cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
कुमारखण
वैजकी सुविधा (शासकीय)
सगळ्यांत लागीं समाजिक आरोग्य केंद्र १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. सगळ्यांत लागीं प्राथमिक आरोग्य केंद्र ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. सगळ्यांत लागीं प्राथमिक आरोग्य उपकेंद्र ५ किलोमिटरा परस कमी अंतराचेर आसा. सगळ्यांत लागीं प्रसूति आनी बालकल्याण केंद्र १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. सगळ्यांत लागीं क्षयरोग उपचार केंद्र १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. सगळ्यांत लागीं अ‍ॅलोपॅथी रुग्णालय १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. सगळ्यांत लागीं पर्यायी वैजकी रुग्णालय १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. सगळ्यांत लागीं दवाखानो ५ किलोमिटरा परस कमी अंतराचेर आसा. सगळ्यांत लागीं पशुवैजकी रुग्णालय १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. सगळ्यांत लागीं कुटुंब कल्याणकेंद्र १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा.
पिवपाचे उदक
गांवांत शुद्धीकरण केल्लें नळाचें उदक पुरवण आसा. गांवांत शुद्धीकरण करूंक नशिल्लें उदक पुरवण आसा. गांवांत धापिल्लें बांयचें उदक पुरवण ना. गांवांत उघड्या बांयचें उदक पुरवण आसा. गांवांत हॅन्डपंपचें उदक पुरवण ना. गांवांत ट्यूबवेलच्या/बोअरवेलाचो उदक पुरवण आसा. गांवांत झरीचें उदक पुरवण आसा. गांवांत न्हय/खाजनाचें उदक पुरवण ना. गांवांत तळी/कोंड उदक पुरवण ना. गांवांत अन्य पद्धतीचे उदक पुरवण ना.
नितळसाण
गांवांत बंद गटार उपलब्ध ना. गांवांत उघडें गटार उपलब्ध आसा. नीट जलस्त्रोतांत सोडिल्ले सांड उदक हें क्षेत्र पुराय तरेन स्वच्छता अभियानांत ना गांवांत न्हाणीघर आनी सार्वजनिक स्वच्छता घर उपलब्ध ना. गांवांत न्हाणीघर सोडून सार्वजनिक स्वच्छता घर उपलब्ध ना. गांवांत ग्रामीण उत्पादक केंद्रे ना जाल्यार सॅनिटरी हार्डवेअर मांड उपलब्ध ना. गांवांत ग्रामीण सॅनिटरी हार्डवेअर मांड उपलब्ध ना. गांवांत सामूहिक बायोगॅस ना जाल्यार उत्पादक पुनर्वापराची वेवस्था उपलब्ध ना.
दळणवळण आनीक येरादारी
गांवांत पोस्ट ऑफीस उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं पोस्ट ऑफीस ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गांवांत उपपोस्ट ऑफीस उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं उपपोस्ट ऑफीस ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गांवांत पोस्ट आनीक तार ऑफीस उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं पोस्ट आनीक तार ऑफीस ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गावाचो पीन कोड ४०३५०६ आसा. गांवांत दूरध्वनी उपलब्ध आसा. गांवांत सार्वजनीक दूरध्वनी केंद्र उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं सार्वजनीक दूरध्वनी केंद्र ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गांवांत मोबाईल फोन सुवीधा उपलब्ध आसा. गांवांत इंटरनेट सुवीधा उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं इंटरनेट सुवीधा १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. गांवांत खाजगी कूरियर उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं खाजगी कूरियर १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. गांवांत शासकीय बस सेवा उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं शासकीय बस सेवा ५ किलोमिटरा परस कमी अंतराचेर आसा. गांवांत खाजगी बस सेवा उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं खाजगी बस सेवा ५ किलोमिटरा परस कमी अंतराचेर आसा. गांवांत रेल्वे स्थानक उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं रेल्वे स्थानक १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. गांवांत ऑटोरिक्षा व टमटम उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं ऑटोरिक्षा व टमटम ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गांवांत टॅक्सी उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं टॅक्सी ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गांवांत व्हॅन उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं व्हॅन ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गांवांत ट्रॅक्टर उपलब्ध ना. गांवांत सायकल रिक्षा (पायचाकी) उपलब्ध ना. गांवांत सायकल रिक्षा (यांत्रिक) उपलब्ध ना. गांवांत बैल आनी अन्य जनावरांनी ओढिल्ली गाडी उपलब्ध ना. गांवांत समुद्र/नदी बोट सेवा उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं समुद्र/नदी बोट सेवा १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. राष्ट्रीय महामार्ग गांवाक जोडूंक ना.सगळ्यांत लागीं राष्ट्रीय महामार्ग १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. राज्य महामार्ग गांवाक जोडूंक ना.सगळ्यांत लागीं राज्य महामार्ग ५ किलोमिटरा परस कमी अंतराचेर आसा. जिल्ल्यातलो मुखेल रस्तो गांवाक जोडूंक ना.सगळ्यांत लागीं जिल्ल्यातलो मुखेल रस्तो ५ किलोमिटरा परस कमी अंतराचेर आसा. जिल्ल्यातलो अन्य रस्तो गांवाक जोडूंक ना.सगळ्यांत लागीं जिल्ल्यातलो अन्य रस्तो ५ किलोमिटरा परस कमी अंतराचेर आसा. सगळ्यांत लागीं वाहतुकी करपासारखो जलमार्ग १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा.
बाजार आनी सावकारी पेडी
गांवांत एटीएम उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं एटीएम ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गांवांत वेपाराविशी सावकारी पेडी उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं वेपाराविशी सावकारी पेडी ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गांवांत सहकारी सावकारी पेडी उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं सहकारी सावकारी पेडी ५ किलोमिटरा परस कमी अंतराचेर आसा. गांवांत शेतकी कर्ज संस्था उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं शेतकी कर्ज संस्था १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. गांवांत स्वयंसहाय्य गट उपलब्ध आसा. गांवांत रेशन मांड उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं रेशन मांड ५ किलोमिटरा परस कमी अंतराचेर आसा. गांवांत मंडी / कायमचे बाजार उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं मंडी / कायमचे बाजार ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गांवांत आठवडयाचो बाजार उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं आठवडयाचो बाजार ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गांवांत कृषी उत्पन्न बाजार समिती उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं कृषी उत्पन्न बाजार समिती १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा.
आरोग्य आरोग्य, पोषण आहार आनी मनोरंजन सुविधा
गांवांत एकात्मिक बाल विकास योजना (पोषण आहार केंद्र) उपलब्ध आसा. गांवांत बालवाडी (पोषण आहार केंद्र) उपलब्ध आसा. गांवांत इतर पोषण आहार केंद्र उपलब्ध आसा. गांवांत 'आशा' कर्मचारी उपलब्ध आसा. गांवांत समाज भवन (टीव्ही वेवस्था आशिल्ली/नाशिल्ली) उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं समाज भवन (टीव्ही वेवस्था आशिल्ली/नाशिल्ली) ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गांवांत खेळांमळ उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं खेळांमळ १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. गांवांत खेळ / मनोरंजन केंद्र उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं खेळ / मनोरंजन केंद्र १० किलोमिटर परस चड अंतराचेर आसा. गांवांत चित्रपटगृह / व्हिडिओ केंद्र उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं चित्रपटगृह / व्हिडिओ केंद्र ५ ते १० किलोमिटराच्या अंतराचेर आसा. गांवांत सार्वजनिक पुस्तकालय उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं सार्वजनिक पुस्तकालय ५ किलोमिटरा परस कमी अंतराचेर आसा. गांवांत सार्वजनिक वाचनालय उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं सार्वजनिक वाचनालय ५ किलोमिटरा परस कमी अंतराचेर आसा. गांवांत खबरेपत्र पुरवण उपलब्ध आसा. गांवांत विधानसभा मतदान केंद्र उपलब्ध आसा. गांवांत जन्म मृत्यु नोंदणी केंद्र उपलब्ध ना.सगळ्यांत लागीं जन्म मृत्यु नोंदणी केंद्र ५ किलोमिटरा परस कमी अंतराचेर आसा.
वीज
२४ वरां वीज पुरवण घरगुती कामाखा तीर हुनाळ्यांत (एप्रिल-सप्टेंबर) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण घरगुती कामाखातीर हिवाळ्यात (ऑक्टोबर-मार्च) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण शेतकामाखातीर हुनाळ्यांत (एप्रिल-सप्टेंबर) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण शेतकामाखातीर हिवाळ्यात (ऑक्टोबर-मार्च) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण वेपाराविशी कामाखातीर हुनाळ्यांत (एप्रिल-सप्टेंबर) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण वेपाराविशी कामाखातीर हिवाळ्यात (ऑक्टोबर-मार्च) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण सगळ्यांखातीर हुनाळ्यांत (एप्रिल-सप्टेंबर) दर दीसा उपलब्ध आसा. २४ वरां वीज पुरवण सगळ्यांखातीर हिवाळ्यात (ऑक्टोबर-मार्च) दर दीसा उपलब्ध आसा.
जमिनीचो वापर
कुमारखण ह्या गावात जमिनीचो वापर सकयलदिल्ल्याप्रमाण जाता (हेक्टर- क्षेत्रफळ):
शिंपणावळ सुविधा
शिंपणावळ करपा खातीर स्रोत अशे आसात (क्षेत्रफळ हेक्टरांनी) :
उत्पादन
कुमारखण ह्या गावांत सकयल दिल्ल्या वस्तूंचें उत्पादन जाता( महत्वाचें सकयल दिल्ल्या प्रमाणें): RICE,CASHEW LIQUOR,PAINTING,RAGI,CASHEW NUTS,SUGARCANE.
संदर्भ
वर्ग:उत्तर गोवा वर्ग:सत्तरी वर्ग:उत्तर गोवा जिल्ल्यांतले गांव वर्ग:देवनागरी पानां वर्ग:गोंय/Goem वर्ग:उत्तर गोंय /ut'tor Goem वर्ग:गोंयचीं शारां आनी जागे वर्ग:सत्तरी तालुका/Sattari Taluka
Guyana
, दक्षिण अमेरिकेंतलो देस आसा। ताची राजधानी जॉर्जटाउन नगर आसा।
Sondorbh
वर्ग:Sonvsarachim Raxttram वर्ग:दक्षिण अमेरिकेंतले देस वर्ग:Romi panam
Chile
, दक्षिण अमेरिकेंतलो देस आसा। ताची राजधानी सॅंटियागो नगर आसा।
Sondorbh
वर्ग:Sonvsarachim Raxttram वर्ग:दक्षिण अमेरिकेंतले देस वर्ग:Romi panam
आगोस्तिनो डीकोस्ता
आगोस्तिनो डीकोस्ता हाो एक फामाद तियात्रिस्त।
जल्म
मोरियल ट्रस्ट शिरोडाहाणीं तांचो तियात्राखातीर दिल्ल्या योगदानालागून सतकारकेला. आगोस्तिनोडीकोस्ता हांचो जल्म १७मार्च१९४१ दिसा जालो.
वावर
माणकें शिरोडा हांगा रावपी.ताणें आपल्या भुरगेपणांत ल्हान काणयो बरवपाक सुरवात केली. "सीनताईमस", "वावराड्यांचोईश्ट","गोंयचोमोग", “डेली उजवाड" ह्यां नेमाळ्यांक तांचें बरप जालें. १९७८ह्या वर्सा ताणें तियात्रांत आपलो वेवसाय चालू केलो.संगीत खेळ "तुंचतो?" जोऑलइंडियारेडियोकोंकणीपणजी हाचेर प्रसारीत केलो.ताचेंउपरांतताणेंआपलोपयलोतियात्र" चुरचुरे" सांत ऐनतोनी ईर्गजेंतपंचवाडीइशटराच्याआयतारा१५ऐप्रील१९७९ दिसा सादर केलो. तेजाफाटोफाट "समाजाचीकीड"-(१९९१) "चिंतूक ना"-(२००९) "उजवाड"-(२०१०) आनी "तोन्हिदोंकना"-(२०१२) सादरकेले.
आगोस्तिनान संगीत खेल बरोवपाचेचालूचदवरलेंजेऑलइंडियारेडियोचेरवितरायले."सगलेंचबंद"-(१९८२) "बांयलाचीसंगां"-(१९८६) "जिवोदेवचार"-(१९८५) "उंड्याकलागोन"-(१९८७) हेकांयसंगीतखेळ.समाजाचीकीड"-(१९९१) ह्यावर्साऑलइंडियारेडियोचेरवितरायलो.
गोंयसरकाराचेंउदकसंचालयखातेंहांतुतल्यान तो निवृत्त जाला. शिरोडापंचायतआनीसर्गेस्तक्षीअंकुशनायकमे
संदर्भ
वर्ग:तियात्रिस्त/Tiatrist वर्ग:देवनागरी पानां
राहू
राहू नवग्रहांतलो आठवो ग्रह. विप्रचित्ती आनी सिंहिका हाचो चलो. भागवताच्या मतान हो कश्यप आनी दून हांचो पूत. ताचो आकार वांटकुळो. राहू आनी केतू मेळून मुळांत एकच मनीस आशिल्लो. देव दामवांनी केल्ल्या समुद्रमंथनांतल्यान अमृत भायर आयलें. मोहीनी रुपांत विष्णून तें अमुत देवाक वाट्टा आसतना राहू देवाचे पंगतीक चोरुन बसलो. सूर्य – चंद्रान ताचें हें कपट उगडकेक हाडलें. विष्णून ताची तकली कापली. तेन्ना धडाचो जालो राहू आनी तकलेचो जालो केतू. त्या दोगांयनी सूर्य- चंद्राविशीं राग धरलो, त्या रागान अजूनय पर्वकाळांत राहू-केतू, सूर्य-चंद्राक गिळूंक पळेतात, अशी तांचे संबंदीं कथा घोळणुकेंत आसा.
वेदांत राहूक स्वार्भानू म्हळां. राहू तमोगुणी आसून नैऋर्त्य दिशेचो स्वामी आसा. ग्रहशांतींत कया निश्र्चित्र ह्या ऋग्वेदांतल्या मंत्रान राहूच्या निमतान दर्भांचे हवन करतात. ग्रहशांतीत होरा ह्या ग्रंथांत ताका चांडाल जातीचो म्हळां. बर्बर देशार ताची सत्ता चलता. हाचें वाहन काळो शींव आसून शिशें हो ताचो धातू, गोमेद हें रत्न आनी तीळ हें धान्य आसा. नीळें वस्त्र आनी कृष्ण फूल ह्यो ताच्यो दानवस्तू आसात.
हो ग्रह आदल्या जल्माच्या कर्माचो बोध करता. ताकालागून ह्या जल्मांत खंयच्या दोशांक लागून मनशांचें खाशेल तरेंचें सुख ना जातलें हे संबंदींचें विवेचन बृहत्पाराशरी होरा ह्या ग्रंथांत केल्लें आसा. गो ग्रह अनिश्ट सुवातेर पडल्यार पिशाचबाधा जाता अशें सर्वार्थचिंतामणींत म्हळां. आंग्ल जोतिशी विल्यम लिला हाच्या मतान राहू हो पुरुशप्रकृत्तीचो आसून तो गुरु – शुक्राच्या स्वभावधर्माचो आनी भाग्यवृध्दी करपी आसा. तो गुरु- शुक्रावरी शुभ्र फलदायी आसा. हो जेन्ना हेर अशुभ ग्रहांवांगडा आसता तेन्नातो ताचें अशुभ धर्म उणें करता. जेन्ना तो शुभ ग्रहान युक्त आसता तेन्ना ताच्या शुभ धर्माची वाड करता.
अस्तंत ज्योतिशग्रंथांत राहू- केतूक सर्पाकार मानिल्ले आसात. बृत्पाराशरीत वृषभ राशी ही ताची उच्च रास आनी कन्या ही स्वगृह रास सांगील्लीं आसा. भोंवडेचो वेळ, सोरोप, रात, द्दूत, यश. प्रतिश्ठा, छत्रचामरादी राजयोग हांचो राहू कारक आसा.
खरें म्हळ्यार राहू आनी केतू हे दोगय हेर ग्रहांवरी दिसपी ग्रह नात. ते दोगय म्हळ्यार दोन संपात बिंदू. ज्या वाटकुळां मार्गान धर्तरे भोंवतणी चंद्र फिरता तो मार्ग आनी ज्या मार्गान धर्तरी सुर्याभोंवतणी फिरता तो मार्ग हे दोन मार्ग अवकाशांत एकामेकांक ज्या दोन वेगवेगळ्या जाग्यांर छेदतात तातूंतल्या एका छेदन बिंदूंक राहू आनी दुसऱ्या छेदन बिंदूक केतू म्हणटात. ह्या दोनय छेदन बिंदूंक गती आसा. देखून फलजोतिशांनी ताका स्वतंत्र ग्रह मानून तांची सुवात एकामेकांमुखार म्हळ्यार 180 अंशार कल्पिल्ली आसा. मेषादी राशींत ते फुडें फुडें वचनासतना फाटीं फाटीं येत आसता. सुर्याभोंवतणी एक प्रदक्षिणा करपाक 18 वर्सां लागता.
दोसाद आनी धनगर हे राहूक देव मानून ताका भजतात.
राहूविशीं लंकेत लोककथा आसा ती अशी विष्णुक जेन्ना धर्तरी मिर्माण करपाची आशिल्ली तेन्ना तो राहूकडे विचाराखातीर गेलो. राहून ताका कमळाचें बीं दिलें. विष्णुन तें दर्यांत रोयलें. ताचेपसून कमळ तयार जालें. ताच्या देंठाक धरुन राहू दर्याच्या तळाक गेलो आनी थंयच्यान चिमटीभर माती घेवन वयर आयलो. तिचीच फुडें धर्तरी जाली.
संदर्भ
वर्ग:देवनागरी पानां
जुआवं परमाणें जेजू क्रिस्ताचें शुभवर्तमान
जुआवं परमाणें जेजू क्रिस्ताचें शुभवर्तमान
जुांवा पर्माणें जेजू क्रिसताचें शुभर्तमान
Gospel of John
जुांवा पर्माणें जेजू क्रिसताचें शुभवर्तमान
जुवांव जेजुचो मगाचो शीस. ताणें बरयल्लें शुभवर्तमान चारूय शुभवर्तमानां मदें निमाणें. जेजून ताका आपलो धर्मधूत जावंक विचून काडलो तेन्ना, तो तर्णोदानड्गो आसलो, पूण भव उतार पिरायेक तो पावललो. एफेज शारांत शेंबर वर्सां परियान तो जियेलो आनी थंयच जाणत्यांच्या मागण्यांक कान दिवन ताणें आपलें शुभवर्तमान बरयलें.
जुांव आनी ताचो भाव जाकब, जेबेदेवाचे पूत, बेथसायदा नग्रांतले; दग-ऊय आपल्या बापाय बराबर मासळी मार्पाचो धंदो कर्ताले. ते जुांव बातिसताचे शीस आसले आनी नाजारेतचो जेजू जुदेव लकाक देवान भासायललो सडवणार म्हण ते ताचे कडचें शिकलले. जेजून आपलो पाटलाव करुंक आपयल्ल्या मदें ते पयले. मागीर विंचून काडलल्या बारा धरंदुतां मदें हे दग-ऊय आसले.
पेद्रू बराबर समिया जेजुचो खल अणभव तांकां मेळ्ळो. एके खेरीत भाशेन जुांव जेजुचो प्राणमित्र, आनी देखुणूच “ जेजुचो मगाचो शीस” म्हण ताका नांव पडलें. निमाण्या जेवणार ताची स्वात हेंच दाखयता. खुर्सार प्राण सडच्या वेलार जेजून आपले आवयक जुांवाचे आधीन केली, आनी जुांवान हे “आपले” आवयक आपल्या घरा व्हेली. ह्याच खातीर, ताच्या शुभवर्तमानांत उंच आत्मीक जिविताची खबर आसा जाल्यार, आमी अजाप जावंक फावना. आपल्या शुभवर्तमानाचो हेतू खूद जुांवान स्पश्ट्पणीं सांगला : “ जेजू खरेपणीं क्रिसत आनी देवाचो पूत म्हण तुमी भावार्थ धर्चे खातीर आनी भावार्थ धरून ताच्या नांवा वर्वीं तुंकां जिवीत मेळचे पासत……” (२०/३०) हें सत रुजू कर्चे खातीर, जुांव जेजुच्या थड्या अजापांची आनी ह्या अजापां बराबर मेळ्ळले जेजुचे शिकवणेची खबर कर्ता. वाचपी हेर तीन शुभवर्तमानां वळखतालीं म्हण तो जाणो आसलो देखून, तांतूं कितें उणें आसा तें तो आपल्या शुभवर्तमानांत भरून हाडता. पूण हांतुंत तो सगळें मुखेल विशय्या खाला दवर्ता आनी हो विशय बारिक्साणीन इसकुटावन दिता.
१. जिविताचो सब्द
१:१ अरंबाक सब्द आसलो, आनी सब्द देवा सवें आसलो आनी सब्द देव जावन आसलो. २ सुरवातेक तो देवा सवें आसलो; ३ ताचे वरवीं सर्व वस्तु रचल्यात आनी रचलेल्यां वस्तूं मदें ताचे विणें आयलेलें कायच नां, ४ ताचे सवें जिवीत आसलें, आनी तें जिवीत जावन आसलें मोनशांचो उजवाड. ५ उजवाड काळोकांत पर्जळता, आनी काळोकान उजवाडाक आटापूंक नां. ६ देवान धाडलोलो एक मनीस आसलो: ताचें नांव जुआवं. ७ सगटांनीं भावार्त दवरचे खातीर उजवाडा विशीं गोवाय दिंवक म्हण तो गोवाय कसो आयलो. ८ तो आपुणूच उजवाड न्हय आसलो, पूण उजवाडा विशीं गोवाय दिंवक तो आयल्लो. ९ दर एका मनशाक उजवाडायतलो नीज उजवाड सब्द जावन आसलो. १० तो संवसारांत आसलो, आनी संवसार ताणेंच रचलोलो, तरूय संवसारान ताका अळखूंक नां. ११ आपल्यां मदें तो आयलो, आनी ताचेच परजेन ताका मानून घेतलो नां. १२ पूण आपणाक मानून घेतलेल्यां समेस्तांक, आपल्या नांवाचेर विस्वास थेवतेल्यांक, देवाचीं भुरगीं जावचें ताणें देणें दिलें. १३ हांकां रगतान न्हय, कुडीचे वडणेन न्हय, मनशाचे खुशेन-उय न्हय, पूण देवान जल्म दिला. १४ सब्द मनीस जालो आनी आमचे मदें जियेलो; तो कुरपेन आनी सतान भरलोलो; ताची म्हयमा आमीं देखल्या; ही म्हयमा बापाच्या एकल्याच पुताची खाशा म्हयमा. १५ ताचे विशीं गोवाय दीवन, जुआवं﻿ आर्डून म्हणलें: "हांवें तुमकां अशें सांगलेलें: 'जोरूय तो म्हजे उपरांत येता, तोरूय म्हजे आदीं आसलो देखून, तो म्हजे-वन व्हड', अशी हांवें तुमकां जाची खबर सांगल्या तो होच." १६ आनी ताचे सोपूर्णायेंतलें आमीं सगल्यांनीं घेतलां; कुरपेर कुरपा. १७ समूर्त मयजेसा वरवीं दिल्ली; कुरपा आनी सत जेजू क्रिस्ता वरवीं आयल्यांत. १८ देवाक कोणें कदींच पळेवंक नां; पुण बापाच्या गोपांत आसा त्या एकल्याच पुतान ताची अळोख दिल्या.
जुआवं बातिस्त आचो संदेश
१९ ही जुआंवाची﻿ गोवाय: तूं कोणगाय म्हण ताचे लागीं विचारच्याक, जेदनां जुदेवांनीं यादनिकांक आनी लेवितांक जेरुजाल्याक थावन पाटयले, २० ताणें सारकें परगट केलें, ताणें नां म्हणलेंना; ताणें उग्टेपणीं सांगलें: "हांव क्रिस्त न्हय". २१ आनी ताणीं ताका म्हणलें: "तुं कोण तर? तूं एलियास?" ताणें तांकां म्हणलें: " हांव एलियास न्हय". "तुं प्रवादी बी?" आनी ताणें म्हणलें: "नां". २२ तेदनां ताणीं ताका म्हणलें: "अशें जाल्यार, तूं कोण? आमकां पाटयल्यात तांकां आमीं कितें सांगचें? तुजेच विशीं तूं कितें म्हणताय?" २३ जुआंवान म्हणलें: "इजायास भाकणारान सांगून दवरलां: "सर्वेस्पोराची वाट निट करात, असो अरण्यांत एक ताळो बोब मारता' हताळो हांव". २४ तांकां फारीजेवांनीं पाटयलेले. २५ ताणीन ताचे लागीं आनींक-उय विचारलें: "तुं क्रिस्त न्हय, एलियास न्हय आनी प्रवादीय न्हय जाल्यार, सनान कशें दिताय?" २६ जुआंवान﻿ परतीपाळ केलो: "हांव सनान दितां तो उदकान दितां; पूण तुमचे मदें एकलो आसा जाका तुमी अळखनांत. २७ तो म्हजे उपरांत येतलो, पुण ताच्यां व्हाणांची वादी सडुंक म्हाका फावो नां". २८ हें बेतानयेंत, जॉर्डनआचे पलतडी, जुआंव सनान दितालो थय घडलें
देवाचो मेंडरो
२९ दुसऱ्या दिसा ﻿ जेजूक आपणा-शीं येता तो देखलो आनी म्हणलें: "पळेयात हो देवाचो मेंडरो, संवसाराचें पाप काडता तो! ३० हाचीच खबर सांगून हांवें तुमकां अशें म्हणलां: 'म्हजे उपरांत कोणेकलो येता, पूण म्हजे आदीं तो आसलो देखून तो म्हजे वन व्हड'. ३१ हांवूच ताका अळकनासलों, पूण ताची अळोख ﻿ ﻿ हांव उदकान सनान दियत आयलां." ३२ आनी ﻿ अशीय गोवाय दिली: "पारव्याच्या रुपान सर्गार्थावन आत्मो देंवलो आनी ताचेर थारलो तो हांवें देखलो. ३३ हांवूच ताका अळकनासलों, पूण जाणें म्हाका उदकान सनान दिंवक धाडला, ताणें म्हाका म्हणलें: 'जाचेर तूं आत्मो देंवलोलो आनी थारलोलो देखशी, तच पवित्र आत्म्यान सनान दितलो.' ३४ हें हांवें देखलां, आनी हो देवाचो पुत म्हण हांव गोवाय दितां
जेजूचे पयले शिस
३५ दुसऱ्या दिसा जुआवं आपल्यां दोगां शिसां सांगाता नव्यान थय आसलो; ३६ आनी जेजूक चलतानां ताणें देखलो आनी, म्हणलें: "हो पळेयात, देवाचो मेंडरो!" ३७ हीं ताचीं उतरां आयकून, ते दोग शिस जेजू पाटल्यान गेले. ३८ तेदनां वळन आनी आपणा पाटल्यान येताले ते पळेवन जेजून तांकां म्हणलें: "तुमकां कितें जाय?" ताणीं ताका जाबाब दिलो: "राब्बी" - म्हणगे गुरूजी ﻿ "तुं खय रावताय?" ३९ ताणें तांकां म्हणलें: "येयात आनी पळेयात". ते गेले आनी तो रावतालो ती स्वात ताणीं देखली; आनी तो दिस ते ताचे शीं रावले. सांजेचीं सुमार चार वाजलेलीं. ४० जुआवंआचीं उतरां आयकून, जेजू पाटल्यान गेल्ले त्यां दोगां भितरलो एकलो, आंदरे, सिमावं पॅदरूचो भाव आसलो. ४१ दुसरे सकाळीं आंदरे, सिमावं आपल्या भावाक मेळ्लो; ताणें ताका म्हणलें: "आमकां मेसीयास - म्हणगे देवान माखलोलो - मेळला". ४२ आनी ताणें सिमांवाक जेजू-शीं व्हेलो. ताचेर बारिक नदर घालून जेजून म्हणलें: "तुं सिमावं, जुआवंआचो﻿ पुत; तुका नांव घालचें आसा केफास", - म्हणगे खडप.
जेजू फिलिपाक आनी नातानायेलआक﻿ आपयता
४३ फुडल्या दिसा, जेजून गालीलेयाक वचूंक येवजिलें; तेदनां ताका फिलिप मेळ्लो; आनी जेजून ताका म्हणलें: "म्हजे पाटल्यान ये". ४४ फिलिप बेत्सायदेचो आसलो; आंदरे आनी पॅदरू, हेंय त्याच नगरांतले आसले. ४५ फिलिपाक नातानायेल मेळ्लो, आनी ताणें ताका म्हणलें: "मयजेसाचे समूर्तींत आनी प्रवादयांच्यां पुस्तकांनीं जाची खबर आसा, तो आमकां मेळला: तो नाजारेतचो जेजू, जुजेचो पुत". ४६ ﻿ ताका म्हणलें: "नाजारेतांतलें कितें बरें येवं येत?" फिलिपान ताका म्हणलें: "ये आनी पळे". ४७ जेजून नातानायेलआक ﻿ आपणा-शीं येता तो देखलो आनी ताचे सवें कसलेंच बासकळपण नां!" ४८ नातानायेलान ﻿ ताका म्हणलें: "तुं म्हाका खय अळखताय?" जेजून ताका जाबाब दिलो: "फिलिपान तुका आपोवनचे आदीं, तुं आंजिराच्या झाडा तळा आसतानां, हांवें तुका देखलो." ४९ ﻿नातानायेलान ताका परतीपाळ केलो: गुरूजी, तूं देवाचो पुत, तूं ﻿ राजा!" ५० जेजून ताका म्हणलें: "तुका आंजिराच्या झाडा तळा देखलो, इतलेंच तुका हांवें म्हणलें देखून, तूं विस्वास धरताय? ह्यां-वन अदिक व्हडल्यो वस्तु तूं देखतलय". आनी ताका म्हणलें: "हांव तुमकां सत सांगतां, सर्ग उगटो जाल्लो तुमी देखतेल्यात, आनी देवाचे दुत मनषाच्या पुताचेर चडलेले आनी देंवलेले तुमी पळेतेल्यात".
२. काना गांवांत लग्न
२:१ तिसऱ्या दिसा गालीलेयाच्या काना गांवांत एक लग्न आसलें, आनी जेजूची आवय थय आसली; २ त्या लग्नाक जेजूक-उय आनी ताच्यां शिसांक आपोवणें आसलें. ३ सरो सोंपलो. तेदनां, जेजूचे आवयन ताका म्हणलें: "तांचे लागीं सरो नां". ४ जेजून तिका म्हणलें: "अस्तरे, तुका आनी म्हाका हें कित्याक पडलां? म्हजो वेळ आजून पावूंक नां". ५ ताचे आवयन चाकरांक म्हणलें: "तो सांगीत तितलेंय तुमी करात." ६ थय जुदेवांचे शुदी करपाचे रिती परमणें फातराचीं सो दणां आसलीं; दर-एकांत चार ते सो कळशे जाताले. ७ जेजून तांकां म्हणलें: "दणां उदकान भरात". आनी ताणीं तीं अतो-सोर भरलीं. ८ ताणें तांकां म्हणलें: "तांतलें काडून लग्ना-जेवणाच्या कारभाऱ्याक व्हरुन दियात". ताणीं तशें केलें. ९ कारभाऱ्यान सरो जाल्लें उदक चाकून पळेलें. तो सरो खयचो आयलो तें तो नकळो आसलो, पूण उदक काडलेले ते चाकर मात जाणो आसले. देखून कारभाऱ्यान नवऱ्याक आपोवन हाडलो, १० आनी ताका म्हणलें: "सगळ्यांगेर पयलो बरो सरो दितात, आनी लोक बरेंच पियेतच, हॉलक तो वांटतात. पुण तुनवें बरो सरो आतां पोरयान दवरलाय". ११ ही आपल्यां खुणां मदली पयली खुणा जेजून गालीलेयाच्या काना गांवांत केली, आनी आपली म्हयमा दाखयली; आनी ताच्यां शिसांनीं ताचेर विस्वास थेवलो. १२ त्या उपरांत, आपले आवयक, भावांक आनी शिसांक सांगाताक घेवन तो काफार्नावं गेलो; पुण तीं चड-शे दीस थय रावलींनांत.
३. जेजू आनी निकोदें
३:१ फारीजेवांच्या पक्षांतलो, जुदेवांचो एकलो मुखेली, निकदें नांवाचो, कोणेकलो मनीस आसलो. २ तो एकदां रातचो जेजू-शीं आयलो. ताणें जेजूक म्हणलें: "गुरूजी, तूं देवा कडसून आयलोलो शास्त्री म्हण आमी जाणंव, कित्याक आपणा सवें देव नां जाल्यार, तूं करताय तसल्यो खुणा कोणूच करूंक शकनां". ३ जेजून ताका परतीपाळ केलो: "हांव तुका सत सांगतां: वयर थावन जल्मल्या बगर कोणाच्यान देवाचें राज पळेवंक जायनां". ४ निकदेमान ताका म्हणलें: "म्हातारो जालोलो मनीस कसो म्हण जल्मतलो? ताच्यान आनिंक एक पावत आपले आवयच्या कुसव्यांत भितर सरूंक आनी जल्मूंक जायत?" ५ जेजून परतीपाळ केलो: "हांव तुका सत सांगतां: उदकाचो आनी आत्म्याचो जल्मल्या शिवाय कोणूच देवाच्या राज्यांत भितर सरूंक शकना. ६ जें मासा-रगताचें जल्मता तें मास-रगत, आनी जें आत्म्याचें जल्मता तें आत्मो. ७ नव्यान जल्मूंक जाय, अशें हांवें तुका म्हणलां देखून तूं अजाप जावं नाका. ८ वारें आपणाक जाय तेवशिल्यान मारता, आनी तूं ताचो आवाज आयकताय, पूण खयचें येता व खय वेता तें तूं नकळय; जो कोण आत्म्याचो जमोला ताचे सवें तशेंच घडता." ९ निकदेमान ताका परत म्हणलें: "हें कशें जावं 10">येता?" १० जेजून ताका ﻿ दिलो: "तुं इजरायेली पर्जेचो शास्त्री आनी तरी तूं हें नकळय? ११ हांव तुका सत सांगतां: आमी जाणावं तें उलयतांव, आनी आमीं देखलां ताची गोवाय दितांव, पूण तुमी आमची गोवाय मानून घेनांत. १२ तुमकां संवसाराच्यां वस्तूंची खबर सांगतां तेदनां तुमी सत्मानीनांत; सर्गींच्यां वस्तूंची खबर सांगीन तर तुमी ती कशी सत्मानशात? १३ सर्गार थावन देंवलेल्या आनी सर्गार रावतेल्या मनषाच्या पुता बगर कोणूच सर्गार चडूंक नां. १४ आनी जशें मयजेसान अरण्यांत सरप उबारलो, तशेंच मनषाच्या पुताक उबारूंक जाय, १५ ताचेर विस्वास थेवते ल्यां समेस्तांक सासणाचें जिवीत मेळच्याक. १६ देवान सन ﻿ इतलो मोग केलो कि ताणें आपल्या एकल्याच पुताक वपून दिलो, ताचेर विस्वास थेवतात त्यां सगल्यांचो नास जायनां जावनच्याक, पुण तांकां सासणाचें जिवीत मेळच्याक. १७ कित्याक देवान पुताक संवसारांत धाडला, संवसाराचेर खास्तिचें फर्मण मारुंक न्हय, पूण ताचे वरवीं संवसाराचें तारण जावनच्याक. १८ जो कोण ताचेर विस्वास थेवता, ताका खास्तिचें फर्मण नां; पूण जो कोण ताचेर विस्वास थेविनां, ताचेर खास्तिचें फर्मण पडलेलें आसा, कित्याक ताणें दावाच्या एकल्याच पुताच्या नांवार भावार्त धरूंक नां. १९ आनी हो आसा निवाडो: संवसारांत उजवाड आयलो, पूण मनषांनीं उजवाड सोडून काळोकाचो अदिक मोग केलो, कित्याक तांचीं कर्तूबां नश्टीं आसलीं. २० जो कोण खोटेपण करता तो उजवाडाक कांटाळता, आनी आपलीं कर्तूबां कसलीं तीं कळोन येनां जावनच्याक तो उजवाडाक येनां. २१ पूण सता परमणें चलता तो, आपल्यो कर्न्य देवा सवें केल्यात म्हण उगडापीं कळोन येवनच्याक, उजवाडाक येता."
जेजू आनी जुआवं
२२ उपरांत जेजू आनी ताचे शिस जुद्यियांत गेले; थय तो तांच्या सांगाता रावलो आनी सनान दितालो. २३ सालिमा लागीं, , थय उदक चड देखून, सनान दितालो; आनी लोक थय वेतालो आनी सनान घेतालो. २४ ﻿ आजून बंदखणीन घालूंक नासलो. २५ एकदां ﻿ केय शिसांनीं एका जुदेवा लागीं शुदी विशीं विवाद सुरू केलो. २६ आनी ते ﻿ आयले आनी म्हणूंक लागले: "गुरूजी, जर्दाना पलतडी जो तुज्या सांगाता आसलो आनी जाचे विशीं तुनवें गोवाय दिलीयी, तो पळे हांगा आपुणूय सनान दिता आनी सगळो लोक ताचे-शीं वेता". २७ ﻿ जाप दीवन म्हणलें: "देवान दिल्या शिवाय कोणाक केयच मेळनां. २८. 'हांव क्रिस्त न्हय, पूण ताचे फुडें म्हाका धाडला', अशें हांवें म्हणलां म्हण तुमीच म्हजे विशीं गोवाय दितात. २९ हकल म्हळ्यार नवऱ्याचीच; ताका लागीं आसलोलो नवऱ्याचो इश्टे, नवऱ्याचो ताळो आयकून, व्हडले खुशालकायेन मुरगट्ता. हीच म्हजी खुशालकाय, ती आतां भरन आयल्या. ३० तो वाडत-वाडत वचूंक जाय, पुण हांव जाल्यार अदिक-अदीक इहान जावंक जाय."
जेजू सर्गार थावन देंवला
३१ ओ जवयर थावन येता तो ﻿ वरतो. जो पृथुमेंतलो उपजता तो पृथुमेचो, आनी ताचें उलोवणें पृथुमेचें. जो सर्गींचो येता तो सगळ्यां-वन वरतो ३२ आपणें देखलां आनी आयकलां ताची तो साक्षी दिता, तरीपुण कोण ताची गोवाय मानून घेना; ३३ ताची गोवा मानून घेता तो मनीस देव सतेवंत म्हण रूजू करता ३४ कित्याक जाका देवान पाटयला तो देवाचीं उतरां उलयता: देव ताका माप-मेजप नासताना आत्मो दिता; ३५ बाप पुताचो मोग करता आनी ताणें सगळ्यो वस्तु ताच्या हातांत दिल्यात. ३६ जो पुताचेर भावार्त धरता, ताचे सवें सासणाचें जिवीत आसा; जो पुताचेर भावार्त धरिनां, तो जिवीत भोगूंक पावनचोना, पूण देवाचो क्रोध आपल्या माथ्यार हाडता.
जेजू एका राजधिकार्याच्या पुताक बरो करता
४३ थय दोन दीस रावल्या उपरांत तो गालीलेयाक गेलो. ४४ "खयच्याच प्रवादयाक आपल्या गांव-घरा मान मेळोना",अशी जेजुनूच गोवायकी दिल्ली. ४५ गालीलेयांतलो लोक परबेक गेल्लो; जेरुजाल्यांत परबेच्या समयार जेजून केल्लें तें सगळें ताणीं देखलें; देखून, तो ﻿ आयलो तेदनां, ताणीं ताका बरो येवकार दीवन घेतलो. ४६ म्हणतच तो आणीक एक पावट गालीलेयाच्या काना गांवांत आयलो; हांगा ताणें उदकाचो सरो केल्लो. आनी काफार्नावं एका राजधिकाऱ्याचो पुत पिडेंत आसलो. ४७ जेजू जुदेयाक थावन पावला म्हण आयकून, तो ताका मेळूंक गेलो. म्होरणाचे तोणिर पावलेल्या आपल्या पुताक बरो करूंक ये म्हण तो जेजू लागीं मागतालो. ४८ जेजून ताका म्हणलें: "खुणा आनी विजमीतां देखल्या शिवाय तुमी सत्मानच्याक नांत". ४९ राजधिकाऱ्यान ताका म्हणलें: "सायबा, म्होझ् भुरगो मरचे आदीं ये". ५० जेजून ताका म्हणलें: "वच, तुजो पुत जिव आसा". जेजूच्या उतरार पातयेवन तो मनीस आपले वाटेक लागलो. ५१ तो वाटेर आसतानांच ताचे चाकर ताका मेळूंक गेले, आनी ताचो पुत जिव आसा म्हण ताणीं ताका सांगलें. ५२ देखून खयच्या वगतार ताका बरें दिसलें गाय म्हण ताणें तांकां विचारलें. ताणीं ताका सांगलें: "काय, दनपारचें एक वाजतां ताचो जर गेलो". ५३ ज्या वेळार जेजून आपणाक "तुजो पुत जिव आसा" अशें म्बणलेलें, त्याच वेळार हें घडलें म्हण बापायक गोमून आयलें, देखून ताणें आनी ताच्या आख्या घराब्यान जेजूचेर विस्वास थेवलो. ५४ जुदेयांतलो ﻿ परतून येतच ही जेजून केल्ली दुसरी खुणा.
५. तळया लागीं जेजू एका पिडेवंताक बरो करता
५:१ हाचे उपरांत जुदेवांची परोब आसली आनी जेजू जेरुजाल्याक गेलो. २ जेरुजाल्याक, शेळयांचे तळये लागीं, एक बांदावळ आसा; हेबरेव भाशेन तिका भेथजाथा म्हणतात; तिका पांच तारांगाणां आसात. ३ थय कुरडे, थोंटे, आरेन धरलेले असले खूप पिडेवंत, पडलेले आसले; ते सगळे उदक हालतेलें म्हण रावताले. ४ सर्वेस्पोराचो दुत केदना केदना तळयेंत देंवतालो आनी उदक हालतालें; उदक हालतोच जो कोण पयलो उदकांत देंवतालो तो कसल्य्य पिडेंतलो बरो जातालो. ५ थय ﻿ पिडेवंत आसलो, ताचे पिडेक आठतीस वर्सां जाल्लीं. ६ जेजून ताका देखलो आनी तो थय जायतो कायल असले गतीर आसलो म्हण जाणो जावन ताका म्हणलें: "तुं बरो जावंक सोदताय?" ७ पिडेवंतान ताका जाप दिली: "सायबा, उदक हालता तेदनां म्हाका तळयेंत घालूंक म्हजो कोण नां, आनी हांव वेतां म्हणो-सोर दुसरो येवन आपुण पयलो भितर सरता". ८ जेजून ताका म्हणलें: "उठ, आंतरूण उकल आनी 9">चल". ९ आनी त्याच वेळार तो बरो जालो आनी आपलें आंतरूण उकलून चलूंक लागलो. तो दिस सन्वार आसलो. १० देखून पिडेंतलो सुटलेल्या मनशाक जुदेवांनीं महणलें: "आज सन्वार, तुज्यान आंतरूण उकलूं नजो". ११ ताणें तांकां जाप दिली: "जाणें म्हाका बरो केला, ताणें म्हाका अशें म्हणलें: 'तुजें आंतरूण उकल आनी चल'" १२ ताणीं ताचे कडे विचारलें; आंतरून"तुजें आंतरूण उकल आनी चल' अशें तुका कोणें म्होंल्नें?" १३ कोणें म्हणलेलें तें बरो जाल्लो मनीस नकळो आसलो; कित्याक थय जी लोकाची लुट जाल्ली, तिचे मदें जेजू नांच जाल्लो. १४ उपरांत तो जेजूक देवमंदीरांत मेळ्लो, आनी जेजून ताका म्हणलें: "पळे, तूं आतां बरो जालो! आनिंक पातक करी नाका, ना तर तुका कितेंय आदले-वन पाश्ट जायत". १५ तो मनीस गेलो आनी आपणाक बरो केला तो जेजू म्हण ताणें जुदेवांक सांगलें. १६ आनी जेजू असल्यो वस्तु सन्वारा दिसा करी देखून, जुदेव ताचे पाटल्यान लागलेले. १७ जेजून तांकां म्हणलें: "म्हजो बाप काम करित आसा, तसो हांव-उय काम करित आसां". १८ ह्या पासत जुदेव अदिलकूच ताका जिवेशीं मारुंक सोदताले; काराण, तो न्हयच सन्वार मोडतालो, पूण देवाक आपलो बाप म्हणून, आपणाकूच देवा सारको करतालो.
पुताचो अधिकार
१९ जेजून तांकां म्हणलें: "हांव तुमकां सत सांगतां, आपलेच अस्टोगीं पुताच्यान कायच करूंक जायनां, पूण बाप करता म्हण जें तो पळेता तेंच तो करूंक शकता; आनी जें बाप करता तेंच पुत-उय करता. २० कारण, बाप पुताचो मोग करता, आनी आपुण करता तितलेंय पुताक दाखयता; आनी तुमी अजाप जावनच्याक हांचे-वन व्हड कर्तुत्वां तो ताका दाखयतलो. २१ जसो बाप मेल्ल्यांक उठयता आनी तांकां जिवीत दिता, तसोच पुत आपणाक जाय तांकां जिवीत दिता. २२आ कित्याक बाप कोणाचीच मनसुबी करिनां; पूण २३आ जसो बापाक मान दितात तसोच पुताक-उय सगटांनीं मान ﻿ म्हण, २२ब ताणें सगळी मनसुबी पुताच्या हातांत दिल्या. २३ब जो पुताक मानीना तो ताका धाडला त्या बापाक मानीना.
२४ हांव तुमकां सत सांगतां, जो म्हजें उतर आयकता आनी म्हाका धाडला ताचेर विस्वास दवरता, ताचे सवें सासणाचें जिवीत आसा; असल्याची आनिंक मनशुबी ना, पूण तो मरणांतलो जिविताक उतरलो. २५ हांव तुमकां सत सांगतां, असलो वेळ येता, होच तो वेळ, कि मेलेलीं देवाच्या पुताचो ताळो आयकतेलीं, आनी जीं तो आयकून घेतित तांकां जिवीत मेळतेलें. २६ काराण, जशें बापाचें खाशा जिवीत आपणाचेच सवें आसा, तशेंच बापान पुताचें जिवीत ताचे सवें आसूं-शें केलां, २७ आनी मनसुबी करची ताका पदवी दिल्या, कित्याक तो मनषाचो पुत. २८ हाचे विशीं अजाप जावं नाकात: असलो वेळ पावत आयलो कि समाधींनीं आसात तीं सगळीं ताचो ताळो आयकून तांतूंतलीं भायर सरतेलीं; २९ जाणीं बरें केलां तीं जिवीत भोगूंक, आनी जाणीं वायट केलां तीं खास्त ससूंक उट्टेलीं.
जेजूक गोवाय दिवपी
३० म्हजेच पदवेन म्हज्यान ﻿ करूंक जायनां; जसो हांव आयकतां तसो हांव निर्णय घेतां; आनी म्हजो निर्णय नितीचो, कित्याक हांव म्हजी खुशी न्हय पूण म्हाका पाटयला ताची खुशी करूंक सोदतां. ३१ हांवूच म्हजे विशीं गोवाय दियन जाल्यार, म्हजे गोवायकी नीज न्हय. ३२ म्हजे विशीं गोवाय दितलो दुसरो कोण आसा, आनीजी गोवाय तो म्हजे विशीं दिता ती नीज म्हण हांश जाणं. ३३ तुमी तुमच्यां निरोप्यांक ﻿ पाटयले, आनी ताणें सता विशीं गोवाय दिली. ३४ हांव मोन'अशांचे गोवायेचेर धरलोलो ना; पुण हांव असो उलयलां जाल्यार तुमच्या तारणा पासत उलयलां. ३५ जुयावं एक जळतो आनी लोकलकीत दिव जावन आसलो आनी ताच्या उजवाडाक इलो वेळ मुरगटूंक तुमकां बरें लिसलें. ३६ पूण म्हाका आसा ती गोवाय ﻿ गोवायके परस व्हड: जीं बापान म्हाका कामां संपादूंक दिल्यांत ﻿ हांव करतां तींच कामां ﻿ बापान म्हाका पाटयला म्हण म्हजे विशीं गोवाय दितात. ३७ आनी म्हाका पाटयलेल्या बापानुच म्हजे विशीं गोवाय दिल्या. ताचो ताळो तुमीं कदींच आयकुंक ना, ताचें रूप-उय तुमी कदींच पळेवंक ना. ३८ आनी ताचो ﻿ तुमचे सवें रिगूंक नां, कित्याक जाका ताणें धाडला ताचेर तुमी विस्वास थेविनांत. ३९ शास्त्र-लिखितांनीं सासणाचें जिवीत आसा म्हण समजून, तुमी तीं चित घालून वाचतात; खरें म्हळ्यार तींच म्हजे विशीं साक्षी दितात; ४० तरीपुण तुमकां जिवीत मेळच्याक म्हजे-शीं येवंक तुमी राजी नांत. ४१ मोन'अशांचो जो मान म्हाका मेळत, ताची हांव पर्वा करीच ना. ४२ पूण हांव तुमकां पक्कीं अळखतां: देवाचो मोग तुमचे सवें नांच. ४३ म्हज्या बापाचे नांवीं हांव आयलां, आनी तुमी म्हाका मानून घेनांत; दुसरो कोण आपल्याच नांवान आयलो तर, ताका तुमी मानून घेतेल्यात. ४४ तुमकां भावार्त कसो आससुंयेत? कित्याक म्हळ्यार तुमी एकामेकाचो मान घेवन खुशी जातात, पूण एकल्याच देवा कडचो जो मान येता ताची तुमही पर्वा करीच नांत. ४५ बापा मुखार हांव तुमकां लावन दितलों म्हण समजूं नाकात; मयजेसाचेर तुमी विस्वास दवरतात, तर तच मयजेस तुमकां लावन दितलो. ४६ तुमी मयजेसाचेर विस्वास दवरलोलो जाल्यार, ﻿ विस्वास दवरतेले आसल्यात, कारण ताणें बरयलां तें म्हजे विशीं बरयलां. ४७ पूण ताच्यां बरौपांचो तुमकां विस्वास नां जाल्यार, म्हज्यां उतरांचो कसो म्हण तुमकां विस्वास आसूं येत?"
६. पांच हजार लोकाक जेवण
६ मागीर जेजू गालीलेयाच्या व तीबेरियासाच्या दोरयाचे पलतडी गेलो. २ आनी लोकाची उरपंज ताचे पाटल्यान गेली, कित्याक पिडेवंतां खातीर ताणें केल्ल्यो खुणा ताणीं देखलेल्यो. ३ जेजू दोंगार चडलो आनी आपल्यां शिसां सांगाता थय बसलो. ४ जुदेवांची पासकांची परोब लागीं पावलेली. ५ आपले दोळे उकलून आनी लोकाची व्हड उरपंज आपनाशीं येता ती पळेवन ताणें फिलिपाक म्हणलें: "ह्या लोकाक खावंक ﻿ खयचे म्हण उंडे घेवमचे?" ६ ताची परिक्षा करच्याक ताणें हें म्हणलें, कित्याक आपुण कितें करतलो आसलो तें तो बरो जाणो आसलो. ७ फितीपान ताका जाबाब दिलो: "एक-एकल्याकिलो-सो कुडको पडतलो जाल्यार, दोनशीं देनारांचे उंडे तांकां पावनचेनांत." ८ ताच्यां शिसां मदल्या एकल्यान, आंदरे, सिमावं पॅदरूच्या भावान, ताका म्हणलें: ९ "हांगासोर कोणेकल्या भुरग्या लागीं पांच उंडे आनी दोन मासळ्यो आसात; पूण इतल्या लोकाक हें खय पावता?" १० जेजून म्हणलें: "लोकाक बसयात": ते सुवातेर जायतें तण आसलें; म्हणतच लोक बसलो: दादलेच सुमार पांच हजार आसले. ११ तेदनां जेजून उंडे घेतले आनी देवाक धिनवासून बसलेल्यांक ते वांटले; ﻿ परीं मास-ळ्यो-ई वांटल्यो. तांकां जाय तितलें वांटून दिलें. १२ आनी ते धादोशी जातच, ताणें आपल्यां शिसांक म्हणलें: "कुडके उरल्यात ते ﻿करात; ﻿ इबाड जावं ﻿." १३ देखून, तांचें खावन जातच, जवाच्यां पांच उंडयांचे उरलेले कुडके ﻿ ﻿ केले, आनी अश्यो बारा पांटल्यो भरल्यो. १४ ही ताणें केल्ली खुणा लोकान देखली तेदनां म्हणलें: "संवसारांत येवनचो आसा तो प्रवादी दुभावा विरेत होच तो!" १५ ते येवन आपणाक बळान व्हरूंक आनी पात्शाय करूंक सोदताले म्हण जेजू जाणो आसलो, देखून तो कडसरुन आपुण एकलो नव्यान दोंगरार गेलो.
जेजू दोरयाचेर चलता
१६ सांज जातच ताचे शिस दोरया-शीं गेले, १७ एका होड्यार चडले, आनी काफार्नावं वचूंक दोरया उतरूंक लागले. जेजू ﻿ सरशें ﻿ आदीं काळोक जालो. १८ जणजणीत वारो सुटलो आनी दोरया उचांबळ जावंक लागलो. १९ सुमार तीन कि चार किलोमेतरांची वाट तांडून काडतच, ﻿ जेजूक दोरयाचेर चलता आनी होड्या लागीं पावता तो देखलो. तांकां भें दिसलें, २० पूण ताणें तांकां म्हणलें, "हांव तो, भियेवं नाकात". २१ तेदनां ते ताका होड्यांत घेवंक करताले, पुण, , ते वेताले ते तडीक हडें लागलें.
लोक जेजाक सोदूंक येता
२२ दुसऱ्या दिसा, थय एकूच हडें आसलें आनी जेजू आपल्यां शिसां सांगाता त्या होड्यार चडूंक नासलो, पूण फकत ताचे शिस गेल्ले म्हण पलतडी रावलेल्या लोकान पळेलें. २३ तीबेरियासा थावन आनिंक होडीं ﻿ उंडे खाल्ले त्या जाग्या लागीं पावलेलीं. २४ जेजू ﻿ नासलो आनी ताचे शीस-उय नासले म्हण ﻿ देखलें तेदनां, तो लोक होड्यांनीं चडून सदीक काफार्नावं आयलो.
७. जेजूचीं सोयरीं
७:१ त्या उपरांत जेजू ﻿ भोंवूंक लागलो; जुद्यियांत भोंवंची ताका खुशी नासली, कित्याक जुदेव ताका जिवेशीं मारुंक सोदताले. २ जुदेवांची तोंबांची परोब लागीं पावलेली. ३ देखून ताच्यां भावांनीं ताका म्हणलें: "हांगासोरलो भायर सोप आनी जुदेयाक वच, आनी तूं कामां करताय तीं तुज्यां शिसांक पळेवं-दी. ४ कोण आपली अळोख उगडापीं दिंवक सोदता जाल्यार, तो आपलीं कामां गुप्तीं करिना. तूं असलीं कामां करताय जाल्यार, तूं खाशा सभेमाजार दिश्टी पड." ५ ताच्यांच भावांनी ताचेर विस्वास धरलनां. ६ जेजून तांकां म्हणलें: "म्हजो येळ आजून पावंक ना, पूण तुमचो वेळ सदांच पावलोलो आसा. ७ संवसाराच्यान तुमचो व्देस करूंक जायना, पूण तो म्हजो व्देस करताच, कित्याक हांव ताचीं कर्तूबां वायट म्हण गोवाय दितां. ८ तुमी परबेक वचात; हांव हे परबेक वचनां कित्याक म्हजो वेळ आजून पावंक नां". ९ अशें म्हणून तो गालीलेयांत रावलो.
जेजू तंबंचे परबेक वेता
१० पूण ताचे भाव परबेक व्यतोच आपुण-उय गेलो, उग्टेपणीं न्हय पुण कोणाक कळनासताना. ११ परबेच्या दिसा जुदेव ताका सोदताले आनी म्हणताले: "तो खय आसा?" १२ आनी ताचे विशीं लोक जायतें फुतफुफतालो. कोण म्हणो: "तो बरो मनीस". आनी कोण म्हणो: "नां, तो लोकाक फसयता". १३ तरीपुण जुदेवांचे भिरांतीन कोण ताचे विशीं सभेमाजार उलय नासलो. १४ परोब मदें-शी पावतच, जेजू देवमंदीरांत गेलो आनी शिकोंवक लागलो. १५ हें पळेवन जुदेव अजाप जावन म्हणताले: "हाका जाणवाय खयची रे? शिक्षण काय ना ताका", १६ जेजून तांकां परतीपाळ केलो: "म्हजी शिकोवण म्हजी न्हय, पूण म्हाका पाटयला ताची; १७ कोण ताची खुशी करूंक राजी आसा जाल्यार, म्हजी शिकोवण देवाची व म्हज्याच मनांतली, तें ताका कळोन येतेलें. १८ जो कोण आपलेच अस्टंगीं उलयता, तो आपलीच व्हडविक सोदता; पुण जो कोण आपणाक धाडला ताची व्हडविक सोदता, तो सता परमणें चलता; असल्या मनशा सवें लटिकपण नां. १९ मयजेसान तुमकां समूर्त दिल्या कि ना? तरीपुण तुन्मचे मदलो कोणूच समूर्त सांबाळीना. कित्याक म्हण म्हाका जिवेशीं मारुंक सोदतात?" २० लोकान म्हणलें:"तुजेर देवचार बसला! कोण तुका जिवेशीं मारुंक सोदता?" २१ जेजून तांकां जाप दिली: "हांवें एक काम केलां, आनी तें पळेवन तुमी सगट अजाप जातात. २२ मयजेसान तुमकां ﻿ करचो कायदो घालो (ती मयजेसा कडची म्हण न्हय, पूण पुर्वजां कडची आयल्या) आनी सन्वारा दिसा तुमी मनषाची सुनत करतात, २३ मयजेसाची समूर्त मोडीना जावंक कोणेका मनसाची सन्वारा दिसा ﻿ जाता जाल्यार, हांवें सन्वारा दिसा एका मनशाचें सगळें आंग बरें केलां देखून तुमी कित्याक म्हाका जळतात? २४ तोंडाक पळेवन नित करिनाकात, पूण प्रमाणिकपणान नित करात
जेजू अभिशिकत जायत?
२५ जेरुजाल्यांतल्यां काय जाणांनीं म्हणलें: "जिवेशीं मारुंक सोदतात तो मनीस हो न्हय? २६ आनी हो पळे तो सत्तेन, उलयता आनी ते ताका कायच म्हणनांत! हो खरेपणीं क्रिस्त म्हण आमच्यां व्हडिलांक कळोन आयलां गाय? २७ तरी हो खयचो तो आमी जाणंव; पूण क्रिस्त दिश्टी पडतलो तेदना, तो खयचो तो कोणाक कळचें ना." २८ देखून देवमंदीरांत शिकयताना जेजून व्हडल्यान म्हणलें: "तुमी म्हाका अळकतात, आनी हांव खयचो आयलां, तेंय तुमी जाणत? पूण हांव म्हजेच अस्टंगीं येवंक नां; म्हाका पाटयला तो सतेवंत, आनी ताका तुमी अलखोनांत. २९ हांव ताचे थावन आयलां आनी ताणें म्हाका पाटयला देखून हांव ताका अळकतां". ३० ते ताका धरूंक सोदताले; पूण कोणेंच ताचेर हात घालूंक नां कित्याक ताचो वेळ आजून पावंक नासलो. ३१ तरी लोका मदल्यान जायत्यांनीं ताचेर विस्वास धरलो; ताणीं म्हणलें; "क्रिस्त येतलो तेदनां, हो मनीस करता ताच्य-वन अदिक चड खुणा करतलो गाय?"
जिव्या उदकाची झर
३७ परबेच्या निमाण्या आनी दबाजीक दिसा, उबो रावून जेजून व्हडल्यान म्हणलें "कोणाक जर तान लागल्या ताणें म्हजे-शीं येवचें, ३८ आनी म्हजेर विस्वास थेवता ताणें पियेवनचें". पवित्र पुस्तक अशें म्हणता: ताचे भितर-ल्यो उदकाच्यो झरी घसघशीत व्हांवतेल्यो". ३९ जीं कोण जेजूचेर विस्वास थेवतेलीं आसलीं, तांकां आत्मो मेळचो आसलो, हाचे विशीं ताणें अशें म्हणलें. जेजू आजून म्हंयेवंत जावंक नासलो, देखून आत्मो आजून नासलो
जेजू संवसाराचो उजवाड
१२ उपरांत जेजून नव्यान तांचे कडे उलोवन म्हणलें: "हांव संवसाराचो उजवाड, म्हजो पाटलाव करता तो काळोकांत चलचोना, पुण ताका जिविताचे उजवाड आसतलो." १३ तेदना फारीजेवांनी ताका म्हणलें: "तुं तुजेच विशीं गोवाय दिताय; तुजी गोवाय खरी न्हय". १४ जेजून परतीपाळ केलो: "हांव म्हजेच विशीं गोवाय दितां जाल्यार-उय, म्हजी गोवाय खरी; काराण, हांव खयचो आयलां आनी खय वेतां तें हांव जाणो; पूण हांव खयचो आयलां आनी खय वेतां तें तुमी नकळत. १५ तुमी मासा-कुडीचे नदरेन मनसुबी करतात; हांव कोणाचीच मनसुबी करिनां. १६ पुण मनसुबी करीन जाल्यार म्हजी मनसुबी खरी: कित्याक हांव एकलोच नां: जाणें म्हाका पाटयला तो म्हजो बाप म्हजे बरोबर आसा. १७ दोगांची गोवाय खरी म्हण तुमच्या शास्त्रांत बरयलेलें आसा. १८ हांव म्हजेच विशीं गोवाय दितां, आनी जाणें म्हाका पाटयला तो म्हजो बाप म्हजे विशीं गोवाय दिता". १९ त्या पासत ताणीं ताका म्हणलें: "तुजो बाप? खय आसा रे तो?" जेजून जाप दीवन म्हणलें: "तुमी म्हाका अळकेनांत आनी म्हज्या बापाक-उय अळकनांत; तुमी म्हाका अळकल्लो जाल्यार, म्हज्या बापाक-उय अळकतेले आसल्यात". २० हीं उतरां देवमंदीरांत शिकयताना धर्म-दानांचे पेटे-शीं तो उलयलो; पूण ताचो वेळ आजून पावंक नासलो देखून कोणेंच ताका धरलोना.
स्वतंत्र आनी गुलाम मनीस
३१ आपणाचेर विस्वास दवरलो त्यां जुदेवांक जेजून म्हणलें: "तुमी म्हज्या उतरा परमणें चलशात जाल्यार तुमी म्हजे खरे शिस जातेल्यात. ३२ आनी तुमकां सत कळोन येतेलें आनी सत तुमकां स्वतंत्र करतेलें". ३३ ताणीं ताका म्हणलें: "आमी आब्राबामाची संसत, आनी कोणाचेच गुलाम आमी केदनांच जावंक नांव, 'तुमी स्वतंत्र जातेल्यात' अशें तूं कसो म्हणताय तर?" ३४ जेजून तांकां परतीपाळ केलो: "हांव तुमकां सत सांगतां, पातक करता तो पातकाचो गुलाम. ३५ गुलां सदांच घरान्त उरनां; पुत तो सदांच घरान्त आसता. ३६ ह्या पासत पुत जर तुमकां स्वतंत्र करित, तर तुमकां खरीच सुटका मेळतेली. ३७ तुमी आब्राहामाची संसत म्हण हांव जाणं; तर म्हजीं उतरां तुमचे भितर रिगोनांत देखून तुमी म्हजो जीव काडुंक सोदतात. ३८ जें हांवें म्हज्या बापा सवें देखलां तें हांव सांगतां, आनी जें तुमीं तुमच्या बापायचें आयकलां तें तुमीं करतात". ३९ ताणीं ताका परतीपाळ कॅजो; "आब्राहाम आमचो बाप". जेजून तांकां म्हणलें: "तुमी आब्राहामाचे पुत जाल्ले जयाल्यार, जें आब्राहामान केलें तें तुमी करतेले आसल्यात. ४० पूण देवा कडसून आयकल्लें सत हांवें तुमकां सांगलां, तरी आसताना तुमी म्हजो जीव काडुंक सोदतात. आब्राहामान अशें करूंक नां. ४१ तुमचो बापूय करता तशेंच तुमी करतात". ताणीं ताका म्हणलें: "कां'चारान आमी जल्माक येवंक नांव; आमकां एकलोच बाप आसा, तो देव". ४२ जेजून तांकां म्हणलें: "देव तुमचो बाप जाल्लो जाल्यार, तुमी म्हजो मोग करतेले आसल्यात, कित्याक हांव देवा थावन उपजलां आनी आयलां; म्हजेच खुशेन हांव येवंक नां. पूण ताणें म्हाका धाडला. ४३ हांव सांगतां तें तुमी कित्याक समजून घेनांत? कित्याक म्हजें उतर तुमच्यान कानार घेवंक जायनां? ४४ तुमचो बाप देवचार, आनी तुमच्या बापायक जाय तें करूंक तुमची खुशी. मुदलाक थावन तो प्राणघातकी, आनी ताका आनी सताक पडना, कित्याक ताचे सवें सत नां. तो लटिकपणां सांगता तेदनां आपल्या सैम्बा परमणें उलयता, कित्याक तो फटकिरो आनी फटींचो बापूय. ४५ पूण हां सत उलयतां देखुनूच, तुमी म्हजेर विस्वास दवरिनांत. ४६ तुमचे भितरलो कोण-उय म्हाका पातक आसा म्हण दाखयत. हांव तुमकां सत सांगतां जाल्यार, तुमकां कित्याक म्हजो विस्वास नां? ४७ जो देवाचो, तो देवाचीं उतरां आयकून घेता; तुमी देवाचे न्हय देखून, तुमी तीं आयकून घेनांत"
४८ जुदेवांनीं ताका परतीपाळ केलो: "तुं सामारयेकार आनी तुजेर देवचार बसला, अशें आमी म्हणतान्य तें सारकें जालें नां?" ४९ जेजून परतीपाळ केलो: "म्हजेर देवचार नां, पूण म्हज्या बापाक हांव मान दितां आनी तुमी म्हाका बेमान करतात. ५० तरी हांव म्हजीच व्हडविक सोदिनां; ती सोदतलो आनी नित करतलो कोणेकलो आसा. ५१ सत तें सांगतां, जो कोण म्हजें उतर सांबाळता तो कदींच मरचोना". ५२ जुदेवांनी ताका म्हणलें: "तुजेर देवचार आसा म्हण आतां आमकां सारकें कळ्लें. आब्राहां मेलो आनी प्रवादीय मरूं गेले; आनी तूं आमकां सांगताय: 'जो कोण म्हजें उतर सांबाळता तो कदींच मरचोना!' ५३ आमचो बाप आब्राहां मरुन गेलो, ताचे परस तूं व्हड कितें? आनी प्रवादीय मरुन गेले! तूं आपुण कोण म्हण सांगूंक सोदताय?" ५४ जेजून परतीपाळ केलो: "हांव म्हजीच व्हडविक करीन जाल्यार म्हजी व्हडविक कायच न्हय; म्हजी व्हडविक करता तो म्हजो बाप, तुमी तुमचो देव म्हंतात तच. ५५ तरी तुमी ताका अळकुंक नां; पूण हांव ताका अळकतां; ताका अळकना म्हण हांवें म्हणलेलें जाल्यार तुमचा भाशेन हांव-उय फटकिरो जातलों; पूण हांव ताका अळकतां आनी ताचें उतर सांबाळतां. ५६ म्हजो दीस पळेवनचे आशेन आब्राहाम तुमचो बाप खुशाल जालो; ताणें तो देखलो आनी ताका खूप आनंद जालो". ५७ तेदना जुदेवांनीं ताका म्हणलें: "तुका आजून पन्नास वर्सां जावंक नांत, आनी तुनवें आब्राहामाक देखलोय?" ५८ जेजून तांकां परतीपाळ केलो: "हांव तुमकां सत सांगतां, आब्राहां आसचे आदीं हांव आसां". ५९ देखून ताणीं ताचेर मारुंक फातर उकल्ले; पूण जेजू लिपलो आनी देवमंदीरांतलो भायर सोरलो
फारीजेव चौकशी करतात
१३ आदीं कुरडो आसल्याक ताणीं फारीजेवां-शीं हाडलो. १४ जेजून माती कालोवन ताचे दोळे उगडलेले तो दीस सन्वार आसलो. १५ ताका नदर आयली गाय म्हण फारीसेवांनीं नव्यान विचारलें. आनी ताणें तांकां म्हणलें: "ताणें कालयलेली माती म्हज्यां दोळयांक काडली, हांवें धुलें आनी आतां म्हाका दिश्टी पडता'. १६ फारीजेवांतल्यां काय जाणांनीं म्हणलें: "हो मनीस देवाचो न्हय. तो सन्वार पाळीना". पूण दुसऱ्यांनीं म्हणलें: "पातकी मनीस असल्यो खुणा कश्यो करूंक शकत?" तांचे मदें वेग-वेगळीं मतां जालीं. १७ देखून आनिंक एक पावट कुरड्या मनशाक म्हणलें: "तुजे दोळे उगडल्यात ताचे विशीं तूं कितें म्हणताय?' ताणें सांगलें: "तो एक प्रवादी". १८ तो कुरडो आसलोलो आनी मागीर ताका नदर आयली म्हण जुदेव सत्मानीना जाले; देखून तेदना ताच्या आवय-बापायक आपोवन हाडून, १९ ताणीं तांचे कडे विचारलें: "हो तुमचो पुत? तो कुरडो जल्मलोलो म्हण तुमी सांगतात तो आतां कसो पळेता तर?" २० ताच्या आवय-बापायन जाप दिली: "हो आमचो पुत आनी तो कुरडो जल्मलोलो म्हण आमी जाणावं; २१ पूण तो आतां कसो पळेता तें आमी नकळोंव, आनी कोणें ताचे दोळे उगडल्यात तेंय बी आमी नकळोंव; ताचे कडे विचारात; ताका आपली पिराय आसा; तो आपलें सांगतलो". २२ ताचो आवय-बापूय जुदेवांक भियेतालो देखून ताणीं अशें सांगलें; कित्याक तो क्रिस्त म्हण कोणें-इमानून घेतलें जाल्यार, ताका देवस्थानांतलो भायर घालचो म्हण ताणीं थारायलेलें. २३ त्या पासत ताच्या आवय-बापायन म्हणलें: "ताका आपली पिराय आसा, ताचे कडे विचारात". २४ तेदना आदीं कुरडो आसलेल्या मनशाक ताणीं दुसरे पावटी आपयलो आनी ताका सांगलें: "देवाची वाखाण्णी कर; तो मनीस पातकी म्हण आमी जाणंव". २५ ताणें परतून सांगलें: "तो पातकी जाल्यार म्हाका खबर नां; एक मात हांव जाणं: हांव आदीं कुरडो आसलों पुण आतां म्हाका दिश्टी पडता". २६ ताणीं ताका विचारलें: "ताणें तुका कितें केलें? तुजे दोळे ताणें कशे उगडले?" २७ ताणें तांकां जाबाब दिलो: "हांवें तुमकां आतांच सांगलां, आनी तुमी तें कानार घेनांत. आनिंक एक पावट कित्याक आयकुंक सोदतात? तुमीय ताचे शिस बिजावंक सोदतात?" २८ ते ताका अशे हिंडसूंक लागले. "तुं जा ताचो शिस! आमी मयजेसाचे शिस! २९ देव मयजेसा कडे उलयलो म्हण आमी जाणंव, पूण हो मनीस खयचो आयला तें आमी नकळोंव." ३० त्या मनशान जाबाब दीवन म्हणलें: "अजाप तें हें! तो खयचो आयला तो तुमी नकळत, आनी तरी ताणें म्हजे दोळे उगडले. ३१ देव पातक्यांचें आयकनां म्हण आमी जाणंव, पूण कोण देवाची भक्ती करता आनी ताची खुशी पाळता जाल्यार, देव ताचें आयकता. ३२ संवसार घडलेल्याक कोणें कुरडो जल्मल्ल्याचे दोळे उगडल्यात म्हण कदींच आयकुंक नां. ३३ हो मनीस देवाचो न्हय आसलो जाल्यार, ताच्यान कितेंच करूंक जावनचें नासलें". ३४ ताणीं ताका परतीपाळ केलो: 'तुं निबेल पातकांत जल्मलाय आनी आमकां शिकोंवक आयलाय?' आनी ताणीं ताका भायर घालो.
अतमीक कुरडेपण
३५ ताणीं ताका भायर घालो म्हण जेजूच्या कानार पडलें, आनी ताका तो मेळ्लो तेदनां जेजून ताका विचारलें: "तुं मनषाच्या पुताचेर विस्वास दवरताय?" ३६ ताणें परतून जाप दिली: "सायबा, हांवें ताचेर विस्वास थेवूंक, तो कोण तो म्हाका सांग". ३७ जेजून म्हणलें: "तुनवें ताका देखलाय आनी तुजे लागीं उलयता तच तो". ३८ ताणें म्हणलें: 'सायबा,' हांव विस्वास दवरतां". आनी पायां पडून ताणें जेजूक नमस्कार केलो. ३९ जेजून म्हणलें: "नित करूंक हांव ह्या संवसारांत आयलां: जांकां दिश्टी पडनां तांकां नदर मेळच्याक आनी जांकां दिश्टी पडता तीं कुरडीं जावनच्याक हांव आयलां. ४० ताचे सरशीं आसलेल्यां थोड्यां फारीजेवांनीं हें आयकून ताका म्हणलें: "आमीय कुरडे बी?" ४१ जेजून तांकां म्हणलें: "तुमी कुरडे जाल्ल्यात जाल्यार तुमकां गुन्यान्य आसचो नासलो; 'पुण आमकां दिश्टी पडता' अशें तुमी म्हणतात देखून, तुमी पातकांतूच आसात".
१०. गोठ्याची वपार
१०:१ हांव तुमकां सत सांगतां; जो मेंडरांच्या गोठ्यांत दारांतल्यान न्हय पुणदुसरे वाटेन भितो सरता तो चोर आनी नागवणो; २ पूण जो दारांतल्यान भितर सरता तो मेंडरांचो गोंवळी. ३ ताका दार-राखणो दार उगडता; मेंडरां ताचो ताळो आयकतात आनी आपल्यां मेडरांक तो आप आपल्या नांवान उलो करता आनी तांकां भायर व्हरता. ४ आपल्यां मॅन्ड्रांक भायर हाडतच तो तांचे फुडें चलता आनी मेंडरां ताचो ताळो अळखतात देखून ताचे पाटल्यान वेतात. ५ परक्या पाटल्यान तीं वचनांत, पूण ताचे सरशिलीं तीं पळून वेतात कित्याक परक्यांचो ताळो तीं अळखहात". ६ जेजून तांकां ही वपार सांगली, पूण जें तो तांकां म्हणतालो ताचो अर्थ तांकां मेळ्लोना.
जुदेव जेजूक पाट वळतात
२२ हिंवाळ्याच्या समयार जेरुजाल्यांत भेटोवणेची परोब चलताली; २३ देवमंदीरांत सलोमनाच्या तारांगणांत जेजू भोंवतालो. २४ तेदनां ताचे भोंवतणीं एकठाय जावन, जुदेवांनी ताका म्हणलें: "केदना पोरयान तूं आमकां दुभावान दवरतलय? तूं क्रिस्त जाल्यार, आमकां सारकें सांग". २५ जेजून तांकां परतीपाळ केलो: "तुमकां हांवें सांगलां आनी तुमी सत्मानीनांत. म्हज्या बापाचे नांवीं हांव करतां तीं कामां म्हजे विशीं गोवाय दितात; २६ पूण तुमी सत्मानीनांत, कित्याक तुमी म्हज्यां मेंडरांतले न्हय. २७ म्हजीं मेंडरां म्हजो ताळो आयकतात, आनी हांव तांकां अळकतां, आनी तीं म्हजो पाटलाव करतात; २८ आनी तांकां हांव सासणाचें जिवीत दितां, आनी तीं कदींच इबाड जावनचींनांत, आनी तांकां म्हज्यां हातांतलीं कोण काडून व्हरचोना. २९ म्हज्या बापान तीं म्हाका दिल्यांत, तो सगटां परस व्हड, आनी म्हज्या बापाच्या हातांतलीं तांकां कोणाच्यानूच काडून व्हरूंक जायनां. ३० हांव आनी बाप "एकूच". ३१ तेदनां जेजूक फातरावंक जुदेवांनीं नव्यान फातर . ३२ जेजून तांकां सांगलें: "﻿ पदवेन जायत्यो बऱ्यो कर्णय हांवें तुमच्यां दोळयां मुखार करुन दाखयल्यात; तांतले खयचा करणा पासत तुमी म्हाका फातरावंक सोदतात?" ३३ जुदेवांनीं ताका जाबाब दिलो: "बरे करणेक लागून आमी तुका फातरावंक सोदिनांव, पूण तुजे देवनिंदे पासत: कित्याक तूं मनीस जावन आपुण देव म्हण सांगताय". ३४ जेजून तांकां जाप दिली: "'तुमी देव म्हण हांव सांगताम अशें तुमच्या शास्त्रांत बरयलेलें आसा कि नां? ३५ पवित्र पुस्तकांतलें उतर मोडो नजो: म्हणतच, जांकां देवाचें उतर पावलां तांकां तुमचें शास्त्र 'देव' म्हणता; ३६ आनी बापान म्हाका संवस्कारला आनी संवसारांत धाडला आसतानां, तरी हांव देवाचो पुत म्हण हांवें सांगलां देखून, तुमच्यान म्हाका 'तुं देवनिंदा करताय' कशें म्हणून येता? ३७ हांव म्हज्या बापाच्यो कर्णय करिनां जाल्यार तुमी म्हजेर विस्वास दरूं नाकात; ३८ पूण हांव त्यो करतां जाल्यार, जरी तर तुमी म्हजेर विस्वास थेविनांत, त्यां कर्णयांचेर तरी विस्वास दवरात, आनी अशें बाप म्हजे सवें आसा आनी हांव बापा सवें आसां म्हण मानून घेयात आनी हें तुमच्या मनांत अदिक-अदीक रिगूं-दी". ३९ त्या वेळार ताका नव्यान धरूंक सोदताले, पूण तो तांच्या हांतांतलो सुटून गेलो. ४० जुयावं पयलीं जर्दाना पलतडी सनान दितालो थय जेजू परत वचून रावलो. ४१ जायत्यां जाणांनीं ताचे-शीं, येवन म्हणलें: "﻿ कसलीच खुणा करूंक नां पूण ह्या मनशा विशीं ताणें सांगलां तितलेंय खरें जालें". ४२ आनी जायत्यांनीं ताचेर विस्वास थेवलो.
११. लाजाराचें मरण
११:१ लाजार नांवाचो कोणेकलो मनीस पिडेंत आसलो; तो मारीया आनी तीची भयण मारता, हांचे बरोबर बेतानिया गांवांत रावतालो. २ हे मारियेन संयाक परमळाच्या तेलान माखलोलो, आनी ताचे पाय आपल्यां केंसांनीं पुसलेले. तिचो भाव लाजार बरो नासलो. ३ देखून भयणींनी जेजूक सांगून धाडलें: "संया, तुजो मोगाचो इष्ट बरो नां." ४ ही खबर आयकून जेजून म्हणलें: "हे पिडेंत तो मरचोना; ती देवाच्या मानाक आयल्या, तिचे वरवीं देवाच्या पुताक म्हंया मेळूंक जाय!" ५ मारता, तीची भयण मारीया आनी लाजार, हांचो जेजू मोग करी. ६ तो बरो नां म्हण ताका खबर पावली; तरी आसलो तेच स्वातेर जेजू आनिंक दोन दीस रावलो. ७ त्या उपरांत ताणें शिसांक म्हणलें: "आनिंक एक पावट जुद्यियांत वचूंयीया". ८ शिसांनीं जाबाब दिलो: "गुरूजी, निकतेच पोरयान जुदेव तुका फातरावंक करताले, आनी तूं परत थय वेताय?" ९ जेजून परतीपाळ केलो: "एका दिसाक बारा तास आसात कि नां? दिसाचो चलता ताचे पाय आडळनांत कित्याक तो ह्या संवसाराचो उजवाड देखता. १० पूण कोण रातचो चलता जाल्यार ताचे पाय आडळतात कित्याक ताका उजवाड नां!" ११ अशें उलोवन जातच, ताणें तांकां म्हणलें: "आमचो इष्ट लाजार निदला, पूण हांव ताका उठोंवक वेतां". १२ शिसांनीं ताका विचारलें: "संया, तो निदला जाल्यार बरो जातलो". १३ जेजून ताच्या मरणाची खबर केल्ली, पूण तो निदेच्या विसवाची खबर सांगतालो म्हण तांकां दिसलें. १४ तेदनां जेजून तांकां सारकें सांगलें: "लाजार मेला; १५ आनी हांव थय नासलों म्हण, तुमचे पासत खुशाल जातां, तुमचो विस्वास घट जावनच्याक: पूण तांगेर वचूंयीया. १६ जनाव्ळो म्हणलेल्या तोमासान आपल्यां वांगड्यां शिसांक म्हणलें: "आमीय वचूंयीया, ताचे बरी आमीय मरुंया"