जुआवं_परमाणें_जेजू_क्रिस्ताचें_शुभवर्तमान
जेजू जिविताचो उंडो
२५ तो तांकां तडीर मेळ्लो; तेदनां ﻿ ताका म्हणलें: "गुरूजी, तुं हांगा केदनां आयलोय?" २६ जेजून तांकां जाप दीवन म्हणलें: "हांव तुमकां सत सांगतां, तुमी खुणा देखल्यो म्हण न्हय, बगर उंडे खावन धादोशी जाल्यात देखून तुमी म्हजे सदीक आयल्यात. २७ खावन सरता तसल्या खाणा खातीर त्रास घेवं नाकात, पूण सासणाच्या जिविताकतगता तसल्या खाणा खातीर त्रास घेयात; असलें खाण मनषाचो पुत तुमकां दितलो; काराण देवा बापान ताचेर आपलो शिक्को मारला". २८ तेदनां ताणीं ताका म्हणलें: "देवाक जाय तसीयीं कामां करूंक आमीं कितें करचें?" २९ जेजून तांकां म्हणलें: "जाका देवान धाडला ताचेर विस्वास दवरात: हेंच तें देवाक जाय तें कां." ३० ताणीं ताका म्हणलें: "तशें जाल्यार, तुजेर आमीं विस्वास दवरच्याक कसली खुणा करुन आमकां दाखयशी? तुज्यान कितें करुंयेत?" ३१ "आमच्या पुर्वजांनीं अरण्यांत मान्ना खेलो; 'ताणें तांकां सर्गींचो उंडो खावंक दिलो', अशें बरयलेलें आसा". ३२ जेजून तांकां म्हणलें: "हांव तुमकां सत सांगतां, मयजेसान तुमकां सर्गींचो उंडो दिंवक ना; तुमकां खरो सर्गींचो उंडो दिता तो म्हजो बाप, ३३ कित्याक जो सर्गार थावन देंवता आनी संवसाराक जिवीत दिता तच देवाचो उंडो". ३४ ताणीं ताका म्हणलें: "हो उंडो आमकां सदां दी". ३५ जेजून तांकां म्हणलें: "हांव जिविताचो उंडो; म्हजे-शीं येता ताका भूक लागचीना, आनी म्हजेर विस्वास दवरता ताका कदींच तान लागचीना. ३६ पूण हांवें तुमकां अशें सांगलां: तुमीं म्हाका देखला, तरी म्हजेर तुमी विस्वास दवरिनांत. ३७ म्हजो बाप म्हाका दिता तीं सगळीं म्हजे-शीं येतेलीं; आनी म्हजे-शीं येतात तांकां हांव परो घालचनां. ३८ म्हजी खुशी करच्याक न्हय, पूण म्हाका पाटयला ताची खुशी करच्याक हांव सर्गार थावन देंवलां; ३९ आनी जाणें म्हाका पाटयला त्या म्हज्या बापाची खुशी ही: जीं सगळीं बापान म्हाका दिल्यांत तांचे मदल्या कोणाकूच हांवें इबाडचो न्हय, पूण निमाण्या दिसा तांकां सगल्यांक हांवें नव्यान जिवंत करचीं. ४० हीच म्हज्या बापाची खुशी; जीं कोण पुताक पळेतात आनी ताचेर विस्वास थेवतात, तांकां सगळ्यांक सासणाचें जिवीत मेळतेलें, आनी निमाण्या दिसा हांव तांकां नव्यान जिवंत करतलों". ४१ "हांव सर्गार थावन देंवलोलो उंडो" अशें ताणें म्हणलें देखून जुदेव ताचेर गुणगुणूंक लागले: ४२ ते म्हणताले: "जुजेचो पुत जेजू तो होच न्हय? ताच्या आवयबापायक आमी अळखनांव कितें? 'हांव सर्गार थावन देंवलाम, अशें ताच्यान कशें म्हणुंयेत?" ४३ जेजून तांकां जाप दीवन म्हणलें: "तुमचेच मदें फुतफुतूं नाकात. ४४ कोण-उय म्हजे-शीं आयलो जाल्यार, म्हाका धाडला त्या म्हज्या बापान ताका म्हजे-सीं ओडून हाडला, देखुनूच तो म्हजे-शीं येवंक शकता; असल्या मनशाक हांव निमाण्या दिसा नव्यान जिवंत करतलों. ४५ 'तीं सगळीं देवान शिकयलेलीं मनशां जातेलीम, अशें प्रवादयांच्यां बरौपांनीं मेळता. जीं कोण बापाचें आयकतात आनी शिकतात, तीं सगळीं म्हजे-सीं येतात. ४६ कोणें बापाक देखला म्हण न्हय, पूण जो देवा थावन आयला ताणें मात बापाक देखला. ४७ हांव तुमकां सत सांगतां, जो कोण विस्वास थेवता ताका सासणाचें जिवीत मेळता. ४८ हांव जिविताचो उंडो. ४९ तुमच्यां पुर्वजांनीं अरण्यांत मान्ना खेलो आनी ते मरुन गेले. ५० पूण हो आसा सगार थावन देंवलो उंडो: कोण-उय तो खायत जाल्यार मरचोनां. ५१ हांव सर्गार थावन देंवलोलो जिव उंडो; हो उंडो खाता तो सासणाक जियेता; आनी संवसाराक जिवीत मेळच्याक हांव उंडो दितलों तो म्हजें मास". ५२ तेदनां जुदेवां मदें वाद-विवाद जालो; ते एकामेकाक म्हणूक लागले "आरे, हो आनिंक आमकां आपलें मास खावंक कसो दितलो रे?" ५३ देखून जेजून तांकां म्हणलें: 'हांव तुमकां सत सांगतां, तुमी मनषाच्या पुताचें मास खेल्या बगर आंर ताचें रगत पियेल्या शिवाय तुमचे सवें जिवीत आसचेंनां; ५४ जो म्हजें मासखाता आनी म्हजें रगत पियेता ताचे सवें सासणाचें जिवीत आसा, आनी ताका निमाण्या दिसा हांव जिवंत करतलों. ५५ कित्याक म्हजें मास खरें खाण आनी म्हजें रगत खरें पिवण. ५६ म्हजें मास खाता आनी म्हजें रगत पियेता तो म्हजे सवें रावता आनी हांव ताचे सवें रावतां. ५७ जसो जिव्या बापान म्हाका धाडला आनी बापा वरवीं हांव जिव आसां, तसोच म्हाका खाता तो ﻿ वरवीं जिव आसतलो. ५८ हो सर्गार थावन देंवलोलो उंडो; तुमच्यां पुर्विल्यांनीं मान्ना खेलो आनी तरी ते मरुन गेले, तशें हें न्हय; हो उंडो खाता तो सासणाक जिव आसतलो". ५९ हें ताणें ﻿ शिकयतानां देवस्थानांत म्हणलें.