cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
વોડકા
પોલેન્ડ
પોલેન્ડમાં મધ્યયુગના પહેલાના સમયથી વોડકા(wódka)નું ઉત્પાદન થાય છે. પહેલાના દિવસોમાં, આ દારૂનો નો ઉપયોગ મોટેભાગે દવા તરીકે થતો હતો. સ્ટેફન ફેલિમિર્ઝેર્ 1534માં ઔષધો અંગેના કાર્યમાં વોડકાને "પ્રજનન શક્તિમાં વધારો કરનાર અને કામોદ્દિપક" તરીકે વર્ણવ્યો છે. તે 1400ના ગાળામાં પોલેન્ડમાં લોકપ્રિય મદિરા તરીકે સ્થાન મેળવ્યુ. જેર્ઝી પોટાન્સ્કીના પુસ્તક, વોડકા લુબ ગોર્ઝાલા (1614)માં, વોડકાના ઉત્પાદન અંગેની મહત્વપૂર્ણ માહિતી આલેખવામાં આવી છે. જેકબ કાઝીમિર્ઝ હોઅર, તેના પુસ્તક સ્કલેડ અલ્બો સ્કાર્બિક ઝ્નાકોમીટયાચ સેક્રેટોવ ઇકોનોમિ ઝિએમિન્સ્કીજ (જમીનદારોના અર્થતંત્ર અંગેનો ઉત્તમ ગુપ્ત ખજાનો, 1693)માં રાઇમાંથી વોડકા બનાવવાની વિગતવાર માહિતીઓ આપવામાં આવી છે.
કેટલીક પૉલીશ વોડકાના મિશ્રણો સદીઓ જૂના છે. તેમાં સૌથી નોંધનીય છે ઝુબરોવકા, જે લગભગ 16મી સદીની છે, ગોલ્ડવાસર , પ્રારંભિક 17મીની અને સ્ટાર્કા વોડકા, 16મી સદીની વોડકા છે. 17મી સદીના મધ્યકાળમાં સ્લાસ્ટ્રા (ખાનદાની) તેના વિસ્તારોમાં ઉત્પાદન અને વેચાણનો ઇજારો ધરાવતી હતી. આ લાભ પૈસાદારોના નફાનું કારણ હતું. અમીરોનું સૌથી પ્રસિદ્ધ દારૂ ગાળવાની ભઠ્ઠીની સ્થાપના એક રાજકુંવર લુબોમીર્સકા દ્વારા કરાઇ હતી અને ત્યારબાદ તેના પૌત્ર, કાઉન્ટ આલ્ફ્રેડ વોજકીચી પોટોચકીએ સંભાળ્યું. વોડકા ઉદ્યોગ સંગ્રહાલય, કાઉન્ટ આલ્ફ્રેડ પોટોકીની દારૂની ગાળવાની ભઠ્ઠીના વડામથક ખાતે જે હાલમાં ઘર છે, જ્યાં મૂળ દસ્તાવેજો પ્રમાણિત કરનાર અધિકારીના કહેવા મુજબ 1794માં અહીં દારૂની ભઠ્ઠી હતી. આજે તે "પૉલમોસ લાનકટ"ના નામે ચાલે છે.
સોળમી સદીના અંતભાગે પોલેન્ડમાં મોટાપાયે વોડકા ઉત્પાદન શરૂ થયું અને એની શરૂઆત ક્રાકોવથી થઇ હતી, 1550 પૂર્વે અહીથી જ દારૂની સીલેસિયામાં નિકાસ થતી હતી. સીલેસિયન શહેરો પણ વોડકા પોઝનાનમાંથી ખરીદતા હતા, એ શહેર જ્યાં 1580ના સમયગાળામાં 498જેટલી દારૂની ભઠ્ઠીઓ ચાલતી હતી. જોકે, થોડાક વખતમાં ગ્ડાનસ્ક આ બન્ને શહેરોથી આગળ નીકળી ગયું. 17મી અને 18મી સદીમાં પૉલિશ વોડકાએ નેધરલેન્ડ, ડેન્માર્ક, ઈંગ્લેન્ડ, રશિયા, જર્મની, ઓસ્ટ્રિયા, હંગેરી, રોમાનિયા, યુક્રેન, બલ્ગેરિયા અને કાળા સમુદ્ર તટના પ્રદેશોમાં નામના મેળવી હતી.
અગાઉની વોડકા ઉત્પાદનની પદ્ધતિઓ પ્રાચીન હતી. મોટાભાગે પીણું હલકા-પ્રમાણનું, અને દારૂ ગાળવાની પ્રક્રિયાને કેટલીય વાર કરવી પડતી હતી (ત્રણ-તબક્કામાં દારૂ ગાળવાની પ્રક્રિયા સામાન્ય હતી). પ્રથમ ગાળણ પ્રક્રિયાને બ્રેન્ટોવ્કા કહેવાતી, બીજીને સઝુમવ્કા, અને ત્રીજી- ઓકોવિટા  (એકવા વીટા  માંથી) જેમાં લગભગ 70-80% આલ્કોહોલનો જથ્થો રહેતો હતો. ત્યારબાદ પીણાંમાં પાણી નાખી નીચું પાડવામાં આવે છે, જેમાંથી સાદી વોડકા (30-૩૫%) ઉપજે છે, અથવા કડક બનાવવા માટે દારૂ ગાળવાના સાધનમાં પાણી નાખી બનાવવામાં આવે છે. વોડકાની ચોક્કસ ઉત્પાદન પદ્ધતિઓને 1768માં જેન પવેલ બીરેતોવ્સકી અને 1774માં જેન ચરજોસ્ટોમ સીમોન આલેખી હતી. 19મી સદીની શરૂઆતમાં બટાટાની વોડકાનું આગમન થયું, જેને લઈને શરાબ બજારમાં તત્કાલ ક્રાંતિ આવી.
બીજા વિશ્વયુદ્ધ પછી વોડકાની તમામ ભઠ્ઠીઓ પોલેન્ડની સામ્યવાદી સરકારે હસ્તગત કરી લીધી. 1980ના અરસામાં વોડકાનું વેચાણની વિતરણ વ્યવસ્થા ગોઠવવામાં આવી. એકતા ચળવળની જીત પછીથી તમામ દારૂની ભઠ્ઠીઓનું ખાનગીકરણ કરી નાખવામાં આવ્યું, જેના પગલે અનેક બ્રાન્ડોનો રાફડો ફાટ્યો.
યુક્રેન
વોડકાને યુક્રેનિયનની પરિભાષામાં હોરિલ્કાгорілка કહેવામાં આવે છે, આ શબ્દ યુક્રેનિયન "горіти" જેના અર્થ થાય-"બળવું" શબ્દ ઉપરથી આવ્યો છે. હોરીલ્કાનો યુક્રેનિયન ભાષામાં ચાંદની, વ્હિસ્કી અન્ય કડક અર્ક જેવો અર્થ પણ થાય છે. પૂર્વીય સ્લેવિક લોકોના મતે, માનસિક તનાવમાં વોડકાનો ઉપયોગ થાય છે, ઉદાહરણ તરીકે, નિકોલાઈ ગોગોલની ઐતિહાસિક નવલકથા "તેરસ બુલ્બા "માં લખ્યું છે: "અને અમારા માટે વિપુલ માત્રામાં હોરિલ્કા લાવો, જો કે તે દ્રાક્ષ જેવી ના હોવી જોઈએ, કે બીજી એવી કોઈ વસ્તુઓ જેવો ના હોવો જોઈએ, અમારા માટે ઉત્તમ કક્ષાનો હોરિલ્કા લાવો, અમને એવું એ દાનવીય પીણું આપો કે જેને પીને અમે છાકટા, રમતિયાળ અને જંગલી બની જઈએ!".
પેર્ટસીવ્કા કે હોરિલ્કા ઝ પેર્ટસેમ  (પેપર વોડકા) મરચાના અર્કની મેળવણી બનતો વોડકા છે, જે હોરિલ્કાને સ્વાદમાં કડવો બનાવે છે. હોરીલ્કાને મધ, ફુદીનો કે દૂધ જેવી વસ્તુઓ સાથે મેળવીને પણ બનાવાય છે. કેટલાક એવો પણ દાવો કરે છે કે હોરિલ્કા રસિયન વોડકા કરતા વધુ કડક અને તીખો હોય છે.
આજે
thumb|નીજહનય નોવગુરોડ પાસે યુચન હાઇપરમાર્કેટ ખાતે વોડકાનો વિશાળ ભાગ વોડકાની ગણના આજે વિશ્વના સૌથી લોકપ્રિય દારૂમાં થાય છે. 1950 પેહલા તે યુરોપની બહાર ભાગ્યે જ પીવાતો હતો. 1975 સુધી, વોડકા સંયુક્ત રાજ્યોમાં વેચાતી હતી ત્યારબાદ સ્થાનિક અને લોકપ્રિય એવા મકાઈ અને રાઈમાંથી બનતા દારૂએ તેનું સ્થાન પચાવી પાડ્યું. 20મી સદીના બીજા ભાગમાં, વોડકા કે જે "તમને હંફાવ્યા વિના રહેવા દે" તેવા માદક પેય તરીકેની તેની લોકપ્રિયતાને પ્રતિષ્ઠા વધી, એક જાહેરાતમાં મૂક્યા પ્રમાણે- ગંધહીન દારૂ જે તમારા શ્વાસથી દૂર રહે, અને તેનો પ્રાકૃતિક સ્વાદ તમને વિશાળ વિવિધતાના પીણાઓમાં મિશ્ર થવાની પરવાનગી આપે, મોટાભાગે અન્ય દારૂની બદલીમાં લેવાય છે (ખાસ કરીને જીનમાં પરંપરાગત દારૂ જેમ કે માર્ટીની)
પેગ્વિન બુક ઓફ સ્પિરિટસ એન્ડ લિકરસ પ્રમાણે, "તે ઓછા સત્તરની ફ્યુસેલ તેલ અને સજાતીય - અશુદ્ધ સ્વાદનો દારૂ છે પણ જે વધુમાં લેવાથી પાછળથી-અસર પ્રદાન કરે છે- જે તેને 'સુરક્ષિત' દારૂ તરીકે દોરી જાય છે, જો કે તેની નશાની શક્તિના સંદર્ભમાં નહી, જે તેની શક્તિ પર આધારીત કે નોંધપાત્ર છે."
રસિયન પાકશાસ્ત્ર લેખક વિલિયમ પોખલેબ્કીને 1970ના દશકમાં રશિયાના વોડકા ઉત્પાદનના ઇતિહાસને સંકલિત કર્યો હતો, તેને વાણીજ્ય વિવાદમાં સોવિયેત કેસના ભાગ રૂપે કરેલું આ સંકલનકાર્ય પછીથી અ હિસ્ટરી ઓફ વોડકા ના નામે પ્રગટ થયું હતું. પોખલેબ્કીના દાવા મુજબ વોડકાના સેવન અને ઇતિહાસ અંગે ઘણું સાહિત્ય પ્રગટ થયું છે, પણ વોડકાના ઉત્પાદન અંગે કશુજ લખાયું નથી. પોખલેબ્કીના દાવા મુજબ "વોડકા" શબ્દ રશિયામાં 18મી સદીના મધ્ય ભાગમાં બોલવામાં ઘણો પ્રચલિત હતો, પણ આ શબ્દ છેક 1860ના અરસા સુધી છપાઇને પ્રગટ થયો ન હતો..
2009માં રશિયન વૈજ્ઞાનિકોએ રહસ્યને જાહેર કર્યું કે વોડકા ઉપર વિવિધ પરીક્ષણોના અંતે તેમણે દારૂને પાવડર અને ગોળીના સ્વરૂપમાં બનાવવાની પદ્ધતિઓ શોધી કાઢી છે. આ પૂર્વે ગ્રેટ બ્રિટને ચળકતી વોડકા રજૂ કરવામાં આવી હતી.
નિર્માણ
thumb|right|વોડકાનું બોટલ મશીન, શટસ્કયા વોડકાસટસ્ક, રશિયા વોડકા કોઇપણ કાંજી/ખાંડ-સભર વનસ્પતિ દ્વવ્યમાંથી દારૂ ગાળીને બનાવાય છે; આજે મોટાભાગની વોડકા જુવાર, મકાઈ, રાઈ કે ઘઉં જેવા ધાન્યમાંથી બનાવવામાં આવે છે. ધાન્યમાંથી બનતા વોડ્કામાં રાઈ અને ઘઉંના વો઼ડકાને ઉત્તમ ગણવામાં આવે છે કેટલીક વોડકા બટાકા, ગોળ, સોયાબીન, દ્રાક્ષ, બીટમાંથી બનાવવામાં આવે છે. ક્યારેક તેલ શુદ્ધિકરણ અને લાકડાના ગરની આદ્પેદાશમાંથી પણ બનાવવામાં આવે છે. પોલેન્ડ જેવા મધ્ય યુરોપિયન દેશોમાં વોડકા ખાંડ અને યીસ્ટના આથવણની પ્રક્રિયાથી બનાવવામાં આવે છે. યુરોપિયન સંઘ વોડકાના ધારાધોરણો નક્કી કરવાની વાતો કરી રહ્યું છે અને વોડકા પ્રભાવિત પ્રદેશોનો આગ્રહ છે કે પરંપરાગત પદ્ધતિને અનુસરીને ધાન્ય, બટાકા અને બીટના ગોળમાંથી બનાવવામાં આવતી મદિરાને જ "વોડકા"નું બિરૂદ મળવું જોઈએ.
અર્ક કાઢવાની અને ગાળવાની પ્રક્રિયા
સંયુક્ત રાજ્યો અને યુરોપમાં વોડકા બનાવવા માટે સમાન પદ્ધતિનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે કોઇ પણ વધુની પ્રક્રિયા વધાના સ્વાદને ઉમેરવા માટે, પહેલા ગળવાનો વ્યાપક ઉપયોગ થાય છે. ગાળવાની પ્રક્રિયા કેટલીક વાર અર્ક કાઢવા માટે દારૂ કાઢવાના ઉપકરણનો ઉપયોગ થાય છે, સાથે જ ત્યારબાદ, જ્યાં અર્ક કાઢેલી વોડકાને કોલસામાંથી અને અન્ય માધ્યમમાંની દીવાલોમાંથી ગાળવામાં આવે છે. આમ કરવા પાછળનું કારણ છે કે યુ.એસ અને યુરોપના વોડકા કાનૂન મુજબ તેમાં કોઇ પણ પ્રકારની લાક્ષણિક સુંગધ, લક્ષણ, રંગ કે સ્વાદ ન હોવો જોઇએ. જો કે આ પરંપરાગત વોડકા ઉત્પાદન દેશોમાં જ થાય છે, કેટલાય દારૂ ગાળવાના દેશો ખૂબ જ સચોટ દારૂ ગાળવાને પસંદ કરે છે પણ ઓછામાં ઓછા ગાળવાની સાથે, જો ખાસ સ્વાદ અને તેમના માલને લાક્ષણિકતા આપે છે.
"દારૂ કાઢવાના નિયંત્રક" તે એ વ્યક્તિ છે જે વોડકા માટે દારૂ ગાળવા અને તેને પ્રત્યક્ષ નીતારવાના કામની જવાબદારી લે છે. જ્યારે યોગ્ય રીતે, મોટે ભાગે "સામેના-દારૂના ઘૂંટો" અને "દારૂના ફીણ" અને "પૂંછડીઓ"ને દારૂ ગાળવાની પ્રક્રિયામાં અલગ કરી કાઢી નાંખવામાં આવે છે. દારૂ ગાળવાના આ હિસ્સામાં સ્વાદને એકત્રિત કરવામાં આવે છે જેમ કે ઇથલ અસેટાટે અને ઇથલ લકટાટે (દારૂના ફીણ) તથા ફ્યુસલ તેલ (પૂંછડીઓ) જે શુદ્ધ વોડકાના સ્વાદને અલગ પાડે છે. જોકે દારૂ ગાળવાના અનેક આંટાઓ, કે દારૂ નીકાળવાના સાધનના ઉપયોગથી મિશ્રિત કરવાથી, વોડકાના સ્વાદમાં ફરક આવે છે અને તેની શુદ્ધતા દેખાય છે. કેટલાક દારૂ ગાળવાની ભઠ્ઠીઓમાં દારૂ જેવા કે રમ અને બાઇજીયુ, કેટલાક દારૂના ફીણ અને પૂંછડીઓને દારૂમાં ખાસ સ્વાદ અને મોઢાની સંવેદના માટે નથી નીકાળવામાં આવતા.
વોડકાના દારૂને ગાળવાના પુનરાવર્તનમાં ઇથનોલના સત્તરને સૌથી ઊંચું રાખવામાં આવે છે જેથી ધારેલું પરિણામ મેળવી શકાય, જોકે ઘડેલા કાયદા તેની તાકાતની હદને નક્કી નથી કરતા. દારૂ કાઢવાના નિયંત્રકની દારૂને ગાળવાની પ્રક્રિયા અને પદ્ધતિ પર છેલ્લું ગાળવાનું અને અર્ક કાઢવાનો આધાર રહે છે કેટલીક વોડકામાં 95-96% ઇથનોલ હોય છે. મોટા ભાગની વોડકા પાણીથી સાફ કરેલી બોટલમાં ભરવામાં આવે છે. દારૂ ગાળવાના સત્તર, રાઇના આધારે બનતી વોડકાને સંપૂર્ણપણે અલગ કરે છે(ઉદાહરણ માટે)રાઇમાંથી બનતી વ્હિસ્કી; વ્હિસ્કી તેના છેલ્લા માદક જથ્થાને નીચેથી ગાળવાથી મળે છે, વોડકાના ગાળી સંપૂર્ણપણે શુદ્ઘ માદક દારૂ બનાવવામાં આવે છે અને ત્યારબાદ પાણીમાં છેલ્લે ખાસ સ્વાદ મેળવા માટે નાંખવામાં આવે છે, તે પાણી પર નિરભર કરે છે કે તે દારૂને કેવો સ્વાદ આપે.
લહેજતદાર બનાવવા વપરાતો પદાર્થ
મદ્યપી વિષયવસ્તુને બાજુએ રાખી, તો વોડકાને મૂળ બે સમૂહોમાં વિભાજીત કરી શકાય: ચોખ્ખી વોડકા અને સ્વાદવાળી વોડકા  છેલ્લા એકમાંથી, કડવી ઔષધિના માદ્યકયુક્ત દ્વાવણ ને જો કોઇ અલગ પાડે, જેમ કે રશિયન યુબીલેયનાયા  (સંવત્સરી વોડકા) અને પેર્ટસોવ્કા (પેપર વોડકા).
મોટાભાગના વોડકા સ્વાદહીન હોય છે, અને ઘણી સ્વાદિષ્ઠ વોડકા પરંપરાગત રીતે, વોડકા-પીનારા વિસ્તારોમાં બનાવવામાં આવે છે, મોટે ભાગે ઘરેલું રીતે વોડકાના સ્વાદને વધારવા કે તબીબી હેતુ માટે થયીને બનાવાતી હોય છે. લિજ્જત માટે લાલ મરચાં, આદુ, ફળો, વેનીલા, ચોકલેટ (ગળપણ વિનાની), અને તજનો ઉપયોગ થાય છે. રશિયા અને યુક્રેનમાં, મધ અને પેપર વોડકા (પેર્ટસોવ્કા, રશિયામાં, જે પેર્ટસેમ , યુક્રેનિયનમાં) પણ ઘણી લોકપ્રિય છે. યુક્રેનીયનો વ્યવસાયિક વોડકાનું ઉત્પાદન કરે છે જેમાં સેન્ટ જોન્સ વોર્ટવોડકાનો પણ સમાવેશ થાય છે. પોલેસ અને બેલારુસિયનો સ્થાનિક જંગલી ઘાસના પત્તા ઉમેરીને ઝુબ્રોવકા (પોલિશ) અને ઝુબ્રોવ્કા (બેલારુસિયન) વોડકા બનાવે છે. પોલેન્ડમાં પ્રસિદ્ધ મધ નાંખેલો વોડકા જેને ક્રુપનીક તરીકે ઓળખાય છે. સંયુક્ત રાજ્યોમાં બેકન વોડકા રજૂ કરવામાં આવી છે.
નોર્ડીક દેશોમાં પણ લિજ્જતની પરંપરા પ્રચલિત છે, જ્યાં વોડકાને ઔષધિઓ, ફાળો અને મસાલાઓ સાથે મેળવીને સ્વાદિષ્ટ યોગ્ય કડક પેય મધ્ય ઉનાળાના તેહવારોના મોસમ માટે બનાવવામાં આવે છે. સ્વીડનમાં, સામાન્યપણે ઔષધિ-સ્વાદની 40-વિચિત્ર પ્રકારની વોડકા બનાવાય છે (કરયડ્ડાટ બ્રાન્નવીન ). પોલેન્ડમાં નાલેવ્કા નામની અલગ શ્રેણી છે જેમાં ફાળો, મૂળિયા, કે વધુ ઔષધિઓ ભેગી કરી વોડકા-યુક્ત દારૂ બને છે, જે મોટા ભાગે ઘરે કે નાની વ્યવસાયિક શરાબ ભઠ્ઠીઓમાં બનાવવામાં આવે છે તેમાં માદકતાનું પ્રમાણ 15 થી 75% ની વચ્ચે હોય છે.
પોલિશ ભઠ્ઠીઓ ખૂબ જ શુદ્ધ વોડકા(95 %, 190 પ્રમાણ)ના શુદ્ધ અર્ક બનાવે છે (પોલિશ ભાષામાં: સ્પીરીટસ રેક્તીફીકોવની). વિશિષ્ટ પ્રકારની આ વોડકા, દારૂની દુકાને વેચાય છે, દવાની દુકાને નહી. સમાન રીતે, જર્મન બજારમાં જર્મન, હંગેરિયન, પોલિશ અને યુક્રેનિયન વેરાયટીના 90 થી 95% માદકતા ધરાવતા વોડકાને ટેકો આપે છે. બલ્ગેરિયન વોડકા બલ્કન 176 ડીગ્રી અને 88 % માદકતા ધરાવે છે.
અન્ય પ્રક્રિયાઓ
મદક દારૂના નિમ્ન ઠંડા એકમના કારણે વોડકાને બરફ કે ફ્રીઝરમાં પાણી જામવવાની વગર પણ રાખી શકાય છે. તેવા દેશો જ્યાં સામાન્યપણે દારૂનું પ્રમાણ ઓછું હોય (ઉદાહરણ માટે યુએસએ, માદકતાની માત્રાને આધારે દારૂ પર કર લેવા તો હોવાના કારણે), વ્યક્તિગતરીતે કેટલીકવાર દારૂનું પ્રમાણ ફ્રીઝરમાં ગાળીને રાખવાથી વધી જાય છે. જો આલ્કોહોલનું પ્રમાણ ઓછું હોય અને ફ્રીઝરમાં પાણીના ફ્રીઝીંગ પોઈન્ટ થી નીચેની યોગ્ય માત્રામાં ઠંડી હોય તો ઘન થયી ગયેલા ચોચલાઓ મોટેભાગે પાણીના હોય છે(અલ્પ માત્રાના દારૂના મિશ્રિત). જો આ "બરફ"ના ચોસલાને નીકાળવામાં આવે, તો બાકી રહેલ વોડકા માદકતામાં સમૃદ્ધ હશે.
વોડકા અને ઇયુ (EU)
સંયુક્ત રાજ્યોમાં દ્રાક્ષ-આધારથી બનેલી વોડકાને મળેલી તાજેતરની સફળતાથી વોડકા ઉત્પાદિત દેશો પોલેન્ડ, ફિનલેન્ડ, લીથુનીયા અને સ્વીડન તરત જ પ્રત્યાઘાત આપીને ઇયુ (EU) કાયદા ઘડવા માટે ઝુંબેશ ચલાવી રહ્યાં છે, જેમાં માત્ર ધાન્ય કે બટાકામાંથી બનતા દારૂને જ વોડકા ગણવાની અને સફરજન, દ્રાક્ષ વગેરેમાંથી બનતા ઈથાઈલ માદક દારૂને વોડકા નહિ ગણવાની હિમાયત કરવામાં આવી રહી છે. આ દરખાસ્તની ભૂંસમાંથી વાઈન બનાવતા દક્ષીણ યુરોપીયન દેશોની ભારે આલોચના કરવામાં આવી રહી છે, ઊંચી ગુણવત્તાના ભૂંસવાળી વિવિધ પોમાસ બ્રાન્ડી બનાવાય છે, અને હલકી ગુણવત્તાના ભૂંસમાંથી દારૂ બનાવવામાં આવે છે. પછી કોઈ વોડકા ધાન્ય કે બટાકામાંથી બનાવવામાં નહી આવે અને જો તેવું થશે તો માલમાં વપરાતા પદાર્થને દર્શાવવો પડશે. આ કાયદાને યુરોપિયન સંસદે 19 જૂન 2007નાં રોજ સ્વીકાર્યો છે.
આરોગ્ય
કારણકે વોડકા સસ્તા ભાવે મળતી હોવાથી મોટાભાગે તેનો દુરુપયોગ થાય છે. વધુ પડતું લેવાથી તે જીવલેણ પણ સાબિત થઇ શકે છે જેનાથી શ્વાસોશ્વાસનું બંધ થવું કે અસાવધાનીથી સૂંઘવાથી ઉલટી કે પીધેલા માણસને બેશુદ્ધિ આવી શકે છે. વધુમાં, દારૂની અસરથી અનેક જખમ ઇજોઓ જેવી કે પડી જવું કે સાધન સાથે અકસ્માત પણ થઇ શકે છે. 0.1 થી વધુ પ્રમાણમાં દારૂ પીવાથી લોહી દારૂ તૃપ્તિ થાય છે જે નિર્જલીકરણ,પચવામાં બળતરા, અને અન્ય લક્ષણો જે તેની સાથે સંકાળેયા હોવાના કારણે થાય છે જેમાં દારૂનો નશો અને હેન્ગઓવર, અને માંદગીની અસરો જેમાં યકૃતનું રોગથી બંધ થવું, અને કેટલાય જીઆઇ કેન્સરોનો સમાવિષ્ટ છે (ખાસ કરીને મૌખિક પોલાણ). વધુમાં ઇથાનોલ, મેથાનોલ, ફૂઝલ તેલ અને તેજાબ હેન્ગઓવર લાવવામાં મદદરૂપ થાય છે.
કેટલાક દેશોમાં કાળી-બજાર વોડકા કે "બાથટ્યૂબ" વોડકાનો મોટાપાયે વેચાય છે કારણ કે તે સરળતાથી બનાવી શકાય છે અને આથી કરવેરામાંથી પણ મુક્તિ મળે છે. આવી કાળા-બજારના નિર્માતાઓ ખતરનાક ઔદ્યોગિક ઇથાનોલ જેવા ઝેર નાંખતા હોય છે જેનાથી અંધાપોકે મૃત્યુ પણ થઇ શકે છે. માર્ચ 2007માં, બીબીસી સમાચારે યુકેની બનાવેલી દસ્તાવેજમાં રશિયામાં કેટલાક કમળાનું કારણ "બાથટયૂબ" વોડકોને દર્શાવ્યું હતુ. તેવી શંકા કરવામાં આવતી હતી કે આનું કારણ એક ઔદ્યોગિક જંતુનાશક દવા (એક્સ્ટ્રાસ્પેટ) છે-95% ઇથાનોલ સાથે ઉચ્ચ રાસાયણિક ઝેર પણ ઉમેર્યું હતું- ગેરકાયદેસર વેપારીઓએ દ્વારા આ વોડકામાં તેના ઊંચી મદકતા અને ઓછી કિંમતમાં બને તે માટે આમ કરવામાં આવ્યું હતું, મૃત્યુ દરમાં અંદાજે 120 લોકોની મોત થઇ અને ૧,000 લોકોને ઝેરની અસર થઇ. મૃત્યુદર વધવાની આશા છે કારણ કે કીર્રહોસીસની ખરાબ પ્રકૃતિ જેનાથી કમળાનું કારણ છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:વોડકા શ્રેણી:રશિયન શોધો
વાજડી (વીરડા) (તા. રાજકોટ)
પરા પીપળીયા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  રાજકોટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. આ ગામ રાજકોટ થીકાલાવડ તરફ જતા રાજ્ય ધોરી માર્ગ ઉપર આવેલું છે. આ ગામની મુખ્ય વસ્તી આહીર લોકોની છે.
આ ગામમાં આંગણવાડી, પંચાયતઘર તેમજ પ્રાથમિક શાળા જેવી સુવિધાઓ આવેલી છે. આ ગામમાં ખેતી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. ઘઉં, ડાંગર, બાજરો, કપાસ, જીરૂ, મગફળી અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:રાજકોટ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
બંધીયા (અટક)
બંધીયા એ આહિર જ્ઞાતીમાં આવતી એક અટક છે. આ અટક ધરાવતા લોકો સૌરાષ્ટ્રમાં વધુ જોવા મળે છે.
શ્રેણી:જ્ઞાતિ
વિદ્યા બાલન
વિદ્યા બાલન (જન્મ : ૧ જાન્યુઆરી ૧૯૭૮) ભારતીય ફિલ્મોમાં કાર્ય કરતી અભિનેત્રી છે. પહેલાં તમિલ ચલચિત્રોમાં અને ત્યારબાદ હિન્દી તેમ જ બંગાળી ચલચિત્રોમાં પોતાનો અભિનયનો જાદુ બતાવનારી વિદ્યા બાલનને અભિનય ક્ષેત્રમાં ઘણા પુરસ્કારો પણ મળી ચૂક્યા છે.
પુરસ્કારો અને નામાંકનો
વિજેતા
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:અભિનેત્રી શ્રેણી:બોલિવુડ શ્રેણી:૧૯૭૮માં જન્મ
રુઘનાથપુરા (તા. સરસ્વતી)
રુઘનાથપુરા (તા. સરસ્વતી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સરસ્વતી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. રુઘનાથપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સરસ્વતી તાલુકો
દિશા વાકાણી
દિશા વાકાણી ભારતની ફિલ્મ અને ટેલિવિઝન અભિનેત્રી છે.
વિગત
તેણીએ કારકિર્દીનો પ્રારંભ ગુજરાતી નાટકો જેવાકે કમલ પટેલ v/s ધમાલ પટેલ અને લાલી લીલાથી કર્યો હતો. તેણીએ દેવદાસ (૨૦૦૨) અને જોધા અકબર (૨૦૦૮) જેવી ફિલ્મોમાં પણ અભિનય કર્યો છે. તેણીએ ૨૦૦૮ થી ૨૦૧૭ દરમિયાન દયા જેઠાલાલ ગડા તરીકે સબ ટીવીની ધારાવાહિક તારક મેહતા કા ઉલ્ટા ચશ્મામાં અભિનય કર્યો હતો. thumb|[[તારક મેહતા કા ઉલ્ટા ચશ્માના સેટ પર અજય દેવગણની સાથે દિશા વાકાણી]] દિશાએ ડ્રામેટિક આર્ટમાં ગુજરાત કોલેજમાંથી સ્નાતકની પદવી મેળવી છે.
બ્રાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:અભિનેત્રી શ્રેણી:૧૯૭૮માં જન્મ
મોનપર (તા. ચોટીલા)
મોનપર (તા. ચોટીલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચોટીલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોનપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામની વસતિ ૬૦૦ છે.
શ્રેણી:ચોટીલા તાલુકો
સીમલકુવા (તા. છોટાઉદેપુર)
સીમલકુવા (તા. છોટાઉદેપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા  છોટાઉદેપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સીમલકુવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:છોટાઉદેપુર તાલુકો
પરમારના ખાખરીયા (તા. લીમખેડા)
પરમારના ખાખરીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લાના  લીમખેડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. પરમારના ખાખરીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:લીમખેડા તાલુકો
અંધારવાડીનજીક
અંધારવાડીનજીક ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વ્યારા તાલુકાનું ગામ છે. અંધારવાડીનજીક ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન અને નોકરી જેવાં કાર્યો કરે છે. ડાંગર, જુવાર, કેરી અને શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:વ્યારા તાલુકો
ધનાદ (તા. લખતર)
ધનાદ (તા. લખતર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લખતર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ધનાદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:લખતર તાલુકો
આંકેવાલીયા
આંકેવાલીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા બોટાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા બરવાળા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આંકેવાલીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ઉઝબેકિસ્તાન
એશિયાના કેન્દ્રિય ભાગમાં સ્થિત એક દેશ છે જે ચારે તરફથી જમીનથી ઘેરાયેલો છે. આટલું જ નહિ, એની ચારે તરફના દેશ પોતે પણ સમુદ્રકિનારાથી દૂર છે. આની ઉત્તરમાં કજાકિસ્તાન, પૂર્વમાં તાજિકિસ્તાન દક્ષિણમાં તુર્કમેનિસ્તાન અને અફઘાનિસ્તાન આવેલા છે. ૧૯૯૧ સુધી આ દેશ સોવિયત સંઘનો એક ઘટક હતો. ઉઝબેકિસ્તાનના પ્રમુખ શહેરો રાજધાની તાશકંદ સિવાય સમરકંદ તથા બુખારા છે. અહીંના મૂળ નિવાસી મુખ્યતઃ ઉઝબેક જાતિના છે, જેઓ બોલચાલમાં ઉઝબેક ભાષાનો પ્રયોગ કરે છે.
પ્રાંત અને વિભાગ
right|350px|ઉઝબેકેસ્તાનનું પ્રાંતીય માનચિત્ર
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:દેશ શ્રેણી:એશિયા શ્રેણી:એશિયાના દેશો
આવર્ત નિયમ
આવર્ત નિયમ (અંગ્રેજી:Periodic law) વિજ્ઞાનના એક વિભાગ રસાયણ શાસ્ત્રમાં ઉપયોગી એક મહત્વપૂર્ણ નિયમ છે. ઈ. સ. ૧૮૬૯ના વર્ષમાં રશિયાના પ્રસિદ્ધ રસાયણશાસ્ત્રી મૈંડલીફ આ નિયમના શોધક હતા. આ નિયમ અનુસાર તત્વોના ભૌતિક તેમ જ રાસાયણિક ગુણ એના પરમાણુ ભારના આવર્તી ફલન હોય છે. એટલે કે તત્વોને જો પરમાણુભાર પ્રમાણેના ક્રમમાં ગોઠવવામાં આવે તો એના ગુણધર્મોની પુનરાવૃત્તિ એક નિયત ક્રમમાં થતી રહેતી હોય છે અને સમાન રાસાયણિક ગુણધર્મવાળાં તત્વો એક નિશ્ચિત ક્રમમાં જોવા મળે છે.
અધિક પરિશુદ્ધતાપૂર્વક વિચાર કરતાં આ ખબર પડી કે પરમાણુભારના ક્રમમાં તત્વોને રાખવા છતાં પણ કેટલીક વિષમતાઓ રહી જાય છે. આધુનિક અનુસંધાનો દ્વારા હવે એવું સ્પષ્ટ થઇ ગયું છે કે પરમાણુના મૂળભૂત ગુણ પરમાણુ સંખ્યા છે, પરમાણુભાર નથી. અત: મોજલેએ કહ્યું કે તત્વોના વર્ગીકરણનો આધાર પણ પરમાણુભારના સ્થાન પર પરમાણુ સંખ્યા હોવી જોઇએ. એમના દ્વારા પ્રસ્તુત આધુનિક આવર્ત નિયમ નીચે લખ્યા પ્રમાણે છે:
નાગલપર (તા. રાજકોટ)
નાગલપર એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  રાજકોટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે.
આ ગામમાં આંગણવાડી, પંચાયતઘર તેમજ પ્રાથમિક શાળા જેવી સુવિધાઓ આવેલી છે. આ ગામમાં ખેતી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. ઘઉં, ડાંગર, બાજરો, કપાસ, જીરૂ, મગફળી અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:રાજકોટ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
પણજી
પણજી ભારત દેશના ગોઆ રાજ્યનું વડું મથક તેમ જ આ રાજ્યમાં આવેલા ઉત્તર ગોઆ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. તે માંડોવી નદી ના કિનારે વસેલું છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગોઆ શ્રેણી:ઉત્તર ગોઆ જિલ્લો
જેક્સ કાલીસ
thumb|200px|right|જેક્સ કાલીસ - દક્ષિણ આફ્રિકા
જેક્સ કાલીસ દક્ષિણ આફ્રિકા દેશના આંતરરાષ્ટ્રીય ક્રિકેટ રમતા ખેલાડી છે. તેનો જન્મ ઓક્ટોબર ૧૬, ૧૯૭૫ નાં દિવસે દક્ષિણ આફ્રિકા દેશનાં કેપટાઉન ખાતે થયો હતો. દક્ષિણ આફ્રિકા ક્રિકેટ ટીમ માં આ ખેલાડી એકદિવસીય ક્રિકેટ સ્પર્ધા તેમજ પાંચ દિવસની ટેસ્ટ ક્રિકેટ સ્પર્ધામાં બેટીંગ, બોલીંગ તેમજ ફિલ્ડીંગમાં ઘણીવાર પોતાની કાબેલિયત પુરવાર કરી ચુક્યા છે. તેઓ ક્રિકેટમાં ઓલરાઉન્ડ તરીકે પ્રખ્યાત છે. જેક્સ કાલીસે પોતાની પ્રથમ વનડે ક્રિકેટ માં જાન્યુઆરી ૯, ૧૯૯૬ નાં દિવસે ઇંગ્લેન્ડ સામે અને પ્રથમ ટેસ્ટ ક્રિકેટ માં ડિસેમ્બર ૧૪, ૧૯૯૫ નાં દિવસે ઇંગ્લેન્ડ સામે આંતરરાષ્ટ્રીય ક્રિકેટ માં પ્રવેશ કર્યો હતો. જેક્સ કાલીસ જમોણી બેટીંગ તથા બોલીંગ કરે છે.
મોરીલા (તા. લાખણી)
મોરીલા (તા. લાખણી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લાખણી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મોરીલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગામમાં ચેહર માનું મંદિર આવેલું છે.
શ્રેણી:લાખણી તાલુકો
મોરથાળા (તા. થાનગઢ)
મોરથાળા (તા. થાનગઢ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા થાનગઢ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોરથાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:થાનગઢ તાલુકો
દીપક મહેતા
દીપક ભૂપતરાય મહેતા (૨૬ નવેમ્બર ૧૯૩૯) ગુજરાતી ભાષાના વિવેચક અને અનુવાદક છે.
જીવન
તેમનો જન્મ ૨૬ નવેમ્બર ૧૯૩૯ના રોજ મુંબઈમાં થયો હતો. ૧૯૫૭માં મુંબઈની ન્યુ ઈરા સ્કૂલમાંથી મૅટ્રિક કર્યા પછી ૧૯૬૧માં તેમણે ગુજરાતી-સંસ્કૃત વિષયો સાથે સેન્ટ ઝેવિયર્સ કૉલેજમાંથી બી.એ. અને ૧૯૬૩ માં એમ.એ.નો અભ્યાસ પૂર્ણ કર્યો. ૧૯૬૩ થી ૧૯૭૪ સુધી કે.જે. સોમૈયા કૉલેજ, મુંબઈમાં ગુજરાતીનું અધ્યાપન કર્યું. ૧૯૭૪-૧૯૭૬ દરમિયાન પરિચય ટ્રસ્ટમાં સહાયક સંપાદક. ૧૯૭૬ થી ૧૯૮૨ સુધી યુ.એસ. લાયબ્રેરી ઑવ કૉંગ્રેસ, નવી દિલ્હીના ગુજરાતી અને મરાઠી ભાષાના વિશેષજ્ઞ અને પછીથી કાર્યકારી અધ્યક્ષ બન્યા. તેઓ ગુજરાતી સાહિત્ય સભા, દિલ્હીના સંવાહક રહ્યા હતા.
સર્જન
એમણે નવલકથા: કસબ અને કલા (૧૯૭૬) તથા કથાવલોકન (૧૯૭૮) એ બે વિવેચનગ્રંથો ઉપરાંત ''રમણલાલ વ. દેસાઈ'' (૧૯૮૦) નામક લઘુપ્રબંધ આપ્યો છે. પરીકથામાળા (અન્ય સાથે, ૧૯૮૦), સબરસ કથામાળા (અન્ય સાથે, ૧૯૭૭) એમનું બાળસાહિત્ય છે. શામળની કવિતા (૧૯૭૨), જગતની શ્રેષ્ઠ નવલકથાઓ  (૧૯૭૫) અને ''રમણલાલ વ. દેસાઈ (૧૯૭૯) તથા કનૈયાલાલ મુનશી'' જેવી પરિચય પુસ્તિકાઓ એમણે લખી છે. આ ઉપરાંત ૧૯૬૦ થી ૧૯૮૦ દરમિયાન પ્રગટ થયેલી નવલકથાઓની શીર્ષકસૂચિ કથાસંદર્ભ  (અન્ય સાથે, ૧૯૮૪), સમિધ (અન્ય સાથે, ૧૯૬૫) અને ''માતૃવંદના ભા. ૧-૨'' (૧૯૮૩) જેવા સંપાદનો પણ આપ્યાં છે. મરાઠીમાંથી માહીમની ખાડી તથા અંગ્રેજીમાંથી એક કોડીનું સ્વપ્નું (૧૯૭૯) અને સરદાર પટેલનો પસંદ કરેલો પત્રવ્યવહાર : ૧-૨ (૧૯૭૭) એ એમના અનુવાદો છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:૧૯૩૯માં જન્મ
વાંસ
વાંસ એ એક વનસ્પતિ છે. આ વનસ્પતિ ગ્રામિનીઈ (Gramineae) કુળમાં આવતું એક અત્યંત ઉપયોગી ઘાસ છે, જે ભારત દેશના પ્રત્યેક ક્ષેત્રમાં જોવા મળે છે. વાંસ એક સામૂહિક શબ્દ છે, જેમાં અનેક પ્રજાતિઓનો સમાવેશ થાય છે. મુખ્ય જાતિઓ, બામ્બુસા (Bambusa), ડેંડ્રોકેલૈમસ (નર વાંસ) (Dendrocalamus) આદિ છે. બામ્બુસા શબ્દ મરાઠી બાંબુનું લેટિન નામ છે. વાંસના લગભગ ૨૪ વંશ ભારતમાં જોવા મળે છે.
વિશેષ પરીચય
વાંસ એક સપુષ્પક, આવૃતબીજી, એક બીજપત્રી પોએસી કુળની વનસ્પતિ છે. વાંસના પરિવારના અન્ય મહત્વપૂર્ણ સદસ્ય કડબ, ઘઉં, મકાઈ, જુવાર અને જવ છે. વાંસ પૃથ્વી પર સૌથી ઝડપથી વિકાસ પામતો કાષ્ઠીય છોડ છે. વાંસની કેટલીક પ્રજાતિઓ એક દિન (૨૪ કલાક)માં ૧૨૧ સેંટીમીટર (૪૭.૬ ઇંચ) સુધી વધી જાય છે. થોડા સમય માટેજ પરંતુ ક્યારેક ક્યારેક તો આ વનસ્પતિની વધવાની ગતિ ૧ મીટર (૩૯ મીટર) પ્રતિ કલાક સુધી પહોંચી જાય છે. વાંસનું થડ, લાંબુ, પર્વસન્ધિયુક્ત, સામાન્ય રીતે ખોખલું (પોલું) તથા શાખાન્વિત હોય છે. થડમાં રહેલી નીચલી ગાંઠોંમાંથી અપસ્થાનિક મૂળ નિકળે છે. થડ પર સ્પષ્ટ પર્વ તથા પર્વસન્ધિઓ રહેલી હોય છે. પર્વસન્ધિઓ ઠોસ તથા ખોખલી હોય છે. આ પ્રકારના થડને સન્ધિ-સ્તમ્ભ કહેવામાં આવે છે. વાંસનાં મૂળ અસ્થાનિક તથા રેષાદાર હોય છે. તેનાં પર્ણો સરળ હોય છે, જેનો શીર્ષ ભાગ ભાલાના ફણાની સમાન અણીયાળો હોય છે. પાંદડાંઓ વૃન્ત યુક્ત હોય છે તથા તેમાં સામાનાન્તર વિન્યાસ હોય છે. વાંસનો છોડ પોતાના જીવનકાળમાં માત્ર એકજ વાર ફલ ધારણ કરે છે. ફૂલ સફેદ રંગનાં આવે છે. પશ્ચિમી એશિયા તથા દક્ષિણ-પશ્ચિમી એશિયાના વિસ્તારોમાં વાંસ એક મહત્વપૂર્ણ વનસ્પતિ ગણાય છે. વાંસનું આર્થિક તેમજ સાંસ્કૃતિક મહત્વ રહેલું છે. વાંસમાંથી ઘર તો બનાવવામાં આવેજ છે, આ ઉપરાંત તે ભોજન માટેનો પણ સ્રોત છે. ૧૦૦ (સો) ગ્રામ વાંસના બીજમાં ૬૦.૩૬ ગ્રામ કાર્બોહાઇડ્રેટ અને ૨૬૫.૬ કિલો કેલરી ઊર્જા રહેલી હોય છે. આટલી અધિક માત્રામાં કાર્બોહાઇડ્રેટ અને આટલી અધિક ઊર્જા ધરાવતો કોઈ પણ પદાર્થ સ્વાસ્થ્યવર્ધક અવશ્ય હશે. ૭૦થી અધિક વંશ ધરાવતા વાંસની ૧૦૦૦ (એક હજાર) કરતાં પણ વધુ પ્રજાતિઓ છે.
અન્ય ભાષાઓમાં શબ્દ
વાંસને આઇસલેંડની ભાષા અને જર્મન ભાષામાં બંબુસ (bambus) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.; સ્પેનિસ ભાષામાં બંબુ (bambú); ટૅગલૉગ ખાતે કવાયાં (kawayan); ચમારૉ ખાતે પિયાઓ (piao); માનક મંદારિન ખાયે જહુ (ચીની:竹; પિનયિન: જ઼્હુ), જાપાની ભાષામાં (કાંજી:竹; હિરાગના:たけ?); કોરિયાઈ ભાષામાં દાઇ (대) અથવા દાઇનામુ (대나무); વિયેતનામી ભાષામાં ત્રે / tʃe /; ફારસી ભાષામાં ની (نی) ; રૂસી ભાષામાં બઁબૂક(бамбук) અથવા સજ઼ા (саза); અને ઇંડોનેશિયાઈ ભાષામાં બંબુ નામથી ઓળખવામાં આવે છે.
વર્ગીકરણ
ભારત દેશમાં જોવા મળતા વિભિન્ન પ્રકારના વાંસનું વર્ગીકરણ ડો. બ્રેંડિસ નામના જીવવિજ્ઞાનીએ તેના પ્રકાંડ અનુસાર આ પ્રકારે કર્યું છે:
(ક) કેટલાક વાંસની જાતમાં ભૂમિગત પ્રકાંડ (rhizome) નાનાં અને જાડાં હોય છે. શાખાઓ સામૂહિક રૂપમાં નિકળતી હોય છે. ઉપર્યુક્ત પ્રકાંડવાળા વાંસ નિમ્નલિખિત યાદી મુજબ છે :
(ખ) કેટલાક વાંસની જાતમાં પ્રકાંડ જમીનની નીચેના ભાગમાં જ ફેલાતું હોય છે. આ વાંસ લાંબા અને પાતળા હોય છે તથા એમાંથી એક એક કરીને શાખાઓ નિકળતી હોય છે. ઉપર્યુક્ત પ્રકાંડવાળા વાંસ નિમ્નલિખિત યાદી મુજબ છે :
થડ
વાંસ નો સૌથી ઉપયોગી ભાગ થડ છે. ઉષ્ણ કટિબંધમાં વાંસ મોટા મોટા સમુહોમાં જોવા મળે છે. વાંસ ના થડ થી નવી નવી શાખાઓ નિરંતર બહાર તરફ નીકળી આના ઘેરાવને વધારે છે, પરંતુ સમશીતોષ્ણ અને શીતકટિબંધમાં આ સમૂહ અપેક્ષાકૃત નાનો હોય છે તથા થડની લંબાઈ જ વધે છે. થડ ની લંબાઈ 30 થી ૧૫૦ ફુટ સુધી અને પહોળાઈ ૧/૪ ઇંચ થી લઈ એક ફુટ જેટલી હોય છે. થડમાં પર્વ (internode), પર્વસંધિ (ગાંઠ) (node) થી જોડાયેલો હોય છે. કોઈ કોઈ જાતમાં પૂરા થડ ઠોસ રહે છે. નીચે ના બે તૃતિયાંશ ભાગમાં કોઈ ડાળી નથી હોતી. નવી શાખાઓ ઊપર પાંદડાની સંરચના જોઈને જ વિભિન્ન વાંસ ની ઓળખ થાય છે. પહલા ત્રણ માસમાં શાખાઓ સરાસરી ત્રણ ઇંચ પ્રતિ દિન વધે છે, ત્યાર બાદ આમાં નીચે થી ઊપર તરફ લગભગ ૧૦ થી ૫૦ ઇંચ સુધી થડ બને છે.
થડ ની મજબુતી તેમાં એકત્રિત સિલિકા તથા તેમની જડાઈ પર નિર્ભર છે. પાણીમાં બહુ દિવસ સુધી વાંસ ખરાબ નથી થતાં અને કીડા ને કારણે નષ્ટ થવાની સંભાવના રહે છે.
વાંસ ના ફૂલ અને ફળ
વાંસ નું જીવન ૧ થી ૫૦ વર્ષ સુધી હોય છે, જ્યાં સુધી કે ફૂલ નથી ખિલતા. ફૂલ બહુ જ નાના, રંગહીન, ડંઠલ વગરના, નાના નાના ગુચ્છામાં ઊગે છે. સૌથી પહલાં એક ફૂલમાં ત્રણ ચાર, નાના, સૂકા તુષ (glume) જોવા મળે છે. આ બાદ હોડીના આકાર ના અંતપુષ્પકવચ (palea) હોય છે. તેમાં છ પુંકેસર (stamens) હોય છે. અંડાશય (ovary) ના ઊપરી ભાગ પર બહુ નાના નાના વાળ હોય છે. આમાં એક જ દાણો બને છે. સાધારણત: વાંસ ત્યારે ફૂલે છે જ્યારે દુકાળને કારણે ખેતી મરી જાય છે અને દુર્ભિક્ષ પડે છે. શુષ્ક અને ગરમ હવા ને કારણે પાંદડા ને સ્થાને કળીઓ ખીલે છે. ફૂલ ખિલતા પાંદડા ખરી પડે છે. ઘણાં વાંસ એક વર્ષમાં ફળે છે. આવા અમુક વાંસ નીલગિરિ ની પહાડીઓ પર મળે છે. ભારતમાં અધિકાંશ વાંસ સામુહિક તથા સામયિક રૂપે ખીલે છે. ત્યાર બાદ જ વાંસ નું જીવન સમાપ્ત થઈ જાય છે. સુકાયેલા થડ પડી રાસ્તા બંધ કરી દે છે. આગલા વર્ષની વર્ષા પછી બીમાંથી નવી કલમો ફૂટે છે અને જંગલ ફરી લીલું થઈ જાય છે. જો ફૂલ ખીલવાનો સમય જ્ઞાત હોય, તો કાપી કરી ખિલવું રોકી શકાય છે. પ્રત્યેક વાંસમાં ૪ થી ૨૦ સેર સુધી જવ કે ચોખા સમાન ફળ લાગે છે. જ્યારે પણ એ ફળે છે, ચોખાની અપેક્ષા સસ્તા વેંચાય છે. ૧૮૧૨ ઈ. ના ઓરિસ્સા દુકાળમાં આ ગરીબ જનતા નો આહાર તથા જીવન રક્ષક રહે છે.
વાંસની ખેતી
વાંસ બીજમાંથી ધીરે ધીરે ઉગવા લાગે છે. માટીમાં આવવાના પ્રથમ સપ્તાહમાં જ બીજ ઉગવાની પ્રક્રિયાનો આરંભ થઇ જાય છે. કેટલીક વાંસની પ્રજાતિઓમાં છોડ પર બે નાના નાના અંકુર નિકળતા હોય છે. આ અંકુર ફુટવાના ૧૦ થી ૧૨ વર્ષ બાદ કામ લાયક વાંસ તૈયાર થતા હોય છે. ભારતમાં દાબ કલમ પદ્ધતિ દ્વારા વાંસની ઉપજ કરવામાં આવે છે. આ વનસ્પતિના થડનો નિચલો ભાગ, ત્રણ ઇંચ લંબાઈ ધરાવતો, પર્વસંધિ (node) કરતાં થોડે નીચેથી કાપીને, વરસાદની શરૂઆત થયા બાદ લગાવી દેવામાં આવે છે. જો તેમાં પ્રકાંડનો પણ અંશ હોય તો તે અતિ ઉત્તમ છે. તેના નિચલા ભાગમાંથી નવાં નવાં મૂળ નિકળતાં હોય છે.
વાંસમાંથી કાગળનું ઉત્પાદન
કાગળ બનાવવા માટે વાંસ ખુબ જ ઉપયોગી સાધન છે, વાંસમાંથી બહુ જ ઓછી દેખભાળની સાથે સાથે અધિક માત્રામાં કાગળનું ઉત્પાદન કરી શકાય છે. આ પ્રક્રિયામાં ઘણી કઠિનાઇઓ ઝીલવી પડતી હોય છે. આમ છતાં પણ વાંસમાંથી કાગળ બનાવવાનો ઉદ્યોગ ચીન તેમજ ભારતનો પ્રાચીન ઉદ્યોગ છે. ચીનમાં વાંસના નાના મોટા દરેક ભાગોમાંથી કાગળ બનાવવામાં આવે છે. આ માટે પાંદડા ને છૂટા પાડી, થડ ને નાના નાના ટુકડામાં કાટકર, પાણી થી ભરેલા પીપળામાં ચૂના સાથે ત્રણ ચાર માહ સડાવવામાં આવે છે, જેની બાદ માં તેને મોટી મોટી ફરતી કુંડીમાં ગોંધી, સાફ કરવામાં આવે છે. આ લુગ્દી ને આવશ્યકતા અનુસાર રસાયણ નાખી સફેદ કે રંગીન બનાવી લેવાય છે અને પછી ગરમ તવા પર દબાવી ને સુકાવાય છે.
વંશલોચન
વિશેષત: બૈંબ્યૂસા અરન્ડિનેસીના પર્વ (ગાંઠ વચ્ચે નો ભાગ) માં થી મળી આવતી, આ પથરીલી વસ્તુ સફેદ અથવા હલકા ભૂરા રંગની હોય છે. અરબી ભાષામાં તેને તબાશીર કહે છે. યૂનાની ભાષાના ગ્રંથોમાં તેનો ઉલ્લેખ થયેલો જોવા મળે છે. ભારતવાસીઓ પ્રાચીન કાળથી દવા તરીકે વંશલોચનનો ઉપયોગ કરતા આવ્યા છે. આયુર્વેદ મત પ્રમાણે તે ઠંડું તથા બળવર્ધક હોય છે. વાયુદોષ તથા હૃદય અને ફેફસાંની વિવિધ પ્રકારની બિમારીઓમાં તેનો પ્રયોગ કરવામાં આવે છે. તાવની બિમારીમાં વંશલોચન લેવાથી તરસ પર નિયંત્રણ કરી શકાય છે. વાંસની નવી ફુટેલી શાખાઓનો રસ એકત્રિત થઇને વંશલોચન બનતું હોય છે અને તે તૈયાર થાય ત્યારે તેમાંથી સુગંધ નિકળે છે.
વંશલોચનમાંથી એક ચૂર્ણ પણ બનાવવામાં આવે છે, જે મંદાગ્નિથી પીડાતા રોગીઓ માટે વિશેષ ઉપયોગી હોય છે. આ ચૂર્ણમાં ૮ ભાગ વંશલોચન, ૧૦ ભાગ પીપર, ૧૦ ભાગ રૂમી મસ્તગી તથા ૧૨ ભાગ નાની એલચી હોય છે. આ ચૂર્ણને મધ સાથે મેળવીને ખાવાથી અને તે પછી દૂધ પીવાથી ખુબજ શીઘ્ર સ્વાસ્થ્યલાભ થતો હોય છે.
વાંસ ના અન્ય ઉપયોગ
નાની નાની ડાળીઓ તથા પંદડાઓને નાખી ઉકાળેલ પાણી, બાળક જન્મ પછી પેટ ને સફાઈ માટે જાનવરોં ને દેવાય છે છે. જ્યાં દાક્ટરી ઓજાર ઉપલબ્ધ નથી હોતા, વાંસ ના થડ અને પાંદડાને કાપી ચૂંટી સફાઈ કરી સળીઓનો ઉપયોગ કરાય છે. વાંસ નો પોલો થડ અપંગ લોકોનો સહારો છે. આના ખુલા ભાગમાં પગ ટેકવી દેવાય છે. વાંસની સળીઓની ભાત ભાતની ચટાઇઓ, ખુર્સી, ટેબુલ, પલંગ અને અન્ય વસ્તુઓ બનાવવાના કામમાં આવે છે. માછલી પકડવાનો કાંટો, ડળિઓ આદિ વાંસ ના જ બનાવાય છે. મકાન બનાવવા તથા પુલ બાંધવા માટે આ અત્યંત ઉપયોગિ છે. આમાંથી જાત જાત ની વસ્તુઓ બનાવાય છે, જેમકે ચમચી, ચાકૂ, ભત રાંધવાનું વાસણૢ નાગા લોકોમાં પૂજા ના અવસર પર આ જ વાસણ કામમાં દેવાય છે. આનાથી ખેતી ના ઓજાર, ઊન તથા સૂતરાઉ કાપડ ની તકલી બનાવાય છે. નાની નાની તક્તિઓ પાણીમાં વહાવી, તેને માછલી પકડ઼વાના કામમાં લેવાય છે. વાંસ થી તીર, ધનુષ, ભાલે આદિ લડ઼ાઈ ના સામાન તૈયાર કરાતા હતાં. પ્રાચીન સમયમાં વાંસ ની કાઁટેદાર ઝાડીઓ થી કિલાની રક્ષા કરાતી હતી. પૈનગિસ નામક એક તેજ ધારવાળી નાની વસ્તુ થી દુશ્મનોં ના પ્રાણ લઈ શકાય છે. આનાથી જાત જાતના વાદ્ય, જેમકે વાંસળી, વૉયલિન, નાગા લોગોં નો જ્યૂર્સ હાર્પ અને મલાયા નો ઑકલાંગ બનાવાય છે. એશિયામાં આની લાકડી બહુ ઉપયોગી મનાય છે અને નાની નાની ઘરેલૂ વસ્તુઓં થી લઈ મકાન બનાવવાના કામમાં આવે છે. વાંસ નો પ્રરોહ (young shoot) ખાઈ શકાય છે અને આનું અથાણું તથા મુરબ્બો પણ બને છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:વનસ્પતિ શ્રેણી:વનસ્પતિશાસ્ત્ર
પાલસંડા (તા. છોટાઉદેપુર)
પાલસંડા (તા. છોટાઉદેપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા  છોટાઉદેપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાલસંડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
રૂની (તા. પાટણ)
રૂની (તા. પાટણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પાટણ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. તે સરસ્વતી નદીના કિનારા ઉપર વસેલુ છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ગાજર, ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સેદ્રાણા (તા. સિદ્ધપુર)
સેદ્રાણા (તા. સિદ્ધપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સિદ્ધપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સેદ્રાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
રૂની (તા. પાટણ)
ગામમાં રામદેવપીરનું મંદિર આવેલું છે, જ્યાં ભાદરવા સુદ નોમ ના દિવસે ગામલોકો રામદેવપીરના મંદિરે નેજા ચઢાવે છે. ગામમાં માગશર સુદ પૂનમના દિવસે નવદુર્ગા માતાની ઉજાણી થાય છે.
સેદ્રાણા (તા. સિદ્ધપુર)
શ્રેણી:સિદ્ધપુર તાલુકો
રૂની (તા. પાટણ)
શ્રેણી:પાટણ તાલુકો
નર્મદા બચાવો આંદોલન
નર્મદા બચાવો આંદોલન ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં વહેતી નર્મદા નદી પર આવેલી સરદાર સરોવર યોજનાની વિરોધમાં ચાલતું આંદોલન છે. સરદાર સરોવર યોજના તેની પર્યાવરણ પરની અસરને કારણે વિવાદોમાં સપડાયો હતો. મેધા પાટકર તથા અરૂંધતી રોય બંધ વિરોધી ચળવળના આગેવાનો છે. મેધા પાટકરે બંધનું કામ અટકાવવાની પહેલ પણ કરી હતી, પરંતુ ૧૯૯૯માં ભારતની ઊચ્ચતમ ન્યાયાલયે સરકારને બંધ ઝડપભેર સમાપ્ત કરવાનો ચુકાદો આપ્યો અને બંધને રોકવાની પહેલને વખોડી કાઢી હતી. બંધની કુલ ઉંચાઇ ૧૩૬.૫ મીટર (આશરે ૪૪૫ ફુટ)ની સુચવવામાં આવી છે અને ભારતની સર્વોચ્ચ અદાલત તબકાવાર બંધની ઉંચાઇ વધારવા માટેની પરવાનગી આપી રહી છે.
વિવાદ
નર્મદા બચાવો આંદોલન પર બંધથી અસરગ્રસ્ત વિસ્તાર વિશે કોર્ટમાં સોગંદ લીધા પછી ખોટું બોલવા માટે આરોપ મૂકાયો છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:નર્મદા નદી
અંતાપુર
અંતાપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડોલવણ તાલુકાનું ગામ છે. અંતાપુર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન અને નોકરી જેવાં કાર્યો કરે છે. ડાંગર, જુવાર, કેરી અને શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:ડોલવણ તાલુકો
ઢબુડી (તા. સીંગવડ)
ઢબુડી (તા. સીંગવડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા આદિવાસીઓની બહુમતી ધરાવતા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સીંગવડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઢબુડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સીંગવડ તાલુકો
આરકુંડ
આરકુંડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વ્યારા તાલુકાનું ગામ છે. આરકુંડ ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન અને નોકરી જેવાં કાર્યો કરે છે. ડાંગર, જુવાર, કેરી અને શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:વ્યારા તાલુકો
ઢાંકી (તા. લખતર)
ઢાંકી (તા. લખતર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લખતર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઢાંકી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. આ ગામમાં સરદાર સરોવર યોજના હેઠળની નર્મદા નહેરનું પંપીગ સ્ટેશન બનાવવામાં આવેલું છે, જે એશિયા ખંડમાં સૌથી મોટાં પંપીગ સ્ટેશનો પૈકીનું એક છે.
શ્રેણી:લખતર તાલુકો
કોસંબા (તા. વલસાડ)
કોસંબા (કોસંબા ભાગડા કે ભાગડા કોસંબા તરીકે પણ ઓળખાય છે) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના વલસાડ જિલ્લાના વલસાડ તાલુકાનું ગામ છે. કોસંબા ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
વલસાડ તાલુકામાં આવેલાં ગામો
શ્રેણી:વલસાડ તાલુકો
રૂવાવી (તા. પાટણ)
રૂવાવી (તા. પાટણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાટણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. રૂવાવી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:પાટણ તાલુકો
રોણકી (તા. રાજકોટ)
રોણકી એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  રાજકોટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે.
આ ગામમાં આંગણવાડી, પંચાયતઘર તેમજ પ્રાથમિક શાળા જેવી સુવિધાઓ આવેલી છે. આ ગામમાં ખેતી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. ઘઉં, ડાંગર, બાજરો, કપાસ, જીરૂ, મગફળી અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.
ગોમતી નદી (રાજસ્થાન)
ગોમતી નદી એક નાની નદી છે, જે પશ્ચિમ ભારતમાં રાજસ્થાન રાજ્યમાં વહે છે. ગોમતી નદી ચિત્તોડગઢના ખોડીયોં કા ખેરા (બડી સાદરી) ગામમાંથી શરૂ થાય છે. તે નીકળે છે ઉદયપુર જિલ્લોના મધ્ય ભાગમાંની પહાડીઓમાંથી અને દક્ષિણ દિશામાં વહેતી જિલ્લાના દક્ષિણ ભાગમાં મહી નદીની સહાયક એવી સોમ નદીમાં મળી જાય છે.
જયસમંદ તળાવ
શ્રેણી:ભારતની નદીઓ શ્રેણી:રાજસ્થાન
મોટા હરાનીયા (તા. ચોટીલા)
મોટા હરાનીયા (તા. ચોટીલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચોટીલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટા હરાનીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ચોટીલા તાલુકો
મોરથલ (તા. થરાદ)
મોરથલ ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા થરાદ તાલુકામાં એક ગામ છે. મોરથલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રાયડો, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:થરાદ તાલુકો
બાગલપુર
બાગલપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડોલવણ તાલુકાનું ગામ છે. બાગલપુર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન અને નોકરી જેવાં કાર્યો કરે છે. ડાંગર, જુવાર, કેરી અને શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:ડોલવણ તાલુકો
પીપલેજ (તા. છોટાઉદેપુર)
પીપલેજ (તા. છોટાઉદેપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા  છોટાઉદેપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીપલેજ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે.
શ્રેણી:છોટાઉદેપુર તાલુકો
સેવાલણી (તા. સિદ્ધપુર)
સેવાલણી (તા. સિદ્ધપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સિદ્ધપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સેવાલણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સિદ્ધપુર તાલુકો
ઈંડિયા ગેટ
ઈંડિયા ગેટ (इंडिया गेट) ભારતનું એક રાષ્ટ્રીય સ્મારક છે. તે ભારતના સૌથી મોટા યુદ્ધ સ્મારકોમાંનું એક છે. નવી દીલ્હીના હૃદય સ્થાને આવેલ આ સ્મારકની પ્રતિકૃતિ સર એડવીન લ્યુટાઈંસ દ્વારા પરિકલ્પિત હતી. શરૂઆતમાં અખિલ ભારતીય યુદ્ધ સ્મારક તરીકે ઓળખાતું આ સ્થળ દીલ્હીનું પ્રમુખ સ્થળ છે અને તે સમયની બ્રિટિશ ભારતીય સેનાના ૯૦,૦૦૦ સૈનિકોના નામ તેના પર અંકિત છે જેમણે ભારતભૂમિ માટે લડતા ખરેખર તો ભારતમાંની બ્રિટિશ સત્તા માટે પ્રથમ વિશ્વ યુદ્ધમાં અને અફઘાન યુદ્ધોમાં લડતાં લડતાં પોતાના પ્રાણ ગુમાવ્યા હતાં.
ચંદરવો
આ ગેટની એકદમ પાછળ એક ખાલી ચંદરવો આવેલો છે તેની રૂપરેખા પણ લ્યુટાઈંસ દ્વારા જ તૈયાર કરવામાં આવી હતી. આ ચંદરવો ૧૮મી સદીમાં સ્થાપિત મહાબલીપુરમ મંડપોથી પ્રેરીત છે. તેમાં ભારતની સ્વતંત્રતા સુધી કિંગ જ્યોર્જ – ૫ ની પ્રતિમા મૂકાયેલી હતી જેને અત્યારે કોરોનેશન પાર્કમાં મૂકવામાં આવી છે. પરમવીર ચક્ર પુરસ્કાર મેળવનારા જવાનોના નામ આ ગેટ પર લખવામાં આવ્યાં છે.
અમર જવાન જ્યોતિ
thumb|right|200px|અમર જવાન જ્યોતિ સમાધિ. ઈંડિયા ગેટની કમાનની નીચે જવાનોની સમાધિ પર ૧૯૭૧થી અજ્ઞાત શહીદ સિપાહીઓની યાદમાં એક જ્યોત અવિરત સળગે છે જેને અમર જવાન જ્યોત કહે છે. આ સમાધિ એક કાળા આરસના કેનોટાફ સ્વરૂપે છે જેના પર એક નાળચા પર ઊભેલી એક રાઈફલ (બંદૂક) છે જેના પર સિપાહીનું હેલ્મેટ છે.
આ કેનોટાફ પોતે પણ એક મંચ પર છે, જેના ચાર ખૂણે ચાર મશાલ અવિરત બળ્યાં કરે છે. આને ૨૬ જાન્યુઆરી ૧૯૭૨માં વડા પ્રધાને ઈન્દિરા ગાંધી દ્વારા ૧૯૭૧ના ભારત-પાક યુદ્ધ પગલે પ્રદીપ્ત કરાઈ હતી.
આજે રાષ્ટ્રપતિ, વડા પ્રધાને તેમજ રાજ મહેમાન માટે આ સ્મારક પર રાષ્ટ્રીય પર્વના દિવસે અને ગણતંત્ર દિવસે શ્રદ્ધાંજલિ અર્પિત કરવી આવશ્યક છે. આમ કર્યાં પછી જ તેઓ રાજપથ પરથી પસાર થતી વાર્ષિક પરેડની સલામી ઝીલવા જાય છે.
સ્થળ
૪૨મી ઊંચા ઈંડિયા ગેટની રચના એવા સ્થળ પર છે જ્યાંથી વિવિધ દિશામાં અનેક રસ્તાઓ ફૂટે છે. ત્રાસવાદીઓના હુમલાના ભયને ટાળવા આ સ્થળની આજુ બાજું વાહન પર બંદી આવવાથી હવે વાહન વ્યવહાર ઓછો થયો છે. આ પહેલાં અહીં સતત ટ્રાફિક રહેતું.
હઠીસિંહનાં દેરાં
હઠીસિંહનાં દેરાં, કે જે હઠીસિંહની વાડી પણ કહેવાય છે, તે ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના શહેર અમદાવાદમાં આવેલાં જૈન દેરાસરો છે. તેનું નિર્માણ ઇ.સ. ૧૮૪૮માં કરાવવામાં આવ્યું હતું.
ઇતિહાસ
ધનવાન જૈન નગરશેઠ હઠીસિંહ દ્વારા ઇસવીસન ૧૮૪૮માં આ દેરાંનું બાંધકામ કરવાની યોજના કરવામાં આવી હતી, પણ તેમનું ૪૯ વર્ષે અવસાન થયું. ત્યારબાદ તેમનાં પત્ની શેઠાણી હરકુંવરબાઈ દ્વારા તેનું બાંધકામ ૮ લાખ રૂપિયા (તે સમયની જંગી રકમ) વડે પૂર્ણ કરવામાં આવ્યું. આ જૈન મંદિરમાં ૧૫મા તીર્થંકર ધર્મનાથ મૂળનાયક છે.
સ્થાપત્ય
left|thumb|૧૮૮૦માં હઠીસિંહનાં દેરા આ દેરાંના સ્થપતિ પ્રેમચંદ સલાત હતા.
મુખ્ય સ્થાપત્ય બે માળનું છે. તેમાં મૂળનાયકની પ્રતિમા જૈન ધર્મના ૧૫મા તીર્થંકર ધર્મનાથની છે. મંદિરનું મૂળ સ્થાપત્ય ૧૧ ભગવાનોની પ્રતિમા ધરાવે છે, જે પૈકી ૬ પ્રતિમા ભોંયરામાં જ્યારે ૫ પ્રતિમા ત્રણ અટારીમાં છે. મુખ્ય શિખર પૂર્વ દિશામાં છે અને મંદિર કોતરણીવાળા ૧૨ સ્તંભોના ટેકા પર રહેલ ગુંબજથી ઢંકાયેલું છે. વધારામાં, ત્યાં ૫૨ દેવલકુલિકાઓ આવેલી છે જેમાં પ્રત્યેકમાં એક તીર્થંકરની પ્રતિમા છે.
મંદિરના પરિસરમાં ચિતૌડના કિર્તીસ્તંભ અને જૈન માનસ્તંભથી પ્રેરિત એક વિશિષ્ટ માનસ્તંભ આવેલો છે જે ૬ માળ ઊંચો છે અને મહાવીર સ્વામીની પ્રતિમા ધરાવે છે. આ દેરાં વરસાદી પાણીના સંગ્રહ માટેના બાંધકામ માટે પણ જાણીતાં છે.
સ્થાપત્ય અને કોતરણી માટે પ્રખ્યાત એવાં આ દેરાસરો અમદાવાદના દિલ્હી દરવાજા વિસ્તારમાં આવેલા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અમદાવાદ શહેરનાં સ્થાપત્યો શ્રેણી:અમદાવાદનાં જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:જૈન તીર્થ
મોટા મેસરા (તા. થરાદ)
મોટા મેસરા (તા. થરાદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા થરાદ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મોટા મેસરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:થરાદ તાલુકો
દેવધી (તા. લીમખેડા)
દેવધી (તા. લીમખેડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા આદિવાસીઓની બહુમતી ધરાવતા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા લીમખેડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દેવધી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:લીમખેડા તાલુકો
મોટા ખંધાસર (તા. ચોટીલા)
મોટા ખંધાસર (તા. ચોટીલા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચોટીલા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોટા ખંધાસર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ચોટીલા તાલુકો
સુજાનપુર (તા. સિદ્ધપુર)
સુજાનપુર (તા. સિદ્ધપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સિદ્ધપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સુજાનપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સિદ્ધપુર તાલુકો
તરઘડીયા (તા. રાજકોટ)
તરઘડીયા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  રાજકોટ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  રાજકોટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે.
આ ગામમાં આંગણવાડી, પંચાયતઘર તેમજ પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી અને ટપાલ કચેરી જેવી સુવિધાઓ આવેલી છે. આ ગામમાં ખેતી અને પશુપાલન મુખ્ય વ્યવસાય છે. ઘઉં, ડાંગર, બાજરો, કપાસ, જીરૂ, મગફળી અને શાકભાજી આ ગામનાં ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:રાજકોટ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
મહા સુદ ૫
મહા સુદ ૫ ને ગુજરાતી માં મહા સુદ પાંચમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના ચોથા મહિનાનો પાંચમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના અગિયારમાં મહિનાનો પાંચમો દિવસ છે.
લોથલ
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના જુના પાટનગર અમદાવાદથી દક્ષિણ-પશ્વિમે ૮૦ કિલોમીટર જેટલા અંતરે અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા ભાલ વિસ્તારમાં આવેલા લોથલની શોધ ઇ. સ. ૧૯૫૪ ના નવેમ્બર માસમાં કરવામાં આવી હતી. લોથલ શબ્દનો અર્થ મૃત્યુ પામેલા થાય છે. લોથલ કેન્દ્ર સરકાર દ્રારા રક્ષિત અને રાષ્ટ્રીય મહત્વ ધરાવતી પ્રાચીન જગ્યા છે. લોથલ ખૂબજ જૂની સંસ્કૃતિનું સ્થળ મનાય છે. જેનો સમય ઇ.સ.પૂર્વે ૨૪૫૦થી ૧૯૦૦ સુધીનો માનવામાં આવે છે. માનવામાં આવે છે કે લોથલમાં માનવ વસ્તીનો પહેલવહેલો વસવાટ થયો હતો. તેમજ ઇ.સ. પૂર્વે ૨૩૫૦માં કુદરતી હોનારતને કારણે તમામ ઘરો આવાસો નાશ પામ્યા. બાદમાં ફરી એકવાર ઊંચા ટેકરા પર નગરનું આયોજન કરવામાં આવ્યું. લોથલમાં સુઆયોજિત નગર-વ્યવસ્થા હતી તે અહીંથી મળેલા વિવિધ અવશેષો જોઇ માલુમ પડે છે. તે સમયે મકાનો પણ વિશાળ હતા. સુવ્યવસ્થિત બજારો, રસ્તાઓ, ગટર વ્યવસ્થા, તે સમયના લોકોની સુઝબુઝનો પરિચય આપે છે. ખાસ કરીને અહીંના મકાનો ભઠ્ઠીમાં પકવેલી ઈંટોમાંથી બનાવવામાં આવ્યા હતા.
લોથલનું યુનેસ્કો વર્લ્ડ હેરિટેજ યાદીમાં નામાંકન કરવામાં આવ્યું છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:પ્રાચીન નગરો શ્રેણી:ભાલ વિસ્તાર શ્રેણી:ઐતિહાસિક સ્થળો શ્રેણી:પુરાતન સ્થળો શ્રેણી:અમદાવાદ જિલ્લો શ્રેણી:રાષ્ટ્રીય મહત્વનાં સ્મારકો શ્રેણી:સિંધુ સંસ્કૃતિનાં સ્થળો
સબોસણ (તા. પાટણ)
સબોસણ (તા. પાટણ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાટણ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સબોસણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બાલપુર
બાલપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વ્યારા તાલુકાનું ગામ છે. બાલપુર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન અને નોકરી જેવાં કાર્યો કરે છે. ડાંગર, જુવાર, કેરી અને શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:વ્યારા તાલુકો
સબોસણ (તા. પાટણ)
શ્રેણી:પાટણ તાલુકો
શ્રી શામળાબાપા આશ્રમ - રૂપાવટી
thumb|200px|right|સંતશ્રી શામળા બાપા-રૂપાવટી શ્રી શામળાબાપા આશ્રમ - રૂપાવટી એ ભારત દેશનાં પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યનાં ભાવનગર જિલ્લાનાં ગારીયાધાર તાલુકા નાં રૂપાવટી ગામે આવેલો સંત શામળાબાપાનો આશ્રમ છે.