cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
સામઢી નાઢાણીવાસ (તા. પાલનપુર)
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલનપુર તાલુકો
ખાવડા (તા. ભુજ)
ઇતિહાસ
ખાવડા કચ્છ રાજ્યના રાવના શાસન હેઠળ હતું અને તે વિચિત્ર સંજોગો હેઠળ તેમના શાસન નીચે આવ્યું હતું. કુંવર દેશલ ૧ (૧૭૧૮-૧૭૪૧) ના જન્મ સમયે પછ્છામના સામાઓએ તેમની વફાદારી દર્શાવવા માટે રાવને બળદ ગાડું ભુજ થી એક દિવસમાં જેટલું અંતર કાપી શકે તેટલી જમીન આપવાની તૈયારી બતાવી. સામાઓએ અંતરની ગણતરી ખોટી કરી અને ગાડું સંધારા, અંધો, ખારી, ધલુઆરા, ગોડપર, લુડીયા અને ખાવડા પાર કરી ગયું અને ત્યારબાદ જ્યારે તેમણે ગાડાનાં ચાલકને લાંચ આપી ઉભું રખાવ્યું ત્યારે તેમની પાસે જરાયે જમીન બાકી રહી નહોતી.
ભૂગોળ
ખાવડા 23.85°N, 69.72°W પર આવેલું છે. તેની સરેરાશ ઉંચાઇ ૧ મીટર (૩ ફીટ) છે. નજીકમાં આવેલો કાળો ડુંગર કચ્છનો સૌથી ઊંચો પર્વત છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ભુજ તાલુકો
શેવાલીયા (તા. તળાજા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:તળાજા તાલુકો
નાળશેરી (તા. વિજયનગર)
નાળશેરી (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાળશેરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
ચાવડા રખાલ
ચાવડા રખાલ એ ગુજરાતના કચ્છ જિલ્લાના ભુજ તાલુકાનાં સમાત્રા ગામ નજીક આવેલું, કચ્છ રજવાડાના રાજાઓની માલિકીનું આરક્ષિત વનક્ષેત્ર છે. તે ભુજથી ૧૫-૧૭ કિમી દૂર આવેલું છે.
ઇતિહાસ
કચ્છ રજવાડાના ભૂતપૂર્વ શાસકોએ (કચ્છ રજવાડું, ૧૧૪૭-૧૯૪૮) તેમન કાર્યકાળ દરમ્યાન ૪૫ અનામત વનો જાહેર કર્યા હતાં. તેમને રખિયાલ કહેવામાં આવતા. આ વનોનો કોઈપણ વ્યાપારી ઉદ્દેશ્યથી ઉપયોગ કરવા પર પાબંદી હતી. ભારત સ્વતંત્ર થતાં આ વનો કચ્છના રાજાની માલિકીના થયા અને હાલમાં પ્રાગમલજી તૃતીય તેના માલિક છે. હાલમાં તે એક પર્યટનસ્થળ છે. ચાવડા રખાલ એ સૌથી મોટું આરક્ષિત વન છે અને તેમાં પ્રાગસર નામનું તળાવ પણ આવેલું છે. આ તળાવમાં મગરો અને વિવિધ પ્રજાતિની માછલીઓ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:કચ્છ જિલ્લો શ્રેણી:ભુજ તાલુકો
ખારી નદી (સૌરાષ્ટ્ર)
ખારી નદી ગુજરાતના સૌરાષ્ટ્ર પ્રદેશમાં પાલીતાણા નજીક વહેતી મહત્વની નદી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતની નદીઓ
સાબલી (તા. ઝાલોદ)
સાબલી (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. સાંબલી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:ઝાલોદ તાલુકો
બાંકુડા જિલ્લો
બાંકુડા જિલ્લો ભારત દેશના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૧૯ (ઓગણીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. બાંકુડા શહેર ખાતે બાંકુડા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. આ જિલ્લો પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યના કુલ ૩ (ત્રણ) વિભાગો પૈકીના એક એવા વર્ધમાન વિભાગના વહીવટી ક્ષેત્ર અંતર્ગત આવે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:પશ્ચિમ બંગાળ
હાવડા જિલ્લો
હાવડા જિલ્લો ભારત દેશના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૧૯ (ઓગણીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. હાવડા શહેર ખાતે હાવડા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. આ જિલ્લો પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યના કુલ ૩ (ત્રણ) વિભાગો પૈકીના એક એવા પ્રેસિડેન્સી વિભાગના વહીવટી ક્ષેત્ર અંતર્ગત આવે છે.
શ્રેણી:પશ્ચિમ બંગાળ
પી. ખરસાણી
'''પી. ખરસાણી''' (૧૯જૂન ૧૯૨૬ – ૨૦ મે ૨૦૧૬) એ જાણીતા ગુજરાતી ચલચિત્ર અભિનેતા અને રંગભૂમિ કલાકાર હતા. તેમણે હાસ્ય અભિનેતા તથા ચરિત્ર અભિનેતા તરીકે ઘણાં ચલચિત્રોમાં અભિનય કર્યો છે.
જીવન
તેમનો જન્મ કલોલના ભાટવાડા ગામમાં ૧૯ જૂન ૧૯૨૬ના રોજ થયો હતો. તેમનું પૂરું નામ પ્રાણલાલ દેવજીભાઈ ખરસાણી હતું. તેઓ મુખ્યત્વે હાસ્ય ભૂમિકાઓ માટે જાણીતા હતા. આ ઉપરાંત તેમણે કેટલાક ચરિત્રપાત્રો પણ ભજવ્યા હતા. તેઓ ૧૯૫૮ થી ૨૦૦૮ સુધી અને થિયેટરમાં ૬૦ વર્ષ સુધી ફિલ્મોમાં સક્રિય રહ્યા હતા. તેમણે લગભગ સો જેટલી ગુજરાતી ફિલ્મો અને ટેલિવિઝન સિરિયલો ઉપરાંત ૭૫ થી વધુ નાટકોમાં અભિનય કર્યો હતો. આ ઉપરાંત તેમણે કેટલાંક નાટકોનું લેખન અને દિગ્દર્શન પણ કર્યું હતુ.
સન્માન
ખરસાણીને અનેક પુરસ્કારો અને સન્માનો મળ્યા હતા. તેમને ૧૯૫૫ થી ૧૯૫૭ સુધી સતત ત્રણ વર્ષ સુધી મુંબઈ સરકાર તરફથી શ્રેષ્ઠ અભિનેતાનો એવોર્ડ, ૧૯૮૯માં ગુજરાત રાજ્ય સરકાર તરફથી ગૌરવ પુરસ્કાર, ૧૯૯૬માં પંડિત ઓમકારનાથ ઠાકુર એવોર્ડ, ૧૯૯૭માં ગુજરાત ફિલ્મ ડેવલપમેન્ટ કોર્પોરેશન તરફથી એવોર્ડ આપવામાં આવ્યો હતો. ૨૦૧૩માં અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશન દ્વારા તેમનું જાહેર સન્માન કરવામાં આવ્યું હતું. અસ્મિતા પર્વ દરમિયાન મોરારીબાપુના હસ્તે નટરાજ પુરસ્કાર એનાયત થયો હતો.
નાટકો
પત્તાની જોડ, મળેલા જીવ, પડદા પાછળ, હું કાંઈક કરી બેસીશ, માફ કરજો આ નાટક નહીં થાય, અખિલ બ્રહ્માંડમાં એક સ્ત્રી તું ખરી, પાંચ મિનિટની પરણેતર, રણછોડે રણ છોડ્યું, રાજાને ગમે તે રાણી, માતાનો મોરચો સહિતના અનેક નાટકોમાં તેમણે કામ કર્યું હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતી ચલચિત્ર અભિનેતા શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૨૬માં જન્મ શ્રેણી:૨૦૧૬માં મૃત્યુ શ્રેણી:ગુજરાતી રંગભૂમિ
ખીલણા (તા. ભુજ)
ખીલણા ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ભુજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભુજ તાલુકો
પુસ્તકાલય
પુસ્તકાલય પુસ્તકો, સંદર્ભગ્રંથો કે અન્ય માધ્યમોને જાહેર કે ખાનગી રીતે સંગ્રહ તેમજ ઉપયોગ કરવા માટેની જગ્યા છે. આધુનિક સમયમાં પુસ્તકોમાં કોમ્પ્યુટર નો ઉપયોગ કરીને પુસ્તકોને પરંપરાગત રીતે અથવા ઇલેક્ટ્રોનિક રીતે સંગ્રહ કરવામાં આવે છે. કેટલાક પુસ્તકાલયોમાં CD, DVD કે અન્ય માહિતી સંગ્રહ કરવાના સાધનોનો પણ ઉપયોગ થાય છે. શાળાઓ, વિશ્વવિદ્યાલયોમાં પુસ્તકાલયો અગત્યના છે.
અમૃતા વિશ્વ વિદ્યાપીઠમ
અમૃતા વિશ્વ વિદ્યાપીઠમ અથવા અમૃતા યુનિવર્સિટી એ ભારતમાં કોઈમ્બતુર સ્થિત ખાનગી ડીમ્ડ-યુનિવર્સિટી છે. NAAC માન્યતા પ્રાપ્ત A++ ગ્રેડવાળી, મલ્ટિ-કેમ્પસ, બહુ-શિસ્ત શિક્ષણ અને સંશોધન યુનિવર્સિટી પાસે હાલમાં તમિલનાડુ, કેરળ, આંધ્રપ્રદેશ અને કર્ણાટકના ભારતીય રાજ્યોમાં 16 ઘટક શાળાઓ સાથે 7 કેમ્પસ છે, જેમાં મુખ્ય મથક એટ્ટીમાડાઈ, કોઈમ્બતુર, તમિલનાડુ ખાતે છે. તે કુલ 207 અંડરગ્રેજ્યુએટ, અનુસ્નાતક, સંકલિત-ડિગ્રી, ડ્યુઅલ-ડિગ્રી, એન્જિનિયરિંગ અને ટેક્નોલોજી, દવા, વ્યવસાય, કલા અને સંસ્કૃતિ, વિજ્ઞાન, બાયોટેકનોલોજી, કૃષિ વિજ્ઞાન, સંલગ્ન આરોગ્ય વિજ્ઞાન, આયુર્વેદ, દંત ચિકિત્સા, ફાર્મસીમાં ડોક્ટરલ પ્રોગ્રામ ઓફર કરે છે. નર્સિંગ, નેનો-સાયન્સ, કોમર્સ, માનવતા અને સામાજિક વિજ્ઞાન, કાયદો, સાહિત્ય, આધ્યાત્મિક અભ્યાસ, તત્વજ્ઞાન, શિક્ષણ, ટકાઉ વિકાસ, માસ કોમ્યુનિકેશન અને સામાજિક કાર્ય. ભારત સરકાર દ્વારા નેશનલ ઇન્સ્ટિટ્યુશનલ રેન્કિંગ ફ્રેમવર્ક (NIRF) 2021 અનુસાર યુનિવર્સિટીને ભારતની 5મી શ્રેષ્ઠ યુનિવર્સિટી છે અને વર્ષ 2021માં ટાઈમ્સ હાયર એજ્યુકેશન (THE) ઈમ્પેક્ટ રેન્કિંગ દ્વારા વિશ્વમાં 81
ઇતિહાસ
યુનિવર્સિટીની સ્થાપના 1994માં માતા અમૃતાનંદમયી દેવી દ્વારા અમૃતા સ્કૂલ ઑફ એન્જિનિયરિંગ, કોઈમ્બતુરમાં શરૂ કરવામાં આવી હતી અને તેનું સંચાલન તેમની આંતરરાષ્ટ્રીય માનવતાવાદી સંસ્થા માતા અમૃતાનંદમયી મઠ દ્વારા કરવામાં આવે છે. 2003 માં, તે યુનિવર્સીટી તરીકે ગણવામાં આવતી સૌથી યુવા સંસ્થાઓમાંની એક બની હતી, જ્યારે તેને UGC દ્વારા આ દરજ્જો આપવામાં આવ્યો હતો. 2002માં અમૃતપુરી અને બેંગ્લોરમાં બે કેમ્પસ શરૂ કરવામાં આવ્યા હતા.
માન્યતા
યુનિવર્સિટીને 2021માં 'A++' ગ્રેડ સાથે NAAC દ્વારા ફરીથી માન્યતા આપવામાં આવી છે અને 2020માં NIRF દ્વારા ભારતીય યુનિવર્સિટીઓમાં 4મો અને એકંદર કેટેગરીમાં 13મો ક્રમ આપવામાં આવ્યો છે. સહિત ટોચની અમેરિકન અને યુરોપીયન યુનિવર્સિટીઓ સાથે સતત વિદ્યાર્થી વિનિમય કાર્યક્રમો માટે અને QS વર્લ્ડ યુનિવર્સિટી રેન્કિંગ્સ અનુસાર ભારતમાં ટોચની ક્રમાંકિત ખાનગી યુનિવર્સિટીઓમાંની એક તરીકે ઉભરી રહી છે. અને ટાઇમ્સ હાયર એજ્યુકેશન રેન્કિંગ. અમૃતા સ્કૂલ ઑફ એન્જિનિયરિંગે 2020માં NIRF દ્વારા ભારતની 20મી શ્રેષ્ઠ એન્જિનિયરિંગ કૉલેજનો ક્રમાંક મેળવ્યો છે. 2019 માં યુજીસી દ્વારા યુનિવર્સિટીને ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ઓફ એમિનન્સનો દરજ્જો આપવામાં આવ્યો હતો.
કેમ્પસ
thumb|390x390px| કોઈમ્બતુર કેમ્પસ alt=Amrita School of Engineering Coimbatore|thumb|251x251px| અમૃતા સ્કૂલ ઑફ એન્જિનિયરિંગ કોઈમ્બતુર
અમૃતા સ્કૂલ ઓફ આર્ટસ એન્ડ સાયન્સ
આર્ટસ અને સાયન્સની શાળાઓ બેચલર ઓફ કોમર્સ, બેચલર ઓફ બિઝનેસ મેનેજમેન્ટ (BBM), બેચલર ઓફ કોમ્પ્યુટર એપ્લિકેશન્સ (BCA), માસ્ટર ઓફ કોમ્પ્યુટર એપ્લિકેશન્સ (MCA) પ્રોગ્રામ ઓફર કરે છે અને તે અમૃતપુરી, કોચી, મૈસુર ખાતે સ્થિત છે.
અમૃતા સ્કૂલ્સ ઑફ બિઝનેસ
બિઝનેસ સ્કૂલની શરૂઆત 1996 માં કોઈમ્બતુર કેમ્પસમાં કરવામાં આવી હતી અને હાલમાં 4 કેમ્પસ - કોઈમ્બતુર, બેંગ્લોર, કોચી, અમૃતપુરી (કોલ્લમ) છે. શાળા AACSB માન્યતા પ્રાપ્ત નિવાસી બે વર્ષનો MBA ડિગ્રી પ્રોગ્રામ ઓફર કરે છે. આ ઉપરાંત, તે બેંગ્લોર કેમ્પસમાં કાર્યરત વ્યાવસાયિકો માટે બફેલો ખાતે સ્ટેટ યુનિવર્સિટી ઓફ ન્યૂયોર્કના સહયોગથી ઇન્ફર્મેશન ટેક્નોલોજીમાં MS અને MBA તરફ દોરી જતા ડ્યુઅલ ડિગ્રી પ્રોગ્રામ ઓફર કરે છે. ફેકલ્ટી સભ્યો પાસે કેલિફોર્નિયા યુનિવર્સિટી, બર્કલે, કોર્નેલ યુનિવર્સિટી, એનવાયયુ સ્ટર્ન સ્કૂલ ઑફ બિઝનેસ, યુનિવર્સિટી ઑફ ટેક્સાસ ઑસ્ટિન અને કેલોગ સ્કૂલ ઑફ મેનેજમેન્ટ જેવી પ્રતિષ્ઠિત વિદેશી યુનિવર્સિટીઓમાંથી MBA અને ડોક્ટરેટની ડિગ્રી છે. alt=Amrita Vishwa Vidyapeetham - Kollam|thumb|254x254px| અમૃતા વિશ્વ વિદ્યાપીઠમ - કોલ્લમ
અમૃતા સ્કૂલ ઓફ બાયોટેકનોલોજી
શાળા સપ્ટેમ્બર 2004 માં શરૂ કરવામાં આવી હતી અને B.Sc. અને M.Sc. બાયોટેકનોલોજીમાં, B.Sc. અને M.Sc. માઇક્રોબાયોલોજીમાં, અને M.Sc. બાયોઇન્ફોર્મેટિક્સમાં, તેમજ પીએચ.ડી. ડિગ્રી પ્રોગ્રામ્સ તેનું સંશોધન સેલ બાયોલોજી, મોલેક્યુલર બાયોલોજી, કેન્સર બાયોલોજી, સેલ-લાઇન એન્જિનિયરિંગ, ઘા હીલિંગ, કોમ્પ્યુટેશનલ ન્યુરોસાયન્સ, ન્યુરોફિઝિયોલોજી, ફાયટોકેમિસ્ટ્રી, બાયોમેડિકલ એન્જિનિયરિંગ, પ્રોટીઓમિક્સ, RNAi, વિશ્લેષણાત્મક રસાયણશાસ્ત્ર, સાપના ઝેર, સેનિટેશન સહિત વિશાળ સ્પેક્ટ્રમમાં ફેલાયેલું છે.
અમૃતા સ્કૂલ ઓફ બાયોટેકનોલોજીને ભારત સરકારના વિજ્ઞાન અને ટેકનોલોજી વિભાગ, TIFAC મિશન રીચ પ્રોગ્રામ હેઠળ બાયોમેડિકલ ટેક્નોલોજીમાં સેન્ટર ઓફ રિલેવન્સ એન્ડ એક્સેલન્સ (CORE) તરીકે મંજૂરી આપવામાં આવી છે. DBT-BIRAC (ભારત સરકાર) અને બિલ એન્ડ મેલિન્ડા ગેટ્સ ફાઉન્ડેશન દ્વારા બેક્ટેરિયોફેજ અને અન્ય બાયોકંટ્રોલ એજન્ટ્સનો ઉપયોગ કરીને નેક્સ્ટ જનરેશન સેનિટેશન સોલ્યુશન્સ વિકસાવવા માટે ભારતના ટોચના છ સંશોધકોમાંના એક તરીકે બાયોટેકનોલોજી સ્કૂલની પસંદગી કરવામાં આવી હતી. alt=Amrita Vishwa Vidyapeetham Coimbatore|thumb|255x255px| અમૃતા વિશ્વ વિદ્યાપીઠમ કોઈમ્બતુર
અમૃતા સ્કૂલ્સ ઑફ એન્જિનિયરિંગ
યુનિવર્સિટી પાસે તેના 6 માંથી 4 કેમ્પસમાં એન્જિનિયરિંગની શાળાઓ છે અને તે કમ્પ્યુટર સાયન્સ અને એન્જિનિયરિંગ, ઇલેક્ટ્રોનિક્સ અને કોમ્યુનિકેશન એન્જિનિયરિંગ, ઇલેક્ટ્રિકલ અને ઇલેક્ટ્રોનિક એન્જિનિયરિંગ, માહિતી અને સંચાર તકનીક, આર્ટિફિશિયલ ઇન્ટેલિજન્સ, મિકેનિકલ ક્ષેત્રોમાં અંડરગ્રેજ્યુએટ, પોસ્ટ-ગ્રેજ્યુએટ અને ડોક્ટરલ પ્રોગ્રામ ઓફર કરે છે. એન્જિનિયરિંગ, સિવિલ એન્જિનિયરિંગ, કેમિકલ એન્જિનિયરિંગ અને એરોસ્પેસ એન્જિનિયરિંગ. અમૃતા સ્કૂલ ઑફ એન્જિનિયરિંગ, કોઈમ્બતુર યુનિવર્સિટીની જ પૂર્વાનુમાન કરે છે કારણ કે તે 1994માં ખોલવામાં આવી ત્યારે ઉચ્ચ શિક્ષણ માટેની પ્રથમ અમૃતા સંસ્થા બની હતી, જ્યારે યુનિવર્સિટીને 2003માં તેનો ડીમ્ડ યુનિવર્સિટીનો દરજ્જો મળ્યો હતો. 2021માં NIRF દ્વારા અમૃતા સ્કૂલ ઑફ એન્જિનિયરિંગને ભારતમાં એન્જિનિયરિંગ કૉલેજમાં 16મું સ્થાન આપવામાં આવ્યું હતું. અન્ય કેમ્પસમાં બેંગલુરુ, અમૃતપુરી, ચેન્નાઈ અને અમરાવતીનો સમાવેશ થાય છે. ત્યાં B.Tech પ્રોગ્રામ્સમાં પ્રવેશ અમૃતા એન્જિનિયરિંગ પ્રવેશ પરીક્ષા (AEEE) અને JEE મુખ્ય અને M.Tech પ્રોગ્રામ્સમાં પ્રવેશ એન્જિનિયરિંગમાં ગ્રેજ્યુએટ એપ્ટિટ્યુડ ટેસ્ટ (GATE) પર આધારિત છે.
પાંચ શાળાઓ બી.ટેક., એમ.ટેક. અને પીએચ.ડી. ડિગ્રી પ્રોગ્રામ્સ અને કોચી કેમ્પસ એમ.ટેક. નેનો-મેડિસિન, મોલેક્યુલર મેડિસિન અને નેનોટેકનોલોજી અને રિન્યુએબલ એનર્જીમાં.
અમૃતા હેલ્થકેર કેમ્પસ
અમૃતા ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ઑફ મેડિકલ સાયન્સ એન્ડ રિસર્ચ સેન્ટર સાથે જોડાયેલ કોચીમાં 1300 બેડની સુપર-સ્પેશિયાલિટી હોસ્પિટલ છે. તે યુનિવર્સિટીનું હેલ્થકેર પ્રારંભિક કેમ્પસ છે. 9મી મે 2016ના રોજ દિલ્હીમાં બીજી મેડિકલ સ્કૂલ અને 2,000 બેડની હોસ્પિટલ કેમ્પસની સ્થાપના કરવામાં આવી હતી. અમૃતા સ્કૂલ ઑફ મેડિસિન, ડિપાર્ટમેન્ટ ઑફ હોસ્પિટલ એડમિનિસ્ટ્રેશન આ કેમ્પસમાં MHA (હોસ્પિટલ એડમિનિસ્ટ્રેશનમાં માસ્ટર્સ), આરોગ્ય વિજ્ઞાન, નર્સિંગ, ફાર્મસી અને ડેન્ટિસ્ટ્રી પ્રદાન કરે છે. તેઓ અનુક્રમે MBBS, બેચલર ઓફ સાયન્સ ( નર્સિંગ ), અંડરગ્રેજ્યુએટ/ગ્રેજ્યુએટ ફાર્મસી પ્રોગ્રામ્સ અને બેચલર ઑફ ડેન્ટલ સર્જરી ડિગ્રી પ્રોગ્રામ ઑફર કરે છે.
મેડિસિન શાળા એમએસસી સહિતના સ્નાતક કાર્યક્રમો પ્રદાન કરે છે. શાખાઓમાં, ડિપ્લોમેટ ઓફ નેશનલ બોર્ડ (DNB), અને પીએચડી. 2008માં, MBBSના વિદ્યાર્થીઓની પ્રથમ બેચ એપીજે અબ્દુલ કલામ સાથે પદવીદાન સમારોહની અધ્યક્ષતામાં સ્નાતક થયા.
રેન્કિંગ
Amrita Vishwa Vidyapeetham was ranked 801–1000 in the world by the Times Higher Education World University Rankings of 2021 The QS World University Rankings of 2020 ranked it in 261–270 band in Asia. It was ranked 5th in India among universities,12th in overall category, 16th in Engineering, 12th in Pharmacy, 13th in Dental, 29th in Research and the 6th among medical schools by the National Institutional Ranking Framework in 2021. The Government of India awarded Institute of Eminence status to the university.
બાહ્ય લિંક્સ
શ્રેણી:ભારત ના વિશ્વવિદ્યાલય શ્રેણી:Coordinates on Wikidata શ્રેણી:Articles containing Sanskrit-language text શ્રેણી:ચકાસણી કર્યા વગરના ભાષાંતરો
ઉત્તર દિનાજપુર જિલ્લો
શ્રેણી:પશ્ચિમ બંગાળ
ઝુંસા (તા. સંજેલી)
ઝુંસા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંજેલી તાલુકાનું ગામ છે. ઝુંસા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:સંજેલી તાલુકો
સામઢી રાણાજીવાસ (તા. પાલનપુર)
સામઢી રાણાજીવાસ (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સામઢી રાણાજીવાસ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
દાદુદાન ગઢવી
દાદુદાન પ્રતાપદાન ગઢવી, (૧૧ સપ્ટેમ્બર ૧૯૪૦ - ૨૬ એપ્રિલ ૨૦૨૧) જેઓ કવિ દાદ તરીકે પણ જાણીતા હતા ગુજરાતી કવિ અને ગુજરાત, ભારતના લોક ગાયક હતા. ૨૦૨૧માં તેમને પદ્મશ્રી પુરસ્કાર એનાયત થયો હતો.
જીવન
તેમનો જન્મ ૧૯૪૦માં ઇશ્વરીયા (ગીર) ખાતે થયો હતો. તેમના પિતાનું નામ પ્રતાપદાન ગઢવી હતું જેઓ જુનાગઢના રાજકવિ અને નવાબના સલાહકાર હતા. તેમની માતાનું નામ કરણીબા ગઢવી હતું. તેમણે ચોથા ધોરણ સુધી અભ્યાસ કર્યો હતો. તેઓ જુનાગઢમાં રહેતા હતા.
તેમણે ૧૫ ગુજરાતી ચલચિત્રો માટે ગીતો લખ્યા હતા. તેમનુ સંપૂર્ણ સર્જન ટેરવા (૨૦૧૫) અને લચ્છનાયણ (૨૦૧૫) માં એકત્રિત કરવામાં આવ્યું છે. તેમની અન્ય કૃતિઓ ટેરવા (ચાર ભાગો), ચિત્તહરણનું ગીત, શ્રી કૃષ્ણ છંદાવલી અને રામનામ બારાક્ષરી છે. તેમના લોકપ્રિય ગીતોમાં લગ્નગીત "કાળજા કેરો કટકો મારો ગાંઠથી છૂટી ગયો", કૈલાસ કે નિવાસી, ઘડવૈયા મારે ઠાકોરજી નથી થાવું અને હિરણ હલ્કલી છે. તેમનું પુસ્તક બંગ બાવની કેન્દ્ર સરકારે પ્રકાશિત કર્યું હતું, જે તેમણે ૧૯૭૧ના ભારત-પાક યુદ્ધ દરમિયાન લખ્યું હતું. તેમણે પુસ્તકના વેચાણમાંથી થયેલો બધો નફો બાંગ્લાદેશ શરણાર્થીઓની રાહત માટે આપી દીધો હતો.
ગુજરાતના ભૂતપૂર્વ મુખ્યમંત્રી કેશુભાઈ પટેલે કવિ દાદની કવિતા કાળજા કેરો કટકો મારો થી પ્રભાવિત થઇને "કુંવરબાઈનું મામેરૂં યોજના" (ગુજરાત રાજ્યમાં કન્યાના માતા-પિતાને મદદ કરવા માટેની સરકારી યોજના) ની શરૂઆત કરી હતી.
૧૯૭૭ની કટોકટી દરમિયાન તેમણે એક કવિતા લખી હતી,
આ કવિતા પર કટોકટીના સમયગાળા દરમિયાન સરકાર દ્વારા પ્રતિબંધ મૂકવામાં આવ્યો હતો.
માન્યતા
તેમને ગુજરાત ગૌરવ પુરસ્કાર તેમજ ઝવેરચંદ મેઘાણી પુરસ્કાર મળ્યો હતો. સાહિત્ય અને શિક્ષણમાં તેમના યોગદાન માટે ૨૦૨૧માં તેમને પદ્મશ્રી પુરસ્કાર એનાયત થયો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:પદ્મશ્રી પુરસ્કાર વિજેતાઓ શ્રેણી:૨૦૨૧માં મૃત્યુ શ્રેણી:૧૯૪૦માં જન્મ
સાઈ શ્રીનિવાસ બેલ્લમકોંડા
સાઈ શ્રીનિવાસ બેલ્લમકોંડા એ એક ભારતીય અભિનેતા છે, જે તેલુગુ ફિલ્મોમાં કામ કરે છે. તેઓ બેલ્લામકોંડા સુરેશના પુત્ર છે. તેમણે એક્શન-કોમેડી ફિલ્મ અલ્લુડુ સીનુ(૨૦૧૪)થી તેમની ફિલ્મ કારકિર્દીની શરૂઆત કરી હતી. ફિલ્મમાં તેમના અભિનય માટે દક્ષિણનો શ્રેષ્ઠ પુરૂષ ડેબ્યુ માટેનો ફિલ્મફેર એવોર્ડ મળ્યો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:અભિનેતા
ગોડી મંદિર, નગરપારકર
ગોડી મંદિર અથવા ગોડી જો માંદર એ નગરપારકરનું એક જૈન મંદિર છે. આ મંદિર વિરવાહ મંદિરથી ઉત્તર-પશ્ચિમ દિશામાં લગભગ ૧૪ માઈલના અંતરે આવેલું છે. મંદિરનું નિર્માણ 52 ઇસ્લામિક શૈલીના ગુંબજ અને ૩ મંડપ સહિત ગુજરાતી શૈલીમાં (૧૩૭૫-૭૬) કરવામાં આવ્યું છે. મંદિરને વિશેષરૂપે જૈનોના ૨૩મા તીર્થંકર પાર્શ્વનાથને સમર્પિત કરવામાં આવ્યું છે. નગરપારકરના અન્ય મંદિરો સહિત આ મંદિરને ૨૦૧૬માં યુનેસ્કો દ્વારા નગરપારકર સાંસ્કૃતિક પરિદૃશ્ય તરીકે સંભવિત વિશ્વ ધરોહર સ્થળમાં સમાવિષ્ટ કરવામાં આવ્યું છે.
વ્યુત્પત્તિ
આ મંદિરનું નામ કાળક્રમે ઘણીવાર બદલવામાં આવ્યું છે. તેનું નિર્માણ ઇ.સ. ૩૦૦માં ચારગોમ નામક એક જૈન ઉપાસક દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું. કેટલાક સ્ત્રોત પ્રમાણે તેનું નિર્માણ ૧૬મી સદીમાં કરવામાં આવેલું છે.
શૈલી
ગોડી મંદિરની વાસ્તુકલા માઉન્ટ આબુ, રાજસ્થાનને મળતી આવે છે. મંદિરના અંદરના ભાગમાં નકશીકામ કરેલા સંગેમરમરના સ્તંભ આવેલા છે. મંદિરના પ્રવેશદ્વારના મંડપ પર જૈન ધર્મની પૌરાણિક કથાઓ દર્શાવતા ચિત્રો કંડારવામાં આવ્યા છે. આ ભીંતચિત્રો ભારતીય ઉપમહાદ્વીપના સૌથી પુરાણા ભીંતચિત્રો છે.
સંગેમરમરનું બનેલું આ મંદિર ૧૨૫ X ૬૦ ફૂટનું છે. સમગ્ર મંદિર એક ઉચ્ચ મંચ પર બનાવવામાં આવ્યું છે અને નકશીકામ કરેલા પગથિયાં દ્વારા ત્યાં પહોંચી શકાય છે.
ઓસમાણ મીર
ઓસમાણ મીરના પિતા હુસૈન મીર અને દાદા અલ્લારખા ઉસ્તાદ તબલા વાદક હતા અને તેમણે નાની ઉંમરથી સંગીતની તાલીમ લીધેલી. તેઓ સંજય લીલા ભણસાળી દ્વારા નિર્દેશિત હિન્દી ફિલ્મ ગોલીયોં કી રાસલીલા રામ-લીલા ના શીર્ષક ગીત મોર બની થનગાટ કરે વડે ફિલ્મ ગાયનમાં જાણીતા બન્યા છે. ગુજરાતના ભજનીક નારાયણ સ્વામીને તેમણે સંગીતની તાલીમ આપેલી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સંગીતકાર
નાની ખાવડી (તા. જામનગર)
નાની ખાવડી (તા. જામનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાની ખાવડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જામનગર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
યહૂદી કબ્રસ્તાન, લૂથેના
લૂથેનાનું યહૂદી કબ્રસ્તાન એ સ્પેનના લૂથેનામાં આવેલું એક યહૂદી કબ્રસ્તાન છે. તે ૨૦૦૬માં ખોદકામ દરમિયાન મળી આવ્યું હતું અને તેમાં ૮મી સદીની શરૂઆતની કબરો છે. ૩૪૬ નોંધાયેલ કબરો સાથે તે સ્પેનમાં શોધાયેલું સૌથી મોટું યહૂદી કબ્રસ્તાન છે.
ઇતિહાસ
૧૨મી સદીની શરૂઆતમાં અલ્મોરાવિડ રાજવંશના ઉદય સુધી લૂથેનામાં યહૂદી સમુદાય ઇબેરિયન દ્વીપકલ્પમાં સૌથી સમૃદ્ધ હતો. આ શહેર ૧૧૪૬માં નાશ પામ્યું હતું.
પીંગાળી (તા. તળાજા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા તળાજા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
યહૂદી કબ્રસ્તાન, લૂથેના
ઇતિહાસ
આ કબ્રસ્તાનમાં ઓછામાં ઓછી ૩૪૬ નોંધાયેલ કબરો છે. ૨૦૦૬માં લૂથેનાના દક્ષિણ રિંગ રોડના બાંધકામના ખોદકામ દરમિયાન તે મળી આવ્યું હતું. તે સ્પેનમાં મળી આવેલ સૌથી મોટું યહૂદી કબ્રસ્તાન છે. આ સ્થળ પર હિબ્રુ અક્ષરો સાથેની સૌથી જૂની કબરો પૈકીની એક ૮મી સદીની શરૂઆતની છે. કબ્રસ્તાનના ખોદકામ દરમિયાન મળી આવેલા અન્ય અવશેષો વર્ષ ૧૦૦૦ અને ૧૦૫૦ વચ્ચેના સમયગાળાના હતા.
પીંગાળી (તા. તળાજા)
સંદર્ભ
શ્રેણી:તળાજા તાલુકો
યહૂદી કબ્રસ્તાન, લૂથેના
ઇતિહાસ
૨૦૧૧માં ગ્રેનાડા યુનિવર્સિટીના વૈજ્ઞાનિકોએ શહેરના યહૂદી વંશવારસાને વધુ સારી રીતે સમજવા માટે કબરોની અંદરના અવશેષોમાંથી દાંત કાઢી તેનો અભ્યાસ કર્યો. સંશોધકોએ લૂથેનાની સરકાર પાસેથી દાંતની તપાસ કરવાની પરવાનગી મેળવી હતી પણ દેશના સર્વોપરી યહૂદી સમૂહ 'ફેડરેશન ઓફ જ્યુઈશ કોમ્યુનિટીઝ ઓફ સ્પેન' પાસેથી પરવાનગી મેળવી ન હતી.
પુનઃસ્થાપન કાર્ય દરમિયાન ૧૭૦થી વધુ કબરો બહાર કાઢવામાં આવી હતી. ડિસેમ્બર ૨૦૧૧માં મેડ્રિડના મુખ્ય રબ્બી મોશે બેન દહાને કબ્રસ્તાનમાં યહૂદી દફન ધોરણો અનુસાર મૃતદેહોને પુનઃદફન કરવાના સમારોહનું નેતૃત્વ કર્યું હતું.
લૂથેના શહેરે ૨૦૧૩માં કબ્રસ્તાનના પુનઃસ્થાપન પાછળ આશરે $૧,૬૦,૦૦૦ ખર્ચ્યા હતા અને ૨૯ સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૩ના રોજ 'યહૂદી સંસ્કૃતિના યુરોપિયન દિવસ'ના રોજ પુનઃસ્થાપન સમારોહનું આયોજન કર્યું હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:યહૂદી ધર્મ
જરોર (તા. સંજેલી)
જરોર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંજેલી તાલુકાનું ગામ છે. જરોર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:સંજેલી તાલુકો
કોડકી (તા. ભુજ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ભુજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કોડકી ગામ ભૂજથી 11 km અંતરે આવેલું છે.
નાની મેતલી (તા. જામનગર)
નાની મેતલી (તા. જામનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નાની મેતલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જામનગર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
બૃહદ મુંબઇ રાજ્ય
thumb|બોમ્બે પ્રેસિડેન્સી, ઉત્તર વિભાગ, ૧૯૦૯ thumb|બોમ્બે પ્રેસિડેન્સી, દક્ષિણ વિભાગ, ૧૯૦૯ ઇ. સ. ૧૯૪૭માં ભારતને આઝાદી મળ્યા બાદ, ભારત દેશ અનેક નાના રજવાડાઓમાં વહેંચાયેલો હતો. આ સમયે પશ્ચિમ ભારતમાં બૃહદ મુંબઇ રાજ્ય નામનું અલગ રાજ્ય અસ્તિત્વમાં હતું, જેની રાજધાની મુંબઈ હતી. આઝાદી પહેલા લગભગ ૧૭૫ વર્ષ સુધી ગાયકવાડનું શાસન હતું. ઓગણીસમી સદીના આરંભે ઈસ્ટ ઇન્ડીયા કંપનીએ મરાઠાઓને હરાવ્યા અને બ્રિટીશ હુકુમતે પોતાના સીધા અંકુશ હેઠળના પશ્ચિમ ભારતના પ્રદેશને વહીવટી અનુકુળતા માટે પાંચ પ્રદેશમાં (એજન્સી) વહેંચી દીધો હતો અને તેમનો વહીવટ મુંબઇના ગવર્નરને સોંપવામાં આવ્યો હતો. આ પાંચ એજન્સીઓ નીચે મુજબ હતી:
વિસ્તાર, ભાષા, ભૂગોળ અને સંસ્કૃતિની દ્રષ્ટિએ આ રાજ્ય ઘણુ અલગ હતું. જેનું ક્ષેત્રફળ ૨૬,૪૦૦ ચોરસ કિલોમીટર હતું. બૃહદ મુંબઇની શરૂઆત માઉન્ટ આબુ થી શરૂ કરીને દક્ષિણમા છેક મૈસૂરમાં તેનો અંત થતો હતો. દેખીતી રીતે તેનું આયોજન વ્યવસ્થિત રીતે ચાલતુ ન હતું. આઝાદી મળ્યા બાદ ઘણા વર્ષો પછી પણ આજ પરિસ્થિતિ રહી. અંતે સપ્ટેમ્બર ૩૦, ૧૯૫૫ના દિવસે સરકારે વિસ્તાર, ભાષા, ભૂગોળ અને સંસ્કૃતિના પાસાં તપાસીને ભાષાવાર રચી શકાતા દસેક રાજ્યો સુચવ્યા, પણ તેમાં ગુજરાત કે મહારાષ્ટ્ર જેવા કોઇ રાજ્યોનો ઉલ્લેખ ન હતો. જેના કારણે ગુજરાતી અને મરાઠી લોકોમાં અસંતોષ જાગ્યો અને અનેક આંદોલનો બાદ છેવટે ૧ મે,૧૯૬૦ના રોજ બૃહદ મુંબઇનું વિલીનીકરણ કરી મહારાષ્ટ્ર અને સૌરાષ્ટ્ર, કચ્છ તથા ગુજરાત રાજ્ય બન્યું.
ગુજરાતી ભાષી રાજ્યની માંગ સાથે મહાગુજરાત આંદોલન અને મરાઠી ભાષી રાજ્યની માંગ સાથે સંયુક્ત મહારાષ્ટ્ર આંદોલન ચલાવાયા.
મુખ્યમંત્રી
બૃહદ મુંબઈ રાજ્યને ત્રણ મુખ્યમંત્રીઓ રહી ચુક્યા હતા.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:ઇતિહાસ
ભારતના ઉપરાષ્ટ્રપતિની ચૂંટણી ૨૦૧૭
ભારતના હવે પછીના ઉપરાષ્ટ્રપતિની ચૂંટણી ૫ ઓગસ્ટ, ૨૦૧૭ના રોજ યોજાશે આ જાહેરાત ભારતનાં ચૂંટણી કમિશ્નર દ્વારા કરવામાં આવી છે.
રાજ્ય સભાનાં સેક્રેટરી-જનરલ શ્રી શમશેર કે. શેરીફને ૧૫મી ઉપરાષ્ટ્રપતિની ચૂંટણીનાં રિટર્નિંગ અધિકારી પદે નિયુક્ત કરાયા છે.
હાલનાં ઉપરાષ્ટ્રપતિ મોહમ્મદ હામીદ અંસારીની પદ અવધી ૧૦ ઓગસ્ટ, ૨૦૧૭ના રોજ પૂર્ણ થાય છે. તેમણે ફરી ઉમેદવારી કરવાને અનિચ્છા જાહેર કરી છે.
પૂર્વભુમિકા
ભારતના ઉપરાષ્ટ્રપતિ હોદ્દાની રુએ ભારતીય સંસદનાં ઉપલા ગૃહ, રાજ્ય સભાના અધ્યક્ષ હોય છે અને તેના સ્પીકર તરીકે પણ કાર્ય કરે છે. તદુપરાંત રાષ્ટ્રપતિની અનુપસ્થિતિમાં તેઓ વધુમાં વધુ છ માસ સુધી રાષ્ટ્રપતિ તરીકેની સત્તા અને ફરજો પણ સંભાળી શકે છે. ઉપરાષ્ટ્રપતિ પદની મુદ્દત પણ પાંચ વર્ષની હોય છે.
ચૂંટણી દરમિયાન નિવૃત થનારા ઉપરાષ્ટ્રપતિ મોહમ્મદ હામીદ અંસારી છે. તેઓ ૨૦૦૭માં પ્રથમ વખત અને ૨૦૧૨માં બીજી વખત ચૂંટાઈ આવેલા. તેમની મુદ્દત ૧૦ ઓગસ્ટના રોજ પૂર્ણ થાય છે. ભારતના ચૂંટણી પંચે કરેલી જાહેરાત પ્રમાણે તા. ૫ ઓગસ્ટના દિવસે મતદાન થશે અને તે જ દિવસે પરિણામ જાહેર કરાશે.
ચૂંટણી પ્રક્રિયા
ઉપરાષ્ટ્રપતિ રાજ્ય સભા અને લોક સભાનાં સભ્યો દ્વારા બનેલાં સંયુક્ત ચૂંટણી મંડળ દ્વારા ચૂંટાઈ આવે છે. આ ચૂંટણીમાં બંન્ને ગૃહોનાં નિયુક્ત સભ્યોને પણ મતાધિકાર હોય છે. ચૂંટણીમાં મતપત્રક દ્વારા ગુપ્ત મતદાન થાય છે અને મતપત્રક પર પોતાનો મત દર્શાવવા માટે સભ્યોએ "ખાસ પેન" નો ઉપયોગ કરવાનો હોય છે.
૨૦૧૭ની ચૂંટણી માટે ચૂંટણી મંડળની વિગતો:
ઉમેદવારો
ચૂંટણીમાં ઉમેદવારી કરવા માટે ઉમેદવારે ઉમેદવારીના પ્રસ્તાવને ટેકો આપનાર તરીકે ઓછામાં ઓછા ૨૦ સભ્યો અને અન્ય ૨૦ સભ્યો વધારાના ટેકેદાર તરીકે દર્શાવવા જરૂરી છે. ઉમેદવારે સુરક્ષા થાપણ તરીકે રુ. ૧૫,૦૦૦ જમાં કરાવવાનાં હોય છે. આ ચૂંટણી માટે બે ઉમેદવારોનું નામાંકન થયેલું છે. એક ઉમેદવાર એન.ડી.એ. દ્વારા અને એક યુ.પી.એ. દ્વારા નામાંકિત થયેલ છે.
યુ.પી.એ.ના ઉમેદવાર
<!---
Other names that were speculated
The following candidates have been mentioned by the press as possible candidates for the vice presidency. Former Deputy Chief of the Army Staff Lt. Gen. Zameer Uddin Shah Governor of Manipur Najma Heptullah Former Human Resource Development minister Murli Manohar Joshi Governor of Maharashtra and Tamil Nadu C. Vidyasagar Rao Governor of Andhra Pradesh and Telangana E. S. L. Narasimhan
--->
આણંદપર (તા. વલ્લભીપુર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલ્લભીપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વલ્લભીપુર તાલુકો
રુદ્ર
ઋગ્વેદ મુજબ ભગવાન રુદ્ર(સંસ્કૃત रुद्र) તીવ્ર પવન અને સંહારક દેવ છે. દુષ્ટોને રડાવે એવી ગર્જના કરવાથી તેમને રુદ્ર કહેવામાં આવે છે.
The theonym Shiva originates as an epithet of Rudra, the adjective shiva "kind" being used euphemistically of the god who in the Rigveda also carries the epithet ghora "terrible". Usage of the epithet came to exceed the original theonym and by the post-Vedic period (in the Sanskrit Epics), the name Rudra is taken as a synonym for god Shiva and the two names are used interchangeably. Also, it is said that God Shiva is a form of "Rudra".
વ્યુત્પત્તિ
The etymology of the theonym Rudra is somewhat uncertain. It is usually derived from the root rud- which means "to cry, howl." According to this etymology, the name Rudra has been translated as "the Roarer". An alternate etymology suggested by Prof. Pischel derives Rudra ("the Red, the Brilliant") from a lost root rud-, "to be red" or "to be ruddy", or according to Grassman, "to shine". Stella Kramrisch notes a different etymology connected with the adjectival form raudra, which means wild, of rudra nature, and translates the name Rudra as "the Wild One" or "the Fierce God". R. K. Sharma follows this alternate etymology and translates the name as "Terrible" in his glossary for the Shiva Sahasranama.
The adjective shivam in the sense of "propitious" or "kind" is applied to the name Rudra in RV 10.92.9. According to Gavin Flood, Shiva used as a name or title (Sanskrit , "the kindly/auspicious one") occurs only in the late Vedic Katha Aranyaka Axel Michaels says Rudra was called Shiva for the first time in the Śvetāśvatara Upanishad.
Rudra is called "The Archer" (Sanskrit: ) and the arrow is an essential attribute of Rudra. This name appears in the Shiva Sahasranama, and R. K. Sharma notes that it is used as a name of Shiva often in later languages. The word is derived from the Sanskrit root - which means "to injure" or "to kill" and Sharma uses that general sense in his interpretive translation of the name as "One who can kill the forces of darkness". The names ("Bowman") and  ("Archer", literally "Armed with arrows in his hands") also refer to archery.
In other contexts the word rudra can simply mean "the number eleven".
The word "rudraksha" (Sanskrit: ' = rudra + ' "eye"), or "eye of Rudra", is used as a name both for the berry of the Rudraksha tree, and a name for a string of the prayer beads made from those seeds.
ઋગ્વેદની રુચાઓ
The earliest mentions of Rudra occur in the Rigveda, where three entire hymns are devoted to him. There are about seventy-five references to Rudra in the Rigveda overall.
ભયંકર
In the Rigveda Rudra's role as a frightening god is apparent in references to him as ghora ("terrible"), or simply as asau devam ("that god"). He is "fierce like a formidable wild beast" (RV 2.33.11). Chakravarti sums up the perception of Rudra by saying:
RV 1.114 is an appeal to Rudra for mercy, where he is referred to as "mighty Rudra, the god with braided hair."
In RV 7.46, Rudra is described as armed with a bow and fast-flying arrows. As quoted by R. G. Bhandarkar, the hymn says Rudra discharges "brilliant shafts which run about the heaven and the earth" (RV 7.46.3), which may be a reference to the destructive power of lightning.
Rudra was believed to cause disease, and when people recovered from them or were free of them, that too was attributed to the agency of Rudra. He is asked not to afflict children with disease (RV 7.46.2) and to keep villages free of illness (RV 1.114.1). He is said to have healing remedies (RV 1.43.4), as the best physician of physicians (RV 2.33.4), and as possessed of a thousand medicines (RV 7.46.3). This is described in Shiva's alternative name Vaidyanatha (Lord of Remedies).
સર્વોપરી શાશન
The verse RV 6.49.10 calls Rudra as " The Father of the Universe" (bhuvanasya pitaraṃ)
The verse RV 2.33.9 calls Rudra as "The Lord or Sovereign of the Universe" (īśānādasya bhuvanasya)
અન્ય દેવો
Rudra is used both as a name of Shiva and collectively ("the Rudras") as the name for the Maruts. Gavin Flood characterizes the Maruts as "storm gods", associated with the atmosphere. They are a group of gods, supposed to be either eleven or thirty-three in number. The number of Maruts varies from two to sixty (three times sixty in RV 8.96.8.). The Rudras are sometimes referred to as "the sons of Rudra". Rudra is referred to as "Father of the Maruts" in RV 2.33.1.
Rudra is mentioned along with a litany of other deities in RV 7.40.5. Here is the reference to Rudra, whose name appears as one of many gods who are called upon:
This , the leader of the rite, and the royal Mitra and Aryaman, uphold my acts, and the divine unopposed Aditi, earnestly invoked: may they convey us safe beyond evil.
One scholiast interpretation of the Sanskrit word , meaning "ramifications" or "branches", is that all other deities are, as it were branches of Vishnu, but Ralph T. H. Griffith cites Ludwig as saying "This... gives no satisfactory interpretation" and cites other views which suggest that the text is corrupt at that point.
ઋગ્વેદ સિવાય
In the various recensions of the Yajurveda is included a litany of stanzas praising Rudra: (Maitrāyaṇī-Saṃhitā 2.9.2, Kāṭhaka-Saṃhitā 17.11, Taittirīya-Saṃhitā 4.5.1, and Vājasaneyi-Saṃhitā 16.1–14). This litany is subsequently referred to variously as the Śatarudriyam, the Namakam (because many of the verses commence with the word namaḥ [`homage`]), or simply the Rudram. This litany was recited during the agnicayana ritual ("the piling of Agni"), and it later became a standard element in Rudra liturgy.
દિનકરરાય કેશવલાલ વૈદ્ય
મીન પિયાસી (૧૯૧૦-૨૦૦૦). મૂળ નામ દિનકરરાય કેશવલાલ વૈદ્ય. જેઓ તેમના ઉપનામ મીનપિયાસી વડે વધુ જાણીતાં છે, ગુજરાતી ભાષાના કવિ અને પક્ષીવિદ્ હતા. મીનપિયાસી કવિ,પક્ષીવિદ્, ખગોળવિદ્, થિયોસોફિસ્ટ હતાં. તેઓ પ્રકૃતિપ્રેમી હતાં. તેમનો નળ સરોવરના પક્ષીઓનો અભ્યાસ ઘણો જાણીતો બન્યો હતો.
જીવન
તેમનો જન્મ ૨૧ સપ્ટેમ્બર, ૧૯૧૦ના રોજ જેતપુર માં થયો હતો. તેમના પિતા કેશવલાલ અને માતા મુક્તાબહેન હતાં. જ્ઞાતીએ પ્ર્શ્નોરા નાગર અને પિતાનો વ્યવસાય વૈદ્યનો. તેઓ ચુડા રજવાડાના રાજવૈદ્ય હતા.
કવિ મુંબઈની ન્યુ ભરડા હાઇસ્કુલમાંથી ઈ.સ.૧૯૨૯ માં મેટ્રિક અને પછી નેશનલ મેડિકલ કોલેજમાંથી ઇન્ટર એલ.સી.પી.એસ. થયા. મુંબઈનું વાતાવરણ માફક ન આવતાં તબિયત નાદુરસ્ત રહેતી હોવાથી ચુડા આવી પિતાની સાથે વૈદકના વ્યવસાયમાં જોડાઈ ગયા. વૈદકીય વ્યવસાય વારસામાં મળ્યો. કવિના પિતાશ્રી ઝંડુ ભટ્ટજીના સગા ભત્રીજા થાય છે. કવિના પિતાશ્રી થિયોસોફિસ્ટ હતાં તેમણે ચુડા ગામમાં અંગ્રેજી માધ્યમની સ્કુલ શરૂ કરાવી હતી. આજે તેમાથી હાઇસ્કુલ થઈ છે.
સર્જન
તેમના બે કાવ્યસંગ્રહો પ્રકાશિત થયા હતા. ૨૦૧૬ માં ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી દ્વારા મીનપિયાસીની તમામ રચનાઓ પ્રકાશિત અને અપ્રકાશિત ઝુલ ઝાલાવાડ ઝુલ શીર્ષક હેઠળ પુસ્તક રૂપે પ્રગટ થઇ છે. કવિતા ઉપરાંત ખગોળ પર, પક્ષીઓ ઉપર અને થિયોસોફી પર પણ પુસ્તકો પ્રકાશીત થયા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૧૦માં જન્મ શ્રેણી:૨૦૦૦માં મૃત્યુ
નવાભાગા (તા. વિજયનગર)
નવાભાગા (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નવાભાગા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
સાંગલા (તા. પાલનપુર)
સાંગલા (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સાંગલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલનપુર તાલુકો
છલાળા (તા. ચુડા)
છલાળા (તા. ચુડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચુડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. છલાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
છલાળા રાજપૂત રજવાડું હતું.
ઇતિહાસ
છલાળા લીંબડીના ઝાલા વંશના રાજપૂતોના શાસન હેઠળ ઝાલાવાડ પ્રાંત (પૂર્વ કાઠિયાવાડ)માં આવેલું એક માત્ર સ્વતંત્ર ખંડણી ભરતું રજવાડું હતું. તે ભોઇકા થાણાથી નીચા દરજ્જાનું હતું. ૧૯૦૧માં તેની વસ્તી ૫૫૭ હતી, જે ૫,૦૧૭ રૂપિયાની આવક પેદા કરતી હતી (૧૯૦૩-૦૪, મુખ્યત્વે જમીનમાંથી) અને રજવાડું ૧,૧૨૨ રૂપિયા બ્રિટિશરોને, જૂનાગઢ રજવાડાને અને સુખડી રજવાડાને ખંડણી રૂપે આપતું હતું.
વસ્તી
૧૮૭૨ની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે રજવાડાની વસ્તી ૮૬૩ અને ૧૮૮૧માં ૮૦૦ વ્યક્તિઓની હતી.
૨૦૧૧ની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે ગામની વસ્તી ૨,૩૯૮ વ્યક્તિઓની હતી.
સંદર્ભ
આ લેખ હવે પબ્લિક ડોમેનમાં રહેલા પ્રકાશન માંથી લખાણના અંશો ધરાવે છે.
શ્રેણી:ચુડા તાલુકો
નારદા (તા. જામનગર)
નારદા (તા. જામનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. નારદા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:જામનગર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
અરવિંદ આશ્રમ
અરવિંદ આશ્રમ, વડોદરા આવેલો આશ્રમ છે.
સ્વાતંત્ર્ય સેનાની તથા તત્વચિંતક અરવિંદ ઘોષના વડોદરામાં ઇ.સ. ૧૮૯૪ થી ઇ.સ. ૧૯૦૬ દરમ્યાન મહારાજા સયાજીરાવ ગાયકવાડના અંગત સચિવ તરીકે રહ્યા હતા. તેઓએ આ દરમ્યાન ઉપાચાર્ય તથા પ્રાધ્યાપક તરીકે પણ કામ કર્યુ હતું. તેમનું નિવાસ સ્થાન આજે અરવિંદ આશ્રમ તરીકે જાણીતું છે. આ રાષ્ટ્રીય સ્મારક વડોદરાના દાંડિયા બજાર વિસ્તારમાં આવેલું છે. આ સ્થળે યોગ અને ધ્યાન નિયમિત રૂપે શિખવાડવામાં આવે છે તેમ જ એકયુપ્રેસરની સારવાર તેમ જ તાલીમ આપવાનું કાર્ય પણ વિનામૂલ્યે કરવામાં આવે છે. શ્રી અરવિંદજીના જીવન આધારિત નાનકડું મ્યુઝિયમ પણ અહીં આવેલું છે.
શ્રેણી:ધાર્મિક સ્થળો શ્રેણી:વડોદરા શહેર
જ્હોન રસ્કિન
જ્હોન રસ્કિન, (૮ ફેબ્રુઆરી ૧૮૧૯, લંડન, ઇંગ્લેંડ – ૨૦ જાન્યુઆરી ૧૯૦૦, કોનિસ્ટન, લેન્કેશાયર) કલા, સ્થાપત્ય, અને સમાજના વિવેચક હતા. તદુપરાંત તે પેઇન્ટર અને વિક્ટોરિયન પોલેમિકલ ગદ્યના લેખક જે સાંસ્કૃતિક અને સામાજિક પરિવર્તન લાવવા માંગતા હતા.
જીવન
જ્હોન રસ્કિનનો જન્મ નેપોલિયનિક યુદ્ધો પછીના વર્ષોમાં બ્રિટનના સમૃદ્ધ અને શક્તિશાળી વ્યાપારી વર્ગોમાં થયો હતો. તેના પિતા, જ્હોન જેમ્સ રસ્કીન સ્કોટ્સના દારૂના વેપારી હતા, જે લંડન ગયા હતા અને ત્યાં શૈરી વેપારમાં ભાગ્ય અજમાવ્યું હતું. જ્હોન રસ્કીન માતા માગરિટ અને પિતા જૉન જેમ્સના એકમાત્ર સંતાન હતા.તેમને પિતા દ્વારા સમકાલીન વોટર કલર્સ એકત્રિત કરીને ચિત્ર  અને તેમના ધર્મનિષ્ઠ પ્રોટેસ્ટંટ માતા દ્વારા બાઇબલનું જ્ઞાન આપવામાં આવ્યું હતું. વારસામાં મળેલી મિલકતનો મોટો હિસ્સો રસ્કિને જરુરિયાતમંદોને વહેંચી દીધેલો.
શિક્ષણ
રસ્કિનનું મોટાભાગનું શિક્ષણ ઘરે થયું હતું.ડલ્વીચ કૉલેજ પિક્ચર આર્ટ ગૅલરીમાં ચિત્રો જોઈ તેઓ ખૂબ પ્રભાવિત થયા હતા. ત્યારબાદ જળરંગી ચિત્રકાર કૉપ્લે ફીલ્ડિંગ પાસેથી 12 વર્ષની વયે ચિત્રકળાની તાલીમ મેળવી. રાજ્યશાસ્ત્ર, રાજકારણ, અર્થશાસ્ત્ર અને સાહિત્યના તેઓ શોખીન હતા. છ વર્ષ સુધી ક્રાઇસ્ટ ચર્ચ, ઓક્સફર્ડમાં શિક્ષણ લીધું. અભ્યાસ દરમિયાન 'ન્યૂડિગેટ પ્રાઇઝ' મેળવ્યું. બ્રિટન અને યુરોપનાં અનેક સ્થળોના, માતાપિતા સાથે કરેલા પ્રવાસોમાંથી અનુભવનું શિક્ષણ મેળવ્યું.
કારકિર્દી
આલ્પ્સ પર્વતમાળાની સુંદરતા અને ભવ્યતા જોઈ તેમની કલ્પનાશક્તિ ઉત્તેજિત થઈ. ૨૧ વર્ષની ઉંમરે ઇટાલી-યાત્રા દરમિયાન તેમણે ઘણાં ત્વરાલેખનો કર્યા હતા. શરૂઆતમાં લંડનના સામયિક 'મેગેઝીન ઓવ નેચરલ હિસ્ટરી'માં તેમણે લેખો લખ્યા. તેમનાં લખાણો 'ધ પોએટ્રી ઓવ આર્કિટેક્ચર',  'ફ્રેન્ડશિપ્સ ઓફરિંગ'  વગેરેમાં પણ પ્રસિદ્ધ થતાં હતા.
ઇવેન્જેલિકલ રિવાઇવલની ધાર્મિક તીવ્રતા અને અંગ્રેજી રોમેન્ટિક પેઇન્ટિંગના કલાત્મક ઉત્તેજનાના સંયોજનથી રસ્કિનના પાછળના મંતવ્યોનો પાયો નાખ્યો. તેમના રચનાત્મક વર્ષોમાં જે.એમ.ડબ્લ્યુ.ટર્નર, જ્હોન કોન્સ્ટેબલ અને જ્હોન સેલ કોટમેન જેવા ચિત્રકારો તેમની કારકિર્દીની ટોચ પર હતા. તે જ સમયે, ચાર્લ્સ સિમિયોન, જ્હોન કેબલ, થોમસ આર્નોલ્ડ અને જ્હોન હેનરી ન્યુમેન જેવા ધાર્મિક લેખકો અને ઉપદેશકો, રાણી વિક્ટોરિયાના શાસનને લાક્ષણિકતા આપતા આધ્યાત્મિક અને નૈતિક વ્યવહારની સ્થાપના કરી રહ્યા હતા. વ્યવસાયની દુનિયામાં રસ્કિનની પારિવારિક પૃષ્ઠભૂમિ પણ નોંધપાત્ર હતી: તેનાથી પેઇન્ટિંગ્સ, ઇમારતો અને લેન્ડસ્કેપ્સ જોવાની તેમની વ્યાપક યાત્રા માટેનું સાધન માત્ર બ્રિટન અને યુરોપ ખંડમાં જ પૂરું પાડયું નહી  પણ તેમને નવા સમૃદ્ધ, મધ્યમ વર્ગની સમજ પણ આપી કે જેના માટે તેમના પુસ્તકો લખવામાં આવ્યા હતા.
કલા અને ટીકા
રુસ્કીને ૨૫૦ થી વધુ કૃતિઓ લખી હતી. તેમના મૃત્યુ પછી, રસ્કિનના કાર્યો ૩૯ વોલ્યુમ "લાઇબ્રેરી એડિશન" માં એકત્રિત કરવામાં આવ્યા હતા, જે તેના મિત્રો એડવર્ડ ટ્યાસ કૂક અને એલેક્ઝાંડર વેડરબર્ન દ્વારા ૧૯૧૨ માં પૂર્ણ થયું હતું.
સંદર્ભો
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૦૦માં મૃત્યુ
મસુર
મસુર એ એક કઠોળ છે. આનું શાસ્ત્રીય નામ લેન્સ કલીનરીસ છે. આનો છોડ વાર્ષિક છોડ જે ૪૦ સેમી ઉંચા ઊગે છે. આના દાણા ફળીમાં ઊગે છે એક ફળીમાં બેદાણા હોય છે. મસુરનો આકાર બહિર્ગોળાકર કાચ (લેન્સ) જેવો હોવાને કારણે તેને લેન્સ કલીનરીસ કહે છે. અંગ્રેજીમાં તેને લેન્ટીલ કહે છે.
પૃષ્ઠભૂમિ
નીઓલીથીક કાળમાં માણસે માટીના વાસણનો વપરાશ શરૂ કર્યો તે પહેલાના સમયથી મસુર વપરાતા આવ્યા છે. આ કાળમાં પૂર્વી વિશ્વમાં તેને ખેતી શરૂ થઈ. પુરાતાત્વીક સંશોધન જણાવે છે કે ૯,૫૦૦ થી ૧૩,૦૦૦ વર્ષો પહેલાં તેને ખવાતાં હતાં.
મસુર પીળા, કેસરી કે લીલા રંગના હોઈ શકે છે. તેની છાલ કાળી કે ઘેરા કથિ રંગની હોય છે. મસુરનું કદ પણ તેની જાત પ્રમાણે બદલાય છે બજારમાં મસુર અને તેની દાળ મળે છે.
પ્રકાર
આ કઠોળને તેની જાત પ્રમાણે સંપ્પોર્ણ પણે રંધાવા માટે ૧૦ થી ૪૦ મિનિટ જેVઅલો સમય લાગે છે. નાના દાણા ઝડપથી રંધાય છે. છાલ કાઢેલા દાના ઝડપથી રંધાય છે. રાતા મસૂરમાંથી માટી જેવી સોડમ આવે છે. મસુર સંપૂર્ણ દક્ષિણ એશિયા, પશ્ચિમ એશિયા અને ભૂમદ્ય ક્ષેત્રમાં ઊગાડવામાં આવે છે. પ્રાયઃ આને ચોખા સાથે મેળવીને રંધાય છે કેમકે તે બંનેનો રાંધવા માટૅ નો સ્મય લગભગ સમાન છે. પશ્ચિમ એશિયામાં મસુર અને ચોખાને મિશ્ર કરીને એક ખીચડી જેવી બનાવાય છે આ વાનગીને "મુજદ્દારા" કે 'મેજાદ્રા" કહે છે. ઈજિપ્તમાં તેને ખુશરી કહે છે. ખુશરી એ ઇજિપ્તની બે માંની એક રાષ્ટ્રીય વાનગી છે. યુરોપ, ઉત્તર અને દક્ષિણ અમેરિકામાં મસુરમાંથી એક સ્વાદીષ્ટ અને પોષક સૂપ બનાવવામાં આવે છે. અમુક સમયે ત્યાં આ સૂપને ચિકન કે પોર્કના માંસ સાથે રાંધીને સૂપ બનાવાય છે.
સુકવની કરેલા મસુરને ફણગાવીને પણ ખાઈ શકાય છે. આમ કરતાં તેના પોષક તત્વો બદલાઈ જાય છે
પોષકતત્વો અને સ્વાસ્થ્ય લાભ
મસુરમાંથી મળતી ૩૦ % કેલેરી પ્રોટીન સ્વરૂપે હોય છે. આને કારણે તે સોયાબીન અને હમ્પ પછી વજનની દ્રષ્ટિએ ત્રીજો સૌથી વધુ પ્રોટીન ધરાવતું કઠોળ છે. મસુરના પ્રોટીનમાં આઈસોલ્યુસાઈન અને લાયસાઈન જેવા આવશ્યક એમોનો એસિડ હોય છે. પશ્ચિમ એશિયા અને ભારત જેવા દેશોમાં કે જ્યાં મોટી વસ્તી શાકાહારી છે ત્યાં મસુર પ્રોટીનનો એક મુખ્ય અને સસ્તો સ્રોત છે. મસુર બે અન્ય આવશ્યક એમિનો એસિડ મેથિઓનાઈન અને સીસ્ટાઈનની ગેરહાજર હોય છે. પરંતુ તેને ફણવાવીને ઉપયોગમં લેતા આ એમિનો એસિડ પણ તેમાં નિર્માણ થાય છે.
તે સિવાય મસુરમાંથી પાચક રેષા, ફોલેટ, વિટામીન B1 અને ક્ષારો પણ મળે છે. લાલ મસુરમાં લીલા મસુરના પ્રમાણમાં ઓછા પારક રેષા (૧૧% ને ૩૧%)હોય છે. હેલ્થ નામના સામયિકે મસુરને પાંચ સ્વાસ્થ્યવર્ધક ખોરાકમાં ગણ્યું છે. મસુરને ચોખા કે નાના પાસ્તા સાથે મેળવીને ખવાય છે જેથી તે એક સંપૂર્ણ પ્રોટીન વાનગી બને છે.
મસુરમાં પોષણ વિરોધી તત્ત્વો પણ હોય છે. જેમ કે ટ્રીપ્સીન ઈનહીબીટર્સ અને ઉચ્ચ માત્રામાં ફાયટેટ. ટ્રીપસીન નામનું ઉત્સેચક પાચન ક્રિયા પર અસર કરે છે જ્યારે ફાયટેત્સ પાચક ક્ષારોની જેવીક ઉપલબ્ધી ઘટાડે છે. મસુરને પાણીમાં આખી રાત પલાળીને મુકતાં તેના ફાયટેટનું પમાણ ઘટાડી શકાય છે.
મસુર માનવ શરીને જોઈતા ખાદ્ય લોહતત્ત્વનો ઉત્તમ સ્રોત છે.
ઉત્પાદન
મસુર પાણીની ઉણપ ધરાવતા શુષ્ક ક્ષેત્રમાં વિકસી શકે છે. આને કારાણે આને વિશ્વમાં લગભગ દએક ક્ષેત્રમાં ઉગાડી શકાય છે. FAO અનુસાર ૨૦૦૯માં મસુરનું ઉત્પાદન ૨.૯૧૭ મેટ્રિક ટન જેટલું હતું, જેમાંનુ મોટાભાગનું ઉત્પાદન કેનેડા, ભારત, ટર્કી અને યુનાયટેડ સ્ટેટ્સમાં થતું હતું.
વિશ્વના કુલ મસુર ઉત્પાદનનો પા ભાગ ભારતમાં પેદા થાય છે અને મોટા ભાગનો સ્થાનીય બજારમં જ વેચાઈ જાય છે. કેનેડા એ મસુરનું સૌથી મોટો નિકાસકાર દેશ છે. કેનેડામાં મસુરનું ઉત્પાદન સાસ્કેચેવાન ક્ષેત્રમાં થાય છે.
સંસ્કૃતિમાં
આનો આકાર બહિર્ગોળાકાર વક્રકાચ જેવો હોય છે. આને અંગ્રેજીમાં લેન્સ કહે છે આથી અંગ્રેજીમાં લેન્ટીલ એવું નામ પડ્યું છે.
લેન્ટીલનો પ્રાચીનત્તમ ઉલ્લેખ હીબ્રુ બાઈબલમાં જોવા મલે છે તેના અનુસાર જેકબે બાફેલા મસુર આપીને ઈશુના જન્મ હક્કો ખરીદ્યા હતા. યહૂદી સમ્સ્કૃતિમાં મૃત્યુ શોકમાં બાફેલા ઈંડા સાથે મસુર ખવાય છે કેમકે તેનો ગોળાકાર મૃત્યુ થી જન્મ સુધીનું ચક્ર સૂચવે છે
બાકુલા (તા. તાલાલા)
એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના એક તાલુકા તાલાળા તાલુકામાં આવેલ એક ગામ છે. આ ગીર વિસ્તારનું ગામ કહેવાય છે. દુનીયાભરમાં પ્રખ્યાત કેસર કેરી એ આ ગામની મુખ્ય પેદાશ છે.
મસુર
સંસ્કૃતિમાં
પ્રાચીન ઈરાની લોકો ભાત પર બાફેલા મસૂર રેડીને ખાતા.
ઈથોપિયામાં મસુર બાફીને કીકે અથવા કીક વોટ નામની વાનગી ખવાય છે. આ વાનગી ત્યાંના રાષ્ટ્રીય ખોરાક ઈન્જેરા નામના ચપટા પાઉં સાથે ખવાય છે. અહીં બાફેલી મસુરની દાળને નવજાત બાળક્ને પ્રથમ અન્ન તરીકે અપાય છે.
ભારતમાં ઘણાં મંદિરોમાં મસુરને ફણગાવીને ભગવાનને ધરવામાં આવે છે. દક્ષિણ ભારતમાં વરલક્ષ્મી નામનું વ્રત કરનારી મહિલાઓ એકબીજાને ફણગાવેલા કઠોળ આપે છે. આને સૌથી સુંદર ખોરાક મનાય છે કેમકે રામ્ધવા છતાં તેના આંતરીક ઢાંચામાં ફરક આવતો નથી.
ઈટલીમા નવાવર્ષની સંધ્યાએ આવનારું અન્વું વર્ષ સમૃદ્ધ રહે માટે લેન્ટીલ (મસુર) ખાવામાં આવે છે કેમકે તેનો ગોળ સિક્કા જેવા આકારના હોય છે.
શિયા મુસલમાન મત પ્રમણે મસુરને સિત્તેર પયગમ્બરોના આશિર્વાદ મળેલા છે જેમાં જીસ અને મહોમ્મદ પણ શામિલ છે.
સિન્ડ્રેલાની વાર્તાના ગ્રીમ્સ દ્વારા લખેલ સંક્સ્લરણમાં. સિન્ડ્રેલાની સાવકી માતા તેને રાખમાંથી મસુર વીણવાનું કાર્ય સોંપે છે. જો તે કાર્ય પૂર્ણ કરે તો તેને રાજાના જન્મ દિસવસના નૃત્યમાં જવાની પરવાનગી મળે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:કઠોળ
વેલપુરા (તા. ઝાલોદ)
વેલપુરા (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. વેલપુરા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:ઝાલોદ તાલુકો
એક વખત અને બે વખત બેકી સંખ્યાઓ
ગણિતમાં બેકી સંખ્યા, એટલે કે ૨ વડે વિભાજીત કરી શકાય એવી સંખ્યા જો ૪ની પણ ગુણક હોય તો તેને બે વખત બેકી (યુગ્મો-યુગ્મ, દ્વૈક યુગ્મ) સંખ્યા કહેવામાં આવે છે અને જો એ ૪ની ગુણક ન હોય તો એક વખત બેકી (એકલ યુગ્મ) કહેવામાં આવે છે. (કૌંસમાંનાં નામો પરંપરાગત નામ છે, બીજાં નામ તાજેતરના દાયકાઓમાં પ્રચલિત બન્યા છે).
આ નામો સંખ્યા સિદ્ધાંતમાં એક મૂળભૂત ખ્યાલ પર આધારિત છે, પૂર્ણાંકનો ૨-ક્રમ : પૂર્ણાંકને ૨ દ્વારા કેટલી વાર વિભાજિત કરી શકાય છે. જે અવિભાજ્ય અવયવીકરણમાં ૨ની ઘાતની બરાબર છે. એકલ યુગ્મ સંખ્યાને ફક્ત એક જ વાર ૨ વડે ભાગી શકાય છે; તે બેકી છે પરંતુ તેનો બે વડે ભાગાકાર એકી છે. દ્વૈક યુગ્મ સંખ્યા એ એવો પૂર્ણાંક છે જે ૨ વડે એક કરતા વધુ વખત વિભાજીત થાય છે; તે બેકી છે અને તેનો ૨ વડે ભાગાકાર બેકી પણ છે.
એકલ યુગ્મ અને દ્વૈક યુગ્મ સંખ્યાઓનો અલગ અભ્યાસ ગણિતના ઘણા ભાગોમાં, ખાસ કરીને સંખ્યા સિદ્ધાંત, ક્રમચય-સંચય, કોડિંગ થિયરીમાં ઉપયોગી છે.
શ્રેણી:ગણિત
જલપાઈગુડી જિલ્લો
જલપાઈગુડી જિલ્લો (અંગ્રેજી: Jalpaiguri district) (બંગાળી: জলপাইগুড়ি জেলা) ભારત દેશના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૧૯ (ઓગણીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. આ જિલ્લો પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યના કુલ ૩ (ત્રણ) વિભાગો પૈકીના એક એવા જલપાઈગુડી વિભાગના વહીવટી ક્ષેત્ર અંતર્ગત આવે છે. આ જિલ્લો જલપાઈગુડી વિભાગમાં આવેલા કુલ ૬ (છ) જિલ્લાઓ પૈકીનો સૌથી મોટો જિલ્લો છે. જલપાઈગુડી શહેર ખાતે જલપાઈગુડી જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે, જે જલપાઈગુડી વિભાગનું પણ વહીવટી મથક છે.
આ જિલ્લો પર્યટન ક્ષેત્રે, પહાડી વિસ્તાર તરીકે, રમણીય દ્દશ્યો માટે, ગાઢ જંગલો માટે, ચાના બગીચા માટે તેમ જ આદિવાસી સંસ્કૃતિ માટે જાણીતો છે. આ જિલ્લો ૬,૨૪૫ ચોરસ કિલોમીટર જેટલા વિસ્તારમાં ફેલાયેલો છે. આ જિલ્લો 26° 16' અને 27° 0' ઉત્તર અક્ષાંશ તથા 88° 4' અને 89° 53' પૂર્વ રેખાંશ વચ્ચે આવેલો છે. આ જિલ્લાની સ્થાપના ઈ. સ. ૧૮૬૯ના વર્ષમાં કરવામાં આવી હતી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:પશ્ચિમ બંગાળ
શ્રી ગંગારામબાપુ
પરિચય
શ્રી નાથજીદાદાની જગ્યા - દાણીધાર માં જે ૧૨ સમાધી આવેલી છે, તેમાનાં એક સંત એટલે શ્રી ગંગારામબાપુ.
ભુત સ્વરૂપે
શ્રી ગંગારામબાપુ ગુજરાત રાજ્યના જુનાગઢ શહેરમાં આવેલ ઉપરકૉટ કિલ્લાની દક્ષિણમાં આવેલ ગુફાની બાજુમાં એક ઝાડ ઉપર ભુત સ્વરૂપે વસવાટ કરતા હતાં. જેમ શાસ્ત્રૉમાં કહ્યુ છે, તેમ ગત જનમનાં પૉતાના કર્મ ને ભૉગવીને સમય પસાર કરતા હતાં. કહેવાય છે કે કૉઈપણ જીવ જે સ્વરૂપે હૉય, તેના સ્વભાવ પ્રમાણે વર્તન કરે છે. તેવી જ રીતે ગંગારામ ભુત સ્વરૂપે સમય પસાર કરતા હતાં.
ગુરૂ મિલન
જેવી રીતે ભજન માં કહ્યુ છે કે, ગુરૂ બીન જ્ઞાન ન ઉપજે, ગુરૂ બીન મીટે નહી ભેદ, ગુરૂ બીન સંચય નાં ટળે, ભલે  વાંચીએ ચારો  વેદ. આ ભજન ની સાખી ની જેમ  જ  શ્રી ગંગારામબાપુ ને ગુરૂ મળ્યા અને ભુતપ્રેત યોનિમાંથી છુટકારરો મળ્યો. જેમ આપણા શાસ્ત્રૉ પણ દર્શાવે છે કે, જૉ કૉઈ પણ જીવને મૉક્ષ મેળવવૉ હૉય તૉ સૌથી સરળ મનુષ્યનાં અવતારમાં મળે છે, કારણકે ભગવાને માણસને સૌથી શ્રેષ્ઠ તત્વ બુધ્ધિ આપેલ છે. આમ માણસને જૉ કૉઈ સમર્થ ગુરૂ મળી જાય તૉ તેને મૌક્ષગતી પ્રાપ્ત થઈ જાય, પરંતુ ગંગારામબાપુ તૉ ભુતપ્રેત યૉનિમાં હતાં. જેથી સમર્થ સંતપુરૂષ મળ્યા વિના તેમાંથી છુટી શકાય તેમ હતુ નહી. આમ ગંગારામબાપુનૉ તે સમય ધીરે ધીરે પસાર થતૉ હતૉ. એક દિવસ બન્યું એવુ કે, ઉતર ભારત માંથી કૉઈ સિધ્ધ મહાત્માએ જુનાગઢ નાં દરવાજા પાસે ધુણૉ ધખાવ્યૉ.તે સિધ્ધ મહાત્મા એટલે શ્રી પ્યારેરામબાપુ. હવે બન્યું એવું કે, જુનાગઢનાં દરવાજે માણસૉની અવર જવર વધવાથી કાંઈક અડચણ થતી હતી, જેથી શ્રી પ્યારેરામબાપુને કૉઈએ વિનંતી કરી, જેથી શ્રી પ્યારેરામબાપુએ પૉતાનૉ ધુણૉ ત્યાંથી લઈને ઉપરકૉટની પાસે ધુણૉ ધખાવ્યૉ. શ્રી પ્યારેરામબાપુ પૉતાના નિત્યક્રમ મુજબ રામાયણ ગ્રન્થનું વાંચન કરતા અને સત્સંગ પણ કરતા. તે દરમિયાન બને એવુંકે જયારે બાપુ સીતારામ બૉલે તૉ સામે પણ કૉઈ સીતારામ બૉલે. હવે તૉ રૉજ આ રીતે બનવા લાગ્યું, અને એક દિવસે તૉ ગંગારામબાપુ ભુતપ્રેત યૉનિમાંથી છુટવા માટે ખુબજ ધમપછાડા કરવા લાગ્યા. આમ પણ જયાં સુધી સમય ન પાકે ત્યાં સુધી કાઈ પણ મળતું નથી, શ્રી પ્યારેરામબાપુએ ગંગારામને પ્રેત યૉનિમાંથી છૉડાવીને પૉતાનાં શિષ્ય બનાવ્યા. આમ આવી રીતે ગંગારામબાપુને ગુરૂનું મિલન થયું. ત્યાંરથી નામ થયું શ્રી ગંગારામબાપુ ગુરૂ શ્રી પ્યારેરામબાપુ.