cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
સીપોર (તા. વડનગર)
સીપોર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. સીપોર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય સરકારી તેમજ ખાનગી નોકરી, ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્ર, બેંક, બજાર, પ્રાથમિક શાળાઓ, ઉચ્ચતર માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડીઓ તેમ જ દૂધની ડેરી, પશુ ચિકીત્સાલય જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગામની ઉત્તર દિશામાં તળાવ આવેલું છે. અહીંથી વડનગર, ખેરાલુ તથા ઇડર માટે બસ સુવિધા પ્રાપ્ત છે.
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
કરમચંદનુ
કરમચંદનુ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કરમચંદનુ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
અગતરાય (તા. કેશોદ)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા જૂનાગઢ જિલ્લાનાં કેશોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. અહીં શ્રીરામ મંદિર પણ આવેલું છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:કેશોદ તાલુકો
કિડાણા (તા. ગાંધીધામ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ગાંધીધામ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
પાલખડા (તા. પોરબંદર)
પાલખડા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. પાલખડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ખેડુન (તા. દાહોદ)
ખેડુન (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખેડુન ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
વિસાવાડા
વિસાવાડા પોરબંદર તાલુકાનું દરીયાકાંઠાનું ગામ છે જે મુળદ્વારકા તરીકે પણ ઓળખાય છે. અહીં પ્રાચીન મંદિરોનું મોટું સંકુલ આવેલ છે, જ્યાં ગુજરાત ઉપરાંત રાજસ્થાનનાં યાત્રાળુઓ ખાસ યાત્રા કરવા આવે છે. પોરબંદર થી હર્ષદ જતાં ૨૫ કી.મી. દુર રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ ૮ઇ પર આ ગામ આવેલું છે. અહીં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, બેંક તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. મુખ્ય ખેત ઉત્પાદનો મગફળી, જીરૂ, ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ શાકભાજી છે.
ફોટો ગેલેરી
શ્રેણી:ગુજરાતનાં ગામો શ્રેણી:યાત્રાધામ
સુલીપુર (તા. વડનગર)
સુલીપુર (તા. વડનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સુલીપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. સુલીપુર ગામમા જવા માટે નજીક નુ રેલ્વે સ્ટેશન વડનગર છે. જે ૪ કિમી થાય છે .સુલીપુર વડનગર થી ખેરાલુ મુખ્ય હાઇવે પર આવેલુ છે.
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
કાઠલા (તા. દાહોદ)
કાઠલા (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાઠલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
અજાબ (તા. કેશોદ)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા જૂનાગઢ જિલ્લાનાં કેશોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે
શ્રેણી:કેશોદ તાલુકો
ઓડદર (તા. પોરબંદર)
ઓડદર (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઓડદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે તેમ જ આસપાસ ચૂના પથ્થરોની ખાણોનો ઉદ્યોગ વિકસ્યો છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
વસતી
સને. ૨૦૧૧ની વસતી ગણતરી મુજબ આ ગામની કુલ વસતી ૫,૩૭૯ છે, જેમાં ૨,૮૦૮ પુરુષ તથા ૨,૫૭૧ સ્ત્રી છે. સ્ત્રી-પુરુષ પ્રમાણ, ૯૧૬ સ્ત્રી/૧૦૦૦ પુરુષ તથા શિક્ષણનું પ્રમાણ ૬૭.૦૧% છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ગળપાદર (તા. ગાંધીધામ)
ભૂગોળ
આ ગામ ગાંધીધામથી ૩ કિમી, અંજારથી ૧૧ કિમી અને ભૂજથી ૫૧ કિમીના અંતરે આવેલું છે.
ઇતિહાસ
કચ્છ ગુર્જર ક્ષત્રિયો દ્વારા સ્થાપવામાં આવેલા ૧૮ ગામો પૈકી ગળપાદર એક ગામ હતું. સાતમી સદીમાં તેઓ સૌરાષ્ટ્રમાં સ્થાયી થયા અને ૧૨મી સદીમાં તેમનો મોટો સમૂહ કચ્છમાં દાખલ થયો અને ધાનેટીમાં સ્થાયી થયા. ૧૨મી સદી પછી તેઓ અંજાર અને ભૂજ વચ્ચે સ્થાયી થયા અને ૧૮ ગામોની સ્થાપના કરી.
હાલની સ્થિતિ
૧૯૫૦ સુધી કંડલા બંદર અને ગાંધીધામનો વિકાસ નહોતો થયો ત્યાં સુધી ગળપાદર આ વિસ્તારનું સૌથી મોટું ગામ હતું. હાલમાં ગાંધીધામ શહેર અને એરપોર્ટ અહીંથી માત્ર ૩ કિમીના અંતરે આવેલા છે.
તાજેતરમાં, ભૂજની જેલને અહીં ખસેડવાનો પ્રસ્તાવ મૂકાયો છે.
અખોદડ (તા. કેશોદ)
શ્રેણી:કેશોદ તાલુકો
નવીબંદર (તા. પોરબંદર)
નવીબંદર (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. નવીબંદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
બડોદર (તા. કેશોદ)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા જૂનાગઢ જિલ્લાનાં કેશોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગામમાં એક શિવ મંદિર આવેલું છે, જેનું બાંધકામ વિક્રમ સંવત ૧૭૩૦માં કાઠી દરબાર શૂરાવાળા દ્વારા કરાવવામાં આવ્યું હતું.
શ્રેણી:કેશોદ તાલુકો
પાતાળ
પાતાળ ભારતીય ઉપખંડના હિંદુ ધર્મનાં શાસ્ત્રોમાં જણાવ્યા અનુસાર પૃથ્વીની નીચે એટલે કે તળમાં હોય છે. વિષ્ણુ પુરાણ અનુસાર સાત પ્રકારના પાતાળ લોક હોય છે.
સાત પાતાળ
આ સમસ્ત ભૂમંડળ પચાસ કરોડ યોજન વિસ્તાર ધરાવે છે. એની ઊંચાઈ સિત્તેર સહસ્ર (સિત્તેર હજાર) યોજન જેટલી છે. એની નીચે સાત પાતાળ નગરીઓ છે.
આ સાત પાતાળ લોક નીચે પ્રમાણેના છે:
સુંદર મહેલો યુક્ત અહિયાંની ભૂમિ શુક્લ, કૃષ્ણ, અરુણ અને પીત વર્ણની તથા શર્કરામયી (કંકરીલી), શૈલી (પથરીલી) તેમ જ સુવર્ણમયી છે. અહીંયાં દૈત્ય, દાનવ, યક્ષ અને મોટા મોટા નાગોની જાતિઓ વાસ કરે છે. પાતાળમાં અરુણનયન એ પૃથ્વી પર આવેલા હિમાલયની જેમ જ એક પર્વત છે.
શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ
ખજુરી (તા. દાહોદ)
ખજુરી (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખજુરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
ઉંટડા (તા. પોરબંદર)
ઉંટડા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઉંટડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
ઓરસંગ નદી
ઓરસંગ નદી મધ્ય પ્રદેશમાંથી નીકળી છોટાઉદેપુર નજીક ગુજરાતમાં પ્રવેશે છે. આગળ જતાં તે યાત્રાધામ ચાણોદ ખાતે નર્મદા નદીમાં ભળી જાય છે. તેના પહોળા પટમાં તરબૂચની ખેતી થાય છે. છોટાઉદેપુર, બોડેલી તથા પાવી જેતપુર આ નદીના કિનારે વસેલા મુખ્ય નગરો છે.
હેરણ નદી અને સુખી નદી આ નદીની ઉપનદી છે, જે પૈકી સુખી નદી પર ડુંગરવાંટ ગામ પાસે બંધ બાંધી જળાશય બનાવવામાં આવેલ છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ગુજરાતની નદીઓ
ખાંગેલા (તા. દાહોદ)
ખાંગેલા (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખાંગેલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
કતવારા (તા. દાહોદ)
કતવારા (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામ અમદાવાદ થી ઇન્દોર જતા રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ ઉપર આવેલું છે. કતવારા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્ર તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. અહીં દર સોમવારે હાટ પણ ભરાય છે.
ઇસ્લામાબાદ
thumb|ઇસ્લામાબાદની ફૈસલ મસ્જિદ ઇસ્લામાબાદ પાકિસ્તાનની રાજધાની છે. ભારતના ભાગલા બાદ પાકિસ્તાનને એક રાજધાની નગરની જરૂર હતી, અને તેની પાસે બે પસંદ હતી, એક તો લાહોર અને બીજું કરાચી જેવા નગર આ હેતુ માટે યોગ્ય મનાયા. અંતે એક નવા નગરની સ્થાપનાનો નિર્ણય લેવાયો, જો પૂરી રીતે પૂર્વનિયોજિત હોવાથી આ માટે ફ્રેંચ નગર નિયોજક તથા વાસ્તુકાર લી કાર્બૂસ્યીર ની સેવા લેવાઇ. આજ મહોદયે ભારતમાં ચંડીગઢની સ્થાપનાનું પણ આયોજન કર્યું હતું. આ કારણે આ બન્ને નગર દેખાવમાં એક જેવા લાગે છે.
કતવારા (તા. દાહોદ)
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
ઇસ્લામાબાદ
૨૦૧૭ની વસ્તી ગણતરી મુજબ આ શહેરની વસ્તી લગભગ ૧૦,૧૪,૮૨૫ છે. ઇસ્લામાબાદની ગણતરી અમુક સુંદર ત્રિકોણ શહેરોમાં થાય છે. આ શહેરને ૧૯૬૪માં પાકિસ્તાને પ્રજાસત્તાક દરજ્જો અપાયો તે પહેલાં કરાંચી રાજધાની હતી. આના જોવાલાયક સ્થળો છે ફૈસલ મસ્જીદ, શુકર પુડીઆં, દામન કોહ અને છિત્તર બાગ. આ સિવાય પીર મહેર અલી શાહની મજાર જે ગોલડા શરીફમાં છે અને બડી ઇમામની મજાર જે મુગલ બાદશાહ ઔરંગઝેબે પોતાના શાસનકાળમાં બનાવડાવી હતી, તે પણ ઇસ્લામાબાદના અમુક જોવાલાયક સ્થળોમાંનું એક છે.
નટવરલાલ સુરતી
નટવરલાલ સુરતી ભાવનગર રજવાડાના નાયબ દિવાન હતા. ગોહિલોના ભાવનગર રાજના ૧૭૨૩થી ૧૯૪૭ સુધીના સુવર્ણયુગના ઉત્તરાર્ધમાં તેનું ભારત ગણરાજ્યમાં વિલીનીકરણ કરવાની જવાબદારી છેલ્લા દિવાન અનંતરાય પટ્ટણી અને સાથી નાયબ દિવાન નટવરલાલ સુરતીની જોડીએ પૂરી કરી.
ઇસ્લામાબાદ
ઇતિહાસ
૧૯૫૮ સુધી પાકિસ્તાનની રાજધાની કરાચી રહ્યું. કરાચીની અતિ ઝડપે વધતી વસ્તી અને વાણિજ્ય પ્રવુત્તિઓને કારણે રાજધાનીને કોઇ બીજા શહેરમાં સ્થળાંતરીત કરવાનો વિચાર કરવામાં આવ્યો. ૧૯૫૮માં આ સમયના રાષ્ટ્રપતિ અયુબ ખાન એ રાવલપિંડી નજીક આ જગ્યાનો વિચાર કર્યો અને અહીં શહેર બનાવવાનો આદેશ આપ્યો. હંગામી રીતે રાવલપિંડીને રાજધાની ઘોષિત કરાઇ અને ૧૯૬૦માં ઇસ્લામાબાદના બાંધકામની શરૂઆત થઇ. ૧૯૬૮માં ઇસ્લામાબાદ રાજધાની ઘોષિત કરાયું.
નટવરલાલ સુરતી
જીવન
મૂળ ભરુચવાસી પ્રતાપશાળી પિતા માણેકલાલે વર્ષો પહેલાં વતન છોડી કાઠિયાવાડના લીંબડી વગેરે દેશી રાજ્યોના કારભાર કરી રાજકોટની રાજકુમાર કોલેજમાં શિક્ષક તરીકે નોકરી સ્વિકારી હતી. રાજાઓ સાથે પરદેશની મુસાફરી કરવા માટે શાણી દશા મોઢ વાણિયાની નાતે માણેકલાલને નાત બહાર તો કર્યાં પણ વધુ વિચારે તે નાતના હિતમાં નથી એમ નક્કી કરીને પાછા અપનાવી લીધા. ત્યારે નાતિલાઓ કટાક્ષમાં તેમને માણેકલાલ સુરતીને બદલે માણેકલાલ “વિલાયતી” કહેતા.
ઇસ્લામાબાદ
ભૂગોળ
ઇસ્લામાબાદમાં ઇસ્લામાબાદ રાજધાની ક્ષેત્રમાં માર્ગલહ હિલ્સનું પૈરમાં પોઠવાર પઠારના કિનારાઓ પર સ્થિત છે. આની ઊંચાઈ 507 મીટર (1663 ફીટ) છે. આ શહેર રાવલપિંડી ની નજીક છે.
ભાષા
ઇસ્લામાબાદમાં ૭૦% લોકો પંજાબી બોલે છે. ઉર્દૂ, પશ્તો, સુનતી, અને અંગ્રેજી ઇત્યાદિ ભાષાઓ પણ અહીં બોલાય છે.
નટવરલાલ સુરતી
જીવન
નટવરલાલે મુંબઈ યુનીવર્સિટીમાં બી.એ. પાસ કરી વકીલ બનવા એલ.એલ.બી. કર્યું. ભાવનગર રાજ્યમાં ન્યાયાધીશ તરીકે શરુઆત કરી ચીફ જસ્ટીસ સુધી આગળ વધ્યા. તે બાદ રાજ્યે તેમને રેવેન્યુ કમિશ્નર તરીકે નિમ્યાં. ગામે ગામ ફરી તેમણે ખેડુતોએ શાહુકારો પાસેથી કરેલા દેવાના હિસાબ એકઠા કર્યાં. પ્રજાવત્સલ મહારાજા ભાવસિંહજીએ ખેડુતોનું ત્રણ કરોડ રુપિયાનું દેવું ભરપાઈ કરી દેવાનો આદેશ આપ્યો. વર્ષો સુધી ખેડુતો અને ગણોતિયાઓ રાજાની આ ભલમનસાઈ ભુલ્યાં નહોતાં.
ઇસ્લામાબાદ
પાર્ક
ઇસ્લામાબાદ ઉદ્યાનોનું શહેર ગણાય છે. કેટલાક મુખ્ય ઉદ્યાન આ છે : શકરપડ઼ીઆં, દામન કોહ, ફ઼ાતમા જિનાહ પાર્ક પ્રસિદ્ધ છે.
નટવરલાલ સુરતી
જીવન
પોતાનાં અંગત જીવનમાં નટવરલાલ પણ લોકોના “સુરતી સાહેબ” સાહિત્ય રસિક હતા અને સાહિત્યકારોને હર પ્રકારે મદદ કરવા તત્પર રહેતાં. ગુજરાતના ભૂતપૂર્વ ખબરપત્રી અને કવિ કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણીને ૧૯૩૪માં અમેરિકા અભ્યાસ માટે શિષ્યવૃત્તિની વ્યવસ્થા તેમણે કરી આપી હતી. એટલું જ નહી પણ, પોતાનો એક મહિનાનો પગાર ભેટ આપ્યો હતો. ૧૯૪૮માં આ પરોકપારી કુશળ મહાનુભાવે નિવૃત્તિ લીધી અને વતન ભરુચમાં જઈ વસ્યા. ત્યાં પણ તેમણે સંસ્કૃત ભાષાનું શિક્ષણ, વિદ્યાર્થીઓને આર્થિક મદદ વગેરે પરોપકારી પ્રવૃત્તિઓ જીવન પર્યંત જારી રાખી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૫૮માં મૃત્યુ
ગાંઠીલા (તા. વંથલી)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારના જૂનાગઢ જિલ્લામાં આવેલા વંથલી તાલુકામાં આવેલું એક અને લગભગ ૩૦૦૦ હજારની વસ્તી ધરાવતું ગામ છે.. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામમાં નદી કિનારે ઉમિયા માતાજીનું મંદિર આવેલ છે. જેને કારણે આ ગામ યાત્રાધામ તરીકે પ્રસિધ્ધ થયેલ છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:યાત્રાધામ
બાલાગામ (તા. કેશોદ)
બાલાગામ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા જૂનાગઢ જિલ્લાનાં કેશોદ તાલુકામાં બાંટવા નજીક આવેલું એક નાનું નગર છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે
ઇતિહાસ
મુસ્લિમ શાસન સમયે આ ગામનું નામ ઘેબનપુર હતું અને વસ્તી સંપૂર્ણપણે મુસ્લિમ સમુદાયની હતી. ત્યારબાદ નિર્જન બન્યા પછી ગામને સોરઠીયા અહીર દરનેડ બાલવાએ ફરી વસાવ્યું અને તે પરથી ગામનું નામ બાલાગામ પડ્યું. જોકે અન્ય મત મુજબ આ ગામ ઉંચાઇ પર વસેલું હોવાથી તેનું નામ બાલાગામ પડ્યું છે. બ્રિટિશ શાસન સમયે આ ગામ સોલંકી રાજપૂતોના શાસનમાં હતું. બાલાગામ જૂનાગઢના હેઠળ આવતું અલગ મહેસુલ ઉપવિભાગ હતું.
જોવાલાયક સ્થળો
અહીં માર્ગી સાધુઓના દાસ બાવા પંથનું દાસારામ મંદિર તથા જળ સમાધિ સ્થાન આવેલા છે, જેમને આહીર લોકો પૂજે છે. દાસ એક વખત ગામમાં નહાવા ગયા અને પછી ફરી દેખાયા નહી. તેમનાં અનુયાયીઓ તેઓ સ્વર્ગમાં ગયા હોવાનું માને છે. તેમની પાઘડી કૂવા પાસે મળી આવી, જેને તેઓ આજે પણ પૂજે છે. અહીં દરબારગઢ આવેલ છે.
ગામથી એકાદ માઇલ પૂર્વે વાસણદેવીનું મંદિર આવેલું છે જે વડનગરના નાગર બ્રાહ્મણ જોશીપુરા સમાજની કુળદેવી ગણાય છે.
બામણાસા (તા. કેશોદ)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા જૂનાગઢ જિલ્લાનાં કેશોદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે
શ્રેણી:કેશોદ તાલુકો
ચાઇનીઝ ભાષા
thumb|250px|સિનો-તિબેટીયન ભાષા વર્ગ thumb|250px|પૂર્વ ચીન અને તાઇવાનમાં બોલાતી વિવિધતાઓ
ચાઇનીઝ અથવા સિનિટિક ભાષા(ઓ)  (汉语/漢語 હાન્યુ (Hànyǔ); 华语/華語 હુઆયુ (Huáyǔ); 中文 ઝોંગવેન (Zhōngwén)) એવો ભાષા વર્ગ છે જેમાં ભાષાઓ મોટા ભાગે વિવિધ અંશે અસ્પષ્ટ છે. મૂળભૂત રીતે હેન ચાઇનીઝ દ્વારા ચીનમાં બોલવામાં આવતી આ સ્વદેશી ભાષાઓ, સિનો-તિબેટીયન વર્ગની ભાષાની એક શાખાનું નિર્માણ કરે છે. વિશ્વની આશરે એક પંચમાંશ વસતિ અથવા એક અબજ કરતાં વધારે લોકો ચાઇનીઝની કેટલીક વિવિધ ભાષાઓને તેમની મૂળ ભાષા તરીકે બોલે છે. ચાઇનીઝના આંતરિક વિભાગોને તેમના મૂળ ભાષા બોલતા લોકો દ્વારા સામાન્ય રીતે એક જ ચાઇનીઝ ભાષાની બોલી તરીકે જોવામાં આવે છે, નહીં કે અલગ-અલગ ભાષાઓ, ભલેને પછી આ ઓળખને કેટલાક ભાષાશાસ્ત્રીઓ અને સિનોલોજિસ્ટ દ્વારા અયોગ્ય ઠેરવવામાં આવતી હોય.
ચાઇનીઝ તેની આંતરિક વિવિધતાના ઊંચા સ્તરને કારણે અલગ પડે છે, જો કે તમામ ચાઇનીઝની વિવિધતા લહેકા કે પછી વિશ્લેષણાત્મક હોય. ચાઇનીઝના લગભગ સાતથી તેર જેટલા મુખ્ય પ્રાદેશિક જૂથો છે (વર્ગીકરણ યોજનાને આધારે), જેમાંથી મોટા ભાગના લોકો દ્વારા મોટા ભાગે મેન્ડરિન (લગભગ 850 મિલિયન), ત્યારબાદ વૂ (90 મિલિયન), કેન્ટનીઝ (યૂ) (70 મિલિયન) અને મીન (50 મિલિયન) ભાષા બોલાય છે. આમાંથી મોટા ભાગની પારસ્પરિક રીતે કોઈ જોડાણ ધરાવતી નથી, જો કે ઝીંઆંગ અને દક્ષિણ પશ્ચિમ મેન્ડરિન બોલીઓ જેવા કેટલાક જૂથો કેટલાક સામાન્ય શબ્દો ધરાવે છે અને કેટલાક અંશે અસ્પષ્ટતા ધરાવે છે.
પ્રમાણભૂત ચાઇનીઝ (પુટન્ઘુઆ / ગુઓયુ / હુઆયુ) એ બોલવામાં આવતી ચાઇનીઝ ભાષાનું પ્રમાણભૂત સ્વરૂપ છે, જે મેન્ડરિન ચાઇનીઝની બીજિંગ બોલી પર આધારિત છે, જેને ચાઇનીઝમાં 官话官話ગુઆનહુઆ  અથવા 北方话北方話બીફાંઘુઆ  તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. પ્રમાણભૂત ચાઇનીઝ પીપલ્સ રીપબ્લિક ઓફ ચાઇના (પીઆરસી (PRC)) અને રીપબ્લિક ઓફ ચાઇના (આરઓસી (ROC), તાઇવાન તરીકે પણ ઓળખાય છે)ની સત્તાવાર ભાષા હોવા ઉપરાંત સિંગાપોરમાં બોલવામાં આવતી ચાર સત્તાવાર ભાષામાં પણ સ્થાન ધરાવે છે. તે સંયુક્ત રાષ્ટ્રોની છ સત્તાવાર ભાષાઓમાં પણ સ્થાન ધરાવે છે. ચાઇનીઝના અન્ય પ્રકારોમાં, કેન્ટનીઝ ગુઆંગડોંગ પ્રાંતો અને કેન્ટનીઝ બોલતા વિદેશી સમુદાયોમાં પ્રભાવ ધરાવે છે અને હોંગ કોંગ (અંગ્રેજી સાથે) અને મકાઉ (પોર્ટુગીઝ સાથે)ની એક સત્તાવાર ભાષા છે. મીન નાન, મીન ભાષા જૂથનો એક ભાગ, દક્ષિણ ફૂજીઆન, તેના પાડોશી તાઇવાન (જ્યાં તેને તાઇવાનીઝ અથવા હોક્લો તરીકે ઓળખવામાં આવે છે) અને દક્ષિણપૂર્વ એશિયા (સિંગાપોર અને મલેશિયામાં હોક્કીન તરીકે ઓળખાય છે) પણ બહોળા પ્રમાણમાં બોલવામાં આવે છે.
ચાઇનીઝની વિવિધતાઓ
નીચેનો નકશો ચીનમાં રહેલા ભાષાકીય પેટાવિભાગોને (ભાષાઓ અથવા બોલી જૂથો)ને દર્શાવે છે. પરંપરાગત રીતે સાત મુખ્ય જૂથોની ઓળખ કરવામાં આવી છે, જે તેની વસતિને આધારે નીચેના ક્રમમાં મૂકવામાં આવે છેઃ
કેટલાક ચીની ભાષાવિદો દ્વારા વિવાદિત વર્ગીકરણો
એવા કેટલાક નાના જૂથો પણ છે જેનું હજુ સુધી વર્ગીકરણ કરવામાં આવ્યું નથીઃ જેમ કે ઝીયાંગહુઆ(乡话/鄉話)માં હૈનન ટાપુ પર ડેન્ઝહોઉમાં બોલાતી ડેન્ઝહોઉ બોલી(儋州话/儋州話), જેને પશ્ચિમ હૂનાનમાં બોલવામાં આવતી ઝીયાંગ (湘) ઉત્તરીય ગુઆંગડોંગમાં બોલવામાં આવતી શાઓઝહોઉ ટુહુઆ (韶州土话/韶州土話) સાથે જોડવી ન જોઈએ. મધ્ય એશિયામાં બોલાતી ડુંગન ભાષા મેન્ડરિન સાથે ખૂબ જ નિકટ સંપર્ક ધરાવે છે. જો કે, રાજકૂય રીતે તેને ચાઇનીઝ માનવામાં આવતી નથી કારણ કે તેને સીરિલિકમાં લખવામાં આવે છે અને ચીનની બહાર રહેલા ડુંગન લોકો દ્વારા બોલવામાં આવે છે, જેમને પરંપરાગત ચાઇનીઝ માનવામાં આવતા નથી.
સામાન્ય રીતે, ઉપરના ભાષા-બોલીઓમાં એવી કોઈ દેખીતી સરહદો નથી, પરંતુ મેન્ડરિન ઉત્તર અને દક્ષિણપશ્ચિમની પ્રભુત્વશાળી સિનિટિક ભાષા છે અને બાકીની મોટાભાગે મધ્ય અને દક્ષિણપૂર્વ ચીનમાં બોલવામાં આવે છે. ઘણીવખત, ગુઆંગડોંગ પ્રાંતના કિસ્સામાં, સ્થાનિક લોકો મોટાભાગે એક બીજામાં ભળી જતી વિવિધ ભાષાઓ બોલે છે. ઘણા વિસ્તાર કે જે લાંબા સયમથી ભાષાકીય રીતે વિવિધતા ધરાવે છે ત્યાં ચીનના વિવિધ ભાગની બોલીને કઈ રીતે વહેંચવી જોઇએ તે હંમેશા સ્પષ્ટ નથી. ઇથ્નોલોગ યાદી કુલ 14ની છે, પરંતુ વર્ગીકરણની વિવિધ યોજનાઓને આધારે તેની સંખ્યા સાતથી માંડીને સત્તર સુધી બદલાતી રહે છે. દાખલા તરીકે, મીન વિવિધતાને ઘણી વખત ઉત્તરીય મીન (મીનબેઇ, ફૂચોવ) અને દક્ષિણીય મીન (મીન્નાન, એમોય-સ્વેટોવ)માં વહેંચવામાં આવે છે, ભાષાશાસ્ત્રીઓએ નક્કી કર્યું નથી કે તેની પારસ્પારિક બુદ્ધિગ્રાહ્યતા એટલી નાની છે કે તેને અલગ ભાષા તરીકે રાખી શકાય.
પ્રમાણભૂત ચાઇનીઝ અને ડાયગ્લોસિયા
પુટન્ઘુઆ / ગુઓયુ, જેને ઘણીવાર "મેન્ડરિન" કહેવાય છે તે પીપલ્સ રિપબ્લિક ઓફ ચાઇના, રિપબ્લિક ઓફ ચાઇના (તાઇવાન) અને સિંગાપોર) (જ્યાં તેને "હુઆયુ" કહેવાય છે) દ્વારા ઉપયોગમાં લેવાતી સત્તાવાર પ્રમાણભૂત ભાષા છે. તે બીજિંગ બોલી પર આધારિત છે, જે બીજિંગમાં બોલવામાં આવતી મેન્ડરિનની બોલી છે. સરકારનો ઇરાદો એવો છે કે તમામ ચાઇનીઝ વિવિધતાઓ બોલતા લોકો આ ભાષાનો ઉપયોગ સંવાદ માટે સામાન્ય ભાષા તરીકે કરે. તેથી તેનો ઉપયોગ સરકારી એજન્સીઓમાં, મિડિયામાં અને શાળાઓમાં માધ્યમની ભાષા તરીકે કરવામાં આવે છે.
મેઇનલેન્ડ ચાઇના અને તાઇવાનમાં, ડાયગ્લોસિયા સામાન્ય પાસું છેઃ ચાઇનીઝ લોકો માટે પ્રમાણભૂત ચાઇનીઝની સાથે સિનિટિક ભાષાઓની (બોલી) બેથી ત્રણ જાત એક સાથે બોલવી સામાન્ય બાબત છે. દાખલા તરીકે, શાંઘાઈનો રહેવાસી પુટન્ઘુઆ ઉપરાંત તે ત્યાં ઉછર્યો ના હોય તો પણ શાંઘાઇનીઝ અને તેમની સ્થાનિક ભાષા પણ બોલી શકે છે. ગુઆંગ્ઝહોઉનો મૂળ વતની કેન્ટનીઝ અને પુટન્ઘુઆ, તાઇવાનનો વતની તાઇવાનીઝ અને પુટન્ઘુઆ/ગુઓયુ એમ બંને ભાષા બોલી શકે છે. તાઇવાનમાં રહેતો વ્યક્તિ મેન્ડરિન અને તાઇવાનીઝના સામાન્ય રીતે ભળી જતા ઉચ્ચારો, શબ્દસમૂહો અને શબ્દોનો ઉપયોગ કરે તેવી શક્યતા છે અને આ મિશ્રણને ઘણાં સંજોગોમાં સમાન્ય માનવામાં આવે છે. હોંગ કોંગમાં, મેન્ડરિન બીજી સત્તાવાર ભાષાઓ અંગ્રેજી અને કેન્ટનીઝનું સ્થાન લઈ રહી છે.
ભાષાશાસ્ત્ર
ભાષાશાસ્ત્રીઓ ચાઇનીઝને ઘણીવખત ભાષા વર્ગ તરીકે જુએ છે, પરંતુ ચીનની સામાજિક-રાજકિય અને સાંસ્કૃતિક પરિસ્થિતિ અને બોલવામાં આવેલી તમામ વિવિધતા સમાન લખાણ વ્યવસ્થા ધરાવતી હોવાની હકીકતને ધ્યાનમાં રાખીને સામાન્ય રીતે પારસ્પરિક અસ્પષ્ટતા ધરાવતા પ્રકારોને સામાન્ય રીતે ચાઇનીઝ ભાષા તરીકે ઓળખાવામાં આવે છે. સિનિટિક પ્રકારોનું વૈવિધ્ય રોમાન્સ ભાષાઓ સાથે સરખામણીને પાત્ર છે.
માત્ર વર્ણનાત્મક દૃષ્ટિએ, ભાષાઓ અને બોલીઓ માત્ર સમાન રૂઢિપ્રયોગોના આપખૂદ જૂથો છે, અને પ્રાદેશિક ભાષાઓને માત્ર તકનીકી રીતે જ વર્ણવવા માંગતા ભાષાશાસ્ત્રીઓ તેમના વચ્ચેનો ભેદ કાંઇ જ મહત્વનો નથી. જોકે, માત્ર એક જ ભાષા હોવાના વિચારની રાજકીય અને સાંસ્કૃતિક સ્વ-ઓળખમાં ઘણી અસર પડી છે અને આ મુદ્દા પર લાગણી સંકળાયેલી હોવાનું દર્શાવે છે. મોટાભાગના ચાઇનીઝ લોકો અને ચાઇનીઝ ભાષાશાસ્ત્રીઓ ચાઇનીઝ અને તેની બોલીઓના પેટાવિભાગોને એક જ ભાષા તરીકે ઓળખાવે છે, જ્યારે અન્ય લોકો ચાઇનીઝને ભાષા વર્ગ તરીકે ઓળખાવે છે.
વંશીય ચાઇનીઝ રાષ્ટ્રીયતાના કારણે અને તેઓ ક્લાસિકલ ચાઇનીઝમાં એક જ સામાન્ય સાંસ્કૃતિક અને ભાષાકીય વારસો ધરાવતા હોવાને કારણે ઘણી વખત બોલીઓની વિવિધતાને એક જ ભાષા તરીકે માને છે. દાખલા તરીકે, વુ, મીન, હક્કા અને કેન્ટનીઝ ભાષા બોલતા હેન સ્થાનિકો તેમની પોતાની ભાષાકીય વિવિધતાને અલગ બોલાતી ભાષા તરીકે ઓળખાવે, પરંતુ હેન ચાઇનીઝ તેને આંતરિક વિવિધતા છતાં એક જ વંશીયતા તરીકે ઓળખાવે છે. ચાઇનીઝ રાષ્ટ્રવાદીઓ માટે ચાઇનીઝને એક ભાષા તરીકે જોવાનો વિચાર કદાચ એવું સૂચન કરે છે કે ચાઇનીઝ તરીકેની ઓળખ વાસ્તવિકતાથી વિપરિત બહુ ટુકડાઓમાં વહેંચાયેલી છે અને સુગઠિત નથી અને કદાચ તેને સાંસ્કૃતિક અને રાજકીય રીતે ઉશ્કેરણીજનક પણ માનવામાં આવે છે. વધુમાં, તાઇવાનમાં, તે તાઇવાનની સ્વતંત્રતા સાથે જોડાયેલી છે, જ્યાં તાઇવાનીઝની સ્વતંત્રતાને ટેકો આપતા કેટલાક લોકો સ્થાનિક તાઇવાનીઝ મિન્નાન આધારિત બોલાતી ભાષાને પ્રોત્સાહન આપે છે.
પીપલ્સ રીપબ્લિક ઓફ ચાઇના અને સિંગાપોરમાં પ્રમાણભૂત ચાઇનીઝ ઉપરાંતની સિનિટિક ભાષા(ઓ)ના તમામ વિભાજનોનો સરકાર દ્વારા ફેંગ્યાન (પ્રાદેશિક ભાષા, જેને ઘણીવખત બોલી તરીકે અનુવાદ કરવામાં આવે છે) તરીકે ઉલ્લેખ કરવામાં આવે છે. તમામ પ્રકારના આધુનિક સમયના ચાઇનીઝ લોકો એક જ ઔપચારિક પ્રમાણિત લેખિત ભાષાનો ઉપયોગ કરીને સંવાદ કરે છે, જો કે આધુનિક લેખિત માપદંડ મેન્ડરિન, સામાન્ય રીતે આધુનિક બીજિંગ બોલી, પર આધારિત છે.
ભાષા અને રાષ્ટ્રીયતા
એંગ્લોફોન અને ફ્રાન્કોફોનની જેમ શોધી કાઢવામાં આવેલો શબ્દ સિનોફોન સ્થાનિક સ્તરે ચાઇનીઝ ભાષા બોલતા અથવા સંવાદના માધ્યમ તરીકે ઉપયોગમાં લેતા લોકો માટે ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે. આ શબ્દ પ્રાચીન ચીન માટેના લેટિન શબ્દ સિનેય પરથી ઉતરી આવ્યો છે.
લખાણ
ચાઇનીઝ બોલાતી અને લખાતી ભાષા વચ્ચેનો સંબંધ થોડો જટીલ છે. તેની બોલવામાં આવતી વિવિધતા વિવિધ દરે વિકસતી જાય છે, જ્યારે લખાતી ચાઇનીઝ થોડું જ પરિવર્તન પામી છે. ક્લાસિકલ ચાઇનીઝ સાહિત્ય વસંત અને પાનખર સમયગાળાથી શરૂ થયું, જો કે લખાયેલા રેકોર્ડ ઇ.સ.પૂ. 14થી 11મી સદીના સમયગાળામાં શેંગ વંશમાં ઓરેકલ બોન્સ માટે ઓરેકલ બોન લિપિના ઉપયોગ અંગેના ઘણાં લાંબા સમય પહેલાંના મળી આવ્યા છે.
ચાઇનીઝ ઓર્થોગ્રાફી કાલ્પનિક લંબચોરસ બ્લોકમાં લખવામાં આવતા, પરંપરાગત રીતે ઉભી કોલમમાં ગોઠવવામાં આવતા, કોલમમાં ઉપરથી નીચે અને જમણેથી ડાબી બાજુ કોલમમાં વાંચવામાં આવતા ચાઇનીઝ અક્ષરો હેન્ઝી પર કેન્દ્રિત છે. ચાઇનીઝ અક્ષરો ઉચ્ચારીય પરિવર્તનથી સ્વતંત્ર રૂપાત્મક તત્ત્વો છે. આમ આંક એક, મેન્ડરિનમાં યી, કેન્ટનીઝમાં જેટ અને હોક્કીનમાં ચીટ  (મીનમાંથી), તમામ એક જ સરખો અક્ષર ("一") ઉપયોગમાં લે છે. વિવિધ મુખ્ય ચાઇનીઝ પ્રકારોનું શબ્દભંડોળ અલગ પડતું અને બોલચાલની બિનપ્રમાણભૂત લખાતી ચાઇનીઝ ધરાવે છે, જે ઘણી વખત કેન્ટનીઝ અને હક્કા માટે 冇 અને 係 બોલીના અનોખા અક્ષરોનો ઉપયોગ કરે છે, જે સ્ટાન્ડર્ડ રીતે લખાતી ચાઇનીઝ ભાષામાં પુરાણા અથવા ઉપયોગમાં નહીં લેવાતા માનવામાં આવે છે.
સામાન્ય બોલચાલની ભાષામાં લખાતી કેન્ટનીઝ ઓનલાઇન ચેટ રૂમ અને હોંગ-કોંગર્સમાં અને અન્ય જગ્યાએ વસતા કેન્ટનીઝમાં તુરંત મોકલવામાં આવતા મેસેજમાં ઘણી લોકપ્રિય બની છે. તેનો ઉપયોગ ઘણો જ અનૌપચારિક માનવામાં આવે છે અને ઔપચારિક પ્રસંગો સુધી તેનો ઉપયોગ વિસ્તર્યો નથી.
હૂનાનમાં કેટલીક મહિલાઓ તેમની સ્થાનિક ભાષા નૂ શૂ, ચાઇનીઝ અક્ષરોમાંથી ઉતરી આવેલી સસ્વર લિપિનો ઉપયોગ કરે છે. ડૂંગાન ભાષા, જે કેટલાક લોકો દ્વારા મેન્ડરિનની બોલી માનવામાં આવે છે, હવે સિરિલિકમાં લખવામાં આવે છે અને પહેલાં અરેબિક મૂળાક્ષરમાં લખવામાં આવતી હતી, જો કે ડૂંગાન લોકો ચીનની બહાર રહે છે.
ચાઇનીઝ અક્ષરો
ચાઇનીઝ અક્ષરો સમયાંતરે અગાઉના હીરોગ્લિફ સ્વરૂપોમાંથી વિકાસ પામ્યા છે. તમામ ચાઇનીઝ અક્ષરો ચિત્રલેખ અથવા ભાવચિત્ર છે એ વિચાર ભૂલ ભરેલો છેઃ મોટાભાગના અક્ષરો ઉચ્ચારનો ભાગ ધરાવે છે, અને તે ઉચ્ચારના ભાગો અને અર્થનિર્ધારણ શાસ્ત્ર સુધારાથી બનેલા છે. માત્ર સાદા અક્ષરો જેવા કે રેન 人 (માનવી), રી  日 (સૂર્ય), શેન  山 (પર્વત), શૂઈ  水 (પાણી) જ માત્ર સંપૂર્ણ રીતે ચિત્રમાંથી ઉતરી આવ્યા છે. લગભગ 100મી સદીમાં હેન વંશ દરમિયાન પ્રખ્યાત વિદ્વાન ઝૂ શેને અક્ષરોને છ શ્રેણીમાં વર્ગીકૃત કર્યા હતા, જેમ કે ચિત્રલેખ, સાદા ભાવચિત્ર, સંયુક્ત ભાવચિત્ર, ફોનેટિક લોન્સ, ફોનેટિક સંયોજનો અને ઉતરી સંશ્લેષિત અક્ષરો. આમાંથી માત્ર 4 ટકા અક્ષરોને ચિત્રલેખ તરીકે અને 80-90 ટકાને ફોનેટિક સંયોજન તરીકે વર્ગીકૃત કરાયા હતા. જે અર્થ દર્શાવતા અર્થનિર્ધારણ શાસ્ત્ર તત્વ, જે અર્થ દર્શાવતા હતા અને ફોનેટિક  ઘટકો, જે ઉચ્ચાર દર્શાવતા છે, તેના બનેલા છે. કાંગ્ઝી શબ્દકોષમાં 214 સુધારાને માન્યતા આપવામાં આવી છે.
આધુનિક અક્ષરોની શૈલી નિયમિત લખાણો (楷书／楷書 કેઇશુ ) પરથી ઉતરી આવેલી છે (નીચે જુઓ શૈલી). અન્ય લખાણ શૈલીઓ પણ પૂર્વ એશિયા સુલેખનમાં ઉપયોગમાં લેવાય છે, જેમાં સીલ લિપિ (篆书／篆書 ઝુઆન્શુ), વહેતી લિપિ (草书／草書 કાઓશુ) અને કારકૂની લિપિ (隶书／隸書 લિશુ)નો સમાવેશ થાય છે. સુલેખન કલાકારો પરંપરાગત અને સાદા અક્ષરો લખી શકે છે, પરંતુ પરંપરાગત કલા માટે પરંપરાગત અક્ષરોનો ઉપયોગ કરે છે. thumb|250px|પ્રીફેસ ટુ ધ પોયમ્સ કંપોઝ્ડ એટ ધ ઓર્ચિડ પેવેલિયન બાય વેંગ ઝીહી, સેમી-કર્સિવ શૈલીમાં
વિશાળ પ્રમાણમાં ચાઈનીઝ સમુદાય ધરાવતું સિંગાપોર પ્રથમ અને હાલમાં એકમાત્ર અન્ય દેશ છે જેણે સત્તાવાર રીતે સરળીકરણ ધરાવતા અક્ષરોને સ્વીકાર્યા છે, જો કે, તે મલેશિયામાં યુવાન વંશીય ચાઇનીઝ લોકોમાં આપ મેળે જ પ્રમાણિત થઈ ગયા છે. ઇન્ટરનેટ વૈકલ્પિક પદ્ધતિના વાંચનનો મહાવરો પૂરો પાડે છે, પછી તે પરંપરાગત હોય કે સરળીકરણ ધરાવતી.
સુશિક્ષિત ચાઇનીઝ વાચક આજે લગભગ 6,000-7,000 જેટલા અક્ષરોને ઓળખે છે, જ્યારે મેઇનલેન્ડ વર્તમાનપત્રને વાંચવા માટે લગભગ 3,000 અક્ષરોની જરૂર પડે છે. પીઆરસી (PRC) સરકારે કારીગરોમાં સાક્ષરતાને 2,000 શબ્દોની ઓળખ તરીકે વાખ્યાયિત કર્યું છે, જોકે, તે માત્ર કામચલાઉ સાક્ષરતા જ છે. મોટો બિનસંક્ષિપ્ત શબ્દકોષ, જેમ કે કાંગ્ઝી શબ્દકોષ, લગભગ 40,000થી વધારે અક્ષરો ધરાવે છે, જેમાં દુર્બોધ, પ્રકારો, અલભ્ય અને પ્રાચીન અક્ષરોનો સમાવેશ થાય છે, તેમાંથી લગભગ ચોથા ભાગથી ઓછા અક્ષરો સામાન્ય રીતે ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે.
ઇતિહાસ
ચાઇનીઝ ભાષાના વિકાસનું વર્ગીકરણ એ વિદ્વાનોની ચર્ચાનો વિષય છે. એક પદ્ધતિ સ્વિડીશ ભાષાશાસ્ત્રી બર્નહાર્ડ કર્લગ્રેને 1900ના દાયકાના પ્રારંભિક સમયગાળામાં શોધી હતી, મોટા ભાગની વર્તમાન પદ્ધતિઓ આંતરિક જ્ઞાન અને પદ્ધતિ માટે કર્લગ્રેનની પદ્ધતિ પર ખૂબ જ આધાર રાખે છે.સ્વિડન
જૂની ચાઇનીઝ ભાષા, ઘણી વખત "પ્રાચીન ચાઇનીઝ" તરીકે ઓળખાતી, ઝોઉ વંશના શાસન (ઇ.સ.પૂ. 1122-256)ના પ્રારંભિક અને મધ્યકાળ દરમિયાન સામાન્ય ભાષા હતી, જેના લખાણમાં કાંસાની કલાકૃતિઓ પરણા લખાણો, શિજીંગ ની કવિતાઓ, શુજીંગ નો ઇતિહાસ અને યીજીંગ (આઇ ચીંગ )નો કેટલાક ભાગનો સમાવેશ થાય છે. મોટા ભાગના ચાઇનીઝ અક્ષરોમાં જોવા મળતા ઉચ્ચારણ તત્વો તેમના જૂના ચાઇનીઝ ઉચ્ચારોની ઝાંખી કરાવે છે. જાપાનીઝ, વિયેતનામીઝ અને કોરીયન ભાષાઓમાં ચાઇનીઝમાંથી મેળવવામાં આવેલા અક્ષરોના ઉચ્ચારો તેમાં વધારે મૂલ્યવાન ઊંડું જ્ઞાન પૂરું પાડે છે. જૂની ચાઇનીઝ સંપૂર્ણ રીતે ઉચ્ચાર નિયમન સિવાયની ન હતી. તે સમૃદ્ધ અવાજ પદ્ધતિ ધરાવે છે જેમાં શ્વાસોશ્વાસ અથવા જોરથી હવા લઈને બોલીને વ્યંજનોના ઉચ્ચારમાં ફેરફાર કરી શકાય છે, પરંતુ છતાં તે ટોન (સ્વરભાર) વિનાના હતા. જૂની ચાઇનીઝ ભાષાના પુનર્ગઠનનું કાર્ય ક્વિંગ વંશના શાસન દરમિયાનના ફિલોલોજીસ્ટ દ્વારા શરૂ કરવામાં આવ્યું. કેટલાક પ્રારંભિક ઇન્ડો-યુરોપીયન શબ્દોને ચાઇનીઝમાં રજૂ કરવામાં આવ્યા છે, તેમાંથી 蜜 મી  - "મધ", 獅 શી  - "સિંહ" નોંધપાત્ર છે અને કદાચ 馬 મા  - "ઘોડો", 犬 ક્વાન  - "કૂતરો" અને 鵝 ઇ  - "હંસ" પણ. સૂત્રોના જણાવ્યા અનુસાર જૂની ચાઇનીઝનું પુનર્ગઠન અચોક્કસ છે અને કોઈ જ નિશ્ચિતતા પ્રવર્તતી ન હોવાથી કોઈ પણ પ્રકારનું તારણ કાઢી શકાય તેમ નથી. જૂની ચાઇનીઝનું પુનર્ગઠન સંપૂર્ણ હોઈ શકે નહીં તેથી આ અભિધારણાઓને પ્રશ્નાર્થ જ કહી શકાય. સૂત્રોએ એમ પણ નોંધ્યું છે કે ચાઇનીઝની દક્ષિણીય બોલીઓ મેન્ડરિન ચાઇનીઝ બોલીઓની સરખામણીએ વધારે પ્રમાણમાં મોનોસિલેબિક શબ્દોનો ઉપયોગ કરે છે.
મધ્ય ચાઇનીઝ દક્ષિણીય અને ઉત્તરીય વંશના શાસન અને સૂઇ, ટેંગ અને સોંગ વંશના શાસન (ઇ.સ. 6ઠ્ઠીથી 10મી સદી) દરમિયાન ઉપયોગમાં લેવામાં આવતી ભાષા હતી. તેને પ્રારંભિક સમયગાળા, "ક્વિયૂન" દ્વારા જોડણીના પુસ્તકમાં (ઇ.સ. 601) પ્રતિબિંબિત, અને 10મી સદીમાં પાછલો સમયગાળો, જે "ગુઆન્ગ્યુન" જોડણીના પુસ્તકમાં પ્રતિબિંબિત છે. મધ્યકાલીન ચાઇનીઝ કઈ રીતે બોલવામાં આવતી હતી તે અંગે ભાષાશાસ્ત્રીઓ વધારે આત્મવિશ્વાસુ છે. મધ્યકાલીન ચાઇનીઝના ઉચ્ચાર અંગેના પૂરાવાઓ અનેક સ્ત્રોતમાંથી મળે છેઃ આધુનિક બોલીની વિવિધતા, જોડણી શબ્દકોષો, વિદેશી ભાષાંતરો, ફોનેટિક સિસ્ટમને સંક્ષેપમાં રજૂ કરવા માટે પ્રાચીન ચાઇનીઝ ફોનોલોજીસ્ટ્સે તૈયાર કરેલું જોડણીનું કોષ્ટક અને વિદેશી શબ્દોનું ચાઇનીઝ ફોનેટિક ભાષાંતરણ. જોકે, તમામ પુનર્ગઠન અચોક્કસ છે, કેટલાક વિદ્વાનો એવી દલીલ કરે છે કે પુનર્ગઠનનો પ્રયાસ કરવો એટલે કે આધુનિક કેન્ટનીઝથી આધુનિક કેન્ટપોપ જોડણીઓ વર્તમાન સમયમાં બોલવામાં આવતી ભાષાનું ઘણું જ અચોક્કસ ચિત્ર રજૂ કરશે.
પ્રારંભિક ઐતિહાસિક સમયથી વર્તમાન સમય સુધીમાં બોલવામાં આવતી ચાઇનીઝ ભાષાનો વિકાસ ઘણો જ જટીલ રહ્યો છે. મોટા ભાગના ચાઇનીઝ લોકો, સિચુઆન અને ઉત્તર-પૂર્વથી બ્રોડ આર્કમાં (મન્ચુરીયા)થી દક્ષિણ-પશ્ચિમ (યુનાન) સુધીમાં, તેમની પોતાની ભાષા તરીકે મેન્ડરિનની વિવિધ બોલીઓનો ઉપયોગ કરે છે. સંપૂર્ણ ઉત્તર ચીનમાં મેન્ડરિન ભાષાનો ફેલાવો મોટા ભાગે ઉત્તરીય ચીનના મેદાનોના કારણે છે. તેનાથી વિપરિત, મધ્ય અને દક્ષિણીય ચીનના પર્વતો અને નદીઓ ભાષાકીય વિવિધતાને પ્રોત્સાહન આપે છે.
19મી સદીમાં યુરોપીયન પ્રભાવોની શરૂઆત પહેલાં ક્લાસિકલ ચાઇનીઝ એક સમયે ઘણી સદીઓ સુધી જાપાન, કોરીયા અને વિયેટનામ પડોશી પૂર્વ એશિયાઈ દેશોની સામાન્ય ભાષા હતી.
પ્રભાવો
સમગ્ર ઇતિહાસ દરમિયાન ચાઇનીઝ સંસ્કૃતિ અને રાજકારણનો પ્રભાવ કોરીયન અને જાપાનીઝ જેવી સંબંધ નહીં ધરાવતી ભાષાઓ પર રહ્યો છે. કોરીયન અને જાપાનીઝ એમ બંને ચાઇનીઝ અક્ષરો (હેન્ઝી)ના ઉપયોગ સાથેની લખાણ પદ્ધતિ ધરાવે છે, જેને અનુક્રમે (હેન્જા) અને કેન્જી કહેવામાં આવે છે.
ચાઇનીઝ લખાણો માટેનો વિયેટનામીઝ શબ્દ હેન ટૂ છે. 14મી સદી સુધીમાં વિયેટનામીઝ લખવા માટેની આ એકમાત્ર ઉપલબ્ધ પદ્ધતિ હતી, જે ચાઇનીઝ-શિક્ષિત ઉચ્ચવર્ગીય વિયેટનામીઝ દ્વારા જ ઉપયોગમાં લેવામાં આવતી હતી. 14મીથી 19મી સદીના અંત સુધી, વિયેટનામીઝ ચૂ નોમ માં લખવામાં આવતી હતી, જે મૂળ વિયેટનામીઝ ભાષા બોલતા લોકો માટે ઉચ્ચારો અને સિલેબલને વણીને તૈયાર કરવામાં આવેલી ચાઇનીઝ લિપિ હતી. જેસ્યુઇટ મિશનરી પ્રિસ્ટ એલેક્ઝાંડર ડી રોડ્સે ફેરફાર કરીને તૈયાર કરેલી લેટિન લિપિ, જે શબ્દભાર ઉપરાંત ફેરફાર કરવામાં આવેલા વ્યંજનો દર્શાવવા માટે શબ્દભાર ચિહ્નોની પદ્ધતિને આવરી લે છે, દ્વારા ચૂ નોમનું સ્થાન સંપૂર્ણ રીતે લઈ લેવામાં આવ્યું. લગભગ 60 ટકા આધુનિક વિયેટનામીઝ શબ્દકોષોને હેન-વિએટ (સિનો-વિયેનામીઝ) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, જેમાંથી મોટાભાગના મધ્યકાલીન ચાઇનીઝમાંથી મેળવવામાં આવ્યા છે.
દક્ષિણ કોરીયામાં હેંગુલ મૂળાક્ષરનો ઉપયોગ થાય છે, પરંતુ હેન્જાનો ઉપયોગ જાડા અક્ષરો માટે થાય છે. ઉત્તર કોરીયામાં હેન્જાનો ઉપયોગ બંધ કરવામાં આવ્યો છે. 19મી સદીમાં જાપાનના આધુનિકરણથી, ચાઇનીઝ અક્ષરોનો ત્યાગ કરવા અંગેની ચર્ચા ચાલે છે, પરંતુ સંપૂર્ણ રીતે નવી લિપિના વ્યવહારુ લાભોને હજુ સુધી પૂરતા માનવામાં આવ્યા નથી.
ઝૂઆન્ગ ચાઇનીઝ બોલી ન હોવા છતાં ઉતરી આવેલા ચાઇનીઝ અક્ષરો અથવા ઝૂઆન્ગ શબ્દસંકેતનો ઉપયોગ ઝૂઆન્ગ ગીતો લખવા માટે થાય છે. 1950ના દાયકાથી ઝૂઆન્ગ ભાષાને ફેરફાર કરવામાં આવેલા લેટિન અક્ષરોમાં લખવામાં આવે છે.
ચાઇનીઝ સંસ્કૃતિના પ્રભાવમાં રહેલી ભાષાઓમાં પણ ચાઇનીઝમાંથી ઉછીના લેવામાં આવેલા શબ્દો ઘણાં મોટા પ્રમાણમાં છે. અડધા ઉપરાંત કોરીયન શબ્દ ભંડોળ ચાઇનીઝ મૂળનું છે, તેવી જ રીતે જાપાનીઝ અને વિયેટનામીઝ શબ્દ ભંડોળનો મહત્વપૂર્ણ ભાગ પણ ચાઇનીઝ મૂળનો છે.
ચાઇનીઝમાંથી ઉછીના લેવામાં આવેલા શબ્દો અંગ્રેજી જેવી યુરોપીયન ભાષાઓમાં પણ અસ્તિત્વ ધરાવે છે. આ પ્રકારના શબ્દોના ઉદાહરણમાં 茶 (પીઓજે (POJ): ટે) મિન્નાન ઉચ્ચાર પરથી "ટી", કેન્ટનીઝ ઉચ્ચાર 茄汁 (કોએ-ત્સિઆપ) પરથી "કેચઅપ", (કેન્ટનીઝમાં ટોમેટો 西红柿 એ 番茄 છે) પરથી ટોમેટો જ્યુસ અને પરથી "કુમક્વેટ"નો સમાવેશ થાય છે.
ધ્વનિશાસ્ત્ર
દરેક સિલેબલનું ધ્વનિશાસ્ત્રીય (ઉચ્ચારનું) માળખું એક સ્વર (તે મોનોથોંગ, ડિપ્થોંગ અથવા કેટલીક વિવિધતામાં ટ્રીપ્થોંગ પણ હોઈ શકે છે)ની સાથે વૈકલ્પિક રીતે ઓનસેટ અથવા કોડા વ્યંજન ઉપરાંત સ્વરભાર સાથે મધ્યભાગ ધરાવે છે. એવા પણ કેટલાક દાખલાઓ છે જેમાં સ્વરનો ઉપયોગ સ્વતંત્ર રીતે થતો ન હોય. આનું ઉદાહરણ કેન્ટનીઝ છે, જેમાં નાસિકા સોનોરેન્ટ વ્યંજન (અનુનાસિક વ્યંજન) અને  પોતાની રીતે જ સિલેબલ તરીકેનું અસ્તિત્વ ધરાવે છે.
વિવિધ બોલીઓમાં અવાજોની સંખ્યા જુદી-જુદી હોય છે, પરંતુ સામાન્ય રીતે મધ્યકાલીન ચાઇનીઝથી અવાજમાં ઘટાડો હોવાનું જાણવા મળે છે. ખાસ કરીને મેન્ડરિન બોલીઓમાં અવાજમાં ઘણો જ ઘટાડો થયો છે અને તેથી તે અન્ય બોલાતી વિવિધતાઓની સરખામણીએ વધારે મલ્ટીસિલેબિલક શબ્દો ધરાવે છે. તેથી જ કેટલીક વિવિધતાઓમાં સિલેબલ્સની કુલ સંખ્યા માત્ર એક હજાર જેટલી જ છે, જેમાં લહેકાની ભિન્નતાનો પણ સમાવેશ થાય છે, જે અંગ્રેજીમાં માત્ર આઠ જેટલી જ છે.
ચાઇનીઝની બોલાતી તમામ વિવિધતાઓમાં લહેકાનો ઉપયોગ થાય છે. ઉત્તર ચીનની કેટલીક બોલીઓમાં ત્રણ જેટલા ઓછા લહેકા છે, જ્યારે દક્ષિણ ચીનની કેટલીક બોલીઓ 6 અથવા 10 જેટલા લહેકા ધરાવે છે, જેનો આધાર તેને કઈ રીતે ગણવામાં આવે છે તેના પર રહેલો છે. આમાં એક અપવાદ શાંઘાઇનીઝ છે, જે લહેકાને ઘટાડીને માત્ર આધુનિક જાપાનીઝની જેમ બે-લહેકા ધરાવતા પીચ એક્સન્ટ સુધી લઈ જાય છે.
ચાઇનીઝમાં લહેકાના ઉપયોગની વધારે સમજ આપવા જે સામાન્ય ઉદાહરણનો ઉપયોગ થાય છે તે પ્રમાણભૂત ચાઇનીઝના ચાર લહેકા સિલેબલ "મા"ને લાગુ પાડવામાં આવે છે. આ લહેકાઓ આ પાંચ અક્ષરોને અસર કરે છેઃ
ફોનેટિક ટ્રાન્સક્રિપ્શન
20મી સદીના મધ્યભાગ સુધી ચાઇનીઝમાં સમાન ફોનેટિક ટ્રાન્સક્રિપ્શન વ્યવસ્થા ન હતી, પરંતુ સ્વરભારની લઢણને પ્રારંભિક જોડણી પુસ્તકો અને શબ્દકોષમાં નોંધવામાં આવતી હતી. સંસ્કૃત અને પાલીમાં કામ કરતાં પ્રારંભિક ભારતીય અનુવાદકોએ વિદેશી ભાષામાં ચાઇનીઝના અવાજો અને સ્વરભારની લઢણને વર્ણવવાનો પ્રથમ પ્રયાસ કરવામાં આવ્યો. 15મી સદી પછી, જેસ્યુઇટ્સ અને પશ્ચિમી રાજદરબારી મિશનરીઝના પ્રયાસો નાનજિંગ મેન્ડરિન બોલી પર આધારિત કેટલીક પ્રાથમિક લેટિન ટ્રાન્સક્રિપ્શન સિસ્ટમમાં પરિણમ્યા.
રોમનીકરણ (રોમન લિપિમાં)
આજે પ્રમાણભૂત ચાઇનીઝના સૌથી વધુ સામાન્ય રોમાનીકરણ માપદંડ હેન્યૂ પિનયીન છે, જેને સાદી રીતે પિનયીન તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, જે 1956માં પીપલ્સ રીપબ્લિક ઓફ ચાઇના દ્વારા શરૂ કરવામાં આવ્યા હતા અને પછીથી સિંગાપોર અને તાઇવાને અપનાવ્યા હતા. પિનયીનને હાલમાં અમેરિકા, ઓસ્ટ્રેલિયા અને યુરોપભરમાં શાળાઓ અને યુનિવર્સિટીઓમાં પ્રમાણભૂત બોલાતી ચાઇનીઝનું શિક્ષણ આપવા માટે સાર્વત્રિક સ્વરૂપે ઉપયોગમાં લેવાય છે. ચાઇનીઝ માતાપિતા પણ તેમના બાળકોને નવા શબ્દોના અવાજ અને લહેકાઓ શીખવવા માટે પિનયીનનો ઉપયોગ કરે છે. પિનયીન રોમનીકરણને સામાન્ય રીતે જે વસ્તુને દર્શાવતા શબ્દની નીચે તેના ચિત્ર અને બાજુમાં ચાઇનીઝ અક્ષરો સાથે દર્શાવવામાં આવે છે.
બીજા ક્રમની સૌથી સામાન્ય રોમનીકરણ વ્યવસ્થા, વેડ-ગાઇલ્સ, થોમસ વેડે 1859માં શોધી હતી અને 1892માં હર્બર્ટ ગાઇલ્સે તેમાં ફેરફાર કર્યા હતા. આ વ્યવસ્થા મેન્ડરિન ચાઇનીઝના ધ્વનિશાસ્ત્રને અંગ્રેજી વ્યંજનો અને સ્વરોની નજીક લઈ આવે છે, અર્થાત્ અંગ્રેજીકરણ કરે છે, તે અંગ્રેજી બોલતા પ્રદેશમાંથી આવતા અને ચાઇનીઝ બોલવાનો પ્રારંભ કરતાં લોકોને મદદરૂપ બની રહે છે. વેડ-ગાઇલ્સની સ્થાપના અમેરિકામાં શિક્ષણના હેતુ માટે ખાસ કરીને 1980ના દાયકામાં કરવામાં આવી હતી અને તાજેતરના સમય સુધીમાં તાઇવાનમાં બહોળા પ્રમાણમાં ઉપયોગમાં લેવાતી હતી.
યુરોપીયન પાઠ્યપુસ્તકોમાં ઉપયોગમાં લેવાય છે ત્યારે પિનયીન અને વેડ-ગાઇલ્સ એમ બંનેના લહેકાના ટ્રાન્સક્રિપ્શનને સરળતા માટે બાકાત રાખવામાં આવે છે. વેડ-લાઇલ્સમાં થતા એપોટ્રોફિસના બહોળા ઉપયોગને પણ બાકાત રાખવામાં આવે છે. આમ, મોટા ભાગના પશ્ચિમી વાચકો બીજિંગ (પિનયીન) કરતાં બીજિંગ  અને તાઇ²-પેઈ³ (વેડ-ગાઇલ્સ) કરતાં તાઇપેઇ થી વધારે પરિચિત છે.
ટુકડા ગોસા (તા. પોરબંદર)
ટુકડા ગોસા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ટુકડા ગોસા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ચાઇનીઝ ભાષા
રોમનીકરણ (રોમન લિપિમાં)
અહીંયા સરખામણી માટે હેન્યૂ પિનયીન અને વેડ-ગાઇલ્સના કેટલાક ઉદાહરણો આપવામાં આવ્યા છેઃ
ચાઇનીઝ માટેના રોમનીકરણની અન્ય વ્યવસ્થાઓમાં ગ્વોયૂ રોમાટીઝ, ધ ફ્રેન્ચ ઇએફઇઓ (EFEO), ધ યેલ (અમેરિકન પ્રવાસીઓ દ્વારા ડબલ્યુડબલ્યુઆઇઆઇ (WWII) દરમિયના શોધાયેલી), ઉપરાંત કેન્ટનીઝ, મિન્નાન, હક્કા અને અન્ય ચાઇનીઝ ભાષાઓ અને બોલીઓ માટે અલગ વ્યવસ્થાઓનો ઉપયોગ થાય છે.
અન્ય ફોનેટિક ટ્રાન્સક્રિપ્શન્સ
ચાઇનીઝ ભાષાઓને સદીઓથી અન્ય ઘણી લખાણ વ્યવસ્થામાં ફોનેટિકલી ટ્રાન્સસ્ક્રાઇબ કરવામાં આવી છે. દાખલા તરીકે, ફેગ્સ-પા લિપિ ચાઇનીઝના પૂર્વ-આધુનિક સ્વરૂપોના ઉચ્ચારોના પુનર્ગઠન માટે ઘણી જ મદદરૂપ બની છે.
ઝૂયિન (જેને બોપોમોફો પણ કહેવાય છે), અર્ધ-સસ્વર લિપિ, હાલમાં પણ તાઇવાનની પ્રાથમિક શાળાઓમાં પ્રમાણિત ઉચ્ચારોમાં મદદ માટે બહોળા પ્રમાણમાં ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે. બોપોમોફો અક્ષરો કાટાનાકા લિપિના અવશેષો હોવા છતાં એવા કોઇ સ્ત્રોત મળતા નથી જે એ દાવો પૂરવાર કરે કે કાટાનાકા ઝૂઇનનો આધાર હતો. ઝૂયિન લેખમાં ઝૂયિન અને પિનયીનની સરખામણીનો કોઠો પણ અસ્તિત્વ ધરાવે છે. પિનયીન અને ઝૂઈન પર આધારિત સિલેબલ્સને નીચેના લેખને જોઇને સરખાવી શકાય છેઃ
ચાઇનીઝના સિરિલાઇઝેશન માટેની પણ ઓછામાં ઓછી બે વ્યવસ્થાઓ છે. તેમાંથી વધારે ઉપયોગમાં લેવાતી પેલાડિયસ પ્રણાલી છે.
વ્યાકરણ અને મોર્ફોલોજી
આધુનિક ચાઇનીઝને ઘણી વખત ખોટી રીતે "મોનોસિલેબિક" ભાષામાં વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે. મોટાભાગના રૂપાત્મક તત્ત્વો એક જ સિલેબલ ધરાવે છે, ઉત્તરીય વિવિધતાઓ જેવી કે મેન્ડરિનમાં નામ, વિશેષણો અને ક્રિયાપદો વિશાળ પ્રમાણમાં ડાય-સિલેબિક છે. જ્યારે ક્લાસિકલ ચાઇનીઝની સાથે સરખામણી કરવામાં આવે છે ત્યારે ડાયસિલેબિક શબ્દોના સર્જનનું વલણ જોવા મળે છે. ક્લાસિકલ ચાઇનીઝ એ ઘણાં પ્રમાણમાં અલગ કરતી ભાષા છે, જેમાં દરેક રૂપાત્મક તત્ત્વ સામાન્ય રીતે (લગભગ 90 ટકા સમયે) એક જ સિલેબલ અને એક જ અક્ષર સાથે સંકળાયેલા છે, જોકે ચાઇનીઝની મોટાભાગની આધુનિક વિવિધતાઓમાં ડાયસિલેબિક, ટ્રાયસિલેબિક અને ટેટ્રા-સિલેબિક જોડાણોના માધ્યમથી સંયોજનો તૈયાર કરવાનું વલણ જોવા મળે છે. કેટલાક કિસ્સાઓમાં, મોનોસિલેબિક શબ્દો જોડાણ વિના પણ ડાયસિલેબિક બની ગયા છે, જેમ કે કોંગ 孔માંથી કુલોન્ગ  窟窿, આ ખાસ કરીને જીનમાં સામાન્ય છે.
ચાઇનીઝ મોર્ફોલોજી ઘણાં પ્રમાણમાં રૂઢિચુસ્ત માળખું ધરાવતા નિશ્ચિત સંખ્યાના સિલેબલ જે ભાષાનો સૌથી નાનો ભાગ એવા રૂપાત્મક તત્ત્વો છે તેની સાથે ચુસ્ત રીતે જોડાયેલી છે. આમાંથી ઘણાં એકલ-સિલેબલ રૂપાત્મક તત્ત્વો (字, ઝી ) વ્યક્તિગત શબ્દ પણ છે, તેઓ ઘણી વખત મલ્ટી-સિલેબિક સંયોજનો, જેને સી (词／詞) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે તેનું સર્જન કરે છે, જે શબ્દના પરંપરાગત પશ્ચિમી ખ્યાલ સાથે ઘણી નજીકની સામ્યતા ધરાવે છે. ચાઇનીઝ સી ("શબ્દ") એક કરતાં વધારે અક્ષરો – રૂપાત્મક તત્ત્વ, સામાન્ય રીતે બે પરંતુ કેટલીક વખત ત્રણ કે તેથી વધારે અક્ષરો ધરાવે છે.
ઉદાહરણ તરીકે:
આધુનિક ચાઇનીઝની તમામ વિવિધતાઓ વિશ્લેષક ભાષાઓ છે, જેમાં તે વાક્યમાં શબ્દના કાર્ય માટે વાક્યરચના (પદ ક્રમ અને વાક્યનું માળખું) પર આધારિત છે નહીં કે મોર્ફોલોજી પર– દા.ત. શબ્દના સ્વરૂપમાં પરિવર્તન. અન્ય શબ્દોમાં, ચાઇનીઝમાં માત્ર થોડા જ વ્યાકરણીય વિભક્તિ ધરાવે છે – તે કોઈ કાળ, કોઇ અભિવ્યક્તિ, કોઇ વોઇસ કોઇ આંક (એકવચન, બહુવચન, જો કે તેમાં બહુવચન દર્શકો છે, દાખલા તરીકે વ્યક્તિગત સર્વનામ) ધરાવતા નથી, અને માત્ર કેટલાક જ આર્ટીકલ્સ (દા.ત.અંગ્રેજીના “ધ, એ, એન”ની સમાન) ધરાવે છે. જોકે, લેખિત ભાષામાં જાતિભેદ ("તે" માટે 他 અને "તેણી" માટે 她) જોવા મળે છે, પરંતુ એ નોંધવું જોઈએ કે ચાઇનીઝ ભાષામાં આ ઉમેરો 20મી સદીમાં કરવામાં આવેલો પ્રમાણમાં નવો છે, અને બંને અક્ષરોનો ઉચ્ચાર સમાન રીતે જ કરવામાં આવે છે.
તે વિવિધ પાસાઓ અને મૂડને દર્શાવવા માટે વ્યાકરણીય ભાગો પર ખૂબ જ ભાર મૂકે છે. મેન્ડરિન ચાઇનીઝમાં, તે લી 了 (પર્ફેક્ટિવ)), હેઇ 还／還 (સ્ટિલ )), યીજિંગ 已经／已經 (ઓલરેડી ))વગેરે જેવા પાર્ટીકલ્સનો સમાવેશ કરે છે.
ચાઇનીઝની બોલાતી તમામ વિવિધતાઓમાં સમાનતા ધરાવતી નોંધપાત્ર વ્યાકરણીય વિશેષતાઓમાં શ્રેણીબદ્ધ ક્રિયાપદ સર્જન, સર્વનામનો છેદ અને સંદર્ભ કર્તાનો છેદ ગણી શકાય.
બોલાતી વિવિધતાઓનું વ્યાકરણ ઘણી સમાન લાક્ષણિકતા ધરાવે છે, તેમાં ભિન્નતા પણ જોવા મળે છે.
લહેકા અને સમાન ઉચ્ચાર ધરાવતા શબ્દો (હોમોફોન્સ)
સત્તાવાર આધુનિક મેન્ડરિનમાં માત્ર 400 જેટલા બોલાતા મોનોસિલેબલ્સ છે પરંતુ 10,000 કરતાં વધારે લેખિત અક્ષરો છે, તેથી ઘણાં સમાન ઉચ્ચાર ધરાવતા શબ્દો (હોમોફોન્સ) છે જેને માત્ર ચાર લહેકાઓથી અલગ પાડી શકાય છે. જો યોગ્ય સંદર્ભ અને ચોક્કસ શબ્દસમૂહ અથવા સી (cí)ની ઓળખ કરવામાં ન આવે તો આ પણ પૂરતું નથી.
શબ્દભંડોળ
ઐતિહાસિક સમયગાળાથી સમગ્ર ચાઇનીઝ અક્ષરોનું ભંડોળ લગભગ 20,000 અક્ષરોથી વધારેનું છે, જેમાંથી આશરે 10,000 જેટલા હવે સામાન્ય ઉપયોગમાં લેવાય છે. જો કે ચાઇનીઝ અક્ષરોને ચાઇનીઝ શબ્દો સાથે સરખાવીને ગૂંચવાડો ઉભો ન કરવો જોઇએ, કારણ કે મોટાભાગના ચાઇનીઝ શબ્દો બે કે વધારે અલગ-અલગ અક્ષરોના બનેલા હોવાથી ઘણી વખત ચાઇનીઝ અક્ષરો કરતાં ચાઇનીઝ શબ્દો વધી જાય છે.
ચાઇનીઝ શબ્દો અને શબ્દસમૂહો અંગેની કુલ સંખ્યાના અંદાજમાં ખૂબ મોટો તફાવત જોવા મળે છે. હેન્યૂ દા ઝીડિયન, ચાઇનીઝ અક્ષરોનો સંક્ષેપ, અક્ષરો માટેની 54,678 મુખ્ય એન્ટ્રીઓનો સમાવેશ કરે છે, જેમાં બોન ઓરેકલ આવૃત્તિ પણ સમાવિષ્ટ છે. ઝોંગહુઆ ઝીહાઇ (1994) અક્ષરોની વ્યાખ્યા માટેની 85,568 મુખ્ય એન્ટ્રીઓ ધરાવે છે, અને તે માત્ર અક્ષરો અને તેની સાહિત્યિક વિવિધતાઓ ઉપર આધારિત તે સૌથી મોટો સંદર્ભ ગ્રંથ છે. સીસી-સીઇડીઆઇસીટી (CC-CEDICT) પ્રોજેક્ટ (2010) 97,404 સમકાલીન એન્ટ્રીઓ ધરાવે છે, જેમાં રૂઢિપ્રયોગો, તકનીકી શબ્દો અને રાજકીય વ્યક્તિઓના નામ અને ઉત્પાદનનો સમાવેશ થાય છે. વેબસ્ટરની ડિજીટલ ચાઇનીઝ ડિક્શનરી ડબલ્યુડીસીડી (WDCD), સીસી-સીઇડીઆઇસીટી (CC-CEDICT) પર આધારિત, 84,000 કરતાં વધારે એન્ટ્રી ધરાવે છે.
સૌથી વધારે વિસ્તૃત શુદ્ધ ભાષાકીય ચાઇનીઝ ભાષા શબ્દકોષ, 12-વોલ્યુમ ધરાવતી હેન્યૂ દા સાઇડિયન, 23,000 કરતાં વધારે મુખ્ય ચાઇનીઝ અક્ષરોની એન્ટ્રીની નોંધ ધરાવે છે અને 370,000 કરતાં વધારે વ્યાખ્યાઓ આપે છે. 1999માં ફેરફાર કરેલ સિહાઇ, અનેક વોલ્યુમ ધરાવતું વિશ્વકોષીય શબ્દકોષ સંદર્ભ કાર્ય, 122,836 શબ્દોની એન્ટ્રી વ્યાખ્યાઓ 19,485 અક્ષરો હેઠળ આપે છે, જેમાં પ્રોપર નેમ (વસ્તુઓ, વ્યક્તિઓ, સ્થળના નામ), શબ્દસમૂહો અને સામાન્ય ઝૂલોજીકલ, જીઓગ્રાફિકલ, સોશિયોલોજીકલ, સાયન્ટીફિક અને ટેકનિકલ શબ્દોનો સમાવેશ થાય છે.
ઝીયાન્ડાઈ હેન્યૂ સાઇડિયન 现代汉语词典／現代漢語詞典ની 2007માં પ્રકાશિત સૌથી છેલ્લી પાંચમી આવૃત્તિ, આધુનિક પ્રમાણભૂત ચાઇનીઝ ભાષાનો સત્તાવાર રીતે મેઇનલેન્ડ ચાઇનામાં ઉપયોગમાં લેવાતો એક જ વોલ્યુમ ધરાવતો શબ્દકોષ, 65,000 એન્ટ્રી ધરાવે છે અને 11,000 કરતાં વધારે મુખ્ય અક્ષરોને વ્યાખ્યાયિત કરે છે.
ઉછીના શબ્દો
અન્ય ભાષાઓની જેમ જ ચાઇનીઝે પણ અન્ય સંસ્કૃતિઓમાંથી ઘણાં પ્રમાણમાં ઉછીના શબ્દો સ્વીકારી લીધા છે. મોટાભાગના ચાઇનીઝ શબ્દો સ્થાનિક રૂપાત્મક તત્ત્વોમાંથી બનાવવામાં આવ્યા છે, જેમાં મહત્વપૂર્ણ વસ્તુઓ અને વિચારો દર્શાવતા શબ્દોનો ઉપયોગ થાય છે. પરંતુ, પ્રાચીન સમયથી જ વિદેશી શબ્દોને સીધા જ ઉચ્ચાર સાથે સ્વીકારવાનું પ્રમાણ વધતું રહ્યું છે.
જૂની ચાઇનીઝના સમયથી સિલ્ક રોડ મારફતે ઉછીના લેવામાં આવેલા શબ્દોમાં 葡萄 "ગ્રેપ" (દ્રાક્ષ), "પોમગ્રેનેટ" (દાડમ) અને 狮子／獅子 "લાયન" (સિંહ)નો સમાવેશ થાય છે. કેટલાક શબ્દો બુદ્ધિસ્ટ ધર્મશાસ્ત્રોમાંથી મેળવવામાં આવ્યા હતા જેમાં佛 "બુદ્ધ" અને 菩萨／菩薩 "બોધિસત્વ"નો સમાવેશ થાય છે. અન્ય શબ્દો ઉત્તરના વિચરતા લોકો પાસેથી આવ્યા છે જેમ કે 胡同 "હૂટોંગ". સીલ્ક રોડ પર વસતા લોકો પાસેથી મેળવવામાં આવેલા શબ્દો જેમ કે 葡萄 "ગ્રેપ" (દ્રાક્ષ) (મેન્ડરિનમાં પુટાઓ) સામાન્ય રીતે પર્શીયન મૂળ ધરાવે છે. બુદ્ધિસ્ટ શબ્દો સામાન્ય રીતે સંસ્કૃત અથવા પાલી, ઉત્તર ભારતની લિટર્જીકલ ભાષા,માંથી ઉતરી આવ્યા છે. ગોબી, માંગોલીયા અથવા ઉત્તરપૂર્વના પ્રદેશોમાંથી મેળવવામાં આવેલા શબ્દો સામાન્ય રીતે એલ્ટીક મૂળ ધરાવે છે, જેમ કે 琵琶 "પીપા", ચાઇનીઝ લ્યૂટ, અથવા 酪 "ચીઝ" અથવા "યોગ્રટ" પરંતુ કયા એલ્ટીક સ્ત્રોતમાંથી તે મેળવવામાં આવ્યા છે તે સંપૂર્ણ રીતે સ્પષ્ટ થતું નથી.
આધુનિક ઉછીના અને મેળવેલા શબ્દો
આધુનિક નવા શબ્દોને ચાઇનીઝને મુખ્યત્વે ત્રણ રીતે અનુવાદ કરવામાં આવે છેઃ મુક્ત અનુવાદ (કાલ્ક, અર્થની રીતે), ઉચ્ચારીય અનુવાદ (ઉચ્ચારની રીતે) અને ઉપરના બંનેનો સમન્વય (આંશિક રીતે અક્ષરો દ્વારા રજૂ કરવામાં આવતા શબ્દોને ધ્યાનમાં રાખીને પસંદગી કરેલા ટ્રાન્સક્રિપ્ટીવ સાથે). આજે, પશ્ચિમી ભાષાઓ સાથે માળખાકીય ભિન્નતા હોવાથી ટેકનીકલ અભિવ્યક્તિઓ અને આંતરરાષ્ટ્રીય વૈજ્ઞાનિક શબ્દભંડોળ જેવા મહત્વના વિચારોને રજૂ કરવા માટે ચાઇનીઝ રૂપાત્મક તત્ત્વોનો ઉપયોગ કરીને નવા શબ્દો શોધી કાઢવામાં આવે છે. કોઇપણ લેટિન કે ગ્રીક શબ્દમૂળને અલગ કરીને તેના અર્થને સૂચવતા ચાઇનીઝ અક્ષરોમાં તબદિલ કરીને (દા.ત. એન્ટી– સામાન્ય રીતે "反" બને છે, શાબ્દિક રીતે વિરુદ્ધાર્થ ), તેમને ચાઇનીઝ માટે વધારે સમગ્રલક્ષી બનાવીને પરંતુ વિદેશી શબ્દોને સમજવામાં વધારે મુશ્કેલ બનાવવામાં આવે છે. ઉદાહરણ તરીકે, ટેલીફોન શબ્દને ઉચ્ચારની રીતે 德律风／德律風 (શાંઘાઇનીઝ: ટેલિફોન , મેન્ડરિન: ડેલુફેંગ ) તરીકે 1920માં સ્વીકારવામાં આવ્યો હતો અને શાંઘાઈમાં બહોળી રીતે ઉપયોગમાં લેવામાં આવ્યો હતો, પરંતુ પછીથી 电话／電話 (ડીયાનહુઆ  "ઇલેક્ટ્રિક સ્પીચ"), સ્થાનિક ચાઇનીઝ રૂપાત્મક તત્ત્વોમાંથી બનાવવામાં આવ્યો, જે પ્રવર્તમાન બન્યો. અન્ય ઉદાહરણોમાં ટેલીવિઝન માટેના 电视／電視 (ડિયાનશી "ઇલેક્ટ્રિક વર્ઝન"), કમ્પ્યુટર માટેના电脑／電腦 (ડિયાનનાઓ  "ઇલેક્ટ્રિક બ્રેઇન"), સેલફોન માટેના 手机／手機 (શૌઉજી  "હેન્ડ મશીન") અને બ્લૂટૂથ માટેના 蓝牙／藍芽 (લાન્યા  "બ્લ્યૂટૂથ")નો સમાવેશ થાય છે. કેન્ટનીઝમાં અથવા હોંગ કોંગ અને મકાઉના લોકો માટેના બ્લોગ માટે 網誌 (વાંગ ઝી "ઇન્ટરનેટ લોગબુક"). પ્રસંગોપાત અડધું-ટ્રાન્સલિટરેશન, અડધું અનુવાદનું સમાધાન સ્વીકાર્ય છે, જેમ કે "હેમબર્ગર" માટે 汉堡包／漢堡包 (હેનબાઓ બાઓ, "હેમ્બર્ગ બન"). કેટલીક વખત અનવાદ એ રીતે કરવામાં આવે છે કે તે ચાઇનીઝ રૂપાત્મક તત્ત્વોને સમાવી લેતી વખતે મૂળ જેવું લાગે, જેમ કે拖拉机／拖拉機 (તુઓલાજી, "ટ્રેક્ટર", શાબ્દિક અનુવાદ ઢસડતું ખેંચતું યંત્ર), અથવા વિડિયો ગેમના પાત્ર મારીયો માટે马利奥／馬利奧. આ પદ્ધતિનો ઉપયોગ ઘણીવખત વ્યાવસાયિક હેતુ માટે કરવામાં આવે છે, ઉદાહરણ તરીકે પેન્ટીયમ માટે 奔腾／奔騰 (બેન્ટેંગ "રનિંગ લીપિંગ") અને સબવે રેસ્ટોરાં માટે 赛百味／賽百味 (સૈબૈવેઇ  "બેટર-ધેન હન્ડ્રેડ ટેસ્ટ્સ").
વિદેશી શબ્દો, મુખ્યત્વે પ્રોપર નાઉન્સ (લોકો, સ્થળ વગેરેના નામ),નો તેમના ઉચ્ચાર મુજબના ટ્રાન્સક્રિપ્શન સાથે ચાઇનીઝ ભાષામાં પ્રવેશ ચાલુ રહ્યો. આ પદ્ધતિમાં સમાન ઉચ્ચાર ધરાવતા ચાઇનીઝ અક્ષરનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. ઉદાહરણ તરીકે, ઇઝરાયલ બન્યું 以色列 (પિનયીન: યિસેલી ), પેરીસ બન્યું 巴黎 (પિનયીન: બાલી ). સામાન્ય શબ્દો તરીકે માત્ર બહુ જ ઓછા ટ્રાન્સલિટરેશન ટકી શક્યા છે, જેમાં 沙发／沙發 શફા "સોફા", 马达／馬達 મડા  "મોટર", 幽默 યુમો  "હ્યુમર", 逻辑／邏輯 લોજી  "લોજિક", 时髦／時髦 શિમાઓ  "સ્માર્ટ, ફેશનેબલ" અને 歇斯底里 ઝીસીડીલી  "હિસ્ટેરીક્સ"નો સમાવેશ થાય છે. આમાંથી મોટા ભાગના શબ્દો 20મી સદીમાં શાંઘાઇનીઝ બોલીમાં રચવામાં આવ્યા હતા અને પછીથી મેન્ડેરીનમાં સ્વીકારાયા હતા, તેથી તેમનો મેન્ડેરીનમાં ઉચ્ચાર અંગ્રેજી કરતાં ઘણો અલગ છે. ઉદાહરણ તરીકે, શાંઘાઇનીઝમાં 沙发／沙發 અને 马达／馬達 અંગ્રેજીમાં સોફા અને મોટર જેવો ઉચ્ચાર ધરાવે છે.
પશ્ચિમી દેશોના શબ્દોનો ટ્રાન્સક્રિપ્શનના માધ્યમથી 20મી સદીથી જ ચાઇનીઝ ભાષા પર ઘણો જ પ્રભાવ હતો. ફ્રેન્ચમાંથી芭蕾 (બાલી "બેલેટ"), 香槟 (ઝીયાંગબિન, "શેમ્પેઇન"), ઇટાલિયન માર્ગે 咖啡 (કાફી  "કોફી") આવ્યા. અંગ્રેજી પ્રભાવ વધારે મહત્વપૂર્ણ છે. 20મી સદીના પ્રારંભની શાંઘાઇનીઝમાંથી ઘણાં અંગ્રેજી શબ્દો સ્વીકારાયા છે, જેમ કે નીચે જણાવેલા શબ્દો 沙发／沙發 (શફા "સોફા"), 幽默 (યુમો  "હ્યુમર"), અને 高尔夫／高爾夫 (ગાઓએર્ફુ  "ગોલ્ફ"). પછીથી અમેરિકાના નરમ પ્રભાવથી 迪斯科 (ડિસિકે "ડિસ્કો"), 可乐／可樂 (કેલે  "કોલા") અને 迷你 (મિનિ  "મિનિ(સ્કર્ટ)") જેવા શબ્દોનો ઉદભવ થયો. સમકાલીન બોલચાલની કેન્ટનીઝે અંગ્રેજીમાંથી ઘણાં વિશિષ્ટ શબ્દો સ્વીકાર્યા છે જેમ કે, કાર્ટૂન 卡通 (કાર્ટૂન), 基佬 (ગે પીપલ), 的士 (ટેક્સી), 巴士 (બસ). ઇન્ટરનેટની વધતી જતી લોકપ્રિયતાથી હાલમાં ચીનમાં અંગ્રેજી ભાવાનુવાદ શોધવાની ફેશન ચાલે છે., દા.ત. તાઇવાનીઝ મેન્ડેરિનમાં 粉丝／粉絲 (ફેન્સી "ફેન્સ"), 黑客 (હીકે  "હેકર", શાબ્દિક ભાષાંતર "કાળા મહેમાન"), 部落格 (બુલોગ  "બ્લોગ", શાબ્દિક ભાષાંતર "આંતરજોડાણ ધરાવતી જાતિઓ").