લો છે કે જે ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના રત્નાગિરી જિલ્લાના મંદિરના નગર એવા ગણપતિપુલે ખાતેથી ૧૪ કિલોમીટરના અંતરે એક ભેખડ પર આવેલ છે, જ્યાં શાસ્ત્રી નદી અરબી સમુદ્રમાં પ્રવેશે છે.
આ એક વ્યુહાત્મક સ્થળ છે, જ્યાંથી ખાડી તેમ જ નજીકના પાવર પ્લાન્ટ અને ખુલ્લા સમુદ્રનાં દૃશ્યો જોઈ શકાય છે. જેટી પોર્ટ આંગ્રે અને એક દીવાદાંડી આ કિલ્લા નજીકના આવેલ છે. ખંડેર હાલતમાં હોવા છતાં કિલ્લાના મોટા ભાગની બાહ્ય દિવાલો અને સંરક્ષણ દિવાલો હજુ પણ અડીખમ ઊભા છે. કિલ્લાની આસપાસ એક ઊંડી ખાઈ છે, જે દરિયા તરફની ભેખડવાળી ધાર તરફ નથી. મધ્યમાં ૧૩ એકર જેટલા વિસ્તારમાં ફેલાયેલ આ કિલ્લા ખાતે કાન્હોજી આંગ્રેનો મહેલ, ગણપતિ મંદિર અને પાણીના સંગ્રહ માટે કુવા છે. આ એક રક્ષિત સ્મારક છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:મહારાષ્ટ્રના કિલ્લાઓ શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો
ભેંસજાળ (તા. ચુડા)
ભેંસજાળ (તા. ચુડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ચુડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભેંસજાળ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ચુડા તાલુકો
જાંબુડી (તા. ભુજ)
જાંબુડી ગામ તાલુકા અને જિલ્લાના પાટનગર ભુજથી ૨૦ કિમી દૂર આવેલું છે અને કોટડા ઉગમણા ગ્રામપંચાયત હેઠળ આવે છે.
ઈતિહાસ
કચ્છ ગુર્જર ક્ષત્રિયો દ્વારા સ્થાપવામાં આવેલા ૧૯ ગામો પૈકી જાંબુડી એક ગામ હતું. સાતમી સદીમાં તેઓ સૌરાષ્ટ્રમાં સ્થાયી થયા અને ૧૨મી સદીમાં તેમનો મોટો સમૂહ કચ્છમાં દાખલ થયો અને ધાણેટી (તા. ભુજ) માં સ્થાયી થયા. ૧૨મી સદી પછી તેઓ અંજાર અને ભૂજ વચ્ચે સ્થાયી થયા અને ૧૯ ગામોની સ્થાપના કરી.
૨૬ જાન્યુઆરી, ૨૦૦૧ના ભૂકંપ દરમિયાન મોટાભાગનાં ઉત્તમ બાંધકામ ધરાવતાં જૂનાં મકાનો નષ્ટ પામ્યા હતા.
જાણીતાં લોકો
૧૮મી સદીના અંતમાં ગામ અને જૂની નગર વ્યવસ્થા, મંદિરો અને મેઘસર તળાવ વગેરે ગૂર્જર ક્ષત્રિયો દ્વારા બાંધવામાં આવ્યા હતા. આમાનાં કેટલાંક લોકોએ ૧૮૬૦-૧૯૩૦ વચ્ચે બ્રિટિશ રેલ્વેનું કામ કરવાનું શરૂ કર્યું અને ત્યારબાદ ઝરિયામાં કોલસાની ખાણોના પરવાના પણ લીધાં.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભુજ તાલુકો
જોરાવરનગર (તા. વિજયનગર)
જોરાવરનગર (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જોરાવરનગર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
પારેવા (તા. ઝાલોદ)
પારેવા (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. પારેવા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:ઝાલોદ તાલુકો
પશ્ચિમ સિયાંગ જિલ્લો
પશ્ચિમ સિયાંગ જિલ્લો ભારત દેશના ઉત્તર - પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરુણાચલ પ્રદેશ રાજ્યના ૧૬ જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. પશ્ચિમ સિયાંગ જિલ્લાનું મુખ્યાલય અલોંગ ખાતે આવેલું છે.
ઉપરી સિયાંગ જિલ્લો
ઉપરી સિયાંગ જિલ્લો ભારત દેશના ઉત્તર-પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરુણાચલ પ્રદેશ રાજ્યના ૧૬ જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. ઉપરી સિયાંગ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક યિંગકીયોંગ ખાતે આવેલું છે.
કારતક વદ ૮
કારતક વદ ૮ ને ગુજરાતી માં કારતક વદ અષ્ટમી કે કારતક વદ આઠમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના પહેલા મહિનાનો ત્રેવીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના આઠમાં મહિનાનો ત્રેવીસમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
ભારતીય ધર્મો
alt=தர்ம மதங்கள்|right|thumb|215x215px| ભારતીય ધર્મો thumb|213x213px| સ્વસ્તિક પ્રતીક બધા ધર્મો માટે સામાન્ય છે thumb|206x206px| પ્રકાશ - બધા ધર્મ ધર્મોમાં મહત્વપૂર્ણ. તે સદ્ગુણ અને શુદ્ધતાનું પ્રતીક છે, અને તેમને પ્રકાશિત કરવાનો અર્થ છે અંધકારને દૂર કરવો અને પ્રકાશમાં જવું. ભારતીય ધર્મો, દક્ષિણ એશિયાઈ ધર્મો અથવા ધર્મ ધર્મો એવા ધર્મો છે જે ભારતીય ઉપખંડમાં વિશ્વના ઘણા ધર્મોના મૂળ તરીકે ઉદ્દભવ્યા છે અને ધર્મ પર આધારિત છે. ભારતીય ઉપખંડમાં માં વિવિધ ગાળાઓ ખાતે હિન્દૂ ના ( શૈવ ધર્મ, વૈષ્ણવ ધર્મ ), જૈન ધર્મ, બોદ્ધ ધર્મ, શીખ ધર્મ, અને ઉભરતી ધર્મો સમય જતાં વિશ્વમાં ફેલાય છે. આ તમામ ધર્મો, તેમના સામાન્ય મૂળ અને કેટલાક પરસ્પર પ્રભાવને લીધે, મૂળભૂત માન્યતાઓ, સંપ્રદાયો અને ધાર્મિક સંસ્કારોમાં ઘણી સમાનતા ધરાવે છે. ઘણીવાર આ બધાને ઘણા ધર્મો અને સંપ્રદાયોનો ધર્મ માનવામાં આવે છે અને તે બધાને ‘હિંદુ’ કહેવામાં આવે છે. આ તમામ ધર્મોને પૂર્વીય ધર્મો તરીકે વર્ગીકૃત કરવામાં આવ્યા છે. જો કે ભારતીય ધર્મો ભારતીય ઇતિહાસ દ્વારા એકબીજા સાથે જોડાયેલા છે, તેઓ ધાર્મિક સમુદાયોની વિશાળ શ્રેણી બનાવે છે અને તે ભારતીય ઉપખંડ સુધી મર્યાદિત નથી.
સમાન સંસ્કૃતિ
આ ધર્મોના અનુયાયીઓની વિચારધારાઓ, પ્રક્ષેપણ અને સામાજિક સંવાદિતાના સુમેળને કારણે, આ માન્યતાઓને વ્યાપક હિંદુ ધર્મના પેટાવિભાગો અથવા પેટા જાતિઓ તરીકે પણ ગણવામાં આવે છે. મંદિરો, મઠો, ધર્મસ્થાનો, તહેવારો, સંસ્કૃતિ, પરંપરાઓ, કર્મકાંડો, જાતિ વ્યવસ્થા, બ્રહ્માંડશાસ્ત્ર, ધર્મશાસ્ત્ર, સાહિત્ય, વેદ, કેલેન્ડર, આ બધા ધર્મોમાં એક વસ્તુ સમાન છે. દરેક ધર્મના લોકો માટે દરેક ધર્મના મંદિરોમાં જવાનો રિવાજ છે. આ બધા ધર્મો જાતિ વ્યવસ્થાને અનુસરે છે.
હિંદુ ધર્મને સામાન્ય રીતે શૈવ, વૈષ્ણવ અને સક્તમ તરીકે વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે. બૌદ્ધ ધર્મને સામાન્ય રીતે થરવાડા બૌદ્ધ ધર્મ અને મહાયાન બૌદ્ધ ધર્મ તરીકે વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે.
હિન્દુ ધર્મ
alt=மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவில்|thumb|209x209px| મદુરાઈ મીનાક્ષી અમ્માન મંદિર હિંદુ ધર્મ એશિયા ખંડનો બીજો સૌથી મોટો અને સૌથી જૂનો ધર્મ છે. 100 કરોડથી વધુ લોકો આ ધર્મનું પાલન કરે છે. વસ્તીની દ્રષ્ટિએ તે ભારત, નેપાળ અને બાલી ટાપુઓમાં બહુમતી ધર્મ છે. ભૂટાન, ઇન્ડોનેશિયા, બાંગ્લાદેશ, મ્યાનમાર, કેરેબિયન, મલેશિયા, સિંગાપોર અને શ્રીલંકામાં નોંધપાત્ર સંખ્યામાં હિન્દુઓ વસે છે. alt=ஜெய்சால்மர் கோவில் சிற்பங்கள், இந்தியா|thumb|208x208px| જેસલમેર મંદિર શિલ્પો, ભારત જૈન ધર્મ એ ભારતીય ધર્મ છે. જૈનો મોટાભાગે ભારતમાં રહે છે પરંતુ વિશ્વના ઘણા ભાગોમાં જોવા મળે છે. ભારતની રાજકીય, આર્થિક અને નૈતિક લાક્ષણિકતાઓ પર જૈન ધર્મનો પ્રભાવ નોંધપાત્ર છે. ભારતમાં ધર્મોમાં સૌથી વધુ શિક્ષિત જૈનો છે. જૈન પુસ્તકાલયોને ભારતમાં સૌથી પ્રાચીન પુસ્તકાલયો ગણવામાં આવે છે. વર્તમાન મહાવીરના ઉપદેશો આ ધર્મના માર્ગદર્શક છે.
બૌદ્ધ ધર્મ
alt=தேரவாத புத்த கோவில்|thumb| થેરવાડા બૌદ્ધ મંદિરમાં બૌદ્ધ ધર્મ એ વિશ્વનો ચોથો સૌથી મોટો ધર્મ છે અને એશિયાનો ત્રીજો સૌથી મોટો ધર્મ છે. ધર્મની શરૂઆત સિદ્ધાર્થ ગૌતમ દ્વારા કરવામાં આવી હતી. એશિયામાં 12% વસ્તી આ ધર્મને અનુસરે છે. તે ભૂટાન, મ્યાનમાર, કંબોડિયા, થાઈલેન્ડ, શ્રીલંકા, તિબેટ અને મંગોલિયામાં મુખ્ય ધર્મ છે. ચીન, તાઈવાન, ઉત્તર કોરિયા, દક્ષિણ કોરિયા, સિંગાપોર અને વિયેતનામમાં નોંધપાત્ર સંખ્યામાં બૌદ્ધો વસે છે.
શીખ ધર્મ
alt=அமிர்தசரஸ் பொற்கோயில்|thumb| અમૃતસર સુવર્ણ મંદિર શીખ ધર્મ એ વિશ્વનો પાંચમો સૌથી મોટો ધર્મ છે. લગભગ ત્રણ કરોડ લોકો આ ધર્મનું પાલન કરે છે. તે 1500 માં ગુરુ નાનક દ્વારા બનાવવામાં આવ્યું હતું. તે ભારતીય ઉપખંડના ઉત્તરીય ભાગ પંજાબમાં ઉદ્દભવ્યું હતું. શીખ નામ સંસ્કૃત શબ્દ પરથી આવ્યું છે જેનો અર્થ વિદ્યાર્થી (શીખ) થાય છે. તે ભારતમાં ચોથો સૌથી મોટો ધર્મ છે અને ભારતીય વસ્તીના 2% ની નીચેની વસ્તી ધરાવે છે. ભારત ઉપરાંત, શીખો કેનેડા, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ, પાકિસ્તાન, અફઘાનિસ્તાન, યુનાઇટેડ કિંગડમ, ઓસ્ટ્રેલિયા, સિંગાપોર, મલેશિયા, પૂર્વ આફ્રિકા અને મધ્ય પૂર્વમાં પણ વસે છે.
હિંદુ સુધારા ચળવળો
આ સુધારા ચળવળોને કેટલીકવાર નવા ધર્મો તરીકે ગણવામાં આવે છે. આ તમામ હિંદુ જીવનશૈલી શીખવે છે. તેઓ પણ ધર્મ ધર્મનો એક ભાગ છે. જેઓ આને અનુસરે છે તેઓ પણ હિન્દુ ધર્મને અનુસરે છે.
એવલી
ઓગણીસમી સદીના મધ્યમાં અય્યાવાઝી, દક્ષિણ ભારત, કન્યાકુમારી જિલ્લો કેમિટોપ્પુ ધર્મના સૈદ્ધાંતિક ભાગમાં એકવચનમાં દેખાય છે. ભારતીય વસ્તી ગણતરીમાં અય્યાવાઝીને હિંદુ સંપ્રદાય ગણવામાં આવે છે.
વેગન
શૌર્ય શાકાહારી અથવા લિંકાયતમ એક શાકાહારી અને ધાર્મિક વિભાગો કે જે ધર્મમાંથી ઉદ્ભવ્યો છે. કર્ણાટકમાં લિંગાયત સમુદાયમાં આ મોટાભાગે અનુસરવામાં આવે છે. .
સિરાડી સાઈ બાબા
શિરડી સાઈ બાબા, જેને શિરડી સાઈ બાબા તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે, તે એક ભારતીય આધ્યાત્મિક ગુરુ છે, જેમને તેમના ભક્તો દ્વારા શ્રી દત્તગુરુનું સ્વરૂપ માનવામાં આવે છે અને તેમની ઓળખ એક સંત અને પાકીર તરીકે કરવામાં આવી હતી.
આર્ય સમાજ
thumb|બધા ધર્મ ધર્મોમાં ઓમ એક સામાન્ય મંત્ર શબ્દ છે. આર્ય સમાજ એ એક એકરૂપ ભારતીય હિંદુ સુધારા ચળવળ છે જે વેદની શક્તિમાં તેની માન્યતાના આધારે ફિલસૂફી અને પ્રથાઓને પ્રોત્સાહન આપે છે. સમાજની સ્થાપના 10 એપ્રિલ 1875 ના રોજ સંન્યાસી સ્વામી દયાનંદ સરસ્વતી દ્વારા કરવામાં આવી હતી.
સમાનતા
thumb| રામાયણ - દક્ષિણ, દક્ષિણપૂર્વ અને પૂર્વ એશિયાના તમામ સમુદાયોમાં એક મહત્વપૂર્ણ મહાકાવ્ય. thumb| દિપાવલી - તમામ ધર્મોનો મહત્વનો તહેવાર હિંદુ ધર્મ, બૌદ્ધ ધર્મ, જૈન ધર્મ અને શીખ ધર્મ કેટલાક મહત્વપૂર્ણ ફિલસૂફી શેર કરે છે જે વિવિધ જૂથો અને વ્યક્તિઓ દ્વારા અલગ અલગ રીતે અર્થઘટન કરવામાં આવે છે. 19મી સદી સુધી, તે વિવિધ ધર્મોના અનુયાયીઓ પોતાને એકબીજાના વિરોધી તરીકે લેબલ આપતા ન હતા, પરંતુ "સમાન વિસ્તૃત સાંસ્કૃતિક પરિવારના" તરીકે લેબલ લગાવતા હતા.
ધર્માદા
આ ધર્મોને ધર્મ ધર્મો કહેવામાં આવે છે કારણ કે તેઓ ધર્મની મુખ્ય વિભાવના સાથે જોડાયેલા છે. સંદર્ભના આધારે ધર્મના જુદા જુદા અર્થો છે. ઉદાહરણ તરીકે તે સદ્ગુણ, ફરજ, ન્યાય, આધ્યાત્મિકતા વગેરેનો સંદર્ભ લઈ શકે છે.
સમાજશાસ્ત્ર
હિંદુ ધર્મ, બૌદ્ધ ધર્મ, જૈન ધર્મ અને શીખ ધર્મ મોક્ષ અને પુનર્જન્મના ચક્રમાંથી મુક્તિનો વિચાર વહેંચે છે. તેઓ આ પ્રકાશનની ચોક્કસ પ્રકૃતિમાં ભિન્ન છે.
વિધિ
ધાર્મિક વિધિઓમાં પણ સામાન્ય લક્ષણો જોવા મળે છે. વડા અભિષેકમાં સમારંભ ત્રણેય અલગ પરંપરાઓ મહત્વપૂર્ણ છે, શીખ અપવાદ સાથે. અન્ય નોંધપાત્ર ધાર્મિક વિધિઓમાં મૃતકોના અગ્નિસંસ્કાર, પરિણીત મહિલાઓના માથા પર માટીના વાસણો પહેરવા અને વિવિધ લગ્ન સમારોહનો સમાવેશ થાય છે. ચાર પરંપરાઓમાં કર્મ, ધર્મ, સંસાર, મોતસમ અને વિવિધ પ્રકારના યોગનો સમાવેશ થાય છે.
દંતકથા
આ બધા ધર્મોમાં રામ એક પરાક્રમી વ્યક્તિ છે. માં હિંદુ ધર્મ તેઓ આદિમ રાજા સ્વરૂપમાં ભગવાન તરીકે અવતાર; બૌદ્ધ ધર્મમાં, તે બોધિસત્વ-અવતાર છે; માં જૈન ધર્મ ધર્મ, તેમણે એક સંપૂર્ણ વ્યક્તિ હતા. બૌદ્ધ રામાયણોમાં: વસંતરાજટક, રેગર, રામજ્ઞાન, ફ્રા લક ફ્રા લામ, હિકાયત સેરી રામ, વગેરે. કામતિ રામાયણ આસામની કામટી જનજાતિમાં પણ જોવા મળે છે, જે બોધિસત્વનો અવતાર છે જેણે રાક્ષસ રાજા રામને સજા કરવા માટે અવતાર લીધો હતો. રાવણની માતા રામાયણ એ બીજું પુસ્તક છે જે આસામમાં દૈવી વાર્તાને ફરીથી કહે છે. alt=இந்த வரைபடம் ஆபிரகாமிய மதங்கள் மற்றும் தார்மிக் மதங்களின் பரவலைக் காட்டுகிறது|thumb|230x230px| આ નકશો અબ્રાહમિક ધર્મો ( ગુલાબી ) અને ધર્મ ધર્મો ( પીળો) નો ફેલાવો દર્શાવે છે. thumb|235x235px| ધર્મ ધર્મો અને સંસ્કૃતિ દ્વારા સંકલિત વિસ્તારો
વિશ્વ વસ્તીમાં ધર્મ ધર્મ
આ ધર્મોના મોટાભાગના અનુયાયીઓ દક્ષિણ એશિયા, દક્ષિણપૂર્વ એશિયા અને પૂર્વ એશિયાના છે. ઇસ્લામના આગમન પહેલા, મધ્ય એશિયા, મલેશિયા અને ઇન્ડોનેશિયા ઐતિહાસિક રીતે હિન્દુ અને બૌદ્ધ બહુમતી ધરાવતા હતા. એશિયાની બહાર, આજે, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ, કેનેડા, કેરેબિયન, યુનાઇટેડ કિંગડમ, મધ્ય પૂર્વ, મોરિશિયસ, ઓસ્ટ્રેલિયા, યુરોપિયન યુનિયન અને દક્ષિણ આફ્રિકામાં ધાર્મિક અનુયાયીઓની નોંધપાત્ર વસ્તી છે. દક્ષિણ એશિયાના તમામ લોક ધર્મો ધર્મ ધર્મ હેઠળ આવે છે.
વિશ્વ ધર્મોને સામાન્ય રીતે ધર્મ ધર્મો અને અબ્રાહમિક ધર્મો તરીકે વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે. હાલમાં, વિશ્વના ધર્મોના લગભગ 2 અબજ અનુયાયીઓ વિશ્વની વસ્તીના 24% છે. વસ્તીના ચોક્કસ આંકડાઓ જાણીતા નથી, કારણ કે મોટાભાગના દેશોમાં જૈન ધર્મ અને બૌદ્ધ ધર્મના મોટાભાગના અનુયાયીઓને હિંદુ ધર્મનો સંપ્રદાય માનવામાં આવે છે. ઉપરાંત, કેટલાક દક્ષિણ પૂર્વ એશિયાઈ દેશોમાં, હિન્દુઓ આવે બૌદ્ધ ગણવામાં આવે છે. માં પૂર્વ એશિયન જાપાન અને જેવા દેશોમાં ચાઇના, જે લોકો બોદ્ધ ધર્મ અનુસરો તેમની પરંપરાગત ધર્મ સાથે યોગ્ય રીતે ગણતરી થતી નથી.
20મી સદી પહેલા આ ધર્મના તમામ અનુયાયીઓને હિંદુ કહેવાતા. ભારતની આઝાદી પછી જ શીખ ધર્મ અને જૈન ધર્મને અલગ-અલગ ધર્મ માનવામાં આવ્યા હતા.
ભારતીય ઇમિગ્રન્ટ્સ
ઓસ્ટ્રેલિયા, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ, કેનેડા અને યુરોપમાં હિન્દુ કાઉન્સિલ શીખ, જૈન અને અન્ય સ્વદેશી ધર્મો સહિત સંસ્થાઓ, સમુદાયો અને રાજકીય પક્ષોના સભ્યોનું
ભારતમાં શીખ, જૈન અને બૌદ્ધ
શીખ ધર્મ, જૈન ધર્મ અને બૌદ્ધ ધર્મના અનુયાયીઓને ભારતના સામાજિક માળખા અનુસાર વ્યાપક હિંદુ માનવામાં આવે છે. 2005 માં, ભારતની સર્વોચ્ચ અદાલતે જાહેર કર્યું કે શીખ અને જૈનો વ્યાપક હિંદુ સમુદાયનો ભાગ છે. ભારતમાં શીખ, બૌદ્ધ, જૈન અને તમામ લોક ધર્મોને હિંદુ ગણવામાં આવે છે અને તેમને હિંદુ નાગરિક કાયદો લાગુ પડે છે.
1955નો હિંદુ લગ્ન અધિનિયમ "હિંદુઓને બૌદ્ધ, જૈન, શીખ અને ખ્રિસ્તી, મુસ્લિમ, પારસી અથવા યહૂદી સિવાય અન્ય કોઈપણ" તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરે છે. ભારતનું બંધારણ વધુમાં જણાવે છે કે "હિંદુઓનો સંદર્ભ શીખ ધર્મ, જૈન ધર્મ અથવા બૌદ્ધ ધર્મનો દાવો કરતી વ્યક્તિઓનો ઉલ્લેખ કરવા માટે ગણવામાં આવશે."
ન્યાયિક રીમાઇન્ડરમાં, ભારતની સર્વોચ્ચ અદાલતે શીખ ધર્મ અને જૈન ધર્મને હિંદુ ધર્મની અંદર પેટાવિભાગો અથવા વિશેષ માન્યતાઓ અને હિંદુ ધર્મના સંપ્રદાય તરીકે ઉલ્લેખ કર્યો છે.
1873 માં હાથ ધરવામાં આવેલી પ્રથમ વસ્તી ગણતરીથી બ્રિટીશ ભારતીય સરકારે ભારતમાં જૈનોને હિંદુ ધર્મના પેટાવિભાગ તરીકે ગણ્યા હોવા છતાં, 1947 માં આઝાદી પછી શીખો અને જૈનોને રાષ્ટ્રીય લઘુમતી ગણવામાં આવતા ન હતા.
2005 માં, ભારતની સર્વોચ્ચ અદાલતે સમગ્ર ભારતમાં જૈનોને ધાર્મિક લઘુમતીનો દરજ્જો આપતું બિલ બહાર પાડવાનો ઇનકાર કર્યો હતો. જૈન ધર્મના લઘુમતીનો દરજ્જો નક્કી કરવા કોર્ટે તેને સંબંધિત રાજ્યો પર છોડી દીધું છે.
અવતરણ
શ્રેણી:ભારતીય સંસ્કૃતિ શ્રેણી:ધર્મ
કુમાવત
કુમાવત એ ભારતમાં હિન્દુ ક્ષત્રિય જાતિ છે.
કુમાવત મૂળ રાજસ્થાનના કુંભલગઢના વંશજ છે, જેમનું પરંપરાગત કાર્ય વાસ્તુનિર્માણ (સ્થાપત્ય) છે. કિલ્લાઓ, મંદિરો વગેરેનું નિર્માણ, હસ્તકલા અને ચિત્રોની જાળવણી, વગેરે જેવા કાર્યો કુમાવત સમુદાયના લોકો દ્વારા જ કરવામાં આવતાં હતાં. ઘણી વખત કુમાવત અને કુમ્હારને એક જ માનવામાં આવે છે, પરંતુ બંને અલગ-અલગ જાતિ છે.
કુમાવત ક્ષત્રિય જૂથ બનાવવાનો દાવો કરે છે અને તેમાંથી મોટાભાગના મારવાડ પ્રદેશમાં કેન્દ્રિત છે. તેઓ મારુ કુમાવત, મેવાડી કુમાવત, ગુજરાતી કુમાવત, કચ્છ કુમાવત, ચેજારા કુમાવત, વગેરે જેવા જુદાજુદા નામોથી ઓળખાય છે. કુમાવતને નાયક અને હુણપંચ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. આ સમુદાય માટે નૃવંશશાસ્ત્રીય પુરાવા રાણી લક્ષ્મી ચંદબત દ્વારા લખાયેલ બગોરા બેટન્સની ગાથા અને કર્નલ ટોડ દ્વારા લખાયેલ એનલ્સ અને પ્રાચીન વસ્તુઓમાં ઉપલબ્ધ છે. શેરિંગ (૧૮૮૨) કહે છે કે કુમાવત એ જયપુરના કચવાહા કુળમાંથી એક છે. કુમાવત પોતાને સૂર્યવંશી માને છે. આ સમાજ જયપુરથી હિન્દીમાં તેનું ત્રિમાસિક પ્રકાશન કુમાવત ક્ષત્રિય પણ બહાર પાડે છે.
જાંબુર (તા. તાલાલા)
એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના એક તાલુકા તાલાળા તાલુકામાં આવેલ એક ગામ છે. આ ગીર વિસ્તારનું ગામ કહેવાય છે. દુનિયાભરમાં પ્રખ્યાત કેસર કેરી એ આ ગામની મુખ્ય પેદાશ છે.
કુમાવત
સંદર્ભ
શ્રેણી:સમાજશાસ્ત્ર શ્રેણી:જ્ઞાતિ
જાંબુર (તા. તાલાલા)
જાંબુર તેના આફ્રિકન મૂળના ૪,૦૦૦ જેટલા સીદી રહેવાસીઓ માટે જાણીતું છે.
પાવી જેતપુર
પાવી જેતપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના છોટાઉદેપુર જિલ્લાના પાવી જેતપુર તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
ભૂગોળ
પાવી જેતપુર ઓરસંગ નદીના કાંઠે વસેલું છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાવી જેતપુર તાલુકો
માઠવડા (તા. તળાજા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:તળાજા તાલુકો
કરીમગંજ જિલ્લો
શ્રેણી:આસામના જિલ્લાઓ
કારતક વદ ૯
કારતક વદ ૯ ને ગુજરાતી માં કારતક વદ નવમી કે કારતક વદ નોમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના પહેલા મહિનાનો ચોવીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના આઠમાં મહિનાનો ચોવીસમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
કોકરાઝાર જિલ્લો
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:આસામના જિલ્લાઓ
જવાહરનગર (તા. ભુજ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ભુજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભુજ તાલુકો
કાન્હોજી આંગ્રે
thumb|કાન્હોજી આંગ્રે કાન્હોજી આંગ્રે (જન્મ: ઓગસ્ટ ૧૬૬૯, મૃત્યુ : ૪ જુલાઈ ૧૭૨૯) ૧૮મી સદી ઈસ્વીસનના સમયમાં મરાઠા સામ્રાજ્યના નૌસેનાના સર્વપ્રથમ સિપાહીસાલાર હતા. તેમને સરખેલા આંગ્રે પણ કહેવામાં આવે છે. "સરખેલ"નો અર્થ નૌસેનાધ્યક્ષ (એડમિરલ) એવો થાય છે. તેઓ જીવનભર હિંદ મહાસાગર ખાતે બ્રિટિશ, પોર્ટુગીઝ અને ડચ નૌકા-સૈન્યોની ગતિવિધિઓ સામે લડાઈ લડ્યા હતા. તેમના પિતા તાન્હોજી આંગ્રે પણ છત્રપતિ શિવાજી ની ફોજમાં નાયક હતા અને કાન્હોજી આંગ્રેનો બાળપણથી જ મરાઠા લશ્કર સાથે સંબંધો રહ્યા હતા. તેમણે મરાઠા નૌસેનાને એક નવા સ્તર પર પહોંચાડી હતી અને ઘણાં સ્થળો પર મરાઠા નૌસૈનિક છાવણીઓની સ્થાપના કરી હતી, જેમાં આંદામાન ટાપુ, વિજયદુર્ગ (મુંબઈથી ૪૨૫ કિમી દૂર) વગેરેનો સમાવેશ થાય છે. તેઓ આજીવન અપરાજિત રહ્યા હતા.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:મહારાષ્ટ્રના લોકો શ્રેણી:ભારતનો ઇતિહાસ
મધુબાલા
મુમતાઝ જહાન બેગમ ડેહલાવી, કે જેઓ તેમના સ્ટેજના નામ મધુબાલા થી (દેવનાગરી: मधुबाला) (14 ફેબ્રુઆરી 1933 - 23 ફેબ્રુઆરી 1969) જાણીતા છે તેઓ હિંદી ચલચિત્રની જાણીતી અભિનેત્રી હતાં. તેમણે 1950ના દાયકા અને 1960ના દાયકાના પ્રારંભમાં વિવિધ સફળ ચલચિત્રોમાં અભિનેત્રી તરીકે અભિનય આપ્યો હતો, જેમાંની અસંખ્ય ફિલ્મોએ ઉત્તમ દરજ્જો પ્રાપ્ત કર્યો છે. તેમની જ પેઢીના નરગીસ અને મીના કુમારી સાથે, બહોળા પ્રમાણમાં હિન્દી ફિલ્મોની સૌથી પ્રતિભાશાળી અભિનેત્રીઓમાંની એક તરીકે તેમની ગણના થાય છે.
પ્રારંભિક જીવન
મધુબાલાનો જન્મ મુમતાઝ જહાન બેગમ દેહાલ્વી તરીકે નવી દિલ્હી, ભારત ખાતે 14 ફેબ્રુઆરી 1933ના રોજ અફઘાનિસ્તાનના મુસ્લિમ પરિવારમાં થયો હતો, જે કાબુલના નવાબી પરિવારનું એક સભ્ય અને મોહમ્મદઝાયના (જેને બારાકાઝી પણ કહેવાય છે) શાહી રાજવંશની એક શાખા હતી, તેમના દાદા-દાદીને અફઘાનિસ્તાનના લશ્કર દ્વારા ભારતમાં દેશવટો આપવામાં આવ્યો હતો. તેઓ સંકુચિત મુસ્લિમ દંપતીના અગિયાર બાળકોમાં પાંચમુ બાળક હતા.
મધુબાલાના પિતા આતાઉલ્લાહે પેશાવર માં ઇમ્પિરિઅલ ટોબેકો કંપનીમાં રોજગારી ગુમાવી દેતા પિતાએ તેમના પરિવારને મુંબઇ ખાતે પુનઃસ્થાપિત કર્યો હતો. યુવાન મુમતાઝે નવ વર્ષની ઉંમરે ચલચિત્ર ઉદ્યોગમાં પ્રવેશ કર્યો હતો.
શરૂઆતની કારકિર્દી
મુમતાઝની પ્રથમ ફિલ્મ બસંત (1942) બોક્સ ઓફિસ પર સફળ નીવડી હતી. તેમાં તેમણે વિખ્યાત અભિનેત્રી મુમતાઝ શાંતિની પુત્રી તરીકેની અભિનય આપ્યો હતો. તેમણે વિવિધ ચલચિત્રોમાં બાળ કલાકાર તરીકે અભિનય આપ્યો હતો. અભિનેત્રી દેવિકા રાની તેમની કામગીરી અને શક્તિઓથી પ્રભાવિત થયા હતા અને તેમને મધુબાલા નામ રાખવાની સલાહ આપી હતી. મધુબાલાએ ટૂંક સમયમાં જ વિશ્વસનીય વ્યાવસાયિક અદાકાર તરીકેની પ્રતિષ્ઠા પ્રાપ્ત કરી હતી. સમય જતાં તેઓ કિશોરાવસ્થામાં પ્રવેશ્યા હતા, તેમજ આગવી ભૂમિકાઓ માટે તૈયાર થયા હતા.
જ્યારે નિર્માતા કિદાર શર્માએ તેમને રાજ કપૂરની સામે નિલકમલ (1947)માં દર્શાવ્યા ત્યારે તેમને પ્રથમ સફળતા મળી હતી. તેમને અગ્રણી ભૂમિકા આપવામાં આવી ત્યારે તેઓ ચૌદ વર્ષના હતા. ફિલ્મે વ્યાપારી સફળતા પ્રાપ્ત કરી ન હતી, પરંતુ તેમની અદાકારીએ સારો પ્રતિસાદ પ્રાપ્ત કર્યો હતો.
પછીના બે વર્ષો દરમિયાનમાં તેણીએ આકર્ષે તેવી સુંદરતા વિકસાવી હતી. બોમ્બે ટોકીઝના 1949ના નિર્માણ મહલ માં અગ્રણી ભૂમિકા નિભાવ્યા બાદ મધુબાલાએ પુષ્કળ લોકપ્રિયતા મેળવી હતી. જોકે તે સમયે તેઓ ફક્ત 16 વર્ષની ઉંમરના હોવા છતાં કુશાગ્ર અને કુશળતાભરી અદાકારીએ તેમને અનુભવી સહ કલાકાર અશોક કુમારની સાથે લાવીને મૂકી દીધા હતા. ચલચિત્ર અને તેમાંના ગીત આયેગા આનેવાલા એ બે નવા સુપરસ્ટાર્સના આગમનનો સંકેત આપ્યો હતો: મધુબાલા અને પ્લેબેક ગાયક લતા મંગેશકર.
ગંભીર માંદગી
મધુબાલાને 1950માં લોહીની ઊલટીઓ થતા હૃદયની મુશ્કેલી હોવાનું બહાર આવ્યું હતું. તેઓ જન્મથી જ વેન્ટ્રીક્યુલર સેપટલ ખામી, કે જે સામાન્ય રીતે "હૃદયમાં કાણું" હોવા તરીકે ઓળખાય છે તે ધરાવતા હોવાનું મળી આવ્યું હતું. તે સમયે, હૃદયની શસ્ત્રક્રિયા બહોળા પ્રમાણમાં ઉપલબ્ધ ન હતી.
મધુબાલાએ તેની માંદગીને ફિલ્મ ઉદ્યોગથી વર્ષો સુધી છૂપાવી હતી, પરંતુ 1954માં અખબારો એક બનાવનો મોટા પાયે અહેવાલ આપવામાં આવ્યો હતો: તેઓ જ્યારે મદ્રાસ ખાતે એસ.એસ. વાસનની બહુત દિન હુયે ફિલ્મમાં ફિલ્માંકન કરી રહ્યા હતા ત્યારે ફિલ્મના સેટ પર લોહીની ઊલટી થઇ હતી. વાસન અને તેમના પત્નીએ તેઓ જ્યાં સુધી ફરી સારા ન થયા ત્યાં સુધી તેમની સંભાળ લીધી હતી. તેણીએ કામ કરવાનું ચાલુ રાખ્યું હતું અને પોતાની જાતને એ-ગ્રેડની અભિનેત્રી તરીકે સ્થાપિત કરી હતી.
મધુબાલાનો પરિવાર તેણીની આરોગ્ય સમસ્યાને કારણે તેણીની ખૂબ સભાળ લેતો હતો. સ્ટુડીયો ખાતે ફિલ્મીંગ કરતી વખતે ચેપનું ઓછામાં ઓછું જોખમ રહે તે હેતુથી, તેઓ ફક્ત ઘરે બનાવેલો ખોરાક જ ખાતા હતા અને ચોક્કસ કૂવાનુ જ પાણી પીતા હતા. પરંતુ તેમની સ્થિતિ વધુને વધુ કથળતી રહી અને 1969માં 36 વર્ષની વયે તેમનું અવસાન થયું હતું. 1950ના દાયકામાં મોટે ભાગે મધુબાલાએ તેમની માંદગીને બાદ કરતાં સફળતાપૂર્વક કામગીરી કરી હતી.
હોલિવુડ રુચિ
1950ના પ્રારંભિક ગાળામાં મધુબાલા ભારતમાં સૌથી વધુ માંગ ધરાવતી અભિનેત્રી પુરવાર થઇ હતી, તેણે હોલિવુડ રસને પણ પોતાની તરફ આકર્ષ્યો હતો. તેણીએ થિયેટર આર્ટસ જેવા અનેક અમેરિકન મેગેઝીનોમાં દેખા દીધી હતી. તેમના ઓગસ્ટ 1952ના ઇસ્યુમાં, મધુબાલાને આખા પાનામાં ફોટા સાથે વિસ્તરિત લેખમાં દર્શાવવામાં આવી હતી. તે લેખને આવું શિર્ષક અપાયું હતું: ધી બિગેસ્ટ સ્ટાર ઇન ધ વર્લ્ડ (એન્ડ શી ઇઝ નોટ ઇન બેવરલી હિલ્સ). તેણે અસંખ્ય ચાહકો ધરાવવાની સાથે રહસ્યમય અને અલૌકિક સુંદરતા ધરાવતી અભિનેત્રી તરીકે રજૂ કર્યા હતા.
આ ગાળા દરમિયાન, મુંબઇ અને તેના ફિલ્મ સ્ટુડીયોના પ્રવાસ વખતે, અમેરિકન ફિલ્મનિર્માતા ફ્રેંક કાપરાની ભારે સરભરા કરવામાં આવી હતી અને હિન્દી ચલચિત્ર ઉદ્યોગની વિખ્યાત વ્યક્તિઓએ તેમનું સ્વાગત કર્યું હતું. જોકે એક અભિનેતા કે જેઓ મધુબાલાની ગેરહાજરીથી તેમને મળતા આગળ પજતાં રહેતા હતા. મધુબાલાના હોલિવુડમાં પ્રવેશ માટેની ચર્ચા કરવા માટેની બેઠકની કાપરા દ્વારા દરખાસ્ત કરવામાં આવી હતી. મધુબાલાના પિતાએ તેનો ઇનકાર કર્યો હતો અને તેણીની હોલિવુડ ફિલ્મ કારકીર્દીની તકો પર ભારપૂર્વક અંત આણ્યો હતો.
મુધબાલા એક અભિનેત્રી તરીકે
મધુબાલાએ મહલ ને પગલે અનેક સફળ ફિલ્મો આપી હતી. પોતાની જાતને અને પોતાના પરિવારે નાણાંકીય રીતે સલામત રાખવા માટે તેણીએ પોતાની પુખ્ત કારકીર્દીમાં પ્રથમ ચાર વર્ષોમાં 24 ફિલ્મોમાં કામ કર્યું હતું. પરિણામે તે સમયના ટીકાકારોએ એવી ટિપ્પણી કરી હતી કે મધુબાલાની સુંદરતા તેની અદાકારીની ક્ષમતા કરતાં મહાન છે. તેમાં ફિલ્મોમાં ભૂમિકાની પસંદગી કરવાની બેદરકારીને કારણે તેમાં થોડો તફાવત આવ્યો હતો. તેના પરિવારના એક માત્ર ટેકાને કારણે તેણીએ કોઇ પણ ફિલ્મમાં કરવાનું સ્વીકારી લીધું હતું, જેના કારણે ગંભીરપણે સમાધાન કરવું પડે તેવી એક નાટ્યાત્મક અભિનેત્રી તરીકેનું પ્રતિષ્ઠા ઉભરી આવી હતી. જે બાબતે તેણીએ તે બાબતે દિલગીરી વ્યક્ત કરી હતી.
તેણી પડકારરૂપ ભૂમિકાઓ સાથે વધુ પ્રતિષ્ઠિત ફિલ્મોમાં દેખાવાની મહત્વાકાંક્ષા ધરાવતી હતી. બિમલ રોયની બિરાજ બહુ (1954) તે દિશામાંની એક ફિલ્મ હતી. મધુબાલા નવીનતા પર નજર રાખતી હોવાના કારણે ફિલ્મ અપનાવવાની બાબતમાં અગ્રણી ભૂમિકા મેળવવા મરણીયા પ્રયાસો કરતી હતી. તેણી તેનો બજાર ભાવ નક્કી કરશે (અનેક ઊંચા ભાવમાંનો એક)ધરાવતી હશે તેવી ધારણા સાથે, બિમલ રોયે તે સમયની સંઘર્ષ કરતી કામિની કૌશલની તરફેણ કરીને તેણીની પસંદગી કરી ન હતી. આ બાબત તેણીને ગુમાવવાનું એક પરિબળ છે તેવી જાણ થઇ ત્યારે તેણીએ દિલગીરીપૂર્વક જણાવ્યું હતું કે તેણીએ કદાચ એક રૂપીયાની ફીમાં પણ તેમાં કામ કર્યું હોત. એક ગંભીર અભિનેત્રી તરીકેની તેણીના છાપમાં સુધારો કરવાની આવી તેની ઇચ્છા હતી.
1950ના દાયકા દરમિયાન, તે સમયે બનાવવામાં આવતી દરેક પેઢી માટેની ફિલ્મોમાં મધુબાલાએ પોતાની જાતને અગત્યની ભુમિકાઓમાં ઘણી બાહોશ અદાકાર તરીકે સાબિત કરી હતી. તેણી ગુંડાગર્દીવાળી ફિલ્મ બાદલ (1951)માં એક ચીલો ચીતરનારી સ્ત્રી તરીકે ઉભરી આવી હતી અને ત્યાર બાદ તરાના  (1951)માં તેણીએ ગામડાની સ્વચ્છંદી રૂપાળી સ્ત્રી તરીકે દેખા દીધી હતી. સંગદિલ (1952)ભારતીય સ્ત્રીત્વના પરંપરાગત દ્રષ્ટાંત તરીકેની ખાતરી કરાવતી ભૂમિકા બજાવી હતી અને ગુરુ દત્તની દુર્ગુણ દર્શાવતી સુંદર ફિલ્મ ''મિ. એન્ડ મિસીસ ' 55'' (1955)માં અનિતા નામની ખરાબ સ્ત્રી વારસદાર તરીકેની રમૂજી ભૂમિકા બજાવી હતી. 1956માં તેણીને ઐતિહાસિક કોસ્ચ્યુમ નાટક જેમ કે શિરીન-ફરહાદ અને રાજ-હઠ માં સફળતા પ્રાપ્ત થઇ હતી. સમાન સફળતા સમકાલીન પાત્રતામાં પણ પ્રાપ્ત થઇ હતી, તેણીએ કલ હમારા હૈ (1959)માં બેવડી યાદગાર ભૂમિકા બજાવી હતી. મધુબાલાએ સિગારેટ પીતી નૃત્યાંગના બેલા અને તેની પરંપરાગત પુણ્યશાળી બહેન મધુની ભૂમિકા બજાવી હતી.
1950ના દાયકાની મધ્યમાં અચાનક જ તેણીની ફિલ્મો કે જેમાં મોટી ફિલ્મ જેમ કે મેહબૂબખાનની અમર (1954)નો પણ સમાવેશ થતો હતો વ્યાપારી દ્રષ્ટિએ અત્યંત ખરાબ સાબિત થઇ હતી અને તેણીને "બોક્સ ઓફિસનું ઝેર" એવું લેબલ આપવામાં આવ્યું હતું. 1958માં સફળ ફિલ્મોની શ્રૃંખલા સાથે તેણીએ પોતાની કારકીર્દીને વળાંક આપ્યો હતો: અશોક કુમારની વિરુદ્ધમાં હાવરા બ્રિજ માં મધુબાલાએ એંગ્લો ઇન્ડિયન કેબરેટ ગાયિકાની અસાધારણ ભૂમિકા બજાવી હતી, જે કલકત્તાના ચાઇનાટાઉનના અંડરવર્લ્ડમાં ફસાઇ ગયેલી હતી. ઉતરતા લોક્સ, ઊંડી કટવાળા બ્લાઉઝ, ફીટ કેપરી પેન્ટસ અને સિવેલા ચાઇનીઝ ડ્રેસીસ સાથે હિંમતવાળી (તે સમયની) પશ્ચિમી છાપ સાથે ભારે મોટી અસર ઉપજાવી હતી. આશા ભોંસલે દ્વારા ડબ કરાયેલા અને ઇંદ્રિયોમાં આગ લગાડે તેવું તે ફિલ્મનું મધુબાલાનું ગીત આયે મેહરબા લોકોમાં ભારે લોકપ્રિય બન્યુ હતું અને બહોળા પ્રમાણાં ટાકવામાં આવતું હતું અને તેની આજ પણ ઉજવણી કરવામાં આવે છે. હાવરા બ્રિજ બાદ ભારત ભૂષણની વિરુદ્ધમાં ફાગુન, દેવ આનંદની વિરુદ્ધમાં કાલાપાની , સનાતન સફળ એવી તેમના પતિ કિશોર કુમાર વિરુદ્ધ ચલતી કા નામ ગાડી  અને ફરી ભારત ભૂષણસાથે બરસાત કી રાત  (1960)નો સમાવેશ થાય છે.
1960માં તેણીએ જ્યારે મોટા ખર્ચવાળી ઐતિહાસિક મુઘલ એ આઝમ માં અભિનય આપ્યો હતો ત્યારે તેણે આ સફળતાઓ અને પોતાના સુપર સ્ટારના દરજ્જાને ભેગો કર્યો હતો. આ ફિલ્મને તેણીની કારકીર્દી માટે ઝળહળતી સફળતા તરીકે જોવામાં આવે છે અને કદાચ તે ભારતમાં ફિલ્મ બનાવવાનો દાયકો હતો.
વ્યક્તિગત જીવન અને વિવાદાસ્પદ કોર્ટ કેસ
મધુબાલા અભિનેતા અને સતત સહ કલાકાર રહેલા દિલીપ કુમાર સાથે લાંબા સમય સુધી પ્રણય રહ્યો હતો. તેઓ સૌપ્રથમ જ્વાર ભાટા (1944)ના સેટ પર મળ્યા હતા અને ફરીથી ફિલ્મ હર સિંગાર  (1949)માં સાથે કામ કર્યું હતુ, જે ક્યારે પૂર્ણ કે પ્રસિદ્ધ થઇ ન હતી. તેના બે વર્ષ બાદ તરાના (1951)ના ફિલ્માંકન સમયે તેમનો સ્ક્રીન બહારના સંબંધનો પ્રારંભ થયો હતો. તેઓ બન્ને એક સાથે કુલ ચાર ફિલ્મોમાં એકી સાથે દેખાતા રોમેન્ટિક સ્ક્રીન જોડી તરીકે લોકપ્રિય જોડી બન્યા હતા.
મધુબાલા પોતાની છૂપાવવા માટે જાણીતા હતા, તેમજ જાહેરમાં ક્યારેય દેખા દીધી ન હતી (જો કે તેમાં 1954માં બહુત દિન હુયે માટેનો પ્રિમીયર અપવાદ હતો) અને તેણીએ જવલ્લે જ મૂલાકાતો આપી હતી. ફિલ્મ માધ્યમોએ વારંવાર તેમના વ્યક્તિગત જીવન અંગે અને રોમેન્ટિક જોડાણ અંગે અટકળો કરી હતી અને તેમાં દિલીપ કુમારનો અનેકવાર ઉલ્લેખ કરાયો હતો. 1955માં પ્રણયયાચન દરમિયાન તેમની જુસ્સાદાર અને ભાગ્યે જ જાહેર હાજરી સાથે આ અફવાઓને સમર્થન મળ્યું હતું. મધુબાલાને દિલીપ કુમાર દ્વારા તેમની ફિલ્મ ઇન્સાનીયત (1955)ના પ્રિમીયર સમયે રક્ષણ પૂરુ પાડવામાં આવ્યું હતું, જેમાં તેણીનો કોઇ સહયોગ ન હતો. જો કે આ બાબત જ્યારે મધુબાલા બહુત દિન હુયે (1954)ના ફિલ્માંકન સમયે બીમાર હતા ત્યારે તેની સંભાળ લીધી હતી તેવા નિર્માતા અને દિગ્દર્શક એસ.એસ. વાસન તરફ આભારની લાગણી દર્શાવતો સંકેત હોવાથી આ હાજરી અન્ય કારણોસર પણ નોંધપાત્ર હતી. દિલીપ કુમારના રક્ષણ સાથે સત્તાવાર રીતે પ્રિમીયરમાં હાજરી આપતી વખતે તેઓએ જાહેરમાં તેમના સંબંધે સમર્થન આપ્યું હતું.
કુમાર સાથેનો મધુબાલાનો પ્રણય 1951 અને 1956ની વચ્ચે પાંચ વર્ષ સુધી રહ્યો હતો. તેમની વચ્ચેના જોડાણનો અત્યંત વિવાદાસ્પદ અને બહુચર્ચીત કોર્ટ કેસને પગલે અંત આવ્યો હતો. નયા દૌર (1957) ફિલ્મમાં મધુબાલા અને દિલીપ કુમાર અભિનય કરતાં હતા, તે યનિટને ફિલ્મ દિગ્દર્શક બી.આર. ચોપરા વધારાના આઉટડોર શુટીંગ માટે ભોપાલ લઇ જવા માંગતા હતા. અતાઉલ્લાહ ખાને તેનો વિરોધ કર્યો હતો અને સાથે એવો પણ દાવો કર્યો હતો કે ભોપાલ જવાનો સમગ્ર કાર્યક્રમ દિલીપ કુમારને તેમની પુત્રી સાથે પ્રેમ કરવાની તક આપવા માટેનું એક છટકું હતું. અંતે, ચોપરાએ તેણીને જે ફિલ્મ માટે અગાઉથી જે રોકડ આપી હતી અને જેને પૂરી કરવાનો ઇરાદો ન હતો તેની સામે અદાલતમાં દાવો માંડ્યો હતો. તેમણે તેના સ્થાને દક્ષિણ ભારતની અભિનેત્રી વૈજંતીમાલાને લીધી હતી. મધુબાલાએ દિલીપ કુમારને વચન આપ્યું હોવા છતાંં તેના પિતાને શાણપણપૂર્વક ટેકો આપ્યો હતો. કુમારે મધુબાલા અને અતાઉલ્લાહ ખાનની વિરુદ્ધ દિગ્દર્શક બી.આર. ચોપરાની તરફેણમાં ખુલ્લી અદાલતમાં સમર્થન આપ્યું હતું. મધુબાલા કેસ હારી ગઇ હતી અને તેની વચ્ચે તેમના પિતાએ નકારાત્મક પ્રસિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી હતી. ત્યારથી ઉદ્યોગમાં વધુ સારી ભાવના સાથે વિશ્વસનીય અને વ્યાવસાયિક અદાકાર તરીકેની પ્રતિષ્ઠા પરત મેળવવા માટે મધુબાલાએ સખત મહેનત કરી હતી. આ પ્રકરણ પછી તેની પ્રતિષ્ઠાને ભારે નુકસાન થયું હતું. મધુબાલા અને દિલીપ કુમાર તે ઘટના બાદ અસરકારક રીતે અલગ પડી ગયા હતા.
જ્યારે રેડિફે તેની બહેન મધુર ભૂષણને વાત કરી ત્યારે તેમની વાત કંઇક આવી હતી:
The reason Madhubala broke up with Dilip Kumar was B R Chopra's film Naya Daur, not my father. Madhubala had shot a part of the film when the makers decided to go for an outdoor shoot to Gwalior. The place was known for dacoits, so my father asked them to change the location. They disagreed because they wanted a hilly terrain. So my father asked her to quit the film. He was ready to pay the deficit. Chopra asked Dilip Kumar for help. Dilipsaab and Madhubala were engaged then. Dilipsaab tried to mediate but Madhubala refused to disobey her father. Chopra's production filed a case against her, which went on for a year. But this did not spoil their relationship. Dilipsaab told her to forget movies and get married to him. She said she would marry him, provided he apologised to her father. He refused, so Madhubala left him. That one 'sorry' could have changed her life. She loved Dilipsaab till the day she died.
તેણી તેના પતિ, અભિનેતા અને પ્લેબેક ગાયક, કિશોર કુમારને ચલતી કા નામ ગાડી (1958) અને ઝૂમરુ  (1961)ના ફિલ્માંકન દરમિયાન મળી હતી. તે સમયે તેઓ બેંગાલી ગાયિકા અને અભિનેતા રુમા ગુહા ઠાકૂર્તાને પરણેલા હતા. કિશોર કુમાર હિન્દુ અને મધુબાલા મુસ્લિમહોવાથી તેમના છૂટાછેડા થયા બાદ, તેમણે 1960માં કાયદા માન્ય લગ્ન વિધિ કરી હતી. તેમના પિતાએ તેમાં હાજર રહેવાનો ઇનકાર કર્યો હતો. આ દંપતીએ કુમારના માતાપિતાને ખુશ કરવા માટે હિન્દુ વિધિ પણ કરી હતી, પરંતુ મધુબાલાને સાચી રીતે તેમની પત્ની તરીકે સ્વીકારવામાં આવ્યા ન હતા. તેમના લગ્નના એક મહિનામાં તેણી ફરી તેના બાંદ્રાખાતેના બંગલામાં કુમારના ઘરમાં તણાવને કારણે પાછી ફરી હતી. તેઓ વિવાહીત રહ્યા હતા પરંતુ મધુબાલાના જીવનમાં ભારે યાતના રહી હતી.
મુઘલ-એ-આઝમ અને પછીના કામ
મુઘલ-એ-આઝમ એ એવી ફિલ્મ હતી જેણે ઘણા લોકોએ કમનસીબ ગણિકા અનારકલી તરીકે તેણીના પાત્રને મહાન અને નિશ્ચયાત્મક પાત્રવર્ણ કર્યું હોવાનું માને છે. દિગ્દર્શક કે. આસિફ, મધુબાલાની માંદગીની માત્રા વિશે અજાણ હતા, તેમજ તેમાં લાંબા અને સખત શુટીંગ સમયગાળાની જરૂર હતી તેને કારણે ભારે શારીરિક થાક લાગ્યો હતો, પછી તે બફારો થાય તેવી સ્ટુડીયોના લાઇટો હેઠળ ગભરામણ થાય તેવો બૂરખો ઓઢીને બેસી રહેવાનું હોય કે ભારે સાંકળથી વીંટળાવવાનું હોય. 1951થી 1959 સુધી મધુબાલાએ મુઘલ એ આઝામ માં તેમના શ્રેષ્ઠ પ્રયત્નોને પ્રદાન કર્યા હતા. 1956 અને દિલીપ કુમારથી અલગ થયા બાદ, ફિલ્મના ગાઢ રોમેન્ટિક દ્રશ્યોનું ઘણા ભારમાં ફિલ્માંકન કરવામાં આવ્યું હતું અને મધુબાલા અને તેમના સહકલાકાર વચ્ચે તણાવે પેદા થતા મિત્રભાવ ગુમાવ્યો હતો. આ લાગણીયુક્ત અને શારીરિક શ્રમ અનુભવને તેના આરોગ્ય અને અકાળે અવસાનમાં મોટા પરિબળ તરીકે મોટા પ્રમાણમાં જોવામાં આવે છે.
5 ઓગસ્ટ 1960ના રોજ, મુઘલ-એ-આઝમ પ્રસિદ્ધ થઇ હતી અને તે સમયે સૌથી વધુ કમાણી પ્રાપ્ત કરેલી ફિલ્મ તરીકે પૂરવાર થઇ હતી, જ્યાં સુધી 1975માં શોલે પ્રસિદ્ધ નહોતી થઇ ત્યાં સુધી 15 વર્ષ સુધી રેકોર્ડ તોડ્યા વિનાનો રહ્યો હતો. ભારતીય સિનેમાના ઇતિહાસમાં હજુ પણ તે દરેક સમયની બોક્સ ઓફિસ પરની સફળ ફિલ્મોમાં ક્રમ ધરાવે છે (ફૂગાવાને ધ્યાનમાં લીધો છે). તેની સાથે ઉદ્યોગમાં અત્યંત પ્રતિષ્ઠિત પ્રતિભાઓ જેમ કે, પૃથ્વીરાજ કપૂર, દૂર્ગા ખોટે, અને દિલીપ કુમાર હોવા છતાં ટીકાકારોએ મધુબાલાની સતર્કતા અને અનેક ભૂમિકાઓવાળી અદાકારીને ઓળખી કાઢી છે અને પ્રશંસા કરી છે. તેણીનું જ્યારે ફિલ્મફેર એવોર્ડ માટે નામાંકન થયું ત્યારે એક ગભીર અભિનેત્રી તરીકેની ઓળખ પ્રાપ્ત કરી હતી. જોકે તે એવોર્ડ તેણે જીત્યો ન હતો, અને બીના રાઇને ફિલ્મ ઘૂંઘટ (1960)માં અદાકારી બદલ આપવામાં આવ્યો હતો. ખતીજા અકબરની મધુબાલા પરની આત્મકથા (જુઓ સંદર્ભ વિભાગ)માં, દિલીપ કુમારે તેણીની પ્રતિભાને શ્રદ્ધાંજલિ અર્પણ કરી હતી: "તેણી જીવી ત્યાં સુધી અને તેણીએ સંભાળપૂર્વક ફિલ્મોની પસંદગી કરી છે,તેણી તે સમયની અન્ય પ્રતિભાઓની તુલનામાં ચડીયાતી છે. સર્વતોમુખી પ્રતિભા અને શ્રેષ્ઠ કલાકાર ઉપરાંત તેણીનો સ્વભાવ લાગણીવાળો અને આનંદદાયક હતો. ભગવાને તેણીને અનેક ચીજોની ભેટ આપી છે..."
1960માં, એક પછી એક બ્લોકબસ્ટર્સ જેમ કે મુઘલ-એ-આઝમ અને બરસાત કી રાત  પ્રસિદ્ધ થવાની સાથે મધુબાલા તેની કારકીર્દી અને લોકપ્રિયાતાના સર્વોચ્ચ શિખરે પહોંચી ગઇ હતી. તેણીને મજબૂત, લેખકના ટેકાવાળી ભૂમિકાઓ ઓફર કરવામાં આવી હતી, પરંતુ તેની કથળતી જતી તબિયતે તેણીને આ ગાળો માણવાની અને એક અભિનેત્રી તરીકે વિકાસ કરવાની મંજૂરી આપી ન હતી. આ તબક્કે, મધુબાલા એટલી બીમાર થઇ ગઇ હતી કે તેણી નવી ફિલ્મો લઇ શકી ન હતી કે તેના પ્રવર્તમાન કાર્યો પૂર્ણ કરી શકી ન હતી. ખતીજા અક્બર દ્વારાની આત્મકથામાં, તેણીના વારંવારના સહ કલાકાર દેવ આનંદ યાદ કરે છે કે: "તેણી અત્યંત તંદુરસ્ત અને જીવન અને શક્તિથી ભરપૂર હતી. તેણી હંમેશા હસતી રહી હતી અને તેના કાર્યનો આનંદ માણતી હતી. કોઇને કલ્પના પણ ન હતી કે તેણી ગંભીરપણે બીમાર હતી. અને તે પછી એક દિવસ અચાનક જ તેણી અદ્રશ્ય થઇ ગઇ હતી...".
60ના દાયકામાં તેણીની થોડા થોડા અંતરે ફિલ્મો પ્રસિદ્ધ થતી રહી હતી. તેમાંની કેટલીક જેમ કે ઝૂમરુ (1961), હાફ ટિકટ  (1962) અને શરાબી  (1964) હતી, આ ફિલ્મોએ પણ બોક્સ ઓફિસ પર સરેરાશ દેખાવ કર્યો હતો. આમ છતાં, આ ગાળામાં પ્રસિદ્ધ થયેલી મોટા ભાગની ફિલ્મો પાછળના ભાગમાં જ્યારે તેણીની માંદગીએ તેણીને તેને પૂરી કરતાં રોકી હોવાથી તેની ગરહાજરીને લીધે અધૂરી રહી ગઇ હતી. તેઓ સમાધાનકારી એડિટીંગની સમસ્યા ભોગવતી હતી અને કેટલાક કિસ્સાઓમાં મધુબાલા જેને શૂટ કરવામાં અસમર્થ રહી તેવા દ્રશ્યોમાં તે પરિપૂર્ણ કરવાના પ્રયત્નમાં "ડબલ્સ"નો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. તેણીની છેલ્લે પ્રસિદ્ધ થયેલી ફિલ્મ જ્વાલા નું ફિલ્માંકન 1950ના દાયકાના અંતમાં થયું હોવા છતાં તેણીના મૃત્યના બે વર્ષ પછી પણ એટલે કે 1971 સુધી પ્રસિદ્ધ થઇ ન હતી. સંજોગોવશાત્, ફક્ત મુઘલ-એ-આઝમ, જ્વાલા માં કેટલીક ટેકનીકલર શ્રેણીઓનો સમય જ એવો હતો જેમાં મુધબાલા કલર ફિલ્મમાં દેખાઇ હતી.
અંતિમ વર્ષો અને મૃત્યુ
1960માં મધુબાલાની તબિયત વધુ ખરાબ થતા લંડનમાં સારવાર લીધી હતી. જટિલ હૃદય વાઢકાપ તેના પ્રાથમિક તબક્કામાં હતી અને તેણીને સાજા થવાની થોડી આશા આપી હતી. તપાસ કર્યા બાદ ત્યાંના ડોકટરોએ ઓપરેશન કરવાની ના પાડી હતી, તેણીને અસ્તિત્વ ટકાવી રાખવાની તકોની પ્રક્રિયા ઓછી હતી તેવું સમજાવ્યું હતું. તેમની સલાહ એવી હતી કે તેણીએ આરામ કરવો જોઇએ અને વધુ પડતો શ્રમ ટાળવો જોઇએ અને તેણી હજુ વર્ષ સુધી જીવી શકશે તેવી આગાહી કરી હતી. પોતાનું મૃત્યુ માથે તોળાઇ રહ્યું છે તેવું જાણતા મધુબાલા ભારત પરત આવી હતી, પરંતુ બીજા નવ વર્ષો સુધી જીવીને આગાહીઓને પડકાર ફેંક્યો હતો.
1966માં તેણીના આરોગ્યમાં થોડો સુધારો થતા, મધુબાલાએ રાજ કપૂરની સામે ચાલાક માં કામ કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો હતો. ફિલ્મ માધ્યમોએ તેણીના "પાછા ફરવાની" ઘટનાને ભારે ધામધૂમ અને જાહેરાતથી ગુણગાન ગાયા હતા. આ સમય પરથી લીધેલા સ્થિર ફોટોગ્રાફ દર્શાવવામાં આવ્યા હતા તે હજુ પણ સુંદર હતા, પરંતુ તેમાં મધુબાલા નિસ્તેજ અને અસ્પષ્ટ દેખાતી હતી. જોકે, થોડા દિવસના જ ફિલ્માંકનમાં તેણીની નાજુક તબિયત લથડીયામાં પરિણમી હતી ફિલ્મ અધૂરી અને અપ્રસિદ્ધ રહી હતી.
જ્યારે ભૂમિકા એક વિકલ્પ તરીકે પૂરી થઇ ગઇ હોવાથી, મધુબાલાએ તેનું ધ્યાન ફિલ્મ બનાવવા તરફ વાળ્યું હતું. 1969માં ફર્ઝ ઔર ઇશ્ક નામની ફિલ્મમાં તેણી પ્રથમ વખત પોતાનું દિગ્દર્શન કરવા સજ્જ હતી. જોકે તે ફિલ્મ કદી પણ બનાવવામાં આવી ન હતી, કેમ કે નિર્માણ પહેલાના તબક્કા દરમિયાનમાં મધુબાલાને અંતે તેની માંદગી સામે વશ થઇ જવું પડ્યું હતુ અને તેણી 36મી જન્મજયંતિ પછી ટૂંકા ગાળામાં 23 ફેબ્રુઆરી 1969ના રોજ તેનું મૃત્યું થયું હતું. તેણીને તેના પરિવારની ડાયરી અને પતિ કિશોર કુમાર સાથે સાન્તા ક્રૂઝ કબ્રસ્તાનમાં દફનાવવામાં આવી હતી. જુહુ/સાન્તાક્રૂઝ મુસ્લિમ કબ્રસ્તાન ખાતે મધુબાલાના મકબરાને શુદ્ધ મારબલમાં કોતરવામાં આવ્યો છે અને કુરાનના આયત તેમજ સંક્ષિપ્ત કવિતા તેણીને સમર્પિત કરવામાં આવી છે. વિવાદાસ્પદ રીતે, નવી કબરો માટે જગ્યા કરવા માટે 2010માં તેના મકબરાનો નાશ કરવામાં આવ્યો હતો.
મધુબાલા એક પ્રતિભા
તેણીના ટૂંકા જીવનમાં મધુબાલાએ 70થી વધુ ફિલ્મો બનાવી હતી. દરેક ત્રણ આત્મકથાઓમાં અને તેણી પર પ્રકાશિત થયેલા લેખોમાં, તેણીની તુલના મેરિલીન મોનરો સાથે કરવામાં આવી છે અને તેણીને ભારતીય ફિલ્મ ઇતિહાસમાં સમાન પ્રતિભાવંત સ્થિતિ ધરાવે છે. તેણીને ઉતરતી કક્ષાની સહાય ભૂમિકા અથવા કેરેક્ટર ભૂમિકામાં નીચે આવતા પહેલા તેનું મૃત્યુ થયું હોવાથી આજ દિન સુધી મધુબાલા અનેક મજબૂત અભિનેત્રીઓમાંની અને ભારતીય સિનેમાની પ્રતિષ્ઠિત દંતકથામાંની એક રહી હતી. મુવી મેગેઝીન દ્વારા 1990માં હાથ ધરવામાં આવેલા એક સર્વેક્ષમમાં ફિલ્મ ચાહકો પરત્વેની અપીલ પર ભાર મૂકવામાં આવ્યો હતો. મધુબાલાને દરેક સમયની અત્યંત વિખ્યાત પ્રાચીન હિન્દી અભિનેત્રી તરીકેનો મત આપવામાં આવ્યો હતો અને 58 ટકા કરતાં વધુ મતો એકત્ર કર્યા હતા અને તે સમયની વિખ્યાત અભિનેત્રીઓ મીના કુમારી, નરગીસ, અને નુતનને પાછળ રાખી દીધી હતી. નજીકા તાજેતરમાં, રડિફ.કમના ઇન્ટરનેશનલ વિમેન્સ ડે 2007 સ્પેશિયલ (જુઓ બાહ્ય કડીઓ)માં, મધુબાલાને ટોચાની દશ "બોલીવુડની શ્રેષ્ઠ અભિનેત્રીઓ"ની યાદીમાં બીજા ક્રમે દર્શાવવામાં આવી હતી.ફિચરના અનુસાર દરેક સમયે અભિનેત્રીઓએ જે અંતિમ યાદી બનાવી હતી તેને "...અદાકારીની કુશળતા, રોમાંચકતા, બોક્સ ઓફિસ અપીલ, બહુગુણી પ્રતિભા અને પ્રતિભા દરજ્જા --પર ક્રમાંક આપવામાં આવ્યો હતો અને તેમાંની દરેક બોલિવુડ માટે નામાંકિત બની ગઇ હતી, જેણે સિનેમામાં નવા મોજાનો પ્રવેશ કરાવ્યો હતો..."
2004માં મુઘલ-એ-આઝમનો ડિજીટલી કલર ભાગ પ્રસિદ્ધ કરાયો હતો અને સિનેમાના પ્રેક્ષકો દરેક વખતે ફરી આવતા હોવાથી તેણીના મૃત્યુના 35 વર્ષ પછી ફિલ્મ અને મધુબાલા સફળતા બની ગયા હતા.
ભૂતકાળના દાયકામાં મધુબાલા પર વિવિધ આત્મકથાઓ અને મેગેઝીન લેખો રજૂ કરવામાં આવ્યા હતા, જેમાં તેણીના અંગત જીવન અને કારકીર્દીની અજાણ વિગતોનો ઉલ્લેખ કરતાં હતા. પરિણામે 2007માં હિન્દી ફિલ્મ ખોયા ખોયા ચાંદ શિનેય આહૂજા અને સોહા અલી ખાનને લઇને પ્રસિદ્ધ કરવામાં આવી હતી - તેના પ્લોટમાં થોડી ઘટનાઓ છૂટક રીતે મધુબાલાના જીવન અને અન્ય પ્રાચીન ફિલ્મ વ્યક્તિઓ પર આધારિત હતી.
સંદર્ભ
પુસ્તકો અને ફિલ્મ જર્નલો:
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:બોલીવુડ
શ્રેણી:૧૯૩૩માં જન્મ શ્રેણી:૧૯૬૯માં મૃત્યુ
ભૃગુપુર (તા. ચુડા)
ભૃગુપુર (તા. ચુડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ચુડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભૃગુપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, માધ્યમિક શાળા તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ચુડા તાલુકો
એચએએલ તેજસ
એચએએલ (HAL) તેજસ (સંસ્કૃત: तेजस् "તેજસ્વી", એ ભારત દ્વારા વિક્સાવવામાં આવેલું હલકા વજનનું વિવિધ ભૂમિકા ધરાવતું જેટ ફાઇટર છે જે સંપૂર્ણ પણે સ્વદેશી ડિઝાઈન સાથે ભારતમાં જ તૈયાર કરવામાં આવેલું સૌપ્રથમ યુદ્ધવિમાન છે અને તેને ૧૦ જાન્યુઆરી ૨૦૧૧ને સોમવારે ભારતીય હવાઈ દળમાં સામેલ કરવામાં આવ્યું હતું. પ્રથમ તબક્કામાં ૨૦ વિમાન સામેલ કરવામાં આવ્યા. તે પૂંછડી વિનાનું અને એક જ એન્જિનથી ચાલતું કમ્પાઉન્ડ ડેલ્ટા વિંગ ડિઝાઇનનું વિમાન છે. અસલમાં લાઇટ કોમ્બેટ એરક્રાફ્ટ (એલસીએ (LCA)) તરીકે ઓળખાતા- કે જેનો ઉપયોગ સતત લોકપ્રિય રહ્યો હતો- તે એરક્રાફ્ટનું નામ 4 મે, 2003ના રોજ તે સમયના વડા પ્રધાન અટલ બિહારી વાજપેયી દ્વારા સત્તાવાર રીતે "તેજસ " નામ આપવામાં આવ્યું હતું.
તેજસ ની મર્યાદિત શ્રેણીનું ઉત્પાદન 2007માં શરૂ થયું હતું. બે-સીટના તાલિમ માટેના વેરિઅન્ટનો પણ વિકાસ થઇ રહ્યો છે (નવેમ્બર 2008થી પ્રોડક્શન લાઇનની બહાર), કેમકે તે નૌકા સંબંધી વેરિઅન્ટ હોવાથી ભારતીય નૌકાદળના એરક્રાફ્ટ કેરિઅરથી સંચાલન માટે સક્ષમ છે. આઇએએફ (IAF)ને 200 એક-સીટના અને 20 બે-સીટના કન્વર્ઝન ટ્રેનરની જરૂરિયાત હોવાનું મનાય છે, જ્યારે ભારતીય નૌકાદળ તેના સી હેરિયર એફઆરએસ.51 અને હેરિયર ટી.60ને બદલે 40 એક-સીટના 40નો ઓર્ડર આપે તેવી શક્યતા છે. એલસીએ (LCA) નેવલ વેરિઅન્ટ વર્ષ 2009 સુધીમાં આકાશમાં ઉડતું જોવા મળે તેવી અપેક્ષા છે. તાજેતરનો વિકાસ એવું દર્શાવે છે કે આ એરક્રાફ્ટનો ભારતીય હવાઇ દળમાં વર્ષ 2010ના અંત અથવા વર્ષ 2011ની શરૂઆતમાં સમાવેશ કરવામાં આવશે. . ડિસેમ્બર 2009માં ગોવામાં દરિયાઇ કક્ષાની ફ્લાઇટ ટ્રાયલ દરમિયાન, તેજસે ઉડાન દરમિયાન પ્રતિ કલાક 1,350 કિમીની ઝડપ મેળવી, આથી તે હિન્દુસ્તાન એરોનોટિક્સ લિમિટેડ દ્વારા સ્વદેશમાં બનાવવામાં આવેલું સૌપ્રથમ સુપરસોનિક ફાઇટર વિમાન બન્યું.
એલસીએ (LCA) કાર્યક્રમ
thumb|એરો ઇન્ડિયા ખાતે એચએએલ તેજસ એલસીએ (LCA) કાર્યક્રમની રજૂઆત 1983માં બે પ્રાથમિક હેતુઓ માટે કરવામાં આવી હતી. મુખ્ય અને સૌથી સ્પષ્ટ હેતુ એ ભારતના જૂના થઇ રહેલા મિકોયાન-ગુરેવિચ મિગ-21 (નાટો (NATO) રિપોર્ટીંગ નામ 'ફિશબેડ') ફાઇટર્સના વિકલ્પનો વિકાસ હતો. 1970ના દાયકાથી મિગ-21 ભારતીય હવાઇ દળના મુખ્ય આધાર હતા, પરંતુ 1983થી પ્રારંભિક નમૂનાઓ આશરે 20 વર્ષ જેટલા જૂના હતા. "લોન્ગ ટર્મ રી-ઇક્વિપમેન્ટ પ્લાન 1981"માં નોંધવામાં આવ્યું હતું કે મિગ-21 વિમાનોની સેવા આપવાની ક્ષમતાનો 1990ના દાયકાના મધ્યમાં અંત આવશે અને 1995 સુધીમાં આઇએએફ (IAF)ને અંદાજિત માળખાકીય જરૂરિયાતોને પૂર્ણ કરવા માટે જરૂરી એરક્રાફ્ટમાં 40 ટકાની અછત ઉભી થશે.
એલસીએ (LCA) કાર્યક્રમનો અન્ય મુખ્ય હેતુ ભારતના સ્થાનિક એરોસ્પેસ ઉદ્યોગના સમગ્રલક્ષી વિકાસ ધરાવતા વાહન તરીકે પ્રસ્થાપિત કરવાનો હતો. 1947માં સ્વતંત્રતા મેળવ્યા બાદ તરત જ, ભારતના નેતાઓએ વિમાનસંચાલન અને અન્ય વ્યૂહાત્મક ઉદ્યોગોમાં સ્વ-નિર્ભરતા હાંસલ કરવા માટે મહત્વકાંક્ષી રાષ્ટ્રીય હેતુઓની સ્થાપના કરી. એરોસ્પેસ "સ્વ-નિર્ભરતા" કાર્યક્રમનું મૂલ્ય ફક્ત એરક્રાફ્ટના ઉત્પાદન સુધી જ સિમીત ન હતું, પરંતુ તે વૈશ્વિક બજારમાં વ્યાપારીકરણ સાથે તાલ મિલાવવા સ્ટેટ-ઓફ-ધી-આર્ટ ઉત્પાદનો માટે સક્ષમ કરવા સ્થાનિક ઉદ્યોગનો હેતુ પણ ધરાવતો હતો. એલસીએ (LCA) કાર્યક્રમની શરૂઆત અદ્યતન વિમાન-વ્યવહારની તકનીકોની વિસ્તીર્ણ શ્રેણીમાં ભારતની સ્વદેશી એરોસ્પેસ ક્ષમતાને વધુ વિસ્તારવા અને આધુનિક બનાવવાના હેતુ માટે કરવામાં આવી હતી.
આ લક્ષ્યાંકોને પૂર્ણ કરવા માટે, સરકારે વિવિધ સંચાલકીય અભિગમો અપનાવ્યા હતા, અને 1984માં એલસીએ (LCA) કાર્યક્રમનું સંચાલન કરવા માટે એરોનોટિકલ ડેવલોપમેન્ટ એજન્સીની (ADA) સ્થાપના કરી હતી. તેજસ ને વારંવાર હિન્દુસ્તાન એરોનોટિક્સ લિમિટેડ (એચએએલ)નું ઉત્પાદન ગણાવવામાં આવતું હોવા છતાં, તેજસ ના ઉત્પાદનની વાસ્તવિક જવાબદારી 100થી વધારે સંરક્ષણ પ્રયોગશાળાઓ, ઔદ્યોગિક સંસ્થાઓ, અને શૈક્ષણિક સંસ્થાઓના રાષ્ટ્રીય કોન્સોર્ટિયમ, એડીએ સાથે એચએએલની મુખ્ય કોન્ટ્રાક્ટર તરીકે હતી. એડીએ ઔપચારિક રીતે ભારતીય સંરક્ષણ મંત્રાલયના ડિફેન્સ રિસર્ચ એન્ડ ડેવલોપમેન્ટ ઓર્ગેનાઇઝેશન (ડીઆરડીઓ)ના આશ્રય હેઠળ કામ કરે છે.
અક્ષરધામ
અક્ષરધામ એ સ્વામિનારાયણ સંપ્રદાયની માન્યતા મુજબનો એક દિવ્ય લોક છે. જ્યાં ભગવાન સ્વામિનારાયણ પોતાના ભક્તો સાથે નિવાસ કરે છે. સ્વામિનારાયણ સંપ્રદાય ની માન્યતા મુજબ જ્યારે સ્વામિનારાયણ ના ભક્તો નુ મૃત્યું થાય ત્યારે સ્વામિનારાયણ પોતે તેને અક્ષરધામમાં લઇ જાય છે. માન્યતાઓ મુજબ આ ધામ માં ગયા બાદ કોઈ ને ફરી જન્મ લેવો પડતો નથી.
એચએએલ તેજસ
એલસીએ (LCA) કાર્યક્રમ
ભારત સરકારના એલસીએ (LCA) માટેના સ્વ-નિર્ભરતા લક્ષ્યાંકમાં ત્રણ સૌથી વધુ વ્યવહારદક્ષ - અને સૌથી પડકારરૂપ - સિસ્ટમના સ્વદેશી વિકાસનો સમાવેશ થાય છે: ફ્યાય-બાય-વાયર (એફબીડબ્લ્યુ) ફ્લાઇટ કંટ્રોલ સિસ્ટમ (એફસીએસ), મલ્ટી-મોડ પલ્સ-ડોપ્લર રડાર, અને આફ્ટરબર્નીંગ ટર્બોફેન એન્જિન. ભારત એલસીએ (LCA)માં વિદેશી ભાગીદારીને સખત રીતે મર્યાદિત રાખવાની નીતિ ધરાવતું હોવા છતાં, આ મહત્વની એલસીએ (LCA) સિસ્ટમ હતી જેના માટે એડીએએ નોંધપાત્ર વિદેશી તકનીકી મદદ અને સલાહ લેવી પડી હતી. આ ઉપરાંત, એન્જિન અને રડાર પણ એવી મોટી સિસ્ટમ હતી જેના માટે એડીએ દ્વારા ગંભીરપણે વિદેશી સાધનોનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો, જોકે શરૂઆતના એલસીએ (LCA) એરક્રાફ્ટ માટેના વચગાળાના પગલા કે જ્યાં સ્વદેશી તકનીકની આવૃત્તિના પૂર્ણ વિકાસ માટે વધુ સમય આપવાની જરૂર હતી અને એલસીએનો કાવેરી પાવરપ્લાન્ટ આ પ્રકારનો કિસ્સો હતો.
વિમાન સંચાલનની તકનીકોમાં સ્વ-નિર્ભરતા મેળવવાની દ્રષ્ટિએ એલસીએ (LCA) કાર્યક્રમની મહત્વાકાંક્ષિતાનો ઉદાહરણ એ છે કે કુલ 35 મુખ્ય એવિઓનિક્સ સાધનો અને લાઇન-રિપ્લેસેબલ યુનિટ (એલઆરયુ)માંથી, ફક્ત ત્રણમાં વિદેશી તકનીકોનો સમાવેશ થાય છે. જેમાં સેક્સટેન્ટ (ફ્રાન્સ) અને એલ્બિટ (ઇઝરાયલ) દ્વારા મલ્ટી-ફંક્શન ડિસ્પ્લે (એમએફડી), એબ્લિબટની હેલ્મેટ-માઉન્ટેડ ડિસ્પ્લે અને સાઇટ (એચએમડીએસ) ક્યુઇંગ સિસ્ટમ, અને રાફેલ (ઇઝરાયલ) દ્વારા પૂરા પાડવામાં આવેલા લેસર પોડનો સમાવેશ થાય છે. આમ છતાં, આ ત્રણમાંથી પણ, એલસીએ (LCA) જ્યારે ઉત્પાદનના તબક્કે પહોંચ્યુ, ત્યારે એમએફડી ભારતીય કંપનીઓ દ્વારા પૂરી પાડવામાં આવે તેવી અપેક્ષા છે. અન્ય મહત્વના સરંજામોની વસ્તુઓ (માર્ટિન-બેકર ઇજેક્શન સીટ) આયાત કરવામાં આવે છે. મે 1998માં અણુ શસ્ત્ર પરિક્ષણ બાદ ભારત પર મુકવામાં આવેલા મનાઇહુકમના પરિણામે, લેન્ડીંગ ગિયર જેવી વસ્તુઓને આયાત કરવાનું આયોજન હતું - તેને સ્વદેશી કક્ષાએ વિકસીત કરવામાં આવી.
અક્ષરધામ
શ્રેણી:સ્વામિનારાયણ સંપ્રદાય
એચએએલ તેજસ
એલસીએ (LCA) કાર્યક્રમ
એલસીએ (LCA) કાર્યક્રમના પ્રારંભમાં એડીએ દ્વારા પસંદ કરવામાં આવેલી પાંચ મહત્વની તકનીકો માટે ભારત "સંપૂર્ણપણે સ્વદેશી" ફાઇટરની ડિઝાઇન બનાવે તેમજ તેનું સર્જન કરવા સક્ષમ બને તે જરૂરી હતું, જેમાંથી સમગ્ર રીતે સફળ થયા હતા: એડવાન્સ્ડ કાર્બન-ફાઇબર કોમ્પોઝિટ (સીએફસી) સ્ટ્રક્ચર અને સ્કિન્સ (વિશેષ રૂપે વિંગના કદના ઓર્ડર પ્રમાણે) અને અદ્યતન "ગ્લાસ કોકપિટ." વાસ્તવમાં, 3-ડી લેમિનેટેડ કોમ્પોઝિટ સાધનોની ડિઝાઇન અને વિકાસ માટેની તેની ઓટોલે ઇન્ટીગ્રેટેડ ઓટોમેટેડ સોફ્ટવેર સિસ્ટમમાં એડીએ નફાકારક વ્યાપારી આનુષંગિક લાભો ધરાવતી હતી (આ પરવાનો એરબસ અને ઇન્ફોસિસ બંનેને આપવામાં આવ્યો હતો.). અન્ય ત્રણ ચાવીરૂપ તકનીકોના પ્રારંભ સામે ઉભી થયેલી સમસ્યાઓને પગલે આ સફળતાઓ પ્રત્યે મોટે ભાગે કોઇનું ધ્યાન ગયું ન હતું. ભારતના સ્થાનિક ઉદ્યોગોની નિપૂણતાને પરિણામે, હાલમાં એલસીએ (LCA)ના આશરે 70% સાધનોનું ઉત્પાદન ભારતમાં કરવામાં આવે છે અને આગામી વર્ષોમાં આયાતી સાધનો પર રાખવામાં આવતા આધારમાં ઘટાડો નોંધાશે.