cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
રાવળના વરુણા
રાવળના વરુણા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાવળના વરુણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ફતેપુરા તાલુકો
છાશ
છાશ એ એક દુગ્ધ પેય છે. સામાન્ય રીતે છાશ એ માખણને વલોવતા પાછળ વધેલું પ્રવાહી, અથવા દહીંમાં પાણી, મીઠું, મસાલા ભેળવીને તૈયાર થતું પેય કે દૂધને આથો લાવીને તૈયાર કરાતું પીણું. દક્ષિણ યુ.એસ.એ ભારત અને મધ્ય પૂર્વ ના દેશોમાં જ્યાં દૂધ-દહીં જલ્દી ખટાશ પકડે છે ત્યાં આવા પેય પ્રસિદ્ધ છે. સ્કેંડીવેનીયાનમાં ઠંડું વાતાવરણ હોવા છતાં આ પીણું ત્યાં પ્રિય છે.
પારંપારિક છાશ હોય કે સંવર્ધિત છાશ, તેની ખટાશ દૂધમાં રહેલા અમ્લ (એસિડ) ને આભારી છે. દૂધમં વધેલ અમ્લીય ગુણ ખાસ કરીને લેક્ટિક એસિડને કારણે હોય છે. જે લેક્ટિક એસિડ જીવાણુ દ્વારા થતાં દૂધના લેક્ટોસ નામની સાકરના આથવણ સમયે આડપેદાશ તરીકે ઉત્પન્ન થાય છે. લેક્ટિક એસિડ ઉત્પન્ન થવાથી દૂધના pHમાં ઘટાડો આવે છે અને દૂધમાં રહેલ કૅસીઈન નામના પ્રોટીનના ના ઠારણને કારણે થાય છે જેથી દૂધ જાડું બની ને જામે છે. આને લીધે છાશ દૂધ કરતાં જાડી બને છે. પારંપારિક અને સંવર્ધિત બંને પ્રકારની છાશ માં લેક્ટિક એસિડ હોય છે અને પારંપારિક છાશ વધુ પાતળી હોય છે.
પારંપારિક છાશ
મૂળભૂત રીતે, છાશ એ મલાઈ ને વલોવીને માખણ કાઢતાં, વધેલ પ્રવાહી છે.
ભારત
ભારતમાં બનતી છાશ એ એક પારંપારિક છાશનું ઉદાહરણ છે. દહીંને વલોવીને તેમાંથી માખણ કાઢવાની પ્રક્રિયા પછી મળી આવતું પ્રવાહી તે છાશ છે. તેને હીન્દીમાં છાશ, પંજાબીમાં લસ્સી, મરાઠીમાં તાક (ताक)અને તમિળમાં મોર (மோர்) કહે છે. પારંપારિક છાશ ભારતના લગભગ દરેક ઘરમાં મળી આવે છે પણ પશ્ચિમ દેશોમાં તે નથી મળતી.છાશમાં સામાન્ય રીતે શુધ્ધ સુંચળ પાવડર (આખા સુંચળને જાતે દળીને) અને જીરા પાવડરનુ સરખા ભાગનું મિશ્રણ તેમજ સાવ સહેજ માત્રામાં મરી પાવડર ઉમેરીને મસાલા છાશ તૈયાર થાય છે.આ મસાલા છાશથી ગેસ કબજીયાત વગેરે મટે છે. દક્ષિણ ભારતમાં તહેવારોના દિવસે છાશમાં હિંગ અને લીમડો ઉમેરીને તેની હાટડીમાંથી લોકોને તરસ છીપાવવા આપવામાં આવે છે. કહે છે કે વાતાવણની ગરમી સામે લડવામાં છાશ શરીરને ઠંડુ રાખવામાં મદદ કરે છે. આયુર્વેદિક અને સિદ્ધ ચિકિત્સા પદ્ધતિમાં પણ છાશ ગરમી શામક હોવાનું મનાય છે.
આયુર્વેદમાં છાશ
આયુર્વેદમાં છાશના પાંચ પ્રકાર બતાવ્યાં છે.
સંવર્ધિત છાશ
સંવર્ધિત છાશ એ એક અથવાયેલ દુગ્ધ પેય છે. તેને ગાયના (કોઈ પણ) દૂધમાંથી બનાવવામાં આવે છે. ભેંસ ના દૂધ માંથી બનાવેલી છાશ સ્વાદમાં થોડી ખાટી હોય છે. આ ખટાશ લેક્ટિક એસિડ જીવાણુંને આભારી છે. આ પ્રકારે છાશ ઉત્પાદનની બે રીતો પ્રચલિત છે. સંવર્ધિત છાશની બનાવટમાં સીધાં દૂધમાં લેક્ટિક એસિડ બેક્ટેરિયા ઉમેરાય છે. જેને સ્ટ્રેપ્ટોકોકસ લેક્ટિસ તરીકે ઓળખાય છે. એક અન્ય પ્રજાતિના જીવાણું વાપારીને પણ અન્ય છાશ બને છે, જેને બલ્ગેરિયન  છાશ કહે છે. આની બનાવટમાં લેક્ટોબેસિલસ બલ્ગેરિકસ નામના જીવાણું વપરાય છે. જેઓ ખટાશ લાવે છે.
શ્રેણી:આહાર
કવર્ધા
કવર્ધા ભારત દેશમાં  આવેલા છત્તીસગઢ રાજ્યમાં આવેલું મહત્વનું નગર છે. કવર્ધા કવર્ધા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
શ્રેણી:છત્તીસગઢ
ખાનપર (તા.રાપર)
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
રણથંભોર રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન
રણથંભોર રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન ઉત્તર ભારતનાં વિશાળ રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાનો પૈકીનો એક છે. તે જયપુર થી ૧૩૦ કિલોમીટર દક્ષિણમાં અને કોટાથી ૧૧૦ કિલોમીટર ઉત્તર-પૂર્વમાં રાજસ્થાન રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સવાઇ માધોપુર જિલ્લામાં આવેલ છે. તેની સૌથી નજીકનું રેલવે સ્ટેશન અને નગર સવાઇ માધોપુર અહીંથી ૧૧ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:આઈ.યુ.સી.એન. શ્રેણી ૨ શ્રેણી:રાજસ્થાન શ્રેણી:ભારતના રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાનો શ્રેણી:વન્ય
નેસડા (તા. સિહોર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના  ભાવનગર જિલ્લાના સિહોર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સગવડો છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સિહોર તાલુકો
ખેંગારપર (તા.રાપર)
ખેંગારપર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. ખેંગારપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
બેગુની
બેગુની એટલે વેંગણના ભજીયાં. આ એક બંગાળી વાનગી છે. વેંગણના લંબગોળ પતીકાને બેસન, મીઠું અને હળદર નાખેલ ખીરામાં બોળીને તળીને આ વાનગી બને છે. આના જેવીજ ઓબરગાઈન ફ્રીટર્સ નામની વાનગી યુરોપમાં પ્રસિદ્ધ છે.
બંગાળમાં સામાન્ય રીતે આને મમરા સાથે ખવાય છે. બંગાલના શહેરોમાં આ એક લોક પ્રિય શેરીનું ખાણું છે. બંગાળી ઘરોમાં આને સાંજના નાસ્તા તરીકે ખવાય છે. બાંગ્લાદેશની રમજાન માસની ઈફ્તાર પાર્ટીઓની આ એક અતિસામાન્ય  વાનગી છે.
બેગુની બંગાળના વરસાદી પારંપારિક ખોરાકની એક અતિ આવશ્યક વાનગી છે. જ્યારે આને ચોખા અને દાળમાંથી બનતી ખીચુરી(ખીચડી) સાથે ખવાય છે.
કૃતિ
શ્રેણી:બંગાળી ભોજન શ્રેણી:ફરસાણ
કચ્છ રણ અભયારણ્ય
કચ્છ રણ અભયારણ્ય ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લા ના કચ્છના મોટા રણ માં આવેલું અભયારણ્ય છે, જે ફેબ્રુઆરી ૧૯૮૬માં જાહેર કરવામાં આવ્યું હતું. વિસ્તાર પ્રમાણે તે ભારતનું સૌથી મોટું અભયારણ્ય છે.
૦.૫ થી ૧.૫ મીટર ખારા પાણીની ઊંડાઇ ધરાવતું આ સૌથી મોટા અભયારણ્યોમાંનું એક છે. દર વર્ષે ઓક્ટોબર-નવેમ્બર દરમિયાન વરસાદી પાણી સૂકાઇ જતા સમગ્ર વિસ્તાર ખારાપટનો બની જાય છે. અભયારણ્યમાં વિવિધ પ્રકારના જળપક્ષીઓ અને સસ્તન પ્રાણીઓ જોવા મળે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતના અભયારણ્યો
નુંધાતડ (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વિલિયમ હેઝલિટ
વિલિયમ હેઝલિટ (૧૦ એપ્રિલ ૧૭૭૮ – ૧૮ સપ્ટેમ્બર ૧૮૩૦) અંગ્રેજ લેખક, નિબંધકાર, વિવેચક, ચિત્રકાર અને તત્ત્વચિંતક હતા.
નુંધાતડ (તા. અબડાસા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
વિલિયમ હેઝલિટ
જીવન
વિલિયમ હેઝલિટનો જન્મ ૧૦ એપ્રિલ ૧૭૭૮ના રોજ મેડસ્ટોન, કેન્ટ (ઇંગ્લેન્ડ) ખાતે થયો હતો. તેમના પિતા યુનિટેરિયન મિનિસ્ટર હતા. પિતાની ઈચ્છા અનુસાર હેઝલિટે ૧૭૯૩માં હેકનીની યુનિટેરિયન કૉલેજમાં અભ્યાસ કર્યો હતો. હેઝલીટને તત્ત્વજ્ઞાન અને રાજકારણમાં વિશેષ રસ હતિ. ૧૭૯૮માં કોલરિજ અને વર્ડ્ઝવર્થ સાથે એમની મુલાકાત થઈ હતી, જેના દ્વાર એમના જીવનમાં ભારે પરિવર્તન આવ્યું. ૧૮૦૨માં એમણે ચિત્રકાર થવા માતે પૅરિસમાં અભ્યાસ કર્યો હતો. પરંતુ એ માતેની યોગ્યતા એમનામાં ન હોવાથી એમણે એનો ત્યાગ કર્યો હતો. ત્યારબાદ એમણે એમનું સમગ્ર ધ્યાન સાહિત્ય પર કેન્દ્રિત કર્યું હતું.
૧૮૦૮માં હેઝલિટે સારા સ્ટોડાર્ટ સાથે લગ્ન કર્યું હતુ. આ લગ્ન નિષ્ફળ જવાથી એમણે ૧૮૨૨માં લગ્નવિચ્છેદ કર્યો. ૧૮૨૪માં એમણે મિસિસ બ્રિજવૉટર સાથે દ્વિતીય લગ્ન કર્યું. આ લગ્ન પણ નિષ્ફળ જવાથી એમણે ૧૮૨૪માં લગ્નવિચ્છેદ કર્યો હતો.
પ્રદાન
૧૮૦૫માં એમણે એમનો પ્રથમ નિબંધગ્રંથ 'એસે ઑન ધ પ્રિન્સિપલ્સ ઑફ્ હ્યૂમન ઍક્શન' પ્રગટ કર્યો, અને ત્યારબાદ એમણે તત્ત્વજ્ઞાન અને રાજકારણ અંગેના કેટલાક નિબંધોનું પ્રકાશન કર્યું. એમણે ૧૮૧૨માં 'મૉર્નિંગ ક્રૉનિકલ', ૧૮૧૪ દરમિયાન 'એડિનબરો રિવ્યૂ'માં તથા અન્ય સામયિકોમાં રિપોર્ટર તરીકે કાર્ય કર્યું. ૧૮૧૭માં એમણે એમનો સાહિત્યિક લખાણોનો પ્રથમ સંગ્રહ 'ધ રાઉન્ડ ટેબલ' પ્રગટ કર્યો. એ જ વર્ષમાં એમણે એમના પ્રસિદ્ધ વિવેચનગ્રંથ 'કૅરેક્ટર્સ ઑફ્ શેક્સપિયર્સ પ્લેઝ'નું પ્રકાશન કર્યું. ત્યારબાદ ૧૮૧૮, ૧૮૧૯ અને ૧૮૨૦માં એમણે અનુક્રમે 'ઑન ધી ઇંગ્લિશ પોએટ્સ', 'ઑન ધી ઇંગ્લિશ કૉમિક કૅરેક્ટર્સ' અને 'ઑન ધી ડ્રામેટિક લિટરેચર ઑફ્ ધી એઇજ ઑફ્ ક્વીન એલિઝાબેથ'નું પ્રકાશન કર્યું. ૧૮૨૧માં પ્રગટ થયેલ 'ટેબલ ટૉક' અને ૧૮૨૫માં પ્રગટ થયેલ 'ધ સ્પિરિટ ઑફ્ ધી એજ'માં એમણે શેલી અને અન્ય સમકાલીનો વિશે ટીકાત્મક વિવેચન કર્યું છે. ૧૮૨૮–૩૦ દરમિયાન એમણે ચાર ગ્રંથોમાં નેપોલિયન બોનાપાર્ટ નું જીવનચરિત્ર લખ્યું. ૧૮૩૦માં એમણે ચિત્રકાર ટિશયનનું જીવનચરિત્ર 'ધ લાઇફ ઑફ્ ટિશિયન' નામે પ્રગટ કર્યું.
હેઝલિટનાં જીવનમાં અને વિવેચનમા ફ્રેન્ચ ક્રાંતિ નો ખૂબ જ પ્રભાવ હતો. ફ્રેન્ચ ક્રાંતિનાં મૂલ્યો પ્રત્યે એમણે આયુષ્યના અંત સુધી સંપૂર્ણ નિષ્ઠા હતી. શેક્સપીયર અને એલિઝાબેથના યુગનાં નાટકો વિશેનું એમનું વિવેચન એ અંગ્રેજી વિવેચન-સાહિત્યમાં એમનું મૂલ્યવાન પ્રદાન ગણવામાં આવે છે.
ગુજરાતી સાહિત્યમાં
નર્મદે પોતાના નિબંધ 'કવિ અને કવિતા' (૧૮૫૮)માં હેઝલિટના કાવ્યસિદ્ધાંતનો સંદર્ભ લીધેલો છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ
પિપલારા (તા. ફતેપુરા)
પિપલારા (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પિપલારા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ફતેપુરા તાલુકો
થેપલા
200px|thumb|મેથીના થેપલા થેપલા અથવા ઢેબરા એ વિશ્વભરમાં પ્રસિદ્ધ એવી ગુજરાતી વાનગી છે, જેનો દેખાવ ભાખરી જેવો હોય છે. તે ઘઉંના લોટમાં મસાલા ભેળવીને, તેને વેલણની મદદથી ભાખરીની જેમ વણીને તેલમાં શેકીને તૈયાર કરાય છે. થેપલા બે પ્રકારનાં બને છે, ૧. નરમ થેપલા અને ૨. કડક થેપલા. નરમ થેપલા તેમાં રહેલ તેલને કારણે જલ્દીથી બગડતા નથી. થેપલાં ચા સાથે નાસ્તા તરીકે તેમજ બહારગામ જતી વખતે અથવા પર્યટન પર પ્રવાસ-ભોજન તરીકે ઉપયોગમાં લેવાય છે. નરમ થેપલાને ઓછા તેલમાં છીછરા તવા પર સાંતળીને બનાવાય છે. નરમ થેપલાં બટેટાની સૂકી ભાજી કે છૂંદા સાથે ખવાય છે. કડક થેપલાં ઉંડા તવામાં વધુ તેલમાં થેપલીયાથી દાબ આપતા આપતા તળીને બનાવાય છે. કડક થેપલાં ઘણાં દિવસ સૂધી ટકે છે અને તેને સૂકા નાસ્તા તરીકે ખવાય છે. આજ કાલ બજારમાં પાણીપૂરી અને પાવભાજીના સ્વાદવાળા કડક થેપલા સુદ્ધાં મળવા માંડ્યા છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી વાનગી શ્રેણી:ગુજરાતી ભોજન શ્રેણી:આહાર શ્રેણી:વાનગી
ડેન્માર્ક
ડેનમાર્ક, સત્તાવાર રીતે ડેનમાર્કનું રાજ્ય, ઉત્તર યુરોપમાં સાર્વભૌમ રાજ્ય છે. ડેનમાર્ક એક દ્વીપકલ્પ, જુટલેન્ડ અને 443 નામવાળા ટાપુઓનું દ્વીપસમૂહ છે, તેમાં સૌથી મોટું ઝિલેન્ડ છે, પછી ફ્યુન અને ઉત્તર જુટલેન્ડ આઇલેન્ડ છે. ટાપુઓ ને સમતળ, અરાજક જમીન અને રેતાળ દરિયાકિનારા, નીચી ઊંચાઈ અને સમશીતોષ્ણ વાતાવરણ દ્વારા વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે. ડેન્માર્ક એ સ્કેન્ડિનેવીયન રાષ્ટ્રોમાં સૌથી દક્ષિણમાં, સ્વીડનના દક્ષિણપશ્ચિમ અને નોર્વેની દક્ષિણે આવેલું છે, અને જર્મની દ્વારા દક્ષિણ તરફ સરહદ આવેલું છે.
પાચ તલાવડા (તા. સિહોર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના  ભાવનગર જિલ્લાના સિહોર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સગવડો છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
ડેન્માર્ક
ડેનમાર્કનું રાજ્ય ઉત્તર એટલાન્ટિક મહાસાગરમાં ફારૂ આઇલેન્ડ્સ અને ગ્રીનલેન્ડમાં બે સ્વાયત્ત ઘટક દેશોનો સમાવેશ કરે છે. ડેનમાર્કનો કુલ વિસ્તાર 42924 km2.
ડેનમાર્કને વિશ્વના સૌથી આર્થિક અને સામાજિક રીતે વિકસિત દેશોમાંનું એક માનવામાં આવે છે. તે એક ઉચ્ચ જીવનધોરણ ભોગવે છે અને દેશની કેટલીક રાષ્ટ્રીય કામગીરી જેમ કે શિક્ષણ, આરોગ્ય સંભાળ, રક્ષણ સિવિલ લિબર્ટીઝ, લોકશાહી શાસન, સમૃદ્ધિ, અને માનવ વિકાસ માં ઊંચો ક્રમાંક આપવામાં આવ્યો. દેશમાં સૌથી વધુ સામાજિક ગતિશીલતા હોવાનું માનવામાં આવે છે, ઉચ્ચ સ્તરની આવક સમાનતા, વિશ્વમાં સૌથી ઓછું ભ્રષ્ટાચારનું સ્તર હોવાનું, વિશ્વના 11 માં સૌથી વિકસિત, વિશ્વના સૌથી વધુ પ્રતિ માથાદીઠ આવક, અને વિશ્વના સૌથી વધુ વ્યક્તિગત આવકવેરા દરમાંની એક અર્થવ્યવસ્થા ડેન્માર્કની છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:Coordinates on Wikidata શ્રેણી:All articles containing potentially dated statements શ્રેણી:ચકાસણી કર્યા વગરના ભાષાંતરો શ્રેણી:યુરોપના દેશો
રમેશ સુમંત મહેતા
રમેશ સુમંત મહેતા (૨૭ ડિસેમ્બર ૧૯૦૬ – ૧૯૯૮) ભારતીય શિક્ષકવિદ્ અને પર્યાવરણય અને સેનિટરી એન્જિનિયર હતા. સામાજિક કાર્યકર માતા-પિતાને ત્યાં જન્મેલા રમેશ સુમંત મહેતાએ સિવિલ અને સેનિટરી એન્જિનિયરિંગમાં શિક્ષણ મેળવ્યું હતું. તેમણે ભારતમાં પાણી પુરવઠા, ડ્રેનેજ, કચરાના વ્યવસ્થાપન અને પ્રદૂષણ નિયંત્રણના ક્ષેત્રમાં અગ્રણી કાર્ય કર્યું હતું. સલાહકાર તરીકેના કાર્યક્ષેત્રની સાથે-સાથે તેમણે ઘણી શૈક્ષણિક સંસ્થાઓમાં વિવિધ સેવાઓ આપી હતી.
પ્રારંભિક જીવન
રમેશ મહેતાનો જન્મ ૨૭ ડિસેમ્બર ૧૯૦૬ના રોજ અમદાવાદ ખાતે સામાજિક કાર્યકર માતા-પિતા: સુમંત અને શારદા મહેતાના ઘરે થયો હતો. તેમણે તેમનું શાળાકીય શિક્ષણ અમદાવાદ, બરોડા (હાલ વડોદરા) અને કરાચીમાં પૂર્ણ કર્યું. તેઓ ૧૯૩૧માં બોમ્બે યુનિવર્સિટીમાંથી સિવિલ એન્જિનિયરિંગમાં સ્નાતક થયા અને ૧૯૩૩માં કોર્નેલ યુનિવર્સિટી, સેનિટરી એન્જિનિયરિંગમાં અનુસ્નાતકની પદવી મેળવી.
તેમણે ૧૯૪૦માં પુષ્પા ભટ્ટ સાથે લગ્ન કર્યા હતા.
મીરા નાયર
મીરા નાયર (15 ઓક્ટોબર, 1957માં જન્મેલા) ન્યૂયોર્ક મૂળના ભારતીય ફિલ્મ દિગ્દર્શક અને નિર્માતા છે. મીરાબાઈ ફિલ્મ્સ એ તેમની નિર્માતા કંપની છે.
જીવન
મીરાનું પ્રાથમિક શિક્ષણ હિમાચલ પ્રદેશના શિમલામાં આવેલી લોરેટો કૉન્વેન્ટ તારા હોલ નામની બોર્ડિંગ સ્કૂલમાં થયું હતું. તેઓએ દિલ્હી યુનિવર્સિટીના મીરાન્ડા હાઉસમાંથી સમાજશાસ્ત્ર વિષયમાં અભ્યાસ કર્યો, અને અહીં તેમણે લગભગ ત્રણ વર્ષ સુધી એક નાનકડી ડ્રામા કંપનીમાં રાજકીય વિષયો પર શેરી નાટકો ભજવ્યા. ત્યાર પછી 19 વર્ષની વયે 1976માં હાર્વર્ડ યુનિવર્સિટીની શિષ્યવૃત્તિ મેળવી તેઓ યુએસ (US) જવા રવાના થયા, જ્યાં તેમણે સમાજશાસ્ત્રનો અભ્યાસ ચાલુ રાખ્યો. હાર્વર્ડમાં જ તેમની મુલાકાત તસ્વીરકાર અને પોતાના ભાવિ પતિ મિચ એપસ્ટેઈન સાથે થઈ. આ ઉપરાંત તેઓ અહીં પોતાના વાર્તા લેખક સૂની તારાપોરવાલાને પણ મળ્યા, અને બાદમાં તેઓ ડોક્યુમેન્ટ્રી (દસ્તાવેજી ફિલ્મો) ફિલ્મો બનાવવા તરફ વળ્યા.
તેમણે દિલ્હી યુનિવર્સિટી અને હાર્વર્ડ યુનિવર્સિટીમાંથી અભ્યાસ પૂર્ણ કર્યો હતો. તેમની પ્રથમ જ ફિલ્મ ‘સલામ બોમ્બે! ’ (1988)એ કાન્સ ફિલ્મ ફેસ્ટિવલમાં ગોલ્ડન કેમેરા એવોર્ડ મેળવ્યો હતો, અને આ ફિલ્મે એકેડેમિક એવોર્ડમાં ‘બેસ્ટ ફોરેન લેંગ્વેજ ફિલ્મ’માં નામાંકન મેળવ્યું હતું. આ ફિલ્મના દિગ્દર્શન દરમિયાન જ તેમણે ભારતમાં રસ્તા પર રહેતા બાળકો માટે ‘સલામ બાળક ટ્રસ્ટ’ નામની સંસ્થા સ્થાપી હતી. તેમણે આ પહેલાં ઘણા સમય સુધી રચનાત્મક સહકાર્યકર તરીકે તેમજ પટકથા લેખક તરીકે સૂની તારાપોરવાલા સાથે કામ કર્યું હતું, જેમને તેઓ હાર્વર્ડમાં મળ્યા હતા.
તેઓ રાષ્ટ્રીય ફિલ્મ પુરસ્કાર સહિત અનેક આંતરરાષ્ટ્રીય ફિલ્મ ઉત્સવોમાં પુરસ્કારો જીતી ચૂક્યા છે. એટલું જ નહીં, તેઓ એકેડેમી એવોર્ડ, ગોલ્ડન ગ્લોબ, બાફ્ટા (BAFTA) એવોર્ડ અને ફિલ્મફેર એવોર્ડ સહિત અનેક પુરસ્કારો માટે પણ નામાંકિત પણ થઈ ચૂક્યા છે. આ ઉપરાંત તેઓ ઈન્ડિયા અબ્રોડ પર્સન ઓફ ધ યર-2007 એવોર્ડ પણ મેળવી ચૂક્યા છે. આ એવોર્ડ તેમને પેપ્સિકોના અધ્યક્ષ અને સીઈઓ (CEO) ઈન્દ્રા નૂયી તેમજ ઈન્ડિયા અબ્રોડ પર્સન ઓફ ધ યર-2006ના હસ્તે એનાયત થયો હતો.
રમેશ સુમંત મહેતા
કારકિર્દી
૧૯૬૧માં, તેઓ કાઉન્સિલ ઓફ સાયન્ટિફિક એન્ડ ઈન્ડસ્ટ્રીયલ રિસર્ચ (CSIR)ની નેશનલ એન્વાયર્નમેન્ટલ એન્જિનિયરિંગ રિસર્ચ ઈન્સ્ટિટ્યૂટ (NEERI)ના પ્રથમ ડિરેક્ટર તરીકે નિયુક્ત થયા. સરકારી સેવામાંથી નિવૃત્તિ પછી, WHO તરફથી નૈરોબી, કેન્યામાં પર્યાવરણીય એન્જિનિયરિંગના પ્રોફેસર તરીકે સેવા આપી હતી. તેમણે ૧૯૭૦થી ૧૯૭૪ દરમિયાન ગુજરાતમાં સરદાર પટેલ યુનિવર્સિટીના કુલપતિ તરીકે સેવા આપી હતી. તેઓ બિરલા વિશ્વકર્મા મહાવિદ્યાલય, વલ્લભ વિદ્યાનગરના પર્યાવરણ ઈજનેરી વિભાગ સાથે પણ સંકળાયેલા હતા. તેમણે બાંગ્લાદેશમાં પર્યાવરણ સલાહકાર તરીકે પણ સેવા આપી હતી.
મીરા નાયર
જીવન
તેમની તાજેતરની ફિલ્મોમાં રીસ વિથરસ્પૂન સાથેની વેનિટી ફેર, ધ નેમસેક અને એમેલિયા નો સમાવેશ થાય છે.
રમેશ સુમંત મહેતા
કારકિર્દી
૧૯૭૫માં, તેઓ ગુજરાત પ્રદૂષણ નિયંત્રણ બોર્ડના પ્રથમ અધ્યક્ષ તરીકે નિયુક્ત થયા. તેમણે તેમના કાર્યકાળ દરમિયાન વડોદરા, ભરૂચ, રાજકોટ અને વાપીમાં સંશોધન પ્રયોગશાળાઓની સ્થાપના કરી, ઘન કચરા વ્યવસ્થાપન અને રિસાયક્લિંગમાં તકનીકોની શોધ કરી અને ઘણા સંશોધન પત્રો લખ્યા. તેમને ઈન્ડિયન વોટર વર્કસ એસોસિએશનના પ્રમુખ તરીકે નિયુક્ત કરવામાં આવ્યા હતા.
તેઓ સાબરમતી આશ્રમના સફાઈ વિદ્યાલય સાથે પણ સંકળાયેલા હતા, જે સ્વચ્છતા શિક્ષણના ક્ષેત્રમાં સક્રિય છે. તેમણે અમદાવાદમાં શેઠ સી. એન. વિદ્યાલય અને અન્ય શૈક્ષણિક સંસ્થાઓનું સંચાલન કરતા ટ્રસ્ટના અધ્યક્ષ તરીકે પણ સેવા આપી હતી.
મીરા નાયર
કારકિર્દી
1991માં આવેલી ડેન્ઝલ વોશિંગ્ટન અને સરિતા ચૌધરી અભિનિત મિસિસિપ્પી મસાલા માં વિસ્થાપિત થઈને મિસિસિપ્પીમાં જીવતા અને કામ કરતા યુગાન્ડાના-ભારતીય પરિવારની વાત કહેવાઈ હતી. આ ફિલ્મમાં પણ સૂની તારાપોરવાલાએ પટકથા લખી હતી, અને ફિલ્મનું નિર્માણ માઈકલ નોઝિક દ્વારા કરાયું હતું. 1995માં તેમની ક્રિસ્ટિન બેલના પુસ્તક આઘારિત ધ પેરેઝ ફેમિલી ફિલ્મ પ્રદર્શિત થઈ. આ ફિલ્મમાં મારિસા તોમેઈ, આલ્ફ્રેડ મોલિના અને એન્જેલિકા હ્યુસ્ટને કામ કર્યું હતું, જ્યારે આ ફિલ્મ પણ માઈકલ નોઝિક દ્વારા નિર્મિત હતી.
રમેશ સુમંત મહેતા
કારકિર્દી
ઇ.સ. ૧૯૯૮માં તેમનું અવસાન થયું હતું.
મીરા નાયર
કારકિર્દી
આ ઉપરાંત તેઓ 'કામા સૂત્ર : અ ટેઈલ ઓફ લવ' ફિલ્મના પણ દિગ્દર્શક હતા, જેમાં ભારતની 16મી સદીનો સેટ (દૃશ્ય) ઊભો કરાયો હતો.
રમેશ સુમંત મહેતા
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:૧૯૦૬માં જન્મ શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૯૮માં મૃત્યુ
મીરા નાયર
કારકિર્દી
નવીન એન્ડ્રયૂસ અભિનિત અને એચબીઓ (HBO) ફિલ્મ દ્વારા નિર્મિત માય ઓન કન્ટ્રી ફિલ્મની વાર્તા સૂની તારાપોરવાલાએ અબ્રાહમ વર્ગીસના પુસ્તકના આધારે લખી હતી.
મીરા નાયરની અત્યાર સુધીની સૌથી જાણીતી ફિલ્મ છે મોનસુન વેડિંગ (2001), સબરિના ધવન દ્વારા લિખીત આ ફિલ્મમાં છૂટાછવાયા ભારતીય પંજાબી પરિવારો વિશેની હતી, વેનિસ ફિલ્મોત્સવમાં તેણે ગોલ્ડન લાયન એવોર્ડ જીત્યો હતો. મીરા નાયર આ એવોર્ડ જીતનારા પ્રથમ મહિલા છે. જ્યારે 2004ની તેની આવૃત્તિ તેમણે ઠાકરેની નવલકથા પરથી રીસ વિથરસ્પૂન દ્વારા અભિનિત વેનિટી ફેર ફિલ્મ બનાવી હતી.
તેમનો હાલનો પ્રોજેક્ટ માઇશા છે, જે પૂર્વ આફ્રિકન અને દક્ષિણ એશિયાઈ લોકોને ફિલ્મ્સનો અભ્યાસ કરવા માટેની એક ફિલ્મ લેબ છે. માઇશાનું વડું મથક યુગાન્ડાના કમ્પાલામાં નાયરે દત્તક લીધેલા ઘરમાં આવેલું છે.
તેમણે ન્યૂયોર્ક, આઈ લવ યુ નામની ફિલ્મનું પણ દિગ્દર્શન કર્યું હતું, જે ન્યૂયોર્કમાં આકાર લેતી એક રોમાન્ટિક-ડ્રામા લવ સ્ટોરી છે. આ ઉપરાંત તેમણે ફક્ત 12 જ મિનિટની એઈડ્સ (AIDS) જાગૃતિ (ગેટ્સ ફાઉન્ડેશનના ભંડોળ દ્વારા નિર્મિત) માટેની માઈગ્રેશન નામની ફિલ્મ પણ બનાવી હતી.
ફિલ્મ ઉદ્યોગમાં તેમના પ્રદાન બદલ 2007માં 9મા બોલિવૂડ ફિલ્મ એવોર્ડમાં તેમને પ્રાઈડ ઓફ ઈન્ડિયા એવોર્ડથી નવાજવામાં આવ્યા હતા.
ઓક્ટોબર 2009માં પ્રદર્શિત થયેલી તેમની આત્મકથારૂપ ફિલ્મ એમેલિયા વિશે પ્રબળ નકારાત્મક રિવ્યૂ લખાયા હતા.
છેલ્લાં ઘણાં વર્ષોથી તેઓ શાંતારામ નામની નવલકથા પરથી બની રહેલી મોટા બજેટ ફિલ્મ માટે વ્યસ્ત હતા, પરંતુ 2009માં આ ફિલ્મ અભરાઈએ ચડાવી દેવાઈ હતી. તેમની આગામી ફિલ્મ ઈમ્પ્રેશનિસ્ટ 1920ના રાજ પર આધારિત છે. આ ઉપરાંત નાયરે મોહસીન હમિદની 2007માં પ્રકાશિત ધ રેલક્ટન્ટ ફન્ડામેન્ટલિસ્ટ નવલકથાના પણ હક્કો ખરીદ્યા છે. આ ફિલ્મમાં મુખ્ય ભૂમિકા માટે પ્રતીક બબ્બર, અલી ઝાફર અને રેહાન ખાન ઓડિશન આપી ચૂક્યા છે. તેમણે ઋષિકેશમાં બિટલ્સ પર આધારિત એક ડોક્ટુમેન્ટ્રી ફિલ્મનું કામ પણ શરૂ કર્યું છે. જોકે આ ફિલ્મ ક્યારે પ્રદર્શિત થશે તેની હજુ સુધી તારીખ જાહેર કરાઈ નથી.
અંગત જીવન
મીરા નાયર ન્યૂયોર્કમાં કોલમ્બિયા યુનિવર્સિટી નજીક જીવન ગુજારે છે. અહીં તેઓ સ્કૂલ ઓફ આર્ટ્સમાં ફિલ્મ વિભાગમાં સંલગ્ન પ્રાધ્યાપક તરીકે ફરજ બજાવે છે, અને તેમના પતિ, પ્રોફેસર મહેમૂદ મામદાની પણ અહીં ભણાવે છે. નાયર પોતાની ફિલ્મ મિસિસિપ્પી મસાલા ના સંશોધન માટે પ્રથમવાર જ યુગાન્ડા જઈ રહ્યા હતા ત્યારે તેમના પતિને પહેલીવાર 1988માં મળ્યા હતા. આ ઉપરાંત નાયર ઘણાં વર્ષોથી યોગના પણ અભ્યાસી રહ્યા છે, ફિલ્મ નિર્માણ વખતે પણ તેઓ પોતાની કલાકારો અને કર્મચારીઓ સાથે યોગથી જ દિવસની શરૂઆત કરે છે. નાયરે એક પુત્ર છે, ઝોહરાન મામદાની, તેનો જન્મ 1991માં થયો હતો અને 2010માં તે બ્રોન્ક્સ હાઈસ્કૂલ ઓફ સાયન્સમાંથી સ્નાતક થયો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:૧૯૫૭માં જન્મ
કૃત્રિમ હીરા
સંદર્ભો
શ્રેણી:ભૌતિકવિજ્ઞાન
નોડેવાંઢ (તા. અબડાસા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
વૃત્તિમય ભાવાભાસ
વૃત્તિમય ભાવાભાસ અથવા પથેટિક ફૅલસી (અંગ્રેજી: pathetic fallacy) અથવા ઊર્મિજન્ય ભાવાભાસ એ સાહિત્ય અને કળામાં ભાવનિરૂપણ માટેની એક વિશિષ્ટ પ્રયુક્તિ છે. અંગ્રેજ કળામિમાંસક જ્હોન રસ્કિને પોતાના 'મૉડર્ન પેઇન્ટર્સ' (૧૮૫૬) નામના ગ્રંથમાં ચિત્રકારો માનવભાવોનું પ્રકૃતિમાં આરોપણ કરીને જે રીતે અસત્યનો આશ્રય લે છે તેની મર્યાદા કે દોષ દર્શાવવા 'પૅથેટિક ફૅલસી' સંજ્ઞા પ્રયોજી હતી. ગુજરાતીમાં રમણભાઈ નિલકંઠે એને માટે ગુજરાતીમાં 'વૃત્તિમય ભાવાભાસ' સંજ્ઞા પ્રયોજી હતી. ગુજરાતીમાં આ સંજ્ઞાનો સૌપ્રથમ ઉપયોગ રમણભાઈ નીલકંઠે પોતાના 'કવિતા અને સાહિત્ય' ગ્રંથમાં કર્યો હતો. રમણભાઈએ પૅથેટિક ફૅલસી માટે ગુજરાતીમાં વૃત્તિમય ભાવાભાસ સંજ્ઞા પ્રયોજી હતી. જ્યારે નરસિંહરાવ દિવેટિયા અને ડોલરરાય માંકડે એને માટે અનુક્રમે 'અસત્ય ભાવારોપણ' અને 'ઊર્મિજન્ય ભાવાભાસ' સંજ્ઞાઓ પ્રયોજી છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:સાહિત્યની પરિભાષાઓ શ્રેણી:સાહિત્યિક પ્રયુક્તિઓ
કુંભારીયા (તા.રાપર)
કુભારીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. કુંભારીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
રાયધરા (તા. હળવદ)
રાયધરા (તા. હળવદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હળવદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રયાધરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હળવદ તાલુકો
અગાર રજવાડું
અગાર રજવાડું એ  અને પશ્ચિમ ભારતના ગુજરાતનું એક ભૂતપૂર્વ મહેવાસ (નાનકડું રજવાડું) હતું. હાલમાં તે નર્મદા જિલ્લામાંના તિલકવાડા તાલુકા નું અગાર નામનું એક ગામ છે છે.
ઇતિહાસ
અંગ્રેજ સાશનની રેવા કાંઠા એજન્સી હેઠળ આવતા સંખેડા મહેવાસનું એક નાનું રજવાડું હતું. મુસ્લિમ સરદારો આ રજવાડાના શાસકો હતા. આ રજવાડામાં એક શહેર અને ૨૭ ગામોનો સમાવેશ થતો હતો. ૧૯૦૧ની વસ્તી ગણતરી અનુસાર આ ગામની વસ્તી ૧,૩૯૯ ની હતી અને તેનું ક્ષેત્રફળ ૧૭ ચોરસ માઇલ હતું. આ રજવાડાની આવક ૧૦,૭૪૬ રૂપિયા (મોટાભાગે જમીન મહેસૂલ) હતી અને ગાયકવાડના વડોદરા રાજ્યને તે ૧૪૩ રૂપિયાની ખંડણી આપતું હતું.
સંદર્ભ
<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> શ્રેણી:ગુજરાતનાં રજવાડાં
કુડા (જામપર) (તા.રાપર)
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
પન્નાલાલ પટેલ
પન્નાલાલ નાનાલાલ પટેલ (૭ મે ૧૯૧૨ – ૬ એપ્રિલ ૧૯૮૯) ગુજરાતી સાહિત્યકાર હતા. તેમણે ૨૦થી વધુ ટૂંકી વાર્તા સંગ્રહો, જેવા કે સુખના સાથી (૧૯૪૦) અને વાત્રકને કાંઠે (૧૯૫૨), અને ૨૦ કરતાં વધુ સામાજીક નવલકથાઓ, જેવી કે મળેલા જીવ (૧૯૪૧), માનવીની ભવાઇ (૧૯૪૭) અને ભાંગ્યાના ભેરુ (૧૯૫૭), અને અનેક ધાર્મિક નવલકથાઓ લખી છે. તેમને ૧૯૮૫માં માનવીની ભવાઇ માટે જ્ઞાનપીઠ પુરસ્કાર મળ્યો હતો. તેમના સર્જનનું નાટકો અને ચલચિત્રોમાં પણ રુપાંતર થયું છે.
જીવન
તેમનો જન્મ ૭ મે ૧૯૧૨ના રોજ હવે રાજસ્થાન રાજ્યમાં આવેલા ડુંગરપુર જિલ્લાના માંડલી ગામમાં નાનાશા અથવા નાનાલાલ અને હીરાબાને ત્યાં આંજણા ચૌધરી કુટુંબમાં થયો હતો. તેઓ તેમના ચાર ભાઇ-બહેનોમાં સૌથી યુવાન હતા. તેમના પિતા ખેડૂત હતા અને રામાયણ, ઓખાહરણ અને અન્ય ધાર્મિક વાર્તાઓનું તેમના ગામમાં પઠન કરતા હતા. આને કારણે તેમના ઘરની નામના થઇ હતી. તેમના પિતા પન્નાલાલના નાનપણમાં જ મૃત્યુ પામ્યા અને તેમની માતા હીરાબાએ સંતાનોનો ઉછેર કર્યો હતો. તેમના શિક્ષણ દરમિયાન તેમની ગરીબીના કારણે અનેક અડચણો આવી હતી.
તેઓ ઇડરની સર પ્રતાપ હાઇ સ્કૂલમાં માત્ર ચોથા ધોરણ સુધી જ અભ્યાસ કરી શક્યા. શાળાજીવન દરમિયાન તેઓ ઉમાશંકર જોષીના મિત્ર બન્યા હતા. થોડો સમય માટે તેમણે ડુંગરપુરમાં દારુના ભઠ્ઠા પર મેનેજર તરીકે નોકરી કરી હતી. તેમણે તેમની પ્રથમ નવલકથા અમદાવાદમાં એક સદગૃહસ્થના ઘરે નોકરી કરતા લખી હતી.
૧૯૩૬માં અમદાવાદમાં મળેલ ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદના અધિવેશનમાં ઈડર શાળાના સહાધ્યાયી ઉમાશંકર જોષી સાથે તેમનો અચાનક સંપર્ક થયો અને તેમના પ્રોત્સાહનથી તેમણે સાહિત્યસર્જનનો પ્રારંભ કર્યો. તેમણે તેમની પ્રથમ ટૂંકી વાર્તા શેઠની શારદા (૧૯૩૬) લખી. પછીથી, તેમની વાર્તાઓ ઘણાં ગુજરાતી સામયિકોમાં પ્રગટ થઇ. ૧૯૪૦માં, તેમની પ્રથમ નવલકથા વળામણાં અને મળેલા જીવ (૧૯૪૧), માનવીની ભવાઇ (૧૯૪૭) અને અન્ય નવલકથાઓ પ્રગટ થઇ. એક સદગૃહસ્થની મદદથી અમદાવાદ ઈલેકટ્રિક કંપનીમાં નોકરી મેળવી પહેલા ઑઈલમેન અને પછી મીટર-રીડીંગ કરનાર તરીકે તેમણે કાર્ય કર્યું. ચાર-પાંચ વર્ષ મુંબઈની એન.આર.આચાર્યની ફિલ્મ કંપનીમાં પટકથા લેખક તરીકે કાર્ય કર્યું. ત્યાર બાદ વતન માંડલીમાં જઈ ખેતીનો વ્યવસાય અને સાથે-સાથે લેખનપ્રવૃત્તિ કરી. ૧૯૪૭માં ક્ષયની બીમારી અને પછી અરવિંદના યોગમાર્ગ પ્રત્યે તેઓ આકર્ષિત થયા. ૧૯૫૮ થી તેમણે અમદાવાદમાં સ્થાયી વસવાટ કર્યો અને લેખનનો મુખ્ય વ્યવસાય અપનાવ્યો. ૧૯૭૧માં તેમણે અમદાવાદમાં તેમના બે પુત્રોની સાથે સાધના પ્રકાશન કંપનીની શરુઆત કરી. પાછલા વર્ષોમાં તેમણે મુખ્યત્વે હિંદુ ધાર્મિક વાર્તાઓ અને મહાકાવ્યો પર આધારિત નવલકથાઓ લખી. ૧૯૭૯માં વડોદરામાં મળેલી ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદના સર્જન વિભાગના તેઓ પ્રમુખ હતા.
તેમણે પોતાના સંઘર્ષના દિવસોને 'વાસંતી દિવસો' ગણાવ્યા હતા. તેમની કૃતિ 'કંકુ' પરથી ગુજરાતી ફિલ્મ બની હતી. ૬ એપ્રિલ ૧૯૮૯ના રોજ અમદાવાદમાં બ્રેઈન હેમરેજથી તેમનું અવસાન થયું હતું.
સર્જન
તેમણે ૬૧ નવલકથાઓ, ૨૬ ટૂંકી વાર્તાના સંગ્રહો અને અન્ય ઘણું સર્જન કર્યું હતું. તેમનું મોટાભાગનું લખાણ ઉત્તર ગુજરાતના સાબરકાંઠા જિલ્લાની સ્થાનિક બોલીમાં લખાયેલું છે.
સન્માન
૧૯૫૦માં તેમને રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક એનાયત કરવામાં આવ્યો. ૧૯૮૫માં તેમની રચના માનવીની ભવાઈ માટે સાહિત્યનો સર્વોચ્ચ પુરસ્કાર જ્ઞાનપીઠ પુરસ્કાર તેમને મળ્યો હતો. ઉમાશંકર જોષી પછી જ્ઞાનપીઠ પુરસ્કાર મેળવનાર તેઓ બીજા ગુજરાતી ભાષાના લેખક હતા.
પન્નાલાલ પટેલને 'સાહિત્ય જગતનો ચમત્કાર' અને 'ગુજરાતી સાહિત્યનું પરમ વિસ્મય' જેવા બિરુદોથી નવાજવામાં આવ્યા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:જ્ઞાનપીઠ એવોર્ડ વિજેતા શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા શ્રેણી:૧૯૧૨માં જન્મ શ્રેણી:૧૯૮૯માં મૃત્યુ
બર્લિન
બર્લિન (, German: [bɛʁˈliːn]) વિસ્તાર અને વસ્તી બંનેની દૃષ્ટિએ જર્મનીની રાજધાની અને સૌથી મોટું નગર છે. તેના ૩૭ લાખ નગરવાસીઓ, વસ્તી અનુસાર તેને યુરોપિયન યુનિયનનું સૌથી વધુ વસ્તી ધરાવતું નગર બનાવે છે. જર્મનીના સોળ ઘટક રાજ્યોમાંથી એક, બર્લિન બ્રાન્ડેનબર્ગ રાજ્યથી ઘેરાયેલું છે અને બ્રાન્ડેનબર્ગની રાજધાની પોટ્સડેમ સાથે જોડાયેલું છે. બર્લિનનો બૃહદ નગરીય વિસ્તાર, જે લગભગ ૪૫ લાખ ની વસ્તી ધરાવે છે, તે રુહર પછી જર્મનીનો બીજો સૌથી વધુ વસ્તી ધરાવતો નગરીય વિસ્તાર છે. બર્લિન-બ્રાંડનબર્ગ રાજધાની પ્રદેશમાં ૬૦ લાખ થી વધુ રહેવાસીઓ છે અને તે રાઈન-રુહર અને રાઈન-મેઈન પ્રદેશો પછી જર્મનીનો ત્રીજો સૌથી મોટો મેટ્રોપોલિટન પ્રદેશ છે.
બર્લિન સ્પ્રી નદી ના કાંઠે પથરાયેલું છે, જે હેવેલ નદી (એલ્બેની ઉપનદી)માં વહે છે. નગરની મુખ્ય ભૌગોલિક વિશેષતાઓમાં પશ્ચિમી અને દક્ષિણપૂર્વીય ક્ષેત્રમાં સ્પ્રી, હેવેલ અને દાહમે નદીઓ દ્વારા રચાયેલા ઘણા સરોવરો છે, જેમાંથી સૌથી મોટું જળાશય મુગલ્સી છે. નગરનો લગભગ એક તૃતીયાંશ વિસ્તાર જંગલો, ઉદ્યાનો, વાટિકાઓ, નદીઓ, નહેરો અને જળાશયોથી બનેલો છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:જર્મની
ગોધાવાડા (તા. મેઘરજ)
ગોધાવાડા (તા. મેઘરજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોધાવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મેઘરજ તાલુકો
પટવેલ (તા. ફતેપુરા)
પટવેલ (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પટવેલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ફતેપુરા તાલુકો
પાંચવડા (તા. સિહોર)
સંદર્ભ
શ્રેણી:સિહોર તાલુકો
રાતાભેર (તા. હળવદ)
રાતાભેર (તા. હળવદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હળવદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાતાભેર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હળવદ તાલુકો
ખીરઈ (તા.રાપર)
ખીરઇ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. ખીરઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
મધ્ય ઝોન, અમદાવાદ શહેર
મધ્ય ઝોન, અમદાવાદ શહેર એ અમદાવાદ શહેરનું સંચાલન કરનાર અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશન દ્વારા સંચાલનની સરળતા માટે શહેરને વિભાજીત કરતો વહીવટી વિભાગ છે. આ ઝોનમાં નીચેના સ્થળોએ નાગરિકો માટે અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશનની સેવાઓ ઉપલબ્ધ છે.
ગોકચુવાણ (તા. મેઘરજ)
ગોકચુવાણ (તા. મેઘરજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોકચુવાણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ઉધમસિંહ
ઉધમસિંહ નો જન્મ ૨૬ ડિસેમ્બર ૧૮૯૯માં પંજાબના સંગરૂર જિલ્લાના સુનામ ગામમાં થયો હતો. ૧૯૦૧માં ઉધમસિંહના માતા અને ૧૯૦૭માં તેમના પિતાનું અવસાન થઇ ગયું. આ ઘટનાના લીધે ઉધમસિંહને તેમના મોટાભાઈ સાથે અમૃતસરના અનાથાશ્રમમાં રહેવું પડ્યું. ઉધમસિંહનું બાળપણનું નામ શેરસિંહ અને તેમના ભાઈનું નામ મુક્તાસિંહ હતું. જેમને અનાથાશ્રમમાં અનુક્રમે ઉધમસિંહ અને સાધુસિંહ નવા નામ મળ્યા. ઉધમસિંહ સર્વધર્મના પ્રતીક સમાન હતા. એટલા માટે જેલવાસ દરમિયાન તેમણે પોતાનું નામ બદલીને "રામ મોહહમ્મદ સિંહ આઝાદ" રાખ્યું હતું જે ભારતના પ્રમુખ ધર્મોના પ્રતિક છે.
ગોકચુવાણ (તા. મેઘરજ)
શ્રેણી:મેઘરજ તાલુકો
ઉધમસિંહ
અનાથાશ્રમમાં ઉધમસિંહનું જીવન પસાર થઇ રહ્યું હતું ત્યાંજ ૧૯૧૭માં તેમના ભાઈનું અવસાન થઇ ગયું અને તેઓ બધી રીતે અનાથ થઇ ગયા. ૧૯૧૯માં તેમણે અનાથાશ્રમ છોડી દીધું અને ક્રાન્તિકારીઓની સાથે મળી દેશની આઝાદીની ચળવળમાં ભળી ગયા.
જલિયાંવાલા બાગ હત્યાકાંડ
રોલેટ એક્ટના વિરોધમાં ૩૦ માર્ચ અને ૦૬ એપ્રિલ ૧૯૧૯ના રોજ પંજાબમાં લોકોએ હળતાલ પાડી. અમૃતસરની સ્થિતિ અંકુશ બહાર ગઈ છે તેમ લાગતા તેમને લશ્કરના હવાલે કર્યું. ૧૩ એપ્રિલ ૧૯૧૯ વૈશાખી (પાક લણણીનો દિવસ) ના દિવસે સાંજે ૪:૩૦ વાગ્યે જલિયાંવાલા બાગમાં શહીદોને અંજલી આપવા અને બધાના પ્યારા નેતાઓ ડૉ. કિચલું અને ડૉ. સત્યપાલની ધરપકડનો વિરોધ કરવા એક સભાનું આયોજન કરવામાં આવેલ હતું. આ સભા ગેરકાયદેસર હોવાની જાહેરાત કર્યા વિના અને કશીયે પૂર્વ ચેતવણી આપ્યા વિના અંધાધૂંધ ગોળીબાર કરવાનો ઓર્ડર જનરલ ડાયરે આપ્યો. જેમાં હજારો લોકોની કત્લેઆમ કરવામાં આવી.
આ આખી ઘટના ઉધમસિંહએ પ્રત્યક્ષ નિહાળી હતી અને પ્રતિજ્ઞા લીધી કે તેઓ જનરલ ડાયરની હત્યા કરશે.
લંડનમાં જનરલ ડાયરની હત્યા
પોતાના આ મિશનને અંજામ આપવા અલગ અલગ નામોથી આફ્રિકા, નૈરોબી, બ્રાઝીલ અને અમેરિકાની યાત્રા કરી. ઈ.સ. ૧૯૩૪ માં ઉધમસિંહ લંડન પહોંચી ગયા. ત્યાં ૯ એલ્ડર સ્ટ્રીટ કોમર્શિયલ રોડ પર રહેવા લાગ્યા. ત્યાં તેમણે યાત્રાના હેતુથી એક કાર લીધી હતી. ભારતના આ વીર ક્રાંતિકારી માઈકલ ઓ. ડાયરની હત્યા કરવા માટેના યોગ્ય સમયની રાહ જોઈ રહ્યા હતા.
ઉધમસિંહને પોતાના ભાઈ-બહેનોની મોતનો બદલો લેવાનો મોકો ૧૯૪૦માં મળ્યો. જલિયાંવાલા બાગના હત્યાકાંડના ૨૧ વર્ષ પછી ૧૩ માર્ચ ૧૯૪૦માં રોયલ એશિયન સોસાયટીની લંડનના કાકસ્ટન હોલમાં બેઠક હતી. જ્યાં માઈકલ ઓ. ડાયર પણ વક્તાઓમાંનો એક હતો. ઉધમસિંહ તે દિવસે સમયસર પોતાની જગ્યાએ બેસી ગયા. તેમણે પોતાની રિવોલ્વર એક મોટી ચોપડીમાં છુપાવી હતી. અને તેના માટે તેમણે ચોપડીના પાનાને રિવોલ્વરના આકારમાં કાપી નાખ્યા હતા. જેનાથી જનરલ ડાયરની જાન લેનાર હથિયાર સરળતાથી છુપાવી સકાય.
બેઠક પુરી થઇ ત્યારબાદ દિવાલની પાછળથી ઉધમસિંહએ જનરલ ડાયરને ૨ ગોળીઓ મારી જેનાથી ડાયરનું તાત્કાલિક અવસાન થઇ ગયું. ઉધમસિંહ ત્યાંથી ભાગ્યા નહી અને તેઓએ આત્મસર્મપણ કરી દીધું. તેમના પર મુકદમો ચાલ્યો. ૪ જૂન ૧૯૪૦ના રોજ ઉધમસિંહને હત્યાના ગુનામાં ફાંસીની સજા આપવામાં આવી અને ૩૧ જુલાઈ ૧૯૪૦માં પેન્ટનવિલે જેલમાં તેમને ફાંસી આપવામાં આવી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સ્વાતંત્ર્ય સેનાની શ્રેણી:૧૮૯૯માં જન્મ શ્રેણી:૧૯૪૦માં મૃત્યુ શ્રેણી:ભારતીય ક્રાંતિકારી
નવાવાસ (વાંઢ) (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
કાંકેર
કાંકેર ભારત દેશમાં  આવેલા છત્તીસગઢ રાજ્યમાં આવેલું મહત્વનું નગર છે. કાંકેર કાંકેર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:છત્તીસગઢ
નરેડી (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
લાકડા વાંઢ (તા.રાપર)
લાકડા વાંઢ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. લાકડા વાંઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
નરેડી (તા. અબડાસા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
લાકડા વાંઢ (તા.રાપર)
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
ડેની બોયલ
ડેની બોયલ (Danny Boyle; જન્મ ૨૦ ઓક્ટોબર ૧૯૫૬) એક પ્રસિદ્ધ અંગ્રેજ ફિલ્મ નિર્દેશક, નિર્માતા, સ્ક્રીનપ્લે લેખક તેમ જ થિયેટર નિર્દેશક છે. તેમનું ૨૦૦૮ના વર્ષમાં બનાવેલ સ્લમડોગ મિલિયોનર ચલચિત્ર અત્યંત પ્રસિદ્ધ થયું હતું.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:ચલચિત્ર શ્રેણી:૧૯૫૬માં જન્મ
દરિયાઈ ઓટર
દરિયાઈ ઓટર અથવા સી ઓટર એ એક દરિયાઈ સસ્તન ચોપગું પ્રાણી છે. તે સમુદ્રી પ્રાણીઓમાં સૌથી નાના કદનું પ્રાણી છે. તેના શરીર પર ભરચક વાળ હોય છે. તેને તરવા માટે પાંખો નથી હોતી પણ પાછલા પગની ચામડી જોડાયેલ આંગળીઓ હલેસાં જેવું કાર્ય કરે છે. તેનો ચહેરો ગોળાકાર, આંખો ઝીણી અને કાન ગોળાકાર હોય છે. તે ચાર ફૂટ લંબાઈ અને એક ફૂટ લાંબી પુંછડી ધરાવે છે. તે કાળા અથવા બદામી રંગના હોય છે. તેના વાળ સુંવાળા અને પાતળા હોય છે.
પાડાપાણ (તા. સિહોર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના  ભાવનગર જિલ્લાના સિહોર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સગવડો છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સિહોર તાલુકો
રચના પારુલકર
રચના પારુલકર એક ભારતીય અભિનેત્રી છે. સોની ટીવી દ્વારા પ્રસારિત થયેલી ધારાવાહિક ભારત કા વીર પુત્ર - મહારાણા પ્રતાપ માં તેણે મહારાણી અજબદે પુનવરની ભૂમિકા ભજવી હતી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:ભારતીય અભિનેત્રી શ્રેણી:૧૯૯૦માં જન્મ
રણમલપુર (તા. હળવદ)
રણમલપુર (તા. હળવદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હળવદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રણમલપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, ઉચ્ચતર માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હળવદ તાલુકો
પાલડી (તા. સિહોર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના  ભાવનગર જિલ્લાના સિહોર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સગવડો છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સિહોર તાલુકો
પતીસરા (તા. ફતેપુરા)
પતીસરા (તા. ફતેપુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પતીસરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ફતેપુરા તાલુકો
સરવૈયા
સરવૈયા ભારતની રાજપૂત જ્ઞાતિ છે, જેઓ મુખ્યત્વે ગુજરાતમાં વસેલા છે. તેઓ ચંદ્રવંશી/યદુવંશી છે રાજપૂત છે અને અંબા-ભવાની કુળદેવી તરીકે અને આઈ ખોડિયાર ને સહાયક કુળદેવી તરીકે માને છે.
ઇતિહાસ
સરવૈયા ઓ જૂનાગઢ પર ના ચુડાસમા રાજવંશ ની શાખા છે. આરબો દ્વારા મૈત્રકોની રાજધાની વલભીનો ભંગ થયા બાદ ચંદ્રચૂડે ઈ.સ. ૮૭૫ માં વંથલીમાં ગાદી સ્થાપી. ચંદ્રચૂડ (ઈ.સ. ૮૭૫-૯૦૭) પછી રાજા મૂળરાજ (ઈ.સ. ૯૦૭-૯૧૫), વિશ્વવરાહ (ઈ.સ. ૯૧૫-૯૪૦), રા' ગ્રહરિપુ (ઈ.સ. ૯૪૦-૯૮૨), રા' કવાંટ (ઈ.સ. ૯૮૨-૧૦૦૩), રા' દિયાસ (ઈ.સ. ૧૦૦૩-૧૦૧૦), રા' નવઘણ (ઈ.સ. ૧૦૨૫-૧૦૪૪), રા' ખેંગાર (ઈ.સ. ૧૦૪૪-૧૦૬૭), રા' નવઘણ દ્વિતીય (ઈ.સ. ૧૦૬૭-૧૦૯૮) થયા.
અમરેલી પંથક સરવૈયા ના હસ્તક હતો જે છીનવાઈ જતા જેસોજી અને વેજોજી નામના બે ભાઈઓ કાકા ગેંગદાસને ગુરૂપદે સ્થાપી બહારવટે ચડ્યા, એ અરસા માં જૂનાગઢ નો તખ્તપલટો થયો, મહમદ બેગડા સામેના યુદ્ધ માં અંતિમ ચુડાસમા રાજવી રા' મંડલીક વિરગતી પામ્યા અને બંને સરવૈયા ભાઈઓએ મુઘલ સલ્તનત સામે મોરચો માંડી અમદાવાદ સુધી રંજાડ મચાવી. જેથી હાર માની મહંમદે બહારવટું પાર પાડી ચોક હાથસણી જેવા તાલુકાઓની જાગીર પુનઃ સોંપી. ત્યારબાદ જેસોજી એ જેસર વસાવ્યું અને હાથસણીમાં વેજોજી રહ્યા. સરવૈયા નાં ગામો વાળાંક પંથક પાલીતાણા અને તળાજા જુની (મોટી) કામળોલ,નવી કામળોલ,છાપરી,સાંગાણા, ઉંડ સરવૈયાવાડ કહેવાય છે. ઉપલેટા પાસે પણ સરવૈયાના ગામો છે અને કચ્છમાં પણ સરવૈયાનું વિંગાબેર ગામ છે. ગીર માં આવેલ વેજલકોઠો પુરાતત્વવિદો માટે અગત્ય નો વિષય છે જે વેજોજી એ બંધાવેલ મનાય છે. વેજલકોઠામાંથી બંને ભાઈ ઓ એ બહારવટું ખેડયું હતું.
અખંડ ભારતનાં નિર્માણમાં સરદાર પટેલના આહવાન સમયે રાણપરડા, પસવી, જેસર વગેરે સરવૈયાઓના જાગીરી ગામો ભારત સંઘરાષ્ટ્રમાં ભળી ગયા.
સંદર્ભ
શ્રેણી:જ્ઞાતિ
ગોપવાડા (તા. મેઘરજ)
ગોપવાડા (તા. મેઘરજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોપવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મેઘરજ તાલુકો
નારાણપર (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
પશ્ચિમ ઝોન, અમદાવાદ શહેર
એ અમદાવાદ શહેરનું સંચાલન કરનાર અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશન દ્વારા સંચાલનની સરળતા માટે શહેરને વિભાજીત કરતો વહીવટી વિભાગ છે.
લાખાગઢ (તા.રાપર)
લાખાગઢ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. લાખાગઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
કોરબા
કોરબા ભારત દેશમાં  આવેલા છત્તીસગઢ રાજ્યમાં આવેલું મહત્વનું નગર છે. કોરબા કોરબા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
શ્રેણી:છત્તીસગઢ શ્રેણી:૧૦ લાખથી વધુ વસ્તીવાળા ભારતના શહેરો અને નગરો
રણજિતગઢ (તા. હળવદ)
શ્રેણી:હળવદ તાલુકો
ન્યુપીડિયા
thumb| ન્યુપીડિયા દ્વારા ઉપયોગમાં લેવામાં આવતા ત્રણેય લોગો. પ્રથમ લોગોનો ઉપયોગ માર્ચથી ઓગસ્ટ ૨૦૦૦ સુધી કરવામાં આવ્યો હતો, બીજો ઓગસ્ટ ૨૦૦૦ થી ફેબ્રુઆરી૨૦૦૧સુધીનો અને ત્રીજો ફેબ્રુઆરી ૨૦૦૧થી સપ્ટેમ્બર ૨૦૦૩ સુધી ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો.
ન્યુપીડિયા એ અંગ્રેજી ભાષાનો, વેબ-આધારિત જ્ઞાનકોશ હતો, જેના લેખો, સંબંધિત વિષયની કુશળતા ધરાવતા સ્વયંસેવક યોગદાનકર્તાઓ દ્વારા લખવામાં આવ્યા હતા અને પ્રકાશન પહેલાં સંપાદકો દ્વારા સમીક્ષા કરવામાં આવી હતી અને તેમને મફત સામગ્રી તરીકે લાઇસન્સ આપવામાં આવ્યું હતું. તેની કલ્પના જિમ્મી વેલ્સ દ્વારા કરવામાં આવી હતી અને તેની કંપની બોમિસે અન્ડરરાઇટ કરી હતી. ન્યુપીડિયા ઓક્ટોબર ૧૯૯૯ થી સપ્ટેમ્બર ૨૦૦૩ સુધી કાર્યરત હતું. તે આજે વિકિપીડિયાના પુરોગામી તરીકે જાણીતું છે, પરંતુ જીવંત વિકી-આધારિત અપડેટને બદલે ન્યુપીડિયા પાસે લેખની સામગ્રીને નિયંત્રિત કરવા માટે સાત-પગલાની મંજૂરીની પ્રક્રિયા હતી. ન્યુપીડિયાની રચના નિયમોની પૂર્વનિર્ધારણા માટે નિષ્ણાતો સાથેની એક સમિતિ દ્વારા કરવામાં આવી હતી. વિકિપીડિયાએ પ્રથમ મહિનામાં ૨૦૦ લેખ અને પ્રથમ વર્ષમાં ૧૮,૦૦૦ લેખની તુલનામાં તેના પ્રથમ વર્ષમાં ફક્ત ૨૧ લેખને મંજૂરી આપી હતી. વિકિપીડિયાથી વિપરીત, ન્યુપીડિયા કોઈ વિકી નહોતું; તેના બદલે તે વ્યાપક પીઅર-સમીક્ષા પ્રક્રિયા દ્વારા વર્ગીકૃત કરવામાં આવ્યું હતું, જે ગુણવત્તા વાળા તેના લેખોને વ્યાવસાયિક જ્ઞાનકોશો સાથે તુલનાત્મક બનાવવા માટે રચાયેલું હતું. ન્યુપીડિયા સ્વયંસેવકો તરીકે વિદ્વાનો (આદર્શ રીતે પીએચડી) પર આધારિત હતું. તેનું સંચાલન બંધ થાય તે પહેલાં, ન્યુપીડિયાએ ૨૫ માન્ય લેખો બનાવ્યાં કે જેણે તેની સમીક્ષા પ્રક્રિયા પૂર્ણ કરી હતી (ત્રણ લેખ પણ વિવિધ લંબાઈના બે સંસ્કરણોમાં હતા), અને અન્ય ૧૦ લેખ પ્રગતિમાં હતા. વેલ્સે વિકિપીડિયાના લેખોની સરળ પોસ્ટિંગ ને પ્રાથમિકતા આપી હતી, જ્યારે સેંગરે ન્યુપીડિયા દ્વારા ઉપયોગમાં લેવાતા સમકક્ષ-સમીક્ષા કરેલા અભિગમને પ્રાથમિકતા આપી હતી અને બાદમાં ૨૦૦૬માં વિકિપીડિયાના નિષ્ણાત-સમીક્ષા કરેલા વિકલ્પ તરીકે સિટિઝેન્ડિયમની સ્થાપના કરી હતી.
ઇતિહાસ
ઓક્ટોબર ૧૯૯૯ માં, જિમ્મી વેલ્સે સ્વયંસેવકો દ્વારા બનાવવામાં આવેલા ઓનલાઇન જ્ઞાનકોશ વિશે વિચારવાનું શરૂ કર્યું અને, જાન્યુઆરી ૨૦૦૦ માં, તેના વિકાસની દેખરેખ માટે લેરી સેંગરની નિમણૂક કરી. આ પ્રોજેક્ટ ૯ માર્ચ, ૨૦૦૦ ના રોજ સત્તાવાર રીતે ઓનલાઈન થયો હતો. નવેમ્બર ૨૦૦૦ સુધીમાં, ફક્ત બે સંપૂર્ણ લંબાઈના લેખ પ્રકાશિત થયા હતા.
તેની શરૂઆતથી, ન્યુપીડિયા એ એક મફત સામગ્રી ધરાવતો જ્ઞાનકોશ હતો, બોમિસ ન્યુપીડિયા.કોમ પર ઓનલાઇન જાહેરખબરોથી આવક ઉત્પન્ન કરવાનો ઇરાદો ધરાવતો હતો. શરૂઆતમાં આ પ્રોજેક્ટમાં હોગગ્રાઉન લાઇસન્સ, ન્યુપીડિયા ઓપન કન્ટેન્ટ લાઇસન્સનો ઉપયોગ થતો હતો. જાન્યુઆરી ૨૦૦૧માં, તેણે રિચાર્ડ સ્ટાલમેન અને ફ્રી સોફ્ટવેર ફાઉન્ડેશનના આગ્રહથી જીએનયુ ફ્રી ડોક્યુમેન્ટેશન લાઇસન્સ પર ફેરવ્યું.
જાન્યુઆરી ૨૦૦૧ માં, ન્યુપીડિયાએ પીઅર સમીક્ષા પ્રક્રિયામાં પ્રવેશતા પહેલા લેખો પર સહયોગની મંજૂરી આપવા માટે સાઇડ-પ્રોજેક્ટ તરીકે વિકિપીડિયા શરૂઆત કરી. તેનાથી બંને પક્ષોને રસ પડ્યો હતો, કારણ કે તે જીએનઈ વિશ્વકોશના હિમાયતીઓ દ્વારા ઓછું નોકરશાહી માળખું પૂરું પાડતું હતું. પરિણામે, જીએનએનો ક્યારેય વિકાસ થયો ન હતો અને પ્રોજેક્ટ્સ વચ્ચે સ્પર્ધાનો ભય ટળી ગયો હતો. જેમ જેમ વિકિપીડિયાનો વિકાસ થયો અને યોગદાન આપનારાઓને આકર્ષ્યા તેમ તેમ તેણે ઝડપથી પોતાનું જીવન વિકસાવ્યું અને ન્યુપીડિયાથી મોટા ભાગે સ્વતંત્ર રીતે કામ કરવાનું શરૂ કર્યું, જોકે સેંગરે શરૂઆતમાં ન્યુપીડિયાના મુખ્ય સંપાદક તરીકેના હોદ્દાને કારણે વિકિપીડિયા પર પ્રવૃત્તિનું નેતૃત્વ કર્યું હતું.
જીએનએ પ્રોજેક્ટ બંધ કરવા ઉપરાંત વિકિપીડિયાએ પણ ન્યુપીડિયાનું ધીમે ધીમે પતન કર્યું. તે સમયે ઇન્ટરનેટ અર્થતંત્ર ભાંગી પડવાને કારણે જિમ્મી વેલ્સે ડિસેમ્બર ૨૦૦૧માં પગારદાર એડિટર-ઇન-ચીફ માટે ભંડોળ બંધ કરવાનો નિર્ણય લીધો અને સેંગરે થોડા સમય બાદ બંને પ્રોજેક્ટ્સમાંથી રાજીનામું આપી દીધું. સેંગરના ગયા પછી, ન્યુપીડિયા વધુને વધુ વિકિપીડિયાનો પુરોગામી વિચાર બનતુ ગયું; સમીક્ષા પ્રક્રિયા પૂર્ણ કરતા ન્યુપીડિયા લેખોમાંથી, ૨૦૦૧ પછી માત્ર બે એ જ આમ કર્યું હતું. ન્યુપીડિયા નિષ્ક્રિયતામાં પરિવર્તિત થઈ ગયું હોવાથી તેને માન્ય વિકિપીડિયાના લેખોની સ્થિર આવૃત્તિમાં રૂપાંતરિત કરવાનો વિચાર ક્યારેક ક્યારેક ચર્ચાતો હતો, પરંતુ તેનો ક્યારેય અમલ થતો ન હતો. ન્યુપીડિયા.કોમ નામની વેબસાઇટ ૨૬ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૩ના રોજ બંધ કરી દેવામાં આવી હતી. ન્યુપીડિયાનું જ્ઞાનકોશીય વિષયવસ્તુ, જેને ઘણીવાર મર્યાદિત ગણવામાં આવતું હતું, ત્યારબાદથી વિકિપીડિયામાં સમાવિષ્ટ કરી દેવામાં આવ્યું.
સંપાદકીય પ્રક્રિયા
thumb| સંગીતના શાસ્ત્રીય યુગ પર ન્યુપીડિયા લેખનું ઉદાહરણ. ન્યુપીડિયામાં સાત-પગલાની સંપાદકીય પ્રક્રિયા હતી, જેમાં આ સામેલ છે :
લેખકો પાસે નિષ્ણાત જ્ઞાન હોવાની અપેક્ષા હતી (જોકે નિષ્ણાતની વ્યાખ્યાને અમુક અંશે અનુકૂળતા માટે મંજૂરી આપવામાં આવી હતી, અને એવું સ્વીકારવામાં આવ્યું હતું કે કેટલાક લેખો એક નિષ્ણાત દીઠ નિષ્ણાતને બદલે સારા લેખક દ્વારા લખી શકાય છે). અને પ્રકાશન માટે લેખોને મંજૂરી આપતા સંપાદકો "સાચા નિષ્ણાત હોવાની અપેક્ષા રાખવામાં આવતી હતી."
સોફ્ટવેર વિકાસ
ન્યુપીડિયા નુપકોડ સહયોગી સોફ્ટવેર દ્વારા સંચાલિત હતું. નુપકોડ એ ફ્રી/ઓપન સોર્સ સોફ્ટવેર (જીએએનયુ જનરલ પબ્લિક લાઇસન્સ હેઠળ રિલીઝ થયેલ) છે, જે મોટા પીઅર રિવ્યૂ પ્રોજેક્ટ્સ માટે ડિઝાઇન કરવામાં આવ્યું છે. આ કોડ ન્યુપીડિયાના સીવીએસ રિપોઝિટરી મારફતે ઉપલબ્ધ હતો. તેના મોટા ભાગના અસ્તિત્વ દરમિયાન ન્યુપીડીયા દ્વારા અનુભવ કરવામાં આવેલી એક સમસ્યા એ હતી કે સોફ્ટવેરમાં કાર્યક્ષમતાનો અભાવ હતો.
પ્રોજેક્ટના ભાગરૂપે, મૂળ સોફ્ટવેર (જેને "ન્યુન્યુપીડિયા" તરીકે ઓળખવામાં આવે છે)ની નવી આવૃત્તિ વિકસાવવામાં આવી હતી. ન્યુન્યુપીડિયા ને સોર્સફોર્ઝ ખાતે પરીક્ષણ માટે અમલમાં મૂકવામાં આવ્યું હતું, પરંતુ મૂળ સોફ્ટવેરને બદલવા માટે વિકાસના પર્યાપ્ત તબક્કા સુધી પહોંચી શક્યું ન હતું
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:વિકિપીડિયા
પીપરડી (તા. સિહોર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના  ભાવનગર જિલ્લાના સિહોર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયત ઘર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સગવડો છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સિહોર તાલુકો
નીંદકા પૂર્વ
નીંદકા પૂર્વ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા  ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ફતેપુરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નીંદકા પૂર્વ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ફતેપુરા તાલુકો
તવી નદી
તવી નદી (Tawi River) ઉત્તર ભારતમાં આવેલા જમ્મુ અને કાશ્મીરરાજ્યમાં વહેતી એક નદી છે, જેને જમ્મુ વિસ્તારની જીવન રેખા કહેવામાં આવે છે. આ નદી છે ચિનાબ નદીની સહાયક નદી છે. આ નદી મૂળ કૈલાસ કુંડ ગ્લેશિયરની આસપાસના ભૂપ્રદેશમાંથી શરૂ થાય છે અને પાકિસ્તાનમાં જઈ ચિનાબ નદીમાં મળી જાય છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ભારતની નદીઓ શ્રેણી:જમ્મુ અને કાશ્મીર શ્રેણી:પાકિસ્તાન
ફાધર વાલેસ
કાર્લોસ ગોન્ઝાલેઝ વાલેસ (૪ નવેમ્બર, ૧૯૨૫ - ૯ નવેમ્બર ૨૦૨૦ ‌‍‌), જેઓ ફાધર વાલેસ તરીકે જાણીતા હતા, એક ગુજરાતી સાહિત્યકાર હતા.
પ્રારંભિક જીવન
તેમનો જન્મ ૪ નવેમ્બર ૧૯૨૫ના રોજ સ્પેનના લોગ્રોનોમાં થયો હતો. તેઓ દસ વર્ષના હતા ત્યારે તેમના પિતાનું વિન્સેન્ટ'સ અંજાઈનાના કારણે અવસાન થયું. છ મહિના બાદ સ્પેનમાં આંતરિક યુદ્ધ શરૂ થતા તે ઘર છોડી તેમના માતા અને ભાઈ સાથે તેમના માતાના કાકી પાસે રહેવા ચાલ્યા ગયા. ત્યાં તેમણે તેમના ભાઈ સાથે જેસ્યુઈટ શાળામાં અભ્યાસ કર્યો. તેઓ માત્ર પંદર વર્ષના હતા ત્યારે દીક્ષા લઈ ખ્રિસ્તી જેસ્યુઈટ પંથમાં દાખલ થયાં અને ૧૯૪૯માં પાદરી તરીકે તેમને ભારત મોકલવામાં આવ્યા.
અભ્યાસ
૧૯૪૧માં તેમણે એસ.એસ.સી., ૧૯૪૫માં સલામાન્કા યુનિવર્સિટીમાંથી ગ્રીક વિષય સાથે બી.એ., ૧૯૪૯માં ગ્રેગોરિયન યુનિવર્સિટીમાંથી તત્વજ્ઞાન વિષય સાથે બી.એ., ૧૯૫૩માં મદ્રાસ યુનિવર્સિટીમાંથી ગણિતશાસ્ત્ર વિષયમાં એમ.એ.નો અભ્યાસ કર્યો હતો.
૧૯૬૦ થી ૧૯૮૨ સુધી સેન્ટ ઝેવિયર્સ કૉલેજ, અમદાવાદમાં તેઓ ગણિતશાસ્ત્રના અધ્યાપક રહ્યા હતા.
ઉત્તર જીવન
ગણિતના અધ્યાપકના પદ પરથી નિવૃત થઇને તેઓ સ્પેન પરત ગયા હતા જ્યાં તેઓ મેડ્રિડમાં સ્થાયી થયા હતા અને તેમની ૯૧ વર્ષની માતાની દેખરેખ રાખતા હતા, જેમનું ૧૦૧ વર્ષની વયે અવસાન થયું હતું. તેમણે ગુજરાતીમાં લખવાનું ચાલુ રાખ્યું હતું અને તેમણે અંગ્રેજી અને સ્પેનિશમાં ભાષાંતરો કર્યા હતા. તેમણે તેમના ભારત અને લેટિન અમેરિકાના અનુભવો પર લખ્યું હતું.
૯ નવેમ્બર ૨૦૨૦ના રોજ સ્પેનનાં મેડ્રિડ ખાતે તેમનું અવસાન થયું.
સર્જન
એમનાં લખાણોમાં સરલ ગદ્યની કેટલીક નોખી અભિવ્યક્તિઓ એમના હાથે સહજ બની છે.
તેમના સર્જનમાં ૭૫ ગુજરાતી પુસ્તકો, ૨૪ અંગ્રેજી અને ૪૨ સ્પેનિશ પુસ્તકોનો સમાવેશ થાય છે. તેમણે ગણિત પર ૧૨ પુસ્તકો લખ્યા હતા. તેમણે ગુજરાતીમાં ગણિત પર પાઠ્યપુસ્તક શ્રેણીનું સહલેખન કર્યું હતું.
તેમનું કેટલુંક સર્જન નીચે પ્રમાણે છે:
પુરસ્કારો
ઇ.સ. ૨૦૨૧માં ફાધર વાલેસને તેમના સાહિત્ય અને શિક્ષણમાં યોગદાન માટે ભારતના ચોથા સર્વોચ્ચ નાગરિક પુરસ્કાર પદ્મશ્રી (મરણોત્તર) વડે સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:સાહિત્યકાર શ્રેણી:રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા શ્રેણી:કુમાર સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા શ્રેણી:પદ્મશ્રી પુરસ્કાર વિજેતાઓ શ્રેણી:૧૯૨૫માં જન્મ શ્રેણી:૨૦૨૦માં મૃત્યુ
હીરાટિંબા (તા. મેઘરજ)
હીરાટિંબા (તા. મેઘરજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મેઘરજ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હીરાટિંબા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મેઘરજ તાલુકો
ભોપાલ
ભોપાલ ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલ મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યનું પાટનગર છે. આ ઉપરાંત ભોપાલમાં ભોપાલ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક પણ છે. આ શહેરમાં આવેલ નાનાં મોટાં જળાશયોને કારણે ભોપાળને સરોવરનું નગર (झीलों की नगरी) તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે.
ભોપાલ ગેસ દુર્ઘટના
આ શહેરમાં ૧૯૮૪ના વર્ષમાં અહીં આવેલી અમેરીકન કંપની યૂનિયન કાર્બાઇડમાં થયેલા મિથાઇલ આઇસોસાઇનાઇડ નામના ઝેરી વાયુના ગળતરના કારણે લગભગ વીસ હજાર લોકોનાં મૃત્યુ થતાં કાળો કેર વ્યાપી ગયો હતો. ભોપાલ ગેસ કાંડના કુપ્રભાવનાં પરિણામે અહીં આજે પણ વાયુ પ્રદુષણ, ભુમિ પ્રદુષણ, જળ પ્રદુષણ ઉપરાંત જૈવિક વિકલાંગતા અને અન્ય રુપે જોવા મળે છે. આ કારણે આ શહેર ઘણાં આંદોલનોનું કેન્દ્ર પણ રહ્યું છે.
પરિવહન
ભોપાલ રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ, હવાઈ માર્ગ તેમ જ રેલ્વે માર્ગ દ્વારા દેશના અન્ય ભાગો સાથે જોડાયેલ હોવાથી અહીં પહોંચવા માટે વિવિધ પ્રકારની અદ્યતન સેવાઓ મળી રહે છે.
ઉત્તર ઝોન, અમદાવાદ શહેર
એ અમદાવાદ શહેરનું સંચાલન કરનાર અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશન દ્વારા સંચાલનની સરળતા માટે શહેરને વિભાજીત કરતો વહીવટી વિભાગ છે.
રાગણ વાંઢ (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
લોદ્રાણી (પારકરા વાંઢ) (તા.રાપર)
લોદ્રાણી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ  ગામ છે. લોદ્રાણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમજ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમજ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
સપનોં સે ભરે નૈના
સપનોં સે ભરે નૈના સ્ટાર પ્લસ ચેનલ પર પ્રસારિત થયેલી એક ભારતીય ધારાવાહિક છે. ૨૦ ડિસેમ્બર ૨૦૧૦થી તેના પ્રસારણની શરુઆત થઈ હતી અને ૩ ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૨ના તેનું અંતિમ પ્રસારણ કરવામાં આવ્યું હતું.