cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
મક્કાલી ગોસાલ
જીવન
જૈન ગ્રંથ ભગવતી સૂત્ર મુજબ મક્કાલી ગોસાલનો જન્મ સારવાણા ગામના ગોબહુલા બ્રાહ્મણની ગૌશાળામાં થયો હતો. તેમના પિતા મનખલી એક બહુ ઓછા જાણીતા મનખા સંપ્રદાય થી જોળાયેલા હતા. આ સંપ્રદાય ના લોકો પોતાનુ ગુજરાન દેવી-દેવતા ની તસ્વીર હાથમાં લઇ ગામે-ગામ ફરે છે અને ભિક્ષા માંગે છે. તેમની માતાનું નામ ભાદો હતું. તેમનો જન્મ ગૌશાળામાં થવાથી તેઓ ગોસાલ તરીકે જાણીતા બન્યા, તેમના પિતાના નામ પરથી તેમનું નામ મક્કાલી તરીકે ઓળખાયા. તેઓ મહાવીર સ્વામી ના અનુયાયી બન્યા અને મહાવીર સ્વામી સાથે છ વર્ષ ભ્રમણ કર્યું. આ છ વર્ષ દરમ્યાન તેમને અનેક વખત લોકોના હાથે માર ખાતા અને અનેક લોકોને શ્રાપથી આગમાં ભસ્મ કરતા દર્શાવાયા છે. મહાવીર સ્વામીથી છુટા પડી તેમણે ચોવિસ વર્ષ સુધી આજીવિકા સંપ્રદાયના ગુરૂનુ જીવન વિતાવ્યુ. તેમનુ મૃત્યુ મહાવીર સ્વામી થી સોળ વર્ષ પહેલા એક વિવાદ માં મહાવીર સ્વામી પર જાદુ કરવા ના પ્રયત્ન માં તેની આડઅસર રૂપે થયું.
બૌધ ગ્રંથો મુજબ એક વખત તેઓ તેમના માલિકનો ઘીનો ઘડો લઇ માલિકની પાછળ ચાલી રહ્યા હતા. માલિકે જોયું કે રસ્તો લપસણો છે આથી ગોસાલને સાવધાન રહેવા જણાવ્યું. ગોસાલે માલિકની સુચના પર ધ્યાન ન આપ્યું, તેઓ પડ્યા અને ઘડો ફૂટી ગયો. માલિક મારશે તે ડરથી તેઓ ભાગ્યા પણ તેમની ધોતી માલિકના હાથમાં આવી ગઇ. ધોતી છોડી તેઓ નગ્ન અવસ્થામાં જ ભાગ્યા. શહેર પહોંચ્યા તો જૈન દિગંબર સમજી કોઇએ તેમના પર ધ્યાન ન આપ્યું. પાલી ભાષાના શબ્દ 'મં ખલી' જેનો મતલબ થાય છે પડતો નહીં પરથી તેઓ મખલી કે મક્કાલી તરીકે જાણીતા બન્યા.
કર્મ અને ફળ
મક્કાલી ગોસાલ માનતા મનુષ્યના સારા કે નરસા કર્મોની આવનાર ઘટનાઓ પર કોઇ ફરક નથી પડતો. મનુષ્યના કર્મોનું કોઇ ફળ હોતુ નથી. ઘટનાઓ હંમેશા પૂર્વનિરધારીત હોય છે. ભવિષ્યમાં આવનાર ઘટનાઓ મનુષ્ય જાણી લે તો પણ પરિણામ બદલવા મનુષ્ય માટે સંભવ નથી.
જીવન
મક્કાલી ગોસાલ મુજબ મનુષ્યના જીવનનાં છ અનિવાર્ય અંગ લાભ, હાની, સુખ, દુ:ખ, જન્મ અને મૃત્યુ.
મૃત્યુ
આજીવિકા સંપ્રદાયની મૃત્યુ વિષે માન્યાતા છેકે જેમ ઉખળેલો છોળ સાનુકૂળ પરિસ્થિતીમાં પુન:જીવિત થઇ જાય છે તેમ જો મૃત શરીર ને યોગ્ય પરિસ્થિતી મળે તો તે ફરીથી જીવિત થઇ સકે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઋષિઓ
કાત્રજ ઘાટ
કાત્રજ ઘાટ ભારત દેશના મહારાષ્ટ્ર રાજ્યમાં પુના થી સાતારા જતા માર્ગ પર આવેલ એક પર્વતીય માર્ગ છે. કાત્રજ ઘાટ ૪૦૦ વર્ષ કરતાં વધુ જૂનો ઇતિહાસ ધરાવે છે; શિવાજી મહારાજના શાસન દરમ્યાન આ ઘાટનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. વર્ષ ૨૦૦૬માં આ ઘાટના વિકલ્પરૂપે નીચે એક બોગદું બનાવી ૬-માર્ગીય (કાત્રજ ટનલ) બનાવી ખુલ્લી મૂકવામાં આવી હતી.
માર્ગ
કાત્રજ ઘાટ દક્ષિણ દિશામાં નીચે આવેલ કાત્રજ ગામ ખાતેથી શરૂ થાય છે. ઘાટના દક્ષિણ છેડાને અંતે જૂના રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં. ૪ અને નવા રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં. ૪૮ પરની નવી ગોઠવણી દ્વારા નવા કાત્રજ ટનલ માર્ગ સાથે ભળી જાય છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:પશ્ચિમ ઘાટ શ્રેણી:મહારાષ્ટ્ર શ્રેણી:ઘાટના રસ્તાઓ
જસપુરા (તા. દેત્રોજ)
જસપુરા (તા. દેત્રોજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દેત્રોજ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જસપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જુવાર, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વાઘેચ(સરભોણ)
વાઘેચ(સરભોણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના બારડોલી તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. વાઘેચ ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:બારડોલી તાલુકો
કમાઉ દીકરો
કમાઉ દીકરો એ ગુજરાતી લેખક ચુનીલાલ મડિયાની ટૂંકી વાર્તા છે. ૧૯૪૫માં પ્રકાશિત થયેલ મડિયાના વાર્તાસંગ્રહ ઘૂઘવતાં પૂરમાં આ વાર્તા પ્રગટ થઈ હતી. પાલતુ પાડાની કામવાસના પર જ્યારે તેનો માલિક વધુ નાણાની લાલચે લગામ મૂકે છે ત્યારે કેવું પરિણામ આવે છે તે આ વાર્તામાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે.
વિષયવસ્તુ
આ વાર્તામાં મડિયાએ પશુની તીવ્ર કામેચ્છા અને માનવીની તીવ્ર ધનલાલસા - આ બંને બાબતોને સમાંતરે મૂકી છે.
મૃત પુત્રની જગ્યાએ પોતાનું પિતૃવાત્સલ્ય 'રાણા' નામના પાડા પર ઢોળતો લખુડો અંતે એ જ કમાઉ દીકરા રાણાની ઉત્તેજિત કામવાસના ન સંતોષાતાં એના શીંગડા દ્વારા મોત પામે છે, એ વાતનો ચિત્તાકર્ષક ચિતાર આ વાર્તામાં આપવામાં આવ્યો છે. ભેંસ દવરાવવાના ભાવતાલ સંદર્ભે માર્ક્સ અને અતૃપ્ત કામવાસના સંદર્ભે સિગ્મંડ ફ્રૉઈડની વિચારધારાઓ આ વાર્તામાં તાણાવાણા રૂપે ગૂંથાઈ છે.
કથાવસ્તુ
ગલા શેઠ પોતાના પાડા દ્વારા ગામના માણસો અને અન્ય બહારગામનાં માણસોની ભેંસો દવરાવીને (એટલે કે બીજા લોકોની ભેંસોને પોતાના પાડા દ્વારા બચ્ચા જણાવીને) ધન કમાય છે. ગલા શેઠનો નોકર અને પાડાનો રખેવાળ લખુડો પોતાના મૃત પુત્રની જગ્યાએ પોતાનું પિતૃવાત્સલ્ય પાડા ઉપર ઢોળે છે. પાડામાં પોતાના મૃત પુત્રની રેખાઓ જોતો લખુડો પાડાને 'રાણો' નામ આપે છે. સનાખીના ગામપટેલ જ્યારે પોતાની ભેંસ દવરાવવા ગલા શેઠને ત્યાં આવે છે ત્યારે, ભેંસ દવરાવવાનો ભાવ અઢી રૂપિયા હોવા છતા, ગલા શેઠ પૈસાની લાલચના લીધે ભાવ ત્રણ રૂપિયા કરે છે. ભાવ બાબત થોડીક રકજક થયા બાદ ગામપટેલ પોતાની ભેંસને પાછી લઈ જવાનો નિર્ણય કરે છે.
પાડાનો રખેવાળ લખુડો સમજે છે કે પાડાની પાશવી કામવાસનાને રોકવી કે નાથવી અશક્ય છે, અને તે અંગે પોતાના માલિક ગલા શેઠને પણ સમજાવે છે, છતાં ગલા શેઠ વધુ પૈસા મેળવવાની હઠ લઈને પાડાની સાથે ઘરાકની ભેંસ દવરાવવા દેતા નથી. કામવાસનાને વશ થયેલો પાડો ખીલેથી જોર કરીને છૂટે છે અને લખુડાને શિંગડુ મારે છે, અને લખુડો ત્યાં જ મૃત્યું પામે છે. અંતમાં લખુડાના મૃત શરીરના લોહીમાં પાડાએ મૂતર કર્યું - તેમ દર્શાવીને મડિયાએ વહેપારી ગણતરીના વ્યવહારો પર કામવાસનાનો વિજય થતો દર્શાવ્યો છે.
આવકાર
બળવંત જાની નોંધે છે કે, "કમાઉ દીકરો" માત્ર ઘૂઘવતાં પૂર સંગ્રહની જ નહિ પણ ગુજરાતીની પ્રતિનિધિ નવલિકાઓમાં મહત્ત્વ ધરાવે છે. અનિરુદ્ધ બ્રહ્મભટ્ટે વાર્તાનો અંત 'સાહજિક તેટલો જ કલાત્મક હોવાનું નોંધ્યું છે, અને ઉમેર્યું છે કે કમાઉ દીકરો જયંત ખત્રીની વાર્તા હીરોની યાદ અપાવે છે. બ્રહ્મભટ્ટે આ વાર્તાની ભાષા બાબતે નોંધ્યું છે કે, મડિયાએ 'કમાઉ દીકરો'માં તળપદી તાકાતવાળી ભાષાના રૂઢિપ્રયોગો (idioms)નો સમર્થ ઉપયોગ કર્યો છે, પણ વચ્ચે વચ્ચે આવતા સંસ્કૃત - તત્સમ શબ્દો એના (વાર્તાના) પોતને ક્યાંક ક્યાંક વણસાડી મૂકે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી ટૂંકી વાર્તા
અચરાલ (તા. ઇડર)
અચરાલ (તા. ઇડર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઇડર તાલુકાનું એક ગામ છે. અચરાલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઇડર તાલુકો
ફડસર (તા. જોડિયા)
ફડસર (તા. જોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ફડસર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જોડિયા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
રૂસ્તમપુરા (તા. વાઘોડિયા)
રૂસ્તમપુરા (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રૂસ્તમપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાઘોડિયા તાલુકો
પાટો (તા. કઠલાલ)
પાટો (તા. કઠલાલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  કઠલાલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાટો ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કઠલાલ તાલુકો
કમ્દયાવન
કમ્દયાવન ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. કમ્દયાવન ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
તાપમાન
તાપમાન કોઈ પણ જગ્યા કે વસ્તુની ઉષ્ણતાનું માપ છે. એટલે કે, તાપમાન દ્વારા એમ જાણી શકાય છે કે કોઈ વસ્તુ ગરમ છે કે ઠંડી. ઉદાહરણરૂપે, જો કોઈ એક અસ્તુનું તાપમાન ૨૦ અંશ છે અને અન્ય બીજી અસ્યુનું તાપમાન ૪૦ અંશ છે, તો એમ કહી શકાય કે અન્ય બીજી વસ્તુ પહેલી વસ્તુ કરતાં ગરમ છે.
એક અન્ય ઉદાહરણ - જો બેંગલોર શહેર ખાતે, ૪ ઓગસ્ટ ૨૦૦૬ના રોજ સરેરાશ તાપમાન ૨૯ ડિગ્રી સેન્ટિગ્રેડ હતું અને ૫ ઓગસ્ટના રોજ તાપમાન ૩૨ ડિગ્રી સેન્ટિગ્રેડ હતું, તો બેંગલોર ૫ ઓગસ્ટ, ૨૦૦૬ના રોજ ૪ ઓગસ્ટ, ૨૦૦૬ના રોજની સરખામણીમાં વધારે ગરમ હતું.
એકમ
ઉપરોક્ત ઉદાહરણોમાં તાપમાનને અંશ તેમ જ ડિગ્રીમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે, જે વાસ્તવમાં જુદા જુદા એકમો વડે દર્શાવવામાં આવે છે - સેલ્સિયસ, કૅલ્વિન, ફેરનહીટ, રોમર વગેરે.
સેલ્સિયસ
આ એકમને સેન્ટિગ્રેડ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. આ એકમ મુજબ પાણી, સામાન્ય દબાણે ૦ ડિગ્રી સેલ્સિયસ તાપમાન જામી જાય છે અને ૧૦૦ ડિગ્રી સેલ્સિયસ તાપમાને ઉકળવા માંડે છે.
આ એકમનો ઉપયોગ દૈનિક કાર્યોમાં મોટાભાગે થતો જોવા મળે છે.
કેલ્વિન
આ એકમ અનુસાર પાણી, સામાન્ય દબાણે ૨૭૩.૧૫ ડિગ્રી કેલ્વિન તાપમાને જામી જાય છે અને ૩૭૩.૧૫ ડિગ્રી કેલ્વિન તાપમાને ઉકળવા માંડે છે.
આ એકમનો ઉપયોગ વૈજ્ઞાનિક ગણનાઓ તથા અન્ય કાર્યોમાં મોટા પ્રમાણમાં થતો જોવા મળે છે.
ફેરનહીટ
આ એકમ અનુસાર પાણી, સામાન્ય દબાણે ૩૨ ડિગ્રી ફેરનહીટ તાપમાને જામી જાય છે અને ૨૧૨ ફેરનહીટ તાપમાને ઉકળવા માંડે છે. પરંપરાગત થર્મોમીટર, કે જેનો ઉપયોગ તાવના દર્દીના શરીરનું તાપમાન માપવા માટે કરવામાં આવે છે, તેમાં આ એકમ વડે તાપમાન દર્શાવવામાં આવે છે. માણસના શરીરનું સામાન્ય તાપમાન ૯૮.૬ °ફેરનહીટ (૩૭.૦ ° સેન્ટિગ્રેડ) જેટલું ગણાય છે. આ તાપમાન કરતાં વધારે તાપમાન હોય તો તે માણસ જ્વરપીડિત એટલે કે તાવનો દર્દી ગણાય છે.
રોમર
આ એકમ અનુસાર પાણી, સામાન્ય દબાણે ૦ (શૂન્ય) ડિગ્રી રોમર તાપમાને જામી જાય છે અને ૮૦ ડિગ્રી કૅલ્વિન તાપમાને ઉકળવા માંડે છે.
આ એકમનો ઉપયોગ ઘણા ઓછા પ્રમાણમાં થતો જોવા મળે છે.
શ્રેણી:ભૌતિકવિજ્ઞાન
મહાકાલી પ્રાંત (નેપાળ)
મહાકાલી ક્ષેત્ર નેપાળ ના ક્ષેત્રિય વર્ગીકરણ અનુસાર સુદુર પશ્ચિમાઞ્લ વિકાસ ક્ષેત્ર નું એક ક્ષેત્ર છે. આ ક્ષેત્ર નેપાળ નો સૌથી પશ્ચિમમાં પડતું ક્ષેત્ર છે. આ ક્ષેત્રને ૪ જિલ્લામાં વર્ગીકરણ કરાયું છે.
નામકરણ
મહાકાલી નદી ના નામ પર આ ક્ષેત્ર નું નામકરણ કરાયું છે. મહાકાલી નદી જ્યારે ભારત માં પ્રવેશ કરે છે. ત્યારે આનું નામ શારદા નદી માં પરિવર્તિત ર્ત થઈ જાય છે. મહાકાલી નદી નેપાળ અને ઉત્તરાખંડ ની સીમા પર સ્થિત છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:નેપાળના પ્રાંતો શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
નેસડાનવા (તા. ડીસા)
નેસડાનવા (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નેસડાનવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ડીસા તાલુકો
રાજગઢી ટીંબો
રાજગઢી ટીંબો એ ગુજરાતના મહેસાણા જિલ્લાના વિસનગર તાલુકાના ઉમતા ગામે આવેલું મધ્યકાલીન જૈન મંદિરનું ઐતહાસિક સ્થાન છે. આ સ્થળ ગુજરાત રાજ્યના પુરાતત્વ વિભાગ દ્વારા સંરક્ષિત ‍(S-GJ-295) જાહેર કરવામાં આવ્યું છે.
ઇતિહાસ
રાજગઢી ટીંબાનું સ્થળ ૫૦ ફીટ ઉંચાઇ ધરાવે છે અને ગામની વચ્ચે આશરે ૧૦૦ ચોરસ મીટર વિસ્તારમાં પથરાયેલું છે.
આ સ્થળે ભવ્ય જૈન મંદિર હતું. તે શક્યત: અલાઉદ્દિન ખીલજીના સરદારો ઉલુગ ખાન અને નુસરત ખાન દ્વારા ઇ.સ. ૧૨૯૮માં ખંડિત થયું હતું. પ્રથમ આક્રમણ સમયે મંદિરનો ઉપલો ભાગ નાશ પામ્યો હતો અને તેનો નીચલો હિસ્સો આક્રમણખોરોથી બચાવવા માટે માટીના ટીંબાની નીચે ઢાંકી દેવામાં આવ્યો હતો. ૨૫૦ વર્ષ પછી દરબાર ઉમ્મતસિંહ રાણાએ આ ટીંબા પર રાજગઢી (મહેલ) બંધાવી હોવાનું મનાય છે. ઇ.સ. ૧૭૨૬માં મરાઠા કુંતાજી બાંડે દ્વારા રાજગઢીનો નાશ કરવામાં આવ્યો હતો. ૧૮૯૦માં સયાજીરાવ ગાયકવાડે આ ટીંબા પર શાળા બંધાવી હતી. ૧૯૮૫માં શાળાના બાંધકામને તોડતી વખતે મંદિરનો નીચલો હિસ્સો મળી આવ્યો હતો.
પુરાતત્વીય સંશોધન
૧૯૦૩માં રાજગઢી ટીંબા નજીક ત્રણ જૈન મૂર્તિઓ મળી આવી હતી. ૧૯૬૩માં એક ખેડૂતને વધુ બે મૂર્તિઓ મળી હતી. ગુજરાત રાજ્યના પુરાતત્વ ખાતાએ ૧૯૮૪-૮૫માં પ્રાથમિક ખોદકામ શરૂ કર્યું હતું અને કેટલીક વસ્તુઓ ભેગી કરી હતી પરંતુ નાણાંના અભાવે ખાતાએ કામ પડતું મૂક્યું હતું. ૧૯૯૩માં જૈન ધર્મ ના શ્વેતાંબર અને દિગંબર પંથોએ જિલ્લા કલેક્ટરની પરવાનગીથી અહીં સ્વતંત્ર ખોદકામ આગળ ધપાવ્યું પરંતુ મૂર્તિઓ બાબતે વિવાદ થતા કામ અટકી ગયું હતું. ૧૯૯૯માં આ મતભેદનો ઉકેલ લવાયો હતો અને ૨૦૦૧માં કામ ફરી આગળ વધ્યું હતું.
૩૦ ફીટના ખોદકામ પછી જૈન મંદિર મળી આવ્યું હતું. મંદિરનું સંકુલ ૧૦૦ ચોરસ મીટરમાં પથરાયેલું હતું. તેના પથ્થરો સોલંકી યુગની શૈલીના છે. મંદિરના શિખર અને મંડપ કાટમાળમાં લગભગ અકબંધ સ્થિતિમાં મળ્યા હતા. જૈન તેમજ હિંદુ ધર્મની કેટલીક મૂર્તિઓ આ દરમિયાન મળી આવી હતી.
મંદિરના બાંધકામનો ચોક્કસ સમય જાણવા મળ્યો નથી પરંતુ મૂર્તિઓ પરથી મળેલા પ્રાકૃત લખાણ મુજબ આ મૂર્તિઓ રાજા જયસિંહ ઉમતના ફરમાન મુજબ વિક્રમ સંવત ૧૨૪૦માં બનાવવામાં આવી હતી. તે ૧૧મી થી ૧૩મી સદી દરમિયાન નિર્માણ પામી હતી. તે બે તબક્કાઓમાં બનાવવામાં આવી હતી એવું મનાય છે; નીચલો હિસ્સો ૧૧મી સદીમાં બનાવવામાં આવ્યો હતો. મંદિરના પાયાની નજીક રેતીમાં બંને પંથોની ૭૦થી વધુ મૂર્તિઓ મળી આવી હતી, જે મૂર્તિઓ છુપાવવા માટે સંતાડી હોય તે દર્શાવે છે. મંદિરની દિવાલો અને સ્થંભો પર કોતરણીઓ જોવા મળી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વિસનગર તાલુકો શ્રેણી:જૈન તીર્થ શ્રેણી:રાજ્ય સંરક્ષિત સ્મારક
ઉઘના–નવસારી ધોરી માર્ગ
right|thumb|200x200px|વ્યસ્ત ઉઘના-નવસારી ધોરી માર્ગ ઉઘના–નવસારી ધોરી માર્ગ બોલચાલની ભાષામાં "યુ. એન. રોડ" તરીકે ઓળખાય છે, જે ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના સુરત શહેરને નવસારી સાથે જોડે છે. આ માર્ગ દક્ષિણ ગુજરાતના વ્યાપાર અને જાહેર પરિવહન માટે મુખ્ય ધૂરા તેમ જ બાંધકામક્ષેત્રે તેજી સાથે તેના માર્ગમાં કરવામાં આવેલ નિર્માણોનો સાક્ષી રહ્યો છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:માર્ગ સ્ટબ શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:નવસારી જિલ્લો
ગ્લોક પિસ્તોલ
ગ્લોક એ "ડચ-વાગ્રામ"ની ઓસ્ટ્રિયન કંપની ગ્લોક દ્વારા ઉત્પાદીત પિસ્તોલોની શ્રેણીનું નામ છે, જેની સ્થાપના ૧૯૬૩માં ઇજનેર 'ગેસ્ટન ગ્લોક' દ્વારા, ઉચ્ચ ગુણવત્તાનાં, કુત્રિમ અને પોલાદનાં ભાગો બનાવવા માટે થયેલ.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:બંદુકો શ્રેણી:શસ્ત્રો
ગુજરાતની પાઘડીઓ
thumb|right|જામનગર ના મહારાજા શ્રી જામ વિભાજી ની પાઘડી ભારત અને ગુજરાતમાં વિવિધ પંથો અને પંથકો જોવા મળે છે. જે પોતાની સંસ્કૃતિથી ખાસ કરીને તેમના પહેરવેશથી જુદા પડતા જણાય છે. ભારત દેશમાં લગભગ બધા જ વર્ગોમાં પાઘડી પહેરાવાનુ ચલણ હતુ અને લોકો પાઘડીનો આકાર અને તેની બાંધણી જોઈને એની પ્રાદેશિક અને ધંધાકીય ઓળખ કરી લેતા હતા. ગુજરાતમાં પણ પાઘડી પહેરવાની પરંપરા ઘણી જ પ્રચલિત હતી. વર્ષો પૂર્વે ગુજરાતના ગામમાં પણ કોઈ મહેમાન આવતા તો ગામ લોકો તેમના પહેરવેશ, ખાસ કરીને તેમની પાઘડી પરથી ઓળખી લેતા કે તે કયા વાસમાં જતા હશે.
ગુજરાત, કચ્છ અને સૌરાષ્ટ્રમાં પાઘડીના નામ અને તેના કેટકેટલાય પ્રકારો જોવા મળે છે. જેમાં પાઘ, પાઘડી, પાઘડલી, સાફો, ફેંટો, માથાનું મોળિયું, મંદિર, ફગ, ફિંગલ, ઉષ્ણીશ, ફાળિયું, તાજ, મુગટ વગેરે નો સમાવેશ થાય છે. પાઘડીઓ રાજા મહારાજાઓ, નવાબો, બાદશાહો, બેગમો, રાજપૂતો, રબારી, ભરવાડો, ચૌધરી, દલિતો, આદિવાસીઓથી માંડીને અનેક જાતિઓ તેમજ પંથોની સંસ્કૃતિ અને શાનનું પ્રતિક છે.
પાઘડી એ માથા પર બાંધીને પહેરવાનું પરિધાન અથવા પહેરવેશ છે. પાઘડી માનવ વસ્ત્રોની સંસ્કૃતિ જેટલી જ પુરાણી છે. પ્રાચીન કાળમાં આદિમાનવો પોતાની ટોળીઓની અલગ ઓળખ માટે પીંછા, ફૂલ, મુગટ જેવું ધારણ કરતા હતા. એ પછી માથાના રક્ષણ, શોભા, નિજી ઓળખ, શાન માટે પાઘડી અસ્તિત્વમાં આવી હોય તેમ જણાય છે. પ્રાચીન વૈદિક સાહિત્યમાંથી પણ પાઘડીના વર્ણનો મળે છે. વર્તમાન સમયમાં પણ ગુજરાતના મેળાઓ, લગ્ન, નવરાત્રીમાં પાઘડી પહેરેલા પુરુષો જોવા મળે છે. જ્યારે ગુજરાતી લોકગીતો, વાર્તાઓ, કહેવતો વગેરેમાં પણ પાઘડીના ઉલ્લેખો થયેલા છે.
ગુજરાતના પરંપરાગત રીતે ઓળખાતા વિવિધ પ્રદેશો જેમ કે કાઠિયાવાડ ખાતે ઓખામંડળ, હાલાર, ઝાલાવાડ, પાંચાળ, બારાડી, નાઘેર, સીમર, મચ્છુકાંઠો, બાબરીયાવાડ, વાળાક અને વાગડ, આભીર દેશ (કચ્છ) ખાતે વાગડ, ગરડો, પાવર, માકવટ, મેઆણી, અબડાસો, મોડાસો, કાંઠી અને પ્રાંથડ, ઉત્તર ગુજરાત ખાતેના ચોરાડ, જતવાડો, નહેર, વઢિયાર, ઢાંઢર, છપ્પન, પાટણવાડો અને દંઢાવ્યદેશ, અમદાવાદ જિલ્લા ખાતે ભાલ, કનેર અને નળકાંઠા, દક્ષિણ તરફના ખંભાતબારું, વાંકળ, સંખેડા, મહુવાણ, કંઠાળ, નીમાડ, ખાનદેશ, મેવાડ, રાજ, મઠોર, ડાંગ અને બાગલાણ પંથકોમાં રહેતી વિવિધ લોકજાતિઓએ પોતાની પ્રાદેશિક સંસ્કૃતિની ઓળખ આપતી પાઘડી પહેરતા હતા.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી સંસ્કૃતિ
ઓવાડા
ઓવાડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં સૌથી છેલ્લા આવતા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલસાડ તાલુકાનું ગામ છે. ઓવાડા ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો શ્રેણી:વલસાડ તાલુકો
બ્રાઉનિંગ હાઇ-પાવર
300px|right બ્રાઉનિંગ હાઇ-પાવર, ૯ મિ.મિ.ની,અર્ધ સ્વસંચાલિત,એકલ ક્રિયાત્મક નાની બંદુક (પિસ્તોલ) છે. આ શસ્ત્ર અમેરિકન શસ્ત્ર શોધક "જોન બ્રાઉનિંગ"ની બનાવેલી ડિઝાઇન પર આધારીત છે, જેમાં પછીથી બેલ્જિયમનાં 'ડ્યુડોન સૈવ' (Dieudonné Saive) અને 'ફેબ્રિક નેશનલ' (Fabrique Nationale) દ્વારા સુધારાઓ કરાયેલા. બ્રાઉનિંગનું ૧૯૨૬માં અવસાન થયું, તેના કેટલાક વર્ષો પહેલાં, તેની આ રચનાને અંતિમરૂપ અપાયેલું.
'હાઇ-પાવર' નામ પિસ્તોલનાં મેગેઝીનમાં ૧૩ ગોળીઓનાં સમાવેશની ક્ષમતા દર્શાવે છે; જે અન્ય લ્યુગર અને માઉઝર પિસ્તોલોની ક્ષમતા કરતાં લગભગ બમણી છે. આ પિસ્તોલ ક્યારેક HP તરીકે સુચવાય છે જે હાઇ-પાવર ("High-Power")નું ટુંકુંરૂપ છે, અથવા તો GP, જે ફ્રેન્ચ ભાષામાં ("Grande Puissance") હાઇ-પાવરનું ટુંકું રૂપ છે. ઓળખમાં વપરાતા પી-૩૫ (P-35) અક્ષરો આ પિસ્તોલનો સને.૧૯૩૫માં થયેલો પરિચય દર્શાવે છે. જોકે બેલ્જીયમમાં પણ આ શસ્ત્ર મોટાભાગે 'હાઇ-પાવર' તરીકેજ ઉલ્લેખાય છે. આયરિશ દળોમાં આ શસ્ત્ર BAP (બ્રાઉનિંગ ઓટોમેટિક પિસ્તોલ) તરીકે ઓળખાય છે.
પરિચય પુસ્તિકા
શ્રેણી:શસ્ત્રો શ્રેણી:બંદુકો
ભારતીય રાજ્યોના પ્રતિકો
કેન્દ્ર શાસિત પ્રદેશો
મોટા ભાગના કેન્દ્ર શાસિત પ્રદેશો હજુ ભારતના પ્રતીકો ફેરફાર કરીને ઉપયોગ કરે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી: ભારતના રાષ્ટ્રીય ચિન્હો
વડોલી(બારડોલી)
વડોલી(બારડોલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના બારડોલી તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. વડોલી ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:બારડોલી તાલુકો
તાપી રિવરફ્રન્ટ
તાપી રિવરફ્રન્ટ ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના સુરત શહેરમાંથી પસાર થતી તાપી નદીના કિનારા પર શહેરને વિકસિત કરવાના હેતુ સાથે બાંધવામાં આવતી એક યોજના છે. રાજ્ય સરકાર દ્વારા આ રિવરફ્રન્ટ યોજના માટે નદીકિનારાની ૫૪ હેકટર જમીન ફાળવવામાં આવેલ છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:સુરત શહેર
માણપુર (તા. ધ્રાંગધ્રા)
માણપુર (તા. ધ્રાંગધ્રા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધ્રાંગધ્રા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માણપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધ્રાંગધ્રા તાલુકો
રાજપુરા (તા. વાઘોડિયા)
રાજપુરા (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાજપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાઘોડિયા તાલુકો
બોરીયાવી (તા. મહેસાણા)
બોરીયાવી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. વર્તમાન સમયમાં આ ગામમાં શ્રી ભગવાન ભોલેનાથનું સુંદર મંદિર તૈયાર થઇ રહ્યું છે.
શ્રેણી:મહેસાણા તાલુકો
પલિસ્તી સંસ્કૃતિનું મ્યુઝિયમ
પલિસ્તી સંસ્કૃતિનું મ્યુઝિયમ (Corinne Mamane Museum of Philistine Culture - המוזיאון לתרבות הפלשתים ע"ש קורין ממן) આશ્દોદ, ઈઝરાયેલમાં એક પુરાતત્વીય મ્યુઝિયમ છે. તે શહેરના વિસ્તારમાં રહેતા પલિસ્તીઓની સંસ્કૃતિની શોધ કરે છે. આ સંગ્રહાલય એ પલિસ્તીઓ સંસ્કૃતિને સમર્પિત વિશ્વનું એકમાત્ર મ્યુઝિયમ છે તે પહેલો સંગ્રહાલય હતો જે 1990 માં આશ્દોદમાં ખોલવામાં આવ્યો હતો.
ઓલગામ (તા.વલસાડ)
ઓલગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં સૌથી છેલ્લા આવતા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલસાડ તાલુકાનું ગામ છે. ઓલગામ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
પલિસ્તી સંસ્કૃતિનું મ્યુઝિયમ
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ઈઝરાયલ
અરબી ભાષા
અરબી ભાષા સેમિટિક ભાષાઓ પૈકીની એક ભાષા છે. આ ઈન્ડો-યુરોપિયન ભાષાઓ સાથે વિશેષ સંબંધિત છે, ફારસી ભાષા સાથે પણ સંબંધિત છે. આ ઈબ્રાની ભાષા સાથે સંબંધિત છે. અરબી ઇસ્લામ ધર્મની ભાષા છે, જે ભાષામાં મુસલમાનોનો મુખ્ય ધર્મગ્રંથ કુરાન-એ-શરીફ લખાયેલ છે.
ઓલગામ (તા.વલસાડ)
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો શ્રેણી:વલસાડ તાલુકો
અરબી ભાષા
દેશ
અરબી ભાષા ઘણા દેશોની રાષ્ટ્ર ભાષા છે, જેવા કે સાઉદી અરેબિયા, લેબેનાન, સિરિયા, યમન, ઇજીપ્ત, જૉર્ડન, ઈરાક, અલ્જીરીયા, લિબિયા, સુદાન, કતાર, ટ્યુનિશિયા, મોરોક્કો, માલી વગેરે.
લિપિ
અરબી ભાષા અરબી લિપિમાં લખવામાં આવે છે. આ જમણી બાજુ થી ડાબી તરફ લખવામાં આવે છે. તેના ઘણા અવાજો ઉર્દુ ભાષા કરતાં અલગ છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ભાષાઓ
ટીંબી (તા.નાંદોદ)
ટીંબી (તા.નાંદોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના નાંદોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. ટીંબી ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
શ્રેણી:નાંદોદ તાલુકો
ઇન્દ્રપુરા (તા. દેત્રોજ)
ઇન્દ્રપુરા (તા. દેત્રોજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દેત્રોજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઇન્દ્રપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જુવાર, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:દેત્રોજ તાલુકો
ટિમરવા (તા. ગરૂડેશ્વર)
ટિમરવા (તા. ગરૂડેશ્વર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના ગરૂડેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. ટિમરવા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
શ્રેણી:ગરૂડેશ્વર તાલુકો
બાલુશાહી
બાલુશાહી (بالوشاھی; बालूशाही) એ ઉત્તર ભારતીય, પાકિસ્તાની, નેપાળી ખાનપાનની એક પારંપારિક મીઠાઈ છે. આ મીઠાઈ અમિરિકન ગ્લેઝ્ડ ડોનટ ને મળતી આવે છે. દક્ષીણ ભરતમાં આના એક અલગ સંસ્કરણને "બાદુશાહ" કહે છે.
બાલુશાહી
આ મીઠાઈને મેંદાથી બનાવવી, ઘીમાં તળી અને ચાસણીમાં બોળીને બનાવવામાં આવે છે. .
બાદુશાહ
બાદુશાહ મેંદો, ઘી અને ચપતી બેકિંગ સોડામેળવીને બનેલી કઠણ કણકમાંથી બનાવવામાં આવે છે. હાથી ૧ ઈંચ જેટાલા લુઆ બનાવવામાં આવે છે. તેમને ઘેમાં તળીને ચાસણીમાં બનાવવામાં આવે છે જેથી તેની બહાર ચાસણીનું આવરણ રહી જાય. તે અત્યંત મીથી હોય છે અને હલકું પડ જેવી સપટી ધરાવે છે.
બાલુશાહીમઆં મોગલ ખાનપાન ના લક્ષણો જનાય છે, શક્ય છે કે દક્ષીણ ભારત સાથે મોગલ સામ્રાજ્યના પારંપારિક સંબંધોને કારણે આ મીઠાઈ ત્યાં પહોંચી હોય. આંધ્ર પ્રદેશ કેરળ, તમિલનાડુ અને કર્ણાટકના મીઠાઈ વિક્રેતા પાસે આ મીઠાઈ મળી આવે છે.
જીવા (તા. ધ્રાંગધ્રા)
જીવા (તા. ધ્રાંગધ્રા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધ્રાંગધ્રા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જીવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધ્રાંગધ્રા તાલુકો
બાઇબલ જમીન મ્યુઝિયમ
બાઇબલ જમીન મ્યુઝિયમ (מוזיאון ארצות המקרא ירושלים) યહૂદી બાઇબલમાં પ્રાચીન દેશો અને સંસ્કૃતિઓને સમર્પિત મ્યુઝિયમ છે આ સંગ્રહાલય જેરુસલેમમાં આવેલું છે, ઇઝરાયેલ મ્યુઝિયમની બાજુમાં અને ઇસ્રાએલના આર્કિયોલોજી માટે નેશનલ કેમ્પસ, ગીવત રામ છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી: ઈઝરાયલ
રાયણતલાવડી (તા. વાઘોડિયા)
રાયણતલાવડી (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રાયણતલાવડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાઘોડિયા તાલુકો
ઇસ્લામના પયગંબરો
ઇસ્લામના પયગંબરો  (الأنبياء في الإسلام) "નબીઓ કે દૂતો" (રસૂલ, બ.વ રુસૂલ), ફરિશ્તા દ્વારા મળતા અલ્લાહના સંદેશને પોતાની કોમ કે સમૂદાય ના લોકોને પહોંચાડનાર પયગંબરો કહેવાય છે. (Arabic: ملائكة, અરબીમાં ફીરશ્તાઓને "મલાયકા"કહે છે); [[મુસ્લિમો માને છે કે તેઓ ઈશ્વર (અરબીમાં અલ્લાહ) તરફથી જે સંદેશો આવે છે એ લોકોને એમને સમજાય એવી સરળ ભાષામાં તેઓ પહોંચાડે છે. પયગંબરોમાં પણ શ્રધ્ધા રાખવી એ ઇસ્લામના છ નિયમોમાંથી એક છે.six articles of the Islamic faith, and specifically mentioned in the Quran. મુસ્લિમો માને છે કે સૌપ્રથમ માનવ આદમ (ادم), નું સર્જન અલ્લાહે(الله) કર્યું.આ આદમ સૌપ્રથમ નબી કે પયગંબર પણ છે.કુરાનમાં અંદાજે ૨૬ નબીઓના નામોનો ઉલ્લેખ જોવા મળે છે.આ જ નબીઓના નામ જુનું ટેસ્ટામેન્ટ(તોરાહ) અને ઇન્જીલ (બાઈબલ)માં પણ આવ્યા છે પરંતુ ઉચ્ચારમાં થોડા ફેરફાર સાથે.દા.ત.યહુદીઓ જેમને એલીશા કહે છે ,ઇસ્લામમાં એ ઇલ્યાસ,જોબ-બાઈબલમાં ઇસ્લામમાં ઐયુબ,મોજેઝ ઇસ્લામમાં મૂસા અને ઇસુ કે જીસસ ઇસ્લામમાં ઈસા તરીકે ઓળખાય છે.મૂસા ને તોરાહ આપવામાં આવી હતી એને અરબીમાં "તૌરેત" કહેવામાં આવે છે.ડેવિડ ને Psalms કે જે અરબીમાં ઝબૂર અને ઈસુને ગોસ્પેલ આપવામાં આવી હતી જેને ઇસ્લામમાં ઇન્જીલ કહેવામાં આવે છે.
કાંહડોલઘોડી
કાંહડોલઘોડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. કાંહડોલઘોડી ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
આવાં ગાર્દ
આવાં ગાર્દ એ કલા, સાહિત્ય અને સંસ્કૃતિના સંદર્ભમાં વપરાતી પરિભાષા છે. મૂળે યુદ્ધ ક્ષેત્રમાંથી આવેલી આ સંજ્ઞા સાથે જે-તે ક્ષેત્રની નૂતન કાર્યપદ્ધતિ અને વિચારસરણી સંકળાયેલી છે. કોઈ પણ કલા ક્ષેત્રે પૂર્વ-પ્રસ્થાપિત રૂઢિઓને તોડી, ર્દઢ થયેલા મૂલ્યોનો ઉચ્છેદ કરી, સ્થિત્યંતર લાવનાર અને પોતાના સમયથી ખૂબ આગળ વધી જનાર નવા માર્ગના પ્રવર્તકોને 'આવાં ગાર્દ' તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
ઈટાલિયનમાં 'અવાન્તિ' અને ફ્રેન્ચમાં 'આવાં'નો અર્થ 'મોખરે' થાય છે. 'મોખરે રહેતા સૈનિકો' સંદર્ભે પ્રયોજાતી આ સંજ્ઞા ઓગણીસમી સદીની છેલ્લી પચ્ચીસીમાં યુદ્ધક્ષેત્રમાંથી ખસીને સાંસ્કૃતિક અને રાજકીય ક્ષેત્રે પ્રવેશી, અને ક્રમશ: કલા અને સાહિત્યના ક્ષેત્રમાં સ્થિર થઈ હતી.
વાસ્તવવાદી અને પ્રતિનિધાનવાદી યુરોપીય સાહિત્યમાં પ્રતીક, સંદિગ્ધતા અને સૂચનાત્મકાથી આમૂલ પરિવર્તન લાવનાર બોદલેર, વર્લે, રેમ્બો વગેરે પ્રતિકવાદી સર્જકોને 'આવાં ગાર્દ' સર્જકો તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. ગુજરાતી સાહિત્યમાં મધ્યકાલિન પરંપરાનો વિચ્છેદ કરી અર્વાચિન તત્ત્વોનો ઉન્મેષ દાખવનાર નર્મદ તેમજ અર્વાચિન પરંપરાનો વિચ્છેદ કરી આધુનિક તત્ત્વોનો પ્રવેશ કરાવનાર સુરેશ જોષી, લાભશંકર ઠાકર કે સિતાંશુ યશશ્ચન્દ્ર વગેરે સાહિત્યકારોને આ અર્થમાં આવાં ગાર્દ સર્જકો માનવામાં આવે છે.
બાહ્ય કડી
શ્રેણી:સાહિત્ય
જોગીયાય (તા. અબડાસા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અબડાસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અબડાસા તાલુકો
નગાણા (તા. વડગામ)
નગાણા (તા. વડગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નગાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડગામ તાલુકો
દેલવાડા ખાંટ (તા. બહુચરાજી)
દેલવાડા ખાંટ (તા. બહુચરાજી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બહુચરાજી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દેલવાડા ખાંટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બહુચરાજી તાલુકો
રોપા (તા. વાઘોડિયા)
રોપા (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રોપા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાઘોડિયા તાલુકો
પીઠાઇ (તા. કઠલાલ)
પીઠાઇ (તા. કઠલાલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  કઠલાલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીઠાઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કઠલાલ તાલુકો
ઓધવા (તા. ડીસા)
ઓધવા (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઓધવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શીલાણા (તા. બગસરા)
શીલાણા (તા. બગસરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બગસરા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. શીલાના ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ઓધવા (તા. ડીસા)
શ્રેણી:ડીસા તાલુકો
શીલાણા (તા. બગસરા)
શ્રેણી:બગસરા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
તોરણા (તા.નાંદોદ)
તોરણા (તા.નાંદોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના નાંદોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. તોરણા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
શ્રેણી:નાંદોદ તાલુકો
મુમનવાસ (તા. વડગામ)
મુમનવાસ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડગામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મુમનવાસ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:વડગામ તાલુકો
પાલડી (તા. ડીસા)
શ્રેણી:ડીસા તાલુકો
જુના ધનશામગઢ
જુના ધનશામગઢ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધ્રાંગધ્રા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જુના ધનશામગઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધ્રાંગધ્રા તાલુકો
ભરતસિંહ માધવસિંહ સોલંકી
ભરતસિંહ સોલંકી (જન્મ: નવેમ્બર ૨૬, ૧૯૫૩) ગુજરાત પ્રદેશ કોંગ્રેસ સમિતિના ૨૫ માં પ્રમુખ હતાં. આ ઉપરાંત તેઓ ભારત દેશની ૧૪મી લોકસભાના સભ્ય રહી ચુક્યા છે. તેમણે વર્ષ ૨૦૦૪ થી ૨૦૧૪ સુધી ગુજરાત રાજ્યના આણંદ સંસદીય મતવિસ્તારનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું. તેમના પિતા માધવસિંહ સોલંકી પણ રાજકારણમાં લાંબી કારકિર્દી ગુજારી ચુક્યા છે.
ભરતસિંહ સોલંકી યુપીએ - ૨ સરકાર દરમિયાન કેબિનેટમાં પેયજળ અને સેનિટેશન મંત્રી પણ રહી ચુક્યા છે. આ અગાઉ તેઓ કેન્દ્રની યુપીએ સરકારમાં રાજ્ય કક્ષાના ઉર્જામંત્રી રહી ચુક્યા છે. તેઓ વર્ષ ૨૦૦૪ થી ૨૦૦૬ દરમિયાન ઓલ ઇન્ડિયા કોંગ્રેસ કમિટીના જનરલ સેક્રેટરી પણ રહી ચુક્યા છે.
૨૦૦૪ અને ૨૦૦૯માં બે વખત આણંદ લોક સભાની બેઠક જીત્યા બાદ ૨૦૧૪માં તેઓ ભાજપના દિલિપભાઇ પટેલ સામે ચૂંટણીમાં હારી ગયા હતા.
રાસ
thumb|[[નવરાત્રી દરમિયાન રાસ રમતા બાળકો, બેંગ્લોર]] રાસ અથવા દાંડિયા રાસ ભારતના ગુજરાત અને રાજસ્થાન રાજ્યોના લોકનૃત્યોનો એક પ્રકાર છે, અને હોળી અને રાધા-કૃષ્ણની વૃંદાવનની રાસલીલાઓ સાથે સંબંધ ધરાવે છે. નવરાત્રી દરમિયાન ગરબાની સાથે રાસ નૃત્ય પણ કરવામાં આવે છે.
નામ
"રાસ" નામ સંસ્કૃત શબ્દ રાસ પરથી આવ્યો છે. રાસનું મૂળ પ્રાચીન સમયમાંથી મળે છે, જે કૃષ્ણની રાસલીલા સાથે સંબંધિત છે.
નૃત્ય
સૌરાષ્ટ્રમાં સામાન્યતઃ રાસ પુરુષો રમે છે જ્યારે રાસડા માત્ર સ્ત્રીઓ કે ક્યારેક સ્ત્રી-પુરુષો જોડે રમે છે. રાસને સામાન્ય રીતે દાંડિયારાસ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે; પરંતુ રાસને દાંડિયા વગર પણ ઘણી વાર "પગના ઠેકા સાથે, હાથના હિલોળા અને અંગમરોડ સાથે" પણ રમવામાં આવે છે.
લેખક રજની વ્યાસના અનુસાર, "દાંડિયારાસ એ સૌરાષ્ટ્રનું સર્વોત્તમ નૃત્ય છે" અને તેના "અનેક પ્રકારો છે." આ નૃત્યોમાં "તેનાં ગીતોની સરળતા, ભાવવાહિતા અને આખાય સમૂહમાં ચેતન રેલાવવાની અદ્ભૂત શક્તિ છે" અને તેમાં રહેલાં "લય, ગઈત અને તરલતાને કારણે આ કલાવારસો ચિરંજીવ બન્યો છે."
સંદર્ભ
શ્રેણી:નૃત્ય
હાથીપુરા (તા. દેત્રોજ)
હાથીપુરા (તા. દેત્રોજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દેત્રોજ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. હાથીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જુવાર, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
નવાવાસ (હડદ)
નવાવાસ (હડદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાંતા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવાવાસ (હડદ) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાંતા તાલુકો
કુકસ (તા. મહેસાણા)
કુકસ (તા. મહેસાણા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
कुकस गाम मां चौधरी नी संख्या वधारे छे.
શ્રેણી:મહેસાણા તાલુકો
વાંઝટેમરુન
વાંઝટેમરુન ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકાનું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. વાંઝટેમરુન ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે.
આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
નવેરા
નવેરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં સૌથી છેલ્લા આવતા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલસાડ તાલુકાનું ગામ છે. નવેરા ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો શ્રેણી:વલસાડ તાલુકો
રવાલ (તા. વાઘોડિયા)
રવાલ (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રવાલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાઘોડિયા તાલુકો
ઉમરવા (તા.નાંદોદ)
ઉમરવા (તા.નાંદોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના નાંદોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. ઉમરવા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
શ્રેણી:નાંદોદ તાલુકો
નવાવાસ (દાંતા)
નવાવાસ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દાંતા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. નવાવાસ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
નવાવાસ ખાતે ડી.ડી ચોક્સી હાઇસ્કુલ તેમજ કોલેજની સગવડ છે.
મહેશ ભટ્ટ
મહેશ ભટ્ટ (જન્મ ૨૦ સપ્ટેમ્બર ૧૯૪૮) જાણીતા ભારતીય ફિલ્મ દિગ્દર્શક છે.
બાળપણ અને કુટુંબ
મહેશ ભટ્ટનો જન્મ હિન્દુ ફિલ્મ દિગ્દર્શક નાનાભાઈ ભટ્ટ (૧૯૧૫–૧૯૯૯)ને ત્યાં થયો હતો.
કારકિર્દી
મહેશ ભટ્ટે તેમની કારકિર્દીની શરુઆત હિંદી દિગ્દર્શક રાજ ખોસલા સાથે ૨૧ વર્ષની ઉંમરે કરી હતી.
સાથોડી ધોધ
સાથોડી ધોધ (Sathoddi Falls) ભારત દેશના કર્ણાટક રાજ્યના ઉત્તર કન્નડ જિલ્લા માં યેલ્લાપુર નગર થી ૩૨ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ એક ધોધ છે. આ ધોધ કેટલાંક અનામી ઝરણાંઓ દ્વારા કાલ્લારમણે ઘાટ નજીક રચાયેલ છે. આ ધોધ લગભગ 15 મીટર (49.2 ફૂટ) ઊંચાઈ ધરાવે છે. આ જળપ્રવાહ પછી આગળ વહેતાં કાલી નદી પર આવેલા કોડાસલ્લી બંધના જળાશયમાં ભળી જાય છે. thumb|300x300px|સાથોડી ધોધ
મહેશ ભટ્ટ
અંગત જીવન
તેઓનું લગ્ન કિરણ ભટ્ટ સાથે ૧૯૭૦માં થયું હતું અને તેમને બે સંતાન છે, એક પુત્ર રાહુલ ભટ્ટ અને પુત્રી પૂજા ભટ્ટ જે અભિનેત્રી છે.
ફિલ્મ કારકિર્દી
દિગ્દર્શક
ખાંભડા (તા. ધ્રાંગધ્રા)
ખાંભડા (તા. ધ્રાંગધ્રા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધ્રાંગધ્રા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખાંભડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
મહેશ ભટ્ટ
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:બોલીવુડ શ્રેણી:૧૯૪૮માં જન્મ
ખાંભડા (તા. ધ્રાંગધ્રા)
શ્રેણી:ધ્રાંગધ્રા તાલુકો
નાંદવાલા
નાંદવાલા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના વલસાડ જિલ્લાના વલસાડ તાલુકાનું ગામ છે. નાંદવાલા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, દુધની ડેરી, પંયાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.
રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં. ૮ આ ગામની નજીકથી પસાર થાય છે. આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:વલસાડ તાલુકો
ગુંજાલા (તા. દેત્રોજ)
ગુંજાલા (તા. દેત્રોજ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દેત્રોજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગુંજાલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જુવાર, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદેસર (તા. કઠલાલ)
સંદેસર (તા. કઠલાલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ખેડા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  કઠલાલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સંદેસર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:કઠલાલ તાલુકો
પમરુ (તા. ડીસા)
પમરુ (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પમરુ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ડીસા તાલુકો
કચ્છ ઘોરાડ અભયારણ્ય
કચ્છ ઘોરાડ અભયારણ્ય (Kutch Bustard Sanctuary અથવા Kachchh Great Indian Bustard Sanctuary) કે જે લાલા પરજણ ક્ષેત્ર તરીકે પણ ઓળખાય છે, તે ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા નલીયા તાલુકામાં આવેલા જખૌ ગામ નજીક આવેલું એક સુરક્ષિત ક્ષેત્ર છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતના અભયારણ્યો શ્રેણી:કચ્છ જિલ્લો
રસુલાબાદ (તા. વાઘોડિયા)
રસુલાબાદ (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રસુલાબાદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાઘોડિયા તાલુકો
માનવશરીર અને સેલેનીયમ
right|thumb|250px| મહત્તમ પ્રમાણમાં સેલેનીયમ ધરાવતાં છોલેલાં બ્રાઝીલ નટનાં ફળ સેલેનીયમ એ એક બહુ જ શકિતશાળી ખનીજ છે. જો કે માનવશરીરને બહુ જ નજીવા પ્રમાણમાં એની જરુર પડે છે. શરીરમાં કેટલાક અસ્થિર અણુઓ હોય છે, જેને મુક્ત (ફ્રી) રેડીકલ કહે છે. એ શરીરના કોષો પર હુમલો કરી કેન્સર જન્માવે છે. આ મુક્ત રેડીકલને દુર કરનાર એન્ઝાઈમમાં કેન્દ્રીય સ્થાન સેલેનીયમનું હોય છે. આમ સેલેનીયમ કેન્સર સામે રક્ષણ આપે છે.
સેલેનીયમ મુખ્યત્વે બ્રાઝીલ નટના ફળ (૩૦ ગ્રામમાં ૮૪૦ માઈક્રોગ્રામ), અનાજ, કઠોળ અને થોડા પ્રમાણમાં ફળ-શાકભાજીમાં હોય છે. સેલેનીયમની રોજની જરુરીયાત માત્ર ૫૫ માઈક્રોગ્રામની હોય છે. કેન્સર સામે રક્ષણ મેળવવા માટે ૧૦૦થી ૩૦૦ માઈક્રોગ્રામ લેવું જોઈએ. માત્ર એક બ્રાઝીલ નટના ફળમાંથી ૧૨૦ માઈક્રોગ્રામ જેટલું સેલેનીયમ મળી રહે છે. આહારમાં સેલેનીયમની ઉણપથી હ્રદય ફુલી જાય છે, અને એનું કાર્ય બરાબર થઈ શકતું નથી. વળી એની ઉણપથી થાઈરોઈડનું કાર્ય પણ ખોરંભાય છે. ઉપરાતં રોગપ્રતિકારક શક્તિ માટે પણ સેલેનીયમ જરુરી છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:માનવ શરીર
કોંઢ (તા. ધ્રાંગધ્રા)
કોંઢ (તા. ધ્રાંગધ્રા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધ્રાંગધ્રા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોંઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:ધ્રાંગધ્રા તાલુકો
પ્રાંસલી (તા. સુત્રાપાડા)
પ્રાંસલી (તા. સુત્રાપાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા   ગીર સોમનાથ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સુત્રાપાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પ્રાંસલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, માછીમારી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સુત્રાપાડા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
પેછડાલ (તા. ડીસા)
પેછડાલ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. પેછડાલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, બટાકા, દાડમ તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ડીસા તાલુકો
લોકનૃત્ય
સ્થાનિક લોકોમાં પ્રચલિત નૃત્યને સામાન્ય રીતે લોકનૃત્ય કહેવાય છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:નૃત્ય
વાઇદુન
વાયદુન ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકાનું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. વાયદુન ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે.
આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
ઉમરસાડી (વલસાડ)
ઉમરસાડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના વલસાડ જિલ્લાના વલસાડ તાલુકાનું ગામ છે. ઉમરસાડી ગામમાં આંગણવાડી,પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:વલસાડ તાલુકો
સનાળીયા (તા. બગસરા)
શ્રેણી:બગસરા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ઉપરકોટની ગુફાઓ
ઉપરકોટની ગુફાઓ પ્રાચીન માનવસર્જિત ગુફાઓ છે. આ ગુફાઓ જુનાગઢ બૌદ્ધ ગુફા સમૂહનો ભાગ છે, જે ભારતના ગુજરાત રાજ્યના જુનાગઢમાં આવેલ છે.
ગુફાઓ
આ ગુફાઓ ઉપરકોટમાં ૩૦૦ ફીટ ઉંડી ખાઇ પછી, અડી કડી વાવની નજીક, ઇ.સ. ૨જી - ૩જી સદી દરમિયાન રચવામાં આવી હતી. આ ગુફાઓ સાતવાહન સ્થાપત્ય સાથે ગ્રેકો-સ્કિથિયન શૈલી ધરાવે છે.
ભારતીય પુરાતત્વ વિભાગ મુજબ, આ ગુફા સમૂહ ત્રણ સ્તરોમાં છે, અને દરેક સ્તરને ઝરુખાઓ છે, પરંતુ માત્ર બે માળો જ નિયમિત છતો ધરાવે છે. પ્રથમ માળ પર એક કૂંડ છે, જે ૧૧ ચોરસ ફીટના માપનો છે અને તેની ત્રણ બાજુઓ આવરેલી છે. તેની બાજુમાં ૬ સ્થંભો વાળો મોટો ઓરડો આવેલો છે. પરસાળમાં બાકીનો વિસ્તાર, ઉત્તર-પૂર્વ અને પશ્ચિમ બાજુઓ પર દિવાલો ધરાવે છે. નીચલા માળ પર તેવા જ ઓરડાઓ પરસાળ સહિત આવેલા છે અને તેના સ્થંભો ઉપરના માળોને ટેકો પૂરો પાડે છે અને સુશોભિત ચૈત્ય બારી ધરાવે છે.
નીચલો માળ સુંદર કોતરણી વાળા થાંભલાઓ ધરાવે છે, જેનો પાયો, મધ્યનો ભાગ અને ઉપલો ભાગ અનન્ય એવી સુશોભિત ભાત ધરાવે છે. આ ગુફાઓ સુંદર થાંભલાઓ અને પ્રવેશદ્વારો, પાણીની ટાંકીઓ, ઘોડાની નાળની આકારની ચૈત્ય બારીઓ, મંત્રણા ખંડ અને ધ્યાન માટેનો ઓરડો ધરાવે છે.
આ ગુફાઓ રાષ્ટ્રીય મહત્વનું સ્મારક (N-GJ-135) છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:બૌદ્ધ ધર્મ શ્રેણી:ગુજરાતની ગુફાઓ શ્રેણી:રાષ્ટ્રીય મહત્વનાં સ્મારકો શ્રેણી:જૂનાગઢ જિલ્લો
ઋષિ પંચમી
ઋષિપંચમી એ ભાદરવા સુદ ૫ને દિવસે ઉજવવામાં આવતુ એક વ્રત છે. આ દિવસે બહેનો સ્ત્રીદોષોથી થતા રોગોની મુક્તિ માટે વ્રત કરે છે જેમાં સામા નામનું ઋષિધાન્ય ખાઈ, ફળાહાર કરી ને નદીએ જઈ સ્નાન કરીને હિંદુ ધર્મના સપ્તર્ષિ (સાત ઋષિઓ) કશ્યપ, અત્રિ, ગૌતમ, ભારદ્વાજ, વિશ્વામિત્ર, જમદગ્નિ અને વસિષ્ઠની પૂજા કરે છે. તેથી આ વ્રતને ઋષિપાંચમ, ઋષિપંચમી અથવા સામા પાંચમ પણ કહે છે.
વાડી (તા. ગરૂડેશ્વર)
વાડી (તા. ગરૂડેશ્વર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નર્મદા જિલ્લાના ગરૂડેશ્વર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. વાડી ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
શ્રેણી:ગરૂડેશ્વર તાલુકો