cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
મંગોલિયાનો રાષ્ટ્રધ્વજ
મંગોલિયા નો રાષ્ટ્રધ્વજ ત્રણ સમાન પહોળાઈના ઉભા પટ્ટા ધરાવે છે, તેમાં લાલ, ભૂરા અને લાલ એમ એકાંતરે પટ્ટા છે. ધ્વજદંડ તરફના લાલ પટ્ટામાં પીળા રંગનું રાજચિહ્ન છે. ભૂરો રંગ અફાટ ભૂરા આકાશનું, બંને બાજુના લાલ પટ્ટા મંગોલિયાની પ્રતિકુળ પર્યાવરણમાં પણ પ્રગતિ સાધવાના સૂચક છે. રાજચિહ્ન ઉભા સ્તંભાકારે હોય છે અને તે અગ્નિ, સૂર્ય, ચંદ્ર, પૃથ્વી, પાણી અને યીન-યાંગ ચિહ્ન ને ભૂમિતિ અનુસાર ગોઠવેલ હોય છે. મંગોલિયામાં લોકશાહી ની સ્થાપના સમયે ફેબ્રુઆરી ૧૨, ૧૯૯૨ના રોજ હાલના ધ્વજને સ્વીકૃતિ મળી. તે ૧૯૪૦ના સામ્યવાદી ધ્વજ સાથે સામ્યતા ધરાવે છે. તે ધ્વજમાં સિતારો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:રાષ્ટ્રધ્વજો
જ્ઞાનસુધા
જ્ઞાનસુધા એ પ્રાર્થનાસમાજનું ગુજરાતી ભાષામાં પ્રકાશિત થતું મુખપત્ર હતું. તેની સ્થાપનાનું ચોક્કસ વર્ષ જાણી શકાયું નથી. શરુઆતમાં આ સામયિક સાપ્તાહિક તરીકે પ્રકાશિત થતું હતું, ત્યારબાદ પખવાડિક હતું, અને ૧૮૯૨ના જાન્યુઆરીથી તે માસિક બન્યું હતું. ૧૮૮૭માં ગુજરાતી લેખક રમણભાઈ નીલકંઠ 'જ્ઞાનસુધા'ના તંત્રી બન્યા હતા. આ સામયિક ૧૯૧૯ સુધી ચાલ્યું હતું.
રમણભાઈ નીલકંઠ લિખીત ગુજરાતી ભાષાની જાણીતી નવલકથા 'ભદ્રંભદ્ર' સૌપ્રથમ આ સામયિકમાં હપ્તાવાર પ્રગટ થઈ હતી. 'રાઈનો પર્વત' સિવાયનું રમણભાઈનું લગભગ બધું જ લખાણ આ સામયિકમાં જ પ્રકાશિત થયું હતું
પ્રકાશિત સામગ્રી
'જ્ઞાનસુધા'ના માધ્યમથી રમણભાઈએ પ્રાર્થનાસમાજના ધર્મસિદ્ધાંતનું સમર્થન કર્યું હતું, ઉપરાંત સમાજમાં પ્રવર્તમાન વહેમ તથા અજ્ઞાનનો અને હિન્દુ સમાજના કુરુવાજોનો વિરોધ કર્યો હતો. આ માટે તેમણે 'વહેમખંડન' અને 'વ્રત' જેવી લેખમાળાઓ આ સામયિકમાં ચલાવી હતી. એમની નવલકથા ભદ્રંભદ્ર સૌપ્રથમ આ સામયિકમાં હપ્તાવાર પ્રગટ થઈ હતી. 'રાઈનો પર્વત' સિવાયનું રમણભાઈનું લગભગ બધું જ લખાણ આ સામયિકમાં પ્રગટ થયું હતું. વિવેચક ધીરુભાઈ ઠાકર નોંધે છે કે "આ પત્ર ચલાવીને રમણભાઈ ત્રણ દાયકા સુધી ગુજરાતના સાહિત્ય અને સાંસ્કૃતિક જીવન પર છવાઈ ગયા હતા."
આ ઉપરાંત 'જ્ઞાનસુધા'માં ગુજરાતી સાહિત્યમાં ઐતિહાસિક મહત્ત્વ ધરાવતી અન્ય સામગ્રીઓ પ્રકાશિત થઈ હતી — જેમાં રમણભાઈએ રજૂ કરેલો કવિતાસિદ્ધાંત, તેમના અને તેમની પત્ની વિદ્યાગૌરી નીલકંઠના હળવા લેખો, દ્વૈત-અદ્વૈતને કેન્દ્રમાં રાખીને મણિલાલ દ્વિવેદી અને રમણભાઈ વચ્ચે જ્ઞાનસુધા અને સુદર્શન (મણિલાલ દ્વારા સંપાદિત સામયિક)માં ૭ વર્ષ સુધી ચાલેલો વિવાદ, કવિ કાન્તે કરેલું 'સિદ્ધાંતસાર'નું પ્રકરણવાર અવલોકન, ન્હાનાલાલ અને આનંદશંકર ધ્રુવના શરુઆતના ગદ્યપદ્ય લખાણો, બળવંતરાય ઠાકોરના સૉનેટગુચ્છ 'પ્રેમનો દિવસ'ના સૉનેટો અને કાન્ત ના ઉર્મિકાવ્યો તેમજ કાન્તનું જાણિતું ખંડકાવ્ય 'વસન્તોત્સવ', નરસિંહરાવ દિવેટિયા અને ગોવર્ધનરામ ત્રિપાઠી વચ્ચે ચાલેલી જોડણીવિષયક ચર્ચા વગેરેનો સમાવેશ થાય છે. આ બધી સામગ્રી સૌપ્રથવાર 'જ્ઞાનસુધા'માં પ્રસિદ્ધ થઈ હતી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી સામયિકો
લામધાર (તા. ઉના)
લામધાર એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
રતીપર (તા. લખપત)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના લખપત તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:લખપત તાલુકો
હાઈકુ
thumb હાઈકુ અથવા સત્તરાક્ષરી એ પાંચ, સાત અને પાંચ અક્ષરોની અનુક્રમે ત્રણ પંક્તિઓનો બનેલો જાપાની કવિતાનો અતિટૂંકો અને અતિ પ્રતિષ્ઠા પામેલો કાવ્યપ્રકાર છે. સત્તર અક્ષરોનો બનેલો આ કાવ્યપ્રકાર કોઈ એક ભાવ, કલ્પન કે સંવેગ જગાડે છે. અંગ્રેજી સાહિત્યમાં પણ આ કાવ્યપ્રકાર ખેડાયો છે. ગુજરાતી અને અન્ય ભારતીય ભાષાઓમાં પણ એના પ્રયોગો થયા છે. ગુજરાતી સાહિત્યમાં હાઈકુ કાવ્યપ્રકારને પ્રતિષ્ઠિત કરવામાં સ્નેહરશ્મિનો મહત્વનો ફાળો છે. સ્નેહરશ્મિનો હાઈકુ સંગ્રહ સોનેરી ચાંદ રૂપેરી સૂરજ ૧૯૬૬માં પ્રગટ થયો હતો.
રચના
હાઈકુનું નામકરણ ઓગણીસમી સદીમાં માશોકા શીકી દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું. સત્તર અક્ષરોનો બનેલા, હાઈકુની રચના સાદી, સંક્ષિપ્ત અને ધ્વનિપૂર્ણ હોય છે. તેની ત્રણ પંક્તિઓનું વિભાજન પાંચ, સાત, પાંચ - એ રીતે થયેલું હોય છે. અક્ષરોમાં અર્ધા વ્યંજનો કે માત્રાઓની ગણતરી થતી નથી. જાપાનમાં હાઈકુ એક જ પંક્તિમાં લખવાની પ્રથા છે. અંગ્રેજીમાં તેને ત્રણ પંક્તિમાં લખવાની શરુઆત થયેલી. તેનો એક એક શબ્દ અર્થસભર હોય તે આ કાવ્યપ્રકાર માટે ખૂબ જ જરૂરી છે. હાઈકુ સંપૂર્ણપણે વસ્તુલક્ષી હોય છે. કવિના અંગત ભાવ કે ચિંતનને તેમાં ભાગ્યે જ અવકાશ હોય છે. કવિ વસ્તુને જ બોલવા દે છે. તેમાંથી ઊપસતું ચિત્ર વાચકના ચિત્તમાં સંવેદન ઉત્પન્ન કરે તેના પર જ તેની સફળતાનો આધાર હોય છે. હાઈકુ વસ્તુત: ચિત્રણ જ છે અને તેનો પ્રત્યેક શબ્દ વાચકના ચિત્તમાં સૌન્દર્યચિત્ર ઉપસાવતો જઈને સત્તર અક્ષરના ગુચ્છ વડે એક અપૂર્વ અનુભવ ઊભો કરે છે. જાપાનના વતની અને અમેરિકામાં ઊછરેલા કવિ કેનેથ યેશુદાએ હાઈકુમાં ઊપસતા ચિત્રનિ સ્થિતિ-ગતિ અનુસાર હાઈકુને ત્રણ પ્રકાર પાડ્યા છે: પ્રલંબ (vertical), સમક્ષિતિજ (horizontal) અને તિર્યક (diagonical). કેનેથ યેશુદાએ આ ઉપરાંત હાઈકુને 'એક-શ્વાસી કાવ્ય' તરીકે ઓળખાવ્યું છે, કેમ કે હાઈકુ કાવ્યની લંબાઈ એટલાજ શબ્દોની હોય છે, કે જેથી આપણે તેને એકશ્વાસે બોલી શકીએ છીએ.
ખેડાણ
બાશો અને બુસોનની જાપાનના સૌથી વધુ સમર્થ હાઈકુ કવિઓમાં ગણના થાય છે. ટી. ઈ. હ્યુમ, એમિ લોઅલ, રોબર્ટ ફ્રૉસ્ટ, ડબલ્યૂ. બી. યેટ્સ આ કાવ્યપ્રકારથી પ્રભાવિત હતા. કેનેથ યેસુદાએ જાપાની કવિઓના હાઈકુનું અંગ્રેજીમાં ભાષાંતર કરેલ છે. આ ઉપરાંત યેસુદાએ પોતે રચેલ અંગ્રેજી હાઈકુનો સંગ્રહ એ પેપર પૉંડ (૧૯૪૭) પણ પ્રગટ કરેલ છે.
ગુજરાતી સાહિત્યમાં હાઈકુનો પ્રથમ પ્રયોગ કરનારાઓમાં દિનેશ કોઠારી અને અનિરુદ્ધ બ્રહ્મભટ્ટના નામ નિર્દેશાયા છે, પરંતુ આ કાવ્યપ્રકારને ગુજરાતીમાં પ્રતિષ્ઠિત કરવામાં સ્નેહરશ્મિનો ફાળો મહત્વનો છે. ગુજરાતીમાં એ રીતે હાઈકુની શરુઆત ૧૯૬૫માં થઈ એમ કહેવાય છે અને તેના પ્રથમ પ્રયોજક સ્નેહરશ્મિને ગણવામાં આવે છે. સ્નેહરશ્મિનો હાઈકુ સંગ્રહ સોનેરી ચાંદ રૂપેરી સૂરજ ૧૯૬૬માં પ્રગટ થયો હતો. સ્નેહરશ્મિએ એકસાથે સંખ્યાબંધ હાઈકુ રચ્યા, તેની સાથે રાજેન્દ્ર શાહ, ઉશનસ્, પ્રિયકાંત મણિયાર, રાવજી પટેલ, ધીરુ પરીખ, ધનસુખલાલ પારેખ વગેરે અનેક કવિઓએ આ કાવ્યપ્રકારમાં ખેડાણ કર્યુ. વીસમી સદીના આઠમા દાયકા દરમિયાન આધુનિક ગુજરાતી કવિઓએ હાઇકુના ઘણા પ્રયોગો કર્યા. જેમ કે મનોજ ખંડેરિયાએ હાઇકુ કાવ્યપ્રકાર અને ગઝલ કાવ્યપ્રકારનું મિશ્રણ કરીને કાવ્યરચના કરી છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:સાહિત્ય શ્રેણી:સાહિત્યપ્રકારો
ભાઇલાલભાઇ પટેલ (ભાઈકાકા)
ભાઇલાલભાઇ દયાભાઈ પટેલ (ભાઇકાકા) એક સફળ સીવીલ ઇજનેર, ચરોતર વિદ્યામંડળ અને વલ્લભ વિદ્યાનગરના સ્થાપક અને ગુજરાત રાજ્યના વિધાનસભાના સૌ પ્રથમ વિરોધપક્ષના નેતા હતા.
જન્મ, અભ્યાસ અને કારકિર્દી
ભાઇકાકાનો જન્મ ૭મી જૂન ૧૮૮૮ના રોજ સારસામાં (હાલનો આંણદ જિલ્લો) થયો હતો. ભાઇકાકાનો પ્રાથમીક અને માધ્યમીક અભ્યાસ સોજિત્રા અને વડોદરા થયો હતો. ત્યાર પછી તેમણે પુણેની ઇજનેરી કોલેજમાંથી સીવીલ ઇજનેરીનો ડિપ્લોમા મેળવ્યો હતો. ભાઇકાકાએ કારકિર્દીની શરુઆત મહેસાણામાં સુપરવાઇઝર તરીકે કરી હતી અને ત્યાર પછી ધુળેમાં (બોમ્બે પ્રેસીડેન્સી) ઓવરસીયર હતા. ત્યારબાદ પૂણેમાં સહાયક ઇજનેરનો (આસિસ્ટંટ એનજીનીયર) અનુભવ લઈને સક્કર બેરેજ (સિંધ, પાકિસ્તાનમાં સિંધુ નદી પર આવેલો એક બંધ) પ્રોજેક્ટ પર કાર્યવાહક ઇજનેર તરીકે નિમાયા હતા. સક્કર બેરેજની ઉત્ક્રુષ્ઠ કાર્યવાહીને કારણે ત્યારબાદ તેઓ સિંધ પ્રાંતના સ્પેસીયલ માર્ગ બાંધકામ વિભાગના કાર્યવાહક ઇજનેરની પદવીથી નિમાયા હતા. ઈ.સ. ૧૯૪૦માં સરદાર પટેલના આગ્રહથી અમદાવાદ મ્યુનિસિપાલિટીમાં મુખ્ય ઇજનેર તરીકે જોડાયા હતાં.
રાજકારણ
પચાસના દાયકામાં તત્કાલિન કોંગ્રેસ સરકારની એકહથ્થુ શાસન અને દિશાવિહોણી સમાજવાદી નિતિઓ સામે અસરકારક વિરોધપક્ષની જરુરીયાત જોતા અન્ય સમાન વિચારધારા ધરાવતા રાજાજી, કનૈયાલાલ મુનશી સાથે મળીને તેમણે સ્વતંત્ર પક્ષની સ્થાપના કરી હતી. ઇ.સ ૧૯૬૨ની ગુજરાત રાજ્યની સ્થાપના બાદ પ્રથમ ચૂંટણીમા તેઓ સ્વતંત્ર પક્ષના ધારાસભ્ય તરીકે ચૂંટાઇને ગુજરાત વિધાનસભાનાં સૌપ્રથમ વિરોધપક્ષના નેતા બન્યા હતાં. વિરોધ પક્ષના નેતા તરીકે શાસકપક્ષ સાથે સદાય સુમેળ રાખીને પોતાનો અને તેમનાં પક્ષનો રચનાત્મક સહયોગ આપીને નવસર્જીત રાજ્યના વિકાસમાં તેમનો ફાળો આપ્યો હતો.
ભાઇકાકાનું અવસાન ૩૧મી માર્ચ ૧૯૭૦નાં રોજ અમદાવાદ મુકામે થયુ હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી: ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ
ગુન્ટૂર જિલ્લો
ગુન્ટૂર જિલ્લો ભારત દેશના આંધ્ર પ્રદેશ રાજ્યનો મહત્વનો જિલ્લો છે. ગુન્ટૂર જિલ્લાનું મુખ્યાલય ગુન્ટૂરમાં છે.
ભિખાભાઇ પટેલ
ભિખાભાઇ ડાહ્યાભાઈ પટેલ ચરોતર પ્રદેશના એક અગ્રગણ્ય શિક્ષણવિદ હતાં અને ચારુતર વિદ્યામંડળ અને સરદાર પટેલ યુનિવર્સિટીના વિકાસમાં મહત્વનું યોગદાન આપ્યુ હતું.
જીવન
ભિખાભાઇનો જન્મ આંણદ જિલ્લાનાં બોરસદ તાલુકાના ગંભીરા ગામમાં ૧મી જૂન ૧૮૯૧ના રોજ થયો હતો. ઇ.સ ૧૯૧૪માં બી.એ.ની પરીક્ષામાં ઉર્તિણ થઈને તેઓ મોતીભાઈ અમીન દ્વારા સ્થાપીત અને ચરોતર એજ્યુકેશન સંચાલીત ન્યુ ઈંગ્લીશ સ્કુલના આચાર્ય તરીકે જોડાયા હતાં. દસ વર્ષની ઉજજવળ શૈક્ષણિક કારકિર્દી બાદ તેઓ આંણદની જાણીતી દાદાભાઈ નવરોજી હાઈ સ્કુલના આચાર્ય તરીકે જોડાયા હતાં. આ સમયગાળા દરમ્યાન તેઓ બોમ્બે યુનિવર્સિટીના સેનેટ સભ્ય તરીકે પણ નિમાયા હતાં. ચાલીસના દાયકાની શરુઆતમાં ચરોતર વિદ્યામડળની સ્થાપના બાદ તેમનાં અને ભાઇકાકાના દીર્ઘ સબંધોને કારણે તેઓએ આ સંસ્થાના મંત્રીનો કાર્યભાર સંભાળ્યો હતો. ભાઇકાકાની આયોજન શક્તિ અને ભિખાભાઇની શૈક્ષણીક ક્ષમતાઓને કારણે ચારુતર વિદ્યામંડળ અને વલ્લભ વિદ્યાનગરનો ખુબજ ઝડપથી વિકાસ થયો હતો. ઇ.સ ૧૯૫૮માં મંડળ દ્વારા સ્થાપીત પોલિટેકનીકને ભાઇલાલભાઇ અને ભિખાભાઇ પોલિટેકનીક નામ આપવામાં આવ્યુ હતું.
ભિખાભાઇ પટેલનું અવસાન ૨૧મી એપ્રીલ ૧૯૫૬ના રોજ થયું હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી: ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ
ઓઇ (તા. વાંકાનેર)
ઓઇ (તા. વાંકાનેર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંકાનેર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઓઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાંકાનેર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
કરણી માતા, ઉદયપુર
શ્રી મંશાપૂરણ કરણી માતા મંદિર એક હિંદુ દેવી મંદિર છે, જે ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલ રાજસ્થાન રાજ્યમાં ઉદયપુર શહેર ખાતે આવેલ છે. આ મંદિર ઉદયપુર જિલ્લાના મચલા મગરા નામની ટેકરી પર સ્થિત છે તેમજ ઉદયપુર દૂધ તલાઈ તળાવ આ મંદિરની નજીકમાં જ આવેલ છે. આ મંદિરમાં કરણી માતાની પથ્થરમાંથી બનેલ પ્રતિમા સ્થાપિત છે. આ મંદિર ઉદયપુર શહેરની શોભા વધારે છે. આ મંદિરની આસપાસ કે મંદિર સુધી કોઈ વાહન પહોંચી શકતું ન હોવાને કારણે મંદિર અને આસપાસની જ્ગ્યા શુદ્ધ છે, ત્યાં કોઈ પ્રદૂષણ નથી એટલે કે પ્રદૂષણ-મુક્ત છે.
સ્થાન
કરણી માતા મંદિર, ઉદયપુર શહેરના કેન્દ્રમાં સ્થિત છે, જે વધુ દૂર નથી, મહારાણા પ્રતાપ હવાઈમથક ૨૪ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે, જ્યારે ઉદયપુર શહેરના રેલવે સ્ટેશન અને ઉદયપુર શહેરના બસ મથક પરથી માત્ર ૪ કિલોમીટર દૂર આવેલ છે. આ ઉપરાંત શ્રદ્ધાળુઓ સ્થાનિક ટાંગા, ઓટો-રીક્ષા દ્વારા પણ પહોંચી શકે છે. આ ટાંગા અને ઓટો-રીક્ષા માત્ર દૂધ તલાઈ તળાવ સુધી જ લઈ જાય છે. જો કે દૂધ તલાઈ તળાવ ખાતેથી આ રજ્જુ-માર્ગ (Ropway) દ્વારા પણ જઈ શકાય છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ધાર્મિક સ્થળો શ્રેણી:ઉદયપુરનાં જોવાલાયક સ્થળો
મુલાડા (તા. દસાડા)
મુલાડા (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મુલાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દસાડા તાલુકો
મહારાણી ચીમનાબાઈ
મહારાણી ચિમનાબાઈ (૧૮૭૨ – ૨૩ ઓગસ્ટ ૧૯૫૮) જેઓ ચિમનાબાઈ દ્વિતીય તરીકે પણ ઓળખાય છે, તેઓ બ્રિટિશ ભારતના ગુજરાત રાજ્યના બરોડા રજવાડાના મહારાજા સયાજીરાવ ગાયકવાડના બીજા પત્ની હતા. તેઓ ધ પોઝીશન ઓફ વિમેન ઇન ઇન્ડિયન લાઇફ (૧૯૧૧) નામના ગ્રંથના લેખક છે અને ૧૯૨૭માં અખિલ ભારતીય મહિલા પરિષદ (એઆઇડબલ્યુસી)ના પ્રથમ પ્રમુખ હતા.
જીવન પરિચય
શ્રીમંત લક્ષ્મીબાઈ મોહિતે ૧૮૮૫માં સયાજીરાવ ગાયકવાડ સાથે લગ્ન કર્યા પછી ચિમનાબાઈ દ્વિતીય બન્યા.
એક પ્રગતિશીલ મહિલા તરીકે તેમણે કન્યાઓ માટે શિક્ષણ માટે કામ કર્યું, પરદા પ્રથા અને બાળલગ્નને નાબૂદ કર્યા, અને ૧૯૨૭માં અખિલ ભારતીય મહિલા પરિષદ (એઆઈડબલ્યુસી)ના પ્રથમ પ્રમુખ બન્યા. તેઓ ધ પોઝીશન ઓફ વિમેન ઇન ઇન્ડિયન લાઇફ (૧૯૧૧) ગ્રંથના લેખક છે.
તેમના પુત્રી ઈન્દિરા દેવી કૂચબિહારના મહારાજા જિતેન્દ્ર નારાયણના પત્ની બન્યા હતા.
સંદર્ભ
શ્રેણી:૧૯૫૮માં મૃત્યુ શ્રેણી:વડોદરા શહેર
ચોરીવાડ (તા. વડાલી)
ગામમાં એક પ્રાચીન વાવ (કુંડ) પણ આવેલી છે. ગામમાં સ્વામિનારાયણ સંપ્રદાયનું મંદિર, ચંપેશ્ચર મંદિર, જૈન મંદિર, ઠાકોરજીનું મદિર (જેની બાજુમાં કુંડ આવેલો છે), ગામની પાદરે જેશિંગબાપાનું મંદિર, ગાયત્રી મંદિર, હનુમાનજી મંદિર, અને કાળી માતાનું મંદિર આવેલું છે.
ગામમાં એક સરકારી દવાખાનું (હોસ્પિટલ), ઉત્તર ગુજરાત વીજ કંપનીનું સબ સ્ટેશન અને ઓફિસ, બેંકો, એટીએમ, સહકારી બેંક જેવી સરકારી/સહકારી સંસ્થાઓ આવેલી છે.
શ્રેણી:વડાલી તાલુકો
મોટા માંધા (તા. ખંભાળિયા)
મોટા માંધા (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટા માંધા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખંભાળિયા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
કેરી ઑન કેસર (ચલચિત્ર)
કેરી ઑન કેસર એ વિપુલ મહેતા દિગ્દર્શિત એક ગુજરાતી ચિત્રપટ છે જે એક સંતાનહીન વયસ્ક દંપત્તિની બાળક પામવા સંબધેની વાર્તા છે. આ સુપ્રિયા પાઠક-કપૂરનું આ પ્રથમ ગુજરાતી ચલચિત્ર છે. આ સાથે ચલચિત્રમાં દર્શન જરીવાલા, અવની મોદી અને રીતેષ મોભ મુખ્ય ભૂમિકા ભજવે છે.
પાર્શ્વભૂમિ
શ્યામજી અને કેસર પટેલ એ ગુજરાતના નાનકડા નગરમાં રહેતાં પારંપરિક વયસ્ક દંપત્તિ છે. એની નામની એક ફેશન ડિઝાઈનર પેરિસથી કેસરની કલાથી પ્રભાવિત થઈ તેની પાસે તે કળા શીખવા આવે છે. પરંતુ, વસ્તુઓ ધાર્યા પ્રમાણે નથી થતી અને સંજોગો કેસરને તેના ભૂતકાળ તરફ ફરી જોવા મજબૂર કરે છે અને દાદા-દાદી બનવાની ઉંમરે આ દંપત્તિ બાળક પામવા પ્રયત્ન કરે છે.
પ્રદર્શન
૧૭ ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૭ના દિવસે આ ફીલ્મ પ્રદર્શિત થઈ.
આવકાર
ટાઈમ્સ ઑફ ઈંડિયાએ આને "સુપ્રિયા પાઠક અને દર્શન જરીવાલાના સુંદર અભિનય સાથેની સંપૂર્ણ પારિવારીક ફીલ્મ" એવો અભિપ્રાય છાપ્યો. બડ્ડી બિટ્સે પણ તેને સકારાત્મક પ્રતિભાવ આપ્યો અને "જરૂર જોવા જેવું ગુજરાતી ચિત્રપટ" એવો પ્રતિભાવ આપ્યો.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતી ચલચિત્ર
વડાલી
વડાલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સાબરકાંઠા જિલ્લાના વડાલી તાલુકાનું શહેર અને તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
ઇતિહાસ
વડાલી ઇડર થી ઉત્તરમાં રહેલું પ્રાચીન નગર ગણાય છે, કદાચ તે ચીની પ્રવાસી હ્યુઆન ત્સાંગે માળવા અને વલભીની વચ્ચે મુલાકાત લીધી તે ઓ-ચા-લિ અથવા વડારી હશે. ૧૧મી સદીમાં તે મોટા રાજ્યનું કેન્દ્ર હતું.
રોડાસર લક્કી (તા. લખપત)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના લખપત તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વડાલી
ઇતિહાસ
પરમાર વંશના હરીપાલના પુત્ર સહનપાલે વિક્રમ સંવત ૧૨૬૪ (ઇ.સ. ૧૨૦૮)માં વડાલીમાં વૈદ્યનાથ મંદિરનો મંડપ બંધાવ્યો હતો.
નામ
વડાલીનું જૂનું નામ વત્પલી હતું, જે કાળક્રમે અપભ્રંશ થઈને વડાલી બન્યું.
રોડાસર લક્કી (તા. લખપત)
સંદર્ભ
શ્રેણી:લખપત તાલુકો
વડાલી
ભૂગોળ
નજીકનું શહેર ઇડર આશરે ૧૩ કિમીના અંતરે આવેલું છે. વડાલી અંબાજીથી ૬૫ કિમીના અંતરે આવેલું છે.
આબોહવા
શિયાળામાં ઓછામાં ઓછું તાપમાન ૯o સે. રહે છે. જ્યારે ઉનાળામાં સૂકી હવા તાપમાનમાં વધારો કરે છે જેના કારણે ઉનાળામાં મહત્તમ તાપમાન ૪૫o સે. સુધી પહોંચી જાય છે. સામાન્ય રીતે અહીં વિષમ આબોહવા હોય છે.
ધાર્મિક સ્થળો
વડાલીમાં ઘણા મંદિરો અને જૈન દેરાસર આવેલા છે. અહીં ૪ અતિ પ્રાચીન દેરાસર છે. અમીઝરા પારસનાથના દેરાસર માટે એમ કહેવાય છે કે ત્યાં એક સમયે અમી (અમૃત) ઝરતાં હતાં. ત્યાં મણિભદ્ર દાદાની પ્રતિમા વિરાજે છે.
ખમ્મમ જિલ્લો
ખમ્મમ જિલ્લો ભારત દેશના તેલંગાણા રાજ્યનો મહત્વનો જિલ્લો છે. ખમ્મમ જિલ્લાનું મુખ્યાલય ખમ્મમમાં છે
વિસ્તાર અને વસ્તી
ખમ્મમ જિલ્લાનાં વહિવટી સુવિધા માટે ચાર વિભાગ પાડેલા છે.(૧) ખમ્મમ, (૨) કોથાગુડેમ (Kothagudem), (૩) પલોંચા (Paloncha), (૪) ભદ્રાચલમ (Bhadrachalam)
સંદર્ભ
શ્રેણી:તેલંગાણા
ભારોલી (તા. તળાજા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તળાજા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:તળાજા તાલુકો
દીક્ષા ડાગર
દીક્ષા ડાગર (જન્મ: ૧૪ ડિસેમ્બર, ૨૦૦૦) ભારતનાં પ્રોફેશનલ ગોલ્ફર છે. ડાગર મૂળ હરિયાણાના ઝજ્જરનાં છે અને દિલ્હીમાં રહે છે. તેઓ 2018માં લેડીઝ યુરોપિયન ટૂરનો ખિતાબ જીતીને સૌથી યુવા ભારતીય મહિલા અને ભારતનાં બીજાં ખિતાબ જીતનારાં મહિલા બન્યાં. સાંભળવાની ખામીને સાથે જન્મેલાં આ યુવતીએ 2017માં સમર ડેફ્લિમ્પિક્સમાં દેશને સિલ્વર મેડલ અપાવ્યો હતો. ઉપરાંત 2018માં એશિયન ગેમ્સમાં પણ ભારતનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું.
વ્યક્તિગત જીવન અને ભૂમિકા
14 ડિસેમ્બર 2000ના રોજ હરિયાણામાં દીક્ષાનો જન્મ થયો ત્યારે દીક્ષાના પિતા કર્નલ નરીન્દર ડાગર અને માતા સુનીતા ડાગર ચિંતામાં હતાં કારણ કે દીક્ષાનો મોટો ભાઈ યોગેશ પણ સાંભળવાની ખામી સાથે જન્મ્યો હતો. દીક્ષાના જન્મના ત્રણ વર્ષ બાદ તેમનાં માતાપિતાનો ડર સાચો ઠર્યો. તેમણે અનેક ટેસ્ટ કરાવ્યા બાદ તેમને ખબર પડી કે દીક્ષા પણ સાંભળવામાં અસમર્થ છે. આમ છતાં તેમનાં માતા-પિતાએ સંકલ્પ કર્યો કે તેમની આ ક્ષતિ દૂર કરવા તે તમામ પ્રસાયો કરશે. દીક્ષાએ કોક્લીયર ઇમ્પ્લાન્ટ અને સ્પીચ થૅરપી લીધી. ત્યારબાદ તેમની 60 થી 70 ટકા સાંભળવાની ક્ષમતા વધી અને હવે પહેલાં કરતાં સારી રીતે સાંભળી શકે છે.
ડાગરના પિતા પણ એક ગોલ્ફર છે. જ્યારે તેમણે છ વર્ષે ગોલ્ફ સ્ટીક ઉપાડી ત્યારે તેમના પિતા કર્નલ ડાગરે જ તેમને તાલીમ આપી હતી અને આ સમયે બીજું કોઈ તેમને તાલીમ આપવા તૈયાર ન હતું. દીક્ષા ગોલ્ફ સિવાય સ્વિમિંગ, ટેનિસ અને બૅડમિન્ટન પણ રમે છે.
2012માં તેમની પહેલી ટુર્નામેન્ટ ઇન્ડિયન ગોલ્ફ યુનિયન (સબ) જુનિયર સર્કિટમાં ભાગ લીધા બાદ તેમણે આ રમતમાં કારકિર્દી બનવાનો નિર્ણય લીધો.
ડાગર માટે આ રમત રમવી સહેલી ન હતી કારણ કે આ રમત ઘણી ખર્ચાળ હતી. આ રમતમાં એક ટુર્નામેન્ટમાં 35થી 40 હજાર રૂપિયા ખર્ચ થતા હતા. તેમની સામે એક બીજો પડકાર હતો કે તેઓ ડાબોડી હતાં અને ડાબા હાથે રમી શકાય એવાં સાધનો સહેલાઈથી ઉપલબ્ધ ન હતાં. ડાબા હાથથી રમવા માટે તેમના માટે ક્લબ શોધવી એટલી મુશ્કેલ હતી કે તેઓ ઘણી વાર જમણા હાથથી જ રમવાનો પ્રયત્ન કરતાં હતાં. ભાગ્યે જ 10 ટકા ગોલ્ફર જ ડાબોડી હોવાથી સ્પૉર્ટ્સના સાધનો આયાત કરનાર વેપારીઓ તેના માટે જલદી તૈયાર નહોતા થતા. આખરે તેઓ ઑસ્ટ્રેલિયામાં ટુર્નામેન્ટ રમવા ગયાં અને ત્યાં તેમને દુકાનમાં તેમનાં યોગ્ય સાધનો મળી ગયાં.
કારકિર્દી
દીક્ષાએ ઇન્ડિયન તેમણે યુનિયન સબ જુનિયર સર્કિટમાં ભાગ લઈને 12 વર્ષની ઉંમરે કારકિર્દીની શરૂઆત કરી અને તેઓ અંડર-15 અને અંડર-18ના ગ્રૂપમાં ટોચનાં ભારતીય મહિલા ગોલ્ફર બન્યાં. 2015માં તેઓ લેડીઝ યુરોપિયન ટૂરમાં વિમેન્સ હીરો ઇન્ડિયન ઓપનમાં પ્રવેશ મેળવીને દેશના ટોચનાં ઍમેચ્યોર મહિલા ગોલ્ફર બન્યાં.
2017માં તેઓ ઍમેચ્યોર તરીકે પ્રથમ વખત પ્રોફેશનલ ઇવૅન્ટ હીરો વુમન્સ પ્રો ગોલ્ફ ટૂરમાં જીત્યાં. ત્યારબાદ તેમને એ જ વર્ષે તુર્કીમાં ડેફ્લિમ્પિક્સમાં સિલ્વર મેડલ જીતનારાં પ્રથમ ભારતીય ગોલ્ફર બન્યાં.
2018માં તેમણે સિંગાપોર ઓપન જીત્યું. જર્કાતામાં એશિયન ગેમ્સમાં ભારતનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું અને થાઇલૅન્ડની ક્વીન સરકિટ કપમાં ટીમ ઇવૅન્ટમાં ભારત તરફથી શ્રેષ્ઠ સ્કોર બનાવ્યો.
ડિસેમ્બર 2018માં તેઓ વ્યાવસાયિક રીતે યુવા ગોલ્ફર બન્યાં. માર્ચ 2019માં ઑસ્ટ્રેલિયામાં કેટલીક ઇવૅન્ટ રમ્યા પછી તેઓ કેપટાઉનમાં સાઉથ આફ્રિકન લેડીઝ યુરોપિયન ટૂર જીત્યા. આ તેમની મોટી સિદ્ધિ હતી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:૨૦૦૦માં જન્મ શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:જીવિત લોકો
આનંદ આશ્રમ, બિલખા
આનંદ આશ્રમ એ નથુરામ શર્મા દ્વારા બનાવવામાં આવેલો આશ્રમ છે. આ આશ્રમ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર પ્રાંતના  જુનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા  જુનાગઢ તાલુકાના બિલખા ગામમાં આવેલો છે.
શ્રેણી:ધાર્મિક સ્થળો શ્રેણી:જૂનાગઢ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ભવાનગઢ (તા. વડાલી)
ભવાનગઢ (તા. વડાલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વડાલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભવાનગઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભૂગોળ
ભવાનગઢ ગામ ઇડરથી ૯ કી.મી તેમજ વડાલીથી ૯ કી.મી.ના અંતરે આવેલ છે. ભવાનગઢ ગામ અગાઉ ઈડર તાલુકામાં આવતું હતું, પરંતુ ગુજરાત રાજ્યમાં નવા તાલુકાઓની રચના થતાં હવે તે વડાલી તાલુકામાં આવે છે. ભવાનગઢ ગામ ડુંગરની તળેટીમાં આવેલું ગામ છે. ગામમાં બે તળાવ આવેલા છે.
જોવાલાયક સ્થળો
ભવાનગઢ ગામમાં ડુંગરની ગુફામાં શ્રી રામદેવપીર મહારાજનું પ્રાચીન મંદિર આવેલું છે તેમજ ભવાનગઢ ગામના બસ સ્ટેશન પાસે એક અતિ પ્રાચિન સાત કોઠાવાળી કલાત્મક વાવ આવેલ છે.
નાગલપર (તા. વાંકાનેર)
નાગલપર (તા. વાંકાનેર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંકાનેર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાગલપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાંકાનેર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
મેહુલી ઘોષ
મેહુલી ઘોષ એક ભારતીય શૂટર છે. 16 વર્ષની ઉંમરે તેઓએ 2016ની રાષ્ટ્રીય શૂટિંગ ચૅમ્પિયનશિપમાં નવ મેડલ જીત્યા હતા.તેમણે જાપાનમાં 2017માં એશિયન એરગન ચૅમ્પિયનશિપમાં પ્રથમ આંતરરાષ્ટ્રીય ગોલ્ડ મેડલ જીત્યો હતો.(1) મેહુલીનો જન્મ અને ઉછેર પશ્ચિમ બંગાળમાં થયો હતો. ઘોષ ભારતીય શૂટિંગ ટીમના સૌથી યુવા સભ્યોમાંનાં એક છે.
વ્યક્તિગત જીવન અને પૃષ્ઠભૂમિ
લોકપ્રિય ટીવી સિરિયલ સીઆઈડી અને વિવિધ એક્શન મૂવીઝ જોતા ઘોષ બંદૂકો અને ગોળીઓ તરફ આકર્ષાયાં. 2008ના ઑલિમ્પિક ગોલ્ડ મેડલ વિજેતા અભિનવ બિન્દ્રાને જોયા પછી તેમણે વ્યાવસાયિક રૂપે આગળ વધવાનું નક્કી કર્યું. જ્યારે તેઓએ શરૂઆત કરી ત્યારે પ્રેક્ટિસ કરવા માટે કોઈ રેન્જ કે ઇલેક્ટ્રૉનિક ટાર્ગેટ નહોતો. આથી તેઓએ પોતાના લક્ષ્યને સાધવા માટે હૅન્ડ પુલીનો ઉપયોગ શરૂ કર્યો. મેહુલી ઘોષ મધ્યમ વર્ગીય પરિવારમાંથી આવે છે. તેમના પિતા રોજિંદું કામ કરતા અને તેમનાં માતા ગૃહિણી હતાં. શરૂઆતમાં તેમના કુટુંબને તેમની તાલીમ માટે આર્થિક મુશ્કેલીઓનો સામનો કરવો પડ્યો હતો પરંતુ આખરે તેઓ તેમને મદદ કરવા સક્ષમ થયા હતા.(2) 2014માં ઘોષ દ્વારા ચલાવાયેલી ગોળીથી આકસ્મિક રીતે એક વ્યક્તિને ઈજા પહોંચી હતી. તેના કારણે ઘોષને આઘાત લાગ્યો અને તેઓ ડિપ્રેશનમાં આવી ગયાં. ત્યારબાદ તેમનાં માતાપિતા તેમને અર્જુન ઍવૉર્ડ વિજેતા જયદીપ કર્માકરની એકૅડેમીમાં લઈ ગયા. હવે તેમને બીજો પડાવ પાર કરવાનો હતો અને તેઓ ટ્રેનિંગ પૂરીને કરીને મોડી રાતે ઘરે આવતાં હતાં. તેમની સફળતા માટે તેઓએ તેમનાં માતાપિતા અને કોચનો આભાર માન્યો હતો. (3)
વ્યાવસાયિક સિદ્ધિઓ
2016ની રાષ્ટ્રીય ચૅમ્પિયનશિપ ઘોષ માટે એક સીમાચિહ્ન ટુર્નામેન્ટ હતી. તેઓએ નવ ચંદ્રકો જીત્યા અને જુનિયર ભારતની ટીમ માટે પસંદગી પામ્યાં. 2017માં તેમણે જાપાનમાં એશિયન ઍરગન ચૅમ્પિયનશિપમાં પોતાનો પહેલો આંતરરાષ્ટ્રીય ગોલ્ડ જીત્યો. 2018માં તેમણે બ્યુનૉસ આઇર્સમાં યૂથ ઑલિમ્પિકમાં ભાગ લીધો અને સિલ્વર મેડલ જીત્યો. તે જ વર્ષે કૉમનવેલ્થ ગેમ્સમાં સિલ્વર મેડલ અને વર્લ્ડ કપમાં બ્રૉન્ઝ મેડલ જીત્યો હતો. (5) સિનિયર વર્લ્ડ કપમાં ઘોષનો પ્રથમ પ્રવેશ હતો અને તેમણે મહિલાની 10 મીટર ઍર રાઇફલ ઇવૅન્ટમાં વર્લ્ડ જુનિયર રેકૉર્ડ સ્કોર બનાવ્યો હતો. 2019માં તેમણે નેપાળમાં સાઉથ એશિયન ગેમ્સમાં સારા સ્કોર સાથે ગોલ્ડ જીત્યો, જે વર્તમાન વર્લ્ડ રેકૉર્ડ કરતા વધુ પ્રદર્શન હતું. (6) ઘોષને 2020માં સ્પૉર્ટ્સ્ટાર એસિસ ઍવૉર્ડ્સમાં "વુમન યંગ ઍથ્લીટ ઑફ ધ યર" ઍવૉર્ડથી નવાજવામાં આવ્યાં હતાં. (7)
માર્વલ કૉમિક્સ
માર્વેલ વર્લ્ડવાઇડ, ઇંક (Marvel Worldwide, Inc.) અથવા સાધારણ રીતે માર્વેલ કૉમિક્સ એક અમેરિકન કંપની છે જે કૉમિક્સ પુસ્તકો પ્રકાશિત કરે છે. 2009માં વોલ્ટ ડિઝની|ધ વોલ્ટ ડિઝની કંપની એ માર્વેલ એન્ટરટેઈમેન્ટ ખરીદી લીધી જે માર્વેલ વર્લ્ડવાઇડની પેરેન્ટ કંપની છે. માર્વેલની શરૂઆત 1939 માં ટાઈમલી પબ્શલિકેશન્સ નામે થઇ અને 1950 સુધીમાં તે એટલાસ કૉમિક્સ તરીકે જાણીતી બની હતી. માર્વેલનો આધુનિક યુગ 1961 માં શરૂ થયો હતો અને તે વર્ષે કંપની દ્વારા ફેન્ટાસ્ટિક ફોર જેવા અને સ્ટેન લી, જૅક કર્બી અને સ્ટીવ ડીટકો દ્વારા બનાવેલા અન્ય સુપરહીરોના ટાઇટલ લૉન્ચ કર્યા. માર્વેલમાં સ્પાઇડર-મેન, ધ એક્સ મેન, આયરન મેન, ધ હલ્ક, ધ ફેંટાસ્ટિક ફોર, થૉર, કેપ્ટન અમેરિકા જેવા સુપર હીરો તેમજ ડોક્ટર ડૂમ, ગ્રીન ગોબ્લીન, મેગનેટો, ગલૈકટસ અને રેડ સ્કલ જેવા ખલનાયકો શામિલ છે. તે મોટે ભાગે પાત્ર એક કાલ્પનિક વિશ્વ માર્વેલ યુનિવર્સમાં વાસ્તવિક શહેરોમાં જેમકે ન્યૂયોર્ક, લોસ એન્જલસ અને શિકાગો માં સ્થિત છે.
બાહ્ય કડિઓ
શ્રેણી:કૉમિક્સ
મહારાણા પ્રતાપ હવાઈમથક, ઉદયપુર
મહારાણા પ્રતાપ હવાઈમથક અથવા ઉદયપુર એરપોર્ટ અથવા દાબોક હવાઈઅડ્ડા (આઇએટીએ: UDR, ICAO: VAUD) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા રાજસ્થાન રાજ્યના ઉદયપુર જિલ્લાના મુખ્ય શહેર ખાતે સ્થિત એક સ્થાનિક હવાઈમથક (વિમાનક્ષેત્ર) છે. તે ઉદયપુર શહેરથી ૨૨ કિ.મી. (૧૪ માઇલ) જેટલા અંતરે પૂર્વ દિશામાં સ્થિત થયેલ છે. હવાઈમથકનું નામકરણ ભારત દેશના રાજસ્થાન રાજ્યના મેવાડના એક પરાક્રમી શાસક મહારાણા પ્રતાપના નામ પરથી કરવામાં આવેલ છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:રાજસ્થાન શ્રેણી:રાજસ્થાનનાં હવાઈ મથકો શ્રેણી:ભારતનાં હવાઈ મથકો શ્રેણી:ઉદયપુર જિલ્લો
શ્રી વિવિધલક્ષી વિદ્યામંદિર, પાલનપુર
ઇતિહાસ
thumb|શ્રી આઇ.જે. મહેતા વિનયમંદિર, પાલનપુર. વિદ્યામંદિરની સ્થાપના 'શ્રી પાલનપુર શિશુશાળા બાળમંદિર અને એજ્યુકેશન ટ્રસ્ટ' તરીકે ઇ.સ. ૧૯૫૧માં કરવામાં આવી હતી.
પેટા સંસ્થાઓ
વિદ્યામંદિર સંસ્થા વિવિધ એકમોમાં નીચે પ્રમાણે વહેંચાયેલી છે:
પ્રાથમિક શાળાઓ
==== ધોરણ ૧ થી ૪ ====
મમતા મંદિર
મમતા મંદિર સંકુલ વિકલાંગો માટેની સંસ્થા છે, જે નીચે પ્રમાણેના એકમો ધરાવે છે. વિદ્યામંદિરમાં પ્રજ્ઞાચક્ષુ અને વિકલાંગોને સામાન્ય વિદ્યાર્થીઓ સાથે શિક્ષણ લેવાની પણ તક આપવામાં આવે છે.
=== તાલીમ સંસ્થાઓ ===
અન્ય
શાળા સંકુલોની સાથે વિવિધ સુવિધાઓ જેવી કે, કેન્દ્રીય પુસ્તકાલય, રમકડાં ઘરો, કેન્ટિન, વિજ્ઞાન પ્રયોગશાળાઓ, પાણી પરબો અને બીજી સામાન્ય સુવિધાઓ પણ છે. વિવિધ કેન્દ્રો જેવા કે કલાકેન્દ્ર, શારિરીક શિક્ષણ કેન્દ્ર, કોમ્પ્યુટર અને મલ્ટિમિડિઆ કેન્દ્ર, અંગ્રેજી તાલીમ કેન્દ્ર તેમજ વોકેશનલ તાલીમ કેન્દ્રો પણ આવેલા છે.
સમાચાર
વિદ્યામંદિરે ટ્રસ્ટે ૧૪-૧૫ જાન્યુઆરી, ૨૦૧૨ ના રોજ ૬૦ વર્ષ પૂર્ણ કર્યા તે નિમિત્તે 'હીરક જયંતી' ઉજવી હતી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:શૈક્ષણિક સંસ્થાઓ શ્રેણી:પાલનપુર
તારણપંથ
વિવરણ
તેની સ્થાપના મધ્ય ભારતના બુંદેલખંડ વિસ્તારમાં ઈ.સ. ૧૫૦૫ આસપાસ સંત તારણે કરી હતી. આ પંથ મૂર્તિપૂજાને માન્યતા આપતો નથી. તે આત્મજ્ઞાનની પ્રાપ્તિને પ્રાધાન્ય આપે છે. તારણ સ્વામી દ્વારા આ પંથ માટે ૧૪ ગ્રંથોની રચના કરવામાં આવી હતી. આ પંથના અનુયાયીઓ મૂર્તિપૂજા કરતા નથી. તેઓ ચૈત્યાલયોમાં રાખવામાં આવેલ શાસ્ત્રોને સન્માન આપે છે. . આ પંથમાં તારણ સ્વામી દ્વારા રચિત ગ્રંથો ઉપરાંત દિગંબર જૈન આચાર્યો દ્વારા રચિત ગ્રંથોને પણ માન્યતા છે. તારણ સ્વામીનો પ્રભાવ મધ્ય ભારતના કેટલાક વિસ્તાર પૂરતો જ રહ્યો હતો. આજે પણ મધ્ય ભારતના પ્રાંતોમાં આ પંથના અનુયાયીઓ છે.
તીર્થ
તારણ પંથના ચાર તીર્થો છે:
સમુદાય
તારણ પંથમાં ૬ સમુદાયો છે.
વસ્તી
તારણપંથના લોકો ભારતના ચૌદ રાજ્યોના ૮૪ જિલ્લોઓના ૪૫૦ ગામ અને શહેરોમાં વસે છે. તારણ પંથની સૌથી વધારે વસ્તી ગંજબાસૌદા અને ભોપાલમાં છે. તારણપંથની વસ્તી ૨૦,૦૦૦થી ૧૦૦,૦૦૦ છે.
ચૈત્યાલય
તારણપંથના મંદિરો ને ચૈત્યાલય કહેવામાં આવે છે. કુલ ચૈત્યાલયોની સંખ્યા ૧૬૮ છે જેમાં સૌથી વધારે ૫ ચૈત્યાલયો ગંજબાસૌદામાં આવેલા છે. ચૈત્યાલયોની પ્રતિષ્ઠાનો કાર્યક્રમ ત્રણ દિવસ ચાલે છે. જેમાં પ્રથમ દિવસે ધ્વજારોહણ, અસ્થાપ, બીજા દિવસે કલશારોહણ, પાલકીમહોત્સવ અને ત્રીજા દિવસ વેદી સૂતન અને તિલક મહોત્સવ થાય છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:જૈનત્વ
મોટી મજેઠી (તા. દસાડા)
મોટી મજેઠી (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટી મજેઠી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દસાડા તાલુકો
જનતા મોર્ચો
જનતા મોર્ચો એ ભારતીય રાજકીય પક્ષોનું ગઠબંધન હતું, જે ૧૯૭૪માં ભારતના વડા પ્રધાન ઈન્દિરા ગાંધી અને તેમની કોંગ્રેસ (આર) પક્ષની સરકારનો વિરોધ કરવા માટે રચાયું હતું. ગઠબંધન, જનતા પક્ષના સીધા પુરોગામી તરીકે ઈન્દિરા ગાંધીએ લાદેલી કટોકટી સામેના આંદોલનનો એક અવિભાજ્ય ભાગ હતું. ગઠબંધને ૧૯૭૭ની ભારતની સામાન્ય ચૂંટણીમાં કોંગ્રેસ (આર) ને હરાવી સ્વતંત્ર ભારતની પ્રથમ બિન-કોંગ્રેસી કેન્દ્ર સરકારની રચના કરી હતી. જેની સ્થાપના જયપ્રકાશ નારાયણ અને મુખ્ય વિરોધી કોંગ્રેસ (ઓ) પક્ષના વડા મોરારજી દેસાઈએ કરી હતી.
ઇતિહાસ
૧૯૭૧ની ભારતની સામાન્ય ચૂંટણીમાં કોંગ્રેસ (ઓ), સંયુક્ત સમાજવાદી પાર્ટી અને ભારતીય જનસંઘે ઈન્દિરા ગાંધી અને કોંગ્રેસ (આર) નો વિરોધ કરવા માટે "મહાગઠબંધન" નામે ગઠબંધન બનાવ્યું હતું, પરંતુ આ ગઠબંધન અસરદાર ન નિવડ્યું; અને ૧૯૭૧ની ચૂંટણીમાં ઈન્દિરાની કોંગ્રેસ (આર) એ મોટી બહુમતી મેળવી હતી અને પાકિસ્તાન સામે ૧૯૭૧ના યુદ્ધમાં ભારતની જીત પછી કોંગ્રેસની લોકપ્રિયતામાં નોંધપાત્ર વધારો થયો હતો. તેમ છતાં, બેરોજગારી, ગરીબી, ફુગાવો અને અછત જેવા ગંભીર મુદ્દાઓને ધ્યાનમાં લેવામાં ઇન્દિરા ગાંધીની અસમર્થતાથી તેમણે લોકપ્રિયતા ગુમાવી દીધી હતી.
રચના અને ચૂંટણી વિજય
જનતા મોર્ચાની રચના જયપ્રકાશ નારાયણ અને મોરારજી દેસાઈએ કોંગ્રેસ (આર) અને ઈન્દિરા ગાંધીના વિરોધમાં રાજકીય પક્ષોના જોડાણ તરીકે કરી હતી. આ ઘટકમાં કોંગ્રેસ (ઓ), ભારતીય જનસંઘ, સંયુક્ત સમાજવાદી પાર્ટી અને ભારતીય લોકદળનો સમાવેશ થયો હતો. ૧૧ જૂન ૧૯૭૫ના રોજ યોજાયેલી ગુજરાત વિધાનસભાની ચૂંટણીમાં મોર્ચાએ આશ્ચર્યજનક વિજય પ્રાપ્ત કર્યો હતો. તેના બીજા દિવસે, અલ્હાબાદ હાઈકોર્ટે ઈન્દિરા ગાંધીને ચૂંટણીની ગેરરીતિ માટે દોષિત ઠેરવ્યા અને ૧૯૭૧ની તેમની ચૂંટણીને જીત અમાન્ય ઠેકવી અને તેમના પર છ વર્ષ માટે ચૂંટણી લડવાનો પ્રતિબંધ મૂક્યો. આના કારણે ઈન્દિરાએ ૨૬ જૂન ૧૯૭૫ના રોજ કટોકટી જાહેર કરી. ઈન્દિરાની સરકારે કટોકટીનો ઉપયોગ વિપક્ષને ડામવા માટે કર્યો અને નવી ચૂંટાયેલી વિધાનસભાનું વિસર્જન કર્યું, મોર્ચાને સરકાર બનાવતા અને સત્તામાં આવતા રોક્યો.
જનતા પક્ષ
કટોકટી દરમિયાન જનતા મોર્ચાના નેતાઓ અને કાર્યકરો જેલમાં બંધ હતા. ૧૯૭૭ની ચૂંટણીની ઘોષણા થયા પછી જનતા મોર્ચાએ સત્તાવાર રીતે ૧૮ જાન્યુઆરી ૧૯૭૭ના રોજ જનતા પક્ષની સ્થાપના કરી, જે તમામ વિપક્ષી રાજકીય પક્ષોનો સંયુક્ત મોર્ચો હતો. જનતા પક્ષે ગુજરાતમાં ૧૯૭૭ની ચૂંટણી જીતી અને મોરચાની સફળતારૂપે ભારતની પ્રથમ બિનકોંગ્રેસી સરકાર બનાવી.
લોઠા (તા. ઉના)
લોઠા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
મહેબૂબનગર જિલ્લો
મહેબૂબનગર જિલ્લો ભારત દેશના તેલંગાણા રાજ્યનો મહત્વનો દક્ષિણી જિલ્લો છે. મહેબૂબનગર જિલ્લાનું મુખ્યાલય મહેબૂબનગરમાં છે. જે હૈદરાબાદથી ૯૬ કિ.મી.નાં અંતરે આવેલું છે. વિશ્વ પ્રસિદ્ધ કોહિનૂર હીરો આ જિલ્લામાંથી મળી આવ્યાનું મનાય છે. મહેબૂબનગર જિલ્લાને વહિવટી સરળતા માટે પાંચ વિભાગોમાં વહેંચેલ છે. (૧)મહેબૂબનગર (૨)નગરકુર્નૂલ (NAGARKURNOOL) (૩)ગડવાલ (GADWAL) (૪)નારાયણપેટ (NARAYANPET) (૫)વાનાપર્થી (WANAPARTHY).
સંદર્ભ
શ્રેણી:તેલંગાણા
કંબોસણી (તા. વડાલી)
કંબોસણી (તા. વડાલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વડાલી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કંબોસણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સરચુ (હિમાચલ પ્રદેશ)
સરચુ (Sarchu) જેને સિર ભુમ ચુન (Sir Bhum Chun) પણ કહેવાય છે, એ સ્થળ ભારત દેશના જમ્મુ અને કાશ્મીર રાજ્ય લેહ જિલ્લામાં લેહ-મનાલી રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ પર સ્થિત એક નાનું વસાહતી ગામ અને વિશ્રામસ્થળ છે. હિમાચલ પ્રદેશ અને જમ્મુ અને કાશ્મીર રાજ્યોની સરહદ નજીક આવેલ આ પડાવથી દક્ષિણ દિશામાં બારા-લાચ ઘાટ અને ઉત્તર દિશામાં લુંગા-લાચ ઘાટ એમ બન્ને તરફ પર્વતીય ઘાટ માર્ગ આવેલ છે. સરચુ ખાતે ઘણા મુસાફરો મજબૂત તંબુઓમાં રાત્રી પસાર કરે છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:હિમાચલ પ્રદેશ
મોટી ખોખરી (તા. ખંભાળિયા)
મોટી ખોખરી (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટી ખોખરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખંભાળિયા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
વડલી (તા. ગીર ગઢડા)
એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ગીર ગઢડા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગુજરાતી કઢી
ગુજરાતી  કઢીનું ગુજરાતી સંસ્કરણ છે. તે એક ખૂબ જ લોકપ્રિય ગુજરાતી વાનગી છે જે છાશ અથવા દહીં અને ચણાના લોટમાંથી બને છે. કઢીએ ગુજરાતી વાનગીઓનો આવશ્યક ભાગ છે.
તૈયારી
પંજાબી કઢીની તુલનામાં ગુજરાતી કાઠી હળવી હોય છે. દહીં અને ચણાનો લોટ થોડા કપ પાણી સાથે ભેળવીને એક પ્રવાહી મિશ્રણમાં તેને ફેરવાય છે. કાપેલા / વાટેલા લીલા મરચા, પીસેલું આદુ અને હિંગ ને એક તપેલીમાં મધ્યમ તાપે વઘાર કરવામાં આવે છે. તે પછી દહીં અને ચણાના લોટના દ્રાવણને મિક્સ કરી વઘારમાં ઉમેરી થોડી મિનિટો ગરમ કરી હલાવતા રહેવું પડે છે. ખીચડી, નાન, રોટલી અથવા ભાત સાથે ગરમ પીરસવામાં આવે છે.
ઘટકો
દહી (દહીં), ચણાનો લોટ, હીંગ, તજ પાવડર, રાઈ, લીમડાના પાન, કોથમીર વગેરે
ભિન્ન પ્રકારો
પંજાબી કઢી, સિંધી કઢી, રાજસ્થાની કઢી, કાઠિયાવાડી કઢી.
સંભાડા (તા. લખપત)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના લખપત તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
મોટા ઉભાડા (તા. દસાડા)
મોટા ઉભાડા (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટા ઉભાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંભાડા (તા. લખપત)
સંદર્ભ
શ્રેણી:લખપત તાલુકો
મોટા ઉભાડા (તા. દસાડા)
શ્રેણી:દસાડા તાલુકો
ચિત્તૂર જિલ્લો
ચિત્તૂર જિલ્લો ભારત દેશના આંધ્ર પ્રદેશ રાજ્યનો મહત્વનો જિલ્લો છે. ચિત્તૂર જિલ્લાનું મુખ્યાલય ચિત્તૂરમાં છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:આંધ્ર પ્રદેશ
ભેગાળી (તા. તળાજા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તળાજા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:તળાજા તાલુકો
કંજેલી (તા. વડાલી)
કંજેલી (તા. વડાલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વડાલી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કંજેલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડાલી તાલુકો
મોવાણ (તા. ખંભાળિયા)
મોવાણ (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોવાન ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગામ બહાર સાની નદી આવેલી છે, નદી કિનારે મરદ પીરની દરગાહ છે, જે હીંદવા પીર તરીકે પણ ઓળખાય છે. મોવાણ ગાંમમાં મુગ્લેશ્વર મહાદેવનું મંદિર છે. આ મંદિર આથમણે બાર (પશ્વિમ મુખી) છે. આવા બહુ ઓછા મંદિરો જોવા મળે છે. ગામનું જુનુ નામ મુંગલપર પાટણ હતુ. એવી લોકવાયકા છે કે વર્ષો પહેલાં એક સાધુના શ્રાપના કારણે આ ગામ બળીને ખાખ થઇ ગયું હતું. પછી ધીરે ધીરે નવું ગામ વસવાનું શરૂ થયું. તે ગામ બનીને મોવાણ થયું.
શ્રેણી:ખંભાળિયા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
બંબેલા (તા. ઝાલોદ)
બંબેલા (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. બંબેલા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:ઝાલોદ તાલુકો
રંગારેડ્ડી જિલ્લો
સંદર્ભ
શ્રેણી:તેલંગાણા
મેસરીયા (તા. વાંકાનેર)
મેસરીયા (તા. વાંકાનેર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંકાનેર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મેસરીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ધાર્મિક સ્થળો
ગામમાં ઉદાલક ઋષિની તપોભૂમિ, આપા ઝાલા તથા રૂપામા ની જીવંત સમાધિ આવેલી છે.
અદમ ટંકારવી
અદમ ટંકારવી  (મૂળ નામ: અદમ મૂસા ઘોડીવાલા) ગુજરાતી ભાષાના ગઝલકાર છે જે, ભરૂચ જિલ્લાના ટંકારીયા ગામના વતની છે. હાલમાં બ્રિટનના રહીશ એવા અદમ ટંકારવી ગુજલિશ (ગુજરાતી અને અંગ્રેજી મિશ્રિત) ગઝલોના પ્રણેતા છે. તેમનાં આઠ ગઝલ સંગ્રહો પ્રકાશિત થયા છે.
પારિતોષિક
અદમ ટંકારવીને ૨૦૧૧માં આઈ.એન.ટી.નો પ્રતિષ્ઠિત કલાપી પુરસ્કાર એનાયત કરવામાં આવ્યો હતો.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર
જખ બોંતેરા
દંતકથા
જખ બોંતેરાના મૂળ વતન વિષે કોઈ માહિતી ચોક્કસ મળતી નથી. કથાઓ અનુસાર તેમનું જહાજ દરિયામાં તૂટી પડતા તેઓ કચ્છને કિનારે આવ્યા હતાં. તેઓ જે સ્થળે ઉતર્યા ત્યાં આજે જખૌ બંદર છે. વર્ણન અનુસાર તેઓ ઊંચા, ગોરા, આધુનિક સંસ્કૃતિમાંથી આવેલ હતા. તેઓની કુલ સંખ્યા ૭૨ હતી જે પૈકી ઓછામાં ઓછી એક સ્ત્રી હતી.
દંતકથાઓ જખ બોંતેરાને પુંવર અથવા પુંવર્ણોગઢ સાથે જોડે છે. આ ગઢના અવશેષો આજે પણ કચ્છ જિલ્લાનાં મંજલ ગામની ઈશાન દિશામાં બે માઈલ પર આવેલા છે.
પુંવર્ણોગઢ ઈ.સ. ૮૭૮માં કચ્છમાં આવેલા કેરાના સરદાર ઘા અથવા ઘાવના પુત્ર પુંવર અથવા પુંવર્ણે બંધાવ્યો હતો. શક્યત: તે લાખો ફુલાણીનો ભત્રીજો હતો. કુંટંબ સાથે વિખવાદ થતાં પુંવર્ણે નવું નગર બાંધવાનો નિર્ણય કર્યો, જેનું નામકરણ પોતાના નામ ઉપરથી કર્યું. એવું કેહવાય છે કે જ્યારે આ નગરનું બાંધકામ પુરું થયું ત્યારે તેના શિલ્પીના હાથ કાપી નાખવામાં આવ્યા જેથી તે આવું નગર ફરી બીજા કોઈ માટે ન બનાવી શકે. તેના અમુક સમય પછી, રુમ-સામથી ( જે કદાચ શક્યતઃ ઍનાટોલિયા અને સિરિયા અથવા બાયઝેન્ટાઈનમાં આવેલું હતું) આવેલા, પોતાના સદ્ગુણો અને ચમત્કારને માટે જાણીતા એવા જખના સાત ભક્ત ઓલિયાઓ આ શહેરની નજીક આવેલી ટેકરીઓમાં આવી વસ્યા. તેમની નામના સાંભળી સંતતિ જંખતી પુંવર્ણની રાણીએ મહેલથી ટેકરી સુધી પહોંચવા જમીન નીચે સુરંગ ખોદાવી. છ મહિના સુધી રાણીએ તે ઓલિયાઓની અને તેમના જખોની સેવાપૂજા કરી અને ત્યાર બાદ તેણે પુત્રની થવાની માંગણી કરી. જખના ભ્સ્ક્તોએ જણાવ્યું કે રાણી તેના પતિના પાપ કર્મોને કારણે માતા બનતી નથી અને જ્યાં સુધી મહેલમાં બલિદાન નહિ આપવામાં આવે ત્યાં સુધી તેણીની ઈચ્છા પૂરી થશે નહિ. રાણીની વિનંતિથી તે ઓલિયાઓ સુરંગ દ્વારા મહેલમાં આવ્યાં અને રાણીના ઓરડામાં બલિદાનની વિધિ કરવા લાગ્યાં. આ વાતની પુંવર્ણને જાણ થઈ અને તે ક્રોધે ભરાયો. તે મહેલમાં આવ્યો અને ઓલિયાઓને પકડી લીધા. તેણે તે ઓલિયાઓને ખુલ્લે પગે હળના દાંતા ધરાવતા ખળા પર મકાઈના દાણા ઝુડવા કહ્યું. તેમની ઉપર દયા આવતાં અને તેમને ઉગારી લેવા બાબરા નામનો હજામે તે કામ પોતાને માથે લીધું અને બદલામાં ઓલિયાઓ પૈકી એક ઓલિયો મુક્ત થયો. ઓલિયો નજીકની લાખડિયાની ટેકરી પર પાછો ગયો અને તેમણે જખોનું મદદ માટે આહ્વાહન કર્યું. જેને પરિણામે ટેકરીમાં ભૂકંપ આવ્યો અને એકોતેર ભાઈઓ તેમની સાયરી (અથવા સાઈરી) નામની એક બહેન સાથે પ્રગટ થયાં. જખોએ હજામને છોડવા પુંવરને કહ્યું, પણ તે માન્યો નહિ. જખોએ તેની પર તીર વરસાવ્યા, પણ દેવોની સહાય ને જાદુઈ તાવીજને કારણે પુંવર પર કાંઈ અસર થઈ નહી. આથી સાયરી મચ્છરનું રૂપ ધારણ કરી, પુંવરને બાવડે ડંખ માર્યો. તેની પીડાથી પુંવરે તે તાવીજ કાઢ્યું. તે સાથે જ લડતા લડતા છત પરથી એક પથ્થર ગબડાતો આવ્યો અને પુંવરનું માથું ફૂટી ગયું અને તે મૃત્યુ પામ્યો. જખોએ તે નગરનો નાશ કર્યો અને ત્યારથી તે નગર નિર્જન છે. આ ઘટના બાદ લોકો જખને પુજવા લાગ્યા અને તેમના મંદિરો ગામોગામ બંધાવા લાગ્યા.
બીજી કથા અનુસાર, આઠમી સદીમાં, પુંવર રાજા સંઘાર જાતિના લોકો પર દમન કરતો હતો. તેમણે જખોની મદદ માંગી. પરિણામે બોંતેર જખો આવ્યા અને તેમણે પુંવર્ણોગઢથી ૩ માઈલ દૂર આવેલી ટેકરીમાં પડાવ નાખ્યો અને પુંવર્ણોગઢ અને પુંવરનો નાશ કર્યો. સંઘાર લોકોએ જખોના સરદાર કકડ ના સન્માનમાં તે ટેકરીને કકડગઢ કે કકડભીટ નામ આપ્યું. તેમને આ ગોરા ઘોડેસવાર લડવૈયાઓ દૈવી યક્ષ સમાન લાગતાં હતાં આથી તેમને યક્ષ કહ્યા જેનું અપભ્રંશ પછીથી જખ થયું. તેમના માનમાં સંઘાર લોકોએ ૭૨ ઘોડેસવારોની મૂર્તિ દક્ષિણા દિશા સામે મુકી, તેને પુંવર્ણોગઢમાં એક ઓટલા પર સ્થાપી અને ત્યાં વાર્ષિક મેળો શરૂ કર્યો.
અન્ય કથા અનુસાર તેઓ પરોપકારી વ્યક્તિઓ હતાં તેઓ ઘોડા પર પ્રવાસ કરતાં, ગરીબોની સેવા કરતાં અને તેમને ઈશ્વરીય દૂત માનવામાં આવતા. તેઓ લોકોમાં ખૂબ પ્રિય હોવાથી પુંવરને તે પસંદ ન હતાં અને પુંવરે તેમને મારી નખાવ્યા. તેમના બલિદાનની યાદમાં લોકોએ કકડભીટમાં મંદિર ઊભું કર્યું.
આજુબાજુની ટેકરીઓના નામ જખો સામે તેમને ધ્રુજારી અનુસાર રાખવામાં આવ્યા છે જેમ કે, નાનાઓ (ડુબાડનાર), ધ્રબવો (ધ્રુજાવનાર), લાખડિયો (લથડાતો, પાણી સમાન અસ્થિર ), અધો ચીની (ચીરાયેલો) વગેરે. તેમાંની એક ટેકરી કકડભીટ કે કકડભટ તરીકે ઓળખાય જે ૭૨ પૈકી સૌથી નાના જખનું નામ હતું.
ઉદ્ગમ
યક્ષ એ શબ્દનો કાળક્રમે અપભ્રંશ થઈ જખ શબ્દ બન્યો. આ જખોનું ઉદ્ગમ અજ્ઞાત છે પણ તેમની એક ઐતિહાસિક પાત્ર તરીકે ગણના થાય છે. તેઓનું વર્ણન ગોરા, સુંદર અને ઘોડા પર સવાર એવા દૈવી કે અલૌકિક પુરુષો તરીકે કરવામાં આવે છે. પ્રચલિત મતો અનુસર જખો હિંદુ અથવા આરબ મૂળના હતા. જખોની ભક્ત એવી સાંઘાર જાતિના લોકોના રીતિરિવાજો હિંદુ અને મુસલમાન ધર્મના મિશ્રણ જેવા હોય છે. પશ્ચિમેથી આવેલા ગોરા ઘોડેસવારો એવું પરંપારિક લોકવર્ણન અને એમને લાગતા પુરાવા દરિયા કિનારાના સ્થાને મળ્યા હોવાથી એવું માનવામાં આવે છે કે તેઓ સમુદ્ર માર્ગે આવ્યા હોવા જોઈએ. આ કારણે જખો ગ્રીક, શક કે શ્વેત હુણ કુળના હોવાની શક્યતા નથી, કારણ કે તે સર્વે જમીન માર્ગે આવ્યા હતાં. તેમને બાદ કરતાં ભારતમાં બહારથી આવનારા લોકોમાં રોમનો (પહેલી સદીમાં), પર્શિયનો (છઠ્ઠી સદીમાં) અને આરબો (આઠમી સદીમાં) બાકી રહ્યાં. તેમાંથી રોમનોને સરળતાથી બાદ કરી શકાય છે કેમકે તેઓએ કચ્છ ઉપર હુમલો કર્યો હોવાની વાત શંકાસ્પદ અને તે સમયે તેઓ ઘોડા લાવ્યાં હોય તે વાત પણ શક્ય લાગતી નથી.
તેઓ આરબ હોવાની શક્યતા ઓછી છે. આરબ લોકો કચ્છની જનતાને ગોરા નહી પણ રાતા લાગ્યા હોત. વળી આરબોએ સિંધ અને પશ્ચિમ ભારત પર કરેલા આક્રમણોને કારણે આરબો ખૂબ જાણીતા હતા અને તેઓ દંતકથાના વીર નાયક તરીકે સ્વીકારાયા ન હોત. આથી એવો મત છે કે આ યક્ષો, મોટે ભાગે પર્શિયાના લોકો હતા. છઠ્ઠી સદી દરમ્યાન હિન્દ મહાસાગરમાં પર્શિયા મુખ્ય દરિયાખેડુ દેશ હતો. તેઓએ સિંધુના નીચલા ક્ષેત્ર પર જીત પણ મેળવી હતી પરંતુ સ્થાનિક રાજાએ ખંડણી આપવાનું કબુલ કરતા તેઓ અહીં સ્થાયી થયા નહીં અને ચાલ્યા ગયાં. ૧૮૩૦માં મંજલ ખાતે મળેલા કુશાન (ઈંડો-સસાનિયન) સિક્કાઓ પરથી તેઓ ઈરાની-પર્શિયન મૂળના વાતને સમર્થન મળે છે.
ઘણી વખત તેમની ગોરી ત્વચાને કારણે તેમને યુરોપિયન પણ માનવામાં આવે છે. રશબ્રુક વિલિયમ નામના અંગ્રેજ ઇતિહાસકારે "બ્લેક હીલ્સ ઑફ કચ્છ" નામના તેમના પુસ્તકમાં લખ્યું છે કે જખો જરથોસ્તી એટલે કે પારસી હોઇ શકે. પર્શિયા છોડી ભાગતાં તેમનું વહાણ કચ્છ નજીક ભાગી ગયેલું હોવાનો તેમનો મત છે. એક અન્ય મત પ્રમાણે જખો બાયઝૅન્ટાઈન (ઉત્તર આફ્રિકા અને દક્ષિણ યુરોપના ક્ષેત્રમાં ફેલાયેલું સામ્રાજ્ય) કે એસ્સિરિયા (પર્શિયાના અખાતની ઉત્તર તરફ આવેલ એક દેશ)ના હોઈ શકે. પર્શિયાના ઈરાનશાહી (સસાનીદ) રાજાઓને ઈઝરાયલના જેકોબાઇટ લોકો કે નેસ્ટોરીયન લોકો સાથે સંબંધ હતો જેથી તેઓ પણ કચ્છમાં ઉતરી આવ્યા હોઈ શકે.
નામ
કચ્છ રજવાડાના રાવ દેશળજી દ્વિતીયના રાજકવિ હમીરજી ગઢવીએ ૧૮મી સદીમાં લંકી ટેકરી પર જખોના નામ શોધી કાઢ્યા હતાં. તે આ મુજબ છે:
• # સાહુ
• # બેરિયો
• # જીંડિયો
• # જખ્ખ સચો
• # જખ્ખ શિણાગરો
• # દેવપુરી
• # સોમપુરી
• # સાંહેરી
• # દાતાર
• # કંડેરો
• # વિક્લસેન
• # મેષારોળ
• # જખ્ખ દેવ
• # અભદેવ
• # અભેવાન
• # આદમજખ્ખ
• # અદેપાળ
• # ઓલિયો
• # રતન્ન
• # સિધાત
• # પદ્મનાગ
• # મકેસરી
• # વડ જખ્ખ
• # મકડ
• # કકડ
• # સિદ્ધ
• # સાહડ
• # મેઘા
• # બિંબર
• # પિંગડ
• # બલુક
• # વેયાસગુરુ
• # જસગુરુ
• # વછરાજ
• # મેલાષ
• # જખ્ખ અજિત
• # મહુક
• # સિધારથ
• # સમરથ
• # ભરત
• # ઉત્તમસેન
• # પરતાપી
• # ગૌપાળ
• # ભુપાળ
• # નીપાળ
• # હથારણ
• # ગંગેસર
• # ધરમ
• # ગૌતમરાજ
• # બુધવંત
• # તેજવંત
• # મકરંદ
• # તાનસેન
• # ધજાબંધ
• # રિષભાણ
• # દિગભાણ
• # દ્વિજભાણ
• # મધુવાન
• # રૂપમાલ
• # મકત
• # સકતમાલ
• # સુરચંદ
• # વીરચંદ
• # આણંદ
• # સધીર
મંદિર
જખ બોંતેરાની મૂર્તિઓને પ્રાયઃ ઘોડેસવાર લડવૈયા તરીકે દર્શાવવામાં આવે છે. તેઓ હંમેશા ૭૨ની સંખ્યામાં જ હોય છે તથા તેમના ક્દ જુદા હોય છે.
જખ બોંતેરાના દેવસ્થાનને સ્થાનીય ભાષામાં "થડા" કહેવામાં આવે છે. તેમનું મુખ્ય દેવસ્થાન ભુજથી ૩૫ કિમી દૂર, મંજલથી અમુક કિલોમીટર દૂર મુખ્ય રસ્તા પર નાનકડી ટેકરી પર આવેલું છે. આ સિવાય સમગ્ર કચ્છમાં જખોના બીજા ઘણાં મંદિરો બાંધયા છે. તેમને માનનારી સંઘાર જાતિ સિવાય અન્ય લોકો પણ જખની પૂજા કરે છે. સંત મેકણ દાદા અને કચ્છ રાજ્યના રાજા દેશળજી દ્વિતીયએ જખોના ઘણાં મંદિરો બંધાવ્યા છે.
કાઠમંડુ જિલ્લો, નેપાળ
કાઠમંડુ જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા બાગમતી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક કાઠમંડુ ખાતે આવેલું છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:બાગમતી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
માના ઘાટ
માના ઘાટ અથવા માના પાસ (દરિયાઈ સપાટીથી ઊંચાઈ: 5545 m), ભારત-તિબેટ સરહદ નજીક હિમાલયમાં ભારત તરફ આવેલ એક મુખ્ય ઘાટ છે અને તે રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં - ૫૮નો અંતિમ છેડો છે. તે માના-લા, ચિરબતિયા-લા અથવા ડુંગરી-લા નામથી પણ ઓળખાય છે. ભારત બાજુ પર તે ઉત્તરાખંડમાં આવેલ પ્રખ્યાત બદ્રીનાથ મંદિરની નજીક છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ઘાટના રસ્તાઓ શ્રેણી:ઉત્તરાખંડ
નાગડા (તા. ખંભાળિયા)
શ્રેણી:ખંભાળિયા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
વાંસોજ (તા. ઉના)
વાંસોજ એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ચેતાપેશી
મગજ, કરોડરજ્જુ અને ચેતાઓ આ બધી જ રચના ચેતાપેશીની બનેલી હોય છે. આ કોષો ખૂબ જ ત્વરિત ઉતેજીત થાય છે અને આ ઉતેજના ખૂબ જ ઝડપથી સમ્રગ શરીરમાં એક જગ્યાએથી બીજી જગ્યા સુધી પહોંચે છે.
ભામણ (તા. સંજેલી)
ભામણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંજેલી તાલુકાનું ગામ છે. ભામણ ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:સંજેલી તાલુકો
મીઠાઘોડા (તા. દસાડા)
મીઠાઘોડા (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મીઠાઘોડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દસાડા તાલુકો
સીદીઓનું ધમાલનૃત્ય
thumb|દેવલિયા નાકા, સાસણ ગીર, ગુજરાતમાં સીદીઓના લોકનૃત્યકારો સીદીઓનું ધમાલનૃત્ય સીદીઓ દ્વારા કરવામાં આવતા પરંપરાગત નૃત્ય, કે જેને ધમાલ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, તે સૂચવે છે.
નૃત્ય
સીદીઓની જાફરાબાદ પાસે જાંબુર ગામમાં ત્રણસો વર્ષ જૂની વસાહત છે. સીદીઓ મૂળ આફ્રિકાના વતનીઓ અને ધર્મે મુસલમાન છે; તેમણે આફ્રિકાનું ગિલ નૃત્ય જાળવી રાખ્યું છે. સીદીઓનાં ૨૫ કુટુંબો ભરૂચમાં પણ રહે છે જેમની કુલ વસ્તી ૨૦૦ જેટલી થાય છે. તેમાંથી મોટા ભાગ લોકો ખેતીનો વ્યવસ્યાય કરે છે, જ્યારે થોડા લોકો ફૂલો અને અગરબત્તીઓ વેચે છે.