cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
દક્ષિણ દિનાજપુર જિલ્લો
દક્ષિણ દિનાજપુર જિલ્લો ભારત દેશના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૧૯ (ઓગણીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. બાલુરઘાટ શહેર ખાતે દક્ષિણ દિનાજપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. આ જિલ્લો પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યના કુલ ૩ (ત્રણ) વિભાગો પૈકીના એક એવા જલપાઈગુડી વિભાગના વહીવટી ક્ષેત્ર અંતર્ગત આવે છે.
શ્રેણી:પશ્ચિમ બંગાળ
વૈંકયા નાયડુ
મુપ્પવરાપુ વૈંકયા નાયડુ (જન્મ જુલાઇ ૧ ૧૯૪૯) ભારતીય રાજકારણી અને ભારતના ઉપરાષ્ટ્રપતિ છે. અગાઉ તેઓ નરેન્દ્ર મોદી સરકારમાં માહિતી અને પ્રસારણ મંત્રી, શહેરી વિકાસ મંત્રી તથા ગૃહ અને શહેરી ગરીબી નિવારણ મંત્રી તરીકે સેવાઓ આપે હતી. તેઓ ભારતીય જનતા પાર્ટીનાં ગણનાપાત્ર નેતા છે, તેમણે ૨૦૦૨ થી ૨૦૦૪ સુધી પક્ષના રાષ્ટ્રીય પ્રમુખ તરીકે પણ સેવાઓ આપેલી. અગાઉ, અટલ બિહારી વાજપેયીની સરકારમાં તેઓ ગ્રામીણ વિકાસ ખાતાનાં કેબિનેટ મંત્રી હતા.
સંદર્ભો
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:રાજકારણી શ્રેણી:૧૯૪૯માં જન્મ
પાવાગઢ ઉડનખટોલા
પાવાગઢ ઉડનખટોલા એ પાવાગઢ પર્વત પરનો ઉડનખટોલા છે જે ગુજરાત ના પંચમહાલ જિલ્લા ના પાવાગઢ ખાતે આવેલો છે. તે ૧૯૮૬માં શરૂ કરવામાં આવ્યો હતો.
ઇતિહાસ
શક્તિપીઠ કાલિકા માતા મંદિર તેમજ યુનેસ્કોની વર્લ્ડ હેરિટેજ સાઇટ ચાંપાનેર-પાવાગઢ પુરાતત્વીય ઉદ્યાનના અનેક સ્મારકોની હાજરીને કારણે પાવાગઢ પર્વત એક મુખ્ય યાત્રાળુ એન્ડ પ્રવાસન સ્થળ છે.
તકનિકી માહિતી
774 m લાંબો પાવાગઢ ઉડનખટોલા તેની શરૂઆતના સમયે દેશનો સૌથી ઊંચો ઉડનખટોલા હોવાનું કહેવાતું હતું. તે મોનો-કેબલ ગોંડોલા ડિટેચેબલ પ્રકારની લિફ્ટનું સંચાલન કરે છે. એક સફર ૬ મિનિટ લે છે.
તે મુસાફરોને માંચી હવેલીથી પાવાગઢ પર્વત ઉપર 297 m ઊંચે પહોંચાડે છે. ત્યાંથી મુસાફરે મંદિર સુધી પહોંચવા માટે 250 m ચઢવાનું હોય છે. તે પ્રતિ કલાક ૧૨૫૦ મુસાફરોને લઈ જવાની ક્ષમતા ધરાવે છે પરંતુ તે પ્રતિ કલાક ૪૦૦ મુસાફરોની ક્ષમતા પર કાર્ય કરે છે. તે વાર્ષિક ૧૩ લાખ મુસાફરોનું પરિવહન કરે છે.
નવા 250 m લાંબા ઉડનખટોલા બાંધવાનો પ્રસ્તાવ છે જે મુસાફરોને આગળ લઈ જશે અને તેમને મંદિરથી ૩૦-૪૦ મીટર દૂર ઉતારશે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતમાં પરિવહન શ્રેણી:Infobox mapframe without OSM relation ID on Wikidata શ્રેણી:Coordinates on Wikidata શ્રેણી:પંચમહાલ જિલ્લો
લક્ષ્મણ ઝુલા (ઋષિકેશ)
લક્ષ્મણ ઝૂલા ( હિંદી:लक्ष्मण झूला; અંગ્રેજી ભાષા:Lakshman Jhula)એ ઋષિકેશ ખાતે ગંગા નદી પર બનાવવામાં આવેલો એક પુલ છે, જે લોખંડનાં દોરડાં વડે બનેલો છે.
પુરાતન કથન અનુસાર ભગવાન  શ્રીરામના અનુજ (નાના ભાઈ) લક્ષ્મણએ આ સ્થાન પર શણ (જૂટ)નાં દોરડાંઓની મદદ વડે આ નદીને પાર કરી હતી. સ્વામી વિશુદાનંદની પ્રેરણાથી કલકત્તાના શેઠ સૂરજમલ ઝુહાનૂબલા નામના વ્યક્તિએ અહીં એક પુલ ઇ. સ. ૧૮૮૯ના વર્ષમાં લોખંડનાં મજબૂત તારો વડે બનાવડાવ્યો હતો, આ પૂર્વે શણનાં દોરડાંઓ વડે બનાવવામાં આવેલો પુલ આ સ્થળે હતો અને દોરડાંના આ પુલ પર લોકોને ઝોળી (છીંકા)માં બેસાડીને તેને બીજા દોરડાં વડે ખેંચવામાં આવતું હતું. પરંતુ આ લોખંડના તારો વડે બનાવવાયેલો પુલ પણ ઇ. સ. ૧૯૨૪ના વર્ષમાં આવેલી રેલમાં ખેંચાઈ ગયો હતો. ત્યાર બાદ હાલનો મજબૂત તેમજ આકર્ષક પુલ ઇ. સ. ૧૯૩૯માં બનાવવામાં આવ્યો હતો.
આ પુલના પશ્ચિમી કિનારા પર ભગવાન લક્ષ્મણનું મંદિર આવેલું છે, જ્યારે પુલની બીજી તરફ શ્રીરામનું મંદિર આવેલું છે. એમ કહેવાય છે કે શ્રીરામ સ્વયં આ સુંદર સ્થળ પર પધાર્યા હતા. પુલ પાર કરીને ડાબી તરફ પગ રસ્તો બદરીનાથ તરફ અને જમણી તરફ સ્વર્ગાશ્રમ જાય છે. કેદારખંડમાં આ પુલની નીચે ઇંદ્રકુંડ હોવાનું વિવરણ જોવા મળે છે, જે વર્તમાન સમયમાં પ્રત્યક્ષ નથી.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ઋષિકેશ શ્રેણી:ધાર્મિક સ્થળો શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો
સામાજિક પરિવર્તન
સામાજિક પરિવર્તન એ સમાજમાં આવતું પરિવર્તન છે. સામાજિક દરજ્જા, ભૂમિકા નિયમો, સામાજિક સંસ્થાઓ વગેરેમાં જોવા મળતા વ્યાપક અને પ્રમાણમાં સ્થાયી ફેરફારોને સામાજિક પરિવર્તન કહેવામાં આવે છે.
સામાજિક પરિવર્તન સાર્વત્રિક પ્રક્રિયા છે, અને તે દરેક સમાજમાં દરેક સમયે અપવાદ વગર જોવા મળે છે. જુદાં જુદાં સમાજમાં પરિવર્તનના કારણો જુદાં જુદાં હોઈ શકે છે અને એ મુજબ તે સમાજની ગતિ અને દિશા નક્કી થાય છે; પણ પરિવર્તન વગરનો કોઈ સમાજ જોવા મળતો નથી. સમાજના લોકો પણ પરિવર્તન ઈચ્છતા હોય છે, આથી કેટલાક કિસ્સાઓમાં આયોજિત પ્રયાસો દ્વારા પરિવર્તન લાવવામાં આવે છે.
વ્યાખ્યા
કિંગ્સલે ડેવિસ સામાજિક પરિવર્તનની વ્યાખ્યા આપતા નોંધે છે કે, "સામાજિક સંગઠનમાં એટલે કે, સમાજની રચના અને કાર્યમાં થતા ફેરફારો એટલે સામાજિક પરિવર્તન." ડેવિસ સામાજિક પરિવર્તનને સાંસ્કૃતિક પરિવર્તનનો એક ભાગ ગણે છે. એટલે કે, સાંસ્કૃતિક પરિવર્તનો પૈકી જે પરિવર્તનો સામાજિક સંગઠનમાંથી ઉદભવે છે અને સામાજિક સંગઠન ઉપર અસર કરે છે, તે સાંસ્કૃતિક પરિવર્તનો સામાજિક પરિવર્તન છે. રોબર્ટ મોરિસન મેકાઈવર અને ચાર્લ્સ હંટ પેજના મત અનુસાર "સામાજિક સંબંધોના ગુંફનમાં થતા ફેરફારોને જ સામાજિક પરિવર્તન કહેવામાં આવે છે." મેકાઈવર અને પેજ સામાજિક સંબંધોને એક જાળ તરીકે વર્ણવે છે. એટલે એમના અભિપ્રાય મુજબ મનુષ્યોના પારસ્પરિક સંબંધોમાં થતા ફેરફારને જ સામાજિક પરિવર્તન કહી શકાય.
સંદર્ભો
શ્રેણી:સમાજશાસ્ત્ર
પડેલા (તા. વિજયનગર)
પડેલા (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પડેલા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
સાંપોઇ (તા. ઝાલોદ)
શ્રેણી:ઝાલોદ તાલુકો
ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદી
ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદી (૧૪ જુલાઇ, ૧૯૩૬ - ૪ જાન્યુઆરી, ૨૦૧૫) એ એક જાણીતા ગુજરાતી ચલચિત્ર અને નાટકોના અભિનેતા, દિગ્દર્શક, નિર્માતા હતા. તેમણે મુખ્ય નાયક તરીકે, સહાયક અભિનેતા તથા ચરિત્ર અભિનેતા તરીકે ઘણાં ચલચિત્રોમાં અભિનય કર્યો છે. તેઓ સક્રિય રાજકારણી પણ હતા. તેઓ અભિનય સમ્રાટ તરીકે પણ જાણીતા હતા.
જીવન
ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદીનો જન્મ ૧૯૩૬માં થયેલો. તેમનું કુટુંબ ઇડર નજીકનાં કુકડીયા ગામનું વતની હતું. તેમના માતા-પિતા મધ્ય પ્રદેશના ઉજ્જૈન ખાતે વસ્યા હતા. શરૂઆતમાં તેઓ પોતાના મોટાભાઈ પાસે મુંબઈમાં રહેતા હતા. તેમના પિતા કે જે મિલમજૂર હતા તેમને પક્ષઘાત થયેલો ત્યારે તેમણે કૂલી તરીકે અને છત્રી બનાવવાના કારખાનામાં મજૂર તરીકે પણ કામ કરેલું.
ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદી – ત્રણ ભાઈ અને એક બહેન એમ ચાર ભાંડુળાઓમાંના એક હતા. તેમણે ’બોમ્બે યુનિવર્સિટી’માંથી, આર્ટ્સ વિદ્યાશાખામાં સ્નાતકની ઉપાધી મેળવી હતી. તેમના નાનાભાઈ અરવિંદ ત્રિવેદી પણ જાણીતા અભિનેતા હતા, જેમણે લોકપ્રિય હિન્દી ધારાવાહીક, રામાયણમાં રાવણનું પાત્ર ભજવેલું. ઉપેન્દ્રભાઈના મોટાભાઈ, ભાલચંદ્ર, શિક્ષણવિદ હતા. ગુજરાતી ચલચિત્ર ઉદ્યોગના ખુબ જ જાણીતા અભિનેતા ગણાતા ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદીએ ગુજરાતી ચલચિત્રો અને નાટકો એમ બંન્નેમાં અભિનય આપ્યો હતો.
અભિનય કારકિર્દી
મુંબઈ ખાતે કોલેજ જીવન દરમિયાન ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદીએ ઘણાં નાટકોમાં કામ કર્યું હતું. ચલચિત્ર જગતમાં તેમણે કારકિર્દીની શરૂઆત ૧૯૭૦માં કરી અને સતત ૪૦ વર્ષ સુધી તેઓ આ કારકિર્દીમાં રહ્યા. શરૂઆતમાં તેઓએ કોલેજની ફી ભરવા માટેના પૈસા કમાવા માટે કેટલાંક ગુજરાતી ચલચિત્રોમાં સહાયક ભૂમિકાઓ ભજવેલી. તેમણે વનરાજ ચાવડો, મહેંદી રંગ લાગ્યો જેવા ચલચિત્રોમાં આવી ભૂમિકાઓ ભજવેલી.
તેમને ગુજરાતી ચલચિત્રોમાં પ્રથમ મોટી તક રવિન્દ્ર દવે દ્વારા દિગ્દર્શિત ચલચિત્ર જેસલ તોરલ (૧૯૭૧)માં મળી. ગુજરાતી નાટક અભિનય સમ્રાટમાં તેનો અભિનય જોઈને રવિન્દ્ર દવેએ તેમને આ તક આપી હતી. જેસલ તોરલ સફળ વ્યવસાયિક ચલચિત્ર હતું જેમાં ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદીએ જેસલ જાડેજાનું પાત્ર ભજવ્યું હતું.
તેમણે કેટલાંક ગુજરાતી ચલચિત્રોનું દિગ્દર્શન પણ કરેલું. તેમનું માનવીની ભવાઈ (૧૯૯૩), ગુજરાતી લેખક પન્નાલાલ પટેલની એ જ નામની નવલકથા પર આધારીત, રાષ્ટ્રીય પારિતોષિક વિજેતા ચલચિત્ર છે. આ ચલચિત્રની વાર્તા વિક્રમ સંવત ૧૯૫૬ (ઇ.સ. ૧૯૦૦)ના ભીષણ દુષ્કાળ અને ભૂખમરા સામે લડતા માનવીઓની વ્યથા વર્ણવે છે. તેમણે મનુભાઈ પંચોળીની ઝેર તો પીધાં જાણી જાણી નામક નવલકથા પર આધારીત એ જ નામના ચલચિત્રનું નિર્માણ-દિગ્દર્શન પણ કરેલું.
તેમણે ૧૯૯૯માં ચલચિત્ર મા બાપને ભુલશો નહીંમાં નરેશ કનોડિયા સાથે જોડીદાર તરીકે પ્રથમ વખત અભિનય કરેલો તથા એમની અને સ્નેહલતાની જોડીએ ૭૦ અને ૮૦ ના દાયકા માં ઘણી બધી સફળ ગુજરાતી ફિલ્મો આપી હતી.
તેમણે ગુજરાતી નાટક અભિનય સમ્રાટમાં સાત અલગ અલગ ભૂમિકાઓ કરેલી. આ ઉપરાંત પારિજાત, આતમને ઓઝલમાં રાખ મા જેવા નાટકોમાં અભિનય કર્યો હતો. તેમણે ફ્રેન્ચ ફિલ્મ ‘ફેની’ પરથી રેતીનાં રતન નામક એક નાટક બનાવ્યું હતું જેને આંતરરાજ્ય નાટ્યસ્પર્ધામાં શ્રેષ્ઠ લેખન, દિગ્દર્શન, અભિનયનાં પારિતોષિકો મળ્યાં હતા.
તેમના ભાઈ અરવિંદ ત્રિવેદીએ પણ ઘણાં ગુજરાતી અને હિન્દી ચલચિત્રો તથા ટી.વી.શ્રેણીમાં અભિનય કરેલો છે. હિન્દી ચલચિત્ર જંગલમેં મંગલમાં તેમણે પોતાના ભાઈ અરવિંદ ત્રિવેદી સાથે નકારાત્મક ભૂમિકા ભજવેલી.
રાજકીય કારકિર્દી
ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદી ૧૯૮૦માં, ગુજરાત ધારાસભાની ભિલોડા બેઠક પરથી ચૂંટાઈ અને, રાજકારણમાં જોડાયા. તેમણે ૩૧ માર્ચ, ૨૦૦૦ થી ૧૯ જુલાઇ, ૨૦૦૨ સુધી ગુજરાત ધારાસભાના નાયબ અધ્યક્ષ તરીકેનો પદભાર સંભાળેલો. તેઓએ ’ગુજરાતી ફિલ્મ કોર્પોરેશન’નાં ચેરમેન તરીકે પણ સેવાઓ આપી હતી.
અવસાન
૪ જાન્યુઆરી, ૨૦૧૫ના રોજ વહેલી સવારે, મુંબઈ ખાતેના તેમના નિવાસસ્થાને, શ્વાસને લગતી બિમારી (brief respiratory arrest)ને કારણે, ૭૮ વર્ષની આયુમાં, તેમનું અવસાન થયું. તેઓ પોતાની પાછળ પત્ની અને બે પુત્રોને મૂકતા ગયા હતા.
સન્માન
તેઓને ૧૯૮૯માં પદ્મશ્રીથી સન્માનિત કરાયા ઉપરાંત તેમને પંડિત ઓમકારનાથ ઠાકુર એવોર્ડથી પણ સન્માનિત કરાયા હતા.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ગુજરાતી ચલચિત્ર અભિનેતા શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:પદ્મશ્રી પુરસ્કાર વિજેતાઓ શ્રેણી:૧૯૩૬માં જન્મ શ્રેણી:૨૦૧૫માં મૃત્યુ
સિટી પેલેસ પરિસર, ઉદયપુર
300px|thumb|સિટી પેલેસ પરિસર, ઉદયપુર સિટી પેલેસ પરિસર ભારત દેશના વાયવ્ય ભાગમાં સ્થિત રાજસ્થાન રાજ્યમાં આવેલા ઉદયપુર જિલ્લાના મુખ્ય મથક તેમ જ ઐતિહાસિક નગર તરીકે પ્રસિદ્ધ એવા ઉદયપુર ખાતે આવેલું એક સ્થળ છે. આ સિટી પેલેસના બાંધકામની શરૂઆત ૧૬મી શતાબ્દીમાં કરવામાં આવી હતી. આ પરિસરની સ્થાપના કરવાનો વિચાર એક સંતે મહારાજા ઉદયસિંહને આપ્યો હતો. આ રીતે હાલ આ પરિસર કુલ ૪૦૦ વર્ષોમાં બનાવવામાં આવેલા ભવનોનો એક સમૂહ છે. આ એક ભવ્ય અને વિશાળ પરિસર છે જે પિછોલા તળાવના પૂર્વ કિનારા પર આવેલું છે. આ પરિસરનો વિકાસ કરવામાં કુલ ૨૨ મહારાજાઓએ યોગદાન આપ્યું હતું.
આ પરિસરમાં પ્રવેશ મેળવવા માટે દરેક મુલાકાતીએ ટિકિટ લેવી પડે છે. બાદી પૉળ નામની જગ્યા પરથી ટિકિટ લઇને આપ આ પરિસરમાં પ્રવેશ કરી શકો છો. પરિસરમાં પ્રવેશ કરતાંની સાથે જ આપને ભવ્ય ત્રિપોલિયા દરવાજાનાં દર્શન થશે. આ ત્રિપોલીયા દરવાજામાં કુલ સાત કમાનો આવેલી છે. આ કમાનો (આર્ક) ભૂતકાળમાં થયેલા સાત સ્મરણોત્સવોનું પ્રતીક છે, જ્યારે મહારાજાને સોના અને ચાંદી વડે તોલવામાં આવ્યા હતા તથા એના વજનના ભારોભાર સોના-ચાંદી ગરીબોમાં વહેંચી દેવામાં આવ્યા હતા. આ દરવાજાની સામે આવેલી દીવાલને 'અગદ' કહેવામાં આવે છે. અહિયાં હાથીઓ વચ્ચે લડાઈનો ખેલ યોજતો હતો. આ પરિસરમાં એક જગદીશ મંદિર પણ આવેલું છે. આ પરિસરના જ એક ભાગમાં સિટી પેલેસ સંગ્રહાલય પણ આવેલું છે, જે હાલના સમયમાં સરકારી સંગ્રહાલય ઘોષિત કરવામાં આવ્યું છે. આ ઉપરાંત વર્તમાન સમયમાં શંભૂક નિવાસ રાજ પરિવારનું નિવાસ સ્થાન છે. આ ભવનથી આગળના ભાગમાં દક્ષિણ દિશામાં 'ફતહ પ્રકાશ ભવન' અને 'શિવ નિવાસ ભવન' આવેલાં છે. હાલમાં આ બન્ને ભવનો હોટલમાં પરિવર્તિત કરી દેવામાં આવ્યા છે.
શ્રેણી:ઉદયપુરનાં જોવાલાયક સ્થળો
કૌશલ્યા
ભારતીય ઉપખંડના મહાકાવ્ય પૈકીના એક એવા રામાયણમાં વર્ણવ્યા મુજબ કૌશલ્યા એ  ભગવાન રામના માતૃશ્રી અને રાજા દશરથનાં ધર્મપત્ની હતાં. રાજા દશરથને કૌશલ્યા ઉપરાંત સુમિત્રા અને કૈકેયી એમ બીજી પણ બે રાણીઓ હતી.
શ્રેણી:રામાયણ શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ
નદિયા જિલ્લો
નદિયા જિલ્લો ભારત દેશના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૧૯ (ઓગણીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. કૃષ્ણાનગર શહેર ખાતે નદિયા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. આ જિલ્લો પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યના કુલ ૩ (ત્રણ) વિભાગો પૈકીના એક એવા પ્રેસિડેન્સી વિભાગના વહીવટી ક્ષેત્ર અંતર્ગત આવે છે.
નદિયા જિલ્લામાં પર્યટકો અનેક પર્યટક સ્થળોની સહેલ કરી શકે છે. નવદ્વીપ, માયાપુર, કૃષ્ણનગર, ઇસ્કોન મંદિર અને શાંતિપુર નદિયા જિલ્લામાં આવેલાં પ્રમુખ પર્યટક સ્થળો છે, જે સ્થળોના કારણે આ ક્ષેત્ર પૂરા વિશ્વમાં લોકપ્રિય છે. પર્યટક સ્થળોથી અલગ નદિયા શ્રી ચૈતન્ય મહાપ્રભુના જન્મ સ્થાન તરીકે પણ ઓળખાય છે. મહાપ્રભુનું જન્મ સ્થળ હોવાને કે કારણે અહિંયાં પર્યટકોની સાથે-સાથે શ્રદ્ધાળુઓ પણ મોટી સંખ્યામાં આવતા હોય છે. નદિયા ક્ષેત્રમાં પ્લાસી ખાતે બંગાળના નવાબ સિરાજુદ્દૌલા અને અંગ્રેજોના સેનાપતિ લોર્ડ ક્લાઇવ વચ્ચે ભયંકર યુદ્ધ લડાયું હતું. આ કારણે આ સ્‍થળ ઐતિહાસિક રીતે પણ ખુબજ મહત્વપૂર્ણ છે. ભારતના ઇતિહાસમાં આ યુદ્ધનું ખુબજ મહત્વ રહ્યું છે કારણ કે આ યુદ્ધ બાદ માત્ર બંગાળની જ નહીં પણ સાથે સાથે આખા ભારતની સામાજિક, આર્થિક અને રાજનીતિક સ્થિતિઓ પૂર્ણ રીતે બદલાઇ ગઈ હતી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:પશ્ચિમ બંગાળ
હુગલી જિલ્લો
હુગલી જિલ્લો|thumbnail હુગલી જિલ્લો (અંગ્રેજી: Hooghly) ભારત દેશના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૧૯ (ઓગણીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. હુગલી ચુચુરા શહેર ખાતે હુગલી જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. આ જિલ્લો પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યના કુલ ૩ (ત્રણ) વિભાગો પૈકીના એક એવા વર્ધમાન વિભાગના વહીવટી ક્ષેત્ર અંતર્ગત આવે છે. હુગલી જિલ્લામા કુલ ૪ (ચાર) સબ-ડિવિઝનલ છે. હુગલી ચુચુરા, શ્રીરામપૂર , ચન્દનનગર અનેઆરામબાગ.
નામ
હુગલી નદીના નામ પરથી આ જિલ્લાનું નામ પડેલું છે.
ઇતિહાસ
૧૭૯૫ માં, બર્દવાન અને હુગલી જિલ્લામાં કટ દક્ષિણી પ્રદેશમાં બ્રિટિશ વહીવટ કરવામાં આવી હતી. હાવડા અને હુગલી જિલ્લાના ભાગ હતો. કેટલાક કહે છે કે જિલ્લા પોલીસ સ્ટેશન ની રકમ. વિચાર હજુ પેટાવિભાગ જન્મ કરવામાં આવ્યું નથી. હાવડા ૭ ફેબ્રુઆરી ૧૮૪૩ દક્ષિણી જિલ્લાઓમાંથી એક અલગ જિલ્લા તરીકે જોવામાં આવ્યું હતું. આ ૧૭ જૂન ૧૮૭૨ ના રોજ થયું છે અને ચન્દકૉના મિદનાપોર પોલીસ સાથે સંકળાયેલી હતી.
Suhma અથવા પ્રાચીન રાધા દક્ષિણ હુગલી જિલ્લામાં જોવા મળી હતી. નદી, નહેર, આ વિસ્તારમાં વસવાટ કરતા હતા બિલ bagadidera Kaibarta અને આશ્રયસ્થાનો. તેઓ રામાયણ, મહાભારત, મનુ સંહિતા અને પાંચમા asokastambha સ્ક્રિપ્ટ ઉલ્લેખ છે. તેમની મુખ્ય આજીવિકા શિકાર માછીમારી કરવામાં આવી હતી.
પિલ્લાઈ, bipradas 1495 માં લખાયેલ માનસમંગલ કવિતા હુગલી નામ જોઇ શકાય છે. તે સ્પષ્ટ છે જિલ્લાના નામ વિદેશી નથી. આ લેખન સમયે વીસ વર્ષ પછી, પોર્ટુગીઝ બંગાળ દાખલ કરી હતી. 1598 માં લખાયેલ અબુલ ફઝલ દ્વારા -E-akabari કાયદો પુસ્તક સ્પષ્ટ હુગલી નામ ઉલ્લેખ કર્યો છે. ઝફર ખાન, મસ્જિદ અને મદરેસા સ્થિત ઉલ્લેખ tribenite 1298 માં જિલ્લાના સ્થાપના તારીખથી અંદાજ કરી શકાય છે હતી sasanabhukta uttaransa મુસ્લિમ. ત્રિવેણી અને Satgaon (સંસ્કૃત Saptagram) મુખ્ય કચેરી સ્થાનિક મુસ્લિમ શાસકો પછી. આ સમય એક ટંકશાળ satagamye હતી. 1517 માં, પોર્ટુગીઝોએ આ દાખલ બંગાળના બિઝનેસ જરૂરિયાતો છે. 1536 માં, સુલતાન મહમુદ શાહ ચાર્ટર બિઝનેસ Saptagram પોર્ટુગીઝ શરૂ આપવામાં આવી હતી. સોળમી સદીના મધ્ય નાશ સરસ્વતી માં ભગીરથી નદી કાંપ navigability ભગીરથી અને હુગલી પોર્ટુગીઝ દ્વારા બાંધવામાં પોર્ટ પ્રવાહ બદલાય છે. 1825 માં ડચ અને 1638 માં ઇંગલિશ પોર્ટ પર બિઝનેસ શરૂ કરી હતી. Cucumrara ડચ વ્યવસાય રોયલ ઉત્તેજન મળે છે. મે 1825 પર 7 બ્રિટીશ cucumra જાય છે. નજીકના Cucumrara Chandannagar ફ્રેન્ચ દ્વારા કબજો લેવામાં આવ્યો હતો. 1816 થી Chandannagar અવિરત રીતે, ફ્રેન્ચ હાથમાં હતું. મે 1950 શહેર ભારત સરકાર હેઠળ આવ્યા હતા. Serampore 1845 થી 1755 સુધી ડેન્સ દ્વારા કબજો લેવામાં આવ્યો હતો. તેમ છતાં વિકસિત અર્થતંત્રો અને ઉદ્યોગોમાં ખેતી પર nirabharasila લોકો 50%. Jangipara પેટાવિભાગ અને સમગ્ર ક્લબ, pandua, dhaniyakhali આ કૃષિ આધારિત છે.
શ્રેણી:પશ્ચિમ બંગાળ
તત્ત્વ
રાસાયણિક તત્વ અથવા તત્વ એ શુદ્ધ રાસાયણિક પદાર્થ છે જેનો સંપૂર્ણ જથ્થો એક જ પ્રકારના પરમાણુઓનો બનેલો હોય છે, અને દરેક પરમાણુના કેન્દ્રમાં સરખી સંખ્યામાં પ્રોટોન આવેલા હોય છે. આ પ્રોટોનની સખ્યાને તે તત્વનો પરમાણુ ક્રમાંક કહેવામાં આવે છે. આ તત્વોનું સામાન્ય રાસાયણિક રીતો દ્વારા વધુ સાદા ઘટકોમાં વિભાજન કરી શકાતું નથી. કાર્બન, ઓક્સીજન, એલ્યુમિનિયમ, લોખંડ, તાંબુ, સોનું, પારો, સીસું, સોડિયમ, મેગ્નેશિયમ વગેરે રાસાયણિક તત્વોના ઉદાહરણો છે. તત્વોનું વર્ગીકરણ આવર્ત કોષ્ટક રૂપે કરવામાં આવેલ છે. અત્યાર સુધીમાં ૧૧૮ તત્વો શોધાયા છે, જેમાંથી પરમાણુ ક્રમાંક ૧ થી પરમાણુ ક્રમાંક ૯૪ સુધીના તત્વો કુદરતી રીતે પૃથ્વી પર મળી આવે છે જ્યારે બાકીના ૨૪ તત્વો કૃત્રિમ રીતે પ્રયોગશાળામાં બનાવવામાં આવે છે. કુલ ૮૦ તત્વો સ્થાયિત્વ ધરાવે છે, જ્યારે બાકીના બીજા - પરમાણુ ક્રમાંક ૪૩, ૬૧ તેમજ ૮૪થી આગળનાં - એમ કુલ ૩૮ તત્વો વિકિરણ-ઉત્સર્ગી ગુણધર્મો ધરાવે છે.
વર્ણન
કોઈ પણ તત્વનું રાસાયણિક રીતોથી બે અથવા તેથી વધુ પદાર્થોમાં વિઘટન કરી શકાતું નથી. કોઈ પણ તત્વમાં નિશ્ચિત પ્રકારના પરમાણુઓ સિવાય બીજા પરમાણુઓ હોતા નથી. દા.ત., હાઈડ્રોજનમાં હાઈડ્રોજનના જ પરમાણુઓ હોય છે, અને એલ્યુમિનિયમમાં એલ્યુમિનિયમના જ પરમાણુઓ હોય છે. આવર્ત કોષ્ટકના વિસ્તૃત સ્વરૂપમાં ગોઠવાયેલાં તત્વોને તેમના ઈલેક્ટ્રોનિક બંધારણમે ધ્યાનમાં રાખીને ચાર વિભાગમાં વર્ગીકૃત કરવામાં આવ્યા છે: (૧) s-વિભાગનાં તત્વો (૨) p-વિભાગનાં તત્વો (૩) d-વિભાગનાં તત્વો અને (૪) f-વિભાગનાં તત્વો.
s-વિભાગ અને p-વિભાગનાં તત્વોને પ્રતિનિધિ તત્વો અને નિષ્ક્રિય તત્ત્વોમાં વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે. જે તત્વોની સૌથી બહારની શક્તિસપાટીના s અથવા p-કક્ષકો અપૂર્ણ હોય એટલે એ જેમનું ઈલેક્ટ્રોનિક બંધારણ ns1 થી ns2 np5 પૈકીનું કોઈ એક હોય તેમને પ્રતિનિધિ તત્વો કહેવામાં આવે છે. આ તત્વો બીજા તત્વો પાસેથી ઈલેક્ટ્રોન મેળવીને, ગુમાવીને કે ભાગીદારી કરીને રાસાયણિક સંયોજન બનાવે છે. જે તત્વોના s અથવા p-કક્ષકો સંપૂર્ણપણે ભરાયેલા હોય છે તેમને નિષ્ક્રિય તત્વો કહે છે. આ તત્વો કોઈ પણ રાસાયણિક ક્રિયામાં ભાગ લેતાં નથી અને તેઓ આવર્ત કોષ્ટકના શૂન્ય સમૂહમાં આવેલાં હોય છે. આ તત્વોનું ઈલેક્ટ્રોનિક બંધારણ ns2 np6 પ્રકારનું હોય છે.
પરમાણુભાર
કોઈ પણ તત્વના પરમાણુમા આવેલ પ્રોટોન અને ન્યૂટ્રોનની કુલ સંખ્યાને તે તત્વનો પરમાણુભાર કહે છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:રસાયણવિજ્ઞાન
માલદહ જિલ્લો
માલદહ જિલ્લો ભારત દેશના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૧૯ (ઓગણીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. ઇંગ્લીશ બાઝાર શહેર ખાતે માલદહ જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. આ જિલ્લો પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યના કુલ ૩ (ત્રણ) વિભાગો પૈકીના એક એવા જલપાઈગુડી વિભાગના વહીવટી ક્ષેત્ર અંતર્ગત આવે છે.
શ્રેણી:પશ્ચિમ બંગાળ
કુકમા (તા. ભુજ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ભુજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભુજ તાલુકો
દેવીનામાળ પ્રકૃતિ-પ્રવાસન કેન્દ્ર
દેવીનામાળ પ્રકૃતિ-પ્રવાસન કેન્દ્ર અથવા દેવીનામાળ ઈકો ટુરિઝમ સેન્ટર એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલ ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલ ગાઢ જંગલો અને પર્વતીય ભૂપૃષ્ઠ ધરાવતા ડાંગ જિલ્લાના મુખ્ય મથક આહવા નજીક આવેલ એક પ્રાકૃતિક સ્થળ છે. આ સ્થળ પર આહવા થી ગલકુંડ જતા રાજ્ય ધોરી માર્ગ પર આહવાથી આશરે ૩ કિલોમીટર જેટલા અંતર પછી પશ્ચિમ દિશામાં ૧ કિલોમીટર જેટલા કાચા સડક માર્ગ દ્વારા જઈ શકાય છે. આ સ્થળને ગુજરાત રાજ્ય વન વિભાગે પ્રકૃતિ-પ્રવાસસ્થળ ( ઇકો ટુરિઝમ ) તરીકે સાચવવાનું તેમ જ પ્રવાસીઓને આકર્ષવાનું નક્કી કર્યું છે. વિદ્યાર્થીઓ માટે વન્ય સંપત્તિના શૈક્ષેણિક અવલોકન માટે આ અનેરી જગ્યા છે. અહીં વન પર્યાવરણ વિષયની શિબિરોનું આયોજન ગુજરાત રાજ્ય વન વિભાગ તરફથી કરવામાં આવે છે.
આ ઉપરાંત સહેલાણીઓ માટે તંબુઓ, વ્યાખ્યા/માર્ગદર્શન કેન્દ્ર, બાંબુ-માંચડો, રસોઈઘર, વારિગૃહ જેવી સુવિધા ઊભી કરવામાં આવી છે. ૫૦ થી ૬૦ જણાના જૂથમાં વિદ્યાર્થીઓ, યુવામંડળો, શિક્ષકો, પર્યાવરણ પ્રેમીઓ, સાહસિક સંસ્થાઓ ભાગ લઇ શકે છે. અહીં જવા માટે ડાંગ દક્ષિણ વન વિભાગના અધિકારી, રેંજ ફોરેસ્ટ ઓફિસ, આહવાનો સંપર્ક કરી શકાય છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:ડાંગ જિલ્લો
પૂર્વ મેદિનીપુર જિલ્લો
પૂર્વ મેદિનીપુર જિલ્લો ભારત દેશના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૧૯ (ઓગણીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. તમલુક શહેર ખાતે પૂર્વ મેદિનીપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. આ જિલ્લો પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યના કુલ ૩ (ત્રણ) વિભાગો પૈકીના એક એવા વર્ધમાન વિભાગના વહીવટી ક્ષેત્ર અંતર્ગત આવે છે.
શ્રેણી:પશ્ચિમ બંગાળ
છડા (તા. વલ્લભીપુર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલ્લભીપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વલ્લભીપુર તાલુકો
વરિયાળી
વરિયાળી એ એક વનસ્પતિ છે. જેનાં બીજ આહારમાં મુખવાસ અને મસાલા તરીકે વપરાય છે. વરિયાળીનું લેટિન વૈજ્ઞાનિક નામ ફેનિક્યુલમ વલગેર (Foeniculum vulgare) છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:વનસ્પતિ શ્રેણી:મસાલા
પાલ (તા. વિજયનગર)
પાલ (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
મહાદેવપુરા (તા.વિરમગામ)
મહાદેવપુરા (તા. વિરમગામ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિરમગામ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મહાદેવપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, ડાંગર, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
પાલ (તા. વિજયનગર)
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
મહાદેવપુરા (તા.વિરમગામ)
શ્રેણી:વિરમગામ તાલુકો
કારોલ (તા. ચુડા)
કારોલ (તા. ચુડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચુડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કારોલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ચુડા તાલુકો
ટિકટોક
ટિકટોક એક વિડિઓ શેરિંગ સામાજિક નેટવર્કિંગ સેવા છે, જે ચીની કંપની બાઇટડેન્સની માલિકીની છે, જેની સ્થાપના ઝાંગ યીમિંગે ૨૦૧૨માં કરી હતી. ટિકટોકનો ઉપયોગ ટૂંકા નૃત્ય, લિપ-સિંક, હાસ્ય અને પ્રતિભા વિડિઓઝ બનાવવા માટે થાય છે. બાઇટડાન્સે સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૬માં ચાઇના માટે સૌપ્રથમ ડુયિન (ચાઇનીઝ: 抖音; Dǒuyīn) લોન્ચ કર્યું હતું. ૨૦૧૭માં ચીનની બહારના દેશો માટે આઇઓએસ અને એન્ડ્રોઇડ માટે તેને ટિકટોક નામે રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું. તેનું ૨ ઓગષ્ટ ૨૦૧૮ના રોજ મ્યુઝિકલી સાથે જોડાણ થયા પછી તે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં ઉપલબ્ધ થયું.
ભારત-ચીન વચ્ચેના સીમા વિવાદના પગલે ભારત સરકારે જૂન ૨૦૨૦થી ટિકટોક પર પ્રતિબંધ મૂક્યો છે.
નાના (તા. તાલાલા)
એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના એક તાલુકા તાલાળા તાલુકામાં આવેલ એક ગામ છે. આ ગીર વિસ્તારનું ગામ કહેવાય છે. દુનીયાભરમાં પ્રખ્યાત કેસર કેરી એ આ ગામની મુખ્ય પેદાશ છે.
પશ્ચિમ મેદિનીપુર જિલ્લો
પશ્ચિમ મેદિનીપુર જિલ્લો ભારત દેશના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યમાં આવેલા કુલ ૧૯ (ઓગણીસ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક મહત્વનો જિલ્લો છે. મેદિનીપુર શહેર ખાતે પશ્ચિમ મેદિનીપુર જિલ્લાનું મુખ્ય મથક આવેલું છે. આ જિલ્લો પશ્ચિમ બંગાળ રાજ્યના કુલ ૩ (ત્રણ) વિભાગો પૈકીના એક એવા વર્ધમાન વિભાગના વહીવટી ક્ષેત્ર અંતર્ગત આવે છે.
શ્રેણી:પશ્ચિમ બંગાળ
સંજેલી (તા. સંજેલી)
સંજેલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા સંજેલી તાલુકા  ગામ અને તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે. સંજેલી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:સંજેલી તાલુકો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
પરવઠ (તા. વિજયનગર)
પરવઠ (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પરવઠ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
બાગેશ્વર
બાગેશ્વર ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પર્વતીય ભૌગોલિક પરિસ્થિતિ ધરાવતા ઉત્તરાખંડ રાજ્યના બાગેશ્વર જિલ્લામાં આવેલું છે. બાગેશ્વર બાગેશ્વર જિલ્લા નું મુખ્ય મથક છે.
ભદ્રેસર જૈન મંદિર
ભદ્રેસર જૈન મંદિર અથવા વસઈ જૈન મંદિર એ એક ઐતિહાસિક સ્થળ છે. ભદ્રેસર ગામ ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના મુંદ્રા તાલુકામાં આવેલું છે.
ઇતિહાસ
ભૂતપૂર્વ મંદિરમાં, નીચલો ભાગ સૌથી પ્રાચીન હતો તેનું બાંધકામ આશરે ઈ. સ. ૧૧૭૦ની સાલમાં થયું હતું. મંદિર સંકુલને બરામદા દ્વારા અને પછી બાહ્ય પાંખો, પછી મંદિર અને છેલ્લે મંડપથી વિસ્તૃત કરવામાં આવ્યું હતું. ૨૬ જાન્યુઆરી ૨૦૦૧ ના ભૂકંપમાં મંદિર સંકુલ ફરી સંપૂર્ણ રીતે નાશ પામ્યું હતું. હવે તેનું સંપૂર્ણપણે પુનર્નિર્માણ કરવામાં આવ્યું છે કારણ કે ઘણી જૂની દેરીઓ એટલી નાશ પામી હતી કે તેનું પુનર્વસન શક્ય ન હતું.
વાસ્તુકળા
મંદિરની સામાન્ય યોજના માઉન્ટ આબુ પરના દેલવાડાના મંદિરો જેવી છે. ૪૮ ફુટ પહોળા અને ૮૫ ફૂટ લાંબા પ્રાંગણમાં મંદિર ઊભું છે, જેની ચારે પાસની પરિમિતીમાં નાની નાની દેરીઓની હરોળ હોય છે. તેમાં ત્રણ સ્તંભો ધરાવતો એક ઘુમટ છે. મંદિરનું મુખ પૂર્વ તરફ છે, એક દાદર પરથી મંદિરમાં પ્રવેશી શકાય છે. મંડપની ઉપર એક બીજુ મોટું ગુંબજ છે. મંદિરમાં ત્રણ સફેદ આરસની મૂર્તિઓ છે. મંદિરન મૂળનાયક તીર્થંકર અજિતનાથ સ્વામી છે તેના પર સંવર ૬૨૨ની તારીખ સંભવતઃ ૧૬૨૨ અથવા ઇ.સ. ૧૫૬૫ નું વર્ષ દર્શાવે છે. તેની જમણી બાજુ પર નાગેશ્વરની ફેણ નીચે પાર્શ્વનાથની મૂર્તિ છે, જેમાં ઈ.સ. ૧૧૭૫ (સંવત ૧૨૩૨) છે, અને તેની ડાબી બાજુ ૧૬મા તીર્થંકર, શાંતિનાથ, પણ ૧૧૭૫ (સંવત ૧૨૩૨)ની મૂર્તિ છે. એકદમ જમણી બાજુએ કાળી અથવા શામળા પાર્શ્વનાથની છબી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:જૈન તીર્થ શ્રેણી:જૈન ધર્મ
કુનરીયા નાના-મોટા (તા. ભુજ)
કુનરીયા નાના-મોટા ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ભુજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભુજ તાલુકો
અલમોડા
અલમોડા ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પર્વતીય ભૌગોલિક પરિસ્થિતિ ધરાવતા ઉત્તરાખંડ રાજ્યના અલમોડા જિલ્લામાં આવેલું છે. અલમોડા અલમોડા જિલ્લા નું મુખ્ય મથક છે.
હલ્દ્વાની, કાઠગોદામ તથા નૈનિતાલ થી નિયમિત બસો અલમોડા જવા માટે ચાલે છે. આ બધી બસો ભુવાલી થઇને જાય છે. ભુવાલી થી અલમોડા જવા માટે રામગઢ, મુક્તેશ્વર થઇને જતો માર્ગ પણ છે. પરંતુ અધિકાંશ લોકો ગરમપાની થઇને જતા માર્ગ દ્વારા જવાનું અધિક પસંદ કરે છે, કેમ કે આ માર્ગ અત્યંત સુંદર તથા ટુંકો રસ્તો છે.
ભુવાલી, હલ્દ્વાની થી ૪૦ કિ.મી., કાઠગોદામ થી ૩૫ કિ.મી. તથા નૈનીતાલ થી ૧૧ કિ.મી. દૂર આવેલું છે તથા ભુવાલી થી અલમોડા ૫૫ કિ.મી. દૂર આવેલું છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ઉત્તરાખંડ
સારમારીયા
સારમારીયા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. સારમારીયા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:ઝાલોદ તાલુકો
સિદસર (તા. ભાવનગર)
સિદસર (તા. ભાવનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ભાવનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. સિદસર ગામની હાલની ૨૦૧૧ મુજબની વસ્તી લગભગ ૨૦,૦૦૦ સુધીની થવા જાય છે. ભાવનગરની જાણીતી એવી શાંતિલાલ શાહ કોલેજ સિદસર ગામમાં આવેલી છે.
ઇતિહાસ
સિદસર ગામનો કોઈ ખાસ કોઈ લેખ કે પુરાતન અવશેષો મળતા નથી. સિદસર ગામ ક્યારે બંધાણુ તેની પણ ચોક્કસ માહિતી મળતી નથી. સિદસર ગામમાં પ્રથમ રાણા દરબારો આવીને વસ્યા હતા. સર ભાવસિંહજી પહેલા જેમણે પહેલા શિહોર અને ત્યાર બાદ ભાવનગર ને રાજ્ય તરીકે વસાવ્યુ હતું, તે ભાવનગર રાજ્યના તાબામાં સિદસર ગામ આવતું હતું.
અંગ્રેજ સરકારના શાસનમાં ભાવનગર રાજ્ય અંગ્રેજોને કર ભરતુ અને તેમના વતી વહીવટ ચલાવતું હતું તે અંગ્રેજ શાસનમાં રેવન્યુ રેકર્ડમાં સિદસર ગામ હાલનું અમદાવાદ જિલ્લાના દસ્ક્રોઇ તાલુકાના તાબા હેઠળ સમાવેશ થતો હતો. સિદસર ગામમાં સમયાંતરે કાજાવાદરા પટેલ, ધાલ્ખા ભરવાડ આવીને વસ્યા હતા.
ભૂગોળ
સિદસર ગામ ભાવનગર શહેર અડીને આવેલું બાજુનું ગામ છે. ગામની પશ્ચિમ બાજુમાં માલેશ્રી નદી વહે છે જે માળનાથની ડુંગળમાળા (સિદસરથી લગભગ ૨૦ કિમિ દુર) થી ભિકડાની કેનાલ દ્વારા વહીને આવી ભાવનગરના બોર તળાવને મળે છે.
પીપળોટી (તા. વિજયનગર)
પીપળોટી (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીપળોટી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
ખાંડીયા (તા. ચુડા)
ખાંડીયા (તા. ચુડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ચુડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખાંડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ચુડા તાલુકો
વ્લાદિમીર લેનિન
વ્લાદિમીર ઇલીચ લેનિન (રશીયન: Влади́мир Ильи́ч Ле́ни) રશિયામાં બોલ્શેવિક ક્રાંતિના પ્રણેતા અને ક્રાન્તીકારી સામ્યવાદી નેતા જેમણે ૧૯૧૭ની ક્રાન્તીની આગેવાની કરી હતી. એમનો જન્મ તારીખ ૨૨ એપ્રીલ, ૧૮૭૦ ના રોજ રશિયામાં થયો હતો. વ્લાદિમીર ઇલિચ ઉલિયાનોવ, જેને લેનિન તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે (૨૨ એપ્રિલ ૧૮૭૦ – ૨૧ જાન્યુઆરી ૧૯૨૪ ) એક રશિયન સામ્યવાદી ક્રાંતિકારી, રાજકારણી અને રાજકીય સિદ્ધાંતવાદી હતા. લેનિન રશિયામાં બોલ્શેવિક્સ લડાઈના નેતા તરીકે પ્રખ્યાત બન્યા. તેઓ ૧૯૧૭ થી ૧૯૨૪ સુધી સોવિયત રશિયાના અને ૧૯૨૨ થી ૧૯૨૪ સુધી સોવિયત સંઘના પણ "સરકારના વડા" હતા. તેમના વહીવટ હેઠળ, રશિયા અને ત્યારબાદ વિશાળ સોવિયત સંઘ પણ, રશિયન સામ્યવાદી પક્ષ દ્વારા નિયંત્રિત એક પક્ષીય સામ્યવાદી રાજ્ય બન્યું. લેનિન વિચારધારા થી માર્કસવાદી હતા, અને લેનિનિઝમ નામથી પ્રચલિત રાજનીતિક સિદ્ધાંતને વિકસાવ્યો. સિનવિર્સ્કમાં શ્રીમંત મધ્યમ વર્ગના કુટુંબમાં જન્મ થયો. ૧૮૮૭માં જ્યારે તેમના મોટા ભાઈને મૃત્યુદંડની સજા આપવામાં આવી ત્યારે તેમણે રશિયાની ક્રાંતિકારી સમાજવાદી રાજનીતિ સ્વીકારી. રશિયન સામ્રાજ્યની ઝાર સરકારના વિરોધમાં ભાગ લેવા બદલ તેમને કઝન શાહી યુનિવર્સિટીમાંથી કાઢી મુકવામાં આવ્યા, અને પછીના વર્ષોમાં તેમણે કાયદાની ડિગ્રી મેળવી. તેઓ ૧૮૯૩ માં સેન્ટ પીટર્સબર્ગ ગયા અને ત્યાં એક વરિષ્ઠ માર્ક્સવાદી કાર્યકર બન્યા. ૧૮૯૭ માં તેમની રાજદ્રોહના આરોપ હેઠળ ધરપકડ કરવામાં આવી, અને ત્રણ વર્ષ માટે શૂસનસ્યેકમાં દેશનિકાલ કરવામાં આવ્યો, જ્યાં તેમણે નાડેજદા કૃપકાયા સાથે લગ્ન કર્યા. દેશનિકાલ પછી, તેઓ પશ્ચિમ યુરોપ ચાલ્યા ગયા, જ્યાં તેઓ માર્ક્સવાદી રશિયન સોશિયલ ડેમોક્રેટિક લેબર પાર્ટી (આરએસડીએલપી) માં અગ્રણી સિદ્ધાંતવાદી બન્યા. ૧૯૦૩ માં તેમણે આરએસડીએલપીના વૈચારિક વિભાગમાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી હતી, અને તે પછી તેમણે જુલિયસ માર્ટોવના મેન્શેવિક્સ ગ્રુપ સામેના બોલ્શેવિક જૂથનું નેતૃત્વ કર્યું હતું. ૧૯૦૫માં રશિયાની અસફળ ક્રાંતિ દરમિયાન બળવાને પ્રોત્સાહન આપ્યા પછી, તેમણે પ્રથમ વિશ્વ યુદ્ધ દરમિયાન એક અભિયાન શરૂ કર્યું, જેને યુરોપ વ્યાપી સર્વસામાન્ય ક્રાંતિમાં ફેરવવાનું હતું, કારણ કે એક માર્ક્સવાદી તરીકે તેઓ માને છે કે આ વિરોધ મૂડીવાદને ઉથલાવી નાખશે, અને સમાજવાદની સ્થાપનાનું કારણ બનશે. ૧૯૧૭ ની ફેબ્રુઆરી ક્રાંતિ પછી, જ્યારે ઝારને રશિયાથી દૂર કરવામાં આવ્યો અને એક કામચલાઉ સરકારની સ્થાપના થઈ, ત્યારે તેઓ રશિયા પાછા ફર્યા. તેમણે ઓક્ટોબર ક્રાંતિમાં મુખ્ય ભૂમિકા ભજવી હતી, જેમાં બોલ્શેવિકોએ નવા શાસનને ઉથલાવી દીધું હતું. તે એક કટ્ટરવાદી સામ્યવાદી હતો.
જીવન
ઉચ્ચ લાયકાત સાથે સ્નાતક થયા પછી, લેનિન ૧૮૮૭ માં કઝાન યુનિવર્સિટીના લો વિભાગમાં પ્રવેશ કર્યો, પરંતુ વિદ્યાર્થીઓના ક્રાંતિકારી પ્રદર્શનમાં ભાગ લેવા બદલ યુનિવર્સિટી દ્વારા ટૂંક સમયમાં હાંકી કાઢવામાં આવ્યા. ૧૮૮૯ માં તે સમારામાં સ્થળાંતર થયા જ્યાં તેમણે સ્થાનિક માર્ક્સવાદીઓનું મંડળ રચ્યું. ૧૮૯૧ માં, લેનિન સેન્ટ પીટર્સબર્ગ યુનિવર્સિટીમાંથી કાયદાની પરીક્ષામાં ડિગ્રી પ્રાપ્ત કર્યા પછી સમારામાં કાયદાની પ્રેકટીસ શરૂ કરી. ૧૮૯૩ માં તેમણે સેન્ટ પીટર્સબર્ગને તેમનું નિવાસસ્થાન બનાવ્યું. ટૂંક સમયમાં જ તે ત્યાંના માર્ક્સવાદીઓના લોકપ્રિય નેતા બન્યા. અહીં શ્રીમતી ક્રુપ્સકાયાનો પરિચય થયો, જે કામદારોમાં ક્રાંતિના પ્રચારમાં જોડાયેલાં હતાં. આ પછી, લેનિનના સમગ્ર જીવન દરમિયાન ક્રાંતિકારી સંઘર્ષમાં ટેકો આપતા રહ્યા.
લેનિનને ૧૮૯૫ માં કેદ કરવામાં આવ્યો હતો અને ૧૮૮૭ માં ત્રણ વર્ષ પૂર્વી સાઇબિરીયા સ્થિત કોઈ સ્થળ પર સ્થળાંતર કરવામાં આવ્યા હતા. થોડા સમય પછી, ક્રૂપ્સકાયાને પણ દેશનિકાલમાં જવું પડ્યું અને હવે તેના લગ્ન લેનિન સાથે થયાં. દેશનિકાલ દરમ્યાન, લેનિનએ ત્રીસ પુસ્તકો લખ્યા, જેમાંથી એક પુસ્તક "રશિયામાં મૂડીવાદનો વિકાસ" હતી. જેમાં તેણે માર્ક્સવાદી સિદ્ધાંતોના આધારે રશિયાની આર્થિક પ્રગતિનું વિશ્લેષણ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો. અહીં જ તેમણે રશિયાના શ્રમજીવી વર્ગના ગરીબ કામદારોની પાર્ટી સ્થાપવાની યોજના બનાવી.
ફારસી
ફારસી એક વિશેષણ છે અને તે ઈરાન સાથે જોડાયેલા કોઈ શબ્દ માટે વપરાયો હોય, જેમકે:
જાદવજી કેશવજી મોદી
જાદવજી કેશવજી મોદી (૨૪ ઓગસ્ટ ૧૯૦૪ – ૨૫ નવેમ્બર ૧૯૯૪) ૧૯૫૦થી ૧૯૫૬ના સમયગાળા દરમ્યાન ભારતના સૌરાષ્ટ્ર રાજ્યની પ્રથમ સરકારમાં વિધાન સભાના અધ્યક્ષ અને પછીથી જાહેર બાંધકામ અને શિક્ષણખાતાના પ્રધાન હતા. .
જન્મ અને કૌટુંબીક જીવન
જાદવજી કેશવજી મોદીનો જન્મ ૨૪ ઓગસ્ટ ૧૯૦૪ ના રોજ વાંકાનેર રજવાડા ખાતે થયો હતો. પિતાજીના હાઇકોર્ટમાં પ્લીડર તરીકેના વ્યવસાયને કારણે બદલીઓ થતી રહેતી હોવાથી તેમનું બાળપણ તળાજા, મહુવા, સાવરકુંડલા, સિહોર અને છેલ્લે ભાવનગરમાં વીત્યું હતું.
શિક્ષણ
તેમનું શરૂવાતનું શિક્ષણ તળાજામાં મેળવ્યા બાદ મહુવામાં એમણે ગુજરાતી ચોથી ચોપડી સુધીનું શિક્ષણ મેળવ્યું હતું. સાવરકુંડલા રહેવા ગયા બાદ અંગ્રેજી પહેલી, બીજી અને ત્રીજી ચોપડી સુધીનો અભ્યાસ કર્યો. ચોથી અને પાંચમી અંગ્રેજી ચોપડીનું શિક્ષણ એમણે સિહોરમાં મેળવ્યું. એ જમાનામાં સિહોરમાં પ્રથમ આવનાર વિદ્યાર્થીને આલ્ફ્રેડ હાઇસ્કૂલ, ભાવનગરમાં ૬ રૂ. ની સ્કોલરશીપ સાથે અભ્યાસની તક મળતી એ પ્રમાણે એમને ૬ રૂ. ની સ્કોલરશીપ સાથે આલ્ફ્રેડ હાઇસ્કુલમાંથી છઠ્ઠી અને સાતમી અંગ્રેજી ચોપડીની પરીક્ષા એમણે પ્રથમ ક્રમે પસાર કરી હતી. મેટ્રીકની પરીક્ષા ઉત્તિર્ણ કર્યા બાદ એમણે ભાવનગરની શામળદાસ કૉલેજમાં ઉચ્ચ અભ્યાસ માટે પ્રવેશ મેળવ્યો અને ૧૯૨૬ના વર્ષમાં બી.એ. (ઓનર્સ)ની પદવી પ્રાપ્ત કરી. જેમાં એમના મુખ્ય વિષયો મોર્ડન હિટ્રી, પોલિટીક્સ અને ઇકોનોમિક્સ હતા. ત્યાર બાદ ૧૯૨૮માં મુંબઇથી એલએલબીમાં ઉત્તિર્ણ થયા અને ૩૦ જુન ૧૯૨૮ના રોજ વકીલાતની સનદ મેળવી.
કારકિર્દી
તેઓ ૧૯૬૨ની લોકસભાની ચૂંટણીમાં કોંગ્રેસ પક્ષના ઉમેદવાર રહ્યા હતા.
અવસાન
ભાવનગર ખાતેના નિવાસસ્થાને ટૂંકી માંદગી બાદ તારીખ નવેમ્બર ૨૫, ૧૯૯૪ ને દિવસે તેઓ અવસાન પામ્યા.
પતાસળા (તા. તાલાલા)
એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના એક તાલુકા તાલાળા તાલુકામાં આવેલ એક ગામ છે. આ ગીર વિસ્તારનું ગામ કહેવાય છે. દુનીયાભરમાં પ્રખ્યાત કેસર કેરી એ આ ગામની મુખ્ય પેદાશ છે.
અલાદી રામક્રિષ્નન
અલાદી રામક્રિષ્નન (૯ ઓગસ્ટ ૧૯૨૩ – ૭ જૂન ૨૦૦૮) ભારતીય ભૌતિકશાસ્ત્રી અને ચેન્નઈમાં ઇન્સ્ટીટ્યુટ ઓફ મેથેમેટિકલ સાયન્સ (Matscience)ના સ્થાપક હતા. તેમણે કણ્વીય ભૌતિકશાસ્ત્ર, શ્રેણિકોના અંકગણન અને સાપેક્ષવાદના ખાસ સિદ્ધાંત તેમજ ક્વોન્ટમ સિદ્ધાંતમાં યોગદાન આપ્યું હતું.
શ્રેણી:વૈજ્ઞાનિક શ્રેણી:૧૯૨૩માં જન્મ શ્રેણી:૨૦૦૮માં મૃત્યુ
મુનિ પુણ્યવિજયજી
મુનિ પુણ્યવિજયજી (૨૭ ઓક્ટોબર ૧૮૯૫-૧૪ જૂન ૧૯૭૧) જૈન ધર્મ ના શ્વેતાંબર સંપ્રદાય ના એક સાધુ, સંશોધક અને સંપાદક હતા.
પ્રારંભિક જીવન
તેમનો જન્મ ૧૮૯૫માં ૨૭મી ઓક્ટોબરના રોજ ખેડા જિલ્લા ના કપડવંજ ગામમાં થયો હતો. તેમનું જન્મસમયનું નામ મણિલાલ ડાહ્યાભાઈ દોશી હતું અને તેમણે મુંબઈ માં અંગ્રેજીમાં છ ધોરણ સુધી અભ્યાસ કર્યો હતો. ૧૯૦૯માં તેમણે જૈન ધર્મની દીક્ષા લીધી હતી.
કાર્ય
દીક્ષા બાદ તેમણે સંસ્કૃત અને પ્રાકૃત ભાષાઓના સાહિત્યનો 'તલસ્પર્શી અભ્યાસ' કર્યો હતો. સાથે જ, તેઓ નાગરીલિપિના નિષ્ણાત હતા.
લેખક રજની વ્યાસના અનુસાર, તેમણે 'હસ્તલિઈખત પ્રતોમાં સચવાયેલા આપણા જ્ઞાનભંડારોને વેડફાઈ જતો બચાવી તેને જાળવાનું બહુમૂલ્ય કાર્ય કર્યું છે.' પાટણ માં હજાર વર્ષ જૂની પંદર હજારથી પણ વધુ હસ્તપ્રતો અવ્યવસ્થિત દશામાં હતી જેને તેમણે વ્યવસ્થિત કરી પાટણમાં 'હેમચંદ્રાચાર્ય જૈન જ્ઞાનમંદિર'ની સ્થાપના કરી હતી. તે સિવાય તેમણે 'ખંભાત, જેસલમેર, પાલિતાણા, જોધપુર, વડોદરા, અમદાવાદ વગેરેના આવા જ્ઞાનભંડારો'ને વ્યવસ્થિત કરી સૂચિઓ બનાવવાનું કાર્ય કર્યું હતું. હસ્તપ્રતોની લિપિ ઉકેલવાના કામની જોડે જ પ્રાચીન સિક્કાઓના અને મૂર્તિઓના સમય નક્કી કરવાનું પણ તેઓ શીખ્યા હતા.
તેમણે જૈન આગમોનો અભ્યાસ કર્યો હતો અને તેની પુનર્વાચનાઓ બનાવી હતી. 'લહિયાઓની મદદથી તેનાં સંપાદનો કર્યાં' પરંતુ 'લહિયાઓને ચૂકવવાની રકમ પણ તેમની પાસે ન હતી.' તેમને મદદ ન મળે તો ક્યારેય કોઈની પાસે કંઈ જ માંગતા જ નહીં; જેથી તેમને કાર્યોમાં મુસીબત ખૂબ જ પડતી. આ વાત વિશે કસ્તુરભાઈ લાલભાઈ ને ખબર પડતાં તેમણે સામે ચાલીને બધી સગવડો કરી આપી હતી. તે બંનેના જ પ્રયાસોથી લાલભાઈ દલપતભાઈ સંગ્રહાલય ની સ્થાપના થઈ હતી.
ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ નું વીસમું અધિવેશન અમદાવાદમાં ૧૯૫૯ના વર્ષમાં મળ્યું હતું જેમાં તેઓ ઇતિહાસ-પુરાતત્ત્વ વિભાગના પ્રમુખ હતા. તેઓ ૧૯૬૧માં કાશ્મીરમાં મળેલી ઑલ ઈન્ડિયા ઓરિએન્ટલ કૉન્ફરન્સના એકવીસમા અધિવેશનમાં પ્રાકૃત અને જૈનધર્મ વિભાગના અધ્યક્ષ પણ હતા અને સાથે જ ૧૯૭૦માં અમેરિકાની ઓરિએન્ટલ સોસાયટીના માનાર્હ સભ્ય બન્યા હતા. રજની વ્યાસ તેમને 'પરંપરાને જાળવનાર સાધુ તરીકે આદરણીય આદર્શ મૂર્તિ' ગણાવે છે.
મૃત્યુ
પ્રોસ્ટેટની શસ્ત્રક્રિયા બાદ તેમનું ૧૪મી જૂન ૧૯૭૧ના રોજ મુંબઈમાં અવસાન થયું.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:શ્વેતાંબર જૈન સાધુઓ શ્રેણી:૧૯૭૧માં મૃત્યુ
એમ. વિશ્વેશ્વરૈયા
સર મોક્ષગુંડમ્‌ વિશ્વેશ્વરૈયા (૧૫ સપ્ટેમ્બર ૧૮૬૦ – ૧૪ એપ્રિલ ૧૯૬૨) એ ભારતીય ઇજનેર, રાજનેતા અને મૈસૂરના ૧૯મા દિવાન (૧૯૧૨ – ૧૯૧૯) હતા. લોકકલ્યાણના કાર્યોમાં તેમના યોગદાન બદલ જ્યોર્જ પંચમ દ્વારા તેમને બ્રિટીશ ભારતીય સામ્રાજ્યના નાઈટ કમાન્ડરની ઉપાધિ આપવામાં આવી હતી. તેમણે એશિયાની શ્રેષ્ઠ અને ત્રીજી સૌથી જૂની એન્જિનિયરિંગ કોલેજ ઇજનેરી મહાવિદ્યાલય, પુણેમાંથી ઇજનેરની પદવી મેળવી હતી. તેમને ૧૯૫૫માં ભારતનું સર્વોચ્ચ સન્માન ભારત રત્ન એનાયત થયું હતું. તેમનો જન્મદિવસ, ૧૫ સપ્ટેમ્બર, તેમની સ્મૃતિમાં ભારત, શ્રીલંકા અને ટાન્ઝાનિયામાં ‘એન્જિનિયર્સ ડે’ તરીકે ઉજવવામાં આવે છે. તેઓ મૈસૂર શહેરના ઉત્તર-પશ્ચિમ ઉપનગરમાં કૃષ્ણા રાજસાગર બંધના મુખ્ય ઇજનેર હતા અને હૈદરાબાદ શહેર માટે પૂર સંરક્ષણ પ્રણાલીના મુખ્ય ઇજનેરોમાંના એક તરીકે પણ સેવા આપી હતી.
જન્મ અને શિક્ષણ
વિશ્વેશ્વરૈયાનો જન્મ હાલના કર્ણાટક રાજ્યનાં મુદેનહલ્લાદી ગામમાં એક તેલુગુ બ્રાહ્મણ કુટુમ્બમાં થયો હતો. સર વિશ્વેશ્વરૈયાએ તેમનું પ્રાથમીક શિક્ષણ બેંગલુરુમાં (તત્કાલીન બેંગલોર) લીધુ હતુ ત્યારબાદ મદ્રાસ વિશ્વવિદ્યાલયમાંથી વિજ્ઞાનના વિષયમાં સ્નાતકની પદવી મેળવી હતી. સ્નાતકની પદવી બાદ તેઓ તત્કાલીન 'બોમ્બે યુનીવર્સીટી' સંચાલીત પૂણેની ઇજનેરી કોલેજમાંથી સિવિલ ઇજનેરીની પદવી હાંસલ કરી હતી.
ઇજનેરી કારકિર્દી
વિશ્વેશ્વરૈયા સિવિલ ઇજનેરીની પદવી લઈને તેઓ મુંબઈ રાજ્યના જાહેર બાંધકામ ખાતામાં જોડાયા હતાં અને ત્યારબાદ ભારતીય સિંચાઈ આયોગમાં જોડાયા હતાં. તેંમના માર્ગદર્શન હેઠળ દખ્ખણનાં ઉચ્ચપ્રદેશમાં વિવિધ સિંચાઈ યોજનાઓ અમલમાં મુકી હતી. વિશ્વેશ્વરૈયા દ્વારા નિર્મીત સ્વંયસંચાલીત 'વોટર ફ્લડગેટ'ની રચના પુણે નજીક આવેલા ખડકવાસલા ખાતે કરવામાં આવી હતી. જેનો પછીથી ઉપયોગ ગ્વાલીયર અને કૃષ્ણરાજસાગર બંધના નિર્માણમાં કરવામાં આવ્યો હતો. ત્યારબાદ તેઓએ એડન ( યેમન) શહેરમાં પાણી પુરવઠા અને ગટર વ્યવસ્થાનાં નિર્માણમાં તેમનું યોગદાન આપ્યુ હતું. આ ઉપરાંત હૈદરાબાદ શહેરની પૂર નિયંત્રણ યોજના અને વિશાખાપટ્ટનમ બંદરને ઘસારાથી થતું નુકશાન રોકવાની પ્રણાલીને બનાવવામાં ફાળો આપ્યો હતો. તેમનાં મૈસૂર રાજ્યના દિવાનપણા હેઠળ મૈસુર રાજ્યના ઔદ્યોગિકરણ માટે મૈસૂર સોપ ફેક્ટરી, પેરાસીટોઈડ લેબ, મૈસૂર આયર્ન અને સ્ટીલ વર્ક્સ, જયચંદ્રમહારાજેન્દ્ર પોલિટેકનીક, બેંગલોર કૃષિ વિદ્યાલય, વિશ્વેશ્વરૈયા ઇજનેરી મહાવિદ્યાલય અને સ્ટેટ બેંક ઓફ મૈસૂરની સ્થાપનામાં ભાગ ભજવ્યો હતો.
મૈસૂર રાજ્યના દિવાન
૧૯૦૮ની સાલમાં તેઓએ સરકારી નોકરીમાંથી નિવ્રુત્તી લીધી હતી. શરુઆતમાં તેઓ હૈદરાબાદ રાજ્યમાં અને પછીથી મૈસૂર રાજ્યમાં મુખ્ય ઇજનેર તરીકે જોડાયા હતાં. ૧૯૧૨ની સાલમાં તેઓ મૈસૂર રાજયના દિવાનપદે નિમાયા હતાં. તે સમયગાળા દરમ્યાન મૈસૂર રાજ્યમાં અનેક રેલ્વે લાઈન નાંખવામાં આવી હતી. ૧૯૧૯ની સાલમાં તેઓએ દિવાન તરીકે નિવૃત્ત થયા હતાં.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભારત રત્ન પુરસ્કારના વિજેતા શ્રેણી:૧૯૬૨માં મૃત્યુ
કુનરીયા (જામ) (તા. ભુજ)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના ભુજ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભુજ તાલુકો
ચંપાવત
ચંપાવત ભારત દેશના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પર્વતીય ભૌગોલિક પરિસ્થિતિ ધરાવતા ઉત્તરાખંડ રાજ્યના ચંપાવત જિલ્લામાં આવેલું એક મહત્વનું શહેર છે. ચંપાવત ચંપાવત જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે.
ચંપાવત નગર ઘણાં વર્ષો સુધી કુમાઉ રાજ્યની રાજધાનીનું શહેર રહ્યું છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ઉત્તરાખંડ શ્રેણી:ભૂગોળ
પંજાવો કડો (તા. જામનગર)
પંજાવો કડો (તા. જામનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  જામનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પંજાવો કડો ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કોરડા (તા. ચુડા)
પરિવહન
ગામનું નજીકનું રેલવે સ્ટેશન ચુડા (૨૦ કિમી), બસ ડેપો સુરેન્દ્રનગર (૫૦ કિમી) અને હવાઇ મથક અમદાવાદ (૧૫૦ કિમી) છે.
પંજાવો કડો (તા. જામનગર)
શ્રેણી:જામનગર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
કોરડા (તા. ચુડા)
પરિવહન
શ્રેણી:ચુડા તાલુકો
સરોરી (તા. સંજેલી)
સરોરી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંજેલી તાલુકાનું ગામ છે. સરોરી ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:સંજેલી તાલુકો
રાજપુર (તા. વિજયનગર)
રાજપુર (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. રાજપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી, ATM, દવાખાનું જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
પર્સી બૅશી શેલી
પર્સી બૅશી શેલી (૪ ઓગસ્ટ ૧૭૯૨ – ૮ જુલાઈ ૧૮૨૨) એક અંગ્રેજી રૉમેન્ટિક કવિ, નાટ્યકાર અને વિવેચક હતા.
જીવન
પર્સી બૅશી શેલીનો જન્મ ૪ ઓગસ્ટ ૧૭૯૨ના રોજ ફિલ્ડ પ્લેસ, સસેક્સ, ઇંગ્લેન્ડ ખાતે થયો હતો. તેઓ તેમના પિતા ટિમોથી શેલીના સૌથી મોટા સંતાન હતા. ટિમોથી શેલી વ્હિગ પક્ષના સભ્ય હતા અને તેઓ ઈચ્છતા હતા કે પોતાનો પુત્ર પર્સી પાર્લામેન્ટમાં રાજકીય નેતૃત્વ પ્રાપ્ત કરે. શેલીએ સાયૉન હાઉસ એકૅડેમી અને ઑક્સફર્ડ વિશ્વવિદ્યાલયમાં શિક્ષણ લીધું.
સંદર્ભો
શ્રેણી:વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:સાહિત્યકાર
ચમારડી (તા. વલ્લભીપુર)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા ભાવનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વલ્લભીપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ઇતિહાસ
ચમારડી ગોહિલવાડ પ્રાંતના સ્વતંત્ર ખંડણી ભરતા રજવાડાંમાનું એક હતું, જે પૂર્વ કાઠિયાવાડ એજન્સી હેઠળ અને ભાવનગર રાજ્યના ભાયાત એવા ગોહિલ રાજપૂતોના શાસન હેઠળ હતું. તે એજન્સીના થાણાનું મુખ્ય મથક હતું.
૧૯૦૧માં રજવાડાની આવક ૧૦,૦૦૦ રૂપિયા હતી અને તે ગાયકવાડના વડોદરા રાજ્ય અને જૂનાગઢ રજવાડાને ૮૫૮ રૂપિયાની ખંડણી આપતું હતું.
ચમારડીના ડુંગરાઓની ગુફાઓમાંથી ચિત્રકલાના નમૂનાઓ મળી આવેલા છે.
વસ્તી
૧૮૭૨માં ચમારડીની વસ્તી ૨૩૭૧ અને ૧૮૮૧માં ૨૧૧૭ વ્યક્તિઓની હતી. ૧૯૦૧માં વસ્તી ૨૧૬૮ વ્યક્તિઓની હતી.
ભૂગોળ
ચમારડીની આસપાસ ઘણી ટેકરીઓ આવેલી છે, જેમાંનો નીચલો ભાગ પાણીના વહેણથી ધોવાઇ ગયો છે, જે દર્શાવે છે કે ભાલ વિસ્તાર છીછરા સમુદ્ર વડે રણથી જોડાયેલો હતો. કાળુભાર નદી ગામથી બે માઇલના અંતરે ઉત્તર-પશ્ચિમે વહેતી હતી, પરંતુ લગભગ ૫૦ વર્ષ પહેલાં નદીનું વહેણ બદલાતા તે હવે ગામથી અડધા માઇલ દક્ષિણે વહે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:વલ્લભીપુર તાલુકો
ગદા
thumb|એક હાથમાં દ્રોણગિરિ (સંજીવની) પર્વત અને બીજા હાથમાં ગદા સાથે હનુમાન ગદા (गदा) એ એક જાતનું હથિયાર છે. જેને ઉપરથી નાળિયેરના જેવો ગોળો અને નીચેથી પકડવા માટેનો લાંબો હાથો હોય છે. ગદા લાકડા અથવા ધાતુની બનાવવામાં આવે છે. ભારત સિવાય દક્ષિણ-પશ્ચિમ એશિયામાં સિલાટમાં પણ ગદા હજુ પણ હથિયાર તરીકે વપરાય છે.
ઉદ્ભવ
ગદા વિશ્વના સૌથી પ્રાચીન હથિયારોમાંનું એક છે. પ્રાગઐતહાસિક સમયમાં તેનો ઉદ્ભવ એક છેડેથી જાડા લાકડા અથવા હાડકાના ટુકડા પરથી થયો હોવાનું મનાય છે. પછીથી લાકડાના લાંબા ટુકડાના એક છેડે પથ્થર બાંધવામાં આવતો હતો. તામ્રયુગમાં પથ્થરનું સ્થાન ધાતુએ લીધું અને પછીથી લાકડા અને ધાતુનું જોડાણ નબળું હોવાથી સમગ્ર ગદા ધાતુની જ બનાવવાની શરૂઆત થઇ.
ધર્મ ગ્રંથોમાં
હિંદુ ધર્મનાં પુરાણો પ્રમાણે હનુમાન, વિષ્ણુ, બલરામ, ભીમ, દુર્યોધન, જરાસંધ વગેરે ગદા વાપરતા હતા. ગદા હનુમાનનું મુખ્ય હથિયાર છે. વિષ્ણુના ચાર હાથો પૈકી એકમાં તેમની ગદા કૌમુદકી જોવા મળે છે. આ ઉપરાંત ભૈરવ, ચામુંડા અને કુબેરના હાથમાં પણ ગદા જોવા મળે છે. પુરાણો અનુસાર, વિષ્ણુએ તેમની ગદા વરૂણ પાસેથી મેળવી હતી, જેનો પ્રહાર વીજળીના ચમકારા જેવો અવાજ કરતો હતો.
મલય ભાષામાં ગદા શબ્દ અપનાવવામાં આવ્યો છે, જેનો અર્થ લાકડી થાય છે.
ગદા યુદ્ધ
પ્રાચીન હિંદુ સાહિત્યમાં ગદા યુદ્ધની વિસ્તૃત વિગતો મળી આવે છે. ગદા વડે લડાતા યુદ્ધને ગદા યુદ્ધ કહે છે. તેના બાર પ્રકારો છે, જે અગ્નિ પુરાણમાં વર્ણવામાં આવ્યા છે: આહત, ગોમૂત્ર, પ્રભત, કમલાસન, ઉર્ધ્વગ્રત, નમિત, વામદક્ષિણ, આવૃત્ત, પ્રવૃત્ત, પદો‌‌‌‌ધૃત, અવપ્લત, હંસમાગ્ર અને વિભાગ. મહાભારતમાં પણ તેના વિવિધ પ્રકારોનું વર્ણન છે.
ગદાની અંદર સ્ફોટક પદાર્થ ભરીને તે યુદ્ધમાં શસ્ત્ર તરીકે વાપરી શકાય છે. ગૌમૂત્ર વ્યુહરચનામાં તે ઉંચાઇ પરથી અથવા બંને બાજુથી દુશ્મનો પર પ્રહાર કરવા અને આતંક ફેલાવવા માટે વાપરી શકાય છે.
કસરતના સાધન તરીકે
પરંપરાગત હિંદુ અખાડા સંસ્કૃતિમાં ગદા કસરત કરવાનું એક સાધન છે. વિવિધ વજન અને પરિમાણ ધરાવતી ગદા કસરત કરનારની ક્ષમતા મુજબ વપરાય છે. એવું મનાય છે કે હનુમાનની ગદા વિશ્વની સૌથી મોટી ગદા હતી. કસરત કરવા માટે લાકડાની બનેલી એક અથવા બે ગદા કસરત કરનારની પકડ અને બાવડા મજબૂત બનાવે છે. પ્રસિદ્ધ ગામા પહેલવાન ગદાની કસરતો માટે જાણીતો હતો. ઘણી વખત કુસ્તીના વિજેતાઓને ગદા અપર્ણ કરાય છે.
કરાટેની કસરતનું સાધન ચિશિ ગદા અને મગદરની કસરતો પર આધારિત છે.
સાસમ (તા. પાલનપુર)
સાસમ (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સાસમ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક અને માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગદા
સંદર્ભ
શ્રેણી:હથિયાર શ્રેણી:પુરાણ શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ
સાસમ (તા. પાલનપુર)
ગામમાં સુરાજતિ મહારાજનું મંદિર છે, જેમણે સાસમમાં તપ કર્યું હોવાનું મનાય છે. તેમની સાથે પાંચ પશુઓએ પણ સમાધિ લીધી હતી, જેમના દેરા મંદીર પરિસરમાં જ છે.
સાસમ પાલનપુર તાલુકાનું અને બનાસકાંઠા જિલ્લાની સીમા પરનું છેવાડાનું ગામ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલનપુર તાલુકો
શંકરપુરા (તા. ઝાલોદ)
શંકરપુરા (તા. ઝાલોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય પૂર્વ ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ઝાલોદ તાલુકાનું ગામ છે. શંકરપુરા ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે. મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજી આ ગામનાં મુખ્ય ખેત-ઉત્પાદનો છે.
શ્રેણી:ઝાલોદ તાલુકો
પૃથ્વીપુરા (તા. વિજયનગર)
પૃથ્વીપુરા (તા. વિજયનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજયનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પૃથ્વીપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજયનગર તાલુકો
અનાદિ શ્રી કૃષ્ણનારાયણ
અનાદિ શ્રી કૃષ્ણનારાયણ (૨૧ ઓક્ટોબર ૧૯૦૫-૨૮ ફેબ્રુઆરી ૧૯૮૬) એ જ નામના ધાર્મિક સમુદાયના સ્થાપક હતા જેમનું ધાર્મિક નામ શ્રી કૃષ્ણવલ્લભાચાર્ય હતુ, પરંતુ તેમના અનુયાયીઓ તેમને શ્રી કૃષ્ણવલ્લભાચાર્યજી મહારાજ તરીકે ઓળખે છે. તેમણે તેમના અનુયાયીઓને સંસારી સંતની દીક્ષા આપી શ્રી હરિ શરણાગતિ મંડળની રચના કરી હતી, જે આગળ જતા અનાદિ શ્રી કૃષ્ણનારાયણ સંપ્રદાય તરીકે ઓળખાવા લાગ્યું.
કૃષ્ણવલ્લભાચાર્યનો જન્મ ગુજરાતના સૌરાષ્ટ્ર પ્રદેશમાં આવેલા મોટી કુંકાવાવ ગામમાં થયો હતો. તેમનું મૂળ નામ કુંવરજી પટેલ હતું. તેમણે વિક્રમ સંવત ૧૯૭૬માં વડતાલમાં સ્વામીનારાયણ સંપ્રદાયના પ્રતિપ્રસાદજી મહારાજ પાસેથી કારતક સુદ એકાદશીએ ત્યાગી દીક્ષા લીધી હતી અને શ્રી કૃષ્ણવલ્લભ એવું નામ મેળવ્યું હતું. તેમના ગુરૂનું નામ બાલકૃષ્ણદાસજી સ્વામી હતું.
તેઓએ કાશી જઈને સંસ્કૃતનો અભ્યાસ કર્યો હતો જેના પછી તેઓ પ્રકાંડ પંડિત વૈષ્ણવવિદ્વત સાર્વભૌમ મહામહોપાદ્યાય ધર્મધુરંધર ૧૦૦૮ ડૉ. શ્રી કૃષ્ણવલ્લભાચાર્યજી મહારાજ તરીકે પ્રસિધ્ધ થયા હતા.
કૃષ્ણવલ્લભાચાર્યએ ૫૭ જેટલા પુસ્તકો લખ્યાં છે જેમાં શાસ્ત્રો ઉપર ભાષ્યોનો સમાવેશ થાય છે. તત્વપ્રભાવલી તથા શ્રી લક્ષ્મીનારાયણ સંહિતા ગ્રંથ (૧ લાખ ૨૬ હજાર શ્લોક)ની રચના કરી હતી જે શ્રી શ્વેતાયન સંહિતા તરીકે પણ ઓળખ પામી હતી. શાસ્ત્રોનાં આ કાર્ય બદલ તેઓ કાશીમાં શ્વેતાયન વ્યાસ તરીકે પ્રસિધ્ધ થયા હતાં.