cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jonas achem Pustok
Jonas achem Pustok
Dusrea provadianchea pustokam poros, Jonasachem pustok ek kothon. Hukum' moddta toslea provadiachi hea pustokant kanni asa. Poilim-poilim to aplem deivik karia chukounk proitn korta ani magir aple opekxe add aplem karia iesesvi zalam mhonn do Devak tokrar korta. Hea dhaddsachea vaurantlo vir monis razanchea dusrea pustokant asa (2Raz. 14/25) zo Jeroboam' II hache razvottke kallar jielo. Hea pustokacho hetu mhollear vachtoleak mouza haddunk ani borabor xikounk. Sorvesporan taka Niveneh xarant vochunk sanglolem. Nineveh xar hem Israelachea dusmana, Assiriechem mukhel xar aslem. Punn ho sondex gheun Jonasak thoim vochunk naka aslem. Kiteak Dev Ninevehcho kednanch bhosm korcho na mhonn taka khatri asli. Tori punn aple khuxe add tannem Devachea utrak pallo dilo. Punn xevottak taka ekdom’ dukh bhogli kiteak, tannem bhosm zatolo ho zo sondex dilolo tea pormannem ghoddlem na.
Devak aple rochnnecho khun mog asa hem hea pustokant disun ieta. Punn tea von chodd mhollear Dev itlo doiall ani movall ki To aple porjeche je dusman asat tancho porian bhosm korunk fattim ravta. Portench zalear tankam bhogxita, tankam novena suttka dita, hem hea pustokant disun ieta.
Polleiat
Book_of_Jonah
Books_of_the_Bible
Bible
Sandarbh
वर्ग:Konknni वर्ग:Adlea Korarachim Pustokam (Old Testament Books) वर्ग:Devachem Utor वर्ग:Romi panam
विला पार्क
भायले दुवे
वर्ग:देवनागरी पानां वर्ग:इंग्लंड च्या फुटबॉल स्टेडियम
धिरयो
बैलांझुजींचो एक प्रकार बैल, रेडे, कोंबे सारकिल्ल्या मोनजातीमदीं झुजां आयोजीत करप हो मनशाचो खूब आदींसावनचो  एक मनरिजवणेचो छंद .गोंयांत धरून बऱ्याच वाठारांनी,उत्सवाचो एक वांटो म्हणून अशीं झुजां लोक आयोजीत करतात.झूज जिखतल्याक इनामां दवरतात.कांय कडेन प्रेक्षकांखातीर तिकेटीय आसतात.बैलांच्या आयोजीत केल्ल्या झुजांक गोंयांत धिरयो म्हण्टात.झुजींत वांटो घेवपी बैलांचे भलायकेची खास वेवस्था करप जाता आनी तेप्रमाण तांकां खाशेलें खाणजेवण,तशेंच प्रशिक्षण दिवप जाता.ह्यो धिरयो आदीं गांव पंगड धरून जाताल्यो. हालींसरां कांय व्यक्ती आपले बैल तयार करून धिरयांनी वांटो घेतना दिसतात.गोंयांत,विशेश करून दक्षिण गोंयांत,अशो धिरयो फेस्ताच्या निमतान जाल्ल्यो दिश्टी पडटात.गांवचे एके मेकळे सुवातेर,उत्सूक प्रेक्षकांचे हजेरेत धिरयो आयोजीत करप जाता.धिरयांनी वांटो घेवपी बैलांक ताचे पुरस्कर्ते आनी समर्थक उतरांनी, कुरवांनी आनी हातांनी आपआपल्या बैलांक विरूध्द पंगडाच्या बैलाचेर धुरी घालपाक तशेंच जैत मेळोवपाक प्रोत्साहन दितात. धिरी लागचेपयलींच मैदान सोडून पळून गेल्ल्या बैलाक केन्ना चुचकारून जाल्यार केन्ना बळाचो वापर करून परत मैदानार हाडटात.जो बैल प्रतिस्पर्धी बैलाक आपल्या शिंगाच्या आदारान वा हेर उपायान मैदानभायर धुकलूंकपावता तो बैल झूज जिखलो अशें समजतात.
विशेश अशी संरक्षणाची वेवस्था करिनासताना अशो धिरयो आयोजीत केल्ल्यान कांय वेळार सुट्टिल्लो बैल धिरयांखातीर आंखून दिल्ले शिमेभायर सरून प्रेक्षकांक दुखापत जाल्ल्याचे वा मरण आयिल्ल्याचें प्रसंग खूब फावटीं घडिल्लें आसात.तेभायर वांटो घेवपी बैलाकूय दुखापत जाता.
धिरयो आनी युरोपी देशांनी जावपी बूलफायट हांचो तसो लागींचो संबंद दिसना.बूलफायट हे बैलाचे झुजींत बैल आनी मनीस वांटो घेता जाल्यार धिरयांनी बैलाबैलांमदीं झूज लायतात.बूलफायटिचो शेवट मनशाकडल्यान बैलाक जिवो मारप जाता.बूलफायट तशेंच धिरयो ह्यो आपआपल्या वाठारांनी लोकप्रिय आसल्यो आनी तातूंतल्यान साहस तशेंच कुशळटाय हांचें दर्शन जाता आसलें तरी आयच्या काळांत फकत मनरिझवणेखातीर पिडापीड करपी असल्या खेळांविशीं कांय लोक नापसंती दाखयतात.ह्याच कारणाखातीर सद्याक गोंयांत अशा धिरयांचेर बंदी घालची म्हणून न्यायालयांत अर्ज केल्लो आसा.
वर्ग:देवनागरी पानां
दुर्वा
दुर्वा हाका कोंकणीन हरयाळी अशेंय म्हण्टात तेच तरेन मराठीन तिका हरळी, हिंदीन दूब,डूब, गुजरातीन दरो, कन्नडान गरिके हळ्ळू, संस्कृतान दूर्वा,शतग्रंथ, इंग्लीशीन बहामा बर्म्युडा क्रिपिंग-डॉग्सटूथ ग्रास, लॅटिनान सायनोडॉन डॅक्टिलॅन अशें म्हण्टात. ती गॅमिनी ह्या कुळान येता. हें एक जायतीं वर्सां जगपी, उपेगी अशें तण. हाचें खोड जमनीर आडवें वाडून रोखडेंच पातळटा. ताका ल्हान-ल्हान उब्यो खांदयो आसून तांचेर पाचवींचार सादीं बारीक तणावरी पानां येतात. खांदयेच्या तोंकाक फुडें २-६ कणसांचो ताळयेवरी घोंस येता. ताचेर देंठ नाशिल्लीं कणसां आनी तातूंत व्दिलिंगीं फुलां येतात. सादारणपणान पावसाळ्या उपरांत फुलां येतात. ही चड करून उश्ण देशांनी सगळेकडेन दिश्टी पडटा. हिमालयांत २,४०० मी. उंचायेचेर, शेतांत वा पोरसांत तणावरी वाडटा. हिची नवी लागवड ह्या झाडाचे कुडके रोवन वा बियो फाफडून करतात. जमनीची हुनसाण ना करपाक तशेंच खेळाच्या मैदानाचेर दुर्वा लायतात. घरच्या पोरसांत, भौशीक बागेंत दुर्वांचेंच 'लॉन' करतात. गोरवांक, सोशांक आनी मेंढरांक हें तण खूब आवडटा.
उपेग
वर्ग:देवनागरी पानां
उमर खय्याम
एक नामनेचो फार्सी कवी आनी विद्वान. ताचें पुराय नांव गियासुद्दीन अबूल फत्ह उमर बिन इब्राहिम अल्-खय्यामी. पूण ताका खय्याम नांवानच वळखताले. ताच्या इश्टांनी आनी शिष्यांनी केल्ल्या वर्णनावेल्यान ताच्या जिविताकाळाची सादारणपणान कल्पना करूंक येता. पूण ताची प्रतिभा ऊंच आनी स्मरणशक्ती खर आशिल्ल्यान, ज्योतिश, गणित, वैजकी,विज्ञान,तत्त्वगिन्यान ह्या विशयांनी तो खांपो आशिल्लो. नामनेचो विद्वान इनाम मुवफ्फिक हो ताचो गुरू आशिल्लो.
सुलतान मलिकशाह हाणें पंचांगांत सुदारणा करपाखातीर ज्या आठ मानदिक ज्योतिर्विदांची समिती नेमिल्ली, तातूंत खय्यामाचो आस्पाव आशिल्लो. ह्याच वेळार खय्यामान ‘जीज मलिकशाही’ नावांचो एक ग्रंथ बरयलो. ह्या ग्रंथान ताणें ज्योतिशाविशीं कोशटकां दिल्लीं आसात. ताणें पोरने पर्थियन कालगणना पध्दतींत जी सुदारणा सुचयिल्ली, ती १०७९ वर्सा उपेगांत हाडली. हे सुदारणेवरवीं ५००० वर्सांत फकत एका दिसाचीच चूक जातली, अशें ताणें गणित केल्लें. ताणें अरबी आशेंत बरयल्ल्यस बीजगणिताच्या ग्रंथांक खूब नामना मेळ्ळ्या. ह्या ग्रंथांत ताणें तृतीर् घातामेरेनच्या समीकरणाचें सामान्य आनी संयुक्त अशें वर्गीकरण केलां.तशेंच ताणें दिवघात समीकरणां सोडोवपाची रीतय दाखयल्या. तृतीय घात समीकरणांचीं घनबीजां (Cube-roots) आशिल्ले तेरा प्रकार ताणें दाखयल्यात. ह्या समीकरणांचीं बीजां ताणें दोन शाकवांच्या (conics) छेदनाच्या (intersection) स्वररूपांत मेळयलीं. भूमितीय आनी अंकगणितीय निर्वाहांत (solution) वेगळेपण आशिल्ल्याचें ताणें दाखोवन दिलें. ताच्या बीजगणितीय संशोधनाविशीं डी. एस्. कासीर हाणें १९३९ त बरयल्ल्या ‘आल्जेब्रा ऑफ उमर खय्याम’ ह्या ग्रंथाक बरीच नामना मेळ्ळ्या. ताणें ‘नौ राज नामा’ ह्या फार्सी ग्रंथांत युनानी वैजकीविशीं बरयलां. तातूंत ‘जव’ (कोंकणी-सवाद, फार्सी-खवेद, संस्कृत-यव, इंग्लीश-बार्ली) ह्या गुणाकारी धान्याचो उल्लेख आसा. हो ग्रंथ अभ्यास करपासारको आसा. १९३३ त मुज्तबा मिनोवी हाणें तेहरान हांगा हो ग्रंथ उजवाडायिल्लो.
फाविल्ल्या वेळांत उमर खय्याम रूबायां बरयतालो. ह्या रूबायांखातीरच ताका सगळे कडेन नामना मेळ्ळी. तशेंत खूबशा देशांनी उमर खय्याम क्लबांची थपणूक जाली. थंय ताच्या रूबायांचें शिकप आनी शिकोवप चलता. संवसारांतल्या तरेकवार भासांनी ताच्या रूबायांचे अणकार जाल्यात. ताच्या रूबायांतले मुखेल विचार अशें आसात:’आपल्या नशिबांत जें किदें आसा, तें घडलेबगर रावना इतली नियती ताकदवान आसा. मनशान आसा ते परिस्थितींत सुख आनी समाधान मानूंक जाय. सदांच दुस-याचेर उपकार करूंक जाय. सुक-दुख्खां जशीं येतात, तशीं वतात. ८५९ वर्सा फिट्सजेरल्ड हाणें ताच्या रूबायांचो इंग्लीश अणकार केलो, जाचेवरवीं जगाक ताच्या सुंदर कवित्वाची पयले खेप वळख घडली. आर्विल्ल्या भारतीय भासांतूय ताच्या रूबायांचो अणकार जाला. माधव ज्यूलियन (मराठी), मैथिलीशरण गुप्त (हिंदी), भ. द. वर्मा (हिंदुस्थानी),मीर वली अल्ला (उर्दू), नरेंद्र देव (बंगाली) हे तातूंतले कांय अणकारपी आसात.
वर्ग:देवनागरी पानां
वास्को सप्तक
वास्को सप्तक म्हळ्यार देव दामोदराचो भजनाचो उत्सव. हो उत्सव सात दिस चलता म्हूण ताका सप्तक म्हणटात.
श्रावण म्हयन्यान नागपंचमीच्या दुसऱ्या दिसा म्हळ्यार श्रावण शुध्द पष्ठी ह्या दिसा सप्तकाक सुरवात जाता. दनपारच्या बारा वरांचेर जोशी घरांतलो मुखेली देव दामोदराच्या पांयाकडेन नाल्ल दवरता आनी भजनाक सुरवात जाता. थळावे लोक आनी भजनी कलाकार भजनाक सुरवात करता तेन्ना सप्तकाक उबे रावले अशे म्हणटात. हे भजन एकफाटोफाट २४ वरां थांबनासतना चालूच उरता. थळावे भजनी कलाकार तशेंच गोंयातल्या हेर वाठारांतले आनी गोंयाभायले कलाकार आपल्या भजनानी सप्तकाची सोबा वाडयता. वेगवेगळे भजनी कलाकार येवन भजन गायतात. सप्तकाच्या राती मुरगांव पतन न्यास फैलवाले कामगार संघ, नाभिक समाज, दैवज्ञ ब्राम्हण समाज, बाजारकार समिती, विश्वकर्मा ब्राह्मण समाज आनी गडेकार समितीचे भाव दिंडी घालीत पार ‍‍(पौराणीक चीत्रां) देवळाकडेन हाडटात.
दुसऱ्या दिसा सप्तकाची समाप्ती जाता. गेल्या वर्साचो नाल्ल व्हरुन दर्यान सोडटात. एकलो कोणूय नाल्ल धरता आनी ताच्या फाटल्यान थळावे दादले नाचत आनी भजन गायत वयता. दर्यान नाल्ल सोडल्या उपरांत एकामेकांक भिजयतात. दर एकल्याच्या कपलाक पिंजर लायता, गळ्यान हार घालता आनी उपरांत ते 'गोपाळ काला गोड जाला' अशे म्हणीत नाचत देवळान येता. देवळान पावल्या उपरांत भट गाराणे घालता आनी आनी सग्ळ्यांक प्रसाद दिता.
इतिहास
1896 वर्सा वास्को प्लेगाची धाम पातळ्ळी आनी ताका लागून लोक मरपाक लागलें. उपरांत थळाव्या लोकांनी शिवाचो अवतार आशिल्ल्या देव दामोदराक उलो मारलो. लोकांनी झांबावले आशिल्ल्या देव दामोदराच्या देवळांतल्यान प्रसाद म्हूण नाल्ल हाडलो आनी ताची स्थापना केली. ताची पयली स्थापना पोरन्या माता इश्कोलान केल्ली. थळावे दर दिसा त्या नाल्लाची पुजा करपाक लागलें. देव दामोदराच्या कृपेन प्लेगाची धाम पयस जाली आनी लोक बरें जावपाक लागलें.
वास्कोच्या लोकांनी देव दामोदराची मुर्ती स्थापन करपाचें चिंतले तेन्ना वास्कोचो फामाद उद्योजक अनंत सुबराय जोशी हाणें आपल्या घराचो एक भाग देव दामोदराच्या मुर्ती स्थापने खातीर दिली. दामोदराची मुर्ती तांच्या एका घराच्या भागान स्थापीत केल्ली आसा. तेन्ना सावन वास्कोचे थळावे लोक देव दामोदराचो भौवमान करपाक 24 वरां भजन करपाक लागलें आनी ही परंपरा अशीच चालू आसा.
संदर्भ
वर्ग:देवनागरी पानां
बडयांनी -एक खेळ
बडयांनी ह्या खेळांक दोग आनी चडांत चड कितलेय गडे वांटो घेतात।
साहित्य
दरेका गडयाकडेन ल्हानशी एक बडी सुमार कमर भर लांब आसता।.
खेळपाची पद्दत
हो खेळ खेळूंक सूरवात करतना पयली १०,२०,३० ते १०० मेरेन एकेक गडयार मेजतात।१०० आंकडो येता तो कडेक रावता।.
वर्ग:देवनागरी पानां
वडापुनव
प्रस्तावना
वडापुनव हिंन्दू समाजांतल्या बायलांचे वर्सूकी व्रत. हिंन्दू समाजांतल्यो सवाशीण बायलो आपल्या घोवाचें आयुश्य वाडचें आनी आपणाक अखंड सवाशीणपण प्राप्त जावचें अशी श्रध्दा मनांत बाळगून जेश्टशुध्द पुनवे दिसा उपास करून भक्तीभावनेन वडाच्या रूखाची पुजा करतात. तशेच गांवच्या चार सवाशिणींक आपोवन तांका हळद कुंकूम लायतात फुलां आनी वायण दितात.ह्या व्रताक वडापुनव वा वडापुनवेचो व्रत अशें म्हणतात.
व्रताची कथा
पुराणकालीन एके कथेचें प्रतीक म्हणून हे व्रत करपाची प्रथा हिंन्दू समाजांत आसा. ती कथा अशी मद्र देशाचो राजा अस्वपती हाका भुरगें नासता. ब्रम्हदेवाची बायल सावित्रीदेविची आराधना करून तांगेर एक कन्या जाता. तिका तो सावित्रीदेवीचो प्रसाद मानून 'सावित्री' अशें नाव दवरता.फुडें ती व्हड जाता तेन्ना राजा तिका न्हवरो सोदता पूण तिका अनुरूप असो भुरगो तांका खंयच मेळना जल्ल्यान तो ही जापसालदारकी धुवेचेरच सोपयता. सावित्री गांव,देश भोंवता तिकाय मनासरको भुरगो सापडना. निमणेकडेन ती तपोवनांनी भोवता.थंय तिका सत्यवान नांवाचो तरनाटो मेळटा.तो तरनाटो तिका आपली कर्मकाणी सांगून लग्नाक न्हयकार दिता. सत्यवान हो थाल्व देशाचो राजा घुमत्सेन हांचो पूत. तांच्या राज्याचेर शत्रुन घुरी घालून तांचे राज्य बळकायिल्लें आनी राजाक हद्दपार केल्लो.राजा धुमत्सेन खूब म्हतारो जाल्लो. ताका दोळ्यांनी दिश्टी पडनाशिल्लें देखून तो आपले बायलेक आनी पुताक घेवन रावतालो. सत्यवान तांची सेवा करतालो. सत्यवानाची ही सगळी परिस्तिथी आयकून आनी फुडाराक आपली जीण काबाडकश्टी जातली हें कळून लेगीत ती ताचेकडेन लग्न जावपाक तयार जातां. खोशी जावन ती परतता तेन्ना घराकडेन तिचो बापूय आनी नारदमुनी गजाली करत बशिल्ले आसतात. धुवेचें खोशी मुखामळ पळोवन बापूय तिचे कडेन वासपूस घेता. ती बापायक सत्यवानाची निवड करता. पूण हें आयकून नारदमुनी तोंड वाकडें करता आनी तिका तिचो निर्णय बदलूंक सांगता. कारण सत्यवान अल्पयुशी आसता बरोबर एक वर्सान ताका मरण येवपाचें आसता. पूण सवित्री आपलो निर्णय बदलूंक मान्य जायना. आपणे त्या भुरग्याक मनांत भरला आतां आपलें पतिव्रतपण लावन सत्यवानाचें आयुश्य वाडयतली असो ती निर्धार करता. फुडें तांचें लग्न जाता बरोबर एक वर्सान नारदमुनीन सांगिल्ले प्रमाण सत्यवान सदांभशेन रानांत लाकडां हाडूंक गेल्लेकडेन खासवीस जावन जमनीर कोसळटा. त्या दिसा ताका मरण येवपाचें आसा म्हणपाचें खबर आशिल्ल्यान सावित्री ताच्या बरोबर रानांत गेल्ली आसता. ताची तकली आपले मांडयेर घेवन ती थंयच एका वडा मुळांत बसता. तितल्यान कोणतरी सत्यवानाची प्राण ज्योत घेवन वता. सत्यवानाचें आयुश्य सोंपिल्ल्यान ताचो प्राण सोडून आनीक कितेंय माग म्हणून यमान सांगतकच ती आपल्या मावाक नदर दी म्हणून मागता. मावचें गेल्लें राज्य परत दी म्हणून मागता. पूण स्वताखातीर ती कांयच मागना तें पळोवन यम देव तिचेर खूश जावन स्वताखातीर कितेंय माग म्हणून सांगता. तेन्ना ती आपल्याक फक्त तुजो आशिर्वाद दी म्हणून मागता. यमदेव भावनावश जावन तिका पुत्रवतीभव असो आशिर्वाद दिता पूण घोवच ना थंय पूत खंयचो अशें सांगून सावित्री ताका पेजांत घातलो. हे भशेन आपलो आशिर्वाद खरो करपाखतीर यमाक सत्यवानाचो प्राण परतो दिवचो पडटा. वडानमुळांत ही कथा घडिल्ल्यान वडाची पुजा करपाची प्रथा आसा. वडासारकिल्ल्या व्हड आकाराचो रूख पर्यावरणाचे नदरेन खूब म्हत्वाचो. अश्या रूखाची आनी संस्क्रुतायेंतल्यान विज्ञान सादपाची कळाशी हे कथेफाटल्यान आसूं येता.
वडापुनवेचें वायण
नवीच लग्न जाल्ली व्हकल वडापुनवेचो व्रत करपाक सुरवात करता. हो व्रत दर एक बायल जेश्ट शुद्ध पुनवेदिसा करतात. उपास करून व्रतस्थ रावता आनी वडाची वा वड लागीं नासत जाल्यार ताळी हाडून ना जाल्यार वण्टीचेर वा कागदाचेर गंधान वड काडून ताची भक्तीभावान पुजा करता. उपरांत णव सवाशिणींक आपल्या घरा आपोवन तांका हळद-कुंकूम आनी फुलां दिवन 'दान' म्हणून एक एक वायण दितात. हें वायण म्हळ्यार वडाचीं पानां हाडटात शिंगराणी तोपून णव दोणे करतात. तातूंत तरेतरेचीं फळफळावळ घालतात आनी वायण म्हणून तो दोणो दर एके सवाशिणीक दितात. दोणो दितना बायल मनीस आपलो पदर त्या दोण्याचेर धरता कारण दान दितना तें धापून दिवचें अशी भावना आसा.
वायणाचे अलंकार
व्रत करपी बायलमनीस पयल्या वर्सा ह्या वायणाच्या दोण्याबरोबर सवाशिणींक सौभाग्या अलंकार दिता. हे अलंकार अशे आसतात दर एके सवाशीणीक एक खण वा पोलक्याक कुडको,एक दांतोणी, चार कवचेचीं काकणां,एक पिंजरिचो ल्हानसो करंड, दोन चिम्ट्यो साकर जायत येदी वाटी, पांयाच्या बोटाक घालपाक वेड्या जोड, खवचीं पानां, विडो, एक चिमटेयेदे लवंग, मिरयायेदो गुळो, भांगराचो मणी( एके अनशी दोरयेचेर मणी आनी पांच काळ्यो पिड्डूको गुथप),नाकाची काडी. हे भशेन आपल्याक शक्य जातात तितलीं फळां आनी सौभाग्याचे अलंकार घालून णव सवाशीणीक ते दोणे दिवप. आदल्या दिसा वाटाणे चणे भिजत घालून ते फुलयल्ले चणे तातूंत कातले कुडके घालून बायलांक दोणे दितकच ह्या चण्यांनी तांची होटी भरतात. हे भशेन हे पयल्या वर्सा व्रत करतात. दुस-या वर्साच्यान पुजा उपास बी आदल्या वर्सा भशेन करतात पूण वायण म्हणून दितात तें फक्त नाल्ल आनी फळांनी भरिल्लो दोणो,तशेच चण्यानी होटी भरतात.ह हे व्रत एकदां धरले म्हणटकच ते बायलो जल्मभर करतात. इतलेंच न्हय तर विधवा बायलांक पुजा करप वायण दिवप जरी शक्य नासलें तरी तीं उपास करून व्रतस्थ रावतात.
संदर्भ
वर्ग:देवनागरी पानां वर्ग:फेस्तां, जात्रा आनी परबो
Modganv
Modganv zaun asa Goenche dusrem vhodd xar. Hem dokxin goem zillyache ani saxtti talukyachem xaskiya mukhyalay.
वर्ग:Konknni वर्ग:Goemchim Xharam, Ganv ani Zage वर्ग:Romi panam
उमास (अमास)
असा+वस्=अमा सह वसतश्चन्द्रार्कौ यस्यांसा= अमा अर्थात सहितत्वान (एक नखेत्रांत). जे तिथीक चंद्र-सूर्य रावतात ती तीथ (हलायुध). चंद्राचे निमाणे कलेचें नांव.चांद्रमासाचो निमाणो दीस. अमाशेक चंद्र आनी सूर्य हांचे उदय आनी अस्त सादारणपणान एकदमूच जातात. अमाशेच्या राती चंद्राचो धर्तरेवटेनचो भाग पुराय काळखांत आसता. कारण अमाशेक सूर्य चंद्राच्या दुस-या अर्दांत उरता. सूर्याचें गिराण अमाशेक आसता.
अमा षोडशभागेन देवि प्रोक्ता महाकला।। संस्थिता परमा माया देहिनां देहधारिणी ।।
अर्थ: चंद्रमंडळाचे सोळावे कलेक म्हळ्यार अमाशेक, क्षयोदयादि बगर आशिल्ल्या कारणान महाकला अशें म्हणटात. ती सगळ्या प्राण्यांचे देह धारण करपी परम माया जावन आसा. पंचागांत अमाशेची तीथ ३० ह्या आंकड्यान दाखयतात. अमासहें नांव ज्योतिशाच्या प्रगतीचें दर्शक जावन आसा. ताचे पयलीं दर्श हो शब्द आयिल्लो. दर्श म्हळ्यार अमाशेउपरांतची चंद्रदर्शनाची प्रतिपदा. अमास शब्दाचो उल्लेख ऋग्वेदांत येवंक ना.
सोमार, मंगळार, बिरेस्तार, तेचप्रमाण अनुराधा, विशखा, स्वाती ह्या नखेत्रांचेर ती आयल्यार खासा पवित्र अशें मानतात. सोमारा आयल्यार तिका ‘सोमवती’ अशें म्हण्टात. ते तिथीक बायलो अश्वत्थाची (पिंपळाची) पूजा करून ताका १०८ वस्तू ओंपतात. भाद्रपद अमाशेक ‘सर्वपित्री’ म्हण्टात आनी त्या दिसा सगळ्या पितरांच्या उध्येशाखातीर श्राध्द करतात. मांत्रिक लोक मंत्रसाधनेखातीर ही रात पसंद करतात. नदरेच्या दोशाखातीर मंत्र, तंत्र, दोरे ह्या दिसा करतात. अमास ही तीथ सादारणपणान अशुभ मानतात. कापणी, मळणी, पेरणी ह्या दिसा करिनात. नवे वस्त्रालंकार धारण करिनात. धान्य, पयशे संपत्तीसंबंदान आशिल्ल्यो वस्तू दुस-यांक दिनात. हो अनाध्याय दिस म्हूण पाळटात. साधू, पीर हांच्या समाधीचें दर्शन घेतात. श्रावण अमाशेक ‘कुशग्रहणी’ तशेंच ‘पिठोरी अमास’ अशेंय म्हण्टात. वैशाखांतले अमाशेक ‘भावुक अमास’ अशें म्हण्टात. आशाढांतले अमाशेक देशकाळाप्रमाण ‘हरिता अमास’ तशेंच ‘दीपपूजा अमास’ अशेंय म्हण्टात. मार्गशीर्षांतले अमाशेक ‘महाव्रती’ अशें म्हण्टात. पौषी अमाशेक ‘बकुल अमास’ म्हण्टात. माघांतले अमाशेक ‘मौनी अमास’ म्हण्टात. दिवाळेचे परबेवेळची ‘लक्ष्मीपूजन’ही परब अमाशेचे रातीक येता. अमाशेचें मूर्तीध्यान हेमाद्रीन अशें सांगलां:-
अअमावास्या विधातव्या द्धिर्दोर्मरकतप्रभा । दर्भासनस्थिता चेयं दर्भपिण्डधरा कृशा ।।
अर्थ: दोन भुजांनी, मरकत रत्नाचे कांतीची, दर्भासनाचेर आशिल्ली, दर्भमुठ धारण केल्ली आनी कृश अशी अमाशेची मूर्त करची.
वर्ग:देवनागरी पानां
होळी
होळी हो हिंदू धर्मांतलो एक नामनेचो लोकउत्सव. होळी ह्या उत्सवाक जायतीं नांवां आसात. उत्तरेंत हाका होरी, कोंकण - गोंयांत शिगमो आनी महाराष्ट्रांत होळी वा शिमग अशीं नांवां आसात.
होळी मनोवपाफाटलें कारण
होळी मनोवपाफाटले जी आख्यायिका आसा ती अशी, हिरण्यकशप हो राक्षसांचो राजा आशिल्लो तो आपणाक देव म्हूण लोकांक सांगतालो. कोणेय जर देवाचें नांव घेतलें जाल्यार तो तांका मारतालो. हिरण्यकशपची बायल कयादू ही विष्णूची भक्त आसता. हिरण्यकशप हो ताका ताच्या राज्यांत देवाचें नांव लेगीत नाका अशें म्हणटालो आनी हाकांच लागून देव विष्णू कयादूच्या पोटांतल्यान जल्म घेता आनी ताचें नांव आसता प्रल्हाद. हो प्रल्हाद भुरगेंपणापासूनूच विष्णूचो भक्त आसता ताच्या तोंडार फकत नारायण नारायण हाचोच उच्चार आसतालो तें आयकून हिरण्यकशपाक खूब राग येतालो प्रल्हाद कितेंय केल्यार आपणाल्या तोंडातल्यान विष्णूचे नांव सोडिनासलो आनी हाकाचलागून हिरण्यकशपान ताका मारपाचो जायतो प्रयत्न केल्लो.
पूण प्रत्येक फावटी विष्णू ताका वाचयतालो. हिरण्यकशपाक कितें करचें कांयच समजना जावन तो हिडिंबा जी हिरण्यकशपची भयण आशिल्लीं, जिका विष्णून वर दिल्लो आसता तू केन्नाच उज्यान भस्म जावचीना पूण जर तर तुवेन ह्या वराचो दुरुपयोपग केलो जाल्यार तू भस्म जातली ही हिडिंबा आपल्या भावाक हिरण्यकशपाक सांगता हांव प्रल्हादाक घेवन उज्यान बसता आनी तो लासून वतलो पूण आपल्याक कांयच जावचे ना. अशें जाता की तीच उज्यान भस्म जाता कारण तिणे तिच्या वराचो दुरुपयोग केल्लो आसता आनी ती उज्यान भस्म जाता वायट सगळे उज्यान जळून गेले अशें समजून सगळ्या लोकांक आनंद जाता आनी होळी हो सण मनोवपाक ह्या दिसाच्यान सुरवात जाता. सगळे लोक एकठांय जावन एके सुवातेर बारां वरांचेर होळी पेटयतात. एक आब्याचो खांदो कापून हाडटात हो खांदो हाडटना जायत्यो गाळी मारीत हाडटात तो आब्याचो खांदो मदी हाडून दवरतात आनी लाकडां ताच्या सरभोवतणी दवरतात आनी हांका फुलांनी सजयतात. होळ्येची पुजा ही वाटून दिल्ली आसता. होळी जावच्यां चार दीस पयली ह्या सुवातेंवयलें लोक बसका घेतात. लोकांची नांवां बरोवन चिटयो घालतात.
ते चिटयेन कोणाचे नांव आयलां ताणे होळयें दिसा पुजा आनी पुजेचो हेर खर्च करचो पडटा. लोकांकडल्यान देणगी व्हरतात लोक खोशयेन होळ्येखातीर तांका जाता तितले पैशे दितात. होळयेदिसा सकाळी ज्या कोणाक ही पूजा आयल्या ताणी होळयेकडेन शेण काडुन रांगोळी घालून होळयेक फुलांनी सजोवन तिची पूजा करची पडटा. सांजेचे हांगसर भुरग्यांखातीर वेशभुशां सर्त जाता. ताच्या उपरांत नाचाची सर्त धाकटया आनी व्हडल्या भूरग्यांखातीर जातात. ताच्या उपरांत बायलांखातीर कांय सर्ती दवरिल्ल्यो आसतात उपरांत इनामा भेटवण सुवाळो जाता.मागीर रातच्या बारा वरांचेर आरती करुन सगळीजाणां होळयेक पायां पडटात.लोकाक प्रसाद, तीर्थ वाडटात आनी उपरांत होळी पेटयतात. होळी पेटोवन जाल्या उपरांत लोक सगळें घरां वतात आनी दुसरया दिसा सकाळी रंगपंचमी मनयतात लोक एकामेकांगेर वचून एकामेकांक रंग लायतात आनी होळयेची परबी दितात. ताचें उपरांत मागीर भूरगे, जाणटे ढोल, ताशे घेवन घरांघरांनी भोवतात आनी होळयेचो आनंद लुटतात. तशेच रसत्यान जे लोक भोवतात तांकांय रंग लायतात आनी तांका परबी दितात. अशें तरेन होळी हो लोकउत्सव व्हडा उमेदीन मायतात.
पळेयात
Holi
संदर्भ
वर्ग:फेस्तां, जात्रा आनी परबो वर्ग:देवनागरी पानां
वास्तुशांती
वास्तुशांती वास्तुपुरसाचें प्रसन्नतेखातीर आनी बांदिल्ल्या घरांत यजमानाक आयुश्य, आरोग्य, निर्विघ्नता, संपत्ती ह्या गजालींची प्राप्ती जावपाखातीर ज्यो धर्मीक विधी करतात ताका वास्तुशांती अशें म्हण्टात.
मत्स्यपुराणांत अध्याय २५३ ते २५७ हातूंत नवीं वास्तु निर्माण केल्या उपरांत शांती करपाचो विधी सांगला.पयलीं म्हत्वाच्या कार्याविशींचें बांदावळीचो आराखडो आनी देवक दवरपाचो विधी भटाकडल्यान करून घेवन फुडलें कार्य करतात.
वास्तुशांतीचें स्थापणुकेखातीर दोन चवकोनि वेदी तयार करतात.तांतुंतल्या उत्तर वेदिच्या चारूय कोनशांनी खिळें मारून, कुशीक भात दवरून अग्निस्थापना करतात ताका वास्तूमंपळ म्हण्टात. वेदीचेर शिखी,पर्जन्य, जयमत अशा ४५ देवतांचें आवाहन करतात. वास्तुदेवता हो एक दादलो आसा, अशी कल्पना करून ताच्या वेगवेगळ्या अवयवांच्या जाग्यार देवतांची स्थापनां करून वास्तुमंडलाच्या मदल्या भागार वास्तुपुरसाची प्रतिमा दवरून सगळ्या देवतांसयत ताची पुजा करतात आनी होमाच्यावेळार ग्रहांखातीर समिधा, चरूं आनी आज्य हांचें हवन करतात.ह्या वास्तुमंडलांतल्या देवतांखातीर रूमडाच्यो समिधा, तीळ, पायस आनी आज्य हांची आहुती दितात.वास्तोष्पी हे मुखेल देवतेखातीर वयल्या चारूय हविर्द्रव्याची दर एकी १०८ आहुती दितात.तेचपरी वास्तोष्पतिसुक्तांन वास्तोष्पतीखातीर बेल ओंपतात.
होमा उपरांत सगळ्या देवतांक चरुचो बळी दितात.उपरांत यजमान आनी ताची घरकान्न न्हावन धुवन नवीं वस् न्हेसतात.उपरांत ब्राह्मण यजमान दांपत्याचेर तांच्या घरच्यांसयत ऋत्विज अभिशेक करतात.तिनपोडी सूत घेवन पवमान आनी राक्षोघ्न हीं सुक्तां म्हणत नव्या घराभोंवतणी गुठलायतात.त्या वेळार, यजमान आनी ताची घरकान्न उदकाची धार धरीत घराभोंवतणी प्रदक्षणां घालतात आनी घराचे आग्नेय दिकेच्या सालाच्या कोनशाक फोंडकूल खणटात.एके पेटयेंत सात धान्यां, धंयभात,फुलां आनी शेळो ह्यो वस्तू घालून तातूंत वास्तुपुरसाची मूर्तब दवरतात.त्या वेळार मंगल वाद्दां वाजयतात.उपरांत ती पेटी फोंडकुलांत दवरून वास्तुपुरसाची प्रार्थना करतात आनी खड्डो मातयेन पुरयतात.उपरांत यजमान भटाक दक्षणां दिवन शांतिविधी सोंपयता.
थारायल्ल्या म्हूर्तार घर प्रवेश(गृहप्रवेश)करतात.तेन्ना यजमान धंय़,अक्षथआ,गंध,फुलां आनी उदक घाल्ली कळसुली हातांत घेवन ब्राह्मणाच्या(भटाच्या)फाटल्यान चलत घरांत प्रवेश करता. त्या वेळार गृहा मा बिभीत ह्या मंत्राचो जप करतात. गृहप्रवेश केल्या उपरांत यजमान गणपतिपूजन आनी पुण्याहवाचन करता.
वर्ग:देवनागरी पानां
धालो
धालो हो गोंयच्या लोकवेदाचें एक मुखेल आंग. हातूंत गोंयची लोकजीण दिश्टी पडटा. गोंयच्या लोकनाचांतलो एक म्ह्त्वाचो नाच म्ह्ळ्यार धालो. तशेच धालो हो एक नृत्योत्सव. धालो मुळांत राधा गितां आसुंये. राधा-लाधा-धाला-धालो असो बदल जावन हें नांव प्रचारांत आयलां आसतलें असो एक समज आसा. मुळांत ही गितां राधा-कृष्ण विशयाकूच धरून आसतालीं. मुखार तातूंत थळाव्या देवदेवतांच्या गितांची भर पडली आनी काळांतरांत तांकांच म्हत्व येवन मूळ राधा कृष्ण गितांक दुय्यम स्थान मेळ्ळें. हो नाच बायलांचे जिणेंत उमेद हाडपी उत्सव. धालो हो नृत्योत्सव मुखेलपणान गावडी, नायक, देसाय, पागी ह्या जातींच्या बायलांनी मनयिल्लो मेळटा, पूण कांय गांवांनी भट-बामण सोडून गांवगाडया कडेन संबंदीत हेर जातीच्यो बायलों तातूंत वांटेकार जातात. गोंयांत क्रिस्तांव समाजा मदींय धालो उत्सव मेळटा. जो सादारणपणान ऑक्टोंबर-नोव्हेंबर ह्या म्हयन्यांत मनयतात. गोंयाशिवाय धालो कर्नाटक आनी महाराष्ट्रांतल्या कोंकणी वाठारांतूय खेळटात. धालो पौष म्हयन्यांत खेळटात. पुनव धरून कृष्ण पक्षांतले सश्टी मेरेन हो नाच चलता. शितळ थंड वातावरण आनी चान्न्याचो सांगांत बायलांच्या उमेदीक वेगळोच रंग दिता. धालो खेळपाची खाशेली सुवात आसता. ते सुवातेक मांड म्हणटात. कांय कडेन तुळशी वृंदावना मुखार आंगणांत, देवळाच्या प्राकारांत वा कांय वाठांरानी शेणान सारयिल्ल्या खळ्यार धालो खेळटात.
धालो खेळपा फाटली उद्दिश्टां
पुर्विल्ल्या काळार बायलांक फावो तशीं मेकळीक नाशिल्ली. तांकां आपणाक जाय तशें वागपाक, केन्नाय खंय सरूय येवपा वचपाक, आपणाली उमेद प्रगटावपाक सोपेंपणी मेळनासलें. देखून धालो सारकिल्लो लोकनाच तांचे जिणेंत खूब म्हत्वाचो आसा. मांडाची सासाय जागोवप, वाड्याचें नांव तिगोवन दवरप, वाऱ्या सुत्राक थंडावप, एकचारान खोस मनोवप, तेच परीन आदीं बायलांक दीस भर घरांत, शेतांत काम करून पुरो जातालें, तांच्या मनांक थाकाय दिवपाक तशेंच दिसपट्टया राटावळींतल्यान थोडो वेळ स्वताक खातीर मेळचो म्हूण घडये धालो सारकिल्लो नाच निर्माण जाला आसुंये. तशेंच बायलांक आदीं कांयच व्हडलेशें मनोरंजन नाशिल्लें. तेन्ना धालो सारकिल्ल्या नाचा वरवीं तांचें मनोरंजन जावपाक लागलें. तेच भशेन धालो हो नाच गोंयचें वेगळेपण, संस्कृती, दायज तिगोवपाचे आनी आमकां आमचें मातये कडेन जोडून दवरपाचें काम करता.
धालो खेळपाची रीत
धालो खेळपाक वाड्यांतल्यो सवाशीण बायलो तशेंच आंकवार चेडवां एकठांय जातात. दादल्यांक मांडार प्रवेश नासता. तर विधवा बायलो थंय जमतात पूण नाचांत तीं वाटेंकार जावंक शकनात. कांय जाणट्यो विधवा बायलो फकत मार्गदर्शन करपाक जमिल्ल्यो आसतात. धालो खेळपी बायलो सुंदर कापड न्हेसून, श्रृंगारून, माथ्यांत वेगवेगळ्या फुलांच्यो आटयो माळून मांडार जमतात. तांचो हो भेस पळोवपा सारको आसता. आंकवार चेडवां बी सोबीत न्हेसून आयिल्ली आसता. दर गांवां प्रमाण धालो खेळपाच्यो वेगवेगळ्यो राती आसूं येतात. कांय कडेन तीन, पांच, सात, णव, इकरा वा पंदरा अश्यो धालांच्यो राती आसतात. बुधवार वा आयतार असो खंयचोय एक दीस पळोवन धालो खेळपाक सुरू करतात वा मांडांक उबीं रावतात अशेंय म्हणटात. धालाची सुरवात तशेंच शेवट करपाचे विधीचो अधिकार वाडयावयल्या परंपरेन थारायिल्ल्या घराब्यांकूच आसता. जाल्यार कांय कडेन गांवचो पुर्वज विधीक सुरवात करता. सगळ्यांत पयलीं पाटार दिवली पेटोवन दवरता. कुशीक नाल्ल, तांदळाची तळी दवरता. तशेंच हें विधीक लागपी कांय सामग्री आसता. जशें पान विडो, तीळ, गंध, काजळ, गोड, केळी हें सगळें एका ताटांत दवरता आनी सगळ्यांचे वतीन देवाक गाराणे घालता. ह्या वेळार तो मांडाच्या पुरसाक, वनदेवतेक आनी खुटये-मटये मायेक होरायता. गांवच्या लोकांचे बरें जांवचें अशें मागता. जमिल्ल्यो बायलो ’हय सायबा’ म्हणटात. एकामेकांक हळद कुंकूम लायतात. उपरांत धालो खेळपाक सुरवात जाता. बायलो एकामेका सामकार तोंड करून दोन ओळी करून उबीं रावतात. ह्या रांकांक’फांती’म्हणटात. फातयेंत उब्यो राविल्ल्यो बायलो एकामेकांच्या कमरा भोंवतणीं हात घालतात. उपरांत गीत सुरू जाता. एक रांक धालाच्या पदांचे एक चरण म्हणीत मुखार पावलां मारून कमर बागयता आनी तशेंच चरण पुराय करीत आपल्या जाग्यार येवन रावता. दुसरी रांक मागीर पदांचो दुसरो चरण म्हणीत तेंच तरेन मुखार येवन बागवून फाटी वतात. धालाची सुरवात’श्री धालो’ह्या उतरान जाता. ह्या वेळार म्हणटात तें पद अशें आसा-
श्री धालो गे धालो धालांनी खेळूं
येयात गे धालो धालांनी खेळूं येयात
गांवठी वखदां
गांवठी हें उतर गांव हाच्या वयल्यान आयलां असो समज आसा.लोक आपलें पोरणें दायज विसरपाक लागला.गांवांत रावप म्हणल्यार उणेपणाचें अशें लोकांक दिसता.तेखातीर लोक गांव सोडून शारांत वचून रावतात.लोक गांवांक विसरल्यात.तेचभाशेन गांवचे व्ह्डपणूय विसरल्यात.गांवठी वखदांक लागून गावांचें व्हडपण कळटालें,पूण लोकांनी गांव सोडिल्ल्यान वांगडा गांवठी वखदांय सोडलीं.गांवठी वखदांचें म्हत्व लोकांक शारांत रावतकीर कळपाक लागलें.शारांत वखदांच्यो फर्मासी आसतात.ह्या फर्मासिनी तरेकवार वखदां मेळटात.पूण ह्या वखदांनी जायते लोक बरे जायनात.उपरांत लोक थकतात आनी परते गांवठी वखदां सोदपाक गावांत वतात.हीं गांवठी वखदां घेतले उपरांत लोक बरेय जाता.हाकाच लागून हालींच्या काळार लोक जायते प्रमाणांत गांवठी वखदां घेतात.तेचखातीर गांवठी वखदांचे म्हत्व वाडपाक लागला.
इतिहास
गांवठी वखदांची सुरवात केन्ना जाली ते विशीं आमच्यानीं सांगपाक जायना,पूण ज्या काळार ह्या वखदांची सुरवात जाली त्या काळार हालींच्या भाशेन फर्मासीनीं वखदां मेळनाशिल्लीं.हाकाच लागून हींच वखदां घेवन लोक बरे जाताले.गांवठी वखदां लोकांक वापरपाक बऱ्याक पडटालें.ह्या वखदांचो एक बरो गूण म्हळ्यार तीं बेश्टीं घेतलीं जाल्यार लेगीत कोणाक कोत्र पडनाशिल्लीं.हाकांच लागून गांवठी वखदां लोकांक खूब उपेगी पडटाली.
धालो
धालो खेळपाची रीत
रथांत कोण देव बसे गे
गांवठी वखदां
इतिहास
गांवठी वखदां हीं चड करून झाडांच्यां पाल्यांचीं वा मुळापसून वा सालीपासून करतात.जायते फावट हीं वखदां एकाच झाडांची पूण कांयवेळार जायत्या झाडांचीं वखदां भरसूनय वापरतात.ह्या वखदांचो बरो फायदो म्हणल्यार मनीस बरो जालो ना तरी त्या मनशाक हीं वखदां कोत्र पडनात,देखून खंयचोय मनीस तीं भियेनासतनां घेतात.हीं वखदां सवाय भितर मेळटात.तीं मेळोवपाक चड त्रास पडनात.खंयच्याय मनशान चुकून लेगीत हें वखद घेतलें जाल्यार तें मनशाक कांयच वायट जायना.गांवांनी कांय लोक आजूनय गांवठी वखदां दितात.कसलेय दुयेस जाले जाल्यार लोक गांवठी वखदांचो चड उपेग करतना दिसतात.
धालो
धालो खेळपाची रीत
रथांत बसली शांतादर्गा माया
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
१.कामीण २.फुगांव येवप ३.गोडेंमूत ४.हुरहुरें(उरउरें) ५.भिण्णां फुलप ६.मुतखडो(मुतात फातर जावप) ७.उबोश अशीं साबार दुयेसां आसात.जशी म्हळ्यार पोटाची गांठ कुशीन सरप,दाडी उसळ्यार,ल्हान भुरग्यांक मोयें जावप,आंगांक सूज येवप,तकलि दुखप,दोळे येवप,मुमरां,खोरोज आदीं...आनी ह्या सगळ्या दुयेसांक पयली लोक गांवठी वखदांचो उपाय करताले.
धालो
धालो खेळपाची रीत
जेन्ना लोका दिसे,खेळूंक आयल्या मांडार गे
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
कामीण कामीण ह्या रोगाचें दुसरें नांव म्हणल्यार काकोय.जेन्ना आवय वा बापायक कामीण आसता तेन्ना ती भुरग्यांकय येता.तेलाचीं जिनसां,तांती आनी चिकन चड खाल्यार वा दुशीत उदकाक लागूनय आंगांत कामीण जाता.कामीण जाल्या मनशाक कुलकुल्यान जोर येता,हात पांय उसळटात,खोकलीय मारता,जेवण खाण नाका जाता,तशेंच मुत आनी दोळे हळडुवें जाता.कामीण जाल्ल्या मनशाक हीं सगळींच लक्षणां दिसतात अशें ना.
धालो
धालो खेळपाची रीत
केन्ना केन्ना धालांची गती जलद आसता.जशें-
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
कामीणीचे कांय प्रकार आसात
धालो
धालो खेळपाची रीत
खंय गेलो म्हजो कवडुलो
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
1)तेलाचें कितेंय खाल्यार कोडूं लागता:ही एके तरेची कमीण जेन्ना मनीस तेल वा तूप आशिल्लीं जिनसां आनी तातीं खाता तेन्ना ताका हीं सगळीं जिनसां कोडू लागतात.
धालो
धालो खेळपाची रीत
हांगा आशिल्लो कवडुलो
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
2)कामीण आंगांक आसता:ही कामीण जाता तेन्ना मनशाची कात सामकी हळडुवी जाता आनी चड करून मनशाचीं नाकटां हळडुवी जातात.
धालो
धालो खेळपाची रीत
येयात गो रंबानो, झंपांनी खेळुया
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
3)मनीस बारीक जाता आनी तोडांक रूच आसना:हातूंत कामीण जाल्ल्या मनशाक कांयच खावपाचे मन आसना,ताका जेवण-खाण अळणी लागता आनी ताच्या तोंडाक रूच नासता,ह्या सगळ्या कारणांक लागून मनीस बारीक जाता.हाचो परिणाम म्हणल्यार मनीस सामको दुयेंत जाता.ह्या वेळार ताचो जीव लेगीत वचपाक शकता.
धालो
धालो खेळपाची रीत
आयली गे, आयली गे रंबाबाई
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
4)रगतांत आशिल्ली कामीण:ही सामकी भिरांकूळ कामीण.ही कामीण मनशाक चड त्रास करता.जेन्ना मनशाच्या रगतांत कामीण चड जाल्ली आसता तेन्ना मनीस सामको बरो ना जाता,एक-एक फावट उबी रावपाची लेगीत शक्ती आसना.ही कामीण मनशाची जीण भितरल्या भितर खायत आसता आनी मनीस सामको बारीक जायत वता.
धालो
धालो खेळपाची रीत
रंबानी, फुगडी घाल घडाडी...
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
कामीण ह्या दुयेंसाचें आयुर्वेदीक उपाय आसात: चिवरां पालो उदकांत शिजोवन,तें उदक पिवचें नाजाल्यार तांम माडाची पाळां शिजोवन ताचे उदक पिवचे. कामीण जाल्ल्या मनशाक आडसराचें उदक पिवपाक दिवचे.ह्या उदकाचेर लेगीत मनशाची कामीण बरी जावंक येता. जर कामीण रगतांत जाली आसत जाल्यार कापशिणी पालो बरो बारीक वाटून ताचो रस काडून घोळोवपाचो आनी तातूंत दोन चमचे दूद घालून बरें शिजोवन पिवचें. मेथये पालो उदकांत घालून शिजोवन ताचे उदक पिवचें. तरणी पोपाय सोलून तिच्यो बियो काडून ताचे बारीक कुडके करून उदकांत शिजोवन आनी एक पेलो घेवचो ना तर कुवाळो लेगीत घेतल्यार जाता.जाता तितले भरपूर उदक पिवचें.
धालो
धालो खेळपाची रीत
करून ताळ्यांच्या धेंक्यार फुगडी खेळटात. उपरांत ल्हान आंकवार चलयांचेर भार येता. ताका अवसर अशें म्हणटात. हो रंभाचो अवसर आसता. तांकां भावार्थी लोक आपले प्रस्न विचारतात. इल्याशा भुरग्यां सागिल्ल्यो जापो आयकून जमिल्ले लोक अजापतात. भार आयिल्ल्या भुरग्याची नाल्ल दिवन होंट भरल्या उपरांत तीं निवळटात. तशेंच खूब खेळ जातात, सवंगां, भोगावळी जातकूच हळद कुंकूम करतात. बायलो पदांच्या आधारान आपल्या घोवाचें नांव घेतात.देखीक-
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
फुगांव येवप
धालो
धालो खेळपाची रीत
काळीं चोळीं मिरयां येदी गांठ
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
मनशाक जिविताचे पिरायेंत एक फावट तरी फुगांव येता.देखून ते जितले बेगीन येतात तितले बरे.फुगांव येयले उपरांत दुयेंतीन थोडी काळजी घेवची पडटा.फुगांव आयिल्ल्या मनशान तेलकट कांयच खावपाक जायना.जाल्यारूच फुगांव आयिल्ल्या मनशाक बरो उपाय जाता नाजाल्यार फुगांव बेगीन बरे जायनांत.मनशाक आयिल्ले फुगांव आंगार फुटले जाल्यार तांचे दाग जायती वर्सां आंगाचेर उरतात देखून फुगांव आयिल्ल्या मनशाक जायती जतनाय घेवपाक जाय. फुगांवाचे कांय उपाय आसात: फुगांव जाल्ले मनशाक धवे कपडे घालपाक जाय. फुगांव जाल्ल्या मनशाक न्हांवक उपकारना जाल्यार ताका गरम उदकाचो सुक्या कपड्यान आंगांक शेक दिवचो पडटा,घरांत कांयच तेलाचे करपाक जायना.अशें ताणे सात दीस सेगीत करपाक जाय. कोडू लिबूं पालो आनी मेथये पालो उदकांत शिजोवन त्या उदकान न्हावपाक जाय.
धालो
धालो खेळपाची रीत
जिवार हळद कुकमाचो थाट
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
गोडेंमूत
धालो
धालो खेळपाची रीत
तशेच आंकवार चेडवाय बीं फकाणांनी नांवां घेतात.
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
गोडेंमूत म्हणल्यार डायबेटीस.हो एक कटकटीचो रोग.साकरीचीं पोषणां सारकीं जायनाशिल्ल्यान रगतांत आनी मुतांत साकर वाडटा आनी मागीर बाकिच्या सगळ्या द्रव्याचें पोषण सारकें जायना.जय जेवणा खाणाच्यो वस्तू बरे तरेच्यो आसतात म्हणल्यार पोष्टीक आसता,थंय तो रोग चड करून जाणट्यांक जाता.हो रोग ल्हान भुरग्यांक लेगीत जावपाची शक्यताय आसता.
धालो
धालाचो शेवट
धालाची निमाणी रात चड म्हत्वाची. हें रातीक जागरण करपाक जाय ना जाल्यार कितें तरी वायट जाता असो समज आसा. निमाणें रातीक देवचारांक सोरो-रोंट दवरतात. तरेकवार फुगडयो, पाती, झिम्मा, कचे, फेर फुगडी, फालां, तर कांय कडेन रथ नाचयतात, नाटकुली करतात, आनी हेर गितां गायतात. फांतोडेर कळस दवरप आसता, मांड खेळटात आनी फुगडी म्हणटात. मांडार शेण सारोवन जातकूच वा शेणा शिताडो घालतकच धालो सोंपता त्या वेळार हें गीत म्हणटात-
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
लक्षणां काम करपाक उमेद नासप,जिवाक शक्त नासप,तान चड लागप,भूक चड लागप,मुतूंक चड जावप आनी दिसान दीस बारीक जायत वचप.हीं गोडे मुताचीं कांय लक्षणां त्या भायर नदर सारकी नासप,तशेंच फेरीद जाल्यार तें बेगीन पेकना आदी हो रोग चड जातकर जावपाक लागता. ह्या दुयेंसाचे कांय झाडा पाल्याचे उपाय अशे आसात:
धालो
धालाचो शेवट
पयली रांक-धालांच्या माथ्यार फुलांचो झेलो
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
हुरहुरें(उरउरें)
धालो
धालाचो शेवट
आयच्यान धालो सोंपलो गे
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
हुरहुरें हें दुयेंस सगळ्यांच्या आंगाक आसता.पूण जेन्ना मनीस हिसपाभायर दुकराचे मास खाता तेन्ना हें दुयेंस जावपाची शक्यताय चड आसता अशी लोकांची मानप आसा.दोळे तांबडे जावप,ताळो भितरल्ल्यान फूलप हीं हुरहुऱ्याची सुरवेचीं लक्षणां जावंक शकतात.पयले चार पांच दीस जोर येता आनी मागीर तोंडार आनी आगांक पुळेर येता. ह्या दुयेंसाक कांय झाडापाल्याचे उपाय आसात:
भिण्णां फुलप जायते फावटी आनी पळयलां,चड करून पावसाळ्यांत वा थंडेच्या दिसांनीं जायत्या जाणांक चड करून ल्हान तशेंच मध्यम वयाच्या भुरग्यांक परत परत एक दुयेंस जायते फावटी जाता, तें म्हणल्यार भिण्णां फुलप.
धालो
धालाचो शेवट
मोडा मोड्यो
अशें म्हणीत बायलांच्यो फांतयो हेंवटेच्यान तेंवटेन वतात आनी फांतयो मोडटात. मांडा भोंवतणी चारू वा खिचडी शिंपडटात. मांडार जमिल्ल्याक नाल्लाची शिर्नी आनी गोड वा कांय जाणां खिचडी खावपाक दितात आनी धालो सोंपता.
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
उपाय
धालो
धालांत आयिल्लो बदल
हालीं तेंपार धालांत जायतें बदल जाल्यात. मराठी तशेंच हिंदी सिनेमा गितांचो धालो गितांचेर प्रभाव पडला. आदी धालो खेळपी बायलो कापडूच न्हेसतालीं. पूण बदलत्या काळाक लागून चडशें कडेन बायलो साडी न्हेसतात वा फकत धालाचे निमाणे रातीक कापड न्हेसतात. कांय वाडयांनी जीं बायलां धालांक येनात तांकां 50 वा 100 रूपया असो अर्थदंड फारीक करचो पडटा. तशेंच हो लोकनाच तिगोवन दवरपाक गोंय सरकारान कांय पावलां उखल्यात. जशें धालांच्यो स्पर्धा आयोजीत करता. हाका लागून नवी पिळगी धालाची गितां शिकूंक पावल्यात. तशेंच धालो खेळपी बायलां कापड,साडी दिता.
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
मुतखडो(मुतांत फातर जावप)
धालो
संदर्भ
वर्ग:देवनागरी पानां
गांवठी वखदां
दुयेंसा आनी तांचे उपाय
जेन्ना मनीस चड वेळ मूत पोटांत सांठोवन दवरता तेन्ना मूत घट जावन ताचे खडे जातात,देखून मूत चड वेळ कुडींत साठूवन दवरप बरें न्हय.मुतखडो जावपाक वर्सांची गरज ना तो कोणाय ल्हान भुरग्यांक,तरण्यांट्यांक वा जाणट्यांक जावपाक शकता जर मुतखडो ल्हान आसत जाल्यार तो मुताबरोबर भायर पडूंक शकता.पूण एकदां मुतखडो आसून पसून कांय मनशांक त्रास जायनात.उदक पिवच चड म्हत्वाचें आसा.
लक्षणां
उबोश
उबोश म्हणल्यार स्वास घेवपाक त्रास जावप.हाका दुसरें उतर म्हळ्यार Asthama जेन्ना मनशांची पुलमां भरून येतात.मनशाच्या आंगांत चड प्रमाणांत थंडी जातकर उबोश येता.
उपाय अशें तरेन हीं गांवठी वखदां लोकांक बऱ्याक पडटात.हलींच्या तेंपार गांवठी वखदां मेळपाक कठीन जाल्यांत कित्याक तर आयज रानां इल्लीं-इल्लीं करून काबार जावंक लागल्यांत.लोक गावांनी रावताले.तांकां खंयची झाडां खंयच्या वखदांक वापरतात हाची पुराय म्हायती आशिल्ली.हाकांच लागून आयज जायते लोक गावांनी वचून हीं गांवठी वखदां घेवूंक सोदतात पूण हालीं ही वखदां दिवपी लोक आमकां खूब कमी प्रमाणांत मेळटात.जशीं आयज ही वखदां शेणून गेल्यांत तशीं ह्या वखदां कडेन जोडून आशिल्ली कोंकणी उतराळूय शेणून गेल्या.
संदर्भ
वर्ग:देवनागरी पानां
आल्बेनिया
(रिपब्लिक पॉप्युलोरे सोशलिस्टे इ श्वियप्रीझे). यूरोप खंडांतलो बाल्कन द्वीपकल्पाचे अस्तंतेवटेंतलो आनी एड्रिअॅटिक दर्याचे उदेंत देगेवयलो देश. विस्तार 39° 38’ ते 42° 41’ उत्तर आनी 19° 16’ ते 21° 43’ उदेंत. क्षेत्रफळ 28,750 चौ. किमी. लोकसंख्या 30,20,000 (1986). हाचे उदेंतेक आनी उत्तरेक युगोस्लाव्हिया, दक्षिणेक ग्रीस आनी अस्तंतेक एड्रिअॅटिक दर्या आसा. राजधानी तिराना.
भूंयवर्णन, हवामान आनी वनस्पतः
आल्बेनियाचो चडसो वाठार दिनारिक आल्प्स पर्वताच्या शाखांनी भरला. उत्तरेवटेनचे पर्वत आनी पठारां 1,500 ते 2,400 मी. मेरेन उंचायेचीं आसात. हांगा सगळ्यांत ऊंच दोंगरातेंगशी येझेरत्से (2,649 मी.) ही आसा. उदेंतेवटेनचे पर्वत दक्षिण-उत्तर पातळ्ळ्यात आनी तातूंत धव्या आनी काळ्या द्रिन न्हंयांचीं देगणां आनी ऑक्रीद,प्रस्पा हीं सरोवरां आसात. दर्यादेगेर रेंवेच्यो दोंगुल्ल्यो आसात आनी दर्याक मेळपी न्हंय बोयाना ही मळाचे उत्तरेवटेनच्यान व्हांवता. द्रिन, मात, श्कुंबी आनी व्हिजोझ ह्यो मुखेल न्हंयो.
दर्यादेगेच्या मळांच्या वाठारांत शिंयाळ्यांत सरासरी 100 सेंमी. पावस पडटा आनी गीम खर आसता. पर्वताच्या वाठारांत सुमार 250 सेंमी. पावस चडसो गिमांत पडटा. तापमान जानेवारीत 1° से. ते सुमार 6° से. आसता; जाल्यार जुलय म्हयन्यांत तें सुमार 21° से. ते 26° से. आसता.अॅटलांटिक, भूंयमध्य आनी एड्रिअॅटिक दर्यावयल्यान हांगा वादळां येतात. उत्तरेवटेनच्या पर्वतवाठारांत शिंयाळ्यांत बर्फ पडटा आनी गिमांत वादळां जावन पावस येता.
आल्बेनियांत ओक, एल्म, पायन आनी बर्च हे रुख भरपूर प्रमाणांत सांपडटात. 1,500 ते 1,800 मी. मेरेन उंचायेच्या वाठारांत आल्पायन तणाचीं मळां आसात. हेर बरेच तरेचीं झोपां आनी फुलझाडां हांगा दिसतात. रानदुकरासारकी कांय थोडीच रानवटी मोनजात आसा. पूण जनावरांची संख्या उणी. रानांनी सुकण्यांचें प्रमाण मात बरेंच आसा.
इतिहासः
हांगाचे मूळ लोक इंडो युरोपीयन आसात. इ. स. प. तिसऱ्या शतमानांत तांणी हांगा आपलें राज्य निर्मिलें. इ. स. प. 197 त रोमन लोकांनी हांगा शेक गाजोवपाचो यत्न केलो, पूण तो फळादीक जालोना. चवथ्या शतमानाच्या लागसार हांगाच्या कांय वाठारांचेर बायझंटायन साम्राज्यान जैत मेळयलें. तांणीच हांगाच्या लोकांक ‘ आल्बेनियन ’ अशें नांव दिलें. उपरांत हांगा परकी सत्तेच्यो घुरयो पडत आशिल्ल्यो. 1443 त लोकांक इस्कंदरबेग ऊर्फ जॉर्ज कॅस्ट्रिओटा हो फुडारी मेळ्ळो आनी ताणें 1468 मेरेन आल्बेनियाचे परिस्थितींत बदल हाडलो. 1479 त तुर्कांनी पुराय देश जिखून घेवन इस्लामचो प्रसार केलो. 1878 उपरांत हांगाच्या लोकांमदीं जागृताय आयली आनी तांणी आपले मुळावे राश्ट्रीय हक्क सांबाळपाक नदरेन एकवट घडयलो. 1912 त आल्बेनियाक तुर्कस्थानच्या हातांतल्यान स्वतंत्रताय मेळ्ळी आनी 1925 त हो देश प्रजासत्ताक म्हूण जाहीर जालो. 1928 त, हांगा अहमद बेग झोग हाची राजेशाय आयली.1939 ते 1944 ह्या काळखंडांत आल्बेनियाचेर इटली आनी जर्मनीचो शेक चल्लो. 1946 त,जनरल एम्व्हर होजा हाच्या फुडारपणाखाल हांगा कम्युनिस्ट राजवट आयली. रशियाच्या पालवान राज्यकारभार चलूंक लागलो. रशियांत जाल्ल्या राजकी घडणुकांचो परिणाम जावन 1961 त आल्बेनियान त्या देशालागचे संबंद तोडले आनी चिनी साम्यवादाची कड घेतली. फुडें 1978 त चिनी फुडाऱ्यांकडेनय आशिल्ले संबंद आल्बेनियान तोडले. 1985 त होजा हाका मरण आयलें आनी आल्बेनियान हेर राश्ट्रांकडेन राजनितीक संबंद जोडूंक सुरवात केली.
अर्थीक स्थितीः
अर्थवेवस्थेचो मुखेल भार शेतवडीचोर आसा. गंव, मको, भाज्यो आनी फळांचें पीक हांगा बरेंच येता. नुस्तेमारीचो वेवसाय उदरगतीक पावला. खणीच्या वेवसायांतल्यान आनी कारखान्यांतल्या उत्पादनांतल्यान ह्या देशाक बरेंच परकी चलन मळटा. आयात-निर्यात वेव्हार चडशे सगळ्या साम्यवादी राश्ट्रांवांगडा जातात. लेक हें हांगाचें अधिकृत चलन आसा.
समाजीक स्थितीः
रस्ते, रेल्वे, हवाई आनी उदकां मार्गांवयल्यान बरेतरेन येरादारी जावपाची वेवस्था हांगा आसा. प्रसार माध्यमांचेर सरकाराचें नियंत्रण आसता. राजवेवस्था साम्यवादी विचारतत्वांचेर आदारिल्ली आसा. हांगाचे लोकसंख्येंतले 97% लोक मूळ जमातीचे आसात. धर्माप्रमाण 20.5% मुसलमान, 18% नास्तिक, 55.4% धर्म मानीनाशिल्ले जाल्यार उरिल्ले हेर धर्मांचे आसात.
आल्बेनियन साहित्य बरेंच नामनेक पावलां. नाइम फ्रेशेरी, फैक कोनित्झा, ग्येर्गी फिश्ता ह्या आल्बेनियन साहित्यिकांनी संवसारभर नामना मेळयल्या. 7 ते 15 वर्सांमेरेन 8 वर्साचें मुळावें शिक्षण फुकट, सत्त्कीचें आनी एकसारकें आसा. साक्षरतेचो पांवडो बरोच ऊंच आसा.
वर्ग:देवनागरी पानां वर्ग:Sonvsarachim Prosidh/Famadh Xharam, Ganv ani Zage
बहुरत्ना वसुंधरा-चंद्रकांत केणी
बहुरत्ना वसुंधरा-चंद्रकांत केणी
लेखक
चंद्रकांत केणी
पयली खेप
डिसेंबर २००४
मुद्रण
सुरेश ति।शे।काकोडकार आमेगो एन्टरप्रायझेस श्रेयस, विद्यानगर कॉलनी, विद्यानगर
प्रकाशन
दामोदर नरसिंह नाईक अध्यक्ष, चंद्रकांत केणी सत्कार समिती पो।बॉ।नं ४०३ ००५
मोल
१५० रुपया
मुखपृष्ठ
लक्ष्मण पै हांच्या बरेपणान.
गालासियेकारांक पावलुचें पत्र
गालासियेकारांक पावलुचें पत्र
Epistle to the Galatians
गालासेइकारां धाकटे आजियेंत, कापादसिया आनी फ्रिजिया गांवां मदें, जियेतालीं. तीं विदेशियां मदलीं क्रिसतांव भावार्थी आनी ५२व्या वर्सा पावलून तांकां जेजुचेर भावार्थ दवरुंक अडललीं. तांचे मदें पावलुचो वावर एकदम फळादीक जाल्लो, ताणीं पवित्र-स्नान घेतललें आन तांचेर पवित्र आत्मो सुभामपणान देंवललो; तांचे मदें जाल्ल्या अजापां उदेशीं तांच्या काळजांनीं पवित्र आत्मो आसा म्हण ठावें जातालें.
पावलून तांकां दन पावटी भेट केली आनी, आपल्या उपदेसां आनी बुधीं वर्वीं, तांकां भावार्थांत थीर केल्लीं. पूण, ताचे दुस्रे भंवडे उपरांत, थडे जुदेव शासत्री तांकां, निग्तिंच क्रिसतांव जाल्ल्यांक, पावलून शिकवण दिल्ली तिचे प्रस वेगळी आनी विरूध शिकवण दितात म्हण कणाकणाच्या पत्रा वो खेरीत निरपा वर्वीं ताका खबर पावली. आनी विरूध शिकवण म्हळ्यार ही : क्रिसती भावार्थ धरल्या उपरांत-ऊय, प्रमाणिकपण आनी तारण मेळतलें जाल्यार, सुनत करुंकूच जाय आनी मयजेसान दिल्ल्यो चालिरिती सांबाळुंकूच जाय. त्या भायर, पावलूक देवान खेरीत वावर दीवंक ना म्हण सांगून, हे खटे शासत्री ताचो अधिकार काडून उडवंक सदताले.
एफेजांत आसताना ही खबर पावलुच्या कानार पडली; पूण ह्या आपल्या नव्या क्रिसतांवांक आपूण भेट दीवंक पावना म्हणून, हे गंभीर परिस्थितीक फुडो करुंक पावलून हें पत्र बरयलें. ह्या पत्रांत तो आपलीच आनी आपले शिकवणेची राखण कर्ता. आपलो अधिकार देवान दिल्लो अधिकार आनी आपणें दिल्ली शिकवण खरी म्हण तो नेटान सांग्ता. तारण मयजेसाचे समुर्ती वर्वीं न्हय, पूण खुर्सार मरून पुनर्जिवंत जाल्ल्या जेजू क्रिसताचेर भावार्थ दवरून मेळता म्हण तो दाखयता.
ह्या पत्राची मानडावळ अशी
प्रसतावना : १ : १-१०
पावलुचो धरंदुताचो अधिकार : १ : ११- २: २१
देवाचे दय्याळाय्ेचें शुभवर्तमान : ३ : १-४ : ३१
क्रिसती स्वंतंत्राय आनी जबाब्दारी : ५ : १-६ : १०
संपादणी : ६ : ११-१८
पळेइयात
Epistle_to_the_Galatians
Sondorbh
वर्ग:नव्या कराराचीं पुसतकां वर्ग:देवाचें उतर वर्ग:देवनागरी पानां
बायणा
बायणा बायणा हो वाठार लेगीत वेगवेगळ्या आसा. ह्या वाठारांत सुमार सगळ्या धर्माचे तशेच कितलेशेच भायले गांवचे लोक रावतात. ह्या लोकांची उलोवपाची भास लेगीत वेगळी. ह्या वाठाराक red light area हाका लागून हांगा रावपी लोकांक वायट ध्यानांत घेताले. हो वाठार 40 वर्सा पयलीं अविकसीत आशिल्लो. हांगा कांयच उदरगत जायनाशिल्ली. पूण 14 जून 2004 उपरांत ह्या जाग्यार उदरगत करपाचो गोंय सरकारान आदेश दिलो, आता हे वास्कोचे एक पर्यटक स्थान पर्यटक स्थान एक दर्यावेळ आसा
वर्ग:देवनागरी पानां वर्ग:गोंय/Goem वर्ग:दक्षिण गोंय/Dokxinn Goem वर्ग:मुरगांव तालुका/Mormugao Taluka
Morarji Desai
Moraroji ronnchhoddoji desai bhartacho choutho prodhanomontri. Tachi auy monniben hi nirkxor ani bapuy prathmik xikxok axil'lo. Tachem mullavem xikxonn bolsaddak zalem. To 15 vorsancho astonach tachea bapaik morom' ailem. Ghorabeant toch vhodd axil'lean kuttumbachi zobabodari tacher poddol. Teach vorsa tachem gojraben hichekodden logn zalem. Taka ek cholo ani ek zoli asa. 1912t to mettrik zalo ani tannem mumboichea vilson mhavidealoyantlean bi. E.Chi podvi melloili. 1918t to tea kallantlea mumboi prantacho upjilhadhikari zalo.
Fuddem 1930t tannem upjilhadhikari podacho rajinamo divn gandhijiche sovinoi kaidebhongache cholloullint vantto ghetlo, zaka lagun taka fuddem tin fautt bondkhonn bhogchi poddli. 1931-37 hea kallant to gujrat kangres komitticho sochivo axil'lo. Uprant tannem 1937-39 hea kallant mumboi prantacho mohsul, sohkar, xeti ani zongol khateacho montri mhonnun kam' kelem. Tannem 'bharot chhodd' andolonant vantto ghetlo. Hea nimtan taka 1945 meren porot bondkhonnint vochchem poddlem. 1946-52 hea kallant to mumboi prantacho mukhelomontri mhonnun kam' pollelem. Hea kallant tannem poilench khepe zomin mohsulamvixim sudaronna keli ani mumboi prantachi proxason veusetha karyokxom' keli. Uprant to 1956-58 hea kallant kendri-i metrimonddollant vepar ani ud'deg montri zalo. Zaitea dexamni bhomvddi korun tannem bhartak rinn melloupak hatbhar lailo. 1958 uprant orth montri astona tannem svitzhorlondd. Omerika ani zopan dexanchi bhomvddi keli. Techpori 1955t raxttrokul porixodent toxench 1960t somvsarik bonk ani antororaxttri-i cholon nidhi porixodent tannem vantto ghetil'lo. Uprant tannem kamraz yeuzonne promann aplea podacho rajinamo dilo. March 1966-67 hea kallant tannem proxasoki-i sudaronna ayogachim sutram samball'llim. 1967t to indira gandhichea montrimonddollant orth montri ani upprodhan montri zalo. Prodhanomontri indira gandhi hichekodden motbhed zal'lean tannem 1969t upprodhan montripodacho rajinamo dilo ani to songhttona kangresiche loksobhentolo fuddari zalo. 1962, 1967 ani 1971 hea vorsamnito loksobhecher venchun ayil'lo. Tebhair gujrat videapitthacho kulguru, noujiun ttrosttacho odhyokx, hindi procharosobhechea sol'lagar monddllacho vangddi, okhil bharti-i sorobondi porixodecho vangddi, gandhi smarok nidhi, gandhi xant'tai protixtthan ani kosturoba ttrostt hancho vixvost adi nateamni tacho zaitea vidhaik, somskritik ani somajik somsthakodden lagxil'lo sombond ailo. Pakistan dexacho 'nixan-i-pakistan' ho pakistan dexacho vhoddlo kitab taka favo zalo (1992). Toxench bharot sorkaracho 'bharot rotn' ho sorvochch kitab taka mell'llo (1991).
Zobor atmovixvas, nirbhoi vrit'ti, totvankodden toddzodd na korpachi prourit'ti, soty ani noitikota he moraroji desaiche khaxele gunn axil'le. Xivambhu podhdotichem achronn korpi purai xakahari hea vadgrost fuddareak pirayechea 99 vea vorsam moronn ailem.
Polleiat
Morarji_Desai
वर्ग:Prosidh, Famadh Monxeam वर्ग:Razkaronni, Raznitikar vo Razokaronnant ascho monis वर्ग:Itihas / History वर्ग:Romi panam
Joel achem Pustok
Joel achem Pustok
Book of Joel
Hem pustok don vibhagamnim vanttlam. Poilea vibhagant toll akromonn korun Judacho ibadd kortat. Hea pasot magnnem ani vilap korunk ulo kela. Haka Sorvespor zobab dita ani sonkoxtt bond zaun subham’ponn porot ietolem mhonn bhas dita; (1/2-2/27). Dusro bhag raxttranchi mon’subi zatoli ani Israelachem ani Sorvesporachem zoit zatolem mhonn sangta (ov. 3-4). Sorvesporachea Disachi khobor ani 3-4 ovesvoracho vixoi hea donui bhagancho ekchar samballta (1/15; 2/1-2. 10-11). Toll zaun asat Sorvesporachi fouz, zankam sorvesporachem formonn vevharant ghalunk pattoileat. Hea vorvim Sorvesporacho Dis ietolo ani sogllim magnnem ani mon bodlop korun soddvonn onnbhovtolim.
Poilea ani dusrea ovesvorant prachitachea sevadhormachi kheritai asa ani deivik bhogsonneache bhasavnnem te somptat. Dekhunuch Joel provadi eka Mondirant aplem muniarponn choloitalo mhonn kollun ieta.
Polleiat
Book_of_Joel
Books_of_the_Bible
Bible
Sandarbh
वर्ग:Konknni वर्ग:Adlea Korarachim Pustokam (Old Testament Books) वर्ग:Devachem Utor वर्ग:Romi panam
ರಾಕ್ಣೊ
ಚರಿತ್ರಾ
೧೯೩೮ ಇಸ್ವೆಚ್ಯಾ ದಶೆಂಬ್ರಾಂತ್, ತವಳ್ಚೊ ಮಂಗ್ಳುರ್ ದಿಯೆಸೆಜಿಚೊ ಭಿಸ್ಪ್ ವಿಕ್ಟರ್ ಫೆರ್ನಾಂಡಿಸಾನ್ ಮಂಗ್ಳುರಾಂತ್ ಚಲ್ಲೆಲ್ಯಾ ಪಯ್ಲ್ಯಾ ಎವ್ಕರಿಸ್ತಿಕ್ ಕೊಂಗ್ರೆಸಾಚ್ಯಾ ಉಗ್ಡಾಸಾಕ್ ರಾಕ್ಣೊ ಪತ್ರ್ ಸುರ್ವಾತ್ಲೆಂ. ಫಾ. ಸಿಲ್ವೆಸ್ಟರ್ ಮಿನೇಜ್ ರಾಕ್ಣೊ ಪತ್ರಾಚೊ ಪಯ್ಲೊ ಸಂಪಾದಕ್. ಸತ್ ಉಲಯ್ ಧರ್ಮ್ ಚಲಯ್ ಪತ್ರಾಚೊ ಧ್ಯೇಯ್ ಆಸಾ.
ಮ್ಹಾಲಕ್ಪಣ್
ರಾಕ್ಣೊ ಪತ್ರ್ ಮಂಗ್ಳುರ್ ದಿಯೆಸೆಜಿಚೆಂ ಅಧಿಕೃತ್ ಹಪ್ತ್ಯಾಳೆಂ ಆಸೊನ್, ದೀಪ್ತಿ ಟ್ರಸ್ಟಾಚ್ಯಾ ಮ್ಹಾಲಕ್ಪಣಾರ್ ಪತ್ರ್ ಚಲ್ತಾ ಮ್ಹಣೊನ್ ಪತ್ರಾಚ್ಯಾ ಇಂಪ್ರಿಂಟಾರ್ ಛಾಪ್ಲಾಂ. ರಾಕ್ಣೊ ಪತ್ರ್ ದಿಯೆಸೆಜಿಚೊ ಅಧಿಕೃತ್ ಛಾಪ್ಖಾನೊ ಕೊಡಿಯಾಲ್ ಬೈಲ್ ಪ್ರೆಸ್ ಹಾಂತುನ್ ಛಾಪ್ತಾತ್.
ರಾಕ್ಣೊ ಪತ್ರಾಚೆ ಸಂಪಾದಕ್
೭೫ ವರ್ಸಾಂಚಿ ಚರಿತ್ರಾ ಆಸ್ಚ್ಯಾ ರಾಕ್ಣೊ ಪತ್ರಾಚೆ ಸಂಪಾದಕ್ ಜಾವ್ನ್ ವಾವ್ರ್ ದಿಲ್ಲೆ
ಅಂತರ್ಜಾಳಿರ್ ರಾಕ್ಣೊ
ಪ್ರಸ್ತುತ್ ರಾಕ್ಣೊ ಹಪ್ತ್ಯಾಳೆಂ ಅಂತರ್ಜಾಳಿರೀ ವಾಚುಂಕ್ ಮೆಳ್ತಾ. ಇಸ್ಯೂ.ಕಾಂ ಜಾಳಿಜಾಗ್ಯಾರ್ ರಾಕ್ಣೊ ಪತ್ರಾಚೆಂ ಪಿಡಿಎಫ್ ಘಾಲುನ್, ಥಂಯ್ ಥಾವ್ನ್ ಎಂಬೆಡ್ ಕರುನ್ ರಾಕ್ಣೊ ಪತ್ರಾಚ್ಯಾ ಜಾಳಿ ಜಾಗ್ಯಾರ್ ಘಾಲ್ತಾತ್.
ಉಲ್ಲೇಖ್
<References />
वर्ग:ಕನ್ನಡ್ ಪಾನಾಂ
१लो गोवा युवा महोत्सव (२७, २८ जानेवारी १९९६)
१लो गोवा युवा महोत्सव( २७, २८ जानेवारी १९९६) कोंकणी भाशा मंडळाचो पयलो वयलो ‘गोवा युवा महोत्सव’ १९९६ वर्सा लॉयला मैदान, मडगांव जालो. केंद्रीय सार आनी रसायन मंत्री श्री एदुआर्द फ़ालैर हांचे हस्तुकी पारंपारीक दिवली पेटोवन उक्तावण जालें. दामोदर वाणिज्य महाविद्यालयाच्या लागसार लॉयला मैदानाचेर हो सुवाळो आयोजीत जालो हो महोत्सव दोन दीस आयोजित केल्लो. ह्या महोत्सवानिमतान मेकळें मळब, चौरंग,फ़टाफ़ट, उमाळे. आयलें तशे गायलें, धिक थै, खेळ, ट्रियो, राटावळी,रांगोळी, प्रश्नमाची, बोंदेरां आनी प्रदर्शन आदीं कार्यावळी आसल्यो. ह्यो सर्ती गोंयच्या भुंयेकडेन लागून आसात.
कोंकणी भाशा मंडळान घडोवन हाडिल्ल्या गोवा युवा महोत्सवांत चड इनामां जोडून पयली सुवात मेळोवपी पयल्या इनामाचो दुरदर्शन संच ‘काणकोणची तरंगां’ ह्या पंगडाक भेटयतना फ़ोमेंतोचे संचालक श्री. प्रशांत तिंबलो,कुशीक राजू नायक, केंद्रीय संसदीय वेव्हार राज्यमंत्री श्री. एस.एस. आहलुवलिया,डो. विल्फ़्रेड डिसौजा आदी हाजीर आशिल्ले.कार्याध्यक्ष म्हूण पुर्णानंद च्यारी हांणी जापसालकी सांबाळ्ळी.
संदर्भ
वर्ग:देवनागरी पानां