cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
દાદુર (તા. ગરબાડા)
દાદુર (તા. ગરબાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ગરબાડા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. દાદુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ઘઉં, ડાંગર, મગ, અડદ, અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ગરબાડા તાલુકો
નવાગામ (તા. સાંતલપુર)
શ્રેણી:સાંતલપુર તાલુકો
કલાપી પુરસ્કાર
કલાપી પુરસ્કાર ગુજરાતી ગઝલકારોને અપાતો વાર્ષિક પુરસ્કાર છે. તેની સ્થાપના INT આદિત્ય બિરલા સેન્ટર ફોર પરફોર્મિંગ આર્ટ્સ એન્ડ રિસર્ચ દ્વારા કરવામાં આવી હતી. આ પુરસ્કારનું નામ ગુજરાતી કવિ કલાપી પરથી તેમનાં માનમાં અપાયું છે. ગુજરાતી ગઝલમાં યોગદાન માટે વિજેતાને ₹ ૨૫,૦૦૦ની રકમ આ પુરસ્કારમાં આપવામાં આવે છે.
વિજેતાઓ
કલાપી પુરસ્કાર દર વર્ષે ૧૯૯૭થી આપવામાં આવે છે. વિજેતાઓની યાદી નીચે મુજબ છે:
સંદર્ભ
શ્રેણી:સાહિત્ય શ્રેણી:ગુજરાતના પુરસ્કારો
બાલાસર
બાલાસર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ આ નાનુ ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ધાર્મિક સ્થળો
ગામમાં જગાજી દાદાનું મંદીર આવેલુ છે, જ્યાં ભાદરવા મહિનાની અગિયારસે મેળો ભરાય છે.
બાલાસર એક સુંદર ગામ છે
સંદર્ભ
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
આંબાબારી
આંબાબારી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના પાંચ તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંસદા તાલુકાનું ગામ છે. આંબાબારી ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, તુવર તથા શાકભાજીની ખેતી કરવામાં આવે છે.
વાંસદાથી વઘઇ જતાં રાજ્ય ધોરી માર્ગ નં.૧૪ પર વાંસદાથી આશરે ૮ કિલોમિટરના અંતરે આ ગામ આવેલું છે. અહીં રાજ્ય સરકારના વન વિકાસ નિગમ હસ્તકનું લાકડાં પર વિવિધ પ્રક્રિયા કરવાનું તેમ જ રાચરચીલું (ફર્નીચર) તૈયાર કરવા માટેનું કેન્દ્ર વનીલ ઉદ્યોગ પણ આવેલું છે.
અહીંના લોકો કુકણા બોલી અને ધોડીયા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે.
શ્રેણી:વાંસદા તાલુકો
ધંધુકા
ધંધુકા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના અમદાવાદ જિલ્લાના મહત્વના ધંધુકા તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે.
ઇતિહાસ
ધંધુકાનું નામ ધાન અથવા ધાંડ ભાટી મેર અથવા મેહડ, સોનંગ મેહડના તેર દીકરાઓમાંના બીજા દીકરા પરથી પડ્યું છે, જે સિંધમાંથી ગુજરાતમાં આવ્યો હતો. એલેકઝાન્ડર ફાર્બસના પુસ્તક રાસમાળામાં આનું કોઇ ચોક્કસ વર્ષ આપેલ નથી. ધાન મેહડને કોઇ સંતાન નહોતું એટલે તેણે એભલ વાળાથી બચીને આવેલા ૪૦૦ બ્રાહ્મણ શરણાર્થીઓને વસવા માટે ગામ આપ્યું હતું. બીજા મતાનુસાર ધંધુકા સોલંકી વંશના ધાંધીયુ, જેણે મૂળરાજ સોલંકીના વંશજની દીકરી સાથે લગ્ન કર્યા હતા, પરથી પડ્યું છે. ૧૨મી સદીમાં ધંધુકા હેમચંદ્રાચાર્યના જન્મ સ્થળ તરીકે પ્રખ્યાત બન્યું. કુમારપાળે તેમના જન્મસ્થાને મંદિર બનાવ્યું હતું. મુસ્લિમ તેમજ મરાઠા શાસન દરમિયાન ધંધુકા એક નગર બની રહ્યું અને ધોળકા સાથે જોડાયેલ રહ્યું. ઇ.સ. ૧૮૦૨માં ધોળકાની સાથે ધંધુકા બ્રિટિશ શાસન હેઠળ આવ્યું.
મહત્વના સ્થળો
ધંધુકામાં પૌરાણીક દરવાજાઓ જેવાં કે મોઢવાડાનો દરવાજો, અમ્બાપુરા દરવાજા વગેરે આવેલ છે. અહીં પ્રાચીન ભવાની વાવ આવેલ છે. જ્યાં વાવમાં ભવાની માનું પ્રાચીન મંદીર આવેલ છે. જ્યાં દર રવિવારે તથા પુનમના દિવસે લોકોની ભીડ જોવા મળે છે. ધંધુકાથી ૨ કિ.મી દુર રાયણુ વાળા મેલડી માતાનું મંદીર આવેલ છે તથા નજીકમાં બાલા હનુમાનજીનું ભવ્ય મંદીર આવેલું છે. જ્યા નજીકમાં નર્મદા કેનાલ પસાર થાય છે. જયારે રોજકા રોડ ઉપર શર મુબારકની (પીર મહેમુદશાહ બુખારી) દરગાહ શરીફ આવેલ છે.
જાણીતા વ્યક્તિઓ
ધંધુકા મહાન જૈન આચાર્ય મુનિ હેમચંદ્રાચાર્યની જન્મભૂમિ છે તથા સંત પુનિત મહારાજ જેવા મહાન સંત આ ભુમી પર થઈ ગયા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ધંધુકા તાલુકો
ગોરીયાળી (તા. ઘોઘા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા ભાવનગર જિલ્લાનાં મહત્વનાં તાલુકા ઘોઘા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઘોઘા તાલુકો
નથુગઢ (તા. ઘોઘા)
નથુગઢ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા ભાવનગર જિલ્લાનાં મહત્વનાં તાલુકા ઘોઘા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. ગામમાં પ્રાથમિક સારવાર માટે એક દવાખાનું આવેલું છે, આ ઉપરાંત ઘરવપરાશની વસ્તુઓ માટે ત્રણ દુકાનો આવેલી છે. ગામનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી હોવાથી બે એગ્રો સેન્ટર આવેલા છે.
નથુગઢ ગામમાં રામજી મંદિર, ભોળાનાથનું મંદિર, રામદેવપીરનું મંદિર, ભૈરવનાથનું મંદિર, ખોડિયાર માનું મંદિર, જેવા દેવસ્થાનો આવેલા છે. અહીં નવું સ્મશાન આધુનિક રીતે બનાવવામાં આવ્યું છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઘોઘા તાલુકો
રવ નદી
રવ નદી પશ્ચિમ ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લા માં આવેલી નદી છે. આ નદી રાપર તાલુકા ના લીલપર ગામ પાસેથી નીકળીને રવેચી પાસે કચ્છના મોટા રણમાં સમાઇ જાય છે. તેની મહત્તમ લંબાઇ ૨૫ કિમી છે. તેનો કુલ સ્ત્રાવક્ષેત્ર ૧૨૬ ચોરસ કિમી છે.
મોસુણા (તા. નખત્રાણા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના નખત્રાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:નખત્રાણા તાલુકો
બેલા
બેલા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ આ નાનુ ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
બાંભણસર
બાંભણપર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ આ નાનુ ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
યુવા ગૌરવ પુરસ્કાર
યુવા ગૌરવ પુરસ્કાર ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી, ગુજરાત સરકાર દ્વારા યુવાન ગુજરાતી લેખકોને અપાતો સાહિત્યનો પુરસ્કાર છે. આ પુરસ્કારની સ્થાપના ૨૦૦૭માં યુવાન ગુજરાતી લેખકોને પ્રોત્સાહન આપવા માટે થઇ હતી.
પુરસ્કાર પ્રમાણપત્ર, શાલ અને ₹ ૫૦,૦૦૦નો સમાવેશ કરે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતના પુરસ્કારો શ્રેણી:સાહિત્ય
મંડીયાલી બોલી
મંડીયાલી બોલી ભારતની સંકટગ્રસ્ત બોલીઓ પૈકીની એક છે. તે ચોક્કસપણે ભયમાં છે. આ ભાષાનો આઈએસઓ કોડ mjl છે.
ભૌગોલિક વર્ગીકરણ
મંડીયાલી એક પહાડી ભાષા છે. તેનો GRN ક્રમ ૪૭૬૧ અને નૃવંશશાસ્ત્રી ભાષા કોડ MJL છે.
ક્ષેત્ર-વિસ્તાર
મંડીયાલી બોલી હિમાચલ પ્રદેશના મંડી જિલ્લા અને તેની આસપાસના વિસ્તારમાં સ્થાનિક વ્યવહારની ભાષા છે. તે ઈન્ડો-આર્યન કુળ (સમૂહ)ની એક ભાષા છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:હિમાચલ પ્રદેશ શ્રેણી:ભાષાઓ
કીલાદ
કીલાદ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના વાંસદા તાલુકાનું ગામ છે. કીલાદ ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દુધની ડેરી, પંયાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામ ગાઢ જંગલમાં તેમ જ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે. ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત અહીંના લોકો જંગલમાંથી મહુડાનાં ફુલ તેમ જ બી, ખાખરાનાં પાન, ટીમરુનાં પાન, સાગનાં બી, કરંજના બી જેવી વનપેદાશો એકઠી કરી તેને વેચીને પણ પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.
ગુજરાત રાજ્ય વન વિભાગ તરફથી અહીંથી બે કિલોમીટર અંતરે અંબિકા નદીને કિનારે પર્યાવરણ શિબિર માટેનું કેન્દ્ર ઊભું કરવામાં આવ્યું છે.
શ્રેણી:વાંસદા તાલુકો
બાદરગઢ (તા. પાલનપુર)
આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, દિવેલા, રાયડો, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભૂગોળ
આ ગામમાં પ્રવેશતાં તળાવ, બસ સ્ટેશન તથા માધ્યમિક શાળા આવે છે. તેની પાછળના નૈરુત્ય ખૂણાનો વિસ્તાર 'મશાયખપુરા' તરીકે ઓળખાય છે. માધ્યમિક શાળાની પૂર્વ તરફથી મગરવાડા જવાનો પાકો માર્ગ પસાર થાય છે તથા પશ્રિમે જતાં ગ્રામ પંચાયત કચેરી આવેલ છે. તેની આસપાસના વિસ્તારમાં દુકાનો તેમજ ટેલિફોન એક્સચેન્જ આવેલ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલનપુર તાલુકો
નાગાલેંડ
નાગાલેંડ ભારતના પૂર્વ ભાગમાં આવેલ સાત ભગિની રાજ્યોમાંનું એક રાજ્ય છે. તેનું પાટનગર કોહિમા શહેર છે. આ રાજ્યનું સૌથી મોટું શહેર દીમાપુર છે. ત્યાંની મુખ્ય ભાષાઓ નાગામીઝ ભાષા તેમજ અંગ્રેજી ભાષા છે. આ રાજ્યની વિધાનસભામાં ૬૦ બેઠકો છે.
નાગાલેંડ રાજ્યના જિલ્લાઓ
right|300x300px
નાગાલેંડ રાજ્યમાં કુલ ૧૧ જિલ્લાઓ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભારતનાં રાજ્યો અને કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશો
પ્રીતિ અદાણી
પ્રીતિ ગૌતમ અદાણી (જન્મ: ૧૯૬૫) એક ભારતીય દાનવીર અને અદાણી ફાઉન્ડેશનના અધ્યક્ષા છે. તેઓ ગુજરાત રાજ્યના અગ્રણી મહિલા શિક્ષણશાસ્ત્રીઓમાંના એક છે.
પ્રારંભિક જીવન અને શિક્ષણ
પ્રીતિ અદાણીનો જન્મ ૧૯૬૫માં મુંબઈમાં એક ગુજરાતી કુટુંબમાં થયો હતો. તેમણે ગવર્નમેંટ ડેન્ટલ કૉલેજ, અમદાવાદમાંથી ડેન્ટલ સર્જરીમાં (દંત ચિકિત્સા) સ્નાતકની પદવી મેળવી. તેમણે અદાણી ગ્રુપના ચેરમેન ગૌતમ અદાણી સાથે લગ્ન કર્યા છે.
કારકિર્દી
કારકિર્દીના પ્રારંભિક દિવસો દરમિયાન, તેમણે દંત ચિકિત્સક તરીકે વ્યવસાયની શરૂઆત કરી હતી. વર્ષ ૧૯૯૬માં, તેમને અદાણી ફાઉન્ડેશનના અધ્યક્ષ તરીકે નિયુક્ત કરવામાં આવ્યા હતા.
ઈ. સ. ૨૦૦૧ માં, ભૂજ ભૂકંપ પછી, તેમણે મુન્દ્રામાં અદાણી ડી.એ.વી. શાળા શરૂ કરી. પછીથી શાળાનું નામ બદલીને અદાણી પબ્લિક સ્કૂલ રાખવામાં આવ્યું. જૂન ૨૦૦૯ માં, તેમણે અને તેમના પતિએ ભદ્રેસર (મુન્દ્રા નજીક) અને અમદાવાદમાં અદાણી વિદ્યા મંદિરની સ્થાપના કરી. અદાણી વિદ્યા મંદિર વંચિત બાળકોને મફત ઉચ્ચતર માધ્યમિક શિક્ષણ આપે છે. તેમના નેતૃત્વમાં, અદાણી જૂથનું ૨૦૧૮-૧૯નું સી.એસ.આર. બજેટ એક વર્ષમાં રૂ. ૯૫ કરોડથી વધીને ૧૨૮ કરોડ રૂપિયા થયું.
અંગત જીવન
પ્રીતિ અદાણીએ અદાણી ગ્રુપના વર્તમાન ચેરમેન ગૌતમ અદાણી સાથે લગ્ન કર્યા છે. તેમને બે પુત્રો છે - કરણ અદાણી અને જીત અદાણી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:૧૯૬૫માં જન્મ શ્રેણી:ગુજરાતી ઉદ્યોગપતિઓ
બખ્ત ખાન
બખ્તખાન (૧૭૯૭ – ૧૩ મે ૧૮૫૯)એ ઇસ્ટ ઈન્ડિયા કંપની વિરુદ્ધની ૧૮૫૭ની ભારતીય ક્રાંતિ દરમિયાન દિલ્હી પ્રદેશમાં ભારતીય ક્રાંતિદળોના સેનાપતિ હતા.
જીવન ચરિત્ર
બખ્તખાન એક પશ્તુન હતા તેઓ રોહિલાઓની એક શાખા યુસફઝાઈના સેનાપતિ નજીબ-ઉલ-દૌલાનોના કુટુંબી હતા. તેમનો જન્મ રોહિલખંડના બિજનૌરમાં થયો હતો. તેઓ ઇસ્ટ ઇન્ડિયા કંપનીના સૈન્યમાં સુબેદાર બન્યા હતા. તેમણે બંગાળના ઘોડેસવાર તોપખાનામાં ચાલીસ વર્ષનો અનુભવ મેળવ્યો હતો અને પ્રથમ એંગ્લો-અફઘાન યુદ્ધ જોયું હતું. ૧૮૫૯માં તેરાઈમાં તેમનું અવસાન થયું.
ક્રાંતિ પૂર્વે સુબેદાર બખ્તખાન ઘણા બ્રિટિશ અધિકારીઓમાં જાણીતા હતા. તેમાંના ઘણા તો ૧૮૫૭માં દિલ્હીના ઘેરા દરમિયાન તેમની વિરુદ્ધ પણ લડ્યા હતા. એક કર્નલે તેમને "ખૂબ જ બુદ્ધિશાળી પાત્ર" તરીકે વર્ણવ્યા, જે "અંગ્રેજી સમાજનો ખૂબ પ્રેમી" હતો.
વિપ્લવ
જ્યારે સિપાહીઓને કથિત રીતે ચરબી (ડુક્કરની ચરબી)નું આવરણ લગાડેલી રાઇફલ કારતુસ વાપરવાની સિપાહીઓને ફરજ પાડવામાં આવી ત્યારે ૧૮૫૭ની ભારતીય ક્રાંતિ શરૂઆત થઈ હતી. આનાથી મુસ્લિમ સૈનિકો નારાજ થયા હતા કારણ કે તેમને ઇસ્લામમાં ડુક્કરનું માંસ ખાવાની મંજૂરી નથી તેમજ શાકાહારી હિન્દુ સૈનિકોની નારાજગી પહેલેથી જ હતી. અંગ્રેજો વિરુદ્ધ દિલ્હીના આસપાસના વિસ્તારોમાં આ ક્રાંતિ ઝડપથી ફેલાઈ હતી.
બરેલીમાં ક્રાંતિ ફાટી નીકળતાં, સુબેદાર બહાદુર ખાનને તેમના સેનાપતિ ઘોષિત કરવામાં આવ્યા. જ્યારે બખ્ત ખાને મેરઠમાં ક્રાંતિ વિષે સાંભળ્યું ત્યારે તેમણે મોગલ બાદશાહ બહાદુર શાહ ઝફરની સેનાને ટેકો આપવા માટે દિલ્હી તરફ પ્રયાણ કરવાનું નક્કી કર્યું. બખ્તખાન ૧ જુલાઈ, ૧૮૫૭ ના દિવસે મોટી સંખ્યામાં રોહિલા સિપાહીઓ સાથે દિલ્હી પહોંચ્યા ત્યાં સુધીમાં, ક્રાંતિ દળો દ્વારા આ શહેર પહેલેથી જ લઈ લેવામાં આવ્યું હતું અને મોગલ શાસક બહાદુર શાહ ઝફરને ભારતના સમ્રાટ જાહેર કરવામાં આવ્યા હતા. બખ્તખાનના નેતૃત્વમાં બરેલી બ્રિગેડમાં બંગાળ નેટીવ ઇન્ફન્ટ્રીની ચાર રેજિમેન્ટ, ઘોડેસવારોની એક અને આર્ટિલરીની બેટરી સામેલ હતી. આ નોંધપાત્ર મજબૂત સૈન્યની સારી વ્યવસ્થામાં કૂચ જોઈને, દિલ્હીની ઘેરાબંધી કરનાર અંગ્રેજો નવાઈ પામ્યા હતા અને બહાદુર શાહ ઝફર પણ પ્રભાવિત થયા હતા. બખ્ત અને તેમના અધિકારીઓને ઝડપથી સમ્રાટ સાથે મળવા બોલાવવામાં આવ્યા હતા.
બાદશાહના મોટા દીકરા, મિર્ઝા મુગલ, જેને મિર્ઝા ઝહીરુદ્દીન પણ કહેવામાં આવે છે, તેમને મુખ્ય સેનાપતિનું પદ આપવામાં આવ્યું હતું. પરંતુ આ રાજકુમારને લશ્કરી અનુભવ નહોતો. નવા પુનઃસ્થાપિત મોગલ વંશને શહેરમાં પહેલેથી જ સિપાહીઓ વચ્ચે લૂંટ અને બિન-શિસ્તની સમસ્યાઓનો સામનો કરી રહ્યા હતા. આવા સમયે બખ્તખાન તેમની સેનાઓ સાથે દિલ્હી પહોંચ્યા. તેમના આગમન સાથે, નેતૃત્વની સ્થિતિમાં સુધારો થયો. બખ્તખાનની વહીવટી ક્ષમતાઓ ઝડપથી સ્પષ્ટ થઈ ગઈ, અને બાદશાહે તેમને વાસ્તવિક અધિકાર અને સાહેબ-એ-આલમ બહાદુર, અથવા લોર્ડ ગવર્નર જનરલની પદવી આપી. ખાન સિપાહી દળોના અદૃશ્ય કમાન્ડર હતા, જોકે સેનાપતિ તરીકેનો પદભાર હજુ પણ મિર્ઝા જાહિરુદ્દિન જ સંભાળી રહ્યા હતા.
બખ્તખાન પોતે દિલ્હી છોડીને લખનૌ અને શાહજહાંપુરમાં ક્રાંતિ દળો સાથે જોડાયા. ત્યાર બાદમાં, બહાદુર શાહ ઝફર પર રાજદ્રોહના આરોપ હેઠળ કેસ ચલાવવામાં આવ્યો અને બર્માના રંગૂનમાં દેશનિકાલ કરવામાં આવ્યો, જ્યાં તેનું મૃત્યુ ૧૮૬૨ માં થયું હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભારતીય મુસ્લિમો શ્રેણી:ભારતીય ક્રાંતિકારી
સોયલ (તા. ધ્રોળ)
સોયલ (તા. ધ્રોળ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધ્રોળ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સોયલ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધ્રોળ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
પાર (તા. સાંતલપુર)
પાર ભારત દેશનો ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાંતલપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. પાર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:સાંતલપુર તાલુકો
નવાગામ (નાના) (તા. ઘોઘા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા ભાવનગર જિલ્લાનાં મહત્વનાં તાલુકા ઘોઘા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઘોઘા તાલુકો
ભીમાસર
ભીમાસર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભીમાસર ગામની સ્થાપના કરનાર ભીમાજી ઝાલા શાખાના રાજપૂત હતા, જેઓ સેખડાજી દાદાના વંશજ હતા અને ભીમાજી દાદાએ ભીમેશ્વર મહાદેવ તેમજ ભિમાસર તળાવ બાંધ્યુ હતું.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
સાંગનારા (તા. નખત્રાણા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના નખત્રાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:નખત્રાણા તાલુકો
ભાનુપ્રસાદ ત્રિવેદી
ભાનુપ્રસાદ ભોળાનાથ ત્રિવેદી (જન્મ: ૧૬ જાન્યુઆરી ૧૯૩૧) એ એક ગુજરાતી નવલકથાકાર, નાટ્યકાર અને કવિ છે.
જીવન
ભાનુપ્રસાદ ત્રિવેદીનો જન્મ ૧૬ જાન્યુઆરી ૧૯૩૧ ના દિવસે વાવોલ (હાલ ગાંધીનગર જિલ્લો, ગુજરાત) ગામે થયો હતો. તેમણે ૧૯૪૯ માં મેટ્રિક પરીક્ષા પાસ કરી, ત્યાર બાદ ૧૯૫૫ માં ગુજરાતી અને સંસ્કૃત સાથે બી.એ. અને ૧૯૬૭ માં એજ વિષયમાં એમ.એ. ની પદવી મેળવી. અભ્યાસ પૂર્ણ કર્યા પછી મહેસાણા જિલ્લામાં લીંચ અને ખેરવાની શાળાઓમાં તેમણે નવ વર્ષ શિક્ષક તરીકે સેવા આપી. ત્યાર બાદ ૧૯૬૨-૬૩ માં સાબરકાંઠાના ચિત્રોડાની શાળામાં અને ૧૯૬૩ થી ૧૯૬૯ દરમિયાન અને પછી પ્રતાપનગરની શાળામાં આચાર્ય તરીકે ફરજ બજાવી હતી. તેમણે ૧૯૭૦માં નિવૃત્તિ મેળવ્યા સુધી અમદાવાદની સી.યુ. શાહ આર્ટસ કોલેજમાં પ્રોફેસર તરીકે સેવા આપી હતી.
રચનાઓ
તેમની પહેલી નવલકથા એક હતું અમદાવાદ (૧૯૮૧), અમદાવાદમાં નિયોજિત છે અને એક શાળા લાઇબ્રેરિયન તરીકે નોકરી કરનાર, પ્રોફેસર બનવા માંગતા એક વ્યક્તિના જીવન પર આધારીત છે. શાલવાન (૧૯૮૪) નાયિકા દ્વારા ખોવાયેલી વસ્તુની શોધ પર આધારીત છે. શેષપત્ર (૧૯૮૯) એ તેમની ચૌદ પ્રકરણોમાં વહેંચાયેલી, ભ્રષ્ટાચાર અંગેની એક વ્યંગ્યાત્મક નવલકથા છે જે સત્તર પાત્રોને આવરી લે છે. વિક્ષિપ્તા (૧૯૯૩) એ તેમની ચોથી નવલકથા છે. મોમેન્ટ (૧૯૭૪) એ છ, એક-પાત્રી નાટકોનો સંગ્રહ છે. અલાસગમન (૧૯૭૫) એ ૫૩ કવિતાઓનો સંગ્રહ છે જ્યારે સંગત (૧૯૭૫) એ ગીતોનો સંગ્રહ છે. ચંદન, સાધુ, અભ્યંતર તેમની અન્ય કૃતિઓ છે.
તેમને ૧૯૮૪ અને ૧૯૮૯માં વિવેચકોનો પુરસ્કાર મળ્યો હતો. તેમના એક પાત્રીય નાટક સંગ્રહ મોમેન્ટને ગુજરાત સરકારનો પુરસ્કાર મળ્યો હતો.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:૧૯૩૧માં જન્મ
સુમરા (તા. ધ્રોળ)
સુમરા (તા. ધ્રોળ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધ્રોળ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સુમરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધ્રોળ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
બાદરપુરા ભુતેડી (તા. પાલનપુર)
બાદરપુરા ભુતેડી (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બાદરપુરા ભુતેડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલનપુર તાલુકો
પારસુંદ (તા. સાંતલપુર)
પારસુંદ (તા. સાંતલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાંતલપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પારસુંદ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સાંતલપુર તાલુકો
રામ મોરી
રામ મોરી (જન્મ: ૨ ફેબ્રુઆરી ૧૯૯૩) એ ભારત ગુજરાતના ટૂંકી વાર્તા લેખક, પટકથા લેખક અને કટારલેખક છે, જેઓ મુખ્યત્વે સૌરાષ્ટ્રના ગ્રામીણ જીવનને દર્શાવતી ટૂંકી વાર્તાઓ માટે જાણીતા છે. મહોતું એ તેમની ટૂંકી વાર્તાઓનો સંગ્રહ છે, જેને સાહિત્ય અકાદમીનો યુવા પુરસ્કાર (૨૦૧૭) પ્રાપ્ત થયો હતો.
જીવન
તેમનો જન્મ ૨ ફેબ્રુઆરી ૧૯૯૩ ના દિવસે સિહોર, ગુજરાતના એક ગામ મોટા સુરકામાં થયો હતો. તેમના માતા-પિતાનું નામ તેજલબા અને ભાવસંગભાઈ મોરી હતું. તેમનો પરિવાર પાલીતાણા નજીકના ગામ લાખાવાડનો વતની છે. તેમણે ફેબ્રિકેશન એન્જિનિયરિંગમાં પોતાનો અભ્યાસ પૂરો કર્યો છે.
કારકીર્દી
તેમણે ૧૭ વર્ષની ઉંમરે ટૂંકી વાર્તાઓ લખવાનું શરૂ કર્યું. તેમની વાર્તાઓ શબ્દસૃષ્ટિ, નવનીત સમર્પણ, એતાદ, તથાપિ અને શબ્દસાર જેવા ગુજરાતી સાહિત્યિક સામાયિકોમાં પ્રકાશિત કરવામાં આવી છે.
તેમણે પહેલા TV9 ગુજરાત સાથે કામ કર્યું અને પછી કલર્સ ગુજરાતીમાં જોડાયા. તેઓ વિજયગીરી ફિલ્મસ્ સાથે પણ કામ કરે છે. તેમણે દિવ્ય ભાસ્કરમાં સાપ્તાહિક કલમ "મુકામ વાર્તા" અને મુંબઇ સમાચારમાં "ધ કન્ફેશન બોક્ષ" લખી હતી. તેમણે ગુજરાતી મેગેઝિન કોકટેલ જિંદગી અને #We, ફુલછાબમાં લવ યુ જિંદગી જેવી કટારો લખી છે. અમદાવાદની નેશનલ ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ઑફ માસ કમ્યુનિકેશન એન્ડ જર્નાલિઝમ (એનઆઈએમસીજે)માં તેઓ મુલાકાતી શિક્ષક તરીકે ફરજ બજાવે છે.
સન્માન
દિલ્હીની સાહિત્ય અકાદમી દ્વારા તેમને ૨૦૧૬ માં ઑલ ઇન્ડિયન યંગ રાઇટર્સ મીટમાં આમંત્રણ અપાયું હતું. ૨૦૧૭ માં, તેમની કૃતિ મહોતું માટે તેમને ગુજરાતી ભાષાનો યુવા પુરસ્કાર મેળવ્યો. ૨૦૧૮ માં, ભારતીય ભાષા પરિષદે તેમને યુવા પુરસ્કારથી નવાજ્યા. તે જ વર્ષે, તેમને નાનાભાઇ જેબલિયા સ્મૃતિ સાહિત્ય પુરસ્કાર (૨૦૧૭) પણ મળ્યો. ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી તરફથી તેમને તેમના પુસ્તક મહોતું માટે વર્ષ ૨૦૧૬માં ત્રીજું ઇનામ મળ્યું હતું.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:૧૯૯૩માં જન્મ
એમ. એ. ચિદમ્બરમ સ્ટેડિયમ
ભારતના ચેન્નાઇ (પહેલાંનું મદ્રાસ) શહેર ખાતે આવેલું '''એમ. એ. ચિદમ્બરમ સ્ટેડિયમ''' એક ક્રિકેટ સ્ટેડિયમ છે, જેનું નામ બીસીસીઆઇ ( BCCI ) અને તમિલનાડુ ક્રિકેટ અસોસિએશનના ભૂતપૂર્વ પ્રમુખ શ્રી. એમ. એ. ચિદમ્બરમના નામ પરથી રાખવામા આવ્યું છે. આ સ્ટેડિયમ પહેલાં મદ્રાસ ક્રિકેટ કલ્બ ગ્રાઉન્ડ અથવા ચેપૉક સ્ટેડિયમ તરીકે જાણીતું હતું. સામાન્ય રીતે ચેપૉક તરીકે ઓળખાતા આ સ્ટેડિયમમાં પ્રથમ મેચ 1934ની 10મી ફેબ્રુઆરીના રોજ રમવામાં આવી હતી. ઇસ્ટ કોસ્ટ કન્સ્ટ્રક્શન્સ એન્ડ ઇન્ડસ્ટ્રીઝ દ્વારા બાંધવામાં આવેલા આ સ્ટેડિયમ ખાતે ભારતીય ક્રિકેટ ટીમે 1952માં સૌથી પ્રથમ ટેસ્ટ વિજય ઇંગ્લૅન્ડ સામે મેળવ્યો હતો. 1983-84માં સુનીલ ગાવસ્કરે આ જ મેદાન પર ખાંચમાં પડેલી તેમની ત્રીસમી ટેસ્ટ સદી ફટકારી રેકૉર્ડ તોડ્યો હતો. 1986-87માં અહીં રમાયેલ ઇન્ડિયા-ઓસ્ટ્રેલિયા મેચ ટાઇમાં પરિણમી હતી, જે રમતોના લાંબા ઇતિહાસમાં માત્ર બીજી ટાઈ હતી. તે પછીની સીઝનમાં, ટેસ્ટ પ્રદર્શન પર એક ખેલાડી દ્વારા 136 માટે 16 સાથે અંત લાવીને લેગ સ્પિનર નરેન્દ્ર હિરવાનીએ શ્રેષ્ઠ મેચ પૃથક્કરણનો દાવો નોંઘાવ્યો હતો. ચેપૉકના દર્શકો દેશમાં અત્યંત પ્રશંસા કરનારા પ્રેક્ષકોમાંના એક તરીકે ઓળખાય છે. 1997માં સઇદ અનવરે ઇન્ડિપેન્ડન્સ કપમાં ભારત સામે વિક્રમસર્જક 194 રન કર્યા ત્યારે તેમને અને ફરી વખત જ્યારે ટેસ્ટ મેચમાં પાકિસ્તાન જીત્યું ત્યારે એમ બંને વખત દર્શકોએ ઊભા થઈને તાળીઓના ગડગડાટથી માન આપ્યું હતું, તેના પરથી આ સાબિત થયું હતું. પાકિસ્તાની ટીમે પણ પોતાની મેચ જોનારા આ દર્શકોના ખેલદિલીભર્યા વર્તન પ્રત્યે આદર દર્શાવ્યો હતો. તમિલનાડુ ક્રિકેટ ટીમ માટે અને ઈન્ડિયન પ્રીમિયર લીગમાં ભાગ લેતા ચેન્નઇ સુપર કિંગ્સ માટે પણ, આ સ્ટેડિયમ ઘરનું મેદાન છે.
2010 મુખ્ય નવીનીકરણ
28 જૂન, 2009ના રોજ અત્યાધુનિક સુવિધાની ગોઠવણી માટે અને હાલની દર્શકો માટે બેઠક વ્યવસ્થા 36,000થી વધારીને 45,000 કરવા માટે પુનબાંધકામ શરૂ કરવાનો નિર્ણય લેવામાં આવ્યો, જેનો ખર્ચ રૂ. 175 કરોડ છે.
તમિલનાડુ ક્રિકેટ એસોસિએશન દ્વારા 2011 આઈસીસી(ICC) વિશ્વ કપ પહેલા સ્ટેડિયમને અદ્યતન બનાવવા માટે ચેન્નાઈમાં નટરાજ એન્ડ વેન્કટ આર્કિટેક્ટસ (NVA) અને ઇંગ્લૅન્ડમાં હોપકીન્સ આર્કિટેક્ટસને કરાર આપવામાં આવ્યો.
જ્યારે કાર્ય સંપૂર્ણપણે પૂર્ણ થશે ત્યારે સ્ટેડિયમનો ખર્ચ રૂ.192 કરોડનો થશે. જૂના સ્ટેડિયમમાં મોટા થાંભલાઓ જે મોટા ભાગે દૃશ્ય જોવામાં વિઘ્ન નાખતા હતા, જેને કૌદ કોનીકલ જીઓમેટ્રીક ફોર્મના નામથી કહેવાતા હલકા છાપરા દ્વારા બદલી નાખવામાં આવ્યા છે, જે ચીન દ્વારા આયાત કરવામાં આવેલા કેબલો દ્વારા એકસાથે મૂકવામાં આવ્યા છે. અમેરિકન કંપનીના ડિઝાઈનર બર્ડ એર હતા, જ્યારે ઈજનેરો ઓસ્ટ્રેલિયા(ટ્રીઓ મેમ્બ્રેનમાંથી)ના હતા, તેઓએ આ ઈન્સ્ટોલેશનનું કામ કર્યું છે. સ્ટેડિયમ 38,000 દર્શકોને સમાવી શકે છે. આ ટીએનસીએ પેવેલિયન અને એમસીસી સ્ટેન્ડનું કામ પૂર્ણ થશે એટલે આ ક્ષમતા 42,000 જેટલી વધારી શકાશે. સ્ટેડિયમમાં નવ જેટલા નવા સ્ટેન્ડો પ્રદર્શિત કરવામાં આવ્યા છે. તેમાં ત્રણ હારનો સમાવેશ થાય છે, જેમાંથી વચ્ચેની હાર હૉસ્પિટાલિટી બૉક્સ હોવાથી, તે સંપૂર્ણપણે એરકન્ડિશન્ડ છે. માધ્યમો માટેના ભવનમાં 200 મીડિયાના પ્રતિનિધિઓ બેસી શકે છે. મીડિયા કૉન્ફરન્સ હોલમાં 300 લોકો બેસી શકે છે. તમામ સ્ટેન્ડો 36 ડીગ્રીના ઢોળાવ પર છે, જે આંતરરાષ્ટ્રીય દરજ્જા પ્રમાણે અત્યંત ઢોળાવવાળા નથી. નવીનીકરણના કારણે સમુદ્રી પવનની લહેર મેદાનના પરંપરાગત પાછળ ભાગમાં આવે છે, જ્યારે આ ડિઝાઈનમાં વાસ્તુ અને ફેંગશૂઈના ભારતીય સ્વરૂપના સિદ્ધાંતોનું પણ પાલન થયું છે. અગાસીના નીચેના વળાંકની ટોચ પર 12 સ્ટેન્ડોની શ્રેણીઓનું સર્જન કરવાનું આયોજન છે, જેથી અગાસી અને સ્ટેન્ડો વચ્ચેની આડી જગ્યામાંથી પવનની લહેર પસાર થઈ શકે.
ક્રિકેટ વિશ્વ કપ
દરેક વખતે જ્યારે ભારત ક્રિકેટ વિશ્વ કપ માટે યજમાન બન્યું છે ત્યારે આ સ્ટેડિયમ પર એક દિવસીય આંતરરાષ્ટ્રીય(ODI) મેચો ગોઠવવામાં આવી છે. . નીચે મુજબના વિશ્વ કપ માટે આ સ્ટેડિયમ યજમાન બન્યું હતું,
બાવળા તાલુકો
બાવળા તાલુકો ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના અમદાવાદ જિલ્લાનો તાલુકો છે. બાવળા આ તાલુકાનું મુખ્ય મથક છે. આ તાલુકામાંથી ભોગાવો નદી પસાર થાય છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:અમદાવાદ જિલ્લો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકાઓ
વેડછા રેલ્વે સ્ટેશન
વેડછા રેલ્વે સ્ટેશન એ ભારત દેશના ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં વેડછા ખાતે પશ્ચિમ રેલ્વે નેટવર્ક પર આવેલું એક નાનું રેલ્વે સ્ટેશન છે. વેડછા રેલ્વે સ્ટેશન નવસારી રેલ્વે સ્ટેશન થી દક્ષિણ દિશામાં આવેલું છે. અહીં પેસેન્જર અને મેમુ ટ્રેનો રોકાય છે.
વર્ષ ૧૯૬૦ના દસકાની શરૂઆતમાં સ્ટેશનની આસપાસનો વિસ્તાર અવિકસિત હતો પરંતુ સ્ટેશનના કારણે નજીકમાં આવેલા અબ્રામા  ગામના કપાસ ઉદ્યોગના વિકાસમાં ફાળો આપ્યો હતો.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નવસારી જિલ્લામાંનાં રેલ્વે સ્ટેશનો શ્રેણી:નવસારી જિલ્લો
માલણ નદી (ગીર)
માલણ નદી પશ્ચિમ ભારતના ગુજરાત રાજ્યના અમરેલી જિલ્લામાં આવેલી નદી છે અને તે ગીરના જંગલોમાંથી નીકળીને અરબી સમુદ્રને મળે છે. નદીની મહત્તમ લંબાઇ ૫૫ કિમી છે અને કુલ સ્ત્રાવક્ષેત્ર ૧૫૮ ચોરસ કિમી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતની નદીઓ શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્રની નદીઓ
વાજપુર (તા. સોનગઢ)
વાજપુર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા તાપી જિલ્લાના કુલ ૭ (સાત) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સોનગઢ તાલુકાનું ગામ છે. વાજપુર ગામમાં ખાસ કરીને આદિવાસી લોકો વસે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, આંગણવાડી, પંચાયતઘર, દુધની ડેરી વગેરે સવલતો પ્રાપ્ય છે. ગામના લોકો વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી, પશુપાલન જેવાં કાર્યો કરે છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:સોનગઢ તાલુકો
મોટી ભમતી
મોટી ભમતી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના પાંચ તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંસદા તાલુકાનું ગામ છે. મોટી ભમતી ગામમાં આંગણવાડી, પ્રાથમિક શાળા, દૂધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, શેરડી, તુવર તથા શાકભાજીની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી અને ધોડીયા બોલી બોલે છે, જે ગુજરાતી ભાષાથી એકદમ અલગ હોય છે.
શ્રેણી:વાંસદા તાલુકો
ભારત સ્થિત સંસ્કૃત વિશ્વવિદ્યાલયોની યાદી
ભારતમાં આવેલા સંસ્કૃત વિશ્વવિદ્યાલયોની યાદી નીચે મુજબ છે :
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભારતમાં સંસ્કૃત વિશ્વવિદ્યાલય શ્રેણી:સંસ્કૃત શિક્ષણ
રાધિકા મદન
રાધિકા મદન એક ભારતીય બોલીવુડ ચલચિત્ર અભિનેત્રી છે. શરૂઆતમાં, રાધિકા નવી દિલ્હી માં નૃત્ય પ્રશિક્ષક તરીકે કામ કરતી હતી. ૨૦૧૪માં, તેણે કલર્સ ટીવીની મેરી આશિકી તુમ સે હૈ માં અભિનેતા શક્તિ અરોરાની જોડીદાર તરીકે ટેલિવિઝન અભિનય ક્ષેત્રે પ્રવેશ કર્યો હતો. આ કાર્યક્રમ ૨૦૧૬માં સમાપ્ત થયો હતો. ત્યાર બાદ તેમે વિશાલ ભારદ્વાજના રમૂજી ચલચિત્ર પટાખા (૨૦૧૮) થી બોલિવૂડમાં પ્રવેશ કર્યો હતો, જેના માટે તેણીએ ફિલ્મફેર બેસ્ટ ડેબ્યૂ (સ્ત્રી) અને શ્રેષ્ઠ અભિનેત્રી (વિવેચક) ના નામાંકનો મેળવ્યા હતા.
પ્રારંભિક જીવન અને કારકિર્દી
રાધિકા દિલ્હીની રહેવાસી છે. તેની કારકિર્દીની શરૂઆત દૈનિક ધારાવાહિક મેરી આશિકી તુમ સે હૈ વડે શરૂ થઇ હતી. જે કલર્સ ટીવી ૨.૫ વર્ષ ચાલી હતી. તેણે નૃત્યના જીવંત કાર્યક્રમ ઝલક દિખલા જા (શ્રેણી ૮) માં પણ ભાગ લીધો.
ટેલિવિઝન પરની કારકિર્દી પછી તેણે સન્યા મલ્હોત્રાની સાથે વિશાલ ભારદ્વાજના રમૂજી ચલચિત્ર પટાખાથી ફિલ્મ કારકિર્દીની શરૂઆત કરી હતી. ચરણસિંહ પથિકની ટૂંકી વાર્તા દો બેહેને પર આધારિત, આ વાર્તા રાજસ્થાનની બે બહેનોની આસપાસ કેન્દ્રિત છે, જે હંમેશા એકબીજા સાથે ઝગડો કરતી રહેતી હોય છે. આ વાર્તા પથિકના ભાઈઓની પત્નીઓ પર આધારિત હતી. મદન અને મલ્હોત્રા બંને બોલી અને પાત્રોની વધુ નજીક જવા માટે વાસ્તવિક બહેનોને મળ્યા હતા. બંને જણાં જયપુર નજીકના રોંસી ગામમાં રહ્યા અને રાજસ્થાની બોલી શીખી; ભેંસને દૂધ આપતા, છાણાં લીંપતા તેમજ માથા પર પાણી ભરેલા માટલા લઇને લાંબું અંતર પણ કાપતા હતા. તેમણે ૧૦ કિલો વજન પણ વધારવું પડ્યું હતું. રાજા સેને પોતાની સમીક્ષામાં લખ્યું કે, "રાધિકા મદન આ ભૂમિકામાં બોલી અને નિર્ણયાત્મક અભિનયથી ચમકે છે."
રાધિકાએ ત્યાર પછી વાસન બાલાની મર્દ કો દર્દ નહીં હોતા માં જોવા મળી હતી. આ ચલચિત્ર ૨૦૧૮ ટોરેન્ટો આંતરરાષ્ટ્રીય ફિલ્મ મહોત્સવના મિડનાઇટ મેડનેસ વિભાગમાં રજૂ થયું, જ્યાં તેણે મીડનાઇટ મેડનેસ પીપલ્સ ચોઇસ એવોર્ડ જીત્યો હતો. આ ફિલ્મ ૨૦૧૮ના મામી ફિલ્મ ફેસ્ટિવલમાં પણ રજૂ થઇ હતી જ્યાં તેને લોકોનો સકારાત્મક પ્રતિભાવ મળ્યો હતો.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ભારતીય અભિનેત્રી શ્રેણી:૧૯૯૫માં જન્મ
ભીમદેવકા
ભીમદેવકા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ આ નાનુ ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વાંકીયા (તા. ધ્રોળ)
વાંકીયા (તા. ધ્રોળ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધ્રોળ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. વાંકીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભીમદેવકા
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
વાંકીયા (તા. ધ્રોળ)
શ્રેણી:ધ્રોળ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ગરીબપરા (તા. ઘોઘા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા ભાવનગર જિલ્લાનાં મહત્વનાં તાલુકા ઘોઘા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઘોઘા તાલુકો
છોટાપર
છોટાપર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ આ નાનુ ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
રોહા (તળેટી) (તા. નખત્રાણા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના નખત્રાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
જોવાલાયક સ્થળો
ગામ નજીક ઐતિહાસિક રોહાનો કિલ્લો આવેલો છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:નખત્રાણા તાલુકો
બાદરપુરા કાળુસણા (તા. પાલનપુર)
બાદરપુરા કાળુસણા (તા. પાલનપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા બનાસકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૪ (ચૌદ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  પાલનપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બાદરપુરા કાળુસણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાલનપુર તાલુકો
પાટણકા (તા. સાંતલપુર)
પાટણકા (તા. સાંતલપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાંતલપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પાટણકા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
દેવ ડુંગરપુરી
કવિ દેવ ડુંગરપુરી રાજસ્થાનના દલિત નાથ સંપ્રદાય ના ભક્ત કવિ હતા.
જીવન
તેઓ ૧૮૫૦ની આસપાસમાં થઈ ગયા. અમુક સ્રોત ૧૯૦૦ દર્શાવે છે. જેઓ મારવાડ, રાજસ્થાનના સંત કવિ હોવાનું સ્વીકારાયું છે. તેમના ગુરૂનું નામ ભાવપૂરી હતું. રાજસ્થાનના ચીહઠણ ગામે તેમનો આશ્રમ છે. આ આશ્રમ તેમના અવસાન પછી તેમના શિષ્યોએ સ્થાપ્યો છે. પૂર્વાશ્રમમાં તેઓ જેસલમેરના પુરોહિત બ્રાહ્મણ હતા એવો પણ એક મત છે.
એક મત એવો પણ છે કે તેઓ દેવ ડુંગરપુરી વીરમગામના દેત્રોજ ગામના વણકર હતા. અલબત્ત આ માહિતી અધિકૃત જણાતી નથી. તેમના પિતાનું નામ માવજી ભાઈ અને માતાનું નામ રૂડીબહેન હતું. દેવની નાની વયે જ તેમના પિતા અવસાન પામ્યા. દેત્રોજ નજીક અવેલો ગેબી ટિંબો તેમનું સાધના સ્થળ હતું. ડુંગરપુરી એ આખા ભારતની યાત્રા કરી હતી. તેમણે બે વખત કાવડ ભરી ગંગોત્રીના જળ વડે રામેશ્વરનો અભિષેક કર્યો હતો. એક સમયે હરીદ્વારથી પાછા ફરતા તેમની તબિયત બગડી અને તેમનો અંત સમ્ય નજીક લાગતા તેમણે પાલનપુરના અમીરગઢ ખાતે જીવતી સમાધિ લીધી હતી. આ સ્થળ નજીક ઊભી થયેલી વસાહત ડુંગરપુરા તરીકે ઓળખાય છે.
રચનાઓ
આ કવિ ના અપદો હિન્દી-રાજસ્થાની ભાષામાં અને કેટલાક મિશ્ર ભાષામાં મળે છે. તેમની રચનાઓમાં ગુજરાતી પદો પાછળથી દાખલ થયા હોવાનો મત છે.
અભમાલા; નકાદોહન, પરમાંદપ્રકાશ, પ્રકાસુધા: ૧ યોગ વેદાન્ત ભજન ભંડાર (પ્રકાશક પ્રેમવંશ ગોવિંદજી ભાઈ પુરુષોત્ત્મ દાસ,(૧૯૭૬) તેમની કૃતિઓ છે તથા હરિજન લોકકવિઓ અને તેમનાં પદો, દલપત શ્રીમાળી (૧૯૭૦)માં તેમની રચનાઓ મળી આવે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:કવિ
રાણકદેવી (ચલચિત્ર)
રાણકદેવી એ ૧૯૪૬ની ભારતીય ગુજરાતી ઐતિહાસિક ફિલ્મ છે જે વી.એમ. વ્યાસ દ્વારા લિખિત, દિગ્દર્શિત અને નિર્મિત છે. આ ફિલ્મ રાણકદેવીની લોકકથા આધારિત હતી.
કથા
સિદ્ધરાજ જયસિંહ પાટણના સોલંકી શાસક છે. તે નિઃસંતાન હતો અને તેણે તેની રાણીઓ સાથે શિવની પૂજા કરવાનું નક્કી કર્યું. રાણક સિંધના પરમારની પુત્રી અને જૂનાગઢ નજીકના મજેવડી ગામના હડમત કુંભારની દત્તક પુત્રી છે. રાજાનો ચારણ શ્રીકાંત બારોટ રાણક સાથે ખાંડા-લગ્ન ગોઠવે છે કારણ કે તે આગાહી કરે છે કે તે જયસિંહના બાળકની માતા બનશે. ખાંડા-લગ્ન પહેલાં, જૂનાગઢનો રાજા ખેંગાર તેના પિતા નવઘણનો બદલો લેવા રાણકનું અપહરણ કરે છે. જયસિંહે જૂનાગઢ પર હુમલો કર્યો અને ખેંગારના ભત્રીજાઓ દેશળ અને વિશળની મદદથી યુદ્ધ જીત્યું. તે રાણક સાથે પાટણ પરત ફરે છે પરંતુ તેમના માર્ગમાં, ભોગાવો નદીના કિનારે વઢવાણ માં સતી થાય છે.
નિર્માણ
આ ફિલ્મ પશ્ચિમ ભારતના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારના ચુડાસમા શાસક ખેંગારની ૧૨મી સદીની રાણી રાણકદેવીની સ્થાનિક લોકકથા પર આધારિત છે. ફિલ્મમાં, ઐતિહાસિક ઘટનાઓને લોકકથા-દંતકથાઓ સાથે મિશ્રિત કરવામાં આવી હતી. આ ફિલ્મનું દિગ્દર્શન અને નિર્માણ વિષ્ણુકુમાર એમ.એમ વ્યાસ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું. વાર્તા મોહનલાલ જી. દવેએ લખી હતી જ્યારે પટકથા વિષ્ણુકુમાર એમ. વ્યાસે લખી હતી. સંવાદો કરસનદાસ માણેકે લખ્યા હતા. નિરૂપા રોયે આ ફિલ્મ દ્વારા અભિનય ક્ષેત્રે પ્રદાર્પણ કર્યું હતું.
સંગીત
બધા ગીતો મનસ્વી પ્રાંતિજવાલાએ લખ્યા છે; તમામ સંગીત છનાલાલ ઠાકુરે કમ્પોઝ કર્યું છે.
બાહ્ય કડી
શ્રેણી:ગુજરાતી ચલચિત્ર
મકાઈના વડાં
thumb|તેલંગણા પ્રદેશનાં મકાઈના વડાં મકાઈના વડાં એક ભારતીય વાનગી છે. તે સમગ્ર ભારતમાં જ્યાં મકાઈની ખેતી થતી હોય એવા વિસ્તારોમાં પ્રચલિત છે. આ વાનગી મકાઈના દાણામાંથી બને છે અને તે તળેલી વાનગી હોવાથી તે પચવામાં ભારે હોય છે. આ વડા ગોળ હોય છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:વાનગી શ્રેણી:ફરસાણ
ભાખલ (તા. ઘોઘા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા ભાવનગર જિલ્લાનાં મહત્વનાં તાલુકા ઘોઘા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઘોઘા તાલુકો
ગોવિંદ ઘાટ, ઉત્તરાખંડ
thumb|અલકનંદા નદી પાર કર્યા બાદ ગોવિંદ ઘાટ ગોવિંદ ઘાટ ભારતમાં ઉત્તરાખંડ રાજ્યના ચમોલી જિલ્લામાં અલકનંદા અને લક્ષ્મણ ગંગા નદીઓના સંગમ પાસે આવેલ એક નાનું નગર છે.
તે રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં. ૫૮ પર જોશીમઠથી આશરે ૨૨ કિમી જેટલા અંતરે ૬,૦૦૦ ફુટ (૧,૮૦૦ મી) જેટલી ઉંચાઈ પર આવેલ છે. તે સડક માર્ગ પર શ્રી બદ્રીનાથ યાત્રાના માર્ગ પરનું એક મહત્વપૂર્ણ સ્થળ અને વેલી ઓફ ફ્લાવર્સ રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન તથા હેમકુંડ સાહેબની પદ-આરોહણ (ટ્રેકિંગ) કરવા માટે શરુઆતનું સ્થળ છે. સેંકડો લોકો, મોટે ભાગે હિંદુ યાત્રાળુઓ બદ્રીનાથ જતાં અને શીખ યાત્રાળુઓ પવિત્ર મંદિર હેમકુંડ સાહેબ જતાં અને વેલી ઓફ ફ્લાવરની મુલાકાતે આવતા પ્રવાસીઓ અહીં રોજ આવતા જોવા મળે છે.
અલકનંદા નદીની જમણી બાજુ પર ગુરુદ્વારા આવેલ છે, જે આ વિસ્તારનું સૌથી મહત્વપૂર્ણ સીમાચિહ્ન ગણાય છે. આ ગુરુદ્વારા યાત્રાળુઓ માટે રહેવાની વ્યવસ્થા પણ પૂરી પાડે  છે. સ્થાનિક બજારમાં ઘણી હોટલો, ગેસ્ટ હાઉસ અને રેસ્ટોરાં છે. યાત્રાની મોસમ દરમ્યાન અહીંનું અર્થતંત્ર ઝડપથી વિસ્તાર પામે છે, જે મે મહિનાના અંતથી સપ્ટેમ્બરના અંત સુધી ચાલે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:યાત્રાધામ શ્રેણી:ઉત્તરાખંડ
સરદારસિંહજી રાણા
સરદારસિંહજી રાવજી રાણા (૧૮૭૦-૧૯૫૭), જેઓ '''એસ.આર. રાણા''' તરીકે પણ જાણીતા હતા, એક ભારતીય રાજકીય કાર્યકર, પેરિસ ઇન્ડિયન સોસાયટીના સ્થાપક સભ્ય અને ઇન્ડિયન હોમ રુલ સોસાયટીના ઉપ-પ્રમુખ હતા.
જીવન
તેમનો જન્મ ૧૦ એપ્રિલ ૧૮૭૦ના રોજ (હિંદુ પંચાંગ મુજબ ચૈત્ર સુદ નોમ) કાઠિયાવાડના કંથારીયા ગામમાં રાવજી દ્વિતિય અને ફુલાજીબાના રાજપૂત કુટુંબમાં થયો હતો. તેમણે ધૂળી સ્કૂલમાંથી અભ્યાસ કર્યો અને પછીથી તેઓ આલ્ફ્રેડ હાઇસ્કૂલ, રાજકોટમાં જોડાયા હતા જ્યાં તેઓ મહાત્મા ગાંધીના સહાધ્યાયી હતા. ૧૮૯૧માંમાં મેટ્રિક પૂરું કર્યા પછી તેમણે મુંબઈની એલ્ફિન્સ્ટન કોલેજમાં અભ્યાસ કર્યો અને ૧૮૯૮માં તેઓ બોમ્બે યુનિવર્સિટીમાંથી સ્નાતક થયા. તેમણે પુનાની ફર્ગ્યુસન કોલેજમાં પણ અભ્યાસ કર્યો હતો, જ્યાં તેઓ લોકમાન્ય ટિળક અને સુરેન્દ્રનાથ બેનર્જીના સંપર્કમાં આવ્યા હતા. ૧૮૯૫માં પુણેમાં ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસના સંમેલનમાં તેમણે સ્વયંસેવક તરીકે સેવા આપી અને તેઓ હોમરુલ આંદોલનમાં જોડાવા માટે પ્રભાવિત થયા. અભ્યાસ પૂર્ણ કર્યા પછી તેઓ બેરિસ્ટરનો અભ્યાસ કરવા માટે લંડન ગયા. ત્યાં તેઓ શ્યામજી કૃષ્ણ વર્મા અને મેડમ કામાના સંપર્કમાં આવ્યા. લંડનમાં ઈન્ડિયા હાઉસની સ્થાપનામાં તેમણે મહત્ત્વનો ભાગ ભજવ્યો હતો. તેમણે ભીંગડા ગામના સોનબા સાથે લગ્ન કર્યા અને તેમને બે પુત્રો રણજીતસિંહ અને નટવરસિંહ હતા.
૧૮૯૯માં રાણા બેરિસ્ટરની પરીક્ષા આપ્યા પછી પેરિસ જવા રવાના થયા. તેમણે પેરિસના વિશ્વ પ્રદર્શનમાં આવેલા ખંભાતના ઝવેરી ઝવેરચંદ ઉત્તમચંદને અનુવાદક તરીકે સેવા આપી હતી. તેઓ મોતીના ઝવેરાતમાં નિષ્ણાત બન્યા અને ઝવેરાતનો વ્યવસાય શરૂ કર્યો. તેમણે પેરિસમાં ૫૬, રિયૂ લા ફેયેટ પર નિવાસ કર્યો. તે સમયે જ રાણા ભારતીય રાષ્ટ્રવાદી રાજકારણીઓ સાથે સંપર્કમાં આવ્યા હતા, જેમાં લાલા લાજપતરાય પણ હતા, જેમણે પેરિસની મુલાકાત લીધી હતી અને રાણા સાથે રહ્યા હતા. ૧૯૦૫માં, રાણા ઇન્ડિયન હોમરુલ સોસાયટીના સ્થાપક-સભ્ય બન્યા, જેમાં તેઓ ઉપ પ્રમુખ હતા. મુન્ચેરશાહ બુર્જોરજી ગોદરેજ અને ભીખાજી કામા સાથે મળીને ઇન્ડિયન હોમરુલ સોસાયટીના યુરોપી વિસ્તરણ તરીકે પેરિસ ઇન્ડિયન સોસાયટીની સ્થાપના કરી. શ્યામજી કૃષ્ણ વર્માએ કર્યું તેમ, રાણાએ પણ ભારતીય વિદ્યાર્થીઓ માટે રૂ. ૨૦૦૦ની ત્રણ શિષ્યવૃત્તિની જાહેરાત કરી જે મહારાણા પ્રતાપ, છત્રપતિ શિવાજી અને અકબર યાદમાં હતી. ડિસેમ્બર, ૧૯૦૫માં ધ ઇન્ડિયન સોશિયોલોજીસ્ટના અંકમાં તેણે અન્ય ઘણી શિષ્યવૃત્તિઓ અને પ્રવાસ સગવડોની જાહેરાત કરી હતી.
તેમણે ભારતીય સ્વતંત્રતા ચળવળને ઘણી રીતે મદદ કરી હતી. ૧૯૦૯માં મદનલાલ ધિંગરાએ તેમની પિસ્તોલનો ઉપયોગ કર્ઝન વેઇલી હત્યા કરવા માટે કર્યો હતો. તેમણે વિનાયક દામોદર સાવરકરને તેમના પ્રતિબંધિત પુસ્તક, ઇન્ડિયન વોર ઓફ ઇન્ડિપેન્ડન્સને પ્રકાશિત કરવામાં મદદ કરી હતી. તેમણે ૧૯૧૦માં આર્મીટ્રેશન, ધ હેગની કાયમી અદાલતમાં માર્સેઇલ આશ્રય કેસમાં પણ મદદ કરી હતી. લાલા લાજપત રાયે પાંચ વર્ષ તેમના ઘરે રહ્યા હતા અને તે દરમિયાન તેમણે નાખુશ ભારત લખ્યું હતું. તેમણે સેનાપતિ બાપતને મોસ્કોમાં બોમ્બ બનાવવાના અભ્યાસ માટે મુસાફરી કરવામાં મદદ કરી હતી. તેમણે સુભાષચંદ્ર બોઝને જર્મન રેડિયો પર પ્રેક્ષકોને સંબોધિત કરવામાં મદદ કરી હતી. તેમણે બનારસ હિંદુ યુનિવર્સિટીની સ્થાપનામાં પણ મદદ કરી હતી.
મેડમ કામા સાથે મળીને તેઓએ ફ્રેન્ચ અને રશિયન સમાજવાદી આંદોલન સાથે ગાઢ સંબંધો વિકસાવ્યા અને તેમની સાથે ૧૮ ઓગસ્ટ ૧૯૦૭ના રોજ સ્ટટગાર્ટ ખાતેની બીજી સમાજવાદી કોંગ્રેસમાં હાજરી આપી, જ્યાં કામા દ્વારા "ભારતીય સ્વતંત્રતા ધ્વજ" રજૂ કરવામાં આવ્યો. ત્યાર પછી તેઓ બંદે માતરમ (પેરિસથી કામા દ્વારા પ્રકાશિત) અને ધી તલવાર (બર્લિનથી)માં નિયમિત પ્રદાન આપતા રહ્યા. આ પ્રકાશનો ભારતમાં ગુપ્ત રીતે લઇ જવાતા હતા.
પ્રથમ વિશ્વ યુદ્ધના પહેલાના વર્ષોમાં રાણાના અંગત અને રાજકીય જીવનમાં મોટા વળાંકો આવ્યા. પેરિસમાં તેઓ રેસી નામની એક જર્મન સ્ત્રી સાથે રહેતા હતા, જેમની સાથે તેમણે લગ્ન નહોતા કર્યા. ૧૯૦૪માં તેમની પ્રથમ પત્નીએ કહ્યા પછી તેમણે લગ્ન કર્યા હતા. તેમના બંને પુત્રો તેમની સાથે રહેવા માટે પેરિસ ગયા. ફ્રેંચ સરકાર દ્વારા ૧૯૧૧માં તેમના પુત્ર રણજીતસિંહ અને તેમની જર્મન પત્ની સાથે તેમને માર્ટિનિકમાં દેશનિકાલ કરવામાં આવ્યા હતા. ફ્રેન્ચ સેરેટીના દબાણ હેઠળ પેરિસ ઇન્ડિયન સોસાયટીની પ્રવૃત્તિઓ પર કાપ મૂકાયો હતો અને છેવટે ૧૯૧૪માં સોસાયટી સ્થગિત કરવામાં આવી. તેમના પુત્ર રણજીતસિંહનું ૧૯૧૪માં અવસાન થયું. તેમની પત્નીને પણ કેન્સરના ઓપરેશન માટે ફ્રાંસમાં પ્રવેશવાની મંજૂરી નકારી દેવામાં આવી હતી. ૧૯૨૦માં તેઓ ફ્રાંસ પાછા ફર્યા અને ૧૯૩૧માં તેમની જર્મન પત્નીનું કેન્સરથી મૃત્યુ થયું. તેઓ ૧૯૪૭માં તેમના પુત્રના અસ્થિ વિસર્જન માટે હરદ્વાર આવ્યા હતા અને ૨૩ એપ્રિલ ૧૯૪૮ના રોજ પાછા ફર્યા. ૧૯૫૫માં તેમની તબિયત ખરાબ થતાં તેણે પોતાનો વ્યવસાયને સંપેટ્યો અને ભારત પરત ફર્યા. પાછળથી તેમને લકવાનો હુમલો પણ થયો હતો. ૨૫ મે ૧૯૫૭ના રોજ તેઓ વેરાવળના સર્કિટ હાઉસમાં અવસાન પામ્યા.
વારસો અને સન્માન
૧૯૫૧માં ફ્રેન્ચ સરકાર દ્વારા તેમને ચેવાલિઅર એનાયત કરાયો હતો. તેમના મુખચિત્રો ગુજરાત વિધાનસભા અને વેરાવળમાં તેમનું મૃત્યુ સ્થળ પર મૂકવામાં આવ્યા છે.
તેમના પ્રપૌત્ર રાજેન્દ્રસિંહ ઘનશ્યામસિંહ રાણા ૧૯૯૬થી ૨૦૧૪ સુધી ભાવનગરના સંસદ સભ્ય રહ્યા હતા.
ગ્રંથસૂચિ
શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:ભારતીય ક્રાંતિકારી શ્રેણી:૧૮૭૦માં જન્મ શ્રેણી:૧૯૫૭માં મૃત્યુ
સુધાધુના (તા. ધ્રોળ)
સુધાધુના (તા. ધ્રોળ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  જામનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ધ્રોળ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સુધાધુના ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધ્રોળ તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
સરા
સરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના પાંચ તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંસદા તાલુકાનું ગામ છે. સરા ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, દુધની ડેરી, પંચાયતઘર જેવી સગવડો ઉપલબ્ધ થયેલ છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી છે. અહીંના લોકો કુકણા બોલી, ગામીત બોલી અને ધોડીયા બોલી બોલે છે.
ભૂગોળ
thumb|300px|સરા ગામમાંથી દેખાતો તોરણિયો ડુંગર અહીંથી તોરણિયો ડુંગર માત્ર બે કિલોમિટર અંતરે આવેલો છે.
પરિવહન
અહીં સરા લાઇન તરીકે ઓળખાતી નેરોગેજ રેલ્વેનું સ્ટેશન આવેલું છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:વાંસદા તાલુકો શ્રેણી:નવસારી જિલ્લામાંનાં રેલ્વે સ્ટેશનો
મણિપુર
મણિપુર (মনিপুর) ભારતના પૂર્વ ભાગમાં આવેલા સાત ભગિની રાજ્યો પૈકીનું એક રાજ્ય છે. તેનું પાટનગર ઇમ્ફાલ શહેરમાં આવેલું છે. ત્યાંની મુખ્ય ભાષા મણિપુરી છે. મણિપુર એ રાજકીય રીતે સંવેદનશીલ પ્રદેશ છે અને તેમાં પ્રવેશ કરવા માટે સરકાર પાસેથી ખાસ મંજુરી લેવી પડે છે.
મણિપુર રાજ્યના જિલ્લાઓ
મણિપુર રાજ્યમાં કુલ ૧૬ જિલ્લાઓ આવેલા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભારતનાં રાજ્યો અને કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશો
રવાપર ( નવાવાસ) (તા. નખત્રાણા)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના નખત્રાણા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:નખત્રાણા તાલુકો
છાપી રેલ્વે સ્ટેશન
છાપી રેલ્વે સ્ટેશન ભારતના ગુજરાત રાજ્યના બનાસકાંઠા જિલ્લામાં પશ્ચિમ રેલ્વેની પશ્ચિમ લાઇન પર આવેલું રેલ્વે સ્ટેશન છે. છાપી રેલ્વે સ્ટેશન પાલનપુર જંકશનથી ૧૬ કિમીના અંતરે આવેલું છે. અહીં પેસેન્જર, એક્સપ્રેસ અને સુપરફાસ્ટ ટ્રેન રોકાય છે. છાપી રેલ્વે સ્ટેશન છાપી ગામમાં આવેલું છે.
નજીકના સ્ટેશનો
ઉમરદશી પાલનપુર જંકશન તરફનું સૌથી નજીકનું રેલ્વે સ્ટેશન છે, જ્યારે ધારેવાડા અમદાવાદ જંકશન તરફનું સૌથી નજીકનું રેલ્વે સ્ટેશન છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:બનાસકાંઠા જિલ્લાનાં રેલ્વે સ્ટેશનો શ્રેણી:વડગામ તાલુકો
પીપરાળા (તા. સાંતલપુર)
પીપરાળા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   પાટણ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સાંતલપુર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. પીપરાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, સરકારી માઘ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામ કચ્છના નાના રણ અને મોટા રણની વચ્ચે આવેલું ગામ છે. અહીં વર્ષમાં ચોમાસા દરમિયાન ખેતી થાય છે તથા આંશિક વિસ્તારમાં પિયતનો લાભ મળ્યો હોવાથી ત્યાં ચોમાસા ઉપરાંત પણ ખેતી થાય છે. અહીંના મોટા ભાગના લોકો રોજગારી મેળવવા માટે મુંબઈ જેવા મહાનગરમાં સ્થાયી થઈઅ ગયા છે.
શ્રેણી:સાંતલપુર તાલુકો
તેલ નદી
તેલ નદી ભારત દેશના છત્તીસગઢ રાજ્યના રાયપુર જિલ્લાના આદિવાસી વિસ્તાર દેવભોગ વિકાસ ખંડમાં વહેતી એક મહત્વની નદી છે. તેલ નદીમાં ગરમીની ઋતુ દરમિયાન પણ રેતીની નીચે પાણીનું પુરતું વહેણ રહે છે. તેલ નદી મહા નદીની સહાયક અથવા ઉપનદી નદી છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી: ભારતની નદીઓ શ્રેણી: છત્તીસગઢ
ખોખરા નદી
ખોખરા નદી પશ્ચિમ ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લામાં આવેલી નદી છે. આ નદી જરુ, ખોખરા (તા. અંજાર) પાસેથી નીકળે છે. તેની મહત્તમ લંબાઇ ૪૦ કિમી છે. નદીનો કુલ સ્ત્રાવક્ષેત્ર ૯૩ ચોરસ કિમી છે.
આ નદી પર સતાપર, વરસામેડીનો બંધ આવેલો છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતની નદીઓ
ચિત્રોડ
ચિત્રોડ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ આ નાનુ ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
જોવાલાયક સ્થળો
ગામથી લગભગ ૧ માઇલ ઉત્તરે ચાર મંદિરોના ખંડેરો અને તળાવ આવેલું છે. આ મંદિરો કાઠી સમુદાયના લોકોએ બંધાવ્યું હતું જેઓ ૧,૫૦૦ વર્ષ પહેલાં અહીં સ્થાયી થયા હતા. આ મંદિરોમાં એક મંદિર દુર્ગા માતાનું છે અને તે ઉત્તમ પથ્થરો અને મૂર્તિઓ વડે બંધાયું હતું. હાલમાં આ મંદિરો ખંડિત અવસ્થામાં છે અને મોટાભાગની મૂર્તિઓ અન્ય સ્થળોએ લઇ જવાઇ છે. ગામથી ૧ માઇલ પૂર્વ દિશામાં કાઠીઓનું મોટું ગામ આવેલું છે જ્યાં ૧૫૦૨ (સંવત ૧૫૫૯)ની સાલના મહાદેવના મંદિરના અવશેષો જોવા મળે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
ચણીયાળા (તા. ઘોઘા)
ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા જિલ્લાઓ પૈકીના એક એવા ભાવનગર જિલ્લાનાં મહત્વનાં તાલુકા ઘોઘા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ઘોઘા તાલુકો
અડાત્રા (તા. દ્વારકા)
અડાત્રા (તા. દ્વારકા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા તેમજ ત્રણ બાજુએથી દરિયા વડે ઘેરાયેલા ઓખામંડળ તરીકે ઓળખાતા દ્વારકા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અડાત્રા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, માછીમારી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દ્વારકા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ડાભુંડા
ડાભુંડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના  કચ્છ જિલ્લામાં આવેલા  રાપર તાલુકામા આવેલુ આ નાનુ ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:રાપર તાલુકો શ્રેણી:વાગડ
માપૂચે લોકો
thumb|માપૂચે ધ્વજ thumb|માપૂચે લોકો માપૂચે (અંગ્રેજી: Mapuche) એ ચીલીમાં સૌથી વધુ સંખ્યા ધરાવતા સ્વદેશી લોકોનો સમૂહ છે, જેઓ ચીલીના મધ્ય અને દક્ષિણ વિસ્તારોમાં રહે છે. આ ઉપરાંત, આર્જેન્ટિનાના પશ્ચિમ અને દક્ષિણ-પશ્ચિમના વિસ્તારોમાં પણ તેઓ વસે છે.
શ્રેણી:ચીલી
નિકિશા જરીવાલા
'''નિકિશા બી. જરીવાલા''' (જન્મ ૧૪ નવેમ્બર ૧૯૮૫)એ એક ભારતીય કમ્પ્યુટર વૈજ્ઞાનિક છે. તેઓ શ્રીમતી તનુબેન અને ડો. મનુભાઇ ત્રિવેદી માહિતી વિજ્ઞાન કૉલેજમાં પ્રાધ્યાપક છે. ભારતીય લખાણને બ્રેઇલમાં રૂપાંતરિત કરવા માટેના કમ્પ્યુટર મોડેલ ઘડવાના તેમના કામ માટે તેઓ જાણીતા છે.
શિક્ષણ અને સંશોધન
તેમણે વીર નર્મદ દક્ષિણ ગુજરાત યુનિવર્સિટીમાંથી પોસ્ટ ગ્રેજ્યુએટનો અભ્યાસ કર્યો છે. તેમણે બારડોલી, ગુજરાતમાં શ્રીમદ્ રાજચંદ્ર ઇન્સ્ટિટ્યુટ ઑફ મેનેજમેન્ટ એન્ડ કમ્પ્યુટર એપ્લીકેશનમાંથી કમ્પ્યુટર એપ્લિકેશનમાં માસ્ટર્સનો અભ્યાસ પૂર્ણ કર્યો અને તેમણે બારડોલીની ઉકા તરસાડીયા યુનિવર્સિટીમાં કોમ્પ્યુટર સાયન્સ અને ઇન્ફર્મેશન ટેકનોલોજીમાં પી એચ.ડી. પૂર્ણ કર્યું  ભારતીય પ્રાદેશિક ભાષાઓના બ્રેઈલમાં અનુવાદ કરવાના તેમના કાર્યને ધી ગુજરાત કાઉન્સિલ ઓન સાયન્સ એન્ડ ટેકનોલોજી તરફથી અનુદાન દ્વારા ટેકો મળ્યો હતો.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતી વ્યક્તિત્વ શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:૧૯૮૫માં જન્મ
સિરિલ રામાફોસા
માતામેલા સિરિલ રામાફોસા (વેંડા/અંગ્રેજી: Matamela Cyril Ramaphosa; જન્મ: ૧૭ નવેમ્બર ૧૯૫૨) દક્ષિણ આફ્રિકા ના મજૂરસંઘવાદી આગેવાન, રાજકારણી અને ઉદ્યોગપતિ છે. અત્યારે તેઓ દક્ષિણ આફ્રિકા ના આર્ઝી રાષ્ટ્રપ્રમુખ અને સત્તાધારી રાજકીય પક્ષ આફ્રિકન નેશનલ કોંગ્રેસ ના અધ્યક્ષ છે.
તેમનો જન્મ સોવેટો (જોહાનિસ્બર્ગ નજીક), ટ્રાન્સવાલમાં થયો હતો. તેમણે કાયદાનો અભ્યાસ કર્યો. રંગભેદની સરકાર દરમિયાન તેમણે ખાણિયાઓની રાષ્ટ્રીય યુનિયન (NUM/નુમ) ની સ્થાપના કરી હતી. ૧૯૯૧માં રામાફોસાને અફ્રિકન નેશનલ કોંગ્રેસના મહાસચિવ તરીકે નિયુક્ત કરવામાં આવ્યા હતા. રંગભેદને ખતમ કરવા માટેની વાટાઘાટો દરમિયાન તેમણે રુલ્ફ મેયર સાથે મહત્ત્વની ભૂમિકા ભજવી હતી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:દક્ષિણ આફ્રિકા શ્રેણી:૧૯૫૨માં જન્મ
ઓક્ટોબર ૩૦
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ઓક્ટોબર
સંપૂર્ણાનંદ સંસ્કૃત વિશ્વવિદ્યાલય, કાશી
સંપૂર્ણાનંદ સંસ્કૃત વિશ્વવિદ્યાલય ઉતર પ્રદેશ ના વારાણસી (કાશી) શહેરમાં આવેલ એક્ સંસ્કૃત વિશ્વવિદ્યાલય છે. તે સંસ્કૃત સબંધિત વિષયો પર ઉચ્ચ શિક્ષા માટેનું કેન્દ્ર છે.
આ વિશ્વવિદ્યાલયનું અગાઉનું નામ 'શાસકિય સંસ્કૃત વિશ્વવિદ્યાલય' હતું. જેની સ્થાપના સન ૧૭૯૧માં કરવામાં આવી હતી. વર્ષ ૧૮૯૪માં સરસ્વતી ભવન ગ્રંથાલય નામે એક્ ભવનનું નિર્માણ કરાયું હતું જેમાં હજારો પાંડુલીપીઓનો સંગ્રહ કરવામાં આવ્યો છે. ૨૨ માર્ચ ૧૯૫૮ના દિવસે ઉત્તર પ્રદેશના તત્કાલીન મુખ્યમંત્રી સંપૂર્ણાનંદના વિશેષ પ્રયત્નોથી આ સંસ્થાને વિશ્વવિદ્યાલયની માન્યતા પ્રાપ્ત થઈ. તે સમયે આ વિશ્વવિદ્યાલયનું કામ વારાણસેય સંસ્કૃત વિશ્વવિદ્યાલય હતું. સન ૧૯૭૪માં તેનું નામ બદલીને 'સંપૂર્ણાનંદ સંસ્કૃત વિશ્વવિદ્યાલય રાખવામાં આવ્યું હતું.