cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સ
અગાઉના ઇતિહાસ
હાથો હાથ લડાઇની થિયરી, કે જેમાં "હાર્ડ" કે "સોફ્ટ" તરકીબના વિચારનું સંકલનનો સમાવેશ થાય છે, તેને વુ અને યુના સ્પ્રીંગ એન્ડ ઓટમ આનલ્સમાં મેઇડન ઓફ યુ ની વાર્તામાં સવિસ્તર રજૂ કરવામાં આવી છે. (5મી સદી બીસીઇ).
લિથિયમ
લિથિયમ અને તેના સંયોજનોના અમુક ઔદ્યોગિક ઉપયોગ પણ છે જેમકે ઉસ્ણતા રોધી કાંચ અને માટી કામ, વિમાન આદિ માં વપરાતી અત્યંત મજબૂત અને હળવી મિશ્ર ધાતુઓ, લિથિયમ બેટરી અને લિથિયમ આયન બેટરી વગેરે. આ ઉત્પાદનો અડધાથી વધુ લિથિયમનું ઉત્પાદન વાપરી લે છે.
લિથિયમનું હલકા અંશ જીવાણુઓમાં પણ મળી આવે છે. આ તત્વનું કોઈ ખાસ જૈવિક મહત્ત્વ નથી, કેમકે તેની ઉપસ્થિતી વિના પણ પ્રાણીઓ અને વનસ્પતિ સારી રીતે વિકસે છે. જોકે તેના ઓછા ઉપયોગિ ગુણધર્મો પણ વિસારી ન શકાય છે. લિથિયમના ક્ષાર સ્વરૂપે આપવામાં આવતું લિથિયમ આયન Li+ ચેતા તંત્ર પર અસર કરી મનના તરંગઓને સ્થિર કરતા હોવાનું જણાયું છે.
ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સ
ફિલોસોફિકલ પ્રભાવો
ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ સાથે સંકળાયેલા વિચારો ચાઇનીઝ સમાજના વિકાસ સાથે બદલાયા છે અને સમય જતા કેટલાક ફિલોસોફિકલ મૂળ હસ્તગત કર્યા છે: ઝુઆન્ગ્ઝી (庄子)માં પેસેજો,  ડાઓઇસ્ટ માહિતી, જે મનોવિજ્ઞાન અને માર્શલ આર્ટના ઉપયોગને લાગે વળગે છે. તેના નામસ્ત્રોતીય લેખક ઝુઆન્ગ્ઝી, 4થી સદી બીસીઇમાં રહેતા હોય તેવુ માનવામાં આવે છે. લાઓ ઝીને ઘણી વાર યશ આપવામાં આવે છે તેવા તાઓ ટે ચિંગ અન્ય ડાઓઇસ્ટ માહિતી છે, જેમાં માર્શલ આર્ટ્સને લાગુ પડતા સિદ્ધાંતોનો સમાવેશ કરે છે. કોન્ફ્યુશિયનિઝમની અનેક સંગીન માહિતીઓમાંની એક માહિતી અનુસાર, ઝૌ લિ (周禮/周礼), બાણવિદ્યા અને ચેરિયોટરીંગ "છ કળા"નો એક ભાગ હતા (, જેમાં ઝૌ ડાયનેસ્ટી (1122-265 બીસીઇ)ના ધાર્મિક સંસ્કાર, સંગીત, સુલેખન અને ગણિત)નો સમાવેશ થતો હતો. ધી આર્ટ ઓફ વોર (孫子兵法), સન ત્ઝુ (孫子) દ્વારા 6ઠ્ઠી સદી દરમિયાન લખાઇ હતી, જે સીધા જ લશ્કરી યુદ્ધને લાગેવળગે છે, પરંતુ તેમાં ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટમાં વપરાતા વિચારોનો સમાવેશ થાય છે.
ડાઓઇસ્ટ પ્રેક્ટિશનર્સ તાઓ યીનનો ઉપયોગ કરે છે, જે ક્વિગોન્ગ જેવી સમાન શારીરિક કસરત જેવી હતી, તેમજ તે ઓછામાં ઓછા 500 બીસીઇ કાળથી તાઇ ચિ ચુઆનના અનેક પૂર્વજમાંના એક હતો. 39–92 સીઇમાં, "સિક્સ ચેપ્ટર્સ ઓફ હેન્ડ ફાઇટીંગ"ને પાન કૂ દ્વારા લખાયેલ હેન શુ (ભૂતપૂર્વ હેન ડાયનેસ્ટી)માં સમાવી લેવામાં આવ્યા હતા. તદુપરાંત, જાણીતા ફિઝીશિયન હૂઆ ટુઓએ, 220 બીસીઇની આસપાસ "ફાઇવ એનિમલ્સ પ્લે"—વાઘ, હરણ, વાંનર, રીંછ અને પક્ષીની રચના કરી હતી. ડાઓઇસ્ટ માન્યતા અને તેમનો આરોગ્ય અને કસરત પરત્વેના દ્રષ્ટિકોણે ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સ પર કેટલેક અંશે પ્રભાવ પાડ્યો હતો. ડાઓઇસ્ટ વિચાર તરફનો સીધો સંદર્ભ કેટલાક પ્રકારો જેમ કે "એઇટ ઇમોર્ટલ્સ"માં મળી આવે છે, જે લડાઇ તરકીબોનો ઉપયોગ કરે છે જેને દરેક અમરના લક્ષણ સાથે ગણાવી શકાય.
શાઓલીન અને મંદીર આધારિત માર્શલ આર્ટ્સ
વુશુના શાઓલીન પ્રકારને પ્રથમ સંસ્થાગત ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ તરીકે ગણાવાય છે. લડાઇમાં શાઓલીનની ભાગીદારી અંગેનો સૌથી જૂનો પૂરાવો 728 સીઇનો સ્ટીલે છે, જે બે પ્રસંગોને પ્રમાણિત કરે છે: 610 સીઇની આસપાસ લૂંટારુઓ સામે શાઓલીન મોનાસ્ટેરીનો બચાવ અને 621 સીઇમાં હૂલાઓના યુદ્ધમાં વાંગ શિચોંગની હારમાં તેમની ભૂમિકા. 8થી 15મી સદી સુધીમાં લડાઇમાં શાઓલીનની ભાગીદારીનો પૂરાવો આપતા હોય તેવા હજુ એવા કોઇ પૂરાવાઓ નથી. જોકે, 16મી અને 17મી સદીની વચ્ચે ઓછામાં ઓછા ચાળીસ સ્ત્રોતો છે જે એવા પૂરાવાઓ પૂરા પાડે છે કે જે શાઓલીનના સાધુઓ માર્શલ આર્ટનો ઉપયોગ કરતા હતા, તદુપરાંત માર્શલ પ્રેક્ટિસ એ શાઓલીન સાધુત્વના જીવનનો આંતરિક એવો ભાગ બની ગઇ હતી જેમાં સાધુઓને નવા બુદ્ધવાદની પરંપરાગત દંતકથાઓને ઉચિત ઠરાવવાની જરૂરિયાત ઊભી થઇ હતી. શાઓલીનમાં માર્શલ આર્ટ પ્રેક્ટિસના સંદર્ભો સ્વ મિંગના વિવિધ પુસ્તકોમાં દેખાય છેઃ શાઓલીન યોદ્ધા સાધુઓના સમાધિલેખ, માર્શલ આર્ટના ગ્રંથો, લશ્કરી જ્ઞાનકોશ, ઐતિહાસિક લખાણો, પ્રવાસ સંબંધી પ્રવચન, કલ્પના અને કવિતાઓ. જોકે આ સ્ત્રોતો શાઓલીને લાગેવળગતી કોઇ ચોક્કસ પ્રકાર તરફ ભાર મૂકતા નથી. આ સ્ત્રોતો ટાંગ ગાળાની વિરુદ્ધમાં છે, જે સશસ્ત્ર લડાઇની શાઓલીનની પદ્ધતિનો ઉલ્લેખ કરે છે. તેમાં નિપૂણતાનો સમાવેશ થાય છે, જેના માટે શાઓલીન સાધુઓ વિખ્યાત બન્યા હતા સ્ટફ (ગન, કેન્ટોસે ગ્વાન ). મિંગ જનરલ ક્વિ જિગુઆંગમાં શાઓલીન ક્વાન ફા (પિનયીન રોમનીકરણઃ ક્ઝીઓ લિન ક્વાન ફા અથવા વાદે કિલ્સ રોમનીકરણ શાઓ લિન ચુઆન ફા, 少 林 拳 法 "મુષ્ટિ સિદ્ધાંતો"; જાપાનીઝ ઉચ્ચાર: શોરીન કેમ્પો અથવા કેન્પો)ના વર્ણન અને તેમના પુસ્સ્તકમાં સ્ટાફ તરકીબોનો સમાવેશ થાય છે, જી ક્ઝીઓ ક્ઝીન શૂ (紀效新書), જેનું ભાષાંતર "ન્યૂ બુક રેકોર્ડીંગ ઇફેક્ટીવ ટેકનિક્સ" એમ કરી શકાય. આ પુસ્તકનો જ્યારે પૂર્વ એશિયામાં ફેલાવો થયો ત્યારે ઓકીનાવા અને કોરીયા જેવા પ્રદેશોમાં માર્શલ આર્ટના વિકાસ પર તેનો ભારે પ્રભાવ હતો.
આધુનિક યુગ
લડાઇના જે પ્રકારનો આજે ઉપયોગ કરવામાં આવે છે તેનો વિકાસ સદીઓ પહેલા પ્રારંભિક સ્વરૂપ જે બાદમાં અસ્તિત્વમાં આવ્યું હતુ તે બાદ થયો હતો. તેમાંના કેટલાકમાં બાગુઆ, ડ્રંકેન બોક્સીંગ, ઇગલ ક્લો, ફાઇવ એનિમલ્સ, સિંગ I, હંગ ગાર, લૌ ગાર, મંકી, બેક મેઇ પાઇ, પ્રેયીંગ મન્ટિસ, ફુજિયાન વ્હાઇટ ક્રેન, વિંગ ચૂન અને તાઇ ચિ ચુઆન.
ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટના પ્રવર્તમાન દેખાવ પર મજબૂત રીતે રિપબ્લિકન ગાળા (1912-1949)ની ઘટનાઓની મજબૂત અસરો છે. ક્વિંગ ડાયનેસ્ટીના પતન તેમજ જાપાનીઝ આક્રમણ અને ચાઇનીઝ સિવીલ યુદ્ધના કોલાહલના સંક્રાંતિ ગાળાની વચ્ચે ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સનો ઉપયોગ કરવાનું સામાન્ય લોકો માટે વધુ સરળ બન્યું હતું જેમ કે ઘણા માર્શલ કલાકારોને તેમની કલા શીખવાડવા માટે ખુલ્લી રીતે પ્રોત્સાહન આપવામાં આવતું હતું. તે સમયે, કેટલાકે માર્શલ આર્ટને રાષ્ટ્રીય ગર્વને આગળ ધપાવવા અને મજબૂત રાષ્ટ્રના નિર્માણના હેતુ તરીકે ગણી હતી. પરિણામ સ્વરૂપે, અસંખ્ય તાલીમ ગ્રંથો (拳谱) પ્રકાશિત કરવામાં આવ્યા હતા, તાલીમ એકેડમીની રચના કરાઇ હતી, બે રાષ્ટ્રીય પરીક્ષાઓ યોજવામાં આવી હતી તેમજ પ્રદર્શન આપનારી ટીમો વિદેશ ગઇ હતી, અને અસંખ્ય માર્શલ આર્ટ્સ સંગઠનો આખા ચીનમાં અને વિવિધ વિદેશી ચાઇનીઝ સમાજોમાં ઊભા કરવામાં આવ્યા હતા. સેન્ટ્રલ ગૌશુ એકેડમી (ઝોંગયાંગ ગૌશુગુઆનની 中央國術館/中央国术馆) સ્થાપના 1928માં રાષ્ટ્રીય સરકાર દ્વારા કરવામાં આવી હતી અને જિંગ વુ એથલેટિક એસોસિયેશન (精武體育會/精武体育会)ની સ્થાપના હુઓ યૂઆન્જિયા દ્વારા 1910માં કરવામાં આવી હતી, જે એવી સંસ્થાઓના ઉદાહરણો છે જેને ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સમાં પદ્ધતિસરના દ્રષ્ટિકોણને પ્રોત્સાહન આપ્યું હતું. ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટને પ્રોત્સાહન આપવા માટે અસંખ્ય પ્રાદેશિક અને રાષ્ટ્રીય સ્પર્ધાઓ રિપબ્લિકન સરકાર દ્વારા 1932થી યોજવામાં આવી હતી. બર્લિનમાં 1936માં 11મી ઓલિમ્પીક રમતોત્સવમાં ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટના કલાકારોના એક જૂથે સૌપ્રથમ વખત આંતરરાષ્ટ્રીય પ્રેક્ષકો સમક્ષ તેમની કલાનું પ્રદર્શન કર્યું હતું. આખરે, તે ઘટનાઓ માર્શલ આર્ટને એક રમત તરીકે લોકપ્રિય બનાવવામા પરિણમી હતી.
ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સે ચાઇનીઝ સિવીલ વોરના અંત સાથે ઝડપી આંતરરાષ્ટ્રીય પ્રચાર અનુભવ્યો હતો અને 1 ઓક્ટોબર 1949ના રોજ પીપલ્સ રિપબ્લિક ઓફ ચાઇનાની સ્થાપના થઇ હતી. ઘણા જાણીતા માર્શલ કલાકારોએ પીઆરસીના નિયમથી દૂર રહેવાનું પસંદ કર્યું હતું અને ત્યાંથી તેઓ તાઇવાન, હોંગકોંગ, અને વિશ્વના અન્ય સ્થળોએ સ્થળાંતર કરી ગયા હતા. જે નિષ્ણાતોએ વિદેશી ચાઇનીઝમાં શીખવવાનો પ્રારંભ કર્યો હતો, તેમણે આખરે તો અન્ય જાતના જૂથોમાંથી લોકોને આવરી લેવા માટે તેમની તરકીબોમાં વિસ્તરણ કર્યું હતું.
ચાઇનીઝ કલ્ચરલ રિવોલ્યુશન (1969–1976)ના હૂલ્લડના વર્ષો દરમિયાનમાં ચીનમાં માર્શલ આર્ટની પ્રેક્ટિસને બિનપ્રોત્સાહિત કરવામાં આવી હતી. પરંપરાગત ચાઇનીઝ જીવનના અન્ય તબક્કાઓની જેમ માર્શલ આર્ટ્સને માઓઇસ્ટ ક્રાંતિકારી માન્યતા સાથે મેળ બેસાડવા માટે પીપલ્સ રિપબ્લિક ઓફ ચાઇના દ્વારા ધરમૂળથી સ્થાપનાની શરત મૂકવામાં આવી હતી. પીઆરસીએ માર્શલ આર્ટ્સની સ્વતંત્ર શાળાઓને બદલવા માટે સમિતિ દ્વારા નિયમન કરાતી વુશુની રમતોને પ્રોત્સાહન આપ્યું હતું. આ નવી સ્પર્ધા રમતને શક્યતઃ વિધ્વંશક સ્વ-બચાવના પરિબળ અને ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સના પારીવારિક વંશજ તરીકે જોવામાં આવતી હતી તેના અલગ પાડવામાં આવી હતી. રેટરેકલી, તેમણે વ્યક્તિગત પ્રશંસાને બદલે માર્શલ આર્ટ્સને રાષ્ટ્રીય ગર્વ સાથે જોડવાના પ્રયત્નરૂપે સ્વાભાવિક શબ્દ ગોન્ગફુને બદલે કુઓશુ શબ્દ (અથવા ગુઓશુ કે જેનો અર્થ "રાષ્ટ્રની કલા" એવો થાય છે)ના ઉપયોગને પ્રોત્સાહન આપ્યું હતું. 1958માં, સરકારે માર્શલ આર્ટ્સની તાલીમનું નિયમન કરવા માટે એક છત્ર સંસ્થા તરીકે ઓલ ચાઇના વુશુ એસોસિયેશનની સ્થાપના કરી હતી. ચાઇનીઝ સ્ટેટ કમિશન ફોર ફિઝીકલ કલ્ચર એન્ડ સ્પોર્ટસે મોટા ભાગની કલાઓ માટે સમાન સ્વરૂપોની રચના કરવામાં પહેલ કરી હતી. આ ગાળા દરમિયાન સમાન સ્વરૂપો, અભ્યાસક્રમોનું શિક્ષણ અને ઇન્સ્ટ્રક્ટર ગ્રેડીંગ પદ્ધતિનો સમાવેશ કરતા રાષ્ટ્રીય વુશુની સ્થાપના કરવામાં આવી હતી. વુશુની રજૂઆત હાઇ સ્કુલ અને યુનિવર્સિટી એમ બન્ને સ્તરે કરવામાં આવી હતી. કોમ્યુનિસ્ટ વિચારધારા વધુ વૈકલ્પિક દ્રષ્ટિકોણોને સમાવતી બનતા પુનઃબંધારણના યુગ (1976-1989) દરમિયાન પરંપરાગત શિક્ષણનું દબાણ હળવું કરવામાં આવ્યું હતું. 1979માં સ્ટેટ કમિશન ફોર ફિઝીકલ કલ્ચર એન્ડ સ્પોર્ટસે શિક્ષણ અને વુશુની પ્રેક્ટિસનું પુનઃમૂલ્યાંકન કરવા માટે ખાસ કાર્ય દળની રચના કરી હતી. 1986માં ચાઇનીઝ નેશનલ રિસર્ચ ઇન્સ્ટિટ્યુટ ઓફ વુશુની સ્થાપના પિપલ્સ રિપબ્લિક ઓફ ચાઇનામાં વુશુની સંશોધન અને વહીવટ માટે એક કેન્દ્રિય સત્તા તરીકે સ્થાપના કરવામાં આવી હતી. સામાન્ય અર્થમાં રમતો પ્રત્યે બદલાતી જતી સરકારી નીતિઓ અને વર્તણૂંકો 1998માં સ્ટેટ સ્પોર્ટસ કમિશન (કેન્દ્રિય રમત સત્તા)ના બંધ થવામાં પરિણમી હતી. આ બંધ થવાની પ્રક્રિયાને અંશતઃ સંગઠિત રમતને રાજકારણના પ્રભાવમાંથી મુક્ત કરવાના પ્રયત્ન અને ચાઇનીઝ રમત નીતિને વધુ બજાર આધારિત દ્રષ્ટિકોણ તરફ લઇ જવાના પ્રયત્ન તરીકે જોવામાં આવે છે. ચીનમાં આ બદલાતા જતા સામાજિક પરિબળના પરિણામ સ્વરૂપે પરંપરાગત પ્રકારો અને આધુનિક વુશુ દ્રષ્ટિકોણોને ચાઇનીઝ સરકાર દ્વારા પ્રોત્સાહન આપવામાં આવી રહ્યું છે. ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સ હવે ચાઇનીઝ સંસ્કૃતિનો આંતરિક ભાગ છે.
પ્રકારો
ચીન માર્શલ પરંપરાઓનો લાંબો ઇતિહાસ ધરાવે છે જેમાં વિવિધ સોએક પ્રકારોનો સમાવેશ થાય છે. છેલ્લા બે હજાર વર્ષો દરમિયાનમાં અસંખ્ય પ્રકારો વિકસાવવામાં આવ્યા છે, જેમાંના દરેક તેની પોતાની તરકીબો અને વિચારો ધરાવે છે. વિવિધ પ્રકારોમાં સામાન્યતા પણ છે, જેને ઘણી વાર "પરિવારો" (家, jiā), "સંપ્રદાયો" (派, પાઇ) અથવા "શાળાઓ" (門, પુરુષો) તરીકે વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે. એવા પ્રકારો છે જેમાં પ્રાણીઓ અને અન્યોની નકલી હલચલોનો સમાવેશ થાય છે જે વિવિધ ચાઇનીઝ તત્વજ્ઞાન, માન્યતાઓ અને દંતકથાઓમાંથી પ્રેરણા એકત્ર કરે છે. કેટલાક પ્રકારો પોતાનું સમગ્ર ધ્યાન ક્વિ પેદા કરવા માટે પોતાના બળનો ઉપયોગ કરે છે, જ્યારે અન્યો સ્પર્ધા પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે છે.
ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સને તેમને અલગ પાડવા માટે વિવિધ કક્ષાઓમાં વહેંચી શકાય છે: ઉદાહરણ તરીકે, બાહ્ય (外家拳) અને આંતરિક  (内家拳). ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સને ઉત્તરીય (北拳) અને દક્ષિણ  (南拳)માં સ્થળને આધારે પણ વિભાજિત કરી શકાય છે, જેમાં ચીનના ક્યા ભાગના પ્રકારની ક્યાંથી ઉત્પત્તિ થઇ છે તેનો ઉલ્લેખ કરાય છે અને તેને યાંગત્ઝ નદી (ચાંગ જિયાંગ) દ્વારા અલગ પાડવામાં આવ્યા છે; ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સને તેમના વિસ્તાર અથવા શહેરને આધારે પણ વર્ગીકૃત કરી શકાય છે. ઉત્તરીય અને દક્ષિણ પ્રકારો વચ્ચેનો મુખ્ય દેખીતો તફાવત એ છે કે તે ઝડપી અને શક્તિશાળી કિક્સ, ઊંચા કૂદકા અને સામાન્ય રીતે તરલ અને ઝડપી હલચલ પર ભાર મૂકી શકે છે, જ્યારે દક્ષિણ પ્રકાર મજબૂત હાથ અને હાથની તરકીબો અને સ્થિર, સ્થિત વલણ અને ઝડપી ફૂટવર્ક પર ભાર મૂકે છે. ઉત્તરીય પ્રકારોના ઉદાહરણોમાં ચાંગકુઆન અને ક્ઝીન્ગીક્વામનો સમાવેશ થાય છે. દક્ષિણી પ્રકારોમાં બેક મેઇ, ચોય લિ ફુટ અને વિંગ ચુનનો સમાવેશ થાય છે. ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સને ધર્મ, અનુકરણશીલ પ્રકારો (象形拳), અને પરિવાર પ્રકાર જેમ કે હંગ ગાર (洪家)ને આધારે પણ વિભાજિત કરી શકાય છે. ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સના વિવિધ જૂથો વચ્ચેની તાલીમમાં સ્પષ્ટ તફાવતો છે, તેમાં વર્ગીકરણના પ્રકારોનો કોઇ વાંધો હોતો નથી. આમ છતાં, થોડો અનુભવ ધરાવતા માર્શલ કલાકારો બાહ્ય અને આંતરિક પ્રકારો વચ્ચે સ્પષ્ટ તફાવત પાડે છે અથવા વધુ પડતી કિક આધારિત હોવાના કારણે ઉત્તરીય પદ્ધતિના વિચારને ટેકો આપે છે અને દક્ષિણી પદ્ધતિઓ શરીરના ઉપરના ભાગની તરકીબો પર ભારે નિર્ધાર રાખે છે. મોટા ભાગના પ્રકારોમાં તેમની આંતરિક પરિભાષા ગમે તે હોવા છતા હાર્ડ અને સોફ્ટ એમ બન્ને તત્વોનો સમાવેશ થાય છે, યીન અને યાંગ સિદ્ધાંતો અનુસાર તફાવતનું પૃથ્થકરણ કરતા તત્વજ્ઞાનીઓ એવું કહેશે તો એકનો પણ અભાવ પ્રેક્ટિશનરની કુશળતાને અસંતુલિત અથવા બિનકાર્યક્ષમ બનાવશે, કેમ કે યીન અને યાંગ બન્ને સમગ્ર ભાગમાંથી અર્ધો ભાગ ધરાવે છે. જો આ પ્રકારના તફાવતો એક વખત અસ્તિત્વ ધરાવતા હતા તો તે અંગે અસ્પષ્ટતા છે.
તાલીમ
ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સ તાલીમમાં નીચેના તત્વોનો સમાવેશ થાય છે: મૂળ, સ્વરૂપો, ઉપયોગો અને શસ્ત્રો; વિવિધ પ્રકારો દરેક તત્વ પર અલગ અલગ ભાર મૂકે છે. વધુમાં, તત્વજ્ઞાન, નીતિઓ અને તબીબી પ્રેક્ટિસને પણ મોટા ભાગની ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ તરીકે ગણવામાં આવી છે. સંપૂર્ણ તાલીમ પદ્ધતિએ ચાઇનીઝ વર્તણૂંક અને સંસ્કૃતિ પર આંતરિક દ્રષ્ટિ પૂરી પાડવી જોઇએ.
બેઝિક્સ (મૂળ-પ્રાથમિક)
બેઝિક્સ (基本功)એ કોઇ પણ માર્શલ તાલીમનો મહત્વનો ભાગ છે, એક વિદ્યાર્થી તરીકે તેના વિના વધુ એડવાન્સ તબક્કાઓમાં પ્રગતિ કરી શકાતી નથી; બેઝિક્સ સામાન્ય રીતે પ્રાથમિક સ્વરૂપની તરકીબો, વલણો સહિતની  શરતી કસરતથી બનેલા હોય છે. બેઝિક તાલીમમાં સરળ હલચલનો સમાવેશ થાય છે, જેને વારંવાર કરવામાં આવે છે; બેઝિક તાલીમના અન્ય ઉદાહરણોમાં ખેંચવું, આધ્યાત્મિકતા, પ્રહારો, ઘા કરવો, અથવા કૂદવાનો સમાવેશ થાય છે. મજબૂત અને સાનુકૂળ સ્નાયુઓ વિના ક્વિ અથવા શ્વાસનું સંચાલન અને યોગ્ય શરીર રચના વિદ્યાર્થીઓ માટે ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટની પ્રગતિ અશક્ય બનાવે છે. ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટમાં બેઝિક તાલીમ અંગે સાર્વત્રિક રીતે નીચે પ્રમાણે કહેવાય છે: "内外相合，外重手眼身法步，内修心神意氣力."
"Train both Internal and External. External training includes the hands, the eyes, the body and stances. Internal training includes the heart, the spirit, the mind, breathing and strength."
વલણો
વલણો (પગલાંઓ અથવા 步法) એ એવી શારીરિક અવસ્થા છે જેને ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સ તાલીમમાં લાગુ પાડવામાં આવે છે. તે ફાઉન્ડેશન અને લડવૈયાની સ્થિતિના વ્યાપક સ્વરૂપને દર્શાવે છે. દરેક પ્રકાર વિવિધ નામો અને દરેક વલણ માટે તફાવત ધરાવે છે. વલણોને પગની સ્થિતિ, વજન વહેંચણી, શરીર સંતુલન વગેરે મારફતે અલગ પાડી શકાય છે. વલણ તાલીમની પ્રેક્ટિસ સ્થિર રહીને કરી શકાય છે, જેનો ઉદ્દેશ નિશ્ચિત સમયમાં અથવા વિશિષ્ટ રીતે વલણના માળખાને જાળવી રાખવાનો છે, જે કિસ્સામાં અસંખ્ય હલચલોને વારંવાર કરવામાં આવે છે. ઘોડે સવારી વલણ (骑马步/马步 ક્વિ મા બુ/મા બુ) અને નમન વલણ એવા વલણોના ઉદાહરણો છે જે ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સના ઘણા પ્રકારોમાં મળી આવ્યા હતા.
આધ્યાત્મિકતા
ઘણી ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સમાં, આધ્યાત્મિકતાને પ્રાથમિક તાલીમના અગત્યના ઘટક તરીકે ગણવામાં આવે છે. આધ્યાત્મિકતાનો ઉપયોગ ધ્યાન, માનસિક સ્વચ્છતાને વિકસાવવા માટે કરી શકાય છે અને તે કિગોંગની તાલીમના પાયા તરીકે ભૂમિકા બજાવી શકે છે.
ક્વિનો ઉપયોગ
ક્વિ અથવા ચી  (氣/气)નો ખ્યાલ અસંખ્ય માર્શલ આર્ટ્સમાં સામસામો આવી જાય છે. ક્વિને વિવિધ રીતે જેમ કે આંતરિક ઉર્જા અથવા "જીવન બળ" તરીકે ઓળખવામાં આવે છે જેને માનવીઓમાં પ્રાણ ફૂંકવા બરોબર ગણાય છે; હાડપીંજરના યોગ્ય સંતુલન અને સ્નાયુબદ્ધના કાર્યક્ષમ ઉપયોગના શબ્દ તરીકે (કેટલીકવખત ફા જિન અથવા જિન  તરીકે ઓળખાય છે); અથવા માર્શલ આર્ટ્સ વિદ્યાર્થીઓ કદાચ હજુ સુધી સંપૂર્ણ સમજવા માટે તૈયાર ન હોય. આ અર્થો જરૂરી નથી કે અરસપરસ વિશિષ્ટ હોય.
વિવિધ શારીરિક અને માનસિક કસરત કે જે ક્વિગોન્ગ નામે ઓળખાય છે તેની નિયમિત પ્રેક્ટિસ મારફતે એક વખત ક્વિમાં સુધારો અને મજબૂત બનાવી શકાય છે. ક્વિગોન્ગ એ માર્શલ નહી હોવા છતા તેનો ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટમાં સમાવેશ કરવામાં આવે છે અને આમ જે તે વ્યક્તિની આંતરિક ક્ષમતાઓને મજબૂત કરવાના આંતરિક ભાગરૂપે પ્રેક્ટિસ કરવામાં આવે છે.
જે તે વ્યક્તિની ક્વિની શક્તિને અંકુશમાં રાખવા અંગે અસંખ્ય ખ્યાલો છે, તે દ્રષ્ટિએ કેટલેક અંશે તેનો ઉપયોગ પોતાની જાતે જ અથવા અન્યોને સાજા થવા માટે થાય છે: મેડિકલ ક્વિગોન્ગનો હેતુ કેટલાક પ્રકારો એક જ મુદ્દે હૂમલો કરતી વખતે અને માનવ શરીરના ચોક્કસ વિસ્તારોને લક્ષ્યમાં રાખીને ક્વિમાં ભાર મૂકવાનું માને છે. આ પ્રકારની તરકીબો ડીમ મેક તરીકે ઓળખાય છે અને એક્યુપંક્ચર જેવા સમાન સિદ્ધાંતો ધરાવે છે.
શસ્ત્ર તાલીમ
મોટા ભાગના ચાઇનીઝ પ્રકારો શરીરને અનુકૂળ થાય તે માટે તેમજ સંકલન અને વ્યૂહરચના કસરતો માટે ચાઇનીઝ શસ્ત્રોના મોટા શસ્ત્રાગારમાં તાલીમનો ઉપયોગ કરે છે. જે તે વિદ્યાર્થી બેઝિક્સ, સ્વરૂપો અને ઉપયોગ તાલીમમાં નિપૂણ થઇ ગયા બાદ સામાન્ય રીતે શસ્ત્ર તાલીમ (ક્વિક્ઝી 器械) હાથ ધરવામાં આવે છે. શસ્ત્ર તાલીમની પ્રાથમિક થિયરી શસ્ત્રને શરીરના વિસ્તરણ તરીકે ગણે છે. બેઝિક્સ તરીકે ફૂટવર્ક અને શરીર સંકલન માટે સમાન પ્રકારની જરૂરિયાતો છે. શસ્ત્ર તાલીમની પ્રક્રિયા સ્વરૂપો, ભાગીદારો સાથે સ્વરૂપો અને ત્યાર બાદ ઉપયોગો સાથે શરૂ થાય છે. પદ્ધતિ આધારિત ખાસ સાધનોના વધારામાં પ્રત્યેક એઇટીન આર્મસ ઓફ વુશુ (shíbābānbīngqì 十八般兵器) માટે મોટા ભાગની પદ્ધતિઓ તાલીમ રીત ધરાવે છે.
ઉપયોગ
ઉપયોગ એ માર્શલ તરકીબોના જીવંત વપરાશનો ઉલ્લેખ કરે છે. ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સ તરકીબો આદર્શ રીતે કાર્યક્ષમતા અને આસરકારકતા પર નિર્ભર છે. ઉપયોગમાં બિન-અનુકૂળ કસરતો જેમ કે ઘણી આંતરિક કલાઓમાં પુશીંગ હેન્ડઝ, અને સ્પેરીંગ  (લડાઇની તાલીમનો પ્રકાર)નો સમાવેશ થાય છે, જે વિવિધ પ્રકારના સંપર્ક સ્તરો અને નિશ્ચિત નિયમો દરમિયાન થાય છે.
ક્યારે અને કેવી રીતે ઉપયોગ શીખવવામાં આવે છે તે પ્રકારે-પ્રકારે અલગ પડે છે. આજે, ઘણા પ્રકારો નવા વિદ્યાર્થીઓને કસરત પર ભાર મૂકીને શીખવવાનો પ્રારંભ કરે છે, જેમાં દરેક વિદ્યાર્થી કસરત કરવામાં આવનારી લડાઇ અને તરકીબની નિશ્ચિત રેન્જ જાણતા હોય છે; આ કસરતો ઘણી વખત સ્વ-અનુકૂળ હોય છે, જેનો અર્થ થાય છે એક વિદ્યાર્થી તેના પ્રદર્શનાત્મક, સ્પષ્ટ અમલ માટે તરકીબ સામે સક્રિય પ્રતિકાર ઓફર કરતો નથી. વધુ જીવંત કસરતોમાં, થોડા નિયમો લાગુ પાડવામાં આવે છે અને વિદ્યાર્થી કેવી રીતે પ્રતિભાવ અને પ્રતિક્રિયા આપવી તેની પ્રેક્ટિસ કરે છે. 'સ્પેરીંગ' ઉપયોગ તાલીમનો અત્યંત અગત્યના ભાગનો ઉલ્લેખ કરે છે, જે વિદ્યાર્થીઓને ગંભીર ઇજા થવાની તકમાં ઘટાડો કરવાના ઉદ્દેશથી નિયમો અને નિયમનો સમાવી લેતા લડાઇની પરિસ્થિતિને ઉત્તેજિત કરે છે.
ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સમાં સ્પેરીંગ સ્પર્ધાઓમાં લેઇ તાઇ (擂臺/擂台, વધારેલું લડાઇનું પ્લેટફોર્મ) અને સાન્ડા (散打) અથવા સાનશૌ (散手)નો સમાવેશ થાય છે. લેઇતાઇ જાહેર પડકાર વાળી મેચોનો સમાવેશ કરે છે જે પ્રથમ સોંગ ડાયનેસ્ટીમાં દેખાઇ હતી. આ પ્રકારની સ્પર્ધાઓનો ઉદ્દેશ જરૂરી કોઇ પણ પગલાં મારફતે વધારેલા પ્લેટફોર્મ પરથી વિરોધીને પાડી દેવાનો હતો. સાન શૌ અને સાન્ડા લેઇ ટાઇ સ્પર્ધાઓના આધુનિક વિકાસને છતો કરે છે, પરંતુ તેમાં ગંભીર ઇજા થવાની તકમાં ઘટાડો કરવાના નિયમો હોય છે. ઘણી ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ શાળાઓ સાન શૌ અને સાન્ડા દ્વારા નિશ્ચિત કરવામાં આવેલા નિયમોનુસાર શીખવાડે છે અથવા કામ કરે છે, જે હલચલો, લાક્ષણિકતાઓ અને તેમના પ્રકારની થિયરીઓને સમાવી લેવા માટે કામ કરે છે. ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સ બોક્સીંગ, કિકબોક્સીંગ અને મિશ્ર માર્શલ આર્ટ્સ સહિતની ચાઇનીઝ વિનાની અથવા મિશ્ર લડાઇ રમતમાં પણ સ્પર્ધા કરે છે.
સ્વરૂપો
ચાઇનીઝ શ્રેણીમાં સ્વરૂપો અથવા તાઓલુ   મિશ્રીત અગાઉથી નિશ્ચિત હલચલો છે, જેથી તેની પ્રેક્ટિસ હલચલોના રૈખિક સેટ તરીકે કરી શકાય. મૂળભૂત રીતે સ્વરૂપોમાં ખાસ પ્રકારની શાખાનો વંશ ધરાવતા હોવાનું માનવામાં આવતું હતું અને જેમને કલાનો વારસો સાચવવા માટે પસંદ કરવામાં આવતા હતા તેવા વિદ્યાર્થીઓને અગાઉથ શીખવવામાં આવતું હતું. સ્વરૂપોને મૂળ અર્થ, પ્રતિનિધિત્વ એમ બન્નેનો સમાવેશ કરવા માટે ડિઝાઇન કરવામાં આવ્યા હતા અને કસરત આધારિત લાગહુ પડતી તરકીબોના સ્વરૂપોને સ્પેરીંગ સત્ર દરમિયાન શોધી કઢાયા હશે, પરીક્ષણ કરાયા હશે અને વિદ્યાર્થીઓ દ્વારા તાલીમ અપાઇ હશે.
આજે ઘણા ગણનાપાત્ર સ્વરૂપો ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટમાં અનેક અત્યંત અગત્યની પ્રેક્ટિસમાંના એક રહેશે. પરંપરાગત રીતે, તેમણે તાલીમ લડાઇ ઉપયોગમાં સમાન પ્રકારની ભૂમિકા ભજવી હતી અને તે સ્પેરીંગ, કસરત અને શરતો દ્વારા ઝાંખા પડી ગયા હતા. સ્વરૂપો ધીમે ધીમે પ્રેક્ટિસ કરનારની સાનુકૂળતા, આંતરિક અને બાહ્ય મજબૂતાઇ, ગતિ અને ક્ષમતા, સંતુલનના શિક્ષણ અને સંકલનને ઊભુ કરે છે. ઘણી શૈલી એક અથવા બે હાથોનો ઉપયોગ કરીને વિવિધ લંબાઇ અને પ્રકારના શસ્ત્રોની બહોળી રેન્જનો ઉપયોગ કરીને સ્વરૂપોનો સમાવેશ કરે છે. એવી પણ શૈલીઓ છે જે ચોક્કસ પ્રકારના શસ્ત્રો પર ભાર મૂકે છે. સ્વરૂપો વ્યવહારુ, વપરાશયોગ્ય એમ બન્ને પ્રકારના હોય છે અને લાગુ પાડી શકાય તેવા હોય છે તેમજ પ્રવાહ, સાનુકૂળતા, આધ્યાત્મિકતા, સંતુલન અને સંકલનની પ્રેરણા આપે છે. શિક્ષકોને એવું કહેતા સાંભળવામાં આવે છે કે "તમારા સ્વરૂપોને એવી રીતે તાલીમ આપો કે તમે સ્પેરીંગ કરો છો અને જો તે સ્વરૂપ ધરાવતા હોય તો તેને ફાજલ રાખો."
ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સમાં બે સામાન્ય પ્રકારના સ્વરૂપો છે. સર્વસામાન્ય "એક જ સ્વરૂપ" છે જે એક જ વિદ્યાર્થી દ્વારા ભજવવામાં આવે છે. વધુમાં "સ્પેરીંગ" સ્વરૂપો છે, જે સમૂહ લડાઇના સેટ્સ છે, જે બે કે તેથી વધુ લોકો દ્વારા કરવામાં આવે છે. પ્રાથમિક માપદંડો અને લડાઇના ખ્યાલ અને શાળા માટે કરવામાં આવનારા ટુકડાઓ તરીકે એમ બન્નેથી પ્રારંભિક લડવૈયાઓને પરિચિત બનાવવા માટે સ્પેરીંગ સ્વરૂપોની રચના કરવામાં આવી હતી. સ્પેરીંગ સ્વરૂપો કે જે શસ્ત્રોનો ઉપયોગ કરે છે તે વિદ્યાર્થીઓને ખાસ કરીને વિસ્તરણ, શસ્ત્રના સંચાલન માટે જરૂરી રેન્જ અને તરકીબ શીખવવા માટે ઉપયોગી છે.
વિવાદ
ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટમાં સ્વરૂપોનો ઉદ્દેશ ખરેખર માર્શ તરકીબો દર્શાવવાનો હોવા છતાં હલચલો હંમેશા લડાઇમાં તરકીબો કેવી લાગુ પડાશે તેની ઓળખ આપતી નથી. ઘણા સ્વરૂપો કે જેનું વર્ણન ઉપર આપવામાં આવ્યું છે, તે એક રીતે વધુ સારી લડાઇ તૈયારી પૂરી પાડે છે અને બીજી બાજુ વધુ સુંદર કલાત્મક દેખાય છે. લડાઇ ઉપયોગ કરતા વધુ વર્ણન તરફના આ વલણની એક સ્પષ્ટતા એ ઓછા અને વધુ વલણ, કિક ખેંચવી તે છે. લશ્કરી કવાયતની આ બે રીતો લડાઇમાં બિનવાસ્તવિક છે અને તેનો કસરતના હેતુ માટેના સ્વરૂપોમાં ઉપયોગ થાય છે. ઘણી આધુનિક શાળાઓએ વ્યવહારુ બચાવ અથવા આક્રમણ ગતિવિધિઓને સ્થાને બજાણીયા જેવા પરાક્રમોને અપનાવ્યા હતા જે જોવા માટે વધુ દાર્શનિક છે તેથી તે પ્રદર્શનો અને સ્પર્ધાઓ દરમિયાન વધુ તરફેણ પ્રાપ્ત કરે છે. આ ક્રિયા વધુ બજાણીયાઓની મંજૂરીવાળા પરંપરાવાદીઓ, શો આધારિત વુશુ સ્પર્ધાઓ દ્વારા ટીકામાં પરિણમી હતી. તેમ છતા પણ ઘણા પારંપારીક સ્વરૂપોમાં દેખાવ કાયમ માટે અગત્યનો રહ્યો છે, દરેક પદ્ધતિ તેમની લડાઇ કાર્યરતતા માટે અસ્તિત્વ ધરાવે છે. પ્રેક્ટિશનરોએ શેરીઓ અને થિયેટરોમાં વધારાની આવક માટે નજર ઘૂમાવતા આધુનિક વુશુની ઘટનાના આગમનના ઘણા વહેલા મનોરંજનના હેતુ માટે ઐતિહાસિક સ્વરૂપોને દર્શાવવામાં આવતા હતા. સૌપ્રથમ વખત યૂઆન ડાયનેસ્ટીના કાળમાં દેખાયેલા પ્રદર્શન માટે જ સ્વરૂપોની રચના કરવામાં આવી હતી.
ઘણા પરંપરાગત ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સના કલાકારોએ તેમજ આધુનિક રમત લડાઇના પ્રેક્ટિશનરો કાર્યની રચના કરતા તે દેખાવના નિર્ણાયક બની ગયા છે, તે સ્પેરીંગ અને કસરત ઉપયોગ કરતા વધુ કલાને લાગેવળગે છે, જ્યારે મોટા ભાગનાએ પરંપરાગત સંદર્ભમાં પ્રેક્ટિસ માટે પરંપરાગત સ્વરૂપોને જોવાનું સતત રાખ્યું હતું- જેમ કે બન્ને યોગ્ય અમલીકરણ હતી, શાઓલીન કલાત્મક કલાના સ્વરૂપમાં હતું તેમજ શારીરિક કલાસ્વરૂપના આધ્યાત્મિક કાર્યને સમર્થન આપતું હતું.
તરકીબો સ્વરૂપોમાં અલગ શા માટે દેખાય છે તેનું અન્ય કારણ એ છે કે સ્પેરીંગ ઉપયોગ સાથે તેની વિરુદ્ધની તુલના થતી હોય ત્યારે તે બહારના દ્વારા તરકીબોના ખરેખર કાર્યોના છૂપા માર્ગે આવતી હોવાનું કેટલાકે વિચાર્યું હતું.
વુશુ
સ્વરૂપોની વૃદ્ધિ વર્ષોથી જટિલતામાં અને જથ્થામાં થઇ હોવાથી એ ઘણા સ્વરૂપોની જીવનપર્યંત પ્રેક્ટિસ થઇ શકતી હોવાથી ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટની આધુનિક શૈલીઓએ વિકસાવ્યું છે કે ફક્ત સ્વરૂપો પર જ ધ્યાન કેન્દ્રિત કરો અને ઉપયોગની પ્રેક્ટિસ કરશો નહી. મુખ્યત્વે પ્રદર્શનો અને સ્પર્ધાઓને ધ્યાનમાં રાખવાનો આ શૈલીઓનો ઉદ્દેશ હતો અને તેમાં ઘણી વખત બજાણીયા જેવા કૂદકાઓ અને હલચલોનો પરંપરાયુક્ત શૈલીઓની તુલનામાં વધુ વિસ્તરિત દાર્શનિક અસરો માટે સમાવેશ કરાયો હતો. જે લોકો સામાન્ય રીતે પરંપરાયુક્ત શેલીઓની પ્રેક્ટિસ કરવાનું પસંદ કરે છે, તેઓ પ્રદર્શનો પર ઓછુ ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે છે, જેને ઘણી વખત પરંપરાવાદી તરીકે ગણવામાં આવે છે. તેનું મૂળ મૂલ્ય ખોવાઇ ગયું છે અને "ફ્લાવરી ફિસ્ટસ એન્ડ એમ્બ્રોઇડર્ડ કિક્સ" તરીકે નવી શૈલીનો ઉલ્લેખ કરે છે તેવું કહીને ઘણા પરંપરાવાદીઓ આજના ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સને અનિચ્છિત વિકાસ તરીકે ગણાવે છે.
"માર્શલ નૈતિકતા"
પરંપરાયુક્ત માર્શલ આર્ટની ચાઇનીઝ શાળાઓ જેમ કે વિખ્યાત શાઓલીન મોન્ક્સ ઘણી વાર માર્શલ આર્ટનો સ્વ બચાવ અથવા માનસિક તાલીમના હેતુ માટે જ નહી પરંતુ નૈતિકતાની પદ્ધતિ માટે પણ અભ્યાસ કરે છે. વુડનું (武 德) "માર્શલ નૈતિકતા"ની જેમ ભાષાંતર કરી શકાય અને તેનું બંધારણ શબ્દો "વુ" (武) પરથી કરવામાં આવ્યું છે, જેનો અર્થ માર્શલ એવો થાય છે અને "ડિ" (德)નો અર્થ નૈતિકતા એવો થાય છે. વુડે (武德) બે પરિબળો સાથે કામ કરે છે; "કાર્યની નૈતિકતા" અને "મગજની નૈતિકતા". કાર્યની નૈતિકતા સામાજિક સંબંધોને લાગે વળગે છે; જ્યારે મગજની નૈતિકતાનો અર્થ લાગણીયુક્ત મગજ(Xin, 心) અને શાણપણભર્યુ મગજ(Hui, 慧) વચ્ચેની આંતરિક એકરૂપતાને વિકસાવવી તેવો થાય છે. અંતિમ લક્ષ્ય સંકટ નહી (વુજી, 無 極) ત્યાં સુધી પહોંચવાનું છે. (જે વુ વેઇના તાઓઇસ્ટ વિચાર સાથે ગાઢ રીતે સંકળાયેલ છે, જ્યાં શાણપણ અને લાગણીઓ એક બીજા સાથે એકરૂપ છે.)
વિશિષ્ટ ગુણોઃ
વિખ્યાત પ્રેક્ટિશનરો
આખા ઇતિહાસમાં જાણીતા પ્રેક્ટિશનરો(武术名师)ના ઉદાહરણો:
લોકપ્રિય સંસ્કૃતિ
ખ્યાલોના સંદર્ભો અને ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સનો ઉપયોગ લોકપ્રિય સંસ્કૃતિમાં મળી આવે છે. ઐતિહાસિક રીતે, ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટનો પ્રભાવ પુસ્તકો અને ખાસ એશિયામાં ભજવાતી કલાઓમાં મળી આવે છે. તાજેતરમાં, આ પ્રભાવો મુવીઓ અને ટેલિવિઝીન સુધી વિસ્તર્યા છે, જે વિશાળ પ્રેક્ષકગણ ધરાવે છે. પરિણામે, ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સ તેના એથનિક મૂળથી ફેલાઇ છે અને વૈશ્વિક ગરજ ધરાવે છે.
માર્શલ આર્ટ્સ વુક્ઝીયા (武侠小说) તરીકે જાણીતી સાહિત્ય પેઢીમાં આગવી ભૂમિકા બજાવે છે. આ પ્રકારની કલ્પના ચિવાલરીની ચાઇનીઝ વિચારધારા પર આધારિત છે, જે અલગ માર્શલ આર્ટ્સ સોસાયટી છે (વુલીન, 武林) અને માર્શલ આર્ટ્સને સમાવતી મધ્યવર્તી વાર્તા છે. વુક્ઝીયા વાર્તાઓનું પગેરું 2જી અને 3જી સદી બીસીઈમાં શોધી શકાય છે, જે તાંગ ડાયનેસ્ટી દ્વારા લોકપ્રિય બની હતી અને મિંગ ડાયનેસ્ટી સુધીમાં નવલકથા સ્વરૂપમાં વિકસી હતી. આ પેઢી હજુ પણ એશિયામાં મોટા ભાગમાં અત્યંત લોકપ્રિય છે અને માર્શલ આર્ટ્સ દ્રષ્ટિ ધરાવતા લોકોમાં મોટો પ્રભાવ ધરાવે છે.
માર્શલ આર્ટ્સ પ્રભાવ ચાઇનીઝ ઓપેરામાં મળી આવે છે, જેમાંથી બીજીંગ ઓપેરા અનેક જાણીતા ઉદાહરણોમાંનું એક છે. આ નાટકનું લોકપ્રિય સ્વરૂપ તાંગ ડાયનેસ્ટીના સમયે ભૂતકાળમાં અસ્તિત્વમાં હતું અને ચાઇનીઝ સંસ્કૃતિનું ઉદાહરણ બની રહ્યું છે. કેટલીક માર્શલ આર્ટ્સ ગતિવિધિઓ ચાઇનીઝ ઓપેરામાં મળી આવે છે અને કેટલાક માર્શલ આર્ટ્સ કલાકારો ચાઇનીઝ ઓપેરા કરનારાઓમાં મળી આવે છે.
આધુનિક સમયમાં, ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સે સિનેમા શૈલીઓમાં અનેકગણો વધારો કર્યો હતો જે માર્શલ આર્ટ્સ ફિલ્મ તરીકે જાણીતા છે. બ્રુસ લીની ફિલ્મ પશ્ચિમમાં 1970માં ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સની લોકપ્રિયતામાં પ્રારંભિક ભડકામાં મહત્વનું અંગ હતી. માર્શલ આર્ટ્સ અને અભિનેતાઓ જેમ કે જેટ લી અને જેકી ચાને આ શૈલીના ચિલચિત્રોની ગરજને સતત રાખી હતી. સિનેમાની માર્શલ આર્ટ્સ ફિલ્મોને ઘણી વખત "કૂંગફુ મુવીઝ" (功夫片), અથવા "વાયર ફ્લ્યુ" તરીકે સંબોધવામાં આવે છે, જેમાં ખાસ અસરો માટે વિસ્તરિત શ્રેણીબંધ કાર્યો કરવામાં આવ્યા હતા અને હજુ સુધી કૂંગફુ થિયેટરની પરાપરાના ભાગ તરીકે શ્રેષ્ઠ રીતે જાણીતી છે. (આ પણ જુઓ: વુક્ઝીયા, હોંગ કોંગ એકશન સિનેમા).
પશ્ચિમમાં, કૂંગ ફૂ નિયમિત એકશન સ્ટેપલ તરીકે ઉભરી આવી છે અને ઘણી ફિલ્મોમાં દેખા દે છે જેને સામાન્ય રીતે "માર્શલ આર્ટ્સ" વાળી ફિલ્મો ન કહી શકાય. આ ફિલ્મોમાં ધી મેટ્રિક્સ ટ્રાયોલોજી, કીલ બિલ, અને ધી ટ્રાન્સપોર્ટરનો સમાવેશ થાય છે પરંતુ તેના સુધી મર્યાદિત નથી.
માર્શલ આર્ટ્સ વાર્તાઓ ટેલિવીઝન નેટવર્કમાં પણ મળી આવે છે. કૂંગ ફૂ તરીકે કહેવાતી 1970ના પ્રારંભની યુ.એસ. નેટવર્ક ટીવી વેસ્ટર્ન શ્રેણી પણ ટેલિવીઝન પર ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટને લોકપ્રિય બનાવવા દર્શાવવામાં આવી હતી. ત્રણ વર્ષના ગાળા દરિમયાનમાં 60 એપિસોડ સાથે તે અનેક પ્રથમ અમેરિકન ટીવી શોમાંનો એક બની ગયો હતો, જેણે ફિલોસોફી અને ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સની પ્રેક્ટિસ પહોંચાડવાનો પ્રયત્ન કર્યો હતો. ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટની ફિલોસોફીને ભાગ્યે જ ઊંડાણમાં વર્ણવવામાં આવી હોવા છતાં ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સ તરકીબોનો ઉપયોગ હવે મોટા ભાગની ટીવી એક્શન શ્રેણીઓમાં જોવા મળે છે.
એસગાર્ડિઆ
એસગાર્ડિઆ તે એસગાર્ડિઆનું અંતરિક્ષી સામ્રાજ્ય નામે પણ જાણીતું છે.એ લોકોનું એક સમુહ છે, જેમણે પૃથ્વીની કક્ષામાં એક કૃત્રિમ ઉપગ્રહ ષસ્થાપિત કર્યો છે. તેઓ પોતાને એસગાર્ડિઅન તરિકે ઓલખાવે છે અને તેમને પોતાના ઉપગ્રહને એસગાર્ડિઆ-1 એવું નામ પણ આપ્યું છે. તેઓએ એસગાર્ડિઆ-1 દ્વારા કબજામાં લીધેલા અંતરિક્ષમાં સાર્વભૌમત્વ જાહેર કર્યુ છે.એસગાર્ડિઅન્સે એક બંધારણ અપનાવ્યું છે અને તેઓ બાહ્ય અવકાશને હાલના રાષ્ટ્રોના અંકુશથી મુક્ત કરાવવાનો હેતુ ધરાવે છે. તેઓ 150 સભ્યોની સંસદને પસંદ કરવાની પ્રક્રિયામાં છે અને તેઓ એસગાર્ડિઆને એક રાષ્ટ્ર તરીકે માન્યતા આપવાની માંગણી કરી રહ્યાં છે.
જેઠ સુદ ૯
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
કરેણ (તા. ધારી)
કરેણ (તા. ધારી) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા અમરેલી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધારી તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કરેણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ધારી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
સાગડીવિડી
સાગડીવિડી ભારતનાં ગુજરાતરાજ્યમાં જુનાગઢ જિલ્લાનાં જુનાગઢ તાલુકામાં આવેલું છે.
અહીં જુનાગઢ કૃષિ વિશ્વવિધાલય હેઠળનું કેન્દ્રીય પ્રાયોગિક સંશોધન મથક (Central Experimental Research Station)આવેલ છે, જે "સાગડીવિડી ફાર્મ" તરીકે પણ ઓળખાય છે. અહીં મુખ્યત્વે મગફળીનાં બિયારણની વિવિધ જાતો વિકસાવવામાં આવે છે. અહીં વિકસાવેલી અમુક જાણીતી જાતો 'જી-૨','જી-૨૦','જી-૭' વગેરે ભારતભરનાં ખેડુતોમાં પ્રસિધ્ધ છે.
વાંટડા (તા. ઇડર)
વાંટડા (તા. ઇડર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઇડર તાલુકાનું એક  ગામ છે. વાંટડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ઇડર તાલુકો
ગોધરા
ગોધરા શહેર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના પંચમહાલ જિલ્લાનું તેમ જ ગોધરા તાલુકાનું મુખ્યમથક છે. અમદાવાદથી મધ્ય-પ્રદેશ તરફ જતા રાષ્ટ્રીય ધોરી માર્ગ નં. ૫૯ પરનું આ વ્યાવસાયિક કેન્દ્ર છે. ગોધરા વડોદરાથી દિલ્હી જતા રેલ્વે માર્ગ પરનું મહત્વનું સ્ટેશન છે. આ ઉપરાંત વાપીથી શામળાજી જતો રાજ્ય ધોરી માર્ગ નં. ૫-અ પણ અહીંથી પસાર થાય છે.
ઇતિહાસ
ઐતિહાસિક સ્ત્રોતોમાં પ્રાચીનકાળથી ગોધરાના ઉલ્લેખો મળે છે. પ્રાચીનકાળથી અત્યાર સુધીમાં ગોધરાના ગોદ્ધહક, ગોદ્દહ, ગોધ્રા અને ગોધરા એવા નામો હતા. ગોધરા મોર્યકાળની સત્તાનો ભાગરુપ નગર હતું. એ વખતના અવશેષોમાં ગોધરાનો ઉલ્લેખ વિજય છાવણી તરીકે કરવામાં આવ્યો હતો. સલ્તનત કાળ દરમિયાન ગોધરા ગાયો ચરવાની ભૂમિ તરીકે જાણીતું હતું. ચાંપાનેરથી ગોધરા ગાયો ચરવા માટે આવતી હતી એવી લોકવાયકાઓ પ્રચલિત હતી. વિક્રમ સંવત ૧૨૭૪માં ગોધરામાં ચાલુક્ય વંશનો કણ્વ નામનો રાજા રાજ્ય કરતો હતો. બ્રિટિશકાળ દરમિયાન ગોધરા પ્રસિદ્ધ વિપ્લવકારી તાત્યા ટોપેની પ્રવૃત્તિનું કેન્દ્ર હતું. ૨૦મી સદીની શરુઆતમાં ગોધરા સ્વાતંત્ર્ય સંગ્રામની પ્રવૃત્તિઓથી ધમધમતું થયું હતું.
૧૯૧૭માં ગોધરા ખાતે સરદાર વલ્લભભાઇ પટેલ સૌપ્રથમ વખત મહાત્મા ગાંધીને મળ્યા હતા અને તે પછી ભારતના સ્વતંત્રતા સંગ્રામમાં જોડાયા હતા.
ઇ.સ. ૨૦૦૨માં અહીં માનવીઓના મોટા ટોળાંએ સાબરમતિ એક્સ્પ્રેસ ટ્રેનને આગ ચાંપતા સત્તાવાર રીતે ૫૯ લોકો જીવતા બળી ગયાં હતાં. આ ઘટનાને પગલે ગુજરાત ભરમાં હિંસા ભડકી ઉઠી હતી જેમાં આશરે ૧,૦૦૦થી વધુ લોકોએ જાન ગુમાવ્યા. આ કારણે આજે મિડિયાનાં પ્રતાપે ગોધરાનું નામ દેશ વિદેશમાં જાણીતું થઇ ગયું હતું.
ભૂગોળ
ગોધરા. પર વસેલું છે.
જોવાલાયક સ્થળો
thumb|બસ સ્ટેન્ડ પાસે આવેલો નેહરુ બાગ thumb|રામસાગર તળાવ, ગોધરા
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો શ્રેણી:ગોધરા તાલુકો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
શ્રેષ્ઠ ફિલ્મ માટે સ્ક્રીન એવોર્ડ
શ્રેષ્ઠ ફિલ્મ માટે સ્ક્રીન એવોર્ડ એક નિર્ણાયકો દ્વારા નામાંકિત પેનલ પસંદ કરે છે અને બોલીવુડ ઉદ્યોગ અને વિજેતા ની જાન્યુઆરીમાં જાહેરાત કરે છે. યશ ચોપરાનો અવારનવાર વિજેતાઓમાં સમાવેશ થાય છે (૩ પુરસ્કારો), જ્યારે સંજય લીલા ભણસાલી અને રાકેશ રોશન દરેકે ૨ વખત જીત્યા છે.
Notes
ફિલ્મ શ્રેણી:શ્રેષ્ઠ ફિલ્મ માટે પુરસ્કારો શ્રેણી:બોલિવુડ
હારગઢ કિલ્લો
હારગઢ કિલ્લો (હારગઢ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના નાસિક જિલ્લાના બાગલાણ વિસ્તારમાં સ્થિત છે. બાગલાણ વિસ્તારમાં બે મુખ્ય ટેકરીઓની હારમાળા આવેલી છે, જેમાંથી સેલ્બારી હારમાળા, દોલબારી હારમાળાની દક્ષિણ તરફ આવેલ છે. આ બે હારમાળાઓ પૂર્વ-પશ્ચિમ દિશામાં એકબીજા સાથે સમાંતર ચાલે છે. હારગઢ સેલ્બારી હારમાળામાં આવેલ છે. આ હારમાળાના ડુંગરો પર આવેલ બધા કિલ્લાઓ બુરહાનપુર- સુરત પ્રાચીન વેપારી માર્ગ પર નજર રાખવા માટે બનાવવામાં આવ્યા હતા. આ પ્રાચીન માર્ગ આ બે ટેકરીઓની હારમાળા વચ્ચેથી પસાર થાય છે. હારગઢ કિલ્લો એક નાનો કિલ્લો છે, જે મુલ્હેર કિલ્લાની નજીક આવેલ છે. આ ફળદ્રુપ જમીન ધરાવતા ખાનદેશ અને બંદર ધરાવતા શહેર સુરત વચ્ચે આ કિલ્લાઓ આવેલ છે.
ઇતિહાસ
આ કિલ્લા માટે કોઈ અલગ ઇતિહાસનો ઉલ્લેખ નથી. આ કિલ્લો મુલ્હેર કિલ્લાની નજીક આવેલ છે.
દર્શનીય સ્થળ
આ કિલ્લા પર કેટલીક પથ્થરની દિવાલના અવશેષો અને ગુફાઓ આવેલ છે, આ ઉપરાંત એક ૧૪ ફૂટ લાંબી તોપ પણ છે. કિલ્લા પર કોઈ નોંધપાત્ર બાંધકામ નથી. કિલ્લાનો રસ્તો પથ્થરમાં કોતરીને બનાવવામાં આવેલ પગથીયાં વડે બનેલો છે. આ કિલ્લાની ટોચ પરથી માંગી-તુંગી, સાલ્હેર કિલ્લો, સલોટા કિલ્લો, મોરાગઢ કિલ્લો, મુલ્હેર કિલ્લો તેમ જ ન્હાવીગઢ કિલ્લો સરળતાથી જોઇ શકાય છે.
માર્ગ દર્શન
તળેટીમાં આવેલ ગામ મુલ્હેર સુધી પાકો મોટરમાર્ગ ઉપલબ્ધ છે. મુલ્હેર અને હારગઢ કિલ્લાની વચ્ચેની માંચી સુધી પહોંચવા લગભગ બે કલાકનો સમય લાગે છે. માંચી ખાતેથી એક માર્ગ હારગઢ કિલ્લા તરફ દોરી જાય છે. ખંડેર સ્થિતિમાં ત્રણ દરવાજાઓ આવેલ છે. કિલ્લા પર પીવાલાયક સારું પાણી નથી, તેથી પૂરતું પાણી લઇ જવું સલાહભર્યું છે. કિલ્લા ઉપર ચઢાણ કરવા અને જોવા માટે લગભગ એક કલાક લાગે છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહારાષ્ટ્રના કિલ્લાઓ શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:નાસિક જિલ્લો
જામલી (મુસેટ)
જામલી (મુસેટ) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છોટાઉદેપુર જિલ્લામાં આવેલા  કવાંટ તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. જામલી (મુસેટ) ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
શ્રેણી:કવાંટ તાલુકો
બારામોટેચી વિહીર
બારમોટેચી વિહિર ભારતના મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના સાતારા જીલ્લાના લીંબ ગામ ખાતે આવેલ એક વાવ છે. ઈ. સ. ૧૬૧૬ અને ઈ. સ. ૧૬૪૬ના વચ્ચેના સમયમાં વીરુબાઈ ભોસલેએ આ સ્થાપત્યનું નિર્માણ કરાવ્યું હતું. તે ૧૧૦ ફૂટ ઊંડાઈ અને ૫૦ ફીટ પહોળાઈ ધરાવે છે. લીંબ ગામ સાતારાથી લગભગ ૧૬ કિ.મી. દૂર છે અને પૂનાથી આશરે ૯૯ કિમી દૂર છે. આ અષ્ટકોણ આકારની વાવ શિવલિંગ સમાન લાગે છે.
શરણાઈ
શરણાઈ એક વાયુ વાદ્ય છે તેને શુકનવંતુ વાદ્ય મનાય છે. ભારતમાં તે લગ્ન અને અન્ય શુભ પ્રસંગે વપરાય છે.
આ એક નળી આકારનું વાદ્ય છે. છેડા તરફ જતાં તેનો વ્યાસ ધીરે ધીરે વધતો જાય છે. તેમાં મોટે ભાગે ૬ કે ૯ કાણાં હોય છે. આ મા બેજોડી નળી વપરાય છે. આમ તે ચાર બરુ વાળો પાવો બને છે. શ્વાશને રોકીને વિવિધ પ્રકારની ધ્વનિ કાઢી શકાય છે.
બારામોટેચી વિહીર
સંદર્ભ
<references group="" responsive="">
શરણાઈ
ઉદ્ગમ
કહેવાય છે કે શરણાઈનું ઉદગમ કાશ્મીર ઘાટીમાં થયું, જ્યાં લોકો આ વાદ્યને બેંડ-એ-પેંથર. શરણાઈને પૂંગીનું સુધારીત સંસ્કરણ મનાય છે. પૂંગી જે લાકડાંનું વાયુ વાદ્ય છે. જે મદારી લોકો વાપરતાં હોય છે.
બારામોટેચી વિહીર
સંદર્ભ
શ્રેણી:મહારાષ્ટ્ર શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો
શરણાઈ
ઉદ્ગમ
શરણાઈના ઉદગમ બાબતે ઘણી કથાઓ પ્રચલીત છે. તેમાંની એક કથા અનુસાર એક શાહ એ પોતાના દરબારમાં પૂંગીના તીવ્ર ધ્વનિ ને કારણે તેના વાદન પર બંદી મુકી. તેમાં સંગીતકાર કુટુંબીના એક હજામે તેમાં સુધારા કર્યાં અને શરણાઈ બનાવી. આને શાહ ના દરબારમાં વગાડાઈ અને તેને હજામ (નાઈ) દ્વારા બનાવાઈ તેની યાદગીરી માં તેનું નામ શહેનાઈ (શરણાઈ) પડ્યું.
અન્ય કથા અનુસાર શરણાઈ (શહેનાઈ)
એક અન્ય કથા અનુસાર શરણાઈ એ "સુર-નલ"એ શબ્દનું અપભ્રંશ છે. શબ્દ નલ/નલી/નાદ એ ઘણી ભારતીય ભાષામાં નળી કે ભૂંગળી માટે વપરાતો શબ્દ છે. આમ સૂર-નાલ શબ્દ એ શરણાઈ બન્યો. આજ શબ્દ પરથી સુર્ના/ ઝુર્ના શબ્દ બન્યો છે જે નામે મધ્ય પૂર્વી અને પૂર્વે યુરોપમાં આને મળતું વાદ્ય ઓળખાય છે. શરણાઈને પારંપારિક ઉત્તર ભારતીય લગ્નમાં વગાડવામાં આવે છે. ખાસ કરીને વિદાયની વેળાએ. ઘણીવખત બે શરણાઇઓ જોડે વગાડીને પ્રાચીન ગ્રીક વાદ્ય જેવી અસર ઉપજાવવામાં આવે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:સંગીત વાદ્ય
જેઠ સુદ ૧૦
જેઠ સુદ ૧૦ને ગુજરાતીમાં જેઠ સુદ દશમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના આઠમા મહિનાનો દશમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના ત્રીજા મહિનાનો દશમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
પોષ વદ ૧૦
પોષ વદ ૧૦ ને ગુજરાતી માં પોષ વદ દશમી કે પોષ વદ દશમ કહેવાય છે. આ દિવસ હિંદુ વૈદિક પંચાગના વિક્રમ સંવત મુજબ વર્ષના ત્રીજા મહિનાનો પચ્ચીસમો દિવસ છે, જ્યારે શક સંવત મુજબ વર્ષના દશમાં મહિનાનો પચ્ચીસમો દિવસ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પંચાંગ શ્રેણી:સમય
કોતરા (તા. સંતરામપુર)
કોતરા (તા. સંતરામપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોતરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
પિપોદરા
પિપોદરા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંગરોળ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. પિપોદરા ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, જુવાર, તુવર, કપાસ  તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:માંગરોળ તાલુકો
કે પ્રસાદ બાબુ
કે પ્રસાદ બાબુ, એસી (૧૯૮૧-૧૭ એપ્રિલ ૨૦૧૩) એ આંધ્ર પ્રદેશ પોલીસની ગ્રેહાઉન્ડ ખાસ દળના એક ભારતીય પોલીસ અધિકારી હતા. તેમને મરણોત્તર ભારતનો શાંતિકાળનો સર્વોચ્ચ વીરતા પુરસ્કાર અશોક ચક્ર એનાયત કરાયો હતો. તેમણે ૨૦૧૩માં નવ માઓવાદીઓને ઠાર મારવામાં અને ચાર પોલીસ અધિકારીઓના જીવ બચાવવામાં સક્રિય ભૂમિકા ભજવી હતી.
અંગત જીવન
પ્રસાદ બાબુનો જન્મ ૧૯૮૧માં માર્તુરુ, વિશાખાપટનમ જિલ્લો ખાતે બ્રાહ્મણ પરિવારમાં થયો હતો. તેમના પિતા કર્નમ વેંકટ રામન્ના નાયડુ અને માતા સત્યવતી હતા. તેમના પિતા આંધ્ર પ્રદેશ પોલીસના એક નિવૃત્ત હવાલદાર હતા.
પોલીસ કારકિર્દી
પ્રસાદ બાબુ ૨૦૦૪માં આંધ્ર પ્રદેશ પોલીસમાં જોડાયા અને પાછળથી તેમને ગ્રેહાઉન્ડ ખાસ દળોમાં નિયુક્ત કરવામાં આવ્યા. આંધ્ર પ્રદેશ-છત્તીસગઢ સરહદ પર નિયુક્ત કરેલ તેમની ગ્રેહાઉન્ડ ટુકડીનું તેઓ નેતૃત્ત્વ કરી રહ્યા હતા.
૧૬ એપ્રિલ ૨૦૧૩ના રોજ આશરે ૭૦ માઓવાદીઓએ ગ્રેહાઉન્ડ ટુકડી પર ઘાત લગાવી અને હુમલો કર્યો અને બોમ્બમારો કર્યો. પ્રસાદ બાબુએ વળતા હુમલાનું નેતૃત્વ કર્યું અને નવ ટોચના માઓવાદીઓને મારી નાખ્યા અને અન્યને ઘાયલ કર્યા. પોલીસને હેલિકોપ્ટર દ્વારા પાછા લઈ જવાઈ રહ્યા હતા ત્યારે આશરે ૧૦૦ માઓવાદીઓએ હેલિકોપ્ટર પર હુમલો કર્યો. આ તબક્કે હેલિકોપ્ટરે પાંચ ફેરા પુરા કર્યા હતા અને માત્ર ૧૯ પોલીસ અધિકારીઓ બચ્યા હતા. આ સમયે ૧૪ અધિકારીઓ હેલિકોપ્ટરમાં ચડ્યા જ્યારે પાંચ અધિકારી તેમને રક્ષણ આપવા નીચે રહ્યા જેમાં બાબુ પણ સામેલ હતા.
જેવું હેલિકોપ્ટર રવાના થયું કે વધુ માઓવાદી આવ્યા અને બાબુ અને અન્યને ઘેરી લીધા. બાબુએ અન્ય ચાર પોલીસ અધિકારીઓને દક્ષિણ તરફ સુરક્ષિત સ્થળે જવા કહ્યું અને પોતે આશરે ૨૦૦ માઓવાદીઓ સાથે લડવા લાગ્યા. બાદમાં માઓવાદીઓએ તેમને પકડી લીધા અને તેમને યાતના આપી અને મારી નાખ્યા.
તેમણે નવ માઓવાદીઓને મારવામાં અને ચાર અધિકારીઓના જીવ બચાવવામાં પાયાની ભૂમિકા ભજવી.
૧૫ ઓગષ્ટ ૨૦૧૩ના રોજ તેમને ભારતના રાષ્ટ્રપતિ પ્રણવ મુખર્જીએ મૃત્યુપર્યંત અશોક ચક્ર માટે નામાંકિત કર્યા હતા અને તેમના વતી તેમના પિતાએ ૨૬ જાન્યુઆરી ૨૦૧૪ના રોજ આ પુરસ્કાર સ્વીકાર્યો હતો.
પ્રશસ્તિ પત્ર
તેમને એનાયત પદકનો પ્રશસ્તિ પત્ર નીચે મુજબ લખાણ ધરાવે છે:"શ્રી પ્રસાદ બાબુએ માઓવાદીઓ સામે લડતાં અપ્રતીમ સાહસ, ફરજ પ્રત્યેની અપાર નિષ્ઠા અને ઉત્કૃષ્ટ નેતૃત્વનું પ્રદર્શન કરી અને સર્વોચ્ચ બલિદાન આપ્યું છે."
સંદર્ભ
શ્રેણી:અશોક ચક્ર વિજેતા શ્રેણી:૨૦૧૩માં મૃત્યુ શ્રેણી:૧૯૮૧માં જન્મ
ધુવારણ
ધુવારણ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ખંભાત તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ધુવારણ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ધુવારણ ખંભાતના અખાત નજીક આવેલું છે. અહીં ધુવારણ તાપ વિદ્યુત મથક આવેલું છે, જે હવે બંધ સ્થિતિમાં છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ખંભાત તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
શીતળા માતા
શીતળા માતા હિંદુ ધર્મના લોકોની દેવી તરીકે પૂજાય છે. શીતળા માતાનું પ્રાચીન કાળથી અધિક માહાત્મ્ય રહ્યું છે. સ્કંધપુરાણમાં શીતળા માતાના વાહન તરીકે ગદર્ભને દર્શાવવામાં આવેલ છે. માતાના હાથોમાં કળશ (લોટો), સૂપ (પંખો), માર્જન (ઝાડુ) અને લીમડાનાં પાંદડાં ધારણ કરેલી દર્શાવાવામાં આવેલ છે. માતાને શીતળા જેવા રક્તસંક્રમણના રોગોની દેવી તરીકે દર્શાવવામાં આવેલ છે. આનું પ્રતિકાત્મક મહત્વ છે, જેમ કે પંખા વડે હવા નાખી રોગીના શરીરની બળતરા શાંત કરવી, ઝાડુ વડે ફોડલા ફફોડી શકાય, કળશના ઠંડા જળથી શરીરને ઠંડુ કરી શકાય તેમ જ લીમડાના પર્ણો વડે ફોડલાને સડવાથી બચાવી શકાય. ગદર્ભની લાદના લેપનથી શીતળાના ડાઘ મટી શકે એવી પણ માન્યતા છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:હિંદુ ધર્મ શ્રેણી:દેવી દેવતા
જુલવણીયા
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
શ્રેણી:કવાંટ તાલુકો
રેડિયો સિટી
રેડિયો સિટી ભારતનું એક ખાનગી એફ. એમ. રેડિયો સ્ટેશન છે, જેનો પ્રારંભ વર્ષ ૨૦૦૧ ના જુલાઇ મહિના ની ૩જી તારીખે બેગલુરુ મા થયો હતો. વર્તમાનમાં ભારતમાં રેડિયો સિટી ના ૨૬ શહેરોમાં સ્ટેશન કાર્યરત છે. મોટા ભાગ ના શહેરો મા ૯૧.૧ ફ્રીક્વન્સી સાથે પોતાના કાર્યક્રમો પ્રસારિત કરે છે. અમુક શહેરોમાં રેડિયો સિટી ની ફ્રીક્વેન્સી ૧૦૪, ૧૦૪.૮ અને ૯૧.૯ પણ છે. રેડિયો સિટી ડિસેમ્બર ૨૦૧૪ મા હિન્દી દૈનિક સમાચાર પત્ર સમૂહ દૈનિક જાગરણ દ્વારા ખરીદી લેવામાં આવ્યું. રેડિયો સિટી ના ઉદ્ઘોષક જેમને રેડિયો જોકી કહેવાય છે, પોતાની વાતો હિન્દી અને સ્થાનિક ભાષાઓમાં શ્રોતાઓ સુધી પ્રસારીત કરે છે. મુખ્યત્વે હિન્દી ફિલ્મોના ગીતો પ્રસરિત કરતું રેડિયો સિટી અમુક સ્થાનો પર સ્થાનિક ભાષાઓ ના ગીતો પણ પ્રસારિત કરે છે. ગુજરાત દિવસ પર રેડિયો સિટીના ગુજરાતના પ્રત્યેક કેન્દ્ર પર થી ગુજરાતી ગીતો પ્રસારિત કરવા મા આવે છે. વર્તમાન મા એબ્રાહમ થોમસ રેડિયો સિટી ના સી.ઇ.ઓ. અને કાર્તિક કલ્લા પ્રોગ્રમિઙના રાષ્ટ્રીય પ્રમુખ છે. રેડિયો સિટીએ પોતાનુ પ્રથમ વેબ રેડિયો "ફન કા એન્ટિના" નામ થી પ્રારમ્ભ કર્યુ હતુ. આજે રેડિયો સિટી ના ૨૧ વેબ રેડિયો પોર્ટલ્સ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મનોરંજન
કમી (તા. ધારી)
શ્રેણી:ધારી તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
ટ્વિટર
ટ્વિટર એ એક ઓનલાઈન સમાચાર તથા સામાજીક આપલે માટેનું માધ્યમ છે જેમાં સંદેશ ને ટ્વિટ કેહવામાં આવે છે અને આ સંદેશ ૧૪૦ અક્ષરો સુધી મર્યાદિત છે. નોધણી કરાવેલ (રજીસ્ટર) વપરાશકર્તાઓ ટ્વિટ્સ પોસ્ટ કરી શકે છે, પરંતુ જેઓ રજીસ્ટર નથી તે માત્ર તેમને વાંચી શકે છે. ઉપયોગકર્તા ટ્વિટર વેબસાઇટ ઈન્ટરફેસ, એસએમએસ અથવા મોબાઇલ ઉપકરણ એપ્લિકેશન મારફતે ટ્વિટર નો ઉપયોગ કરે છે. ટ્વિટરની મૂળ ઓફિસ સાન ફ્રાન્સિસ્કો, કેલિફોર્નિયા, યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં આવેલ છે, અને સમગ્ર વિશ્વમાં 25 થી વધુ કચેરીઓ ધરાવે છે.
ટ્વિટર માર્ચ ૨૦૦૬માં જેક ડોર્સીએ, નુહ ગ્લાસ, બિઝ સ્ટોન, અને ઇવાન વિલિયમ્સ દ્વારા બનાવવામાં આવ્યું અને જુલાઈ માં એને જાહેર જનતા માટે ખૂલું મુકવામાં આવ્યું, અને આ સેવાએ ઝડપથી વિશ્વભરમાં લોકપ્રિયતા મેળવી હતી. ૨૦૧૨માં, ૧૦ કરોડ કરતા વધારે વપરાશકર્તાઓ ૩૪ કરોડ ટ્વિટ્સ એક દિવસમાં પોસ્ટ કરતા હતા, અને આ સેવાએ દિવસ દીઠ સરેરાશ ૧.૬ અબજ શોધ આદેશ સંભાળી.
૨૦૧૩માં, તે દસ સૌથી વધુ મુલાકાત લેવાતી વેબસાઇટ્સ પૈકી એક હતી અને "ઇન્ટરનેટ એસએમએસ" તરીકે વર્ણવવામાં આવી હતી. માર્ચ ૨૦૧૬ના રોજ, ટ્વિટર પાસે ૩૧ કરોડથી વધુ માસિક સક્રિય વપરાશકર્તાઓ હતા.
સાવનદુર્ગ
સાવનદુર્ગ એક ટેકરી છે જે ભારતમાં બેંગ્લોર (કર્ણાટક, ભારત)થી 33 કિમી પશ્ચિમમાં માગડી રસ્તા 12.91965°N, 77.29288°W પર આવેલી છે. આ ટેકરી એક મંદિર માટે જાણીતી છે અને તેને વિશ્વની સૌથી વિશાળ અખંડ પથ્થરની ટેકરીઓમાં સૌથી પ્રથમ સ્થામ પામવા માટે પુરસ્કૃત કરવામાં આવી છે. આ ટેકરી સમુદ્ર તળની સરેરાશ 1226 મી ઉપર છે અને તે ડેક્કન પઠારના ભાગ જેવા આકારોમાં રચાયેલ છે. આ ટેકરી દ્વિપકલ્પ જેવા ખડકના ગ્રેનાઇટ્સ, પાળારૂપ પાળ અને લેટેરાઇટ્સથી બનેલો છે. અર્કાવતી નદી થીપ્પાગોંદાનાહલ્લી જલાશયની પાસેથી પસાર થાય છે અને તે મન્ચાનબેલે બંધની દિશા તરફ આગળ વધે છે.
નામની ઉત્પત્તિ
અન્ય મત મુજબ આ નામનું મૂળ માગડીના અહચુતરાયાના રાજ્યપાલ સામન્થારાય ની ઉપાધિ સામન્થાદુર્ગા પરથી આવ્યું છે, જોકે કોઇ શિલાલેખ આ વાતને સમર્થન નથી આપતા.
આ કેમ્પેગોવડાની જેમ માગડીના શાસકોની બીજી રાજધાની હતી. 1638 થી 1728 સુધી, તે મૈસુરના તાબા હેઠળ જતું રહ્યું અને દાલાવાયી દેવરાજાએ આ સ્થળ અને નેલાપાટ્ટાનાને પોતાના કબજો હેઠળ કર્યો હતો. 1791માં લોર્ડ કોર્નવેલીસે ત્રીજા એંગ્લો-મૈસુર યુદ્ધ દરમિયાન આ વિસ્તારને ટીપુ સુલ્તાનની સેના જોડેથી પોતાના કબ્જેમાં કરી લીધો હતો. રોબર્ટ હોમે તેના સિલેક્ટેડ વ્યૂ ઇન મૈસુર (1794માં બેંગ્લોરથી આ ટેકરીના દૂરવર્તી ચિત્રો દર્શાવ્યા છે.
તેણે આ ટેકરીને સાવીનાદુર્ગા કે મોતનો કિલ્લો  કહ્યો હતો. આ ટેકરીની ટોચ પર પહોંચવા માટે કોઇ પગથિયાઓ ન હતા અને તે વાંસ અને અન્ય ઝાડોની બનેલી વાડથી ઢંકાળેલી હતી.
આ ક્ષેત્રમાં મોટા પથ્થરોના બનેલા મૃતકની રાખ દફનાવાવાળા પાત્રો મળી આવ્યા હતા. સાવનાનો સંસ્કૃત મુજબ અર્થ ત્રણ વખત કર્મકાંડો તેવો થાય છે.
પર્યટન
બસ માર્ગ: બેંગ્લોરના મેજેસ્ટિક બસ સ્ટેન્ડથી માગડી રોડની બસ લઇ લો. આ બસ સામાન્ય રીતે તમને શહેરની મર્યાદાની અંદર માગડી રોડની એક પોઇન્ટ પર ઉતારશે, ત્યાંથી તમારે એક વધુ બસ પકડીને માગડી રોડ જંકશન કે જ્યાં તમારે સાવન દુર્ગા માટે ડાબે વળવુ પડશે (12 કીમી આ પોઇન્ટથી) ત્યાં પહોંચવાનું છે, અહીંથી તેમે ખાનગી કે કેએસઆરટીસી (KSRTC )ની બસોથી હોસપેટ ગેટ (અહીં તમે સાવન દુર્ગા કહી શકો છો) સુધી પહોંચી શકો છો.બેંગ્લોરથી પ્રવાસનનો કુલ સમય 2 કલાક અને 15 મિનિટ છે. (જો તમને બસ ના મળે, તો છેલ્લા 12 કિમીના અંતર માટે તને રિક્ષાનો પણ ઉપયોગ કરી શકો છો)
રામનગરમની સાથે, ડેવિડ લીનના ચલચિત્ર અ પેસેજ ટુ ઇન્ડિયા માં આ સ્થળને પણ બતાવામાં આવ્યો હતો.
વનસંપદા
27 કિમી ક્ષેત્રફળમાં ફેલાયેલા આ રાજ્યવન ઝાંડવા અને સૂકા પાનખર જંગલોથી ધેરાયેલું છે. આ નિમ્ન જંગલ કે જેને ઝાડી અને વૃક્ષના અનોજીયસીસ ક્લોરોક્ષલોન બબૂલના સવાના (ઘાસવાળું વૃક્ષો વગરનું મેદાન)ની શૃંખલા તરીકે માનવામાં આવે છે તે અત્યંત વિવિધતા ધરાવે છે, જેમાં વૃક્ષની 59 અને ઝાડીઓની 119 પ્રજાતિયોને નોંધવામાં આવી છે. આ છોડની જાતિમાંથી કેટલીકને નીચે મુજબ નોંધવામાં આવી છે. વૃક્ષ
જાન્યુઆરી ૯
૯ જાન્યુઆરી નો દિવસ ગ્રેગોરીયન પંચાંગ મુજબ વર્ષનો ૯મો (લિપ વર્ષ દરમ્યાન પણ ૯મો) દિવસ છે. આ દિવસ પછી વર્ષ પુરું થવામાં ૩૫૬ દિવસ બાકી રહે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જાન્યુઆરી
શકરપુર (તા.ખંભાત)
શકરપુર (તા. ખંભાત) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ચરોતર પ્રદેશમાં આવેલા આણંદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૮ (આઠ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  ખંભાત તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. શકરપુર ગામ તાલુકા મથક ખંભાતથી ફક્ત ૧.૫ કિ.મી.ના અંતરે આવેલું છે. અહીંના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ડાંગર, બાજરી, તમાકુ, રાયડો, રાજગરો તેમ જ શાકભાજી ના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, ઉર્દુ શાળા, માધ્યમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ખંભાત તાલુકો શ્રેણી:ચરોતર
કોટવાટ (તા. સંતરામપુર)
કોટવાટ (તા. સંતરામપુર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા મુખ્યત્વે આદિવાસીઓની વસ્તી ધરાવતા મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા સંતરામપુર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોટવાટ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, બાજરી, તુવર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
ચાંગ ઘાટ
ચાંગ લા (ચાંગ લા) ભારત દેશના લડાખ પ્રદેશ ખાતે સ્થિત એક પર્વતીય ઘાટ છે. આ ઘાટ ૫૩૬૦ મીટર (૧૭૫૯૦ ફૂટ) જેટલી ઊંચાઇ પર આવેલ છે તથા હિમાલયમાં આવેલ કારાકોરમ પર્વતમાળામાં આવેલ લડાખ ઉપપર્વતમાળા ખાતે લેહ થી પેન્ગોન્ગ ત્સો (લેક) જવાના માર્ગ પર આવેલ છે. આ ઘાટ ચાંગથંગ ઉચ્ચપ્રદેશનું મુખ્ય પ્રવેશદ્વાર ગણવામાં આવે છે.
નામ
લડાખી ભાષા અને તિબેટી ભાષામાં "ચાંગ"નો અર્થ "ઉત્તરી" અને "લા"નો અર્થ "પર્વતીય ઘાટ માર્ગ" એવો થાય છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ઘાટના રસ્તાઓ શ્રેણી:લડાખ શ્રેણી:હિમાલય
લોધનોર
લોધનોર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સુરત જિલ્લામાં આવેલું એક ગામ છે, જે માંગરોળથી ૩ કીલોમિટરનાં અંતરે આવેલું છે. અહીં મુખ્યત્વે પટેલ, સુથાર, કોળી, હરિજન, બ્રાહ્મણ, દરજી, રબારી અને કુંભારની વસ્તી છે. આ ગામમાં રાયડો, જીરું, વરીયાળી, અજમો, બાજરી, જુવાર તેમજ કઠોળની ખેતી કરવામાં આવે છે. ગામમાં શિવ, હનુમાન અને મણીનાથ ગોગામહારાજનુ મંદિર આવેલું છે.
શ્રેણી:માંગરોળ તાલુકો
લેબ્રાડોર રિટ્રીવર
શરીર
લેબ્રાડોર રીટ્રીવરનું વજન ૫૫થી ૮૦ પાઉન્ડ વચ્ચે હોય છે. તેની સામાન્ય રીતે ઊંચાઈ ૨૨થી ૨૫ ઇંચ હોય છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:પ્રાણીઓ
વસાઇ (તા. ઇડર)
વસાઇ (તા. ઇડર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા  સાબરકાંઠા જિલ્લામાં આવેલા અને અરવલ્લી પર્વતમાળાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઇડર તાલુકાનું એક  ગામ છે. વસાઇ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે. વસાઈ માં ગુજરાત રાજ્ય નું એકમાત્ર કક્રેશ્વરી માતા મંદિર આવેલું છે જે ડુંગર ઉપર સ્થિત છે જેની ઉંચાઈ ૯૯ પગથિયાં ચઢીને જવાય તેટલી છે વસાઈ ના ડુંગરો માં અન્ય બીજા પણ મંદિરો આવેલા છે જેવા કે જંજરી માતા મંદિર ત્યાં આવેલ કુંડ માં ગમે તેવા દુકાળ માં પણ અવિરત પાણી ચાલુ જ રહે છે
શ્રેણી:ઇડર તાલુકો
કડીયાવાંટ
આ ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસી લોકો વસવાટ કરે છે. આ ગામ ડુંગરાળ પ્રદેશમાં આવેલું છે.
શ્રેણી:કવાંટ તાલુકો
રણકપોર
રણકપોર ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા સુરત જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૯ (નવ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા માંગરોળ તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. રણકપોર ગામમાં મુખ્યત્વે આદિવાસીઓ ઉપરાંત અન્ય લોકોની વસ્તી રહે છે. આ ગામના વ્યવસાયમાં મુખ્યત્વે ખેતી, ખેતમજૂરી અને પશુપાલન છે. આ ગામમાં ડાંગર, જુવાર, તુવર, કપાસ  તેમ જ શાકભાજી જેવાં ખેત-ઉત્પાદનોના પાક લેવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત કેટલાક ખેડૂતો પિયતની સગવડ મેળવી શેરડી, કેળાં, ડાંગર વગેરેની ખેતી પણ કરે છે. ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરીની સવલતો પ્રાપ્ય છે.
શ્રેણી:સુરત જિલ્લો શ્રેણી:માંગરોળ તાલુકો
અજમલગઢ
300px|thumb|અજમલગઢ ખાતે સ્મૃતિ-સ્તંભ અને વન-કુટિર 300px|thumb|અજમલગઢ ખાતે સ્મૃતિ-સ્તંભ ખાતે તકતી અજમલગઢ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના નવસારી જિલ્લાના વાંસદા તાલુકાના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા ઘોડમાળ ગામ નજીક આવેલ એક ડુંગર છે. અહીં બે મંદિરો (શિવમંદિર અને રામમંદિર) તથા પારસી સ્થાનક (સ્મૃતિ-સ્તંભ) પણ આવેલ છે. ચોતરફના વિસ્તારના આ સૌથી વધુ ઊંચાઈ પર આવેલ આ સ્થળ ગાઢ જંગલ વડે પણ ઘેરાયેલું હોવાને કારણે રમણીય છે. અહીંથી પશ્ચિમ દિશામાં કેલિયા બંધનું જળાશય નજરે પડે છે. હાલમાં આ ડુંગરની ટોચ સુધી નાનાં વાહન (જીપ) દ્વારા પહોંચવા માટે પાકો રસ્તો બનાવવામાં આવેલ છે.
ઇતિહાસ
આસપાસના વિસ્તારના સૌથી વધુ ઊંચાઈ પર આવેલ આ વ્યૂહાત્મક સ્થળ પહેલાંના સમયનો ઇતિહાસ ધરાવે છે. જૂના સમયમાં શિવાજીના લશ્કરના સરદારો મહારાષ્ટ્રથી સુરત આવવાના સમયે લશ્કરી દૃષ્ટિએ મહત્વના આ વ્યૂહાત્મક સ્થળે રોકાણ કરતા હોવાનો ઇતિહાસ છે. આ ઉપરાંત અહીં પારસીઓના આતશ બહેરામ (પવિત્ર અગ્નિ) પણ અહીં રાખવામાં આવ્યો હોવાનો પણ ઇતિહાસ છે.
પારસીઓ પોતાના ધર્મની રક્ષા અર્થે ઈરાનથી ભારત દેશમાં ગુજરાતના સંજાણ બંદર ખાતે ઉતર્યા હતા અને રાજા જાદીરાણાનાં રાજયમાં આશરો લીધો હતો. પવિત્ર અગ્નિની સ્થાપના બાદ સમય જતાં શાસન બદલાતાં સંજાણથી થોડે દૂર બહારોટના પહાડ ઉપર પવિત્ર અગ્નિ લઈ જવામાં આવ્યો હતો. ત્યાં પણ કટોકતી સર્જાતા પવિત્ર અગ્નિ અહીં અજમલગઢ પહાડ ઉપર વાંસદાના તે સમયના રાજા કિર્તી દેવે આશરો આપ્યો હતો. અહીં પારસીઓના આતશ બહેરામને ઈ.સ. ૧૪૦૫ થી ૧૪૪૮ દરમિયાન (૧૪ વર્ષ સુધી) રાખવામાં આવ્યો હતો. હાલમાં આ સ્થળે તેની પવિત્ર યાદગીરી રૂપે ૨૧ ફૂટ ઊંંચા સ્મૃતિ-સ્તંભની સ્થાપના કરવામાં આવેલ છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:વાંસદા તાલુકો શ્રેણી:પારસી ધર્મ
કુંદા (તા. સંતરામપુર)
શ્રેણી:સંતરામપુર તાલુકો
બીદસર
બીદસર એ ભારત દેશનાં પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા રાજસ્થાન રાજ્ય માં આવેલું ગામ છે ।
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:રાજસ્થાનાં ગામો