cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
સાંતલપુર
ઇતિહાસ
સાંતલપુર બોમ્બે પ્રેસિડેન્સીની પાલનપુર એજન્સી હેઠળ હતું, જે ૧૯૨૫માં બનાસ કાંઠા એજન્સી બની. ૧૯૪૭માં ભારતની સ્વતંત્રતા પછી બોમ્બે પ્રેસિડેન્સીનું બોમ્બે રાજ્યમાં રૂપાંતર થયું. ૧૯૬૦માં જ્યારે ગુજરાત રાજ્યની સ્થાપના થઇ ત્યારે સાંતલપુર બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવ્યુ. ત્યારબાદ તેનો પાટણ જિલ્લામાં સમાવેશ થયો.
પુસ્તકો
આ લેખ હવે પબ્લિક ડોમેઇનમાં રહેલા માંથી લખાણના અંશો ધરાવે છે.
શ્રેણી:ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો શ્રેણી:સાંતલપુર તાલુકો
લાહોર સંગ્રહાલય
લાહોર સંગ્રહાલય ('લાહોર વન્ડર હાઉસ'), પાકિસ્તાનના લાહોરમાં સ્થિત એક સંગ્રહાલય છે, જે ૧૮૬૫માં નાના પાયે સ્થપાયેલ અને ૧૮૯૪માં બ્રિટિશ સંસ્થાનવાદી સમયગાળા દરમિયાન લાહોરમાં 'ધ મોલ' પર તેના વર્તમાન સ્થળે ખોલવામાં આવ્યું હતું. લાહોર સંગ્રહાલય પાકિસ્તાનના સૌથી વધુ મુલાકાત લેવામાં આવેલા સંગ્રહાલયોમાંનું એક અને દક્ષિણ એશિયાના મુખ્ય સંગ્રહાલયોમાંનું એક છે.
રુડયાર્ડ કિપલિંગના પિતા સંગ્રહાલયના પ્રારંભિક ક્યુરેટરોમાંના એક હતા. 'લાહોર વન્ડર હાઉસ'ના પૂર્વ નામે ઓળખાતા આ સંગ્રહાલયની સામે સ્થિત ઝમઝમ તોપ એ કિપલિંગની નવલકથા 'કિમ'નું એક પ્રારંભિક દ્રશ્ય છે.
ઇતિહાસ
લાહોર સંગ્રહાલયની સ્થાપના મૂળ ૧૮૬૫–૬૬માં હાલના ટોલિન્ટન માર્કેટના સ્થળ પર કરવામાં આવી હતી, જે ૧૮૬૪ના પંજાબ પ્રદર્શન માટે બનાવવામાં આવેલો પ્રદર્શનખંડ છે. હાલની ઇમારતનું નિર્માણ ૧૮૮૭માં યોજાયેલી રાણી વિક્ટોરિયાની સુવર્ણ જયંતીના સ્મારક તરીકે કરવામાં આવ્યું હતું અને આ પ્રસંગે એકત્રિત કરવામાં આવેલા વિશેષ જાહેર ભંડોળ મારફતે નાણાં પૂરા પાડવામાં આવ્યા હતા. નવા સંગ્રહાલયનો શિલાન્યાસ ૩ ફેબ્રુઆરી ૧૮૯૦ના રોજ પ્રિન્સ આલ્બર્ટ વિક્ટર, ડ્યુક ઓફ ક્લેરેન્સ અને ક્વીન વિક્ટોરિયાના પૌત્ર દ્વારા કરવામાં આવ્યો હતો. ૧૮૯૪માં નિર્માણકાર્ય પૂર્ણ થયા બાદ સમગ્ર સંગ્રહાલયને જ્યુબિલી મ્યુઝિયમ તરીકે તેના નવા નામ સાથે આ નવનિર્મિત ઇમારતમાં સ્થાનાંતરિત કરવામાં આવ્યો હતો.
સંગ્રહાલયનો તમામ સંગ્રહ પાછળથી ૧૮૯૪માં લાહોરના બ્રિટિશ યુગના મૂળમાં આવેલા 'ધ મોલ' પરના તેના હાલના સ્થળે ખસેડવામાં આવ્યો હતો. હાલની ઇમારત લાહોરના જાણીતા સ્થપતિ સર ગંગારામે ડિઝાઇન કરી હતી.
રુડયાર્ડ કિપલિંગના પિતા જ્હોન લોકવુડ કિપલિંગ મ્યુઝિયમના પ્રથમ અધ્યક્ષો (ક્યુરેટરો)માંના એક હતા અને તેમના પછી કે.એન. સીતારામે આ પદભાર સંભાળ્યો હતો.
૧૯૪૮માં પંજાબના ભાગલાના ભાગરૂપે સંગ્રહાલયની કલાકૃતિઓ પાકિસ્તાન અને ભારતના નવા રચાયેલા દેશો વચ્ચે વિભાજિત કરવામાં આવી હતી, જેમાં સંગહાલયે તેના સંગ્રહનો લગભગ ૬૦ ટકા હિસ્સો જાળવી રાખ્યો હતો. બાકીનો સંગ્રહ હિસ્સો ભારતને આપવામાં આવ્યો હતો જે આ વિશેષ હેતુથી બનાવવામાં આવેલા ચંદીગઢના ગવર્નમેન્ટ મ્યુઝિયમ એન્ડ આર્ટ ગેલેરીમાં રાખવામાં આવ્યો હતો. ૨૦૦૫માં લાહોર મ્યુઝિયમમાં ૨,૫૦,૦૦૦થી વધુ મુલાકાતીઓ નોંધાયા હતા.
સંગ્રહ
આ સંગ્રહાલયમાં ગ્રેસિયો–બૌદ્ધ શિલ્પો, મુઘલ અને પહાડી ચિત્રો પ્રદર્શિત કરવામાં આવ્યા છે. આ સંગ્રહમાં સિંધુ ખીણ સંસ્કૃતિ, ગાંધાર અને ગ્રેકો-બેક્ટ્રીયન સમયગાળાના મહત્વપૂર્ણ અવશેષો પણ છે. ગાંધાર કાળના "ઉપવાસી બુદ્ધ" સંગ્રહાલયમાંના સૌથી વધુ કિંમતી અને પ્રખ્યાત નમૂનામાંનું એક છે. પ્રવેશ ખંડની છતમાં પાકિસ્તાની કલાકાર સાડેક્વેઇનનું એક મોટું ભીંતચિત્ર છે જે તેમણે મૂળ ૧૯૭૨–૭૩ માં બનાવ્યું હતું.
સંગ્રહાલયમાં મુઘલ અને શીખ કાષ્ઠકામના નમૂનાઓ પણ છે અને બ્રિટિશ સમયગાળાના ચિત્રોનો મોટો સંગ્રહ પણ છે. આ સંગ્રહમાં સંગીતના સાધનો, પ્રાચીન ઝવેરાત, કાપડ, માટીકામ અને શસ્ત્રાગાર તેમજ પ્રદર્શનમાં કેટલાક તિબેટિયન અને નેપાળી કલાકૃતિઓનો પણ સમાવેશ થાય છે.
નોંધ
શ્રેણી:સ્થાપત્ય
ઢીંચડા (તા. જામનગર)
ઢીંચડા (તા. જામનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઢીંચડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જામનગર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
આરોગ્ય સેતુ
આરોગ્ય સેતુ ભારત સરકારના ઇલેક્ટ્રોનિક્સ અને ઇન્ફોર્મેશન ટેકનોલોજી મંત્રાલય હેઠળ આવેલા નેશનલ ઇન્ફોર્મેટિક્સ સેન્ટર દ્વારા વિકસિત એક કોવિડ-૧૯ રોગનું સ્વ મૂલ્યાંકન, ફેલાવાની જાણકારી તેમજ કોન્ટેક્ટ ટ્રેસિંગ અંગેની મોબાઇલ એપ્લિકેશન (એપ) છે.
આ એપ્લિકેશનનો હેતુ ભારતની જનતામાં જાગૃતિ ફેલાવવાનો અને આવશ્યક આરોગ્ય સેવાઓ સાથે તેમને જોડવાનો જણાવવામાં આવ્યો છે. આ એક ટ્રેકિંગ એપ્લિકેશન છે, જે કોરોનાવાયરસ ચેપ વિશે માહિતી મેળવવા માટે સ્માર્ટફોનની જીપીએસ અને બ્લૂટૂથ સુવિધાઓનો ઉપયોગ કરે છે. આરોગ્ય સેતુ એન્ડ્રોઇડ અને iOS મોબાઇલ ઓપરેટિંગ સિસ્ટમ્સ માટે ઉપલબ્ધ છે. બ્લૂટૂથ ટેક્નોલોજીનો ઉપયોગ કરીને આ એપ તેના ડેટાબેઝમાં રહેલી માહિતીનો ઉપયોગ કરીને જો કોઇ કોવિડ-૧૯ ચેપગ્રસ્ત વ્યક્તિ નજીક હોય તો વપરાશકર્તાને ચેતવણી આપે છે.
આ એપ્લિકેશન એ કોરોના કવચ એપનું નવું સંસ્કરણ છે, જે ભારત સરકાર દ્વારા બહાર પાડવામાં આવી છે.
વિશેષતાઓ
આરોગ્ય સેતુમાં ચાર વિભાગો છે. જેમ કે, તમારી સ્થિતિ, સ્વ મૂલ્યાંકન, કોવિડ-૧૯ રોગચાળાની છેલ્લી માહિતી અને ઇ-પાસ (જે હજુ સક્રિય થવાનું બાકી છે). તમારી સ્થિતિ વપરાશકર્તા માટે કોવિડ-૧૯ થવાનું જોખમ કહે છે. સ્વ મૂલ્યાંકન વપરાશકર્તાને ચેપ લાગવાનું જોખમ જણાવે છે. કોવિડ-૧૯ અપડેટ સ્થાનિક અને રાષ્ટ્રીય સ્તરે કોવિડ-૧૯ના ફેલાવા અંગે છેલ્લી માહિતી આપે છે.
આરોગ્ય સેતુ હાલમાં ૧૧ ભાષાઓમાં ઉપલબ્ધ છે (અંગ્રેજી, હિંદી, તેલુગુ, કન્નડ, મલયાલમ, તમિલ, પંજાબી, બંગાળી, ઓડિયા, ગુજરાતી અને મરાઠી) અને ટૂંક સમયમાં વધુ ભારતીય ભાષાઓમાં ઉપલબ્ધ થશે. આ એપમાં પ્રવેશ કર્યા પછી વપરાશકર્તાને આરોગ્ય અને અન્ય માહિતીઓ પૂરી પાડવાનું કહેવામાં આવે છે.
પ્રતિભાવ
આરોગ્ય સેતુ રજૂ થયાના ત્રણ દિવસમાં જ પચાસ લાખ ડાઉનલોડ પાર કરી ગયી હતી, જે વડે તે સરકારી એપ્લિકેશનોમાં સૌથી વધુ લોકપ્રિય એપ બની છે. તે વિશ્વની સૌથી ઝડપથી વિકસતી મોબાઇલ એપ્લિકેશન છે, જે ૨ એપ્રિલ ૨૦૨૦ના રોજ રજૂ થયાના માત્ર ૧૩ દિવસમાં જ લગભગ ૫ કરોડ જેટલા મોબાઇલ પર સ્થાપિત થયેલી છે.
૨૯ એપ્રિલ ૨૦૨૦ના રોજ કેન્દ્ર સરકારે તેના કર્મચારીઓ માટે આરોગ્ય સેતુનો ઉપયોગ ફરજિયાત બનાવ્યો હતો. ત્યાર પછી કોંગ્રેસ પક્ષના નેતા રાહુલ ગાંધીએ આરોગ્ય સેતુને "અત્યાધુનિક સર્વેલન્સ સિસ્ટમ" ગણાવી હતી. જોકે ઇલેક્ટ્રોનિક્સ અને ઇન્ફોર્મેશન ટેકનોલોજી મંત્રાલયે આ દાવાને નકારી કાઢ્યો હતો અને જણાવ્યું હતું કે આ મોબાઇલ એપનો ઉપયોગ સલામત છે અને આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે તેના વખાણ થયા છે.
૨૬ મે, ૨૦૨૦ના રોજ સલામતી અને અંગતતા વિશે ઉઠેલા પ્રશ્નોના કારણે મોબાઇલ એપનો સોર્સ કોડ જાહેરમાં ઓપનસોર્સ હેઠળ મૂકવામાં આવ્યો હતો. વધુમાં મંત્રાલયે તેમાં રહેલી ખામીઓને શોધી કાઢવા માટે બગ બાઉન્ટી કાર્યક્રમની ઘોષણા કરી હતી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:કોરોનાવાયરસ
મોલી (તા. સંજેલી)
શ્રેણી:સંજેલી તાલુકો
કબૂતર
કબૂતર આખા વિશ્વમાં જોવા મળતું એક પક્ષી છે. આ પક્ષી એક નિયત તાપી, ઉડી શકતું પક્ષી છે, જેનું શરીર પીંછાઓ વડે ઢંકાયેલું રહે છે. તેના મોઢાના સ્થાન પર એક નાનકડી તથા અણીયાળી ચાંચ હોય છે. મુખ બે ચક્ષુઓ વડે ઘેરાયેલું અને જડબાં દંતહીન હોય છે. આગલા પગ પાંખોમાં પરિવર્તિત થઇ ગયેલા છે. પાછલા પગ શલ્કો વડે ઢંકાયેલા તથા આંગળીઓ નખયુક્ત હોય છે, જેમાં ત્રણ આંગળીઓ સામે તરફ તથા ચોથી આંગળી પાછળ તરફ રહેતી હોય છે.
કબૂતર ગુજરાત સહિત દેશના મોટા ભાગમાં જોવા મળતું ઘરઆંગણાનું પક્ષી છે. તે ઉડવામાં ભારે હોંશિયાર પક્ષી છે.
નામો અને વર્ગીકરણ
કબુતર મેરુદંડધારિ પક્ષી છે.
વિષેશતાઓ
શ્રેણી:પક્ષી
શ્રેણી:પ્રાણીશાસ્ત્ર શ્રેણી:ગુજરાતનાં પક્ષીઓ
વલસાડ તાલુકો
વલસાડ તાલુકો ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલો તાલુકો છે. વલસાડ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકાઓ શ્રેણી:વલસાડ જિલ્લો
આંતરસુંબા (તા. વિજયનગર)
આંતરસુંબા (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આંતરસુંબા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
બદારખણ (તા. વિજયનગર)
બદારખણ (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બદારખણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
સખવદર (તા. તળાજા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તળાજા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ઇતિહાસ
સખવદર ગામ નજીક પઢિયાર વંશના રાજપુત વિર સોંડાજી પઢિયાર શહિદ થયા હતા, તેમનું દેવળ અહીં સ્થાપવામાં આવેલું છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:તળાજા તાલુકો
હોલો
વિવિધ નામ અને વર્ગીકરણ
સામન્ય રીતે રહેણાક વિસ્તાર ના પરિસર માં જોવા મળતા તથા ગરદન ની પાછળ કાળો કાંઠલો ધરાવતા હોલા ને અંગ્રેજીમાં યુરેશીઅન કોલર્ડ ડવ કહે છે.
ચિત્રદર્શન માં દર્શાવેલ 'હોલડી' ને અંગ્રેજીમાં લાફીંગ ડવ કહે છે.
ચિત્રદર્શન
શ્રેણી:પ્રાણીશાસ્ત્ર
ભરતસિંહ ડાભી
તેઓ પાટણ લોકસભા મત વિસ્તારમાંથી ૨૦૧૯માં લોકસભા ચૂંટણીમાં ભારતીય જનતા પાર્ટી તરફથી ચૂંટાયા હતા.
રાજકીય જીવન
૧૮ માર્ચ ૧૯૫૫માં જન્મેલ ખેરાલુના ધારાસભ્ય અને પાટણ લોકસભા બેઠકના ભાજપના ઉમેદવાર ભરતસિંહ ડાભીને ટીકીટ આપી. આ બેઠક પર ઠાકોર સમાજના ક્દવાર નેતા લીલાધર વાઘેલાની ટીકીટ કાપીને ભરતસિંહને ટીકીટ પક્ષ દ્વારા અપાઈ. તેઓના રાજકિય કારકિર્દી તરફ નજર કરીએ તો તેઓ ૧૯૮૫ના વર્ષમાં તાલુકા પંચાયતના સભ્ય તરીકે પણ સેવા આપેલ છે. ૨૦૦૨ના વર્ષમાં ભરતસિંહ ડાભીએ મહેસાણા જીલ્લા પંચાયતના સભ્ય તરીકે ચુંટાઈ આવ્યા હતા પછી ૨૦ મુદ્દા અમલીકરણના ચેરમેન બન્યા હતા.
ભરતસિંહ ડાભી ૨૦૦૭ની સૌ પ્રથમ વિધાનસભાની ચુંટણી લડીને જીત મેળવી હતી. ૨૦૧૨ની વિધાનસભાની ચુંટણીમાં ચુંટાઈ આવ્યા હતા અને ૨૦૧૭ની વિધાનસભા ચુંટણીમાં સતત ત્રીજી વખત ચુંટાઈ આવ્યા હતા.
પાટણ લોકસભા બેઠક પર ઉમેદવારી ફોર્મ ભરતી વખતે ભરતસિંહ ડાભીએ ૪.૮૬ કરોડની સંપતિ જાહેર કરેલ છે. તેઓએ બી.એ. એલ.એલ.બી ડીગ્રી પ્રાપ્ત કરેલ છે. પાટણ લોકસભાના ઉમેદવાર ભરતસિંહ ડાભી પર ગુનાહિત કેસ એક પણ થયેલ નથી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:રાજકારણી
ધોકાડ કડો (તા. જામનગર)
ધોકાડ કડો (તા. જામનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ધોકાડ કડો ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જામનગર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
બાલેટા (તા. વિજયનગર)
બાલેટા (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બાલેટા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
મીરા કુમાર
મીરા કુમાર (જન્મ ૩૧ માર્ચ ૧૯૪૫) એક ભારતીય રાજકારણી અને ભૂતપૂર્વ રાજદ્વારી છે. તેઓ ૨૦૦૪ થી ૨૦૦૯ સુધી સામાજિક ન્યાય અને સશક્તિકરણ મંત્રી, ૨૦૦૯ માં ટૂંકા ગાળા માટે જળ સંસાધન મંત્રી અને ૨૦૦૯ થી ૨૦૧૪ સુધી લોકસભાના ૧૫ મા અધ્યક્ષ હતા. મીરા કુમાર ૨૦૧૭ માં સંયુક્ત પ્રગતિશીલ ગઠબંધન (યુનાઇટેડ પ્રોગ્રેસિવ એલાયન્સ – યુપીએ) દ્વારા ભારતના રાષ્ટ્રપતિ માટે નામાંકિત થનારા દ્વિતીય મહિલા બન્યા હતા.
૧૫મી લોકસભાના સભ્ય બનતા પહેલા તેઓ ૮મી, ૧૧મી, ૧૨મી અને ૧૪મી લોકસભામાં અગાઉ ચૂંટાયા હતા. કુમાર ૨૦૧૭ ની રાષ્ટ્રપતિની ચૂંટણી માટે અગ્રણી વિરોધી પક્ષો દ્વારા રાષ્ટ્રપતિ પદના સંયુક્ત ઉમેદવાર હતા અને રાષ્ટ્રીય જનતાંત્રિક ગઠબંધન (નેશનલ ડેમોક્રેટિક એલાયન્સ – એનડીએ)ના ઉમેદવાર રામનાથ કોવિંદ સામે ચૂંટણી હારી ગયા હતા. મીરા કુમારનો વોટ શેર હારેલા ઉમેદવાર માટે બીજા નંબરનો સૌથી વધુ વોટ શેર છે, જે ૧૯૬૯ની રાષ્ટ્રપતિની ચૂંટણીમાં નીલમ સંજીવ રેડ્ડીનો વોટ શેર અત્યાર સુધીનો સૌથી વધુ છે.
જન્મ અને શિક્ષણ
મીરા કુમારનો જન્મ બિહારના ભોજપુર જિલ્લાના આરામાં, ભુતપૂર્વ નાયબ વડાપ્રધાન અને દલીત નેતા, જગજીવન રામ અને સ્વતંત્રતા સેનાની ઈન્દ્રાણી દેવીને ત્યાં થયો હતો.
તેમણે વિલ્હેમ કન્યા શાળા, દહેરાદૂન અને મહારાણી ગાયત્રીદેવી કન્યા શાળા જયપુરમાં અભ્યાસ કરેલો. થોડા સમય માટે તેમણે બનસ્થલી વિદ્યાપીઠમાં પણ અભ્યાસ કરેલો. તેમણે આર્ટ્સ વિભાગમાં અનુસ્તાકપદ (એમ.એ.) અને કાયદાવિદ્દ (એલ.એલ.બી.)નું શિક્ષણ ઈન્દ્રપ્રસ્થ મહાવિદ્યાલય અને મિરાન્ડા હાઉસ, દિલ્હી વિશ્વવિદ્યાલય ખાતે પૂર્ણ કરેલું. ૨૦૧૦માં બનસ્થલી વિદ્યાપીઠ દ્વારા તેમને માનદ ડૉક્ટરેટની ઉપાધી પ્રદાન થયેલી છે.
વિદેશ સેવા
૧૯૭૫માં, તેઓ ’ભારતીય વિદેશ સેવા’માં જોડાયા અને વિશ્વનાં ઘણાં દેશોમાં ફરજ બજાવી ચૂક્યા છે.
રાજકીય કારકિર્દી
૧૯૮૫માં તેઓ રાજકારણમાં પ્રવેશ્યા. અને ઉત્તર પ્રદેશની બિજનૌર બેઠક પરથી ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસનાં ઉમેદવાર તરીકે ચૂંટાયા, આ ચૂંટણીમાં તેમના હરીફ તરીકે ભારતીય રાજકારણનાં નિવડેલા રાજકારણીઓ અને દલિત આગેવાનો એવા માયાવતી અને રામ વિલાસ પાસવાન હતા જેમને એમણે હરાવ્યા. મીરા કુમાર ૭મી, ૧૧મી અને ૧૨મી લોક સભાના સભ્ય તરીકે દિલ્હીની કારોલબાગ લોકસભા બેઠક પરથી ચૂંટાયેલા. ૧૯૯૬માં ભારતીય જનતા પાર્ટીની લહેર વખતે તેમણે આ બેઠક ગુમાવી હતી પણ, ૨૦૦૪ અને ૨૦૦૯માં તેઓ તેમનાં પિતાની અગાઉની બેઠક, બિહારની સાસારામ લોકસભા બેઠક, પર નોંધપાત્ર બહુમતીથી ફરી ચૂંટાયેલા. ૨૦૧૪ની સામાન્ય ચૂંટણીમાં તેઓ સાસારામ બેઠક પર છેદી પાસવાન સામે ૩૨૭ મતના ફેરથી હાર્યા હતા.
કોંગ્રેસની આગેવાની હેઠળની યુપીએ સરકારમાં તેઓ ૨૦૦૪થી ૨૦૦૯ સુધી સામાજિક ન્યાય અને સશક્તિકરણ ખાતાનાં પ્રધાન હતા. ૨૦૦૯માં તેઓને જળ સંશાધન મંત્રાલય સોંપાયું હતું પણ લોક સભાનાં અધ્યક્ષ તરીકે તેમની નિમણુંક થતાં તેઓએ ત્રીજા જ દિવસે પ્રધાનપદેથી રાજીનામું આપ્યું હતું. તેઓ લોકસભાનાં પ્રથમ મહિલા અધ્યક્ષ તરીકે ચૂંટાયેલા હતા. તેમણે ૨૦૦૯થી ૨૦૧૪ સુધી અધ્યક્ષ પદે સેવાઓ આપી હતી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:રાજકારણી શ્રેણી:૧૯૪૫માં જન્મ
મીરાખેડી (તા. ઝાલોદ)
મીરાખેડી (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. મીરાખેડી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:ઝાલોદ તાલુકો
સમઢીયાળા (તા. તળાજા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તળાજા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભુગોળ
ઉતાવળી નદીના કિનારે આવેલું છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:તળાજા તાલુકો
ધ્રાંગધ્રા (તા. જામનગર)
ધ્રાંગધ્રા (તા. જામનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ધ્રાંગધ્રા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જામનગર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
સચીન રજવાડું
thumb|સચીન રાજ્ય વેપારી ધ્વજ thumb|સચીનના નવાબ ઇબ્રાહિમ મોહમ્મદ યાકુત ખાન ત્રીજાએ ફાતિમા બેગમ સાથેના તેમના લગ્નની જાહેર માન્યતા અટકાવી હતી. સચીન રજવાડું બ્રિટિશ રાજના યુગ દરમિયાન બોમ્બે પ્રેસિડેન્સીની સુરત એજન્સી, ભૂતપૂર્વ ખાનદેશ એજન્સી, સાથે સંકળાયેલ એક રજવાડું હતું. તેની રાજધાની ગુજરાત રાજ્યના હાલના સુરત જિલ્લાના દક્ષિણમાં આવેલ શહેર સચીનમાં હતી.
ઇતિહાસ
સચીન રાજ્યની સ્થાપના ૬ જૂન ૧૭૯૧ના રોજ થઈ હતી. ૮૫%થી વધુ પ્રજા હિંદુ હોવા છતાં, રાજ્યમાં દંડ-રાજપુરી અને જંજીરા રાજ્યના સીદી વંશના સુન્ની મુસ્લિમો શાસન કરતા હતા. સિદ્દી રાજવંશ એબિસિનિયન (હબસી) મૂળનો છે.
ભારતીય સિનેમાના પ્રારંભિક સુપરસ્ટાર્સમાંની એક અને ભારતની પ્રથમ મહિલા ફિલ્મ નિર્દેશક ફાતિમા બેગમ (૧૮૯૨-૧૯૮૩)એ સચીન રાજ્યના નવાબ સીદી ઇબ્રાહિમ મુહમ્મદ યાકુત ખાન ત્રીજા સાથે કથિત રીતે લગ્ન કર્યાં હતાં. પરંતુ સચીન રાજવી પરિવારના સૂત્રોએ આ અંગે પડકાર ફેંક્યો હતો અને લગ્નને કે તેમનાં સંતાનોનો દાવો સાબિત કરવા માટે રેકર્ડ શોધવા માટે કહ્યું હતું. ફાતિમા બેગમની પુત્રી સુલ્તાના, શરૂઆતની ભારતીય ફિલ્મોમાં અગ્રણી વ્યક્તિ બની હતી. ભારતના પ્રથમ બોલતા ચલચિત્ર આલમ આરા (૧૯૩૧)ની અગ્રણી અભિનેત્રી ઝુબેદા તેની નાની બહેન હતી.
સચીન રાજ્યના છેલ્લા શાસક નવાબ સીદી ઇબ્રાહિમ મુહમ્મદ યાકુત ખાન ત્રીજાએ ૮ માર્ચ ૧૯૪૮ના રોજ ભારતીય સંઘમાં જોડાવા માટે જોડાણપત્ર પર હસ્તાક્ષર કર્યા. તે પછી રાજ્ય બોમ્બે પ્રાંતમાં સુરત જિલ્લાનો ભાગ બન્યો.
ભારતના ભાગલા પછી ઝુબૈદા ભારતમાં રહી હતી, જ્યારે તેની બહેન સુલતાના પાકિસ્તાન ગઈ હતી જ્યાં તેણે લગ્ન કર્યા હતા અને એક પુત્રી જમિલા રઝાક હતી, જે ૧૯૫૦ના દાયકાના મધ્ય અને ૧૯૬૦ના દાયકાના મધ્યભાગમાં એક જાણીતી પાકિસ્તાની અભિનેત્રી બની હતી.
શાસકો
thumb|નવાબ ઇબ્રાહિમ મોહમ્મદ યાકુત ખાન સચીનનો બીજો (૧૮૩૩–૧૮૭૩) સચીન રાજ્યના શાસકોએ 'નવાબ'નું બિરુદ મેળવ્યું અને બ્રિટિશ અધિકારીઓએ તેને ૯ બંદૂકની સલામ આપવાનો અધિકાર આપ્યો.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:ગુજરાતનાં રજવાડાં
ઓમ્ મંગલમ્ સિંગલમ્
ઓમ્ મંગલમ્ સિંગલમ્ એ ૨૦૨૨ની ગુજરાતી રોમેન્ટિક હાસ્ય ફિલ્મ છે જેનું નિર્દેશન સાંદીપ પટેલ દ્વારા કરવામાં આવ્યું છે. તેમાં મલ્હાર ઠાકર, આરોહી પટેલ, તત્સત મુનશી, ભામિની ઓઝા ગાંધી, દર્શન જરીવાલા અને નિસર્ગ ત્રિવેદી મુખ્ય ભૂમિકામાં છે.
સારાંશ
બાળપણના મિત્રો અને પ્રેમીઓ લગ્ન કરવા તૈયાર છે. પરંતુ તે પહેલા "સિંગલ" હોવાનો અનુભવ પણ કરવા માંગે છે.
કલાકારો
ફિલ્મમાં નીચેના કલાકારો છે:
નિર્માણ
ઠાકર અને આરોહી અગાઉ ૨૦૧૭માં સાંદીપ પટેલ દ્વારા નિર્દેશિત રોમેન્ટિક કોમેડી ફિલ્મ લવની ભવાઈમાં જોવા મળ્યા હતા. આ ફિલ્મ માટે આ સૌ ફરીવાર એક સાથે આવ્યા. આ ફિલ્મનું ફિલ્માંકન અમદાવાદ અને પોળોના જંગલોમાં થયું હતું.
સંગીત
ઓમ્ મંગલમ્ સિંગલમ્ નું સંગીત સચિન-જીગરની જોડીએ આપ્યું છે.
રજૂઆત
આ ફિલ્મના પોસ્ટર અને ટ્રેલર અનુક્રમે ૧૩ અને ૧૪ ઓક્ટોબર ૨૦૨૨ના રોજ રજૂ કરવામાં આવ્યા હતા. આ ફિલ્મ ૧૮ નવેમ્બર ૨૦૨૨ના રોજ રજૂ થઈ હતી.
આવકાર
ધ ટાઈમ્સ ઓફ ઈન્ડિયાનાના યેશા ભટ્ટે તેને ૫માંથી ૪ રેટિંગ આપ્યું છે. તેણીએ અભિનય, વાર્તા, કથાવસ્તુ, સંગીત, નૃત્ય અને ગીતોની પ્રશંસા કરી. મિડ-ડે ગુજરાતીના રચના જોશીએ તેને ૫માંથી ૪ રેટિંગ આપ્યું અને દિગ્દર્શક, પટકથા, અભિનય અને સંગીતની પ્રશંસા કરી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી ચલચિત્ર
બનાસ ડેરી
ઉત્પાદનો
બનાસ ડેરી અમૂલ, સાગર અને બનાસ નામો હેઠળ ઉત્પાદનો કરે છે. જેમાં અમુલ દૂધ, અમુલ માખણ, અમુલ ઘી, સાગર ઘી, અમુલ્યા પાવડર, સાગર ચા અને કોફી વ્હાઇટનર, અમુલ શક્તિ પાવડર, અમુલ આઇસક્રીમ, પેંડા, ચા વગેરેનો સમાવેશ થાય છે. આ ઉત્પાદનો ગુજરાત કો-ઓપરેટિવ મિલ્ક માર્કેટિંગ ફેડરેશન, આણંદ દ્વારા બજારમાં મૂકાય છે.
બનાસ ડેરી ૧.૮ લાખ જેટલાં શેરધારકો ધરાવે છે, જે ૧૨૦૦ જેટલાં ગામોમાં સહકારી દૂધ મંડળીઓમાં વ્યાપેલ છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:બનાસકાંઠા જિલ્લો
બાઇનૉક્યુલર
300px|right|thumb|બાઇનૉક્યુલરની નામનિર્દેશન ધરાવતું ચિત્ર બાઇનૉક્યુલર (દ્વિનેત્રીય દૂરબીન) એટલે બાજુ બાજુમાં જોડેલાં બે દૂરબીન (ટેલિસ્કોપ). બંનેમાં લેન્સનો ઉપયોગ કરીને વસ્તુના મોટા પ્રતિબિંબ મેળવાય છે. પરંતુ બંનેના હેતુ જુદાં છે. સામાન્ય રીતે લેન્સ વડે મળતાં પ્રતિબિંબ ઊંધા છે. પરતું બાઇનૉક્યુલરમાં મળતાં પ્રતિબિંબ ચત્તાં છે. એટલે વાસ્તવિક હોય છે. બાઇનૉક્યુલર્સ ઉપર તેની ક્ષમતાના આંક લખેલા હોય છે.
ઉપયોગો
શ્રેણી:વિજ્ઞાન શ્રેણી:ઉપકરણ
બાહ્ય કડીઓ
by Peter Abrahams, May 2002
શાંતિ સ્તુપ, લેહ
300px|thumbnail|શાંતિ સ્તુપ, લેહ શાંતિ સ્તુપ બૌદ્ધ ધર્મનું ધાર્મિક સ્થાપ્ત્ય છે, જે ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા જમ્મુ અને કાશ્મીર રાજ્યના લેહ જિલ્લાના મુખ્યાલય લેહ નજીક આવેલા ચાંગસ્પા ખાતે ટેકરીની ટોચ પર આવેલું છે. લેહ નગરમાંથી નજરે પડતો આ સ્તુપ સફેદ રંગનો છે. આ સ્તુપ ૧૯૯૧ના વર્ષમાં જાપાનના બૌદ્ધ બિક્ષુ ગ્યોમ્યો નાકામુરાએ પીસ પેગોડા મીશન (Peace Pagoda)ના ભાગરૂપે બંધાવ્યો હતો. આ સ્તુપના પાયામાં ૧૪મા દલાઈ લામા દ્વારા ગૌતમ બુદ્ધના સ્મૃતિ-ચિહ્નો રાખવામાં આવેલ છે. આ સ્તુપ લેહ વિસ્તારમાં ઊંચી ટેકરી પર આવેલ હોઈ નગરનું વિહંગમ તેમ જ પેનોરામિક દૃશ્ય નિહાળવા શ્રદ્ધાળુઓ, દર્શનાર્થીઓ ઉપરાંત પર્યટકો પણ મોટી સંખ્યામાં જોવા જાય છે. 600px|પેનોરમા દ્રશ્ય|center
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:બૌદ્ધ ધર્મ
ગલબાભાઈ નાનજીભાઈ પટેલ
ગલબાભાઈ નાનજીભાઈ પટેલનો જન્મ વડગામ તાલુકાના નળાસર ગામમાં થયો હતો. તેમને બનાસ ડેરીના આદ્ય સ્થાપક તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. તેમણે બનાસકાંઠા જિલ્લા ની સહકારી ચળવળમાં પોતાનું પ્રમુખ યોગદાન આપ્યુ હતું. દરેક સમાજને સાથે લઈ સમાજસેવાના ઉચ્ચતમ આદર્શોને વરી તેમણે નિઃસ્વાર્થ સેવાકીય પ્રવૃતિઓ થકી બનાસકાંઠાના લોકોમાં અનેરી ખ્યાતિ પ્રાપ્ત કરી હતી.
જીવન
ગલબાભાઈ પટેલે ઈ.સ ૧૯૫૪માં ખેડૂતોના લાભાર્થે 'નળાસર - ટીંબાચૂડી ઇરીગેશન સોસાયટી'ની સ્થાપના કરી હતી અને પોતે આ સોસાયટીના સ્થાપક પ્રમુખ તરીકે કાર્યભાર સંભાળ્યો હતો. આ સોસાયટીના માધ્યમથી ખેડૂતોને તે સમયે સિંચાઈના મશીન વસાવવા સબસીડી મળતી હતી અને સસ્તા દરે મશીનો પૂરા પાડવામાં આવતાં હતા. આ ઉપરાંત જ્યારે તેઓ ધારાસભ્ય તરીકે ચૂંટાયા ત્યારે પ્રથમ ઓફિસ ટીંબાચૂડી મુકામે શરૂ કરી હતી જ્યાં તેઓ પાથરણા પાથરી નીચે બેસી લોકોના પ્રશ્નો સાંભળી તેનું નિરાકરણ લાવવા પ્રયત્નશીલ રહેતા હતા.
ગામડામાં વસતી વિધવાઓનું સન્માનભર્યું જીવન અને ખેડૂતોનું આર્થિક અને સામાજીક સ્તર ઊંચુ લઈ જવું એ તેમનું સ્વપ્ન હતું. તેમના કઠોર પ્રયાસોને પરિણામે જિલ્લાના પાલનપુર અને વડગામ તાલુકાની આઠ સહકારી દૂધ મંડળીઓની નોંધણી સંપન્ન થઈ અને ૧૦ માર્ચ ૧૯૬૬ના રોજથી દૂધ એકત્રિત કરી મહેસાણાની દુધસાગર ડેરીમાં આપવાનું શરૂ કર્યુ. આ પાયાનાં કાર્યથી ૩૧ જાન્યુઆરી ૧૯૬૯ના રોજ સહકારી કાયદા હેઠળ બનાસકાંઠા જિલ્લા સહકારી દૂધ ઉત્પાદક સંધ લિ. પાલનપુરની નોંધણી થઈ અને આ રીતે બનાસ ડેરી અસ્તિત્વમાં આવી. ૧૪ જાન્યુઆરી ૧૯૭૧ના રોજ ડેરી પ્લાન્ટનો શિલાન્યાસ ગલબાભાઈ નાનજીભાઈ પટેલના હસ્તે સંપન્ન થયો હતો.
બનાસ ડેરીથી પોતાના વતન જવા ઘણી વખત તેઓ ડેરીના વાહનની જગ્યાએ જાહેર વાહનવ્યવહારનો ઉપયોગ કરતા હતા.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:સામાજીક
મેલણીયા (તા. ઝાલોદ)
મેલણીયા (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. મેલણીયા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:ઝાલોદ તાલુકો
બાંધણા (તા. વિજયનગર)
બાંધણા (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બાંધણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
અપર્ણા પોપટ
અપર્ણા પોપટ (૧૮ જાન્યુઆરી ૧૯૭૮) ભૂતપૂર્વ ભારતીય બેડમિંટન ખેલાડી છે. તે ૧૯૯૭ અને ૨૦૦૬ વચ્ચેની તમામ સિનિયર રાષ્ટ્રીય ચેમ્પિયનશિપ જીતી, લગાતાર નવ વર્ષ ભારતની રાષ્ટ્રીય ચેમ્પિયન બની રહેવાનો રેકોર્ડ ધરાવે છે.
પ્રારંભિક જીવન
અપર્ણા પોપટનો જન્મ ૧૮ જાન્યુઆરી ૧૯૭૮ ના રોજ મુંબઈ, મહારાષ્ટ્રમાં લાલજી પોપટ અને હીના પોપટના ઘેર, એક ગુજરાતી પરિવારમાં થયો હતો. તેણે મુંબઈની જે. બી. પેટીટ હાઇસ્કૂલ અને બેંગલોરની માઉન્ટ કાર્મેલ કૉલેજમાંથી પૂર્વ-વિશ્વવિદ્યાલયનો અભ્યાસ કર્યો હતો. અપર્ણાએ મુંબઈ વિશ્વવિદ્યાલયમાંથી કોમર્સમાં સ્નાતકની ડિગ્રી મેળવી છે.
તાલીમ
અપર્ણાએ ૧૯૮૬ માં મુંબઈમાં બેડમિંટન રમવાનું શરૂ કર્યું હતું. ૮ વર્ષની વયે જ્યારે તેણીએ અનિલ પ્રધાનનો કોચિંગ માટે સંપર્ક કર્યો ત્યારે તેણે યુવતીમાં એક ચમક જોઈ અને તેના માતાપિતાને કહ્યું કે "આ છોકરી મને આપો અને હું તેને ભારતીય બેડમિંટનના નક્શા પર મૂકીશ." અનિલ પોતે રાષ્ટ્રીય ચેમ્પિયન હોવાને કારણે તેણીને રમતના અનેક પડકારોનો સામનો કરવા માટે જરૂરી કુશળતા વિકસાવવામાં મદદ કરી.
૧૯૯૪માં તે પોતાની ખેલ ક્ષમતાઓના વિકાસ માટે બેંગલુરુની પ્રકાશ પાદુકોણ બેડમિંટન એકેડેમીમાં દાખલ થઈ. પૂર્વ ઑલ-ઇંગ્લેંડના ચેમ્પિયન, સુપ્રસિદ્ધ પ્રકાશ પાદુકોણ હેઠળની તાલીમ હેઠળ તેણીએ પોતાની તંદુરસ્તી બનાવી અને આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે વધુ સ્પર્ધાત્મક બનવાની તકનીકો શીખી.
પોતાની રમતને વધુ સ્પર્ધાત્મક કરવા માટે, ૨૦૦૨ માં તેણી બેંગલુરુના કેંગેરી ખાતેના સ્પોર્ટ્સ ઑથોરિટી ઑફ ઇન્ડિયાના તાલીમ કેન્દ્રમાં દાખલ થઈ, જ્યાં તેણે કોચ ગંગુલા પ્રસાદ હેઠળની રમતની વિગતવાર બાબતો શીખી.
કારકિર્દી
અપર્ણાએ ૧૯૯૭ માં હૈદરાબાદમાં પોતાનો પહેલો સિનિયર રાષ્ટ્રીય ખિતાબ મેળવ્યો. તેમણે ૨૦૦૬ સુધી સિનિયર રાષ્ટ્રીય ખિતાબ જીત્યો અને પ્રકાશ પદુકોણના સતત નવ રાષ્ટ્રીય સિંગલ્સ ખિતાબ જીતવાના રેકોર્ડની બરાબરી કરી.
તેણે જાન્યુઆરી ૨૦૦૬ માં બેંગ્લોર ખાતે ૧૫ વર્ષની સાયના નેહવાલને હરાવીને ૨૭ વર્ષની ઉંમરે નવમા સિનિયર નેશનલ ટાઇટલનો છેલ્લો ખિતાબ મેળવ્યો હતો.
આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તર તેણીની સિદ્ધિઓ: ૨ ઓલિમ્પિક રમતોમાં ભાગ, ૧ એશિયન ગેમ્સમાં ભાગ, ૧૯૯૬ માં વર્લ્ડ જુનિયર ચેમ્પિયનશીપમાં રજત પદક અને ૩ કોમનવેલ્થ ગેમ્સમાં ૪ પદકો.
કારકિર્દીની ટોચમાં તે વિશ્વ રેન્કિંગમાં ૧૬મા ક્રમાંકે પહોંચી હતી.
નિવૃત્તિ
૧૭ વર્ષના વ્યવસાયિક બેડમિંટન પછી, કાંડાની ઇજા બાદ તે ૨૦૦૬માં રમતમાંથી નિવૃત્ત થઈ હતી, આ ઈજાનું નિદાન પહેલાં થયું ન હતું. તે રાષ્ટ્રીય ચેમ્પિયનશીપમાં અજેય રહી હતી.
નિવૃત્તિ પછી તે ૨૦૧૫ સુધી મુંબઇમાં ઇન્ડિયન ઓઇલ કોર્પોરેશનમાં નોકરી કરતી હતી.
પુરસ્કારો અને સિદ્ધિઓ
ભારત સરકાર દ્વારા તેમને ૨૦૦૫માં અર્જુન ઍવોર્ડ આપવામાં આવ્યો, જે ભારતના સર્વોચ્ચ રમતગમત સન્માનોમાંનો એક છે.
યુ. એસ.ના વિદેશ સચિવ હિલેરી ક્લિન્ટન અને ઈ. એસ. પી. એન. ડબ્લ્યુ, દ્વારા પ્રમોટ કરવામાં આવેલી, ગ્લોબલ સ્પોર્ટસ મેન્ટરિંગ પ્રોગ્રામ માટે વિશ્વભરમાંથી પસંદગી પામનારા ૧૭ સહભાગીઓમાં તે એકમાત્ર ભારતીય હતી. આ પ્રતિષ્ઠિત કાર્યક્રમનો ઉદ્દેશ રમતગમત દ્વારા મહિલાઓ અને છોકરીઓનું સશક્તિકરણ કરવાનો હતો.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અર્જુન પુરસ્કાર વિજેતાઓ શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:૧૯૭૮માં જન્મ
ખોડીયાર (તા. તાલાલા)
એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના એક તાલુકા તાલાળા તાલુકામાં આવેલ એક ગામ છે. આ ગીર વિસ્તારનું ગામ કહેવાય છે. દુનીયાભરમાં પ્રખ્યાત કેસર કેરી એ આ ગામની મુખ્ય પેદાશ છે.
ભગોરપાડા (તા. વિજયનગર)
ભગોરપાડા (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભગોરપાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
સાંખડાસર નં ૧ (તા. તળાજા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તળાજા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:તળાજા તાલુકો
માંડલી (તા. સંજેલી)
માંડલી (તા. સંજેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંજેલી તાલુકાનું ગામ છે. માંડલી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:સંજેલી તાલુકો
રઈશ મનીઆર
રઈશ મનીઆર ગુજરાતી ભાષાના કવિ અને ગઝલકાર છે. આ ઉપરાંત તે એક નાટ્યકાર, પટકથાલેખક, ગીતકાર, વાર્તાકાર, હાસ્યકાર, કટારલેખક અને મંચસંચાલક છે. એમના મુખ્ય ગઝલસંગ્રહોમાં કાફિયાનગર (૧૯૮૯), શબ્દ મારા સ્વભાવમાં જ નથી (૧૯૯૮) અને આમ લખવું કરાવે અલખની સફર (૨૦૧૨)નો સમાવેશ થાય છે. ગઝલનું શાસ્ત્ર શીખનારાઓ માટે એમણે બે પુસ્તકો લખ્યા છે; ગઝલ: રૂપ અને રંગ અને ગઝલનું છંદોવિધાન. ઈંડિયન નેશનલ થિયેટરે એમને ૨૦૦૧માં શયદા એવોર્ડ અને ૨૦૧૬માં કલાપી એવોર્ડથી સન્માનિત કર્યા છે અને નર્મદ સાહિત્યસભા તરફથી નર્મદ સુવર્ણ ચંદ્રક તેઓ મેળવી ચૂક્યા છે.
પ્રારંભિક જીવન
રઈશ મનીઆરનો જન્મ ૧૯ ઓગસ્ટ ૧૯૬૬ના રોજ વલસાડ જિલ્લાના કિલ્લા પારડી ગામમાં થયો હતો. એમના પિતાજી શાળામાં આચાર્ય હતા. પિતાજીની નોકરીનું સ્થળ બદલાતું રહેતું હોવાથી પ્રાથમિક શાળાનો અભ્યાસ એમણે ભરુચ જિલ્લાની આછોદ કુમારશાળા, આમોદ મોટી અને નાની કુમાર શાળા, અને આમોદ ચામડિયા પ્રાઈમરી સ્કૂલમાં લીધું. માધ્યમિક અભ્યાસ વતન ખાતે કિલ્લા પારડીની ડી. સી. ઓ. સ્કૂલ ખાતે કર્યો. એમનો હાયર સેકંડરી અભ્યાસ સુરતની સેંટ ઝેવિયર્સ શાળામાં સમ્પન્ન થયો. શાળાકાળમાં જ એમની કાવ્યસર્જનની પ્રતિભા શિક્ષકોના ધ્યાનમાં આવી હતી. અગિયાર વર્ષની ઉમરે ૧૯૭૭ના માર્ચ મહિનામાં એમણે પ્રથમ કવિતા લખી હતી. એમની પ્રથમ કવિતા ૧૯૮૧માં ગુજરાત સમાચારના આનંદમેળો વિભાગમાં પ્રકાશિત થઈ હતી. રઈશ મનીઆરને બાળપણમાં શિક્ષક બનવાની મહેચ્છા હતી. પરંતુ અભ્યાસમાં તેજસ્વી હોવાથી સંજોગોને અનુસરીને એમણે સુરત મેડીકલ કોલેજમાં પ્રવેશ લીધો. ત્યાંથી જ એમણે એમ.બી.બી.એસ (૧૯૮૮) અને એમ.ડી. પિડિયાટ્રીક્સ (૧૯૯૨)નો અભ્યાસ સમ્પન્ન કર્યો.
૧૯૯૦માં એમણે સહાધ્યાયી ડો. અમી પટેલ સાથે લગ્ન કર્યા. તેઓ અત્યારે સુરત રહે છે. યુગલ તરીકે તેઓએ સ્વૈચ્છિક રીતે નિસંતાન રહેવાનું પસંદ કર્યું છે.
કારકિર્દી
રઈશ મનીઆરનો પ્રથમ કાવ્યસંગ્રહ કાફિયાનગર એમના એમ.બી.બી.એસ. ના અભ્યાસ દરમિયાન લખાયો હતો. એમનો બીજો કાવ્યસંગ્રહ શબ્દ મારા સ્વભાવમાં જ નથી (૧૯૯૮) પ્રગટ થયો, એ પછી એમને પોતાની સર્જકતાનો વ્યાપ વિસ્તારવો શરૂ કર્યો અને એક સાથે ચાર-પાંચ દિશામાં ખેડાણ કર્યું. બાળમનોવિજ્ઞાનના ત્રણ પુસ્તકો, ચાર ઉર્દુ ગઝલકારોની કવિતાના છંદ જાળવીને (સમશ્લોકી) પદ્યાનુવાદ, નાટ્યલેખન અને હાસ્યલેખન તેમજ સાહિત્ય અને સંગીતના કાર્યક્રમોનું મંચ સંચાલન શરૂ કર્યું. ૨૦૦૭ સુધી પિડિયાટ્રીશ્યન તરીકે અમી ચિલ્ડ્રન હોસ્પીટલ ચલાવ્યા બાદ, પોતાનું કાર્યક્ષેત્ર બાળમનોવિજ્ઞાન પર કેંદ્રિત કર્યું. ૨૦૦૭થી લઈ ૨૦૧૩ સુધી એમણે અંતરંગ ચાઈલ્ડ ડેવલપમેંટ ક્લીનીક ચલાવ્યું. સાથે સાથે શાળાઓના વિદ્યાર્થીઓ અને શિક્ષકો માટે ગુજરાત અને મહારાષ્ટ્રમાં સેમીનાર અને વર્કશોપ કર્યા. ૨૦૧૩ બાદ સાહિત્યક્ષેત્રમાં સક્રિયતા વધતાં એમણે તબીબ તરીકેની પ્રેક્ટીસને તિલાંજલિ આપી, અને સંપૂર્ણ સમય લેખનને આપવાનો નિર્ણય લીધો. વર્ષ ૨૦૦૪માં એમને પારિવારિક ધોરણે અમેરિકાનો ગ્રીનકાર્ડ મળ્યું હતું. પરંતુ ગુજરાતી ભાષામાં અને સાહિત્યમાં કાર્યરત રહેવાની એકમાત્ર ઈચ્છાને કારણે એમણે ગ્રીન કાર્ડ જતું કર્યું હતું. જો કે એ પછી એમણે અમેરિકાના દસેક પ્રવાસ દ્વારા અમેરિકામાં ગુજરાતી રસિકો માટે અનેક કાર્યક્રમો કર્યા છે. એ સિવાય એમણે યુ. કે. તેમજ દુબઈ અને મસ્કતના સાહિત્યિક પ્રવાસો કર્યા છે. ગીત લેખક તરીકે અર્બન ગુજરાતી ફિલ્મોમાં ટ્રેંડ સેટર ગણાતી ફિલ્મ કેવી રીતે જઈશ (૨૦૧૨) ફિલ્મથી ગીત લેખક તરીકે એમની કારકિર્દી શરૂ થઈ. સંજય લીલા ભણશાલીની ફિલ્મ ગોલિયો કી રાસલીલા રામલીલા માટે એમણે એક પાશ્વ ગીત, થઈ દોડ દોડ ગલી વાટ મોડ, લખ્યું છે. આ સિવાય આ તો પ્રેમ છે, વિશ્વાસઘાત, પોલંપોલ, મુસાફિર, વિટામીન શી અને જે પણ કહીશ તે સાચું કહીશ જેવી ફિલ્મો માટે એમણે આશરે ૬૦ જેટલા ગુજરાતી ગીતો લખ્યાં છે. હાલ તેઓ નવગુજરાત સમયમાં બુધવારે અને શનિવારે તેમજ સંદેશની રવિપૂર્તિમાં કટાર લખે છે.
સર્જન
એમના ગઝલસંગ્રહોમાં કાફિયાનગર (૧૯૮૯), શબ્દ મારા સ્વભાવમાં જ નથી (૧૯૯૮) અને આમ લખવું કરાવે અલખની સફર (૨૦૧૨) મુખ્ય છે. ગઝલવિષયક અન્ય પુસ્તકોમાં ગુજરાતી કવિ મરીઝ વિશેનું મરીઝ -અસ્તિત્વ અને વ્યક્તિત્વ (૨૦૦૧) અને ચુનંદા ઉર્દૂ શાયરીનો ગુજરાતીમાં આસ્વાદ કરાવતું પુસ્તક માહોલ મુશાયરાનો (૨૦૦૧) ખૂબ આવકાર પામ્યા છે. નવોદિતો ગઝલ લખતાં શીખી શકે એ માટેનાં ગઝલના સ્વરૂપ વિશેનાં બે પુસ્તકો ગઝલ: રૂપ અને રંગ (૨૦૦૬) અને ગઝલનું છંદોવિધાન (૨૦૦૭) એમણે લખ્યાં, જેમાંથી પહેલું ગુજરાત યુનિવર્સિટીમાં સંદર્ભ પુસ્તક તરીકે સ્થાન પામ્યું અને બીજા પુસ્તકમાં ગઝલના છંદો વિશેનું કેટલુંક મૌલિક સંશોધન સમાવિષ્ટ છે જે તમામ ઉત્તર ભારતીય ભાષાઓને લાગુ પાડી શકાય એમ છે. ગઝલના છંદો પરના પ્રભુત્વ અને ઉર્દુ ભાષાની જાણકારી આ બે પ્રતિભાના સમન્વયથી એમણે ચાર પદ્યાનુવાદો આપ્યા છે; કૈફી આઝમી- કેટલાંક કાવ્યો (૨૦૦૨), જાવેદ અખ્તર - તરકશ (૨૦૦૫), સાહિર લુધ્યાનવી- આવો કે સ્વપ્ન વણીએ કોઇ (૨૦૦૬), ગુલઝાર - બંધ કાચની પેલે પાર (૨૦૧૧). વર્ષો સુધી પદ્યમાં કામ કર્યા પછી એમણે ગદ્યમાં હાસ્ય સાહિત્ય લખવાની શરુઆત કરી. એમના હાસ્યલેખોનો સંગ્રહ જલેબી જેવી જિંદગી (૨૦૧૬) પ્રગટ થયો. એમની ઘણી હાસ્યકવિતાઓ બહુ પ્રસિદ્ધ છે. ૨૦૧૭માં એમની પ્રથમ નવલકથા લવ યૂ લાવણ્યા પ્રકાશિત થઈ. બાળઉછેર, પેરેટિંગ અને બાળમનોવિજ્ઞાનનાં એમનાં પુસ્તકોમાં બાળઉછેરની બારાખડી (૧૯૯૯), તમે અને તમારું નીરોગી બાળક (૨૦૦૩) અને આપણે બાળકોને શા માટે ભણાવીએ છીએ (૨૦૦૫) વગેરેનો સમાવેશ થાય છે. એમનાં સફળ નાટકોમાં અંતિમ અપરાધ, એક અનોખો કરાર અને લવ યૂ જિંદગી ચિત્રલેખા સ્પર્ધામાં વિજેતા થયેલા નાટકો છે. એમના બે અન્ય નાટકો એન વી જાલન અમર છે (૨૦૧૨) અને સાત સમંદર સહુની અંદર (૨૦૧૭) માટે તેઓને સુરત મહાનગર પાલિકાની સંજીવકુમાર નાટ્ય સ્પર્ધા માટે બેસ્ટ રાઈટરનો એવોર્ડ એનાયત થયો હતો.
સંદર્ભો
શ્રેણી:લેખક શ્રેણી:નર્મદ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા
ધુડશીયા (તા. જામનગર)
ધુડશીયા (તા. જામનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ધુડશીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જામનગર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
નાગર બ્રાહ્મણો
નાગર બ્રાહ્મણ ભારતની એક હિન્દુ જ્ઞાતિ છે. તેઓ મુખ્યત્વે ગુજરાત રાજ્યમાં જોવા મળે છે, પરંતુ તેઓ ભારતના અન્ય ભાગો જેમકે પશ્ચિમે રાજસ્થાન, મહારાષ્ટ્ર; ઉત્તરે ઉત્તર પ્રદેશ અને મધ્યમાં મધ્યપ્રદેશ, અને દક્ષિણે કર્ણાટકમાં અને પૂર્વમાં પશ્ચિમ બંગાળમાં તેઓ સ્થળાંતરીત થયાનો ઇતિહાસ છે.
નાગરો ભારતમાં દક્ષિણ યુરોપ કે ઉત્તર એશિયામાંથી આવીને દેશના વિવિધ પ્રદેશોમાં સ્થાયી થયા એવી માન્યતા પ્રવર્તે છે, નાગરો ગુજરાત રાજ્યમાં ત્રીજી સદીમાં આવી વસ્યાના પુરાવાઓ મળે છે. વિશળદેવ ચૌહાણે ઈ. સ. ૧૦૨૦ થી ૧૦૫૦ના અરસામાં વીસનગરની સ્થાપના કરી ત્યારે તેણે યજ્ઞમાં નાગર બ્રાહ્મણોને તેડાવ્યા હતા.
ઉત્તર ભારતમાં, વ્યાસ બ્રાહ્મણ સમુદાયમાં નાગર બ્રાહ્મણો અને ગુજરાતના બે અન્ય બ્રાહ્મણ જૂથોનો સમાવેશ થાય છે: ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણો અને બરડાઈ બ્રાહ્મણો. નાગર જ્ઞાતિ વડનગરા, વીસનગરા, સાઠોદરા, કૃષ્ણોરા, ચિત્રોડા અને પ્રશ્નોરા એમ છ વર્ગોમાં વિભાજીત થયેલી છે. નાગરોએ ધર્મશાસ્ત્રાભ્યાસ અને ધાર્મિક ક્રિયાકાંડમાં ભાગ ન લઈ, તેઓ રાજ્યતંત્રમાં પ્રવેશી મુત્સદીમંત્રીઓ, મહારથીઓ, કવિઓ, અમાત્યો, સાંધિવિગ્રહિકો અને રાજપુરોહિતો જેવા ઊંચા પદો પર બિરાજમાન થયા.
સમુદાયના એક નોંધપાત્ર સભ્ય હંસા જીવરાજ મહેતા શિક્ષણશાસ્ત્રી હતા, જેમણે ૧૯૨૦ ના દાયકામાં ડૉ. જીવરાજ મહેતા સાથે આંતરજ્ઞાતિય લગ્ન કર્યા જેના પગલે પડેલા પ્રત્યાઘાતોને ઇતિહાસકાર જોન આર. વુડ સમાજમાં "હળવા આંચકા" તરીકે વર્ણવે છે. તેમના પતિ જ્ઞાતિએ વાણીયા હતા.
ઘણા નાગરો ધર્માંતર પામ્યા અને નાગર મુસ્લિમ બન્યા.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:સમાજશાસ્ત્ર
સિદ્ધપુર
ઇતિહાસ
૧૦મી સદીની આસપાસ, સોલંકી વંશના શાસન દરમિયાન શહેરની ખ્યાતિ ટોચ પર પહોંચી હતી. સિદ્ધરાજ જયસિંહે તેની રાજધાની અહીં વસાવી હતી એટલે શહેરનું નામ સિદ્ધપુર પડ્યું. તેણે શિવ મંદિર, રમણીય મહેલો અને ૮૦ મીટર ઉંચો મિનારો બંધાવ્યો હતો. તેણે મથુરાથી બ્રાહ્મણોને અહીં બોલાવ્યા અને વસાવ્યા હતા. ૧૨મી સદી દરમિયાન મહંમદ ઘોરીએ તેના સોમનાથ પરના આક્રમણ વખતે શહેરનો નાશ કર્યો. આશરે ૩૦,૦૦૦ લોકોની કત્લ કરવામાં આવી હતી અને સોલંકી સામ્રાજ્યનો નાશ થયો.
ગુજરાત સલ્તનત વખતે શહેર પાલનપુર રજવાડાના શાસકોના શાસન હેઠળ હતું. ૧૫મી સદી દરમિયાન તે અકબર દ્વારા મુઘલ વંશ હેઠળ આવ્યું. આ સમય દરમિયાન શહેરનો ફરીથી વિકાસ થયો હતો.
૧૪મી સદીમાં ભવાઇના રચયિતા અસૈત ઠાકરનો જન્મ અહીં થયો હતો. સાંખ્ય દર્શનના રચિયતા કપિલ મુનીની જન્મભૂમી પણ સિદ્ધપુર છે.
ભૂગોળ
સિદ્ધપુરમાંથી કુંવારીકા તરીકે ઓળખાતી સરસ્વતી નદી વહે છે, જેના કિનારે માતૃપક્ષના શ્રાદ્ધની વિધિ કરવામાં આવે છે.
જોવાલાયક સ્થળો
સરસ્વતી નદીને કિનારે વસેલું સિદ્ધપુર સ્વયંભુ શિવ મંદિરો થી ઘેરાયેલું છે. ઉત્તર પૂર્વ છેડે ચમ્પ્કેશ્વર મહાદેવ, પૂર્વમાં અરવડેશ્વર મહાદેવ, બ્રહ્માંડેશ્વર મહાદેવ, વાલકેશ્વર મહાદેવ, પશ્ચિમમાં વટેશ્વર મહાદેવ આવેલા છે. મુક્તિધામ, બિંદુ સરોવર, રુદ્રમાળ અને અરુડેશ્વર સિદ્ધપુરના મહત્વના જોવાલાયક સ્થળો છે. ઇ.સ. ૨૦૧૭માં બિંદુ સરોવર નજીક સિદ્ધપુર પ્રદેશની સંસ્કૃતિની ઝાંખી દર્શાવતા શ્રીસ્થળ સંગ્રહાલય નું નિર્માણ કરવામાં આવ્યું છે.
વસ્તી
૨૦૧૧ની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે ૬૧,૮૬૭ લોકો સિદ્ધપુર માં વસે છે. જેમાં ૩૨,૦૫૪ પુરુષો અને ૨૯,૮૧૩ સ્ત્રીઓ છે. સિદ્ધપુરમાં સાક્ષરતા દર ૮૪% છે, જે રાષ્ટ્રીય સાક્ષરતાના દર કરતા વધુ છે. પુરુષોનો સાક્ષરતા દર ૭૯.૯% છે, જયારે સ્ત્રીઓનો ૬૮.૪% છે. ૧૨% જેટલી વસ્તી ૬ વર્ષ કરતા નાના બાળકોની છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો શ્રેણી:સિદ્ધપુર તાલુકો શ્રેણી:સિદ્ધપુર
હારીજ
હારીજ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના પાટણ જિલ્લાના હારીજ તાલુકામાં આવેલું શહેર અને તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
ભૂગોળ
હારીજ 23.7°N, 71.9°W પર સ્થિત છે. તેની સરેરાશ ઉંચાઇ ૩૩ મીટર છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો શ્રેણી:હારીજ તાલુકો
વિનોદભાઈ ચાવડા
વિનોદભાઈ ચાવડા એક ભારતીય રાજકારણી છે. કચ્છ - મોરબી લોકસભા મત વિસ્તારમાંથી ૨૦૧૯માં લોકસભા ચૂંટણીમાં ભારતીય જનતા પાર્ટી તરફથી ચૂંટાયા હતા. અને સંસદના નીચલા ગૃહમાં 17 મી લોકસભાના સભ્ય છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:રાજકારણી
ચુંબકીય ટેકરીઓ
300px|thumb|right| ભારતમાં લેહ નજીક આવેલી ચુંબકીય ટેકરી 300px|thumb|right| લેહની ચુંબકીય ટેકરી પાસેનું બોર્ડ 300px|thumb|ચુંબકીય ટેકરીઓ, મોન્કટન, કેનેડા ચુંબકીય ટેકરીઓ વિશ્વમાં અલગ અલગ વિસ્તારોમાં, જુદા જુદા દેશોમાં ૩૦ કરતાં પણ વધારે જગ્યાઓએ આવેલી છે. આ એવી ટેકરીઓ છે કે જેની ટોચ કોઈ મોટું ચુંબક હોય તેમ લાગે છે. અહીં વાહનો નીચેથી ટોચ તરફ ખેંચાય છે, એમ લાગે છે. વૈજ્ઞાનિકોના જણાવ્યા પ્રમાણે આ ઘટના માત્ર દૃષ્ટિભ્રમ છે, આ જમીનમાં તપાસ કરતાં કોઈ ચુંબકીય બળ હોય એવો અનુભવ થતો નથી. આ પ્રકારનાં સ્થળો ગ્રેવિટી હિલ, મેગ્નેટિક હિલ, મેજિક હિલ, મિસ્ટ્રી હિલ તરીકે જાણીતાં બન્યાં છે, તથા અહીં સહેલાણીઓ આપમેળે નીચેથી ઉપર જતાં વાહનો જોવા જાય છે.
વિશ્વમાં આવેલાં આવી અચરજભરી લાક્ષણિકતા ધરાવતા સ્થળો પૈકી ભારત દેશમાં લડ્ડાખ વિસ્તારના લેહ ખાતે આવેલી ચુંબકીય ટેકરી જાણીતી છે. આ ટેકરી લેહ-શ્રીનગર રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ ઉપર લેહથી ૫૦ કિલોમીટરના અંતરે આવેલી છે. આ સ્થળ સાગરસપાટીથી ૧૧,૦૦૦ ફૂટની ઊંચાઈ ધરાવે છે તેમ જ સિંધુ નદીના કિનારે આવેલું છે.
ભારત ઉપરાંત ઓસ્ટ્રેલિયાના ઓરોરો, બોવેન પર્વત અને વિક્ટોરિયા એમ ત્રણ સ્થળોએ, કેનેડામાં પાંચ સ્થળોએ, ચીનમાં એક, ઈટલીમાં ચાર અને કેલિફોર્નિયામાં પાંચ સ્થળોએ આવી ટેકરીઓ આવેલી છે. આ તમામ સ્થળોએ તેની લાક્ષણિકતા દર્શાવતાં બોર્ડ મુકવામાં આવેલાં છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ભૂગોળ
રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ 2 (ભારત)
રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ 2 (NH 2), જે સામાન્ય રીતે દિલ્હી-કોલકાતા માર્ગ તરીકે ઓળખાય છે, ભારતનાં સર્વાધિક વ્યસ્ત માર્ગોમાંનો એક છે. આ માર્ગ દેશના છ રાજ્યોમાંથી પસાર થાય છે અને રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ 91 તથા રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગ 1 સાથે ‘ગ્રાન્ડ ટ્રંક રોડ’ના મુખ્ય ભાગ સમાન છે.
NH 2 in Uttar Pradesh
(West-east alignment) The National Highway 2 enters Uttar Pradesh from Delhi in Mathura district, and a part of it is known as Mathura Road. Before Mathura it covers Palwal and Faridabad city in Haryana. After Mathura it reaches Agra which is about 200 km from Delhi. In Agra it covers about 16 km. After leaving Agra it enters Etawah where 15 km bypass of city is made. After leaving Etawah it enters Kanpur city where a 23 km and 12 lane Kanpur over-bridge has been built which is also one of the largest over-bridges in the Asia. In Kanpur it covers industrial belts (Akbarpur-Maharajpur) around 60 km and then it reaches Fatehpur District and covers 16 km area of Fatehpur City and it also covers a 24 km long area of Malwan Industrial Area of UPSIDC Fatehpur district where many major industries are situated & the world's famous Mohan Malwan Peda is also Situated on NH-2 Near Malwan Fatehpur , Fatehpur have 3 by-pass section in NH-2, 1st is Kanpur by-pass 2nd is Lucknow by-pass and 3rd is Allahabad by-pass Fatehpur is a major district between Kanpur and Allahabad and then it reaches Allahabad via Kaushambhi and covers 16 km in city then reachesVaranasi-Mughalsarai covers 15 km and thus leaves U.P. This national highway has given a new life to public transport in Northern India. The overbridges built in Agra, Kanpur, Fatehpur and Allahabad have reduced city traffic problems. Allahabad Bypass Expressway is also the country's longest bypass section.
NH 2 in West Bengal
(East-west alignment) The West Bengal end of NH 2 starts or terminates at Dankuni in the outskirts of Kolkata. There is a 6 km stretch to the Nivedita Bridge, and thereafter Belghoria Expressway links it to Barrackpur Trunk Road, and Jessore Road/ NH 34. Alternatively, Kolkata bound traffic takes the NH 6 at Dankuni and then follows the Kona Expressway/NH 117 and Vidyasagar Setu to enter Kolkata.
The four–lane West Bengal portion of NH 2 stretches from Barakar to Dankuni and the entire stretch is complete. The 65 km Dankuni-Palsit stretch is also known as Durgapur Expressway. From Palsit to the outskirts of Asansol it follows the old Grand Trunk Road bypassing such towns as Saktigarh, Bardhaman and Raniganj but passes through Durgapur and Andal. The Palsit–Panagarh stretch is 64 km and the Panagarh–Raniganj stretch is 42 km. At Panagarh Darjeeling Mor NH 2 meets Panagarh–Morgram Highway. In the outskirts of Asansol NH 2 leaves Grand Trunk Road. The latter passes through crowded areas of Asansol, Neamatpur, Kulti and Barakar in West Bengal and Chirkunda and Kumardhubi in Jharkhand. A bypass links the outskirts of Asansol with Nirsa, where the NH 2 gets back to Grand Trunk Road. The Raniganj–Barakar stretch is 33 km. The widened 120 km Panagarh–Dhanbad stretch was thrown open to traffic in 2001.
Construction cost of the 130 km Panagarh–Dankuni section was 178 million US dollars. The entire stretch in West Bengal happens to be a toll zone. There are toll plazas at three places: Asansol, Palsit and Dankuni. Asansol toll plaza is now closed. Instead a new toll booth has been established at Maithon More in Jharkhand, just a few kilometres after crossing the bridge on Barakar River. According to the NHAI’s statistical record, in 2008 everyday about 850,000 to 900,000 vehicles plied between Barakar and Dankuni. The gross toll collection amounted to Rs 2,500,000 per day. Large number of buses ply along NH 2. South Bengal State Transport Corporation operates 47 buses between Durgapur and Kolkata alone. In 2008 South Bengal State Transport Corporation has started bus services between Burdwan and Kolkata.Both AC and non AC buses are available. There are around 50 buses. In 2011 Royal Express AC bus service was started between Burdwan and Kolkata.
NH 2 પરના મુખ્ય શહેરો
Haryana Uttar Pradesh Bihar Jharkhand West Bengal
સંદર્ભો
શ્રેણી:ભારતીય રાષ્ટ્રીય ધોરીમાર્ગો
બળા (પક્ષી)
બળા, કે હંજ કે ક્યારેક ભૂલથી સુરખાબ તરીકે ઓળખાતું આ પક્ષી ગુજરાતના કચ્છ, બનાસકાંઠા, પોરબંદર અને જામનગર સહિત રાજ્યના મોટા ભાગના જલપ્લાવિત વિસ્તારોમાં જોવા મળતું યાયાવર પક્ષી છે. ગુજરાતમાં તેની બે જાતો જોવા મળે છે. બળા સમુહવાચક શબ્દ છે, એકવચન માટેનો શબ્દ બળું છે.
તેની ગરદન ઙ્કલ્ઙ્ખ આકારની તથા પંખી જગતમાં સૌથી લાંબી અને માંસલ જીભ ધરાવે છે. સમૂહમાં કાદવથી માળાઓ બનાવે છે. મોટો (સુરખાબ) કદઃઉંચાઈ ૧૩૫ સેમી. હંજ (સુરખાબ)ને કનિદૈ લાકિઅ ઓળખવો સહેલો છે. ઉંચાઈના પ્રમાણમાં તેનું નાનુ શરીર કોઈનું પણ ધ્યાન ખેંચે. આખુ શરીર રંગે સફેદ અને તેમાં આછી ગુલાબી ઝાંય, ઉડે ત્યારે પાંખોમાંનાં કનિદૈ લાકિઅ દ્યેરા અકિલા ગુલાબી અને કાળા રંગની ભભક તરત નજરે પડે છે. પગ લાંબા અને ગુલાબી હોય છે. ચાંચ ગુલાબી, વાંકી અને છેડેથી કાળી હોય છે. કનિદૈ લાકિઅ નર-માદા સરખા જોવા મળે છે. નાનો હંજ (સુરખાબ) કદઃઉંચાઈ કનિદૈ લાકિઅ ૯૦ થી ૧૦૫ સેમી.તેના સફેદ શરીરનો ગુલાબી રંગ વધારે સ્પષ્ટ દેખાઈ તેવો છે.
બળા ગુજરાતનું રાજ્યનું પક્ષી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પ્રાણીશાસ્ત્ર
ભાંભુડી (તા. વિજયનગર)
ભાંભુડી (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભાંભુડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સાંખડાસર નં ૨ (તા. તળાજા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તળાજા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભાંભુડી (તા. વિજયનગર)
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
સાંખડાસર નં ૨ (તા. તળાજા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:તળાજા તાલુકો
ઢોંસા (તા. ભુજ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ભુજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભુજ તાલુકો
ધુંવાવ (તા. જામનગર)
ધુંવાવ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે.ધુંવાવ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જામનગર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
જાથિભંગા હત્યાકાંડ
જાથિભંગા હત્યાકાંડ એ ૨૩ એપ્રિલ ૧૯૭૧ના રોજ પૂર્વ પાકિસ્તાન (વર્તમાન બાંગ્લાદેશ)ના ઠાકુરગાંવ જિલ્લાના જાથિભંગામાં બંગાળી અને રાજબંશી વસ્તીનો નરસંહાર હતો. ૧૯૭૧ના બાંગ્લાદેશ નરસંહારના ભાગરૂપે રઝાકારો સાથે મળીને પાકિસ્તાની સેના દ્વારા તેને આચરવામાં આવ્યો હતો. આ હત્યાકાંડના સહયોગીઓમાં જમાત-એ-ઈસ્લામી, મુસ્લિમ લીગ અને પાકિસ્તાન ડેમોક્રેટિક પાર્ટીના સભ્યોનો સમાવેશ થાય છે. હત્યાકાંડનો ભોગ બનેલા તમામ હિંદુઓ હતા. એવો અંદાજ છે કે થોડા જ કલાકોમાં ૩,૦૦૦ થી વધુ બંગાળી હિંદુઓ હત્યાકાંડમાં માર્યા ગયા હતા.
ઘટનાક્રમ
૨૩ એપ્રિલની વહેલી સવારે, જગન્નાથપુર, ચખાલડી, સિંગિયા, ચાંદીપુર, આલમપુર, બાસુદેબપુર, ગૌરીપુર, મિલનપુર, ખમરભોપલા અને સુખનપોખરીના બાર ગામોના હિન્દુઓએ ભારત તરફ પ્રયાણ કર્યું હતું. બાંગ્લાદેશમાંથી પલાયન કરી ભારતમાં પ્રવેશ મેળવવા ઈચ્છુક આ હજારો લોકો જાથિભંગા નામના સ્થળે એકઠા થયા હતા. તેમના આગમનની જાણ થતાં જ સ્થાનિક સહયોગીએ જાથિભંગામાંથી બહાર નીકળવાના તેમના માર્ગો બંધ કરી દીધા અને પાકિસ્તાની સેનાને જાણ કરી દીધી હતી. હિંદુ પુરુષોને જાથિભંગા મેદાન તરફ સરઘસમાં લઈ જવામાં આવ્યા હતા. ત્યાં સુધીમાં બે લશ્કરી ટ્રકમાં આવી પહોંચેલી પાકિસ્તાની સેનાએ ભાગી રહેલા હિંદુઓને લાઈનોમાં ઊભા રહેવા દબાણ કર્યું અને મશીનગનનો ઉપયોગ કરીને તેમના પર ફાયરિંગ કર્યું હતું. હત્યાનો સિલસિલો સવારથી શરૂ થયો હતો અને બપોર સુધી ચાલ્યો હતો. સૈન્યના ગયા પછી, સહયોગીઓએ લાશોને પથરાજ નદીની નજીક ખસેડી અને તેને માટીથી ઢાંકી દીધી હતી.
આ હત્યાકાંડમાં લગભગ ૩,૦૦૦ થી ૩,૫૦૦ ની જાનહાનિ થઈ હોવાનો અંદાજ છે. જો કે સામાન્ય રીતે આ હત્યાકાંડમાં ૩,૦૦૦ થી વધુ લોકો મૃત્યુ પામ્યા હોવાનું સ્વીકારવામાં આવે છે. એક અંદાજ મુજબ ૩૦૦ થી ૫૦૦ મહિલાઓ વિધવા થઈ હતી.
સ્મારક
ઓગસ્ટ ૨૦૧૧માં, બાંગ્લાદેશ સરકારે ૮૯ વિધવાઓને ૨,૦૦૦ બાંગ્લાદેશી ટકાનું એક વખતનું વળતર આપ્યું હતું. ઠાકુરગાંવ સદરના ઉપજિલ્લા નિર્વાહી અધિકારી તૌહિદુલ ઈસ્લામે જણાવ્યું હતું કે જાથિભંગા ગામની પાંચસો વિધવાઓને તબક્કાવાર આ યોજના હેઠળ લાવવામાં આવશે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહત્વપૂર્ણ ઘટનાઓ શ્રેણી:બાંગ્લાદેશ
મલવાસી (તા. ઝાલોદ)
મલવાસી (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. મલવાસી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:ઝાલોદ તાલુકો
દાઉદી બોહરા
thumb|એક દાઉદી બોહરા પરિવાર એહના વેશભૂષા માં દાઉદી બોહરા સમુદાય ઇસ્લામ ની શિયા ઇસ્માઇલી શાખામાં એક ધાર્મિક સંપ્રદાય છે. તેમની સૌથી મોટી સંખ્યા ભારત, પાકિસ્તાન, યમન, પૂર્વ આફ્રિકા અને અખાત રાજ્યોમાં રહે છે. આ સિવાય; દાઉદી બોહરા સમુદાય મધ્ય પૂર્વ દેશો, ઉત્તર અમેરિકા, દક્ષિણપૂર્વ એશિયા અને ઑસ્ટ્રેલિયા માં પણ નોંધપાત્ર સંખ્યામાં હાજર છે.
બધા મુસ્લિમોની જેમ, તેઓ પણ દિવસમાં પાંચ વખત નમાઝ પડે છે, રમઝાન મહિનામાં રોઝાં રાખે છે, હજ અને ઉમરાહ કરે છે અને જકાત, ધાર્મિક દાન આપે છે. દાઉદી બોહરા સમુદાય સદીઓ આ જુના સિદ્ધાંતોના ઉપર કાયમ છે : વિશ્વાસ પ્રત્યેની અવિરત પ્રતિબદ્ધતા; સ્થાનિક કાયદાને અનુસરતા નાગરિકો અને તે દેશ કે જેમાં તેઓ રહે છે તે માટે સાચો પ્રેમ વિકસાવવા; સમાજ, શિક્ષણ, સખત મહેનત અને સમાન અધિકારની કિંમત પર વિશ્વાસ; અન્ય ધાર્મિક માન્યતાઓ સાથે જોડાણ; પર્યાવરણ અને તેની આસપાસના લોકો તમામ જીવોની સંભાળ લેવામાં પોતાનું જીવન પસાર કરે છે.
તેઓ તેમની પરંપરાઓ અને મૂળ માન્યતાઓને સાચા રહીને આધુનિકતા અપનાવવાનો પ્રયાસ કરે છે. તેઓ આત્મનિર્ભરતામાં માને છે અને મોટે ભાગે ઉદ્યોગપતિઓ અને ઉદ્યોગસાહસિકોમાં જોવા મળે છે.
બોહરા શબ્દ એ ગુજરાતી શબ્દ વ્હોરો / વ્યહાર પરથી આવ્યો છે, જેનો અર્થ "વેપાર" છે, તેમના પરંપરાગત વ્યવસાયો અને પરંપરાઓ અનુસાર, દાઉદી બોહરા સમાજમાં આજે પણ આ વ્યવસાયિક પ્રથાઓ ચાલુ છે.