cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ભીંડી (તા. ખંભાળિયા)
ભીંડી (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા  દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા  ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. ભીંડી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કોઠંબા
કોઠંબા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મહીસાગર જિલ્લામાં આવેલું એક મોટું ગામ છે. આ શહેર લુણાવાડા તાલુકામાં આવેલું છે. આ ગામને મહીસાગર જિલ્લાના મુખ્ય મોટાં ગામોમાંથી એક ગણવામાં આવે છે. આ ગામ લુણાવાડા તાલુકાનું વ્યાવસાયિક, સામાજીક અને સાંસ્કૃતિક કેન્દ્ર છે. અને આ ગામમાં સિતુભાઈ નામના સરપંચ છે, જેમણે આ ગામના વિકાસ માટે ખુબ મહત્વનો ફાળો આપ્યો છે.
ભૌગોલિક
કોઠંબા. પર વસેલું છે.
નકશો
કોઠંબા
સંદર્ભો
શ્રેણી:લુણાવાડા તાલુકો
સંત તારણ
સંત તારણ કે જેઓ તારણ સ્વામી તરીકે જાણીતા છે, દિગંબર જૈન ધર્મના એક સંત હતા. તેમણે તારણ પંથની સ્થાપના કરી હતી.
જીવન
તેમનો જન્મ વિ.સં. ૧૫૦૫માં પુષ્પાવતી નગરીમાં થયો હતો. તેમના માતા વીરશ્રી અને પિતા ગઢાશાહ હતા. સંત તારણની દીક્ષા વસંત પંચમીને દિવસે સેમરખેડીમાં થઈ હતી. તેમની વિહાર ભૂમિ સૂખા નિસઇજી છે. સંત તારણની સમાધિ વિ.સં. ૧૫૭૨ ને નિસઇજી મલ્હારગઢમાં થઈ હતી. તેઓ ૧૫૧ મંડળના આચાર્ય હોવા કારણે મંડળાચાર્ય કહેવાય છે, જેમાં ૭ મુનિ, ૩૬ આર્યિકા, ૬૦ શ્રાવક, ૨૩૧ શ્રાવિકાઓનો સમાવેશ થતો હતો.
ગ્રંથ
તેમણે ૫ મતોમાં ચૌદ ગ્રંથોની રચના કરી હતી.
પુસ્તક સંદર્ભ
શ્રેણી:જૈન ધર્મ
કોઠારીયા (તા. વાંકાનેર)
કોઠારીયા (તા. વાંકાનેર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંકાનેર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોઠારીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાંકાનેર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
થોરડી (તા. ગીર ગઢડા)
એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ગીર ગઢડા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સી. એ. ભવાની દેવી
સી. એ. ભવાની દેવી
ચડાલાવડા આનંદા સુન્દરરમણ ભવાની દેવી (જન્મ 27 ઑગસ્ટ 1993, ચેન્નઈ, તામિલનાડુ)  તેમને ભવાની દેવી તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે, ભવાની દેવી ભારતીય તલવારબાજ(તલવારબાજી) છે. [9] 2018માં કૉમનવેલ્થ ગેમ્સમાં તલવારબાજી(ફેન્સિંગ)માં ગોલ્ડ મેડલ પ્રાપ્ત કરનારાં ભવાની દેવી પ્રથમ ભારતીય બન્યાં હતાં. ભારતના મહાન ક્રિકેટર [8] રાહુલ દ્રવિડના ઍથ્લીટ માર્ગદર્શક કાર્યક્રમ દ્વારા ગો-સ્પૉર્ટ્સ ફાઉન્ડેશન અંતર્ગત ભવાની દેવીને મદદ મળી હતી. [5]
વ્યક્તિગત જીવન અને પૃષ્ઠભૂમિ
ભવાની દેવીનો જન્મ તામિલનાડુનાં ચેન્નાઈમાં એક મધ્યમવર્ગીય પરિવારમાં થયો હતો. તેમના પિતા એક પાદરી અને તેમનાં માતા ગૃહિણી હતાં. [9] તેમણે શાળાનું શિક્ષણ ચેન્નાઈનાં મુરુગા ધનુષકોડી વિધાર્થિની ઉચ્ચતર માધ્યમિકમાં કર્યું હતું અને ત્યારબાદ ચેન્નાઈની જ સેન્ટ જોસેફ એન્જિનિયરિંગ કૉલેજમાં અભ્યાસ કર્યો હતો. 2004માં ભવાની દેવીને તલવારબાજીનો પરિચય તામિલનાડુની સ્કૂલ ગેમ્સમાં થયો હતો. [1]
ધોરણ-10 નો અભ્યાસ પૂર્ણ કર્યા બાદ ભવાની ભારતીય તલવારબાજી કોચ સાગર લાગુ સાથે જોડાયાં અને કેરળનાં થાલાસ્સેરી ખાતે સ્પૉર્ટ્સ ઑથોરિટી ઑફ ઇન્ડિયા (SAI)માં અભ્યાસ ચાલુ રાખ્યો. 14 વર્ષની વયે  તેમણે તુર્કી ખાતે પોતાની પ્રથમ ઇન્ટરનેશનલ ટુર્નામેન્ટમાં ભાગ લીધો હતો જ્યાં તેમને ત્રણ મિનિટ મોડા પડવા બદલ બ્લૅક કાર્ડ મળ્યું હતું. [2]
વ્યવસાયિક સિદ્ધિઓ
ભવાની દેવીએ ટીમ ઇવૅન્ટ્સમાં મેડલ જીતીને પોતાની કારકિર્દીનો પ્રારંભ કર્યો હતો. ભારતીય તલવારબાજ  (ફેન્સિંગ) ટીમે 2009માં મલેશિયામાં યોજાયેલી જુનિયર કૉમનવેલ્થ ચૅમ્પિયનશિપ, થાઇલૅન્ડમાં 2010માં ઇન્ટરનેશનલ ઓપન અને ફિલિપિન્સમાં 201૦માં કૅડેટ એશિયન ચૅમ્પિયનશિપમાં બ્રૉન્ઝ મેડલ જીત્યો હતો.
2012માં જર્સી ખાતેની જુનિયર કૉમનવેલ્થ ચૅમ્પિયનશિપમાં જ્યારે ટીમે સિલ્વર જીત્યો એ વખતે ભવાનીએ પોતાનો પ્રથમ બ્રૉન્ઝ મેડલ હાંસલ કર્યો હતો. [8]
ફિલિપિન્સમાં યોજાયેલી એશિયન ચૅમ્પિયનશિપ 2014માં તેમણે સિલ્વર સાથે ટોચનું સ્થાન પ્રાપ્ત કર્યું હતું. [૩] એશિયન ચૅમ્પિયનશિપ 2014 બાદ તેની આ સફળતાથી પ્રેરાઈને તામિલનાડુનાં તત્કાલીન મુખ્યમંત્રી જયલલિતાએ ભવાનીને યુ.એસ. માં તાલીમ માટે આર્થિક સહાય પેટે ત્રણ લાખ રૂપિયાનો પુરસ્કાર એનાયત કર્યો હતો. [4] 2014માં ઇટાલીમાં ટસ્કની કપમાં તેમણે ગોલ્ડ મેડલ જીત્યો હતો. [8]
2015માં રાહુલ દ્રવિડ ઍથ્લીટ માર્ગદર્શન કાર્યક્રમ 'ગો સ્પૉર્ટ્સ ફાઉન્ડેશન' માં 15 રમતવીરોની પસંદગી થઈ હતી જેમાં ભવાની દેવીનો પણ સમાવેશ કરાયો હતો. [5] આ જ વર્ષે તેમણે મોંગોલિયામાં અંડર -23 એશિયન ચૅમ્પિયનશિપ અને બૅલ્જિયમની ફ્લેમિશ ઓપન એમ બંને ઇવૅન્ટમાં બ્રૉન્ઝ મેડલ જીત્યો હતો. [8]
તે રેકજાવિક ખાતે યોજાયેલા વાઇકિંગ કપ 2016 આઇસલેન્ડિક આંતરરાષ્ટ્રીય ફેન્સિંગ ટુર્નામેન્ટમાં પાંચમા સ્થાને રહ્યાં હતાં. [6] 2017માં ભવાની દેવીએ આઇસલૅન્ડમાં ટર્નોઇ સૅટેલાઇટ WC તલવારબાજી સ્પર્ધામાં ગોલ્ડ મેડલ મેળવ્યો હતો. 2018માં, ભવાનીએ આ જ ઇવેન્ટમાં સિલ્વર અન બ્રૉન્ઝ મેડલ જીત્યાં હતાં. એ જ વર્ષે તેમણે કૅનબેરામાં સિનિયર કૉમનવેલ્થ તલવારબાજી ચૅમ્પિયનશિપમાં ગોલ્ડ મેડલ જીતનાર પ્રથમ ભારતીય બનીને ઇતિહાસ રચ્યો હતો. [8]
2019 માં, તેમણે ધ ટોરનોઈ સૅટેલાઇટ તલવારબાજી સ્પર્ધામાં મહિલા તલવારબાજીમાં વ્યક્તિગત વર્ગમાં સિલ્વર અને બ્રૉન્ઝ એમ બે મેડલ પ્રાપ્ત કર્યા હતા. ડિસેમ્બર 2020 સુધીમાં, તેઓ વિશ્વમાં 45મા ક્રમે છે અને તેઓ જાપાનના ટોક્યો ઑલિમ્પિક્સમાં ભાગ લેવાની ઈચ્છા ધરાવે છે. (૮)
સંદર્ભ
https://www.sportskeeda.com/fencing/tn-fencer-bhavani-battling-against-odds [1 ]
https://www.newindianexpress.com/sport/2016/apr/13/Will-a-Fencers-Sabre-Strike-Gold-923647.html [2 ]
https://www.newindianexpress.com/sport/2014/oct/13/Sword-of-Bhavani-Fetches-Asian-First-671156.html [3 ]
https://www.indiatoday.in/pti-feed/story/jaya-announces-sports-scholarship-reward-for-students-486409-2016-01-11 [4 ]
https://web.archive.org/web/20160603013614/http://www.chennainewz.com/go-sports-foundation-selected-15-athletes-for-rahul-dravid-athlete-mentorship-programme/ [5 ]
https://web.archive.org/web/20160818130247/http://newstodaynet.com/sports/chennai-fencer-bhavani-aims-2020-olympics [6 ]
https://www.bhavanidevi.com/achievements [8 ]
https://www.bhavanidevi.com/biography [9 ]
શ્રેણી:૧૯૯૩માં જન્મ
કુનરી (તા. લખપત)
ભારતના ગુજરાત રાજ્યના કચ્છ જિલ્લાના લખપત તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી, નોકરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મગ, તલ, બાજરી, જુવાર, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:લખપત તાલુકો
ગોરીયાવાડ (તા. દસાડા)
ગોરીયાવાડ (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગોરીયાવાડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દસાડા તાલુકો
કાવીઠા (તા. ધોળકા)
કાવીઠા (તા. ધોળકા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્ય ભાગમાં આવેલા અમદાવાદ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૧ (અગિયાર) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા ધોળકા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કાવીઠા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
બૃહદારણ્યક ઉપનિષદ
બૃહદરણ્યક ઉપનિષદ એ શુક્લ યજુર્વેદ સાથે જોડાયેલ એક્ ઉપનિષદ છે. વિશ્વના અતિપ્રાચીન ગ્રંથો પૈકીના એક્ એવા આ ગ્રંથમાં જીવ, બ્રહ્માંડ, અને ઇશ્વર વિષે લખવામાં આવ્યું છે. દાર્શનિક રુપે મહત્વપૂર્ણ આ ઉપનિષદ પર આદિ શંકરાચાર્ય એ પણ ટીકા (ટીપ્પણી) લખી છે. આ શતપથ બ્રાહ્મણ ગ્રંથનો એક્ ખંડ પણ છે.
બ્રાહ્મણો દ્વારા બોલવામાં આવતા અને અતિ લોકપ્રિય પુરુષસૂક્ત અને તે ઉપરાંત અશ્વમેઘ, અસતમાં સદ્દગમય, નેતિ-નેતિ વગેરે તેના મુખ્ય વિષયો છે. તેમાં ઋષિ મૈત્રેયી અને યાજ્ઞવલ્ક્ય વચ્ચેનો સંવાદ છે જે ક્રમબદ્ધ અને યુક્તિપૂર્ણ છે.
વિષય
બ્રુહદારણ્યક ઉપનિષદમાં અદ્વૈત વેદાંત અને સંન્યાસનિષ્ઠાનું પ્રતિપાદન કરવામાં આવ્યું છે. ઉપનિષદોમાં સર્વાધિક બૃહદાકાર તેના ૩ કાણ્ડ (મધુકાણ્ડ, મુનિકાણ્ડ, ખિલકાણ્ડ), ૬ અધ્યાય, ૮૭ બ્રાહ્મણ અને પ્રલંબિત ૮૩૬ પદોમાં શાંતિપાઠ 'ૐ પૂર્ણમદ:' વગેરે છે અને બ્રહ્મા તેની સંપ્રદાય પરંપરાના પ્રવર્તક છે.
શાંતિ મંત્ર
આ ઉપનિષદનોનીચે મુજબનો શાંતિપાઠ લોકપ્રિય છે:
પ્રસિદ્ધ શ્લોક
આ ઉપનિષદનો નીચે મુજબનો શ્લોક સુપ્રસિદ્ધ છે - નીચે મુજબનો શ્લોક બૃહદારણ્યક ઉપનિષદના આરંભ અને અંતમાં આવે છે-
ભાષાંતર
શ્રેણી:ભારતીય ગ્રંથો
ધ્રાંગધ્રા રેલ્વે
ધ્રાંગધ્રા રેલ્વે એ ૧,૦૦૦ મિમી (૩ ફૂટ ૩ ૩⁄૮ ઈંચ) નો ગેજ ધરાવતી ધ્રાંગધ્રા રજવાડાની ૧૯મી સદીની રેલ્વે હતી.
ઇતિહાસ
૧૯૮૯થી ૧૯૪૨ દરમ્યાન ધ્રાંગધ્રાના રાજા ઘનશ્યામસિંહજી આ રેલ્વેના માલિક હતા. આ રેલ્વે ૧૮૯૮માં ખુલ્લી મુકવામાં આવી હતી. ધ્રાંગધ્રા અને વઢવાણ વચ્ચેનો નાનો મીટરગેજ ૧૯૦૫માં ખુલ્લો મુકાયો. ૧૯૧૧ સુધી તે ભાવનગર-ગોંડલ-જુનાગઢ-પોરબંદર રેલ્વે સાથે હતી. ત્યાર પછી ૧૯૪૨ સુધી તે ભાવનગર સ્ટેટ રેલ્વે સાથે રહી. ૧૯૨૨માં આ રેલ્વેને હળવદ સુધી લંબાવાઈ હતી અને તેને કચ્છના રણના માળિયા સુધી વિસ્તારવા પરવાનગી મેળવાઈ હતી. તેના કાર્યકાળ દરમ્યાન આ રેલ્વેની કુલ લંબાઈ ૪૦ માઈલ હતી. ૧૯૪૨ પછી તે મોરબી રેલ્વે સાથે જોડાઈ અને છેવટે એપ્રિલ ૧૯૪૮માં તે પશ્ચિમ રેલ્વેમાં ભેળવી દેવાઈ.
બ્રોડગેજમાં રૂપાંતરણ
૧૯૮૪માં આ રેલ્વેને બ્રોડગેજ  (૫ ફૂટ ૬ ઈંચ -૧૬૭૬ મિમી) માં રૂપાંતરીત કરી દેવાઈ.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ગુજરાત રજવાડાની રેલ્વે શ્રેણી:સુરેન્દ્રનગર જિલ્લો
ભીમસેન જોશી
ભીમસેન જોશી હિંદુસ્તાની શાસ્ત્રીય સંગીત પરંપરાના એક ભારતીય ગાયક હતા. તેમનો જન્મ ૪ ફેબ્રુઆરી ૧૯૨૨ના રોજ ભારતના કર્ણાટક રાજ્યના ગડગ ખાતે એક કન્નડ માધવા પરિવારમાં થયો હતો. તેઓ ખયાલ પ્રકારના સંગીત તેમજ ભક્તિ સંગીત (જેમકે, ભજન અને અભંગ) માટે વિખ્યાત છે.
૧૯૯૮માં તેમને સંગીત નાટક અકાદમી અભિછાત્રવૃત્તિથી નવાજવામાં આવ્યા જે સંગીત નાટક અકાદમી દ્વારા આપતો સર્વોચ્ચ સન્માન છે. ૨૦૦૮માં તેમને ભારતના સર્વોચ્ચ નાગરિક સન્માન ભારતરત્ન વડે નવાજવામાં આવ્યા.
શરૂઆતનું જીવન
ભીમસેન જોશીના પિતાનું નામ ગુરૂરાજ જોશી હતું અને તેઓ એક શિક્ષક અને સંસ્કૃત ભાષાના નિષ્ણાત હતા. તેમણે એક કન્નડ-અંગ્રેજી શબ્દકોષ પણ લખ્યો હતો. ભીમસેન જોશીના માતાનું નામ ગોદાવરીબાઈ હતું અને તેઓ એક ગૃહિણી હતા.
સંગીતની તાલીમ
તેઓના પ્રથમ સંગીત શિક્ષક ચન્નાપ્પા કુર્તાકોટી હતા, જેમણે અનુભવી ગાયક ઈનાયત ખાનને તાલીમ આપી હતી. તેમની પાસેથી ભીમસેન જોશી ભૈરવ અને ભીમપલાસી રાગ શીખ્યા. ત્યારબાદ તેઓ પંડિત શ્યામાચાર્યના શિષ્ય બન્યા જેઓ એક બદામી ખાતે રહેતા હતા અને એક પારંપરિક ગાયક અને પુરોહિત હતા. પંડિય શ્યામાપ્રસાદે તેમને ગાયનની સાથે સાથે હાર્મોનિયમ વગાડવાની પણ તાલીમ આપી.
તેમણે નાનપણમાં અબ્દુલ કરીમ ખાનની એક ઠુમરી "પિયા બિન નહી આવત ચૈન" સાંભળી હતી જેણે તેમને સંગીતકાર બનવા પ્રેરિત કર્યા. આ સમયગાળા દરમિયાન તેમણે પંડિત સવાઈ ગાંધર્વને પણ કુંડગુલ ખાતે સાંભળ્યા. ૧૯૩૩ની સાલમાં તેઓએ ગુરુની શોધમાં ધારવાડ છોડી દીધું અને બિજાપુર જતા રહ્યા. ટ્રેનમાં સાથી મુસાફરોએ તેમને આર્થિક મદદ કરી જેના આધારે તેઓ પહેલાં ધારવાડ અને બાદમાં પૂણે પહોંચ્યા. ત્યારબાદ તેઓ માધવ સંગીત શાળામાં દાખલ થવા માટે ગ્વાલિયર પહોંચ્યા. તે શાળા ગ્વાલિયરના મહારાજાની મદદથી વિખ્યાત સરોદ વાદક હાફિઝ અલી ખાન દ્વારા ચલાવાતી હતી. તેઓએ ઉત્તર ભારતમાં યોગ્ય ગુરુની શોધમાં ત્રણ વર્ષ સુધી ભ્રમણ કર્યું. તેઓએ દિલ્હી, કોલકાતા, ગ્વાલિયર, લખનૌ અને રામપુરની મુલાકાત લીધી. આખરે, તેમના પિતાએ તેમને જલંધરમાં શોધી કાઢ્યા અને તેમને ઘરે પાછા લાવ્યા.
સવાઈ ગાંધર્વ
૧૯૩૬માં, સવાઈ ગાંધર્વ, જેઓ ધારવાડના વતની હતા તે તેમના ગુરુ બનવા સહમત થયા. ભીમસેન જોશી ગુરુ-શિષ્ય પરંપરા અનુસાર તેઓના જ ઘરમાં રહ્યા. તેમણે સવાઈ ગાંધર્વ સાથે તેમની તાલીમ ૧૯૪૦ સુધી ચાલુ રાખી.
કારકિર્દી
ભીમસેન જોશીએ પહેલું જાહેર કાર્યક્રમ ૧૯૪૧માં કર્યો ત્યારે તેઓ ૧૯ વર્ષના હતા. ૧૯૪૨માં તેમનું પ્રથમ મરાઠી અને હિન્દી ભાષીય ભક્તિસંગીત ધરાવતું આલ્બમ એચએમવી દ્વારા પ્રસ્તુત કરાયું. ૧૯૪૩માં ભીમસેન જોશી મુંબઈ ખાતે સ્થાયી થયા અને એક રેડિયો કલાકાર તરીકે જોડાયા. ૧૯૪૬માં સવાઈ ગાંધર્વના ૬૦મા જન્મદિનની ઉજવણી નિમિત્તે આયોજીત કાર્યક્રમમાં તેમણે કરેલા પ્રદર્શનથી દર્શકો તેમજ તેમના ગુરુ સૌએ તેમને વધાવી લીધા.
હિન્દુસ્તાની શાસ્ત્રીય સંગીત
જોશીના પ્રદર્શનની સંગીત વિવેચકોએ પણ ખૂબ પ્રશંશા કરી જેમકે ડેક્કન હેરાલ્ડના એસ. એન. ચંદ્રશેખરે નોંધ કરી છે કે જોશીની સ્વયંસ્ફૂર્ણા, સચોટ સંગીત, તાનની ઝડપ અને લયનું રહસ્ય તેમની સ્વરની તાલીમનો સંપૂર્ણ ઉપયોગ કરે છે. જોશી પ્રસંગોપાત સરગમ અને તિથાઈનો ઉપયોગ કરતા અને તેઓ અવારનવાર કિરાણા ઘરાનાની પારંપરિક રચનાઓ ગાતા. તેઓ હિન્દુસ્તાની શાસ્ત્રીય સંગીતના ખૂબ જ રચનાત્મક સંગીતકાર હતા. તેમના સંગીતમાં તેઓ તાલમાં અચાનક જ આશ્ચર્યજનક ફેરફાર કરી શકતા જેમ કે બોલ્તાનનો અણધાર્યો ઉપયોગ. કાળક્રમે તેઓ કેટલાક સંકીર્ણ અને ગંભીર રાગોની જ તરફેણ કરતા અને તેના પર રચનાઓ બનાવતા. તેઓ શુદ્ધ સંગીતના હિમાયતી હતા અને ક્યારેય પણ પ્રાયોગિક પ્રકારનું સંગીત ન આપતા. તેમણે એક જ વખત કાર્નેટિક સંગીતકાર એમ. બાલામુરલીક્રિષ્નન સાથેની જુગલબંધી વખતે આ પ્રમાણે કરેલું.
ભક્તિ સંગીત
ભક્તિ સંગીતમાં ભીમસેન જોશીએ કન્નડ, હિન્દી અને મરાઠીમાં ગાયેલ ભજન માટે તેઓને ખૂબ વખાણવામાં આવે છે. તેમણે રેકોર્ડ કરેલ ભક્તિસંગીત મરાઠીમાં સંતવાણી અને કન્નડમાં દાસવાણી છે.
પાર્શ્વ ગાયન
જોશીએ અનેક ચલચિત્રોમાં પાર્શ્વ ગાયન દ્વારા સ્વર આપ્યો. તેમણે બસંત બહાર (૧૯૫૬) ફિલ્મમાં મન્ના ડે સાથે અને બીરબલ માય બ્રધર (૧૯૭૩)માં પંડિત જશરાજ સાથે સ્વરાંકન કર્યું. તેમણે તનસીન (૧૯૫૮) અને આંખે (૧૯૮૫) જેવી ફિલ્મોના ગીતોને સ્વરબદ્ધ કર્યાં. આંખે ફિલ્મ માટે તેમને પાર્શ્વગાયનનો રાષ્ટ્રીય પુરસ્કાર મળ્યો. તેમણે કન્નડ ભાષાની ફિલ્મોમાં પણ સ્વર આપ્યો.
સવાઈ ગાંધર્વ સંગીત મહોત્સવ
૧૯૫૩માં તેમના મિત્ર વસંતરાવ દેશપાંડેની મદદથી તેમણે પોતાના ગુરુ સવાઈ ગાંધર્વનું ઋણ અદા કરવા સંગીત મહોત્સવનું આયોજન કર્યું. મહોત્સવનું આયોજન સવાઈ ગાંધર્વની પ્રથમ પુણ્યતિથિએ હતું. ત્યારથી આ મહોત્સવ નિયમિત રીતે ડિસેમ્બરના બીજા અઠવાડિયામાં પૂણે ખાતે યોજાય છે અને તેનું આયોજન ૧૯૫૩ થી લઈને ૨૦૦૨ સુધી ભીમસેન જોશી પોતે કરતા રહ્યા. ૨૦૦૨માં તેમણે નિવૃત્તિ લીધી. આ સંગીત મહોત્સવ સમગ્ર દેશના પ્રખ્યાત સંગીતકારો માટે ખૂબ મહત્ત્વ ધરાવે છે.
અંગત જીવન
ભીમસેન જોશીએ બે વખત લગ્ન કર્યાં હતાં. તેમના પ્રથમ લગ્ન ૧૯૪૪માં તેમના મામાના દીકરી સુનંદા હુનાગડ સાથે થયા હતા અને તેમના પ્રથમ લગ્નથી તેમને ચાર સંતાન રાઘવેન્દ્ર, ઉષા, સુમંગળા અને આનંદ પ્રાપ્ત થયા હતાં. તેમણે ૧૯૫૧માં તેમના કન્નડ નાટક ભાગ્યશ્રીના સહ કલાકાર વત્સલા મુધોલકર સાથે લગ્ન કર્યાં હતા. બોમ્બે પ્રાંતમાં હિંદુઓને એક કરતાં વધુ લગ્ન કરવાની છૂટ નહોતી તેમ છતાં તેઓ સુનંદાથી છૂટા થયા નહોતા કે છૂટાછેડા લીધા નહોતા. તેમના બીજા લગ્નથી પ્રાપ્ત સંતાનો જયંત, સુભદ્રા અને શ્રીનિવાસ છે.
માંદગી અને મૃત્યુ
ડિસેમ્બર ૩૧, ૨૦૧૦ના રોજ તેમને ન્યૂમોનિયા અને આંતરિક રક્તસ્ત્રાવ સાથે સહ્યાદ્રિ સુપર સ્પેશ્યાલિટી દવાખાનામાં લાવવમાં આવ્યા. શ્વાસમાં તકલીફને કારણે તેમને વેન્ટિલેટર આધાર આપવામાં આવ્યો. દવાખાનામાં જ તેઓને તાણ આંચકી આવ્યા અને તેમને ડાયાલીસીસ પર મૂકવામાં આવ્યા. તેમની તબિયત ટૂંક સમય માટે સુધરી અને વેન્ટિલેટર દૂર કરવામાં આવ્યું પણ ત્યારબાદ તેમની તબિયર લથડી અને તેઓનું ૨૪ જાન્યુઆરી ૨૦૧૧ના રોજ નિધન થયું. તેમની અંતિમક્રિયા વૈકુંઠ સ્મશાન પૂણે ખાતે સંપૂર્ણ રાજકીય સન્માન સાથે કરવામાં આવી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભારત રત્ન પુરસ્કારના વિજેતા શ્રેણી:સંગીત શ્રેણી:૧૯૨૨માં જન્મ
ધ્રાબાવડ (તા. ગીર ગઢડા)
એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ગીર ગઢડા તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કોટડા નાયાણી (તા. વાંકાનેર)
કોટડા નાયાણી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંકાનેર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કોટડા નાયાણી ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ભૂગોળ
શ્રેણી:વાંકાનેર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
સીતપુર (તા. મોડાસા)
શ્રેણી:મોડાસા તાલુકો
શહેરા
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાતનાં શહેરો અને નગરો શ્રેણી:પંચમહાલ જિલ્લો શ્રેણી:ગુજરાતનાં તાલુકા મથકો
ગલગોટા
thumb|મેક્સિકોના ગલગોટા. ગલગોટાનો છોડ ખૂબ ઉપયોગી છે અને સહેલાઈ થી ઉગાડી શકાય છે. આ છોડમાં ગલગોટાના ફૂલ ઉગે છે. જે સજાવટ માટે ઉપયોગી છે, આ ફૂલનો ઉપયોગ હાર કે કુદરતી સોંદર્ય માટે ઉપયોગમાં લેવાય છે. આ ફૂલ બજાર માં ખુલ્લા તથા હાર ના સ્વરૂપમાં વેચવામાં આવે છે. ગલગોટાની અલગ અલગ ઊંચાઈ અને રંગના કારણે કુદરતી સોંદર્ય વધારવામાં અગત્યનો ભાગ ભજવે છે. આ ફૂલ લગ્નમાં મંડપને સજાવવામાં પણ મહત્વનો ભાગ ભજવે છે. આ છોડની પ્રમાણ કિંમત ખૂબ જ ઊંચી છે, કેમ કે આ છોડની ખેતી બારેમાસ થાય છે. તેમજ આ ફૂલ ધાર્મિક અને સામાજિક તહેવારોમાં ખૂબ જ મહત્વ ધરાવે છે. ભારતમાં મુખ્ય આફ્રિકન અને ફ્રેન્ચ ગલગોટાની ખેતી થાય છે. આ ફૂલ ને હિન્દી ભાષા માં "ગેંડા" અને મારવાડી ભાષા માં "હંજારી ગજરાનું ફૂલ" કહેવામાં આવે છે.
ગલગોટાને અંગ્રેજીમાં મેરીગોલ્ડ કહેવામાં આવે છે. ગુજરાતીમાં તે હજારીગલ તરીકે પણ ઓળખાય છે. ગલગોટાનું સંસ્કૃત નામ સ્થુલ પુષ્પ  છે, જે ઐશ્વર્યમાં વિશ્વાસ અને વિધ્નોને દૂર કરવાની ઈચ્છાશકિતનું પ્રતિક છે. ગલગોટાનું ઉદ્ભવ સ્થાન મેકસિકો છે. જે આશરે પ૦૦ વર્ષો પહેલાં પોર્ટૂગીઝો દ્વારા આપણા દેશમાં સૌપ્રથમ વાર લાવવામાં આવેલ હતા. આ ફૂલો દેશના ગામડે ગામડે જાણીતા છે, કારણ કે ગલગોટા તેની સરળ ખેતી પધ્ધતિ, ભિન્ન ભિન્ન જમીન અને આબોહવાને અનુકુળ થવાની શકિત, આખા વર્ષ દરમ્યાન કરી શકાતી ખેતી, ફૂલોની લાંબી મોસમ, ઉત્તમ પ્રકારનાં લાંબી ટકાઉશકિત અને આકર્ષક રંગોવાળા ફૂલોને લીધે આપણા દેશમાં સૌથી વધુ લોકપિ્રય અને લોકભોગ્ય બન્યા છે. ગલગોટા તેના નારંગી અને પીળા રંગ પરનાં પ્રભુત્વને કારણે ધાર્મિક વિધિઓમાં, શણગાર, ફૂલોની સુશોભિત રંગોળી બનાવવા માટે છુટા ફૂલનાં રૂપમાં ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે. તેના ફૂલોના રંગ, કદ અને આકાર તેમજ છોડનાં કદ અને વિકાસમાં રહેલ વૈવિધ્યતાને લીધે બગીચામાં સુશોભિત ફૂલછોડ તરીકે પણ આગવું સ્થાન ધરાવે છે. શાકભાજી પાકોમાં મૂળના કૃમિ તેમજ નુકશાનકારક લીલી ઈયળને આવતી રોકે છે. વળી, ગલગોટાના ફૂલોમાં લ્યુટીન નામનો કુદરતી કલર આવેલ છે. જે ખાદ્યપદાર્થના રંગ માટે, પોલ્ટ્રી ફીડ તરીકે, ફામાર્સ્યુટીકલ તથા ટેક્ષાટાઈલ ઉદ્યોગમાં કુદરતી રંગ તરીકે પણ ઉપયોગી છે. સામાન્ય રીતે ગલગોટાની ખેતી આપણા દેશમાં મુખ્યત્વે મહારાષ્ટ્ર, કર્ણાટક, ગુજરાત, આંધ્ર પ્રદેશ, તમિલનાડુ, અને મધ્ય પ્રદેશ માં કરવામાં આવે છે.
આફ્રિકન મેરીગોલ્ડ
આફ્રિકન મેરીગોલ્ડના છોડ ૬૦ થી ૯૦ સે.મી ઉંચા, ફૂલ મોટા કદના, પીળા, નારંગી કે આછા પીળા રંગવાળા અને સારી ટકાઉશકિત ધરાવે છે. આ વર્ગમાં તેના ફૂલોના રંગ, કદ અને આકાર પ્રમાણે વિવિધ જાતો છે. જેવી કે, જાયન્ટ, ક્રાયસેન્થીમમ ચાર્મ, હનીકોમ્બ, કલાયમેકસ, તેમજ સફેદ રંગના ફૂલો ધરાવતી સ્નો બર્ડ નામની જાત પણ વિકસાવવામાં આવેલ છે. વળી, આઈ.એ.આર.આઈ. નવી દિલ્હીથી બે હાઈબ્રીડ જાતો પુસા નારંગી ગેંદા અને પુસા બસંતી ગેંદા બહાર પાડવામાં આવેલ છે જે ગુજરાતમાં પણ સફળતા પૂર્વક ઉછેરી શકાય છે.
ફૂલોનું ઉત્પાદન
ગલગોટામાં ઉત્પાદનનો આધાર તેની જાત, ઋતુ, વાવેતર પદ્ઘતિ, રોપણી અંતર અને ખાતર - પાણીની માવજત ઉપર આધાર રાખે છે. છતાં સામાન્ય સંજોગોમાં આફ્રીકન મેરીગોલ્ડ (ગલગોટા) નું ઉત્પાદન ૧ર થી ૧પ ટન પ્રતિ હેકટર લઈ શકાય છે.
શ્રેણી:છોડ
કંડોરણા (તા. ખંભાળિયા)
કંડોરણા (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કંડોરણા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખંભાળિયા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
નવાબંદર (તા. ઉના)
નવાબંદર એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શીણાવાડ (તા. મોડાસા)
શીણાવાડ (તા. મોડાસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મોડાસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. શીણાવાડ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, માધ્યમિક શાળા પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
ચાલ જીવી લઈએ! (ચલચિત્ર)
પૃષ્ઠભૂમિ
સફળ અને સાહસિક ઉદ્યોગપતિ બનવાની મહત્વકાંક્ષામાં, આદિત્ય પરીખ (યશ સોની) પોતાના જીવન સહિત તેના પિતા બિપિનચંદ્ર પરીખને (સિદ્ધાર્થ રાંદેરિયા)અવગણે છે. તેના પિતાને પોન્ટાઇન ગ્લિઓમા (મગજમાં એક પ્રકારની વધતી રહેતી ઘાતક ગાંઠ)હોવાનું નિદાન થયું. આદિત્ય તેના પિતાની અંતિમ ઇચ્છા પૂરી કરવા માટે તેમને ઉત્તરાખંડ લઈ જવા સંમત થાય છે, જ્યાં તે આકસ્મિક રીતે કેતકી મહેતા(આરોહી પટેલ) નામની એક પ્રવાસી (બેકપેકર)ને મળે છે. આ પ્રવાસ તેમને આશ્ચર્યકારક સુખ અને નિકટતાનો દર્શન કરાવતી અનુભૂતિ બની રહે છે.
નિર્માણ
આ ફિલ્મનું ચિત્રીકરણ હરિદ્વાર, ચોપ્તા અને કેદારનાથ સહિત ઉત્તરાખંડમાં વિવિધ સ્થળોએ કરવામાં આવ્યું છે.
ગીત સંગીત
આ ફિલ્મના ગીતો તેની સત્તાવાર રીલિઝ પહેલાં ઓનલાઇન લિક થયા હતા.
પ્રદર્શન
આ ફિલ્મ ભારતમાં ૧ ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૯ ના દિવસે પ્રદર્શિત થઈ હતી. ભારતમાં તેના સફળ પ્રદર્શન બાદ, તેને ૧૪ માર્ચ ૨૦૧૯ ના દિવસે ઑસ્ટ્રેલિયામાં, અને ૧૫ માર્ચ ૨૦૧૯ ના દિવસે ન્યુઝિલેન્ડ અને યુનાઇટેડ કિંગડમમાં પ્રદર્શિત કરવામાં આવી હતી. આ ફિલ્મે ૧૨ મે ૨૦૧૯ના દિવસે સિનેમાઘરોમાં ૧૦૦ દિવસ પૂર્ણ કર્યા.
બોક્સ ઑફિસ
બુકમાયશૉ નામની ઓનલાઇન ટિકિટ બુકિંગ વેબસાઇટ અનુસાર, આ ફિલ્મે તેના પ્રથમ દિવસે લગભગ inr 4400000 અને લગભગ inr 70000000 પ્રથમ અઠવાડિયામાં કમાવ્યા હતા. વ્યવસાય વિવેચક (ટ્રેડ એનાલિસ્ટ) કોમલ નાહતાના જણાવ્યા અનુસાર આ ફિલ્મ ગુજરાતી સિનેમાની સૌથી વધુ કમાણી કરનારી ફિલ્મ બની છે. બુકમાય શોએ આ ફીલ્મની કમાણી inr 350000000 થઈ હોવાનો અંદાજ લગાવ્યો હતો. ફિલ્મે ઑસ્ટ્રેલિયામાં inr 5400000 આસપાસ inr 5400000 ન્યુ ઝિલેન્ડ માં inr 900000  અને યુનાઇટેડ કિંગડમ માં inr 660000  કમાવ્યા છે.
ટીકા
ટીકાકારો દ્વારા આ ફિલ્મને મોટે ભાગે સકારાત્મક સમીક્ષા મળી છે. ટાઇમ્સ ઑફ ઈન્ડિયાની શ્રુતિ જાંભેકરે તેને ૫ માંથી ૪નું રેટિંગ આપ્યું હતું અને પટકથા, સંપાદન, છાયાચિત્રણ(સિનેમેટોગ્રાફી), સંગીત અને પ્રદર્શન માટે નિર્દેશકની પ્રશંસા કરી હતી. સૌરભ શાહે તેને ૫ માંથી ૪ રેટ કરી અને નિર્દેશન, સંગીત અને પ્રદર્શનની પ્રશંસા કરી પરંતુ છેલ્લા દ્રશ્યની લંબાઈની ટીકા કરી. મિડ-ડે ગુજરાતીએ પિતા-પુત્રના સંબંધો પર આધારિત ફિલ્મના વલણને નોંધ્યું હતું અને સકારાત્મક સમીક્ષા આપી હતી. સરજક.ઓર્ગ (Sarjak.org)માં લખતા તુશાર દવેએ તેના સંદેશ, છાયાચિત્રણ, સંગીત અને મુખ્ય કલાકારોના અભિનય માટે ફિલ્મની પ્રશંસા કરી હતી પરંતુ કેટલાક સંવાદો, ભાવનોત્તેજકતા (મેલોડ્રેમા), અરુણા ઈરાનીની કામગીરી અને છેવટના દ્રશ્યની લંબાઈની લંબાઈની ટીકા કરી હતી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી ચલચિત્ર
ચામુંડરાજ
ચામુંડરાજ (ઇસવીસન ૯૯૬-૧૦૦૮) એક ભારતીય રાજા હતા કે જેમણે હાલના ગુજરાતના ભાગ પર તેની રાજધાની અણહિલવાડ પાટણથી રાજ કર્યું હતું. તેઓ ચૌલુક્ય (જેને ચાલુક્ય અથવા સોલંકી પણ કહેવામાં આવે છે) વંશના સભ્ય હતા.
પ્રારંભિક જીવન
ચામુંડરાજ ચૌલુક્ય રાજા મુળરાજના પુત્ર હતા. રાજકુમાર તરીકે તેમના દ્વારા કરવામાં આવેલી ગ્રાંટલેખોની નોંધણી ૯૭૬ ઇસવીસનની શરૂઆતમાં કરવામાં આવી છે, જોકે તે ગાદીએ તેઓ ઘણા સમય પછી બેઠા હતા, આશરી ૯૯૬-૯૯૭ ઇસવીસનમાં.
લશ્કરી કારકિર્દી
વસ્તુપાળ-તેજપાળ પ્રશસ્તિ પરંપરાગતરીતે ચામુંડરાજની પ્રશંસા કરે છે અને દર્શાવે છે કે તેઓ પૃથ્વીને દુશ્મનોના મસ્તકથી શણગારી દેતા હતા, જો કે કોઈ દુશ્મનનું નામ લેવામાં નથી આવતું. ૧૨મી સદીના જૈન લેખક હેમચંદ્રાચાર્ય મુજબ, ચામુંડરાજે લાટ ચાલુક્યના વડા બરપ્પાને હરાવ્યા હતા, પરંતુ અન્ય લેખકો આ વિજયને તેમના પિતા મૂળરાજનો વિજય ગણાવે છે. તેથી, તેવું લાગે છે કે ચામુંડરાજે યુદ્ધમાં રાજકુમાર તરીકે ભાગ લીધો હશે.
૧૨મી સદીના વડનગરના પ્રશસ્તિ શિલાલેખ મુજબ, સિંધુરાજ નામના રાજાએ જ્યારે ચામુંડરાજની સેનાને અંતરેથી જોઈ ત્યારે તેઓ તેમની હાથીની સેના સાથે ભાગી ગયા હતા, આમ તેમણે તેમની પ્રખ્યાત ખ્યાતિ ગુમાવી દીધી હતી. આ રાજા સિંધુરાજને માળવાના રાજા તરીકે ઓળખી શકાય છે. સિંધુરાજના દરબારી કવિ પદ્મગુપ્ત મુજબ, તેણે લાટ અને વાગડના રાજ્યો પર કબજો કર્યો હતો. વાગડએ પાટણનું ખંડિયું રાજ્ય હોવાથી ચામુંડરાજ કદાચ બચાવમાં આવ્યા હશે. ૧૪મી સદીના જૈન ઈતિહાસકાર જયસિંહા સુરીએ દાવો કર્યો છે કે ચામુંડરાજે સિંધુરાજને યુદ્ધમાં માર્યા હતા. જો કે, આ દાવો પહેલાંના સ્રોતોમાં દેખાતો નથી, અને તેથી શાબ્દિક રૂપે લઈ શકાતો નથી.
અંગત જીવન
હેમચંદ્ર જણાવે છે કે ચામુંડરાજને ત્રણ પુત્રો હતા: દુર્લભરાજ, નાગરાજ અને વલ્લભરાજ. ૧૩મી સદીમાં હેમચંદ્રની કૃતિ વિશે એક ભાષ્ય લખનારા અભયતિલક જણાવે છે કે ચામુંડરાજ અનૈતિક બન્યા, જેના કારણે તેમની બહેન વચિનીદેવીએ તેમના પુત્ર વલ્લભને ગાદી પર બેસાડ્યા. તે સ્પષ્ટ નથી કે વચિનીદેવી શાસક રાજાને બદલી દેવા માટે કેવી રીતે શક્તિશાળી બની.
હેમચંદ્રના જણાવ્યા મુજબ, નિવૃત્તિ બાદ ચામુંડરાજ વારાણસીની યાત્રાએ રવાના થયા હતા. આ મુસાફરી દરમિયાન, તેમની શાહી છત્રી જપ્ત કરવામાં આવી હતી (સંભવતઃ માર્ગમાં પડેલા રાજ્યના શાસકે; કેટલાક પાછળના ઇતિહાસકારો દ્વારા તે રાજ્ય માળવા તરીકે ઓળખાય છે). પરિણામે, તેઓ ગુજરાત પાછા ગયા, અને વલ્લભને આ અપમાનનો બદલો લેવા કહ્યું. જો કે, વલ્લભ એક કૂચ દરમિયાન શીતળાના કારણે મૃત્યુ પામ્યા હતા, અને દુર્લભરાજ નવા ચૌલુક્ય રાજા બન્યા હતા. ત્યારબાદ ચામુંડરાજ નર્મદાના કાંઠે શુક્લતીર્થમાં નિવૃત્ત થયા, જ્યાં તેમનું અવસાન થયું.
મંદિરો
ચામુંડરાજે ચંદનાથ અને વાચિણેશ્વરનાં મંદિરોનું નિર્માણ અણહિલપાટક (હવે પાટણ)માં કર્યું. વાચિનેશ્વર મંદિર કદાચ તેમની બહેન વાચિનીદેવીની લાયકાત માટે બનાવવામાં આવ્યું હતું.
૧૧મી શતાબ્દીના પહેલાં ૨૫ વર્ષોમાં જે અન્ય મંદિરો બનાવવાનો તેમને જે શ્રેય આપવામાં આવે છે તેમાં ભદ્રેશ્વર જૈન મંદિર, કચ્છનો સમાવેશ થાય છે. નોંધનીય છે કે મંદિરને ૨૦૦૧ના કચ્છ ભૂકંપ પછી સંપૂર્ણ રીતે ફરીથી બનાવવું પડ્યું હતું.
સંદર્ભો
શ્રેણી:સોલંકી વંશ શ્રેણી:ગુજરાતનો ઇતિહાસ
ઘાસપુર (તા. દસાડા)
ઘાસપુર (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ઘાસપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:દસાડા તાલુકો
દેલવાડા
દેલવાડા ભારતના રાજસ્થાન રાજ્યના સિરોહી જિલ્લામાં માઉન્ટ આબુ વિસ્તારમાં આવેલું સ્થળ છે. જે તેનાં જૈન મંદિરો માટે પ્રખ્યાત છે. આ મંદિરો તેની વાસ્તુકલા અને શિલ્પ માટે ખુબ વિખ્યાત છે. દેલવાડાના મંદિરોનું બાંધકામ ૧૧મી અને ૧૩મી સદી દરમિયાન કરવામાં આવ્યું હતું.
આ મંદિરોનું બાંધકામ વિમલ શાહ દ્વારા વાઘેલા વંશના ધોળકાના મંત્રી વસ્તુપાળની મદદ વડે કરાયું હતું.
સંદર્ભ
શ્રેણી:જૈન તીર્થ
ખેરવા (તા. વાંકાનેર)
ખેરવા (તા. વાંકાનેર) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા મોરબી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા વાંકાનેર તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ખેરવા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:વાંકાનેર તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
હેમકુંડ સાહેબ
અહીં ગુરુદ્વારા શ્રી હેમકુંડ સાહેબ સુશોભિત છે. આ સ્થાનનો ઉલ્લેખ ગુરુ ગોવિંદ સિંહ દ્વારા રચિત દસમ ગ્રંથમાં આવે છે. આ કારણે શીખ ધર્મના લોકો માટે આ સ્થળનું ખાસ મહત્વ છે, જેઓ દસમ ગ્રંથને માને છે.
નામકરણ
હેમકુંડ એક સંસ્કૃત નામ છે, જેમાં હેમ ("બરફ") અને કુંડ ("વાટકી") પરથી આવેલ છે. દસમ ગ્રંથ અનુસાર આ એ જગ્યા છે, જ્યાં પાંડુ રાજાઓએ લાયક સુધારા કર્યા હતા.
માન્યતા
thumb|250x250px|હેમકુંડ સાહેબ જતા યાત્રાળુ બરફના ગ્લેશિયર પરથી પસાર થઈ રહ્યા છે|alt= અહીં પ્રથમ એક મંદિર હતું, જેનું બાંધકામ ભગવાન રામના અનૂજ લક્ષ્મણએ કરાવ્યું હતું. શીખ ધર્મના દસમા ગુરુ ગોવિંદસિંહ અહીં પૂજા-અર્ચના કરી હતી. પછીથી અહીં ગુરુદ્વારા બનાવવામાં આવ્યું. આ રમણીય મંદિરની આસપાસના બરફનાં ઊંચા શિખરોનું પ્રતિબિંબ તળાવમાં ખૂબ જ વિશાળ અને સુંદર લાગે છે. આ તળાવમાં હાથી પર્વત અને સપ્ત ઋષિઓના પર્વતોમાંથી પાણી આવે છે. એક નાનો પ્રવાહ આ તળાવમાંથી નીકળે છે, જેને હેમગંગા કહે છે. તળાવ સાથે સ્થિત લક્ષ્મણ મંદિર પણ ખૂબ જ રમણીય છે. અતિશય ઊંચાઇ કારણે દર વર્ષે લગભગ ७ મહિના અહીં તળાવમાં બરફ જામેલો રહે છે. વેલી ઓફ ફ્લાવર્સ રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન અહીંથી નજીકનું પર્યટન સ્થળ છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:ઉત્તરાખંડ શ્રેણી:યાત્રાધામ
વિઠ્ઠલભાઈ હવેલી
વિઠ્ઠલભાઈ હવેલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના વસો ખાતે આવેલી હવેલી છે. તેનું નિર્માણ ૧૯મી સદીના ઉત્તરાર્ધમાં કરવામાં આવ્યું હતું. તેમાં સુંદર નક્કાશીદાર કાષ્ઠ સ્તંભો, બારસાખ, મોભ, છત અને દરવાજાઓ સાથે ચાર માળ છે.
ઇતિહાસ
હવેલી એ રાજ્યના ૧૯મી સદીના ઉત્તરાર્ધના નાગરિક સ્થાપત્યનું ઉદાહરણ છે. તેનું નિર્માણ ૧૮૭૨માં કરવામાં આવ્યું હતું. ૧૯૯૯ થી ૨૦૦૧ દરમિયાન હવેલીનો જિર્ણોદ્ધાર કરવામાં આવ્યો હતો.
તે રાષ્ટ્રીય મહત્વનું સ્મારક (N-GJ-142) છે.
વાસ્તુકલા
હવેલી એક ચોરસ પડથાર પર બાંધેલું એક વિશાળ ભવ્ય મકાન છે. તે ચાર માળની ઇમારત છે જે કાષ્ઠસ્તંભો અને મોભથી બનેલી છે, જેની વચ્ચેની જગ્યાઓ ઇંટોથી ભરેલી છે અને દિવાલો બનાવવા માટે ચૂનાથી પ્લાસ્ટર કરવામાં આવ્યું છે. લાકડાના દરવાજા, બારીઓ અને છજાની સાથેના લાકડાને બારીક રીતે કોતરવામાં આવ્યા છે. મુખ્ય પ્રવેશદ્વાર, તેના ઝરૂખા અને થાંભલીઓ સાથેનો શેરી તરફનો અગ્રભાગ ખૂબ જ આકર્ષક રીતે કોતરવામાં આવ્યો છે. મુખ્ય પ્રવેશદ્વારની મધ્યમાં ગણેશ કોતરવામાં આવેલ છે. હવેલીનું ખુલ્લું મધ્ય પ્રાંગણ વરંડાની થાંભલીઓથી ઘેરાયેલું છે. આંગણામાં વરસાદી પાણીનો સંગ્રહ કરવા માટે ભૂગર્ભ ટાંકી છે. ભોંયતળિયે બે મોટી પરસાળ અને વિવિધ કદના તેર ઓરડાઓ છે. આંતરિક થાંભલાઓ પથ્થરના પાયા ધરાવે છે તથા કાષ્ઠ સ્તંભશિખરો અને ટેકણખાંભીઓ પર ફૂલો અને ભૌમિતિક આકારોની બારીક કોતરણી કરવામાં આવી છે. ભોંયતળિયાની જાળીવાળી બારીઓના ચોકઠા વિવિધ ભાતથી કોતરેલા છે જેમાં કૃષ્ણ અને વિષ્ણુ સહિત વિવિધ હિન્દુ દેવતાઓના ચિત્રો છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ખેડા જિલ્લો
શામપુર (તા. મોડાસા)
શામપુર (તા. મોડાસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મોડાસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. શામપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
મોરબી રેલ્વે
thumb|350x350px|મોરબી રેલ્વેની ટિકિટ ડાબી બાજુએ નીચે તરફના ખૂણે મોરબી રેલ્વે એ ૧,૦૦૦ મિમી (૩ ફૂટ ૩ ૩⁄૮ ઈંચ) નો ગેજ ધરાવતી મોરબી રજવાડાની રેલ્વે હતી.
બ્રોડગેજમાં રૂપાંતરણ
૨૦૦૧માં આ રેલ્વેને બ્રોડગેજ (૫ ફૂટ ૬ ઈંચ -૧૬૭૬ મિમી) માં રૂપાંતરીત કરી દેવાઈ હતી.
References
શ્રેણી:ગુજરાત રજવાડાની રેલ્વે શ્રેણી:મોરબી જિલ્લો
ગોહિલ વંશ
ગોહિલ વંશે ૧૨મી સદીથી ૧૯૪૮ સુધી સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારના ભાગો પર તાબેદારી અને સ્વતંત્ર શાસન કર્યું હતું. તેમનું મૂળ ગુજરાતના ગુહિલ વંશનું જાણવા મળે છે અને તેઓ લગભગ ૧૨મી સદીમાં સૌરાષ્ટ્રમાં સ્થળાંતર કરી ગયા હતા. ગોહિલોનો સૌથી પહેલો જાણીતો શિલાલેખ માંગરોળમાંથી મળી આવ્યો છે. તેઓએ પાછળથી સૌરાષ્ટ્રના પૂર્વ કિનારે પોતાના રાજ્યની સ્થાપના કરી અને આ પ્રદેશ ગોહિલવાડ તરીકે ઓળખાયો અને 1947માં ભારતની આઝાદી સુધી શાસન કર્યું. ભાવનગર, પાલિતાણા, લાઠી, વળા અને રાજપીપળાના રજવાડાઓ ગોહિલ શાસકોના હતા.
મૂળ
ગોહિલોનું મૂળ શાલિવાહન નામના રાજવંશથી મળે છે. ડી.આર. ભંડારકર, સી.વી. વૈદ્ય અને ગૌરીશંકર ઓઝા વગેરે મેડાપતા(મેવાડના)ના ગુહિલા વંશ સાથે ગોહિલોના મૂળનેે જોડે છે. ગુહિલાઓ પોતાને સૂર્યવંશી માનતા હતા.
ગોહિલોનાં શિલાલેખ
<mapframe text="ગોહિલ વંશનો ઉલ્લેેખ કરતાં અભિલેખોનાં સ્થાન" width="400" height="400" zoom="7" longitude="71.31" latitude="21.84"> {	"type": "FeatureCollection", "features": [ {			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Mangrol" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [70.12, 21.12] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Ghelana" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [70.235205, 21.2385731] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Parnala" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [71.9192815, 22.6682661] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Vartej" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [72.0527249, 21.7390152] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Halvad" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [71.18, 23.02] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Gundi" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [72.2552128, 21.613171] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Lathi" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [71.38, 21.45] } }	] }
માંગરોળ અભિલેખ
ગુહિલા ઠક્કુરા મુલુકાનો માંગરોળ પથ્થર-શિલાલેખ જૂનાગઢ નજીક માંગરોળ શહેરમાં એક પગથિયાંની દિવાલ સાથે જોડાયેલા કાળા પથ્થરના સ્લેબ પર છેદાયેલો મળી આવ્યો હતો. તે ગોહિલ વંશનો સૌથી જૂનો આલેખ છે. તે વિ.સં. 1202/સિંહ સંવત 32 (15 ઓક્ટોબર 1145 સોમવાર)ની અશ્વિન વદી 13 તારીખનો છે. તેની 25 પંક્તિઓ ઓમ નમઃ શિવાય સાથે ખુલે છે અને શિવ નું આહ્વાન કરે છે. તેમાં તે પછી જયસિંહ સિદ્ધરાજાના અનુગામી ચૌલુક્ય રાજા કુમારપાલની પ્રશંસા કરાયેલી છે. પછી તે ગુહિલા, સહારાના પરિવારનો ઉલ્લેખ છે, જે ચૌલુક્યોના સેનાપતિ હતા; તેનો સૌથી મોટો પુત્ર મુલુકા, સૌરાષ્ટ્રનો રક્ષક; તેમના નાના ભાઈ સોમરાજા જેમણે સોમનાથ ખાતે મહેશ્વર (શિવ) મંદિર બંધાવ્યું અને તેના પિતાના નામ પરથી તેનું નામ સહજીગેશ્વર રાખ્યું. આ શિલાલેખ પાશુપત શિક્ષક પ્રસર્વજ્ઞા દ્વારા રચાયેલ છે.
ઘેલાણા શિલાલેખ
આ શિલાલેખ માંગરોળ નજીકના ઘેલાણા ગામમાં કામનાથ મહાદેવના મંદિરમાંથી મળી આવ્યો હતો. વલ્લભી વર્ષ 911નો છે. તે ઠાકુર મુલૂના પુત્ર રાણક રાણા નો ઉલ્લેખ કરે છે, જેમણે ભૃગુ મઠમાં ભગવાનની પૂજા માટે આસનપટ્ટા આપ્યા હતા. તેની નકલ હવે વોટસન મ્યુઝિયમમાં સંગ્રહિત છે.
પરનાળા શિલાલેખ
આ શિલાલેખ પરનાળા ગામના જૈન મંદિરમાં ચતુર્ભુજ જૈન મૂર્તિના પગથિયાં પર મળી આવ્યો હતો. તે વિક્રમ સંવંત 1453નો છે. તેમાં ગોહિલ રાજા પ્રતાપમલ્લની પત્ની ભવલાદેવી દ્વારા મૂર્તિના અભિષેક વિશેનું વર્ણન છે.
મહુવા શિલાલેખ
ભાવનગર નજીક મહુવાના દરબારગઢ પાસે લક્ષ્મી નારાયણ મંદિરની મૂર્તિના પગથિયાંના કાળા પથ્થરના સ્લેબમાં જોડાયેલ શિલાલેખ મળ્યો છે. આ સંસ્કૃત શિલાલેખમાં કૂવો ખોદવાની જાણકારી છે અને તેમાં આ મંદિરનો ઉલ્લેખ ન હોવાથી આ લેખ અન્ય જગ્યાએથી અહીં લાવવામાં આવ્યો હશે તેવું લાગે છે. તે વિ.સં. 1500નો છે. આ શિલાલેખમાં ગોહિલ રાજા સારંગજીનો ઉલ્લેખ છે.
હળવદ શિલાલેખ
હળવદમાં 36 થાંભલાવાળા મંદિર પાસે ઊભેલા પાળિયા પરનો શિલાલેખ વિ.સં. 1722માં રાજા ગજસિંહજી માટે લડતા ગોહિલ લાખાજીના મૃત્યુની નોંધ કરે છે. તેની નજીકના પાળિયા પરના અન્ય એક શિલાલેખમાં ગોહિલ વસાજીનો ઉલ્લેખ છે, જેઓ વિ.સં. 1749 માં મહારાજા જસવંતસિંહજી માટે લડાઈમાં મૃત્યુ પામ્યા હતા.
લાઠી શિલાલેખ
લાઠીના ભીડભંજન મહાદેવ મંદિરમાં વિ.સં. 1808 ના શિલાલેખમાં ગોહિલ શ્રીસિંહજીના શાસનકાળ દરમિયાન થયેલ મંદિરના બાંધકામનો ઉલ્લેખ છે. ગણેશની મૂર્તિની શિલા પર અન્ય એક શિલાલેખમાં ગોહિલ લાખાજીના શાસન દરમિયાન થયેલાં તેના અભિષેકનો ઉલ્લેખ કરે છે.
મોહડસા
એવું કહેવાય છે કે શાલીવાહનોનાં વંશજો જોધપુર રાજ્યમાં લુણી નદીના કિનારે ખેરાગઢમાં સ્થાયી થયાં હતાં. ખેરાના છેલ્લા રાજકુમાર મોહડાસાની કનૌજના રાઠોડ શાસક જયચંદ્રના પૌત્ર સિયાજી દ્વારા હત્યા કરવામાં આવી હતી.
સેજકજી
કહેવાય છે કે મોહડાસાના પૌત્ર, સેજકજી વિ.સં. 1250 ની આસપાસ સૌરાષ્ટ્રમાં સ્થળાંતર કરીને જૂનાગઢથી શાસન કરતા ચુડાસમા રાજા મહિપાલની સેવામાં દાખલ થયા હતાં. તેમણે સાપુરની આસપાસના 12 ગામો મેળવ્યા હતાં અને તેમના વંશમાંથી જ સૌરાષ્ટ્ર અને અન્ય પ્રદેશોના ગોહિલ વંશો થયાં. એક મત અનુસાર, તે ચુડાસમા રાજા કેવતની સેવામાં દાખલ થયાં હતાં અને તેમની પુત્રી વાલમકુંવરબાના લગ્ન કેવતના પુત્ર ખેંગાર સાથે કરાવ્યા હતાં. કેવતે તેમને શાહપુર અને આસપાસના બાર ગામોની જાગીર આપી. સેજકજીના પુત્રો શાહજી અને સરનજીએ તેમની બહેન વલમકુંવરબાના હિતમાં માંડવી ચોવીસી અને અર્થીલા ચોવીસી મેળવી હતી. પાલિતાણા રાજ્ય અને લાઠી રાજ્યના શાસકો આ બે ભાઈઓનાં વંશજો હોવાનું જણાય છે. સેજકજીએ સેજકપુર નામના નવા ગામની સ્થાપના કરી અને તેની આસપાસના ઘણા ગામો જીત્યા હોવાનું કહેવાય છે.
વંશજ રાજ્યો
પાલિતાણા અને લાઠી રાજ્યોના શાસકો સેજકજીના બે પુત્રો શાહજી અને સરનજીને તેમના પૂર્વજો માને છે.
મોખડાજીનો મોટો પુત્ર ડુંગરજી ઉંડ-સરવૈયાવાડ ભાગી ગયો હતો પરંતુ તેને દિલ્હીની સેનાએ પકડી લીધો હતો. પાછળથી તેને ઘોઘાના વડા તરીકે પુનઃસ્થાપિત કરવામાં આવ્યો હતો. તેમના અનુગામી વિસોજી સિહોરના ઔદિચ્ય બ્રાહ્મણ જમીનદારોના જાની અને રાણા કુળના વિવાદમાં સામેલ હતા. જાની કુળએ વિસોજીને બોલાવ્યા હતાં જ્યારે રાણા કુળએ ગારિયાધારના કાંધોજી ગોહિલને બોલાવ્યા. વિસોજીએ કંધોજીને હરાવી સિહોર કબજે કર્યું હતું, તેની કિલ્લેબંધી કરી અને તેનેે પોતાની રાજધાની બનાવી હતી. તેમના પુત્ર ભાવસિંહજીએ 1722-23 માં ભાવનગરની સ્થાપના કરી હતી અને સિહોરથી ખસેડીને તેને તેમના રાજ્યની રાજધાની બનાવી. વળા રાજ્યની સ્થાપના 1740 માં ભાવસિંહજીના પુત્ર અખેરાજજીએ કરી હતી.
ગૌપથ બ્રાહ્મણ
ગૌપથ બ્રાહ્મણ એક્ બ્રાહ્મણ ગ્રંથ છે. જેની રચના ભારતના વૈદિકકાળમાં કરવામાં આવી હતી. તે અથર્વવેદનો એક ભાગ છે.
ગોહિલ વંશ
વંશજ રાજ્યો
સૌરાષ્ટ્રના ગોહિલવાડ પ્રદેશમાં ઘણી નાની જાગીરો ઉછરેલી હતી. આ જાગીર-રાજ્યોએ સદીઓ સુધી  શાસન ચલાવ્યું હતું. 1947માં ભારત આઝાદ થયું ત્યારે તેઓ ભારત સંધમાં ભળી ગયા હતા.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ભારતના રાજવંશ શ્રેણી:ગુજરાતનો ઇતિહાસ
નાંદરખ (તા. ઉના)
નાંદરખ એ ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ગીર સોમનાથ જિલ્લાના ઉના તાલુકામાં આવેલું ગામ છે. આ ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, બાજરો, કપાસ, મગફળી, શેરડી, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
કંચનપુર (તા. ખંભાળિયા)
કંચનપુર (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભુમી દ્વારકામાં આવેલા ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. કંચનપુર ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, તલ, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
શ્રેણી:ખંભાળિયા તાલુકો શ્રેણી:સૌરાષ્ટ્ર
અનંતનાગ જિલ્લો
અનંતનાગ જિલ્લો ભારત દેશના જમ્મુ અને કાશ્મીર નો જિલ્લો છે. અનંતનાગ જિલ્લાનું મુખ્યાલય અનંતનાગમાં છે.
સંદર્ભો
શ્રેણી:જમ્મુ અને કાશ્મીરનાં જિલ્લાઓ
વિષ્ણુ પંડ્યા
વિષ્ણુ પંડયા ગુજરાતના પત્રકાર, ચરિત્ર લેખક, કવિ, નવલકથાકાર, લેખક, રાજકીય વિશ્લેષક અને ઇતિહાસકાર છે. તેઓ ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમીના ચેરમેન છે. તેઓ રાજકારણ, ઇતિહાસ અને ઐતિહાસિક સ્થળો પર ગુજરાતી અખબારો અને સામયિકોમાં સૌથી વધુ વંચાતી કટારોમાં નિયમિત લખે છે. તેઓ પત્રકારત્વ ક્ષેત્રમાં છેલ્લા ૪૦ વર્ષો થી સક્રિય છે. ગુજરાતી દૈનિકોમાં કટાર લખવાની સાથે તેઓ વિશ્વ ગુજરાતી સમાજના જનરલ સેક્રેટરી છે.
પ્રારંભિક જીવન
તેમનો જન્મ જુનાગઢ જિલ્લાના માણાવદરમાં થયો હતો. તેમણે બહાઉદ્દીન કોલેજ, જુનાગઢ ખાતે શિક્ષણ મેળવ્યું. તેમના પિતા દક્ષિણ આફ્રિકામાં વ્યવસાય કરતા હતા, પરંતુ બીજા વિશ્વયુદ્ધ પછી ભારત પરત ફર્યા હતા. તેઓ માણાવદરમાં જિલ્લા શિક્ષણ અધિકારી હતા.
કારકિર્દી
તેમણે પોતાની કારકિર્દી સાધના સાપ્તાહિક સાથે શરૂ કરી અને તેઓ ૨૨ વર્ષની ઉંમરે તેના સંપાદક બન્યા. ભારતીય કટોકટીનો વિરોધ કરવા માટે તેમનું ઓલ ઇન્ડિયા ન્યૂઝપેપર એડિટર દ્વારા સન્માન કરવામાં આવ્યું હતું. વાણી અને અભિવ્યક્તિ સ્વાતંત્ર્ય પર નિયંત્રણનો તેમણે વિરોધ કર્યો હતો. મે ૨૦૧૭માં તેમની ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમીના ચેરમેન તરીકે નિમણૂક કરવામાં આવી હતી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:જીવિત લોકો શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્યકાર શ્રેણી:પદ્મશ્રી પુરસ્કાર વિજેતાઓ શ્રેણી:નર્મદ સુવર્ણચંદ્રક વિજેતા શ્રેણી:૧૯૪૫માં જન્મ
જીએલએસ યુનિવર્સિટી
જીએલએસ યુનિવર્સિટી એ એક ખાનગી યુનિવર્સિટી છે. જે અમદાવાદ, ગુજરાત, ભારતમાં સ્થિત છે. યુનિવર્સિટીની સ્થાપના ૨૦૧૫માં ગુજરાત લૉ સોસાયટી (GLS) દ્વારા ગુજરાત ખાનગી વિશ્વવિદ્યાલય (સંશોધન) અધિનિયમ, ૨૦૧૫ દ્વારા કરવામાં આવી હતી.
બાહ્ય કડી
શ્રેણી:અમદાવાદમાં આવેલી શૈક્ષણિક સંસ્થાઓ શ્રેણી:ગુજરાતની યુનિવર્સિટીઓ
ગોરખા જિલ્લો, નેપાળ
ગંડકી ક્ષેત્ર નેપાળના પશ્ચિમાંચલ વિકાસક્ષેત્રનું એક ક્ષેત્ર છે. આ ક્ષેત્રનું ક્ષેત્રીય મુખ્ય મથક પોખરા ખાતે આવેલું છે. ગંડકી ક્ષેત્ર ૬ જિલ્લામાં વિભાજિત કરવામાં આવેલું છે. ગંડકી ક્ષેત્રને વિભિન્ન સભ્યતાઓના વિશિષ્ટ સ્થળના રૂપમાં લેવામાં આવે છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:ગંડકી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
ઉન્નત પ્રૌદ્યોગિકી રક્ષા સંસ્થાન
ઉન્નત પ્રૌદ્યોગિકી રક્ષા સંસ્થાન (Defence Institute of Advanced Technology) ભારતમાં સંરક્ષણ તકનીકી શિક્ષણમાં અગ્રણી સંસ્થાન છે. આ સંસ્થાનું વિત્ત-સંચાલન સંરક્ષણ સંશોધન અને વિકાસ સંગઠન, સંરક્ષણ મંત્રાલય, ભારત સરકાર હેઠળ છે. આ સંસ્થા પુણે, મહારાષ્ટ્રના ખડકવાસલા બંધ નજીક "ગિરિનગર" વિસ્તારમાં આવેલી છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:યુનિવર્સિટી
અગ્નિકુંડમાં ઊગેલું ગુલાબ
અગ્નિકુંડમાં ઊગેલું ગુલાબ એ ૧૯૯૨માં પ્રકાશિત થયેલું મહાદેવભાઈ દેસાઈનું જીવનચરિત્ર છે, જેના લેખક એમના જ પુત્ર નારાયણ દેસાઈ છે.
પુસ્તક
મહાત્મા ગાંધીના હનુમાન અને ગણેશ તરીકે ઓળખાતા ગાંધીજીના અંગત સચિવ મહાદેવભાઈના જન્મથી અવસાન પર્યંતનાં, એટલે કે ૧૮૯૨થી ૧૯૪૨ સુધીના તેમનાં જીવનનું ૪ ખંડો અને ૪૪ પ્રકરણોમાં વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. પુસ્તકના કુલ ચાર ખંડ છે જેનાં શીર્ષક છે: પ્રસ્તુતિ, પ્રીતિ, દ્યુતિ અને આહુતિ. શરૂઆતમાં ‘સ્મૃતિ’ શિર્ષકથી લખેલું મહાદેવભાઈના અંતનું પ્રકરણ અત્યંત લાગણીસભર છે. આ પ્રકરણ ગાંધીજી અને મહાદેવભાઈ વચ્ચેના સ્નેહસેતુનો ખયાલ છે. આ ગ્રંથમાં ઠેકઠેકાણે મહાદેવભાઈનાં લખાણો સીધેસીધાં મૂકવામાં આવ્યાં છે. આને કારણે અપાયેલા પ્રસંગ વિશે મહાદેવભાઈનું લખેલું વર્ણન જ વાંચવા મળે છે. પુસ્તકના અંતે મૂકાયેલાં પરિશિષ્ટ ‘મહાદેવભાઈની જીવનયાત્રા’ અને ‘મહાદેવભાઈની અક્ષરસંપદા’ સંદર્ભ તરીકે ઘણાં ઉપયોગી છે.
"મહાદેવભાઈની ડાયરી કહેવાય મહાદેવભાઈની, પણ એમાં રજમાત્ર જીવનવિગત મહાદેવભાઈની ન જડે! એટલે મારે મહાદેવભાઈ બીજે જ ખોળવા પડયા!"
પુરસ્કારો
આ પુસ્તકને ૧૯૯૪નો સાહિત્ય અકાદમી પુરસ્કાર-ગુજરાતીનો શ્રેષ્ઠ ગુજરાતી પુસ્તકનો ખિતાબ મળ્યો હતો. આ પુસ્તકને અન્ય સાહિત્યિક-સાંસ્કૃતિક સંસ્થાઓ દ્વારા પણ સન્માન આપવામાં આવ્યું છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગુજરાતી સાહિત્ય શ્રેણી:પુસ્તક
અનંત
અનંત (Infinity) એટલે કે જેનો કોઇ અંત જ નથી તે. તેને ∞ સંજ્ઞાથી લખવામાં આવે છે. આ ગણિત અને દર્શનોનો એક વિષય છે. એક એવી રાશી કે જેની કોઇ સીમા જ ન હોય તેને અનંત તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. પ્રાચીનકાળમાં આ વિષય પર લોકોએ તરેહ-તરેહના વિચારો રજૂ કર્યા છે.
પરિચય
ગણિતીય વિશ્લેષણમાં પ્રચલિત 'અનંત'નો પ્રકાર આ રીતે પ્રયોજવામાં આવે છે:
જો ચ કોઇ ચર છે અને ફ(ય) કોઇ યનું ફલન છે અને ચર ય કોઇ સંખ્યા ક તરફ અગ્રેસર થાય છે ત્યારે ફ (ય) આ રીતે વધતો જ જાય છે કે તે પ્રત્યેક સંખ્યા ણથી મોટો થઇ જાય છે અને મોટો જ રહે છે. પછી ભલે ણ કેટલો પણ મોટો આંકડો હોય.ત્યારે કહેવામાં આવે છે કે ય=ક માટે ફ (ય)ની સીમા અનંત છે.
પ્રાચીન ભારતીય ગ્રંથોમાં અનંત
ભારતીય ગ્રંથોમાં ઘણા જ પ્રાચીનકાળ, વૈદિકકાળથી જ અનંતની સંકલ્પનાનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. તે સમયના ભારતના લોકો અનંતના મૂળભૂત ગુણોથી પરિચિત હતા. અનંત માટે અન્ય શબ્દો પૂર્ણમ, અદિતિ, અસંખ્યત જેવા શબ્દો પણ પ્રયોજવામાં આવ્યા છે. યજુર્વેદમાં અસંખ્યતનો ઉલ્લેખ છે.
ઇશોપનિષદમાં આ વાક્ય છે - અહીં 'पूर्णस्य पूर्णमादाय पूर्णमेवावशिष्यते' એ સમજાવે છે કે અનંતને અનંતથી ગુણવામાં આવે તો શેષ અનંત જ આવે છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ગણિત શ્રેણી:તત્વજ્ઞાન
ગુરુદ્વારા બંગલા સાહેબ
thumb|ગુરુદ્વારા બંગલા સાહેબ ગુરુદ્વારા બંગલા સાહેબ દિલ્હી શહેર ખાતેના સૌથી વધુ મહત્વના ગુરુદ્વારાઓ પૈકીનું એક છે. આ ગુરુદ્વારા તેના સુવર્ણજડિત ગુંબજ આકારના શિખરથી ઓળખાય છે. તે નવી દિલ્હીના બાબા ખડગસિંહ માર્ગ પર ગોલ માર્કેટ, નવી દિલ્હી નજીક આવેલ છે.
આ ગુરુદ્વારા મૂળ એક બંગલો હતો, જે જયપુરના મહારાજા જયસિંહનો હતો. શીખોના આઠમા ગુરુ હરકિશન સિંહ અહીં પોતાના દિલ્હી પ્રવાસ દરમિયાન રહ્યા હતા. તે સમયે અહીં શીતળા ‍(સ્મોલ પોક્ષ) અને કોલેરાનો રોગચાળો ફેલાયો હતો. ગુરુ મહારાજે તે મહામારીના દર્દીઓ માટે તેમના આવાસમાંથી પાણી અને અન્ય સુવિધાઓ ઉપલબ્ધ કરાવી હતી. હવે તે જળ સ્વાસ્થ્યવર્ધક, આરોગ્યવર્ધક અને પવિત્ર માનવામાં આવે છે અને વિશ્વભરમાં શીખો દ્વારા લઈ જવામાં આવે છે. આ ગુરુદ્વારા હવે શીખો અને હિન્દુઓ માટે એક પવિત્ર તીર્થ છે.
શ્રેણી:દિલ્હી શ્રેણી:યાત્રાધામ
ઉધમપુર જિલ્લો
ઉધમપુર જિલ્લો ભારત દેશના જમ્મુ અને કાશ્મીર રાજ્યનો જિલ્લો છે. ઉધમપુર જિલ્લાનું મુખ્યાલય ઉધમપુરમાં છે.
શ્રેણી:જમ્મુ અને કાશ્મીરનાં જિલ્લાઓ
ગો, ડોગ. ગો! (ટેલિવિઝન શ્રેણી)
'ગો, ડોગ. ગો!' એ કોમ્યુટર એનીમેટેડ, યારી-દોસ્તી દર્શાવતી, રમુજી, સાહસ ટેલિવિઝન શ્રેણી છે. આ શ્રેણી ડ્રીમવર્કસ એનિમેશન ટેલિવિઝન અને વાઇલ્ડબ્રેન સ્ટુડિયો દ્વારા નિર્માણ કરવામાં આવી હતી.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ધારાવાહિક
સ્યાંગજા જિલ્લો, નેપાળ
સ્યાંગજા જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા ગંડકી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક સ્યાંગજા ખાતે આવેલું છે.
ગંડકી ક્ષેત્ર નેપાળના પશ્ચિમાંચલ વિકાસક્ષેત્રનું એક ક્ષેત્ર છે. આ ક્ષેત્રનું ક્ષેત્રીય મુખ્ય મથક પોખરા ખાતે આવેલું છે. ગંડકી ક્ષેત્ર ૬ જિલ્લામાં વિભાજિત કરવામાં આવેલું છે. ગંડકી ક્ષેત્રને વિભિન્ન સભ્યતાઓના વિશિષ્ટ સ્થળના રૂપમાં લેવામાં આવે છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:ગંડકી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
કાળુભાર ટાપુ (તા. ખંભાળિયા)
કાળુભાર ટાપુ (તા. ખંભાળિયા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લામાં આવેલા ખંભાળિયા તાલુકામાં આવેલો ટાપુ અને ગામ છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ખંભાળિયા તાલુકો શ્રેણી:ટાપુ
કારગિલ જિલ્લો
કારગિલ જિલ્લો ભારત દેશના જમ્મુ અને કાશ્મીર રાજ્યનો જિલ્લો છે. કારગિલ જિલ્લાનું મુખ્યાલય કારગિલમાં છે.
શ્રેણી:જમ્મુ અને કાશ્મીરનાં જિલ્લાઓ
શ્રીનગર જિલ્લો
શ્રીનગર જિલ્લો ભારત દેશના જમ્મુ અને કાશ્મીર રાજ્યનો જિલ્લો છે. શ્રીનગર જિલ્લાનું મુખ્યાલય શ્રીનગરમાં છે.
રાઠવા
રાઠવા આદિવાસીઓ મૂળ અલીરાજપુર જિલ્લાના ભીલ આદિવાસીઓના છે, આ લોકો અલીરાજપુરથી જ ગુજરાત પ્રદેશમાં ગયા છે. છોટા ઉદેપુરમાં રાઠવા આદિવાસીઓની વધુ વસ્તી છે અને આ શહેરના છેલ્લા રાઠવા રાજા કાલિયા ભીલ હતા, જે ઇ.સ. ૧૪૮૪માં માર્યા ગયા હતા.
સાયરા (તા. મોડાસા)
સાયરા (તા. મોડાસા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના ઉત્તર પૂર્વ ભાગમાં આવેલા અરવલ્લી જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૬ (છ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા  મોડાસા તાલુકામાં આવેલું એક  ગામ છે. સાયરા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, બાજરી, કપાસ, દિવેલી તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.માઝમ સિંચાઇ યોજનાનો બંધ (ડેમ) સાયરા નજીક બાંધવામાં આવેલો છે.
શ્રેણી:મોડાસા તાલુકો
મનાંગ જિલ્લો, નેપાળ
મનાંગ જિલ્લો દક્ષિણ એશિયા સ્થિત આવેલા નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૧૪ પ્રાંતો પૈકીના એક એવા ગંડકી પ્રાંતમાં આવેલા કુલ ૫ (પાંચ) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક તેમજ નેપાળ દેશમાં આવેલા કુલ ૭૫ (પંચોતેર) જિલ્લાઓ પૈકીનો એક જિલ્લો છે. આ જિલ્લાનું વહીવટી વડું મથક ચામે ખાતે આવેલું છે.
ગંડકી ક્ષેત્ર નેપાળના પશ્ચિમાંચલ વિકાસક્ષેત્રનું એક ક્ષેત્ર છે. આ ક્ષેત્રનું ક્ષેત્રીય મુખ્ય મથક પોખરા ખાતે આવેલું છે. ગંડકી ક્ષેત્ર ૬ જિલ્લામાં વિભાજિત કરવામાં આવેલું છે. ગંડકી ક્ષેત્રને વિભિન્ન સભ્યતાઓના વિશિષ્ટ સ્થળના રૂપમાં લેવામાં આવે છે.
આ પણ જુઓ
શ્રેણી:નેપાળ શ્રેણી:ગંડકી પ્રાંત શ્રેણી:નેપાળના જિલ્લાઓ શ્રેણી:નેપાળની ભૂગોળ
ગિરા ધોધ
thumbnail|ગિરા ધોધ, વઘઇ ગિરા ધોધ ડાંગ જિલ્લામાં બે અલગ અલગ સ્થળો પર તેમ જ અલગ અલગ નદી પર આવેલા જળધોધ છે.
બાહ્ય કડીઓ
શ્રેણી:ડાંગ જિલ્લો શ્રેણી:જોવાલાયક સ્થળો શ્રેણી:ભારતના જળધોધ
ઓખા મંડળ સ્ટેટ રેલ્વે
ઓખામંડળ સ્ટેટ રેલ્વે એ ૧,૦૦૦ મિ.મી. (૩ ફૂટ ૩ ૩⁄૮ ઈંચ) નો ગેજ ધરાવતી ઓખામંડળની ૧૯મી સદીની રેલ્વે હતી. આ રેલ્વે ૩૭ માઈલ (૬૦ કિ.મી.) જેટલી લાંબી હતી.
ઇતિહાસ
આ રેલ્વેને ઓખામંડળ રજવાડાના ખર્ચે બાંધવામાં આવી હતી. કુરંગા અને અર્થારા વચ્ચેની લાઈનને ૧૯૧૩માં પરવાનગી મળી ગઈ હતી. પરંતુ પ્રથમ વિશ્વ વિગ્રહને લીધે ૧૯૧૮ સુધી આ લાઈન પર કાર્ય શરૂ થયું ન હતું.
ઈ.સ. ૧૯૨૧માં ગાયકવાડસ્ બરોડા સ્ટેટ રેલ્વે (GBSR)એ ઓખામંડળ રેલ્વેના વ્યવસ્થાપનનું કાર્ય હાથમાં લીધું. ૧૯૨૨માં કુરંગા ઓખા રેલ્વે શાખા ખુલ્લી મુકવામાં આવી અને તેને ઓખા પોર્ટ ટ્રસ્ટ રેલ્વે સાથે જોડી દેવામાં આવી.
ઈ.સ. ૧૯૨૩માં ઓખામંડળ રેલ્વેનું સંચાલન અને વ્યવસ્થાપન જામનગર એન્ડ દ્વારકા રેલ્વેને સોંપવામાં આવ્યું. સૌરાષ્ટ્રના રજવાડાઓની વિવિધ રેલ્વે સેવાઓને વિલિન કરીને ૧૯૪૮માં સૌરાષ્ટ્ર રેલ્વેની સ્થાપના કરવામાં આવી. તે સાથે આ રેલ્વેને પણ સૌરાષ્ટ્ર રેલ્વેમાં વિલિન કરી દેવામાં આવી.
સંદર્ભ
શ્રેણી:ગુજરાત રજવાડાની રેલ્વે શ્રેણી:જામનગર જિલ્લો
ગેડીયા (તા. દસાડા)
ગેડીયા (તા. દસાડા) ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના સૌરાષ્ટ્ર વિસ્તારમાં આવેલા સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૧૦ (દસ) તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા દસાડા તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. ગેડીયા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે ઘઉં, જીરુ, મગફળી, બાજરી, ચણા, કપાસ, દિવેલા, રજકો તેમ જ અન્ય શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર, આંગણવાડી, બૅન્ક તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
અહીંનું કાળીયાઠાકરનું મંદિર પ્રખ્યાત છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:દસાડા તાલુકો
ગંજબાસૌદા
ગંંજબાસૌદા અથવા બાસૌદા મધ્ય પ્રદેશના વિદિશા જિલ્લામાં આવેલું એક નગર છે.
સંદર્ભ
શ્રેણી:મધ્ય પ્રદેશ
નેપાળ
નેપાળ ભારત અને ચીન થી ઘેરાયેલો દેશ છે. વિશ્વનું સૌથી ઉંચું શિખર માઉન્ટ એવરેસ્ટ (સગરમાથા) નેપાળમાં આવેલું છે. ઇ.સ. ૨૦૦૮ સુધી નેપાળ જગતનું એકમાત્ર હિન્દુ રાષ્ટ્ર હતું. એના નાના માપ પ્રમાણે ઘણું બહુભાષિક અને બહુસાંસ્કૃતિક છે. નેપાલની રાજધાની કાઠમંડુ છે. અહી હિન્દુ અને બૌદ્ધ ધર્મમાં લોકો માને છે. બૌદ્ધ ધર્મનો પ્રચાર સમ્રાટ અશોકથી થયો. નેપાળમાં ગૌતમ બુદ્ધનો જન્મ લુમ્બિનીમાં માયાદેવી મંદિર પાસે થયો હતો. સીતાજીનું જન્મસ્થાન મિથિલા નેપાળમાં આવેલુ છે.