cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ગ્રીક મૂળાક્ષરો
ઇતિહાસ
સ્વરોના સંકેતો મૂળભૂત રીતે સેમિટિક મૂળાક્ષરોમાં ઉપયોગમાં લેવાતા ન હતા. અગાઉ હસ્તલિપીના પશ્ચિમી સેમિટિક પરિવાર (ફોનિશિયન, હર્બ્યુ, મોઆબાઇટ વગેરે.)માં અક્ષર હંમેશા માટે અનિશ્ચિત સ્વર અથવા સ્વર વિનાની સાથે વ્યંજન માટે ઊભો રહ્યો હતો. તેણે લાયકાતમાં ઘટાડો કર્યો ન હતો કારણ કે સેમિટિક ભાષાઓમાં રહેલા શબ્દો ત્રિપક્ષીય મૂળો પર આધારિત છે જે ફક્ત વ્યંજનો દર્શાવે છે અને સ્વરો સંદર્ભથી સ્પષ્ટ છે તેવો અર્થ સ્પષ્ટ કરે છે. તેનાથી વિરુદ્ધમાં, ગ્રીક એ ઇન્ડો-યુરોપીયન ભાષા છે, અને આમ સ્વરોમાં રહેલા તફાવતો અર્થમાં પણ વિશાળ તફાવત પાડે છે. આમ, ગ્રીક મૂળાક્ષર અક્ષરોને બે કક્ષામાં વહેંચે છે, વ્યંજનો ("જે વસ્તુઓ સાથે બને છે") અને સ્વરો, જ્યાં વ્યંજન અક્ષર હંમેશા ઉચ્ચાર કરી શકાય તેવા એકમનું સર્જન કરવા માટે સ્વરો દ્વારા જોડાયેલો હોય છે. જૂની યુગારિટીક મૂળાક્ષરએ માટ્રેસ લેક્શનિસ ની રચના કરી હોવાથી, એટલે કે સ્વરો દર્શાવવા માટે વ્યંજન અક્ષરોનો ઉપયોગ, તેમને કદી પણ પદ્ધતિસર લાગુ પાડવામાં આવ્યા ન હતા.
પ્રથણ સ્વર અક્ષરો એ (આલ્ફા), ઇ (એપ્સિલોન), આઇ (ઇઓટા), ઓ (ઓમિક્રોન), અને વાય (અપ્સિલોન), સેમિટેક ગ્લોટલ, ફેરીન્જિયલ અથવા ગ્લાઇડ વ્યજન તે ગ્રીકમાં મોટે ભાગે જરૂર કરતા નકામા હતા: (આલેફ ),  (હી ),  (યોધ ),  (' ), અને  (વો'' ), અનુક્રમે. પૂર્વ ગ્રીકમાં, જેમાં સમગ્ર રીતે મહત્વાકાંક્ષાનો અભાવ હતો, અક્ષર એચ, (ઇટા), સેમિટિક ગ્લોટલ વ્યંજન નો (હેથ ) લાંબા સ્વર માટે ઉપયોગમાં લેવાતો હતો, અને આખરે અક્ષર ક્યુ (ઓમેગા) લાંબા સમય સુધી અમલી બન્યો હતો. ઇ અને ઓ માટે લાંબા સમય સુધી પૂરા પાડવા અક્ષરોના પરિચયનું કારણ ભાષાની મૌખિક મોર્ફોલોજીમાં રહેલું છે. પ્રાચીન ગ્રીકમાં સંકેતાત્મક અને સંશયાર્થ વચ્ચે ભેદભાવ હતો, જેને ‘ε (ઇ) વિ. η (એચ)’ અને ‘ઓ (O) વિરુદ્ધ ω (ક્યુ)’ની શોધ દ્વારા સ્પષ્ટ કરવામાં આવ્યું હતું. અન્ય સ્વરોમાં ટૂંકા અને લાંબા વચ્ચેના ભેદભાવમાં ગ્રાફિકની જરૂરિયાત ન હતી. શબ્દકોષની ચીજો માટે આ સામાન્ય રીતેબિનજરૂરી લક્ષણ હતું, પરંતુ જ્યાં પણ લાંબા સ્વરો η અને ω મૌખિક પદ્ધતિ બહાર બન્યા હતા અને તેઓ α, ι and υની જેમ સર્વવ્યાપી હતા – તેમને કદાચ ગ્રાફિકલી હોવાનુ માનવામાં આવતા હતા. અન્ય બે લાંબા સ્વરોએ ગ્રાફિક તફાવત મેળવ્યા હતા: લોંગ ક્લોઝ્ડ ઇ (ει) અને લોંગ ક્લોઝ્ડ u (ου) - બન્ને ડાઇગ્રાફ સાથે અનુભવવામાં આવ્યા હતા.
ગ્રીકે વધુમાં ત્રણ નવા વ્યંજન અક્ષરો, Φ (પીએચઆઇ), Χ (સીએચઆઇ) અને Ψ (પીએસઆઇ) વ્યવહારમાં મૂક્યા હતા, જેની રચના કરાઇ હોવાથી મૂળાક્ષરના અંતમાં ઉમેરવામાં આવ્યા હતા. આ વ્યંજનોની ફોનિશિયનમાં તુલનાત્મક એસ્પીરન્ટ (હ સાથે ભળેલું વ્યંજન) અભાવ માટે રચના કરાઇ હતી. પશ્ચિમી ગ્રીકમાં, એક્સનો ઉપયોગ ના માટે અને ના માટે Ψ  — તેથી લેટિન અક્ષરની કિંમત X, પશ્ચિમી ગ્રીક મૂળાક્ષરમાંથી પ્રાપ્ત કરવામાં આવી હતી. આ અક્ષરોની ઉત્પત્તિ વિવાદાસ્પદ છે.
અક્ષર (સાન)નો ઉપયોગ Σ (સિગ્મા) સાથે વિસંગતીમાં થતો હતો. પ્રાચીન સમયમાં સિગ્માએ વિજય હાંસલ કર્યો હતો એ સાન મૂળાક્ષરમાંથી અદ્રશ્ય થઇ ગયું હતું. અક્ષરો (વાઉ, જેને બાદમાં દિગામા) કહેવાતા હતા અને  (કોપ્પા) પણ બિનઉપયોગી સાબિત થયા હતા. અગાઉની ફક્ત પશ્ચિમી ડાયાલેક્ટિક માટે જરૂર પડી હતી અને બાદમાં તેની ક્યારેય પણ જરૂર પડી ન હતી. પરંતુ આ અક્ષરો આયોનિક ન્યુમરિકલ સિસ્ટમમાં રહ્યા હતા, જેમાં સંક્ષિપ્ત સંખ્યાકીય મૂલ્યો સાથે શ્રેણીબદ્ધ અક્ષરોના લખાણનો સમાવેશ થતો હતો. (સેમ્પી), સ્પષ્ટ રીતે આયોનીકા જવલ્લેજ સ્થાનિક પ્રતિકાત્મક ચિહ્ન હતુ, જેને 900ના ટેકા તરીકે ઉત્તરાર્ધમાં લાગુ પાડવામાં આવ્યું હતું. ઉપર ડાબી તરફે ચિહ્નોનો ઉપયોગ કરીને હજ્જારો લખાયા હતા ('1000 માટે A વગેરે.).
ઘણી પાછળથી ગ્રીક મિનીસ્કલ(ઘણુ નાનુ) ઉદભવ થયો હતો, સેન માટે હાલમાં કોઇ ઐતિહાસિક મિનીસ્કલનું અસ્તિત્વ નથી. અન્ય અક્ષરો માટેનું સંક્ષિપ્ત સ્વરૂપનો ફક્ત ક્રમાંક તરીકે જ ઉપયોગ થતો હતો. ) જો દિગામા અથવા ΣΤ/στ ઉપલબ્ધ ન હોય તો તેના બદલે ક્રમાંક 6 માટે આધુનિક ગ્રીકો જૂના યુક્તાક્ષરનો ઉપયોગ કરે છે જેને સ્ટીગ્મા કહેવાય છે (. 90 માટે આધુનિક ઝેડ -આકારના ક્વોપાનો ઉપયોગ થતો હતો :,. (યાદ રાખો કે કેટલાકવેબ બ્રાઉઝર/ફોન્ટ મિશ્રણો અહીં અન્ય ક્વોપા દર્શાવશે.)
મૂળભૂત રીતે તે ગ્રીક મૂળાક્ષરના વિવિધ સ્વરૂપો હતો, તેમાં સૌથી અગત્યના વેસ્ટર્ન (ચેલ્સિડીયન) અને ઇસ્ટર્ન (આયોનિક) ગ્રીક હતા. અગાઉનાએ જૂના ઇટાલિક મૂળાક્ષરને અને તે સમયથી લેટિન મૂળાક્ષરને વેગ આપ્યો હતો, જ્યારે અક્ષર એ વર્તમાન ગ્રીક મૂળાક્ષરનો પાયો છે. એથેન્સનો મૂળભૂત રીતે સત્તાવાર દસ્તાવેજો માટે એટિક હસ્તપ્રત જેમ કે કાયદાઓ અને હોમરની કૃતિઓ માટે ઉપયોગ થતો હતો: તેમાં આલ્ફાથી લઇને અપ્સિલોન સુધીના અક્ષરોનો જ સમાવેશ કરે છે અને લાંબા "ઇ" ઉચ્ચારણને બદલે "એચ" ઉચ્ચારણ કરવા માટે અક્ષર ઇટાનો ઉપયોગ થાય છે. ઈ.સ.પૂ. 403માં, એથેન્સે તેના ધોરણ તરીકકે આયોનિક હસ્તપ્રત અપનાવી હતી અને તરત જ અન્ય વર્ઝન અદ્રશ્ય થઇ ગયા હતા.
thumb|right|નેશનલ આર્કાઇયોલોજિકલ મ્યુઝિયમ ઓફ એથેન્સમાં કુંભારકામ પર પ્રાચીન ગ્રીક મૂળાક્ષર ત્યારથી ગ્રીક ડાબેથી જમણી બાજુ લખવામાં આવતું હતું, પરંતુ મૂળભૂત રીતે જમણેથી ડાબી બાજુ લખાતુ હતુ (અસમપ્રમાણતાવાળા કેરેક્ટરો સાથે) અને તેની વચ્ચે અન્ય રીતે લખાતુ હતું અથવા મોટે ભાગે બૌસ્ટ્રોફેડોન શૈલીમાં લખાતુ હતુ, જ્યાં પછીની લાઇનો દિશાઓ વારે વારે બદલતી હતી.
હેલેનીસ્ટિક ગાળામાં, એરિસ્ટોફેન્સ ઓફ બાયઝેન્ટિયમે ગ્રીક અક્ષરોમાં ઉચ્ચારણ ચોક્કસતા માટે વિશેષકની રજૂઆત કરી હતી. મધ્યકાલીન યુગમાં, ગ્રીક હસ્તપ્રતમાં લેટિન મૂળાક્ષર જેવા સમાંતર ફેરફારો થયા હતા : જ્યારે જૂના સ્વરૂપોને યાદગાર હસ્તપ્રત, અનશિયલ(ચોથાથી આઠમા સૈકા દરમ્યાન મળેલા આધુનિક કેપિટલ અક્ષરોને મળતા અક્ષરોમાં કરેલા લખાણનું એવો અક્ષર અથવા એવા અક્ષરમાં લખેલ દસ્તાવેજ)અને આખરે સંક્ષિપ્ત લિપીનો પ્રભાવ રહ્યો હતો. અક્ષર σ ને શબ્દના અંતે ς પણ લખી શકાય છે, જે લેટિન લાંબા અને ટૂંકાનો સમાંતર ઉપયોગ દર્શાવે છે .
અક્ષરના નામો
દરેક ફોનિશિયન અક્ષરનું નામ એ શબ્દ હતો કે જેનો પ્રારંભ તે અક્ષર દ્વારા રજૂ થતા ધ્વનિની સાથે થતો; આમ ʾએલેફ, શબ્દ "ઓએક્સ"ને ગ્લોટલ સ્ટોપ , બેટ માટે, અથવા ધ્વનિ માટે "હાઉસ" અને તે રીતે સ્વીકારવામાં આવ્યો હતો. જ્યારે અક્ષરોને ગ્રીકો દ્વારા સ્વીકારવામાં આવ્યા હતા ત્યારે, મોટા ભાગના ફોનિશિયન નામોને જાળવી રાખવામાં આવ્યા હતા અથવા તો ગ્રીક ફોનોલોજીમાં બંધ બેસે તે રીતે થોડા સુધારવામાં આવ્યા હતા; આમ, ʾએલેફ, બેટ, જિમેલ આલ્ફા, બીટા, ગામા બની ગયા હતા. આ ઉધાર નામોનો અક્ષરોના લેબલ સિવાય ગ્રીકમાં કોઇ અર્થ ન હતો. જોકે, થોડા સંકેતો કે જેમને ઉમેરવામાં આવ્યા હતા અથવા ગ્રીક્સ અક્ષરો દ્વારા સુધારવામાં આવ્યા હતા તે હકીકતમાં તો અર્થપૂર્ણ નામો હતા. ઉદાહરણ તરીકે, o મિક્રોન અને o મેગા નો અર્થ "નાનો o" અને "મોટો o" એમ થાય છે. તેજ રીતે, e સિલોન and u સિલોન નો અર્થ અનુક્રમે "શુદ્ધ e" અને "શુદ્ધ u" થાય છે.
મુખ્ય અક્ષરો
નીચે આપેલા કોષ્ટકમાં ગ્રીક અક્ષરોની તેમજ તેમના સ્વરૂપોનુ જ્યારે રોમનીકરણ કરવામા આવ્યું હતું તેની યાદી આપવામાં આવી છે. આ કોષ્ટક વધુમાં સમાન ફોનિશિયન અક્ષર પણ પૂરા પાડે છે, જેમાંથી દરેક ગ્રીક શબ્દ મેળવવામાં આવ્યો હતો. આંતરરાષ્ટ્રીય ફોનેટિક આલ્ફાબેટનો ઉપયોગ કરીને ઉચ્ચારણોની લિપી તૈયાર કરવામાં આવી હતી.
નીચે આપવામાં આવેલા પ્રાચીન ઉચ્ચાર એ 5મી સદીના ઉત્તરાર્ધમાં અને 4થી સદીના (ઈ.સ.પૂ.) પૂર્વાધમાં એટિકના પુનઃબંધારણ કરેલા ઉચ્ચાર છે. પ્રાચીન સમય પહેલાના સમયમાં અથવા એટિન ડાયલેક્ટિક સિવાયનામાં કેટલાક અક્ષરોના અલગ ઉચ્ચારો થતા હતા. વધુ વિગત માટે જુઓ, ગ્રીક આલ્ફાબેટનો ઇતિહાસ અને પ્રાચીન ગ્રીક ફોનોલોજી. પ્રાચીન યુગ પછીના પ્રાચીન ગ્રીક ઉચ્ચાર પરની વિગતો માટે જુઓ, કોઇન ગ્રીક ફોનોલોજી.
ભિન્ન સ્વરૂપો
કેટલાક અક્ષરો મોટે ભાગે મધ્યયુગીન સંક્ષિપ્ત હસ્તલખાણમાં ભિન્ન આકારોમાં સ્થાન છે, ગ્રીકની સામાન્ય ટાઇપોગ્રાફીમાં તેમનો ઉપયોગ સ્પષ્ટ રીતે ફોન્ટના પ્રકારની બાબત છે, ત્યારે કેટલાક સ્વરૂપોને યુનિકોડમાં અલગ એનકોડીંગ આપવામાં આવ્યા છે.
કાલગ્રસ્ત શબ્દો
નીચે જણાવેલા શબ્દો નિયત ગ્રીક મૂળાક્ષરનો ભાગ નથી, પરંતુ તે ચોક્કસ ડાયાલેક્ટિકમાં પ્રાચીન સમય પૂર્વે વપરાશમાં હતા. શબ્દો દિગામા, સાન, ક્વોપ્પા અને સેમ્પીનો ઉપયોગ પણ ગ્રીક સંખ્યાઓમાં થતો હતો.
શબ્દોનો ટી સુધીનો ક્રમ ફોનિશિયનમાં અથવા હેબ્રુ મૂળાક્ષરમાં આવે છે.
વિશેષક
પોલીટોનીક ઓર્થોગ્રાફીમાં પ્રાચીન ગ્રીક માટે પરંપરાગત રીતે ઉપયોગ થાય છે, સ્વરો વિશેષક ધરાવી શકે છે તેના નામોમાં ભારપૂર્વકનો ઉચ્ચાર અને શ્વાસોચ્છાસનો સમાવેશ થાય છે. ભારપૂર્વકના ઉચ્ચારો ગંભીર ભારપૂર્વકનો ઉચ્ચાર, ઉદાસ ભારપૂર્વકનો ઉચ્ચાર , અને સર્કમફ્લેક્સ ( સ્વરનું હૃસ્વ કે દીર્ઘત્વ ) ભારપૂર્વકનો ઉચ્ચાર છે.. પ્રાચીન ગ્રીકમાં આ ભારપૂર્વકના ઉચ્ચારો સ્વરો પર ઠોકી બેસાડેલા ભારપૂર્વકના ઉચ્ચારોના વિવિધ સ્વરૂપોનો સંકેત આપે છે. રોમના ગાળાના અંત સુધીમાં ઠોકી બેસાડેલા ભારપૂર્વકના ઉચ્ચારો દબાયેલા ભારપૂર્વકના ઉચ્ચારોમાં વિકસ્યા હતા અને તે પછીના ગ્રીકમાં આ તમામ ભારપૂર્વકના ઉચ્ચારો દબાયેલા સ્વરોનો સંકેત આપતા હતા. શ્વાસોચ્છાસ (બ્રીધીંગ) એ રફ બ્રીધીંગ છે, જે શબ્દના પ્રારંભમાં થતા  ધ્વનિનો સંકેત આપે છે અને સરળ બ્રીધીંગ, એ શબ્દના પ્રારંભમાં થતા ધ્વનિ ના અભાવનો સંકેત આપે છે. શબ્દ આરએચઓ (ρ), સ્વર નહી હોવા છતાંયે હંમેશા તે જ્યારે શબ્દનો પ્રારંભ કરે ત્યારે રફ બ્રીધીંગ ધરાવે છે. ગ્રીકમાં વપરાતા અન્ય ડાયાક્રિટીક ડાઇયરસિસ ( સ્વરનો સ્વતંત્ર ઉચ્ચાર થાય છે તે બતાવનારું ચિહ્ન), સ્વરવિચ્છેદનો નિર્દેશ આપે છે. 1982માં જૂની સ્પેલીંગ પદ્ધતિ પોલીટોનીક તરીકે જાણીતી હતી, જેને મોનોટોનીક પદ્ધતિ બનાવવા માટે સરળ બનાવવામાં આવી હતી, જે હાલમાં ગ્રીસમાં સત્તાવાર છે. ભારપૂર્વકના ઉચ્ચારોને ઘટાડીને એક કરવામાં આવ્યા હતા, ટોનોસ, અને બ્રીધીંગને કાઢી નાખવામાં આવ્યા હતા.
ડાઇગ્રાફ અને સંયુક્ત સ્વરો
ડાઇગ્રાફ એ શબ્દોની જોડી છે, જે એક ધ્વનિ લખવા માટે વપરાય છે અથવા ધ્વનિનું મિશ્રણ છે જે શ્રેણીમાં લખેલા શબ્દોને અનુરૂપ નથી. ગ્રીકની સાચી જોડણીની કળામાં વિવિધ ડાઇગ્રાફનો સમાવેશ થાય છે જે સ્વર શબ્દોની વિવિધ જોડી ધરાવે છે, જેનો ઉપયોગ સંયુક્ત સ્વર તરીકે ઉચ્ચાર કરવામાં થાય છે, પરંતુ તેને ઉચ્ચારમાં સંક્ષિપ્ત રૂપ આપીને એકાક્ષર કરવામાં આવ્યો છે. આધુનિક ગ્રીકના આમાંના કેટલાક લાક્ષણિક વિકાસ દર્શાવે છે, પરંતુ કેટલાક પહેલેથી જ પ્રાચીન ગ્રીકમાં સમાવિષ્ટ છે. તેમાંના કોઇ પણ મૂળાક્ષરના શબ્દ તરીકે ઓળખાતા નથી. બાયઝાન્ટાઇન ગાળા દરમિયાન, તે આયોટા સબસ્ક્રિપ્ટ તરીકે ડાઇગ્રાફમાં સાયલંટ આયોટા તરીકે લખવામાં પ્રચલિત બન્યા હતા. .
ગ્રીક મૂળાક્ષરનો અન્ય ભાષાઓ માટે ઉપયોગ
ગ્રીક મૂળાક્ષરનો ઉપયોગ હંમેશા માટે ગ્રીક ભાષા લખવા માટે થતો હતો. જોકે, વિવિધ સમયે અને વિવિધ સ્થળોએ તેનો ઉપયોગ અન્ય ભાષા લખવા માટે થતો હતો. .
વધારાના અક્ષરો સાથે
વિવિધ મૂળાક્ષરોમાં થોડા વધારાના અક્ષરો સાથેના ગ્રીક મૂળાક્ષર વધારાનો સમાવેશ થાય છે. અક્ષરોમાં કરેલા લખાણનું એવો અક્ષર અથવા એવા અક્ષરમાં લખેલ દસ્તાવેજ) સ્વરૂપ]] જાળવી રાખે છે, જે આજે ગ્રીકમાં વપરાતા સ્વરૂપથી અલગ છે. (ગેલિક સ્ક્રીપ્ટમાં વપરાતા લેટિન અક્ષરોના સ્વરૂપ સાથે તુલના કરતા)
મેળવવામાં આવેલા મૂળાક્ષરો
એવું પણ વિચારવામાં આવે છે અર્મેનીયન મૂળાક્ષરના સંભવિત વંશજ હશે અને તેમનો પ્રભાવ જ્યોર્જીયન મૂળાક્ષર પર હતો.
ગણિતમાં ગ્રીક
ગ્રીક પ્રતીકોનો પરંપરાગત રીતે ગણિત, ભૌતિકશાસ્ત્ર અને અન્ય વિજ્ઞાનમાં એક નામ તરીકે ઉપયોગ થાય છે. લેટિન પાત્રોને એકત્ર કરતા, લેટિન પાત્રો સામાન્ય રીતે પરિવર્તનશીલતાનો, જ્યારે ગ્રીક પરિબળોનો સંકેત આપે છે. ઘણા પ્રતીકો પરંપરાગત અર્થો ધરાવે છે, જેમ કે તરલ ડાયનેમિક્સમાં હૂમલાના ખૂણા માટે નીચલા સ્તરનો આલ્ફા (α), લવાદી રીતે નાના સકારાત્મક ક્રમાંક માટે નીચલા સ્તરનો એપ્સિલોનl (ε), સરવાળા માટે મોટો સિગ્મા, અને નિયત વિષયાંતર માટે નીચલા સ્તરનો સિગ્મા(σ).
ગ્રીક સંકેત લેખન
કોમ્પ્યુટર્સમાં ઉપયોગ માટે, વિવિધ પ્રકારના સંકેત લેખનનો ગ્રીક ઓનલાઇન માટે ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો, તેમાંના કેટલાકનું આરએફસી 1947માં દસ્તાવેજીકરણ કરવામાં આવ્યું હતું.
યુનિકોડમાં ગ્રીક
આધુનિક અને પ્રાચીન ગ્રીકમાં સામાન્ય સતત ટેક્સ્ટ માટે સારી રીતે યુનિકોડ પોલીટોનીક સાચી જોડણીને ટેકો આપે છે અને એટલું જ નહી એપિગ્રાફી માટે ઘણા કાલગ્રસ્ત સ્વરૂપને પણ ટેકો આપે છે. મિશ્રીત પાત્રોના ઉપયોગ સાથે, યુનિકોડ ગ્રીક માન્યતા અને ડાયાલેક્ટોલોજી અને વિવિધ અન્ય ખાસ જરૂરિયાતો પણ ટેકો પૂરો પાડે છે. જોકે, અત્યંત આધુનિક ટેક્સ્ટ જે એન્જિન પૂરા પાડે છે જે મિશ્રીત પાત્રોને સારી રીતે ટેકો પૂરો પાડતા નથી, જોકે માક્રોન અને એક્યુટ સાથે આલ્ફાને U+03B1 U+0304 U+0301 તરીકે રજૂ કરી શકાય આ ભાગ્યે સારી રીતે કામગીરી બજાવે છે:.
બ્લોક કોપીક મૂળાક્ષરને પણ ટેકો પૂરો પાડે છે. અગાઉ મોટા ભાગના કોપીક અક્ષરો સમાન દેખાતા ગ્રીક અક્ષરો સાથે કોડ પોઇન્ટની વહેંચણી કરી હતી; પરંતુ ઘણા શાળાકીય કામોમાં, બન્ને સ્ક્રિપ્ટ આકાર લે છે, જેમાં તદ્દન અલગ અક્ષરના આકાર હોય છે, તેથી યુનિકોડ 4.1, કોપ્ટીક અને ગ્રીક અલગ પડી ગયા હતા. કોપ્ટીક અક્ષરોની સાથે કોઇ પણ ગ્રીક સમાનતા હજુપણ બ્લોકમાં નથી.
પોલીટોનીક ગ્રીક લખવા માટે, જે તે વ્યક્તિ ડાયાલેક્ટિકલ માર્કને મિશ્રીત કરતા અથવા ગ્રીક દ્વારા લંબાવવામાં આવેલા બ્લોક (U+1F00 to U+1FFF)માં અગાઉથી કંપોઝ કરેલા પાત્રનો ઉપયોગ થાય છે.
મિશ્રણ અને અક્ષર મુક્ત ડાયાક્રિટીક્સ
મિશ્રણ અને જગ્યા છોડવી (અક્ષર મુક્ત) ડાયાક્રિટીકલ નિશાની ગ્રીક ભાષાને લાગે વળગે છે.
ગ્રીક મૂળાક્ષરના પેટાજૂથ સાથે એનકોડીંગ
આઇબીએમ કોડ પાના 437, 860, 861, 862, 863, અને 865માં અક્ષરો ΓΘΣΦΩαδεπστφ (ß માટે વૈકલ્પિક અર્થઘટન તરીકે વત્તા β).
ટાઇપોગ્રાફી
શ્રેણી:ગ્રીક મૂળાક્ષર શ્રેણી:ગ્રીક અક્ષરો શ્રેણી:રેકોર્ડેડ ઉચ્ચારો સહિતના લેખો
મૂર્તિ
ઘાતુ, પથ્થર, દાંત, લાકડું, સિમેન્ટ, પ્લાસ્ટર ઓફ પેરીસ, કાચ, રેતી, પ્લાસ્ટિક કે માટી વગેરેનો ઉપયોગ કરી દેવ-દેવી વગેરેની બનાવવામાં આવેલી પ્રતિમાને મૂર્તિ કહેવામાં આવે છે. ભારતીય ઉપખંડમાં સૌથી મહત્વના તેમ જ વિશ્વમાં સૌથી પ્રાચીન ગણાતા હિંદુ ધર્મના લોકોમાં મુર્તિ પૂજાનું ખુબ જ મહત્વ છે. હિંદુધર્મમાં, મૂર્તિ એટલે, ચિત્ર કે ધાતુ, પથ્થર, લાકડું, હાથીદાંત વગેરેની બનાવેલી શરીરપ્રતિમા, પૂતળું, બાવલું, જેવા શિલ્પ સ્વરૂપે, દૈવીઆત્માને વ્યક્ત કરતું (મૂર્ત) સ્વરૂપ. દૈવી ભક્તિમાર્ગમાં મૂર્તિપૂજાના માધ્યમે ઈશ્વર સાથે વ્યક્તિગતપણે ઊંડો પ્રેમસંબંધ જોડવાની લાગણી મધ્યસ્થ હોય છે. મૂર્તિને ઈશ્વરનું સ્વરૂપ માની ભક્ત તેની સેવાપૂજા કરે છે, સવારે મૂર્તિને જગાડે છે, સ્નાન, શણગાર, ભોજન, પ્રસાદ, આરતિ, શયન જેવી વિધિઓ દ્વારા મૂર્તિના માધ્યમે ઈશ્વર સાથેનો પોતાનો પ્રેમસંબંધ અને ભક્તિભાવ વ્યક્ત કરવાનો આશય હોય છે. આર્ય સમાજ અને બ્રહ્મોસમાજ જેવા કેટલાંક હિંદુ સંપ્રદાયો મૂર્તિપૂજાને નકારે છે, અને તેને ’ઢિંગલા ઢિંગલીના ખેલ’ સાથે સરખાવે છે.
મૂર્તિની આવશ્યકતા સંબંધમાં ભગવદ્ગોમંડલમાં લખ્યા પ્રમાણે, વિદ્યાવિજયજી મહારાજ જણાવે છે કે, અસલી વસ્તુ આપણી પાસે નથી, તો તેની પિછાણ માટે તેની આકૃતિ એક મોટું સાધન છે. સાધુની પિછાણ તેના ભેખથી થાય છે. જુદા જુદા પ્રાંતના લોકોને તેના પહેરવેશથી ઓળખી શકીએ છીએ. તે પ્રમાણે સાક્ષાત્ પરમાત્મા અહીં નથી અને મૂર્તિ તેની સાક્ષાત્ પ્રતિકૃતિ ન હોવા છતાં પણ શાસ્ત્રોમાં વર્ણવેલ તેમના રૂપ અનુસાર તેની મૂર્તિ બનાવી, તે મૂર્તિમાં તેમનો આરોપ કરીને એ મૂર્તિ અમારા પરમાત્મા સમાન છે અને આ મૂર્તિથી અમે વીતરાગ દશા પ્રાપ્ત કરી શકીએ છીએ એમ માનવું જોઈએ. પરમાત્માથી જેટલો ફાયદો છે તેટલો તેની મૂર્તિથી પણ છે.
ધાર્મિક મહત્વ
ભારતીય આધ્યાત્મિક જગતમાં સગુણ અને નિર્ગુણ, આ બે સ્વરુપે ભગવાનની ઉપાસના થાય છે. શાસ્ત્રકારોએ ત્રણ પ્રકારની પૂજા બતાવી છે: (૧) સ્મરણપૂજા, (૨) દર્શનપૂજા અને (૩) સ્પર્શનપૂજા. એકાંતમાં શાંત જગ્યાએ બેસી પરમાત્માનું સ્મરણ કરવું, તેની માળા ફેરવવી તે સ્મરણપૂજા. જેનું સ્મરણ કરીએ છીએ, તેનાં દર્શનની ઈચ્છા થાય છે. સાક્ષાત્ પરમાત્માનું દર્શન થવું તો દુર્લભ છે, તેથી તેની મૂર્તિનાં દર્શનથી આપણે પ્રસન્ન થઈએ છીએ. દર્શન પછી તે વસ્તુ ઉપર જ્યાદા પ્રેમ જાગ્રત થાય તો તેને ભેટવાની ઈચ્છા થાય છે. તેને ભેટીને આપણે તલ્લીન થઈ જઈએ છીએ. આ સ્પર્શનપૂજા છે.
માર્ગ
શ્રેણી:ભૂગોળ
ડભાણ (તા. હાલોલ)
ડભાણ (તા.હાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ડભાણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હાલોલ તાલુકો
પાલડી (તા. બાયડ)
પાલડી (તા. બાયડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાલડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
માચીયાળા મોટા (તા. અમરેલી)
માચીયાળા મોટા (તા. અમરેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા અમરેલી તાલુકાનું એક  ગામ છે. માચીયાળા મોટા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:અમરેલી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ચાસવડ
ચાસવડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગ અને દક્ષિણ ભાગને જોડતા ભરુચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નેત્રંગ તાલુકાનું એક  ગામ છે. ચાસવડ ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે.
આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
શ્રેણી:નેત્રંગ તાલુકો
નવા નાના (તા. ખેડબ્રહ્મા)
નવા નાના (તા. ખેડબ્રહ્મા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  ખેડબ્રહ્મા તાલુકામાં આવેલું  એક ગામ છે. નવા નાના ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખેડબ્રહ્મા તાલુકો
ડોલરના વાસણા
ડોલરના વાસણા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  ગાંધીનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૪ (ચાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ગાંધીનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ડોલરના વાસણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી, રાઇ, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ગાંધીનગર તાલુકો
બામરોલી (તા. બોડેલી)
બામરોલી (તા. બોડેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બોડેલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બામરોલી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્ય વસ્તી આદિવાસીઓની છે.
શ્રેણી:બોડેલી તાલુકો
કોલીયાપાડા
શ્રેણી:નેત્રંગ તાલુકો
ખિલજી વંશ
ખલજી વંશ અથવા ખિલજી વંશ ઇ.સ. ૧૨૯૦ થી ઇ.સ. ૧૩૨૦ સુધી ભારતીય ઉપખંડના મોટા વિસ્તારોમાં શાસન કરનાર મુસ્લિમ વંશ હતો. તેની સ્થાપના જલાલ ઉદ્ દીન ફિરોઝ ખિલજીએ કરી હતી અને તે દિલ્હી સલ્તનત વડ ભારતમાં શાસન કરનાર બીજો વંશ બન્યો હતો. આ વંશ તેના અવિશ્વાસ, ક્રુરતા તેમજ દક્ષિણમાં હિંદુઓ પરના આક્રમણો વડે અને મોંગોલોના આક્રમણોને રોકી રાખવા માટે જાણીતો બન્યો હતો.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભારતનો ઇતિહાસ
વડનગર રેલ્વે સ્ટેશન
ઇતિહાસ
"The Company and its Early History", ૧૯૨૩ મુજબ આ રેલ્વે લાઇન ગાયકવાડના શાસન હેઠળ બરોડા રાજ્ય વડે શરૂ કરાઇ હતી, જેમણે ૧૮૬૦ના દાયકામાં વિવિધ સ્થળોએ રેલ્વે લાઇન નાખવાની શરૂઆત કરી હતી. આ લાઇન નાખવા પાછળનો હેતુ અમેરિકન આંતરયુદ્ધથી અમેરિકા-ઇંગ્લેન્ડ વચ્ચે કથળેલા વેપારનો ફાયદો ઉઠાવીને કપાસના પાકને ઇંગ્લેન્ડ નિકાસ કરવાનો હતો.
૧૮૮૭માં મહેસાણા, વિસનગર અને વડનગરનો રેલ્વે માર્ગનો પાયો નંખાયો હતો તેમજ ૧૮૮૮માં તે ખેરાલુ સુધી વિસ્તૃત કરાઇ હતી. ૧૯૦૯માં આ લાઇન તારંગા સુધી વિસ્તૃત થઇ હતી.
આ સ્ટેશન હાલમાં મહેસાણા-તારંગા હિલ માર્ગના ગેજ રૂપાંતરણ માટે બંધ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો શ્રેણી:મહેસાણા જિલ્લાનાં રેલ્વે સ્ટેશનો
વન અનુસંધાન સંસ્થાન (દહેરાદુન)
thumb|300px|right| વન અનુસંધાન સંસ્થાન, [[દહેરાદુન, દૂરથી]] thumb|300px|right| વન અનસંધાન સંસ્થાન, મુખ્ય દ્વાર thumb|300px|right| વન અનુસંધાન સંસ્થાન (એફ઼ આર આઈ), [[૧૯૧૭]] ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પહાડી રાજ્ય ઉત્તરાખંડના મુખ્ય શહેર એવા દહેરાદુન શહેરમાં આવેલા ઘંટાઘરથી ૭ કિ.મી. દૂર દેહરાદૂન-ચકરાતા મોટર-યોગ્ય માર્ગ પર સ્થિત ભારતીય વન અનુસંધાન સંસ્થા' ભારત દેશનું સૌથી મોટું વન આધારિત પ્રશિક્ષણ સંસ્થાન છે. ભારત દેશના અધિકાંશ વન અધિકારીઓ આ જ સંસ્થાનમાં પ્રશિક્ષણ લઇ ચુક્યા છે. વન અનુસંધાન સંસ્થાનનું ભવન ખુબ જ શાનદાર છે તથા અહીં એક સંગ્રહાલય પણ આવેલું છે.
આ સંસથાનની સ્થાપના ઇ. સ. ૧૯૦૬ના વર્ષમાં ઇંમ્પીરિયલ ફોરેસ્ટ ઇંસ્ટીટ્યૂટ તરીકે કરવામાં આવી હતી. આ સંસ્થાન ઇંડિયન કાઉંસિલ ઑફ ફોરેસ્ટ રિસર્ચ એન્ડ એજ્યુકેશન અંતર્ગત કાર્ય કરતું એક મુખ્ય સંસ્થાન છે. અહીંના મુખ્ય મકાનના બાંધકામની શૈલી ગ્રીક-રોમન વાસ્તુકલા મુજબની છે અને તેના મુખ્ય ભવનને રાષ્ટ્રીય વિરાસત તરીકે ઘોષિત કરવામાં આવેલું છે. આ સંસ્થાનનું ઉદ્ઘઘાટન ઇ. સ. ૧૯૨૧ના વર્ષમાં કરવામાં આવ્યું હતું. આ સંસ્થાન વન એટલે કે જંગલો સંબંધિત દરેક પ્રકારના અનુસંધાનના કર્ય માટે ખુબ જ પ્રસિદ્ધ છે.
એશિયા ખંડમાં આવેલા આ પ્રકારના એકમાત્ર સંસ્થાન તરીકે આ સંસ્થાન દુનિયા ભરમાં પ્રખ્યાત છે. આશરે ૨૦૦૦ એકર જેટલા વિસ્તારમાં ફેલાયેલા એફઆરઆઈ (ફોરેસ્ટ રિસર્ચ ઈન્સ્ટીટ્યૂટની ડિઝાઇન કરવાનું કાર્ય વિલિયમ લુટયંસ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું. આ સંસ્થાન ખાતે ૭ સંગ્રહાલય આવેલાં છે અને તિબેટથી માંડીને સિંગાપુર સુધીનાં દરેક જાતનાં વૃક્ષો તેમ જ છોડ અહીં વિકસાવવામાં આવેલાં છે. એટલે જ આ સંસ્થાન દેહરાદૂન નગરની ઓળખ તથા ગૌરવ કહેવાય છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ઉત્તરાખંડ શ્રેણી:ભારતની મુખ્ય સંસ્થાઓ શ્રેણી :દહેરાદુન
કંસારીવાવ (તા. હાલોલ)
કંસારીવાવ (તા.હાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કંસારીવાવ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હાલોલ તાલુકો
પગીયાના મુવાડા
પગીયાના મુવાડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પગીયાના મુવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
લોદરાણી (તા. વાવ)
લોદરાણી (તા. વાવ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાવ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. લોદરાણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
અખોઇ નાની (તા. ડીસા)
અખોઇ નાની (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અખોઇ નાની ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
નીચી ધનાલ (તા. ખેડબ્રહ્મા)
શ્રેણી:ખેડબ્રહ્મા તાલુકો
અખોઇ નાની (તા. ડીસા)
શ્રેણી:ડીસા તાલુકો
મચમડી
મચમડી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નેત્રંગ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મચમડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:નેત્રંગ તાલુકો
ટીંબા (તા. અમરેલી)
ટીંબા (તા. અમરેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા અમરેલી તાલુકાનું એક  ગામ છે. ટીંબા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગિરા (ગામ)
ગિરા (ગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. ગિરા ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી ગૌણ વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
શ્રેણી:આહવા તાલુકો
થોરડી (તા. અમરેલી)
શ્રેણી:અમરેલી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ચંદ્રવન
આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
શ્રેણી:નેત્રંગ તાલુકો
ઓઢા (તા. બાયડ)
ઓઢા (તા. બાયડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઓઢા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
કણજરી (તા. હાલોલ)
કણજરી (તા.હાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કણજરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હાલોલ તાલુકો
આસેડા (તા. ડીસા)
આસેડા (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આસેડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ડીસા તાલુકો
હિંડન નદી
આ નદી ગંગા નદી અને યમુના નદી વચ્ચેના પ્રદેશમાં ૪૦૦ કિલોમીટર જેટલું અંતર કાપે છે. આ નદી મુજફ્ફરનગર જિલ્લા, મેરઠ જિલ્લા, બાગપત જિલ્લા, ગાઝિયાબાદ શહેર, નોઇડા શહેર, ગ્રેટર નોઇડા શહેરના વિસ્તારોમાંથી પસાર થઇ દિલ્હી નજીક યમુના નદીમાં મળે છે. .
દુનની ખીણોમાંથી નીકળતી કાળી નદી આ નદીની ઉપનદી છે. આ કાળી નદી પણ ભારે પ્રદુષિત નદી હોવાને કારણે હિંડન નદીના પ્રદુષણ સ્તરને વધારે બગાડવામાં મોટો ફાળો આપે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ભારતની નદીઓ
ચંદેરીયા
ચંદેરીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગ અને દક્ષિણ ભાગને જોડતા ભરુચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાલિયા તાલુકાનું એક  ગામ છે. ચંદેરીયા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે.
આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. ચંદેરીયા ગામ ના સુકવાણા માં એક સરસ મજાનું તળાવ આવેલું છે અને તે તળાવની પાળ પર એક હનુમાન દાદા નું મંદિર આવેલું ત્યાં ઘણા દૂરથી લોકો આવે છે..
શ્રેણી:વાલિયા તાલુકો
પાડાપાટ (તા. પોશીના)
પાડાપાટ (તા. પોશીના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  પોશીના તાલુકામાં આવેલું  એક ગામ છે. પાડાપાટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:પોશીના તાલુકો
દમણ જિલ્લો
દમણ જિલ્લો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દાદરા અને નગર હવેલી અને દમણ અને દીવનો એક જિલ્લો છે. તેની ઉત્તર, પૂર્વ અને દક્ષિણ દિશામાં ગુજરાતનો વલસાડ જિલ્લો અને પશ્ચિમે અરબી સમુદ્ર આવેલો છે. જિલ્લાનું ક્ષેત્રફળ 72 km2 છે, અને ૨૦૧૧ની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે વસ્તી ૧,૯૧,૧૭૩ વ્યક્તિઓની છે. દમણ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક દમણ શહેર છે.
દમણ જિલ્લાના તાલુકાઓ
દમણ જિલ્લામાં માત્ર એક જ તાલુકો દમણ તાલુકો આવેલો છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:દાદરા અને નગર હવેલી અને દમણ અને દીવ
બદાલીયા (તા. બોડેલી)
બદાલીયા (તા. બોડેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બોડેલી તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બદાલીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્ય વસ્તી આદિવાસીઓની છે.
શ્રેણી:બોડેલી તાલુકો
રાજવિનોદ મહાકાવ્ય
રાજવિનોદ મહાકાવ્ય મૂળ સંસ્કૃતમાં લખવામાં આવેલ ગુજરાતના સુલતાન મહમૂદશાહ (૧૪૫૯-૧૫૧૧) કે જે મહમદ બેગડો તરીકે ઓળખાય છે, એનું જીવનચરિત્ર છે, જે તેના રાજ્યાશ્રિત કવિ ઉદયરાજ દ્વારા લખવામાં આવ્યું હતું. મૂળ સંસ્કૃત ભાષામાં લખવામાં આવેલ આ ગ્રંથનો ગુજરાતી અનુવાદ ભારતી શેલત અને ઉર્દૂમાં ભાવાનુવાદ ઝુબેર કુરેશીએ કર્યો છે.
પ્રકાશન
ઉદયરાજ રચિત 'રાજવિનોદ મહાકાવ્ય'ની સંસ્કૃત હસ્તપ્રતનું મહત્વ સૌપ્રથમ ડૉ.જ્યોર્જ બ્યુહ્લરે પ્રસ્થાપિત કર્યું હતું. રાજસ્થાન પુરાતત્વ ખાતાએ ગોપલનારાયણ બહુરાને આ કાવ્યનું સંપાદન કાર્ય સોંપ્યું હતું, જેને 'રાજસ્થાન પુરાતન ગ્રંથમાળા' ના ૮માં પુષ્પરૂપે ઈ.સ. ૧૯૫૭માં પ્રકાશિત કરવામાં આવ્યું હતું. એકજ પુસ્તકમાં સંસ્કૃત, ગુજરાતી અને ઉર્દૂ ભાષામાં પ્રકાશન શાહ વજીહુદ્દીન અકાદમી, અમદાવાદ ખાતેથી ૨૦૧૨માં કરવામાં આવ્યું.
કથાવસ્તુ
કવિ ઉદયરાજ વિરચિત 'રાજ્વિનોદ' કાવ્ય એવં 'જરબક્ષ પાતસાહિ શ્રીમહમૂદ સુરત્રાણચરિત્ર' માં સુલતાન મહમૂદ બેગડાના જીવન ચરિત્રને નિરૂપવામાં આવ્યું છે. આમાં મહમૂદની પ્રસંશા કરતાં પ્રતાપી, પરાક્રમી અને હિંદુ ધર્મના રક્ષક તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. તેમાં કુલ ૭ સર્ગો છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પુસ્તક
નેત્રોડીયા (તા. બાયડ)
શ્રેણી:બાયડ તાલુકો
તરવડા (તા. અમરેલી)
તરવડા (તા. અમરેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા અમરેલી તાલુકાનું એક  ગામ છે. તરવડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. અહીયા સ્વામીનારાયણ ગુરુકુળ જાણીતી સંસ્થા છે. બાબાપુર અને મેડી પડોશમાં આવેલા ગામ છે.શેત્રુંજી નદીના કીનારે તરવડા આવેલ  છે. અમરેલીથી તરવડા ૨૧ કિમી દૂર છે.
શ્રેણી:અમરેલી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
તુઘલક વંશ
તુઘલક વંશ અથવા તઘલખ વંશ તુર્ક-ભારતીય મૂળનો મુસ્લિમ વંશ હતો જેણે દિલ્હી સલ્તનત પર શાસન કર્યું હતું. તેના શાસનની શરૂઆત ઇ.સ. ૧૩૨૦માં ગઝની મલિક વડે ગિયાથ અલ-દિન તુઘલક નામ ધારણ કરીને કર્યું હતું. આ વંશનો અંત ૧૪૧૩માં આવ્યો હતો.
મહમદ બિન તુઘલકના શાસનમાં ઇ.સ. ૧૩૩૦ થી ૧૩૩૫ વચ્ચે આ વંશનો વિસ્તાર તેની ટોચ પર પહોંચ્યો હતો. તેનું શાસન ક્રુરતા અને બળવાઓથી ભરેલું રહ્યું હતું, જે કારણે ૧૩૩૫ પછી શાસનનો વિસ્તાર ઘટતો ચાલ્યો હતો.
કડચલા (તા. હાલોલ)
કડચલા (તા.હાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કડચલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
મહુવાડા
શ્રેણી:ઝઘડીયા તાલુકો
પાદરડી (તા. ખેડબ્રહ્મા)
પાદરડી (તા. ખેડબ્રહ્મા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  ખેડબ્રહ્મા તાલુકામાં આવેલું  એક ગામ છે. પાદરડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખેડબ્રહ્મા તાલુકો
બોરખડી (તા. નેત્રંગ)
બોરખડી (નેત્રંગ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગ અને દક્ષિણ ભાગને જોડતા ભરુચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નેત્રંગ તાલુકાનું એક  ગામ છે. બોરખડી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે.
આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
જોરા વાસણ
જોરા વાસણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં સૌથી છેલ્લા આવતા વલસાડ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલસાડ તાલુકાનું ગામ છે. જોરા વાસણ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, હાઇસ્કુલ, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર, રેલ્વે સ્ટેશન જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે.
આ ગામથી નજીકનું હવાઇમથક દક્ષિણ દિશામાં મુંબઇ તેમ જ ઉત્તર દિશામાં સુરત ખાતે આવેલું છે.
શ્રેણી:વલસાડ તાલુકો
તરકતળાવ (તા. અમરેલી)
તરકતળાવ (તા. અમરેલી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા અમરેલી તાલુકાનું એક  ગામ છે. તરકતળાવ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બાઇવાડા (તા. ડીસા)
બાઇવાડા (તા. ડીસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ડીસા તાલુકામાં આવેલું એક  અને વિકસીત ગામ છે. બાઇવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી,બટાટા, રાયડો, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, બગીચો તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બાઇવાડા ગામ ડીસા તાલુકાનું મોટું અને વિકાસશીલ ગામ ગણાય છે.
વસતી
૨૦૧૧ની વસતી ગણતરી પ્રમાણે બાઇવાડા ગામની વસતી ૪,૮૩૫ વ્યક્તિઓની છે જેમાં ૨,૪૬૮ પુરુષો અને ૨,૩૬૭ સ્ત્રીઓનો સમાવેશ થાય છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ડીસા તાલુકો
મલજીપરા
મલજીપરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝઘડીયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મલજીપરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઝઘડીયા તાલુકો
ગોગા મહારાજ
thumb|ગોગાજી ગોગા મહારાજ એટલે કે નાગ દેવતા રબારી સમાજના આરાધ્ય દેવ છે. રબારી સમાજમાં ગોગા મહારાજને શિવનું સ્વરુપ માનવામાં આવે છે. તેમને ગોગા બાપા અને લાડમાં ગોગો પણ કહેવામાં આવે છે.
રાજસ્થાનમાં પણ ચૌહાણ રાજપુતોમાં ગોગાજી નામના વીર પુરુષ થઈ ગયા, તેમનું પૂરું નામ જહાવીર ગોગાજી હતું. રબારી, ચૌધરી પટેલ, ચૌહાણ, દરબાર અને અન્ય ઘણી જ્ઞાતિઓના લોકો ગોગા મહારાજને પૂજે છે.
મંદિરો
ગુજરાતમાં ગોગા મહારાજનું મંદિર મોટાભાગના ગામોમાં જોવા મળે છે જેમાં ધારમોડા, કાસવા , ઉનાવા , સેભર , ગમનપુરા , ચાણસ્મા અને દાસજ રાજસ્થાન ના તેલવાડા ગામે પણ ભવ્ય મંદિર આવેલુ છે જયા પણ દર વર્ષ નવરાત્રી મા લોક મેળો ભરાય છે તેલવાડાના ગોગ મહારાજ ના નામે થરાદ તાલુકાના ડુવા ગોળીયામા પણ ગોગ મહારાજ નું ભવ્ય મંદિર આવેલુ છે આમ આ ઘણા બધા ગામોમાં આવા વિખ્યાત પ્રાચીન મંદિરો પ્રખ્યાત છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:દેવી દેવતા
વાવ (તા. હાલોલ)
વાવ (તા.હાલોલ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વાવ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:હાલોલ તાલુકો
ઇ-ધરા કેન્દ્ર
ઇતિહાસ
સને ૧૯૮૮-૮૯ દરમ્યાન શ્રી કે. ડી. બુદ્ધ, શ્રી ડો. વી. વી. રામ સુબ્બારાવ તથા શ્રી સી. કે. કોષી IAS અધિકારીઓએ ઇ-ધરા પ્રોજેક્ટનો પાયો નાખ્યો. શ્રી શરદ રાવલે તેના કાર્યકાળ ૧૯૮૯-૨૦૦૮ દરમ્યાન તથા તે બાદ વખતો વખત ઇ-ધરા વ્યવસ્થાપનના વહીવટી અને ટેક્નિકલ જેવા પાસો માટે યોગદાન આપ્યું. સને ૧૯૯૬-૯૭ માં મહેસૂલ વિભાગે શ્રી એફ.જી.એચ. એન્ડરસનની મુલ્કી હિસાબોની રેકર્ડ ઓફ રાઇટ્સની સિસ્ટમને ધ્યાનમાં રાખી લેન્ડ રેકર્ડના કોમ્પ્યુટરાઝેશન માટે કોમ્પ્યુટર પ્રોગ્રામિંગ હાથ ધર્યું. ૧૯૯૭થી આ કામગીરીને ગુજરાત સરકારે NIC-GSUના ટેક્નિકલ સહયોગ દ્વારા પ્રોજેક્ટનું રાજ્યવ્યાપી વિસ્તૃતિકરણ હાથ ધરાયું. જાન્યુઆરી-૨૦૦૪ સુધીમાં સઘળા 225 તાલુકાનું કોમ્પ્યુટરાઝેશન હાથ ધરાયું. ૨૦૦૬-૦૭માં મહેસૂલ તપાસણી કમિશનરશ્રીના માર્ગદર્શન હેઠળ કોમ્પ્યુટરાઇઝ્ડ રેકર્ડનું પ્રોમોલગેશન કરાયું. ૨૦૦૮-૧૦માં વેબ ભૂલેખ, સેન્ટ્રલ સર્વર, ઇ-રજીસ્ટ્રેશન, તથા ઇ-જમીન વિ. સિસ્ટમનું ઇ-ધરા વ્યવસ્થાપન કાર્યપ્રલાણી સાથે ઇન્ટીગ્રેશન કરાયું.
ઇ-ધરાના કાર્યો
ઇ-ધરા ખાતે જમીનને લગતા ગામ નમુના નંબર ૬, ૭, ૧૨(પહેલાંનું ૭/૧૨)માં ફેરફારો અહીં નોંધાય છે. ગુજરાત સરકારના જીસ્વાન (GSWAN - Gujarat Sate Wide Area Network)ની કનેક્ટીવીટી દ્વારા ઓનલાઇન ફેરફારો નોંધાય છે, અને બધી માહિતી ગાંધીનગર સ્થિતના સર્વરમાં સંગ્રહિત થાય છે. આ બધી માહિતી યુનિકોડ ટક્ષ્ટ ફોર્મેટમાં સચવાય છે. ઇ-ધરા કેન્દ્ર ખાતે નીચેના ગામ નમુનામાં ફેરફારો નોંધાય છે:
ઇ-ધરાના વિવિધ સોફ્ટવેર્સ
ઇ-ધરામાં જમીનના રેકર્ડના માટે નીચેના સોફ્ટવેરર્સનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સરકારી કચેરી શ્રેણી:ગુજરાત સરકાર
અથવાલી (તા. બોડેલી)
આ ગામમાં મુખ્ય વસ્તી આદિવાસીઓની છે.
શ્રેણી:બોડેલી તાલુકો
લીંબુણી (તા. સુઈગામ)
લીંબુણી (તા. સુઈગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  સુઈગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. લીંબુણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સુઈગામ તાલુકો
પાધરા (તા. ખેડબ્રહ્મા)
શ્રેણી:ખેડબ્રહ્મા તાલુકો
કેનેડા
કેનેડા એક ઉત્તર અમેરિકન દેશ છે. વિસ્તારમાં તે દુનિયામાં બીજા ક્રમે આવે છે. તે ખંડના ઉત્તર ભાગમાં સ્થિત છે, અને પૂર્વ એટલાન્ટિક મહાસાગર માંથી પશ્ચિમમાં પેસિફિક મહાસાગર સુધી વિસ્તરેલ છે અને ઉત્તરમાં આર્કટિક મહાસાગર સુધી તે વિસ્તરેલો છે. કેનેડાની દક્ષિણે તથા પશ્ચિમે યુ.એસ.એ. આવેલ છે. યુરોપીઅન પ્રજાના આગમન પહેલા ઘણા વર્ષોથી મૂળ નિવાસીઓ વસતા હતા, જેઓ હવે નેટિવ ઇન્ડિયન કે ફર્સ્ટ નેશનથી ઓળખાય છે. સોળમી અને સત્તરમી સદીમાં યુરોપીઅન વંશના લોકોએ લગભગ સમગ્ર દેશ કબ્જે કરીને વસવાટ કર્યો હતો.
કેનેડામાં સંસદીય પદ્ધતિથી સરકાર ચાલે છે પરંતુ બંધારણીય રાજાશાહીને પણ ચાલુ રાખી છે. પ્રધાન મંત્રી દેશની સરકારના વડા છે અને સંસદને જવાબદાર છે. ઇંગ્લેન્ડની રાણી દ્વારા નિયુક્ત થતા ગવર્નર જનરલ દેશના બંધારણીય વડા છે. કેનેડામાં સત્તાવાર રીતે બે ભાષાનું ચલણ છે - અંગ્રેજી અને ફ્રેન્ચ. માનવ સંશાધન વિકાસાંકમાં કેનેડા ખુબ જ આગળ છે. કેનેડા યુનો, નાટો, કોમનવેલ્થ, જિ20 અને NAFTA જેવી આંતર રાષ્ટ્રીય સંસ્થાનોમાં સભ્ય દેશ છે.
ઇતિહાસ
કેનેડામાં ફર્સ્ટ નેશન, ઇન્યુઇટ અને મેટીઝ લોકો યુરોપીઅન પ્રજાના આગમન પહેલા સદીઓ થી વસતા હતા. યુરોપીઅન વસાહતીઓએ ૧૫મી અને ૧૬મી સદીમાં દરિયાઈ માર્ગે આવીને આ પ્રદેશમાં વસવાનું ચાલુ કર્યું હતું. જ્હોન કેબેટે ૧૪૯૭માં એટલાન્ટિક મહાસાગરના કાંઠે ઇંગ્લેન્ડના રાજા હેનરીના નામે ન્યુ ફૌલેન્ડમાં પહેલી વસાહત કરી હતી જયારે જેકવા કાર્ટીએરે ૧૫૩૪ની સાલમાં સેન્ટ લોરેન્સ નદીના મુખપ્રદેશમાં ન્યુ ફ્રાન્સની વસાહત સ્થાપી હતી. ૧૮૬૭ ની ૧ જુલાઈના દિવસે કેનેડા ના સંઘીય પ્રદેશની રચના થઇ હતી અને બ્રિટનના સીધા કબ્જાનો અંત આવ્યો હતો. દર વર્ષે ૧ જુલાઈ નો દિવસ કેનેડા દિવસ તરીકે ઉજવવામાં આવે છે.
ભૂગોળ
કેનેડાનો કુલ વિસ્તાર દુનિયામાં રશિયા પછી બીજે ક્રમે આવે છે. કેનેડાની ઉતરે આર્કટિક મહાસાગર પૂર્વે એટલાન્ટિક મહાસાગર અને પશ્ચિમે પ્રશાંત મહાસાગર આવેલા છે. કેનેડાના પશ્ચિમ ભાગમાં રોકીઝ અને કોસ્ટલ પર્વતોની ગિરિમાળાઓ આવેલ છે. કેનેડાનો મોટા ભાગ નો પ્રદેશ બરફ અને શંકુદ્રુમ પ્રકારના જંગલોથી છવાયેલ છે જ્યારે મધ્ય ભાગમાં પ્રેરીના સપાટ મેદાનોનો બનેલ છે. ગ્રેટ લેક તરીકે ઓળખાતા લેક ઓન્ટારીઓ, લેક એરી, લેક સુપિરિયેર અને લેક હ્યુરોન કેનેડા અને અમેરિકાની વચ્ચે આવેલા છે. સેન્ટ લોરેન્સ, મેકેન્ઝી, ફ્રેઝર, કોલંબિયા, યુકોન, નેલ્સન અને પીસ જેવી મોટી નદીઓ પણ કેનેડામાં આવેલી છે. ઓન્ટારિયો રાજ્યમાં આવેલુ ઓટાવા શહેર કેનેડાની રાજ્ધાની છે. કેનેડાના મુખ્ય શહેરો ટોરન્ટો, મોન્ટ્રીયલ,વાનકુવર, કેલગરી, એડમન્ટન, હેલિફેક્ષ, વિનિપેગ અને રજાઇના છે.
કેનેડામાં નીચે મુજબના રાજ્યો અને પ્રદેશો આવેલા છે:
૧. આલ્બર્ટા
૨. બ્રિટિશ કોલમ્બિઆ
૩. સાસ્કાચુએન
૪. મેનિટોબા
૫. ઓન્ટારિયો
૬. કયુબેક
૭. નોવા સ્કોશીયા
૮. ન્યુ બ્રુન્સવીક
૯. પ્રિન્સ એડવર્ડ આઇલેન્ડ
૧૧. યુકોન
૧૨. નુનાવત
૧૩. નોર્ધન ટેરિટેરી
અર્થતંત્ર
કેનેડાનું અર્થતંત્ર મુખ્યત્વે ખેતી, ઉદ્યોગો અને સેવા ક્ષેત્રો પર આધારિત છે. ખેતીના મુખ્ય પાકોમાં ઘઉં, રાયડો અને મકાઈ છે આ ઉપરાંત પશુપાલન અને એને સંલગ્ન ડેરી તથા પશુ માંસ આધારિત ઉદ્યોગોનો પણ ખુબજ વિકાસ થયેલ છે. ઉદ્યોગોમાં મુખ્યત્વે ખનિજતેલનું શુદ્ધિકરણ, વાહનવ્યહારના સાધનો બનાવવાનો, ખનીજ શુદ્ધિકરણ, લાકડા અને કાગળ બનાવાના ઉદ્યોગો અર્થતંત્રમાં મોટો ફાળો આપે છે. પ્રવાસ, સોફ્ટવેર સેવાઓ અને ફિલ્મનિર્માણ પણ સેવાઉદ્યોગમાં મોટો ભાગ ભજવે છે. કેનેડામાં જસત, સોનું, એલ્યુમિનિયમ, નિકલ, કોલસો અને લોખંડ જેવી ધાતુઓના મોટા ભંડારો આવેલા છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:કેનેડા
જહાજ વૈતરણા (વીજળી)
વૈતરણા જહાજ, જે વીજળી અથવા હાજી કાસમની વીજળી તરીકે જાણીતું હતું, એ. જે. શેફર્ડ અને કુાં, મુંબઈની માલિકીનું જહાજ હતું. આ જહાજ ૮ ડિસેમ્બર ૧૮૮૮ ના રોજ ગુજરાતના સૌરાષ્ટ્ર નજીક વાવાઝોડાંમાં માંડવીથી મુંબઈ જતી વખતે ખોવાઈ ગયું હતું. આ દુર્ઘટનામાં ૭૪૦થી વધુ લોકો ખોવાઈ ગયા હતા. આ ઘટનાને કારણે ઘણાં દરિયાઈ કાવ્યો અને લોકગીતો રચાયા છે.
નામ
આ જહાજને વૈતરણા નામ મુંબઈ વિસ્તારની વૈતરણા નદી પરથી અપાયું હતું. જહાજનું હુલામણું નામ વીજળી હતું, કારણ કે જહાજ વીજળીના ગોળાઓ વડે પ્રકાશિત હતું. જહાજને ઘણીવાર "ગુજરાતના ટાઈટેનિક" તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, જોકે ટાઈટેનિક તેનાં ૨૪ વર્ષ પછી ડૂબ્યું હતું.
બાંધકામ
વૈતરણા ગ્રેંજમથ ડોકયાર્ડ કાું. લિ. દ્વારા ૧૮૮૫માં બનાવવામાં આવેલું વરાળથી ચાલતું અને સ્ટીલથી બનેલું જહાજ હતું. તેને બનતા ત્રણ વર્ષ લાગ્યા હતા. તેમાં ત્રણ મજલા, પચ્ચીસ ઓરડા હતા અને બે જહાજસ્થંભો હતા. તેની વજન ક્ષમતા ૨૯૨ ટન હતી જેમાં ૨૫૮ ટન તૂતકની નીચે હતી. વરાળ એન્જિનને બે સિલિન્ડર હતા, જેનો વ્યાસ ૨૧" હતો અને જે ૪૨" અને 30" ના હડસેલા વડે ૭૩ હોર્સપાવર શક્તિ ઉત્પાદન કરતા હતાં. આ એન્જિનનું ઉત્પાદન ડુન્સમુર એન્ડ જેક્સન, ગ્લાસગોએ કર્યું હતું. જહાજની લંબાઈ ૧૭૦.૧ ફીટ, પહોળાઈ ૨૬.૫ અને ઊંડાઈ ૯.૯ ફીટ હતી.
સફર અને દુર્ઘટના
વૈતરણા માંડવી બંદર પર ગુરૂવાર, ૮ નવેમ્બર ૧૮૮૮ (વિક્રમ સવંત ૧૯૪૫ની કારતક સુદ પાંચમ)ના રોજ બપોરે લાંગર્યું હતું અને ૫૨૦ પ્રવાસીઓને લઈને દ્વારકા માટે રવાના થયું. દ્વારકા પહોંચ્યા બાદ વધુ પ્રવાસીઓ લીધા બાદ સંખ્યા ૭૦૩ પર પહોંચી. તે પોરબંદર માટે રવાના થયું. લોકવાયકા મુજબ, પોરબંદર બંદરના સંચાલક લેલીએ કપ્તાનને સમુદ્રમાં સફર કરવાની ના પાડી હતી પણ પછી થયેલા સંશોધનો મુજબ આ વાત ખોટી હતી. ખરાબ હવામાનને કારણે જહાજ પોરબંદર પર રોકાયું નહી અને સીધું મુંબઈ જવા રવાના થયું. સાંજ પડતાં તે માંગરોળના દરિયા કિનારે દેખાયું હતું અને કેટલાંક લોકોએ તેને માધવપુર (ઘેડ) નજીક ભારે તોફાનમાં તૂટેલું દેખાયું હોવાનો દાવો કર્યો હતો. બીજા દિવસે જહાજને ખોવાયેલું જાહેર કરવામાં આવ્યું હતું.
જાનહાનિ
તૂટેલા જહાજનો કોઈ ભાગ અથવા કોઇ મૃતદેહો મળ્યાં નહી. જહાજ મોટાભાગે અરબી સમુદ્રના તોફાનમાં તૂટી ગયેલ માની લેવાયું. લોકવાયકા મુજબ ૧૩૦૦ લોકો મૃત્યુ પામ્યા હતા પરંતુ જહાજ પર ૭૪૬ લોકો (૭૦૩ પ્રવાસીઓ અને ૪૩ જહાજના કર્મચારીઓ) સવાર હતા. બીજા અહેવાલો મુજબ ૭૪૧ (૩૮ જહાજી કર્મચારીઓ અને ૭૦૩ પ્રવાસીઓ) અને ૭૪૪ લોકોનો સમાવેશ થાય છે. જહાજમાં ૧૩ જાનના જાનૈયાઓ અને ડિસેમ્બરમાં મુંબઈ યુનિવર્સિટીની મેટ્રીકની પરીક્ષા આપવા માટે જતાં સંખ્યાબંધ વિદ્યાર્થીઓ સામેલ હતા.
કાસમ ઇબ્રાહિમ અથવા હાજી કાસમ જહાજનો કપ્તાન હતો. તે બોરિવલી અને દહીંસર વચ્ચેની જમીનનો જમીનદાર હતો. તેનું કાર્યાલય અબ્દુલ રહેમાન સ્ટ્રીટ પર આવેલું હતું અને તે મલબાર હીલમાં રહેતો હતો. કોઇ ફકીરે તેને આશીર્વાદ આપ્યા હતા કે તે ૯૯ જહાજોનો માલિક થશે અને વીજળી તેનું છેલ્લું જહાજ હશે. મુંબઈ સેન્ટ્રલ વિસ્તારની હાજી કાસમ ચાલનું નામ તેના પરથી પડેલું છે.
તપાસ
જહાજની દુર્ઘટના પછી, મુંબઈ પ્રેસિડેન્સીએ આ મામલાની તપાસ માટે એક સમિતિની સ્થાપના કરી. તપાસમાં એવું તારણ નીકળ્યું કે વૈતરણા જહાજ સલામતીની દ્રષ્ટિએ સજ્જ નહોતું. તેમાં પૂરતી સંખ્યામાં જીવનરક્ષક નૌકાઓ અને પોષાકો નહોતાં. ભારે તોફાનને કારણે જહાજ ડૂબી ગયું હતું. વૈતરણા પ્રકારના જહાજોમાં તપાસ કરતાં તેમાં ખરાબીઓ જોવા મળી હતી. મુંબઈ પ્રેસિડેન્સી અને અન્ય જહાજી કંપનીઓએ જહાજનો કાટમાળ શોધવાનો પ્રયાસ કર્યો પણ તે અસફળ નીવડ્યો.
સાંસ્કૃતિક પ્રભાવ
આ ઘટનાને કારણે ઘણી દરિયાઈ લોકવાયકાઓ, દંતકથાઓ અને ગીતોની રચના થઇ અને ગુજરાતમાં લોકપ્રિય અને જાણીતી બની. લોકગીતોમાં આ જહાજને વીજળી તરીકે ઓળખાયું અને તેના કપ્તાન હાજી કાસમ ઇબ્રાહિમ સાથે જાણીતું બન્યું. પોરબંદરમાં શેફર્ડ કંપનીના બૂકિંગ એજન્ટનું નામ પણ હાજી કાસમ નૂર મહંમદ હતું.
જહાજના ખોવાયાં પછી, જામનગરના કવિ, દુર્લભરાય વી. શ્યામજી ધ્રુવે વિજળી વિલાપ નામના ગીતોનો સંગ્રહ પ્રગટ કર્યો. ભીખારામ સાવજી જોષીએ પણ આ નામનું બીજું પ્રકાશન પ્રગટ કર્યું. ઝવેરચંદ મેઘાણીએ આ પ્રકારના લોકગીતો ભેગા કરીને સંગ્રહ, રઢિયાળી રાત, માં "હાજી કાસમ, તારી વીજળી રે મધદરિયે વેરણ થઈ" હેઠળ પ્રકાશિત કર્યું. ગુજરાતી લેખક ગુણવંતરાય આચાર્ય એ હાજી કાસમ તારી વીજળી (૧૯૫૪) ના નામે આ ઘટના પરથી નવલકથા લખી હતી.
ધોરાજીના સંશોધક વાય. એમ. ચિતલવાલાએ આ ઘટનાના અભ્યાસ પરથી વીજળી હાજી કાસમની નામનું દસ્તાવેજી પુસ્તક તૈયાર કર્યું જે દર્શક ઈતિહાસ નિધિ દ્વારા ૨૦૧૦માં પ્રકાશિત કરવામાં આવ્યું છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:જહાજ શ્રેણી:ઇતિહાસ
દીવ જિલ્લો
દીવ જિલ્લાના તાલુકાઓ
દીવ જિલ્લામાં માત્ર એક જ તાલુકો આવેલો છે.
દીવ માં એક મ્યુનિસિપલ કાઉન્સીલ તથા એક જિલ્લા પંચાયત અને ચાર ગ્રામ પંચાયત આવેલી છે.
દીવ તાલુકો
દીવ તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ દાદરા અને નગર હવેલી અને દમણ અને દીવમાં આવેલા દીવ જિલ્લાનો એકમાત્ર તાલુકો છે. દીવ તાલુકાનું તેમ જ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક દીવ શહેર છે.
માલીપીપર
માલીપીપર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યદક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ભરૂચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝઘડીયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. માલીપીપર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે કપાસ, ડાંગર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઝઘડીયા તાલુકો
બીલોઠી
બીલોઠી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગ અને દક્ષિણ ભાગને જોડતા ભરુચ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા નેત્રંગ તાલુકાનું એક  ગામ છે. બીલોઠી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. આ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, દૂધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે.
આ ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો સરકારી કે ખાનગી નોકરી પણ કરે છે. જુવાર, તુવર, મકાઈ, કપાસ તથા અન્ય શાકભાજી અહીંના મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે. આ ઉપરાંત કેટલાક લોકો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે.
શ્રેણી:નેત્રંગ તાલુકો
મોહનપુર (તા. ભિલોડા)
મોહનપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઈશાન ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ભિલોડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મોહનપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ભિલોડા તાલુકો
સુલતાનપુર (તા. બાયડ)
સુલતાનપુર (તા. બાયડ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  બાયડ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સુલતાનપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગામથી થોડા અંતર પર ગેબીનાથ મહાદેવ નામનું પ્રાચીન અને રમણીય સ્થળ આવેલું છે.
પાળીયાબીયા (તા. પોશીના)
પાળીયાબીયા (તા. પોશીના) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા  પોશીના તાલુકામાં આવેલું  એક ગામ છે. પાળીયાબીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:પોશીના તાલુકો
ગાયખસ
ગાયખસ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ડુંગરાળ તેમજ જંગલ વિસ્તાર ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના આહવા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળાની સગવડ પ્રાપ્ય છે. ગાયખસ ગામમાં ૧૦૦ ટકા આદિવાસી લોકો વસે છે. તેઓ પરસ્પર સામાન્ય વહેવારમાં ડાંગી ભાષા એટલે કે કુકણા બોલીનો ઉપયોગ કરે છે. આ ગામ જંગલોથી ભરપૂર ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.