cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
जुआवं परमाणें जेजू क्रिस्ताचें शुभवर्तमान
जेजू जिवंतपण आनी जिवीत
१७ जेजू पावलो तेदनां, लाजाराक फोंडांत घाल्यार चार दीस जाल्ले. १८ बेतानिया जेरुजाल्याक लागींच आसलें, सुमार तीन किलोमेतरांची वाट. १९ आनी जायते जुदेव मारताक आनी मारयेक, तांच्या भावा पासत, पाचारुंक आयलेले. २० जेजू येता म्हण आयकून, मारता ताका मेळूंक गेली पूण मारीया घरान्त बसून रावली. २१ मारतान जेजूक म्हणलें: "सायबा, तूं हांगासोर आसलोय जाल्यार, म्हजो भाव मरचो नासलो. २२ आनी आजून पोरयान तूं देवा लागीं मागशी तितलेंय देव तुका दितलोच म्हण हांव जाणं". २३ जेजून तिका म्हणलें: "तुजो भाव नव्यान जिव जातलो". २४ मारतान ताका परत म्हणलें: "तो निमाण्या दिसा, जिवंतपणांच्या समयार, नव्यान जिवंत जातलो म्हण हांव जाणं. २५ जेजून तिका परतीपाळ केलो: "जिवंतपण आनी: जिवीत हांवूच. जो कोण म्हजेर विस्वास दवरता, तो मेलयी जाल्यार जिव आसतलो २६ आनी जो कोण जिव आसा आनी म्हजेर विस्वास दवरता तो सासणाक मरचोना. हें तूं सत्मानताय?" २७ तिणें ताका म्हणलें: "हय, सायबा, संवसारांत येवनचो आसलो तो क्रिस्त देवाचो, पुत तो तुंच म्हण हांव सत्मानतां
जेजू रडता
२८ अशें म्हणतच, ती आपले भयणींक आपोंवक गेली, आनी तिका ल्हुवान म्हणलें: "गुरूजी हांगा आसा आनी तुका सोदता". २९ हें आयकून, ती रोकडीच उठली आनी ﻿ सरशीं गेली. ३० जेजू आजून ग्रामांत पावंक नासलो, पुण मारता ताका मेळ्लेली ﻿ आसलो. ३१ तिका घरान्त बुजवण दिताले ते जुदेव, मारीया वेगींच उठता आनी भायर वेता तें पळेवन, ती फोंडा सरशीं रडूंक वेता म्हण चिंतून, तिचे पाटल्यान गेले. ३२ जेजू आसलो थय पावतच, ताका पळेवन मारीया ताच्यां पायां पडली; तिणें म्हणलें: "सायबा, तुं हांगा आसलो जाल्यार म्हजो भाव मरचो नासलो". ३३ मारीया आनी तिचे सांगातीं आयलेले ते जुदेव रडताले ते पळेवन, जेजू भव खंतीभरीत जावन, आपुण-उय सगळच थरथरलो. ३४ ताणें विचारलें: "ताका तुमी खय घाला?" ताणीं ताका सांगलें: "सायबा, ये आनी पळे". ३५ जेजू रडलो. ३६ देखून जुदेवांनी म्हणलें: "पळेयात, हो ताचो कीतलो मोग करी!" ३७ पूण तांचे भितरल्यां थोड्यांनीं म्हणलें: "ताणें कुरड्याचे दोळे उगडले, तर ताच्यान हाका मोर्नांतलो निवारुंक जाय नासलो?"
जेजू लाजाराक पुनर्जिवंत करता
३८ तेदनां नव्यान खंतिचो हुस्कार सोडून जेजू समाधी-शीं पावलो; ती एक धोल कशी आसली आनी तिच्या तोंडार एक फातर ओडलेली. ३९ जेजून म्हणलें: "फातर कुशीन काडात". मेल्ल्याचे भयणीन मारतान ताका म्हणलें: "सायबा, ताका चार दीस जाले, आतां ताका घाण मारतेली". ४० जेजून तिका सांगलें: "तुं विस्वास दबरशी जाल्यार देवाची म्हंया देखतेलीयी म्हण हांवें तुका सांगूंक नां?" ४१ म्हणतच ताणीं फातर कुशीन काडून दवरली. तेदनां दोळे वयर लावन जेजून म्हणलें: "बापा, म्हजें आयकलेंय देखून तुजे उपकार आठयतां. ४२ म्हजें सदांच आयकताय म्हण हांव जाणं आसलों, पूण हांगा आसलेल्यां पासत हांव असो उलयलां, तुनवें म्हाका धाडलाय म्हण ताणीं सत्मानच्याक". ४३ हें म्हणतच तो व्हडल्यान असो उलयलो: "लाजार, भायर सोर!" ४४ मेलोलो तो भायर आयलो, ताचे हात आनी पाय फालीयांनीं बांदलेले, आनी ताचें तोंड रूमालान पांगुरलेलें. जेजून तांकां सांगलें: "ताचे बांदपास सोडात, ताका वचूं-दी
सानएद्रीन जेजूक मारुंक थाराव घेता
४५ ताणें केलेलें तें पळेवन, मारिये-शीं आयलेले त्यां जुदेवांतल्यां जायत्यां जाणांनी ताचेर विस्वास थेवलो. ४६ पूण तांचे भितरल्यां काय जाणांनीं फारीजेवां-शीं वचून जेजून केलेलें तें तांकां कळयलें. ४७ म्हणतच परोम-यादनिकांनी आनी फारीजेवांनी आपली सभा भरली. ताणीं म्हणलें: "हो मनीस जायत्यो खुणा करुन दाखयता. आमी कितें करतांव? ४८ आमी ताका असोच सोडलो जाल्यार सगलो लोक ताचेर विस्वास धरतलो, आनी रोमी अदबिकारी येवन आमच्या देवमंदीराचो आनी आमचे पर्जेचो भस्म करतेले". ४९ तांचे मदलो एकलो कायफास नाहवाचो, त्या वरसाचो परं-यादनीक आसलो ताणें तांकां म्हणलें: "तुमी कायच समजनांत. ५० सगळ्या राष्ट्राचो भस्म जावनचे परस, परजे पासत एकलो मेल्यार अदिक बरें म्हण समजचनांत". ५१ हें ताणें आपल्याच मनांतलें म्हणलें नां; पूण त्या वरसाचो परं-यादनीक कसो ताणें अशें भाकीत केलें, कि जेजू परजे पासत मरचो आसलो, ५२ आनी न्हयच परजे पासत पूण देवाच्यां आयस-पयस शिंपडलेल्यां भुरग्यांक जमा करुन एक करच्याक ५३ त्या दिसा थावन ताका जिवेशीं मारुंक ते येवजिताले. ५४ देखून जेजू जुदेवां मदें उग्टेपणीं भोंवनां जालो, पूण थैसोरलो भायर सरुन अरण्या लागीं आसलेल्या प्रांतांत, ऑफरायम नांवाच्या शारांत गेलो आनी थय आपल्यां शिसां बरोबर रावलो. ५५ जुदेवांची पासकांची परोब लागीं पावलेली. आपली शुदी करच्याक जायतो लोक गांव-गांवां थावन जेरुजाल्याक गेल्लो. ५६ ते जेजूक सोदताले, आनी देवमंदीरांत एकामेकाक म्हणताले: "तुमकां कितें दिसता? तो परबेक येतलो कि नां?" ५७ ताका धरचे खातीर परं-यादनिकांनी आनी फारीजेवांनी असो हुकूं घाल्लो, कि जेजू खय आसा तो कोणाक खोहर आसत जाल्यार आपणांक तें कळोवनचें.
१२. मारीया जेजूक माखता
१२:१ पासकांचे परबेक सो दीस आसात म्हणल्यार, जेजू बेतानयेक आयलो; ताणें मेलेल्यांतलो जिवंत केल्लो तो लाजार हांगा रावतालो. २ थय जेयण केलें; मारता परामस करताली आनी ताचे बरी जेवणाक बसलेल्यां मदें लाजार आसलो. ३ असल जतामानशेचें चड मलाचें एक रात-भर परमळीत तेल घेवन, जेजूचे पाय माखले आनी आपल्यां केंसांनी ते पुसले, आनी तेलाच्या दमदमीत परमळान घर भरलें. ४ तेदनां ताच्यां शिसां मदलो एकलो, ताचो घात घेतलो आसलो तो, जुदास इस्कार्यत, हाणें म्हणलें: ५ "हें तेल तिन'शीन देनारांक विकून, ते दुडू दुर्बळांक दियं नजो आसले?" ६ ताका दुर्बळांचें पडलेले म्हण न्हय, पूण तो चोर आसलो देखून ताणें तशें म्हणलें; ताचे लागीं पंगतीची गांट आसताली देखून, तांतूंत घालताले तें तो आपणाक काडी. ७ जेजून म्हणलें: "तिका किमार करूं नाकात, म्हाका पुरपाच्या दिसाक तिणें हो परमल सांबाळचो आसलो. ८ दुबळे सदांच तुमचे मदें आसात, पूण हांव तुमचे मदें सदांच आसचोनां
जुदेव लाजाराक मारुंक करतात
९ जेजू थय आसा म्हण जुदेव लोकांतल्यांज आयत्यां जाणांक कळ्लें. म्हणतच ते थय आयले, जेजूकूच पळेवंक म्हण न्हय, पूण ताणें मेलेल्यांतलो जिवंत केल्ल्या लाजाराक-उय पळेवनच्याक. १० म्हणून परं- यादनिकांनीं लाजाराक-उय जिवेशीं मारचो म्हण थारायलें, ११ कित्याक ताका लागून जायते जाण जुदेव तांकां सोडून जेजूचेर विस्वास थेवताले.
जेरुजाल्यांत जेजूचो जैतिवंत प्रवेस
१२ दुसऱ्या दिसा परबेक आयलेल्या जायत्या लोकान जेजू जेरुजाल्याक आयला म्हण आयकलें. १३ माडांचीं चुडतां घेवन ताका मेळूंक तो लोक भायर सोरलो आनी अशी बोब मारुंक लागलो, "जय! जय! सर्वेस्पोराचे नांवीं येता तो,﻿ राजा सोदैव!" १४ आनी जेजूक एक इहान-शें गाडूं मेळ्लें आनी ताचेर तो बसलो; पवित्र पुस्तकांत अशें बरोवन आसलें: १५ "सियनाचे धुवे, भियेवं नाका; हो पळे तुजो राजा येता, गाडवाच्या पोराचेर बसून येता!" १६ ताचे शिस पयलीं ह्यो वस्तु समजलेनांत; पूण जेदनां जेजू म्हंयेवंत जालो, तेदनां ताचे विशीं अशें बरोवन आसलें म्हण आनी ताका अशें केल्लें म्हण तांकां उगडास आयलो. १७ लाजाराक फोंडांतलो भायर आपयलो आनी ताका जिवंत केलो तेदनां जेजू-शीं आसलो तो लोक बाचे विशीं गोवाय दितालो. १३ ह्याच पासत लोकाची व्हडली उरपंज ताका मेळूंक भायर सरली: जेजून ही खुणा केल्ली म्हण ताणीं आयकल्लें. १९ तेदनां फारीजेवांनी एकामेकाक म्हणलें: "पळेलें मूं? आमचें कायच चलोना; आखो संवसार ताचे पाटल्यान चल्
काय विदेशी जेजूचें दर्शण मागतात
२० परबेच्या समयार, देवाक भजूंक आयलेल्यां मदें थोडे ग्रेग आस्ते. २१ गालीलेयांतल्या बेत्सायदेचो फिलिप, हाचे सरशीं येवन ताणीं अशी मागणी केली: "सायबा, आमी जेजूक पळेवंक सोदतांव". २२ फिलिपान वचून आंदरेक सांगलें: आंदरेन आनी फिलिपान बरोबर जेजूक सांगलें. २३ आनी जेजून तांकां परतीपाळ केलो: "मनषाचो पुत म्हंयेवंत जावनेबो वेळ पावलो. २४ हांव तुमकां सत सांगतां, गोंवाचो कोणो जमनीर पडून मरनां जाल्यार, तो तसोच उरता; पूण मरत जाल्यार जायतें पिक दिता. २५ जो कोण आपल्या जिवाचो मोग करता, तो आपलो जीव इबाड करता; आनी जो कोण ह्या संवसारांत आपल्या जिवाचो ﻿ करता, तो आपलो जीव सासणाच्या जिविताक सांबाळता. २६ कोण-उय म्हजी सेवा करता जाल्यार, ताणें म्हजो पाटलाव करूंक जाय, आनी जय हांव आसां थय म्हजो सेवक-उय आसतलो. कोण-उय म्हजी सेवा करित जाल्यार, म्हजो बाप ताका मान दितलो".
जेजू आपल्या मरणाची खबर करता
२७ "आतां म्हजेर आकांत आयला. हांव कितें म्बणूं! बापा, ह्या वेळांतलो म्हाका निवार, अशें म्हणूं? नां, ब्याच पासत हांव ह्या वेळाक पावलां. २८ बापा, तुज्या नांवाक म्हंया जोडून घे". तेदनां एक सर्गींचो ताळो आयलो: "हांवें म्हज्या नांवाक म्हंया जोडून घेतल्या आनी परत म्हंया जोडून घेतलों". २९ लागीं आसलेल्या लोकान हो ताळो आयकलो आनी म्हणलें: गडगडो मारला". दुसऱ्यांनी म्हणलें: "एक देवदूत ताचे कडे उलयला". ३० जेजून परतीपाळ केलो: "हो ताळो म्हजे पासत न्हय, तर तुमचे पासत गाजला. ३१ आतां संवसाराची मनसुबी करचो वेळ; आतां ह्या संवसाराचो अधिकारी भायर पडतलो. ३२ आनी जेदनां म्हाका जमनी वेलो उंच उभारतीत, तेदनां सगळ्यां मनशांक ओडून हाडतलों". ३३ अशें म्हणून आपुण कसले तरेचें मरण भोगचो आसलो, तें ताणें दाखोवन दिलें. ३४ लोकान ताका जाबाब दिलो: "क्रिस्त सदांकाल जिव आसतलो म्हण आमी शास्त्रांतलें आयकलां. मनषाच्या पुताक उबारूंक जाय म्हण तुं कसो सांगताय तर? मह'षाचो पुत कोण?" ३५ जेजून तांकां म्हणलें: "आनिंक यलोच वेळ तुमचे सवें उजवाड आसा. उजवाड आसतानां चलत रावात, नां तर तुमी काळकाक सांपड्तेल्यात; काळोकांत चलता तो आपुण खय वेता तो नकळो. ३६ तुमकां उजवाड आसतानां उजवाडाचेर विस्वास धरात, आनी तुमी उजवाडाचीं भुरगीं जातेल्यात"
जुदेवांचो अविस्वास
अशें सांगून, जेजू तांचे सरशीलो गेलो आनी लिपलो. ३७ जरी ताणें इतल्यो खुणा तांचे हुजिर केल्ल्यो, तरी ताणीं ताचेर विस्वास थेवलोनां; ३८ इजायास प्रवाद्यान सांगून दवरलेलें तें घडोन येवनच्याक, हें अशें जालें; ताणें म्हणलेलें तें अशें: "सर्वेस्परा, आमचो, निरप कोणें मानून घेतला? आनी सर्वेस्पोराची सक्ती कोणाक दखल जाल्या?" ३९ खरेंच तांच्यान सत मानूंक जालेंना, कित्याक म्हलयार अशेंय ﻿ सांगून दवरलेलें: ४० "तांचे दोळे ताणें कुरडे केल्यात, आनी तांचें काळीज दारूण केलां: अशें आपल्यां दोळयांनीं तीं पळेवनचीनांत, तीं आपल्या मनांत समजचिंनांत, तीं म्हजे-शीं परतून येवनचींनांत, आनी हांव तांकां बरीं करचोनां". ४१ जेजूची म्हंया देखली तेदनां ताचे संबंदीं इजायास असो उलयलो. ४२ तरी आसतानां अधिकाऱ्यांतल्यां जायत्यां जाणांनी ताचेर विस्वास दवरलो, पूण ते हें भायल्यान दाखय नासले, कित्याक तांकां फारीजेवांची भिरांत आसली आनी आपणांक देवस्थानांतले भायर घालतीत म्हण ते भियेताले; ४३ काराण, देवाचे शेबासके-वन मोन'अशांचे शेबासकेची ते अदिक पर्वा करताले
जेजूच्या उतरा परमणे मन-सुबी
४४ जेजून व्हडल्यान म्हणलें: "म्हजेर विस्वास थेवता तो म्हजेरूच न्हय, बगर म्हाका पाटयला ताचेर विस्वास थेवात. ४५ आनी म्हाका पळेता तो म्हाका पाटयला ताका पळेता. ४६ हांव संवसारांत उजवाड कसो आयलां; देखून म्हजेर विस्वास दवरता तो काळोकांत उरचोनां. ४७ कोण-उय म्हजीं उतरां आयकलयांत आसतानां तीं पाळीनां जाल्यार, हांव ताचेर खास्तिचें फर्मण मारीनां, कित्याक संवसाराचेर खास्तिचें फर्मण मारच्याक हांव येवंक नां, पूण संवसाराचें तारण करूंक आयलां. ४८ म्हाका लेखीनां आनी म्हजीं उतरां मानून घेनां, ताची मनसुबी करतलो कोण एकलो आसा; जें उतर हांव उलयलां तेंच निमाण्या दिसा ताची मनसुबी करतेलें. ४९ कित्याक म्हजेच अस्टंगीं हांव उलोवंक नां; बगर हांवें कितें सांगचें आनी कितें उलोवनचें तें म्हाका पाटयला त्या बापान म्हाका फर्मायलां. ५० आनी ताचो हुकूम सासणाचें जिवीत म्हण हांव जाणं. देखून हांव उलयतां जाल्यार, जें बापान म्हाका सांगलां तितलेंच हांव उलयतां
१३. जेजू शिसांचे पांय धुता
१३:१ पासकांचे परबे आदीं, जेजू ह्या संवसारांतलो भायर सरुन बापा-शीं वेचो आपलो वेळ पावलो म्हण जाणो आसलो. ताणें संवसारांत आसलेल्यां आपलयांचो मोग केल्लो, पूण आतां सोपूर्णायेन तांचो मोग करुन दाखयलो. २ तांचें रातचें जेवण चलतालें. सिमांवाचो पुत जुदास इस्कार्यत, हाच्यान ताचो घात घेवनचो म्हण देवचारान मनांत घाल्लें. ३ बापान सगळें आपल्या हातांत दिलां, आपुण देवा थावन आयला आनी देवा-शीं वेता म्हण जाणो जावन, ४ जेजू जेवणावयलो उठलो, आनी आपलें आवरण काडून आपल्या पेंकटाक ताणें एक रूमाल बांदलो. ५ उपरांत, एका तस्तांत उदक अतोवन तो शिसांचे पाय धुंवक लागलो, आनी आपणाक बांदलोलो त्या रूमालाक ते पुसूंक लागलो. ६ तो सिमावं फॅदरू सरशें गेलो; पॅदरून ताका म्हणलें: "संया, तूं म्हजे पाय धुताय?" ७ जेजून ताका परतीपाळ केलो: "हांव करतां तें तुका आतां समजनां, पूण मागीर समजतेलें". ८ पॅदरून ताका म्हणलें: "म्हजे पाय धुंवक हांव तुका कदींच ﻿नां". जेजून ताका परतून म्हणलें: "हांव तुका धुयनां जाल्यार, म्हज्या वांगडा तुका कायच आसचेंना. ९ सिमावं पॅदरून परतीपाळ केलो: "तशेरा जाल्यार, संया, म्हजे पायच न्हय, बगर म्हजे हात आनी म्हजी तकलीय धु'. १० जेजून ताका म्हणलें: "न्हाला ताणें फकत पाय धुल्या पुरो: तो सगळच नितळ आसा; तुमी तर नितळ आसात, पूण सगळे नांत". ११ आपणाचो घात कोण घेतलो आसलो तें तो जाणो आसलो; त्या पासत ताणें म्हणलें: "सगळे तुमी नितळ नांत". १२ तांचे पाय धुवन जातच, आपलीं आंगवस्त्रां घालून, जेसू आपले स्वातेर परतून आयलो. ताणें म्हणलें: "हांवें तुमकां कितें केलां तें तुमी समजल्यात मूं? १३ तुमी म्हाका गुरू आनी समी म्हणतात; आनी तुमी सारकें उलयतात, कित्याक हांव खरेंच गुरू आनी समी. १४ म्हणतच, तुमचो समी आनी गुरू जावन-उय, हांवें तुमचे पाय धुले जाल्यार, तुमींय एकामेकाचे पाय धुंवक जाय. १५ हांवें तुमकां देख दिल्या: हांवें तुमकां केलां तशेंच तुमींय करचें. १६ हांव तुमकां सत सांगतां, आपल्या धनयावन चाकर व्हड न्हय; तशेंच कोण पाटयलोलो आपणाक पाटयला ताच्य-वन व्हड न्हय. १७ हें जाणो जावन, तुमी तें करशात जाल्यार, तुमी सुभागी! १८ हांव तुमची सगळ्यांची खबर करिनां; कोणाक हांवें विंचून काडल्यात ते हांव जाणं; पूण पवित्र पुस्तकांतलें हें उतर पाळोन येवंक जाय: जो म्हजे बरोबर जेवणाक बसला, ताणेंच म्हजेर खोंट उबारल्या. १९ हें घडचे आदीं हांव तुमकां आतां सांगतां, तें घडोन येतेलें तेदनां हांवूच तो म्हण तुमी सत्मानच्याक. २० तुमकां सत सांगतां: हांव धाडतां ताका कोण-उय मानून घेता जाल्यार, तो म्हाका मानून घेता: आनी म्हाका मानून घेता तो म्हाका पाटयला ताका मानून घेता".
नवी आदन्या
३१ तो भायर व्यतोच, जेजून म्हणलें: "आतां मनषाच्या पुताक म्हंया मेळ्ली आनी ताचे सवें देवाक म्हंया मेळ्ली. ३२ देवाक ताचे सवें म्हंया मेळ्ली जाल्यार देव-उय ताका आपणा सवें म्हंया दितलो, आनी रोकडोच ताका म्हंयेवंत करतलो. ३३ म्हज्या सुपुरल्यां भुरग्यांनो, आनिंक थोडोच वेळ तुमचे सांगातीं आसां. तुमी म्हाका सोदतेल्यात; आनी जशें हांवें जुदेवांक म्हणलां, तशें हांव आतां तुमकांय सांगतां: 'जय हांव वेतां थय तुमी आतां येवंक शकनांत'. ३४ एक नवी आदन्या तुमकां दितां: एकामेकाचो मोग करात: हांवें तुमचो मोग केला, तसोच तुमीय एकामेकाचो मोग करात. ३५ एकामेकाचो मोग करशात जाल्यार, तुमी म्हजे शिस म्हण सगळ्यां मनसांक कळते
पॅदरूचे नाकारणेचें भाकीत
३६ सिमावं पॅदरून ताका म्हणलें: "सायबा, तूं खय वेताय?" जेजून परतीपाळ केलो: "हांव वेतां थय तूं आतां येवंक शकनाय, पूण मागीर येतलय". ३७ पॅदरून ताका विचारलें: "सायबा, कित्याक हांव तुजे पाटल्यान आतां येवंक शकनां? तुजे पासत हांव म्हजो जीव दिंवक तयार!" ३८ जेजून जाबाब दिलो: "हय? म्हजे पासत तूं जीव दिंवक तयार आसाय? हांव तुका सत सांगतां, कोंब्यान साद घालचे आदीं, तीन पावटी तूं म्हाका नाकारतलय".
१४. बापा-शीं वचपाची वाट जेजू
१४:१ "तुमचें काळीज उचांबळ जावं नये; जसो तुमी देवाचेर विस्वास दवरतात तसो म्हजेर-उय दवरात. २ म्हज्या बापाच्या घरान्त पुस्कोळ स्वात आसात; अशें न्हय आसलें जाल्यार, हांव तुमकां स्वात तयार करूंक वेतां म्हण तुमकां सांगतलों आसलों? ३ आनी वचून तुमकां स्वात तयार केल्या उपरांत, हांव नव्यान येतलों आनी तुमकां म्हजे-शीं व्हरतलों; अशें, जय हांव आसां, थय तुमीय आस्तेल्यात. ४ आनी जय हांव वेतां, ती वाट तुमी जाणत". ५ तोमासान ताका म्हणलें: "सायबा, तूं खय वेताय तें आमी नकळोंव तर वाट कशी जाणो जातेल्यांव?" ६ जेजून ताका जाप दिली: "वाट, सत आनी जिवीत हांवूच; कोणूच बापा-शीं वचनां बगर म्हजे वरवीं. ७ तुमकां म्हजी अळोख आसली जाल्यार, म्हज्या बापाची अळोख तुमकां आस्तेली आसली; आतांच्यान तुमी ताका अळखतात आनी तुमीं ताका देखला". ८ फिलिपान ताका म्हणलें: "सायबा, आमकां बाप दाखय: इतलेंच आमकां पुरो". ९ जेजून ताका परतीपाळ केलो: "फिलिप, इतलो वेळ तुमचे सांगातीं आसां, आनी आजून तुमी म्हाका अळखूंक नां? जो कोण म्हाका पळेता, तो म्हज्या बापाक पळेता; आमकां बाप दाखय', अशें तुज्यान कशें म्हणूं येता? १० हांव बापा सवें आसां आनी बाप म्हजे सवें आसा म्हण तूं सत्मानीनाय? जीं उतरां हांव तुमकां सांगतां तीं हांव म्हजेच अस्टंगीं उलयनां; पुण म्हजे सवें आसा तो बाप आपलीं कर्तुत्वां कैर्त आसा. ११ म्हजें सत्मानून घेयात: हांव बापा सवें आसां, आनी बाप म्हजे सवें आसा; कर्तुत्वांक लागन तरी सत्मानात. १२ हांव तुमकां सत सांगतां: जो कोण म्हजेर विस्वास धरता, तो हांव करतां तीं कर्तुत्वां आपुण-उय करतलो, आनी तांचे परस श्रेश्ट कर्तुत्वां करतलो, कित्याक हांव बापा-शीं वेतां. १३ तुमी म्हज्या नांवान मागशात तितलेंय हांव करतलों, आनी अशी पुता सवें बापाक म्हंया मेळतेली; १४ तुमी कितेंय म्हजे नांवीं मागशात जाल्यार हांव तें करतलों.
जेजू पवित्र आत्मो भासायता
१५ तुमी म्हजो मोग करतात जाल्यार, म्हज्यो आदन्या सांबाळतेल्यात. १६ आनी हांव बापा कडे मागतलों आनी तो तुमकां आनिंक एक शॅराती दितलो आनी हो तुमचे सवें सदांकाल आसतलो. १७ तच तो सताचो, आत्मो, संवसार ताका घेवंक शकनां, कित्याक संवसार ताका पळेनां आनी ताका अळखयी नां; पुण तुमी ताका अळखतात, कित्याक तो तुमचे सांगातीं रावतलो आनी तुमचे भितर आसतलो. १८ हांव तुमकां अनाथ कशे सांडचनां; पुण तुमचे-शीं येतलों. १९ आनिंक थोडोच वेळ आसा आनी संवसार म्हाका आनिंक देखचोनां, पूण तुमी म्हाका देखतेल्यात कित्याक हांव जिव आसां आनी तुमीय जिवे आस्तेल्यात. २० हांव म्हज्या बापा सवें आसां आनी तुमी म्हजे सवें आसात आनी हांव तुमचे सवें आसां म्हण त्या दिसा तुमकां कळतेलें. २१ म्हज्यो आदन्या घेता आनी पाळता तच म्हजो मोग करता; आनी म्हजो मोग करता ताचो म्हजो बाप मोग करतलो, आनी हांव ताचो मोग करतलों आनी ताका म्हजी अळोख दितलों". २२ जो इस्कार्यत न्हय त्या जुदासान ताका म्हणलें: "सायबा. तूं संवसाराक तुजी अळक ﻿ पुण आमकां दितलय, हें अशें कितें?" २३ जेजून ताका परतीपाळ केलो: "कोण म्हजो मोग करता जाल्यार, म्हजें उतर सांबाळतलो, आनी, म्हजो बाप ताचो मोग करतलो, आनी आमी ताचे थाय येतेलेवं आनी ताचे सवें थिकाण करतेलेवं. २४ म्हजो मोग करिनां तो म्हजीं उतरां सांबाळीनां; आनी जें उतर तुमी आयकतात तें म्हजें न्हय, पूण म्हाका पाठयला त्या बापाचें. २५ तुमचे मदें आसतानां, हांवें तुमकां ह्यो गजाली सांगल्यात. २६ पुण बाप म्हजे नांवीं तुमकां शॅराती द्थाडतलो, तो पवित्र आत्मो तुमकां सगळें शिकयतलो आनी हांवें तुमकां सांगलां तें सगट तुमच्या मनांत हाडतलो. २७ शांती तुमकां दवरतां; म्हजी शांती तुमकां दितां; संवसार दिता तशी हांव ती तुमकां दिनां. तुमचें काळीज उचांबळ व भेजूड जावं नये. २८ हांव वेतां आनी हांव तुमचे-शीं येतां, अशें हांवें तुमकां सांगलां, म्हण तुमीं आयकलां. तुमीं म्हजो मोग केल्य जाल्यार हांव बापा सरीं वेतां म्हण तुमी संतसभरीत जातेले आसल्यात, कित्याक बाप म्हजे-वन व्हड. २९ हें घडोन आयल्या उपरांत तुमी विस्वास दवरच्याक आतां हें घडचे आदीं हांवें तुमकां सांगलां. ३० आनिंक तुमचे लागीं चड हांव उलोवनचोनां. ह्या संवसाराचो अधिकारी येवनचो जालो; म्हजे वयर ताका कसलीच पदवी नां; ३१ पुण हांव बापाचो मोग करतां आनी बापान फर्मायलां तें पाळतां म्हण संवसाराक कळोन येवंक जाय. उठात, हांगासोरले वचूंयीया".
१५. जेजू खरी दाक-वेल
१५:१ "हांव खरी दाक-वेल आनी म्हजो बाप कुळवाडी २ म्हजे सवें फळां दिनां तो दर-एक फांटो तो कातरून उडैता, आनी फळां दिता तो दर-एक फांटो अदिक फळां , तो भेंडता. ३ हांव तुमचे लागीं उलयलां त्या उतरा वरवीं तुमी नितळ जाल्यात. ४ म्हजे सवें रावात आनी हांव-उय तुमचे सवें रावतां. फांटो दाक-वेलीक लागन रावल्या शिवाय, ताच्यान आपशीं फळां दिंवक जायनांत; तशेंच तुमी म्हजे सवें रावल्या शिवाय तुमच्यान-उय फळां दिंवक जायनांत. ५ हांव दाक-वेल, तुमी फांटे. जो म्हजे सवें रिगून रावता आनी जाचे सवें हांव रावतां, तो सुभाम फळां दिता, कित्याक म्हजे विरेत तुमच्यान कायच करूंक जायनां. ६ कणूय मनीस म्हजे सवें रिगून रावनां जायत जाल्यार, तो एका कातरून उडैलेल्या फांट्या सारको सुकता; असले फांटे जमा करतात आनी उज्यान उडैतात आनी ते लासतात. ७ तुमी म्हजे सवें रिगून रावशात आनी म्हजीं उतरां तुमचे सवें जाय तें मागात आनी तुमकां तें घडतेलें. ८ तुमी सुभाम रावतीत जाल्यार, तुमकां फळां ﻿, आनी म्हजे शिस तुमी जावनचे, ही म्हज्या बापाची म्हंया. ९ जसो बापान म्हजो मोग केला तसो हांवेंय तुमचो केला; म्हज्या मोगांत रावात. १० हांवें म्हज्या बापाच्यो आदन्या सांबाळल्यात आनी ताच्या मोगांत हांव आसां, तशेंच तुमीय म्हज्यो आदन्या सांबाळशात जाल्यार, म्हज्या मोगांत रावतेल्यात. ११ म्हजी खुशालकाय तुमचे सवें आसच्याक आनी तुमची खुशालकाय पूर्ण जावनच्याक हांवें तुमकां ह्यो वस्तु सांगल्यात. १२ म्हजी आदन्या ही: हांवें तुमचो मोग केला तसोच तुमीय एकामेकाचो करात. १३ कोणें जर आपल्यां इश्टां पासत आपलो जीव दिलो, हाचे परस व्हडलो मोग नां! १४ हांव फर्मायतां तें तुमी करशात जाल्यार, तुमी म्हजे इष्ट. १५ ह्या फुडें हांव तुमकां चाकर म्हणचोनां, कित्याक आपलो धनी कितें करता तें चाकर नकळो; पूण हांव तुमकां इष्ट म्हणतां, कित्याक म्हज्या बापाचें हांवें आयकलां तितलेंय हांवें तुमकां कळयलां. १६ तुमी म्हाका विंचून काडुंक नां, पूण हांवें तुमकां विंचून काडल्यात, आनी ह्या पासत तुमकां नेमल्यात कि तुमी वेचें आनी फळां, तगतात तसलीं फळां, तुमी ﻿. अशें म्हजे नांवीं बापा कडे तुमी मागतात तितलेंय तो तुमकां दितलो. १७ ही म्हजी आदन्या तुमकां: एकामेकाचो मोग करात.
संवसार शिसांचो द्वेस करतलो
१८ संवसार तुमकां जळता जाल्यार, तुमकां ﻿ आदीं तो म्हाका जळ्ला म्हण जाणो जायात. १९ तुमी संवसाराचे न्हय, आनी हांवें तुमकां संवसारांतले विंचून काडल्यात देखून, संवसार तुमकां जळता. २० चाकर आपल्या धनया परस व्हड न्हय: अशें हांवें तुमकां सांगलां, ताचो उगडास धरात. ताणीं म्हाका धुमाळो दिला जाल्यार, तीं तुमकान-ई धुमाळो दितेलीं; ताणीं मजें उतर सांबाळ्लां जाल्यार, तुमचेंय सांबाळतेलीं. २१ पूण हें सगळें म्हजे पासत तीं तुमकां करतेलीं, कित्याक जाणें म्हाका पाठयला ताका तीं अळकनांत. २२ हांव येवंक नासलों आनी तांचे लागीं उलोवंक नासलों जाल्यार, तांकां गुन्यांव आसचो नासलो; पुण आतां तांकां आपल्या गुन्यांवाचें कसलेंच निब नां. २३ म्हाका जळता तो म्हज्या बापाक-उय जळता. २४ कोणेंच करूंक नांत तसलेप कर्णय हांवें तांचे मदें करूंक नासल्यो जाल्यार, तांकां गुन्यांव आसचो नासलो; पुण खरेंच ताणीं हें सगळें देखलां, तरी आसतानां तीं म्हाका आनी म्हज्या बापाक-उय जळतात. २५ 'काराणा विरेत ﻿ म्हजो व्देस केलो': हें उतर जेमतांच्या शास्त्रांत बरयलेलें आसा, तें घडोवक जाय म्हण अशें जालां. २६ जाका हांव बाफ्या कडसून तुमचे सरीं पाठयतलों तो शॅराती, म्हणगे बापा-सून निपजता तो सताचो आत्मो, येतलो तेदनां, तो म्हजे विशीं गोवाय दितलो; २७ आनी सुरवातेक थावन तुमी म्हजे सांगातीं आसात देखून, तुमीय म्हजी गोवाय दितेले".
Ovesvor 16
१६:१ "तुमचो भावार्त हालनां जावनच्याक हें हांवें तुमकां सांगलां. २ ते तुमकां देवस्थानांतले भाय-रायत्यले; खरें म्हळ्यार असलो वेळ पावत आयलो, कि जो कोण तुमकां जिवेशीं मारता तो आपुण देवाची भक्ती करता म्हण समजतलो. ३ आनी﻿ बापाक आनी म्हाकाय अळखूंक नां देखून ते अशें करतेले. ४ तांचो वेळ पावतच हांवें तुमकां ह्यो वस्तु सांगलेल्यो म्हण तुमकां उगडास जावनच्याक, हांवें त्यो तुमकां सांगल्यात.
पवित्र आत्म्याचें काम
हांव तुमचे मदें आसलों देखून, सुरवातेक थावन हांवें तुमकां ह्यो वस्तु सांगूंक नासल्यो. ५ पूण आतां हांव म्हाका पाठयला ताचे-शीं वेतां; तरी तूं खय वेताय गाय म्हण तुमचे भितरलो एकलयी म्हाका विचारिनां. ६ पूण हांवें तुमकां ह्यो वस्तु सांगल्यात देखून, तुमचीं काळजां खंतीन भरल्यान. ७ तरी आसतां हांव तुमकां सत सांगतां: हांव गेलों जाल्यार तुमकां आदावाचें; हांव वचनां जायन जाल्यार, शॅराती तुमचे सरीं येवनचोनां; पूण हांव गेलों जाल्यार, ताका तुमचे सरीं धाडतलों. ८ आनी तो येतलो तेदनां पातका विशीं, निती विशीं आनी निर्णया विशीं तो संवसाराक गुन्यांवकारी करतलो. ९ पातका विशीं, कित्याक ताणीं म्हजेर विस्वास दवरलनां; १० निती विशीं, कित्याक हांव बापा-शीं वेतां आनी तुमी म्हाका आनिंक पळेवनचे नांत; ११ निर्णया विशीं, कित्याक ह्या संवसाराच्या अदबिकाऱ्याचेर खास्तिचें फर्मण पडलें. १२ आजून जायत्यो वस्तु हांवें तुमकां सांगच्यो आसात, पूण त्यो तुमच्यान आतां मनांत घेवंक जायनांत. १३ सताचो आत्मो येतलो तेदनां, तो तुमकां पूर्ण सत शिकयतलो; कित्याक तो आपल्या पदरचें उलोवनननां, पूण जें कितें तो आयकता तें तो सांगतलो, आनी घडचें आसा तें सगळें तुमकां कळयतलो. १४ तो म्हाका म्हंया दितलो, कित्याक जें तो तुमकां कळयतलो, तें तो म्हजे कडसून घेतलो. १५ जें बापाचें तें सगळें म्हजें; ह्या पासत हांवें अशें म्हणलां: तुमकां कळयतलो तें तो म्हजे कडसून घेतलो.
खंत आनी संतस
१६ थोड्याच वेळान तुमी म्हाका देखचेनांत; आनी आनिंक थोड्या वेळान तुमी म्हाका पळेतेल्यात. १७ ताच्यां शिसांतल्यां काय जाणांनीं एकामेकाक म्हणलें: "तो सांगता: 'थोड्याच वेळान तुमी म्हाका देकचेनांत, आनी थोड्या वेळान तुमी म्हाका पळेतेल्यात' आनी 'हांव बापाशीं वेताम ﻿तो आमकां म्हणता तें कितें?" १८ तर ते म्हणताले: "तो 'थोड्याच वेळान अशें म्हणता तें कितें? तो सांगता तें आमकां समजनां." १९ ते आपणाकडे विचारुंक करताले म्हण जाणो जावन जेजून म्हणलें: "थोड्याच वेळान तुमी म्हाका देखचेनांत आनी आनिंक थोड्या वेळान तुमी म्हाका पळेतेल्यात' अशें हांवें म्हणलां ताचो अर्थ तुमी एकामेका कडे विचारतार? २० हांव तुमकां सत सांगतां, तुमी रडतेल्यात आनी पिंरगतेल्यात पूण संवसार खुशालभरीत जातलो; तुमी खंतीभरीत जातेल्यात, पुण खंतिचे बदलेक तुमकां मेळतलो संतस. २१ एक बायल पोरसुत जावनच्या वेळार आपलो वगत पावलो म्हण काँतीभरीत जाता, पूण भुरग्याक जल्म दितच संवसारांत एक मनीस जाला म्हण संतसून, तिका आनिंक खंतिचो उगडास जायनां. २२ तशेंच तुमकां आतां खंत जाल्या, पुण हांव तुमकां नव्यान पळेतलों, आनी तुमचें काळीज खुशालबरीत जातेलें, आनी तुमची खुशालकाय कोणूच तुमच्या काळजांतली काडचो नां. २३ म्हज्या नांवान बापा लागीं तुमी कितेंय मागशात जाल्यार, तो तुमकां दितलो. २४ आजून पोरयान तुमी म्हजे नांवीं कितेंच मागूंक हां; मागात आनी तुमकां मेळतेलें, आनी असो तुमचो आनंद पूर्ण जातलो
संवसाराचेर जैत
२५ "हें सगळें हांवें तुमकां वपारींनी सांगलां; पूण असलो वेळ पावत आयलो, कि हांव आनिंक तुमचे कडे वपारींनी उलोवनचो नां, पुण बापा विशीं उगडापें उलयतलों. २६ त्या दिसा तुमी म्हजे नांवीं मागतेल्यात; आनी तुमचे खातीर हांव बापा लागीं मागतलों म्हण हांव तुमकां सांगीनां; २७ कारण बाप खाशा तुमचो मोग करता, कित्याक तुमीं म्हजो मोग केला आनी हांव देवा-सून उपजलां म्हण तुमीं विस्वास धरला. २८ हांव बापा-सून उपजलां आनी संवसारांत आयलां; आतां संवसार सोडूं हांव बापाशीं वेतां". २९ ताच्यां शिसांनीं म्हणलें: "आतां कि तूं उगडापीं उलयताय, वपारींनी न्हय! ३० तूं सगळें जाणय म्हण आतां आमकां कळ्लें, कोणें तुका कितेंच विचारची गरज नां; ह्या पासत तूं देवा थावन आयलाय म्हण आमी विस्वास धरतांव". ३१ जेजून तांकां परतीपाळ केलो: "आतां तरी तुमी विस्वास थेवतात? ३२ असलो वेळ पावत आयलो, खरेपणीं तो पावलो, कि तुमी सगळे आप-आपले वाटेन शिंपड्तेल्यात आनी म्हाका एकलो सांडतेल्यात; खरेंच म्हळ्यार हांव एकलो नां, म्हज्या सांगाता बाप आसा. ३३ म्हजे सवें तुमकां सवस्त्याय मेळच्याक, हांवें तुमकां अशें म्हणलें: संवसारांत तुमकां खंत आस्तेलीच; पुण काळजीदार जायात! हांवें संवसाराचेर जैत व्हेलां."
१७. शिसां खातीर जेजूचें प्रार्थन
७:१ अशें जेजू उलयलो; उपरांत आपले दोळे सर्गाक लावन ताणें म्हणलें: "बापा, वेळ पावलो, पुतान तुका म्हंया , तुज्या पुताक म्हंयेवंत कर. २ तुनवें ताका दिलेल्यां सगळ्यांक सासणाचें जिवीत﻿, तुनवें आख्या मनशाकुळाचेर ताका अधिकार दिलाय. ३ सासणाचें जिवीत तें हें: ताणीं तुका एकल्याच खऱ्या देवाक आनी तुनवें पाठयलाय त्या जेजू क्रिस्ताक अळखून घेवंक. ४ हांवें तुका पृथुमेचेर म्हंया दिली; तुनवें म्हाका करूंक दिल्लें काम हांवें शारती पावयलें. ५ आतां, बापा संवसार आसचे आदीं तुज्या सांगाता जी म्हाका म्हंया आसली, तेच म्हंयेन म्हाका भर. ६ संवसारांतले काडून तुनवें म्हाका दिल्याय त्यां मनशांक हांवें तुजें नांव कळीत केलें; ते तुजे आसले, आनी. तुनवें ते म्हाका दिलेय, आनी ताणीं तुजें उतर सांबाळ्लां. ७ जें सगळें तुनवें म्हाका दिलाय तें तुजे कडसून येता म्हण आतां तांकां कळ्लें. ८ जिशिकोवण तुनवें म्हाका दिल्याय ती हांवें तांकां दिल्या, आनी ताणीं ती मानून घेतल्या, आनी हांव तुजे-सून आयलां म्हण ताणीं खरेपणीं अळखून घेतलां; आनी तुवेंच म्हाका पाठयलाय म्हण ताणीं सत्मान्लां. ९ तांचे पासत हांव मागतां; संवसारा पासत मागीनां, पूण तुनवें म्हाका दिल्याय तांचे पासत मागतां, कित्याक ते तुजे. १० जें म्हजें तें सगळें तुजें, आनी जें तुजें तें सगळें म्हजें; आनी तांचे वरवीं म्हाका मोहिमा मेळल्या. ११ आनी आतां हांव आनिंक संवसारांत नां, पूण ते संवसारांत आसात, आनी हांव तुजे-शीं येतां. पोवतीर बापा, तुनवें म्हाका दिल्याय तांकां तुजे नांवीं सांबाळ, अशें तेंय आमचे बरी एक जावनच्याक. १२ तांचे सांगातीं आसतानां, तुनवें म्हाका दिल्याय तांचो तुजे नांवीं हांव सांबाळ करतालों. हांवें तांकां राखले, आनी पोवतीर पुस्तकांतलें उतर खरें जावनच्याक, जाचें निसंटन जावंक जाय आसलें ताका एकल्याकूच भायरावन, तांचे भितरलो कोणूच इबाड जालोना. १३ पूण आतां हांव तुजे सरीं येतां, आनी आजून संवसारांत आसतानां ह्यो वस्तु उलयतां, म्हजो संतस तांकां सोपूर्णायेन मेळच्याक. १४ हांवें उतर तांकां दिलां, आनी जसो हांव संवसाराचो न्हय, तशे तेंय संवसाराचे न्हय देखून, संवसार तांचो व्देस करता. १५ तुं तांकां संवसारांतले काड म्हण हांव मागीनां, पूण नश्टयाच्या हातांतले तांकां राख म्हण मागतां. १६ हांव संवसाराचो न्हय, तशे तेंय संवसाराचे न्हय. १७ सता वरवीं संवस्कारलेले कर; तुजें उतर सत. १८ जसो तुनवें म्हाका संवसारांत पाठयलाय, तशेच हांवेंय तांकां संवसारांत पाठयल्यात. १९ आनी ते सता वरवीं संवस्कारलेले जावनच्याक, तांचे पासत हांव म्हाकाच संवस्कारतां. २० हांव मागणें करतां तें हांचेच पासत न्हय, तर तांच्या उतरा वरवीं जीं म्हजेर विस्वास दवरतेलीं तांचेंय पासत. २१ तीं सगट एक जावं; तुं, बापा, म्हजे सवें आसाय आनी हांव तुजे सवें आसां, तेच भाशेन तींय आमचे सवें एक जावं, आनी अशें तुनवें म्हाका पाठयलाय म्हण संवसार विस्वास धरूं. २२ आमी एक, तशीं तीं एक जावनच्याक, तुनवें म्हाका दिल्याय तिम्हंया हांवें तांकां दिल्
२३ हांव तांचे सवें आनी तूं म्हजे सवें: अशीं तीं सोपूर्णायेन एक जावं आनी तुनवें म्हाका पाठयलाय म्हण, आनी जसो तुनवें म्हजो मोग केलाय तसोच तुनवें तांचोय मोग केलाय म्हण संवसार अळकून घेवं. २४ बापा, जय हांव आसां, थय तुनवें म्हाका दिल्याय तींय आसचीं म्हण म्हजी खोशी, आनी अशी तुनवें म्हाका दिल्याय ती म्हंया ताणीं पळेवनची कित्याक संवसार रच्चे आदीं तुनवें म्हजो मोग केलोय. २५ प्रमाणीक बापा, संवसारान तुका अळखून घेवंक नां, पूण हांव तुका अळखतां; आनी तुनवें म्हाका पाठयलाय म्हण हाणीं अळखलें. २६ हांवें तांकां तुजें नांव कळयलां आनी कळयतलों, तुनवें म्हजो मोग केलाय तच मोग तांचे सवें आसच्याक आनी हांव-उय तांचे सवें आसच्याक".
१८. जेजूक धरुन व्हरतात
१८:१ अशें उलयतच, जेजू आपल्यां शिसां सांगाता केद्रन वाळाचे पलतडी गेलो. थय एक बाग आसली; तांतूंत तो आपल्यां शिसां बरोबर भितर सोरलो. २ घातकी जुदास हो जागो अळकतालो, कित्याक सोबार पावटी जेजू थय आपल्यां शिसां बरोबर वचो. ३ जुदास एक पल्टन आनी परं-यादनिकांनी आनी फारीजेवांनी धाडलेल्यां चौकीदारांक घेवन आयलो; दिव्ट्यो, उजवाडी आनी हातीयारां घेवन ते थय पावले. ४ तेदनां जेजू, आपणाक कितें घडतेलें आसलें तें सगळें जाणो जावन, फुडें सोरलो; ताणें तांकां म्हणलें: "तुमी कोणाक सोदतात?" ५ ताणीं ताका जाबाब दिलो: "नाजारेतच्या जेजूक". जेजून तांकां म्हणलें; "हांव तो". घातकी जुदास तांचे बरी उबो आसलो. ६ जेदनां ताणें 'हांव तो' म्हणलें, तेदनां ते पाटीं सोरले आनी जमनीर शेवटले. ७ नव्यान ताणें तांचे कडे विचारलें: "तुमी कोणाक सोदतात?" आनी ताणीं म्हणलें: "नाजारेतच्या जेजूक". ८ जेजून परतीपाळ केलो: "तो हांव म्हण हांवें तुमकां सांगलें; म्हणतच, तुमी म्हाका सोदतात जाल्यार, हांकां वचूं-दियात". ९ अशें ताणें म्हणलें तें उतर घडोन येवंक जाय आसलें: "तुनवें म्हाका दिल्याय तांचे भितरल्या एकल्याक लेगून हांवें इबाड जावंक दिंवक नां". १० सिमावं पॅदरू कडे एक तरसाद आसली, ती ताणें भायर काडली, आनी पररायादनिकाच्या चाकराचेर मारुन ताचो उजवो कानुच कातरलो. त्या चाकराचें नांव मालकू. ११ जेजून पॅदरूक म्हणलें: "तुजी तरसाद पोतयांत घाल; बापान म्हाका दिलां तें पात्र हांव पियेवनचोनां?"
जेजू आनासा मुखार
१२ पल्टनेन, तिच्या सारदारान आनी जुदेवांच्या चौकीदारांनी जेजूक धरलो आनी बांदलो. १३ ताणीं ताका पळो आनासागेर व्हेलो कित्याक तो कायफासाचो, त्या वरसाच्या परं'यादनिकाचो, सासरो आसलो. १४ परजे खातीर एकलो मनीस मेल्यार अदिक फायद्याचें म्हण जुदेवांक बुद दिल्ली तो होच कायफास.
पेदरू जेजूक नाकारता
१५ सिमावं पॅदरू आनी दुसरो एकलो शिस जेजू पाटल्यान गेये. हो शिस परोम- यादनिकाचे अळखीचो आसलो देखून, जेजू बरोबर तो परं-यादनिकाच्या आंगणांत भितर सोरलो, १६ पूण पॅदरू दारा भायर रावलो. परोम-यादनिकाचे अळकीचो आसलो त्या दुसऱ्या शिसान दार-राखणे कडे उतर घालें आनी पॅदरूक भितर काडलो. १७ दार-राखणेन पॅदरूक म्हणलें: "तूंय ह्या मनषाच्यां शिसांतलो न्हय?" ताणें म्हणलें: "हांव न्हय". १८ इतल्या म्हणो-सोर, हिंव खातालें देखून, कळशयांचो दक्टो केल्लो ताचे भोंवतीं रावून चौकीदार आनी चाकरां शेक घेतालीं; पॅदरूय तांचे बरी आसलो आनी शेक घेतालो.
म्हायादनीक जेजूची चौकसी करता
१९ परं-यादनीक, जेजूक काय विचार घालून, ताच्यां शिसां आनी शिकोवणे विशीं ताची चौकशी करूंक लागलो. २० जेजून ताका जाबाब दिलो: "सत्तेन हांव सभेमाजार उलयलां; सदांच हांवें देवस्थानांत आनी देवतमंदीरांत सगट जुदेव एकठाय जातात थय शिकोवण दिल्या; गुप्तीं हांव कितेंच उलोवंक नां. २१ म्हजे लागीं कित्याक विचारताय? म्हाका आयकलां तांचे लागीं हांवें कितें म्हणलां तें विचार; हांवें सांगलां तें ते बरे जाणत". २२ ताणें अशें म्हणनां फुडें, थय आसलेल्या एका चौकीदारान जेजूचेर थापट मारलें आनी म्हणलें: "म्हायादनिकाक तुं असो जाबाब दिताय?" २३ जेजून अशी जाप दिली: "हांव वांकडें उलयलां जाल्यार, ताची गोवाय दी; पूण जर तर हांव सारकें उलयलां, कित्याक, म्हण तुं म्हाका मारताय?" २४ तेदनां आनासान ताका बांदून, कायफास म्हायादनिकागेर पाठयलो.
जेजू पिलाता मुखार
२८ सकाळ जातच ताणीं कायफासागेर थावन जेजूक नितिशाळेंत व्हेलो. आपुण बाटनां जावनच्याक, पूण आपणांक पासकांचें जेवण करूंक मेळच्याक, ते निती-शाळेंत भितर गेलेनांत. २९ देखून पिलातान आपुणूच तांचे-शीं भायर येवन म्हणलें: "ह्या मनषाचो तुमी कसलो गुन्यांव करतात?" ३० ताणीं ताका जाबाब दिलो: "हो मनीस नश्टो न्हय आसलो जाल्यार, आमी ताका तुजे-शीं हाडचे नासल्यांव". ३१ पिलातान तांकां म्हणलें: "तुमी ताका व्हरात आनी तुमचे समूर्ती परमणें ताची नित करात". जुदेवांनीं आका म्हणलें: "कोणाचेरूच मरनाचें फर्मण मारुंक आमकां पदवी नां." ३२ आपुण कसो मरतलो आसलो, हाचे विशीं जें जेजून सांगून दवरलेलें तें खरें जावनच्याक अशें घडलें. ३३ पिलात नव्यान निती शाळेंत गेलो आनी जेजूक आपोवन ताणें ताका म्हणलें: "तुं जुदेवांचो पात्शाय?" ३४ जेजून परतीपाळ केलो, "हें तूं तुजेच अस्टंगीं म्हणताय व दुसऱ्यांनीं तुका म्हजे विशीं अशें सांगलां?" ३५ पिलातान म्हणलें: "हांव जुदेव तर? तुज्याच लोकान आनी म्हा यादनिकांनी तुका म्हज्या हातांत घाला; कितें केलाय तर तुवें?" ३६ जेजून परतीपाळ केलो: "म्हजें राज ह्या संवसारांतलें न्हय; म्हजें राज ह्या संवसारांतलें जाल्लें जाल्यार, हांव जुदेवांच्या हातांत पडनां जावनच्याक म्हजे शिपाय झुजतेले आसले; पुण म्हजें राज हांगासोरलें न्हय." ३७ पिलातान ताका म्हणलें: "म्हणतच पात्शाय तुं?" जेजून जाबाब दिलो; "हांव पात्शात म्हण तुनवेंच सांगलेंय. ह्याच पासत हांव जल्मलां, ह्याच पासत संवसारांत आयलां: सताक गोवाय﻿. जीं कोण सत मानून घेवंक तयार आसात, तीं म्हजो ताळो आयकतात". ३८ पिलातान ताका म्हणलें: म्हणगे कितें?"
जेजूक मरणाचें फर्मण पडता
अशें उलोवन, पिलातान नव्यान जुदेवां सरशें भायर वचून तांकां म्हणलें: "म्हाका ताचो कसलोच गुन्यांव मेळनां. ३९ पुण पासकांच्चा समयार तुमचे विनवणेक कान दीवन हांवें एकल्याक सुटका﻿ म्हण तुमची चाल आसा; जुदेवांच्या पात्शायाक हांवें सुटका दिल्ली तुमकां जाय?" ४० ताणीं परत बोब मारुन म्हणलें: - "हाका न्हय, बाराबासाक ﻿!" (बाराबास म्हळ्यार एक पुंड आसलो.)
अवेस्वर १९
१९:१ तेदनां पिलातान जेजूक धरुन ताचेर जेर्बोंद मारुंक लायले. २ शिपायांनी काण्ट्यांचो एक मुकूट विणलो, आनी ताच्या माथ्यार घालो, आनी ताका एक जांबळें आंगलें नॅसयलें; ३ ते ताचे-शीं येवन म्हणताले: "नमान, जुदेवांच्या पात्शाया," आनी ताचेर थापटां मारताले. ४ नव्यान भायर येवन पिलातान तांकां म्हणलें: "पळेयात, ताचो म्हाका कसलोच गुन्यांव मेळनां म्हण तुमकां कळोन येवनच्याक हांव ताका भायर हाडतां". ५ जेजू तो कांट्यांचो मुकूट आनी तें जांबळें आंगलें घालून, आसलो तसोच भायर आयलो. पिलातान तांकां म्हणलें: "पळेयात, हो आसा तुमचो मनीस!" ६ ताका देखलो तेदनां परोम-यादनिकांनी आनी चौकीदारांनी बोब मारली: "ताका खुरसार मार! ताका खुरसार मार!" पिलातान तांकां म्हणलें: "तुमीच ताका व्हरात आनी खुरसार मारात, म्हाका ताचो कसलोच गुन्यांव मेळनां". ७ जुदेवांनी ताका परतीपाळ केलो: "आमकां आमचें शास्त्र आसा, आनी त्या शास्त्रा परमणें ताका मरण फावो, काराण तो आपुण देवाचो पुत म्हणता". ८ हीं उतरां आयकलीं तेदनां, पिलात अदिक भियेलो. ९ परत निती-शाळेंत वचून ताणें व्हिचारलें: "तुं खयचो?" पूण जेजून ताका जाप दिलीनां. १० त्या पासत पिलातान ताका म्हणलें: "तुं म्हजे कडे उलयनाय? तुका सडुंक आनी तुका खुरसार मारुंक म्हाका पदवी आसा म्हण तूं नकळय?" ११ जेजून ताका परतीपाळ केलो: "ती तुका वयर थावन दिंवक नासली जाल्यार, म्हजेर तुका कसलीच पदवी आसची नासली; ह्या पासत जाणें म्हाका तुज्या हातांत दिला, ताका अदिक व्हडलो गुन्यांव आसा". १२ हे घडये मेरेन पिअत ताका सडुंक सोदतालो, पूण जुदेवांनी बोब मारली: "ह्या मनशाक सडशी जाल्यार, तुं सेजाराचो इष्ट न्हय; आपुण पात्शाय म्हणता तो मनीस सेजाराचो दुस्मान". १३ पिलातान हीं उतरां आयकलीं तेदनां ताणें जेजूक भायर हाडलो आनी चिरेबंद्ज म्हणता ते सुवातेर हेबरेव भाशेन गाब्बाथा, आपुण निट सदरेर बसलो. १४ तो दीस पासकांचे तयारेचो दीस आसलो; सुमार दनपार जाल्लो. पिलातान जुदेवांक म्हणलें: "पळेयात, हो आसा तुमचो पात्शाय!" १५ ते आरडुंक लागले: "ताका नांच कर, ताका नांच कर, ताका खुरसार मार!" पिलातान तांकां म्हणलें: "तुमच्या पात्शायाक हांव खुरसार मारूं?" परोम- यादनिकांनीं जाबाब दिलो: "सेजारा बगर आमकां पात्शाय नां". १६ तेदनां ताका खुरसार मारच्याक ताणें तांच्या ताब्यांत केलो.
जेजूक खुरसार खिळायतात
ताणीं जेजूक धरुन व्हेलो. १७ आनी तो आपलो खुरीस घेवन कोर्ट्याच्या म्हणलेल्या जाग्यार वचूंक गेलो: ह्या जाग्याचें नांव हेबरेव भाशेन गोलगथा. १८ थय ताका आनी ताचे बरोबर आनिंक दोगांक ताणीं खुरसार खिळायले: जेजूक मदें आनी त्यां दोगांक ताचे ए-एके कुशीक. १९ पिलातान एक नामलेख बरयलो आनी तो खुरसा वयर घालो; ताचेर अशें बरयलेल्यरा आसलें: "जेजू नाजारेतकार जुदेवांचो पात्शाय". २० जेजूक खुरसार मारलो ती स्वात शारा लागीं आसली देखून, जायत्यां जुदेवांनी हो नामलेख वाचलो; तो हेबरेव, लातीन आनी ग्रेग भासांनी बरयलो. २१ तेदनां जुदेवामच्यां परं- यादनिकांनी पिलाताक म्हणलें: "जुदेवांचो पात्शाय म्हण बरोवं नाका. फुण हो मनीस आपुण जुदेवांचो पात्शाय म्हणतालो म्हण बरय". २२ पिलातान जाबाब दिलो: "हांवें बरयलें तें बरयलें". २३ जेजूक खुरसार खिळायतच, शिपायांनी ताचीं आंगवस्त्रां घेतलीं आनी तांचे चार वांटे केले, दर शिपायाक एक वांटो. तशेंच ताचें आंगलें घेतलें. आंगल्याक शिवण नासली तें वयर-सान सकल एकसारकें विणलेलें; २४ ह्या पासत ताणीं एकामेकाक म्हणलें: "आमीं तें पिंजचें न्हय, पूण सोर्ती घालून तें कोणाक पडता तें पळेवंया". हे परीं पवित्र पुस्तकांतलीं हीं उतरां घडोन आयलीं: "ताणीं म्हजीं आंगवस्त्रां आपणां मदें वांटलीं आनी म्हज्या आंगल्याचेर सोर्ती गाल्यो". अशें शिपायांनीं केलें. २५ जेजूच्या खुरसा-शीं ताची आवय, ताचे आवयची भयण कल्योफासाची पतीण मारीया, आनी मागदालाची मारीया, ह्यो उबयो आसल्यो. २६ आपले आवयक आनी तिचे कुशीक आसलेल्या मोगाच्या शिसाक पळेवन, जेजून आवयक म्हणलें: "अस्तरे, हो तुजो पुत!" २७ उपरांत शिसाक म्हणलें: "ही तुजी आवय!" आनी त्या वेळार थावन शिसान तिका आपणाची म्हण घेतली.
जेजूचें मरण
२८ ह्या उपरांत सगळें संपादलें म्हण जाणो जावन, पवित्र पुस्तक सोपूर्णायेन खरें जावनच्याक, जेजून म्हणलें: "म्हाका तान लागल्या". २९ शिरक्यान भरलेलें दोनडूल थय आसलें; ताणीं शिरक्यान बुडैलेलें एक आलाँबें बडयेक लावन, ताच्या तोंडा-शीं पावयलें. ३० शिरको चाकलो तेदनां, जेजून म्हणलें: "संपादलें." आनी तकली बागावन ताणें प्राण सोडलो.
शिपाय जेजूची कुस विदता
३१ तो तयारेचो दीस आसलो, आनी खेरीत दबाज्याचो सन्वार लागीं पावलोलो. देखून, सन्वारा दिसा मोडजम खुरसार उरनां जावनच्याक, तांचे पाय मोडचे आनी तांचीं मोडीं काडून व्हरचीं म्हण, जुदेवांनीं पिलाता कडे मागलें. ३२ शिपाय आयले आनी जेजू बरोबर खुरसार मारलेल्यांचे, पयल्याचे तशेच दुसऱ्याचेंय, ताणीं पाय मोडले; ३३ पुण जेजू-शीं पावतच. तो मेलो म्हण पळेवन ताणीं ताचे पाय मोडलेनांत. ३४ पूण एका शिपायान एक भालो घेवन ताची कुस विधली, आनी रोकडेंच रगत आनी उदक व्हांवलें, ३५ जाणें हें पळेलें ताणेंच ही गोवाय दिल्या, तुमीय विस्वास धरच्याक: ताची गोवाय खरी आनी आपुण सत उलयता म्हण तो जाणो' ३६ पवित्र पुस्तक अशें म्हणता; "ताचें एक-पुण आड मोड्य्हेनांत": हें उतर खरें जावनच्याक, ह्यो वस्तु घडल्यो. ३७ पवित्र पुस्तक अशेंय म्हणता: "आसपास विधलेल्याक तीं पळेतेलीं".
२०. रिती सोमाधी
२०:१ सातळ्याच्या पयल्या दिसा, मागदालाची मारीया भव सकाळीं, आजून काळोक आसतानां, फोंडा-शीं आयली. तिणें समाधी वेली फातर काडलेली देखली. २ म्हणून, सिमावं पॅदरू आनी जेजू मोग करतालो तो दुसरो शिस आसले थय धांवून वचून, तिणें म्हणलें: "संयाक समाधिंतलो काडून व्हेला आनी ताका खय घाला तें आमी नकळोंव". ३ देखून पॅदरू त्या दुसऱ्या शिसा बरी भायर सोरलो आनी समाधी-शीं गेलो. ४ ते दोग-उय धांवूंक लागले, पुण तो दुसरो शिस पॅदरू परस वेगीं धांवलो आनी समाधी-शीं पयलो पावलो; ५ आनी वडोव घालून, ताणें जमनीर आसलेल्यो अली देखल्यो, पूण तो भितर गेलोनां. ६ तेदनां ताचे पाटल्यान सिमावं पॅदरू पावलो आनी समाधिंत भितर गेलो; थय जमनीर अली आसल्यो त्यो ताणें देखल्यो, ७ आनी ताचे तकलेर घाल्लो तो रूमाल, अलीं सरशीं न्हय, पूण कुशीन कवळ्लोलो. ८ तेदनां समाधी-शीं पयलो पावलोलो तयी शिस भितर सोरलो, आनी ताणें देखलें आनी विस्वास धरलो. ९ पवित्र पुस्तका परमणें तो मेलेल्यांतलो जिवंत जावंक जाय आसलो म्हण ते आजून नकळो आसले. १० उपरांत शिस घरा परतले.
जेजू मागदालाचे मारयेक दिश्टी पडता
११ पूण मारीया समाधी लागीं रडत रावली, आनी रडतणां वडोव घालून समाधिंत पळे जाल्यार, १२ धवीं आंगावलीं नेसलेले दोग देवदूत तिणें देखले: जय जेजूची कूड दवरलेली, थय ते बसून आसले, एकलो तकले वाटेन आनी दुसरो पायां वाटेन. १३ हाणीं तिका म्हणलें: "बाय, तूं कित्याक रडताय?" तिणें तांकां म्हणलें: "कित्याक म्हज्या संयाक काडून व्हेलो आनी ताका खय घालो तो हांव नकळं". १४ अशें म्हणून तिणें पाट वळ्ली आनी जेजूक थय आसलो तो देखलो, पूण तो जेजू म्हण तिणें ताका अळखूंक नां. १५ जेजून तिका म्हणलें: "बाय, तूं कित्याक रडताय? कोणाक सोदताय तुं?" तो माली म्हण चिंतून, तिणें ताका म्हणलें: "सायबा, तुनवें काडून व्हेलाय जाल्यार, ताका खय घालाय तो म्हाका सांग, आनी हांव ताका काडून स्हरतेलीं". १६ जेजून तिका म्हणलें: "मारये!" तिणें वळन ताका म्हणलें: "राबनी!" (म्हणगे "गुरूजी"). १७ जेजून तिका म्हणलें: "म्हाका धरुन रावं नाका! हांव आजून बापा सरशीं चडूंक नां; पुण म्हज्यां भावां-शीं वच आनी तांकां अशें सांग: म्हज्या बापा आनी तुमच्या बापा-शीं, म्हज्या देवा आनी तुमच्या देवा-शीं हांव चडून वेतां". १८ मारीया मागदालेन गेली आनी तिणें संयाक पळेला आनी ताणें आपणाक अशें-अशें सांगलां म्हण तिणें शिसांक कळयलें
जेजू शिसांक दिश्टी पडता
१९ तेच सांजे, म्हणगे सातळ्याच्या पयल्या दिसा, शिस जमलेले आसले थयचीं दारां जुदेवांचे भिरांतीन बंद करुन दवरलेलीं; जेजू भितर सोरलो आनी तांचे मदें उबो रावलो. ताणें तांकां म्हणलें: "शांती तुमकां!" २० हें म्हणून ताणें तांकां आपले हात आनी आपली कुस दाखयलीं. संयाक पळेवन शिस खुशाल जाले. २१ नव्यान जेजून तांकां म्हणलें: "शांती तुमकां! जसो बापान म्हाका पाठयला, तसोच हांव तुमकां पाठयतां". २२ अशें उलोवन ताणें तांचेर स्वास सोडलो आनी तांकां म्हणलें: "पवित्र आत्मो घेयात. २३ जांचीं पातकां तुमी बगशिशात तीं तांकां बग्सतेलीं, आनी जांचीं पातकां तुमी बगशिनां जाशात तीं तांकां बग्सचीं नां
जेजू आनी तोमास
२४ जेजू आयलो तेदनां बारां मदलो एकलो, जनाव्ळो म्हणलोलो तोमास, तांचे बरोबर नासलो. २५ देखून दुसऱ्यां शिसांनीं ताका म्हणलें: "आमीं संयाक पळेला". पूण ताणें तांकां म्हणलें: "ताच्यां हातांचेर हांवें खिळयांची खुणा पळेल्या शिवाय, आनी खिळयांचे स्वातेर म्हजें बोट घाल्या बगर, आनी म्हजो हात ताचे कुशींत घालीनां जायन जाल्यार, हांव सत्मानच्याक नां". २६ आठ दिसां उपरांत, शिस नव्यान घरान्त आसले, आनी तांचे बरी तोमास. दारां बंद आसतानां जेजू भितर आयलो आनी तांचे मदें उबो रावन, ताण्यां म्हणलें: "शांती तुमकां!" २७ उपरांत ताणें तोमासाक म्हणलें: "तुजें बोट हांगा घाल: पळे म्हजे हात; तुजो हात लागीं हाड आनी म्हजे कुसींत घाल; ह्या फुडें आनिंक दुभाव धरूं नाका पूण भावार्त धर". २८ तोमासान ताका जाप दीवन म्हणलें: "म्हज्या संया आनी म्हज्या देवा!" २९ जेजून ताका म्हणलें: "म्हाका पळेलय म्हण, विस्वास धरलोय; पळेनासतानां विस्वास धरतात तीं खरेंच सुभागी".
ह्या पुस्तकाचो हेतू
३० आनिंक जायत्यो खुणा जेजून शिसां हुजिर केल्यो त्यो ह्या पुस्तकार बरोवन दवरूंक नांत; ३१ पूण जेजू म्हळ्यार क्रिस्त देवाचो पुत म्हण तुमीं विस्वास धरच्याक आनी विस्वास धरुन ﻿ वरवीं तुमकां जिवीत मेळच्याक, ह्यो वस्तु बरोवन दवरल्यात.
२१. जेजू सात शिसांक दिश्टी पडता
२१:१ त्या उपरांत, तीबेरियासाच्या दोरया-शीं जेजू दिश्टी पडलो; हे परीं तो दिश्टी पडलो. २ सिमावं पॅदरू, जनाव्ळो म्हणलोलो तोमास, गालीलेयांतल्या कानाचो ﻿ जेबेदेवाचे पुत, आनी ताच्यां शिसां मदले आनिंक दोग एकठाय आसले. ३ सिमावं पॅदरून तांकां म्हणलें: "हांव मासळी मारुंक वेतां". ताणीं ताका म्हणलें: "आमीय तुजे बरोबर येतांव". ते गेले आनी होड्यांत चडले; पूण ते राती तांकां कायच मेळ्लेंनां. ४ सकाळीं जेजून वेळेर उबो आसलो; तो जेजू म्हण शिसांक कल्लेंनां. ५ जेजून तांकां म्हणलें: "इश्टांणो, मासळी कितें तरी पोडल्या मूं?" ताणीं ताका जाबाब दिलो: "कायच नां". ६ ताणें तांकां सांगलें: "होड्याचे उजवे वाटेन रामपण घालात आनी तुमकां निस्तें पड्तेलें". ताणीं रामपण घाली, आनी मासळी एकदम चड पडली देखून, तांच्यान ती ओडून हाडुंक जायनां जाली. ७ जेजू मोग करी त्या शिसान पॅदरूक म्हणलें: "तो समी!" तो समी म्हण आयकून, सिमावं पॅदरून आपलें आंगलें पेंकटाक बांदलें कित्याक ताच्या आंगाक कांयच नासलें, आनी ताणें दरियांत उडकी मारली. ८ पुण, मासळेन भरलेली रामपण ﻿ हेर शिस आयले; ते तडीक लागींच आसले सुमार देडशें हात भायर. ९ ते वेळेर पावले तेदनां, ताणीं, थय उंडो देखलो आनी कळशयांच्या उज्यार दवरलेली मासळी. १० जेजून तांकां म्हणलें: "तुमीं आतां धरल्या तांतली थोडी मासळी हांगा हाडात." ११ होड्यार चडून सिमावं पॅदरून रामपण वेळेर ओडून हाडली. ती एकशें त्रेपन्न व्हडल्यां निस्त्यांनीं भरलेली आसली; आनी इतल्यो व्हड मासळ्यो आसतानांय, रामपण पिंजलीनां. १२ जेजून तांकां म्हणलें: "नस्त्याक येयात". तूं कोण गाय म्हण विचारुंक नस्त्याक बसलेल्यांतल्या कोणाकूच काळीज जालेंनां; तो समी म्हण ते जाणो आसले. १३ तेदनां जेजून फुडें सरुन उंडो घेतलो आनी तांकां दिलो; तशेंच मासळीय दिली. १४ मेलेल्यांतलो जिवंत जाल्या उपरांत जेजू शिसांक दिष्ट पडलो ती ही तिसरी पावट.
मोगाचे उचारणे उपरांत मोगाची जुटी
१५ नस्तो जातच जेजून सिमावं पॅदरूक म्हणलें: "सिमावं,﻿ पुता, हांचे परस तूं म्हजो अदिक मोग करताय?" ताणें ताका म्हणलें: "हय सायबा, हांव तुजो मोग करतां म्हण तूं जाणय!. जेजून ताका म्हणलें: "म्हजीं मेंडरां राख" १६ दुसरे पावटी ताणें ताका विचारलें: "सिमावं, ﻿ पुता, तूं म्हजो मोग करताय?" ताणें ताका जाबाब दिलो: "हय, सायबा, हांव तुजो मोग करतां म्हण तुं जाणय". जेजून ताका म्हणलें: "म्हजीं मेंडरां राख". १७ ताणें ताका तिसरे पावटी विचारलें: "सिमावं, ﻿ पुता, तूं म्हजो मोग करताय?" "तुं म्हजो मोग करताय?" अशें आपणाक तिसरे पावट विचारलें देखून पॅदरूक खंत जाली, आनी ताणें परतीपाळ केलो: "सायबा, तूं सगलें जाणय; हांव तुजो मोग करतां म्हण तूं जाणय". जेजून ताका म्हणलें: "म्हज्यो शेळय राख. १८ हांव तुका सत सांगतां, तूं ल्हान आसलोय तेदनां, तुज्या पेंकटाक आंदतालोय आनी तुका जाय थय तूं वेतालोय, पूण तुं म्हातारो जातच तुजे हात विस्तारतलय आनी दुसरो कोण तुज्या पेंकटाक बांदतलो आनी तुका नाका थय व्हरतलो". १९ कसल्या मरणा वरवीं तो देवाक म्हंया दितलो आसलो तें दाखोंवक जेजून तशें म्हणलें. त्या उपरांत म्हणलें: "म्हज्या पाटल्यान ये
जेजू आनी मोगाचो शिस
२० पॅदरू वळ्लो आनी जेजूचो मोगाचो शिस आपणा पाटल्यान येतालो तो ताणें देखलो; ह्याच शिसान रात-जेवणार जेजूच्या हरड्याक तेंकून ताका म्हणलेलें: "सायबा, तुजो घात घेतलो तो कोण?" २१ ताका देखलो तेदनां, पॅदरून जेजूक म्हणलें: "संया, हाचें कितें?" २२ जेजून ताका म्हणलें: "हांव येवं-सोर तो रावलोलो म्हाका जाय जाल्यार, तुका कित्याक पडलां? तूं ﻿ पाटल्यान ये". २३ हो शिस मरचोनां म्हण भावां मदें खबर जाली; पूण "तो मरचोनां" अशें जेजून पॅदरूक म्हणलेंनां, बगर "हांव येवं-सोर तो रावलोलो म्हाका जाय जाल्यार, तुका कित्याक पडलां?" २४ होच शिस ह्यां वस्तूंची गोवाय दिता: ताणेंच ह्यो वस्तु बरोवन दवरल्यात: आनी ताची गोवाय खरी म्हण आमी जाणंव.
संपादनी
२५ जेजून केल्ल्यो आनींक-उय जायत्यो वस्तु आसात; त्यो सगळ्यो एकान-एक बरोवन दवरलेल्यो जाल्यार, बरोंवक पड्तेलीं आसलीं तीं पुस्तकां दवरूंक, संवसार लेगून पावनचो नासलो म्हण म्हाका दिसता.
पळेयात
जुआवं परमाणें जेजू क्रिस्ताचें शुभवर्तमान इंग्लेजइंत
Gospel_of_John, wikipedia
Sondorbh
वर्ग:नव्या कराराचीं पुसतकां वर्ग:देवाचें उतर वर्ग:देवनागरी पानां
मदर टेरेसा
“ मदर टेरेसा ”
मदर टेरेसा
मदर टेरेसा ही एक रोमी कॅथलीक माद्री आशिल्ली. 1950 वर्सा तिणें मिशनरीस ऑफ चॉरिटी संस्थापना केली. 45 वर्सा तिणें गरीब, दुयेंत, अनाथ आनी मर्णकटयार पाविल्ल्यांची सेवा केली. 1979 तांकां नोबॅल पुरस्कार फावो जालो. 1980 वर्सा तांकां भारताचो सगल्यांत व्हड भारत रत्न हो पुरस्कार फावो जालो. मिशनरीज ऑफ चॅरिटी संस्थेक तांणी आपल्या जल्मान खुब्ब व्हडली चॅरिटी संस्था केली. मदर तेरेसान 123 देशांनी सुमार 610 मिशनां चलयलीं. 1981 वर्सा आग्रेसान आपलें नांव बदलून तेरेसा अशें लावपाक सुरवात केली. आपल्या सबंद आयुश्यांत तांकां जायते पुरस्कार मेळ्ळ्यात. पदव्योय मेळ्ळ्यात.
मर्ण
5 सप्टेंबर 1997 ह्या दिसा काळजाच्या दुखण्यान तांकां मर्ण आयलें.
वर्ग:देवनागरी पानां
Paraguay
, दक्षिण अमेरिकेंतलो देस आसा। ताची राजधानी आसुन्सियोन नगर आसा।
Sondorbh
वर्ग:Sonvsarachim Raxttram वर्ग:दक्षिण अमेरिकेंतले देस वर्ग:Romi panam
ಅನುಶ್ರೀ
ಟಿ.ವಿರ್, ಕನ್ನಡ ಚಾನೆಲಾಂತ್ ಕಾರ್ಯೆಂ ನಿರ್ವಾಹಕ್ ಜಾವ್ನ್ ಅನುಶ್ರೀ ಕಾಮ್ ಕರ್ನ್ ಆಸಾ. ತಿಣೆಂ ಪ್ಲೀಮಾಂತ್‌ಯಿ ಕಾಮ್ ಕೆಲಾ. ತಿಕಾ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಚಲನಚಿತ್ರಕ್ ಆನಿ ಮೊಸ್ತು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಾಭ್ಯಾತ್.
ಲ್ಹಾನ್ ಪಣಾರ್
ಬೆಂಗಳೂ‌ರ್‌ಚ್ಯಾ ತುಳು ಭಾಷೆಂತ್ ಉಲೊಂವ್ಚ್ಯಾ ಕುಟ್ಮಾಂತ್ ಅನುಶ್ರೀ ಜಲ್ಮಲ್ಲೆ. ತೆಂ ಲ್ಹಾನ್ ಪಣಾರ್ ಆಸ್ತಾನಾ ತಾಚ್ಯಾ ಆವಯ್- ಬಾಪಾಯ್ ಥಾವ್ನ್ ಪಯ್ಸ್ ಆಸ್‌ಲ್ಲೆ. ತಿಚ್ಯಾ ಭಾವಾಚೆಂ ನಾಂವ್ ಅಭಿಜಿತ್. ತಿಣೆಂ ೫ನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಸೈಂಟ್ ಥೋಮಸ್ ಬೆಂಗಳೂರಾಂತ್ ಶಿಕ್‌ಲ್ಲಿ ಮಾಗಿರ್,ತಿಕಾ ಪ್ಲೀಮಾಂತ್ ಕಾಮ್ ಕರುಂಕ್ ಫಾವೊ ಜಾಲೆಂ.
ಕಾಮ್
ಅನುಶ್ರೀ ಪಯ್ಲೆಂ ಈ ಟಿ.ವಿ ಕನ್ನಡ ಚಾನೆಲಾಂತ್ ಡಿಮ್ಯಾಂಡಪೊ ಡಿಮ್ಯಾಂಡು ಮ್ಹಳ್ಯಾಂತ್ ಕಾರ್ಯೆಂ ನಿರ್ವಾಹಕ್ ಜಾವ್ನ್ ಕಾಮ್ ಕೆಲಾ ಆನಿ ತಿಚೆಂ ಪ್ರತಿಭೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಲಾ. ತಿಂ ಬಿಗ್ ಬಾಸ್ ಮ್ಹಳ್ಯಾ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋಂತ್ ಪ್ರಾತ್ ಕೆಲಾ. ಥಂಯ್ ೮೦ ದೀಸ್ ವಸ್ತಿ ಕರ್ನ್ ಆಸ್‌ಲ್ಲೆ. ಹೆಂ ಸೊಡ್ನ್ ಕಾಮಿಡಿ ಕಿಲಾಡಿ ತಶೆಂಚ್ ಕಾಮಿಡಿ ಕಪ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಾಂತ್ ಪಾತ್ರ್ ಕೆಲಾ. ಬೆಂಕಿಪಟ್ಟಣ ಮ್ಹಳ್ಯಾ ಪ್ಲೀಮಾಂತ್ ತಿಣೆಂ ಕಾಮ್ ಕೆಲಾ. ಹ್ಯಾ ಪ್ಲೀಮಾಂತ್ ಕಾಮ್ ಕೆಲ್ಲ್ಯಾಕ್ ಬೆಸ್ಟ್ ಡಿಬೇಟ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಆನಿ ತಶೆಂಚ್ ಮುರಳಿ ಮೀಟ್ಸ್ ಮೀರಾ ಮ್ಹಳ್ಯಾ ಪ್ಲೀಮಾಂಕ್ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಫಿಲ್ಮ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಾಬ್ಲ್ಯಾ.
ಉಲ್ಲೇಖ್
वर्ग:ಕನ್ನಡ್ ಪಾನಾಂ
राजस्थानी भास आनी साहित्य
राजस्थानी भास आनी साहित्यः राजस्थान ही इंडो आर्यन भाशेचीच एक शाखा आसा. पुराय राजस्थान आनी मालवा तशेंच मध्य प्रदेश, सिंध आनी पंजाबच्या कांय वाठारांनी ही भास प्रचलित आसा. सुमार दोन कोटी लोकांची ही मायभास. राजस्थानांतल्या उदेंत वाठारांत वज्रभास आनी बुन्देली, दक्षिण वाठारांत बुंदेली, मराठी आनी गुजराती, अस्तंत वाठारांत सिंधी आनी हिन्दकी (लहँदा) आनी उत्तर वाठारांत हिन्दकी, पंजाबी आनी बाँगडू भाशेचो प्रसार आसा.
भाशा शास्त्रज्ञांच्या मतान मध्य आशिया सोडून आमचे पुर्वज पुर्विल्ल्या आर्य पंजाब वाठारांत राबितो करून रावले त्या वेळार जी भास उलयताले ताच्या एका स्वरुपांतल्यान वैदिक संस्कृतायेची उत्पत्ती जाली. संस्कृत भास हाचेंच परिवर्तीत साहित्यीक रूप अशें मानतात. जाल्यार लोकांचे जिबेर घोळपी वालंत भास प्राकृत ह्या नांवान प्रसिद्द जाली. प्राकृत मागीर अपभ्रंश रुपांतरीत जाली. प्राकृतचंद्रिका पुस्तकांत सत्तावीस अपभ्रंश भेद आसात अशें मानतात.हातूंतल्यान नागर अपभ्रंशाचें प्रचारक्षेत्र गुजरात आनी अस्तंती राजस्थान आसा असो विचार डॉ. ग्रियर्सन मांडटा. डॉ. सुनीतिकुमार चेर्जी ह्या क्षेत्राक सौराश्ट्री नांवां अस्पश्ट आसात. नागर अपभ्रंश म्हळ्यार नागर जातिचो अपभ्रंश काय नागरिकांचो अपभ्रंश हें स्पश्ट जायना. सौराश्ट्रामेरेनच उरतली. श्री कन्हैयालाल माणिकलाल मुन्शी ‘गुर्जरी अपभ्रंश’ हें नांव दिता तें चड योग्य दिसता. पुर्विल्ल्या काळांत गुर्जर प्रदेशांत आधुनिक गुजरात आनी आधुनिक राजस्थानाचे वांटे मेलिल्ले. थंय हे बोलयेचो उपेग जातालो. हे गुर्जरी अपभ्रंश बोलयेंतल्यान राजस्थानी भाशेची उत्पत्ती जाली अशें मानतात. हेच बोलयेचें फुडलें रूप डिंगल नांवान प्रसिद्द जालें. जाणकारांच्या मतान इकराव्या शतमानाच्या सुरवेच्या काळांत राजस्थानी भास अपभ्रंशांतल्यान स्वतंत्र भास म्हूण विकसीत जाल्ली आसा.
राजस्थानी भाशेच्यो ज्यो वेगवेगळ्यो बोलयो आसात तातूंत विशेश अशें अंतर ना. फकत वेगवेगळ्या प्रदेशांक लागून ताचीं नांवां वेगवेगळीं जाल्यांत. राजस्थानी भाशेच्यो मुखेल रुपान पांच बोलयो आसात त्यो अशो- मारवाडी, ढँढाडी, माळवी, मेवाती आनी वागडी.