cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
મોઢવાડા (તા. પોરબંદર)
મોઢવાડા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મોઢવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો, મગફળી, જીરું તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં ગુજરાતી અને અંગ્રેજી માધ્યમની પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
આ ગામમાં શંકર ભગવાન, હર્ષદ માતાજી, લીરબાઈ અને ચારણયુઆઈનાં મંદિરો છે. ગામમાં તળાવ તેમજ ઘેડમાં વરસાદની મદદ દ્વારા પાણી ભરાઇ જાય છે અને આ પાણીની મદદથી ખેડૂતો પોતાની ખેતી કરે છે.
જાણીતી વ્યક્તિઓ
મેર કુળમાં જન્મેલા સંત લીરબાઈ અને સૌરાષ્ટ્રના ઈતિહાસના જાણીતા બહાવટિયા નાથા મોઢવાડિયા નો જન્મ આ ગામમાં થયો હતો
સંદર્ભો
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
સીનુગ્રા (તા. અંજાર)
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
ભાઠીવાડા (તા. દાહોદ)
ભાઠીવાડા (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભાઠીવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
વણઝારા નેસ (તા. ઉના)
સંદર્ભ
શ્રેણી:નેસ
સુગરીયા (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
ઝોઝ (તા. ઘોઘંબા)
ઝોઝ (તા. ઘોઘંબા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  ઘોઘંબા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઝોઝ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર, ચણા તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઘોઘંબા તાલુકો
કચોરી
વિવિધ રૂપ
ઉત્તર પ્રદેશ અને રાજસ્થાનની કચોરી અત્યંત પ્રખ્યાત છે. એમ મનાય છે કે આ બંનેમાંથી એક રાજ્ય કચોરીનું ઉદ્ગમ સ્થળ છે. રાજસ્થાન અને ઉત્તર પ્રદેશની કચોરી મોટે ભાગે ચપટી ગોળાકાર હોય છે. તેનું પડ મેંદાનું બનેલું હોય છે અને તેમાં મગની દાળ, અડદની દાળ, બેસન, મરી, મરચું મીઠું આદિ મિશ્ર કરીને બનાવાય છે. રાજસ્થાનમાં પ્યાજ કી કચોરી નામે કાંદામાંથી બનતી કચોરી ખૂબ પ્રચલિત છે. ગુજરાતમાં આ એક દડાના સ્વરૂપમાં હોય છે. તેમાં મગની દાળ, મરી, મરચું, આદુ આદિ મિશ્ર કરી બનાવાય છે. તે ઉપરાંત ગુજરાતમાં શિયાળામાં વટાણા, તુવેર, વાલ, લીલા ચણા આદિના લીલા દાણામાંથી લીલવાની કચોરી બને છે. દિલ્હીમાં કચોરી ચાટ તરીકે ખવાય છે. દિલ્હીમાં ખસ્તા કચોરી કે રાજ કચોરી તરીકે ઓળખાતી કચોરી પણ બને છે. કચોરીને મોટે ભાગે ખજૂર આમલીની ચટણી, ફુદીનાની ચટણી કે કોથમીરની ચટણી સાથે પીરસાય છે. સ્વીટ કચોરી તરીકે ઉપવાસની કચોરી કચોરી પણ બનાવાય છે જેને બટેટા, કોપરું, શેકેલ શિંગદાણા અને સાકરમાંથી બનાવાય છે. આ કચોરી દહીં સાથે પીરસાય છે. ઉત્તર ભારતમાં એક અન્ય પ્રકારે કચોરી ખવાય છે જેમાં કચોરી સાથે બટેટા અને અન્ય કઠોળમાંથી બનતું છોલે જેવું રસાવાળું શાક ખાવા અપાય છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ફરસાણ શ્રેણી:ગુજરાતી વાનગી શ્રેણી:ગુજરાતી ભોજન
ભુતોડી (તા. દાહોદ)
ભુતોડી (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભુતોડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ટપ્પર (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
બોરડી ઇનામી (તા. દાહોદ)
બોરડી ઇનામી (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોરડી ઇનામી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
વાકુંભા (કરજડી) (તા. ઉના)
વાકુંભા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વાકુંભા (ધ્રામણીયા) (તા. ઉના)
વાકુંભા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વાકુંભા (તડી) (તા. ઉના)
વાકુંભા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ગુજરાતનું રાજકારણ
ગુજરાતનું સંચાલન ૧૮૨ સભ્યોની વિધાનસભા દ્વારા થાય છે. વિધાનસભાના સદસ્યો (ધારાસભ્યો) ૧૮૨ મતક્ષેત્રોમાંથી વયસ્ક મતદારો દ્વારા ચૂંટવામાં આવે છે, જે પૈકીના ૧૩ મતદાનક્ષેત્ર અનુસૂચિત જાતિ માટે અને ૨૬ અનુસૂચિત જનજાતિ માટે આરક્ષિત છે. વિધાનસભાના સભ્યની મુદત પાંચ વર્ષ હોય છે. વિધાનસભા એક અધ્યક્ષની પસંદગી કરે છે, જે વિધાનસભાની સભાઓની અધ્યક્ષતા કરે છે. રાજ્યપાલની નિયુક્તિ ભારતના રાષ્ટ્રપતિ દ્વારા કરવામાં આવે છે જેઓ દરેક સામાન્ય ચૂંટણીઓ અને વિધાનસભાના દરેક વર્ષના પ્રથમ સત્રની શરૂઆત પછી ગૃહને સંબોધન કરે છે. બહુમતી પક્ષ અથવા ગઠબંધનનો નેતા અથવા તેમનો પ્રતિનિધી વિધાનસભાના નેતા તરીકે કાર્ય કરે છે. રાજ્યના વહીવટનું નેતૃત્ત્વ મુખ્યમંત્રી કરે છે.
૧૯૪૭માં સ્વતંત્રતા પ્રાપ્ત કર્યા પછી, ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસે બૃહદ મુંબઇ રાજ્ય પર શાસન કર્યું (જેમાં વર્તમાન ગુજરાત અને મહારાષ્ટ્રનો સમાવેશ થતો હતો). ૧૯૬૦માં રાજ્યની રચના બાદ કોંગ્રેસે ગુજરાતમાં શાસન જાળવી રાખ્યું. ૧૯૭૫-૭૭ દરમિયાન ભારતની કટોકટી અને તે પછી કોંગ્રેસનો પ્રભાવ ઘટતો ગયો પરંતુ પક્ષે ૧૯૯૦ સુધી સત્તા જાળવી રાખી. ૧૯૯૦ની વિધાનસભાની ચૂંટણીમાં કોંગ્રેસ પક્ષે જનતા દળ-ભારતીય જનતા પાર્ટી (ભાજપ)ના ગઠબંધનથી હાર મેળવી અને ચીમનભાઈ પટેલ સત્તા પર આવ્યા. ૧૯૯૫ની વિધાનસભાની ચૂંટણીમાં ભાજપનો વિજય થયો અને કેશુભાઇ પટેલ મુખ્યમંત્રી બન્યા. તેમની સરકાર માત્ર બે વર્ષ ચાલી અને શંકરસિંહ વાઘેલાની આગેવાની હેઠળના ભાજપમાં ભાગલા પડતાં સરકારનું પતન થયું. પરંતુ ત્યાર પછીની ચૂંટણીમાં કેશુભાઇ ફરીથી મુખ્યમંત્રીના પદે આવ્યા. ૨૦૦૧માં, બે પેટા-ચૂંટણીઓમાં હાર મળતા કેશુભાઈ પટેલે રાજીનામું આપ્યું અને નરેન્દ્ર મોદી મુખ્યમંત્રી પદ પર આવ્યા. ૨૦૦૨ની ચૂંટણીમાં ભાજપે બહુમતી જાળવી રાખી ત્યાર પછી નરેન્દ્ર મોદી રાજ્યના મુખ્ય પ્રધાન તરીકે રહ્યા. ૧ જૂન ૨૦૦૭ના રોજ નરેન્દ્ર મોદી ગુજરાતના સૌથી લાંબા સમય સુધી પદ પર રહેનારા મુખ્ય પ્રધાન બન્યા. ૨૦૧૨ની ચૂંટણીમાં ભાજપે ફરી એક વાર બહુમતી જાળવી રાખી અને નરેન્દ્ર મોદી મુખ્યમંત્રી પદ પર રહ્યા.
૨૦૧૪ની ભારતની લોક સભા ચૂંટણીમાં ભારતીય જનતા પક્ષે નરેન્દ્ર મોદીને વડા પ્રધાનના ઉમેદવાર તરીકે રજૂ કર્યા. ભાજપે કેન્દ્રમાં પ્રથમ વખત સ્પષ્ટ બહુમતી મેળવી અને નરેન્દ્ર મોદી વડા પ્રધાન બન્યા. તેથી તેમણે મુખ્યમંત્રી તરીકે રાજીનામું આપ્યું અને આનંદીબેન પટેલે સત્તા સંભાળી. તેઓ ગુજરાતના પ્રથમ મહિલા મુખ્યમંત્રી બન્યા. ઓગસ્ટ ૨૦૧૬માં વિજય રૂપાણી મુખ્યમંત્રી પર આવ્યા અને ૨૦૧૭ની ગુજરાત વિધાનભા ચૂંટણીમાં ભારતીય જનતા પક્ષે બહુમતી જાળવી રાખી.
૧૧ સપ્ટેમ્બર ૨૦૨૧ના રોજ વિજય રૂપાણીએ મુખ્યમંત્રી પદ પરથી રાજીનામું આપ્યું. ૧૨ સપ્ટેમ્બરના રોજ ભૂપેન્દ્ર પટેલ પક્ષના નેતા અને મુખ્યમંત્રી તરીકે પસંદ કરવામાં આવ્યા. તેમણે ૧૩ સપ્ટેમ્બર ૨૦૨૧ના રોજ મુખ્યમંત્રીના પદ પર શપથ લીધા. બાકીના મંત્રીમંડળના શપથ ૧૬ સપ્ટેમ્બર ૨૦૨૧ના રોજ પૂર્ણ થયા હતા. ડિસેમ્બર ૨૦૨૨માં વિધાનસભાની ચૂંટણી માં ભારતીય જનતા પક્ષે ૧૫૬ બેઠકો સાથે સ્પષ્ટ બહુમત મેળવી હતી અને ભૂપેન્દ્ર પટેલે મુખ્યમંત્રી તરીકે શપથ લીધા હતા.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાત શ્રેણી:રાજકારણ
ઝીંઝારી (તા. ઘોઘંબા)
ઝીંઝારી (તા. ઘોઘંબા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે  આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા  ઘોઘંબા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ઝીંઝારી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર, ચણા તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઘોઘંબા તાલુકો
ધન તેરસ
ધન તેરસને દિવસે ઘર, દુકાન કે ઓફીસ વિગેરેને દીવાઓ વડે અને રોશની વડે શણગારી અને આગળ રંગોળી કરવામાં આવે છે. કારતક માસની વદ તેરસ એટલે કે દિવાળીના બે દિવસ પહેલાં આવતાં આ દિવસે રંગોળીમાં લક્ષ્મીજીનાં પગલાંની આકૃતિ ખાસ કરવામાં આવે છે. આ દિવસે નવું ધન, ખાસતો સોનું-ચાંદી ખરીદવું તે શુકનવંતુ ગણાય છે. લોકો આ દીવસે ધનની પૂજા પણ કરે છે. ધનતેરસના શુભદિને ધન-ધાન્ય સમૃદ્ધિના દેવ કુબેરની પૂજાનું પણ અનેરું મહત્ત્વ છે. લંકાના રાજા રાવણે પણ કુબેરની જ સાધના બાદ સુવર્ણ લંકા પ્રાપ્ત કરી હતી તેવો શાસ્ત્રોમાં ઉલ્લેખ છે.
ઉજવણી
વાઘ બારસ ના દિવસથી દિવાળીના તહેવારની ઉજવણી ચાલુ થાય છે. વાઘ બારસ, એટલે કે વસુ બારસના દિવસે ગાય અને વાછરડાંની પૂજા કરવામાં આવે છે. ગાય વૈદિક પરંપરાઓમાં પવિત્ર સ્થાન ધરાવે છે. તેને ગૌ માતા તરીકે કહીને પૂજવામાં આવે છે. ધન તેરસ વાઘ બારસના પછીના દિવસે આવે છે.
આ દિવસને સમુદ્ર મંથનનાં ફળ સ્વરૂપે ભગવાન ધન્વંતરી ઉત્પન્ન થયાં હોવાથી તેને ધન્વંતરી ત્રયોદશી કે ધન્વંતરી જયંતિ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. આરોગ્યનાં દેવતા તથા આયુર્વેદનાં પ્રણેતા ભગવાન ધન્વંતરીનું પૂજન કરવામાં આવે છે. તેમને દેવોના દાક્તર પણ કહેવામાં આવે છે.
ધનતેરસના દિવસે, દિવાળીની તૈયારીમાં જે ઘરોને હજુ સુધી સાફ કરવામાં આવ્યાં નથી તેઓને સંપૂર્ણ રીતે સાફ કરીને ધોળવામાં આવે છે. સ્વાસ્થ્ય અને આયુર્વેદના દેવતા ભગવાન ધન્વંતરીની સાંજે પૂજા કરવામાં આવે છે. મુખ્ય પ્રવેશદ્વાર રંગબેરંગી ફાનસથી શણગારવામાં આવે છે. હોલિડે લાઇટ્સ અને રંગોળી ડિઝાઇનના પરંપરાગત મોટિફ્સ સંપત્તિ અને સમૃદ્ધિની દેવી લક્ષ્મીના સ્વાગત માટે બનાવવામાં આવે છે. તેણીના લાંબા સમયથી રાહ જોવાતી આગમનને દર્શાવવા માટે, આખા ઘરમાં ચોખાના લોટ અને સિંદૂરના પાવડરથી નાના પગલાઓ દોરવામાં આવે છે. ધનતેરસની રાત્રે, લક્ષ્મી અને ધન્વંતરીના માનમાં આખી રાત વિધિપૂર્વક દીવાઓ પ્રગટાવવામાં આવે છે.
પૌરાણિક કથાઓ
દીવો એ દિવાળીના પર્વ સાથે જોડાયેલ છે, પરંતુ એક ઓછી જાણીતી પૂરાણકથા પ્રમાણે દીવાની હારમાળા (દીપાવલી) સાથે જેને પ્રત્યક્ષ સંબંધ હોય તેવો તહેવાર માત્ર ધન તેરસ છે. સામાન્ય રીતે આપણે દીપનો સંબંધ લક્ષ્મીજી સાથે ગણીએ છીએ, પરંતુ પૌરાણીક કથા પ્રમાણે યમરાજાએ એક વખત પોતાના દૂતને પુછ્યુંકે 'હું તને મનુષ્યોના પ્રાણ હરવા માટે અનંતકાળથી પૃથ્વીલોકમાં મોકલું છું તો તને ક્યારેય પ્રાણ હરતાં રંજ નથી થતો?' યમદુતે ઉતર આપ્યો કે 'એક વખત રંજ થયેલો જ્યારે એક યુવક કે જેના લગ્નના ચાર દિવસ પછી જ બરાબર ધન તેરસને દિવસે મારે તેના પ્રાણ હરણ કરવા પડેલ'. યમરાજે ત્યારે વરદાન આપેલ કે ધનતેરસને દીવસે જે મનુષ્ય દીપદાન કરશે (દીવડાઓ પ્રગટાવશે) તેનો જીવનદીપ એ દીવસે બુઝાશે નહીં. આમ આ દિવસે દીપમાલા પ્રગટાવનાર શ્રધ્ધાળુઓ માટે યમરાજાએ એક દિવસનું અમરત્વ પ્રદાન કરેલ છે.
ધન તેરસનું અન્ય એક મહત્વ પણ છે, કથા પ્રમાણે બલીરાજાનાં કારાગૃહમાં પુરાયેલ લક્ષ્મીજી તથા અન્ય દેવોને ભગવાન વિષ્ણુએ ધન તેરસને દિવસે મુક્ત કરાવ્યાં માટે આ દિવસ લક્ષ્મીપૂજનનો માનવામાં આવે છે. આમતો જો કે ધનનાં સ્વામી કુબેર છે (વેદગ્રંથો મુજબ લક્ષ્મી એટલે માત્ર શુકનવંતી અને મંગલકારી દૈવી સ્ત્રી).
સંદર્ભ
શ્રેણી:તહેવાર શ્રેણી:દિવાળી
બોરડી ખુર્દ (તા. દાહોદ)
બોરડી ખુર્દ (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોરડી ખુર્દ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
મિયાણી (તા. પોરબંદર)
મિયાણી (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મિયાણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
ધાર્મિક સ્થળો
thumb|કોયલ ટેકરી પર આવેલું હરસિદ્દિ દેવીનું મંદિર મિયાણી ગામ નજીક આવેલી કોયલ ટેકરી પર આવેલ હર્ષદ કે હરસિદ્દિ દેવીનું મંદિર જગડુશાએ બંધાવ્યું હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
વાઘાટીંબી (તા. ઉના)
વાઘાટીંબી એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બોરખેડા (તા. દાહોદ)
બોરખેડા (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોરખેડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
મોલીપુર (તા. વડનગર)
મોલીપુર (તા. વડનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મોલીપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
મિત્રાળા (તા. પોરબંદર)
મિત્રાળા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મિત્રાળા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
બોરવણી (તા. દાહોદ)
બોરવણી (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બોરવણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
વડા (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
મિરઝાપુર (તા. વડનગર)
મિરઝાપુર (તા. વડનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મિરઝાપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
મંડેર (તા. પોરબંદર)
મંડેર (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. મંડેર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
બ્રહ્મખેડા
બ્રહ્મખેડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. બ્રહ્મખેડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
પંજાબ (પાકિસ્તાન)
પંજાબ (પાકિસ્તાન) એ પાકિસ્તાન દેશનો એક સૂબો અથવા પ્રાંત છે. આ પ્રાંતમાં ૩૬ જિલ્લાઓ આવેલા છે. પંજાબ એ વસ્તીની રીતે જોતાં પાકિસ્તાનનું સૌથી મોટું રાજ્ય છે. પંજાબમાં રહેવાવાળા લોકો પંજાબી કહેવાય છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પાકિસ્તાન
વાંકાજાંબુ નેસ (તા. ઉના)
વાંકાજાંબુ નેસ એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:નેસ
ખેંગારપર (તા. અંજાર)
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
તુણા (તા. અંજાર)
તુણા ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ અને બંદર છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
તુણા બંદર
તુણા બંદર અઢારમી સદીના મધ્ય ભાગમાં કચ્છ રજવાડાના રાવ દ્વારા વિકસાવવામાં આવ્યું હતું.
ફતેહ મહંમદ (૧૭૮૬ -૧૮૧૩) દ્વારા માંડવી, તુણા અને લખપત બંદરનો વધુ વિકાસ કચ્છના રાજવી રાવ રાયધણજી ત્રીજાના સમયમાં કરવામાં આવ્યો હતો. તુણા બંદરનું નામ નજીકમાં જ આવેલા તુણા ગામ પરથી પડ્યું હતું.
૧૯૦૦-૦૧ દરમિયાન જાડેજા રાજા મહારાવ શ્રી ખેંગારજી બાવા (૧૮૭૫ – ૧૯૪૨) ના શાસન દરમિયાન તુણા બંદરથી અંજાર વચ્ચે નેરોગેજ રેલ્વે લાઇન નાખવામાં આવી હતી, જે કચ્છ રાજ્ય રેલ્વેનો ભાગ હતી અને રજવાડાની માલિકીની હતી. ૧૯૦૫માં તુણાથી અંજાર વચ્ચે પ્રથમ ટ્રેન દોડી હતી. ૧૯૦૮માં આ લાઇન વિસ્તૃત કરીને રાજધાની ભુજ સુધી લંબાવવામાં આવી હતી. હાલમાં તુણા-અંજાર વચ્ચેની આ રેલ્વે લાઇન અસ્તિત્વમાં નથી પણ તેને ફરી શરૂ કરવાની યોજના પ્રસ્તાવ હેઠળ છે.
૧૯૩૦ના દાયકામાં તુણા બંદરે કંડલા બંદરનો વિકાસ મહારાવ શ્રી ખેંગારજી ત્રીજા દ્વારા કરવાનું નક્કી કરવામાં આવતા પોતાનું મહત્વ ગુમાવ્યું. અંજાર અને કંડલા વચ્ચે કચ્છ રાજ્ય વચ્ચે રેલ્વે લાઇન શરૂ કરવામાં આવી.
ભારતની સ્વતંત્રતા પછી કરાચી બંદર પાકિસ્તાનમાં જતા ૧૯૫૦માં ભારત સરકાર દ્વારા કંડલા બંદરનો વિકાસ કરવામાં આવ્યો. કંડલા રેલ્વે સ્ટેશનનું ગાંધીધામ નામ આપવામાં આવ્યું, જ્યાં સિંધી નિરાશ્રતો માટે નવા નગરનો વિકાસ કરવામાં આવ્યો હતો.
તુણા બંદર કંડલા પોર્ટ ટ્રસ્ટ દ્વારા સંચાલિત છે. ટ્રસ્ટે તુણાનો કંડલાના બાહ્ય બંદર તરીકે વિકાસ કરવાનું નક્કી કર્યું છે, જેથી તે અદાણી જૂથ દ્વારા સંચાલિત મુન્દ્રા બંદરની હરિફાઇ કરી શકે. કંડલા પોર્ટ ટ્રસ્ટ વડે વિકસાવવામાં આવેલું આ બંદર વાડીનાર પછીનું બીજું બંદર છે.
વાહનવ્યવહાર
કંડલા હવાઇમથક સૌથી નજીકનું હવાઇમથક અને ગાંધીધામ સૌથી નજીકનું રેલ્વે સ્ટેશન છે.
હાલની સ્થિતિ
હાલમાં તુણા પોર્ટનું સંચાલન કંડલા પોર્ટ ટ્રસ્ટ દ્વારા કરવામાં આવે છે. કંડલા પોર્ટ ટ્રસ્ટે નજીકમાં આવેલા, અદાણી ગ્રૂપ દ્વારા સંચાલિત નજીકના ખાનગી માલિકીના મુન્દ્રા પોર્ટ સાથે સ્પર્ધા કરવા માટે કચ્છમાં તુણાને સેટેલાઇટ બંદર તરીકે વિકસાવવાનું નક્કી કર્યું છે. કંડલા પોર્ટ ટ્રસ્ટ દ્વારા વિકસાવવામાં આવેલ વાડીનાર બંદર પછી આ બીજું બંડા છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો શ્રેણી:ગુજરાતનાં બંદરો
મલેકપુર (તા. વડનગર)
મલેકપુર (તા. વડનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા   મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. મલેકપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
ચાંદાવાડા (તા. દાહોદ)
ચાંદાવાડા (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચાંદાવાડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
કાળી ચૌદશ
કાળી ચૌદશ એટલે દિવાળીની આગલી રાત. ધન તેરસ પછીનાં દિવસને કાળી ચૌદશ તરિકે ઉજવવામાં આવે છે. આજનાં દિવસે ખીર અને વડા બનાવવાનો રિવાજ છે, અને ખાસ કરીને તળેલી વસ્તુઓ બનાવીને ખાવામાં આવે છે, એમ માનવામાં આવે છે કે જેટલું તેલ બળે તેટલો કકળાટ ટળે. સાંજે ગૃહિણીઓ કાણા વાળા વડા અને પુરી, ઘર નજીકનાં ચાર રસ્તે મુકીને ઉતાર કાઢે છે. હનુમાન મંદિરે હનુમાનજીને તેલ ચઢાવીને તેલનાં દીવાની મેંશ પાડવામાં આવે છે, જે આંખોમાં આંજવાથી આંખો સારી રહે તેમ ઘરડાઓનું માનવું હતું (પરંતુ, હાલમાં થયેલાં તબીબી સંશોધનો પરથી, ડોક્ટરો આવી મેંશ આંખમાં આંજવાનો વિરોધ કરે છે અને ખાસ કરીને બાળકોને મેંશ ના આંજવી તેવી સલાહ આપે છે).
કાળી ચૌદશનું બીજું નામ નરક ચતુર્દશી પણ છે. કાળી ચૌદશને રૂપચૌદશ પણ કહે છે. આ દિવસે ભગવાન કૃષ્ણએ નરકાસુર નામનાં અસુરનો વધ કરીને પ્રજાજનોને તેના ત્રાઅસમાંથી ઉગાર્યા હતા, જેથી કરીને તેનું નામ નરક ચતુર્દશી પડેલું છે. કાળી ચૌદશએ મેલી વિદ્યાનાં સાધકોનો પ્રિય દિવસ છે, અને તેઓ એમ માને છે કે આજનાં દિવસે સ્મશાનમાં સાધના કરવાથી તેમની બધી વિધિઓ પૂર્ણ થાય છે.
શ્રેણી:દિવાળી
મજીવાણા (તા. પોરબંદર)
મજીવાણા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા  પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. પોરબંદર થી ૨૫ કી.મી.ના અંતરે આવેલા મજીવાણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, મગફળી, જીરૂ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે. ગામની મધ્યમાં રામજી મંદીર તથા ગામના પ્રવેશદ્વાર નજીક શિવ મંદીર અને હનુમાન મંદીર તેમજ વાછરા ડાડા મંદિર આવેલાં છે.
ચરક સંહિતા
thumb|ભારતમાં પતંજલિ યોગપીઠ કેમ્પસ, હરિદ્વાર માં મહર્ષિ ચરક નું સ્મારક|alt=|312x312px ચરક સંહિતા એ હિંદુ ધર્મનો આયુર્વેદ વિષયનો અતિસુક્ષ્મ પરિચય આપતો એક પ્રસિદ્ધ ગ્રંથ છે. આ ગ્રંથ સંસ્કૃત ભાષામાં લખવામાં આવેલ છે. આ ગ્રંથના ઉપદેશક અત્રિપુત્ર પુનર્વસુ, ગ્રંથકર્તા અગ્નિવેશ તેમ જ પ્રતિસંસ્કારક મહર્ષિ ચરક છે.
આચાર્ય ચરક (चरक) (ઈ.સ. પૂર્વે ~૬ઠ્ઠી - ૨જી સદી) પ્રાચીન કલા અને આયુર્વેદ વિજ્ઞાનમાં અતિ મહત્ત્વનો ફાળો આપવા માટે વિશ્વભરમાં પ્રખ્યાત છે. આયુર્વેદ એટલે ચિકિત્સા વિજ્ઞાન અને જીવનશૈલીની એવી પદ્ધતિ જે પ્રાચીન ભારતના સમયમાં વિકસાવવામાં આવી છે. મહર્ષિ ચરક " ચરક સંહિતા " લખવા બદલ જગપ્રસિદ્ધ છે. કાશ્મીરના વતની તરીકે જાણીતા ચરક આયુર્વેદ ચિકિત્સાના પિતામહ માનવામાં આવે છે.
મહર્ષિ ચરક એવી પહેલી વ્યક્તિ હતા અંગ્રેજી કહેવત "Prevention is better than cure " એટલે કે "ઉપચાર કરતાં નિવારણ વધુ સારું છે" એ સિદ્ધાંત હિમાયતી હતા. નીચેના વિધાન આચાર્ય ચરક ને સમર્પિત છે. એક ચિકિત્સક જે દર્દીના શરીરની અંદર પોતાના જ્ઞાનના દીવડા વડે ઊંડો ઉતરીને રોગનું મૂળ કારણ શું છે તે સમજી નથી શકતો તે ક્યારેય પણ દર્દીના રોગને નાબૂદ નથી કરી શકતો. તેણે પ્રથમ દર્દીના રોગને લગતાતમામ પરિબળોનો અભ્યાસ કરવો જેમાં સૌ પ્રથમ પરિબળ છે પર્યાવરણ, તેના અભ્યાસ બાદ જ તેને સારવાર કરવી જોઈએ. રોગની સારવાર કરતાં તેના મૂળનું કારણને રોકવું વધારે મહત્ત્વનું છે. આ ઉપરાંત મહર્ષિ ચરકના શરીર વિજ્ઞાન, રોગનિદાન અને ગર્ભવિજ્ઞાનના યોગદાનને પણ બહોળા પાયે માનવામાં આવે છે.
પ્રાચીન સમયના પરિશીલનથી જ્ઞાત થાય છે કે, તે સમયમાં ગ્રંથ અથવા તંત્રની રચના શાખાના નામથી કરવામાં આવતી હતી. જેમ કે કઠ શાખામાં કઠોપનિષદ્ બન્યું છે. શાખાઓ અથવા ચરણ એ સમયની વિદ્યાપીઠ હતી, જ્યાં અનેક વિષયોનું કા અધ્યયન કાર્ય કરવામાં આવતું હતું. અત: સંભવ છે, ચરકસંહિતાનો પ્રતિસંસ્કાર ચરક શાખામાં થયો હોય.
ભારતીય ચિકિત્સા શાસ્ત્રમાં ત્રણ મુખ્ય નામ છે - ચરક, સુશ્રુત અને વાગ્ભટ્ટ. ચરકના નામથી જેમ ચરક સંહિતા છે, તે જ રીતે સુશ્રૂતના નામથી સુશ્રૂત સંહિતા. ચરક સંહિતા, સુશ્રૂત સંહિતા તથા વાગ્ભટ્ટનો અષ્ટાંગ સંગ્રહ આજના સમયમાં પણ ભારતીય ચિકિત્સા વિજ્ઞાન (આયુર્વેદ)ના માનક ગ્રંથ છે. આ ગ્રંથોની પ્રામાણિકતા અને પ્રાસંગિકતા માટેનું અનુમાન એ બાબત પરથી કરી શકાય છે કે જ્યાં ગ્રીક અને રોમન ચિકિત્સા પદ્ધતિઓનાં તત્કાલીન પુસ્તકોનાં નામ સ્વયં એ ચિકિત્સા પદ્ધતિના ચિકિત્સકો પણ જાણતા નથી. આ ગ્રંથ આજે પણ અભ્યાસક્રમનું અંગ છે.
રચનાકાળ
ચરકસંહિતામાં પાલિ સાહિત્યના કેટલાક શબ્દ મળી આવે છે, જેમ કે અવક્રાંતિ, જેંતાક (જંતાક - વિનયપિટક), ભંગોદન, ખુડ્ડાક, ભૂતધાત્રી (નિંદ્રા માટે). આ બાબત પરથી ચરકસંહિતાનો ઉપદેશકાળ ઉપનિષદો પછીનો અને બુદ્ધના પૂર્વેનો નિશ્ચિત થાય છે. આ ગ્રંથનો પ્રતિસંસ્કાર કનિષ્કના સમયમાં ૭૮ ઈ.ના સમયમાં લગભગ થયો હોવાનું મનાય છે.
ત્રિપિટકના ચીની અનુવાદમાં કનિષ્કના રાજવૈદ્યના રૂપમાં ચરકનો ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે, કિંતુ કનિષ્ક બૌદ્ધ હતા અને એમના કવિ અશ્વઘોષ પણ બૌદ્ધ હતા, પરંતુ ચરક સંહિતામાં બુદ્ધમતનું જોરદાર ખંડન મળે છે. અત: ચરક અને કનિષ્ક વચ્યેનો સંબંધ સંદિગ્ધ જ નહીં અસંભવ હોય એવું લાગે છે. પર્યાપ્ત પ્રમાણોના અભાવમાં કોઇપણ મત પર સ્થિર થવું કઠિન છે.
ચરક સંહિતાનું સંગઠન
આચાર્ય ચરક આયુર્વેદના પ્રખર વિદ્વાન હતા. એમણે આયુર્વેદના મુખ્ય ગ્રંથો અને આયુર્વેદના જ્ઞાનને એકત્રિત કરીને એનું સંકલન કર્યું. ચરક મુનિએ ભ્રમણ કરીને બધા ચિકિત્સકો સાથે બૈઠકો કરી, વિચાર એકત્ર કર્યા અને સિદ્ધાંતો પ્રતિપાદિત કર્યા અને એને વાંચવા લખવાને યોગ્ય બનાવ્યા. ચરક સંહિતા ગ્રંથને આઠ ભાગોમાં વિભાજિત કરવામાં આવેલ છે અને એમાં કુલ ૧૨૦ અધ્યાય આવેલા છે. ચરક સંહિતામાં આયુર્વેદના બધા જ સિદ્ધાંત છે અને જે આ ગ્રંથમાં નથી તે બીજા કોઇ સાહિત્યમાં નથી. આ ગ્રંથ આયુર્વેદના સિદ્ધાંતોનો કા પૂર્ણ ગ્રંથ ગણાય છે.
પ્રભાવો
ચરક પરંપરા મુજબ, આયુર્વેદ છ વિજ્ઞાન શાળાઓ ધરાવે છે  જે ઋષિ પુનર્વશુ અત્રેયના શિષ્યો દ્વારા સ્થાપના કરવામાં આવી હતી. દરેકે દરેક શિષ્યોએ, અગ્નિવેષ, ભેલા, જતુકરણન, પરાશર, હરીતા અને ક્ષરપણી સંહિતા લખી, પરંતુ એ બધામાં અગ્નિવેષ દ્વારા બનાવવામાં આવેલ સંહિતા સૌથી શ્રેષ્ઠ ગણવામાં આવી છે. આ અગ્નિવેષ સંહિતા પાછળથી મહર્ષિ ચરક દ્વારા સુધારવામાં આવી, જે આજે "ચરક સંહિતા" તરીકે વંચાય છે. ચરક સંહિતા આગળ જતા દ્રીધબાલા દ્વારા સુધારવામાં આવી.
૧. સૂત્ર સ્થાન
૨. નિદાન સ્થાન
૪. શરીર સ્થાન
૫. ઇન્દ્રિય સ્થાન
૬. ચિકિત્સા સ્થાન
૭. કલ્પ સ્થાન
આમ પુસ્તકમાં ૮ મુખ્ય પ્રકરણો હતા જેમાં ૧૨૦ પેટા પ્રકરણો અને બધું મળીને ૧૨૦૦૦  શ્લોકો હતા અને ૨૦૦૦ દવાઓ વિષે વર્ણન કરવામાં આવ્યું હતું. માનવ શરીરના લગભગ દરેક ભાગ સાથે સંબંધિત રોગો માટે સારવાર બતાવવામાં આવી હતી, તમામ દવાઓ અને ઉપચાર  કરવામાં કોઈ પણ રસાયણો ન હતા. બધા જ રોગો કુદરતી તત્ત્વો અને વનસ્પતિઓ દ્વારા સારા કરવામાં આવતા હતા.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી: આયુર્વેદ શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ શ્રેણી:સંસ્કૃત ગ્રંથ શ્રેણી:લેખક
ખતોડા (તા. વડનગર)
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
વાંકિયા (તા. ઉના)
વાંકિયા એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ચાંદવણા (તા. દાહોદ)
ચાંદવણા (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ચાંદવણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
શ્રીલંકા
thumbnail|right|200px|શ્રીલંકાનો ભૌમિતિક લાક્ષણીકતાઓનો નકશો. શ્રીલંકા એક ટાપુ દેશ છે. જે દક્ષિણ એશિયામાં ભારતના દક્ષિણ કિનારેથી ૩૧ કિલોમીટરની દૂરી પર સ્થિત છે. તેની વસ્તી અંદાજે ૨.૨ કરોડ લોકોની છે. તેની ભૌગોલિક સ્થિતિ ને લીધે કે જે મુખ્ય સમુદ્રી માર્ગોમાં આવે છે, શ્રીલંકા પશ્ચિમ એશિયા તેમજ દક્ષિણ પૂર્વ એશિયા વચ્ચે મહત્ત્વની કડી છે. પૌરાણિક કાળથી શ્રીલંકા બૌદ્ધ ધર્મનું અને સંસ્કૃતિક કેંદ્ર રહ્યું છે. સિંહાલી લોકો અહીંના મુખ્ય રહેવાસીઓ છે, અને તમિલ મુળના લોકો કે જેઓ મુખ્યત્વે દેશના ઉત્તર ભાગમાં વસેલા છે. તેઓ શ્રીલંકાની સૌથી મોટી લઘુમતિ કોમ છે. શ્રીલંકાની બીજી કોમોમાં મુર, બુર્ગર, કાફિર તેમજ મલયનો સમાવેશ થાય છે.
તેના ચા, કોફી, નારિયેળ તથા રબરના ઉત્પાદન માટે પ્રચલિત શ્રીલંકા એક પ્રગતિશીલ અને આધુનિક અર્થતંત્ર ધરાવે છે. દક્ષિણ એશિયામાં તેની માથાદીઠ આવક સૌથી વધારે છે. ત્યાંના ઉષ્ણકટિબંધ વનો, સમુદ્રી તટ અને કુદરતી દેખાવના સૌંદર્યને લીધે શ્રીલંકા દુનિયાભરના સહેલાણીઓમાં લોકપ્રિય છે. આ દેશમાં સૌથી મુખ્ય આવક ટુરિઝમ ક્ષેત્રે એટલે કે પ્રવાસ દ્વારા થાય છે. યુરોપથી મોટી સંખ્યામાં મુસાફરો અહીં જોવા મળે છે.
બે હજાર વર્ષના સ્થાનિક રાજાઓના રાજ્ય પછી ૧૬મી સદીમાં તેના અમુક ભાગો ઉપર પોર્ટુગીઝ તેમજ ડચ સામ્રાજ્યના રાજ હેઠળ આવ્યા હતા કે જે બાકીના દેશ સાથે ૧૮૧૫માં બ્રિટિશ મહાસામ્રાજ્યમાં વિલીન થઈ ગયા. બીજા વિશ્વયુદ્ધ વખતે જાપાની સામ્રાજ્યની સામેની લડાઈમાં શ્રીલંકાએ એલાઈડ ફોર્સના એક મહત્ત્વના મથક તરીકેની ભૂમિકા ભજવી હતી. વીસમી સદીના પુર્વાધમાં ત્યાં એક રાષ્ટ્રીય રાજનૈતિક ચળવળ ઊભી થઈ હતી કે જેનું ધ્યેય રાજકીય સ્વતંત્રતાનો હતો, જે તેને ૧૯૪૮માં બ્રિટિશરો સાથે શાંતીપુર્ણ વાટાધાટો પછી મળી હતી.
ઇતિહાસ
શ્રીલંકાનો ઉલ્લેખ તો પ્રાચીન સમય થી જાણવા મળે છે. રામાયણ જેવા પૌરાણીક ગ્રંથ માં તેને "લંકા" ના નામથી વીગતે વર્ણવવામાં આવ્યું છે. ત્યાર પછી સમ્રાટ અશોકના શીલાલેખોમાં પણ તેના ઉલ્લેખો જોવા મળે છે. આગાઉ સિલોનના નામે ઓળખાતા શ્રીલંકાને સૌ પ્રથમ કબજે લેનાર પોર્ટુગીઝ હતા. ઇ.સ.૧૫૦૧માં તેમણે શ્રીલંકાના અમુક પ્રદેશો હસ્તગત કર્યા. ઇ.સ. ૧૬૫૮માં ડચ સામ્રાજ્ય ત્યાં પહોંચ્યુ અને ત્યાર પછી ૧૭૯૬માં અંગ્રેજોએ તો આખા ટાપુ પર શાસન સ્થાપ્યું. ત્યાંની મુળ સિંહાલી પ્રજાએ ક્યારેય સ્વતંત્રતા માટે માંગણી કરી ન હતી, છતાં ભારત આઝાદ થયા પછી ૧૯૪૮ માં શ્રીલંકા પણ આઝાદ થયું.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:શ્રીલંકા
અબાસણા (તા. વિજાપુર)
અબાસણા (તા. વિજાપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજાપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અબાસણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વિજાપુર તાલુકો
કુણવદર (તા. પોરબંદર)
કુણવદર (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કુણવદર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ખટાસણા (તા. વડનગર)
ખટાસણા (તા. વડનગર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વડનગર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખટાસણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વડનગર તાલુકો
બભ્રુવાહન
બભ્રુવાહન અર્જુન અને મણિપુરની રાજકન્યા ચિત્રાંગદાનો પુત્ર હતો. બભ્રુવાહનને તેમના નાના (માતાના પિતા)એ દત્તક લઇ ઉછેર્યો હતો અને ગાદીવારસ બનાવેલ હતો.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પૌરાણિક પાત્રો
બીટા વલાડીયા (ઉગમણુ) (તા. અંજાર)
બીટા વલાડીયા (ઉગમણું) ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
વાંકિદાસ (તા. ઉના)
વાંકિદાસ એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
છાપરી (તા. દાહોદ)
છાપરી (તા. દાહોદ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા  દાહોદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  દાહોદ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. છાપરી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર, મગ, અડદ, ચણા, કપાસ, દિવેલી,  અન્ય કઠોળ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
વિરાટ
રાજા વિરાટ (સંકૃત: विराट)કે જેમના રાજ્યમાં પાંડવોએ એક વર્ષના ગુપ્તવાસ દરમિયાન આશરો લીધો હતો. તેમની રાણીનું નામ સુદેક્ષણા હતું. તેમને એક પુત્રી હતી જેનું નામ ઉત્તરા હતું અને તેણે અર્જુન પાસેથી નૃત્ય વિદ્યા શીખી હતી અને ત્યાર બાદ તેના વિવાહ અભિમન્યુ સાથે કરવામા આવ્યા હતા. વિરાટ રાજાને ત્રણ પુત્રો પણ હતા જેમનું નામ ઉત્તર, શ્વેત તથા શંખ હતું. દ્રોણાચાર્યના હાથે પુત્રો સહિત મહાભારત ના યુદ્ધમાં તેમનો વધ થયો હતો.
વિરાગલી (તા. ઉના)
વિરાગલી એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બીટા વલાડીયા (આથમણું) (તા. અંજાર)
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
કુછડી (તા. પોરબંદર)
કુછડી (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કુછડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
જોવાલાયક સ્થળો
અહીં સમુદ્રકિનારે ખીમેશ્વર મહાદેવનું પૌરાણિક અને પુરાતત્વીય મહત્વ ધરાવતું મંદિર આવેલું છે. કુછડીની ખાડીમાં વિદેશી યાયાવર પક્ષીઓ બહોળા પ્રમાણમાં રોકાતા હોય અહીં ખાડીકાંઠે વનવિભાગ દ્વારા પક્ષીદર્શન માટેનાં વોચ ટાવર બનાવાયેલાં છે.
શ્રેણી:પોરબંદર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
અભરામપુરા (તા. વિજાપુર)
અભરામપુરા (તા. વિજાપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર ભાગમાં આવેલા મહેસાણા જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વિજાપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. અભરામપુરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, વરિયાળી, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કોલીખડા (તા. પોરબંદર)
કોલીખડા (તા. પોરબંદર) એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા પોરબંદર જિલ્લામાં આવેલા પોરબંદર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોલીખડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ત થયેલી છે.
વરસામેડી (તા. અંજાર)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના અંજાર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:અંજાર તાલુકો
છાયણ (તા. દાહોદ)
શ્રેણી:દાહોદ તાલુકો
સ્વાઝીલેન્ડ
સ્વાઝીલેન્ડ, અધિકૃત રીતે સ્વાઝીલેન્ડના રાજ્ય (ઉમ્બુસો વેસ્વાતીની ) અને કેટલીક વખત ન્ગ્વેને  અથવા સ્વાતીની  તરીકે પણ ઓળખાતો આ દેશ દક્ષિણી આફ્રિકામાં ચોતરફ ભૂમિ સરહદ ધરાવતો દેશ છે, તેની ઉત્તર, દક્ષિણ અને પશ્ચિમ સરહદે દક્ષિણ આફ્રિકા અને પૂર્વે મોઝામ્બિક છે. આ દેશ અને તેના લોકો 19મી સદીના રાજા મ્સ્વાતી II (બીજા)ના નામ પરથી ઓળખાય છે.
સ્વાઝીલેન્ડ એક નાનો દેશ છે, તેનો વિસ્તાર ઉત્તરથી દક્ષિણે 200 કિમી અને પૂર્વથી પશ્ચિમે 130 કિમીથી વધારે નથી. તેનો અડધો પશ્ચિમી છેડો પર્વતીય છે અને પૂર્વ તરફ છતા સપાટ ભૂમિ આવતી જાય છે. મોઝામ્બિક અને દક્ષિણ આફ્રિકા સાથેની પૂર્વ સરહદ લેબોમ્બો પર્વતમાળાથી છવાયેલી છે. પશ્ચિમમાં આબોહવા ગરમ છે પરંતુ નીચાણ વાળા પ્રદેશોમાં ઉનાળામાં 40 ડિગ્રી તાપમાન નોંધાય છે. મોટાભાગે ઉનાળામાં જ વરસાદ પડે છે અને પશ્ચિમમાં સંભવતઃ 2 એમ (m) સુધી પહોંચે છે.
સ્વાઝીલેન્ડ હાલમાં જે વિસ્તાર આવરે છે તે પ્રદેશ સતત પ્રાગૈતિહાસિક સમયથી વસેલો છે. આજે, અહીંની વસ્તીમાં મુખ્યત્વે સ્વાઝી લોકો છે જેમની ભાષા સીસ્વાતી છે, છતા અહીં અંગ્રેજી બીજા ક્રમે બોલાતી ભાષા છે. સ્વાઝી લોકો મૂળ દક્ષિણ બાંન્તુમાંથી આવેલા છે જેમણે 15મી અને 16મી સદીમાં મધ્ય આફ્રિકામાંથી હિજરત કરી હતી. એન્ગ્લો બોઅર (ડચ વંશના દક્ષિણ આફ્રિકન લોકો) યુદ્ધમાં જોવા મળ્યું હતું કે સ્વાઝીલેન્ડ યુનાઈટેડ કિંગડમ ઓફ ગ્રેટ બ્રિટન અને આયર્લેન્ડના સીધા અંકુશ હેઠળ રક્ષિત રાજ્ય હતું. સ્વાઝીલેન્ડને 1968માં સ્વતંત્રતા મળી હતી. સ્વાઝીલેન્ડ આફ્રિકન સંગઠન દક્ષિણ આફ્રિકન વિકાસ સમુદાયમાં સભ્ય છે, અને કોમનવેલ્થ રાષ્ટ્રોમાં પણ છે. આ રાજ્યના વડા રાજા છે, જે વડાપ્રધાનની નિમણૂંક કરે છે ને ચેમ્બર્સ તેમજ સંસદ માટે નાની સંખ્યામાં પ્રતિનિધિઓની પણ નિમણૂંક કરે છે. પ્રતિનિધિઓની બહુમતિ નક્કી કરવા માટે અહીં દર પાંચ વર્ષે ચૂંટણી યોજાય છે. નવું બંધારણ અહીં 2005માં અપનાવવામાં આવ્યું હતું.
ઇતિહાસ
thumb|left|મ્લીલવેલ અભયારણ્યમાં હીપોપોટેમસ સાથેનું તળાવ, સ્વાઝીલેન્ડ, ઓગસ્ટ 2003
સ્વાઝીલેન્ડના રાજ્યમાં લગભગ 200,000 વર્ષ પૂર્વે પથ્થરયુગ વખતે માનવ ગતિવિધિઓ હોવાનું દર્શાવતી કલાકૃતિઓ મળી આવી છે. પથ્થરો પર દોરેલા પ્રાગૈતિહાસિક કલા ચિત્રોની આશરે 25000 બી.સી. (B.C.) પહેલા શરૂઆત થઈ હતી જે 19મી સદી સુધી ચાલુ રહ્યા હતા.
દેશે પોતાનું નામ રાજા મ્સ્વાતી (I) પહેલાના નામ પરથી અપનાવ્યું હતું. જોકે ન્ગ્વેને સ્વાઝીલેન્ડ માટે વૈકલ્પિક નામ છે અને દ્લામીની શાહી પરિવારની અટક છે, જ્યારે ન્કોસી નામનો અર્થ રાજા થાય છે.
સ્વાઝીલેન્ડ દેશની સ્વાયત્તતા દક્ષિણી આફ્રિકાના બ્રિટિશ કાયદા દ્વારા 19મી અને 20મી સદીમાં નક્કી કરવામાં આવી હતી. 1881માં બ્રિટિશ સરકારે સ્વાઝી સ્વતંત્રતાને સ્વીકૃતિ આપતી સર્વસંમતિ પર હસ્તાક્ષર કર્યા હતા. જોકે, વિવાદાસ્પદ જમીન અને ખાણોના હકોની છૂટછાટો 1890ના ફોરેન જ્યુરિડિક્શન એક્ટ (વિદેશ ન્યાયપાલિકા ધારો)ની સત્તા હેઠળ નક્કી કરવામાં આવ્યા હતા જેની શરતો અનુસાર સ્વાઝીલેન્ડનું વહીવટીતંત્ર પણ તત્કાલિન દક્ષિણ આફ્રિકન ગણરાજ્ય (ટ્રાન્સવાલ) હેઠળ મુકવામાં આવ્યું હતું.
બીજા બોઅર (ડચ વંશના દક્ષિણ આફ્રિકન લોકો) યુદ્ધ (1899-1902)માં સ્વાઝીલેન્ડ પરોક્ષ રીતે સંડોવાયેલું હતું. સંઘર્ષની શરૂઆતમાં જાણવા મળ્યું કે તેનો વહીવટ બ્રેમેર્સડોર્પ ખાતે ઉભા કરાયેલા વસાહતી મુખ્યાલયોની મદદથી દક્ષિણ આફ્રિકન ગણરાજ્ય દ્વારા કરાતો હતો. સપ્ટેમ્બર 1899માં, યુદ્ધના ભણકારા વચ્ચે, વસાહતોમાં રહેનારાઓએ આ વિસ્તાર ખાલી કરવાની શરૂઆત કરી દીધી હતી. સ્વાઝીલેન્ડના ન્ગ્વેને વી (ભુનુ)ને જાણ કરવામાં આવી કે શ્વેત લોકોની ગેરહાજરીમાં આ વિસ્તાર તેમની સંભાળ હેઠળ રહેશે. સ્વાઝીલેન્ડ પોલીસ સર્જીઅન્ટ (સૈન્યમાં એક હોદ્દો) ઓપ્પેરમેનના આદેશ હેઠળ અહીં બાકી રહેલા પરદેશીઓને રાઈફલ અને દારુગોળો આપી રહી હતી ત્યારે તેમણે યુદ્ધનો અભ્યાસ શરૂ કરી દીધો હતો. 4 ઓક્ટોબર 1899ના રોજ, વિશેષ કમિશનર (આયુક્ત) ક્રોઘે સક્રિય સેવાઓમાં લાયક હોય તેવા પરદેશીઓ સિવાય “તમામ શ્વેત વસાહતીઓ”ને વિસ્તાર ખાલી કરવા માટેનું અધિકૃત જાહેરનામું બહાર પાડ્યું હતું. મોટાભાગના બ્રિટિશ વિષયો મોઝામ્બિક સાથેની સરહદ તરફ વળતા હતા, મહિલાઓ અને અન્ય દક્ષિણ આફ્રિકન નાગરિકો વિવિધ મુકામો તરફ જવા લાગ્યા હતા. બેવડું નાગરિકત્વ ધરાવતા લોકો સામે હજુ પણ કાર્યવાહી શક્ય હતી, જોકે તેઓ પોતાના જ લોકો સામે લડવા માંગતા નહોતા. જોકે અચરજમાં મૂકી દે તે રીતે, તે પૈકીના કેટલાક મોઝામ્બિક તરફ અથવા નતલની વસાહતો તરફ નાસી છુટ્યા હતા.
સ્વાઝીલેન્ડના દળો ઓચિંતી અથડામણમાં સંડોવાયા તે પહેલા સુધી આમ નહોતું. 28 ઓક્ટોબર 1899ના રોજ, સ્વાઝીલેન્ડની નવનિયુક્ત સૈનિકોની ટુકડી (કમાન્ડો યુનિટ) ક્વાલિવેની ખાતે બ્રિટિશ પોલીસ વિરુદ્ધ ધસી ગઈ હતી. દક્ષિણ આફ્રિકન ટુકડીમાં અંદાજે 200 પરદેશીઓ હતા, જ્યારે બહારની છાવણીમાં માત્ર 20 માણસો હતા. ભુનુ તેમની સામે આવી રહેલા આક્રમણની પોલીસ છાવણીને ચેતવણી આપી શક્યા હતા. પોલીસ મેજિસ્ટ્રેટ (મુલકના વડા)ના સ્થાન ઈંગ્વાવુમા તરફ ધસી ગઈ હતી. સૈનિકોએ આ જમીન પર ત્યજી દેવાયેલી છાવણીને અને દુકાનને સળગાવી દીધી હતી. ત્યારબાદ જોઆચીમ ફેર્રેરા તેને ઈંગ્વાવુમા તરફ લઈ ગયા હતા. આ ગામને વધુ સુરક્ષા નહોતી અને બાદમાં તેને પણ ખાલી થવું પડ્યું હતું. સ્વાઝીલેન્ડ સૈનિકોએ તેને સળગાવીને જમીન સુધી સંપૂર્ણ ભષ્મીભૂત કરી દીધું હતું, જ્યારે મેજિસ્ટ્રેટ (મુલકના વડા) અને તેમના લોકો નોંગોમા નાસી છુટ્યા હતા.
દરમિયાન, પીએટ જોઉબેર્ટે સ્વાઝી લોકોને શાંત રહેવા માટે અને તેમને સંઘર્ષમાં ન સંડોવવા માટે ચેતવણી આપી હતી. તેના બદલે ભુનુને પોતે વસાહતીઓના સત્તાઅધિકારીઓથી અપ્રતિબંધિત હોવાનું પ્રથમ વખત લાગ્યું હતું. ટૂંક સમયમાં પોતે રાજકીય દુશ્મનો સાથે જૂના સંબંધો સ્થાપવા મુક્ત હોવાનું તેને લાગવા માંડ્યું હતું. રાજદ્વારી મ્નકોનકોની કુનેને અને કેટલાક અન્ય લોકોના હિંસક મૃત્યુના સમાચારથી બોઅર (ડચ વંશના દક્ષિણ આફ્રિકન લોકો) દળો લેડીસ્મિથની ઘેરાબંધીમાં સંડોવાયા હતા. મૃતકો પૈકી કેટલાક વસાહતી સત્તાધિકારીઓ સાથે નિકટતાથી જોડાયેલા હતા. જોઉબેર્ટે ચિંતાતુર સૈનિકોને ખાતરી આપવાની હતી કે સ્વાઝીલેન્ડ તેમની વિરુદ્ધ નથી જઈ રહ્યું. ખરેખર, ગુપ્તચરોએ અહેવાલ આપ્યા કે ભુનુને ડર હતો કે તેના પર જાદુઈ વિદ્યાનો ઉપયોગ કરાયો હતો. આ કામ કર્યું હોવાની કોઈપણ વ્યક્તિ પર શંકા જાય તેના ઉપર તે હુમલો કરતો હતો. 10 ડિસેમ્બર 1899ના રોજ, ગંભીર બીમારીના કારણે ભુનુનું મૃત્યુ થયું હતું. સમકાલીન પત્રો તેનું મૃત્યુ દારુના કારણે થયુ હોવાની આશંકા વ્યક્ત કરતા હોવા છતા, તેની મૃત્યુ માટે જાદુટોણાંને જવાબદાર ગણાવ્યા હતા. ત્યારબાદ તેની માતા લાબોત્સીબેની મ્દલુલી કારભારી બની ગઈ હતી. તેણે ભુનુના બચી ગયેલા પ્રિય લોકો અને સલાહકારોને લગભગ કાઢી મુકવાનો તખતો ઘડ્યો હતો.
બ્રિટનને સ્વાઝીલેન્ડ અંગે પોતાની અલગ ચિંતા હતી. તેમને આશંકા હતી કે મોઝામ્બિકથી થતા પુરવઠાની સ્વાઝીલેન્ડ થઈને બોઅર્સ (ડચ વંશના દક્ષિણ આફ્રિકન લોકો) સુધી દાણચોરી થઈ શકે છે. કારભારી રાણી લાબોસ્તીબેની જોકે વ્યાપક વિવાદમાં નિષ્પક્ષતા જાળવી રાખવાના પ્રયાસો કરી રહ્યા હતા, અને પોતાના સિંહાસનની સુરક્ષામાં પહેલાથી જ વ્યસ્ત હતા. તેમના પૌત્ર સ્વાઝીલેન્ડના સોબુઝા (II) બીજાની ઉમર ઓછી હતી અને દ્લામીની નિવાસમાં સિંહાસન માટે અન્ય યોગ્ય ઉમેદવાર હતા. ખાસ કરીને પ્રિન્સ માસુમ્ફે. માસુમ્ફે ભુનુના પિતરાઈ હતા અને સિંહાસન માટે 1889થી હરીફ ઉમેદવાર હતા. તેમનો પરિવાર બોઅર્સ (ડચ વંશના દક્ષિણ આફ્રિકન લોકો) સાથે ખૂબ જ નજીકના સંબંધો ધરાવતો હતો, તેમજ પ્રિન્સે પોતે પ્રેટોરિયામાં શિક્ષણ મેળવ્યું હતું. મે 1900 સુધી, રાણીને ચિંતા હતી કે અનુગામીના વિવાદમાં બોઅર્સ તેની સામે બળવો કરી શકે છે. તેણીએ પુનઃનિયુક્ત કરાયેલા ઈંગ્વાવુમાના મેજિસ્ટ્રેટ સાથે મુક્ત સંદેશાવ્યવહાર શરૂ કર્યો હતો, અને જરૂર હોય ત્યારે તેમના વિસ્તારમાં જતા રહેવાની વ્યવસ્થા પણ કરી હતી.
તેમનો સંદેશો નતલની સરકારને મોકલવામાં આવ્યો હતો અને ત્યાંથી કેપ ટાઉન રાજધાની કેપ ટાઉનમાં મોકલાયો હતો. તેના જવાબમાં જોહાન્નીસ સ્મટ્સ દ્વારા ખાતરી આપવામાં આવી હતી કે બ્રિટિશ સ્વાઝી અંગે ભુલ્યુ નથી અને બ્રિટિશ પ્રતિનિધિઓ વિશ્વાસપાત્ર રીતે નજીકના દિવસોમાં જ સ્વાઝીલેન્ડ પરત ફરશે. આ સંદેશામાં સંભવતઃ સ્મટ્સની પોતાની મહત્વાકાંક્ષા પ્રતિબિંબિત થતી હતી પરંતુ આવા મુદ્દે તેમની અધિકૃતતા શંકા ઉપજાવનારી હતી. પરંતુ ઉચ્ચ કક્ષાના સૈન્ય અધિકારી ફ્રેડ્રીક રોબર્ટ્સ, બેરોન રોબર્ટ્સ પણ રાણી સાથે રાજદ્વારી સંપર્કો માટે તૈયાર થયા હતા. તેમના પ્રતિનિધિઓ કારભારી રાણીને ત્રણ બાબતો સમજાવવા માટે પહોંચ્યા હતા. પ્રથમ તો એ કે, બોઅર્સને પર્વતીય વિસ્તારો પર કબજો જમાવતા રોકવા. બીજુ કે બ્રિટિશ સુરક્ષા માટે ઔપચારિક વિનંતીની જરૂર. ત્રીજી વાત, સ્વાઝીલેન્ડમાં થઈ રહેલા અયોગ્ય નરસંહારનો અંત આણવો.
કોમાતીપૂર્ત પડી ભાંગતા બોઅર્સ માટે સ્વાઝીલેન્ડનું મહત્વ વધી ગયું હતું. મોઝામ્બિકના લૌરેન્કો મર્કિઝમાં રાજદ્વારીઓ સાથે સંદેશાવ્યવહાર અને વ્યાપારિક સંપર્કો જાળવી રાખવા માટે, બોઅર્સે સમગ્ર સ્વાઝીલેન્ડમાં આ સંદેશ મોકલવાનો હતો. બ્રિટિશ દળોને સ્વાઝી વિસ્તારના ચોક્કસ ભાગોમાં જ પસાર થવાની મંજૂરી હોવાથી આ વાત ઘણી અઘરી હતી. નવેમ્બર 1900 સુધીમાં, રાણી રોબર્ટ્સ અને સ્મટ્સ બંનેને એવી ખાતરી અપાવી શક્યા હતા કે તેઓ “તેણીના દેશમાંથી બોઅર્સને બહાર ધકેલવા માટે પોતાના તરફથી શ્રેષ્ઠ પ્રયત્નો કરી રહ્યા છે”. કેટલાક સશસ્ત્ર પરદેશીઓ અને તેમના આફ્રિકન સાથીઓ, તેની સરકારના દુશ્મનો હતા, અને તેઓ હજુ પણ સક્રિય હતા.
ડિસેમ્બર 1900- જાન્યુઆરી 1901માં, એવી માહિતી આવી હતી કે પીછેહઠ કરી રહેલા બોઅર્સ સ્વાઝીલેન્ડમાંથી ભાગવાના પ્રયત્નો કરી રહ્યા હતા. બોઅર્સ સૈનિકોને શરણે થવાનું દબાણ કરવા અથવા સ્વાઝીલેન્ડમાંથી જતા રહેવા માટે આઠ બ્રિટિશ ટુકડીઓ મોકલવામાં આવી હતી. હોરેસ સ્મિથ-ડોર્રિએનના અંકુશ હેઠળની એક ચોક્કસ ટુકડીએ સ્વાઝીલેન્ડ સરહદે તમામ માર્ગે કાર્યવાહી કરી હતી, અને 9 ફેબ્રુઆરી 1901ના રોજ કેટલાક બોઅર વેગનો (માલની હેરફેરના વાગન)ને તેમજ તેમના પશુધન અને ઘેંટાઓને જપ્ત કરવામાં સફળ રહ્યા હતા. જપ્ત કરાયેલા મોટાભાગના બોઅર્સને વોલ્ક્સ્રસ્ટના ધ્યાન છાવણીમાં મોકલાયા હતા. 11 ફેબ્રુઆરીના રોજ, એડમન્ડના એલેન્બે હેઠળની અન્ય ટુકડી સ્વાઝીલેન્ડની દક્ષિણ સરહદે તૈનાત કરવામાં આવી હતી. 14 ફેબ્રુઆરીના રોજ, સ્મિથ-ડોર્રિએનના દળો એમ્સ્ટર્ડમ પહોંચ્યા હતા. ત્યાં કારભારી-રાણીના દૂતોએ તેનો સંપર્ક કર્યો હતો, તેમજ બોઅર્સને તેમની ભૂમિ પર મોકલવા માટે વિનંતી કરી હતી. તેના જવાબમાં, ઈમ્પિરિઅલ લાઈટ હોર્સ અને સફ્ફોક રેજિમેન્ટને સ્વાઝીલેન્ડમાં મોકલવામાં આવ્યા હતા.
સશસ્ત્ર સ્વાઝીઓ સાથે મળીને, બે રેજિમેન્ટ પ્રારંભિક અથડામણોમાં 30 બોઅર્સને ઝડપી લેવામાં સફળ રહી હતી. જોકે, ભારે વરસાદના કારણે દેશમાં આગળ વધવાની તેમની ગતિ ધીમી પડી ગઈ હતી. 28 ફેબ્રુઆરી 1901ના રોજ, બ્રિટિશ દ્વારા નિયુક્ત પાયદળના 200 માણસો સ્વાઝીલેન્ડમાં પ્રવેશ્યા હતા. લેફ્ટેનન્ટ કર્નલ હેન્રીના વડપણ હેઠળ, આ દળ પીએટ રેટીફ સૈનિકોના પરિવહન કાફલાને શોધવામાં અને જપ્ત કરવામાં સફળ રહ્યા હતા. આ કાર્યવાહીમાં અંદાજે 65 બોઅર્સ ઝડપાઈ ગયા હતા. બાકી રહેલી સૈનિકોની ટુકડીએ સ્વાઝીલેન્ડની દક્ષિણ સરહદે રહેલા બ્રિટિશ દળો દ્વારા બંધક થવા માટે તે તરફ પીછેહઠ કરી હતી. માર્ચની શરૂઆત સુધીમાં, સ્મિથ-ડોર્રિએને નોંધ્યું હતું કે સ્વાઝીઓ બોઅર લોકોને લૂંટી રહ્યા હતા. તે સમય સુધીમાં, એલેન્બે મહામ્બા પહોંચ્યો હતો અને ત્યાં એક છાવણી ઉભી કરી હતી, હેન્રી અન્ય બોઅર વેગન (માલની હેરફેરના વાહન) કાફલાઓ પર હુમલા કરી રહ્યો હતો અને કારભારી-રાણી લાબોત્સીબેની તેણીના ક્રૂર માણસોને તેમની ભૂમિ પરથી બોઅરનો સફાયો કરવાનો આદેશ આપતા રહ્યા હતા. હેન્દ્રી અનેક વખત કેટલાક કેદીઓ સાથે ડર્બી પહોંચવામાં સફળ રહ્યો હતો, જ્યારે એલેન્બે અને તેના દળો હેલ્તીકુલુની આસપાસના પ્રદેશો સુધી પહોંચી શક્યા હતા. “દક્ષિણપશ્ચિમી સ્વાઝીલેન્ડની ટેકરીઓ” પર આ બંને ભાઈઓની મર્યાદા આવી જતી હતી.
ડેવોનશાયર ટુકડીથી બચી ગયેલાઓ સુચિત કરતા હતા કે સ્વાઝીઓ “સ્વાઝીઓના રાણી દ્વારા અંકુશિત નવમી ટુકડી” તરીકે કામ કરી રહ્યા હતા. 8 માર્ચ 1901ના રોજ પીએટ રેટીફના બાકી રહેલા સૈનિકો તેમજ મહિલાઓ અને બાળકો પર હુમલો કરાયો હતો જે દળો વડા ન્ત્શીનગીલા સીમેલાનોના નેતૃત્વ હેઠળના હોવાનું માનવામાં આવે છે. તેમાં બે રાઈફલધારીઓ સહિત અંદાજે 40 માણસો શામેલ હતા. 13 પરદેશીઓ અને એક આફ્રિકન ગાઈડની હત્યા થઈ હતી, કેટલાકને ઈજા પહોંચી હતી અને અન્ય આમતેમ નાસી છુટ્યા હતા. બચી ગયેલા પૈકી કેટલાકે બાદમાં 18મા હુસાર્સ સમક્ષ આત્મસમર્પણ કર્યું હતું. ન્ત્શીનગીલાએ બાદમાં આ નરસંહારમાં કોઈપણ પ્રકારે સંડોવણી હોવાનું નકારી કાઢ્યું હતું. કોઈપણ કિસ્સામાં, આ ઘટનાએ અન્ય કેટલાક બોઅર્સમાં ડર ફેલાવી દીધો હતો. 8 અને 11 માર્ચ દરમિયાન, અંદાજે 70 પરદેશીઓ અને વિવિધ મહિલાઓ તેમજ બાળકોને સ્વાઝીઓનો સામનો કરવાના બદલે એલેન્બે સમક્ષ આત્મસમર્પણ માટે પસંદ કરાયા હતા. બ્રિટિશે તેમ છતા પણ વધુ નરસંહાર રોકવા માટે લાબોત્સીબેનીને ચેતવણી આપી હતી.
11 એપ્રિલ 1901ના રોજ, લુઈસ બોથાએ કિચનર સાથે પત્રવ્યવહાર દ્વારા ફરિયાદ કરી હતી કે બ્રિટિશ અધિકારીઓ સ્વાઝીઓને બોઅર્સ સામે લડવા માટે પ્રેરિત કરી રહ્યા હતા. પરદેશીઓ, મહિલાઓ અને બાળકોની સ્વાઝી સૈનિકો દ્વારા કરપીણ હત્યા કરાઈ હોવાનો દાવો પણ કર્યો હતો. એલેન્બેએ તેમની હદમાં બોઅર હુમલાઓના વળતા જવાબ માટે અમુક અંશે આ હત્યાઓ માટે સ્વાઝી ચિંતાને જવાબદાર ઠેરવી હતી અને અમુક અંશે બોઅર પ્રતિહિંસાને જવાબદાર ઠેરવી હતી. આ એ જ હતું જે અંતે બ્રિટિશે છોડ્યા બાદ બોઅર્સે કરવાનું હતું. એલેન્બેએ પોતે મોટી સંખ્યામાં સશસ્ત્ર સ્વાઝીઓ પૈકી કેટલાકનો ગાઈડ તરીકે ઉપયોગ કરતો હોવા છતા તેમને પોતાની ટુકડીમાં જોડાવાની મંજૂરી આપવાની ના પાડી દીધી હતી, સ્મટ્સ બ્રિટિશ દળો પર તેમની સત્તા જમાવવા માટે અસમર્થ હોવા છતા અંતે એ મહિનામાં સ્વાઝીલેન્ડમાં પ્રવેશ્યા હતા.