cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
એરિસ્ટોટલ
સાર્વત્રિક અને વિશેષત:
One way for contemporary philosophers to justify this position is by asserting the eleatic principle.
In addition, એરિસ્ટોટલdisagreed with પ્લેટો about the location of universals. As પ્લેટો spoke of the world of the forms, a location where all universal forms subsist, એરિસ્ટોટલ maintained that universals exist within each thing on which each universal is predicated. So, according to એરિસ્ટોટલ, the form of apple exists within each apple, rather than in the world of the forms.
જીવવિજ્ઞાન અને વૈદીક
In Aristotelian વિજ્ઞાન, most especially in biology, things he saw himself have stood the test of time better than his retelling of the reports of others, which contain error and superstition. He dissected animals, but not humans and his ideas on how the human body works have been almost entirely superseded.
પ્રયોગમૂલક સંશોધન
thumb|Octopus swimming thumb|Torpedo fuscomaculata એરિસ્ટોટલ is the earliest natural historian whose work has survived in some detail. એરિસ્ટોટલ certainly did research on the natural ઇતીહાસ of Lesbos, and the surrounding seas and neighbouring areas. The works that reflect this research, such as History of Animals, Generation of Animals, and Parts of Animals, contain some observations and interpretations, along with sundry myths and mistakes. The most striking passages are about the sea-life visible from observation on Lesbos and available from the catches of fishermen. His observations on catfish, electric fish (Torpedo) and angler-fish are detailed, as is his writing on cephalopods, namely, Octopus, Sepia (cuttlefish) and the paper nautilus (Argonauta argo). His description of the hectocotyl arm was about two thousand years ahead of its time, and widely disbelieved until its rediscovery in the ઓગણીસમી સદી. He separated the aquatic mammals from fish, and knew that sharks and rays were part of the group he called Selachē (selachians).
Another good example of his methods comes from the Generation of Animals in which એરિસ્ટોટલ describes breaking open fertilized chicken eggs at intervals to observe when visible organs were generated.
He gave accurate descriptions of ruminants' four-chambered fore-stomachs, and of the ovoviviparous embryological development of the hound shark Mustelus mustelus.
જીવોનું વર્ગીકરણ
એરિસ્ટોટલ's classification of living things contains some elements which still existed in the ઓગણીસમી સદી. What the modern zoologist would call vertebrates and invertebrates, એરિસ્ટોટલ called 'animals with blood' and 'animals without blood' (he was not to know that complex invertebrates do make use of haemoglobin, but of a different kind from vertebrates). Animals with blood were divided into live-bearing (humans and mammals), and egg-bearing (birds and fish). Invertebrates ('animals without blood') are insects, crustacea (divided into non-shelled – cephalopods – and shelled) and testacea (molluscs). In some respects, this incomplete classification is better than that of Linnaeus, who crowded the invertebrata together into two groups, Insecta and Vermes (worms).
For Charles Singer, "Nothing is more remarkable than [એરિસ્ટોટલ's] efforts to [exhibit] the relationships of living things as a scala naturae" એરિસ્ટોટલ's History of Animals classified organisms in relation to a hierarchical "Ladder of Life" (scala naturae), placing them according to complexity of structure and function so that higher organisms showed greater vitality and ability to move.
એરિસ્ટોટલ believed that intellectual purposes, i.e., formal causes, guided all natural processes. Such a teleological view gave એરિસ્ટોટલ cause to justify his observed data as an expression of formal design. Noting that "no animal has, at the same time, both tusks and horns," and "a single-hooved animal with two horns I have never seen," એરિસ્ટોટલ suggested that Nature, giving no animal both horns and tusks, was staving off vanity, and giving creatures faculties only to such a degree as they are necessary. Noting that ruminants had a multiple stomachs and weak teeth, he supposed the first was to compensate for the latter, with Nature trying to preserve a type of balance.
In a similar fashion, એરિસ્ટોટલ believed that creatures were arranged in a graded scale of perfection rising from plants on up to man, the scala naturae or Great Chain of Being. His system had eleven grades, arranged according "to the degree to which they are infected with potentiality", expressed in their form at birth. The highest animals laid warm and wet creatures alive, the lowest bore theirs cold, dry, and in thick eggs.
જીવવિજ્ઞાન વિષયક સિદ્ધાન્ત
એરિસ્ટોટલ also held that the level of a creature's perfection was reflected in its form, but not preordained by that form. Ideas like this, and his ideas about souls, are not regarded as વિજ્ઞાન at all in modern times.
He placed emphasis on the type(s) of soul an organism possessed, asserting that plants possess a vegetative soul, responsible for reproduction and growth, animals a vegetative and a sensitive soul, responsible for mobility and sensation, and humans a vegetative, a sensitive, and a rational soul, capable of thought and reflection.
એરિસ્ટોટલ, in contrast to earlier philosophers, but in accordance with the Egyptians, placed the rational soul in the heart, rather than the brain. Notable is એરિસ્ટોટલ's division of sensation and thought, which generally went against previous philosophers, with the exception of Alcmaeon.
His analysis of procreation is frequently criticized on the grounds that it presupposes an active, ensouling masculine element bringing જીવન to an inert, passive, lumpen female element; it is on these grounds that એરિસ્ટોટલ is considered by some feminist critics to have been a misogynist.
એરિસ્ટોટલનો શીષ્ય, થીઓફરેટસ
thumb|upright|Frontispiece to a 1644 version of the expanded and illustrated edition of [[Historia Plantarum (ca. 1200), which was originally written around 200 BC]]
એરિસ્ટોટલ's successor at the Lyceum, Theophrastus, wrote a series of books on વનસ્પતિશાસ્ત્ર—the History of Plants—which survived as the most important contribution of antiquity to વનસ્પતિશાસ્ત્ર, even into the Middle Ages. Many of Theophrastus' names survive into modern times, such as carpos for fruit, and pericarpion for seed vessel.
Rather than focus on formal causes, as એરિસ્ટોટલ did, Theophrastus suggested a mechanistic scheme, drawing analogies between natural and artificial processes, and relying on એરિસ્ટોટલ's concept of the efficient cause. Theophrastus also recognized the role of sex in the reproduction of some higher plants, though this last discovery was lost in later ages.
ગ્રીસના વૈદકશાસ્ત્ર પર પ્રભાવ (Hellenistic medicine)
After Theophrastus, the Lyceum failed to produce any original work. Though interest in એરિસ્ટોટલ's ideas survived, they were generally taken unquestioningly. It is not until the age of Alexandria under the Ptolemies that advances in biology can be again found.
The first medical teacher at Alexandria Herophilus of Chalcedon, corrected એરિસ્ટોટલ, placing intelligence in the brain, and connected the nervous system to motion and sensation. Herophilus also distinguished between veins and arteries, noting that the latter pulse while the former do not. Though a few ancient atomists such as Lucretius challenged the teleological viewpoint of Aristotelian ideas about જીવન, teleology (and after the rise of Christianity, natural theology) would remain central to biological thought essentially until the 18th and 19th centuries. Ernst Mayr claimed that there was "nothing of any real consequence in biology after Lucretius and Galen until the Renaissance." એરિસ્ટોટલ's ideas of natural ઇતીહાસ and medicine survived, but they were generally taken unquestioningly.
નીતિશાસ્ત્ર
એરિસ્ટોટલ considered ethics to be a practical વિજ્ઞાન, i.e., one mastered by doing rather than merely reasoning. Further, એરિસ્ટોટલ believed that ethical knowledge is not certain knowledge (such as તત્ત્વમીમાંસા or epistemology) but is general knowledge. He wrote several treatises on ethics, including most notably, Nichomachean Ethics, in which he outlines what is commonly called virtue ethics.
એરિસ્ટોટલ taught that virtue has to do with the proper function of a thing. An eye is only a good eye in so much as it can see, because the proper function of an eye is sight. એરિસ્ટોટલ reasoned that man must have a function uncommon to anything else, and that this function must be an activity of the soul. એરિસ્ટોટલ identified the best activity of the soul as eudaimonia: a happiness or joy that pervades the good જીવન. એરિસ્ટોટલ taught that to achieve the good જીવન, one must live a balanced જીવન and avoid excess. This balance, he taught, varies among different persons and situations, and exists as a golden mean between two vices - one an excess and one a deficiency.
રાજ્યનીતિ
In addition to his works on ethics, which address the individual, એરિસ્ટોટલ addressed the city in his work titled Politics. એરિસ્ટોટલ's conception of the city is organic, and he is considered one of the first to conceive of the city in this manner. એરિસ્ટોટલ considered the city to be a natural community. Moreover, he considered the city to be prior to the family which in turn is prior to the individual, i.e., last in the order of becoming, but first in the order of being. He is also famous for his statement that "man is by nature a political animal." એરિસ્ટોટલ conceived of રાજનીતિ as being like an organism rather than like a machine, and as a collection of parts none of which can exist without the others.
It should be noted that the modern understanding of a political community is that of the state. However, the state was foreign to એરિસ્ટોટલ. He referred to political communities as cities. એરિસ્ટોટલ understood a city as a political "partnership" and not one of a social contract (or compact) or a political community as understood by Niccolò Machiavelli. Subsequently, a city is created not to avoid injustice or for economic stability, but rather to live a good જીવન: "The political partnership must be regarded, therefore, as being for the sake of noble actions, not for the sake of living together". This can be distinguished from the social contract theory which individuals leave the state of nature because of "fear of violent death" or its "inconveniences."
વકતૃત્વ અને કાવ્ય
While it is believed that એરિસ્ટોટલ's Poetics comprised two books - one on comedy and one on tragedy - only the portion that focuses on tragedy has survived. એરિસ્ટોટલ taught that tragedy is composed of six elements: plot-structure, character, style, spectacle, and lyric poetry. The characters in a tragedy are merely a means of driving the story; and the plot, not the characters, is the chief focus of tragedy. Tragedy is the imitation of action arousing pity and fear, and is meant to effect the catharsis of those same emotions. એરિસ્ટોટલ concludes Poetics with a discussion on which, if either, is superior: epic or tragic mimesis. He suggests that because tragedy possesses all the attributes of an epic, possibly possesses additional attributes such as spectacle and music, is more unified, and achieves the aim of its mimesis in shorter scope, it can be considered superior to epic.
એરિસ્ટોટલ was a keen systematic collector of riddles, folklore, and proverbs; he and his school had a special interest in the riddles of the Delphic Oracle and studied the fables of Aesop.
લુપ્ત ગ્રંથો
According to a distinction that originates with એરિસ્ટોટલ himself, his writings are divisible into two groups: the "exoteric" and the "esoteric". Most scholars have understood this as a distinction between works એરિસ્ટોટલintended for the public (exoteric), and the more technical works (esoteric) intended for the narrower audience of એરિસ્ટોટલ's students and other philosophers who were familiar with the jargon and issues typical of the Platonic and Aristotelian schools. Another common assumption is that none of the exoteric works is extant - that all of એરિસ્ટોટલ's extant writings are of the esoteric kind. Current knowledge of what exactly the exoteric writings were like is scant and dubious, though many of them may have been in dialogue form. (Fragments of some of એરિસ્ટોટલ's dialogues have survived.) Perhaps it is to these that Cicero refers when he characterized એરિસ્ટોટલ's writing style as "a river of gold"; it is hard for many modern readers to accept that one could seriously so admire the style of those works currently available to us. However, some modern scholars have warned that we cannot know for certain that Cicero's praise was reserved specifically for the exoteric works; a few modern scholars have actually admired the concise writing style found in એરિસ્ટોટલ's extant works.
One major question in the ઇતીહાસ of એરિસ્ટોટલ's works, then, is how were the exoteric writings all lost, and how did the ones we now possess come to us? The story of the original manuscripts of the esoteric treatises is described by Strabo in his Geography and Plutarch in his Parallel Lives. The manuscripts were left from એરિસ્ટોટલto his successor Theophrastus, who in turn willed them to Neleus of Scepsis. Neleus supposedly took the writings from એથેન્સ to Scepsis, where his heirs let them languish in a cellar until the first century BC, when Apellicon of Teos discovered and purchased the manuscripts, bringing them back to એથેન્સ. According to the story, Apellicon tried to repair some of the damage that was done during the manuscripts' stay in the basement, introducing a number of errors into the text. When Lucius Cornelius Sulla occupied એથેન્સ in 86 BC, he carried off the library of Apellicon to Rome, where they were first published in 60 BC by the grammarian Tyrannion of Amisus and then by philosopher Andronicus of Rhodes.
Carnes Lord attributes the popular belief in this story to the fact that it provides "the most plausible explanation for the rapid eclipse of the Peripatetic school after the middle of the third century, and for the absence of widespread knowledge of the specialized treatises of એરિસ્ટોટલ throughout the Hellenistic period, as well as for the sudden reappearance of a flourishing Aristotelianism during the first century B.C." Lord voices a number of reservations concerning this story, however. First, the condition of the texts is far too good for them to have suffered considerable damage followed by Apellicon's inexpert attempt at repair. Second, there is "incontrovertible evidence," Lord says, that the treatises were in circulation during the time in which Strabo and Plutarch suggest they were confined within the cellar in Scepsis. Third, the definitive edition of એરિસ્ટોટલ 's texts seems to have been made in એથેન્સ some fifty years before Andronicus supposedly compiled his. And fourth, ancient library catalogues predating Andronicus' intervention list an Aristotelean corpus quite similar to the one we currently possess. Lord sees a number of post-Aristotelean interpolations in the Politics, દા.ત., but is generally confident that the work has come down to us relatively intact.
As the influence of the falsafa grew in the West, in part due to Gerard of Cremona's translations and the spread of Averroism, the demand for એરિસ્ટોટલ's works grew. William of Moerbeke translated a number of them into Latin. When Thomas Aquinas wrote his theology, working from Moerbeke's translations, the demand for એરિસ્ટોટલ's writings grew and the Greek manuscripts returned to the West, stimulating a revival of Aristotelianism in Europe, and ultimately revitalizing European thought through Muslim influence in Spain to fan the embers of the Renaissance.
પૂર્વગામી
thumb|upright|Early ઇસ્લામિક portrayal of એરિસ્ટોટલ upright|thumb|એરિસ્ટોટલportrayed in the 1493 [[Nuremberg Chronicle as a 15th-century-A.D. scholar.]] Twenty-three hundred years after his death, એરિસ્ટોટલremains one of the most influential people who ever lived. He was the founder of formal logic, pioneered the study of પ્રાણીશાસ્ત્ર, and left every future scientist and philosopher in his debt through his contributions to the scientific method. Despite these accolades, many of એરિસ્ટોટલ's errors held back વિજ્ઞાન considerably. Bertrand Russell notes that "almost every serious intellectual advance has had to begin with an attack on some Aristotelian doctrine". Russell also refers to એરિસ્ટોટલ's ethics as "repulsive", and calls his logic "as definitely antiquated as Ptolemaic astronomy". Russell notes that these errors make it difficult to do historical justice to એરિસ્ટોટલ, until one remembers how large of an advance he made upon all of his predecessors.
The immediate influence of એરિસ્ટોટલ's work was felt as the Lyceum grew into the Peripatetic school. એરિસ્ટોટલ's notable students included Aristoxenus, Dicaearchus, Demetrius of Phalerum, Eudemos of Rhodes, Harpalus, Hephaestion, Meno, Mnason of Phocis, Nicomachus, and Theophrastus. એરિસ્ટોટલ's influence over એલેક્ઝાન્ડર the Great is seen in the latter's bringing with him on his expedition a host of zoologists, botanists, and researchers. He had also learned a great deal about Persian customs and traditions from his teacher. Although his respect for એરિસ્ટોટલwas diminished as his travels made it clear that much of એરિસ્ટોટલ's geography was clearly wrong, when the old philosopher released his works to the public, એલેક્ઝાન્ડર complained "Thou hast not done well to publish thy acroamatic doctrines; for in what shall I surpass other men if those doctrines wherein I have been trained are to be all men's common property?"
એરિસ્ટોટલ is referred to as "The Philosopher" by Scholastic thinkers such as Thomas Aquinas. See Summa Theologica, Part I, Question 3, etc. These thinkers blended Aristotelian philosophy with Christianity, bringing the thought of Ancient Greece into the Middle Ages. It required a repudiation of some Aristotelian principles for the sciences and the arts to free themselves for the discovery of modern scientific laws and empirical methods. The medieval English poet Chaucer describes his student as being happy by having The Italian poet Dante says of એરિસ્ટોટલ in the first circles of hell,
The German philosopher Friedrich Nietzsche has been said to have taken nearly all of his political philosophy from એરિસ્ટોટલ. However implausible this is, it is certainly the case that એરિસ્ટોટલ's rigid separation of action from production, and his justification of the subservience of slaves and others to the virtue - or arete - of a few justified the ideal of aristocracy. It is Martin Heidegger, not Nietzsche, who elaborated a new interpretation of એરિસ્ટોટલ, intended to warrant his deconstruction of scholastic and philosophical tradition. More recently, Alasdair MacIntyre has attempted to reform what he calls the Aristotelian tradition in a way that is anti-elitist and capable of disputing the claims of both liberals and Nietzscheans. Ayn Rand considered એરિસ્ટોટલ to be her only significant influence.
વધુ વાંચો
The secondary literature on એરિસ્ટોટલ is vast. The following references are only a small selection.
સમઢીયાળા (તા. માળીયા હાટીના)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા   જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા   માળીયા હાટીના તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:માળીયા હાટીના તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
વિસાવદર તાલુકો
વિસાવદર તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના જુનાગઢ જિલ્લાનો મહત્વનો તાલુકો છે. વિસાવદર આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
સોક્રેટિસ
મહાન ગ્રીક તત્ત્વજ્ઞાની તથા પ્લેટોના ગુરુ સોક્રેટિસ (અંગ્રેજી:ˈsɑkrətiːz; ગ્રીક:, Sōkrátēs; ૪૬૯ ઈ.પૂ.–૩૯૯ ઈ.પૂ. ) પશ્ચિમી તત્વજ્ઞાન ના પ્રણેતા માનવામાં આવે છે. સોક્રેટિસનો જન્મ ડેમ, એલોપેસ, પ્રાચીન એથેન્સમાં ઈ.પૂ. ૪૬૯માં થયો હતો. ૩૯૯ ઈ.પૂ. આશરે ૭૧ વર્ષની આયુએ પ્રાચીન એથેન્સમાં તેમનું અવસાન થયું. તેઓ પાશ્ચાત્ય દર્શનશાસ્ત્ર કે તત્ત્વચિંતનનાં પ્રણેતાઓમાંના એક ગણાય છે.
જીવન
સોક્રેટિસ વિશેની આધારભૂત માહિતીઓનો અભાવ હોવાથી તેમના જીવન અને કાર્ય અંગે સુનિશ્ચિત માહિતી મળતી નથી. તેમ છતાં, તેમના બે શિષ્યો ઝેનોફોન અને પ્લેટો દ્વારા આપણને સોક્રેટિસ વિશે માહિતી મળે છે.
સોક્રેટિસનો જન્મ ગ્રીસના એથેન્સ નગરમાં ઈ.સ. પૂર્વે ૪૬૯ની સાલમાં થયો હતો. તેમના પિતા શિલ્પી હતા અને માતા દાયણ હતાં. ઉંમરલાયક થતાં તેઓ પિતાના શિલ્પકામના કામમાં જોડાયા, પરંતુ વિજ્ઞાન અને તત્ત્વજ્ઞાનમાં રસ જાગતાં તેમણે શિલ્પકામ છોડી દીધું અને ચિંતનમાં સમય ગાળવા લાગ્યા.
છેલ્લા શબ્દો
સોક્રેટિસે મૃત્યુ પહેલા છેલ્લે ક્રીટોને સંબોધન કરેલું. તેમને ક્રીટૉને કહેલુ: (ગુજરાતી ભાષાંતર)
""ક્રીટો, એસ્ક્લિપિયસ પાસેથી મેં એક મરઘો ઉછીનો લીધો છે. તેને આ કરજ ચૂકવવાનું ભૂલતા નહિ.""
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:તત્વજ્ઞાન
બુટવાડા (વાલોડ)
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ વાપીથી શામળાજી જતા રાજ્ય ધોરીમાર્ગ નં. ૫-અ પર વાલોડ અને બાજીપુરા વચ્ચે આવેલું છે.
શ્રેણી:વાલોડ તાલુકો
અષાઢ વદ ૧૪
અષાઢ વદ ૧૪ને ગુજરાતીમાં અષાઢ વદ ચૌદશ કે અષાઢ વદ ચતૃદશી કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના નવમા મહિનાનો ઓગણત્રીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના ચોથા મહિનાનો ઓગણત્રીસમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
રાપ્તી પ્રાંત (નેપાળ)
thumb|300px|રાપ્તી પ્રાંત
રાપ્તી પ્રાંત (હિંદી:राप्ती अञ्चल) નેપાળના મધ્ય-પશ્ચિમાંચલ વિકાસક્ષેત્ર અંતર્ગત આવેલો એક પ્રાંત છે. આ પ્રાંતનું કુલ ૫ (પાંચ) જિલ્લાઓમાં વિભાજન કરવામાં આવેલું છે. આ પ્રાંતનું મુખ્ય મથક તુલસીપુર ખાતે આવેલું છે તથા અહીનું સૌથી મોટું શહેર ત્રિભુવનનગર (ધોરાહી) છે. રાપ્તી પ્રાંતમાં આવેલં અન્ય મુખ્ય શહેરોમાં તુલસીપુર, બિજુવાર, લિવાંગ, લમહી, મુસિકોટ અને ચૌરજાહરીનો સમાવેશ થાય છે.
નામકરણ
સ્થાનિક રાપ્તી નદીના નામ પરથી આ પ્રાંતનું નામાંકન કરવામાં આવેલું છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:નેપાળના પ્રાંતો શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
માગશર વદ ૭
માગશર વદ ૭ ને ગુજરાતી માં માગશર વદ સપ્તમી કે માગશર વદ સાતમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના બીજા મહિનાનો બાવીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના નવમાં મહિનાનો બાવીસમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
રાજકોટ રજવાડું
રાજકોટ બ્રિટીશ રાજના સમયગાળા દરમિયાન ભારતના રજવાડાંઓમાંનું એક રજવાડું હતું. બોમ્બે પ્રેસિડેન્સીની પશ્ચિમ કાઠિયાવાડ એજન્સીનું તે ૯ તોપોની સલામી ઝીલતું રાજ્ય હતું. તેની રાજધાની રાજકોટમાં હતી, જે આજી નદીના કાંઠે સૌરાષ્ટ્રના ઐતિહાસિક હાલાર પ્રદેશમાં સ્થિત છે. વર્તમાનમાં રાજકોટ ગુજરાત રાજ્યનું ચોથું સૌથી મોટું શહેર છે. આ જાડેજા વંશ શાસિત ૬ઠ્ઠું સૌથી મોટું રાજ્ય હતું.
રાજકોટ રજવાડાંની સ્થાપના ઇ.સ.૧૬૨૦માં વિભોજી અજોજી જાડેજાએ કરી હતી, જેઓ નવાનગરના જામ સતાજીના પૌત્ર હતા. તેમની સ્થાપના પહેલાં આ પ્રદેશ સરધાર નામના રજવાડાંનો ભાગ હતો. વર્ષ ૧૯૪૭માં ભારતના બ્રિટન થી આઝાદ થયા બાદ ૧૫ ફેબ્રુઆરી ૧૯૪૮ના રોજ કાઠિયાવાડના જાડેજા રાજ્યોની સાથે રાજકોટે પણ ભારત સંઘ સાથે વિધીવત જોડાણ કર્યું હતું.
શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર શ્રેણી:ગુજરાતનાં રજવાડાં
અષાઢ વદ ૦))
અષાઢ વદ ૦)) કે અષાઢ વદ ૧૫ને ગુજરાતીમાં અષાઢ વદ અમાસ કે અષાઢી અમાસ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના નવમા મહિનાનો ત્રીસમો અને છેલ્લો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના ચોથા મહિનાનો ત્રીસમો અને છેલ્લો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
કોંગોનું ગણતંત્રનો રાષ્ટ્રધ્વજ
કોંગોનો હાલનો ધ્વજ ફ્રાન્સ પાસેથી આઝાદી મળ્યા બાદ ઈ.સ. ૧૯૫૯માં લાગુ કરાયો હતો જે ઈ.સ. ૧૯૭૦ સુધી માન્ય રહ્યો હતો ત્યારબાદ સરકાર બદલાતાં તેણે ધ્વજ બદલી નાખેલ. ઈ.સ. ૧૯૯૧માં ફરીથી લોકશાહી સ્થપાતાં ફરીથી મૂળ ધ્વજ માન્ય કરાયો હતો.
ધ્વજ ભાવના
સત્તાવાર રીતે લીલો રંગ દેશની ખેતી અને જંગલોનું, પીળો રંગ કોંગોના લોકોની મિત્રતા અને ખાનદાનીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. લાલ રંગની કોઈ સત્તાવાર મતલબ નથી અપાયો. લીલો, પીળો અને લાલ એ આફ્રિકા ખંડનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.
શ્રેણી:રાષ્ટ્રધ્વજો
વરેઠ
વરેઠ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંડવી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. વરેઠ ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી અને ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. જુવાર, મગફળી, ડાંગર, ચણા, વાલ, તુવર અને અન્ય શાકભાજી અહીંનાં ખેત- ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
અહીં તાપી નદીના કિનારે રામેશ્વર મહાદેવનું મંદિર નિર્માણ પામી રહયુ છેે.
શ્રેણી:માંડવી તાલુકો(સુરત) શ્રેણી:સુરત જિલ્લો
ભેખડીયા (તા. ગરૂડેશ્વર)
શ્રેણી:ગરૂડેશ્વર તાલુકો
કામડ
કામડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. કામડ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે.
આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
કોસ્ટારિકાનો રાષ્ટ્રધ્વજ
કોસ્ટા રિકાના ધ્વજની મૂળ આકૃતિ ઈ.સ. ૧૮૪૮માં બનાવવામાં આવી હતી.
ધ્વજ ભાવના
ભૂરો રંગ આકાશ, તક, સિદ્ધાંતવાદ અને ખંતનું, સફેદ રંગ શાંતિ, સુખ અને શાણપણનું અને લાલ રંગ દેશની સુરક્ષા માટે શહીદો વહાવેલ રક્તનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.
શ્રેણી:રાષ્ટ્રધ્વજો
ડિસેમ્બર ૮
૮ ડિસેમ્બર નો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૩૪૨મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૩૪૩મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૨૩ દિવસ બાકી રહે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ડિસેમ્બર
વાંદરવડ (તા. માળીયા હાટીના)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા   જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા   માળીયા હાટીના તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:માળીયા હાટીના તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
દેલવાડા (વાલોડ)
દેલવાડા (વાલોડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાલોડ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. બુટવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કેળાં, ડાંગર, શેરડી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી તેમ જ પાટીદાર લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ બારડોલીથી વાલોડ જતા રાજ્ય ધોરીમાર્ગ પર વાલોડથી આશરે ૭ કિલોમીટરના અંતરે  આવેલું છે.
શ્રેણી:વાલોડ તાલુકો
ગલીયાવાડા (તા.જુનાગઢ)
શ્રેણી:જૂનાગઢ તાલુકો
કરજાળા (તા. સાવરકુંડલા)
કરજાળા (તા. સાવરકુંડલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાવરકુંડલા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કરજાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
લાછડી (તા. માળીયા હાટીના)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા   જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા   માળીયા હાટીના તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કરજાળા (તા. સાવરકુંડલા)
શ્રેણી:સાવરકુંડલા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
લાછડી (તા. માળીયા હાટીના)
શ્રેણી:માળીયા હાટીના તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
વિરપુર તાલુકો
વિરપુર તાલુકો ગુજરાત રાજ્યના મહીસાગર જિલ્લાનો તાલુકો છે. વિરપુર આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
ઇતિહાસ
પ નવેમ્બર, ૧૯૯૭ના રોજ બાલાસિનોર તાલુકામાંથી વિરપુર તાલુકો જુદો પાડવામાં આવેલો. ૧૫મી ઓગસ્ટ, ૨૦૧૩ના રોજ મહીસાગર જિલ્લાની રચના થતા તેનો સમાવેશ ખેડા જિલ્લા માંથી મહીસાગર જિલ્લામાં કરવામાં આવ્યો.
વિરપુર તાલુકામાં આવેલાં ગામો
વિરપુર તાલુકામાં કુલ રેવન્‍યુ ગામો પ૪ (વસ્‍તીવાળા: ૫૨ અને ઉજજડ ગામો: ર) તેમ જ ૩૦ ગ્રામ પંચાયતો આવેલી છે.
જેઠવા
જેઠવા એ સૂર્યવંશી રાજપૂતો નો એક શાખા વંશ છે. જેઓ પોતાને મકરધ્વજ ના વંશજો ઓળખાવે છે, જેનો ઉલ્લેખ રામાયણમાં પણ જોવા મળે છે. આ સૂર્યવંશના સૌથી જુના વંશો પૈકીનો એક વંશ છે. પોરબંદર રજવાડું જેઠવા વંશ શાસિત સૌથી મોટું રજવાડું હતું.
વિરપુર તાલુકો
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહીસાગર જિલ્લો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
જેઠવા
ઉત્પતિ
એવું સૂચવવામાં આવે છે કે સૌરાષ્ટ્ર દ્વીપકલ્પના પૂર્વીય ભાગ પર શાસન કરનાર સૈંધવ વંશને હવે જેઠવા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. એવું પણ સૂચન કરવામાં આવે છે કે જેઠવા શબ્દ કદાચ કદાચ જયદ્રથ કે જે સૈંધવ વંશનું અન્ય નામ હતું, જ્યેષ્ઠ એટલે મોટી શાખા અથવા જ્યેઠુકાથી ઉદ્ભવ્યું હતું, જેના કારણે પ્રદેશને પણ જ્યેઠુકદેશ કહેવામાં આવતો હતો.
આરાધના
અન્ય ક્ષત્રિય વંશોની જેમ જેઠવાઓ પણ શાક્ત છે, ગૌતમ ગૌત્ર સાથે સંબંધ ધરાવે છે અને તેઓ કુળદેવી તરીકે વિંધ્યાવસિની દેવીની આરાધના કરે છે. આ સિવાય તેઓ બ્રહ્માણી અને જેઠવા માતા નામના દેવીઓની પણ આરાધના કરે છે.
શ્રેણી:ગુજરાતના રાજપૂત કુળ
વર્ણવ્યવસ્થા
ભારતીય ઉપખંડમાં મહત્વના એવા હિંદુ ધર્મમાં માનવજાતિને ચાર વર્ણોમાં વિભાજીત કરવામાં આવેલ છે. એ ચાર વર્ણોના નામ બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય, વૈશ્ય અને શૂદ્ર છે. હિંદુ ધર્મ પ્રમાણે દરેક મનુષ્યને પોતાનો વર્ણ પોતાના ગુણો અને કર્મ પ્રમાણે મળે છે. ભગવદ્ ગીતામાં ભગવાન કૃષ્ણ કહે છે કે, ચાતુર્વણ્ય્ મયા સૃષ્ટા ગુણકર્મ વિભાગશઃ અર્થાત, ગુણ અને કર્મ પ્રમાણે મેં સ્વયં ચાર વર્ણોની વ્યવસ્થાવાળી આ સૃષ્ટિ રચી છે.
હિંદુ પુરાણો અને શાસ્ત્રો અનુસાર હિંદુ ધર્મ કર્મને પ્રાધાન્ય આપે છે અને પ્રત્યેક મનુષ્ય પોતાના કર્મ પ્રમાણે આ ચારમાંનાં એક વર્ણમાં આવે છે. શિક્ષણને અને અધ્યાત્મને લગતા કાર્યો કરનારને બ્રાહ્મણ, સમાજની સુરક્ષાના કાર્યોમાં વ્યસ્ત લોકોને ક્ષત્રિય, વેપાર-ધંધામાં પ્રવૃત લોકો વૈશ્ય વર્ણના અને બાકીના કાર્યો કરનારને શૂદ્ર કહેવાય છે. રાજ્ય અને ઘન એ માનવજીવનનાં મુખ્ય ચાલક સત્તા સુત્રો છે. કોઇ એક જ હાથમાં ત્રણેનું એકિકરણ સમાજ માટે ખતરારૂપ ના બની જાય એ માટે એવી વર્ણ વ્યવસ્થાનું સર્જન કરવામાં આવ્યું કે જેમાં જ્ઞાન સંલગ્ન બાબતોમાં પ્રવૃત્ત લોકો રાજ્ય સંચાલન કે ધન સંચય ન કરે. રાજ્ય સંચાલન કરનારા શિક્ષણમાં અને અધ્યાત્મ જેવી બાબતોમાં દખલગીરી ના કરે અને જે લોકો વેપાર અને વાણિજ્ય દ્વારા ધન કમાય છે તે લોકો બાકીના કાર્યોમાં દખલગીરી ન કરે અને આને લીધે આ ત્રણ પાયાની બાબતો પર કોઈ એકહથ્થુ સત્તા ના બની બેસે એવો ઊમદા આશય આ વર્ણવ્યવસ્થા પાછળ હતો.
શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ શ્રેણી:વર્ણવ્યવસ્થા
યજ્ઞોપવીત
યજ્ઞોપવીત અથવા જનોઈ કે ઉપનયન (સંસ્કૃત: यज्ञोपवीतम्, उपनयन) હિંદુ ધર્મના સંસ્કારો પૈકીનો દિક્ષા સંસ્કાર છે જેમાં ધારકને ત્રિસૂત્રી આપવામાં આવે છે જે તેને મળનારા જ્ઞાનનાં પ્રતીક સમાન છે.
ત્રિસૂત્રીની સૂચકતા
હિંદુ અને બૌદ્ધ ધર્મમાં જનોઈ સૂતરના પાતળા દોરાઓની બનેલી હોય છે જેને બાળકની અભ્યાસાર્થી ઉંમર અથવા એક અર્થમાં પુખ્તતા દર્શાવવા માટે પહેરવામાં આવે છે. આ ત્રિસૂત્રીને પ્રાદેશિક વૈવિધ્ય મુજબ અનેક નામોથી ઓળખવામાં આવે છે, જેમકે જનોઈ, જનેઉ, યજ્ઞોપવીત, યોન્ય અને ઝુન્નર.
યજ્ઞોપવીતની વિધિ (ઉપનયન) કે જેમાં ધારકને જનોઈ પ્રદાન કરવામાં આવે છે તે સામાજિક અને ધાર્મિક રીતે અગત્યનો સંસ્કાર ગણવામાં આવે છે. હિંદુ, બૌદ્ધ સમાજમાં આ સંસ્કાર વિધિ વિવિધ રૂપે થતી જોવા મળે છે અને વિવિધ નામોથી ઓળખાય છે, જેમકે, ઉપનયન, મુંજ, જનેઉ રસમ અને બ્રતબંધ. હિંદુઓમાં ઉપનયન સંસ્કાર એક સમયે ફક્ત ઉપલા ત્રણ વર્ણો (બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય અને વૈશ્ય)માં જ થતો, પરંતુ આજકાલ વર્ણભેદ રાખ્યાં વગર ઘણા સંપ્રદયોમાં કિશોરાવસ્થામાં પ્રવેશતા બાળકોને આ સંસ્કાર આપવામાં આવે છે. ભલે ખૂબ ઓછા પ્રમાણમાં થતું હોય, પરંતુ ક્યારેય બાળકીઓને પણ જનોઈ દેવામાં આવે છે. આજના સમયમાં ઘણી વખત જનોઈ દેવાની વિધિ લગભગ લગ્ન સંસ્કારના એકદમ પહેલા જ કરવામાં આવે છે, પરંતુ આવા અપવાદો બાદ કરતાં મોટેભાગે તે બાળકની કિશોરાવસ્થામાં જ કરવામાં આવે છે. બૌદ્ધોમાં જનોઈ દેવાની વિધિ ગમે તે ઉંમરમાં કરી શકાય છે અને તે બાળક-બાળકી બંનેને આપવામાં આવે છે.
જનોઈનું પ્રતીકયોજન
જનોઈના સૂત્રો (દોરા) જૂદા-જૂદા સમાજ અને પ્રદેશોમાં જૂદા-જૂદા પ્રતીક સ્વરૂપે દર્શાવવામાં આવે છે. સામાન્ય રીતે જનોઈ દેતી વખતે જનોઈમાં ત્રણ સૂત્રો હોય છે, પરંતુ કેટલીક જ્ઞાતિઓમાં દોરાની સંખ્યા છ હોય છે અને ક્યારેક તો નવ (૯) દોરા વાળી જનોઈ પણ જોવા મળે છે.
ત્રણ ઋણ
જનોઈના ત્રિસૂત્રો ક્યારેક ત્રણ ઋણના પ્રતીકરૂપ ગણાવવામાં આવે છે જેને કદી ભૂલવા ના જોઈએ-
કેટલાંક સંસ્કરણોમાં ઋષિ ઋણને સ્થાને 'દેવ ઋણ' ગણાવવામાં આવે છે. લગ્ન પછી જનોઈ બેવડાઈને છ દોરાની થઈ જાય છે કેમકે હવે માણસ તેની પત્નીના ઋણ પણ પોતાની જવાબદારી માનતો ગણવામાં આવે છે.
ત્રણ દેવીઓ
ત્રણ સૂત્રો ત્રણ દેવીઓના પ્રતીક પણ હોઈ શકે-
References
શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ શ્રેણી:સંસ્કાર
શૂદ્ર
શુદ્ર  એ ભારતીય ઉપખંડમાં મહત્વના એવા હિંદુ ધર્મની વર્ણવ્યવસ્થા મુજબનાં ચાર વર્ણો પૈકીનો એક વર્ણ છે.
શુદ્ર શબ્દ ઋગ્વેદ માં માત્ર એક જ વખત આવે છે પરંતુ ઋગ્વેદ કાળ પછીના પૌરાણિક કાળ દરમિયાન શુદ્ર સમાજ અંગે નિયમો વધુ કઠોર બન્યા. પૌરાણિક કાળ પછીના મધ્યકાલીન સમયમાં ઘણા બધા સાધુ સંતો અને સમાજ સુધારકો એ શુદ્ર સમાજ વતિ વિરોધ પ્રગટ કર્યો હતો. શુદ્ર સમાજ વિશેની માહિતી અન્ય હિંદુ ગ્રંથો જેવા કે મનુસ્મૃતિ, અર્થશાસ્ત્ર અને ધર્મશાસ્ત્રમાં જોવા મળે છે. શૂદ્રના નિયત કર્મોમાં મુખ્યત્વે સેવાકીય (સહાયક તરીકે) હાથ વડે થતાં કર્મો અને અન્ય વર્ગોની સેવાના કાર્યોનો સમાવેશ થાય છે. હકીકતમાં તેઓને આ દેશના મુળ નિવાસી-રહેવાસી માનવામાં આવે છે. અનેક શુદ્ર રાજાઓ રાજ કરતા હતા તેવા ઉલ્લેખ પૌરાણિક કથામાંથી આપણને મળે છે. તેઓએ અન્ય વર્ણો (આર્ય) સાથે યુદ્ધમાં તેમજ રાજાના પદોમાં ભાગીદારી કરેલી જોવા મળે છે.
પુસ્તકો
શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ શ્રેણી:વર્ણવ્યવસ્થા
સ્વરૂપ સંપત
પ્રારંભિક જીવન
સ્વરૂપે યુનિવર્સીટી ઑફ વોરસેસ્ટરમાંથી શિક્ષણ વિષય પર પીએચ.ડી. કર્યું હતું. તેમણે શીખવાની અક્ષમતા કે અલ્પક્ષમતા ધરાવતા બાળકોને નાટક દ્વારા જીવન કૌશલ્ય શીખવાડવાના વિષય પર મહાનિબંધ લખ્યો હતો.
અભિનય કારકીર્દી
દૂરદર્શન પર આવતી હાસ્ય ધારાવાહિક યે જો હૈ જીંદગી દ્વારા સ્વરૂપ સંપત ખૂબ ખ્યાતિ પામ્યા હતા. આ ધારાવાહિકમાં તેમણે સફી ઈનામદારની પત્નીની ભૂમિકા ભજવી હતી. યે જો હૈ જીંદગીની સ્ક્રીપ્ટ તેમને ગમી જવાથી તેમણે તે સમયની એક અન્ય ધારાવાહિક કરવાની ના પાડી હતી. તેમણે કમલ હસન - રીના રૉય અભિનિત ફીલ્મ કરિશ્મામાં બિકીની ધારણ કરી હતી.
તેમણે શ્રીંગાર કુમકુમ કંપની માટે મોડેલિંગ કર્યું હતું. તેઓ અપંગ બાળકોને અભિનય શીખવાડે છે.
અન્ય કાર્યો
તેઓ ભારતભરમાં પ્રવાસ કરી શિક્ષકો માટે કાર્યશાળા યોજે છે. જેથી બાળકોને શિખવાડી શકાય.
તેમને તે સમયના મુખ્યમંત્રી નરેન્દ્ર મોદીએ ગુજરાતમાં બાળકોના શિક્ષણ માટેની યોજનાના પ્રમુખ નીમ્યા હતા.
અંગત જીવન
સ્વરૂપના લગ્ન પરેશ રાવલ સાથે થયા છે. તેઓ તેમના પતિ સાથે નાટકો લખી તેમાં અભિનય પણ કરે છે. તેમને બે બાળકો છે અનિરુદ્ધ અને આદિત્ય.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ભારતીય અભિનેત્રી શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:૧૯૫૮માં જન્મ
ગુરુના ચંદ્રો
thumbnail|right|ગુરુ અને તેના ચાર મોટા ચંદ્રો ગુરુ ના કુલ ૭૯ ઉપગ્રહો અત્યારે જાણીતા છે, જેને 'ગુરુના ઉપગ્રહો 'ની સાથે 'ગુરુના ચંદ્રો ' તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે, કેમકે પૃથ્વીના ઉપગ્રહને આપણે ચંદ્ર કહીએ છીએ.
આ ઉપગ્રહોમાંથી ૪ ઉપગ્રહો અત્યંત વિશાળકાય છે, જેઓ 'ગેલેલિયન ચંદ્રો' તરીકે ઓળખાય છે. ઇસવીસન ૧૬૧૦માં, આ ઉપગ્રહોની શોધ ગેલેલિયો ગેલેલી અને સાયમન મૅરિયસે સ્વતંત્ર રીતે કરી હતી કારણ કે આ એવા અવકાશીય પદાર્થો હતા કે જેમની પરિભ્રમણની કક્ષા ન તો સૂર્યની ફરતે હતી કે ન તો પૃથ્વીની ફરતે. ઘણા સમય બાદ, લગભગ ૧૮૯૨ની શરૂઆતમાં, એક ડઝન જેવા 'જોવિઅન ચંદ્રો'ની શોધ થઈ જેમનું નામકરણ રોમન દેવતા જ્યુપિટર કે તેના ગ્રીક સમાનાંતર દેવ ઝીયસની પ્રેમિકાઓ કે પુત્રીઓ પરથી પાડવામાં આવ્યાં.
ચંદ્રો અને વિગતો
The moons of Jupiter are listed below by orbital period. Moons massive enough for their surfaces to have collapsed into a spheroid are highlighted in bold. These are the four Galilean moons, which are comparable in size to Earth's Moon. The four inner moons are much smaller. The irregular captured moons are shaded light gray when prograde and dark gray when retrograde.
સંદર્ભો
શ્રેણી:વિજ્ઞાન શ્રેણી:ખગોળશાસ્ત્ર
વરેઠી
વરેઠી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  સુરત જિલ્લાના કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંડવી  તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વરેઠી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. જુવાર, મગફળી, ડાંગર, ચણા, વાલ, તુવર અને અન્ય શાકભાજી અહીંનાં ખેત- ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
શ્રેણી:માંડવી તાલુકો(સુરત) શ્રેણી:સુરત જિલ્લો
જુલાઇ ૧૯
૧૯ જુલાઇનો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૨૦૦મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન ૨૦૧મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૧૬૫ દિવસ બાકી રહે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જુલાઇ
સ્વામી ભારતી કૃષ્ણ તીર્થ મહારાજ રચિત વૈદિક ગણિત
જગદગુરુ સ્વામી ભારતી કૃષ્ણ તીર્થ દ્વારા વિરચિત વૈદિક ગણિત અંકગણિતીય ગણના માટેની વૈકલ્પિક અને સંક્ષિપ્ત વિધિઓનો એક સમૂહ છે. આ વૈદિક ગણિતમાં ૧૬ મૂળ સૂત્ર આપવામાં આવ્યા છે. વૈદિક ગણિત ગણવા માટેની એક એવી પદ્ધતિ છે, જેમાં જટિલ અંકગણિતીય ગણતરીઓ અત્યંત સરળ, સહજ અને ત્વરિત સંભવ બને છે. સ્વામીજીએ આ પદ્ધતિનું પ્રણયન વીસમી શતાબ્દીનાં પ્રારંભિક સમયકાળમાં કર્યું હતું. સ્વામીજીના કથન અનુસાર આ સૂત્રો, જેના પર ‘વૈદિક ગણિત’ નામક એમની કૃતિ આધારિત છે, તે અથર્વવેદના પરિશિષ્ટમાં આવે છે. પરંતુ વિદ્વાનોનું કહેવું એમ છે કે આ સૂત્રો હજુ સુધી જ્ઞાત અથર્વવેદના કોઇ પરિશિષ્ટમાં નથી જોવા મળતાં. કદાચ એમ હોય શકે કે સ્વામીજીએ આ સૂત્રો જે પરિશિષ્ટમાં જોયાં હોંય તે દુર્લભ હોય તથા કેવળ સ્વામીજીના જ સજ્ઞાનમાં હોય. વસ્તુતઃ આજની સ્થિતિમાં સ્વામીજીની ‘વૈદિક ગણિત’ નામક કૃતિ સ્વયં એક નવીન વૈદિક પરિશિષ્ટ બની ગઈ છે.
વૈદિક ગણિતનાં સોળ સૂત્રો
સ્વામીજીના એકમાત્ર ઉપલબ્ધ ગણિતના ગ્રંથ ‘વૈદિક ગણિત' અથવા 'વેદોનાં સોળ સરળ ગણિતીય સૂત્ર’ના વિખરાયેલા સંદર્ભો શોધીને ડૉ. વાસુદેવ શરણ અગ્રવાલ નામના ગણિતશાસ્ત્રીએ સૂત્રો તથા ઉપસૂત્રોની સૂચી ગ્રંથના આરંભમાં આ પ્રકારે આપી છે. —
૧. એકાધિકેન પૂર્વેણ
- પહેલા કરતા એક વધારે તથા એક વડે
૨. નિખિલં નવતશ્ચ્રમં દશતઃ
- બધા ૯ માંથી અને છેલ્લો ૧૦ માંથી
૩. ઉર્ધ્વતિર્યગ્ભ્યામ્
- ઉભા અને આડા (ગુણાકાર)
૪. પરાવર્ત્ય યોજયેત્
- ક્રમની અદલા-બદલી કરો
૫. શૂન્યં સામ્ય્સમુચ્ચ્યે
- ક્રમની અદલા-બદલી અને ગોઠવણ (ગુણક સંખ્યાની)
૬. આનુરુપ્યે શૂન્યમન્યત્
- જો રચના સરખી છે (બંને બાજુના સમીકરણની, તો) તે રચના શૂન્ય બરાબર થશે.
૭. સંકલનવ્યવકલનાભ્યામ્
- સંકલન વ્યવકલન અને અદ્યમદય ના નિયમ મુજબ
૮. પૂર્ણાપૂર્ણાભ્યામ્
બિટદા (તા.નાંદોદ)
બિટદા(તા.નાંદોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના પૂર્વપટ્ટીમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નાંદોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. બિટદા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
શ્રેણી:નાંદોદ તાલુકો
સ્વામી ભારતી કૃષ્ણ તીર્થ મહારાજ રચિત વૈદિક ગણિત
વૈદિક ગણિતનાં સોળ સૂત્રો
- પૂર્ણ રૂપ દ્વારા અથવા પૂર્ણ રૂપ નથી એના દ્વારા
૯. ચલનકલનાભ્યામ્
- ચલન કલનશાસ્ત્ર
૧૦. યાવદૂનમ્
- ઘન ઘાતાંક માટે
૧૧. વ્યષ્ટિસમષ્ટિ:
- ચોક્કસ અને વ્યાપક
૧૨. શેષાણ્યડ્કેન ચરમેણ
- છેલ્લા અંકની શેષ
૧૩. સોપન્ત્યદ્વયમંત્ચ્યમ્
-અંતિમ (દ્વિપદી) અને છેલ્લા (દ્વિપદી) નું બમણું (શૂન્ય થાય)
૧૪. એકન્યુનેન પુર્વેણ
- એકાધિકા પુર્વેણનું વિપરીત
૧૫. ગુણિતસમુચ્ચ્ય:
- સરવાળાનો ગુણાકાર
વૈદિક ગણિતીય સુત્રોની વિશેષતાઓ (૧) આ સુત્રો ખુબ સરળતાથી સમજી શકાય એવા છે. એમનાં અનુપ્રયોગ સરળ છે તથા સરળતાથી યાદ રહી જાય તેવા છે. બધી રીતો મોઢે ગણતરી કરવામાં ખુબ ઉપયોગી છે. શ્રેણી:ભારતીય ગણિત શ્રેણી:અંકગણિત
ક્રોએશિયાનો રાષ્ટ્રધ્વજ
ક્રોએશિયાનો ધ્વજ ક્રોએશિયન સામ્રાજ્યના રંગ (લાલ અને સફેદ), સ્લોવેનિયન સામ્રાજ્યના રંગ (સફેદ અને ભૂરો) અને ડાલમેશિયન સામ્રાજ્યના રંગ (લાલ અને ભૂરો) નો સમાવેશ કરીને બનાવાયો છે. હાલનું ક્રોએશિયા ભૂતકાળના આ ત્રણે સામ્રાજ્યને આવરી લે છે.
ચિહ્નમાં લાલ અને સફેદ રંગના ચોકઠાં ક્રોએશિયાના સૂચક છે જ્યારે તેની ઉપર રહેલ તાજ દેશના વિવિધ પ્રદેશોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. (ડાબેથી જમણે ક્રોએશિયા, ડ્યુબ્રોવનિક, ડાલમેશિયા, ઈસ્ત્રિયા અને સ્લોવેનિયા).
શ્રેણી:રાષ્ટ્રધ્વજો
જ્યૉર્જ સોરોસ
જયોર્જ સોરોસ અથવા સ્ચાવર્ટ્ઝ જયોર્જી (Soros György) તરીકે ઑગસ્ટ 12, 1930ના રોજ જન્મ થયો એક હંગેરિયન-અમેરિકન ચલણ સટોડિયા, શેર રોકાણકર્તા, વેપારી, પરોપકારી, અને રાજકીય કાર્યકર છે. 1992ની બ્લેક વેનસ્ડે યુકે (UK) મુદ્રા કટોકટી દરમ્યાન, તેમણે કથિતપણે બનાવેલા બિલિયન પછી તે "બૅન્ક ઓફ ઈંગ્લૅન્ડને પાયમાલ કરનાર માણસ" તરીકે ઓળખાવા લાગ્યા હતા.
સોરોસ, સોરોસ ફંડ મૅનેજમેન્ટ અને ઓપન સોસાયટી ઈન્સ્ટિટ્યૂટના ચૅરમૅન છે અને કાઉન્સિલ ઓન ફોરેન રિલેશન્સના નિર્દેશક મંડળના ભૂતપૂર્વ સદસ્ય છે. હંગેરીમાં સામ્યવાદથી મૂડીવાદ તરફના શાંતિપૂર્ણ સંક્રાન્તિકાળમાં (1984-89) તેમણે મહત્ત્વની ભૂમિકા ભજવી હતી, અને બુડાપેસ્ટમાં સેન્ટ્રલ યુરોપિયન યુનિવર્સિટીને ઉચ્ચ શિક્ષણ માટે યુરોપનું અત્યાર સુધીનું સૌથી મોટું થાપણદાન કર્યું છે. પાછળથી, જયોર્જિયાના રોઝ રિવોલ્યુશન માટે તેમણે પૂરા પાડેલ ભંડોળ અને વ્યવસ્થાપનને રશિયન અને પશ્ચિમી અવલોકનકારોએ તેની સફળતા માટે મહત્ત્વનાં ગણાવ્યા હતાં. યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં તેઓ, 2004ની ચૂંટણીમાં ફરીથી ચૂંટાઈ આવવાના રાષ્ટપ્રમુખ જયોર્જ ડબ્લ્યૂ. બુશના પ્રયત્નોને માત આપવા માટે મોટી રકમનું દાન આપનાર તરીકે જાણીતા છે. તેમણે સેન્ટર ફોર અમેરિકન પ્રોગ્રેસ સ્થાપવામાં મદદ કરી હતી. સોરોસના પુસ્તક ધ અલ્કેમી ઓફ ફાઈનૅન્સ ની પ્રસ્તાવનામાં ફેડરલ રિઝર્વના પૂર્વ પ્રમુખ પૉલ વોલ્કરે 2003માં લખ્યું હતું: "રમતમાં ઘણા આગળ હોવા છતાં, મોટા ભાગે પોતાની આખી રકમ કાઢી લેવાનું શાણપણ દાખવતા જયોર્જ સોરોસે અત્યંત સફળ સટોડિયા તરીકે પોતાની જાતને સ્થાપિત કરી દીધી છે. તેમણે જીતેલી વિરાટ રાશિ હવે સંક્રાન્તિકાળમાંથી પસાર થઈ રહેલાં અને ઊગતાં રાષ્ટ્રોને 'ખુલ્લા/ઉદાર સમાજો' બનવા પ્રોત્સાહન પૂરું પાડવા માટે સમર્પિત છે, માત્ર વેપાર-વાણિજયની સ્વતંત્રતાના અર્થમાં જ નહીં, પણ - તેથી વધુ અગત્યનું નવા વિચારો, વિચાર અનસ વ્યવહારની ભિન્ન ભિન્ન પદ્ધતિઓ પ્રત્યે સહિષ્ણુ બનવાના અર્થમાં ઉદાર બને તે માટે સમર્પિત છે."
પરિવાર
સોરોસનો જન્મ હંગેરીના બુડાપેસ્ટમાં, એસ્પેરાંતિસ્ત લેખક તિવાડર સોરોસને ત્યાં થયો હતો. તિવાડર (જે તિઓડોરો તરીકે પણ જાણીતા છે) એ એક હંગેરિયન યહૂદી હતા, અને પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધ દરમ્યાન અને તે પછી તેઓ યુદ્ધકેદી રહ્યા હતા, છેવટે તેઓ રશિયાથી ભાગી છૂટીને બુડાપેસ્ટમાં પોતાના પરિવાર સાથે ભેગા થઈ શકયા હતા.
ફાસીવાદના ઉદયની સાથે વધતા જતા યહૂદી-વિરોધી માહોલને કારણે 1936માં પરિવારે પોતાની પારિવારિક અટક સ્ચવાર્ટ્ઝમાંથી સોરોસ કરી નાખી. આ નવું નામ સીધું વાંચો કે ઊલટું, એક જ રહેતું હોવાથી અને તેનો કોઈક ચોક્કસ અર્થ હોવાથી, તિવાડરને તે પસંદ પડ્યું હતું. જો કે, કૌફમૅનની જીવનકથામાં તેના ચોક્કસ અર્થને લખવામાં આવ્યો નથી, પણ હંગેરીમાં, સોરોસ એટલે "હારમાં હવે પછીનું, અથવા નિયુકત ઉત્તરાધિકારી" તથા હિબ્રૂમાં, સોરોસ એટલે "પાયો", અને એસ્પેરાન્તોમાં તેનો અર્થ થાય છે "ખૂબ ઊંચે ઊડવાની ઇચ્છા". તેમના દીકરા જયોર્જને બચપણથી જ એસ્પેરાન્તો બોલતાં શીખવવામાં આવ્યું હતું અને તેથી આજે તેઓ એસ્પેરાન્તો બોલતા દુર્લભ દેશી વતનીઓમાંના એક છે. જયોર્જ સોરોસે પાછળથી કહ્યું હતું કે તેઓ એક યહૂદી ઘરમાં ઉછર્યા હતા, અને તેમનાં માતાપિતા તેમનાં ધાર્મિક મૂળિયાં બાબતે અત્યંત સાવધ હતાં.
જયોર્જ સોરોસે બે વાર લગ્ન કર્યાં હતાં અને બે વખત છૂટાછેડા લીધા હતા પ્રથમ એનાલિસીએ વિત્સ્ચાક સાથે અને પછી સુસાન બેબર સોરોસ સાથે. તેમને પાંચ સંતાનો છેઃ (તેમની પહેલી પત્નીથી, એનાલિસીએથી) રોબર્ટ, આંદ્રેયા, જોનાથન અને (તેમની બીજી પત્ની સુસાનથી) એલેકઝાન્ડર, જયોર્જી. ખાનગી રોકાણકર્તા અને દાનેશ્વરી એવા તેમના મોટા ભાઈ, પૉલ સોરોસ, નિવૃત્ત ઈજનેર છે, તેમણે ન્યૂ યૉર્ક સ્થિત આંતરરાષ્ટ્રીય કક્ષાની ઈજનેરી પેઢી, સોરોસ એસોસિએટ્સનું નેતૃત્વ સંભાળ્યું હતું અને યુવાન અમેરિકનો માટે પૉલ અને ડેઈઝી સોરોસ શિષ્યવૃત્તિઓનો આરંભ કર્યો હતો. જયોર્જ સોરોસના ભત્રીજા અને પૉલ સોરોસના દીકરા, પીટર સોરોસે ફલોરા ફ્રાસેર સાથે લગ્ન કર્યાં છે. ફલોરા ફ્રાસેર, લેડી અન્ટોનિયા ફ્રાસર અને સ્વર્ગસ્થ સર હ્યુ ફ્રાસરની દીકરી છે, અને 2005ના નોબલ પારિતોષક વિજેતા સ્વર્ગસ્થ હૅરોલ્ડ પિન્ટરની સાવકી દીકરી છે.
પૂર્વ જીવન
માર્ચ 1944માં જયારે નાઝી જર્મનીએ હંગેરી પર લશ્કરી નિયંત્રણ મેળવી લીધું ત્યારે સોરોસ તેર વર્ષના હતા. હંગેરી પર નાઝીઓના કબજાના ગાળા દરમ્યાન, નાઝી અને હંગેરિયન સરકારનાં યહૂદી-વિરોધી પગલાંઓને બળપૂર્વક અમલમાં મૂકવાના કામ માટે જેની સ્થાપના કરવામાં આવી હતી તે યહૂદી સમિતિ માટે સોરોસ કામ કરતા હતા. પાછળથી આ ગાળાનું વર્ણન કરતાં સોરોસે લેખક માઈકલ લેવિસને કહ્યું હતું: "યહૂદી સમિતિ નાનાં બાળકોને નિર્વાસન સૂચનાઓ વહેંચવા માટે મોકલતી. મને યહૂદી સમિતિ પર જવાનું કહેવામાં આવ્યું હતું. અને ત્યાં મને આ નાની ચબરખીઓ આપવામાં આવી...તેમાં લખ્યું હતું કે 9 વાગ્યે સવારે રાબ્બી સેમિનરિ પર રિપોર્ટ કરવો...અને મને આ નામોની યાદી આપવામાં આવી હતી. હું એ કાગળિયાં મારા પિતા પાસે લઈ ગયો. તેમણે તત્ક્ષણ તેને ઓળખી લીધાં. આ હંગેરિયન યહૂદી વકીલોની એક યાદી હતી. તેમણે કહ્યું, 'તું આ ચબરખીઓ લોકોને આપી આવ અને તેમને કહેજે કે જો તેઓ ત્યાં રિપોર્ટ કરશે તો તેમને નિર્વાસિત કરવામાં આવશે.'"
પોતાના દીકરાને નાઝીઓ પકડીને ન લઈ જાય તે માટે સારોસના પિતાએ કૃષિ મંત્રાલયના એક કર્મચારીને પૈસા આપ્યા હતા, જેથી સોરોસ તેના ધર્મપુત્ર તરીકે 1944નો ઉનાળો તેની સાથે રહી શકે. જયારે અધિકારીઓ યહૂદીઓની મિલકતો જપ્ત કરતાં હતા ત્યારે પણ યુવાન સોરોસે પોતાની યહૂદી ઓળખ છુપાવવી પડી હતી.
તે પછીના વર્ષે, બુડાપેસ્ટમાં શહેરની વચ્ચોવચ, ઘર આંગણે થતી સોવિયેત અને જર્મન દળો વચ્ચેની બુડાપેસ્ટ લડાઈમાં પણ સોરોસ બચી શકયા. સોરોસે સૌથી પહેલાં, 1945-1946ના હંગેરિયન ચલણના અતિફુગાવા દરમ્યાન ચલણી નાણું અને ઘરેણાંઓની લે-વેચ કરી. 1947માં સોરોસ ઈંગ્લૅન્ડ ચાલ્યા ગયા અને 1952માં તેઓ લંડન સ્કૂલ ઓફ ઈકૉનોમિકસમાંથી સ્નાતક થયા. ફિલસૂફ કાર્લ પોપરના શિષ્ય એવા સોરોસે રેલવેના કુલી અને વેઈટર તરીકે કામ કર્યું. યુનિવર્સિટીના એક શિક્ષકે સોરોસ માટે સહાયતાની અપીલ કરી, અને કવેકર સખાવતમાંથી તેને 40 પાઉન્ડ મળવા માંડ્યા. છેવટે તેમણે લંડનની વેપારી ધિરાણ માટેની બૅન્ક સિંગર એન્ડ ફ્રાઈડ્લાન્ડરમાં પ્રવેશ-સ્તરની સ્થિતિ અંકે કરી લીધી.