cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
आंगोद
वीज
२४ वरां वीज पुरवण घरगुती कामाखा तीर हुनाळ्यांत (एप्रिल-सप्टेंबर) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण घरगुती कामाखातीर हिवाळ्यात (ऑक्टोबर-मार्च) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण शेतकामाखातीर हुनाळ्यांत (एप्रिल-सप्टेंबर) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण शेतकामाखातीर हिवाळ्यात (ऑक्टोबर-मार्च) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण वेपाराविशी कामाखातीर हुनाळ्यांत (एप्रिल-सप्टेंबर) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण वेपाराविशी कामाखातीर हिवाळ्यात (ऑक्टोबर-मार्च) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण सगळ्यांखातीर हुनाळ्यांत (एप्रिल-सप्टेंबर) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण सगळ्यांखातीर हिवाळ्यात (ऑक्टोबर-मार्च) दर दीसा उपलब्ध आसा.
भारतीय चित्रपट
भारतांत चलत्चत्रपटाची सुरवात १८९६ त जाली. चित्रदीपाचो उपेग करून १८८९-९० च्या सुमाराक श्रीकृष्ण चरित्रांतल्या कांय प्रसंगांचो चलत्चित्रपट मदनराव माधवराव पितळे केल्लो. जुलय १८९६ त, हरिश्चंद्र सखाराम भाटवडेकर उर्फ सावेदादा चलत्चत्रपटाचो उदय १८९६ त जालो, तरीकूय भारतांत ताची सुरवात १९१२ त जाली. ऑगस्ट १९१२ त, दादासाहेब फाळके हाणें भारतांत ‘रोपटधाची वाढ हो सुमार १५ मी. चो लघुपट चित्रित केली. उपरांत १९१२-त, दादासाहेबान ‘राजा हरिश्चंद्र' हो सुमार १,१२८ मी. चित्रपट मुंबय शारांत नेिर्माण जालो; तो मराठी भाशेत आशिल्लो. ताणे केले. दादासाहेब फाळके हाका भारतीय चित्रपटसृश्टीचो जनक अशे मानतात. ताणे १९१७ मेरेन १३ लघुपट धरून १७ चित्रपट सादर केले. ह्याच काळांत अनंत परशुराम करंदीकर, एस्. एन्. पाटणकर आनी व्ही. पी. दिवेकर हांणीय कांय मूकपट तयार केले. १९१२ त, नारायण चित्रे, पुरुषोत्तम टिपणीस, दत्तात्रय दाबके, बुकबाईडर जोशी, रामराव 'पुंडलिक' हो कथापट तयार केली. १९१७ त, दादासाहेब फाळके हाचो वामन आपटे, माया शंकर भट्ट, एल्. बी. पाठक, माधवजी जेसिंग आनी भागाक घेवन १९१७ त, फाळके फिल्माचे ‘हिंदुस्थान फिल्म कंपनी'त रुपांतर केले आनी फुडे हे कंपनीवरवों १०० मूकपट तयार केले. वामन श्रीधर आपटे हाणे, मद्रासाक मूकपट खूब चलतात हें पळोवन थंय एक चित्रपट-वितरण कार्यालय उगडलें.
वर्ग:देवनागरी पानां
ಸತ್ಮಾಂತಾಂ
I Believe - Nicene Creed
ಸತ್ಮಾಂತಾಂ ದೆವಾಕ್, ಸರ್ಪದವೆದಾರ್ ಬಾಪಾಕ್, ಸರ್ಗಾ ಆನಿ ಪೃಥುಮೆಚ್ಯಾ ರಚ್ಣಾರಾಕ್. ಆನಿ ಜೆಜು ಕ್ರಿಸ್ತಾಕ್, ತಾಚ್ಯಾ ಎಕ್ಲ್ಯಾಚ್ ಪುತಾಕ್ ಆಮ್ಚ್ಯಾ ಸಂಯಾಕ್. ತೊ ಪವಿತ್ರ್ ಆತ್ಮ್ಯಾ ವರ್ವಿಂ ಗರ್ಬಿಂ ಸಂಭ್ವಲೊ. ಆಂಕ್ವಾರ್ ಮಾರ್ಯೆ ಥಾವ್ನ್ ಜಲ್ಮಲೊ, ಪಂಸ್ ಪಿಲಾತಾ ಖಾಲ್ ತಾಣೆಂ ಕಶ್ಟ್ ಸೊಂಸ್ಲೆ, ತಾಕಾ ಖುರ್ಸಾರ್ ಜೊಡ್ಲೊ ತೊ ಮೆಲೊ ಆನಿ ತಾಕಾ ನಿಖೀಪಿಲೊ,
ತೊ ಮೆಲ್ಲ್ಯಾಂ ಮದೆಂ ದೆಂವ್ಲೊ, ತಿಸ್ರ್ಯಾ ದಿಸಾ ಮೆಲ್ಲ್ಯಾಂತ್ಲೀಯ್ ಜಿವಂತ್ ಜಾಲೊ. ಸರ್ಗಾರ್ ಚಡ್ಲೊ, ಸರ್ವಪದವೆದಾರ್ ದೆವಾ ಬಾಪಾಚ್ಯಾ ಉಜ್ವ್ಯಾಕ್ ಬಸ್ಲಾ, ಥುಯಿಂ ಥಾವ್ನ್ ಜಿವ್ಯಾಂ ಆನಿ ಮೆಲ್ಲ್ಯಾಂಚಿ ಮನ್ಸುಬಿ ಕರುಂಕ್ ಯೆತ್ಲೊ. ಸತ್ಮಾಂತಾಂ ಪವಿತ್ರ್ ಆತ್ಮ್ಯಾಕ್. ಕಾಥಲೀಚ್ ಪವಿತ್ರ್ ‌ಸಭೆಕ್, ಭತ್ಕಾಂಚೊ ಎಕ್ತಾರ್, ಪಾತ್ಕಾಂಚೆಂ ಭೊಗ್ಸಣೆಂ, ಕುಡೀಚೆಂ ಜಿವಂತಪಣ್, ಸಾಸ್ಣಾಚೆಂ ಜಿವಿತ್.
English translations
The Apostles' Creed (Latin: Symbolum Apostolorum or Symbolum Apostolicum), sometimes titled Symbol of the Apostles, is an early statement of Christian belief, a creed or "symbol".n ot in the sense that the word "symbol" has in modern English, but in the original meaning of the word, derived from "Latin symbolum, sign, token, from Greek σύμβολον, token for identification (by comparing with its counterpart), from συμβάλλειν, to throw together, compare"
Catholic Church
The Catechism of the Catholic Church gives the following English translation of the Apostles' Creed. In its discussion of the Creed, the Catechism maintains the traditional division into twelve articles, the numbering of which is here added to the text.
I Believe - Nicene Creed
ಆಮೆನ್
English translations
he Apostles' Creed was based on Christian theological understanding of the Canonical gospels, the letters of the New Testament and to a lesser extent the Old Testament. Its basis appears to be the old Roman Creed known also as the Old Roman Symbol. Because of the early origin of its original form, it does not address some Christological issues defined in the Nicene and other Christian Creeds. It thus says nothing explicitly about the divinity of either Jesus or of the Holy Spirit.
ಪಳೆಯಾತ್
वर्ग:ರೊಮನ್ ಕಾಥ್ಲಿಕ್ ಆಂಚಿಂ ಮಾಗ್ಣಿಂ वर्ग:ಕನ್ನಡ್ ಪಾನಾಂ
Catholic Church
The English text used in the Mass of the Roman Rite since 2011 is:
मादिग
राज्यांतलीं एक जात. मादिग हें नांव मातंग ह्या शब्दाचो अपभ्रंश आसुयें अशें एक मत आसा. जंबू ऋषी हो आपलो मूळ पुरस आशिल्ल्याचें ते सांगतात. ल्यान तांकां जांबव हें नांव मेळ्ळा. ह्या लोकांक मातंग ,चामार ,पदजातियवरूअशींय नांवां आसात. पयलीं कानडा प्रदेशांत मातंग नांवाचो वंश राज्य करतालो, ह्याच वंशांतले मादिग लोक आयुंये अशें एक मत आसा.
मादिग लोकांत जायतीं कुळां वा बेडगू आसात. तांचे एकाच कुलांत लग्नसंबंद जायनात.
मादिक दादल्यांचो परंपारीक भेस म्हणजे कमरेक एक वस्त्र गुठलायतात, सदरो घालतात आनी माथ्याक पागोटें बांदतात. तांच्यो बायलो साडी न्हेसतात पूण पोलको घालीनात. हे गाय, म्हस,बोकडयो, मेंढ्यो हांचें मास खातात आनी ताडी पितात. मारम्म, मासनम्म, मातंगी वा महालक्ष्मी ह्या देवतांक हे लोक भजतात. दिवाळेक ते महालक्ष्मीक बोकडे, कोंबयो बळी दितात. मारम्म दिवतेचो ते वर्सुकी उत्सव करतात आनी तिका जनावरां बळी दितात. तांच्यो कांय आनीकूय ग्रामदेवता आसात, तांकांय ते जनावरां बळी दितात. उदिसलम्म नांवाच्या ग्रामदेवेतेकूय ते रेडो बळी दितात.
मादिग लोक कन्नड वा तेलुगू भास उलयतात. ह्या भाशांवयल्यानूच तांचे कन्नड मादिग आनी तेलुगू मादिग अशे दोन मुखेल भेद जाल्यात. तांच्यांत परस्पर लग्नां जायनात. कन्नड मादिगांचे परतून तनिगे बुव्वडवरू,हेडिगे बुव्वडवरू आनी मोर बुव्वडरू अशे तीन पोटभेद आसात. तेलुगू मादिगांचे तले बुव्वमुवल्लू, बुव्वमुवल्लू आनी मोर बुव्वमुवल्लू अशे तीन पोटभेद आसात. लग्नाच्या वेळार न्हरो-व्हंकल, थीळी, पांटलो वा सूपहातूंतल्या किदयांत जेवण करतात. ताचेवयल्यान द पडल्यात. हेभायर मादिगांचे आनी डाक्कलोरू अशेय भेद आसात. जांबव शाखेचे लोक मादिगांचे गुरू आसून, तांचे मठ आसात.ते आंगार लिंग धारण करतात. कपलाक भस्म आनी चंदन लायतात. हे लोक पांचालांकडे भिक्षा मागतात. डाक्कलोरू हे भटके आसून, तांकां अस्पृश्य मानतात.
हे जातींत विधवालग्नां जातात. विधवा बायलेक आपल्या घोवाच्या नात्यांतल्या दादल्यावांगडा लग्न करपाक मेळना. ह्या लग्नांतूय देज दिवंचें पडटा.
लग्न न्हवऱ्यागेर जाता. यजमान वा एकाद्रो जाण्टो मनीस लग्नांत पुरोयतपण करता. लग्नाउपरांत न्हवरो -व्हकल आनी तीन सवायशिणी बायलो केळीच्या पानाचेर दवरिल्ल्या थाळयेंतल्या ,पांटल्यांतल्या वा सुपांतल्या शीत- गोडाची पुजा करतात आनी सगळेजाण साद म्हूण खातात. जातींल्या सगळ्या लोकांक जेवण घालतात. तेन्ना न्हवऱ्याकडच्या लोकांनी सगळ्यांक ताडी दिवकूच जाय असो नेम आसा.
सादारणपाणान हे लोक मडें पुरतात. मडें मसंडेंत व्हरतना मडयाची तकली गांवावटेन करतात. तशें केलें ना जाल्यार कितदेंयतरी संकट येता.
ह्या लोकांत चलयांक बसमी म्हूण देवीक ओंपपाची चाल आसा. कांय कुटुंबांनी सगळ्यांत व्हडले चलयेक बसमी करतात. कांय खेपे आवय-बापूय संकश्टावेळार तशी आंगवण करतात. बसवी जाल्ले चलयेक होलेय दादलो सोडून खंयच्याय दादल्यांवांगडा सहवास करपाक मेळटा.
ह्या लोकांची पंचायत आसता. पंचायतीचे वतीन लोकांची झगडीं सोडयतात. मादिग लोकांचे खूब गट आसता. तांकां कट्टेमणी अशें नांव आसा. कट्टेमणीच्या मुकेल्याक दोड्ड यजमान वा पेड्ड अशें म्हण्टात. ताच्या हातासकयल्ल्या अधिकाऱ्याक चिक्क् यजमान म्हण्टात. लग्नांत ताका पुरायतपण मेळटा.
बायल बाळांत जातकच सव्या दिसा सटीची पुजा करतात. सुयेर धा दीस पाळटात. एका म्हयन्यान भुरग्याचें नांव दवरतात.
अशी तांची समजूत आसा. मडें पुरतकच सगळेजाण न्हंयचेर वचून पांय धुतात. उतराधिकारी मात न्हाता. तिसऱ्या दिसा मसंडेंत वचून मृतात्म्याक अन्न आनी उदक दितात. तशेंच पुरिल्ल्या जागयार मेल्ल्या मनशाची प्रतीमा काडून, तिच्या मुखार बोकडो वा कोंबो दितात. तीन दीस सुतक पाळटात. धाव्या दिसा कलशपूजन करून जातींतल्या लोकांक जेवण घालतात. हे लोक श्राध्द करीनात. पूण चैत्रांतल्या पाडव्याक, विनायकी चवथ, उमाशेक ते समाधीची पुजा करतात.
चल्याचो बापूय चलयेक मागणी घालतात. चलयेच्या बापायन ह्या लग्नाक परवानगी दिल्यार ओप्पू विळय नांवांचो एक सुवाळो करतात. हो एके तरेचो साकरपुडोच आसता.
संदर्भ
वर्ग:देवनागरी पानां
ह्या लोकांत चलयांक बसमी म्हूण देवीक ओंपपाची चाल आसा. कांय कुटुंबांनी सगळ्यांत व्हडले चलयेक बसमी करतात. कांय खेपे आवय-बापूय संकश्टावेळार तशी आंगवण करतात.
हे लोक चामड्याची जोतीं आनी हेर वस्तू तयार करतात. कांय खेपे ते राखण्याचें काम करतात. धुवपा -पसपाचेंय ते काम करतात. कांय मादी लोक शेती करतात.