cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
પંચાશીયા (તા. વાંકાનેર)
પંચાશીયા (તા. વાંકાનેર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંકાનેર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પંચાશીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, કપાસ, લસણ તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ધાર્મિક સ્થળો
શ્રેણી:વાંકાનેર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
આબિદ સુરતી
બાહ્ય કડી
શ્રેણી:ભારતીય મુસ્લિમો શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:૧૯૩૫માં જન્મ શ્રેણી:હિંદી સાહિત્યકાર શ્રેણી:જીવિત લોકો
દારચુલા જિલ્લો, નેપાળ
દારચુલા જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા મહાકાલી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક દારચુલા ખાતે આવેલું છે.
મહાકાલી ક્ષેત્ર નેપાળ ના ક્ષેત્રિય વર્ગીકરણ અનુસાર સુદુર પશ્ચિમાઞ્લ વિકાસ ક્ષેત્ર નું એક ક્ષેત્ર છે. નેપાળ દેશના સૌથી પશ્ચિમમાં પડતા આ ક્ષેત્રનું ૪ જિલ્લાઓમાં વર્ગીકરણ કરાયું છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:મહાકાલી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
દેવદાસ ગાંધી
દેવદાસ મોહનદાસ ગાંધી (૨૨ મે, ૧૯૦૦ – ૩ ઓગસ્ટ ૧૯૫૭) ગાંધીજીના ચોથા અને સૌથી નાના પુત્ર હતા. તેમનો જન્મ દક્ષિણ આફ્રિકામાં થયો હતો. તેમના માતાપિતા સાથે ભારત પાછા ફર્યા બાદ તેઓ પિતાની ચળવળમાં સક્રિય થઈ ગયા હતા જેલમાં ઘણો સમય વિતાવ્યો હતો. તેઓ હિન્દુસ્તાન ટાઇમ્સના સંપાદક તરીકે સેવા આપતા અગ્રણી પત્રકાર પણ બન્યા હતા. તેઓ ૧૯૧૮માં તમિલનાડુમાં મોહનદાસ ગાંધી દ્વારા સ્થાપિત 'દક્ષિણ ભારત હિન્દી પ્રચાર સભા'ના પ્રથમ પ્રચારક રહ્યા હતા. આ સભાનો હેતુ દક્ષિણ ભારતમાં હિન્દીનો પ્રચાર કરવાનો હતો.
પરિવાર
દેવદાસને ભારતીય સ્વતંત્રતા ચળવળમાં તેમના પિતાના સહયોગી સી. રાજગોપાલાચારીની પુત્રી લક્ષ્મી સાથે પ્રેમ થયો હતો. તે સમયે લક્ષ્મીની ઉંમર માત્ર ૧૫ વર્ષની હતી અને દેવદાસ ૨૮ વર્ષના હતા. લક્ષ્મીની ઓછી ઉંમરના પગલે દેવદાસના પિતા અને રાજાજી બંનેએ દંપતીને એકબીજાને મળ્યા વિના પાંચ વર્ષ રાહ જોવા જણાવ્યું હતું. પાંચ વર્ષ વીતી ગયા પછી, ૧૯૩૩ માં તેમના પિતાની પરવાનગી સાથે તેમના લગ્ન થયા હતા.
દેવદાસ અને લક્ષ્મીને ચાર બાળકો હતા: રાજમોહન ગાંધી, ગોપાલકૃષ્ણ ગાંધી, રામચંદ્ર ગાંધી અને તારા ગાંધી ભટ્ટાચાર્ય (જન્મ ૨૪ એપ્રિલ ૧૯૩૪, નવી દિલ્હી)
વિરાસત
મહાત્મા ગાંધીએ જામિયા મિલિયા ઇસ્લામિયાની સ્થાપના માટે મદદ લેવાનું શરૂ કર્યું ત્યારે દેવદાસ પણ ગાંધીજીના આહ્વાન પર આગળ આવ્યા હતા. તેમણે ત્યાં હિન્દી શીખવવાનું અને કપાસ કાંતવાનું શરૂ કર્યું હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહાત્મા ગાંધી શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૫૭માં મૃત્યુ શ્રેણી:૧૯૦૦માં જન્મ
ક્રાઇસ્ટ ધ રિડીમર
ક્રાઇસ્ટ ધ રિડીમર (પોર્ટુગિઝઃ O Cristo Redentor, પૂર્વે: Christo redemptor) એ બ્રાઝિલનાં શહેર રિયો ડિ જેનેરોમાં આવેલી ઇસુ ખ્રિસ્તની એક વિશાળ પ્રતિમા છે જેની ગણના વિશ્વની વિશાળતમ કલાત્મક પ્રતિમા તરીકે થાય છે.
આ પ્રતિમાની ઉંચાઈ ૩૯.૬ મી. (૧૩૦ ફુટ) છે, જેમાં તેની ૯.૫ મી. (૩૧ ફુટ) ઉંચી પિઠિકાનો પણ સમાવેશ થઈ જાય છે જ્યારે તેની પહોળાઇ ૩૦ મી. (૯૮ ફુટ) છે. તેનું વજન ૬૩૫ ટન (૬,૩૫,૦૦૦ કિલો) છે અને તે શહેરની સરહદ પર આવેલા તિજુકા વન રાષ્ટ્રિય ઉદ્યાનના કોર્કોવાડો પર્વતનાં ૭૦૦ મી. (૨,૩૦૦ ફુટ) ઉંચા શિખર પર બિરાજમાન છે. તે વિશ્વની આ પ્રકારની બહુ જૂજ ઉંચામાં ઉંચી પ્રતિમાઓ પૈકીની એક છે. બોલિવિયાનાં શહેર કોચાબામ્બા સ્થિત ક્રિસ્ટો ડે લા કોન્કોર્ડિયાની પ્રતિમા આના કરતાં થોડીક જ ઉંચી છે, ૬.૨૪ મી. (૨૦.૫ ફુટ)ની પિઠિકા સહિત તેની ઉંચાઇ ૪૦.૪૪ મી. છે અને પહોળાઇ ૩૪.૨૦ મી. (૧૧૨.૨ ફુટ) છે. ખ્રિસ્તી ધર્મનાં પ્રતિક રૂપ આ ક્રાઇસ્ટ ધ રિડીમરની પ્રતિમા રીઓ ડી જાનેરો અને બ્રાઝિલની ઓળખ સમાન બની ગઈ છે. આ પ્રતિમા બ્રાઝિલનાં ખ્રિસ્તી સમાજ માટે એક અગત્યનું પ્રતિક છે. તે પ્રબલિત કાંકરેટ અને શંખજીરાના પથ્થરની બનેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વિશ્વની સાત અજાયબીઓ (નવી)
ડુંગરડા
ડુંગરડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના વઘઇ તાલુકામાં આવેલું  ગામ છે. આ ગામ અંબિકા નદીને કિનારે આવેલું છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પી.ટી.સી. કોલેજ, દૂધની ડેરીની સગવડ પ્રાપ્ય છે. આ ઉપરાંત અહીં ગુજરાત રાજ્ય વન વિભાગનું નાકું, વન વિભાગના કર્મચારીઓના રહેઠાણો અને ઇમારતી લાકડાંનો ડેપો પણ આવેલ છે. ડુંગરડા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી,  ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
વાહન વ્યવહાર
thumb|240px|right|ડુંગરડા સ્ટેશન પર [[સરા લાઇન|સરાગાડી]] આ ગામ સડક માર્ગ દ્વારા વઘઇ તેમ જ વ્યારા સાથે જોડાયેલું છે. આ ઉપરાંત ડુંગરડા બીલીમોરા-વઘઇ વચ્ચે દોડતી સરા લાઇનના નામે જાણીતી નેરોગેજ રેલ્વેનું એક સ્ટેશન છે.
શ્રેણી:વઘઇ તાલુકો શ્રેણી:ડાંગ જિલ્લાનાં રેલ્વે સ્ટેશનો
બૈટાડી જિલ્લો, નેપાળ
મહાકાલી ક્ષેત્ર નેપાળ ના ક્ષેત્રિય વર્ગીકરણ અનુસાર સુદુર પશ્ચિમાઞ્લ વિકાસ ક્ષેત્ર નું એક ક્ષેત્ર છે. નેપાળ દેશના સૌથી પશ્ચિમમાં પડતા આ ક્ષેત્રનું ૪ જિલ્લાઓમાં વર્ગીકરણ કરાયું છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:મહાકાલી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
ઉકા તરસાડીયા યુનિવર્સિટી
21.0686°N, 73.1329°W
ઉકા તરસાડીયા યુનિવર્સિટી ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લાના મહુવા તાલુકામાં બારડોલી-મહુવા રાજ્ય ધોરી માર્ગ પર આવેલ તરસાડી ગામ ખાતે આવેલ છે. આ સ્થળ બારડોલી શહેરથી દક્ષિણ દિશામાં લગભગ ૭ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:બારડોલી તાલુકો શ્રેણી:શિક્ષણ શ્રેણી:ગુજરાતની યુનિવર્સિટીઓ શ્રેણી:સુરત જિલ્લો
આંબાપાડા (ચીખલી વિસ્તાર)
આંબાપાડા, ચીખલી વિસ્તાર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકાનું ગામ છે. આંબાપાડા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે.તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે.
આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
ગાંધી સ્મારક સંગ્રહાલય
૧૯૫૮માં તેની રચના પ્રખ્યાત આર્કિટેક્ટ ચાર્લ્સ કોરિઆ દ્વારા કરવામાં આવી હતી. આ સંગ્રહાલય, ચાર્લ્સ કોરિઆની પ્રથમ મહત્વપૂર્ણ રચના હતી. તેમા શરૂઆતમાં પાણીના તળાવની આસપાસ ૫૧ મોડ્યુલર એકમોનું બનેલું હતું, જે પ્રત્યેક ૬ x ૬ મીટરનું ક્ષેત્ર ધરાવતું હતું. આ સંકુલનું ઉદઘાટન ૧૯૬૩ માં જવાહરલાલ નેહરુ દ્વારા કરાયું હતું. આ સંગ્રહાલય મુખ્ય ત્રણ ભાગમાં વિભાજીત છે:
હૃદય કુંજમાં (ગાંધીના મૂળ નિવાસસ્થાન) ગાંધીના જીવનને પ્રસ્તૃત કરતા કેટલાક અંગત અવશેષો પ્રદર્શિત કરવામાં છે. જ્યાં ગાંધીજી ૧૯૧૮ થી ૧૯૩૦ના સમયગાળા દરમિયાન તેમના પત્ની કસ્તુરબા સાથે ત્યાં રહેતા હતા અને અહીં ગાંધીજી રાષ્ટ્રિય અને આંતરરાષ્ટ્રીય નેતાઓને મળતા તથા વાર્તાલાપ કરતા હતા.
ભૂદાન ચળવળના પ્રણેતા વિનોબા ભાવે અને મીરાંની યાદમાં અહી વિનોબા-મીરાં કુટીર પણ આવેલ છે. શ્રમ ગરિમા અને આત્મનિર્ભરતાના પ્રતીક એવા ઉદ્યોગ મંદિરની પણ ઈ.સ ૧૯૧૮માં કરવામાં આવી હતી. અહી 'ઉપાસના મંદિર' અને એક ખુલ્લી જગ્યા 'નંદિની' આવેલ છે, જ્યાં ભારતના પૂર્વ વડા પ્રધાન જવાહરલાલ નેહરુ, મૌલાના અબુલ કલામ આઝાદ અને રવિન્દ્રનાથ ટાગોર જેવા અનેક વ્યક્તિઓ ગાંધીજના મહેમાનો બન્યા હતા.
નોંધો
શ્રેણી:મહાત્મા ગાંધી શ્રેણી:ગુજરાતના સંગ્રહાલયો
કોટડા ભાખર (તા. પાલનપુર)
કોટડા ભાખર (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોટડા ભાખર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલનપુર તાલુકો
દદેલધુરા જિલ્લો, નેપાળ
દદેલધુરા જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા મહાકાલી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક દદેલધુરા ખાતે આવેલું છે.
મહાકાલી ક્ષેત્ર નેપાળ ના ક્ષેત્રિય વર્ગીકરણ અનુસાર સુદુર પશ્ચિમાઞ્લ વિકાસ ક્ષેત્ર નું એક ક્ષેત્ર છે. નેપાળ દેશના સૌથી પશ્ચિમમાં પડતા આ ક્ષેત્રનું ૪ જિલ્લાઓમાં વર્ગીકરણ કરાયું છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:મહાકાલી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
સૂપ
સૂપ એ એક પ્રવાહી ખોરાક છે, જે સામાન્ય રીતે ગરમ અથવા હૂંફાળું પીરસવામાં આવે છે (પરંતુ તે ઠંડુ પણ હોઈ શકે છે). આ વાનગી માંસ અથવા શાકભાજીના ઘટકો વાપરી બનાવેલા સ્ટોક, દૂધ અથવા પાણી સાથે મેળવીને બનાવવામાં આવે છે. ગરમ સૂપમાં વાસણમાંના પ્રવાહીમાં સૂપના ઘન ઘટકોને તેના ઘટકોના સ્વાદો બહાર ન આવે ત્યાં સુધી ઉકાળી સૂપ બનાવવામાં આવે છે. સૂપ કાંજી કે સ્ટયૂ જેવા જ હોય છે, અને કેટલાક કિસ્સાઓમાં બંને વચ્ચે સ્પષ્ટ ભેદ ન પણ હોય; જો કે, સૂપ સામાન્ય રીતે સ્ટયૂ કરતાં વધુ પાતળું હોય છે.
પરંપરાગત ફ્રેન્ચ રાંધણકળામાં, સૂપને બે મુખ્ય જૂથોમાં વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે: પાતળા સૂપ (ક્લીયર સૂપ) અને જાડા સૂપ (થીક સૂપ). ફ્રેન્ચ વર્ગીકરણમાં બાઉલન અને કોન્સોમ એ પાતળા સૂપના ઉદાહરણો છે.
ઇતિહાસ
સૂપના અસ્તિત્વના પુરાવા લગભગ ઈ. પૂ. ૨૦,૦૦૦માં મળી આવ્યા છે. પાત્ર કે વાસણની શોધ નહોતી થઈ (જે સૌ પ્રથમ કદાચ માટીના વાસણોના રૂપમાં આવી) ત્યાં સુધી ઉકાળવું એ રસોઈની સામાન્ય તકનીક ન હતી. આ પહેલા પાત્ર કે વાસણ તરીકે પ્રાણીઓના ચામડા અથવા બરૂની છાલ વડે બનાવેલી પાણીચુસ્ત ટોપલીઓનો ઉપયોગ થતો હતો. આ સમય દરમ્યાન પાણીને ઉકાળવા માટે ગરમ ખડકોનો ઉપયોગ થતો હતો. આ પદ્ધતિનો ઉપયોગ એકોર્ન અને અન્ય છોડને રાંધવા માટે પણ થતો હતો.
સૂપ એ શબ્દ ફ્રેંચ ભાષના સૂપે (soupe) શબ્દ પરથી ઉતરી આવ્યો છે, જ્યાં આ શબ્દ કનિષ્ઠ લેટિનના જર્મનીઆક સ્રોત શબ્દ સુપ્પા (suppa) પરથી ઉતરી આવ્યો છે. આ શબ્દ [બ્રોથ (ઓસામણ કે કાંજી)માં બોળેલો પાંઉ] માટે વપરાતો. તે જ સ્રોતમાંથી સોપ (sop) શબ્દ પણ ઉતરી આવ્યો છે જેનો અર્થ પણ સૂપમાં કે જાડા સ્ટ્યૂમાં બોળેલો પાઉંનો ટુકડો થાય છે.
શ્રેણી:ખોરાક
વ્યાપારી ઉત્પાદનો
૧૯મી સદીમાં કેનિંગની શોધ સાથે તૈયાર સૂપ લોકપ્રિય બન્યો અને આજે બજારમાં તૈયાર અને સૂકા સૂપની વિશાળ વિવિધતા ઉપલબ્ધ છે.
કેનમાં વેચાતા સૂપ
તૈયાર સૂપને સાંન્દ્રીત (કન્ડેન્સ) કરી શકાય છે, આવા સૂપમાં પાણી (અથવા ક્યારેક દૂધ ) ઉમેરીને ખાવા માટે તૈયાર કરવામાં આવે છે અમુક બીજા પ્રકારના સૂપ "રેડી-ટુ-ઈટ" હોય છે, તેને વાપરતા પહેલા કોઈ વધારાના પ્રવાહી વગેરે ઉમેરવાની જરૂર પડતી નથી. કન્ડેન્સ્ડ સૂપ (૧૮૯૭માં કેમ્પબેલ સૂપ કંપનીના રસાયણશાસ્ત્રી જ્હોન ટી. ડોરેન્સ દ્વારા શોધાયેલ  ), સૂપને નાના ડબ્બામાં પેક કરી અન્ય તૈયાર સૂપ કરતાં ઓછી કિંમતે વેચવાની સુવિધા આપે છે. આવા સૂપમાં સામાન્ય રીતે એક કેન ભરીને પાણી અથવા દૂધ ઉમેરી તેને કદમાં બમણું કરવામાં આવે છે, તે લગભગ યુ. એસ. ના ૧૦ આઉન્સ એટલે કે ૩૦૦મિલી જેટલું હોય છે. તૈયાર ("રેડી-ટુ-ઈટ") સૂપમાં વાસ્તવમાં કંઈપણ રાંધવાની કડાકૂટ વગર સીધા રસોડાના સ્ટવ પર અથવા માઇક્રોવેવ ઓવનમાં કેનની સામગ્રીને ગરમ કરીને તૈયાર કરી શકાય છે. આવા સૂપનો ઉપયોગ ઘરે તૈયાર કરાતા સૂપના આધાર ઘટક તરીકે થઈ શકે છે, જેમાં રસોઈ કરનાર થોડા શાકભાજીથી લઈને ઈંડા, માંસ, ક્રીમ અથવા પાસ્તા જેવા કોઈપણ ઘટકો ઉમેરી શકે છે.
આજે, કેમ્પબેલ્સ ટોમેટો (૧૮૯૭માં રજૂ કરાયેલ), ક્રીમ ઓફ મશરૂમ અને ચિકન નૂડલ (૧૯૩૪માં રજૂ કરાયેલ) એ અમેરિકાના ત્રણ સૌથી લોકપ્રિય સૂપ છે. એકલા અમેરિકનો દર વર્ષે આ ત્રણ સૂપના આશરે ૨.૫ અબજ બાઉલ ખાઈ જાય છે. સૂપની અન્ય લોકપ્રિય બ્રાન્ડ્સમાં પ્રોગ્રેસોનો સમાવેશ થાય છે.
પ્રકારો
ફ્રેન્ચ રાંધણકળામાં, સૂપ પ્રાયઃ ભોજનમાં અન્ય વાનગીઓ પહેલાં પીરસવામાં આવે છે. ૧૯૭૦ માં, રિચાર્ડ ઓલ્નીએ ફ્રેન્ચ સંપૂર્ણ મેનૂમાં એન્ટ્રીનું સ્થાન આપતા કહ્યું કે: "એક રાત્રિભોજન સૂપથી શરૂ થાય છે અને ત્યાર બાદ તેમાં માછલીના કોર્સ, એન્ટ્રી, શરબત, રોસ્ટ, સલાડ, ચીઝ અને ડેઝર્ટ જેવી વાનગીઓ વારા ફરતે પીરસાય છે અને તે પછી કદાચ ત્રણથી છ વાઇન આવે છે, જે સંવાદિતા (ઓર્કેસ્ટ્રેશન)ની ખાસ સમસ્યા દર્શાવે છે."
ફળો
ફળોના સૂપમાં પ્રાથમિક ઘટક તરીકે ફળનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે, અને બનાવટના આધારે તેમણે ગરમ અથવા ઠંડા પીરસી શકાય છે. ફળોના સૂપના ઘણા પ્રકારો છે, અને તે મોસમી ફળોની ઉપલબ્ધતાના બનાવવામાં આવતા હોય છે.
ઠંડા સૂપ
ઠંડા સૂપ એ પરંપરાગત સૂપનો એક વિશિષ્ટ પ્રકાર છે, જેમાં પીરસતી વખતે સૂપને ઓરડાના તાપમાને અથવા તેનાથી ઓછું રાખવામાં આવે છે. આ સૂપ મીઠા અથવા ખારા હોઈ શકે છે. ઉનાળામાં, મીઠા ઠંડા સૂપ ડેઝર્ટ ટ્રેનો ભાગ બની શકે છે. ગાઝપાચો એ ખારા ઠંડા સૂપનું ઉદાહરણ છે, આ મૂળે સ્પેનનું ઠંડુ શાકભાજી આધારિત સૂપ છે. વિચીસોઇસ એ બટાકા, લીક અને ક્રીમની ઠંડી પ્યુરી છે.
એશિયન
પૂર્વ એશિયન સૂપમાં ટોફુનો વપરાશ એ એક વિશેષતા છે જે સામાન્ય રીતે પશ્ચિમી વાનગીઓમાં જોવા મળતી નથી. ઘણા પરંપરાગત પૂર્વ એશિયાઈ સૂપ સામાન્ય રીતે બ્રોથ જેવા, "ક્લીયર સૂપ" અથવા સ્ટાર્ચથી જાડા સૂપ હોય છે.
મણિ ભવન
મણિ ભવન એ એક સંગ્રહાલય અને ઐતિહાસિક મકાન છે જે ગાંધીજીને સમર્પિત છે. આ ઈમારત મુંબઇના ગામદેવી વિસ્તારમાં લબરનમ રોડ પર આવેલું છે. મણિ ભવન એ ૧૯૧૭ અને ૧૯૩૪ ની વચ્ચે મુંબઇમાં ગાંધીજીની રાજકીય પ્રવૃત્તિઓનું કેન્દ્ર બિંદુ હતું. thumb|'મણી ભવનનો રસ્તો'
ગાંધીજીનું મુખ્ય મથક
thumb|મણિ ભવનનો આગળનો દરવાજો. મણિ ભવન, ૧૯૧૭ થી ૧૯૩૪ સુધીના લગભગ ૧૭ વર્ષો સુધી ગાંધીજીનું મુંબઈનું મુખ્ય મથક હતું. આ હવેલી રેવાશંકર જગજીવન ઝવેરીની હતી. તેઓ આ સમયગાળા દરમિયાન મુંબઇમાં ગાંધીજીના મિત્ર અને યજમાન હતા. મણિ ભવનથી જ ગાંધીજીએ અસહકાર, સત્યાગ્રહ, સ્વદેશી, ખાદી અને ખિલાફત આંદોલનોની શરૂઆત કરી હતી. ૧૯૧૭માં ગાંધીજીએ ચરખા સાથે જોડાવાની શરૂઆત કરી હતી, તે સમયે તેઓ મણિ ભવનમાં રહેતા હતા. મણિ ભવન, હોમરુલ ચળવળ માં ગાંધીના સહભાગ સાથે ગાઢ રીતે સંકળાયેલો છે, તેમજ તે સમયગાળા દરમિયાન દૂધ મેળવવા દુધાળા ઢોરને કૃત્રિમ રીતે ગર્ભધાન કરાવતી ફૂકકનની ક્રૂર અને અમાનવીય પ્રથાના વિરોધમાં ગાંધીજીએ અહીં ગાયનું દૂધનો ત્યાગ કરવાનો નિર્ણય અહીં કર્યો હતો. thumb|244x244px|મહાત્મા ગાંધીની અર્ધપ્રતિમા. ૧૯૫૫માં, ગાંધી સ્મારક નિધિ દ્વારા આ ઇમારતનો કબજો લેવામાં આવ્યો હતો.
ગાંધીનું સંગ્રહાલય અને પુસ્તકાલય
આ ઇમારતમાં મહાત્માની પ્રતિમા ધરાવતું એક પુસ્તકાલય છે જ્યાં લોકો ગાંધીજીને શ્રદ્ધાંજલિ આપે છે. તેમના જીવનને દર્શાવતી ગાંધીજીની તસવીરો મુકાયેલી સીડી, મુલાકાતીઓને પ્રથમ માળ તરફ દોરી જાય છે જેમાં બાળપણથી લઈને તેમની હત્યા સુધીના ફોટોગ્રાફ્સ ધરાવતી ફોટો ગેલેરી છે, જેમાં પ્રેસ ક્લિપિંગ્સ પણ મુકવામાં આવી છે.
ઓબામાની મુલાકાત
right|thumb|200x200px|રાષ્ટ્રપતિ બરાક ઓબામા અને ફર્સ્ટ લેડી મિશેલ ઓબામા મણિ ભવનમાં ગાંધીના ઓરડાની મુલાકાત લેવા ગયા હતા. નવેમ્બર ૨૦૧૦માં છેલ્લા ૫૦ વર્ષમાં મણિ ભવન ગાંધી સંગ્રાલયની મુલાકાત લેનાર બરાક ઓબામા પ્રથમ ઉચ્ચ પ્રોફાઇલ આંતરરાષ્ટ્રીય મુલાકાતી બન્યા. તેમના પહેલાં, ફક્ત માર્ટિન લ્યુથર કિંગ જુનિયર ૧૯૫૦ ના દાયકામાં મણિ ભવનની મુલાકાતે આવ્યા હતા.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:મહાત્મા ગાંધી
ચુની લાલ
નાયબ સુબેદાર ચુની લાલ, એસી વીઆરસી એસએમ એ ભારતીય ભૂમિસેનાની આઠમી પલટણ, જમ્મુ અને કાશ્મીર લાઇટ્ ઇન્ફન્ટ્રીના એક સૈનિક હતા. તેમનો જન્મ ભદરવા, ડોડા જિલ્લો, જમ્મુ અને કાશ્મીર ખાતે થયો હતો. તેમને વીરતા માટે વીર ચક્ર અને સેના મેડલ એનાયત કરાયા હતા. તેઓ કુપવાડા ખાતે આતંકવાદી વિરોધી કાર્યવાહી દરમિયાન ૨૪ જૂન ૨૦૦૭ના રોજ શહીદ થયા હતા. આ આતંકવાદીઓ સરહદ પાર કરી અને ભારતીય વિસ્તારમાં ઘૂસણખોરી કરી રહ્યા હતા અને કાર્યવાહી દરમિયાન તમામ આતંકવાદીઓને ઠાર મરાયા હતા. આ કાર્યવાહી જેમાં ચુની લાલ શહીદ થયા તેના માટે તેમને ભારતનો શાંતિકાળનો સર્વોચ્ચ વીરતા પુરસ્કાર અશોક ચક્ર (પુરસ્કાર) મૃત્યુપર્યંત એનાયત કરાયો હતો.
કારકિર્દી
૧૯૮૪માં લાલ જમ્મુ અને કાશ્મીર લાઇટ્ ઇન્ફન્ટ્રીની આઠમી પલટણમાં જોડાયા. ૧૯૮૭માં તેમણે સિઆચીન હિમનદી ખાતે ૨૧,૧૫૩ ફીટની ઉંચાઈ પર સ્થિત બાના ચોકી કબ્જે કરવાની કાર્યવાહીમાં જોડાવા માટે તૈયારી બતાવી અને તેના માટે સેના મેડલ એનાયત કરાયો. જૂન ૧૯૮૭માં તેમની પલટણ સિઆચીન વિસ્તારમાં તૈનાત હતી. તે સમયે જાણકારી મળી કે હિમનદીના વિસ્તારમાં મોટાપ્રમાણમાં પાકિસ્તાની ઘૂસણખોરોએ કબ્જો જમાવ્યો હતો. આ ઘૂસણખોરોને ખદેડવાનું મુશ્કેલ પરંતુ અનિવાર્ય હતું. આ માટે એક ખાસ ટુકડીની રચના કરવામાં આવી. આ ટુકડીમાં જોડાવા માટે તેમની પલટણના ઘણા સૈનિકોએ તૈયારી બતાવી જેમાં તત્કાલીન નાયબ સુબેદાર (અને પાછળથી સુબેદાર મેજર અને માનનીય કેપ્ટન) બાના સિંઘ પણ હતા. પાકિસ્તાની ઘૂસણખોરો ૬૫૦૦ મિટર પર સ્થિત ચોકી પર આવી ગયા હતા. આ સ્થળ પરથી સમગ્ર સાલ્ટોરો પર્વતમાળા અને સિઆચીન હિમનદીનો વિસ્તાર તેઓ જોઈ શકતા હતા અને કોઇને પણ નિશાન બનાવી શકતા હતા. પાકિસ્તાનીઓએ તે ચોકીને મહમદ અલી ઝીણાના માનમાં 'કૈદ ચોકી' નામ આપ્યું હતું. આ ચોકીની આસપાસ ૪૫૭ મિટર ઉંચી બરફની દિવાલ હતી. ૨૬ જૂન ૧૯૮૭ના રોજ નાયબ સુબેદાર બાના સિંઘની આગેવાની હેઠળ ચુની લાલ અને અન્ય સૈનિકો અત્યંત કઠિન હવામાન અને રસ્તા પર આગળ વધ્યા. તેમણે તમામ ઘૂસણખોરોને મારી હટાવ્યા. આ કાર્યવાહીને ઓપરેશન રાજીવ નામ અપાયું અને બાના સિંઘને પરમવીર ચક્ર એનાયત કરાયું.
તેમને સંયુક્ત રાષ્ટ્રસંઘની શાંતિસેનાના ભાગ રૂપે સુદાન અને સોમાલિયા ખાતે તૈનાત કરવામાં આવ્યા. સુદાનમાં તેમની ટુકડીના ઉત્કૃષ્ટ પ્રદર્શન માટે સંયુક્ત રાષ્ટ્રસંઘનો વીરતા પુરસ્કાર તેમની ટુકડીને એનાયત કરાયો.
૨૪ જૂન ૨૦૦૭ ના રોજ લાલ કુપવાડા, જમ્મુ અને કાશ્મીર ખાતે સરહદ પર તૈનાત હતા. ચોકી ૧૪,૦૦૦ ફીટની ઉંચાઈ પર હતી અને તે રાત્રે ૫ મિટર જેટલું દૂર જ જોઈ શકાતું હતું. તાપમાન પણ શૂન્યની નીચે ૫ જેટલું હતું. ૩.૩૦ વાગ્યા આસપાસ સરહદ પર કાંટાળી વાડની પાર શંકાસ્પદ હરકત જોવા મળી. તેમણે તપાસ કરવા નક્કી કર્યું. તેમણે સૈનિકોને તૈનાત કર્યા અને થોડી જ વારમાં ગોળીબાર શરુ થઈ ગયો. તે લગભગ એક કલાક સુધી ચાલ્યો. લાલની આગેવાન હેઠળ સૈનિકોએ સમગ્ર વિસ્તારને ઘેરી લીધો અને સવાર સુધી આતંકવાદીઓની શોધખોળ ચાલુ રાખી. શોધખોળ જ્યારે ઘેરા જંગલના વિસ્તારમાં શરૂ કરાઇ ત્યારે છુપાયેલ આતંકવાદીઓએ ગોળીબાર શરૂ કર્યો. તેમાં બે આતંકવાદીઓને ઠાર મરાયા. જોકે બે સૈનિકો ઘાયલ થયા અને આતંકવાદીઓ છુપાયા હતા તેની નજીક જ પડી ગયા. આ જોતાં ચુની લાલે પોતાની સલામતીને ગણકારી નહિ અને ઘાયલ સૈનિકો તરફ આગળ વધ્યા અને તેમને સલામત સ્થળે ખેંચી ગયા. આમ કરતાં તેમણે બે સાથી સૈનિકોના જીવ બચાવ્યા. વધુ હુમલાખોરો હોવાની શંકાના આધારે વિસ્તારમાં શોધખોળ ચાલુ રહી. તે સંશય સાચો નીકળ્યો અને લાલે ત્રીજા આતંકવાદીને ભાગવાની કોશિષ કરતાં જોયો અને તેને ઠાર માર્યો. પરંતુ આ દરમિયાન તેમને ગોળી વાગતાં પેટના ભાગે ઈજા થઈ અને લોહી વહેવા લાગ્યું. તેમણે પથ્થરની આડ લઈ અને ગોળીબાર ચાલુ રાખ્યો અને તેમના નેતૃત્વ હેઠળ બાકી બે આતંકવાદીઓને પણ મારી નાખ્યા.
તેઓના પત્ની ચિંતા દેવી અને ત્રણ બાળકો-એક પુત્ર અને બે પુત્રીઓએ ગણતંત્ર દિવસ સમારોહ દરમિયાન પુરસ્કાર સ્વીકાર્યો.
અશોક ચક્ર પ્રશસ્તિ પત્ર
અશોક ચક્ર પુરસ્કારની પ્રકાશિત માહિતી:
વીર ચક્ર પુરસ્કાર પ્રશસ્તિપત્ર
વીર ચક્રનું પ્રશસ્તિપત્ર આ મુજબ છે:
સંદર્ભ
શ્રેણી:અશોક ચક્ર વિજેતા શ્રેણી:૨૦૦૭માં મૃત્યુ શ્રેણી:૧૯૬૮માં જન્મ
વલાદર (તા.કોડીનાર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારના ગીર સોમનાથ જિલ્લામાં આવેલા કોડીનાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નારિયેળ, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
રામદાસ ગાંધી
રામદાસ મોહનદાસ ગાંધી (૨ જાન્યુઆરી ૧૮૯૭ – ૧૪ એપ્રિલ ૧૯૬૯) મોહનદાસ કરમચંદ ગાંધીના ત્રીજા પુત્ર હતા. તેમનો જન્મ દક્ષિણ આફ્રિકામાં થયો હતો. તેમને અને તેમની પત્ની નિર્મલાને ત્રણ બાળકો હતા; સુમિત્રા ગાંધી, કનુ ગાંધી અને ઉષા ગાંધી. તેઓ તેમના પિતાની ભારતીય સ્વતંત્રતા ચળવળમાં સક્રિય હતા.
તેમણે ૧૯૩૦ના દાયકામાં થયેલા કઠોર નાગરિક વિરોધ પ્રદર્શનોમાં ભાગ લીધો હતો. વારંવાર જેલમાં રહેવાથી તેમની તબિયત પર ગંભીર અસરો પડી હતી. તેઓ ક્યારેય તેમના પિતા દ્વારા લાદવામાં આવેલી આદર્શવાદી ગરીબી સાથે સમાયોજીત (ઍડજસ્ટ) થઈ શક્યા નહી.
૧૯૬૯માં ૭૨ વર્ષની વયે તેમનું અવસાન થયું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહાત્મા ગાંધી શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૬૯માં મૃત્યુ
મરમઠ
મરમઠ, ભારત દેશ ના પશ્ચિમ માં આવેલ ગુજરાત રાજ્ય ના સૌરાષ્ટ્ર માં આવેલ મહત્વ ના જુનાગઢ જિલ્લાના માણાવદર તાલુકાનું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, મગફળી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામનાં પેંડા પ્રસિદ્ધ છે.
મરમઠના ઇતિહાસ નું સોપાન એટલે ત્યાં વસતાં આહીર જ્ઞાતિનાં વરૂ જેઓ પૂર્વે ક્ષત્રિય કાઠી દરબારનાં વંશજો હતાં તેમનાં આહીર થવાનો ઇતિહાસ મરમઠ સાથે જોડાયેલો છે જેની સાક્ષી પૂરતી વીરગતિ પ્રાપ્ત #બટાર_જેઠવા ની ખાંભી જેને પાળિયો પણ કહે છે તે મરમઠ ગામનાં ગૌચરણ માં જે ખળખળ તરીકે ઓળખાય છે ત્યાં આવેલ છે. જેનું આસ્થા માટે ગામનાં પાદરમાં વાછરદાદા નાં મંદિરમાં પુનઃસ્થાપના કરવામાં આવી છે.
બટાર જેઠવા મૂળ #નાગેશ્રી નાં કાઠી દરબાર જેઓ દ્વારિકા દર્શન માટે યાત્રા કરતા હતા તેઓ સમેગા ગામે આહીર પરિવારમાં રાત્રી વિશ્રામ માટે રોકાયા હતા.
ગામમાં સાદ પડ્યો કે ગાયો નું ધણ વારવા ડફેરો આવ્યા છે..ત્યારે ગાય ને માતા માનનાર બટાર જેઠવા સમેગા ગામનાં લોકો ની સાથે ગાયો ની રક્ષા કરવા રણે ચડ્યા અને વીરગતિ પામ્યા. એવી લોકવાયકા છે કે તેમનું મસ્તક સમેગા પડ્યું અને ધડ લડતું લડતું મરમઠ ગૌચરણ સુધી પહોંચી ગયું.
ગાયો ની સુરક્ષા કરતાં વીરગતિ પામનાર બટાર જેઠવા નાં વંશજો તેમના 3 પુત્ર ને આહીરો એ કન્યા પરણાવી આહીર માં વર્યા એટલે વરૂ કહેવાયા. તેમને 3 ગામ માંડવા, મરમઠ અને કોટડા આહીર દ્વારા આપવામાં આવ્યા.
શ્રેણી:માણાવદર તાલુકો
કુર્કુટાકાર
કુર્કુટાકાર એ ભારે શરીરવાળા, મોટે ભાગે જમીન પર દાણા ચણતા પક્ષીઓનું ગોત્ર છે જેમાં ટર્કી, તેતર, મરઘા, નવી અને જુની દુનીયાના લાવરી પક્ષીઓ વગેરેનો સમાવેશ કરવામાં આવે છે. બીજા સામાન્ય નામોમાં આ પક્ષીઓના ગોત્રને શીકાર માટેનાં પક્ષીઓ પણ કહેવાય છે. આ સમુહ માં ૨૯૦ જેટલી જાતિ છે જેમાંની કોઇ ને કોઇ જાતિતો દુનિયાનાં પ્રત્યેક ખંડ પર જોવા મળી જ જાય છે સિવાય કે તે જગ્યાઓ કે જે રણ કે બરફવાળી એકદમ અંતરીયાળ જગ્યાઓ હોય. પોતાના નજીકના સગા જળમરઘા કરતા વિરુદ્ધ રીતે તેઓ ટાપુ પર પર ઓછા જોવા મળે છે અને ખાસ કરીને દરીયાઇ ટાપુઓ પર, જો માનવ જાતી દ્વારા એમને પરિચાયિત ન કરાયા હોય તો, જોવા મળતા નથી. માનવ સહવાસને કારણે આ ગોત્રની કેટલીય જાતિઓ પાળતું બની છે. આ ગોત્રમાં પાંચ કુળનો સમાવેશ થાય છે.: કુર્કુટ કુળ (મરઘા, લાવરી, તેતર, ફીઝન્ટ, ટર્કી અને ગ્રાઉસ સહીત), નવી દુનીયાની લાવરી, ગીનિફાઉલ,ક્રેસીડૈ કુર્કુટ કુળ, મહાપાદ કુર્કુટ કુળ અને નામશેષ કુર્કુટ કુળ.જ્યાં તેમનો વસવાટ છે ત્યાંની પર્યાવરણ પ્રણાલી અને વિવિધ વનસ્પતિના બીજ ના ફેલાવા માટે તેઓ ખુબ અગત્યના બની રહે છે તદઉપરાંત તેમના માંસ અને ઇંડા માટે તેમજ            મનોરંજન માટેના શિકાર બની રહ્યા હોવાને કારણે તેમને અંગ્રેજીમાં ગેમ-બર્ડસ પણ કહે છે. મોટાભાગના કુર્કુટ સ્વબચાવમાં ઉડી જવા ને બદલે દોડીને ભાગી જવાનું પસંદ કરે છે. મોટાભાગની જાતિઓમાં માદા કરતા નર ખુબ રંગીન પીછા ધરાવતો હોય છે. નર પુછડી ના કે માથા પરના પીછાં ને હલાવવા કે ઢગલા જેવા આકારમાં ગોઠવવા, વિવિધ અવાજના ઉપયોગ, જેવી સંવનન પદ્ધત્તિઓના બહુ ચિવટ પુર્વકના ઉપયોગથી માદાને રીજવે છે. મોટા ભાગે યાયાવર હોતા નથી.
વર્ગીકરણ, તંત્રબદ્ધતા અને ઉત્ક્રાંતિ
હાલમાં અસ્તિત્વ ઘરાવતા કુર્કુટાકાર ગોત્રને એક સમયે સાત કુળમાં વિભાજીત કરવામાં આવ્યા હતું. હવે માનવામાં આવે છે દેખાવે તદ્દન અલગ એવા ગ્રાઉસ અને ટર્કીને, તેમનો તેતર અથવા ફીઝંટમાંથી નજીકના ભુતકાળમાં જ ઉદભવ થયો હોવાથી, અલગ મુકવા જરૂરી નથી. ટર્કીના પુર્વજોએ અમેરીકાના સમશીતોષ્ણ કટિબંધના કેટલાક વિસ્તારો પર કબજો જમાવ્યો એ પછી કોઇ બીજા ફીઝંટની હરીફાઇ ના અભાવે એમના શરીરના કદમાં નોંધપાત્ર વધારો થયો છે. એનાથી વિપરીત રીતે ગ્રાઉસ ના પુર્વજોએ વિપરીત આબોહવામાં વસવાટ કરવાનું સ્વીકાર્યુ ત્યારથી જીવન ટકાવી રાખવા માટે જરૂરી અનુકુલન સાધવા માટે તેમના કદમાં ઘટાડો થયો છે પણ આ જ ઘટાડાને કારણે તેઓ સબ-અાર્કિટિક્ટ પ્રદેશો સુઘી ફેલાઇ શક્યા છે.
કાનસીયો (સર્પ)
કાનસીયો (અંગ્રેજી:File Snake, Western Wart Snake, Little File Snake; દ્વિપદ-નામ: Acrochordus granulatus) એ ગુજરાતમાં દેખાતી સર્પોના કુલ બાર(૧૨) કુટુંબોની ત્રેસઠ (૬૩) જાતિઓમાંની એક બિનઝેરી સર્પની જાતી છે.
ઓળખ
આ સર્પને શરીર પર કાનસ (કાનસ, આરી કે રતેડી તરીકે ઓળખાતું ઓઝારો ઘસવા માટેનું સાધન) ના જેવા ભીંગડા હોવાથી આવું નામકરણ થયું છે. આ જાતીના સર્પમાં માદા નર કરતા લગભગ બમણી લાંબી જોવા મળે છે. વસવાટ પાણીમાં કે પાણીકાંઠે કરે છે. સમગ્ર ગુજરાતના દરીયાકાઠાના વિસ્તારોમાં જોવા મળે છે. સહેલાઈથી હાથમાં આવી જતો હોવાથી અને સ્વભાવે નરમ હોવાથી કેટલાક લોકો આ સાપનો ખાવામાં ઉપયોગ કરે છે.
આહાર
આ સર્પને ભોજન તરીકે માછલી, દેડકા અને અન્ય નાના જળચર ગમે છે.
પ્રજનન
એક પ્રજનન ગાળામાં ૬ થી ૧૦ બચ્ચાને જન્મ આપે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સર્પ શ્રેણી:બિન ઝેરી સર્પ શ્રેણી:બચ્ચાને જન્મ આપતા સર્પ શ્રેણી:પાણીનાં સર્પ
એએમટીએસ રૂટ ૧૫૧/૩
અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ ટ્રાન્સપોર્ટ સર્વિસ રૂટ ૧૫૧/૩ અથવા એએમટીએસ રૂટ ૧૫૧/૩ એ અમદાવાદ મ્યુનિસિપલ ટ્રાન્સપોર્ટ સર્વિસ દ્વારા ચલાવવામાં આવતી અમદાવાદ શહેરી બસ સેવાનો મણીપુર વડ થી વિવેકાનંદ નગર ના વિસ્તારોને સાંકળતો બસ રૂટ છે. આ બસ રૂટ ઝોન -૧૬ ખોખરા-મહેમદાબાદ વિસ્તાર માં વર્ગીકૃત કરવામાં આવ્યો છે. આ રૂટ પ્લેઝર ક્લબ, ઘુમા, બોપલ, ઇન્ડક્ટોથર્મ, સરકારી ટ્યુબવેલ, આબાદનગર, એસ.પી. રીંગ રોડ, આંબલી ગામ, વિક્રમ નગર, ઇસ્કોન, રામદેવ નગર, ભાવનિર્ઝર, સ્ટાર બઝાર, ઉમીયા વિજય સોસાયટી, નહેરૂ નગર, સી.એન. વિદ્યાલય, લો-કોલેજ, ગુજરાત કોલેજ, માદલપુર, નહેરૂ પુલ, લાલ દરવાજા, ખમાસા, રાયપુર દરવાજા, કાંકરીયા, મણીનગર ક્રોસીંગ, મણીયાશા સોસાયટી, ડો. શ્યામાપ્રસાદ મુખર્જી ચોક, કાંસ, જશોદાનગર ક્રોસ રોડ, ત્રિકમપુરા પાટિયા, વટવા પાટિયા, ગેરત નગર, હાથીજણ વડ, ખોડિયારમાતા મંદિર વિસ્તારમાંથી પસાર થાય છે. રૂટનું માનચિત્ર નિચે આપેલ છે.
શટલ સર્વીસ
આ જ રૂટ શટલ સર્વીસ નંબર ૧૫૧/૩/શ તરીકે પણ ચાલે છે જે ઘુમા થી વિવેકાનંદ નગર વચ્ચે ચાલે છે.
આંધળી ચાકળ (સર્પ)
આંધળી ચાકળ કે આંધળી ચાકણ કે ડમોઈ કે દમોઈ કે બે-મોઢાવાળો સર્પ (અંગ્રેજી: Red Sand Boa, John’s Earth Boa, Blunt-tailed Sand Boa, દ્વિપદ-નામ: Eryx johnii) એ ગુજરાતમાં દેખાતી સર્પોના કુલ બાર (૧૨) કુટુંબોની ત્રેસઠ (૬૩) જાતિઓમાંની એક બિનઝેરી સાપની જાતિ છે. આંધળી ચાકળ દક્ષિણ એશિયાના ઘણા દેશોમાં જોવા મળે છે. આ સાપ ઇરાન, પાકિસતાન અને ભારતમાં જોવા મળે છે. આ સાપની કોઇ પેટા જાતિ શોધાઇ નથી. તે ભારતીય ઉપખંડમાં સોથી વધુ જોવા મળે છે તેમ જ સરિસૃપ વર્ગમાં આવે છે. આ સાપને "બે મોઢાવાળા સાપ" તરીકે પણ ઓળખાય છે. ભારતમાં આ સાપ તમિલનાડુ, આંધ્ર પ્રદેશ, કર્ણાટક તથા વાયવ્ય ભાગના સૂકા વિસ્તારોમાં તે બહોળા પ્રમાણમાં જોવા મળે છે. રેતાળ તેમ જ રણ જેવા સૂકા પ્રદેશમાં રેતી પર તે સરળતાથી સરકી શકે છે.
વર્ણન
આ સર્પ પૃખ્તવયના થાયતો પણ બે ફીટથી લાંબા થતા ભાગ્યે જ જોવા મળે છે. ક્યારેક ૩ ફીટ (૯૧ સે.મી.) જેટલા લાંબા નમુના જોવા મળ્યા છે. માથુ ફાચર આકારનું અને સાંકડા નસકોરાવાળું અને અત્યંત જીણી આંખો વાળુ હોવાને લીધે જમીનમાં દર બનાવવા માટે અનુકુલન સાધેલું શરીર છે. નાના ભીંગડાવાળુ નળાકાર શરીર હોય છે. પુછડી બુઠ્ઠી, ગોળાઇવાળી, અને શરીરથી જુદી ન દેખાય એવી હોય છે જેથી સર્પ ટૂંકો લાગે છે. રંગ વિધતા રતાશપડતા કથ્થાઇથી ફીક્કા-પીળાશવાળા રાતા જેટલી જોવા મળે છે.
ભૌગોલીક સીમા
ઇરાનથી લઇને પાકિસ્તાનમાં થઇને પશ્ચિમ, દક્ષીણ અને વાયવ્ય ભારત.
નિવાસસ્થાન
સૂકા, રણ જેવા, જાડીજાંખરા વાળા મેદાનો અને ખડકાળ અને સુકી તળેટીઓવાળા વિસ્તારોમાં રહેવું ગમે. છૂટી રેતી અથવા જલદી ભાંગી જાય તેવા ઢેફાવાળી માટીવાળા વિસ્તારોમાં રહેવું ગમે.
વર્તણૂક
પૂંછડી અને માથાનો આકાર મળતો આવતો હોવાને લીધે અને જ્યારે ભય પામે ત્યારે ગુંચળુ વળીને માથાને બદલે પુંછડી જાણે માથું હોય એ રીતે ઉંચું કરવાની ટેવને લીધે લોકબોલીમાં બન્ને છેડે મોઢાવાળો સાપ પણ કહે છે.
ખોરાક
આ સર્પનો ખોરાક મોટાભાગે ઊંદર, છછુંદર, જેવા નાના સસ્તન પ્રાણીઓ છે. જેને તે ભરડો લઇને મારી નાખે છે અને પછી ખાઇ જાય છે. કેટલાક નમુનાઓ ખોરાકરૂપે ફક્ત બીજા સર્પ પર નભતા જોવા મળ્યા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:જીવવિજ્ઞાન શ્રેણી:પ્રાણીઓ શ્રેણી:સર્પ શ્રેણી:બિન ઝેરી સર્પ શ્રેણી:બચ્ચાને જન્મ આપતા સર્પ
આંબાપાડા (વઘઇ વિસ્તાર)
આંબાપાડા, વઘઇ વિસ્તાર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડાંગ જિલ્લાના એક માત્ર એવા આહવા તાલુકાનું ગામ છે, કે જે વઘઇના પ્રખ્યાત ગીરા ધોધની તેમ જ વનસ્પતિ ઉદ્યાનની નજીક આવેલું છે. ગામની બાજુમાંથી અંબિકા નદી પસાર થાય છે. આંબાપાડા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે.
આ ગામ ખાતે નાગલી, અડદ, વરાઇ જેવા ધાન્યોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
અહીં આવેલા ગિરા ધોધ ખાતે પ્રવાસીઓ આવતા હોવાથી આ ગામના કેટલાક લોકો વાંસમાંથી ખૂબ જ સુંદર અને આકર્ષક રમકડાં તેમ જ સુશોભનને લગતી વસ્તુઓ બનાવે છે અને પ્રવાસીઓને તેનું વેચાણ કરી પોતાની રોજી મેળવે છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
નિર્મલ જીત સિંઘ સેખોં
ફ્લાઈંગ ઑફિસર નિર્મલ જીત સિંઘ સેખોં ભારતીય વાયુસેનામાં અફસર હતા. તેમને ભારત-પાકિસ્તાનના ૧૯૭૧ના યુદ્ધ દરમિયાન શ્રીનગર વાયુસેના હવાઈમથકનું પાકિસ્તાની વાયુસેના દ્વારા કરેલા હુમલા સામે એકહથ્થુ સંરક્ષણ કરવા માટે પરમવીર ચક્રથી મરણોપરાંત સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા. આ સન્માન મેળવનાર ભારતીય વાયુસેનાના તેઓ એકમાત્ર સભ્ય છે. thumb|તેમની મૂર્તિ અને તેમનું હવાઈ જહાજ
શરૂઆતનું જીવન
નિર્મલ જીત સિંઘ સેખોંનો જન્મ ૧૭ જુલાઈ ૧૯૪૫ના રોજ લુધિયાણા જિલ્લો, પંજાબ ના ઈસેવાલ ડાખા ગામ ખાતે થયો હતો. તેઓ માસ્ટર વૉરન્ટ ઑફિસર અને માનદ ફ્લાઈટ લેફ્ટનન્ટ તરલોક સિંઘ સેખોંના પુત્ર હતા. તેઓ ૪ જુન ૧૯૬૭ના રોજ ભારતીય વાયુસેનામાં પાયલોટ અફસર તરીકે નિયુક્તિ પામ્યા હતા.
પરમવીર ચક્ર પુરસ્કાર
૧૯૭૧ના ભારત પાકિસ્તાન યુદ્ધ દરમિયાન તેઓ ૧૮મી સ્ક્વોડ્રન "ધ ફ્લાઈંગ બુલેટ્સ"માં ફરજ બજાવી રહ્યા હતા. તેઓ શ્રીનગર વિમાન મથક પરથી નેટ લડાયક વિમાન ઉડાડતા હતા. ૧૪ ડિસેમ્બર ૧૯૭૧ના રોજ શ્રીનગર વિમાન મથક પર પાકિસ્તાની વાયુસેનાના પેશાવર સ્થિત ૨૬ સ્ક્વોડ્રનના છ એફ-૮૬ વિમાનોએ હુમલો કર્યો. ફ્લાઈંગ ઑફિસર સેખોં તે સમયે ફરજ પર હતા. જેવો પ્રથમ વિમાને હુમલો કર્યો સેખોં બે નેટ વિમાનવાળી વ્યૂહરચનામાં બીજા નેટમાં હવામાં ચડવા આગળ વધ્યા. ફ્લાઈટ લેફ્ટનન્ટ ઘુમાન બીજા નેટ વિમાનમાં નેતૃત્વ કરતા હતા. જેવો શરૂઆતનો બોમ્બ રન વે પર પડ્યો તેઓ ઉડવા માટે આગળ વધ્યા. પ્રથમ નેટ હવામાં અદ્ધર થયું તેની પાછળ ધૂળ ઉડી જેણે ક્ષણવાર માટે સેખોંને પાછળ રાખી દીધા. પરંતુ તુરંત જ તેઓ પણ હવામાં હતા અને બે સેબર વિમાન તરફ તેઓ ધસી ગયા. બે નેટ જેવા હવામાં ચડ્યા તે સમયે જ નેતૃત્વ કરતા ઘુમાન, સેખોંના નેટને દૃષ્ટિમર્યાદામાંથી ખોઈ બેઠા અને બાકીની લડાઈ સેખોંને માટે એકલે હાથે લડવાની રહી. સેખોં એક સેબર પર સીધું જ નિશાન તાકવામાં સફળ રહ્યા. બીજાને પણ આગ ચાંપવામાં સફળ રહ્યા જે રાજૌરી તરફ ધૂમ્રસેર છોડતું જતું દેખાયું.
ત્યારબાદ સેખોંના વિમાન પર ગોળીઓ વાગી અને પરિસ્થિતિ જોતાં તેમને વિમાન મથક પર પાછા ફરવા સલાહ અપાઈ. એવું કહેવાય છે કે તેઓ થોડા સમય માટે વિમાનને સ્થિર કરવામાં સફળ થયા પરંતુ કદાચ નિયંત્રણ તંત્ર નિષ્ક્રિય થઈ જવાને કારણે વિમાન ઉલટું થયું અને નીચેની તરફ પડતું ગયું. આખરી ક્ષણે તેમણે વિમાનમાંથી બહાર ફેંકાવાની કોશિષ કરી જે નિષ્ફળ રહી. વિમાનનો કાટમાળ શ્રીનગર શહેરથી વિમાન મથક તરફ આવતા એક માર્ગ પાસેથી કોતરમાંથી મળ્યો. ભારતીય ભૂમિસેના અને વાયુસેનાના અથાગ પ્રયત્નો છતાં તેમનું પાર્થિવ શરીર ક્યારેય પણ મળી ન શક્યું. આથી તેમના પત્ની અને પરિવાર ખૂબ જ નિરાશ થયો.
તેમની કાર્યવાહીની વિગતવાર માહિતી એર કોમોડોર કૈસર તુફૈલ દ્વારા લિખિત વૃત્તાંતમાંથી મળે છે. તેમને આવડતના વખાણ તેમનું વિમાન તોડી પાડનાર સલીમ મિરઝા બેગ લિખિત એક લેખમાંથી મળે છે. તેમના દ્વારા ૧:૬ની વિષમતા સામે પ્રદર્શિત બહાદુરી, ઉડ્ડયન કલા અને નિર્ણયશક્તિ માટે તેમને ભારતનું યુદ્ધસમયનું સર્વોચ્ચ સન્માન પરમવીર ચક્ર એનાયત કરાયું.
બહુમાન
નિર્મલ જીત સિંઘ સેખોંને તેમની બહાદુરી માટે યાદ કરાય છે અને પંજાબના અનેક શહેરોમાં તેમની મૂર્તિ ઉભી કરાઈ છે.
૧૯૮૫માં બાંધવામાં આવેલ એક દરિયાઈ ટેંકર જહાજને ફ્લાઈંગ ઑફિસર નિર્મલ જીત સિંઘ સેખોં, પીવીસી નામ આપવામાં આવ્યું છે.
વારસો અને લોકપ્રિય માધ્યમમાં તેમનું ચિત્રણ
નિર્મલ જીત સિંઘ સેખોંના માનમાં તેમની મૂર્તિ લુધિયાણા જિલ્લા ન્યાયાલયમાં રાષ્ટ્રધ્વજ દંડ પાસે ઉભી કરવામાં આવી છે. એક નિવૃત્ત કરાયેલ નેટ વિમાન પણ સ્મારકનો ભાગ બનાવાયું છે અને તે મુખ્યદ્વાર પાસે રક્ષકની ભૂમિકા ભજવે છે.
તેમની મૂર્તિ અને એક નિવૃત્ત નેટ વિમાનને ભારતીય વાયુસેના સંગ્રહાલય, પાલમ ખાતે ઉભું કરાયું છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:પરમવીર ચક્ર વિજેતા શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:શીખ ધર્મના અનુયાયીઓ
મટીયાણા
મટીયાણા, ભારત દેશ ના પશ્ચિમ માં આવેલ ગુજરાત રાજ્ય ના સૌરાષ્ટ્ર માં આવેલ મહત્વ ના જુનાગઢ જિલ્લાના માણાવદર તાલુકાનું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, મગફળી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:માણાવદર તાલુકો
બહુસમુદાયીત્વ
બહુસમુદાયીત્વને એક કે એક કરતા વધુ એકકેન્દ્રીય ઉત્ક્રાંતિના લક્ષણ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે: લક્ષણ પરીસ્થિતીઓ કે જે એક કેંદ્રીય અથવા એક સમાન દેખાવ તરફ પાછા ફરેલ લક્ષણો કે જે એક કરતા વધારે પુર્વજો તરફથી મળેલા હોય.
ઉદાહરણ તરીકે, ગરમલોહીવાળા પ્રાણીઓ નો સમુહ બહુસમુદાયીત્વ ધરાવતો હોવાનું કહેવાય છે કેમકે આ સમુદાય સસ્તન પ્રાણીઓ અને પક્ષીઓ બન્નેનો સમાવેશ કરે છે પણ બન્નેના નજીકના પુર્વજો ઠંડાલોહીવાળા હતા. આમ ગરમલોહી હોવાનુ લક્ષણ બન્નેમાં હોવા છતા સસ્તન પ્રાણીઓ અને પક્ષીઓમાં અલગ અલગ રીતે ઉત્ક્રાંતિ પામ્યું છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:જીવવિજ્ઞાન
બજાણા (તા. દસાડા)
બજાણા (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. બજાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભૂગોળ
બજાણા ગામ કચ્છના નાના રણના દક્ષિણ છેડા પર દક્ષિણ-પૂર્વ ખૂણા પર આવેલું છે. તે ૨૩° ૬' ઉત્તર અને ૭૧° ૪૯' પૂર્વ સ્થાન પર આવેલું છે.
ગામમાં બે મોટા તળાવો આવેલા છે.
ઇતિહાસ
બ્રિટિશ શાસન સમયે આ ગામ જત લોકોના હેઠળ હતું. બજાણાના જત મૂળભૂત રીતે સિંધના વાંગા બજારમાંથી આવ્યા હતા જ્યાંથી તેઓને સિંધના શાસકે તેમને તેમના ઘરની બે સ્ત્રીઓના લગ્ન રાજશાસકોમાં ન કરાવતા હાંકી કાઢ્યા હતા. લોકવાયકા મુજબ તે સ્ત્રીઓ સાથે જત અહીં ભાગી આવ્યા હતા અને સિંધના રાજવીઓએ તેમનો પીછો કર્યો હતો. કચ્છ રાજ્યના તે સમયના શાસક રાવ રાયઘણે તેમને આશરો આપવાની ના પાડી હતી અને તેમને ગુજરાતમાં ખદેડી દીધા પરંતુ તેમનો સામનો મુનઘરબિયા ગામ પાસે સિંધની સેના સાથે થયો હતો. જત લોકોએ સમર્પણ કરવાની જગ્યાએ સ્ત્રીઓની સાથે સામૂહિક આત્મહત્યા કરી હતી અને તેમનાં સ્મારકો કચ્છમાં લખુઢ નજીક જોવા મળે છે.
ત્યારબાદ તેઓ કચ્છનું રણ ઓળંગીને મોરબી રાજ્યમાં આવ્યા પરંતુ હજુ પણ સિંધની સેના તેમનો પીછો કરતી હતી. તેઓ થાનગઢ નજીક માંડવ ટેકરીઓ જોડે પહોંચવામાં સફળ થયા અને મુળીના પરમારો પાસે ગયા. પરમારોએ તેમની સહાયતા માટે સંમત થયા અને તેઓ સિંધની સેનાના આક્રમણની રાહ જોતાં ટેકરીઓમાં થોડો સમય રહ્યા. પરંતુ પરમારો મદદે આવ્યા નહી અને તેમના રાજવી લઘધીરસિંહજીએ એક જત સ્ત્રી સુમરીબાઇને નાસી જવામાં મદદ કરી અને તેના ભાઇ હાલોજીને સિંધીઓને સોંપ્યો. સિંધીઓએ સુમરીબાઇનો વાણોદ સુધી પીછો કર્યો જ્યાં તેણીએ આત્મહત્યા કરી, તેણીની કબર હજુ ત્યાં આવેલી છે.
ગુજરાત સલ્તનતના મહમદ બેગડાએ સિંધીઓના આક્રમણને ખાળવા માટે સેના મોકલી. આ સેનાએ સિંધીઓને હાંકી કાઢ્યા અને હાલોજીને મુક્ત કરાવ્યો અને તેને અમદાવાદ લઇ ગયા જ્યાં તેણે ઇસ્લામ ધર્મ અંગીકાર કર્યો. હાલોજીથી ખુશ થયેલા સુલ્તાને તેને રાણપુર નજીકની ખરાબાની જમીન ભેટ આપી. હાલોજી સુલ્તાનની આ દયા હાલોજીના અને લઘધરીજીના નાના ભાઇને એટલી સ્પર્શી ગઇ કે તેઓ સુલ્તાનની સાથે અમદાવાદમાં જોડાયા અને ઇસ્લામ ધર્મ સ્વિકાર કર્યો, જ્યાં સુલ્તાને તેમને બોટાદ અને ચોવીસ ગામોના સૂબા બનાવ્યા. તેમની એક શાખા ધોળકામાં ૧૭૮૦માં સ્થાયી થઇ અને કિલ્લાનો સૂબા બન્યા. મલિક હિમત નામના સૂબા અને તેના વંશજો ધોળકાના કસબાતી તરીકે જાણીતા છે. જત લોકો અમદાવાદ આવ્યા અને સુલ્તાનની કુર્નિશ બજાવી, અને તેઓ સુલ્તાને તેમને ચાંપાનેર પરના આક્રમણમાં સમાવેશ કર્યા. ત્યાં તેમણે બતાવેલી બહાદુરીને કારણ સુલ્તાને તેમને બજાણા સહિત ચોવીસ ગામોની ભેટ ધરી. આના પછી તુરંત, સુલ્તાનની પરવાનગીથી તેઓએ ઝાલાઓના હાથમાંથી માંડલ મેળવ્યું. આ ગામ સુલ્તાને મેળવ્યું પરંતુ પડોશના કેટલાક ગામો જતોએ જાળવી રાખ્યા. મલિક ઇશાજીએ પોતાને વાલિવડા ખાતે સ્થાપિત કર્યો અને મલિક લાખા સિતાપુર અને વાણોદ ખાતે રહ્યો. મલિક હૈદર ખાન બજાણામાં સ્થાયી થયો. મલિક ઇસાજીએ ત્યારબાદ રાવમાસના હાથમાંથી વારાહી જીત્યું અને ત્યાં સ્થાયી થયો. વારાહી અને તેની આજુ-બાજુના ગામો મોટી જતવાડ કહેવાય છે અને બજાણા અને તેની આજુ-બાજુના ગામો નાની જતવાડ કહેવામાં આવે છે.
સંદર્ભ
આ લેખ હવે પબ્લિક ડોમેઇનમાં રહેલા પુસ્તકમાંથી લખાણના અંશો ધરાવે છે:
શ્રેણી:દસાડા તાલુકો
કંચનપુર જિલ્લો, નેપાળ
કંચનપુર જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા મહાકાલી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક કંચનપુર ખાતે આવેલું છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:મહાકાલી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
રોમિલા થાપર
રોમિલા થાપર (૩૦ નવેમ્બર ૧૯૩૧) ભારતીય ઇતિહાસકાર છે. પ્રાચીન ભારત તેમના અધ્યયનનો મુખ્ય વિષય રહ્યું છે. તેમણે હિસ્ટરી ઓફ ઇન્ડિયા સહિત ઇતિહાસ સંબંધિત ઘણા પુસ્તકો લખ્યાં છે.
જીવન પરિચય
રોમિલા થાપરનો જન્મ ૩૦ નવેમ્બર ૧૯૩૧ના રોજ લખનૌના એક સંપન્ન પંજાબી પરિવારમાં થયો હતો. તેમના પિતા દયારામ થાપર ભારતીય સશસ્ત્ર બળમાં ચિકિત્સા સેવાના મહાનિદેશક હતા. પિતાની સૈન્ય નોકરીના કારણે તેમનું પ્રારંભિક શિક્ષણ દેશના વિવિધ શહેરોમાં થયું. બાદમાં તેમણે પુણેની વાડિયા કોલેજ ખાતે ઈન્ટરમિડિએટ્સ ઓફ આર્ટ્સમાં પ્રવેશ મેળવ્યો. પંજાબ વિશ્વવિદ્યાલયમાંથી અંગ્રેજી સાહિત્યમાં સ્નાતકની પદવી મેળવ્યા બાદ તેમણે ૧૯૫૮માં લંડન વિશ્વવિદ્યાલયના સ્કૂલ ઓફ ઓરિએન્ટલ ઍન્ડ આફ્રિકન સ્ટડિઝ ખાતે એ.એલ. બાશમના માર્ગદર્શન હેઠળ ભારતીય ઇતિહાસમાં પીએચડીની પદવી મેળવી. દિવંગત પત્રકાર રોમેશ થાપર તેમના ભાઈ હતા જ્યારે કરણ થાપર તેમના પિતરાઈ ભાઈ છે.
કારકિર્દી અને લેખનકાર્ય
તેમણે ૧૯૬૧-૬૨માં કુરુક્ષેત્ર વિશ્વવિદ્યાલયમાં પ્રાચીન ભારતીય ઇતિહાસ વિષયના રીડર તરીકે વ્યાવસાયિક કારકિર્દીની શરૂઆત કરી. ૧૯૬૩ થી ૧૯૭૦ દરમિયાન દિલ્હી વિશ્વવિદ્યાલય ખાતે રીડર તરીકે ફરજ બજાવ્યા બાદ જવાહરલાલ નહેરુ વિશ્વવિદ્યાલય ખાતે પ્રાચીન ભારતીય ઇતિહાસના પ્રોફેસર તરીકે જોડાયા.
તેમનું લેખન કાર્ય મુખ્યત્ત્વે પ્રાચીન ભારતના ઇતિહાસ પર કેન્દ્રિત રહ્યું છે. તેમણે પ્રાચ્યવાદી નિરંકુશતા, આર્ય પ્રજાતિ અને અશોકની અહિંસા સંબંધી સ્થાપિત માન્યતાઓનું ખંડન કરી પ્રાચીન ઇતિહાસને એક નવા પરિપેક્ષમાં રજૂ કર્યો. તેમનું કાર્ય સામાજિક ઇતિહાસના ક્ષેત્રમાં અગ્રગણ્ય છે. તેમણે સંસ્કૃતિ, સમાજ અને ઇતિહાસ વચ્ચેની કડીઓની ભાળ મેળવી. ઉપરાંત એ પણ સંશોધન કર્યું કે ઇતિહાસ કેવી રીતે બને છે અને કેવી રીતે પ્રસ્તુત કરવામાં આવે છે.
ઉપાધિ અને સન્માન
રોમિલા થાપર કોર્નેલ વિશ્વવિદ્યાલય, પેન્સિલવેનિયા વિશ્વવિદ્યાલય તેમજ પેરિસની કોલેજ ડી ફ્રાંસમાં વિઝિટીંગ પ્રોફેસર રહી ચૂક્યા છે. તેઓ ૧૯૮૩માં ભારતીય ઇતિહાસ કોંગ્રેસના જનરલ પ્રેસિડેન્ટ અને ૧૯૮૯માં બ્રિટીશ અકાદમીમાં કોરસ્પોન્ડીંગ ફેલો તરીકે ચુંટાયા હતા. તેઓને ૧૯૯૩માં પરદેનિયા વિશ્વવિદ્યાલય (શ્રીલંકા) તથા શિકાગો વિશ્વવિદ્યાલય, ૨૦૦૧માં ઇન્સ્ટીટ્યુટ નેશનલ લેંગ્સ એટ સિવિલાઇજેશન્સ ઓરિએન્ટલ (પેરિસ), ૨૦૦૨માં ઓક્સફોર્ડ વિશ્વવિદ્યાલય, કલકત્તા વિશ્વવિદ્યાલય (૨૦૦૨), એડિનબર્ગ વિશ્વવિદ્યાલય (૨૦૦૪) તથા હૈદરાબાદ વિશ્વવિદ્યાલય (૨૦૦૯) દ્વારા માનદ ડૉક્ટરેટની પદવી પ્રદાન કરવામાં આવી છે. ૨૦૦૯માં અમેરિકન એકેડેમી ઓફ આર્ટ્સ એન્ડ સાયન્સિઝના વિદેશી માનદ સદસ્ય તરીકે પસંદ કરાયા હતા. તેઓ ૨૦૧૭ સેન્ટ એન્ટોની કોલેજ, ઓક્સફોર્ડના માનદ ફેલો પણ રહી ચૂક્યા છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ઇતિહાસકાર શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:૧૯૩૧માં જન્મ
કોટડા ચાંદગઢ (તા. પાલનપુર)
કોટડા ચાંદગઢ (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોટડા ચાંદગઢ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલનપુર તાલુકો
ભેંસકાતરી
ભેંસકાતરી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના વઘઇ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. ભેંસકાતરી ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે.
આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
ગાંધી મંદિર, ભતરા
ગાંધી મંદિર ભારતના પૂર્વી કાંઠે ઑડિશા રાજ્યના સંબલપુર જિલ્લામાં ભતરા ખાતે આવેલું છે જેને ૧૯૭૪માં બાંધવામાં આવ્યું હતું. આ મંદિર મહાત્મા ગાંધીને સમર્પિત છે. ગાંધીજીને સમર્પિત એવું ભારતનું આ પ્રથમ મંદિર છે.
ઇતિહાસ
ઈ. સ. ૧૯૬૦ના દાયકામાં સંબલપુરમાં હજી અસ્પૃશ્યતા પ્રવર્તતી હતી. અસ્પૃશ્યતાની આ ઘોર પ્રથાને રોકવા માટે ભતરાના ગ્રામજનોએ તેમના ગામમાં ગાંધી મંદિર બનાવવાનું નક્કી કર્યું. અભિમન્યુ કુમાર, રાયરખોલ વિધાનસભા મત વિસ્તારના પૂર્વ ધારાસભ્યએ પહેલ કરી અને તમામ ગામ લોકોએ તેને ટેકો આપ્યો હતો. ૨૩ માર્ચ ૧૯૭૧ના દિવસે મંદિરનો શિલાન્યાસ કરવામાં આવ્યો હતો અને ઔપચારિક રીતે ૧૧ મી એપ્રિલ ૧૯૭૪ ના દિવસે ઑડિશાના તત્કાલીન મુખ્યમંત્રી નંદિની સત્પથીએ આ મંદિરનું ઉદ્ઘાટન કર્યું હતું.
દેવ અને મંદિરની વિધિ
મંદિરમાં ૩.૫૦ ફૂટની ગાંધીજીની કાંસાની મૂર્તિ સ્થાપિત કરવામાં આવી છે. અશોક સ્તંભ, ભારતનું રાજ્ય પ્રતીક મંદિરના પ્રવેશદ્વાર પર મૂકવામાં આવ્યું છે. ત્રિરંગો, ભારતનો ત્રિકોણીય રાષ્ટ્રધ્વજ મંદિરના શિખર પર લહેરાવવામાં આવ્યો છે. દલિત પૂજારી દ્વારા દરરોજ મંદિરની અંદરના દેવની પૂજા કરવામાં આવી રહી છે. ગાંધીજીના મનપસંદ શાસ્ત્રો ભગવદ ગીતા અને રામ ધૂન રોજ સવારે અને સાંજે વાંચવામાં આવે છે. પ્રજાસત્તાક દિવસ, સ્વતંત્રતા દિવસ અને ગાંધી જયંતી અહીં વિશેષ પ્રસંગો તરીકે ઉજવવામાં આવે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહાત્મા ગાંધી
ઇલોરાની ગુફાઓ
ઈલોરા (મૂળ નામ વેરુળ) એક પુરાતાત્વિક સ્થળ છે, જે ભારત દેશમાં ઔરંગાબાદ, મહારાષ્ટ્ર થી ૩૦ કિ.મિ. (૧૮.૬૦ માઈલ) જેટલા અંતરે આવેલું છે. આ ગુફાઓને રાષ્ટ્રકૂટ વંશે બનાવડાવી હતી. પોતાની સ્મારક ગુફ઼ાઓ માટે પ્રસિદ્ધ ઈલોરા યુનેસ્કો દ્વારા વિશ્વ ધરોહર સ્થળ તરીકે ઘોષિત કરવામાં આવેલું છે.
ઈલોરાના ૩૪ મઠ અને મંદિર ઔરંગાબાદની નજીક ૨ કિમી ક્ષેત્રમાં ફેલાયેલ છે, આને ઊંચી બેસાલ્ટની ઊભા ખડકોની દીવાલો ને કાપી બનાવાયા છે. દુર્ગમ પહાડીઓ વાળા વિસ્તારમાં આવેલી ઈલોરાની ગુફાઓ ૬૦૦ થી ૧૦૦૦ ઈસવીના કાળની છે, જે પ્રાચીન ભારતીય સભ્યતાનું જીવંત પ્રદર્શન કરે છે. બૌદ્ધ, હિંદૂ અને જૈન ધર્મને પણ સમર્પિત પવિત્ર સ્થાન ઈલોરા પરિસર ન કેવળ અદ્વિતીય કલાત્મક સર્જન અને એક તકનીકી ઉત્કૃષ્ટતા છે, પણ આ પ્રાચીન ભારતના ધૈર્યવાન ચરિત્રની વ્યાખ્યા પણ કરે છે.
આ સ્થળ યૂનેસ્કોની વિશ્વ વિરાસતમાં સામેલ છે.
શ્યામશીર (સર્પ)
શ્યામશીર (અંગ્રેજી:Dumeril’s Black-headed Snake, Jerdon’s many tooth Snake; દ્વિપદ-નામ: Sibynophis subpunchtatus) એ ગુજરાતમાં દેખાતી સર્પોના કુલ બાર(૧૨) કુટુંબોની ત્રેસઠ (૬૩) જાતિઓમાંની એક બિનઝેરી સર્પની જાતી છે.
ઓળખ
ખાસ: આ બીનઝેરી સર્પ અને ખુબ ઝેરી સર્પ પ્રવાળ સર્પ વચ્ચે ઓળખમાં ગફલત થઇ શકે એમ છે જે જીવલેણ બની શકે છે. આ સર્પની સામાન્ય લંબાઈ ૧૦ ઈંચ જેટલી જોવા મળે છે પણ મહત્તમ ૧૮ ઇંચની લંબાઈમાં નોંધાયો છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સર્પ શ્રેણી:બિન ઝેરી સર્પ શ્રેણી:ઈંડા મૂકતા સર્પ
મીતડી
મીતડી, ભારત દેશ ના પશ્ચિમ માં આવેલ ગુજરાત રાજ્ય ના સૌરાષ્ટ્ર માં આવેલ મહત્વ ના જુનાગઢ જિલ્લાના માણાવદર તાલુકાનું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, મગફળી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગામમાં કાલેશ્વર મહાદેવનું મંદિર આવેલું છે.
શ્રેણી:માણાવદર તાલુકો
કેલીયા જળાશય યોજના
આ બંધનો પ્રકાર રોલ્ડ ફ્રીલ્ડ ઝોન ટાઇપ છે, જેના આધાર ખડક એમીગ્ડેલોઇડલ પોરફીરીટીક બેસાલ્ટ પ્રકારના છે. આ બંધની પાયાના તળીયેથી મહતમ ઊંચાઇ ૨૭.૫૦ મીટર જેટલી અને બંધની મહત્તમ લંબાઇ ૮૧૪.૦૦ મીટર જેટલી છે. આ બંધ વડે નિર્મિત જળાશય ૩.૨૪ ચોરસ કિલોમીટર વિસ્તાર ધરાવે છે અને તેની એકંદર સંગ્રહ ક્ષમતા ૧૯.૯૮ લાખ ધન મીટર તેમ જ વાસ્તવિક સંગ્રહ ક્ષમતા ૧૯.૨૩ મિલિયન ધન મીટર જેટલી છે. આ જળાશયમાંથી ડાબા કાંઠા પર ૭૭.૨૪૫ કિલોમીટર તેમ જ જમણા કાંઠા પર ૬૬.૮૪૫ કિલોમીટર જેટલી નહેરો બનાવવામાં આવેલ છે, જેના દ્વારા ૬૦૧૪ હેક્ટર જમીનને સિંચાઈ માટે પાણી પૂરું પાડી શકાય છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ગુજરાતના ડેમ શ્રેણી:નવસારી જિલ્લો
વિઠલપુર (તા.કોડીનાર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારના ગીર સોમનાથ જિલ્લામાં આવેલા કોડીનાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે નારિયેળ, ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બીડ, મહુવા તાલુકો, સુરત જિલ્લો
બીડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લાના મહુવા તાલુકાનું ગામ છે. બીડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, શેરડી, કેરી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:મહુવા તાલુકો(જિ.સુરત)
જ્યોતિ પ્રકાશ નિરાલા
કોર્પોરલ જ્યોતિ પ્રકાશ નિરાલા, એસી એ ભારતીય વાયુસેનાની ગરુડ કમાંડો ફોર્સના સભ્ય હતા. તેમને જાન્યુઆરી ૨૦૧૮માં ભારતનો શાંતિકાળનો સર્વોચ્ચ વીરતા પુરસ્કાર અશોક ચક્ર (પુરસ્કાર) એનાયત કરવામાં આવ્યો. આ પુરસ્કાર મેળવનાર તેઓ પ્રથમ એરમેન હતા. તેમને જમીની લડાઈ માટે આ પુરસ્કાર એનાયત થયો તે અનોખી ઉપલબ્ધી હતી. વાયુસેના માટે આ પુરસ્કાર મેળવનાર સુહાસ બિશ્વાસ અને રાકેશ શર્મા બાદ તેઓ ત્રીજા વ્યક્તિ હતા.
શરૂઆતનું જીવન
નિરાલા બદલાદિહ ગામ, રોહતાસ જિલ્લો, બિહારના નિવાસી હતા.
સૈન્ય કારકિર્દી
નિરાલાને ભારતીય વાયુસેનાની ગરુડ કમાંડો ફોર્સમાં ૨૦૦૫માં નિયુક્તિ મળી. તેઓ ઓપરેશન રક્ષકના ભાગરૂપે જમ્મુ અને કાશ્મીરમાં તૈનાત ૧૩મી રાષ્ટ્રિય રાઇફલ્સમાં પ્રતિનિધિ તરીકે તૈનાત કરાયા.
અશોક ચક્ર
તકનિકી જાણકારીના આધારે ગરુડ કમાંડો અને ૧૩મી રાષ્ટ્રિય રાઇફલ્સના સૈનિકોએ બાંદીપુરા જિલ્લો, જમ્મુ અને કાશ્મીરના હાજીન વિસ્તારના ચંદરગર ગામ ખાતે આતંકવાદી વિરોધી કાર્યવાહીની શરૂઆત કરી. તેમની ટુકડી આંતકવાદીઓ જે ઘરમાં છુપાયા હોવાની શંકા હતી તેની નજીક છૂપી રીતે પહોંચ્યા અને તેને ઘેરી લીધું. નિરાલા હળવી મશીનગન સાથે છુપાવાના સ્થળના એક ભાગવાના રસ્તા પાસે આડ લઈ અને ગોઠવાઈ ગયા. તેમણે આ ભાગવાના રસ્તાને બંધ કરી દીધો.
ભાગવાની કોશિષ કરતાં છ આતંકવાદીઓ ગોળીબાર કરતા અને હાથગોળા ફેંકતા તે જ તરફ બહાર ધસી આવ્યા. નિરાલાએ વળતો ગોળીબાર શરૂ કર્યો અને બે 'એ' શ્રેણીના આતંકવાદીઓને ઠાર માર્યા અને બેને ઘાયલ કર્યા. આમ કરતાં તેમને પણ ગોળી વાગી અને ગંભીર ઇજા પહોંચી. અથડામણમાં થયેલ ઇજાઓને કારણે નિરાલા શહીદ થયા અને છ આતંકવાદીઓને પણ ઠાર મરાયા.
૨૬ જાન્યુઆરી ૨૦૧૮ના રોજ સેવા અને અપ્રતીમ સાહસ દર્શાવવા માટે તેમને મૃત્યુપર્યંત અશોક ચક્ર એનાયત કરાયું. તેમને લશ્કર-એ-તોયબાના સ્થાનિક નેતૃત્વને ખતમ કરવાનું શ્રેય અપાય છે. અથડામણમાં લશ્કર-એ-તોયબાના પાકિસ્તાન સ્થિત નેતા ઝકી-ઉર્-રહેમાન લખવીનો પણ ઠાર મરાયો હતો. લખવી ૨૦૦૮ના મુંબઈ હુમલાના યોજનાકારોમાં મુખ્ય હતો.
અંગત જીવન
નિરાલાના લજ્ઞ સુષ્મા નંદ સાથે થયાં હતાં અને તેમને જિજ્ઞાસા કુમારી નામે એક પુત્રી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:૧૯૮૬માં જન્મ શ્રેણી:અશોક ચક્ર વિજેતા
પીપળીયારાજ (તા. વાંકાનેર)
પીપળીયારાજ (તા. વાંકાનેર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંકાનેર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીપળીયારાજ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાંકાનેર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
કુંભાસણ (તા. પાલનપુર)
કુંભાસણ (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કુંભાસણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલનપુર તાલુકો
શિવ પ્રસાદ ગુપ્ત
શિવપ્રસાદ ગુપ્ત (૨૮ જૂન ૧૮૮૩ – ૨૪ એપ્રિલ ૧૯૪૪) એક સ્વપ્નદ્રષ્ટા, પરોપકારી, ભારતીય સ્વતંત્રતા ચળવળના નેતા અને મહાત્મા ગાંધી કાશી વિદ્યાપીઠના સ્થાપક હતા. તેઓ ખૂબ જ શ્રીમંત ઉદ્યોગપતિ અને જમીનદાર પરિવાર સાથે સંબંધિત હોવા છતાં તેમણે પોતાનું આખું જીવન સક્રિયપણે સ્વતંત્રતા સંઘર્ષની વિવિધ ચળવળોમાં ભાગ લેવા અને નાણાકીય સહાય આપવા માટે સમર્પિત કર્યું હતું. તેઓ મહાત્મા ગાંધી, પંડિત જવાહરલાલ નહેરુ, બાલ ગંગાધર તિલક, મદન મોહન માલવિયા અને અન્ય તમામ રાષ્ટ્રવાદી નેતાઓના નજીકના સહયોગી અને મિત્ર હતા, જેઓ ઘણીવાર વારાણસીની મુલાકાતે તેમની સાથે રહેતા હતા અને તેમની સલાહ અને સમર્થન પર આધાર રાખતા હતા.
વારાણસીમાં તેમણે કાશી વિદ્યાપીઠ, ભારત માતા મંદિર, શિવ પ્રસાદ ગુપ્તા હોસ્પિટલ, હિન્દી દૈનિક અખબાર 'આજ' ઉપરાંત અન્ય પ્રકલ્પો અને પ્રવૃત્તિઓની સ્થાપના કરી હતી. અકબરપુર ખાતે તેમણે સ્વદેશી ઉત્પાદિત ખાદીના કપડાંના ઉત્પાદન અને વેચાણને પ્રોત્સાહન આપવા માટે ભારતમાં પ્રથમ ગાંધી આશ્રમ સ્થાપવા માટે ૧૫૦ એકર જમીન આપી હતી.
ભારતીય સ્વતંત્રતા માટેના સંઘર્ષને સરળ બનાવી શકાય તે હેતુથી ગુપ્તાએ ૧૯૨૦માં હિન્દી દૈનિક અખબાર 'આજ'ની શરૂઆત કરી હતી, તેઓ ઘણા વર્ષો સુધી ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસના ખજાનચી તરીકે સંકળાયેલા હતા. તેમણે વારાણસીમાં મહાત્મા ગાંધી કાશી વિદ્યાપીઠની સ્થાપના કરી હતી. તેમણે ભારત માતા મંદિરનું નિર્માણ કર્યું હતું, જેમાં આરસ પર ભારતનો નકશો કોતરવામાં આવ્યો છે. આ મંદિરનું ઉદઘાટન ૧૯૩૬ માં ગાંધીજીએ કર્યું હતું.
૧૯૨૮માં વારાણસી ખાતે આયોજીત પ્રથમ રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસ માટે કુલ ખર્ચ અને વ્યવસ્થા ગુપ્તાએ તેમના નિવાસસ્થાન 'સેવા ઉપવન' ખાતે કરી હતી. ગાંધીજીએ ગુપ્તાને "રાષ્ટ્ર રત્ન" નું બિરુદ આપ્યું હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહાત્મા ગાંધી શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:સ્વાતંત્ર્ય સેનાની શ્રેણી:૧૯૪૪માં મૃત્યુ
ફાંગણી (તા. પેટલાદ)
ફાંગણી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પેટલાદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. તાલુકા મથક પેટલાદથી આશરે ૪-૫ કિ.મી.ના અંતરે વસેલા આ ગામની વસ્તી ૨૦૧૧ની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે ૩૫૯૨ અને કુલ ઘરોની સંખ્યા ૭૫૮ છે. ફાંગણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, બટાટા, શક્કરીયાં તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પેટલાદ તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર