cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
મણિબેન કારા
જીવન
મણિબેન કારા, ક્યારેય રાજનૈતિક ચૂંટણી લડ્યા ન હતા, ૧૯૭૦માં ભારત સરકારે તેમને પદ્મશ્રી નામનો નાગરીક સન્માન એનાયત કર્યો હતો. તેના ૯ વર્ષ પછી ૭૪ વર્ષની વયે તેઓ અવસાન પામ્યા. ૧૯૮૦માં હિંદ મઝદૂર સભાએ મણિબેન કારા ઈન્સ્ટીટ્યૂટ સ્થાપી તેમનું સન્માન કર્યું. વેસ્ટર્ન રેલ્વે યુનિયને તેમના સન્માનમાં તેમના નામે એક ટ્રસ્ટ સ્થાપ્યું તેનું નામ મણિબેન કારા ફાઉન્ડેશન રાખ્યું. આ સંસ્થા મુંબઈના ગ્રાંટ રોડ ખાતે મણિબેન કારા ફાઉન્ડેશન હૉલ ચલાવે છે.
વર્જિન એટલાંટિક
300px|thumb|right|"વર્જિન એટલાંટિક ઐરવેજ લિમિટેડનું કાર્યાલય" વર્જિન એટલાંટિક ઐરવેઝ લિમિટેડ, સામાન્ય રીતે વર્જિન એટલાંટિક એક હવાઇ સેવા છે જે યુનાયટેડ કિંગડમ થી અંતર્મહાદ્વીપ ઉડાનો ચલાવે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ઉદ્યોગ
પરવડી (તા. ગારીયાધાર)
શ
હીંડોલીયા
હીંડોલીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા બારડોલી તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. હીંડોલીયા ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દુધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:બારડોલી તાલુકો
જામલી (તા.નસવાડી)
જામલી (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જામલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:નસવાડી તાલુકો
માહી (તા. વડગામ)
માહી (તા. વડગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માહી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડગામ તાલુકો
માંગરોલ (તા.નાંદોદ)
માંગરોલ (તા.નાંદોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના પૂર્વપટ્ટીમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નાંદોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. માંગરોલ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
શ્રેણી:નાંદોદ તાલુકો
એમ એફ હુસૈન
મકબૂલ ફિદા હુસૈન (જન્મ ૧૭ સપ્ટેમ્બર ૧૯૧૫, પંઢરપુર; મૃત્યુ: ૯ જૂન ૨૦૧૧, લંડન, યુ.કે.) એમ એફ હુસૈન તરીકે પ્રસિદ્ધ એવા ભારતીય ચિત્રકાર હતા. તેઓ તેમની આધુનિક ચિત્રશૈલી તથા માધુરી દીક્ષિત ના ભાવક તરીકે જાણીતા હતા.
શ્રેણી:૧૯૧૫માં જન્મ શ્રેણી:૨૦૧૧માં મૃત્યુ
ડિમેન્શિયા
ડિમેન્શિયા શબ્દનો ગુજરાતીમાં કોઈ બરાબર ભાષાંતર કરે એવો કોઈ શબ્દ નથી. તેને ભુલવાનો રોગ કહી શકાય, તેને સ્મૃતિ ભ્રંશ, ચિત્તભ્રમ, પણ કહી શકાય. મોટા ભાગે ૬૦, ૬૫, વર્ષની વય પછી આના ચિન્હ દેખાય છે. જો નાની ઉમરમાં થાય તો તેને 'Early Onset Dementia' કહેવાય છે. કોઈ વાર તેને ઉન્માદ, અથવા ગાંડપણ કહેવામાં આવે છે, તે અયોગ્ય છે.
ડિમેન્શિયા કોઈ એક રોગ નથી. મગજના કોષની તકલીફ ના લીધે થતા જુદા જુદા રોગના લીધે જે લક્ષણ જોવા મળે છે તેને ડિમેન્શિયા ના શબ્દમાં આવરી લેવામાં આવે છે. મોટા ભાગે આ ઘડપણમાં થાય છે. મગજને નુકશાનનું પરિણામ છે. તે આગળ વધતો (progressive) રોગ છે. તેનો ઈલાજ નથી અને તેના લક્ષણો ધીમે ધીમે વધતા જાય છે.
લક્ષણો
ડિમેન્શિયા થવાથી વ્યક્તી ધીરે ધીરે વધારે ભૂલવા માંડે છે. સાથે તે રોજીંદા સહેલા કાર્યો કરવાની ક્ષમતા ગુમાવે છે, જેવા કે ખરીદી કરી તેના બીલની ચુકવણી કરવી, સામાન્ય ભોજન બનાવવું, ફરવા જવાનું આયોજન કરવું. વધુ સમય જતા પોતાની સ્વસ્થતા અને સ્વચ્છતા સચવાય નહી, સ્વજનો ઓળખાય નહી એક સમય એવો આવે કે વ્યક્તી પૂર્ણ રીતે પરાવલંબી થઈ જાય છે. છેલ્લા તબક્કામાં ચાલવાની અને ગળવાની ક્ષમતા ધીરે ધીરે ઘટતી જાય છે.
કારણો
જયારે આવા ફેરફાર માટે કોઈ અન્ય રોગ કારણભૂત ના હોઈ ત્યારે તે ડિમેન્શિયા હોઈ શકે. ૧૦૦થી વધુ રોગના લીધે ડિમેન્શિયા થઈ શકે છે, પણ મોટા ભાગે અલ્ઝાઇમર્સ રોગનું પ્રમાણ વધારે જોવા મળે છે.
364x364px|ડિમેન્શિયાના કારણ
મોહપાડા (પિપલદહાડ)
મોહપાડા (પિપલદહાડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના સુબિર તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. મોહપાડા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:સુબિર તાલુકો
ધ્વજ સત્યાગ્રહ
ધ્વજ સત્યાગ્રહ (હિંદી: झंडा सत्याग्रह) એ ભારતના સ્વતંત્રાતા સંગ્રામ દરમ્યાન થયેલા સવિનય કાનૂન ભંગનો એક ભાગ હતી. આ ચળવળ લોકોને તેમનો રાષ્ટ્રવાદી ધ્વજ ફરકાવવા દેવાનો હક્ક અને તે અનુસાર અંગ્રેજોની સત્તાને આહવાન આપતી હતી. અંગ્રેજ સરકારના કાયદાઓ અનુસાર કોઈપણ પ્રકારના રાષ્ટ્રવાદી ધ્વજ ફરકાવવા પર પાબંદી હતી જે નાતરિક હક્કનો ઉલ્લંધન હતો. ૧૯૨૩ દરમ્યાન ધ્વજ સત્યાગ્રહ ખાસ કરીને નાગપુર શહેરમાં અને ભારતના અન્ય ભાગોમાં કરવામાં આવ્યો
પૃષ્ઠભૂમિ
નિજી કે સાર્વજનિક ઈમારતો પર (અને ક્યારે ક સરકારી ઈમારતો પર પણ) રાષ્ટ્રવાદી ધ્વજ ફરકાવવા એ પ્રાય: વિરોધ પ્રકટ કરવા કે સત્તાને અમાન્ય કરવાનો એક પ્રદર્શન રહ્યું છે. ભારતીય સ્વતંત્રતાની ચળવળો અને ખાસ કરીને ગદર પાર્ટી તરીકે ઓળખાતા રાષ્ટ્રવાદી પક્ષનો વિરોધ પ્રદર્શનનો આ મુખ્ય પ્રકાર હતો. લોકમાન્ય ટિળક, બિપિન ચંદ્ર પાલ અને લાલા લજપત રાય જેવા રાષ્ટ્રીય નેતાઓ ના નેતૃઅત્વમાં આને વધુ મહત્ત્વ મળ્યું.
નાગરિક સ્વતંત્રતા પર અંગ્રેજોએ લાદેલા નિયંત્રણના વિરોધ પ્રદર્શન કરવા માટે અને ધ્વજ ન ફરકાવવાના કાયદાનો બંગ કરવના હેતુ થી ધ્વ જ ફરકાવીને કાનૂન ભંગ કરવાને "ધ્વજ સત્યાગ્રહ" નામ આપવામાં આવ્યું. આ સત્યાગ્રહ ૧૯૨૦-૧૯૨૨ની અસ્ત્યાગ્રહની ચળવળ, ૧૯૩૦નો મીઠાનો સત્યાગ્રહ અને ૧૯૪૨ની ભારત છોડો ચળવળ એ દરેકનો એક ભાગ રહ્યો હતો. સ્વયંસેવકોને ધ્વજ ફરકાવી કોઈ પણ પ્રતિરોધ વિના ધરપકડ વહોરી લેવા માટે પ્રેરિત કરાતાં હતાં.
આંદોલનો
તે સિવાયનો અન્ય મહત્વપૂર્ણ ધ્વજ સત્યાગ્રહ ૧૯૩૮માં હલના કર્ણાટકન મૈસુરમાં યોજવામાં આવ્યો હતો. આની યાદમાં ઘણા સરધસો ૧૫મી ઑગસ્ટ અને ૨૬મી જાન્યૂઆરીના કાઢવામાં આવે છે
ખારાવે (ગનોરે)
ખારાવે (ગનોરે) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નિઝર તાલુકાનું ગામ છે. ખારાવે (ગનોરે) ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. ગામના લોકો ખાસ કરીને જુવાર, તુવર, મગફળી તેમ જ અન્ય શાકભાજીની ખેતી કરે છે.
શ્રેણી:નિઝર તાલુકો
જરોદ (તા. વાઘોડિયા)
જરોદ (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જરોદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાઘોડિયા તાલુકો
કાંજણહરિ
કાંજણહરિ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં સૌથી છેલ્લા આવતા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલસાડ તાલુકાનું ગામ છે. કાંજણહરિ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો શ્રેણી:વલસાડ તાલુકો
પીપળવા (તા. ગારીયાધાર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારના ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા ગારીયાધાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વડસ્મા
વડસ્મા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.ગામમાં પી.ટી.સી અને એમ.એડ., બી.એડ. તથા ફામસી અને એન્જીરીયગ કૉલેજ આવેલી છે  ગામમાં  ચામુંડા માતાનું મંદિર આવેલું છે જે  ચાવડા રાજપુત દરબારોના કુળદેવી છે. આ ઉપરાંત ગામમાં સિદ્ધનાથ મહાદેવ, હનુમાન, રામ, અંબાજી, મહાકાળી, ગોગા મહરાજ, વેરાઇ માતા, ખોડિયાર માતા, વગેરેનાં મંદિરો અને જૈન દેરાસર આવેલાં છે.
શ્રેણી:મહેસાણા તાલુકો
ધુમણા (તા.નસવાડી)
ધુમણા (તા.નસવાડી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ધુમણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:નસવાડી તાલુકો
મોહપાડા (ગલકુંડ)
મોહપાડા(ગલકુંડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. મોહપાડા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
ઇસનપોર
ઇસનપોર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા બારડોલી તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ઇસનપોર ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:બારડોલી તાલુકો
વિજયાનગર (તા. સાવરકુંડલા)
વિજયાનગર (તા. સાવરકુંડલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાવરકુંડલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વિજયાનગર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સાવરકુંડલા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
રતનવાવ (તા. ગારીયાધાર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારના ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા ગારીયાધાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
૮ ગુરખા રાઇફલ્સ
૮ ગુરખા રાઇફલ્સ એ ભારતીય ભૂમિસેનાની એક પાયદળ રેજિમેન્ટ છે. તેમાં નેપાળ મૂળના ગુરખા સૈનિકોને ભરતી કરવામાં આવે છે. તેને ઈસ ૧૮૨૪માં ઉભી કરવામાં આવી હતી. તે ઇસ્ટ ઇન્ડિયા કંપની બાદમાં અંગ્રેજ ભારતીય સેના અને સ્વતંત્રતા સમયે ભારતીય સેના હેઠળ આવી હતી. રેજિમેન્ટ ભારતના બે ફિલ્ડ માર્શલ પૈકી એક એવા ફિલ્ડ માર્શલ સામ માણેકશા દેશને આપવાનું બહુમાન ધરાવે છે.
ગઠન અને શરૂઆતનાં અભિયાન
રેજિમેન્ટ ભારતીય સેનાની ગુરખા રેજિમેન્ટોમાં શાઈની એઇટ એવા હુલામણા નામે ઓળખવામાં આવે છે. તેને ૧૮૨૪માં ૧૬મી સ્યાલહેત સ્થાનિય પલટણ તરીકે ઉભી કરવામાં આવી હતી. તેને અંતે ૧૯૦૭માં ૮ ગુરખા રાઇફલ્સનું નામ આપવામાં આવ્યું હતું.
રેજિમેન્ટ ઉભી કરાતાં જ ૧૮૨૪-૨૫માં તેણે પ્રથમ આંગ્લ-બર્મીસ યુદ્ધમાં ભાગ લીધો. તેણે ૧૮૬૪ના આંગ્લ-ભૂતાન યુદ્ધમાં પણ ભાગ લીધો. તેણે ભુતાન ખાતે વિદ્રોહને દબાવવામાં મુખ્ય જવાબદારી નિભાવી હતી. રેજિમેન્ટને ૧૮૭૯માં નાગાલેંડના વિદ્રોહીઓને દબાવવાની કાર્યવાહીમાં પ્રથમ વિક્ટોરીયા ચંદ્રક એનાયત કરાયો. નાગા ટેકરીઓમાં સૈન્ય મોકલવાનો આ પ્રથમ પ્રસંગ હતો.
નેફા ખાતે જ ૧૮૯૧માં મણિપુર ખાતેના અભિયાન દરમિયાન રેજિમેન્ટને દ્વિતીય વિક્ટોરીયા ચંદ્રક એનાયત થયો. આ અભિયાનમાં ચાર્લ્સ ગ્રાન્ટની આગેવાની હેઠળ ૮૦ ગુરખા સૈનિકોએ ૮૦૦ મણિપુરી સૈનિકોને હરાવી અને થોબલ કબ્જે કર્યું અને તેને આગામી દસ દિવસ સુધી કબ્જામાં રાખ્યું. અંતે દારુગોળો અને ખોરાક ખૂટી જતાં તેઓએ પાછા હઠવું પડ્યું. લડાઈ બાદ નોંધમાં લેફ્ટ ગ્રાંન્ટે સૂચન કર્યું કે તમામ ૮૦ ગુરખા સૈનિકોને સર્વોચ્ચ ભારતીય વીરતા પુરસ્કાર આપવો. તે પ્રસ્તાવ સ્વિકારાયો અને પુરસ્કાર સાથે છ મહિનાનો પગાર અને ભથ્થાં પણ આપવામાં આવ્યા.
૧૯૦૪માં તિબેટ ખાતેના અભિયાનમાં ગ્યાત્સે ખાતે ૧૮૦૦૦ ફીટ પર આવેલ કિલ્લા પર કબ્જો કરવાની કાર્યવાહી માટે રેજિમેન્ટને ત્રીજો વિક્ટોરીયા ચંદ્રક એનાયત કરાયો.
ખોદળા (નિઝર)
ખોદળા (નિઝર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નિઝર તાલુકાનું ગામ છે. ખોદળા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. ગામના લોકો ખાસ કરીને જુવાર, તુવર, મગફળી તેમ જ અન્ય શાકભાજીની ખેતી કરે છે.
૮ ગુરખા રાઇફલ્સ
પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધ
રેજિમેન્ટ વિશ્વયુદ્ધ દરમિયાન ઈટલી, ફ્રાન્સ, મેસોપોટેમિયા અને ઇજિપ્ત ખાતે કાર્યવાહીનો ભાગ બની. ૨/૮ પલટણ સપ્ટેમ્બર ૧૯૧૫ દરમિયાન લુસની લડાઈમાં છેલ્લા સૈનિક સુધી લડી. ૨૫ સપ્ટેમ્બરના દિવસે સવારમાં આ પલટણના આઠસો સૈનિકોએ જર્મનીની રક્ષણાત્મક હરોળ પર હુમલો કર્યો અને દિવસ પૂરો થતાં ફક્ત એક અફસર અને ૪૯ સૈનિકો જીવિત બચ્યા હતા.
ખોદળા (નિઝર)
શ્રેણી:નિઝર તાલુકો
૮ ગુરખા રાઇફલ્સ
પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધ
રેજિમેન્ટે આ દરમિયાન ૧૪ યુદ્ધ સન્માનો મેળવ્યાં હતાં:
વિશ્વયુદ્ધ બાદ રેજિમેન્ટ ત્રીજા અફઘાન યુદ્ધનો પણ ભાગ બની હતી.
યુદ્ધ વચ્ચેનો સમયગાળો
૧૯૩૫માં સરહદી પ્રાંતમાં શક્તિશાળી ધરતીકંપના આંચકા આવ્યા જેમાં હજારો લોકોના મોત થયાં. ૨/૮ પલટણના સૈનિકોએ લોકો માટે રાહત કાર્ય અથાક પ્રયત્નો કરી અને હાથ ધર્યું. આ કાર્યવાહી દરમિયાન પાછળના આંચકાઓ અને તેને કારણે ક્ષતિગ્રસ્ત ઈમારતો ધરાસાયી થવાના ખતરા વચ્ચે નાગરિકોને બચાવવા નંદલાલ થાપા અસંખ્ય વખત જીવને જોખમમાં મૂકી અને ઈમારતોમાં દાખલ થયા. આ બહાદુરી માટે તેમને સામ્રાજ્ય વીરતા પુરસ્કાર વડે સન્માનિત કરવામાં આવ્યા. આ પુરસ્કાર શાંતિકાળનો સર્વોચ્ચ પુરસ્કાર હતો. પાછળથી તેમને જ્યોર્જ ક્રોસ પણ એનાયત કરાયો હતો.
દ્વિતીય વિશ્વયુદ્ધ
રેજિમેન્ટની પલટણોએ ઈરાક, ઈજિપ્ત, તોબ્રુક, અલ અલામિન અને બર્મા ખાતે લડાઈઓમાં ભાગ લીધો. આ સમગ્ર યુદ્ધ દરમિયાન રેજિમેન્ટને ચાર વિક્ટોરીયા ક્રોસ, ૨૨ યુદ્ધ સન્માન એનાયત કરાયાં. લચ્છિમાન ગુરુંગને બર્માના અભિયાન દરમિયાન વિક્ટોરીયા ક્રોસ અપાયો. ૨જી પલટણને યાંત્રિક વાહનો સાથે જોડાણમાં રાખવામાં આવી હતી, તેણે આ ફરજ દરમિયાન બર્મા અને ઈટાલિ ખાતે નિયુક્તિ મેળવી હતી.
દ્વિતીય વિશ્વયુદ્ધના યુદ્ધ સન્માન:
સ્વતંત્રતા બાદ
સ્વતંત્રતા બાદ રેજિમેન્ટ ભારત ના હિસ્સામાં આવી. રેજિમેન્ટનું નામ ગોરખાથી બદલી અને ગુરખા કરવામાં આવ્યું.
કાશ્મીરમાં કાર્યવાહી
૧૯૪૮માં ૨/૮ પલટણને લેહ ખાતે કાર્યવાહીમાં ભાગ લેવાનો મોકો મળ્યો. પલટણે સખત પગપાળા યાત્રા કરી અને લેહ પહોંચી અને મેજર હરિ ચંદના નેતૃત્વ હેઠળ પાકિસ્તાની સેના પર છાપેમાર હુમલા કર્યા. જેમાં બાસગો ગામ ખાતે પાકિસ્તાની તોપખાનાંનો નાશ નોંધપાત્ર હુમલો હતો. આ કાર્યવાહી માટે પલટણને એક મહાવીર ચક્ર અને ચાર વીર ચક્ર એનાયત કરાયાં.
૧૯૬૨નું ભારત-ચીન યુદ્ધ
૧/૮ પલટણના મેજર ધન સિંઘ થાપાને પરમવીર ચક્ર એનાયત કરાયું. આજ દિન સુધી રેજિમેન્ટને આ એક જ પરમવીર ચક્ર મળ્યું છે.
આગામી ગાળો
રેજિમેન્ટ ૧૯૬૫ અને ૧૯૭૧ના યુદ્ધમાં પણ સામેલ થઈ હતી. આ બંને યુદ્ધમાં મળી અને ચાર મહાવીર ચક્ર એનાયત કરાયાં હતાં. રેજિમેન્ટની પલટણો શ્રીલંકા ખાતે શાંતિસેનામાં પણ સામેલ હતી અને એક મહાવીર ચક્ર અને ચાર વીર ચક્ર મેળવ્યાં હતાં.
૧૯૭૯માં ૧/૮ પલટણ યાંત્રિક પાયદળમાં પરિવર્તિત કરવામાં આવી. તેના સ્થાને ૭/૮ પલટણને ઉભી કરવામાં આવી.
નોંધપાત્ર અફસરો
ફિલ્ડ માર્શલ સામ માણેકશા રેજિમેન્ટના સૌથી નોંધપાત્ર અફસર છે. તેમનું ૧૯૭૧ના ભારત-પાકિસ્તાન યુદ્ધમાં સૈન્ય વડા તરીકેનું યોગદાન દંતકથા સમાન છે.
મરેડા
મરેડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મહેસાણા તાલુકો
આદપુર (તા. બગસરા)
આદપુર (તા. બગસરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા બગસરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આદપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બગસરા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
મયાસી (તા.નાંદોદ)
મયાસી (તા.નાંદોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના પૂર્વપટ્ટીમાં આવેલા નર્મદા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નાંદોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકોની વસ્તી રહે છે. મયાસી ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી અને દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
શ્રેણી:નાંદોદ તાલુકો
આઈસલેંડનો રાષ્ટ્રધ્વજ
આઈસલેંડનો રાષ્ટ્રધ્વજ સૌપ્રથમ હાલના સ્વરૂપે ઈસ ૧૯૧૫માં દેખાયો હતો. ત્યારે તેમાં ક્રોસ સફેદ રંગનો હતો અને લાલ રંગ બાદમાં રાષ્ટ્રધ્વજ તરીકે અપનાવતી વખતે ઉમેરવામાં આવ્યો હતો.
ધ્વજ ભાવના
ધ્વજમાં ક્રોસ ખ્રિસ્તી ધર્મનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ધ્વજ પાછળની લોક વાયકા એવી છે કે ઇસ્ટોનિયા સાથેના ધર્મયુદ્ધ દરમિયાન ડેનમાર્કનું સૈન્ય હારતું હતું અને તેમણે પ્રભુને સહાય માટે પ્રાર્થના કરી અને ધ્વજ આકાશમાંથી પડ્યો અને સૈન્ય યુદ્ધ જીતી ગયું. આમ આઈસલેંડ એક સમયે ડેનમાર્કના શાસન હેઠળ હતું એટલે તેમને પણ આ ધ્વજ લાગુ પડ્યો જે આઈસલેંડને આઝાદી મળ્યા બાદ પણ ચાલુ રખાયો છે.
શ્રેણી:રાષ્ટ્રધ્વજો
બકાસુર
બકાસુર (સંસ્કૃત: बकासुर) એક મહાન અસુર હતો જે એકચક્ર નામના શહેર નજીક રહેતો હતો. તે બળજબરીથી તે રાજ્યના રાજા પાસેથી તેનો રોજિંદા ખોરાકનો પુરવઠો મેળવતો હતો. તેટલું ઓછું હોય તેમ તે અસુર જે માણસ તેના માટે ખોરાક લઈ જતો તેને પણ ખાઈ જતો. માતા કુંતીના આદેશ અનુસાર તેમનો પુત્ર ભીમ બકાસુરને પાઠ ભણાવવા માટે તેનો ખાદ્ય પુરાવઠો લઈને ગયો.
મહાભારતમાં
પાંડવોને તેમની માતા કુંતી સાથે ૧૪ વર્ષનો વનવાસ ભોગવવો પડ્યો હતો. આ દરમ્યાન એક સમયે ભટકતાં ભટકતાં તેઓ એક નાનકડાં ગામમાં પહોંચ્યા. ત્યાં તેઓ એક વ્યક્તિના ઘેર રોકાયાં. ત્યાં તેમણે જાણ્યું કે ગામની બાજુના જંગલમાં બકાસુર નમનો રાક્ષસ રહેતો હતો જે રોજ ગામના એક માણસને આરોગી જતો. હતો.તેને પાઠ ભણાવવા એક પાંડવ ભાઈ, ભીમ, તેની માટે ખોરાક લઈને જંગલમાં ગયાં. ત્યાં તેને પડકાર્યો. તેમની વચ્ચે યુદ્ધ થયું અને બકાસુર હાર્યો.અને ગામ તે રાક્ષસના ત્રાસ માંથી મુક્ત થયું.
હાલમાં
કહેવાય છે કે તે સમયનું એકચક્ર ગામ આજન પશ્ચિમ બંગાળના બીરભુમ જિલ્લાના રામપુરહાટ નામના નગરથી ૨૦ કિમી દૂર આવેલું છે. પાંડવો તેમના ગુપ્સાવાસ દરમ્યાન આ ગામમાં રોકાયા હોવાનું મનાય છે. આજે ઈરાન્ડોલ ગામની બહાર પ્રવાસીઓ તથાકથિત તે જમાનાના ચોખાની ચિન્હો  અને નજીકનું તળાવ જોવા માટે આવે છે. તે સિવાય બાજુની ટેકરી પર પદ્માલય ગણેશ મંદિર પણાઅવેલું છે.
અન્ય ઓળખ
અમુક વખત કુબેરને પણ આ નામે ઓળખવામાં આવે છે.
ભયહારણનાથ ધામ
કહેવાય છે કે ઉત્ત્ર પ્રદેશના પ્રતાપગઢ માં ભયહારણનાથ ધામ નામનું પૌરાણીક ધાર્મિક સ્થળ આવેલું છે. પૌરાણેક કથાઓ અનુસાર દક્ષિણ પ્રતપગઢના દ્વૈતવનમાં બકાસુરની માતાનો વધ કરવામાં આવ્યો હતો. બકાસુરના વધ પછી અહીં એક શિવલિંગ ની સ્થાપના કરવામાં આવી જેને ભયહારણનાથ ધામ કહે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહાભારત
રામ વિજયનગર
રામ વિજયનગર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મહેસાણા તાલુકો
જેસંગપુરા (તા. વાઘોડિયા)
જેસંગપુરા (તા. વાઘોડિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા વડોદરા જિલ્લામાં આવેલા  તથા વડોદરાથી પૂર્વ દિશામાં આવેલા  વાઘોડિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જેસંગપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાઘોડિયા તાલુકો
ઘુમ
ઘુમ (અથવા ઘૂમ) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યમાં આવેલ દાર્જિલિંગ હિમાલયન ક્ષેત્રનું એક નાનકડું નગર છે. દાર્જિલિંગ હિમાલયન રેલ્વે પર આવેલ આ સ્ટેશન ભારતનું સૌથી ઊંચાઈ પર આવેલ રેલ્વે સ્ટેશન છે. આ સ્ટેશન સમુદ્ર સપાટી થી ૨૨૨૫.૭મી ઊંચાઈ પર આવેલ છે. આ સ્થળે ઘૂમ મઠ અને દાર્જિલિંગ હિમાલયન રેલ્વેનો બાતસિયા વળાંક આવેલો છે.
વાહનવ્યવહાર
ઘુમ ઘણાં રસ્તાઓનું સંગમ સ્થળ છે. સીલીગુડીથી દાર્જિલિંગ જતો હિલ કાર્ટ રોડ આ શહેરમાંથી પસાર થાય છે. આ સ્થળ દાર્જિલિંગથી ૬ કિમી દૂર છે અને વાયા સોનાડા થઈ કુરસિયોંગથી ૨૪ કિમી અંતરે છે. અહીંથી વાયા લોપ્ચુ કાલિમ્પોંગ લગભગ ૪૫ કિમી દૂર છે. અન્ય એક રસ્તો મોંગપુ તરફ જઈ અને કાલિમ્પોંગ સિલિગુડી રસ્તાને મળે છે. ડૉવ હીલ થઈ એક રસ્તો કુરસિયોંગ જાય છે. લગભગ ભારત-નેપાળની સીમા પર આવેલ સુકીયાપોખરી, મિરિક જતાં રસ્તા પર અહીંથી ૧૧ કિમી દૂર છે.
દાર્જિલિંગ હિમાલયન રેલ્વેનું બાંધકામ ૧૮૭૯માં શરૂ થયું અને આ રેલ્વે પાટા ૪ એપ્રિલ ૧૮૮૧માં ઘુમ સુધી પહોંચ્યાં. ૧૮૭૮ સુધી કલકત્તાથી દાર્જિલિંગની યાત્રામાં ૫-૬ દિવસનો સમય લાગતો હતો. આ યાત્રા વરાળ એંજીન દ્વારા રેલ્વે પ્રવાસ, ગંગા નદી પાર કરવા સાહેબગંજ પાસે વરાળ હોડી દ્વારા પ્રવાસ અને ત્યાર બાદ ગાડાં અથવા પાલખી દ્વારા પ્રવાસ શામિલ હતો. ૧૮૭૮માં સિલિગુડીનું નામ ભારતના રેલ્વે નક્શા પર આવી ગયું અને આ પ્રવાસ સમય ૨ દિવસ જેટલો રહી ગયો. ૨૦૦૭થી, કોલકતાથી જલપાઈગુડી (સિલિગુડીથી ૬ કિમી દૂર જવું રેલ્વે સ્થાનક) સુધી ૧૦ કલાકના રેલ્વે પ્રવાસ દ્વારા પહોંચી શકાય છે. ત્યાંથી ૩-૪ કલાકના દાર્જિલિંગ હિમાલયન રેલ્વે પ્રવાસ દ્વારા ઘુમ કે દાર્જિલિંગ પહોંચી શકાય છે. જેમને જલપાઈગુડીથી દાર્જિલિંગનો લાંબો અને ધીમો પ્રવાસ ખેડવા કંટાળો આવતો હોય તેઓ ઘુમ અને દાર્જિલિંગ વચ્ચે રેલ્વે પ્રવાસ કરી શકે છે. સિલિગુડીથી ઘુમ સુધીનો ચડતો પ્રવાસ કર્યાં પછી ટ્રેન ૧૮૨.૯ મી જેટલું ઉતરણ કરી દાર્જિલિંગ પહોંચે છે. રસ્તામાં બાતાસીયા (અર્થાત પવન સભર) નામની જગ્યા પર બમણા લુપ પસાર કરે છે.
યુદ્ધ સ્મારક
દાર્જિલિંગમાં ભારતીય સેનાના ઘણાં સૈનિકો અને પૂર્વ સૈનિકો રહે છે. ૧૯૪૭ પછીના સમયગાળામાં અહીંના ૭૬ સપૂતોએ દેશ માટે જીવ આપ્યાં છે. ૧૯૭૬માં તે સમયના દેપ્યુટી કમિશનર એ યુદ્ધ સ્મારક બનાવવાની પહેલ કરી અને એક કમિટિ નિમવામાં આવી. ૧૯૮૪માં, બાતાસિયા ની જમીન પર આ સ્મારક બનાવવાનું નક્કી થયું. ૧૯૯૧માં, સુભાષ ઘીશિંગ ચેરમેન,દાર્જિલિંગ ગોરખા ઓટોનોમસ હિલ કાઉંસીલ એ, આ નિર્માણને આર્થિક સહાય આપવાનું નક્કી કર્યું.
આ યુદ્ધ સ્મારક એક ઈંડા આકારનું પથ્થરનું સ્મારક છે જે ૩૭’ x  ૨૪’ છે. તેના પ્ર ૯ ફૂટનું કાંસાનું પુતળું છે. અને ૩ ફૂટ ઊંચા અષ્ટકોણ પાયા પર ૩૦મી ઊંચાઈએ છતરડી છે જેના પર રોલ ઓફ ઓનર કોતરેલ છે. કાસંનું પૂતળું કૃષ્ણનગરના ગૌતમ પાલ દ્વારા કોતરાયેલ છે.
મઠ
સામ્પ્ટેન ચોલિંગ ગોમ્પા એ ઘુમ મઠ તરીકે વધુ પ્રચલિત છે. આ હીલ કાર્ટ રોડ અને ઘુમ રેલ્વે સ્ટેશન ની નીચે આવેલ છે. અમાં મૈત્રેય બુદ્ધની પ્રતિમા છે. આ મઠ નું બાંધકમ ૧૮૫૭માં કરવામાં આવ્યું હતું. આ મઠ ૧૫ ફૂટ્આ ઊંચી "આવતાં બુદ્ધ" ને પૂજનારી પીળા જૂથનુ છે.
આ સિવાય ઘુમમાં અન્ય ત્રણ ગોમ્પા છે - યીગાચોયેલિંગ, સાક્યચોયેલિંગ, અને ફીન.
ટાઈગર હીલ
ટાઈગર હીલ ઘુમથી પાંચ કિમી દૂર આવેલ છે અને ઘુમ કરતાં વધુ ઊંચાઈ ધરાવે છે (૧૧૦૦ ફીટ). સાફ દિવસે સમગ્ર દાર્જિલિંગ માંથી વિશ્વનું ત્રીજું સૌથી ઊંચુ શિખર કાંચન જંઘા શિખર જોઈ શકાય છે. જ્યારે ટાઈગર હિલ પરથીતો માઉંટ એવરેસ્ટની ટોચ પણ જોઈ શકાય છે. હજારો પ્રવાસીઓ વહેલી પરોઢે ઊઠી અહીંનો પ્રખ્યાત સૂર્યોદય નિહળવા અહીં આવી જાય છે. પણ મોટે ભાગના નિરાશ થઈ પાછા ફરે છે કેમકે ઘુમ એ વાદળોનું પણ પ્રિય સ્થળ છે, જોકે તેમને નિહાળવા પણ લોકોને મજા આવે છે.
આ જ ક્ષેત્રમાં ૮૧૬૩ ફૂટની ઊંચાઈ પર સેંચલ તળાવ આવેલું છે જે દાર્જિલિંગને પાણી પુરવઠો પુરો પાડે છે.
ઘુમ ટેકરી
ઘુમ-સુખીયાપોકરી રોડ પર ૭૯૦૦ ફૂટની ઊંચાઈએ એક વિશાલ ખડકની ટેકરી આવેલ છે જ્યાંથી બાલસાન ખીણ અને આગળની અન્ય ટેકરીઓ જોઈ શકાય છે. ગર્ગ વર્લ્ડ નામનું મનોરંજન પાર્ક એક અન્ય આકર્ષણ છે. .
ચિત્રમાલા
શ્રેણી:ભારતના ગિરિમથકો શ્રેણી:પશ્ચિમ બંગાળ
સિક્કિમના મુખ્યમંત્રીઓની સૂચિ
પુર્વોત્તર ભારતના રાજ્ય સિક્કિમના મુખ્યમંત્રી રાજ્યના વાસ્તવિક વડા છે જ્યારે ભારતિય બંધારણ અનુસાર સિક્કિમના રાજ્યપાલ રાજ્યના કાયદેસર વડા છે. સિક્કિમ વિધાનસભા ચુંટણીમાં બહુમત પ્રાપ્ત કરનાર પક્ષ રાજ્યના મુખ્યમંત્રીની પસંદગી કરે છે.
વર્ષ ૧૯૭૫ના ભારત સંઘ સાથેના જોડાણ બાદ અત્યાર સુધી સિક્કિમમાં પાંચ મુખ્યમંત્રીઓ રહ્યા છે. ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસના કાઝિ લ્હેન્દુપ દોરજી સિક્કિમના પ્રથમ મુખ્યમંત્રી હતા. સિક્કિમ ડેમોક્રેટિક ફ્રંટના પવન કુમાર ચામલિંગ ભારતના સૌથી વધુ સમય માટે પદ પર રહેનારા મુખ્યમંત્રી હતા. ૧૯૯૪થી ૨૦૧૯ સુધી તેઓ સિક્કિમના મુખ્યમંત્રી રહ્યા હતા.
સિક્કિમના મુખ્યમંત્રી
અહીં સિક્કિમના મુખ્યમંત્રીઓની સૂચિ આપવામાં આવી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સિક્કિમ
ફેરકડા (ખરખડા)
ફેરકડા (ખરખડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ  ભાગમાં આવેલા  નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ફેરખડા (ખરખડા) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:નસવાડી તાલુકો
કાંજણરણછોડ
કાંજણરણછોડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં સૌથી છેલ્લા આવતા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલસાડ તાલુકાનું ગામ છે. કાંજણરણછોડ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો શ્રેણી:વલસાડ તાલુકો
અર્થીંગ
વિદ્યુત પ્રવાહમાં જો કોઈ પ્રકારનું લીકેજ હોય તો તેને ભૂમિગત અર્થીંગનાં તારની મદદથી ધારની નજીક ઊંડા ખાડામાં ધાતુની (મોટે ભાગે તાંબાની) પ્લેટ સાથે જોડી દેવામાં આવે છે. જેથી ઘર વપરાશના સાધનોના ધાતુ પરથી વિદ્યુત પ્રવાહ અર્થીંગ દ્વારા સીધો જમીનમાં જાય છે અને શોક લાગવા નો ભય ટળે છે.
શ્રેણી:ભૌતિકવિજ્ઞાન
ઈંડોનેશિયાનો રાષ્ટ્રધ્વજ
ઈંડોનેશિયાનો રાષ્ટ્રધ્વજ માજાપાહિત સામ્રાજ્યના ધ્વજથી પ્રેરણા લઈને બનાવવામાં આવ્યો છે.
ધ્વજ ભાવના
લાલ રંગ સાહસ, માનવશરીરનું, સફેદ રંગ શુદ્ધતા, આત્માનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને સંપૂર્ણ ધ્વજ પૂર્ણ માનવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.
શ્રેણી:રાષ્ટ્રધ્વજો
કોંડરાજ (નિઝર)
કોંડરાજ (નિઝર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નિઝર તાલુકાનું ગામ છે. કોંડરાજ ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસીઓ વસે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. ગામના લોકો ખાસ કરીને જુવાર, તુવર, મગફળી તેમ જ અન્ય શાકભાજીની ખેતી કરે છે.
શ્રેણી:નિઝર તાલુકો
મોવી (તા.નાંદોદ)
શ્રેણી:નાંદોદ તાલુકો
ચુંબકીય ક્ષેત્ર
ચુંબકીય ક્ષેત્રરેખાઓ
ચુંબકીય ક્ષેત્રનું ચિત્રાત્મક નિરૂપણ કરવા માટે ચુંબકીય ક્ષેત્રરેખાઓ (અથવા 'ચુંબકીય બળરેખાઓ') દોરવામાં આવે છે. આવી રેખાઓ કાગળ પર દોરવા માટે ચુંબકીય ક્ષેત્રમાં રાખેલ કાગળ પર કોઈ એક બિંદુ પાસે એક નાની ચુંબકીય સોય મૂકવામાં આવે છે અને સોયનો ઉત્તર ધ્રુવ જે દિશામાં ગોઠવાય તે સ્થાન અંકિત કરવામાં આવે છે. ત્યારબાદ સોયને તેનો દક્ષિણ ધ્રુવ આ અંકિત સ્થાન પર આવે તેમ ગોઠવીને ફરીથી તેના ઉત્તર ધ્રુવનું સ્થાન અંકિત કરવામાં આવે છે. આ પ્રમાણે ક્રમશ: બિંદુઓ મેળવી, તેમને જોડતી રેખા દોરવાથી ચુંબકીય બળરેખાઓ મળે છે. આ બળરેખાઓ ચુંબકની બહારના વિસ્તારમાં ચુંબકના ઉત્તર ધ્રુવથી દક્ષિણ ધ્રુવ તરફ અને ચુંબકની અંદરના વિસ્તારમાં ચુંબકના દક્ષિણ ધ્રુવથી ઉત્તર ધ્રુવ તરફ જતી હોય છે.
ઉપયોગો
ચુંબકીય ક્ષેત્રમાં કોઈ બિંદુ આગળથી v જેટલા વેગથી પસાર થતો q વિદ્યુતભારવાળો કણ તે બિંદુ પર જેટલું બળ અનુભવે છે, જ્યાં B, તે બિંદુ આગળની ચુંબકીય ફ્લક્સ ઘનતા છે. આ બળ વેગને લંબ દિશામાં લાગતું હોવાથી તે ફક્ત કણની ગતિની દિશા જ બદલે છે પરંતુ તેના વેગનું મૂલ્ય બદલાતું નથી. વિદ્યુતભારિત કણોની ચુંબકીય ક્ષેત્રમાં થતી ગતિ પરથી તેમના વિદ્યુતભાર, દ્રવ્યમાન, વેગ વગેરે માહિતી મળી શકે છે. ઈલેક્ટ્રોનના પ્રતિકણ પોઝિટ્રોનના અસ્તિત્વનો સૌપ્રથમ પુરાવો આ પ્રકારે મળ્યો હતો.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ભૌતિકવિજ્ઞાન
બીલવણીયા (તા. ધનસુરા)
બીલવણીયા (તા. ધનસુરા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધનસુરા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. બીલવણીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ઇસદર (બોરખલ)
ઇસદર(બોરખલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. ઇસદર ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
સુએઝ નહેર
સુએઝ નહેર એ ઇજીપ્તમાંથી પસાર થતી માનવનિર્મીત નહેર છે, જે રાતા સમુદ્ર અને ભુમધ્ય સમુદ્રને જોડે છે. તેને નવેમ્બર ૧૮૬૯માં ખુલ્લી મુકવામાં આવી હતી. સુએઝ નહેરનો મુખ્ય ઉદ્દેશ્ય યુરોપ અને એશીયા વચ્ચે આફ્રીકાનું ચક્કર લગાવ્યા વગર જલ પરીવહનનો હતો. તેનું ઉત્તર ટર્મિનસ છે પોર્ટ સઈદ અને દક્ષિણ ટર્મિનસ છે પોર્ટ તૌફિક, કે જે સુએઝ શહેરમાં આવેલું છે.
The canal is 192 km long with Ismailia, on the west bank, 3 km north of the half-way point. It consists of the northern access channel of 19.5 km, the canal itself of 162.25 km and of the southern access channel of 8.5 km. It is single-lane with passing places in Ballah By-Pass and in the Great Bitter Lake. It contains no locks; seawater flows freely through the canal into the Great Bitter Lake from both the Mediterranean Sea in the north and the Red Sea in the south, replacing evaporation.
The canal is owned and maintained by the Suez Canal Authority (SCA) of the Arab Republic of Egypt.
The canal may be used in time of war as in time of peace, by every vessel of commerce or of war, without distinction of flag.
History of Suez Canal
Ancient west-east canals have facilitated travel from the Nile to the Red Sea. One smaller canal is believed to have been constructed under the auspices of either Senusret III or Ramesses II. Another canal probably incorporating a portion of the first was constructed under the reign of Necho II and completed by Darius.
રુપાવટી (તા. ગારીયાધાર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારના ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા ગારીયાધાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સુએઝ નહેર
2nd millennium BC
Perhaps as early as the 12th Dynasty, Pharaoh Senusret III (1878 BC–1839 BC) may have had a west-east river dug through the Wadi Tumilat, joining the River Nile with the Red Sea. This allowed direct trade with Punt, and, indirectly, linked the Red Sea and the Mediterranean. (It is said that in ancient times the Red Sea reached northward to the Bitter Lakes and Lake Timsah.  )
The reliefs of the Punt expedition under Hatshepsut 1470 BC depict seagoing vessels carrying the expeditionary force returning from Punt. This has given rise to the theory that, at the time, a navigable link existed between the Red Sea and the Nile.
Evidence seems to indicate its existence by the 13th century BC during the time of Ramesses II.
Remnants of this ancient west-east canal, running through the ancient Egyptian cities of Pi-Ramesses, Bubastis and Pithom were discovered by Napoleon Bonaparte's cadre of engineers and cartographers in 1799.
Canals dug by Necho, Darius I and Ptolemy
According to the Histories of the Greek historian Herodotus, about 600 BC, Necho II undertook to dig a canal through the Wadi Tumilat between Bubastis and Heroopolis and perhaps continued it to the Heroopolite Gulf and the Red Sea. Regardless, Necho is reported as having never completed his project.
Herodotus was told that 120,000 men perished in this undertaking. According to Pliny the Elder, Necho's extension to the canal was approximately 57 English miles, equal to the total distance between Bubastis and the Great Bitter Lake, allowing for winding through valleys that it necessarily had to pass through. The length that Herodotus tells us, of over 1000 stadia (i.e., over 114 miles), must be understood to include the entire distance between the Nile and the Red Sea at that time.
With Necho's death, work was discontinued. Herodotus tells us that the reason the project was abandoned was because of a warning received from an oracle that others would benefit by its successful completion.
Necho's project was finally completed by Darius I of Persia, who conquered Egypt. We are told that by Darius's time a natural waterway passage which had existed between the Heroopolite Gulf and the Red Sea in the vicinity of the Egyptian town of Shaluf (alt. Chalouf or Shaloof ), located just south of the Great Bitter Lake, had become so blocked with silt that Darius necessarily needed to clear it out so as to allow navigation once again.
According to Herodotus, Darius's canal was wide enough that two triremes could pass each other with oars extended, and required four days to traverse. Darius commemorated his achievement with a number of granite stelae that he set up on the Nile bank, including one near Kabret, and a further one a few miles north of Suez. The Darius Inscriptions read: Saith King Darius: I am a Persian. Setting out from Persia, I conquered Egypt. I ordered this canal dug from the river called the Nile that flows in Egypt, to the sea that begins in Persia. When the canal had been dug as I ordered, ships went from Egypt through this canal to Persia, even as I intended.
The canal left the Nile at Bubastis. An inscription on a pillar at Pithom records that in 270 or 269 BC it was again reopened, by Ptolemy II Philadelphus. In Arsinoe, Ptolemy constructed a navigable lock, with sluices, between the Heroopolite Gulf and the Red Sea which allowed the passage of vessels but prevented salt water from the Red Sea from mingling with the fresh water in the canal.
Receding Red Sea and the dwindling Nile
Two hundred years after the construction of Ptolemy's canal, Cleopatra seems to have had no west-east waterway passage, because the Pelusiac branch of the Nile River, which had fed Ptolemy's west-east canal, had by that time dwindled, having choked up with silt. thumb|[[Topographic map, northern Gulf of Suez, route to Cairo, 1856.]]
Repair by Tāriqu l-Ḥākim
Al-Hakim bi-Amr Allah is claimed to have repaired the Old Cairo to Red Sea passageway, but only briefly, circa 1000 AD,  as it soon "became choked with sand." However, we are told that parts of this canal still continued to fill in during the Nile's annual inundations.
જુનવણી
જુનવણી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા બારડોલી તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. જુનવણી ગામમાં હળપતિ તેમ જ પાટીદારોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, કેળાં, સૂરણ, પપૈયાં, કેરી તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
સુએઝ નહેર
Repair by Tāriqu l-Ḥākim
Mehemet Ali is said to have ordered this canal closed in 1811.
જુનવણી
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:બારડોલી તાલુકો
સુએઝ નહેર
Napoleon discovers an ancient canal
Napoleon Bonaparte's interest in finding the remnants of an ancient waterway passage culminated in a cadre of archaeologists, scientists, cartographers and engineers scouring the area beginning in the latter months of 1798. Their findings, recorded in the Description de l'Égypte, include detailed maps that depict the discovery of an ancient canal extending northward from the Red Sea and then westward toward the Nile.
કદાડા (ગીરખેડા)
કદાડા (ગીરખેડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પૂર્વ ભાગમાં આવેલા નસવાડી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કદાડા (ગીરખેડા) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સુએઝ નહેર
Napoleon discovers an ancient canal
Later, in the second half of the 19th century, French cartographers would again record the discovery of the remnants of yet another ancient north-south canal running past the east side of Lake Timsah and ending near the north end of the Great Bitter Lake.This second canal may have followed a course along the ancient shoreline of the Red Sea when the Red Sea once extended north to Lake Timsah. Unknown, however, is when this ancient canal was constructed and by whom and whether it was a waterway or a pure defence against the east.thumb|right|The Suez Canal at [[Ismailia, c. 1860. The Ismailia segment was completed in November 1862.]]
કદાડા (ગીરખેડા)
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
ગણેશપુરા
ગણેશપુરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લાના મહેસાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કદાડા (ગીરખેડા)
શ્રેણી:નસવાડી તાલુકો
સુએઝ નહેર
Napoleon discovers an ancient canal
Napoleon had contemplated the construction of another, modern, north-south canal to join the Mediterranean and Red Sea. But his project was abandoned after the preliminary survey erroneously concluded that the Red Sea was 10 m higher than the Mediterranean, making a locks-based canal too expensive and very long to construct. The Napoleonic survey commission's error came from fragmented readings mostly done during wartime, which resulted in imprecise calculations. thumb|left|upright|1881 drawing of the Suez Canal. Though by this time unnavigable, the ancient route from Bubastis to the Red Sea still channeled water in spots as late as 1861 and as far east as Kassassin.
ગણેશપુરા
શ્રેણી:મહેસાણા તાલુકો
સુએઝ નહેર
Construction by Suez Canal Company
In 1854 and 1856 Ferdinand de Lesseps obtained a concession from Sa'id Pasha, the viceroy of Egypt, to create a company to construct a canal open to ships of all nations, according to plans created by Linant de Bellefonds, a French engineer and high level official of the Egyptian administration of canals, bridges and roads, and by Austrian engineer Alois Negrelli. The company was to operate the canal for 99 years from its opening. De Lesseps had used his friendly relationship with Sa'id, which he had developed while he was a French diplomat during the 1830s. The Suez Canal Company (Compagnie Universelle du Canal Maritime de Suez) came into being on 15 December, 1858 and work started on the shore of the future Port Said on 25 April 1859.
ખ્રિસ્તી ધર્મ
thumbnail|ઈશુ ખ્રિસ્ત ખ્રિસ્તી ધર્મ દુનિયામાં સૌથી વધુ પાળવામાં આવતો ધર્મ છે જે મૂળ યહૂદી ધર્મમાંથી ઉતરી આવેલો છે. આ ધર્મ ઈસુ ખ્રિસ્ત પર કેન્દ્રિત છે.
સુએઝ નહેર
Construction by Suez Canal Company
The excavation took some 10 years using forced labour of Egyptian workers during a certain period. Some sources estimate that over 30,000 people were working on the canal.
ખ્રિસ્તી ધર્મ
પરિચય
શ્રેણી:ખ્રિસ્તી ધર્મ
સુએઝ નહેર
Construction by Suez Canal Company
The British recognised the canal as an important trade route and perceived the French project as a threat to their geopolitical and financial interests. The British Empire was the major global naval force and officially condemned the forced work and sent armed bedouins to start a revolt among workers. Involuntary labour on the project ceased, and the viceroy condemned the slavery, halting the project.
Angered by the British opportunism, de Lesseps sent a letter to the British government remarking on the British lack of remorse a few years earlier when forced workers died in similar conditions building the British railway in Egypt.
Initially international opinion was skeptical and Suez Canal Company shares did not sell well overseas. Britain, the United States, Austria and Russia did not buy any significant amount of shares. All French shares were quickly sold in France. A contemporary British skeptic claimed:
One thing is sure... our local merchant community doesn't pay practical attention at all to this grand work, and it is legitimate to doubt that the canal's receipts... could ever be sufficient to recover its maintenance fee. It will never become a large ships accessible way in any case. (reported by German historian Uwe A. Oster)
thumb|One of the first traverses in the 19th century. thumb|Suez Canal in February 1934. Air photograph taken by Swiss pilot and photographer [[Walter Mittelholzer.]] The canal opened to shipping on 17 November, 1869. Although numerous technical, political, and financial problems had been overcome, the final cost was more than double the original estimate.
The canal had an immediate and dramatic effect on world trade. Combined with the American transcontinental railroad completed six months earlier, it allowed the entire world to be circled in record time. It played an important role in increasing European penetration and colonisation of Africa. External debts forced Said Pasha's successor, Isma'il Pasha, to sell his country's share in the canal for £4,000,000 to the United Kingdom in 1875, but French shareholders still held the majority. Prime minister Benjamin Disraeli was accused by William Gladstone of undermining Britain's constitutional system, due to his lack of reference or consent from Parliament when purchasing the shares with funding from the Rothschilds.
The Convention of Constantinople in 1888 declared the canal a neutral zone under the protection of the British; British troops had moved in to protect it during a civil war in Egypt in 1882. They were later to defend the strategically important passage against a major Ottoman attack in 1915. Under the Anglo-Egyptian Treaty of 1936, the United Kingdom insisted on retaining control over the canal. In 1951 Egypt repudiated the treaty, and in 1954 the UK agreed to remove its troops, and withdrawal was completed in July 1956.
Suez Crisis
After the United Kingdom and the United States withdrew their pledge to support the construction of the Aswan Dam due to Egyptian overtures towards the Soviet Union, Egyptian President Gamal Abdel Nasser nationalised the canal in 1956 and transferred it to the Suez Canal Authority, intending to finance the dam project using revenue from the canal, while at the same time closing the Gulf of Aqaba to all Israeli shipping by closure of the Straits of Tiran. This provoked the Suez Crisis, in which the UK, France and Israel hatched a plan to invade Egypt. The intention was for Israel to invade on the ground, and for the Anglo-French partnership to give air and other support, later to intervene to resolve the crisis and control the canal.
To stop the war from spreading and to save the British from what he thought was a disastrous action, Canadian Secretary of State for External Affairs, Lester B. Pearson, proposed the creation of the very first United Nations peacekeeping force to ensure access to the canal for all and an Israeli withdrawal from the Sinai. On 4 November 1956, a majority of nations at the United Nations voted for Pearson's peacekeeping resolution, which mandated the UN peacekeepers to stay in the Sinai Peninsula unless both Egypt and Israel agreed to their withdrawal. The United States backed this proposal by putting financial pressure on the British government, which then agreed to withdraw its troops. Pearson was later awarded the Nobel Peace Prize.
As a result of damage and ships intentionally sunk under orders from Nasser the canal was closed until April 1957, when it was cleared with UN assistance. A UN force (UNEF) was established to maintain the neutrality of the canal and the Sinai Peninsula.
Arab-Israeli wars of 1967 and 1973
In May 1967 President Nasser ordered the UN peacekeeping forces out of the Sinai Peninsula, including the Suez Canal area. Despite Israeli objections in the United Nations, the peacekeepers were withdrawn and the Egyptian army took up positions on the Israeli border, closing the Straits of Tiran to Israeli shipping. The canal itself had been closed to Israeli shipping since 1949, except for a short period in 1951-1952.
These actions were key factors in the Israeli decision to launch a pre-emptive attack on Egypt in June 1967, and to capture the Sinai Peninsula to the Suez Canal. After the 1967 Arab-Israeli war, also called the Six Day War, the canal was closed by an Egyptian blockade until 5 June 1975. As a result, fourteen cargo ships known as "The Yellow Fleet" remained trapped in the canal for over eight years. In 1973, during the Yom Kippur War, the canal was the scene of a major crossing by the Egyptian army into Israeli-occupied Sinai, and in the later stage of the war, an crossing by the Israeli army into mainland Egypt. Much wreckage from this conflict remains visible along the canal's edges.
The UNEF mandate expired in 1979. Despite the efforts of the United States, Israel, Egypt, and others to obtain an extension of the UN role in observing the peace between Israel and Egypt, as called for under the Egypt-Israel Peace Treaty of 1979, the mandate could not be extended because of the veto by the USSR in the security council, at the request of Syria. Accordingly, negotiations for a new observer force in the Sinai produced the Multinational Force and Observers (MFO), stationed in Sinai in 1981 in coordination with a phased Israeli withdrawal. It is there under agreements between the United States, Israel, Egypt, and other nations. .
Capacity
The canal allows passage of ships up to 62 feet draft or 210,000 deadweight tons and up to a maximum height of 68 m above water level and a maximum beam of 254 ft 3 in (under certain conditions). Improvements are planned to increase draft to 22 m (72 ft) by 2010, allowing passage of fully-laden supertankers.
Some supertankers are too large. Others can offload part of their cargo onto a canal-owned boat to reduce their draft, transit, and reload at the other end of the canal.
Alternatives
The main alternative is travelling around Cape Agulhas at the south of the African continent. This is the route for ships which are too large, and was the route before the canal was constructed and when the canal was closed. In the early twentyfirst century this route is often taken due to increasing piracy in Somalia and the high canal dues.
Before the canal's opening in 1869 goods were sometimes offloaded from ships and carried overland between the Mediterranean and the Red Sea.